பின்காலனியக் கோட்பாட்டின் தலைகீழ் நிலை பற்றி சொல்லுங்கள்
இந்த வார்த்தையானது சபால்டர்ன் ஸ்டடீஸ் பள்ளியின் எதிர்ப்பின் முறைகள் பற்றிய ஆய்வுகளிலிருந்து பெறப்பட்டது, ஆனால் பிந்தைய மற்றும் காலனித்துவத்திற்கு எதிரான எழுத்தின் ஆரம்ப நாட்களில் இருந்து பரவிய கவலைகளை பிரதிபலிக்கிறது. ரணஜித் குஹா, காலனித்துவ இந்தியாவில் விவசாயிகள் கிளர்ச்சியின் முறைகளில் தலைகீழாக இருப்பதைக் குறிப்பிடுகிறார், நிலப்பிரபுக்கள் விவசாயிகளை சேடன் நாற்காலிகளில் சுமந்து செல்லும்படி கட்டாயப்படுத்துவது போன்ற நடைமுறைகளைக் குறிப்பிடுகிறார். ஃபிரான்ட்ஸ் ஃபானனின் தி ரெட்ச்ட் ஆஃப் தி எர்த் (1961) வலுவான இருமைகளால் வரையறுக்கப்பட்ட ஒரு சமூக சூழலில் தலைகீழான ஒரு விரிவான விவாதம் மற்றும் பகுதி வாதத்தை வழங்குகிறது. எஜமானரின் அடிமை இயங்கியல், கலாசார தாழ்வு மனப்பான்மை மற்றும் காலனித்துவவாதிகளின் கற்றறிந்த உதவியற்ற தன்மை ஆகியவற்றிலிருந்து வெளிவர, வன்முறையின் மீதான காலனித்துவ ஏகபோகத்தை மாற்றியமைப்பது அவசியமாகக் கருதப்படுகிறது. "தலைகீழ் மரக்கட்டைகள்" என்பது விவசாயிகளின் ஆய்வுகளில் ஒரு கசாப்புக் கடைக்காரனைக் கொல்லும் எருது போன்ற படங்களின் விளக்கமாகவும் தோன்றுகிறது (எ.கா. ஜேம்ஸ் ஸ்காட், ஆதிக்கம் மற்றும் எதிர்ப்புக் கலை, 166-72). வன்முறையைக் கோட்பாடாகக் கூறும் ஒரு வழியாக இந்த வார்த்தை பயன்பட்டுள்ளது. இனவெறி மற்றும் பாலின வேறுபாடு போன்ற சொற்களின் வரையறைகள் போட்டியிடுகின்றன, மேலும் கட்டமைப்பு அல்லது நிறுவன வரையறைகளைப் பயன்படுத்தும் கோட்பாட்டாளர்கள், கட்டமைப்பு ரீதியாக ஆதிக்கம் செலுத்தும் குழுக்களின் உறுப்பினர்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளை வகைப்படுத்த மறுக்கின்றனர். பாலஸ்தீனிய தற்கொலை குண்டுவெடிப்பு, 9/11 தாக்குதல்கள், ஜிம்பாப்வேயில் நிலச் சீர்திருத்தம், வலேரி சோலானாஸ் மற்றும் SCUM இன் எழுத்துக்கள் மற்றும் நடவடிக்கைகள் மற்றும் வெள்ளையர்களுக்கு எதிரான இனரீதியாக தூண்டப்பட்ட குற்றங்கள் என அரசால் கருதப்படுவது போன்ற நடவடிக்கைகள் உதாரணங்களாக இருக்கும். என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படும். வார்டு சர்ச்சிலின் கட்டுரை ஆன் தி ஜஸ்டிஸ் ஆஃப் ரூஸ்டிங் கோழிகள், இது போன்ற ஒரு ஆசிரியரின் அனுதாபத்திலிருந்து தலைகீழான பகுப்பாய்வுக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு. ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் சாரத்துடன் நேர்மறை மதிப்புகளை இணைப்பது, சில கறுப்பு உணர்வுகள் மற்றும் அஃப்ரோசென்ட்ரிக் கருத்துகளைப் போலவே, தலைகீழாக இருக்கும், குறிப்பாக விமர்சகர்களுக்கு. எட்வர்ட் சைட் இந்த தலைகீழ் மாற்றத்திற்கு எதிராக வாதிடுகிறார், "பிந்தைய காலனித்துவ தேசிய நாடுகளில், செல்டிக் ஆவி, நேக்ரிட்யூட் அல்லது இஸ்லாம் போன்ற சாரங்களின் பொறுப்புகள் தெளிவாக உள்ளன: அவர்கள் பூர்வீக கையாளுபவர்களுடன் மட்டும் செய்ய வேண்டியது அதிகம். சமகால தவறுகள், ஊழல்கள், கொடுங்கோன்மைகளை மறைக்கவும், ஆனால் அவை வந்த மற்றும் அவை அவசியமானவை என்று உணர்ந்த ஏகாதிபத்திய சூழல்களையும் மறைக்க பயன்படுத்துகின்றன" (கலாச்சாரம் மற்றும் ஏகாதிபத்தியம் 16).
இந்த வார்த்தையானது சபால்டர்ன் ஸ்டடீஸ் பள்ளியின் எதிர்ப்பின் முறைகள் பற்றிய ஆய்வுகளிலிருந்து பெறப்பட்டது, ஆனால் பிந்தைய மற்றும் காலனித்துவத்திற்கு எதிரான எழுத்தின் ஆரம்ப நாட்களில் இருந்து பரவிய கவலைகளை பிரதிபலிக்கிறது. ரணஜித் குஹா, காலனித்துவ இந்தியாவில் விவசாயிகள் கிளர்ச்சியின் முறைகளில் தலைகீழாக இருப்பதைக் குறிப்பிடுகிறார், நிலப்பிரபுக்கள் விவசாயிகளை சேடன் நாற்காலிகளில் சுமந்து செல்லும்படி கட்டாயப்படுத்துவது போன்ற நடைமுறைகளைக் குறிப்பிடுகிறார்.