 பூமியில் கடைசியாக நிற்கும் நபர் எப்படி உணர்கிறார் என்பதை விவரிக்கவும்.
நான் தனியாக இருக்கிறேன். வெறிச்சோடியது. தனிமை. நான் இழந்துவிட்டதாக உணர்கிறேன், மனிதகுலம் முழுவதும் அழிந்துவிட்டதாக நம்ப முடியவில்லை, ஆனாலும் நான் இங்கே நிற்கிறேன். உணவும் தண்ணீரும் இல்லாததால் பட்டினி கிடக்கும் முன் தனிமை என்னைக் கொன்றுவிடும். நான் என்றென்றும், ஒரு நாளும் சொந்தமாக விஷயங்களைப் பற்றிச் செல்லும்போது இது எனக்கு என்ன அர்த்தம் என்பதை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. ஒரே ஆறுதல் என்னுடன் இரண்டு விலங்குகள் உள்ளன, என்னால் பேச முடியும், அன்பையும் இரக்கத்தையும் இழக்காமல் இருக்க முடியும். இந்த கிரகத்தில் நிற்கும் கடைசி மனிதர் நீங்கள்தான் என்பதை அறிந்துகொள்வதும், புரிந்துகொள்வதும் ஒரு வலிமையான கருத்தாகும், யாரும் திரும்பிப் பார்க்கவோ, ஆறுதலடையவோ, கட்டிப்பிடிக்கவோ, முத்தமிட்டு தழுவவோ இல்லை. மீண்டும் ஒருபோதும் இல்லாத இந்த உணர்வுகள் பெரும் மற்றும் மனச்சோர்வை ஏற்படுத்துகின்றன. நான் எப்படி முன்னேறுவேன்?