 தேனீ தொல்லையிலிருந்து அண்டை வீட்டாரைக் காப்பாற்றும் சிறுமியைப் பற்றிய ஒரு சிறுகதையை எழுதுங்கள்.
மில்லிக்கு 6 வயது, அவள் நினைவில் இருந்ததிலிருந்து, தேனீக்களால் கவரப்பட்டாள். அவரது தாயார் அவளை அவர்களின் சிறிய apiologist என்று அழைத்தார். அவளுடைய தந்தை அவளை "தேனீ" என்று அழைத்தார். அவள் 10 முறைக்கு மேல் தேனீக்களால் குத்தப்பட்டதால் அவள் ஒரு முறை கூட அழவில்லை என்பதால் அவளுடைய சகோதரர் அவளை மிகவும் கடினமானவர் என்று அழைத்தார். உண்மை என்னவெனில், மில்லி குத்தப்பட்டபோது அழுவதைப் போல உணர்ந்தாள், அது குச்சியால் வலித்தது அல்ல. இல்லை, மில்லி சோகமாக இருந்தாள், ஏனென்றால் ஒரு தேனீ உன்னைக் கொட்டினால், அது இறந்துவிடும், மில்லி தேனீக்களை விரும்புகிறாள். மில்லியைப் பற்றி இப்போது உங்களுக்கு என்ன தெரியும் என்பதை அறிந்தால், ஜாக்சன் அவர்களுக்கு உதவி தேவைப்படும்போது அவளிடம் வந்தது உங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்காது. ஜாக்சன் மில்லியின் அண்டை வீட்டாராக இருந்தார்கள், அவர்கள் மிகவும் அருமையாக இருப்பதாக மில்லி நினைத்தார். முதலில், அவர்கள் விலங்குகளை நேசித்தார்கள். 3 குழந்தைகள், 2 நாய்கள், 2 பூனைகள் மற்றும் 12 சிறிய வெள்ளி மீன்கள் இந்த பெரிய மீன் கிண்ணத்தில் மின்னியது. அவர்கள் வண்ணமயமான உடையணிந்து, தெரு முழுவதும் கேரேஜ் விற்பனையை ஏற்பாடு செய்தனர், மேலும் சில வாரங்களுக்கு ஒருமுறை, மில்லியையும் அவரது சகோதரரையும் தங்கள் வீட்டுக் கொல்லைப்புறத்தில் தங்கள் கேரேஜின் ஓரமாகத் திரையிட்ட திரைப்படங்களைப் பார்க்க அழைத்தனர். ஜாக்சன் அதிகம் கவலைப்படும் வகையிலானவர்கள் அல்ல, ஆனால் இந்த நாளில், அவர்கள் மிகவும் அக்கறையுடன் தோன்றினர். கதவு மணி அடிக்கும் சத்தம் கேட்டு மில்லி கதவைத் திறந்தபோது, அவர்கள் அனைவரும் தாமஸ் மற்றும் லாரன் (பெற்றோர்கள்), ஆம்பர், ஜேட், ஹ்யூகோ (குழந்தைகள்), போஸ்கோ மற்றும் ரோஸ்கோ (நாய்கள்), பெலிக்ஸ் மற்றும் ஹெலிக்ஸ் (பூனைகள்) , மற்றும் பிரகாசங்கள் (அனைத்து மீன்களுக்கும் பிரகாசம் என்று பெயரிடப்பட்டது, ஏனென்றால் நீங்கள் அவற்றைப் பிரிக்க முடியாது) அவர்களின் மீன் கிண்ணத்தில். ஆம்பர், "மில்லி, எங்களுக்கு உங்கள் உதவி தேவை, இது ஒரு அவசரநிலை" என்று பேசினார். ஜேட் தொடர்ந்தார், "எங்கும் தேனீக்கள் உள்ளன!" ஹ்யூகோ முடித்தார், "குறைந்த பட்சம் அப்பாவுக்கும் ரோஸ்கோவுக்கும் தேனீ கொட்டினால் ஒவ்வாமை இருக்கும், அதனால் நாங்கள் அனைவரையும் பிடித்துக் கொண்டு ஓடினோம்!" மில்லியின் கண்கள் தன் எதிரில் இருந்த ஒவ்வொரு மனிதர்களுக்கும் செல்லப் பிராணிகளுக்கும் நடுவே ஓடியது. அவர்களிடமுள்ள பயத்தை அவளால் பார்க்கவும் உணரவும் முடிந்தது. பயப்பட ஒன்றுமில்லை என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது, மில்லி சிறிய apiologist இங்கே இருந்தார். மில்லி ஒரு ஆழமான மூச்சை எடுத்து, அமைதியாக, "என்னை அவர்களிடம் அழைத்துச் செல்லுங்கள்" என்றாள். தாமஸ், "நன்றி மில்லி, அவர்கள் கேரேஜிலிருந்து வெளியே வருகிறார்கள் என்று நாங்கள் நினைக்கிறோம், ஆனால் எங்களுக்குத் தெரியவில்லை" என்று அவர்கள் பக்கத்து வீட்டில் நடக்க ஆரம்பித்தனர். புல் வழியாக அடியெடுத்து வைத்தால், ஜாக்சன் என்ன பேசுகிறார்கள் என்பதை நீங்கள் கேட்க ஆரம்பிக்கலாம். ஒவ்வொரு அடியிலும், ஒரு ட்ரிங் சலசலப்பு சத்தம் நெருங்கியது. மில்லி புல்வெளியில் இருந்து இறங்கி ஜாக்சனின் டிரைவ்வேயில் இறங்கியதும் சலசலப்பு சில டெசிபல் வரை சென்றது. அவள் அவர்களைப் பார்க்க ஆரம்பித்தாள். ஒவ்வொரு திசையிலும் சிறிய அசைவுகள் - கேரேஜிலிருந்து வருவது, கேரேஜுக்குச் செல்வது, காரின் ஜன்னல்களைத் துள்ளுவது, பின் டெக்கின் ஓரத்தில் தொங்கும் தோட்டங்களில் வண்ணமயமான பூக்களின் பஃபேக்கு மேலே வட்டமிடுவது. சிலருக்கு இது குழப்பமாகத் தோன்றலாம், ஆனால் மில்லிக்கு இது ஆச்சரியமாக இருந்தது. மில்லி திரள்களின் நடுவே நடந்து சென்றபோது, ஜாக்சனின் ஓட்டுப் பாதையின் தொடக்கத்தில், அவர்களின் கூட்டு மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டு பின்வாங்கினார்கள். மில்லியின் டை-டை சட்டை பிரகாசமான இளஞ்சிவப்பு மற்றும் மஞ்சள் நிறத்தில் இருந்தது, மேலும் முன்பக்கத்தில் தடிமனான, குமிழி எழுத்துக்களில் "ஃப்ளவர் பவர்" என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. இது மிகுந்த கவனத்தை ஈர்த்தது. தேனீக்கள் மறைந்திருந்த அமிர்தத்தை சட்டையை ஆராய்வது போல் அவள் முழுவதும் இறங்கின. மில்லி கவலைப்படாமல் ஒரு நிமிடம் அங்கேயே நின்று சலசலப்பைக் கேட்டாள். அது கேரேஜை நோக்கி சத்தமாக இருப்பதை அவளால் உணர முடிந்தது. மில்லி பச்சை மரக் கதவுக்குச் சென்று ஜன்னல் வழியாக உள்ளே பார்த்தாள். அவளால் தன் கண்களை நம்ப முடியவில்லை. ஜாக்சனின் கேரேஜின் கதவு ஜன்னலை சுத்தம் செய்ய வேண்டியிருந்தது. ஆனால் இந்த கதவுக்குப் பின்னால் ஏதோ ஒரு குறிப்பிடத்தக்க விஷயம் இருப்பது மில்லிக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது, ஏனென்றால் அவள் எல்லா இடங்களிலும் தேனீக்களைப் பார்க்கிறாள். பறப்பது மட்டுமல்ல, மேஜை மேல் தேனீக்கள், கருவிப்பெட்டி, சுவர்கள், விளக்குகள், மிதிவண்டிகள் என எல்லா இடங்களிலும் இருந்தன. பல, சுவர்கள் நகர்வது போல் இருந்தது. மில்லி கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தாள், கதவு திறந்தவுடன் சில தேனீக்கள் வெடித்துச் சிதறின, காற்றின் வேகத்துடன் சற்று இனிமையான நறுமணம் வீசியது. மேலும் தேனீக்கள் மில்லியை நோக்கி பறந்து, அவள் மீது இறங்கின. அவள் ஸ்லீவ்ஸில் நடப்பது, ஷூ லேஸ்களில் தொங்குவது, தலைமுடியில் சிக்குவது. மில்லி தன் கையை வாய் மற்றும் மூக்கில் வைத்தாள், அதனால் அவள் தேனீயை உள்ளிழுக்காமல் சுவாசிக்க முடிந்தது. தேனீக்கள் தன் பார்வையை மறைக்காமல் இருக்க அவள் கண் சிமிட்டிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். அவள் அடியெடுத்து வைத்த இடத்தை உன்னிப்பாகக் கண்காணித்துக்கொண்டு, சில கருவிகள் இருந்த மேஜை மேல் மெதுவாக நடந்தாள். அவள் இங்கே தேடலைத் தொடங்கினாள், ஏனென்றால் மேற்பரப்பு இயக்கத்தில் ஒரு விசித்திரமான வடிவத்தை அவள் கவனித்தாள்: டேபிள் டாப் பின்னால் உள்ள சுவரில் ஆயிரக்கணக்கான தேனீக்களுக்கு இடையே ஒரு சிறிய பாதை இருந்தது. மில்லிக்கு தேனீக்கள் பற்றி நிறைய தெரியும். ஆண் தேனீக்களுக்கு ஸ்டிக்கர் கிடையாது. பெண்களும் ஆண்களும் வெவ்வேறு உடல் வகைகளையும் வடிவங்களையும் கொண்டுள்ளனர். பெண்களுக்கு குறுகிய ஆண்டெனாக்கள் உள்ளன, ஆண்களுக்கு மெலிதாகவும் சிறியதாகவும் இருக்கும். ஒவ்வொரு தேன் கூட்டிலும் ஒரு ராணி இருப்பதையும், ராணி தனது கூட்டின் நடுவே வேகமாக நடக்க விரும்புவதையும் மில்லி அறிவாள். அவள் நடந்து செல்லும்போது, அவளைச் சுற்றியிருந்த வேலையாட்கள் அவளுக்கு முன்னால் பிரிந்து, ராணிக்குப் பின்னால் ஒரு சிறிய விழிப்பு விட்டுச் செல்வார்கள். இதை மனதில் கொண்டு, மில்லி சுவரை வருடி, அவளைத் தேடினாள். அங்கே அவள் இருக்கிறாள். ராணி தேனீ தனித்து நிற்கிறது. அவள் எல்லா வகையிலும் பெரியவள். அவளுடைய இறக்கைகளில் உள்ள வடிவங்கள் இன்னும் தெளிவாக உள்ளன. அவள் விரும்பிய இடத்திற்கு அவள் நகர்கிறாள், அவளுடைய ஊழியர்கள் அவளுக்கு முன்னால் ஒரு பாதையை சுத்தம் செய்வதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள். மில்லி கையை நீட்டி அவளை எடுத்தாள். கேரேஜில் சலசலப்பு உடனடியாக சத்தமாக வந்தது. சுவருக்கு அருகில் இருந்த தேனீக்கள், மீண்டும் ஒருமுறை வாயிலும் மூக்கிலும் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு நின்றிருந்த மிலிக்கு முன்னால் வேகமாகத் தூக்கிப் பறக்க ஆரம்பித்தன. மில்லி கதவின் பக்கம் திரும்பி, கேரேஜுக்கு வெளியே தன் அடிகளைத் திரும்பப் பெறத் தொடங்கினாள். மில்லி ஒவ்வொரு அடி எடுத்து வைக்கும் போது, ராணியைப் பிடித்துக் கொண்டு அவளது மூடிய கையில் அதிகமான தேனீக்கள் இறங்க ஆரம்பித்தன. தேனீக்கள் அவள் கையிலும், தோளிலும், கழுத்திலும் இறங்கி, மெதுவாக மிலியின் உடல் முழுவதையும் மூடிக்கொண்டன. மில்லி கதவைச் சாத்திவிட்டு வெளியே சென்றாள். ஜாக்சன் கத்த ஆரம்பித்தார், ����������������மில்லி?! குரைத்தார். மில்லியால் சத்தத்தில் எதுவும் கேட்க முடியவில்லை. தேனீக்களின் எடை எதிர்பாராத விதமாக அதிகமாக இருந்தது. தேனீக்களும் சூடாக இருந்தன, அவள் புருவத்தில் வியர்வையின் சாயலை உணர முடிந்தது. மில்லி வீட்டிற்கு சென்றாள். அவளுக்கு சொந்தமாக செல்லப்பிராணிகள் எதுவும் இல்லை, அவள் அதிகம் கேட்கவில்லை, ஆனால் அவள் ஒரு பெரிய கேள்வியை கேட்கவிருந்தாள். மில்லி இன்னும் மெதுவாக நகர்ந்தாள், அவள் கண்களுக்கு முன்னும், மேலேயும், கீழும் அசைவதால் பார்வை இன்னும் மறைந்திருந்தது. ஜாக்சனின் குழந்தைகள் தனக்கு முன்னால் விரைந்து வருவதையும், கூச்சலிடுவதையும் அவளால் உணர முடிந்தது. மில்லி தன் கையில் இருந்த ராணி அலைவதையும், விரல்களுக்கு நடுவே ஓரங்களில் தள்ளுவதையும், மில்லி முழுவதும் ஊர்ந்து கொண்டிருந்த தன் தேன் கூட்டிற்குள் செல்ல முயல்வதையும் உணர முடிந்தது. அவள் புல்வெளியைத் தாண்டிச் செல்லும்போது, தெருவில் மக்கள் தன்னைப் பார்ப்பதைக் காண ஆரம்பித்தாள். கண் சிமிட்டுவதற்கு இடையில் தன் வீட்டையும், அவளது தாயும் தந்தையும் அவளை நோக்கி நடந்து செல்வதையும், முகத்தில் பெரிய புன்சிரிப்புடன் நடப்பதையும் அவள் பார்த்தாள். அவர்கள் மில்லி வரை நடந்தார்கள், சத்தம் கேட்கும்படி சத்தமாகப் பேசினார்கள். "எங்கே போகிறாய், என் குட்டி தேனீ வளர்ப்பவனே?" அவள் அப்பாவின் குரல் சலசலப்பை ஏற்படுத்தியது. மில்லி அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள், அவள் அம்மாவை பார்த்தாள். அவள் கண்களால் பதிலளித்தாள், வேகமாக சிமிட்டினாலும், அந்தப் பெரிய பச்சைக் கண்கள் அவளுடைய பெற்றோருக்கு அவர்கள் புரிந்துகொண்ட ஒரு விருப்பத்தை தெரிவித்தன. இரண்டு பெற்றோரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து பெருமூச்சு விட்டார்கள், பின் மீண்டும் தங்கள் மகளை பார்த்தார்கள். "அப்படியானால், நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும், ராணிக்கு ஒரு நல்ல பெட்டி அல்லது ஜாடியை எடுத்துச் செல்லுங்கள்?" மில்லி தலையசைத்து, வாயில் வழியாக அவர்களின் கொல்லைப்புறத்திற்குச் சென்றார். மில்லியின் பெற்றோர், அவரது சகோதரர் மற்றும் ஜாக்சனுடன் பின்தொடர்ந்தனர், இருப்பினும் ரோஸ்கோ குழுவின் பின்புறத்தில் சோர்வுடன் இருந்தார். மில்லியின் தாய் அவர்களின் கொட்டகைக்குள் மறைந்து சில நொடிகள் கழித்து மிக நுண்ணிய கண்ணி கொண்ட ஒரு சிறிய பெட்டியுடன் வெளிப்பட்டார். ராணிக்கான தற்காலிக வீடு. பெட்டியை உள் முற்றம் மேசையில் வைக்க, குழு ஒன்று கூடியது. மில்லி கையை நீட்டி ராணியை பெட்டியில் வைத்துவிட்டு பின்வாங்கினாள். அவள் விலகிச் சென்றதும், தேனீக்கள் அவளைத் தூக்கி எறியத் தொடங்கின, காற்றில் சத்தமிட்டு, ராணியின் இருப்பிடத்தின் புதிய சமிக்ஞையை எடுக்கக் காத்திருந்தன. பின்னர் ஒருவர் பின் ஒருவராக அவளைக் கண்டுபிடித்து, வினாடிகளில் மேஜையை மூடிக்கொண்டு பெட்டியை நோக்கி வேகமாகப் பறந்தனர். மில்லி ஆழ்ந்த மூச்சை விட்டுவிட்டு தன் நண்பர்களையும் குடும்பத்தினரையும் பார்த்தாள். அவள் வாயில் இருந்து கையை இறக்கினாள், அவளுடைய தலைமுடியில் சிக்கியிருந்த சில தேனீக்கள் வெளியேற உதவியது. அவள் முகத்தில் மிகப்பெரிய புன்னகை இருந்தது, ஒரு மகிழ்ச்சியான 6 வயது குழந்தைக்கு மட்டுமே இருக்க முடியும், மேலும் அவள் கேட்டாள், "தேனை யாருக்கு பிடிக்கும்?"