 கோர்பச்சேவ் பற்றிய இந்த குறிப்பு உரையை வைத்து, அவர் யெல்ட்சின் மற்றும் புடினின் கூட்டாளியா என்று சொல்லுங்கள்.
சோவியத் அரசு மற்றும் அதன் மார்க்சிய லெனினிசக் கொள்கைகளைப் பாதுகாப்பதில் உறுதியாக இருந்த போதிலும், கோர்பச்சேவ் உயிர்வாழ்வதற்கு குறிப்பிடத்தக்க சீர்திருத்தம் தேவை என்று நம்பினார். அவர் சோவியத் ஆப்கான் போரில் இருந்து துருப்புக்களை விலக்கிக் கொண்டார் மற்றும் அணு ஆயுதங்களைக் கட்டுப்படுத்தவும் பனிப்போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவும் அமெரிக்க ஜனாதிபதி ரொனால்ட் ரீகனுடன் உச்சிமாநாட்டில் இறங்கினார். உள்நாட்டில், கிளாஸ்னோஸ்ட்டின் கொள்கை ("திறந்த தன்மை") பேச்சு மற்றும் பத்திரிகை சுதந்திரத்தை மேம்படுத்த அனுமதித்தது, அதே நேரத்தில் அவரது பெரெஸ்ட்ரோயிகா ("மறுசீரமைப்பு") அதன் செயல்திறனை மேம்படுத்த பொருளாதார முடிவெடுப்பதை பரவலாக்க முயன்றது. அவரது ஜனநாயகமயமாக்கல் நடவடிக்கைகள் மற்றும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் பிரதிநிதிகளின் காங்கிரஸின் உருவாக்கம் ஒரு கட்சி அரசை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தியது. 1989-1992 இல் பல்வேறு ஈஸ்டர்ன் பிளாக் நாடுகள் மார்க்சிய லெனினிச ஆட்சியை கைவிட்டபோது கோர்பச்சேவ் இராணுவ ரீதியாக தலையிட மறுத்துவிட்டார். உள்நாட்டில், வளர்ந்து வரும் தேசியவாத உணர்வு சோவியத் யூனியனை உடைக்க அச்சுறுத்தியது, 1991ல் கோர்பச்சேவுக்கு எதிராக மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிசக் கடும்போக்குவாதிகள் தோல்வியுற்ற ஆகஸ்ட் சதியைத் தொடங்க வழிவகுத்தது. ஆட்சிக்கவிழ்ப்பின் எழுச்சியில், கோர்பச்சேவின் விருப்பத்திற்கு எதிராக சோவியத் யூனியன் கலைந்தது. ஜனாதிபதி பதவியில் இருந்து ராஜினாமா செய்த பிறகு, அவர் கோர்பச்சேவ் அறக்கட்டளையைத் தொடங்கினார், ரஷ்ய ஜனாதிபதிகள் போரிஸ் யெல்ட்சின் மற்றும் விளாடிமிர் புடின் ஆகியோரை கடுமையாக விமர்சித்தார், மேலும் ரஷ்யாவின் சமூக-ஜனநாயக இயக்கத்திற்காக பிரச்சாரம் செய்தார்.
இந்த பத்தியின் படி, கோர்பச்சேவ் யெல்ட்சின் அல்லது புடினின் கூட்டாளி அல்ல. உண்மையில், அவர் இருவரையும் கடுமையாக விமர்சித்தவர்.