 உரையில் கேப்ரியல் கார்சியா மெர்குவேஸின் குறிப்பிடத்தக்க சில உண்மைகள் யாவை?
கேப்ரியல் ஜோஸ்டெ லா கான்கார்டியா கார்சியா மார்குவேஸ் (அமெரிக்கன் ஸ்பானிஷ்: ; 6 மார்ச் 1927 - 17 ஏப்ரல் 2014) ஒரு கொலம்பிய நாவலாசிரியர், சிறுகதை எழுத்தாளர், திரைக்கதை எழுத்தாளர் மற்றும் பத்திரிகையாளர் ஆவார், அவர் அன்புடன் காபோ ([______ao]) அல்லது கேபிடோ ([¸a®) என்று அழைக்கப்படுகிறார். லத்தீன் அமெரிக்கா முழுவதும். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் மிக முக்கியமான எழுத்தாளர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார், குறிப்பாக ஸ்பானிஷ் மொழியில், அவருக்கு 1972 ஆம் ஆண்டு இலக்கியத்திற்கான நியூஸ்டாட் சர்வதேச பரிசு மற்றும் 1982 ஆம் ஆண்டு இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. அவர் சுய-இயக்க கல்வியைத் தொடர்ந்தார், இதன் விளைவாக சட்டப் பள்ளியை விட்டு பத்திரிகைத் தொழிலுக்குச் சென்றார். ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே, கொலம்பிய மற்றும் வெளிநாட்டு அரசியலை அவர் விமர்சிப்பதில் எந்த தடையும் காட்டவில்லை. 1958 இல், அவர் மெர்சிடிஸ் பார்சா பார்டோவை மணந்தார்; அவர்களுக்கு ரோட்ரிகோ மற்றும் கோன்சாலோ என்ற இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர். கார்சியா மெர்குவெஸ் ஒரு பத்திரிகையாளராகத் தொடங்கினார் மற்றும் பல புனைகதை அல்லாத படைப்புகள் மற்றும் சிறுகதைகளை எழுதினார், ஆனால் அவரது நாவல்களுக்காக மிகவும் பிரபலமானவர், அதாவது ஒரு நூறு ஆண்டுகள் தனிமை (1967), க்ரோனிக்கிள் ஆஃப் எ டெத் ஃபோர்டோல்ட் (1981) ), மற்றும் லவ் இன் தி டைம் ஆஃப் காலரா (1985). அவரது படைப்புகள் குறிப்பிடத்தக்க விமர்சனப் பாராட்டையும் பரவலான வணிக வெற்றியையும் பெற்றுள்ளன, குறிப்பாக மேஜிக் ரியலிசம் எனப்படும் இலக்கிய பாணியை பிரபலப்படுத்தியதற்காக, இது மாயாஜால கூறுகள் மற்றும் நிகழ்வுகளை சாதாரண மற்றும் யதார்த்தமான சூழ்நிலைகளில் பயன்படுத்துகிறது. அவரது சில படைப்புகள் கற்பனையான கிராமமான மகோண்டோவில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன (முக்கியமாக அவரது பிறந்த இடமான அரகாடகாவால் ஈர்க்கப்பட்டது), மேலும் அவற்றில் பெரும்பாலானவை தனிமையின் கருப்பொருளை ஆராய்கின்றன. அவர் ஸ்பானிஷ் மொழியில் அதிகம் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட எழுத்தாளர். ஏப்ரல் 2014 இல் கார்சியா மெர்குவெஸ் இறந்தவுடன், கொலம்பியாவின் ஜனாதிபதியான ஜுவான் மானுவல் சாண்டோஸ் அவரை "எப்போதும் வாழ்ந்த மிகப்பெரிய கொலம்பியன்" என்று அழைத்தார்.
கேப்ரியல் கார்சியா மெர்குவேஸ் கொலம்பியாவில் பிறந்தார் மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் மிக முக்கியமான எழுத்தாளர்களில் ஒருவராக அங்கீகரிக்கப்பட்டார். அவர் 1982 இல் இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசை வென்றார். மேஜிக் ரியலிசம் எனப்படும் அவரது படைப்புகளின் இலக்கிய பாணி அவருக்கு விமர்சன ரீதியான பாராட்டையும் வணிக வெற்றியையும் கொண்டு வந்தது. அவரது சில படைப்புகள் அவர் வாழும் இடங்களை உத்வேகமாகப் பயன்படுத்தின, அவற்றில் பெரும்பாலானவை தனிமையின் கருப்பொருளை ஆராய்கின்றன. அவர் ஸ்பானிஷ் மொழியில் அதிகம் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட எழுத்தாளர். அவர் இறக்கும் போது கொலம்பியாவின் ஜனாதிபதியால் "எப்போதும் வாழ்ந்த கொலம்பியாவின் சிறந்தவர்" என்று அழைக்கப்பட்டார்.