 3 புல்லட் புள்ளிகள் அல்லது அதற்கும் குறைவாக உள்ள அளவு தளர்த்தலை விவரிக்கவும்.
அளவு தளர்த்துதல் (QE) என்பது ஒரு பணவியல் கொள்கை நடவடிக்கையாகும், இதில் ஒரு மத்திய வங்கியானது பொருளாதார நடவடிக்கைகளைத் தூண்டுவதற்காக அரசாங்கப் பத்திரங்கள் அல்லது பிற நிதிச் சொத்துக்களை முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்ட அளவுகளை வாங்குகிறது. அளவு தளர்த்துதல் என்பது 2007-2008 நிதி நெருக்கடிக்குப் பிறகு பரவலான பயன்பாட்டுக்கு வந்த நாணயக் கொள்கையின் ஒரு புதிய வடிவமாகும். பணவீக்கம் மிகக் குறைவாகவோ அல்லது எதிர்மறையாகவோ இருக்கும்போது பொருளாதார மந்தநிலையைத் தணிக்கும் நோக்கத்துடன், நிலையான பணவியல் கொள்கை பயனற்றதாக இருக்கும். அளவு இறுக்கம் (QT) இதற்கு நேர்மாறாக செயல்படுகிறது, அங்கு பணவியல் கொள்கை காரணங்களுக்காக, ஒரு மத்திய வங்கி அரசாங்கப் பத்திரங்கள் அல்லது பிற நிதிச் சொத்துக்களின் சில பகுதியை விற்கிறது. நாணயக் கொள்கையை நடைமுறைப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்படும் வழக்கமான திறந்த-சந்தை நடவடிக்கைகளைப் போலவே, மத்திய வங்கியானது வணிக வங்கிகள் மற்றும் பிற நிதி நிறுவனங்களிடமிருந்து நிதிச் சொத்துக்களை வாங்குவதன் மூலம் அளவு தளர்த்தலை செயல்படுத்துகிறது, இதனால் அந்த நிதிச் சொத்துகளின் விலைகளை உயர்த்தி அவற்றின் விளைச்சலைக் குறைக்கிறது, அதே நேரத்தில் பண விநியோகத்தையும் அதிகரிக்கிறது. . எவ்வாறாயினும், சாதாரண கொள்கைக்கு மாறாக, அளவான தளர்வு என்பது, ஒரு பெரிய அளவில், முன்னரே உறுதிசெய்யப்பட்ட காலப்பகுதியில், பெரிய அளவில், அபாயகரமான அல்லது நீண்ட கால சொத்துக்களை (குறுகிய கால அரசாங்கப் பத்திரங்களுக்குப் பதிலாக) வாங்குவதை உள்ளடக்குகிறது. மத்திய வங்கிகள் பொதுவாக அவற்றின் பெயரளவு வட்டி விகித இலக்கு நெருங்கும் போது அல்லது பூஜ்ஜியத்தை அடையும் போது அளவு தளர்த்தலை நாடுகின்றன. மிகக் குறைந்த வட்டி விகிதங்கள் பணப்புழக்கப் பொறியைத் தூண்டுகின்றன, மற்ற நிதிச் சொத்துக்களில் குறைந்த வருமானம் இருப்பதால், மக்கள் பணம் அல்லது மிகவும் திரவ சொத்துக்களை வைத்திருக்க விரும்புகின்றனர். இது வட்டி விகிதங்கள் பூஜ்ஜியத்திற்கு கீழே செல்வதை கடினமாக்குகிறது; வட்டி விகிதத்தை மேலும் குறைக்க முயற்சிப்பதை விட, பொருளாதாரத்தை மேலும் தூண்டுவதற்கு பணவியல் அதிகாரிகள் அளவு தளர்த்தலைப் பயன்படுத்தலாம். அளவு தளர்த்துவது பொருளாதாரத்தை மந்தநிலையிலிருந்து வெளியே கொண்டு வர உதவுவதோடு, மத்திய வங்கியின் பணவீக்க இலக்கை விட பணவீக்கம் குறையாமல் இருப்பதை உறுதி செய்ய உதவும். இருப்பினும், QE திட்டங்கள் அவற்றின் பக்க விளைவுகள் மற்றும் அபாயங்களுக்காகவும் விமர்சிக்கப்படுகின்றன, இதில் கொள்கை பணவாட்டத்திற்கு எதிராக செயல்படுவதை விட மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் (நீண்ட காலத்திற்கு அதிக பணவீக்கத்திற்கு வழிவகுக்கும்), அல்லது வங்கிகள் கடன் கொடுக்க தயங்கினால் போதுமான பலன் இல்லை சாத்தியமான கடன் வாங்குபவர்கள் கடன் வாங்க விரும்பவில்லை. சமத்துவமின்மைக்கு பங்களிக்கும் நிதிச் சொத்து விலைகளை உயர்த்துவதற்கு அளவு தளர்த்தலும் விமர்சிக்கப்பட்டது. 2007-08 ஆம் ஆண்டின் உலகளாவிய நிதி நெருக்கடியைத் தொடர்ந்து, மற்றும் மீண்டும் கோவிட்-19 தொற்றுநோய்க்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, உலகளாவிய சில முக்கிய மத்திய வங்கிகளால் அளவு தளர்த்தல் மேற்கொள்ளப்பட்டது.
1- அளவு தளர்த்துதல் (QE) என்பது பணவியல் கொள்கை நடவடிக்கையாகும், இதில் அரசாங்கம் பொருளாதாரத்தைத் தூண்டுவதற்கு நீண்ட கால வட்டி விகிதத்தை குறைவாக வைத்திருக்க பத்திரங்கள் மற்றும் பிற சொத்துக்களை வாங்குகிறது. 2- இது 2008 இல் பெரும் நிதி நெருக்கடிக்குப் பிறகு (GFC) அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 3- நிதிச் சொத்துக்களை உயர்த்துவதன் மூலம் சமத்துவமின்மைக்கு பங்களிக்கிறது.