 உலகில் தனது இடத்தைப் பற்றிய வழிகாட்டுதலைத் தேடும் ஒரு இளம் பழங்குடி மனிதனைப் பற்றி ஒரு சிறுகதையை எழுதுங்கள். ஞானத்தையும் முன்னோக்கையும் பகிர்ந்துகொள்ளும் ஒரு ஞானியான மூப்பரைக் கலந்தாலோசிக்கவும்.
அந்த இளைஞன் மற்ற இளைஞர்களிடமிருந்து தனித்து நின்று அவர்கள் பெண்களைக் கேலி செய்வதையும் பொதுவாக விளையாடுவதையும் பார்த்தான். ஆழ்ந்த பெருமூச்சு விட்டான். "நான் ஏன் மிகவும் வெட்கப்படுகிறேன்?", அவர் தன்னைத்தானே கேட்டுக் கொண்டார்: "மற்றவர்களைப் போல என்னால் ஏன் விளையாட்டுகளில் சேர முடியாது?" அந்த இளைஞன் இந்தக் கேள்விகளை தனக்குள் பலமுறை கேட்டுக்கொண்டான், ஒவ்வொரு முறையும் ஒரே பதில்தான். அவனுக்குத் தெரியவில்லை. தான் தகுதியற்றவன் என்று உணர்ந்தானா? அரிதாக. அவர் ஒரு கனிவான மற்றும் மரியாதைக்குரிய நபர், மேலும் அவர் ஒரு சிறந்த வேட்டைக்காரர் என்பதை ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும். அதனால் அவருக்கு என்ன தவறு? ஞானியான கொரட்ஜியிடம் பேச முடிவு செய்தார். கண்டிப்பாக அவர் அறிந்திருப்பார். அந்த இளைஞன் நெருங்கி வந்தபோது கொரட்ஜி தனது நெருப்பில் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான், ஆனால் எப்படியோ அவன் இருப்பதை அறிந்தான். "நீங்கள் கவலைப்படுகிறீர்கள்," என்று அவர் கேட்டு, நெருப்பைப் பார்த்தார். "நான் உங்கள் ஞானத்தைத் தேடுகிறேன், மாமா," என்று அவர் பதிலளித்தார், அவரது குரல் கிசுகிசுப்பதை விட அதிகமாக இல்லை. "ஞானம் ஒரு விலைக்கு வருகிறது" என்று கொரட்ஜி தலையை உயர்த்தாமல் கூறினார். "ஆனால் என்னிடம் வழங்க எதுவும் இல்லை," என்று அந்த இளைஞன் அவனிடம் கூறினான். "உங்களிடம் இருப்பதாக நான் நினைக்கிறேன்," என்று கோரட்ஜி கூறினார்." பின்னர் மேலும் கூறினார்: "ஆனால் அது காத்திருக்கலாம். இப்போது உட்கார்ந்து, உனக்கு என்ன தொந்தரவு இருக்கிறது என்று சொல்லுங்கள்." அந்த இளைஞன் முதியவரின் எதிரில் அமர்ந்து அவரிடம் எல்லாவற்றையும் சொன்னான். அவர் முடித்ததும், கொரட்ஜி சிந்தனையுடன் தலையை ஆட்டினார், பின்னர் அந்த இளைஞனின் கண்களைப் பார்த்தார். "இப்போது கவனமாகக் கேளுங்கள். என் வார்த்தைகள்," என்று அவர் கூறினார். பின்னர் அவர் தொடர்ந்தார். "இந்த நிலம் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் உள்ளது போல் உங்களுக்கும் உள்ளது. எனவே, அதன் காற்றை சுவாசிக்கவும், அதன் தண்ணீரைக் குடிக்கவும், அதன் அருளால் நம் உடலைப் போஷிக்கவும் நமக்கு உரிமை உண்டு. நாம் மற்றவர்களிடமிருந்து பிரிந்து நிற்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஏனென்றால் நாம் பங்களிக்க நிறைய இருக்கிறது, மேலும் நாம் எவ்வளவு பங்களிப்போம் என்பது நமது சொந்த அளவின்படி இருக்கும்." அவர் நெருப்பில் விறகு சேர்க்கும் போது ஒரு இடைநிறுத்தம் ஏற்பட்டது. பின்னர் அவர் தொடர்ந்தார். "இப்போது இவற்றைக் கேளுங்கள். வார்த்தைகள் மற்றும் அவற்றை உங்கள் மனதில் வைத்திருங்கள். நாம் ஒவ்வொருவரும் பூமித் தாயின் பிள்ளைகள் என்பதால், இவற்றைச் செய்யக்கூடாது என்று இன்னொருவருக்குச் சொல்ல யாருக்கும் உரிமை இல்லை. நிச்சயமாக, "மற்றவர்களுக்கு மேலே நிற்பவர்களும், வலிமையானவர்களும் அல்லது வேறு பழங்குடியினரும் இருப்பார்கள், ஆனால் அது ஒரு பொருட்டல்ல, ஏனென்றால் சூரியனில் நம் இடத்திற்கு நாம் ஒவ்வொருவருக்கும் சம உரிமை உண்டு. நம் மனசாட்சிப்படி வாழ்க" என்று கையிலிருந்து ஒரு கொசுவை அசைத்து சிரித்தார். "ஆமாம், கொசுவும் கூட". கொரட்ஜி பேசி முடித்த பிறகு நீண்ட மௌனம் நிலவியது, அந்த இளைஞன் இறுதியாகப் பேசினான். "நான் உங்கள் வார்த்தைகளைக் கேட்டேன் மாமா, அவர்கள் மிகவும் புத்திசாலிகள்," என்று அவர் கூறினார், "ஆனால் நான் உங்களுக்கு எப்படி பணம் செலுத்த முடியும்?"