 இதைப் பத்திப் படிக்கும்போது, சிந்து சமவெளி நாகரிக மக்கள் எந்த மொழி பேசினார்கள் என்று சொல்லுங்கள்?
சிந்து சமவெளி நாகரிகம் (IVC), சிந்து நாகரிகம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது, இது தெற்காசியாவின் வடமேற்குப் பகுதிகளில் ஒரு வெண்கல வயது நாகரிகமாகும், இது கிமு 3300 முதல் கிமு 1300 வரை நீடித்தது, மேலும் அதன் முதிர்ந்த வடிவத்தில் கிமு 2600 முதல் கிமு 1900 வரை நீடித்தது. பண்டைய எகிப்து மற்றும் மெசபடோமியாவுடன் சேர்ந்து, இது அருகிலுள்ள கிழக்கு மற்றும் தெற்காசியாவின் மூன்று ஆரம்பகால நாகரிகங்களில் ஒன்றாகும், மேலும் மூன்றில், மிகவும் பரவலாக இருந்தது. அதன் தளங்கள் பாகிஸ்தானின் பெரும்பகுதியிலிருந்து வடகிழக்கு ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் வடமேற்கு இந்தியா வரை பரவியிருந்தன. பாக்கிஸ்தானின் நீளம் வழியாகப் பாயும் சிந்து நதியின் வண்டல் சமவெளியிலும், வடமேற்கு இந்தியாவிலும் பருவகால நதியான காகர்-ஹக்ராவின் அருகாமையிலும் ஒரு காலத்தில் வற்றாத பருவமழை ஊட்டப்பட்ட ஆறுகளின் அமைப்பிலும் நாகரிகம் செழித்தது. கிழக்கு பாகிஸ்தான். ஹரப்பான் என்ற சொல் சில சமயங்களில் சிந்து நாகரிகத்திற்கு அதன் வகை ஹரப்பாவிற்குப் பிறகு பயன்படுத்தப்படுகிறது, இது 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாகாணமாக இருந்து இப்போது பஞ்சாப், பாகிஸ்தானில் தோண்டப்பட்டது. 1861 ஆம் ஆண்டு பிரிட்டிஷ் ராஜ்ஜியத்தில் இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத் துறை நிறுவப்பட்ட பின்னர் தொடங்கிய பணியின் உச்சகட்டமாக ஹரப்பா மற்றும் அதன் பிறகு மொகஞ்சதாரோ கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அதே பகுதியில் ஆரம்பகால ஹரப்பான் மற்றும் லேட் ஹரப்பான் என்று அழைக்கப்படும் முந்தைய மற்றும் பின்னர் கலாச்சாரங்கள் இருந்தன. . ஆரம்பகால ஹரப்பன் கலாச்சாரங்கள் புதிய கற்காலப் பண்பாடுகளில் இருந்து மக்கள்தொகையைக் கொண்டிருந்தன, அவற்றில் பழமையானது மற்றும் மிகவும் பிரபலமானது பாகிஸ்தானின் பலுசிஸ்தானில் உள்ள மெஹர்கர் ஆகும். ஹரப்பா நாகரீகம் சில சமயங்களில் முதிர்ந்த ஹரப்பான் என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது முந்தைய கலாச்சாரங்களிலிருந்து வேறுபடுத்தப்படுகிறது. பண்டைய சிந்துவின் நகரங்கள் அவற்றின் நகர்ப்புற திட்டமிடல், சுட்ட செங்கல் வீடுகள், விரிவான வடிகால் அமைப்புகள், நீர் வழங்கல் அமைப்புகள், பெரிய குடியிருப்பு அல்லாத கட்டிடங்களின் கொத்துகள் மற்றும் கைவினைப்பொருட்கள் மற்றும் உலோகவியல் நுட்பங்களுக்கு குறிப்பிடத்தக்கவை. மொஹெஞ்சதாரோ மற்றும் ஹரப்பாவில் 30,000 முதல் 60,000 தனிநபர்கள் வரை வளர்ந்திருக்கலாம், மேலும் நாகரிகம் அதன் மலர்ச்சியின் போது ஒன்று முதல் ஐந்து மில்லியன் நபர்களைக் கொண்டிருந்திருக்கலாம். கிமு 3 ஆம் மில்லினியத்தில் இப்பகுதி படிப்படியாக உலர்த்தப்படுவது அதன் நகரமயமாக்கலுக்கான ஆரம்ப தூண்டுதலாக இருந்திருக்கலாம். இறுதியில் அது நாகரிகத்தின் அழிவை ஏற்படுத்துவதற்கும் அதன் மக்கள்தொகையை கிழக்கு நோக்கிச் சிதறடிப்பதற்கும் போதுமான அளவு நீர் விநியோகத்தைக் குறைத்தது. ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட முதிர்ந்த ஹரப்பன் தளங்கள் பதிவாகி, கிட்டத்தட்ட நூறு அகழ்வாராய்ச்சி செய்யப்பட்டிருந்தாலும், ஐந்து முக்கிய நகர்ப்புற மையங்கள் உள்ளன: கீழ் சிந்து சமவெளியில் மொஹெஞ்சதாரோ (1980 இல் யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரிய தளமாக "மொயஞ்சதாரோவில் தொல்பொருள் இடிபாடுகள்" என அறிவிக்கப்பட்டது), ஹரப்பா மேற்கு பஞ்சாப் பகுதியில், சோலிஸ்தான் பாலைவனத்தில் உள்ள கனேரிவாலா, மேற்கு குஜராத்தில் தோலாவிரா (யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரிய தளமாக 2021 இல் "தோலாவிரா: ஹரப்பா நகரம்" என அறிவிக்கப்பட்டது), மற்றும் ஹரியானாவில் ராகிகர்ஹி. ஹரப்பன் மொழி நேரடியாக சான்றளிக்கப்படவில்லை, மேலும் சிந்து எழுத்துக்கள் புரிந்துகொள்ளப்படாமல் இருப்பதால் அதன் இணைப்பு நிச்சயமற்றது. திராவிட அல்லது எலமோ-திராவிட மொழி குடும்பத்துடனான உறவை அறிஞர்கள் ஒரு பிரிவினர் விரும்புகின்றனர்.
சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தின் ஒரு பகுதியான ஹரப்பா மக்கள் பேசும் மொழி தெரியவில்லை. இருப்பினும், அறிஞர்கள் தங்கள் மொழியின் வேர்களை திராவிட அல்லது எலமோ-திராவிட மொழி குடும்பத்துடன் இணைக்கின்றனர்.