 கோல்ஃப் விளையாட்டை விவரிக்க முடியுமா?
கோல்ஃப் 15 ஆம் நூற்றாண்டில் ஸ்காட்லாந்தில் தோன்றியது. இது பெரும்பாலும் தனியார் கன்ட்ரி கிளப் உறுப்பினர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட "உயர்-வகுப்பு" விளையாட்டாகக் கருதப்படுகிறது, ஆனால் கடந்த சில தசாப்தங்களாக இது மிகவும் பிரபலமாக உள்ளது. இதன் விளைவாக, கோல்ஃப் பொது மக்களுக்கு மிகவும் பரந்த அளவில் அணுகக்கூடியதாக மாறியுள்ளது, மேலும் இன்று இந்த விளையாட்டை உலகம் முழுவதும் மில்லியன் கணக்கான மக்கள் அனுபவித்து வருகின்றனர். கோல்ஃப் விளையாட்டில், ஓட்டைகள் எனப்படும் புல்லின் மொத்தம் பதினெட்டு விரிப்புகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு துளையும் ஒரு டீ பெட்டியைக் கொண்டுள்ளது, அங்கு கோல்ப் வீரர் தனது ஆரம்ப ஷாட், ஃபேர்வே மற்றும் பச்சை நிறத்தில் அடிக்கிறார். பெரும்பாலான ஓட்டைகளில் "கரடுமுரடான" என்று அழைக்கப்படும் நியாயமான பாதைகளில் ஓடும் ஆழமான புல் அடங்கும். கூடுதல் சிரமத்திற்கு, துளைகளில் மணல் பதுங்கு குழிகள் அல்லது குளங்கள் மற்றும் சிற்றோடைகள் போன்ற நீர்நிலைகள் போன்ற ஆபத்துகளும் இருக்கலாம். ஒவ்வொரு பச்சை நிறத்திலும் ஒரு சிறிய வட்ட வடிவ துளை அமைந்துள்ளது மற்றும் கோல்ப் வீரர்கள் வெகு தொலைவில் இருந்து பார்க்க முடியும் என்று ஒரு கொடியால் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. உங்கள் கோல்ஃப் பந்தை டீ பாக்ஸிலிருந்து அந்த சிறிய துளைக்குள் முடிந்தவரை சில ஷாட்களில் ("ஸ்ட்ரோக்ஸ்" என அறியப்படுகிறது) கொண்டு செல்வதே குறிக்கோள். கோல்ப் வீரர்கள் தங்கள் பந்தை கோல்ஃப் கிளப்பால் அடிப்பதன் மூலம் முன்னேறுகிறார்கள், மேலும் ஒவ்வொரு பந்து தாக்குதலும் ஒரு ஸ்ட்ரோக்காக கணக்கிடப்படுகிறது. கோல்ப் வீரர்கள் தங்கள் சுற்றில் 14 கோல்ஃப் கிளப்புகளைப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள், அவை ஒவ்வொன்றும் வெவ்வேறு நோக்கங்களுக்காக, வெவ்வேறு தூரங்களில் இருந்து பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஓட்டுநர் போன்ற சில கிளப்புகள், மிக நீண்ட தூரம் பந்தை அடிக்கப் பயன்படுகின்றன. உண்மையில், பெரும்பாலான தொழில்முறை கோல்ப் வீரர்கள் 300 கெஜங்களுக்கு மேல் பந்தை ஓட்ட முடியும். மூன்று கால்பந்து மைதானங்களின் நீளம் அவ்வளவுதான்! இரும்புகள் எனப்படும் கிளப்புகளின் கலவையானது கோல்ஃப் கிளப்புகளின் பெரும்பகுதியை உருவாக்குகிறது. கோல்ப் வீரர் தனது ஆரம்ப டீ ஷாட்டைத் தாக்கிய பிறகு, பந்தை பச்சை நிறத்திற்கு நகர்த்துவதற்கு அவை பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு இரும்பின் கிளப் முகமும் வெவ்வேறு மாடி கோணத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. உயரமான மாடிக் கோணங்கள் கோல்ப் வீரர்களால் பந்தை காற்றில் உயரமாகவும் குறுகிய தூரத்திலும் அடிக்க உதவுகின்றன, அதேசமயம் குறைந்த மாடி கோணங்கள் நீண்ட தூரம் பயணிக்கும் குறைந்த பாதைக் காட்சிகளை உருவாக்குகின்றன. தொகுப்பில் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படும் கிளப் புட்டர் ஆகும், இது பந்தை பச்சை நிறத்தில் எங்கிருந்தும் துளைக்குள் தட்டுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சராசரியாக, பெரும்பாலான நல்ல கோல்ப் வீரர்கள் பந்தை ஒரு துளைக்கு இரண்டு முறை அல்லது ஒரு சுற்றுக்கு சுமார் 36 முறை போடுவார்கள். கோல்ஃப் துளைகள் அவற்றின் நீளத்தைப் பொறுத்து பார் 3, பார் 4 அல்லது பார் 5 என குறிப்பிடப்படுகின்றன. இந்த எண்கள் ஒரு தொழில்முறை கோல்ப் வீரர் துளையை முடிக்க எத்தனை ஸ்ட்ரோக்குகளை எடுக்க வேண்டும் என்பதற்கான அறிகுறியாகும். பார் 3 துளைகள் சிறியவை, மேலும் பந்தை டீயில் இருந்து பச்சை நிறமாகப் பெற ஒரு ஸ்ட்ரோக் எடுக்க வேண்டும். பார் 5 துளைகள் நீளமானது, மேலும் பொதுவாக டீயில் இருந்து பச்சை நிறத்திற்கு மூன்று பக்கவாதம் எடுக்க வேண்டும். பெரும்பாலான கோல்ஃப் மைதானங்களில் நான்கு பார் 3 ஓட்டைகள், நான்கு பார் 5 ஓட்டைகள் மற்றும் பத்து பார் 4 துளைகள் உள்ளன, இது பார் 72 மொத்தத்தை அளிக்கிறது. ஒரு சுற்று கோல்ஃப் முடிவில், வீரர்கள் தங்கள் மொத்த ஸ்ட்ரோக்குகளின் மொத்த எண்ணிக்கையை ஒருங்கிணைத்து இறுதி மதிப்பெண்ணைக் கணக்கிடுகிறார்கள். பதினெட்டு துளைகள். காலப்போக்கில், கோல்ப் வீரரின் திறன் நிலை அவரது "ஹேண்டிகேப்" மூலம் மதிப்பிடப்படுகிறது, இது வீரர் பொதுவாகச் சுடும் பக்கவாதங்களின் சராசரி எண்ணிக்கையை பிரதிபலிக்கும் அமைப்பாகும். எடுத்துக்காட்டாக, ஒருவரின் சராசரி ரவுண்ட் ஸ்கோர் 79 ஆக இருந்தால், அது சமமான 7 ஸ்ட்ரோக்குகள் அதிகமாக இருப்பதால், அவர்களின் குறைபாடு 7 ஆகும். குறைந்த ஊனமுற்றவர், சிறந்த கோல்ப் வீரர்.