 தண்ணீரைப் பற்றிய பின்வரும் பத்தியின் அடிப்படையில், எது தண்ணீரை ஒருங்கிணைக்கிறது.
சுமார் 3.8 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உருவான பூமியின் முதல் கடலில் இருந்து உயிர்கள் தோன்றின. அப்போதிருந்து, ஒவ்வொரு உயிரினத்திலும் நீர் மிக அதிகமான மூலக்கூறாக தொடர்கிறது. சோடியம் மற்றும் குளோரைடு அயனிகள் அல்லது பிற சிறிய மூலக்கூறுகள் போன்ற கரைப்பான்களைக் கரைத்து ஒரு அக்வஸ் கரைசலை உருவாக்கும் திறன் கொண்ட ஒரு பயனுள்ள கரைப்பான் என்பதால், நீர் வாழ்க்கைக்கு முக்கியமானது. தண்ணீரில் கரைந்தவுடன், இந்த கரைப்பான்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பு கொள்ள அதிக வாய்ப்புகள் உள்ளன, எனவே உயிர்களை தக்கவைக்கும் இரசாயன எதிர்வினைகளில் பங்கேற்கின்றன. அதன் மூலக்கூறு கட்டமைப்பின் அடிப்படையில், நீர் ஒரு சிறிய துருவ மூலக்கூறு ஆகும், இது இரண்டு ஹைட்ரஜன் (H) அணுக்களின் துருவ கோவலன்ட் பிணைப்புகளால் ஒரு ஆக்ஸிஜன் (O) அணுவிற்கு (H2O) உருவாகிறது. O²H பிணைப்புகள் துருவமாக இருப்பதால், ஆக்ஸிஜன் அணு சற்று எதிர்மறை மின்னூட்டத்தைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் இரண்டு ஹைட்ரஜன் அணுக்கள் சிறிது நேர்மறை மின்னூட்டத்தைக் கொண்டுள்ளன. நீரின் இந்த துருவப் பண்பு ஹைட்ரஜன் பிணைப்புகள் வழியாக மற்ற நீர் மூலக்கூறுகளை ஈர்க்க அனுமதிக்கிறது, இது தண்ணீரை ஒருங்கிணைக்கிறது. திரவத்தின் மேற்பரப்பில் உள்ள மூலக்கூறுகளுக்கு இடையே உள்ள ஈர்ப்பு காரணமாக ஒருங்கிணைந்த விசையின் விளைவாக மேற்பரப்பு பதற்றம் ஏற்படுகிறது. எந்தவொரு துருவ அல்லது சார்ஜ் செய்யப்பட்ட நீர் அல்லாத மூலக்கூறுகளின் மேற்பரப்பிலும் ஒட்டிக்கொள்ளும் திறன் கொண்டதால் நீர் பிசின் ஆகும். நீர் திடப்பொருளாக (அல்லது பனிக்கட்டி) இருப்பதை விட திரவமாக அடர்த்தியானது. நீரின் இந்த தனித்துவமான பண்பு குளங்கள், ஏரிகள் மற்றும் பெருங்கடல்கள் போன்ற திரவ நீரின் மேல் பனி மிதக்க அனுமதிக்கிறது, அதன் மூலம் கீழே உள்ள திரவத்தை மேலே உள்ள குளிர்ந்த காற்றிலிருந்து காப்பிடுகிறது. எத்தனால் போன்ற மற்ற கரைப்பான்களைக் காட்டிலும் அதிக குறிப்பிட்ட வெப்பத் திறனைக் கொடுக்கும் ஆற்றலை உறிஞ்சும் திறன் தண்ணீருக்கு உண்டு. எனவே, திரவ நீரை நீராவியாக மாற்ற நீர் மூலக்கூறுகளுக்கு இடையே உள்ள ஹைட்ரஜன் பிணைப்புகளை உடைக்க அதிக அளவு ஆற்றல் தேவைப்படுகிறது. ஒரு மூலக்கூறாக, ஒவ்வொரு நீர் மூலக்கூறும் தொடர்ந்து ஹைட்ரஜன் மற்றும் ஹைட்ராக்சில் அயனிகளாக பிரிந்து மீண்டும் நீர் மூலக்கூறாக சீர்திருத்தப்படுவதால் நீர் முற்றிலும் நிலையானது அல்ல. தூய நீரில், ஹைட்ரஜன் அயனிகளின் எண்ணிக்கை ஹைட்ராக்சில் அயனிகளின் எண்ணிக்கையை சமன் செய்கிறது (அல்லது சமமாக), இதன் விளைவாக pH நடுநிலையாக இருக்கும்.
ஹைட்ரஜன் பிணைப்புகள் வழியாக மற்ற நீர் மூலக்கூறுகளை ஈர்க்க அனுமதிக்கும் துருவப் பண்பு காரணமாக நீர் ஒருங்கிணைக்கப்படுகிறது.