 பின்நவீனத்துவம் என்றால் என்ன?
பின்நவீனத்துவம் என்பது ஒரு அறிவுசார் நிலைப்பாடு அல்லது நவீனத்துவத்தின் "பெரும் கதைகள்" மீதான சந்தேகத்தால் வகைப்படுத்தப்படும் பேச்சு முறை; எபிஸ்டெமிக் உறுதியை நிராகரித்தல் அல்லது பொருளின் ஸ்திரத்தன்மை; மற்றும் அரசியல் அதிகாரத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதில் சித்தாந்தத்தின் பங்கு பற்றிய உணர்திறன். குறிப்பிட்ட வரலாற்று, அரசியல் மற்றும் பண்பாட்டுச் சொற்பொழிவுகளுக்குள் அறிவு உரிமைகோரல்களின் நிபந்தனை இயல்புக்கு கவனம் செலுத்தப்பட்டு, புறநிலைத்தன்மைக்கான கூற்றுகள் நேவ் ரியலிசம் என நிராகரிக்கப்படுகின்றன. பின்நவீனத்துவக் கண்ணோட்டம் சுய-குறிப்பு, அறிவியலியல் சார்பியல்வாதம், தார்மீக சார்பியல்வாதம், பன்மைவாதம், முரண், மரியாதையின்மை மற்றும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தன்மை ஆகியவற்றால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது; இது பைனரி எதிர்ப்புகள், நிலையான அடையாளம், படிநிலை மற்றும் வகைப்படுத்தல் ஆகியவற்றின் "உலகளாவிய செல்லுபடியாகும் தன்மையை" நிராகரிக்கிறது. பின்நவீனத்துவம் என்பது டிகன்ஸ்ட்ரக்ஷன் மற்றும் பிந்தைய கட்டமைப்புவாதத்துடன் தொடர்புடையது. பல்வேறு ஆசிரியர்கள் பின்நவீனத்துவம் தெளிவற்ற தன்மையை ஊக்குவிப்பதாகவும், அறிவொளி பகுத்தறிவு மற்றும் விஞ்ஞான கடுமையை கைவிடுவதாகவும், பகுப்பாய்வு அல்லது அனுபவ அறிவுக்கு எதையும் சேர்க்கவில்லை என்றும் விமர்சித்துள்ளனர்.
பின்நவீனத்துவம் என்பது மனித அறிவின் உறுதியையும் மாறாத தன்மையையும் கேள்விக்குள்ளாக்கும் ஒரு தத்துவ நிலைப்பாடாகும். இது நவீனத்துவத்தின் முக்கிய கோட்பாடுகளுக்கு எதிராக வெளிப்பட்டு, அவை எழும் சமூக, வரலாற்று, அரசியல் மற்றும் கலாச்சார சூழலுக்கு கட்டுப்பட்டு வடிவமைக்கப்படாத புறநிலை உலகளாவிய உண்மைகளின் கூற்றுக்களை நிராகரிக்கிறது. பின்நவீனத்துவ அணுகுமுறைகள் தார்மீக சார்பியல்வாதத்தால் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன, எதிர் தார்மீக விதிகள் மற்றும் உலகக் கண்ணோட்டங்கள் அவற்றின் விளைவுகள் அல்லது அறிவியல் அடிப்படையைப் பொருட்படுத்தாமல் சமமாக செல்லுபடியாகும். இது பகுத்தறிவுவாதத்திற்கு துணைபோகும் சிந்தனையாளர்களிடமிருந்து விமர்சனத்திற்கு வழிவகுத்தது மற்றும் புறநிலை உண்மைகளை விஞ்ஞான கடுமையிலிருந்து பெறலாம் என்ற கருத்து.