 ஒரு நட்சத்திரம் கருந்துளைக்குள் விழும் முன் கடைசி படி என்ன?
சுமார் 2.2 சூரிய வெகுஜனங்களை விட அதிக நிறை கொண்ட நட்சத்திரங்கள் (நமது சூரியனின் நிறை) பொதுவாக அவற்றின் வாழ்க்கைச் சுழற்சியின் முடிவில் கருந்துளைகளாகச் சரிந்து, இணைவு நிறுத்தப்பட்டு, ஈர்ப்பு விசையின் உள்நோக்கி இழுக்கப்படுவதற்கு எதிராக வெளியே தள்ளப்படும். இந்த வெகுஜன நட்சத்திரங்களைப் பொறுத்தவரை, அவற்றின் உள்நோக்கிய ஈர்ப்பு விசையானது மற்ற சக்திகளால் எதிர்க்க முடியாத அளவுக்கு வலிமையானது, இதனால் அவற்றின் விதி கருந்துளைகளாக மாறும். இருப்பினும், இந்த வரம்பின் கீழ் மற்றும் சந்திரசேகர் வரம்பு 1.4 சூரிய நிறைக்கு மேல் உள்ள நட்சத்திரங்கள் நியூட்ரான் நட்சத்திரங்களாக தங்கள் வாழ்க்கைச் சுழற்சியை முடித்துக் கொள்ளும். நியூட்ரான் நட்சத்திரங்களும் இறந்த நட்சத்திரங்களின் எச்சங்களாகும், ஆனால் அவை சிறிய வெகுஜனத்தைக் கொண்டிருப்பதால், கருந்துளைகளாக மாறுவதற்கு அவற்றின் ஈர்ப்பு போதுமானதாக இல்லை. இறந்த நட்சத்திரம் அழுத்தி மேலும் மேலும் அடர்த்தியாகும்போது, வழக்கமான பொருள் நியூட்ரான்களாக மாறுகிறது மற்றும் ஈர்ப்பு இழுவை எதிர்க்கும் கடைசி விசை சிதைந்த நியூட்ரான் அழுத்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது இரண்டு நியூட்ரான்கள் ஒரே மாதிரியாக இருக்கக்கூடாது என்று கட்டளையிடும் குவாண்டம் விளைவு ஆகும். குவாண்டம் நிலை. இது ஈர்ப்பு விசையை எதிர்க்கும் வெளிப்புற அழுத்தத்தை உருவாக்கி நட்சத்திரத்தை நியூட்ரான் நட்சத்திரமாக மாற்றுகிறது. ஒரு நட்சத்திர துணை அல்லது பிற மூலங்களிலிருந்து அதிக நிறை பின்னர் சேர்க்கப்பட்டால், நட்சத்திரத்தின் நிறை சுமார் 2.2 சூரிய வெகுஜனங்களின் வரம்பைத் தாண்டியவுடன், ஈர்ப்பு விசையைச் சமன் செய்ய நியூட்ரான் அழுத்தம் கூட போதுமானதாக இல்லை, மேலும் நட்சத்திரம் கருந்துளையில் சரிந்துவிடும்.