 இந்த இலக்கியத்திலிருந்து சந்திரனின் 5 முக்கியமான பண்புகளை ஒரே பத்தியில் பிரித்தெடுக்க முடியுமா?
பூமியின் ஒரே இயற்கை செயற்கைக்கோள் சந்திரன். இது சூரிய குடும்பத்தில் ஐந்தாவது பெரிய செயற்கைக்கோள் மற்றும் அதன் தாய் கிரகத்துடன் ஒப்பிடும்போது மிகப்பெரிய மற்றும் மிகப்பெரியது, பூமியின் விட்டம் (ஆஸ்திரேலியாவின் அகலத்துடன் ஒப்பிடத்தக்கது). சந்திரன் என்பது ஒரு வேறுபட்ட பாறை உடலைக் கொண்ட ஒரு கிரக-நிறை பொருளாகும், இது காலத்தின் புவி இயற்பியல் வரையறைகளின் கீழ் ஒரு செயற்கைக்கோள் கோளாக ஆக்குகிறது மற்றும் சூரிய குடும்பத்தின் அனைத்து அறியப்பட்ட குள்ள கிரகங்களையும் விட பெரியது. இது எந்த குறிப்பிடத்தக்க வளிமண்டலம், ஹைட்ரோஸ்பியர் அல்லது காந்தப்புலத்தையும் கொண்டிருக்கவில்லை. அதன் மேற்பரப்பு ஈர்ப்பு பூமியின் ஆறில் ஒரு பங்கு 0.1654 கிராம் ஆகும், வியாழனின் சந்திரன் ஐயோ மட்டுமே சூரிய குடும்பத்தில் அதிக மேற்பரப்பு ஈர்ப்பு மற்றும் அடர்த்தி கொண்ட ஒரே செயற்கைக்கோள் ஆகும். சந்திரன் சராசரியாக 384,400 கிமீ (238,900 மைல்) அல்லது பூமியின் விட்டத்தைப் போல சுமார் 30 மடங்கு தொலைவில் பூமியைச் சுற்றி வருகிறது. அதன் ஈர்ப்பு செல்வாக்கு பூமியின் அலைகளின் முக்கிய இயக்கி மற்றும் மிக மெதுவாக பூமியின் நாளை நீட்டிக்கிறது. பூமியைச் சுற்றி வரும் சந்திரனின் சுற்றுப்பாதை 27.3 நாட்களைக் கொண்டுள்ளது. 29.5 நாட்களின் ஒவ்வொரு சினோடிக் காலத்திலும், சூரியனால் ஒளிரும் புலப்படும் மேற்பரப்பின் அளவு 100% வரை மாறுபடும், இதன் விளைவாக சந்திர நாட்காட்டியின் மாதங்களுக்கு அடிப்படையாக இருக்கும் சந்திர கட்டங்கள் உருவாகின்றன. சந்திரன் பூமிக்கு அலையாகப் பூட்டப்பட்டுள்ளது, அதாவது சந்திரனின் முழு சுழற்சியின் நீளம் அதன் சொந்த அச்சில் அதன் அதே பக்கத்தை (அருகிலுள்ள பக்கம்) எப்போதும் பூமியை எதிர்கொள்ள காரணமாகிறது, மேலும் சற்றே நீண்ட சந்திர நாள் சினோடிக் போன்றது. காலம். இருப்பினும், மொத்த சந்திர மேற்பரப்பில் 59% பூமியிலிருந்து லிப்ரேஷன் எனப்படும் கண்ணோட்டத்தில் சுழற்சி மாற்றங்கள் மூலம் பார்க்க முடியும். 4.51 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, பூமிக்கு வெகு காலத்திற்குப் பிறகு, கிரகத்துக்கும், தியா எனப்படும் செவ்வாய் கிரகத்துக்கும் இடையிலான மாபெரும் தாக்கத்தின் குப்பைகளிலிருந்து சந்திரன் உருவானது என்று மிகவும் பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட தோற்றம் விளக்கம் கூறுகிறது. பூமியுடனான அலை தொடர்பு காரணமாக அது ஒரு பரந்த சுற்றுப்பாதையில் பின்வாங்கியது. சந்திரனின் அருகாமையில் இருண்ட எரிமலை மரியா ("கடல்கள்") குறிக்கப்பட்டுள்ளது, இது பிரகாசமான பண்டைய மேலோடு மலைப்பகுதிகள் மற்றும் முக்கிய தாக்க பள்ளங்களுக்கு இடையே உள்ள இடைவெளிகளை நிரப்புகிறது. இம்ப்ரியன் காலத்தின் முடிவில், சுமார் மூன்று பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பெரிய தாக்கப் படுகைகள் மற்றும் மேர் மேற்பரப்புகள் இருந்தன. நிலக்கீழ் நிலக்கீலுடன் ஒப்பிடக்கூடிய நிலவு மண்ணின் பிரதிபலிப்புடன் சந்திர மேற்பரப்பு மிகவும் பிரதிபலிப்பு இல்லை. இருப்பினும், அதன் பெரிய கோண விட்டம் காரணமாக, முழு நிலவு இரவு வானத்தில் பிரகாசமான வானப் பொருளாகும். சந்திரனின் வெளிப்படையான அளவு சூரியனைப் போலவே உள்ளது, இது முழு சூரிய கிரகணத்தின் போது சூரியனை முழுமையாக மறைக்க அனுமதிக்கிறது. பூமியின் வானத்தில் சந்திரனின் முக்கியத்துவம் மற்றும் அதன் வழக்கமான கட்டங்களின் சுழற்சி ஆகியவை வரலாறு முழுவதும் மனித சமூகங்களுக்கு கலாச்சார குறிப்புகள் மற்றும் தாக்கங்களை வழங்கியுள்ளன. இத்தகைய தாக்கங்கள் மொழி, காலண்டர் அமைப்புகள், கலை மற்றும் புராணங்களில் காணப்படுகின்றன. 1959 இல் சோவியத் யூனியனின் லூனா 2 விண்கலம்தான் சந்திரனை அடைந்த முதல் செயற்கைப் பொருள்; இதைத் தொடர்ந்து 1966 இல் லூனா 9 மூலம் முதல் வெற்றிகரமான சாஃப்ட் லேண்டிங் செய்யப்பட்டது. 1969 மற்றும் 1972 க்கு இடையில் பன்னிரெண்டு மனிதர்களை தரையிறக்கிய அமெரிக்காவின் அப்பல்லோ திட்டத்தின் மனித சந்திர பயணங்கள் மட்டுமே இன்றுவரை உள்ளன. சந்திரனின் தோற்றம், உள் அமைப்பு மற்றும் அடுத்தடுத்த வரலாறு பற்றிய விரிவான புவியியல் புரிதலை உருவாக்க பயன்படுத்தப்பட்ட சந்திர பாறைகள் திரும்பப் பெற்றன. மனிதர்கள் பார்வையிடும் ஒரே வான உடல் சந்திரன்.
சந்திரன் பூமியின் தனித்துவமான செயற்கைக்கோள் ஆகும், இது பூமியின் அளவின் நான்கில் ஒரு பங்கு, 4.51 ஆண்டுகள் பழமையானது, மனிதர்கள் பார்வையிட்ட ஒரே வான உடல், மேலும் 27.3 நாட்களில் பூமியைச் சுற்றி வருகிறது.