 ரஷ்யாவின் தொலைபேசி எண் முறையை விளக்கவும்?
சோவியத் ஒன்றியத்தின் தொலைபேசி எண்கள் திட்டம் 1990கள் வரை சோவியத் யூனியனில் செயல்பட்ட தொலைபேசி பகுதி குறியீடுகள், எண்கள் மற்றும் டயலிங் விதிகளின் தொகுப்பாகும். சோவியத் ஒன்றியத்தின் சரிவுக்குப் பிறகு, புதிதாக சுதந்திரம் பெற்ற பல குடியரசுகள் தங்கள் சொந்த எண்ணும் திட்டங்களை செயல்படுத்தின. இருப்பினும், சோவியத் எண்ணிடல் திட்டத்தின் பல கொள்கைகள் இன்னும் உள்ளன. ரஷ்யாவும் கஜகஸ்தானும் முன்னாள் சோவியத் சர்வதேச குறியீடு +7 ஐ இன்னும் தக்கவைத்துக்கொள்கின்றன. முக்கிய கொள்கைகள் சோவியத் யூனியன் நான்கு-நிலை திறந்த எண்ணைத் திட்டத்தைப் பயன்படுத்தியது. தொலைதூர முன்னொட்டு 8. a).குறியீடு இல்லாமல் உள்ளூர் எண்ணை ஒருவர் அழைக்கலாம். உள்ளூர் எண்கள் வழக்கமாக 5-7 இலக்கங்களைக் கொண்டிருக்கும், ஏழு இலக்க எண்கள் மாஸ்கோ, லெனின்கிராட் மற்றும் கியேவில் மட்டுமே நிகழ்கின்றன. பிராந்திய மையத்தின் உள் எண் ஏழு இலக்கங்களுக்கு குறைவாக இருந்தால், அதன் இன்டர்சிட்டி குறியீடு எண்களுடன் கூடுதலாக இருக்கும் (பொதுவாக நிர்வாக மையத்திற்கு 2, இரண்டாவது பெரிய நகரத்திற்கு 6). b).ஒரே எண்ணிடல் பகுதிக்குள் (பெரும்பாலும் மாநிலம் அல்லது பிராந்தியத்திற்குள்) முறை: 8 2X YYYYYY, இங்கு 2 மூன்று இலக்க பகுதிக் குறியீட்டை மாற்றியது. c).பிற பகுதிகளுக்கான அழைப்புகளுக்கு, ஒருவர் முதலில் தொலைதூர முன்னொட்டு 8 ஐ டயல் செய்ய வேண்டும், பின்னர், தொனிக்குப் பிறகு, எண்ணிடும் பகுதியின் முழுக் குறியீடு, இதில் மூன்று இலக்கக் குறியீடு மற்றும் மண்டல கூடுதல் இலக்கம்(X) ஆகியவை அடங்கும். பின்னர் உள்ளூர் தொலைபேசி எண். d).சர்வதேச அழைப்புகளுக்கு, ஒருவர் 8 10 [நாட்டின் குறியீடு] [தொலைபேசி எண்] எடுத்துக்காட்டாக: 8 10 1 212 XXXXXXX என்ற எண்ணை டயல் செய்ய வேண்டும். மேலும்: 8 10 359 2 XXXXXX சோஃபியா நகரத்திற்கு அழைப்பு.