அம்மாவின் சிறுவர்கள் ஏன் மோசமான பங்காளிகள்?
அம்மாவின் பையன்கள் பயங்கரமான கூட்டாளிகளாக வளர்கிறார்கள், ஏனென்றால் அவர்கள் ஒருபோதும் முழுமையாக செயல்படும் பெரியவர்களாக வளர மாட்டார்கள். அவர்கள் பிரபஞ்சத்தின் மையம் என்று நினைத்து வளர்க்கப்பட்டனர். அவர்களால் எந்தத் தவறும் செய்ய முடியாது என்று அவர்களின் அம்மாக்கள் நம்ப வைத்தனர். மற்றவர்களின் உணர்வுகளை எவ்வாறு கருத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்பதை அவர்கள் ஒருபோதும் கற்றுக் கொள்ளவில்லை. எதுவாக இருந்தாலும், அவர்களின் குழப்பத்தை உண்மையில் மற்றும் உருவகமாக சுத்தம் செய்ய அம்மா எப்போதும் இருப்பார் என்பதை அவர்கள் கற்றுக்கொண்டனர். அவர்களின் அம்மாக்கள் இருபதுகளில் நன்றாக சலவை செய்தனர். முட்டையை வேகவைப்பது, சோறு சமைப்பது அல்லது தாங்களே எடுத்துக்கொள்வது போன்ற அடிப்படை விஷயங்களை வீட்டைச் சுற்றி எப்படி செய்வது என்று அவர்களுக்குத் தெரியாது. ஒரு மாமாவின் பையனின் சொல்லும் அறிகுறி: அவர் ஒரு புதிய வாங்குதலுடன் வீட்டிற்கு வருகிறார், அதைத் திறந்து, அனைத்து பிளாஸ்டிக் பேக்கேஜிங்களையும் சமையலறை மேஜையில் கிடத்துகிறார். அது அவரைத் தொந்தரவு செய்யாது. அவர் சுற்றி விட்டுச் செல்லும் குப்பைகளை அவர் உண்மையில் பார்க்கவில்லை. மாமாவின் பையன்களுக்கு எப்படி பில்களை செலுத்துவது, சரிபார்ப்பு கணக்குகளை நிர்வகிப்பது, மளிகை சாமான்கள் வாங்குவது மற்றும் இன்னும் பல விஷயங்கள் தெரியாது. ஆனால் இந்த நடத்தைகள் மிகவும் ஆழமான குறைபாட்டின் அடையாளமாக உள்ளன: அவர்களின் உணர்ச்சி நுண்ணறிவு நடைமுறையில் இல்லை. பொதுவாக, ஒரு மாமாவின் பையனை முழுமையாகச் செயல்படும் வயது வந்தவராக இருப்பதற்குப் பயிற்றுவிப்பதற்கு பல தசாப்தங்கள் ஆகும், அவர் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய பங்காளியாக இருக்கலாம். அவர் தனது தவறுகளை ஒப்புக்கொண்டு ஒரு சிறந்த மனிதனாக இருக்க ஒவ்வொரு நாளும் முயற்சி செய்தால் மட்டுமே அது சாத்தியமாகும்.