 ஒரு வாக்கியத்தில் பிரவுன் எதிராக டோபேகா கல்வி வாரியத்தை சுருக்கவும்.
பிரவுன் வி. போர்டு ஆஃப் எஜுகேஷன் ஆஃப் டோபேகா, 347 US 483 (1954), அமெரிக்க உச்ச நீதிமன்றத்தின் ஒரு முக்கியத் தீர்ப்பாகும், இது பொதுப் பள்ளிகளில் இனப் பிரிவினையை நிறுவும் அமெரிக்க மாநிலச் சட்டங்கள் அரசியலமைப்பிற்கு முரணானது என்று தீர்ப்பளித்தது, பிரிக்கப்பட்ட பள்ளிகள் சமமாக இருந்தாலும் தரம். 1896 ஆம் ஆண்டு Plessy v. Ferguson என்ற நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை இந்த முடிவானது ஓரளவிற்கு நிராகரித்தது, ஒவ்வொரு இனத்திற்கும் உள்ள வசதிகள் தரத்தில் சமமாக இருக்கும் வரை இனப் பிரிவினைச் சட்டங்கள் அமெரிக்க அரசியலமைப்பை மீறாது என்று கூறியது, இந்த கோட்பாடு "தனி" என்று அறியப்பட்டது. ஆனால் சமமானது".[குறிப்பு 1] பிரவுன் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு ஒருங்கிணைப்புக்கு வழி வகுத்தது மற்றும் சிவில் உரிமைகள் இயக்கத்தின் பெரும் வெற்றியாகும், மேலும் பல எதிர்கால தாக்க வழக்கு வழக்குகளுக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக இருந்தது. 1951 ஆம் ஆண்டில், கன்சாஸின் டோபேகாவில் உள்ள பொதுப் பள்ளி அமைப்பு, உள்ளூர் கறுப்பின குடியிருப்பாளர் ஆலிவர் பிரவுனின் மகளை அவர்களது வீட்டிற்கு அருகில் உள்ள தொடக்கப் பள்ளியில் சேர்க்க மறுத்தபோது, அதற்குப் பதிலாக அவளைப் பேருந்தில் வெகு தொலைவில் உள்ள கறுப்பினப் பள்ளிக்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. இதேபோன்ற சூழ்நிலைகளில் பிரவுன்ஸ் மற்றும் பன்னிரெண்டு உள்ளூர் கறுப்பினக் குடும்பங்கள் டோபேகா கல்வி வாரியத்திற்கு எதிராக அமெரிக்க ஃபெடரல் நீதிமன்றத்தில் ஒரு வகுப்பு-நடவடிக்கை வழக்கைத் தாக்கல் செய்தனர், அதன் பிரிவினைக் கொள்கை அரசியலமைப்பிற்கு விரோதமானது என்று குற்றம் சாட்டினர். கன்சாஸ் மாவட்டத்திற்கான அமெரிக்க மாவட்ட நீதிமன்றத்தின் சிறப்பு மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட நீதிமன்றம், பிளெஸ்ஸி வி. பெர்குசன் மற்றும் அதன் "தனி ஆனால் சமமான" கோட்பாட்டின் முன்னோடியை நம்பி, பிரவுன்ஸுக்கு எதிராக ஒரு தீர்ப்பை வழங்கியது. NAACP தலைமை ஆலோசகர் துர்குட் மார்ஷல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய பிரவுன்ஸ், தீர்ப்பை நேரடியாக உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தார். மே 1954 இல், உச்ச நீதிமன்றம் பிரவுன்ஸுக்கு ஆதரவாக ஒருமனதாக 9′0 முடிவை வெளியிட்டது. "தனியான கல்வி வசதிகள் இயல்பாகவே சமமற்றவை" என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது, எனவே அவற்றைத் திணிக்கும் சட்டங்கள் அமெரிக்க அரசியலமைப்பின் பதினான்காவது திருத்தத்தின் சம பாதுகாப்பு விதியை மீறுகின்றன. இருப்பினும், முடிவின் 14 பக்கங்கள் பள்ளிகளில் இனப் பிரிவினையை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான எந்த வழிமுறையையும் குறிப்பிடவில்லை, மேலும் பிரவுன் II இல் நீதிமன்றத்தின் இரண்டாவது தீர்ப்பு (349 US 294 (1955)) மாநிலங்களை "எல்லா வேண்டுமென்றே வேகத்துடன்" பிரித்தெடுக்க மட்டுமே உத்தரவிட்டது. தெற்கு யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸில், குறிப்பாக "டீப் சவுத்", அங்கு இனப் பிரிவினை ஆழமாக வேரூன்றியிருந்தது, பெரும்பாலான வெள்ளையர்களிடையே பிரவுனின் எதிர்வினை "சத்தமாகவும் பிடிவாதமாகவும்" இருந்தது. பல தெற்கு அரசாங்க மற்றும் அரசியல் தலைவர்கள் வர்ஜீனியா செனட்டர் ஹாரி எஃப். பைர்டால் உருவாக்கப்பட்ட "மாசிவ் ரெசிஸ்டன்ஸ்" என்று அழைக்கப்படும் திட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர், இது அவர்களின் பள்ளி அமைப்புகளை பிரித்தெடுக்க அவர்களை கட்டாயப்படுத்தும் முயற்சிகளை முறியடிக்கும் வகையில் இருந்தது. நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கூப்பர் v. ஆரோன் வழக்கில், நீதிமன்றம் பிரவுனில் அதன் தீர்ப்பை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியது, மேலும் அதன் தீர்ப்பை ரத்து செய்ய மாநில அதிகாரிகள் மற்றும் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு அதிகாரம் இல்லை என்று வெளிப்படையாகக் கூறியது.
பிரவுன் வெர்சஸ் போர்டு ஆஃப் எஜுகேஷன் ஆஃப் டோபேகா என்பது 1954 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க உச்ச நீதிமன்றத்தால் ஒருமனதாக தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது, இது அமெரிக்க பொதுப் பள்ளிகளில் இனப் பிரிப்பு அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானது, இது சிவில் உரிமைகள் மற்றும் இன ஒருங்கிணைப்புக்கு வழி வகுத்தது.