 எந்த ரெக்கார்டு லேபிள் வினைலை உருவாக்கியது
எல்பி ("லாங் பிளேயிங்" அல்லது "லாங் ப்ளே" என்பதிலிருந்து) ஒரு அனலாக் ஒலி சேமிப்பு ஊடகம், ஒரு ஃபோனோகிராஃப் பதிவு வடிவம்: 33+1−3 ஆர்பிஎம் வேகம்; ஒரு 12- அல்லது 10-அங்குல (30- அல்லது 25-செ.மீ) விட்டம்; "மைக்ரோக்ரூவ்" பள்ளம் விவரக்குறிப்பின் பயன்பாடு; மற்றும் ஒரு வினைல் (வினைல் குளோரைடு அசிடேட்டின் ஒரு கோபாலிமர்) கலவை வட்டு. 1948 இல் கொலம்பியாவால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது, இது விரைவில் முழு பதிவுத் துறையால் ஒரு புதிய தரநிலையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. ஒப்பீட்டளவில் சில சிறிய சுத்திகரிப்புகள் மற்றும் ஸ்டீரியோஃபோனிக் ஒலியின் முக்கியமான பின்னர் கூடுதலாக, இது 1980 களில் இருந்து 2000 களின் முற்பகுதி வரை படிப்படியாக மாற்றப்படும் வரை பதிவு ஆல்பங்களுக்கான நிலையான வடிவமாக இருந்தது (ஆல்பம் சகாப்தம் என அழைக்கப்படும் பிரபலமான இசையின் ஒரு காலத்தில்) கேசட்டுகள் மூலம், பின்னர் காம்பாக்ட் டிஸ்க்குகள் மூலம், இறுதியாக டிஜிட்டல் இசை விநியோகம் மூலம்.
 வினைல் 1948 இல் கொலம்பியாவால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது