 பேஸ்பால் விளையாட்டில் ஒரு பேட்டரின் நோக்கம் என்ன?
பேஸ்பால் என்பது ஒன்பது வீரர்கள் கொண்ட இரண்டு அணிகளுக்கு இடையில் விளையாடப்படும் ஒரு மட்டை மற்றும் பந்து விளையாட்டாகும், இது மாறி மாறி பேட்டிங் மற்றும் பீல்டிங் ஆகும். விளையாட்டு பல நாடகங்களின் போது நிகழ்கிறது, ஒவ்வொரு ஆட்டமும் பொதுவாக பீல்டிங் அணியில் உள்ள ஒரு வீரர், பிட்சர் என்று அழைக்கப்படும் போது, ஒரு பந்தை வீசும்போது, பேட்டிங் அணியின் வீரர், பேட்டிங் என்று அழைக்கப்படுபவர், ஒரு மட்டையால் அடிக்க முயற்சிக்கிறார். தாக்குதல் அணியின் (பேட்டிங் டீம்) நோக்கம், மற்ற அணியின் வீரர்களிடமிருந்து விலகி, விளையாட்டின் களத்தில் பந்தை அடிப்பது, அதன் வீரர்களை பேஸ்களை இயக்க அனுமதிப்பது, நான்கு தளங்களைச் சுற்றி எதிரெதிர் திசையில் முன்னேறிச் செல்வது. "ஓடுகிறது". தற்காப்புக் குழுவின் நோக்கம் (பீல்டிங் அணி என குறிப்பிடப்படுகிறது) பேட்டர்கள் ரன்னர்களாக மாறுவதைத் தடுப்பதும், தளங்களைச் சுற்றி ஓட்டப்பந்தய வீரர்கள் முன்னேறுவதைத் தடுப்பதும் ஆகும். ஒரு ஓட்டப்பந்தய வீரர் சட்டப்பூர்வமாக தளங்களைச் சுற்றி வரிசையாக முன்னேறி, ஹோம் பிளேட்டைத் தொடும்போது (வீரர் இடியாகத் தொடங்கிய இடம்) ரன் அடிக்கப்படுகிறது. பேட்டிங் அணியின் முக்கிய நோக்கம் ஒரு வீரர் பாதுகாப்பாக முதல் தளத்தை அடைய வேண்டும்; இது பொதுவாக பந்தை அடித்தவர் பந்தைத் தாக்கி, எதிராளி பந்தை மீட்டு அடித்தளத்தைத் தொடும் முன் முதல் தளத்தை அடையும் போது அல்லது பிட்சர் பந்தை அடிப்பவரின் கைக்கு எட்டாதவாறு வீசும்போது நிகழ்கிறது. "அவுட்" என்று அழைக்கப்படாமல் முதல் தளத்தை அடையும் பேட்டிங் டீமில் உள்ள வீரர்கள், உடனடியாகவோ அல்லது சக வீரர்களின் பேட்டிங்கின் போது, அடுத்த தளங்களுக்கு ரன்னராக முன்னேற முயற்சி செய்யலாம். ஃபீல்டிங் குழு, பேட்டர்கள் அல்லது ரன்னர்களை "அவுட்" செய்வதன் மூலம் ரன்களைத் தடுக்க முயல்கிறது, இது அவர்களை ஆட்டக் களத்திலிருந்து வெளியேற்றுகிறது. பிட்சர் மூன்று பிட்ச்களை வீசுவதன் மூலம் பேட்டரை வெளியேற்ற முடியும், இதன் விளைவாக ஸ்ட்ரைக் ஏற்படுகிறது, அதே சமயம் பீல்டர்கள் பேட் செய்யப்பட்ட பந்தை தரையைத் தொடும் முன் பிடித்து மட்டையை வெளியேற்றலாம், மேலும் ரன்னர் இருக்கும்போதே பந்தைக் குறியிட்டு ரன்னரை அவுட் செய்யலாம். ஒரு தளத்தைத் தொடவில்லை. எதிர் அணிகள் பேட்டிங் மற்றும் பீல்டிங் இடையே முன்னும் பின்னுமாக மாறுகின்றன; பீல்டிங் அணி மூன்று அவுட்களை பதிவு செய்தவுடன் பேட்டிங் அணியின் முறை பேட்டிங் முடிந்துவிடும். ஒவ்வொரு அணிக்கும் ஒரு முறை பேட்டிங் என்பது ஒரு இன்னிங்ஸ் ஆகும். ஒரு விளையாட்டு பொதுவாக ஒன்பது இன்னிங்ஸ்களைக் கொண்டது, மேலும் ஆட்டத்தின் முடிவில் அதிக ரன்கள் எடுக்கும் அணி வெற்றி பெறும். பெரும்பாலான கேம்கள் ஒன்பதாவது இன்னிங்ஸுக்குப் பிறகு முடிவடையும், ஆனால் அந்த நேரத்தில் ஸ்கோர்கள் சமநிலையில் இருந்தால், கூடுதல் இன்னிங்ஸ்கள் விளையாடப்படும். பேஸ்பாலில் விளையாட்டுக் கடிகாரம் இல்லை, இருப்பினும் சில போட்டிகள் ஆட்ட நேரத்தைக் குறைக்க பிட்ச் கடிகாரம் போன்ற வேக-விளையாட்டு விதிமுறைகளைக் கொண்டுள்ளது. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் ஏற்கனவே இங்கிலாந்தில் விளையாடப்பட்டு வந்த பழைய பேட்-பால் விளையாட்டுகளில் இருந்து பேஸ்பால் உருவானது. இந்த விளையாட்டு வட அமெரிக்காவிற்கு குடியேறியவர்களால் கொண்டுவரப்பட்டது, அங்கு நவீன பதிப்பு உருவாக்கப்பட்டது. பேஸ்பாலின் அமெரிக்க தோற்றம், அத்துடன் அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் மற்றும் பெரும் மந்தநிலை போன்ற அமெரிக்க வரலாற்றில் சிக்கல் நிறைந்த புள்ளிகளின் போது தப்பிக்கும் ஒரு ஆதாரமாக அதன் நற்பெயர், "அமெரிக்காவின் பொழுது போக்கு" என்ற பெயருக்கு விளையாட்டை இட்டுச் சென்றது; 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இருந்து, இது அதிகாரப்பூர்வமற்ற முறையில் அமெரிக்காவின் தேசிய விளையாட்டாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது, இருப்பினும் நவீன காலத்தில் அமெரிக்க கால்பந்து போன்ற மற்ற விளையாட்டுகளை விட குறைவான பிரபலமாக கருதப்படுகிறது. வட அமெரிக்காவைத் தவிர, மத்திய மற்றும் தென் அமெரிக்கா, கரீபியன் மற்றும் கிழக்கு ஆசியாவின் சில பகுதிகளில், குறிப்பாக ஜப்பான், தென் கொரியா மற்றும் தைவானில் பேஸ்பால் மிகவும் பிரபலமான விளையாட்டாகக் கருதப்படுகிறது.
பேஸ்பால் விளையாட்டில் பேட்டிங் அணியின் முக்கிய நோக்கம் ஒரு வீரர் பாதுகாப்பாக முதல் தளத்தை அடைய வேண்டும்; இது பொதுவாக பந்தை அடித்தவர் பந்தைத் தாக்கி, எதிராளி பந்தை மீட்டு அடித்தளத்தைத் தொடும் முன் முதல் தளத்தை அடையும் போது அல்லது பிட்சர் பந்தை அடிப்பவரின் கைக்கு எட்டாதவாறு வீசும்போது நிகழ்கிறது. "அவுட்" என்று அழைக்கப்படாமல் முதல் தளத்தை அடையும் பேட்டிங் டீமில் உள்ள வீரர்கள், உடனடியாகவோ அல்லது சக வீரர்களின் பேட்டிங்கின் போது, அடுத்த தளங்களுக்கு ரன்னராக முன்னேற முயற்சி செய்யலாம். ஃபீல்டிங் குழு, பேட்டர்கள் அல்லது ரன்னர்களை "அவுட்" செய்வதன் மூலம் ரன்களைத் தடுக்க முயல்கிறது, இது அவர்களை ஆட்டக் களத்திலிருந்து வெளியேற்றுகிறது. பிட்சர் மூன்று பிட்ச்களை வீசுவதன் மூலம் பேட்டரை வெளியேற்ற முடியும், இதன் விளைவாக ஸ்ட்ரைக் ஏற்படுகிறது, அதே சமயம் பீல்டர்கள் பேட் செய்யப்பட்ட பந்தை தரையைத் தொடும் முன் பிடித்து மட்டையை வெளியேற்றலாம், மேலும் ரன்னர் இருக்கும்போதே பந்தைக் குறியிட்டு ரன்னரை அவுட் செய்யலாம். ஒரு தளத்தைத் தொடவில்லை.