 கீழே உள்ள பத்தியின் அடிப்படையில், உன்னத வாயுக்களின் பொருத்தமான 2 பயன்பாடுகளை விவரிக்கவும்.
உன்னத வாயுக்கள் (வரலாற்று ரீதியாகவும் மந்த வாயுக்கள்; சில சமயங்களில் ஏரோஜன்கள் என குறிப்பிடப்படுகின்றன) ஒரே மாதிரியான பண்புகளைக் கொண்ட இரசாயன தனிமங்களின் வகுப்பை உருவாக்குகின்றன; நிலையான நிலைமைகளின் கீழ், அவை அனைத்தும் மணமற்ற, நிறமற்ற, மிகக் குறைந்த இரசாயன வினைத்திறன் கொண்ட மோனடோமிக் வாயுக்கள். இயற்கையாக நிகழும் ஆறு உன்னத வாயுக்கள் ஹீலியம் (He), நியான் (Ne), ஆர்கான் (Ar), கிரிப்டான் (Kr), செனான் (Xe) மற்றும் கதிரியக்க ரேடான் (Rn). Oganesson (Og) என்பது செயற்கையாக உற்பத்தி செய்யப்படும் அதிக கதிரியக்க உறுப்பு ஆகும். IUPAC "குரூப் 18" உடன் "உன்னத வாயு" என்ற வார்த்தையை ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகப் பயன்படுத்தினாலும், அது ஒகனெஸனை உள்ளடக்கியிருந்தாலும், அது குறிப்பிடத்தக்க அளவில் வேதியியல் ரீதியாக உன்னதமாக இருக்காது மற்றும் சார்பியல் விளைவுகளால் போக்கை உடைத்து எதிர்வினையாக இருக்கும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் ஒரே அறியப்பட்ட ஐசோடோப்பின் மிகக் குறுகிய 0.7 எம்எஸ் அரை-வாழ்க்கை காரணமாக, அதன் வேதியியல் இன்னும் ஆராயப்படவில்லை. கால அட்டவணையின் முதல் ஆறு காலகட்டங்களில், உன்னத வாயுக்கள் குழு 18 இன் உறுப்பினர்களாக இருக்கும். குறிப்பிட்ட தீவிர நிலைமைகளின் கீழ் தவிர, நோபல் வாயுக்கள் பொதுவாக அதிக அளவில் செயல்படாது. உன்னத வாயுக்களின் செயலற்ற தன்மை, எதிர்வினைகள் விரும்பாத பயன்பாடுகளில் அவற்றை மிகவும் பொருத்தமானதாக ஆக்குகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, சூடான டங்ஸ்டன் இழை ஆக்ஸிஜனேற்றத்தைத் தடுக்க ஒளிரும் விளக்குகளில் ஆர்கான் பயன்படுத்தப்படுகிறது; மேலும், ஆக்சிஜன், நைட்ரஜன் மற்றும் கார்பன் டை ஆக்சைடு நச்சுத்தன்மையை தடுக்க ஆழ்கடல் டைவர்ஸ் மூலம் வாயுவை சுவாசிப்பதில் ஹீலியம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. உன்னத வாயுக்களின் பண்புகளை அணுக் கட்டமைப்பின் நவீன கோட்பாடுகளால் நன்கு விளக்க முடியும்: வேலன்ஸ் எலக்ட்ரான்களின் வெளிப்புற ஷெல் "முழுமையானதாக" கருதப்படுகிறது, அவை இரசாயன எதிர்வினைகளில் பங்கேற்க சிறிதளவு போக்கைக் கொடுக்கின்றன, மேலும் அவை தயாரிப்பது மட்டுமே சாத்தியமாகும். சில நூறு உன்னத வாயு கலவைகள். கொடுக்கப்பட்ட உன்னத வாயுவிற்கான உருகும் மற்றும் கொதிநிலைகள் ஒன்றோடொன்று நெருக்கமாக உள்ளன, 10 ºC (18ºF) க்கும் குறைவாக வேறுபடுகின்றன; அதாவது, அவை ஒரு சிறிய வெப்பநிலை வரம்பில் உள்ள திரவங்கள். நியான், ஆர்கான், கிரிப்டான் மற்றும் செனான் ஆகியவை வாயுக்களின் திரவமாக்கல் மற்றும் பகுதியளவு வடிகட்டுதல் முறைகளைப் பயன்படுத்தி காற்றுப் பிரிப்பு அலகில் காற்றிலிருந்து பெறப்படுகின்றன. கிரையோஜெனிக் வாயு பிரிப்பு நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி, இயற்கை வாயுவில் ஹீலியத்தின் அதிக செறிவுகளைக் கொண்ட இயற்கை வாயு வயல்களில் இருந்து ஹீலியம் பெறப்படுகிறது, மேலும் ரேடான் பொதுவாக கரைந்த ரேடியம், தோரியம் அல்லது யுரேனியம் சேர்மங்களின் கதிரியக்கச் சிதைவிலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்படுகிறது. லைட்டிங், வெல்டிங் மற்றும் விண்வெளி ஆய்வு போன்ற தொழில்களில் நோபல் வாயுக்கள் பல முக்கியமான பயன்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளன. 55 மீ (180 அடி) கடல்நீரின் ஆழத்தில் ஆழ்கடல் மூழ்குபவர்களால் ஹீலியம்-ஆக்ஸிஜன் சுவாச வாயு பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஹிண்டன்பர்க் பேரழிவில் ஹைட்ரஜனின் எரியக்கூடிய தன்மையால் ஏற்படும் அபாயங்கள் வெளிப்படையாகத் தெரிந்த பிறகு, அது பிளிம்ப்ஸ் மற்றும் பலூன்களில் ஹீலியம் மூலம் மாற்றப்பட்டது.
 உன்னத வாயுக்களின் செயலற்ற தன்மை, எதிர்வினைகள் விரும்பாத பயன்பாடுகளில் அவற்றை மிகவும் பொருத்தமானதாக ஆக்குகிறது. பயன்பாட்டிற்கான இரண்டு பொருத்தமான எடுத்துக்காட்டுகள்: 1. சூடான டங்ஸ்டன் இழை ஆக்ஸிஜனேற்றப்படுவதைத் தடுக்க ஒளிரும் விளக்குகளில் ஆர்கான் பயன்படுத்தப்படுகிறது, 2. ஆக்சிஜன், நைட்ரஜன் மற்றும் கார்பன் டை ஆக்சைடு நச்சுத்தன்மையைத் தடுக்க ஆழ்கடல் டைவர்ஸ் மூலம் வாயுவை சுவாசிப்பதில் ஹீலியம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.