 ஜேர்மனி மீது போரை அறிவிக்குமாறு காங்கிரஸில் உட்ரோ வில்சன் ஆற்றிய உரையிலிருந்து இந்தப் பத்தியின் முக்கிய வாதத்தை சுருக்கமாகக் கூறவும்.
கடந்த பிப்ரவரி 26ஆம் தேதி காங்கிரஸில் நான் உரையாற்றியபோது, ஆயுதம் ஏந்திய நடுநிலை உரிமைகள், சட்டவிரோத தலையீட்டிற்கு எதிராக கடல்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான நமது உரிமை, சட்டவிரோத வன்முறைகளுக்கு எதிராக நமது மக்களைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கும் உரிமை ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்தினால் போதும் என்று நினைத்தேன். ஆனால் ஆயுதம் தாங்கிய நடுநிலைமை என்பது நடைமுறைக்கு சாத்தியமற்றது என்று இப்போது தோன்றுகிறது... இத்தகைய சூழ்நிலைகளிலும், அத்தகைய பாசாங்குகளின் முகத்திலும் இது பயனற்றதை விட மோசமானது: அது தடுக்க வேண்டியதை உருவாக்க மட்டுமே சாத்தியம்; உரிமைகள் அல்லது போர்வீரர்களின் செயல்திறன் இல்லாமல் போருக்குள் நம்மை இழுப்பது நடைமுறையில் உறுதியானது. எங்களால் செய்ய முடியாத ஒரு தேர்வு உள்ளது, நாங்கள் செய்ய இயலாது: சமர்ப்பணத்தின் பாதையை நாங்கள் தேர்வு செய்ய மாட்டோம், மேலும் நமது தேசம் மற்றும் நமது மக்களின் மிகவும் புனிதமான உரிமைகள் புறக்கணிக்கப்படவோ அல்லது மீறப்படவோ மாட்டோம். நாம் இப்போது வரிசைப்படுத்துகின்ற தவறுகள் பொதுவான தவறுகள் அல்ல; அவை மனித வாழ்வின் வேர்களை அறுத்தன.
வில்சன் நடுநிலைமை நடைமுறைக்கு மாறானது என்று நினைத்தார், மேலும் உண்மையில் ஜெர்மனியால் தாக்கப்படும் அமெரிக்காவிற்கு வழிவகுக்கும், ஏனெனில் அவர்கள் செய்வது மேற்கத்திய நாகரிகத்தை அச்சுறுத்தியது. அமெரிக்கா தனது சொந்த நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் போரில் நுழைய வேண்டும் என்று அவர் நினைத்தார்.