 வழங்கப்பட்ட பத்தியின் அடிப்படையில், ராக்கி மலை வெட்டுக்கிளி அழிந்து போனதற்கான முக்கிய காரணத்தைப் பிரித்தெடுக்கவும்.
ராக்கி மலை வெட்டுக்கிளிகள் 1743 முதல் 1756 வரை மைனில் பண்ணை சேதத்தை ஏற்படுத்தியது மற்றும் 1797-1798 இல் வெர்மான்ட். வெட்டுக்கிளிகளின் விருப்பமான வாழ்விடமாக மேற்கு நோக்கி விவசாயம் விரிவடைந்ததால், வெட்டுக்கிளிகள் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் ஒரு பிரச்சனையாக மாறியது. 1828, 1838, 1846, மற்றும் 1855 ஆம் ஆண்டுகளில் பல்வேறு தீவிரத்தன்மையின் வெடிப்புகள் மேற்கு முழுவதிலும் உள்ள பகுதிகளை பாதித்தன. 1856-1857 மற்றும் மீண்டும் 1865 இல் மினசோட்டாவிற்கு பிளேக்ஸ் விஜயம் செய்தன, மேலும் நெப்ராஸ்கா 1856 மற்றும் 1874 க்கு இடையில் மீண்டும் மீண்டும் தொற்றுநோய்களை சந்தித்தது. 1875 கன்சாஸ் விவசாயிகள் ராட்சத வெட்டுக்கிளிகளுடன் போராடுவதைக் காட்டும் ஹென்றி வொராலின் கார்ட்டூன் கடைசி பெரிய திரள்கள் 18 லோக்கஸ்டி, 18 லோக்சி 18 க்கு இடையில் இருந்தது. கொலராடோ, கன்சாஸ், மினசோட்டா, மிசோரி, நெப்ராஸ்கா மற்றும் பிற மாநிலங்களில் வெட்டுக்கிளி $200 மில்லியன் பயிர் சேதத்தை ஏற்படுத்தியது. வெட்டுக்கிளிகள் "ஒரு பெரிய வெள்ளை மேகம் போலவும், பனிப்புயல் போலவும், நீராவி போல சூரியனைத் தடுக்கின்றன" என்றும் ஒரு விவசாயி தெரிவித்தார். வெட்டுக்கிளிகள் புல் மற்றும் விலையுயர்ந்த பயிர்களை மட்டுமல்ல, தோல், மரம், ஆடுகளின் கம்பளி மற்றும் தீவிர நிகழ்வுகளில், மக்களின் முதுகில் இருந்து ஆடைகளை கூட சாப்பிட்டன. தண்டவாளத்தில் ஓடும் ஏராளமான வெட்டுக்கிளிகள் மீது சறுக்கி சில நேரங்களில் ரயில்கள் நிறுத்தப்பட்டன. திரள்கள் மோசமடைந்ததால், விவசாயிகள் துப்பாக்கி குண்டுகள், நெருப்பு (சில நேரங்களில் அகழிகளில் தோண்டப்பட்ட வெட்டுக்கிளிகளை முடிந்தவரை எரிக்க), "ஹாப்பர்டோசர்கள்" மூலம் அவற்றைக் கட்டுப்படுத்த முயன்றனர் குதிக்கும் வெட்டுக்கிளிகளை திரவ விஷம் அல்லது எரிபொருளின் பாத்திரத்தில் தட்டியது, அவற்றை வெற்றிட சுத்திகரிப்பு போன்ற முரண்பாடுகளில் உறிஞ்சியது, ஆனால் இவை அனைத்தும் கூட்டத்தை நிறுத்துவதில் இறுதியில் பயனற்றவை. மிசோரி பூச்சியியல் வல்லுநரான சார்லஸ் வாலண்டைன் ரிலே, உப்பு மற்றும் மிளகு மற்றும் வெண்ணெயில் வறுத்த வெட்டுக்கிளிகளுக்கான செய்முறையைக் கொண்டு வந்தார். செய்முறை விற்கப்பட்டது, ஆனால் சிலர் "அந்த பயங்கரமான உயிரினங்களை சாப்பிட்டவுடன் பட்டினி கிடப்பார்கள்" என்று கூறினர். திரள் அழிவுக்கு விவசாயிகள் இறுதியாகப் பதிலளித்தனர்; 1877 ஆம் ஆண்டு நெப்ராஸ்கா சட்டம், 16 முதல் 60 வயதுக்குட்பட்ட எவரும் குஞ்சு பொரிக்கும் நேரத்தில் வெட்டுக்கிளிகளை ஒழிக்க குறைந்தது இரண்டு நாட்கள் வேலை செய்ய வேண்டும் அல்லது $10 அபராதம் விதிக்க வேண்டும் என்று கூறியது. அதே ஆண்டு மிசோரி மார்ச் மாதத்தில் சேகரிக்கப்பட்ட வெட்டுக்கிளிகளுக்கு ஒரு புஷலுக்கு $1, ஏப்ரலில் ஒரு புஷலுக்கு 50 காசுகள், மே மாதத்தில் 25 சென்ட்கள் மற்றும் ஜூன் மாதத்தில் 10 காசுகள் பரிசுத்தொகையாக வழங்கியது. மற்ற கிரேட் ப்ளைன்ஸ் மாநிலங்களும் இதே போன்ற சலுகைகளை வழங்கின. 1880 களில், ஓஹியோவில் வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு கார்லோடு சோளத்தை அனுப்பும் அளவிற்கு விவசாயிகள் தங்கள் வெட்டுக்கிளி துயரங்களிலிருந்து போதுமான அளவு மீண்டிருந்தனர். வெட்டுக்கிளிகள் இடம்பெயர்வதற்கு முன், கோடையின் தொடக்கத்தில் முதிர்ச்சியடைந்த குளிர்கால கோதுமை போன்ற மீள் தன்மையுள்ள பயிர்களுக்கும் அவர்கள் மாறினர். இந்த புதிய விவசாய நடைமுறைகள் வெட்டுக்கிளிகளின் அச்சுறுத்தலை திறம்பட குறைத்தது மற்றும் இனங்களின் வீழ்ச்சிக்கு பெரிதும் உதவியது. குடியேற்றவாசிகளின் உழவு மற்றும் நீர்ப்பாசனம் மற்றும் கால்நடைகள் மற்றும் பிற பண்ணை விலங்குகள் ராக்கி மலைகளில் ஓடைகள் மற்றும் ஆறுகளுக்கு அருகில் மிதித்ததால் அவர்கள் நிரந்தரமாக வாழ்ந்த பகுதிகளில் முட்டைகளை அழித்து, இறுதியில் அவர்களின் அழிவை ஏற்படுத்தியதாக அனுமானிக்கப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, உழவு செய்யும் போது, துரத்தும்போது அல்லது வெள்ளத்தில் சிக்கிய விவசாயிகள் ஒரு சதுர அங்குலத்திற்கு 150 முட்டைகளை கொன்றதாக இந்த காலத்தின் அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன: திரளும் ஆண்டுகளில், ஒவ்வொரு தலைமுறையும் முந்தையதை விட சிறியதாக இருப்பதால், ராக்கி மலைகளிலிருந்து மேலும் மேலும் திரள்கிறது, அதே நேரத்தில் இந்த இனத்தின் நிரந்தர இனப்பெருக்கம் 3 முதல் 3,000 சதுர மைல் மணல் மண்ணின் நீரோடைகள் மற்றும் ராக்கீஸில் உள்ள ஆறுகள், இது குடியேறியவர்களால் சுரண்டப்பட்ட விவசாய மற்றும் ஆயர் நிலங்களுடன் ஒத்துப்போகிறது. வெட்டுக்கிளிகள் ஒரு வகை வெட்டுக்கிளிகள் என்பதால், வெட்டுக்கிளிகள் அதிக அடர்த்தியை அடையும் போது தோன்றும், M. ஸ்ப்ரீடஸ் அழிந்துவிடாது, புலம்பெயர்ந்த வெட்டுக்கிளியின் "தனி நிலை" நபர்கள் ராக்கி மலை வெட்டுக்கிளியாக மாறலாம் என்று கருதப்பட்டது. சரியான சுற்றுச்சூழல் நிலைமைகள்; இருப்பினும், அதிக அடர்த்தியான சூழலில் பல வெட்டுக்கிளி இனங்களைப் பயன்படுத்தி இனப்பெருக்கம் செய்யும் சோதனைகள் பிரபலமான பூச்சியைத் தூண்டுவதில் தோல்வியடைந்தன. M. ஸ்ப்ரெடஸின் ஒரு தனித்துவமான இனத்தின் நிலை 2004 இல் மெலனோப்ளஸ் இனத்தின் வட அமெரிக்க இனங்களின் DNA பகுப்பாய்வு மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. மெலனோபிளஸ் ஸ்ப்ரெடஸ் ஐயுசிஎன் மூலம் 2014 இல் முறையாக அழிந்துவிட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டது. தற்போது ஆபத்தான நிலையில் உள்ள எஸ்கிமோ சுருள்கள் அதன் வசந்த கால இடப்பெயர்வின் போது வெட்டுக்கிளிகளுக்கு உணவளிக்கின்றன என்றும் அதன் அழிவு வேட்டையாடுதல் மற்றும் வேட்டையாடுதல் உட்பட ஏற்கனவே குறைந்து வரும் சுருட்டை மக்கள் மீதான அழுத்தங்களை அதிகரித்திருக்கலாம் என்றும் கூறப்படுகிறது. அதன் புல்வெளி வாழ்விடத்தை விவசாயமாக மாற்றுதல்.
ராக்கி மலை வெட்டுக்கிளிகள் உள்ளூர் விவசாயிகள் நீர்ப்பாசனம் செய்ததன் விளைவாக அழிந்து போனது மற்றும் அவர்களின் வாழ்விடத்தை உழுது, இது அவர்களின் முட்டைகளை அழித்தது.