 இந்தப் பத்தியின் அடிப்படையில், Cormac McCarthy இன் நிறுத்தற்குறிகளைப் பயன்படுத்துவதைச் சுருக்கமாகக் கூறவும்.
மெக்கார்த்தி நிறுத்தற்குறிகளை அரிதாகவே பயன்படுத்துகிறார், பெரும்பாலான காற்புள்ளிகளை "மற்றும்" கொண்டு பாலிசிண்டெட்டான்களை உருவாக்குகிறார்; இது "மெக்கார்த்தியின் அகராதியின் மிக முக்கியமான சொல்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. அவர் ஓப்ரா வின்ஃப்ரேயிடம் "எளிய அறிவிப்பு வாக்கியங்களை" விரும்புவதாகவும், பட்டியலை அமைக்க பெரிய எழுத்துக்கள், காலங்கள், அவ்வப்போது கமா அல்லது பெருங்குடல் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துவதாகவும், ஆனால் அவர் "முட்டாள்தனம்" என்று பெயரிட்ட அரைப்புள்ளிகளை ஒருபோதும் பயன்படுத்துவதில்லை என்றும் கூறினார். அவர் உரையாடலுக்கு மேற்கோள் குறிகளைப் பயன்படுத்துவதில்லை, மேலும் "விசித்திரமான சிறிய மதிப்பெண்களுடன் பக்கத்தை அழிக்க" எந்த காரணமும் இல்லை என்று நம்புகிறார். மெக்கார்த்தியின் உரையாடல் பெரும்பாலும் பண்புக்கூறுகளைக் கொண்டிருக்கவில்லை, ஆனால் "எப்படியோ... யார் பேசுகிறார்கள் என்பதில் வாசகர் நோக்குநிலையுடன் இருக்கிறார்" என்று எரிக் ஹேஜ் குறிப்பிடுகிறார். நிறுத்தற்குறிகள் குறித்த அவரது அணுகுமுறை, டென்னசி பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்தபோது ஆங்கிலப் பேராசிரியருக்காக அவர் செய்த சில எடிட்டிங் பணிகளில் இருந்து, திருத்தப்பட்ட புத்தகத்தில் உள்ள பெரும்பாலான நிறுத்தற்குறிகளை அவர் நீக்கியபோது, அது பேராசிரியரை மகிழ்வித்தது. 1996 ஆம் ஆண்டு ஹார்வர்ட் பிசினஸ் ரிவியூவில் வெளியிடப்பட்ட "இன்கிரேசிங் ரிட்டர்ன்ஸ் அண்ட் தி நியூ வேர்ல்ட் ஆஃப் பிசினஸ்" என்ற கட்டுரையில் இருந்து காற்புள்ளிகளை நீக்கி, சக சான்டா ஃபே இன்ஸ்டிடியூட் ஃபெலோ டபிள்யூ. பிரையன் ஆர்தரின் செல்வாக்குமிக்க கட்டுரையை மெக்கார்த்தி திருத்தினார். இயற்பியலாளர்களான லாரன்ஸ் எம். க்ராஸ் மற்றும் லிசா ராண்டால் ஆகியோருக்கு நகல்-எடிட்டிங் வேலைகளையும் செய்துள்ளார்.
கோர்மக் மெக்கார்த்தி பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் சூழ்நிலைகளில் நிறுத்தற்குறிகளைத் தவிர்ப்பதற்கு அவரது விருப்பத்திற்காக அறியப்படுகிறார். காற்புள்ளிகளை "மற்றும்" என்ற வார்த்தையுடன் மாற்றுவது மற்றும் அவரது நாவல்களில் கதாபாத்திரங்கள் பேசும்போது மேற்கோள் குறிகளைத் தவிர்ப்பது போன்ற இரண்டு பொதுவான எடுத்துக்காட்டுகள்.