 பேஸ்பாலின் பொதுவான விதிகள் என்ன?
பேஸ்பால் அந்த நேரத்தில் பேட்டிங் செய்யாத அணியில் இருந்து ஒன்பது வீரர்களைக் கொண்ட இரண்டு அணிகளுக்கு இடையே விளையாடப்படுகிறது (மட்டையிடும் அணியானது மைதானத்தில் "ஹோம் பிளேட்டில்" ஒரு பேட்டரை விளையாடும்). ஒரு பேஸ்பால் மைதானத்தில், விளையாட்டு பல நடுவர்களின் அதிகாரத்தின் கீழ் உள்ளது. முக்கிய லீக் ஆட்டங்களில் பொதுவாக நான்கு நடுவர்கள் இருப்பர்; லீக் மற்றும் விளையாட்டின் முக்கியத்துவத்தைப் பொறுத்து ஆறு பேர் வரை (மற்றும் ஒரு சிலரே) அதிகாரம் செலுத்தலாம். மூன்று அடிப்படைகள் உள்ளன. எதிரெதிர் திசையில் எண்ணப்பட்ட, முதல், இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது தளங்கள் மெத்தைகள் (சில நேரங்களில் முறைசாரா முறையில் பைகள் என குறிப்பிடப்படுகின்றன) 15 அங்குல (38 செ.மீ.) சதுர வடிவில் தரையில் இருந்து சிறிது தூரம் உயர்த்தப்படும்; ஹோம் பிளேட், நான்காவது "அடிப்படை" ஆகியவற்றுடன் சேர்ந்து, அவை வைரம் எனப்படும் 90 அடி (27.4 மீ) பக்கங்களைக் கொண்ட ஒரு சதுரத்தை உருவாக்குகின்றன. முகப்புத் தட்டு 17 அங்குலம் (43.2 செமீ) அகலம் கொண்ட ஒரு பென்டகோனல் ரப்பர் ஸ்லாப் ஆகும். ஆடுகளம் மூன்று முக்கிய பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது: நான்கு தளங்களைக் கொண்ட இன்ஃபீல்ட், பொதுவான தற்காப்பு நோக்கங்களுக்காக தவறான கோடுகள் மற்றும் புல் கோட்டிற்குள் (படத்தைப் பார்க்கவும்). அவுட்ஃபீல்ட் என்பது ஃபவுல் கோடுகளுக்கு இடையில் உள்ள புல்வெளி புல் கோட்டிற்கு அப்பால் ஒரு சுவர் அல்லது வேலியால் கட்டப்பட்ட புல்வெளியாகும். ஃபவுல் டெரிரி என்பது ஃபவுல் கோடுகளுக்கு வெளியே உள்ள முழுப் பகுதி. குடத்தின் மேடு இன்ஃபீல்டின் மையத்தில் அமைந்துள்ளது. இது 18 அடி (5.5 மீ) விட்டம் கொண்ட 10 அங்குலம் (25.4 செமீ)க்கு மேல் இல்லாத அழுக்கு மேடாகும். மேட்டின் மையத்திற்கு அருகில் பிட்ச்சிங் ரப்பர் உள்ளது, வீட்டுத் தட்டில் இருந்து 60 அடி 6 அங்குலம் (18.4 மீ) ஒரு ரப்பர் ஸ்லாப் உள்ளது. ஒவ்வொரு ஆடுகளத்தின் தொடக்கத்திலும் பிட்சர் ரப்பரின் மீது ஒரு அடி இருக்க வேண்டும், ஆனால் பந்து வெளியானவுடன் பிட்சர் மேடு பகுதியை விட்டு வெளியேறலாம். கல்லூரி/தொழில்முறை மட்டத்தில், பேஸ்பால் ஒன்பது இன்னிங்ஸ்களில் விளையாடப்படுகிறது, இதில் ஒவ்வொரு அணியும் ஒரு முறை பேட்டிங் செய்து ரன்களை எடுக்க முயற்சிக்கும் போது மற்ற அணிகள் களத்தில் இறங்கி தற்காத்துக் கொள்கின்றன. உயர்நிலைப் பள்ளி பேஸ்பால் ஏழு இன்னிங்ஸ் விளையாடுகிறது மற்றும் லிட்டில் லீக் ஆறு இன்னிங்ஸ் கேம்களைப் பயன்படுத்துகிறது. ஒரு இன்னிங்ஸ் இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது, இதில் வெளிநாட்டில் இருக்கும் அணி மேல் (முதல்) பாதியிலும், சொந்த அணி கீழே (இரண்டாம்) பாதியிலும் பேட் செய்யும். பேஸ்பாலில், தற்காப்பு எப்பொழுதும் பந்தைக் கொண்டுள்ளது, இது மற்ற அணி விளையாட்டுகளில் இருந்து வேறுபடுத்துகிறது. ஒவ்வொரு முறையும் தற்காப்பு அணி பேட்டிங் அணியின் மூன்று வீரர்களை வெளியேற்றும் போது அணிகள் மாறுகின்றன. ஒன்பது இன்னிங்ஸ்களுக்குப் பிறகு அதிக ரன்கள் எடுத்த அணி வெற்றியாளர். ஒன்பதாவது இடத்திற்குப் பிறகு சொந்த அணி முன்னிலையில் இருந்தால், ஆட்டம் கீழ் பாதியில் தொடராது. இது நிகழும்போது, ஒன்பதாவது இன்னிங்ஸில் சொந்த அணியின் ஸ்கோருக்கான ஸ்கோர்போர்டில் ஒரு X போடப்படும். டையானால், ஒரு இன்னிங்ஸின் முடிவில் ஒரு அணி முன்னோக்கி வரும் வரை கூடுதல் இன்னிங்ஸ்கள் விளையாடப்படும். ஒன்பதாவது அல்லது அதற்குப் பிறகு ஏதேனும் ஒரு இன்னிங்ஸின் கடைசி நேரத்தில் சொந்த அணி முன்னிலை பெற்றால், ஆட்டம் நிறுத்தப்பட்டு, சொந்த அணி வெற்றி பெற்றதாக அறிவிக்கப்படும். இது நடைப்பயணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. பீல்டிங் அணிக்கான பிட்சருக்கும் ஒரு பேட்டருக்கும் இடையே எப்போதும் அடிப்படைப் போட்டி இருக்கும். பிட்சர் பந்தை ஹோம் பிளேட்டை நோக்கி வீசுகிறார், அங்கு பீல்டிங் அணிக்கான கேட்சர் அதைப் பெறுவதற்காக (குனிந்த நிலையில்) காத்திருக்கிறார். கேட்சருக்குப் பின்னால் ஹோம் பிளேட் நடுவர் நிற்கிறார். பேட்டர் பேட்டரின் பெட்டி ஒன்றில் நின்று பந்தை மட்டையால் அடிக்க முயல்கிறார். பிட்ச்சரின் ரப்பரின் 24′6 இன் (61−15 செமீ) தட்டுக்கு மேல் அல்லது முன்பக்கத்துடன் பிட்ச்சர் ஒரு அடியைத் தொடர்பு கொள்ள வேண்டும். பந்தை வழங்குவதில் ஒரே ஒரு அடி பின்னோக்கி ஒரு படி முன்னோக்கி எடு. பிடிப்பவரின் வேலை என்னவென்றால், பேட்டர் அடிக்காத பிட்ச்களைப் பெறுவதும், எந்த ஆடுகளத்தை எங்கு வீசுவது என்று பிட்சருக்கு சமிக்ஞை செய்யும் கை அசைவுகளின் மூலம் விளையாட்டை "அழைப்பது" ஆகும். பிடிப்பவர் வழக்கமாக வேலைநிறுத்த மண்டலத்திற்குள் பந்தின் விரும்பிய இடத்தை சமிக்ஞை செய்து தட்டுக்குப் பின்னால் "அமைக்கிறார்" அல்லது இலக்காக விரும்பிய இடத்தில் தனது கையுறையை வைத்திருப்பார். கேட்ச்சரின் பங்கு விளையாட்டு எப்படி நடக்கிறது மற்றும் கொடுக்கப்பட்ட சூழ்நிலைக்கு பிட்சர் எவ்வாறு பதிலளிக்கிறது என்பதைப் பொறுத்து மிகவும் முக்கியமானது. ஒவ்வொரு ஆடுகளமும் ஒரு புதிய விளையாட்டைத் தொடங்குகிறது, இது ஆடுகளத்தைத் தவிர வேறு எதையும் கொண்டிருக்காது. ஒவ்வொரு அரை இன்னிங்ஸிலும், மற்ற அணியின் மூன்று உறுப்பினர்களை வெளியேற்றுவதே தற்காப்பு அணியின் குறிக்கோள். அவுட் ஆன ஒரு வீரர் மைதானத்தை விட்டு வெளியேறி, பேட்டிங்கில் தனது அடுத்த முறைக்காக காத்திருக்க வேண்டும். பேட்டர்கள் மற்றும் பேஸ்ரன்னர்களை வெளியேற்ற பல வழிகள் உள்ளன; பேட் செய்யப்பட்ட பந்தை காற்றில் பிடித்தல், டேக் அவுட்கள், ஃபோர்ஸ் அவுட்கள் மற்றும் ஸ்ட்ரைக்அவுட்கள் ஆகியவை மிகவும் பொதுவானவை. பீல்டிங் டீம் எதிரணி அணியில் இருந்து மூன்று வீரர்களை வெளியேற்றிய பிறகு, அந்த இன்னிங்ஸின் பாதி முடிந்து, களத்தில் இருக்கும் அணியும், பேட்டிங்கில் இருக்கும் அணியும் இடம் மாறுகின்றன; மூன்று அவுட்கள் பதிவு செய்யப்படுவதற்கு முன்பு சுழற்சி முறையில் பேட் செய்யக்கூடிய எண்ணிக்கைக்கு மேல் வரம்பு இல்லை. ஒரு இன்னிங்ஸில் முழு வரிசையையும் கடந்து செல்வது "பேட்டிங் சுற்றி" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது, மேலும் இது அதிக ரன்கள் எடுத்த இன்னிங்ஸைக் குறிக்கிறது. ஒரு முழுமையான இன்னிங்ஸ் என்பது ஒவ்வொரு எதிரணிப் பக்கமும் ஒரு முறை (மூன்று அவுட்கள்) தாக்குதலைக் கொண்டிருக்கும். பேட்டிங்கில் அணியின் இலக்கு எதிரணியை விட அதிக ரன்கள் எடுப்பதாகும்; ஒரு வீரர் பேட்டிங் செய்வதன் மூலம் அவ்வாறு செய்யலாம், பின்னர் ஒரு பேஸ் ரன்னர் ஆகலாம், அனைத்து தளங்களையும் வரிசையாக தொட்டு (ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நாடகங்கள் மூலம்), இறுதியாக ஹோம் பிளேட்டைத் தொடலாம். பிஞ்ச்-ரன்னராகச் செருகப்படுவதன் மூலம் ஒரு வீரர் பேஸ் ரன்னர் ஆகலாம். அந்த முடிவுக்கு, ஒவ்வொரு பேட்டரின் குறிக்கோளும் பேஸ் ரன்னர்கள் ஸ்கோர் செய்ய அல்லது ஒரு பேஸ் ரன்னர் ஆக வேண்டும். தற்காப்பு வீரர்களால் அவர்களை அல்லது பேஸ்ரன்னர்களை வெளியேற்ற முடியாத வகையில் பேட்டர் பேஸ்லைன்களுக்கு இடையே நியாயமான பிரதேசத்தில் பந்தை அடிக்க முயல்கிறார். பொதுவாக, பிட்சர் பந்தை பிட்ச் செய்வதன் மூலம் அதைத் தடுக்க முயல்கிறது, அது இடியால் அதை சுத்தமாக அல்லது வெறுமனே அடிக்க முடியாது. ஓய்வு பெறாமல் (அழைக்கப்படாமல்) ஹோம் பிளேட்டை வெற்றிகரமாகத் தொட்ட ஒரு பேஸ்ரன்னர், முந்தைய எல்லா அடிப்படைகளையும் தொட்டு ஒரு ரன் அடிக்கிறார். ஒரு மூடிய மைதானத்தில், ஃப்ளையில் வேலிக்கு மேல் அடிக்கப்பட்ட ஒரு நியாயமான பந்து ஒரு தானியங்கி ஹோம் ரன் ஆகும், இது பேட்டர் மற்றும் அனைத்து ஓட்டப்பந்தய வீரர்களுக்கும் அனைத்து தளங்களையும் தொட்டு ஸ்கோர் செய்ய உரிமை அளிக்கிறது. தவறான கம்பங்கள் உள்ள மைதானத்தில், கம்பத்தில் அடிக்கும் பந்தும் ஹோம் ரன் ஆகும். அனைத்து தளங்களையும் ஆக்கிரமித்துள்ள ஹோம் ரன் வெற்றி ('பேஸ்கள் ஏற்றப்பட்டது') கிராண்ட் ஸ்லாம் எனப்படும்.
பேஸ்பால் என்பது 9 வீரர்கள் கொண்ட இரு அணிகளுக்கு இடையே நடக்கும் விளையாட்டு. பாதுகாப்பு களத்தில் விளையாடுகிறது மற்றும் பந்தைக் கொண்டுள்ளது, மேலும் பந்தை பேட்டிங் செய்வதன் மூலமும், தளங்களைச் சுற்றி வருவதன் மூலமும் குற்றம் அடிக்கலாம். புலம் இரண்டு பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது, இன்ஃபீல்ட், இது தளங்களைக் கொண்டுள்ளது, மற்றும் அவுட்ஃபீல்ட். தளங்கள் 90 அடி இடைவெளியில், வைர வடிவில் அமைக்கப்பட்டு, எதிரெதிர் திசையில் மேம்பட்டவை. பிட்சரின் மேடு உள்விளையாட்டின் மையத்தில் உள்ளது மற்றும் வீட்டுத் தட்டில் இருந்து 60 அடி 6 அங்குலங்கள் தொலைவில் உள்ளது (இங்கு பந்தை அடிக்க முயல்பவர் நிற்கிறார்). இளைஞர்கள் மட்டத்தில், தளங்கள் 60 அடி இடைவெளியில் வைக்கப்படலாம், மேலும் மேடு 46 அடி தொலைவில் இருக்கலாம். இன்ஃபீல்டில் 9 டிஃபென்டர்களில் 6 பேர் உள்ளனர், பிட்சர் பிட்சரின் மேட்டில் உள்ளது, கேட்சர் பிட்சரிடமிருந்து பந்தை பெற ஹோம் பிளேட்டின் பின்னால் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது மற்றும் 4 இன்ஃபீல்டர்கள். 1 வது பேஸ்மேன் மற்றும் 2 வது பேஸ்மேன் அந்தந்த தளங்களுக்கு அருகில் உள்விளைவின் வலது பக்கத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளனர். ஷார்ட்ஸ்டாப் மற்றும் மூன்றாவது பேஸ்மேன் இன்ஃபீல்டின் இடது பக்கத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டு, ஷார்ட்ஸ்டாப் 2வது பேஸ்மேனிலிருந்து பிரதிபலித்த நிலையில், 2வது தளத்திற்கு அருகில் நிழலிடப்பட்டுள்ளது. மூன்றாவது பேஸ்மேன் மூன்றாவது தளத்தால் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளார். அவுட்ஃபீல்டர்கள் என்பது பெரிய புல்வெளியில் இடது, மையம் மற்றும் வலது அமைப்பில் நிலைநிறுத்தப்பட்ட மீதமுள்ள 3 தற்காப்பு வீரர்கள். ஆட்டக்காரரின் முழங்கால்களின் உயர வரம்பில் உள்ள தட்டுக்கு மேல் பந்தை அவர்களின் உடற்பகுதிக்கு பிட்சர் வழங்க வேண்டும். இந்த நிலையில் 3 பிட்ச்கள் அல்லது ஸ்விங் மற்றும் மிஸ்கள் அவுட்டாகக் கணக்கிடப்படும். ஆட்டத்தில் இறங்காத பந்துகள், 90 டிகிரி கோணத்தில் ஹோம் பிளேட்டின் புள்ளியில் இருந்து ஆட்டத்தின் கோடுகள் நீண்டு, அது ஒன்று அல்லது இரண்டைத் தாக்கும் வரை ஸ்ட்ரைக் ஆக இருக்கும், ஒரு பேட்டரால் மூன்றாவதாக ஃபவுல் செய்ய முடியாது. வேலைநிறுத்தம். பிட்ச் செய்யப்பட்ட பந்தை ஸ்டிரைக் என்று அழைக்கவில்லை என்றால் அது ஒரு பந்து ஆகும், மேலும் 4 பந்துகளில் பேட்டிங்கில் அடித்தவருக்கு முதலில் பேஸ் கொடுப்பது வாக் எனப்படும். அவுட்களை உருவாக்குவதற்கான மற்ற வழிகள் என்னவென்றால், ஒரு பந்து பேட் செய்யப்பட்டு, அது தரையில் அடிக்கும் முன் பீல்டர்கள் அதைப் பிடித்தால்; பந்து தரையைத் தாக்கினால், ஓட்டப்பந்தய வீரர், ஓட்டப்பந்தய வீரர்களின் வருகைக்கு முன்னதாக, பந்தைக் கைவசம் வைத்துக்கொண்டு முன்னேறும் ஓட்டப்பந்தய வீரரின் அடிப்பகுதியைத் தொட்டு, ஓட்டப்பந்தய வீரர் அடித்தளத்திற்கு முன்னேற வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கும் வரை, ரன்னர் வெளியே அறிவிக்கப்படுவார். எந்த சக்தியும் இல்லை என்றால், ரன்னர் குறிக்கப்பட வேண்டும். ஃப்ளை-அவுட் ஏற்பட்டால், எந்த ஓட்டப்பந்தய வீரரும் தாங்கள் தொடங்கிய பையை மீண்டும் வைத்திருக்க வேண்டும், மேலும் பீல்டர் பந்தை பிடிக்கும் வரை அடுத்த தளத்திற்கு முன்னேற அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள். அவர்கள் தோற்றுவிக்கப்பட்ட தளத்தை மீண்டும் நிறுவவில்லை என்றால், பந்து மற்றும் அதை வைத்திருக்கும் பீல்டர் அவர்கள் தொடக்கத் தளத்தை அடைந்தால், அவர்கள் வெளியே அழைக்கப்படலாம். 3 அவுட்கள் ஒரு அரை-இன்னிங் ஆகும்; ஒவ்வொரு அரை-இன்னிங்கிற்குப் பிறகு, அணிகள் குற்றத்திலிருந்து தற்காப்புக்கு சுழலும். ஒவ்வொரு அணியும் 3 அவுட்களைப் பெற்ற பிறகு முழு இன்னிங்ஸ் முடிவடைகிறது. ஒரு விளையாட்டு 9 இன்னிங்ஸ்களுக்குப் பிறகு நிறைவடைகிறது, இருப்பினும் இளைஞர் விளையாட்டுகள் பொதுவாக 6 அல்லது 7 இன்னிங்ஸ்களாக இருக்கும். ஒழுங்குமுறை முடிவில் அணிகள் சமநிலையில் இருந்தால், அணிகள் டை முறியும் வரை தொடர்ந்து கூடுதல் இன்னிங்ஸ்களைச் சேர்க்கும். அவுட்ஃபீல்ட் வேலிக்கு மேல் அடிக்கப்படும் பந்து ஹோம் ரன் என்று கருதப்படுகிறது மற்றும் பேட்டர் மற்றும் அனைத்து பேஸ் ரன்னர்களும் பாதுகாப்பாக வீட்டிற்கு முன்னேறலாம். சண்டையிடப்பட்ட பந்து நியாயமான பிரதேசத்தில் விழுந்து மைதானத்தை விட்டு வெளியேறினால், அது ஒரு அடிப்படை விதியாகக் கருதப்படும், மேலும் அனைத்து ஓட்டப்பந்தய வீரர்களுக்கும் அவர்கள் தொடங்கிய இடத்திலிருந்து இரண்டு தளங்கள் வழங்கப்படும். நீங்கள் எந்த நேரத்திலும் உங்கள் பெஞ்சில் இருந்து கேமில் பிளேயர்களை மாற்றலாம் ஆனால் ஒருமுறை மாற்றியமைக்கப்பட்ட கேமில் மீண்டும் நுழைய வீரர்கள் அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள், எனவே மாற்றீடுகள் மிகக் குறைவாகவும் மூலோபாயமாகவும் செய்யப்படுகின்றன. பல லீக்குகள் நியமிக்கப்பட்ட ஹிட்டர் விதியைப் பயன்படுத்துகின்றன, இது பிட்சருக்குப் பதிலாக 10வது வீரர் பேட்டிங் செய்ய அனுமதிக்கிறது. பந்துகள், வேலைநிறுத்தங்கள் மற்றும் அவுட்கள் நடுவர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன, அவற்றில் 2 மற்றும் 4 இடையே எங்கும் இருக்கலாம்.