 பூனைகள் ஏன் கத்துகின்றன?
 வீட்டுப் பூனைகளில், மனிதர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளும்போது ஏற்படும் பல சமிக்ஞைகள் விலங்கு தாயைச் சார்ந்திருந்தபோது தோன்றியதாகத் தெரிகிறது. பூனைகள் இளமையாக இருந்தபோது தொடங்கி, தாயிடமிருந்து பால்குடிக்கும்போது, அவற்றின் ஆயுட்காலத்தின் பெரும்பகுதிக்கு துரத்துவதை அவதானிக்க முடிந்தது. தாய் பூனைகள் மற்றும் பாலூட்டும் பூனைக்குட்டிகளுக்கு இடையே உறுதியளிக்கும் ஒரு சமிக்ஞை பொறிமுறையாக ப்யூரிங் ஒரு பரிணாம நன்மையாக வளர்ந்திருக்கலாம். நர்சிங்கிற்குப் பிந்தைய பூனைகள் மனநிறைவின் அடையாளமாக அடிக்கடி கூச்சலிடுகின்றன: செல்லமாக, நிதானமாக அல்லது சாப்பிடும் போது. சில ப்யூரிங் மற்றொரு விலங்குக்கு ஒரு சமிக்ஞையாக இருக்கலாம், இது பர்ரிங் பூனை ஒரு அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தாது.
பூனைகள் பல்வேறு காரணங்களுக்காக துரத்துகின்றன. ப்யூரிங் என்பது மனநிறைவு அல்லது ஆறுதலின் அடையாளமாக இருக்கலாம், உதாரணமாக செல்லமாக இருக்கும்போது, ஓய்வெடுக்கும்போது அல்லது சாப்பிடும்போது. தாய் பூனைக்கும் அதன் பாலூட்டும் பூனைக்குட்டிகளுக்கும் இடையே உறுதியளிக்கும் ஒரு பரிணாமப் பண்பாக பர்ரிங் உருவாகியிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.