அமெரிக்க அரசாங்கம் இழப்பீடு கொடுக்க வேண்டுமா?
பொறுப்பு, விநியோகம் மற்றும் செலவு தொடர்பான சாத்தியமான சிக்கல்கள் காரணமாக, அமெரிக்க அரசாங்கம் அடிமைகளின் சந்ததியினருக்கு பண இழப்பீடு வழங்கக்கூடாது. அடிமைகளுக்கு சிகிச்சை அளிப்பது, இழப்பீடுகள் வழங்குவது அல்லது அடிமைகள் மீதான அரசாங்கத்தின் அத்துமீறல்களுக்கு பணத் திருப்பிச் செலுத்துவது போன்றவற்றுக்கு தற்போதைய அரசாங்கம் பொறுப்பாக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், அடிமைகளின் வழித்தோன்றல்கள் மிகவும் நடைமுறையான பயனுள்ள தீர்வாக இருக்காது. அதற்குப் பதிலாக, பள்ளிப்படிப்பு, மருத்துவம் மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களின் சமூகங்களுக்கு நிதியுதவி செய்வதில் அரசாங்கம் கவனம் செலுத்த வேண்டும். பண இழப்பீடுகளின் விநியோகத்தில் உள்ள ஒரு பெரிய குறைபாடு, எந்த நபர்கள் அல்லது சமூகங்கள் அடிமைகளின் வழித்தோன்றல்கள் என்பதை தீர்மானிப்பதாகும். அடிமைத்தனம் 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு முடிவுக்கு வந்ததால், பெரும்பாலான நிறுவனங்களில் அடிமைகளின் உண்மையான சந்ததியினரைக் கண்டறிய போதுமான பதிவுகள் இல்லை. சந்ததியினரை அடையாளம் காண்பதில் உள்ள துல்லியமின்மை, இழப்பீடுகளுக்கு அதிக செலவு செய்ய வழிவகுக்கும், மோசடியின் சாத்தியமான குற்றச்சாட்டுகள் மற்றும் எண்ணற்ற பிற புகார்கள். பண இழப்பீடுகளை எவ்வாறு விநியோகிப்பது என்பதை தீர்மானிப்பதில் பொறுப்பும் ஒரு பெரிய பாத்திரத்தை வகிக்கிறது. தோட்ட உரிமையாளர்கள் அடிமை உரிமையாளர்களாகக் கருதப்பட்டாலும், கத்தோலிக்க திருச்சபை அமெரிக்காவின் மிகப்பெரிய நிறுவன அடிமை உரிமையாளர்களில் ஒன்றாக இருந்தது" (ஜோன்ஸ்). அமெரிக்க அடிமை முறையைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட பிற பெரிய நிறுவனங்களில் காப்பீடு மற்றும் இரயில் நிறுவனங்கள் இரண்டும் அடங்கும்: ′′′′′′′′′′′′′′′′′′′′′′′′உடமையாளர்களின் லாபத்திற்காக காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் பாலிசிகளை விற்பனை செய்தன. இரயில்வே அடிமைத் தொழிலாளர்களைப் பயன்படுத்தியது மற்றும் அடிமைப்படுத்தப்பட்ட தோட்டத் தொழிலாளர்கள் (ஜோன்ஸ்) உற்பத்தி செய்த பருத்தி அல்லது அரிசியைக் கொண்டு செல்வதில் இருந்து லாபம் பெற்றது. மத மற்றும் தொழில்துறை குழுக்களும் அமெரிக்க அடிமை அமைப்பில் பெரும் செல்வாக்கைக் கொண்டிருந்ததால், அடிமைகளின் சந்ததியினருக்கு திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய அரசாங்கத்தின் பொறுப்பு நியாயமற்றதாகத் தெரிகிறது. அடிமைகளின் சந்ததியினருக்கு ஊதியம் வழங்க, அரசாங்கமும் அதிகப்படியான பணத்தை செலவிட வேண்டியிருக்கும். அடிமைத் தொழிலாளர்களுக்கான கொடுப்பனவு 246 ஆண்டுகளுக்கு 24 மணிநேரம், 365 நாட்கள், மற்றும் பணவீக்கம், மொத்தத் தொகை $10 டிரில்லியன் அதிகமாக இருக்கும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சிறிய தொகைகளில் கூட ′′ஒவ்வொரு கணக்கிற்கும் $25,000 விதைப்பது அரசாங்கத்திற்கு ஒரு வருடத்திற்கு $100 பில்லியன் செலவாகும், இது இப்போது கூட்டாட்சி செலவினங்களில் சுமார் 2% ஆகும்"(ஹடில்ஸ்டன்). அந்தத் தொகை மதிப்புள்ளதா? அவரது சாட்சியத்தின் போது, பெக்கெட் பண இழப்பீடு அர்த்தமற்றது என்று வாதிட்டார். ஒரு பிரச்சனையில் பணத்தை வீசுவது அதைத் தீர்க்காது: அது இனவெறியை முடிவுக்குக் கொண்டுவராது, மேலும் பொருளாதாரம் கடனில் ஆழமாக வீழ்ச்சியடையச் செய்யும், அது தீர்க்கும் விட அதிகமான சிக்கல்களை உருவாக்கும் (பெக்கெட்). இந்த இழப்பீடுகள் வரி செலுத்துவோரின் பணத்தை வீணாக்குவது மட்டுமல்லாமல், "பெரும்பான்மையான அமெரிக்கர்கள் அடிமை உரிமையாளர்கள் அல்ல, தெற்கில் கூட, ஐந்தில் ஒருவருக்கு சொந்தமான அடிமைகள் மட்டுமே" என்பது புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. இன்று பல அமெரிக்கர்களுக்கு அடிமைத்தனத்துடன் எந்த தொடர்பும் இல்லை, ஏனெனில் அவர்கள் 1865-க்கு பிறகு இங்கு குடியேறினர் (மூல ஜி). அமெரிக்க அரசாங்கத்தால் பூர்வீக அமெரிக்க பழங்குடியினர் போன்ற சிறுபான்மையினருக்கு நிலம் மற்றும் பண இழப்பீடுகள் வழங்கப்பட்டுள்ளதால், இழப்பீடுகளின் ஏற்றத்தாழ்வுக்கான வாதங்கள் செய்யப்படலாம். இந்த சிறுபான்மையினருக்கு இழப்பீடு கிடைத்தாலும், இந்த இழப்பீடு நேரடியாக பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு. 1952-1990 வரையிலான சிறுபான்மையினர்/இன ரீதியாக இலக்கு வைக்கப்பட்ட குழுக்களுக்கு செய்யப்பட்ட முந்தைய இழப்பீடுகளின் அட்டவணை. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது ஜப்பானிய முகாம்களுக்குப் பதில் $1.2 பில்லியன் (ஒவ்வொன்றும் $20,000) அமெரிக்க அரசாங்கத்திலிருந்து ஜப்பானிய அமெரிக்கக் குடிமக்களுக்கு 1990 ஆம் ஆண்டு மிக சமீபத்திய மற்றும் மிகப் பெரிய தொகை செலுத்தப்பட்டது (மூல D). இந்த சிறுபான்மை குழுக்களுக்கு இந்த கொடுப்பனவுகள் வழங்கப்பட்டாலும், இந்த இழப்பீடுகள் அனைத்தும் அநீதிகளால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் உயிருடன் இருக்கும் போதே உத்தரவிடப்பட்டது, உண்மையில் 150 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அல்ல. எவ்வாறாயினும், இழப்பீடுகளை முழுமையாக நிராகரிப்பது நிர்வகிக்கப்படக்கூடாது. அடிமைகளின் சந்ததியினருக்குத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கான சிறந்த வழிகளில் நம் கவனத்தை செலுத்துவது பொதுவாக நாட்டிற்கு நன்மை பயக்கும், சந்ததியினருக்கு செல்வம் இல்லை என்று நதாலி வாதிட்டார். செல்வத்தின் முக்கிய ஆதாரம் பரம்பரை என்பதால், கறுப்பின சொத்து உரிமை இல்லாதது என்பது எதிர்கால சந்ததியினருக்கு (நதாலி) கறுப்பின குடும்பங்களிடையே குறைவான தனித்துவமான மரபுரிமையைக் குறிக்கிறது. சந்ததியினர் மற்றும் நிதியுதவி பெறாத கறுப்பினக் குடும்பங்களின் சமூகங்களில் இழப்பீடுகளைச் செலவிட முடியும் என்றாலும், இது சந்ததியினராக இல்லாத மக்களைப் பாதிக்கிறது, பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மட்டும் அல்ல: ����� (ஆதாரம் ஜி). இருந்தபோதிலும், முன்னாள் ஜனாதிபதி பராக் ஒபாமா, "நாங்கள் வழங்கக்கூடிய சிறந்த இழப்பீடு, உள்நகரில் உள்ள நல்ல பள்ளிகள் மற்றும் வேலையில்லாதவர்களுக்கு வேலைகள்" என்றும், அந்த இழப்பீடுகள் "அரசாங்க வடிவத்தை" எடுக்கக்கூடும் என்றும் கூறினார். போராடும் அனைத்து இன மக்களுக்கும் உதவும் திட்டங்கள் (மூல E). அவரது சாட்சியத்தின் போது, மைக்கேல் ஒப்புக்கொண்டார், இழப்பீடுகளை சிறந்த பள்ளிகள் மற்றும் சிரமப்படுபவர்களுக்கு வேலைகளை உருவாக்குவதற்கான ஒரு வழியாக இந்த பண இழப்பீடுகளைப் பயன்படுத்துவதற்கு மிகவும் பயனுள்ள வழி என்று கூறினார் (மைக்கேல்). ஒட்டுமொத்தமாக, அமெரிக்க அரசாங்கம், தனிநபர்கள் அல்லது சமூகங்களுக்கு கொடுப்பனவுகளை விநியோகிக்காமல், பாரம்பரியமாக கறுப்பின சந்ததியினரின் ஆதரவற்ற அல்லது பாகுபாடுள்ள சமூகங்களுக்கு நிதியளிப்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும், ஏனெனில் இந்த அணுகுமுறை பாகுபாடு காட்டப்பட்ட கறுப்பின சமூகங்களுக்கு அதிக வாய்ப்புகளையும் சமத்துவத்தையும் உருவாக்கும்.