 LBJ யார்?
லிண்டன் பெய்ன்ஸ் ஜான்சன் (/ lóndón ¬nz/; ஆகஸ்ட் 27, 1908 - ஜனவரி 22, 1973), LBJ என்ற அவரது முதலெழுத்துக்களால் அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறார், அவர் ஒரு அமெரிக்க அரசியல்வாதி ஆவார். 1963 முதல் 1969 வரை அமெரிக்காவின் 36வது ஜனாதிபதியாக இருந்தார். அவர் முன்னர் ஜனாதிபதி ஜான் எஃப். கென்னடியின் கீழ் 1961 முதல் 1963 வரை 37வது துணை ஜனாதிபதியாக பணியாற்றினார், மேலும் கென்னடி படுகொலை செய்யப்பட்ட சிறிது நேரத்திலேயே பதவியேற்றார். டெக்சாஸைச் சேர்ந்த ஜனநாயகக் கட்சியைச் சேர்ந்த ஜான்சன் அமெரிக்கப் பிரதிநிதியாகவும், அமெரிக்க செனட்டராகவும், செனட்டின் பெரும்பான்மைத் தலைவராகவும் பணியாற்றினார். கூட்டாட்சி மட்டத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அனைத்து அலுவலகங்களிலும் பணியாற்றிய சில ஜனாதிபதிகளில் ஒருவர் என்ற பெருமையை அவர் பெற்றுள்ளார்.
லிண்டன் பெய்ன்ஸ் ஜான்சன் (/ lóndón ¬nz/; ஆகஸ்ட் 27, 1908 - ஜனவரி 22, 1973), LBJ என்ற அவரது முதலெழுத்துக்களால் அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறார், அவர் ஒரு அமெரிக்க அரசியல்வாதி ஆவார். 1963 முதல் 1969 வரை அமெரிக்காவின் 36வது ஜனாதிபதியாக இருந்தார். அவர் முன்னர் ஜனாதிபதி ஜான் எஃப். கென்னடியின் கீழ் 1961 முதல் 1963 வரை 37வது துணை ஜனாதிபதியாக பணியாற்றினார், மேலும் கென்னடி படுகொலை செய்யப்பட்ட சிறிது நேரத்திலேயே பதவியேற்றார். டெக்சாஸைச் சேர்ந்த ஜனநாயகக் கட்சியைச் சேர்ந்த ஜான்சன் அமெரிக்கப் பிரதிநிதியாகவும், அமெரிக்க செனட்டராகவும், செனட்டின் பெரும்பான்மைத் தலைவராகவும் பணியாற்றினார். கூட்டாட்சி மட்டத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அனைத்து அலுவலகங்களிலும் பணியாற்றிய சில ஜனாதிபதிகளில் ஒருவர் என்ற பெருமையை அவர் பெற்றுள்ளார். டெக்சாஸில் உள்ள ஸ்டோன்வாலில் உள்ள பண்ணை வீட்டில் ஒரு உள்ளூர் அரசியல் குடும்பத்தில் பிறந்த ஜான்சன், 1937 இல் அமெரிக்க பிரதிநிதிகள் சபைக்கு தேர்தலில் வெற்றி பெறுவதற்கு முன்பு உயர்நிலைப் பள்ளி ஆசிரியராகவும் காங்கிரஸின் உதவியாளராகவும் பணியாற்றினார். ஜனநாயகக் கட்சியின் முதன்மைத் தேர்தலில் குறுகிய மற்றும் சர்ச்சைக்குரிய வெற்றி. அவர் 1951 இல் செனட் பெரும்பான்மை விப் பதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டார். அவர் 1953 இல் செனட் ஜனநாயகக் கட்சித் தலைவராகவும், 1954 இல் பெரும்பான்மைத் தலைவராகவும் ஆனார். 1960 இல் ஜான்சன் ஜனாதிபதிக்கான ஜனநாயகக் கட்சி வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டார். இறுதியில், செனட்டர் கென்னடி, ஜான்சன் மற்றும் அவரது மற்ற போட்டியாளர்களை நியமனத்திற்குத் தேர்ந்தெடுத்தார், பின்னர் ஜான்சனை தனது துணை ஜனாதிபதி தேர்தலில் போட்டியிடும் துணையாக ஆக்க முன்வந்து பலரை ஆச்சரியப்படுத்தினார். 1960 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் கென்னடி-ஜான்சன் சீட்டு வெற்றி பெற்றது. ஜனாதிபதி கென்னடி படுகொலை செய்யப்பட்ட பின்னர், துணை ஜனாதிபதி ஜான்சன் நவம்பர் 22, 1963 அன்று ஜனாதிபதியாக பொறுப்பேற்றார். அடுத்த ஆண்டு, அரிசோனா செனட்டர் பேரி கோல்ட்வாட்டருக்கு எதிராக மகத்தான வாக்குகளைப் பெற்ற ஜான்சன் ஜனாதிபதி பதவிக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார், 1964 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் 61.1% மக்கள் வாக்குகளைப் பெற்றார், இது 1820 தேர்தலுக்குப் பிறகு எந்தவொரு ஜனாதிபதி வேட்பாளரும் வென்ற மிகப்பெரிய பங்காகும். ஜான்சனின் உள்நாட்டுக் கொள்கையானது சிவில் உரிமைகள், பொது ஒளிபரப்பு, சுகாதாரப் பாதுகாப்புக்கான அணுகல், கல்வி மற்றும் கலைகளுக்கான உதவி, நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற மேம்பாடு மற்றும் பொதுச் சேவைகளை விரிவுபடுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. 1964 ஆம் ஆண்டில் ஜான்சன் இந்த முயற்சிகளை விவரிக்க "கிரேட் சொசைட்டி" என்ற வார்த்தையை உருவாக்கினார். கூடுதலாக, அவர் "வறுமைக்கு எதிரான போர்" என்று அதிகாரப்பூர்வமற்ற முறையில் ஒரு பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்து, குறைந்த வருமானம் கொண்ட அமெரிக்கர்களுக்கு சிறந்த வாழ்க்கை நிலைமைகளை உருவாக்க முயன்றார். இந்த முயற்சிகளின் ஒரு பகுதியாக, ஜான்சன் 1965 இன் சமூகப் பாதுகாப்பு திருத்தங்களில் கையெழுத்திட்டார், இதன் விளைவாக மருத்துவ மற்றும் மருத்துவ உதவி உருவாக்கப்பட்டது. ஜான்சன் நாசாவை மேம்படுத்துவதில் தனது முன்னோடியின் செயல்களைப் பின்பற்றினார் மற்றும் அப்பல்லோ திட்டத்தை தேசிய முன்னுரிமையாக மாற்றினார். அவர் 1965 இன் உயர் கல்விச் சட்டத்தை இயற்றினார், இது கூட்டாட்சி காப்பீடு செய்யப்பட்ட மாணவர் கடன்களை நிறுவியது. ஜான்சன் 1965 ஆம் ஆண்டின் குடிவரவு மற்றும் குடியுரிமைச் சட்டத்தில் கையெழுத்திட்டார், இது இன்று அமெரிக்க குடியேற்றக் கொள்கைக்கான அடித்தளத்தை அமைத்தது. சிவில் உரிமைகள் பிரச்சினையில் ஜான்சனின் கருத்து அவரை மற்ற வெள்ளை, தெற்கு ஜனநாயகவாதிகளுடன் முரண்பட வைத்தது. 1964 ஆம் ஆண்டின் சிவில் உரிமைகள் சட்டம், 1965 ஆம் ஆண்டின் வாக்களிக்கும் உரிமைகள் சட்டம் மற்றும் 1968 ஆம் ஆண்டின் சிவில் உரிமைகள் சட்டம் ஆகியவற்றில் கையெழுத்திட்டதன் மூலம் அவரது சிவில் உரிமைகள் மரபு வடிவமைக்கப்பட்டது. அவர் ஜனாதிபதியாக இருந்தபோது, அமெரிக்க அரசியல் நிலப்பரப்பு கணிசமாக மாற்றப்பட்டது, ஒரு காலத்தில் உறுதியான ஜனநாயகக் கட்சியினராக இருந்த வெள்ளை தெற்கு மக்கள் தொடங்கினார்கள். குடியரசுக் கட்சிக்கு மாறியது மற்றும் கறுப்பின வாக்காளர்கள் ஜனநாயகக் கட்சிக்கு நகரத் தொடங்கினர். அவரது உள்நாட்டு நிகழ்ச்சி நிரலின் காரணமாக, ஜான்சனின் ஜனாதிபதி பதவியானது அமெரிக்காவில் நவீன தாராளமயத்தின் உச்சத்தைக் குறித்தது. ஜான்சனின் ஜனாதிபதி பதவி பனிப்போரின் போது நடந்தது, இதனால் அவரது வெளியுறவுக் கொள்கை கம்யூனிசத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு முன்னுரிமை அளித்தது. அவரது ஜனாதிபதி பதவிக்கு முன்னர், அமெரிக்கா ஏற்கனவே வியட்நாம் போரில் ஈடுபட்டது, கம்யூனிச வடக்கிற்கு எதிராக தெற்கு வியட்நாமை ஆதரித்தது. 1964 இல் அமெரிக்காவிற்கும் வடக்கு வியட்நாமிற்கும் இடையே ஒரு கடற்படை மோதலைத் தொடர்ந்து, காங்கிரஸ் டோங்கின் வளைகுடா தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது, இது தென்கிழக்கு ஆசியாவில் முழு அளவிலான இராணுவத் தலையீட்டைத் தொடங்குவதற்கான அதிகாரத்தை ஜான்சனுக்கு வழங்கியது. வியட்நாமில் அமெரிக்க இராணுவ வீரர்களின் எண்ணிக்கை வியத்தகு முறையில் அதிகரித்தது, மேலும் அமெரிக்க வீரர்கள் மற்றும் வியட்நாமிய குடிமக்கள் மத்தியில் உயிரிழப்புகள் அதிகரித்தன. ஜான்சன் வடக்கு வியட்நாமிய விநியோக வழிகளை அழிக்க அண்டை நாடான லாவோஸில் இராணுவ நடவடிக்கைகளை விரிவுபடுத்தினார். 1968 ஆம் ஆண்டில், கம்யூனிஸ்ட் டெட் தாக்குதல் போர்-எதிர்ப்பு இயக்கத்தைத் தூண்டியது, குறிப்பாக பல்கலைக்கழக வளாகங்களில் வரைவு வயது மாணவர்களிடையே, மற்றும் பொதுக் கருத்து அமெரிக்காவின் போரில் ஈடுபடுவதற்கு எதிராக மாறியது. ஐரோப்பாவில், ஜான்சனின் நிர்வாகம் மேற்கு ஐரோப்பிய அரசியல் மற்றும் பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் ஒருங்கிணைப்பை அவரது முன்னோடிகளைப் போலவே தொடர்ந்து ஊக்குவித்து வளர்த்தது. வீட்டில், முக்கிய நகரங்களில் இனக் கலவரங்கள் மற்றும் குற்ற விகிதங்கள் அதிகரிப்பதால் ஜான்சன் மேலும் சிக்கல்களை எதிர்கொண்டார். அவரது அரசியல் எதிரிகள் இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு "சட்டம் மற்றும் ஒழுங்கு" கொள்கைகளுக்கான கோரிக்கைகளை எழுப்பினர். ஜான்சன் தனது ஜனாதிபதி பதவியை கிட்டத்தட்ட உலகளாவிய ஆதரவுடன் தொடங்கினார், ஆனால் வியட்நாம் போர் மற்றும் உள்நாட்டு அமைதியின்மை ஆகிய இரண்டிலும் பொதுமக்கள் விரக்தியடைந்ததால், அவரது ஜனாதிபதி பதவி முழுவதும் அவரது ஒப்புதல் நிராகரிக்கப்பட்டது. ஜான்சன் ஆரம்பத்தில் மீண்டும் தேர்தலில் போட்டியிட முயன்றார்; இருப்பினும், நியூ ஹாம்ப்ஷயர் பிரைமரியில் ஏமாற்றமான முடிவுகளைத் தொடர்ந்து அவர் தனது வேட்புமனுவை வாபஸ் பெற்றார். போர் ஒரு முக்கிய தேர்தல் பிரச்சினை மற்றும் 1968 ஜனாதிபதி தேர்தலில் குடியரசு கட்சி வேட்பாளர் ரிச்சர்ட் நிக்சன் ஜான்சனின் துணை ஜனாதிபதி ஹூபர்ட் ஹம்ப்ரியை தோற்கடித்தார். 1969 இல் அவரது ஜனாதிபதி பதவியின் முடிவில், ஜான்சன் தனது டெக்சாஸ் பண்ணைக்குத் திரும்பினார், அவரது நினைவுக் குறிப்புகளை வெளியிட்டார், மற்ற விஷயங்களில் அவர் 1973 இல் மாரடைப்பால் இறக்கும் வரை குறைந்த சுயவிவரத்தை வைத்திருந்தார். ஜான்சன் அமெரிக்க வரலாற்றில் மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய ஜனாதிபதிகளில் ஒருவர். அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு அவரது மரபு பற்றிய பொதுக் கருத்து மற்றும் கல்வி மதிப்பீடுகள் பெரிதும் ஏற்ற இறக்கத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளன. வரலாற்றாசிரியர்கள் மற்றும் அறிஞர்கள் ஜான்சனின் உள்நாட்டுக் கொள்கை தொடர்பான சாதனைகள் காரணமாக அவரை மேல் அடுக்கில் தரவரிசைப்படுத்துகின்றனர். சிவில் உரிமைகள், சுகாதாரம், நலன் மற்றும் கல்வி ஆகியவற்றில் கணிசமான மாற்றங்களைச் செய்த பல முக்கிய சட்டங்களை அவரது நிர்வாகம் நிறைவேற்றியது. மாறாக, ஜான்சன் தனது வெளியுறவுக் கொள்கைக்காக கடுமையாக விமர்சிக்கப்படுகிறார், அதாவது வியட்நாம் போரில் அமெரிக்க ஈடுபாடு அதிகரித்தது.