 பின்வரும் பத்தியின் அடிப்படையில், 19 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆய்வு செய்யப்பட்டு அடையாளம் காணப்பட்ட இமயமலைச் சிகரங்களைப் பட்டியலிடுங்கள்.
1802 ஆம் ஆண்டில், உலகின் மிக உயரமான மலைகளின் இருப்பிடங்கள், உயரங்கள் மற்றும் பெயர்களைக் கண்டறிய ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவின் பெரிய முக்கோணவியல் ஆய்வைத் தொடங்கினர். தென்னிந்தியாவில் தொடங்கி, ஆய்வுக் குழுக்கள் ராட்சத தியோடோலைட்டுகளைப் பயன்படுத்தி வடக்கு நோக்கி நகர்ந்தன, ஒவ்வொன்றும் 500 கிலோ (1,100 பவுண்டுகள்) எடையும், உயரங்களை முடிந்தவரை துல்லியமாக அளவிட, 12 ஆண்கள் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். அவர்கள் 1830 களில் இமயமலை அடிவாரத்தை அடைந்தனர், ஆனால் நேபாளம் ஆங்கிலேயர்களின் நோக்கத்தின் சந்தேகம் காரணமாக நாட்டிற்குள் நுழைய அனுமதிக்க விரும்பவில்லை. நேபாளத்திற்குள் நுழைய சர்வேயர்களின் பல கோரிக்கைகள் நிராகரிக்கப்பட்டன. நேபாளத்தின் தெற்கே இமயமலைக்கு இணையான தெராய் பகுதியிலிருந்து பிரித்தானியர்கள் தங்கள் கண்காணிப்பைத் தொடர வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. தொடர் மழை மற்றும் மலேரியா காரணமாக தேரையில் நிலைமைகள் கடினமாக இருந்தன. மூன்று கணக்கெடுப்பு அதிகாரிகள் மலேரியாவால் இறந்தனர், மேலும் இருவர் உடல்நலக் குறைவால் ஓய்வு பெற வேண்டியிருந்தது. ஆயினும்கூட, 1847 இல், ஆங்கிலேயர்கள் கணக்கெடுப்பைத் தொடர்ந்தனர் மற்றும் 240 கிமீ (150 மைல்) தொலைவில் உள்ள கண்காணிப்பு நிலையங்களில் இருந்து இமயமலை சிகரங்களைப் பற்றிய விரிவான அவதானிப்புகளைத் தொடங்கினர். ஆண்டின் கடைசி மூன்று மாதங்களுக்கு வானிலை தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. நவம்பர் 1847 இல், இந்தியாவின் பிரிட்டிஷ் சர்வேயர் ஜெனரல் ஆண்ட்ரூ வா, இமயமலையின் கிழக்கு முனையில் உள்ள சவாஜ்பூர் நிலையத்தில் இருந்து பல அவதானிப்புகளை மேற்கொண்டார். காஞ்சன்ஜங்கா உலகின் மிக உயரமான சிகரமாகக் கருதப்பட்டது, மேலும் ஆர்வத்துடன், அதற்கு அப்பால் சுமார் 230 கிமீ (140 மைல்) தொலைவில் உள்ள ஒரு சிகரத்தை அவர் குறிப்பிட்டார். வாவின் துணை அதிகாரிகளில் ஒருவரான ஜான் ஆம்ஸ்ட்ராங், மேற்கில் உள்ள ஒரு தளத்திலிருந்து சிகரத்தைப் பார்த்தார் மற்றும் அதை "பி" என்று அழைத்தார். காஞ்சன்ஜங்காவை விட "b" உச்சம் அதிகமாக இருப்பதாக அவதானிப்புகள் சுட்டிக்காட்டியதாக வா பின்னர் எழுதினார், ஆனால் அவதானிப்புகளின் அதிக தூரத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, சரிபார்ப்புக்கு நெருக்கமான அவதானிப்புகள் தேவைப்பட்டன. அடுத்த ஆண்டு, வா ஒரு சர்வே அதிகாரியை டெராய்க்கு அனுப்பி, "b" உச்சநிலையை உன்னிப்பாகக் கவனிப்பதற்காக அனுப்பினார், ஆனால் மேகங்கள் அவரது முயற்சிகளை முறியடித்தன. 1849 ஆம் ஆண்டில், வா ஜேம்ஸ் நிகோல்சனை அந்தப் பகுதிக்கு அனுப்பினார், அவர் 190 கிமீ (120 மைல்) தொலைவில் உள்ள ஜிரோலில் இருந்து இரண்டு அவதானிப்புகளைச் செய்தார். நிகோல்சன் பின்னர் மிகப்பெரிய தியோடோலைட்டை எடுத்து கிழக்கு நோக்கிச் சென்றார், ஐந்து வெவ்வேறு இடங்களில் இருந்து 30 க்கும் மேற்பட்ட அவதானிப்புகளைப் பெற்றார், சிகரத்திலிருந்து 174 கிமீ (108 மைல்) மிக அருகில் இருந்தது. நிகோல்சன் தனது அவதானிப்புகளின் அடிப்படையில் தேவையான கணக்கீடுகளைச் செய்ய கங்கையில் பாட்னாவுக்கு பின்வாங்கினார். அவரது மூலத் தரவு உச்ச "பி"க்கு சராசரியாக 9,200 மீ (30,200 அடி) உயரத்தைக் கொடுத்தது, ஆனால் இது ஒளி ஒளிவிலகலைக் கருத்தில் கொள்ளவில்லை, இது உயரங்களை சிதைக்கிறது. இருப்பினும், காஞ்சன்ஜங்காவை விட உச்ச "b" அதிகமாக இருந்ததை எண் தெளிவாகக் குறிக்கிறது. நிகோல்சன் மலேரியாவால் பாதிக்கப்பட்டார் மற்றும் அவரது கணக்கீடுகளை முடிக்காமல் வீடு திரும்ப வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. வாவின் உதவியாளர்களில் ஒருவரான மைக்கேல் ஹென்னெஸ்ஸி, ரோமானிய எண்களின் அடிப்படையில் சிகரங்களை நியமிக்கத் தொடங்கினார், காஞ்சன்ஜங்காவிற்கு பீக் IX என்று பெயரிடப்பட்டது. பீக் "பி" இப்போது பீக் XV என அறியப்பட்டது. 1852 ஆம் ஆண்டில், டேராடூனில் உள்ள சர்வே தலைமையகத்தில் நிறுத்தப்பட்ட, இந்தியக் கணிதவியலாளரும் வங்காளத்தைச் சேர்ந்த சர்வேயருமான ராதாநாத் சிக்தார், நிகால்சனின் அளவீடுகளின் அடிப்படையில் முக்கோணவியல் கணக்கீடுகளைப் பயன்படுத்தி எவரெஸ்ட்டை உலகின் மிக உயரமான சிகரமாக முதன்முதலில் அடையாளம் கண்டார். கணக்கீடுகள் மீண்டும் மீண்டும் சரிபார்க்கப்பட்டதால், உச்ச XV மிக உயர்ந்தது என்ற அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு பல ஆண்டுகளாக தாமதமானது. வா 1854 இல் நிகால்சனின் தரவுகளில் பணியைத் தொடங்கினார், மேலும் அவரது ஊழியர்களுடன் சேர்ந்து கிட்டத்தட்ட இரண்டு ஆண்டுகள் எண்களில் வேலை செய்தார், அவதானிப்புகளின் பரந்த தூரங்களில் ஒளி ஒளிவிலகல், பாரோமெட்ரிக் அழுத்தம் மற்றும் வெப்பநிலை போன்ற சிக்கல்களைச் சமாளிக்க வேண்டியிருந்தது. இறுதியாக, மார்ச் 1856 இல் அவர் தனது கண்டுபிடிப்புகளை கல்கத்தாவில் உள்ள தனது துணைக்கு எழுதிய கடிதத்தில் அறிவித்தார். காஞ்சன்ஜங்கா 8,582 மீ (28,156 அடி) என அறிவிக்கப்பட்டது, அதே சமயம் XV உச்சம் 8,840 மீ (29,002 அடி) உயரம் கொடுக்கப்பட்டது. பீக் XV "உலகிலேயே மிக உயர்ந்தது" என்று வா முடிவு செய்தார். சிகரம் XV (அடியில் அளவிடப்படுகிறது) சரியாக 29,000 அடி (8,839.2 மீ) உயரமாக கணக்கிடப்பட்டது, ஆனால் 29,000 அடி (8,839.2 மீ) துல்லியமான உயரம் என்ற எண்ணத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக 29,002 அடி (8,839.8 மீ) என்று பகிரங்கமாக அறிவிக்கப்பட்டது. ஒரு வட்டமான மதிப்பீட்டைத் தவிர வேறில்லை. "எவரெஸ்ட் சிகரத்தின் உச்சியில் இரண்டு அடிகளை வைத்த முதல் நபர்" என்று வா சில சமயங்களில் விளையாட்டுத்தனமாக புகழப்படுகிறார்.
இமயமலைத் தொடரில் உள்ள காஞ்சன்ஜங்கா மற்றும் எவரெஸ்ட் சிகரங்கள் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள் மூலம் அடையாளம் காணப்பட்டன.