 வழங்கப்பட்ட பத்தியிலிருந்து, தாகூரின் புனைப்பெயரைப் பிரித்தெடுக்கவும்
தாகூர் என்ற பெயர் தாக்கூரின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பாகும். தாகூரின் அசல் குடும்பப்பெயர் குஷாரி. அவர்கள் பிரலி பிராமணர் ('பிரலி' வரலாற்று ரீதியாக களங்கப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் இழிவுபடுத்தும் பொருளைக் கொண்டுள்ளனர்) முதலில் மேற்கு வங்காளத்தில் உள்ள பர்த்வான் மாவட்டத்தில் உள்ள குஷ் என்ற கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். ரவீந்திரநாத் தாகூரின் வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியர் பிரபாத் குமார் முகோபாத்யாயா தனது புத்தகமான ரவீந்திரஜிபானி ஓ ரவீந்திர சாகித்ய பிரபேஷக் புத்தகத்தின் முதல் தொகுதியில் குஷாரிகள் பட்டா நாராயணனின் மகனான தீன் குஷாரியின் வழித்தோன்றல்கள் என்று எழுதினார்; டீனுக்கு குஷ் (பர்த்வான் ஜில்லாவில் உள்ள) என்ற கிராமத்தை மகாராஜா க்ஷிதிசுரன் வழங்கினார், அவர் அதன் தலைவரானார் மற்றும் குஷாரி என்று அறியப்பட்டார். வாழ்க்கை மற்றும் நிகழ்வுகள் ஆரம்பகால வாழ்க்கை: 1861-1878 முதன்மைக் கட்டுரை: லண்டனில் ரவீந்திரநாத் தாகூர் இளம் தாகூரின் ஆரம்பகால வாழ்க்கை, 1879 கடந்த இரண்டு நாட்களாக எனது பாடலான ஜவ்ரோ ஜௌரோ போரிஷே பரிதாரா என்ற பாடலில் உள்ள விளக்கத்தைப் போலவே புயல் வீசுகிறது. ... அதன் நடுவே] ஒரு துரதிர்ஷ்டவசமான, வீடற்ற மனிதன் தனது ஸ்டீமரின் கூரையில் உச்சி முதல் கால் வரை நனைந்தபடி [...] கடந்த இரண்டு நாட்களாக நான் இந்தப் பாடலைத் திரும்பத் திரும்பப் பாடிக்கொண்டிருக்கிறேன் [...] இதன் விளைவாக கடுமையான மழையின் சத்தம், காற்றின் அலறல், கொரை நதியின் சத்தம், [...] ஒரு புதிய வாழ்க்கையைப் பெற்று, ஒரு புதிய மொழியைக் கண்டுபிடித்து, இந்த புதிய இசை நாடகத்தில் நான் ஒரு முக்கிய நடிகனாக உணர்ந்தேன் எனக்கு முன்னால். இந்திராதேவிக்குக் கடிதம். எஞ்சியிருக்கும் 13 குழந்தைகளில் இளையவரான தாகூர் ("ரபி" என்ற புனைப்பெயர்) 7 மே 1861 அன்று கல்கத்தாவில் உள்ள ஜோராசங்கோ மாளிகையில் தேபேந்திரநாத் தாகூர் (1817-1905) மற்றும் சாரதா தேவி (1830-1875) ஆகியோரின் மகனாகப் பிறந்தார். நேர்த்தியாக உடையணிந்த ஆண் மற்றும் பெண்ணின் கருப்பு-வெள்ளை புகைப்படம்: ஆண், புன்னகையுடன், இடுப்பிலும் முழங்கையிலும் கையை வைத்துக்கொண்டு, தோள்களில் சால்வையை அணிந்துகொண்டு, பெங்காலி முறையான உடையுடன் வெளியே திரும்பி நிற்கிறார். அவருக்கு முன்னால், பெண், அமர்ந்து, விரிவான ஆடை மற்றும் சால்வை அணிந்துள்ளார்; அவள் ஒரு குவளை மற்றும் பாயும் இலைகளை ஆதரிக்கும் செதுக்கப்பட்ட மேசையில் சாய்ந்தாள். தாகூர் மற்றும் அவரது மனைவி மிருணாளினி தேவி, 1883 தாகூர் பெரும்பாலும் வேலைக்காரர்களால் வளர்க்கப்பட்டார்; அவரது தாயார் குழந்தை பருவத்திலேயே இறந்துவிட்டார் மற்றும் அவரது தந்தை பரவலாக பயணம் செய்தார். வங்காள மறுமலர்ச்சியில் தாகூர் குடும்பம் முன்னணியில் இருந்தது. அவர்கள் இலக்கிய இதழ்களின் வெளியீட்டை நடத்தினார்கள்; பெங்காலி மற்றும் மேற்கத்திய கிளாசிக்கல் இசையின் தியேட்டர் மற்றும் பாராயணங்கள் தொடர்ந்து அங்கு இடம்பெற்றன. தாகூரின் தந்தை பல தொழில்முறை துருபத் இசைக்கலைஞர்களை வீட்டில் தங்கி குழந்தைகளுக்கு இந்திய பாரம்பரிய இசையைக் கற்றுக்கொடுக்க அழைத்தார். தாகூரின் மூத்த சகோதரர் த்விஜேந்திரநாத் ஒரு தத்துவஞானி மற்றும் கவிஞர். மற்றொரு சகோதரர், சத்யேந்திரநாத், உயரடுக்கு மற்றும் முன்னர் அனைத்து ஐரோப்பிய இந்திய சிவில் சேவைக்கு நியமிக்கப்பட்ட முதல் இந்தியர் ஆவார். மற்றொரு சகோதரர் ஜோதிரிந்திரநாத் ஒரு இசைக்கலைஞர், இசையமைப்பாளர் மற்றும் நாடக ஆசிரியர் ஆவார். இவரது சகோதரி ஸ்வர்ணகுமாரி நாவலாசிரியர் ஆனார். ஜோதிரிந்திரநாத்தின் மனைவி காதம்பரி தேவி, தாகூரை விட சற்றே மூத்தவர், அன்பான தோழியாகவும் சக்திவாய்ந்த செல்வாக்கு உடையவராகவும் இருந்தார். 1884 ஆம் ஆண்டு அவர் திருமணம் செய்த உடனேயே அவரது திடீர் தற்கொலை, பல ஆண்டுகளாக அவரை ஆழ்ந்த மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கியது.
ரபி