 ஹியூகோ சாவேஸ் யார்?
ஹ்யூகோ ரஃபேல் சாவேஸ் ஃப்ராஸ் (ஸ்பானிஷ் உச்சரிப்பு: [´u�o rafaóel àtàes fei.as] (கேளுங்கள்); 28 ஜூலை 1954 �� 5 மார்ச் 2013) வெனிசுலாவின் ஜனாதிபதியாக இருந்தவர், 2002 இல் சிறிது காலம் தவிர, 1999 முதல் 2013 இல் அவர் இறக்கும் வரை வெனிசுலாவின் அதிபராக இருந்தார். ஐந்தாவது குடியரசு இயக்கத்தின் அரசியல் கட்சியின் தலைவராகவும் சோவேஸ் இருந்தார். 1997 முதல் 2007 வரை, அது பல கட்சிகளுடன் ஒன்றிணைந்து வெனிசுலாவின் ஐக்கிய சோசலிஸ்ட் கட்சியை (PSUV) உருவாக்கியது, அதை அவர் 2012 வரை வழிநடத்தினார்.
ஹ்யூகோ ரஃபேல் சாவேஸ் ஃப்ராஸ் (ஸ்பானிஷ் உச்சரிப்பு: [´u�o rafaóel àtàes fei.as] (கேளுங்கள்); 28 ஜூலை 1954 �� 5 மார்ச் 2013) வெனிசுலாவின் ஜனாதிபதியாக இருந்தவர், 2002 இல் சிறிது காலம் தவிர, 1999 முதல் 2013 இல் அவர் இறக்கும் வரை வெனிசுலாவின் அதிபராக இருந்தார். ஐந்தாவது குடியரசு இயக்கத்தின் அரசியல் கட்சியின் தலைவராகவும் சோவேஸ் இருந்தார். 1997 முதல் 2007 வரை, வெனிசுலாவின் ஐக்கிய சோசலிஸ்ட் கட்சியை (PSUV) உருவாக்க பல கட்சிகளுடன் இணைந்தபோது, 2012 வரை அவர் தலைமை தாங்கினார். சபானெட்டா, பரினாஸில் நடுத்தரக் குடும்பத்தில் பிறந்த சாவேஸ், தொழில் ராணுவ அதிகாரியாக ஆனார். மற்றும், புன்டோபிஜோ ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் வெனிசுலா அரசியல் அமைப்பில் அதிருப்தி அடைந்த பிறகு, 1980களின் முற்பகுதியில் அவர் இரகசிய புரட்சிகர பொலிவேரியன் இயக்கம்-200 (MBR-200) ஐ நிறுவினார். 1992 இல் ஜனாதிபதி கார்லோஸ் ஆண்ட்ரேஸ் பெரெஸின் ஜனநாயக நடவடிக்கை அரசாங்கத்திற்கு எதிராக அதன் தோல்வியுற்ற சதித்திட்டத்தில் MBR-200 ஐ சோவேஸ் வழிநடத்தினார், அதற்காக அவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சிறையில் இருந்து மன்னிக்கப்பட்ட அவர், ஐந்தாவது குடியரசு இயக்கத்தின் அரசியல் கட்சியை நிறுவினார், பின்னர் 56.2% வாக்குகளைப் பெற்று, 1998 இல் வெனிசுலாவின் ஜனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 2000 இல் 59.8% வாக்குகளைப் பெற்று மீண்டும் 2006 இல் மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 62.8% வாக்குகளுடன். அக்டோபர் 2012 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் 55.1% வாக்குகள் குறைந்து நான்காவது முறையாக ஜனாதிபதியாக வெற்றி பெற்ற பிறகு, அவர் 10 ஜனவரி 2013 அன்று பதவியேற்கவிருந்தார். இருப்பினும், அவரது புற்றுநோய் சிகிச்சை காரணமாக பதவியேற்பு ஒத்திவைக்கப்பட்டது, மேலும் மார்ச் 5 அன்று 58 வயதில், அவர் கராகஸில் இறந்தார். 1999 இல் ஒரு புதிய அரசியலமைப்பை ஏற்றுக்கொண்டதைத் தொடர்ந்து, பொலிவேரியன் புரட்சியின் ஒரு பகுதியாக சமூக சீர்திருத்தங்களைச் செயல்படுத்துவதில் சோவேஸ் கவனம் செலுத்தினார். 2000 களின் அதிக எண்ணெய் வருவாயைப் பயன்படுத்தி, அவரது அரசாங்கம் முக்கிய தொழில்களை தேசியமயமாக்கியது, பங்கேற்பு ஜனநாயக வகுப்புவாத கவுன்சில்களை உருவாக்கியது மற்றும் உணவு, வீட்டுவசதி, சுகாதாரம் மற்றும் கல்விக்கான அணுகலை விரிவுபடுத்த பொலிவேரியன் பணிகள் எனப்படும் சமூக திட்டங்களை செயல்படுத்தியது. சாவேஸின் ஜனாதிபதி பதவியின் தொடக்கத்துடன் இணைந்த உயர் எண்ணெய் இலாபம், முதன்மையாக 2003 மற்றும் 2007 க்கு இடையில் வறுமை, கல்வியறிவு, வருமான சமத்துவம் மற்றும் வாழ்க்கைத் தரம் போன்ற பகுதிகளில் தற்காலிக முன்னேற்றங்களை ஏற்படுத்தியது, இருப்பினும் கட்டமைப்பு ஏற்றத்தாழ்வுகளில் விரிவான மாற்றங்கள் ஏற்படவில்லை. ஜூன் 2, 2010 அன்று, வெனிசுலாவின் உயர் வகுப்பினர் மீது சோவெஸ் ஒரு "பொருளாதாரப் போரை" அறிவித்தார். 2010 களின் முற்பகுதியில் சாவேஸின் ஜனாதிபதி பதவியின் முடிவில், வெனிசுலாவின் பொருளாதாரம் வீழ்ச்சியடைந்த நிலையில், பற்றாக்குறை செலவுகள் மற்றும் விலைக் கட்டுப்பாடுகள் போன்ற முந்தைய தசாப்தத்தில் அவரது அரசாங்கத்தால் மேற்கொள்ளப்பட்ட பொருளாதார நடவடிக்கைகள் நீடிக்க முடியாதவையாக இருந்தன. அதே நேரத்தில், வறுமை, பணவீக்கம் மற்றும் பற்றாக்குறை அதிகரித்தது. சாவேஸின் கீழ், வெனிசுலா ஜனநாயகப் பின்னடைவை அனுபவித்தது, அவர் பத்திரிகைகளை அடக்கினார், தேர்தல் சட்டங்களை கையாண்டார் மற்றும் அரசாங்க விமர்சகர்களை கைது செய்து நாடு கடத்தினார். அவர் செயல்படுத்தும் செயல்களைப் பயன்படுத்தியது மற்றும் அவரது அரசாங்கத்தின் பிரச்சாரத்தைப் பயன்படுத்துவது சர்ச்சைக்குரியது. சாவேஸின் ஜனாதிபதி பதவியானது நாட்டின் கொலை விகிதத்தில் கணிசமான அதிகரிப்பைக் கண்டது[பக்கம் தேவை] மற்றும் போலீஸ் படை மற்றும் அரசாங்கத்திற்குள் ஊழல் தொடர்ந்தது. அரசியல் ஸ்பெக்ட்ரம் முழுவதும், வெனிசுலா மற்றும் லத்தீன் அமெரிக்காவின் நவீன வரலாற்றில் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்க மற்றும் சர்ச்சைக்குரிய அரசியல்வாதிகளில் ஒருவராக சோவேஸ் கருதப்படுகிறார். அவரது 14 ஆண்டுகால ஜனாதிபதி பதவியானது லத்தீன் அமெரிக்காவில் சோசலிச "இளஞ்சிவப்பு அலையின்" தொடக்கத்தைக் குறித்தது, அவர் லத்தீன் அமெரிக்க மற்றும் கரீபியன் ஒத்துழைப்பை ஆதரித்தார் மற்றும் தென் அமெரிக்க நாடுகளின் பான்-பிராந்திய ஒன்றியம், லத்தீன் அமெரிக்க சமூகம் மற்றும் சமூகத்தை அமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார். கரீபியன் மாநிலங்கள், அமெரிக்காவுக்கான பொலிவேரியன் கூட்டணி, தெற்கு வங்கி மற்றும் பிராந்திய தொலைக்காட்சி நெட்வொர்க் TeleSUR. சர்வதேச அளவில், சோவேஸ் தன்னை மார்க்சிஸ்ட் லெனினிச அரசாங்கங்களான ஃபிடல் மற்றும் பின்னர் கியூபாவில் ரால் காஸ்ட்ரோ, அத்துடன் பொலிவியாவில் ஈவோ மோரல்ஸ், ஈக்வடாரில் ரபேல் கொரியா மற்றும் நிகரகுவாவில் டேனியல் ஒர்டேகா ஆகியோரின் சோசலிச அரசாங்கங்களுடன் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார். சாவேஸின் கருத்துக்கள், திட்டங்கள் மற்றும் பாணி ஆகியவை 21 ஆம் நூற்றாண்டின் பொலிவாரியனிசம் மற்றும் சோசலிசத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடைய அரசியல் சித்தாந்தமான "சாவிஸ்மோ"வின் அடிப்படையை உருவாக்குகின்றன. சாவேஸ் தனது கொள்கைகளை ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு என்று விவரித்தார், அமெரிக்காவின் வெளியுறவுக் கொள்கையின் முக்கிய எதிரியாகவும், நவதாராளவாதம் மற்றும் லாயிஸெஸ்-ஃபெயர் முதலாளித்துவத்தை கடுமையாக விமர்சிப்பவராகவும் இருந்தார். அவர் தன்னை ஒரு மார்க்சிஸ்ட் என்று விவரித்தார்.