 சைமன் பொலிவார் யார்?
சிமோன் ஜோஸ் அன்டோனியோ டி லா சாண்டோசிமா டிரினிடாட் போல்வார் ஒய் பலாசியோஸ் (24 ஜூலை 1783 - 17 டிசம்பர் 1830) ஒரு வெனிசுலா இராணுவ மற்றும் அரசியல் தலைவர் ஆவார், அவர் தற்போது கொலம்பியா, வெனிசுலா ஆகிய நாடுகளுக்கு தலைமை தாங்கினார். , ஈக்வடார், பெரு, பனாமா மற்றும் பொலிவியா ஸ்பானியப் பேரரசில் இருந்து சுதந்திரம். அவர் பேச்சுவழக்கில் எல் லிபர்டடோர் அல்லது அமெரிக்காவின் விடுதலையாளர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
சிமோன் ஜோஸ் அன்டோனியோ டி லா சாண்டோசிமா டிரினிடாட் போல்வார் ஒய் பலாசியோஸ் (24 ஜூலை 1783 - 17 டிசம்பர் 1830) ஒரு வெனிசுலா இராணுவ மற்றும் அரசியல் தலைவர் ஆவார், அவர் தற்போது கொலம்பியா, வெனிசுலா ஆகிய நாடுகளுக்கு தலைமை தாங்கினார். , ஈக்வடார், பெரு, பனாமா மற்றும் பொலிவியா ஸ்பானியப் பேரரசில் இருந்து சுதந்திரம். அவர் பேச்சுவழக்கில் எல் லிபர்டடோர் அல்லது அமெரிக்காவின் விடுதலையாளர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். சிமோன் போல்வார் வெனிசுலாவின் கேப்டன்சி ஜெனரலில் கராகஸில் அமெரிக்காவில் பிறந்த ஸ்பானியர்களின் (கிரியோலோ) பணக்கார குடும்பத்தில் பிறந்தார், ஆனால் சிறுவயதில் இரு பெற்றோரையும் இழந்தார். போல்வார் வெளிநாட்டில் கல்வி பயின்றார் மற்றும் ஸ்பெயினில் வாழ்ந்தார், அவரது காலத்தில் மேல்தட்டு குடும்பங்களைச் சேர்ந்த ஆண்களுக்கு இது பொதுவானது. 1800 முதல் 1802 வரை மாட்ரிட்டில் வாழ்ந்தபோது, அவர் அறிவொளி தத்துவத்திற்கு அறிமுகமானார் மற்றும் 1803 ஆம் ஆண்டில் மஞ்சள் காய்ச்சலால் வெனிசுலாவில் இறந்த மரியா தெரசா ரோட்ரிக்யூஸ் டெல் டோரோ ஒய் அலைசாவை மணந்தார். 1803 முதல் 1805 வரை, போல்வார் ரோமில் முடிவடைந்த ஒரு கிராண்ட் சுற்றுப்பயணத்தை மேற்கொண்டார், அங்கு அவர் அமெரிக்காவில் ஸ்பானிஷ் ஆட்சியை முடிவுக்கு கொண்டுவருவதாக உறுதியளித்தார். 1807 ஆம் ஆண்டில், போலவர் வெனிசுலாவுக்குத் திரும்பி, மற்ற செல்வந்த கிரியோல்களுக்கு வெனிசுலா சுதந்திரத்தைப் பெற முன்மொழிந்தார். நெப்போலியனின் தீபகற்பப் போரின் காரணமாக அமெரிக்காவில் ஸ்பானிய அதிகாரம் பலவீனமடைந்தபோது, போல்வார் ஸ்பானிய அமெரிக்க சுதந்திரப் போர்களில் ஆர்வமுள்ள போராளியாகவும் அரசியல்வாதியாகவும் ஆனார். போல்வார் தனது இராணுவ வாழ்க்கையை 1810 இல் வெனிசுலா சுதந்திரப் போரில் ஒரு போராளியாகத் தொடங்கினார், முதல் மற்றும் இரண்டாவது வெனிசுலா குடியரசுகள் மற்றும் நியூ கிரனாடாவின் ஐக்கிய மாகாணங்களுக்கான அரச படைகளுக்கு எதிராக போராடினார். ஸ்பானியப் படைகள் 1815 இல் நியூ கிரனாடாவைக் கைப்பற்றிய பிறகு, போல்வார் ஜமைக்காவில் நாடுகடத்தப்பட்டார். ஹைட்டியில், போல்வார் ஹைட்டிய புரட்சிகரத் தலைவர் அலெக்ஸாண்ட்ரே பெயோஷனை சந்தித்து நட்பு கொண்டார். ஸ்பானிய அமெரிக்காவில் அடிமைத்தனத்தை ஒழிப்பதாக உறுதியளித்த பிறகு, பொலிவார் பெடியனிடமிருந்து இராணுவ ஆதரவைப் பெற்று வெனிசுலாவுக்குத் திரும்பினார். அவர் 1817 இல் மூன்றாவது குடியரசை நிறுவினார், பின்னர் 1819 இல் நியூ கிரனாடாவை விடுவிப்பதற்காக ஆண்டிஸைக் கடந்தார். போல்வார் மற்றும் அவரது கூட்டாளிகள் 1819 இல் நியூ கிரனாடாவிலும், வெனிசுலா மற்றும் பனாமாவிலும் 1821 இல் ஸ்பானிஷ், 1822 இல் ஈக்வடார், 1824 இல் பெரு, மற்றும் 1825 இல் பொலிவியா. வெனிசுலா, நியூ கிரனாடா, ஈக்வடார் மற்றும் பனாமா ஆகியவை கொலம்பியா குடியரசில் (கிரான் கொலம்பியா) இணைக்கப்பட்டன, அங்கு போலோவர் ஜனாதிபதியாகவும், பெரு மற்றும் பொலிவியாவிலும் இருந்தார். அவரது இறுதி ஆண்டுகளில், போலவர் தென் அமெரிக்க குடியரசுகள் மீது பெருகிய முறையில் ஏமாற்றமடைந்தார், மேலும் அவரது மையவாத சித்தாந்தத்தின் காரணமாக அவர்களிடமிருந்து விலகி இருந்தார். அவர் கொலம்பியாவின் ஜனாதிபதி பதவியை ராஜினாமா செய்து 1830 இல் காசநோயால் இறக்கும் வரை அவரது அலுவலகங்களில் இருந்து அடுத்தடுத்து நீக்கப்பட்டார். அவரது மரபு லத்தீன் அமெரிக்காவிற்குள்ளும் அதற்கு அப்பாலும் வேறுபட்டது மற்றும் தொலைநோக்குடையது. அவர் லத்தீன் அமெரிக்கா முழுவதும் தேசிய மற்றும் கலாச்சார சின்னமாக கருதப்படுகிறார்; பொலிவியா மற்றும் வெனிசுலா நாடுகள் (வெனிசுலா பொலிவியா குடியரசு என) அவரது பெயரால் பெயரிடப்பட்டது, மேலும் அவர் உலகம் முழுவதும் பொது கலை அல்லது தெரு பெயர்கள் மற்றும் பிரபலமான கலாச்சாரத்தில் நினைவுகூரப்பட்டார்.