 மிகவும் மேம்பட்ட பூனைகள் மனிதர்களை செல்லப்பிராணிகளாக வைத்திருக்கும் இணையான பிரபஞ்சத்திற்கு கொண்டு செல்லப்படும் பூனை உரிமையாளரைப் பற்றி ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.
நான் எப்போதும் ஒரு பூனை மனிதனாக இருந்தேன், ஆனால் அது என் மனதைக் கடக்கவில்லை, ஒரு நாள் நான் பூனைகளால் நடத்தப்படும் உலகத்திற்குச் செல்லப்படுவேன் என்று நான் முதலில் பார்த்ததைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்தாலும் (தொப்பிகளில் பூனைகளை கற்பனை செய்து பாருங்கள் !) நான் சில உண்மைகளை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது, ஒன்று, பூனைகள் உங்களை விட நாகரீகமாக இருந்தன அல்லது என்னை விட அதிகமாக நாகரீகமாக இருந்தன, இரவும் பகலும் இலவச மீன்கள் இருந்தன, பொய் சொல்ல பல சூடான இடங்கள் இருந்தன. மெயிங் நோட்டுகளால் செய்யப்பட்ட இசை, பாஸோ பர்ரிங் கூட அவர்களுக்கு சிற்பம், கட்டிடக்கலை, (ஃபர்பால்ஸ் பசை என்றாலும்) ஆனால் ஒரு இரவு என் அலைந்து திரிந்தபோது ஒரு பயமுறுத்தும் அழுகை கேட்டேன். என் இதயத்தில் பலத்த சத்தத்தை நான் தேடினேன், ஒரு ஜன்னல் வழியாக பிரகாசமாக எரியும் ஒரு பையன்களைக் கண்டேன், பூனைகள் அவர்களுடன் விளையாடுவதைக் கண்டேன், ஆம் நீங்கள் ஒரு செல்லப்பிராணியை நடத்தும் விதம் ஆனால் சிறுவர்கள் அழுது கொண்டிருந்தார்கள் உடனே எனக்கு தெரிந்தது என்ன அவஸ்தை, அவங்களுக்கு என்ன அவசியம் இல்லை என்று அவர்கள் அழுது அழுதார்கள்.. அம்மா! அப்பா!