 எனக்கு ஒரு கதை சொல்
எல்லோரும் கண்ணுக்கு தெரியாத வாளியை எடுத்துச் செல்கிறார்கள். வாளி நிரம்பினால் நாம் மகிழ்ச்சி அடைகிறோம். எப்பொழுது காலியாக இருக்கிறதோ அப்போது நமக்கு வருத்தமாக இருக்கிறது. சுவாரசியமான விஷயம் என்னவென்றால், நாம் நல்ல செயல்களைச் செய்வதன் மூலமும் மற்றவர்களுக்கு உதவுவதன் மூலமும் மட்டுமே வாளியை நிரப்ப முடியும். நான் ஒருவருக்கு ஒரு நல்ல செயலைச் செய்யும்போது, என் வாளி நிரம்புகிறது, ஆனால் மற்றவரின் வாளியும் நிரம்புகிறது. நான் ஒருவருக்கு ஒரு கெட்ட செயலைச் செய்தால், என் வாளியும் மற்றவரின் வாளியும் காலியாகிவிடும். எனவே, நாம் அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் வாளிகளை நிரப்பிக் கொண்டிருக்கும் வரை, நாம் அனைவரும் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும்