 பிரபஞ்சம் மற்றும் நேரம் பற்றிய காதல் கவிதை என்ன?
பிரபஞ்சத்தில் நான் அறிவேன் பிரபஞ்சத்தில் நாம் இங்கு இல்லை என்று நான் அறிவேன் நாம் ஒருவரையொருவர் தவறவிட்டோம் அதனால்தான் இங்கே, நாங்கள் ஒத்திசைவு இல்லாமல் உணர்கிறோம் இது ஒரு வினோதமான அங்கீகாரம், நான் உங்களிடம் முன்பு பேசிய உங்கள் இதயத்தை நான் கேட்கிறேன்; முன் இப்போது அதே நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்து கொண்டேன், ஆனால் இது ஒரு மென்மையான குறிப்பு மட்டுமே இங்கே ஒரு தேஜா வு போல இது நேரமா அல்லது இடமா? கடந்த காலம் கடந்ததாக இருக்காது, கடந்த காலம் பழையது, இது நடந்து விட்டது, கடந்த காலம் என்பதை நாம் இப்போது ஒப்புக்கொண்டால்; நாம் பிரதிபலிக்கும் தருணம் மீண்டும் காலம் நம்மை தோல்வியுற்றது என்பதை உணரும் தருணம், அதன் சந்தேக விதைகளுடனும், ஞானத்தின் முத்திரையுடனும்... அந்தத் தேவையான எச்சரிக்கை செங்கற்களால் செங்கல் கட்டப்பட்டது எனக்குத் தெரிந்த பிரபஞ்சத்தில், நாம் அதை இங்கே செய்துள்ளோம். நான் காத்திருந்தேன், பின்னர் நான் இங்கே தனியாக இருக்கிறேன் என்பதை நான் திடீரென்று புரிந்துகொள்கிறேன், என் எண்ணங்கள் என்னுடையது ஒரு வெற்று பார்வை அல்லது மோசமானது, இன்னும் நகைச்சுவையான நண்பரைப் போல கேள்விகள் இல்லை, ஏனென்றால் கேள்விகள் ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கானது மற்றும் உங்களுடையது அறிவியலுக்கானது. , காதல் அல்ல, நான் எனது வரைபடத்தைத் திறக்கும்போது, நீங்கள் வேறொரு பாதையில் எரிவதைக் காண்கிறேன், சைரன்கள் கடற்கரையிலிருந்து கடற்கரை வரை சத்தமிடுவதை நான் காண்கிறேன், நீங்கள் வெற்றிபெறச் செய்யப்பட்டீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியும், ஆனால் நான் ஏற்கனவே அந்த சாலையில் சென்றேன், நான் பிரபஞ்சத்தில் இல்லை, எனக்குத் தெரியும், நாங்கள் மாறாக இங்கே இல்லை, நாங்கள் மற்றொரு எதிர்காலத்திற்காக இருக்கிறோம், அப்போது நீங்கள் என்னை அறிவீர்கள் என்று நம்புகிறேன்