 வேலை வாரத்தின் வரலாறு பற்றிய குறிப்பு உரை கொடுக்கப்பட்டால், அமெரிக்காவில் ஐந்து நாள் வேலை வாரத்தை உருவாக்குவதற்கு என்ன சமூக சக்திகள் விரைவுபடுத்தியது, எப்போது?
வரலாறு முழுவதும் இயங்கும் ஒரு தொடர்ச்சியான ஏழு நாள் சுழற்சி, சந்திரனின் கட்டங்களில் கவனம் செலுத்தாமல் மற்றும் ஒரு நிலையான ஓய்வு நாள், பெரும்பாலும் யூத மதத்தில் முதன்முதலில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது, இது கிமு 6 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. பண்டைய ரோமில் (753 கிமு 476 கிபி), ஒவ்வொரு எட்டு நாட்களுக்கும் ஒரு நுண்டினே இருந்தது. அது ஒரு சந்தை நாள், அப்போது குழந்தைகளுக்கு பள்ளியில் இருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்டது மற்றும் விவசாய தொழிலாளர்கள் வயலில் வேலை செய்வதை நிறுத்திவிட்டு, தங்கள் உழைப்பின் விளைச்சலை விற்க அல்லது மத சடங்குகளை செய்ய நகரத்திற்கு வந்தனர்.[சான்று தேவை] பிரெஞ்சு புரட்சிகர நாட்காட்டி (1793 −1805) பத்து நாள் வாரங்கள் (டேகேட்ஸ் என அழைக்கப்படும்) மற்றும் டெக்காடியை, பத்து நாட்களில் ஒரு ஓய்வு நாளாக அனுமதித்தது. 1929 முதல் 1940 வரை, சோவியத் யூனியன் ஐந்து மற்றும் ஆறு நாள் வேலை வாரங்களைக் கொண்ட காலெண்டரைப் பயன்படுத்தியது, ஒரு தொழிலாளிக்கு ஒரு வண்ணம் அல்லது எண்ணுடன் ஓய்வு நாள் ஒதுக்கப்பட்டது. நான்கு நாள் வேலை வாரம் கொண்ட கலாச்சாரங்களில், மூன்று சப்பாத்துகள் கலாச்சாரத்தின் முக்கிய மத பாரம்பரியத்திலிருந்து பெறப்படுகின்றன: வெள்ளி (முஸ்லீம்), சனிக்கிழமை (யூதர், அட்வென்டிஸ்ட்) மற்றும் ஞாயிறு (கிறிஸ்தவம்). ஒப்பீட்டளவில் நீண்ட 'வார இறுதி' என்ற இன்றைய கருத்து 19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் பிரிட்டனின் தொழில்துறை வடக்கில் முதன்முதலில் எழுந்தது மற்றும் முதலில் தொழிற்சாலை உரிமையாளர்களுக்கும் தொழிலாளர்களுக்கும் இடையே ஒரு தன்னார்வ ஏற்பாடாக இருந்தது, இது சனிக்கிழமை பிற்பகல் 2 மணிக்குத் தொடங்கும் திங்கட்கிழமை காலை ஊழியர்கள் நிதானமாகவும், புத்துணர்ச்சியுடனும் பணிபுரிவார்கள். 1879 ஆம் ஆண்டு பிரிட்டிஷ் இதழான நோட்ஸ் அண்ட் வினவல்களில் வார இறுதி என்ற சொல்லை ஆக்ஸ்போர்டு ஆங்கில அகராதி முதன்முதலில் பயன்படுத்தியது. 1908 ஆம் ஆண்டில், யூதத் தொழிலாளர்கள் இல்லாத வகையில் அமெரிக்காவில் முதல் ஐந்து நாள் வேலை வாரம் நியூ இங்கிலாந்து பருத்தி ஆலையால் நிறுவப்பட்டது. சூரிய அஸ்தமனம் வெள்ளி முதல் சூரிய அஸ்தமனம் சனிக்கிழமை வரை ஓய்வு நாளில் வேலை செய்ய. 1926 ஆம் ஆண்டில், ஹென்றி ஃபோர்டு தனது வாகனத் தொழிற்சாலைகளை சனி மற்றும் ஞாயிறு முழுவதும் மூடத் தொடங்கினார், அக்டோபர் புரட்சியில் இருந்து வந்த அழுத்தங்கள் காரணமாக,[சான்று தேவை] தொழிலாளர்களுக்கு கண்ணியமான நிபந்தனைகளை வழங்காததற்காக ஆளும் வர்க்கம் துன்புறுத்தப்படுவதைக் கண்டார். 1929 ஆம் ஆண்டில், அமல்கமடேட் கிளாதிங் ஒர்க்கர்ஸ் ஆஃப் அமெரிக்காவின் முதல் தொழிற்சங்கம் ஐந்து நாள் வேலை வாரத்தைக் கோரியது. அமெரிக்காவின் மற்ற பகுதிகள் மெதுவாகப் பின்தொடர்ந்தன, ஆனால் 1940 ஆம் ஆண்டு வரை, 1938 ஆம் ஆண்டு நியாயமான தொழிலாளர் தரநிலைச் சட்டம் அதிகபட்சமாக 40 மணிநேர வேலை வாரத்தைக் கட்டாயமாக்கியது, இரண்டு நாள் வார இறுதி நாடு முழுவதும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. அடுத்தடுத்த தசாப்தங்களில், குறிப்பாக 1940 கள் முதல் 1960 களில், அதிகரித்து வரும் நாடுகள் சர்வதேச சந்தைகளுடன் இணக்கமாக வெள்ளி-சனி அல்லது சனி-ஞாயிறு வார இறுதிகளை ஏற்றுக்கொண்டன. 2000 களின் நடுப்பகுதி முதல் பிற்பகுதி வரை மற்றும் 2010 களின் முற்பகுதி வரையிலான தொடர்ச்சியான வேலை வார சீர்திருத்தங்கள், வேலை நேரம், வேலை வாரத்தின் நீளம் மற்றும் நாட்கள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் உலகெங்கிலும் உள்ள பெரும்பாலான நாடுகளுடன் ஒத்திசைக்க அரபு உலகின் பெரும்பகுதியைக் கொண்டு வந்தன. வார இறுதி. சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) தற்போது 48 மணி நேரத்திற்கும் மேலான வேலை வாரத்தை மிகையானது என வரையறுக்கிறது. 2007 ஆம் ஆண்டு ILO நடத்திய ஆய்வில், உலகம் முழுவதும் குறைந்தது 614.2 மில்லியன் மக்கள் அதிக நேரம் வேலை செய்வதாகக் கண்டறிந்துள்ளனர்.
20 ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் தொழிலாளர்கள் மற்றும் தொழிலாளர் குழுக்கள் தங்கள் முதலாளிகள் மற்றும் ஆளும் வர்க்கத்திடம் இருந்து கண்ணியமான வேலை நிலைமைகளை கோரியதால், ஐக்கிய மாகாணங்களில் ஐந்து நாள் வேலை வாரத்தை உருவாக்கியது.