 முதல் பந்தயத்தில் வெற்றி பெற்ற முதல் டூர் டி பிரான்ஸ் பற்றி இந்த பத்தி கொடுக்கப்பட்டது
முதல் டூர் டி பிரான்ஸ் 1903 இல் அரங்கேறியது. இந்தத் திட்டம் மே 31 முதல் ஜூலை 5 வரை ஐந்து-நிலைப் பந்தயமாக இருந்தது, பாரிஸில் தொடங்கி பாரிஸுக்குத் திரும்புவதற்கு முன் லியோன், மார்சேயில், போர்டோக்ஸ் மற்றும் நான்டெஸ் ஆகிய இடங்களில் நிறுத்தப்பட்டது. மத்திய தரைக்கடல் முதல் அட்லாண்டிக் வரையிலான தெற்கு பிரான்ஸ் முழுவதும் நீண்ட தூரத்தை உடைக்க துலூஸ் பின்னர் சேர்க்கப்பட்டது. ரைடர்கள் மீண்டும் புறப்படுவதற்கு முன், நிலைகள் இரவு முழுவதும் சென்று மறுநாள் மதியம் முடிவடையும். ஆனால் இது மிகவும் அச்சுறுத்தலாக இருந்தது மற்றும் பெரும்பாலானவர்களுக்கு செலவுகள் மிக அதிகம் மற்றும் 15 போட்டியாளர்கள் மட்டுமே நுழைந்தனர். டெஸ்கிரேஞ்ச் ஒருபோதும் முழுமையாக நம்பியிருக்கவில்லை, மேலும் அவர் யோசனையை கைவிடும் நிலைக்கு வந்தார். அதற்கு பதிலாக, அவர் நீளத்தை 19 நாட்களாகக் குறைத்து, தேதிகளை ஜூலை 1 முதல் 19 வரை மாற்றினார், மேலும் அனைத்து நிலைகளிலும் சராசரியாக ஒரு மணி நேரத்திற்கு 20 கிலோமீட்டர் (12 மைல்) வேகத்தில் பயணிப்பவர்களுக்கு தினசரி கொடுப்பனவை வழங்கினார். அவர் ஒரு தொழிற்சாலையில் பணிபுரிந்தால் ஒவ்வொரு நாளும் சம்பாதிக்க எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அவர் நுழைவுக் கட்டணத்தை 20 முதல் 10 பிராங்குகளாகக் குறைத்து, முதல் பரிசாக 12,000 பிராங்குகளாகவும், ஒவ்வொரு நாளின் வெற்றியாளருக்கான பரிசாக 3,000 பிராங்குகளாகவும் நிர்ணயித்தார். வெற்றியாளர் இதன் மூலம் பெரும்பாலான தொழிலாளர்கள் ஒரு வருடத்தில் சம்பாதித்ததை விட ஆறு மடங்கு வெற்றி பெறுவார். 60 முதல் 80 பேர் வரை ஈர்த்தது, அதிக எண்ணிக்கையில் தீவிர விசாரணைகள் மற்றும் சிலரைக் கைவிட்டவர்கள் அடங்கும் டெஸ்கிரேஞ்ச் தனது பந்தயத்தைத் தொடங்கிய ட்ரேஃபஸ் விவகாரத்தை மறக்கவில்லை என்று தோன்றுகிறது மற்றும் அவரது ஆதரவாளர்களின் உணர்வுகளை உயர்த்தியது. அவர் தனது புதிய பந்தயத்தை 1903 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 1 ஆம் தேதி எழுத்தாளர் மைல் ஜோலாவை மேற்கோள் காட்டி அறிவித்தார். ட்ரேஃபஸின் விடுதலைக்கு வழிவகுத்தது, இனிமேல் அவர் பயன்படுத்திய புளோரிட் பாணியை நிறுவினார். முதல் டூர் டி பிரான்ஸ் மாண்ட்ஜெரான் கிராமத்தில் உள்ள மெலுன் மற்றும் கார்பீல் சாலைகளின் சந்திப்பில் உள்ள கஃபே ரெவைல்-மேடினுக்கு வெளியே தொடங்கியது. 1 ஜூலை 1903 அன்று மதியம் 3:16 மணிக்கு ஸ்டார்டர் ஜார்ஜஸ் அப்ரான் அதை அசைத்தார். L'Auto அன்று காலை பந்தயத்தை அதன் முதல் பக்கத்தில் இடம்பெறச் செய்யவில்லை.[n 3] போட்டியாளர்களில் இறுதி வெற்றியாளரான மாரிஸ் இருந்தார். கேரின், அவரது நன்கு கட்டமைக்கப்பட்ட போட்டியாளரான ஹிப்போலிட் ஆக்கூட்டூரியர், ஜேர்மனியின் விருப்பமான ஜோசப் பிஷ்ஷர் மற்றும் சாகச வீரர்களின் தொகுப்பு, இதில் ஒருவர் "சாம்சன்" என போட்டியிட்டார்.[n 4] பல ரைடர்கள் ஆரம்ப கட்டங்களை முடித்த பிறகு, உடல் ரீதியில் பந்தயத்தில் இருந்து வெளியேறினர். சுற்றுப்பயணத்திற்கு தேவையான முயற்சி மிகவும் அதிகமாக இருந்தது. நான்காவது கட்டத்தின் முடிவில் வெறும் 24 பேர் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளனர். பாரிஸ் மற்றும் பார்க் டெஸ் பிரின்சஸின் பல மடிகளுக்குள் சம்பிரதாயமாக சவாரி செய்வதற்கு முன்பு, ரெஸ்டாரன்ட் டு பெரே ஆட்டோவிற்கு வெளியே, வில்லே டி'அவ்ரேயில் பாரிஸின் விளிம்பில் பந்தயம் முடிந்தது. கேரின் பந்தயத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தினார், முதல் மற்றும் கடைசி இரண்டு நிலைகளில் மணிக்கு 25.68 கிலோமீட்டர் (15.96 மைல்) வேகத்தில் வெற்றி பெற்றார். கடைசி ரைடர், Millocheau, அவருக்கு பின்னால் 64h 47m 22s முடித்தார். L'Auto இன் நோக்கம் நிறைவேறியது, வெளியீட்டின் சுழற்சி பந்தயம் முழுவதும் இரட்டிப்பாகி, டெஸ்கிரேஞ்ச் எதிர்பார்த்ததை விட பந்தயத்தை மிகப் பெரியதாக மாற்றியது.
1903 இல் நடந்த முதல் பந்தயத்தில், மாரிஸ் கரின், அவரது போட்டியாளரான ஹிப்போலிட் ஆக்கூட்டூரியரை வென்றார்.