 இந்தியாவின் வங்காளத்தின் சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்களின் பெயர்களை உரையிலிருந்து பிரித்தெடுக்கவும். அவற்றை கமாவால் பிரிக்கவும்.
ஜூலை 1905 இல், வைஸ்ராய் மற்றும் கவர்னர் ஜெனரலான லார்ட் கர்சன் (1899-1905) வங்காள மாகாணத்தை பிரிக்க உத்தரவிட்டார். நிர்வாகத்தை மேம்படுத்துவதே குறிக்கோளாக இருந்தது. இருப்பினும், பிரித்து ஆட்சி செய்வதன் மூலம் தேசிய உணர்வைத் தணிக்கும் முயற்சியாக இது பார்க்கப்பட்டது. வங்காள இந்து அறிவுஜீவிகள் உள்ளூர் மற்றும் தேசிய அரசியலில் கணிசமான செல்வாக்கை செலுத்தினர். இந்த பிரிவினை வங்காளிகளை சீற்றத்திற்கு உள்ளாக்கியது. தெருக்களிலும் பத்திரிகைகளிலும் பரவலான கிளர்ச்சி ஏற்பட்டது, மேலும் சுதேசி அல்லது உள்நாட்டுத் தொழில்கள் என்ற பதாகையின் கீழ் பிரிட்டிஷ் தயாரிப்புகளை புறக்கணிப்பதை காங்கிரஸ் ஆதரித்தது. உள்நாட்டு இந்திய தொழில்கள், நிதி மற்றும் கல்வியில் கவனம் செலுத்தும் ஒரு வளர்ந்து வரும் இயக்கம் உருவானது, இது தேசிய கல்வி கவுன்சில் நிறுவப்பட்டது, இந்திய நிதி நிறுவனங்கள் மற்றும் வங்கிகளின் பிறப்பு, அத்துடன் இந்திய கலாச்சாரம் மற்றும் அறிவியல் மற்றும் இலக்கியத்தில் சாதனைகளில் ஆர்வம் ஆகியவற்றைக் கண்டது. இந்துக்கள் ஒருவரையொருவர் மணிக்கட்டில் ராக்கி கட்டிக்கொண்டும், அறந்தானை அனுசரித்தும் (உணவு சமைக்காமல்) ஒற்றுமையைக் காட்டினர். இந்த நேரத்தில், ஸ்ரீ அரவிந்தோ, பூபேந்திரநாத் தத்தா மற்றும் பிபின் சந்திர பால் போன்ற வங்காள இந்து தேசியவாதிகள் ஜுகாந்தர் மற்றும் சந்தியா போன்ற வெளியீடுகளில் இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் சட்டபூர்வமான தன்மையை சவால் செய்யும் கடுமையான செய்தித்தாள் கட்டுரைகளை எழுதத் தொடங்கினர், மேலும் தேசத்துரோக குற்றச்சாட்டுக்கு ஆளானார்கள். 1800களின் கடைசி தசாப்தத்தில் இருந்து குறிப்பாக வங்காளம் மற்றும் மகாராஷ்டிராவில் வலுப்பெற்று வந்த அப்போதைய நாசண்ட் போர்க்குணமிக்க தேசியவாத புரட்சிகர இயக்கத்தின் செயல்பாடுகளை இந்தப் பிரிவினை தூண்டியது. வங்காளத்தில், சகோதரர்கள் அரவிந்தோ மற்றும் பேரின் கோஷ் தலைமையிலான அனுஷிலன் சமிதி, ராஜாவின் பிரமுகர்களின் பல தாக்குதல்களை ஏற்பாடு செய்து, முசாபர்பூரில் ஒரு பிரிட்டிஷ் நீதிபதியின் உயிருக்கு எதிரான முயற்சியில் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்தது. இது அலிபூர் வெடிகுண்டு வழக்கைத் துரிதப்படுத்தியது, அதே நேரத்தில் பல புரட்சியாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர் அல்லது கைது செய்யப்பட்டு விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர். குதிராம் போஸ், பிரஃபுல்லா சாகி, கனைலால் தத் போன்ற புரட்சியாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர் அல்லது தூக்கிலிடப்பட்டனர்.
ஸ்ரீ அரவிந்தோ, பூபேந்திரநாத் தத்தா, பிபின் சந்திர பால், குதிராம் போஸ், பிரஃபுல்லா சாகி, கனைலால் தத்