 ஆங்கிலத்தின் rhotic மற்றும் non-rhotic பேச்சுவழக்குகளுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டை விளக்குங்கள்.
ஆங்கிலத்தில் ரொட்டிசிட்டி என்பது ஆங்கிலம் பேசுபவர்களால் /r/ என்ற வரலாற்று ரொட்டிக் மெய்யின் உச்சரிப்பு ஆகும். ரொட்டிசிட்டியின் இருப்பு அல்லது இல்லாமை ஆங்கிலத்தின் வகைகளை வகைப்படுத்தக்கூடிய மிக முக்கியமான வேறுபாடுகளில் ஒன்றாகும். ரொட்டிக் வகைகளில், அனைத்து உச்சரிப்பு சூழல்களிலும் வரலாற்று ஆங்கிலம் /r/ ஒலி பாதுகாக்கப்படுகிறது. ரொட்டிக் அல்லாத வகைகளில், பேச்சாளர்கள் இனி /r/ என்பதை பிந்தைய குரல் சூழலில் உச்சரிக்க மாட்டார்கள். எடுத்துக்காட்டாக, தனித்தனியாக, ஒரு ரொட்டிக் ஆங்கிலப் பேச்சாளர் கடின மற்றும் வெண்ணெய் ஆகிய சொற்களை /"h""rd/ மற்றும் /"b'tàr/ என உச்சரிக்கிறார், அதே சமயம் ஒரு நாட்டான பேச்சாளர் "துளிகள்" அல்லது /r/ ஒலியை "நீக்குகிறது", அவற்றை /"hà¢d/ மற்றும் ///b't'/ என உச்சரிக்கிறது. ஒரு வார்த்தையின் முடிவில் r என்பது ஒரு உயிரெழுத்துடன் தொடங்கும் போது, "சிறந்த ஆப்பிள்கள்" என்ற சொற்றொடரைப் போலவே, பெரும்பாலான ரொட்டிக் அல்லாத பேச்சாளர்கள் அந்த நிலையில் (இணைக்கும் R) /r/ ஐ உச்சரிப்பார்கள். இந்த வழக்கில் ஒரு உயிரெழுத்து தொடர்ந்து வருகிறது. ஆங்கிலத்தின் ரொட்டிக் வகைகளில் தென்மேற்கு இங்கிலாந்து, ஸ்காட்லாந்து, அயர்லாந்து மற்றும் பெரும்பாலான அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவின் பேச்சுவழக்குகள் அடங்கும். ரொட்டிக் அல்லாத வகைகளில் நவீன இங்கிலாந்து, வேல்ஸ், ஆஸ்திரேலியா, நியூசிலாந்து மற்றும் தென்னாப்பிரிக்காவின் பெரும்பாலான பேச்சுவழக்குகள் அடங்கும். தெற்கு மற்றும் வடகிழக்கு யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸின் சில பகுதிகள் போன்ற சில வகைகளில், ரொட்டிசிட்டி என்பது ஒரு சமூக மொழியியல் மாறுபாடாகும்: பிந்தைய குரல் r என்பது சமூக காரணிகளின் வரிசையைப் பொறுத்து நீக்கப்படுகிறது, அதாவது குறைந்த சமூக பொருளாதார நிலை, அதிக வயது, சில இன அடையாளங்கள் மற்றும் குறைவான முறையான பேசும் சூழல்கள். எழுத்துப்பூர்வ ஆவணங்களின் சான்றுகள், 15 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் போஸ்ட் வோகாலிக் /r/ இழப்பு எப்போதாவது தொடங்கியது, இருப்பினும் இந்த /r/-குறைவான எழுத்துப்பிழைகள் அசாதாரணமானவை மற்றும் தனிப்பட்ட ஆவணங்களுக்கு, குறிப்பாக இங்கிலாந்தில் பெண்களால் எழுதப்பட்டவை. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில், பெரும்பாலான சூழல்களில் postvocalic /r/ இன்னும் உச்சரிக்கப்பட்டது, ஆனால் 1740 கள் முதல் 1770 களில் இது பெரும்பாலும் முற்றிலும் நீக்கப்பட்டது, குறிப்பாக குறைந்த உயிரெழுத்துக்களுக்குப் பிறகு. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், தெற்கு பிரிட்டிஷ் தரநிலையானது 1870 களின் பிற்பகுதியில் சில மாறுபாடுகள் தொடர்ந்தாலும், ரொட்டிக் அல்லாத வகையாக முழுமையாக மாற்றப்பட்டது. 18 ஆம் நூற்றாண்டில் (மற்றும் 17 ஆம் நூற்றாண்டில்), பிரிட்டிஷ் ஆங்கிலத்தில் உள்ள போஸ்ட் வோகாலிக் /r/ இழப்பு, பிரிட்டனுடன் நெருங்கிய தொடர்புகளைக் கொண்ட தெற்கு மற்றும் கிழக்கு அமெரிக்க துறைமுக நகரங்களில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அமெரிக்கா தொடர்ந்து பேசாமல் இருந்தது. 1860கள் வரை, அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் அமெரிக்காவின் செல்வம் மற்றும் அரசியல் அதிகார மையங்களை பழைய காலனித்துவ மற்றும் பிரிட்டிஷ் உயரடுக்கினருடன் குறைவான கலாச்சாரத் தொடர்புகளைக் கொண்ட ரொட்டிக் பகுதிகளுக்கு மாற்றத் தொடங்கியது வரை, 1860கள் வரை, ரொட்டிக் அல்லாத உச்சரிப்பு அமெரிக்க கௌரவப் பேச்சில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸில், 20 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை ரொட்டிக் அல்லாத பேச்சு ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிலான கௌரவத்தைத் தொடர்ந்தது. 20 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் வரலாற்று /r/.
ரொட்டிக் ஆங்கில பேச்சுவழக்குகளில், அனைத்து உச்சரிப்பு சூழல்களிலும் வரலாற்று ஆங்கிலம் /r/ ஒலி பாதுகாக்கப்படுகிறது. ரொட்டிக் அல்லாத ஆங்கில பேச்சுவழக்குகளில், பேச்சாளர்கள் இனி /r/ என்று உச்சரிக்க மாட்டார்கள். எடுத்துக்காட்டாக, தனித்தனியாக, ஒரு ரொட்டிக் ஆங்கிலப் பேச்சாளர் கடின மற்றும் வெண்ணெய் ஆகிய சொற்களை /"h""rd/ மற்றும் /"b'tàr/ என உச்சரிக்கிறார், அதே சமயம் ஒரு நாட்டான பேச்சாளர் "துளிகள்" அல்லது /r/ ஒலியை "நீக்குகிறது", அவற்றை /"hà¢d/ மற்றும் ///b't'/ என உச்சரிக்கிறது. ஆங்கிலத்தின் ரொட்டிக் வகைகளில் தென்மேற்கு இங்கிலாந்து, ஸ்காட்லாந்து, அயர்லாந்து மற்றும் பெரும்பாலான அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவின் பேச்சுவழக்குகள் அடங்கும். ரொட்டிக் அல்லாத வகைகளில் நவீன இங்கிலாந்து, வேல்ஸ், ஆஸ்திரேலியா, நியூசிலாந்து மற்றும் தென்னாப்பிரிக்காவின் பெரும்பாலான பேச்சுவழக்குகள் அடங்கும்.