 இயற்கை என்ற வார்த்தையின் விளக்கம் காலப்போக்கில் எவ்வாறு உருவானது?
இயற்கை, பரந்த பொருளில், இயற்பியல் உலகம் அல்லது பிரபஞ்சம். "இயற்கை" என்பது இயற்பியல் உலகின் நிகழ்வுகளையும், பொதுவாக வாழ்க்கையையும் குறிக்கலாம். இயற்கையைப் பற்றிய ஆய்வு என்பது அறிவியலின் ஒரு பகுதியாக இல்லாவிட்டாலும் பெரியது. மனிதர்கள் இயற்கையின் ஒரு பகுதியாக இருந்தாலும், மனித செயல்பாடு பெரும்பாலும் மற்ற இயற்கை நிகழ்வுகளிலிருந்து ஒரு தனி வகையாக புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. இயற்கை என்ற சொல் பழைய பிரெஞ்சு இயல்பிலிருந்து கடன் வாங்கப்பட்டது மற்றும் லத்தீன் வார்த்தையான நேச்சுரா அல்லது "அத்தியாவசிய குணங்கள், உள்ளார்ந்த மனநிலை" என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டது, மேலும் பண்டைய காலங்களில், "பிறப்பு" என்று பொருள்படும். பண்டைய தத்துவத்தில், நேச்சுரா என்பது கிரேக்க வார்த்தையான ஃபிஸிஸின் லத்தீன் மொழிபெயர்ப்பாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இது முதலில் தாவரங்கள், விலங்குகள் மற்றும் உலகின் பிற அம்சங்களின் உள்ளார்ந்த பண்புகளுடன் தொடர்புடையது. அவர்களின் சொந்த விருப்பப்படி. இயற்கையின் ஒட்டுமொத்த கருத்து, இயற்பியல் பிரபஞ்சம், அசல் கருத்தாக்கத்தின் பல விரிவாக்கங்களில் ஒன்றாகும்; இது சாக்ரடிக் காலத்திற்கு முந்தைய தத்துவஞானிகளால் """""" என்ற வார்த்தையின் சில முக்கிய பயன்பாடுகளுடன் தொடங்கியது (அப்போது இந்த வார்த்தை ஒரு மாறும் பரிமாணத்தைக் கொண்டிருந்தது, குறிப்பாக ஹெராக்ளிட்டஸுக்கு), மேலும் அது தொடர்ந்து நாணயத்தைப் பெற்றது. கடந்த பல நூற்றாண்டுகளில் நவீன விஞ்ஞான முறையின் வருகையின் போது, இயற்கையானது செயலற்ற யதார்த்தமாக மாறியது, தெய்வீக சட்டங்களால் ஒழுங்கமைக்கப்பட்டு நகர்த்தப்பட்டது. தொழில்துறைப் புரட்சியுடன், இயற்கையானது வேண்டுமென்றே தலையீடு செய்வதிலிருந்து விலக்கப்பட்ட யதார்த்தத்தின் ஒரு பகுதியாக பெருகிய முறையில் பார்க்கப்பட்டது: எனவே இது சில மரபுகளால் (ரூசோ, அமெரிக்கன் ஆழ்நிலைவாதம்) புனிதமானதாகக் கருதப்பட்டது அல்லது தெய்வீக நம்பிக்கை அல்லது மனித வரலாற்றிற்கான ஒரு அலங்காரம் (ஹெகல், மார்க்ஸ்). எவ்வாறாயினும், சாக்ரட்டிஸுக்கு முந்தைய பார்வைக்கு நெருக்கமான இயற்கையின் ஒரு முக்கிய பார்வை, அதே நேரத்தில், குறிப்பாக சார்லஸ் டார்வினுக்குப் பிறகு மீண்டும் பிறந்தது. இன்றைய வார்த்தையின் பல்வேறு பயன்பாடுகளுக்குள், "இயற்கை" என்பது பெரும்பாலும் புவியியல் மற்றும் வனவிலங்குகளைக் குறிக்கிறது. இயற்கையானது வாழும் தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகளின் பொது மண்டலத்தையும், சில சந்தர்ப்பங்களில் உயிரற்ற பொருட்களுடன் தொடர்புடைய செயல்முறைகளையும் குறிப்பிடலாம் - குறிப்பிட்ட வகையான விஷயங்கள் இருக்கும் மற்றும் அவற்றின் சொந்த விருப்பப்படி மாறும், அதாவது வானிலை மற்றும் புவியியல் பூமி. இது பெரும்பாலும் "இயற்கை சூழல்" அல்லது வனவிலங்குகள், பாறைகள், காடுகள் மற்றும் பொதுவாக மனித தலையீட்டால் கணிசமாக மாற்றப்படாதவை அல்லது மனித தலையீடு இருந்தபோதிலும் தொடர்ந்து இருக்கும் விஷயங்களைக் குறிக்கும். எடுத்துக்காட்டாக, "மனித இயல்பு" அல்லது "முழு இயற்கை" எனத் தகுதி பெறாத வரை, உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பொருள்கள் மற்றும் மனித தொடர்பு பொதுவாக இயற்கையின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்படுவதில்லை. இன்றும் காணக்கூடிய இயற்கையான விஷயங்களின் இந்த பாரம்பரியக் கருத்து இயற்கை மற்றும் செயற்கையான வேறுபாட்டைக் குறிக்கிறது, செயற்கையானது மனித உணர்வு அல்லது மனித மனத்தால் உருவாக்கப்பட்டதாக புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. குறிப்பிட்ட சூழலைப் பொறுத்து, "இயற்கை" என்ற சொல் இயற்கைக்கு மாறான அல்லது அமானுஷ்யத்திலிருந்து வேறுபடுத்தப்படலாம்.
பண்டைய காலங்களில், இயற்கையானது கிரேக்க வார்த்தையான பிஸிஸ் (லத்தீன் மொழியில் நேச்சுரா என மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது) என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டது, இது தாவரங்கள், விலங்குகளின் உள்ளார்ந்த பண்புகளுடன் தொடர்புடையது. நவீன விஞ்ஞான முறையின் வருகையின் போது அது தெய்வீக சட்டங்களால் நகர்த்தப்பட்ட செயலற்ற யதார்த்தத்துடன் தொடர்புடையது. தொழில்துறை புரட்சியுடன், இது வேண்டுமென்றே தலையீடு செய்வதிலிருந்து பறிக்கப்பட்ட யதார்த்தத்தின் ஒரு பகுதியாக பெருகிய முறையில் பார்க்கப்பட்டது.