 பைசண்டைன் பேரரசைப் பற்றிய இந்தப் பின்னணி உரையைப் பார்த்தால், எந்தப் பேரரசு பைசண்டைன்கள் தங்கள் தோற்றத்தைக் கண்டுபிடிக்க முடியும்?
பைசண்டைன் பேரரசு,[குறிப்பு 1] கிழக்கு ரோமானியப் பேரரசு அல்லது பைசான்டியம் என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது, இது ரோமானியப் பேரரசின் தொடர்ச்சியாக முதன்மையாக அதன் கிழக்கு மாகாணங்களில் பண்டைய காலத்தின் பிற்பகுதியிலும் இடைக்காலத்திலும், அதன் தலைநகரான கான்ஸ்டான்டினோப்பிளாக இருந்தது. இது கி.பி 5 ஆம் நூற்றாண்டில் மேற்கு ரோமானியப் பேரரசின் சிதைவு மற்றும் வீழ்ச்சியிலிருந்து தப்பிப்பிழைத்தது மற்றும் 1453 இல் கான்ஸ்டான்டிநோபிள் ஒட்டோமான் பேரரசின் வீழ்ச்சி வரை கூடுதலாக ஆயிரம் ஆண்டுகள் நீடித்தது. , ஐரோப்பாவில் கலாச்சார மற்றும் இராணுவ சக்தி. "பைசண்டைன் பேரரசு" மற்றும் "கிழக்கு ரோமானியப் பேரரசு" என்ற சொற்கள் சாம்ராஜ்யத்தின் முடிவுக்குப் பிறகு உருவாக்கப்பட்டன; அதன் குடிமக்கள் தங்கள் பேரரசை ரோமானியப் பேரரசு என்றும், தங்களை ரோமானியர்கள் என்றும் குறிப்பிட்டனர்[குறிப்பு 2], கிரேக்கர்கள் ஒட்டோமான் காலத்தில் தங்களுக்குத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தி வந்தனர். ரோமானிய அரசு தொடர்ந்தாலும், அதன் மரபுகள் பேணப்பட்டாலும், நவீன வரலாற்றாசிரியர்கள் பைசண்டைன் பேரரசை பண்டைய ரோமிலிருந்து வேறுபடுத்த விரும்புகிறார்கள், ஏனெனில் அது ரோமுக்கு பதிலாக கான்ஸ்டான்டினோப்பிளை மையமாகக் கொண்டது, லத்தீன் கலாச்சாரத்தை விட கிரேக்கத்தை நோக்கியதாக இருந்தது மற்றும் கிழக்கு மரபுவழி கிறிஸ்தவத்தால் வகைப்படுத்தப்பட்டது. பாக்ஸ் ரோமானா என்று அழைக்கப்படும் ரோமானியப் பேரரசின் உயர் காலத்தில், பேரரசின் மேற்குப் பகுதிகள் லத்தீன்மயமாக்கல் வழியாகச் சென்றன, அதே நேரத்தில் பேரரசின் கிழக்குப் பகுதிகள் தங்கள் ஹெலனிஸ்டிக் கலாச்சாரத்தை அதிக அளவில் பராமரித்தன. 4 முதல் 6 ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான பல நிகழ்வுகள், ரோமானியப் பேரரசின் கிரேக்க கிழக்கு மற்றும் லத்தீன் மேற்குப் பகுதிகள் மாறிய காலகட்டத்தைக் குறிக்கின்றன. கான்ஸ்டன்டைன் I (r. 324−337) பேரரசை மறுசீரமைத்தார், கான்ஸ்டான்டினோப்பிளை தலைநகராக மாற்றினார் மற்றும் கிறிஸ்தவத்தை சட்டப்பூர்வமாக்கினார். தியோடோசியஸ் I (r. 379−395) கீழ், கிறித்துவம் அரசு மதமாக மாறியது, மற்ற மத நடைமுறைகள் தடை செய்யப்பட்டன. ஹெராக்ளியஸின் (r. 610′′641) ஆட்சியில், பேரரசின் இராணுவமும் நிர்வாகமும் மறுசீரமைக்கப்பட்டன, மேலும் லத்தீன் மொழிக்குப் பதிலாக கிரேக்கம் படிப்படியாக அதிகாரப்பூர்வ பயன்பாட்டிற்கு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. பேரரசின் எல்லைகள் சரிவு மற்றும் மீட்சியின் பல சுழற்சிகள் மூலம் ஏற்ற இறக்கமாக இருந்தன. ஜஸ்டினியன் I (r. 527−565) ஆட்சியின் போது, மேற்குப் பகுதியின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு பேரரசு அதன் மிகப்பெரிய அளவை எட்டியது, ஆப்பிரிக்கா, இத்தாலி மற்றும் ரோம் உட்பட வரலாற்று ரீதியாக ரோமானிய மேற்கு மத்தியதரைக் கடற்கரையின் பெரும்பகுதியை மீண்டும் கைப்பற்றியது. மேலும் இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு நடைபெற்றது. 602-628ல் நடந்த பைசண்டைன் சசானியப் போர் பேரரசின் வளங்களை அழித்துவிட்டது, மேலும் 7 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பகால முஸ்லீம் வெற்றிகளின் போது, அதன் பணக்கார மாகாணங்களான எகிப்து மற்றும் சிரியாவை ரஷிதுன் கலிபாவிடம் இழந்தது. இசௌரியன் வம்சத்தால் பேரரசு மீட்கப்படுவதற்கு முன்பு, அது 698 இல் ஆப்பிரிக்காவை உமையாட்களிடம் இழந்தது. மாசிடோனிய வம்சத்தின் போது (9-11 ஆம் நூற்றாண்டுகள்), பேரரசு மீண்டும் விரிவடைந்தது மற்றும் இரண்டு நூற்றாண்டு கால மாசிடோனிய மறுமலர்ச்சியை அனுபவித்தது, இது 1071 இல் மான்சிகெர்ட் போரில் செல்ஜுக் துருக்கியர்களின் தோல்வியுடன் முடிவுக்கு வந்தது. உள்நாட்டுப் போர்கள் மற்றும் தொடர்ந்து செல்ஜுக் படையெடுப்பு ஆசியா மைனரின் பெரும்பகுதியை இழக்க வழிவகுத்தது. கொம்னேனியன் மறுசீரமைப்பின் போது பேரரசு மீட்கப்பட்டது, மேலும் 12 ஆம் நூற்றாண்டில், கான்ஸ்டான்டிநோபிள் ஐரோப்பாவின் மிகப்பெரிய மற்றும் பணக்கார நகரமாக இருந்தது. நான்காம் சிலுவைப் போரின் போது 1204 இல் கான்ஸ்டான்டினோபிள் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டபோது பேரரசு ஒரு மரண அடியை வழங்கியது மற்றும் பேரரசு முன்பு ஆட்சி செய்த பிரதேசங்கள் போட்டியிடும் பைசண்டைன் கிரேக்க மற்றும் லத்தீன் பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டன. 1261 இல் கான்ஸ்டான்டினோப்பிளின் இறுதியில் மீட்கப்பட்ட போதிலும், பைசண்டைன் பேரரசு அதன் இருப்பின் இறுதி இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு அப்பகுதியில் உள்ள பல சிறிய போட்டி நாடுகளில் ஒன்றாக மட்டுமே இருந்தது. 14 மற்றும் 15 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பைசண்டைன் ஒட்டோமான் போர்களில் அதன் மீதமுள்ள பிரதேசங்கள் படிப்படியாக ஒட்டோமான்களால் இணைக்கப்பட்டன. 1453 இல் கான்ஸ்டான்டினோப்பிளின் ஓட்டோமான் பேரரசின் வீழ்ச்சி பைசண்டைன் பேரரசின் முடிவைக் குறித்தது. நகரம் கைப்பற்றப்பட்ட பிறகு வெளியேறும் அகதிகள் இத்தாலியிலும் ஐரோப்பாவின் பிற பகுதிகளிலும் குடியேறி, மறுமலர்ச்சியை பற்றவைக்க உதவுவார்கள். 1461 இல் முற்றுகையிடப்பட்ட பின்னர் அதன் பெயரிடப்பட்ட தலைநகரம் ஒட்டோமான் படைகளிடம் சரணடைந்தபோது ட்ரெபிசோன்ட் பேரரசு எட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கைப்பற்றப்பட்டது. கடைசி பைசண்டைன் ரம்ப் மாநிலமான தியோடோரோவின் முதன்மையானது 1475 இல் ஒட்டோமான்களால் கைப்பற்றப்பட்டது. வீழ்ச்சி என்று வாதங்கள் செய்யப்படலாம். பைசண்டைன் பேரரசு முதல் ஒட்டோமான் வரை இடைக்காலத்தின் முடிவு மற்றும் நவீன காலத்தின் தொடக்கத்திற்கு பங்களிக்கும் பல காரணிகளில் ஒன்றாகும்.[உடலில் சரிபார்க்கப்படவில்லை]
பைசண்டைன் பேரரசு அதன் தோற்றம் ரோமானியப் பேரரசில் உள்ளது