 மச்சாடோ டி அசிஸ் எழுதிய சிறந்த புத்தகங்களை எனக்குக் கொடுங்கள்
மச்சாடோ தனது அதிகாரத்துவ வாழ்க்கையில் உயர முடிந்தது, முதலில் விவசாயத் துறையில். மூன்று வருடங்கள் கழித்து, அதில் ஒரு பிரிவின் தலைவரானார். அவர் இரண்டு கவிதைப் புத்தகங்களை வெளியிட்டார்: ஃபலேனாஸ், 1870, மற்றும் அமெரிக்கனாஸ், 1875. அவர்களின் பலவீனமான வரவேற்பு அவரை மற்ற இலக்கிய வகைகளை ஆராயச் செய்தது. அவர் ஐந்து காதல் நாவல்களை எழுதினார்: ரெசுரேயோ, அமோயோ லுவா, ஹெலினா மற்றும் ஐயா கார்சியா. புத்தகங்கள் பொதுமக்களிடம் வெற்றி பெற்றன, ஆனால் இலக்கிய விமர்சகர்கள் அவற்றை சாதாரணமானதாகக் கருதினர். மச்சாடோ மீண்டும் மீண்டும் கால்-கை வலிப்பு நோயால் பாதிக்கப்பட்டார், இது அவரது பழைய நண்பரான ஜோஸ் டி அலென்காரின் மரணத்தைக் கேட்டதுடன் தொடர்புடையது. அவர் மனச்சோர்வு, அவநம்பிக்கை மற்றும் மரணத்தில் உறுதியாக இருந்தார். அவரது அடுத்த புத்தகம், "ஒரு சந்தேகம் மற்றும் யதார்த்தமான தொனியில்" குறிக்கப்பட்டது: மெமரியாஸ் போஸ்டுமாஸ் டி பிரஸ் கியூபாஸ் (பிரோஸ் கியூபாஸின் மரணத்திற்குப் பிந்தைய நினைவுகள், ஒரு சிறிய வெற்றியாளரின் எபிடாஃப் என்றும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது) தலைசிறந்த படைப்பாக கருதப்படுகிறது. 1880 களின் இறுதியில், மச்சாடோ ஒரு எழுத்தாளராக பரவலான புகழைப் பெற்றார். அவர் அடிமைத்தனத்தை எதிர்த்தாலும், பொதுவெளியில் அதற்கு எதிராகப் பேசியதில்லை. அரசியல் பேசுவதை தவிர்த்தார். அவர் அரசியலில் இருந்து விலகியதற்காக, குறிப்பாக ஒழிப்புக்கான காரணத்திற்காக, ஒழிப்புவாதியான ஜோசடோ பாட்ரோகோனியோ மற்றும் எழுத்தாளர் லிமா பாரெட்டோ ஆகியோரால் விமர்சிக்கப்பட்டார். வெள்ளைக்காரப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்ததற்காக அவர்களால் விமர்சிக்கப்பட்டார். 1889 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 15 ஆம் தேதி தூக்கி எறியப்பட்ட முடியாட்சியால் மச்சாடோ வியப்படைந்தார். மச்சாடோவுக்கு குடியரசுவாதத்தின் மீது எந்த அனுதாபமும் இல்லை, ஏனெனில் அவர் தன்னை ஒரு தாராளவாத முடியாட்சியாகக் கருதினார் மற்றும் இரண்டாம் பெட்ரோவை வணங்கினார், அவரை "ஒரு தாழ்மையான, நேர்மையான, நன்கு கற்றறிந்த மற்றும் தேசபக்தியுள்ள மனிதர், சிம்மாசனத்தின் மகத்துவத்தையும் மரியாதையையும் குறையாமல் [அவரது எளிமைக்காக] நாற்காலியாக மாற்றத் தெரிந்தவர்." முன்னாள் பேரரசரின் படத்தை அகற்றுவதற்காக அவர் பணிபுரிந்த பொது அலுவலகத்திற்கு ஒரு கமிஷன் சென்றபோது, வெட்கக்கேடான மச்சாடோ அவர்களை மீறினார்: "படம் இங்கே ஒரு உத்தரவின் பேரில் வந்தது, அது மற்றொரு உத்தரவின் மூலம் மட்டுமே வெளியேறும்." பிரேசிலிய குடியரசின் பிறப்பு மச்சாடோவை மிகவும் விமர்சன ரீதியாகவும் அவரது காலத்தின் பிரேசிலிய சமூகத்தின் பார்வையாளராகவும் ஆக்கியது. அப்போதிருந்து, அவர் "அவரது காலத்தின் மிகச்சிறந்த நாவல்களை மட்டுமல்ல, பிரேசிலிய இலக்கியத்தின் எல்லா காலத்திலும் மிகச்சிறந்த நாவல்களை" எழுதினார். குயின்காஸ் போர்பா (தத்துவவாதியா அல்லது நாயா?) (1891), டோம் காஸ்முரோ (1899), எசா இ ஜாக் (1904) மற்றும் மெமோரியல் டி ஏர்ஸ் (1908) போன்ற படைப்புகள் தலைசிறந்த படைப்புகளாகக் கருதப்பட்டன, அவை விமர்சகர்கள் மற்றும் பொதுமக்களிடையே வெற்றியைப் பெற்றன. . 1893 இல் அவர் "A Missa do Galo" ("Midnight Mass") வெளியிட்டார், இது அவரது மிகச்சிறந்த சிறுகதையாகக் கருதப்படுகிறது.
மெமரியாஸ் பெஸ்டுமாஸ் டி ப்ரெஸ் கியூபாஸ், குயின்காஸ் போர்பா, டோம் காஸ்முரோ, எசா இ ஜாகோ, மெமோரியல் டி அயர்ஸ் மற்றும் ஏ மிஸ்ஸா டோ காலோ