 சுவாமி விவேகானந்தரை தட்சிணேஸ்வரத்திற்கு வரச் சொன்னது யார், எந்த ஆண்டு?
சுவாமி விவேகானந்தர் (/ஸ்வாமி பிபெகாண்டோ) (கேளுங்கள்); 12 ஜனவரி 1863 - 4 ஜூலை 1902), பிறந்த நரேந்திரநாத் தத்தா (பெங்காலி: [n'rendronatéto]), ஒரு இந்திய இந்து துறவி, தத்துவஞானி, எழுத்தாளர், மத போதகர் மற்றும் தலைமை சீடர் ஆவார். இந்திய ஆன்மீகவாதி ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர். அவர் மேற்கத்திய உலகிற்கு வேதாந்தம் மற்றும் யோகாவை அறிமுகப்படுத்தியதில் ஒரு முக்கிய நபராக இருந்தார் மற்றும் மதங்களுக்கு இடையேயான விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்திய பெருமைக்குரியவர், மேலும் இந்து மதத்தை ஒரு பெரிய உலக மதத்தின் நிலைக்கு கொண்டு வந்தார். 1893 ஆம் ஆண்டு சிகாகோவில் நடந்த மதங்களின் பாராளுமன்றத்திற்குப் பிறகு விவேகானந்தர் ஒரு பிரபலமான நபரானார், அங்கு அவர் அமெரிக்கர்களுக்கு இந்து மதத்தை அறிமுகப்படுத்துவதற்கு முன்பு, "அமெரிக்காவின் சகோதரிகள் மற்றும் சகோதரர்களே..." என்ற வார்த்தைகளுடன் தனது புகழ்பெற்ற உரையைத் தொடங்கினார். அவர் பாராளுமன்றத்தில் மிகவும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார், ஒரு அமெரிக்க செய்தித்தாள் அவரை "தெய்வீக உரிமையால் ஒரு சொற்பொழிவாளர் என்றும் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி பாராளுமன்றத்தில் மிகப்பெரிய நபர்" என்றும் வர்ணித்தது. பாராளுமன்றத்தில் பெரும் வெற்றிக்குப் பிறகு, அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில், விவேகானந்தர் அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து மற்றும் ஐரோப்பா முழுவதும் நூற்றுக்கணக்கான விரிவுரைகளை வழங்கினார், இந்து தத்துவத்தின் அடிப்படைக் கொள்கைகளைப் பரப்பினார், மேலும் நியூயார்க்கின் வேதாந்த சொசைட்டி மற்றும் சான் பிரான்சிஸ்கோவின் வேதாந்த சொசைட்டியை நிறுவினார். இப்போது வடக்கு கலிபோர்னியாவின் வேதாந்த சொசைட்டி), இவை இரண்டும் மேற்கில் வேதாந்த சங்கங்களுக்கு அடித்தளமாக அமைந்தன. 1881 ஆம் ஆண்டில், நரேந்திரன் முதன்முதலில் ராமகிருஷ்ணாவை சந்தித்தார், 1884 ஆம் ஆண்டில் அவரது சொந்த தந்தை இறந்த பிறகு அவரது ஆன்மீக மையமாக மாறினார். பொதுச் சபையின் நிறுவனத்தில் ஒரு இலக்கிய வகுப்பில், வில்லியம் வேர்ட்ஸ்வொர்த்தின் கவிதை, தி எக்ஸ்கர்ஷன் பற்றி பேராசிரியர் வில்லியம் ஹாஸ்டி விரிவுரையைக் கேட்டபோது, ராமகிருஷ்ணாவின் முதல் அறிமுகம் ஏற்பட்டது. . கவிதையில் "டிரான்ஸ்" என்ற வார்த்தையை விளக்குகையில், ஹஸ்டி தனது மாணவர்கள் டிரான்ஸ் என்பதன் உண்மையான பொருளைப் புரிந்து கொள்ள தக்ஷினேஸ்வரில் உள்ள ராமகிருஷ்ணரைச் சந்திக்கும்படி பரிந்துரைத்தார். இது அவரது மாணவர்களில் சிலரை (நரேந்திரன் உட்பட) ராமகிருஷ்ணரை சந்திக்க தூண்டியது. அவர்கள் முதல் முறையாக நவம்பர் 1881 இல் தனிப்பட்ட முறையில் சந்தித்திருக்கலாம், [குறிப்பு 1] இருப்பினும் நரேந்திர இதை அவர்களின் முதல் சந்திப்பாக கருதவில்லை, மேலும் இந்த சந்திப்பை பின்னர் யாரும் குறிப்பிடவில்லை. இந்த நேரத்தில், நரேந்திரன் தனது வரவிருக்கும் FA தேர்வுக்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தார், அப்போது ராம் சந்திர தத்தா அவருடன் சுரேந்திர நாத் மித்ராவின் வீட்டிற்குச் சென்றார், அங்கு ராமகிருஷ்ணா சொற்பொழிவு செய்ய அழைக்கப்பட்டார். மகரந்த் பரஞ்சபேவின் கூற்றுப்படி, இந்தக் கூட்டத்தில் ராமகிருஷ்ணா இளம் நரேந்திரனைப் பாடச் சொன்னார். அவரது பாடும் திறமையால் கவரப்பட்ட அவர், நரேந்திரனை தக்ஷிணேஷ்வருக்கு வரச் சொன்னார். 1881 இன் பிற்பகுதியில் அல்லது 1882 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், நரேந்திரன் இரண்டு நண்பர்களுடன் தக்ஷினேஸ்வருக்குச் சென்று ராமகிருஷ்ணரைச் சந்தித்தார். இந்த சந்திப்பு அவரது வாழ்க்கையில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. அவர் ஆரம்பத்தில் ராமகிருஷ்ணரை தனது ஆசிரியராக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை மற்றும் அவரது கருத்துக்களுக்கு எதிராக கிளர்ச்சி செய்தாலும், அவர் அவரது ஆளுமையால் ஈர்க்கப்பட்டார் மற்றும் தக்ஷினேஸ்வருக்கு அடிக்கடி அவரைச் சந்திக்கத் தொடங்கினார். அவர் ஆரம்பத்தில் ராமகிருஷ்ணரின் பரவசங்கள் மற்றும் தரிசனங்களை "வெறும் கற்பனை" மற்றும் "மாயத்தோற்றங்கள்" என்று பார்த்தார். பிரம்ம சமாஜத்தின் உறுப்பினராக, அவர் சிலை வழிபாடு, பல தெய்வ வழிபாடு மற்றும் ராமகிருஷ்ணரின் காளி வழிபாட்டை எதிர்த்தார். அவர் "முழுமையுடன் அடையாளம்" என்ற அத்வைத வேதாந்தத்தை நிந்தனை மற்றும் பைத்தியக்காரத்தனம் என்று நிராகரித்தார், மேலும் இந்த யோசனையை அடிக்கடி கேலி செய்தார். தனது வாதங்களை பொறுமையாக எதிர்கொண்ட ராமகிருஷ்ணரை நரேந்திரன் சோதித்தார்: "உண்மையை எல்லா கோணங்களிலும் பார்க்க முயற்சி செய்", என்று பதிலளித்தார். 1884 இல் நரேந்திரனின் தந்தையின் திடீர் மரணம் குடும்பத்தை திவாலாக்கியது; கடனாளிகள் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தக் கோரத் தொடங்கினர், மேலும் உறவினர்கள் குடும்பத்தை அவர்களின் மூதாதையர் வீட்டிலிருந்து வெளியேற்றுவதாக அச்சுறுத்தினர். ஒரு காலத்தில் ஒரு வசதியான குடும்பத்தின் மகனாக இருந்த நரேந்திரன், அவனது கல்லூரியில் படிக்கும் ஏழை மாணவர்களில் ஒருவராக ஆனார். அவர் வேலை தேடுவதில் தோல்வியுற்றார் மற்றும் கடவுளின் இருப்பை கேள்விக்குள்ளாக்கினார், ஆனால் ராமகிருஷ்ணரிடம் ஆறுதல் கண்டார் மற்றும் தட்சிணேஸ்வருக்கு அவரது வருகைகள் அதிகரித்தன. ஒரு நாள், நரேந்திரன் ராமகிருஷ்ணனிடம் தங்கள் குடும்பத்தின் பொருளாதார நலனுக்காக காளி தேவியை வேண்டிக் கொள்ளுமாறு கேட்டுக் கொண்டார். ராமகிருஷ்ணர் அதற்கு பதிலாக அவரை கோவிலுக்கு சென்று பிரார்த்தனை செய்யும்படி பரிந்துரைத்தார். ராமகிருஷ்ணரின் ஆலோசனையைப் பின்பற்றி, அவர் மூன்று முறை கோயிலுக்குச் சென்றார், ஆனால் எந்த வகையான உலகத் தேவைகளுக்காகவும் பிரார்த்தனை செய்யத் தவறிவிட்டார், இறுதியில் தெய்வத்திடமிருந்து உண்மையான அறிவு மற்றும் பக்திக்காக பிரார்த்தனை செய்தார். நரேந்திரன் கடவுளை உணர்ந்து கொள்வதற்காக எல்லாவற்றையும் துறக்க படிப்படியாக வளர்ந்து, ராமகிருஷ்ணரை தனது குருவாக ஏற்றுக்கொண்டான். 1885 ஆம் ஆண்டில், ராமகிருஷ்ணா தொண்டை புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டார், மேலும் அவர் கல்கத்தாவிற்கும் (பின்னர்) காசிபூரில் உள்ள ஒரு தோட்ட வீட்டிற்கும் மாற்றப்பட்டார். நரேந்திரன் மற்றும் ராமகிருஷ்ணரின் மற்ற சீடர்கள் அவரது கடைசி நாட்களில் அவரை கவனித்துக்கொண்டனர், மேலும் நரேந்திரனின் ஆன்மீக கல்வி தொடர்ந்தது. காசிபோரில், அவர் நிர்விகல்ப சமாதியை அனுபவித்தார். நரேந்திரனும் பல சீடர்களும் ராமகிருஷ்ணரிடமிருந்து காவி உடைகளைப் பெற்று, அவரது முதல் துறவற அமைப்பை உருவாக்கினர். மனிதர்களுக்குச் சேவை செய்வதே கடவுளை மிகவும் பயனுள்ள வழிபாடு என்று அவர் கற்பித்தார். ராமகிருஷ்ணர் அவரை மற்ற துறவற சீடர்களைக் கவனித்துக் கொள்ளுமாறு கேட்டுக் கொண்டார், மேலும் நரேந்திரனைத் தங்கள் தலைவராகப் பார்க்கும்படி அவர்களிடம் கேட்டார். ராமகிருஷ்ணா 1886 ஆகஸ்ட் 16 அதிகாலையில் காசிபோரில் இறந்தார்.
1881-ல் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் சுவாமி விவேகானந்தரை தட்சிணேஸ்வரத்திற்கு வரச் சொன்னார்