 பாதுகாப்பு வழிமுறைகள் என்ன?
வெவ்வேறு கோட்பாட்டாளர்கள் வெவ்வேறு வகைப்பாடுகள் மற்றும் பாதுகாப்பு பொறிமுறைகளின் கருத்துருவாக்கங்களைக் கொண்டுள்ளனர். பால்ஹஸ், ஃப்ரிடாண்ட்லர் மற்றும் ஹேய்ஸ் (1997) மற்றும் க்ரேமர் (1991) ஆகியோரிடமிருந்து பாதுகாப்பு வழிமுறைகளின் கோட்பாடுகளின் பெரிய மதிப்புரைகள் கிடைக்கின்றன. ஜர்னல் ஆஃப் பெர்சனாலிட்டி பாதுகாப்பு வழிமுறைகள் குறித்த சிறப்பு இதழை வெளியிட்டது (1998). பாதுகாப்பு வழிமுறைகள் பற்றிய முதல் உறுதியான புத்தகமான தி ஈகோ அண்ட் தி மெக்கானிசம்ஸ் ஆஃப் டிஃபென்ஸ் (1936) இல், அன்னா பிராய்ட் தனது தந்தை சிக்மண்ட் பிராய்டின் படைப்புகளில் தோன்றும் பத்து பாதுகாப்பு வழிமுறைகளை பட்டியலிட்டார்: அடக்குமுறை, பின்னடைவு, எதிர்வினை உருவாக்கம், தனிமைப்படுத்தல், செயல்தவிர்த்தல், ப்ரொஜெக்ஷன், இன்ட்ரோஜெக்ஷன், ஒருவரின் சொந்த நபருக்கு எதிராகத் திரும்புதல், எதிர் திசையில் திரும்புதல் மற்றும் பதங்கமாதல் அல்லது இடப்பெயர்ச்சி. சிக்மண்ட் பிராய்ட், பாதுகாப்பு வழிமுறைகள் ஐடி தூண்டுதல்களை ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய வடிவங்களாக சிதைப்பதன் மூலம் அல்லது இந்த தூண்டுதல்களை சுயநினைவின்றி அல்லது நனவாகத் தடுப்பதன் மூலம் செயல்படுவதாகக் கூறினார். அன்னா பிராய்ட் பாதுகாப்பு வழிமுறைகளை பல்வேறு அளவு சிக்கலான அறிவுசார் மற்றும் மோட்டார் ஆட்டோமேடிஸங்களாகக் கருதினார், இது தன்னிச்சையான மற்றும் தன்னார்வ கற்றலின் செயல்பாட்டில் எழுந்தது. அன்னா பிராய்ட் சிக்னல் கவலை என்ற கருத்தை அறிமுகப்படுத்தினார்; இது "நேரடியாக முரண்பட்ட உள்ளுணர்வு பதற்றம் அல்ல, ஆனால் எதிர்பார்க்கப்பட்ட உள்ளுணர்வு பதற்றத்தின் ஈகோவில் நிகழும் சமிக்ஞை" என்று அவர் கூறினார். இதனால் பதட்டத்தின் சமிக்ஞை செயல்பாடு முக்கியமானதாகக் காணப்பட்டது, மேலும் உயிரியல் ரீதியாக உயிரினத்திற்கு ஆபத்து அல்லது அதன் சமநிலைக்கு அச்சுறுத்தல் பற்றி எச்சரிக்க ஏற்றது. பதட்டம் உடல் அல்லது மன அழுத்தத்தின் அதிகரிப்பாக உணரப்படுகிறது, மேலும் உயிரினம் இந்த வழியில் பெறும் சமிக்ஞை, உணரப்பட்ட ஆபத்து தொடர்பாக தற்காப்பு நடவடிக்கை எடுப்பதற்கான சாத்தியத்தை அனுமதிக்கிறது. இரண்டு பிராய்டுகளும் பாதுகாப்பு வழிமுறைகளைப் படித்தனர், ஆனால் அன்னா தனது நேரத்தையும் ஆராய்ச்சியையும் ஐந்து முக்கிய வழிமுறைகளில் செலவிட்டார்: அடக்குமுறை, பின்னடைவு, முன்கணிப்பு, எதிர்வினை உருவாக்கம் மற்றும் பதங்கமாதல். அனைத்து பாதுகாப்பு வழிமுறைகளும் பதட்டம் மற்றும் நனவு மற்றும் மயக்கம் ஒரு சமூக சூழ்நிலையின் அழுத்தத்தை எவ்வாறு நிர்வகிக்கிறது. அடக்குமுறை: ஒரு உணர்வு மறைக்கப்பட்டு நனவில் இருந்து மயக்கத்திற்கு கட்டாயப்படுத்தப்படும் போது அது சமூக ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத பின்னடைவு: மன/உடல் வளர்ச்சியின் ஆரம்ப நிலைக்குத் திரும்புதல், "குறைவான தேவை மற்றும் பாதுகாப்பானது" எனக் கருதப்படுகிறது. சமூக ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாகக் கருதப்பட்டு, அதை எதிர்கொள்வதற்குப் பதிலாக, அந்த உணர்வு அல்லது "மயக்கமற்ற உந்துதல்" மற்றவர்களின் செயல்களில் காணப்படுகிறது எதிர்வினை உருவாக்கம்: மயக்கமானது ஒரு நபரை "பெரும்பாலும் மிகைப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் வெறித்தனமாக" நடந்துகொள்ள அறிவுறுத்துவதற்கு நேர்மாறாக செயல்படுகிறது. உதாரணமாக, ஒரு மனைவி தன் கணவனாக இல்லாத ஒரு ஆணுடன் மோகம் கொண்டிருந்தால், எதிர்வினை உருவாக்கம் அவளை ′′ ஏமாற்றுவதற்குப் பதிலாக′′′ தன் கணவனுக்கு அன்பு மற்றும் பாசத்தின் அறிகுறிகளைக் காட்டுவதில் ஆர்வம் காட்டக்கூடும். பதங்கமாதல்: பொறிமுறைகளில் மிகவும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாகக் கருதப்படுகிறது, சமூக ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய வழிகளில் கவலையின் வெளிப்பாடு ஓட்டோ எஃப். கெர்ன்பெர்க் (1967) எல்லைக்குட்பட்ட ஆளுமை அமைப்பின் கோட்பாட்டை உருவாக்கினார், இதன் விளைவாக எல்லைக்கோடு ஆளுமைக் கோளாறாக இருக்கலாம். அவரது கோட்பாடு ஈகோ உளவியல் பொருள் உறவுகள் கோட்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டது. குழந்தைக்கு பயனுள்ள மற்றும் தீங்கு விளைவிக்கும் மனப் பொருட்களை ஒருங்கிணைக்க முடியாதபோது எல்லைக்கோடு ஆளுமை அமைப்பு உருவாகிறது. கெர்ன்பெர்க் இந்த ஆளுமை அமைப்பின் மையமாக பழமையான பாதுகாப்பு வழிமுறைகளைப் பயன்படுத்துகிறார். பழமையான உளவியல் பாதுகாப்பு என்பது முன்கணிப்பு, மறுப்பு, விலகல் அல்லது பிரித்தல் மற்றும் அவை எல்லைக்கோடு பாதுகாப்பு வழிமுறைகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. மேலும், பணமதிப்பிழப்பு மற்றும் திட்ட அடையாளப்படுத்தல் ஆகியவை எல்லைக்கோடு பாதுகாப்புகளாகக் காணப்படுகின்றன. ஜார்ஜ் எமன் வைலண்டின் (1977) வகைப்படுத்தலில், பாதுகாப்புகள் அவற்றின் மனோதத்துவ வளர்ச்சி நிலை தொடர்பான தொடர்ச்சியை உருவாக்குகின்றன.[முதன்மை அல்லாத ஆதாரம்] அவை நோயியல், முதிர்ச்சியற்ற, நரம்பியல் மற்றும் "முதிர்ந்த" தற்காப்புகளாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. ராபர்ட் ப்ளூச்சிக்கின் (1979) கோட்பாடு பாதுகாப்பை அடிப்படை உணர்ச்சிகளின் வழித்தோன்றல்களாகக் கருதுகிறது, இது குறிப்பிட்ட நோயறிதல் கட்டமைப்புகளுடன் தொடர்புடையது. அவரது கோட்பாட்டின் படி, எதிர்வினை உருவாக்கம் மகிழ்ச்சியுடன் தொடர்புடையது (மற்றும் வெறித்தனமான அம்சங்கள்), மறுப்பு ஏற்றுக்கொள்வது (மற்றும் வரலாற்று அம்சங்கள்), பயத்திற்கு அடக்குமுறை (மற்றும் செயலற்ற தன்மை), ஆச்சரியத்திற்கு பின்னடைவு (மற்றும் எல்லைக்கோடு பண்புகள்), சோகத்திற்கான இழப்பீடு (மற்றும் மனச்சோர்வு) , வெறுப்புக்கான முன்கணிப்பு (மற்றும் சித்தப்பிரமை), கோபத்திற்கு இடமாற்றம் (மற்றும் விரோதம்) மற்றும் அறிவாற்றல் எதிர்பார்ப்பு (மற்றும் ஆவேசம்). அமெரிக்க மனநல சங்கத்தால் (1994) வெளியிடப்பட்ட மனநல கோளாறுகளின் நோயறிதல் மற்றும் புள்ளியியல் கையேடு (DSM-IV) பாதுகாப்பு வழிமுறைகளுக்கான ஒரு தற்காலிக கண்டறியும் அச்சை உள்ளடக்கியது. இந்த வகைப்பாடு பெரும்பாலும் வைலண்டின் தற்காப்புகளின் படிநிலை பார்வையை அடிப்படையாகக் கொண்டது, ஆனால் சில மாற்றங்களைக் கொண்டுள்ளது. எடுத்துக்காட்டுகளில் பின்வருவன அடங்கும்: மறுப்பு, கற்பனை, பகுத்தறிவு, பின்னடைவு, தனிமைப்படுத்தல், முன்கணிப்பு மற்றும் இடப்பெயர்ச்சி.
பல்வேறு கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில் பாதுகாப்பு பொறிமுறையின் பல வரையறைகள் உள்ளன. பொதுவாக, பாதுகாப்பு வழிமுறைகள் என்பது பதட்டத்திற்கான மனித பதில்கள் மற்றும் நனவு மற்றும் மயக்கம் ஒரு சமூக சூழ்நிலையின் அழுத்தத்தை எவ்வாறு நிர்வகிக்கிறது. மிகவும் பொதுவான பாதுகாப்பு வழிமுறைகள் சில: அடக்குமுறை: சமூக ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத பின்னடைவாகக் காணப்படுவதால், நனவில் இருந்து மயக்கத்திற்கு ஒரு உணர்வை கட்டாயப்படுத்துதல்: மனநல/உடல் வளர்ச்சியின் ஆரம்ப நிலைக்குத் திரும்புதல் குறைவான தேவை மற்றும் பாதுகாப்பான திட்டமாகக் காணப்படுகிறது: சமூக ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாகக் கருதப்படும் உணர்வு மற்றும் அதை எதிர்கொள்வதற்குப் பதிலாக, அந்த உணர்வு அல்லது "மயக்கமற்ற உந்துதல்" மற்றவர்களின் செயல்களில் காணப்படுகிறது எதிர்வினை உருவாக்கம்: மயக்கமானது ஒரு நபரை நடந்துகொள்ள அறிவுறுத்துவதற்கு நேர்மாறாக செயல்படுவது, "பெரும்பாலும் மிகைப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் வெறித்தனமாக" . உதாரணமாக, ஒரு மனைவி தன் கணவனாக இல்லாத ஒரு ஆணுடன் மோகம் கொண்டிருந்தால், எதிர்வினை உருவாக்கம் அவளை ′′ ஏமாற்றுவதற்குப் பதிலாக′′′ தன் கணவனுக்கு அன்பு மற்றும் பாசத்தின் அறிகுறிகளைக் காட்டுவதில் ஆர்வம் காட்டக்கூடும். பதங்கமாதல்: பொறிமுறைகளில் மிகவும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாகக் கருதப்படுகிறது, சமூக ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய வழிகளில் கவலையின் வெளிப்பாடு