 காலனிகள் அல்லது மாகாணங்கள்? ஸ்பானியப் பேரரசு அதன் வெளிநாட்டுப் பகுதிகளை எவ்வாறு நடத்தியது?
ஸ்பானியப் பேரரசு நான்கு நூற்றாண்டுகள் நீடித்தது, 1492 இல் கொலம்பஸ் அமெரிக்காவிற்கு வந்ததிலிருந்து 1898 இல் அதன் கடைசி வெளிநாட்டுப் பகுதிகளை (கியூபா, புவேர்ட்டோ ரிக்கோ மற்றும் பிலிப்பைன்ஸ்) இழக்கும் வரை நீடித்தது. அதன் கடைசி காலத்தில், 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை, ஒரு விவாதம் எழுந்தது, இன்றுவரை, இந்த நிலங்களின் வரையறை குறித்து கொப்புளங்களை எழுப்புகிறது. கடல்களுக்கு அப்பால் ஸ்பெயின் கைப்பற்றிய நிலங்கள் காலனிகள் என்று மக்கள்தொகையில் ஒரு பகுதியினர் தொடர்ந்து கருதுகின்றனர், மற்றொரு பகுதி அவற்றை மாகாணங்களாக வரையறுக்கிறது. அதாவது, வல்லாடோலிட், பார்சிலோனா அல்லது குவாடலஜாரா போன்றது. 1519 இல் வெளியிடப்பட்ட கார்லோஸ் V இன் அரச ஆணையில், பின்னர் இந்தியத் தீவுகளின் சட்டங்களின் தொகுப்பில் சேர்க்கப்பட்டது, பின்வரும் உள்நோக்கப் பிரகடனத்தை ஏற்கனவே படிக்கலாம்: "மேற்கிந்திய தீவுகள் எப்போதும் காஸ்டிலின் கிரீடத்துடன் ஐக்கியமாக இருக்க வேண்டும். என்று அந்நியப்படுத்த முடியாது. நாங்கள் எந்த நேரத்திலும், எங்கள் அரச கிரீடமான காஸ்டிலால் பிரிக்கப்படவோ, பிரிக்கவோ அல்லது முழுமையாகவோ அல்லது பகுதியாகவோ அல்லது எந்தவொரு நபருக்கும் ஆதரவாகவோ பிரிக்கப்படக்கூடாது என்று நாங்கள் உத்தரவிடுகிறோம். "குடியரசுகள்", "பேரரசுகள்" அல்லது "தீவுகள் மற்றும் நிலப்பகுதிகளின் பிரதேசங்கள்". வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், காஸ்டிலின் கிரீடத்தில் இணைக்கப்பட்ட பிரதேசங்களுக்கான சட்டத் துறையில் "காலனி" என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படவில்லை. இது பின்னர் இணைக்கப்பட்டது மற்றும் ஒரு விமர்சன மற்றும் பிரச்சார விருப்பத்துடன் மட்டுமே, அது இன்று பயன்படுத்தப்படும் போது உள்ளது. ஸ்பெயினின் கடல்கடந்த பிரதேசங்களில் விலைமதிப்பற்ற உலோகங்களை பிரித்தெடுப்பதில் ஏகபோகம் அல்லது சில வகையான வணிக நிறுவனங்கள் போன்ற காலனித்துவமாக கருதப்படும் சுரண்டல் மாதிரிகள் இருந்தன என்பதை மறுக்க இது ஒரு தவிர்க்கவும் இல்லை. பெருநகரத்தின் பெரும்பாலான நிறுவனங்களை வெளிநாட்டு பிரதேசங்கள் மீண்டும் உருவாக்கியது என்பது முக்கிய சான்றுகளில் ஒன்றாகும். சிலியின் 2010 தேசிய வரலாற்று விருதை வென்ற பெர்னார்டினோ பிராவோ லிரா ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டைக் குறிப்பிட்டார்: "அரசியல் ரீதியாக, இந்திய தீவுகள் கிரீடத்தில் இணைக்கப்பட்டன, காஸ்டில் இராச்சியத்தில் அல்ல. இதன் பொருள் அவர்கள் சொந்த அரசியல் இல்லாமல் எளிய நிலமாக கருதப்படவில்லை. ஆளுமை மற்றும், எனவே, ஒரு வெளிநாட்டு சக்திக்கு அடிபணிய வாய்ப்புள்ளது.அவை காஸ்டில் மற்றும் பிற ஐரோப்பியர்களைப் போலவே மற்ற ராஜ்யங்களாகக் கருதப்பட்டன, அதே பண்புகளைக் கொண்டுள்ளன இண்டீஸ் மற்றும் காலனிகள் அல்ல. இண்டீஸின் ராஜ்யங்கள் ஒரு மாநிலத்தை உருவாக்கிய அனைத்து கூறுகளையும் கொண்டிருந்தன: பிரதேசம், மக்கள் தொகை, தேசியம், நிறுவனங்கள், அரசாங்கம் மற்றும் அவற்றின் சொந்த சட்டம்." இதன் பொருள் என்னவென்றால், பெரும்பாலான விமர்சகர்கள் நினைப்பதற்கு மாறாக, ஸ்பெயினால் கைப்பற்றப்பட்ட பிரதேசங்கள் உரிமைகள் அற்ற காலனிகளாக ஒருபோதும் கருதப்படவில்லை. மேலும், 16 ஆம் நூற்றாண்டில் வெற்றி செயல்முறை முடிந்ததும், ஐபீரிய தீபகற்பத்தில் வசிப்பவர்களைப் போலவே, ஏற்கனவே காஸ்டிலாவின் ராணி இசபெல்லாவுடன் அதன் குடிமக்கள் கருதப்பட்டனர். அதனால்தான், 17 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து "அமெரிக்கா" என்று அழைக்கப்படும் இந்திய தீவுகள், அந்த நோக்கத்திற்காக உருவாக்கப்பட்ட மற்றும் அதற்காக நியமிக்கப்பட்ட அதிகாரிகளால் நிர்வகிக்கப்படும் நிறுவனங்களின் மூலம் ஆட்சி செய்த மன்னருக்கு மட்டுமே விசுவாசம் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது. நோக்கம்.