 "பைக்-ஷெடிங்" என்ற சொற்றொடரை உருவாக்கியவர் யார், எப்போது?
1957 ஆம் ஆண்டு சி. நார்த்கோட் பார்கின்சனின் வாதத்தின் விதி என்னவென்றால், ஒரு நிறுவனத்தில் உள்ளவர்கள் பொதுவாக அல்லது பொதுவாக அற்பமான பிரச்சினைகளுக்கு விகிதாசார எடையைக் கொடுக்கிறார்கள். பார்கின்சன் ஒரு கற்பனைக் குழுவின் உதாரணத்தை வழங்குகிறது, அதன் வேலையானது அணுமின் நிலையத்திற்கான திட்டங்களுக்கு ஒப்புதல் அளிப்பதுதான், அதன் பெரும்பாலான நேரத்தை ஒப்பீட்டளவில் சிறிய ஆனால் எளிதில் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய பிரச்சினைகள் பற்றிய விவாதங்களில் செலவழிக்கிறது, அதாவது ஊழியர்கள் சைக்கிள் கொட்டகைக்கு என்ன பொருட்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும் , ஆலையின் முன்மொழியப்பட்ட வடிவமைப்பை புறக்கணிக்கும் போது, இது மிகவும் முக்கியமானது மற்றும் மிகவும் கடினமான மற்றும் சிக்கலான பணியாகும். மென்பொருள் உருவாக்கம் மற்றும் பிற செயல்பாடுகளுக்கு சட்டம் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சைக்கிள்-ஷெட் விளைவு, பைக்-ஷெட் விளைவு மற்றும் பைக்-ஷெடிங் ஆகிய சொற்கள் பார்கின்சனின் உதாரணத்தின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டன; இது 1999 ஆம் ஆண்டில் டேனிஷ் மென்பொருள் உருவாக்குனர் போல்-ஹென்னிங் கேம்ப் மூலம் பெர்க்லி மென்பொருள் விநியோக சமூகத்தில் பிரபலப்படுத்தப்பட்டது, அதன் காரணமாக, பொதுவாக மென்பொருள் மேம்பாட்டுத் துறையில் பிரபலமாகிவிட்டது. வாதம் ஒரு மிதிவண்டி கொட்டகை அவரது பரந்த "பார்கின்சன் சட்டம்" நிர்வாகத்தின் ஏமாற்றுவிதியின் தொடர்ச்சியாகவே இந்த கருத்து முதலில் முன்வைக்கப்பட்டது. அவர் இந்த "அற்பத்தனத்தின் சட்டத்தை" ஒரு அணு உலை பற்றிய குழுவின் விவாதங்களின் உதாரணத்துடன் நாடகமாக்குகிறார், இது ஒரு சைக்கிள் கொட்டகையில் நடந்த விவாதங்களுக்கு மாறாக உள்ளது. அவர் கூறியது போல்: "நிகழ்ச்சி நிரலின் எந்தவொரு பொருளிலும் செலவழித்த நேரம் சம்பந்தப்பட்ட [பணத்தின்] தொகைக்கு நேர்மாறான விகிதத்தில் இருக்கும்." ஒரு அணுஉலை மிகவும் விலை உயர்ந்தது மற்றும் சிக்கலானது, ஒரு சராசரி மனிதனால் அதைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது (தெளிவற்ற வெறுப்பைப் பார்க்கவும்), எனவே அதில் வேலை செய்பவர்கள் அதைப் புரிந்துகொள்வார்கள் என்று ஒருவர் கருதுகிறார். இருப்பினும், அனைவரும் மலிவான, எளிமையான சைக்கிள் கொட்டகையைக் காட்சிப்படுத்தலாம், எனவே ஒன்றைத் திட்டமிடுவது முடிவில்லாத விவாதங்களுக்கு வழிவகுக்கும், ஏனெனில் சம்பந்தப்பட்ட அனைவரும் தங்கள் சொந்த திட்டத்தை செயல்படுத்தவும் தனிப்பட்ட பங்களிப்பை நிரூபிக்கவும் விரும்புகிறார்கள். பைக் ஷெட் போன்ற சமூகத்திற்கு புதிதாக ஒன்றைக் கட்டுவதற்கான ஆலோசனைக்குப் பிறகு, சம்பந்தப்பட்ட அனைவரும் விவரங்களைப் பற்றி வாதிடும்போது சிக்கல்கள் எழுகின்றன. ஒவ்வொரு சிறிய அம்சத்தைப் பற்றியும் வாதிட வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு உருவகம் இது. மாற்றத்தால் உருவாகும் சத்தத்தின் அளவு, மாற்றத்தின் சிக்கலான தன்மைக்கு நேர்மாறான விகிதாச்சாரத்தில் இருப்பதாக சிலர் கருத்து தெரிவித்துள்ளனர். அற்பத்தன்மையின் சட்டம் நடத்தை ஆராய்ச்சியால் ஆதரிக்கப்படுகிறது. மக்கள் தங்களுக்கு வேண்டியதை விட சிறிய முடிவுகளில் அதிக நேரத்தை செலவிடுகிறார்கள், மேலும் அவர்கள் செய்ய வேண்டியதை விட பெரிய முடிவுகளில் குறைந்த நேரத்தை செலவிடுகிறார்கள். ஒரு எளிய விளக்கம் என்னவென்றால், முடிவெடுக்கும் செயல்முறையின் போது, முடிவெடுப்பதற்கு போதுமான தகவல்கள் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளதா என்பதை மதிப்பீடு செய்ய வேண்டும். தங்களிடம் போதுமான தகவல்கள் உள்ளதா என்பதில் மக்கள் தவறு செய்தால், அவர்கள் பெரிய முடிவுகளை எடுப்பதற்கு சீக்கிரம் நிறுத்துவார்கள். காரணம், பெரிய முடிவுகளுக்கு நீண்ட நேரம் தகவல்களைச் சேகரிக்க வேண்டும். போதுமான தகவலைப் பெறுவதற்கு முன், தவறு செய்ய (மற்றும் நிறுத்த) அதிக நேரத்தை விட்டுவிடுகிறது. மாறாக, சிறிய முடிவுகளுக்காக, மக்கள் முன்கூட்டியே நிறுத்த வேண்டும், அவர்கள் தவறுதலாக நீண்ட நேரம் யோசித்துக்கொண்டே இருக்கலாம். தொடர்புடைய கொள்கைகள் மற்றும் சூத்திரங்கள் இதேபோன்ற உணர்வை வெளிப்படுத்தும் குறிப்பிட்ட சிக்கல் களங்களில் நன்கு அறியப்பட்ட வேறு பல கோட்பாடுகள் உள்ளன. கணினி விஞ்ஞானி பிலிப் வாட்லருக்குப் பெயரிடப்பட்ட வாட்லரின் சட்டம், சொற்பொருளுக்கு மாறாக தொடரியல் (வாதத்தின் நோக்கங்களுக்காக, தீர்க்கப்பட்ட சிக்கலாகக் கருதப்படும்) நிரலாக்க-மொழி வடிவமைப்பு மையங்கள் பற்றிய விவாதத்தின் பெரும்பகுதியை வலியுறுத்தும் கொள்கையாகும். சாயரின் சட்டம் மிகவும் பொதுவான கொள்கையாகும், இது (பிற சூத்திரங்களுக்கிடையில்) "எந்தவொரு சர்ச்சையிலும், உணர்வின் தீவிரம் ஆபத்தில் உள்ள சிக்கல்களின் மதிப்புக்கு நேர்மாறான விகிதாசாரமாகும்"; கொள்கையின் பல சூத்திரங்கள் கல்வியில் கவனம் செலுத்துகின்றன.
"பைக்-ஷெடிங்" என்ற சொற்றொடர் 1957 இல் சி. நார்த்கோட் பார்கின்சன் என்பவரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.