 சர் அலெக்சாண்டர் ஃப்ளெமிங்கின் பென்சிலின் கண்டுபிடிப்புக்கு வழிவகுத்த பரிசோதனையைப் பற்றிய இந்தப் பத்தியில், பென்சிலின் எந்த வகையான பாக்டீரியாவில் பாக்டீரியா எதிர்ப்பு விளைவைக் கொண்டுள்ளது என்பதைச் சொல்லுங்கள், மேலும் பென்சிலின் கண்டுபிடிப்புக்குத் தேவையான நிபந்தனைகளை பட்டியலிடவும்.
1927 வாக்கில், ஃப்ளெமிங் ஸ்டேஃபிளோகோகியின் பண்புகளை ஆராய்ந்தார். அவர் தனது முந்தைய வேலைகளில் இருந்து ஏற்கனவே நன்கு அறியப்பட்டவர், மேலும் ஒரு சிறந்த ஆராய்ச்சியாளராக நற்பெயரை வளர்த்துக் கொண்டார். 1928 ஆம் ஆண்டில், பாக்டீரியம் பல்வேறு வகைகளாக (விகாரங்கள்) வளரக்கூடியது என்பதைக் கண்டுபிடித்த ஜோசப் வார்விக் பிக்கரின் பணிக்குப் பிறகு, இயற்கை நிலையில் வளர்க்கப்பட்ட ஸ்டேஃபிளோகோகஸ் ஆரியஸின் மாறுபாட்டை அவர் ஆய்வு செய்தார். செப்டம்பர் 3, 1928 இல், ஃப்ளெமிங் தனது குடும்பத்துடன் சஃபோல்க்கில் விடுமுறையைக் கழித்த பின்னர் தனது ஆய்வகத்திற்குத் திரும்பினார். விடுமுறைக்குச் செல்வதற்கு முன், அவர் கலாச்சாரத் தகடுகளில் ஸ்டேஃபிளோகோகியை தடுப்பூசி போட்டு, அவற்றை தனது ஆய்வகத்தின் ஒரு மூலையில் ஒரு பெஞ்சில் வைத்தார். திரும்பி வந்தபோது, ஃப்ளெமிங் ஒரு கலாச்சாரம் பூஞ்சையால் மாசுபட்டிருப்பதையும், உடனடியாக பூஞ்சையைச் சுற்றியுள்ள ஸ்டேஃபிளோகோகியின் காலனிகள் அழிக்கப்பட்டதையும் கவனித்தார், அதே சமயம் தொலைவில் உள்ள மற்ற ஸ்டேஃபிளோகோகி காலனிகள் சாதாரணமாக இருந்தன, பிரபலமாக "இது வேடிக்கையானது" என்று குறிப்பிட்டார். ஃப்ளெமிங் தனது முன்னாள் உதவியாளர் மெர்லின் பிரைஸிடம் அசுத்தமான கலாச்சாரத்தைக் காட்டினார், "அப்படித்தான் நீங்கள் லைசோசைமைக் கண்டுபிடித்தீர்கள்" என்று அவருக்கு நினைவூட்டினார். அவர் அச்சு பென்சிலியம் இனத்தைச் சேர்ந்தது என்று அடையாளம் காட்டினார். இது பி. கிரிசோஜெனம் என அவர் சந்தேகித்தார், ஆனால் சக பணியாளர் சார்லஸ் ஜே. லா டச் அதை பி. ரப்ரம் என அடையாளம் காட்டினார். (பின்னர் இது P. notatum என திருத்தப்பட்டு பின்னர் அதிகாரப்பூர்வமாக P. chrysogenum என ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது; 2011 இல், இது P. rubens என தீர்க்கப்பட்டது.) ஃப்ளெமிங் பென்சிலினைக் கண்டுபிடித்து பரிசோதித்த ஆய்வகம், St. மேரி மருத்துவமனை, பாடிங்டன். பூஞ்சை மாசுபாட்டின் ஆதாரம் 1966 ஆம் ஆண்டில் ஃபிளெமிங்கின் அறைக்குக் கீழே இருந்த லா டச்சின் அறையிலிருந்து வந்தது என நிறுவப்பட்டது. ஃப்ளெமிங் ஒரு தூய கலாச்சாரத்தில் அச்சுகளை வளர்த்தார் மற்றும் கலாச்சார குழம்பில் ஒரு பாக்டீரியா எதிர்ப்பு பொருள் இருப்பதைக் கண்டறிந்தார். அவர் பல உயிரினங்களில் அதன் பாக்டீரியா எதிர்ப்பு விளைவை ஆராய்ந்தார், மேலும் இது ஸ்டேஃபிளோகோகி மற்றும் ஸ்கார்லெட் காய்ச்சல், நிமோனியா, மூளைக்காய்ச்சல் மற்றும் டிஃப்தீரியாவை ஏற்படுத்தும் பல கிராம்-பாசிட்டிவ் நோய்க்கிருமிகள் போன்ற பாக்டீரியாக்களைப் பாதித்ததைக் கவனித்தார், ஆனால் டைபாய்டு காய்ச்சல் அல்லது பாராடிபாய்டு காய்ச்சல் அல்ல. கிராம்-எதிர்மறை பாக்டீரியா, அந்த நேரத்தில் அவர் ஒரு சிகிச்சையை நாடினார். இது நெய்சீரியா கோனோரியாவையும் பாதித்தது, இது கோனோரியாவை ஏற்படுத்துகிறது, இருப்பினும் இந்த பாக்டீரியம் கிராம்-எதிர்மறையாக உள்ளது. சில மாதங்கள் அதை "அச்சு சாறு" அல்லது "தடுப்பான்" என்று அழைத்த பிறகு, அவர் 7 மார்ச் 1929 அன்று அச்சுகளில் இருக்கும் பாக்டீரியா எதிர்ப்பு பொருளுக்கு பென்சிலின் என்ற பெயரை வழங்கினார்.
பென்சிலின், மூளைக்காய்ச்சல், டிப்தீரியா, நிமோனியா, ஸ்கார்லெட் காய்ச்சலை உண்டாக்கும் பாக்டீரியாக்கள் உட்பட பல கிராம்-பாசிட்டிவ் பாக்டீரியாக்களின் பாக்டீரியா எதிர்ப்பு விளைவைக் கொண்டுள்ளது. இது (கிராம்-பாசிட்டிவ்) ஸ்டேஃபிளோகோகி பாக்டீரியாக்களிலும் செயல்படுகிறது, இது தோல் மற்றும் கொதிப்பு போன்ற மென்மையான திசு தொற்றுகளை ஏற்படுத்துகிறது. கோனோரியாவை ஏற்படுத்தும் கிராம்-நெகட்டிவ் பாக்டீரியாவில் பென்சிலின் பாக்டீரியா எதிர்ப்பு விளைவைக் கொண்டிருப்பதாகவும் கண்டறியப்பட்டது. பென்சிலின் கண்டுபிடிப்பை அனுமதிக்கும் தற்செயலான சூழ்நிலைகள் இருந்தன, அதில் ஒன்று சர் அலெக்சாண்டர் தனது குடும்பத்துடன் விடுமுறைக்கு செல்ல விரும்பியது, ஸ்டேஃபிளோகோகி பாக்டீரியாவை தனது ஆய்வகத்தில் ஒரு கலாச்சாரத்தில் விட்டுச் செல்வதற்கு முன். சர் அலெக்சாண்டர் ஆய்வக சுகாதாரத்தில் கொஞ்சம் மெத்தனமாக இருந்தார், இது அவரது முந்தைய லைசோசைம் கண்டுபிடிப்புக்கு பங்களித்தது மற்றும் அதே கவனிப்பின் பற்றாக்குறை பென்சிலின் கண்டுபிடிப்புக்கு ஓரளவு காரணமாக இருந்தது. கடைசியாக அவரது ஆய்வகத்தின் குறிப்பிட்ட இடம் மற்றும் கலாச்சாரங்கள் ஒரு பங்கைக் கொண்டிருந்தன - ஸ்டேஃபிளோகோகி கலாச்சாரத்தில் பாக்டீரியா எதிர்ப்பு விளைவைக் கொண்ட பூஞ்சை மாசுபாடு சர் அலெக்சாண்டரின் சக ஆய்வகத்திலிருந்து ஒரு மாடிக்கு கீழே இருந்து வந்தது.