 தொலைந்து போனதைப் பற்றி நம்பத்தகுந்த மீன்பிடிக் கதையை உருவாக்கவும். முதல் நபரில் எழுதுங்கள்.
மினசோட்டா 10,000 ஏரிகளைக் கொண்ட நாடு. சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, லார்ஜ்மவுத் பாஸின் சிறந்த வதந்தியான இடங்களில் ஒன்றான ஓட்டர் டெயில் ஏரியில் எங்கள் அதிர்ஷ்டத்தை முயற்சி செய்ய நானும் என் சகோதரனும் முடிவு செய்தோம். நாங்கள் விடியற்காலையில் வந்து, பொது அணுகல் பார்க்கிங்கிலிருந்து ஒரு ஒதுக்குப்புற வங்கிக்கு சுமார் 30 நிமிடங்கள் நடந்தோம், அதை நாங்கள் நம்புகிறோம். அதிக நடவடிக்கை இல்லை. எங்கள் தூண்டில், நைட்கிராலர்களை என் சகோதரர் கேள்வி எழுப்பினார், ஆனால் நான் அவரிடம் நம்பிக்கை வைக்கச் சொன்னேன். நாங்கள் பசியுடன் இருந்தோம், ஆனால் காரில் எங்கள் பேஸ்ட்ரிகளை மறந்துவிட்டோம் என்பதை உணர்ந்தோம். என் சகோதரர் காலை உணவை எடுத்து வரச் சொன்னார். அவர் இல்லாத நேரத்தில் நான் மீன்பிடித்தேன். என் வரியில் ஒரு கடினமான இழுவை உணர்ந்தேன். கடித்ததை உறுதி செய்ய நான் தடியை பின்னால் இழுத்தேன். எனக்கு ஏதோ பெரிய வரி இருந்தது! கவனமாக நான் கிராங்கைத் திருப்பினேன், அவ்வப்போது இடைநிறுத்தப்பட்டு மீன் தீர்ந்துவிடும் வாய்ப்பைக் கொடுத்தேன். என் பொறுமைக்கு பலன் கிடைத்தது. கரையிலிருந்து சில கெஜம் தொலைவில் தண்ணீரில் பாஸ் இருப்பதை என்னால் பார்க்க முடிந்தது. அது என் கையை விட பெரியதாக தோன்றியது. வேலையை முடிக்க கிராங்கை திருப்பி தடியை பலமாக இழுத்தேன். மீன் ஒரு போராளி, ஆனால் எனது வாய்ப்புகளைப் பற்றி நான் நன்றாக உணர்ந்தேன். ஆனால் திடீரென்று என் வரி முறிந்தது மற்றும் பாஸ் காணாமல் போனது. அண்ணன் திரும்பி வந்ததும் என் கதையைச் சொன்னேன். அவர் ஒரு சந்தேகம் கொண்டவர். 4 பவுண்டுகள் எடையுள்ள 3 சிறிய பாஸ்களை நாங்கள் தரையிறக்கியதால் நாங்கள் வெறுங்கையுடன் வீட்டிற்குச் செல்லவில்லை. ஆனால் நான் ஏமாற்றமாக உணர்ந்தேன். நாங்கள் 20 பவுண்டு சோதனையுடன் மீன்பிடித்துக் கொண்டிருந்தோம்: தப்பியது ஒரு அரக்கனாக இருக்க வேண்டும்!