 மௌரியர் காலத்தில் இந்தியாவின் மக்கள் தொகை என்ன?
19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி முதல் 1820 வரையிலான இந்தியாவின் மக்கள்தொகை (இப்போது பாகிஸ்தான் மற்றும் பங்களாதேஷ் உட்பட) 1820 வரையிலான மக்கள்தொகைக்கான மதிப்பீடுகளை பின்வரும் அட்டவணை பட்டியலிடுகிறது. இதில் ஐந்து பொருளாதார வரலாற்றாசிரியர்களின் மதிப்பீடுகள் மற்றும் வளர்ச்சி விகிதங்கள், இடைக்கணிப்பு மதிப்பீடுகள் மற்றும் ஒட்டுமொத்த சராசரிகள் ஆகியவை அடங்கும். அவர்களின் மதிப்பீடுகளிலிருந்து பெறப்பட்டது.[சான்று தேவை] வரலாற்று உலக மக்கள்தொகையின் மதிப்பீடுகள் ஆண்டு மொத்த சராசரி காலம் சராசரி % வளர்ச்சி / நூற்றாண்டு மக்கள் தொகை % உலக மக்கள்தொகை 10,000 BC 1,000 0.83% கற்காலம் 30.28 4000 BC 1,000,803% 300,000 BC 7.143% வெண்கல வயது 26.25 500 BC 25,000,000 41.70% இரும்பு வயது 400 BC 26,000,000 43.96% 200 BC 31,000,000 47.63% மௌரியர் சகாப்தம் 1 கிபி 35,000,000% 35,500,4120% பாரம்பரிய சகாப்தம்.4120. 15% 400 47,000,000 40% 500 50,000,000 43.58% 600 53,000,000 48.83% ஆரம்ப இடைக்கால சகாப்தம் 700 60,000,000 56.6760 55% 900 70,000,000 53.34% 1000 79,000,000 30% 1100 83,000,000 35% இடைக்காலத்தின் பிற்பகுதி 1200 86,000,000 36,000,000 36,670% 400 97,000,000 30% 1500 105,000,000 21.67% 1600 140,000,000 23.33% ஆரம்பகால நவீன யுகம் 1650 170,000,000 26,100, 26,150% 183,000,000 21.53% 1800 200,000,000 20% 1820 210,000,000 19.09% 10,000 BC இல் தெற்காசிய கற்காலத்திலிருந்து மௌரியப் பேரரசு வரை மக்கள்தொகை வளர்ச்சியானது 200 BC இல் மக்கள்தொகை வளர்ச்சி விகிதத்தில் E00 க்கு முன் சீரான வளர்ச்சி விகிதத்தில் 700 க்கு முன் வளர்ச்சி விகிதம் குறைந்தது. கி.பி , பின்னர் 1500 கி.பி வரை குறையத் தொடங்கியது. முகலாய சாம்ராஜ்யத்தின் கீழ், விவசாய உற்பத்தியை தீவிரப்படுத்திய முகலாய விவசாய சீர்திருத்தங்கள் காரணமாக, இந்தியா உயர் பொருளாதார மற்றும் மக்கள்தொகை எழுச்சியை சந்தித்தது. 15% மக்கள் நகர்ப்புற மையங்களில் வாழ்ந்தனர், இது 19 ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான பிரிட்டிஷ் இந்தியா மற்றும் சமகால ஐரோப்பாவில் உள்ள மக்கள்தொகையின் சதவீதத்தை விட அதிகமாக இருந்தது. அந்த மதிப்பீடுகளை டிம் டைசன் விமர்சித்தார், அவர் அவற்றை மிகைப்படுத்தியதாகக் கருதுகிறார். டைசனின் கூற்றுப்படி, முகலாயப் பேரரசின் நகரமயமாக்கல் 1600 இல் அக்பரின் ஆட்சியின் கீழ் (1556−1605) 9% க்கும் குறைவாக இருந்தது, முகலாயப் பேரரசின் நகர்ப்புற மக்கள் தொகை 17 மில்லியன் மக்கள், இது ஐரோப்பாவில் உள்ள நகர்ப்புற மக்களை விட பெரியது. 1700 வாக்கில், முகலாய இந்தியாவில் 23 மில்லியன் மக்கள் நகர்ப்புற மக்கள் இருந்தனர், 1871 இல் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் நகர்ப்புற மக்கள் தொகை 22.3 மில்லியனை விட பெரியது. அக்பரின் ஆட்சியின் கீழ், முகலாய இந்தியா 120 பெரிய நகரங்களையும் 3,200 நகரங்களையும் கொண்டிருந்ததாக நிஜாமுதீன் அகமது (1551-1621) அறிவித்தார். நகரங்கள். இந்தியாவில் உள்ள பல நகரங்களில் கால் மில்லியன் முதல் அரை மில்லியன் மக்கள் உள்ளனர், ஆக்ரா உட்பட பெரிய நகரங்கள் (ஆக்ரா சுபாவில்) 800,000 மக்கள் மற்றும் டாக்கா (வங்காள சுபாவில்) 1 மில்லியன் மக்கள். முகலாய இந்தியாவும் அதிக எண்ணிக்கையிலான கிராமங்களைக் கொண்டிருந்தது, அவுரங்கசீப்பின் காலத்தில் (1658-1707 ஆட்சி) 455,698 கிராமங்கள் இருந்தன.
இது மௌரிய சகாப்தத்தில் (200BC) 31,000,000 ஆக இருந்தது.