 மக்கள் தொகை குறைவாக இருந்தாலும் சில விளையாட்டுகளில் சில நாடுகள் ஏன் மற்ற நாடுகளை விட சிறப்பாக செயல்படுகின்றன?
சர்வதேச அளவில் கொடுக்கப்பட்ட விளையாட்டில் ஒரு நாட்டின் வெற்றி, மக்கள் தொகையை தவிர வேறு பல காரணிகளைப் பொறுத்தது. அதிக செயல்திறன் கொண்ட விளையாட்டு வீரர்களுக்கான மொத்த தேர்வுக் குழுவிற்கு ஒரு நாட்டின் மக்கள் தொகை ஒரு நல்ல அடையாளமாக இருந்தாலும், இது பல காரணிகளில் ஒன்றாகும். ஒரு நாட்டின் ஸ்தாபக வரலாறு, காலநிலை மண்டலம் மற்றும் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி ஆகியவை விளையாட்டு செயல்திறனில் மற்ற குறிப்பிடத்தக்க காரணிகளாகும். பல விளையாட்டுகள் பல நூற்றாண்டு பாரம்பரியத்தில் சுடப்படுவதால் ஒரு நாட்டின் வரலாறு காரணியாக உள்ளது. உதாரணமாக, இங்கிலாந்தில் தோன்றியதாக நம்பப்படும் கிரிக்கெட், முதலில் பிரிட்டிஷ் காலனிகளாக இருந்த நாடுகளில் மிகவும் பிரபலமாக உள்ளது. இது போன்ற நீண்ட மரபுகள், குறிப்பிட்ட விளையாட்டுகளை ஒரு தேசத்தின் கலாச்சாரமாக அமைத்து, அது இழுக்கக்கூடிய தடகளக் குழுவின் சதவீதத்தை அதிகரிக்கிறது மற்றும் அந்த தேசத்தின் போட்டியின் அளவை அதிகரிக்க முடியும். குறிப்பிட்ட விளையாட்டுகளில் ஒரு நாட்டின் போட்டித்திறனையும் காலநிலை மண்டலம் பாதிக்கலாம். எடுத்துக்காட்டாக, நார்வே 2022 ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் மொத்தம் 37 பதக்கங்களுடன் எந்த நாட்டிலும் அதிக ஒலிம்பிக் பதக்கங்களைப் பெற்றது. 2020 கோடைகால விளையாட்டுகளில் (2021 இல் நடைபெற்றது), நார்வே வெறும் 8 பதக்கங்களுடன் ஒட்டுமொத்தமாக 20வது இடத்தைப் பிடித்தது. நார்வேயின் தட்பவெப்ப நிலை மற்றும் நிலப்பரப்பு குளிர்கால விளையாட்டுகள் மிகவும் பிரபலமாக உள்ளன, மேலும் நோர்வே காலப்போக்கில் குறுக்கு நாடு/நோர்டிக் பனிச்சறுக்கு, வேக சறுக்கு, கர்லிங், பயத்லான் மற்றும் ஸ்கை ஜம்பிங் ஆகியவற்றில் உயரடுக்கு திட்டங்களை உருவாக்கியுள்ளது. ஒரு நாட்டின் செல்வம் சர்வதேச அளவில் விளையாட்டின் செயல்திறனையும் பாதிக்கும். இது முக்கியமாக இரண்டு காரணங்களுக்காக நிகழ்கிறது. முதலாவதாக, அதிக பணம் உபகரணங்கள், பயிற்சி, வீரர் மேம்பாடு, சர்வதேச சுற்றுகளில் பங்கேற்பு, தரவு நுண்ணறிவு, மருத்துவ பணியாளர்கள் போன்றவற்றில் பெரிய வரவு செலவுத் திட்டங்களை செயல்படுத்துகிறது. இரண்டாவதாக விளையாட்டுக்கான அணுகல், பல விளையாட்டுகள் மிகவும் விலை உயர்ந்தவை சில எடுத்துக்காட்டுகளில் பனி விளையாட்டு, ஜிம்னாஸ்டிக்ஸ், நீச்சல், ஹாக்கி மற்றும் போலோ ஆகியவை அடங்கும். விளையாட்டு வீரர்களை உருவாக்குவதற்கான வசதிகளையோ ஆதரவையோ வழங்க முடியாத நாடுகள் பெரும்பாலும் ஒரு பெரிய திறமைக் குழுவை உருவாக்கத் தவறிவிடுகின்றன, மேலும் சர்வதேச அளவில் போட்டித்தன்மையுடன் இருக்க முடியாது.