 விட்ஜென்ஸ்டைன் "ஆஸ்டென்சிவ் டெஃபைனிங்கை" பயன்படுத்தி ஒரு மொழியைக் கற்றுக்கொள்வதில் என்ன பிரச்சனை என்று கருதுகிறார்?
விட்ஜென்ஸ்டைன் ஒரு மொழியைக் கற்றுக்கொள்வது பற்றி விவாதிக்கும்போது மனித மொழியைப் பயன்படுத்தி தொடர்புகொள்வதில் உள்ள சிக்கலைத் தெளிவுபடுத்துகிறார். உதாரணமாக, ஒருவருக்கு பென்சிலை "பென்சில்" என்று கற்பிக்க விரும்பி, பென்சிலைக் காட்டி "பென்சில்" என்று சொன்னால், கேட்பவருக்கு எப்படித் தெரியும். (எ.கா. முழு பென்சில்) "பென்சில்" என்று அழைக்கப்படுகிறதா? கேட்பவர் "பென்சிலை" "மரத்துடன்" தொடர்புபடுத்துவார் அல்லவா? ஒருவேளை கேட்பவர் "பென்சில்" என்ற வார்த்தையை "சுற்று" உடன் தொடர்புபடுத்துவார் (பென்சில்கள் பொதுவாக, உண்மையில், வட்டமாக இருக்கும்!). விட்ஜென்ஸ்டைன் அத்தகைய பாடத்திற்குப் பிறகு எழக்கூடிய பல சாத்தியமான "விளக்கங்கள்" பற்றி எழுதுகிறார். மாணவர் நீங்கள் பென்சிலைச் சுட்டிக்காட்டி "பென்சில்" என்று கூறுவதைப் பின்வருவனவற்றைக் குறிக்கலாம்: (1) இது ஒரு பென்சில்; (2) இது வட்டமானது; (3) இது மரம்; (4) இது ஒன்று; (5) இது கடினமானது, முதலியன.
"Ostensive defining" என்பதன் உதாரணம் ஒரு பொருளைச் சுட்டிக்காட்டி அதன் பெயரைச் சொல்வது. விட்ஜென்ஸ்டைன் "ஆஸ்டிசிவ் டிஃபைனிங்கை" தகவல்தொடர்பு பிரச்சனையாக பார்க்கிறார், ஏனெனில் ஒரு பொருளை ஒரு பொருளுடன் இணைப்பது தெளிவற்ற தன்மையைக் கொண்டுள்ளது. உதாரணமாக, யாராவது ஒரு பென்சிலைக் காட்டி, "பென்சில்" என்று சொன்னால், கேட்பவருக்கு அந்த வார்த்தை எதைக் குறிக்கிறது என்று சரியாகத் தெரியாது. இது பென்சிலை, பென்சிலின் வடிவம், பென்சிலின் பொருள், பென்சிலின் அளவு அல்லது பென்சிலின் வேறு எந்தத் தரத்தையும் குறிக்கலாம்.