 இந்த வரையறையைப் பயன்படுத்தி, ஹைப்பர்வென்டிலேஷன் ஏன் ஆபத்தானதாகக் கருதப்படுகிறது என்பதை சுருக்கமாகக் கூற முடியுமா?
தன்னார்வ மூச்சுத்திணறலைத் தொடங்குவதற்கு முன் தன்னார்வ ஹைப்பர்வென்டிலேஷன், சம்பந்தப்பட்ட நபர் நீண்ட காலத்திற்கு தங்கள் மூச்சைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க அனுமதிக்கும் என்று பொதுவாக நம்பப்படுகிறது. உண்மையில், உடல் உண்மையில் இரத்த-ஆக்ஸிஜன் அளவை அனுபவிக்கும் போது, சாதாரணமாக மற்றும் மறைமுகமாக, ஒரு வலுவான மூச்சுத்திணறல் மற்றும் இறுதியில் தன்னிச்சையான சுவாசத்தைத் தூண்டும் போது, ஒருவர் சுவாசிக்கத் தேவையில்லை என்ற தோற்றத்தை இது கொடுக்கும். இரத்தத்தில் ஆக்ஸிஜன் அதிகரிப்பதற்கு ஹைப்பர்வென்டிலேஷனின் விளைவை சிலர் தவறாகக் காரணம் கூறியுள்ளனர், இது உண்மையில் இரத்தம் மற்றும் நுரையீரலில் CO2 குறைவதால் ஏற்படுகிறது என்பதை உணரவில்லை. நுரையீரலில் இருந்து வெளியேறும் இரத்தம் பொதுவாக ஆக்ஸிஜனுடன் முழுமையாக நிறைவுற்றது, எனவே சாதாரண காற்றின் ஹைப்பர்வென்டிலேஷன் ஆக்ஸிஜனின் அளவை அதிகரிக்க முடியாது, ஏனெனில் இரத்தத்தில் உள்ள ஆக்ஸிஜன் நேரடி காரணியாகும். CO2 செறிவைக் குறைப்பது இரத்தத்தின் pH ஐ அதிகரிக்கிறது, இதனால் இரத்தம் போதுமான அளவு அமிலமாக மாறும் முன் நேரத்தை அதிகரிக்கிறது, எனவே மேலே விவரிக்கப்பட்டபடி சுவாச மையம் தூண்டப்படுகிறது. இரத்த ஓட்டத்தில் கார்பன் டை ஆக்சைடு (CO2) அளவு அதிகரிப்பதன் மூலம் சுவாசிக்க முதன்மை தூண்டுதல் தூண்டப்படுகிறது. ஆக்ஸிஜன் வளர்சிதைமாற்றம் செய்யப்படும்போது கார்பன் டை ஆக்சைடு இரத்த ஓட்டத்தில் உருவாகிறது மற்றும் அது ஒரு கழிவுப் பொருளாக வெளியேற்றப்பட வேண்டும். உடல் மிகத் துல்லியமாக கார்பன் டை ஆக்சைடு அளவைக் கண்டறிந்து சுவாசத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான முதன்மை தூண்டுதலாக இதை நம்புகிறது. ஹைப்பர்வென்டிலேஷன் செயற்கையாக கார்பன் டை ஆக்சைட்டின் ஓய்வு செறிவைக் குறைக்கிறது, இது ஹைபோகாப்னியா எனப்படும் குறைந்த இரத்த கார்பன் டை ஆக்சைடு நிலையை ஏற்படுத்துகிறது. ஹைபோகாப்னியா நிர்பந்தமான சுவாச இயக்கத்தை குறைக்கிறது, இது சுவாசத்தை தாமதப்படுத்த அனுமதிக்கிறது மற்றும் ஹைபோக்ஸியாவால் மூழ்குபவர் சுயநினைவை இழக்க நேரிடும். பெரும்பாலான ஆரோக்கியமான மக்களுக்கு, குறைந்த ஆக்சிஜன் அளவு இருப்பதற்கான முதல் அறிகுறி, நரைப்பு அல்லது சுயநினைவின்மை: வரவிருக்கும் இருட்டடிப்பு குறித்து மூழ்கடிப்பவரை எச்சரிக்கும் உடல் உணர்வு எதுவும் இல்லை. ஒரு நபர் நீருக்கடியில் சுயநினைவை இழந்தால், அவர் நீரில் மூழ்கும் அபாயம் உள்ளது. விழிப்புடன் இருக்கும் டைவிங் பார்ட்னர் அல்லது அருகிலுள்ள உயிர்காப்பாளர் அத்தகைய நபரைக் காப்பாற்ற சிறந்த நிலையில் இருப்பார். ஒரு அசைவற்ற மூழ்காளர் மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, இரத்தத்தில் சுற்றும் ஆக்சிஜன், மூளைக்கு நனவைத் தக்கவைக்கத் தேவையானதை விடக் கீழே விழும்போது, மேற்பரப்பில் நிலையான மூச்சுத்திணறல் பிளாக்அவுட் ஏற்படுகிறது. இது உடலில் எந்த அழுத்த மாற்றங்களையும் உள்ளடக்குவதில்லை மற்றும் பொதுவாக மூச்சுத் திணறல் நேரத்தை அதிகரிக்கச் செய்யப்படுகிறது. இது ஒருபோதும் தனியாகப் பயிற்சி செய்யப்படக் கூடாது, ஆனால் ஒரு பாதுகாப்புக் காவலர் அல்லது மூழ்காளிக்கு அருகில் உள்ள உபகரணங்களுடன் கடுமையான பாதுகாப்பு நெறிமுறைகளின் கீழ்.
ஹைப்பர்வென்டிலேஷன் ஆக்ஸிஜனின் அளவை அதிகரிக்காது, ஆனால் இரத்தம் மற்றும் நுரையீரலில் கார்பன் டை ஆக்சைடு (CO2) அளவை செயற்கையாக குறைக்கிறது. கார்பன் டை ஆக்சைடு அளவு அதிகரிப்பதன் மூலம் மூச்சு விடுவதற்கான முதன்மைத் தூண்டுதல் தூண்டப்படுவதால், ஒருவர் சுவாசிக்கத் தேவையில்லை என்ற தவறான எண்ணத்தை அது தருகிறது. இது திடீரென சுயநினைவை இழக்க வழிவகுக்கும். இது நீருக்கடியில் நடந்தால், நீரில் மூழ்கும் அபாயம் உள்ளது. அதனால்தான் ஹைப்பர்வென்டிலேஷன் ஆபத்தானதாகக் கருதப்படுகிறது மற்றும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.