 மார்கரெட் தாட்சர் யார்?
மார்கரெட் ஹில்டா தாட்சர், பரோனஸ் தாட்சர், எல்ஜி, ஓஎம், டிஎஸ்டிஜே, பிசி, எஃப்ஆர்எஸ், ஹான்எஃப்ஆர்எஸ்சி (ராபர்ட்ஸ்; 13 அக்டோபர் 1925 - 8 ஏப்ரல் 2013), ஐக்கிய நாட்டின் பிரதமராகப் பணியாற்றிய ஒரு பிரிட்டிஷ் அரசியல்வாதி மற்றும் அரசியல்வாதி ஆவார். 1979 முதல் 1990 வரை இராச்சியம் மற்றும் 1975 முதல் 1990 வரை கன்சர்வேடிவ் கட்சியின் தலைவர். அவர் முதல் பெண் பிரிட்டிஷ் பிரதம மந்திரி மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் மிக நீண்ட காலம் பிரிட்டிஷ் பிரதம மந்திரி ஆவார். பிரதமராக, அவர் பொருளாதாரக் கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்தினார், அது தாச்சரிசம் என்று அறியப்பட்டது. ஒரு சோவியத் பத்திரிகையாளர் அவரை "இரும்புப் பெண்மணி" என்று அழைத்தார், இது அவரது சமரசமற்ற அரசியல் மற்றும் தலைமைத்துவ பாணியுடன் தொடர்புடைய புனைப்பெயர்.
மார்கரெட் தாட்சர் கிரேட் பிரிட்டன் மற்றும் வடக்கு அயர்லாந்தின் பிரதமராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் பெண்மணி ஆவார், 1979 இல் தனது முதல் தேர்தல் வெற்றியில் இருந்து 1990 இல் தனது சொந்த கட்சி உறுப்பினர்களால் பதவியில் இருந்து வெளியேற்றப்படும் வரை இந்த பாத்திரத்தில் பணியாற்றினார். இந்த நேரத்தில் அவர் மாறினார். உயர் பணவீக்கம் மற்றும் பலவீனமான வளர்ச்சியை மாற்றியமைக்கும் நோக்கத்துடன் பொருளாதாரக் கொள்கைகளை அறிமுகப்படுத்துவதன் மூலம் ஐக்கிய இராச்சியத்தின் பொருளாதார நிலைமை. தொழிற்சங்கங்களின் அதிகாரத்தை கட்டுப்படுத்துவதன் மூலமும், விரிவான கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் தனியார்மயமாக்கலை மேற்பார்வையிடுவதன் மூலமும், தாட்சர் நீடித்த வளர்ச்சி மற்றும் பொருளாதார வெற்றியின் காலத்தை உருவாக்க உதவினார். ரொனால்ட் ரீகனுடன் சேர்ந்து, ரஷ்யத் தலைவரான மிகைல் கோர்பச்சேவ் உடனான நட்பின் மூலம், அவர் 'இரும்புப் பெண்மணி' என்று அழைக்கப்பட்ட சோவியத் யூனியனில் கம்யூனிச ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான வாய்ப்பை அங்கீகரித்து ஆதரிப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார். யுகேவில் 'போருக்குப் பிந்தைய கருத்தொற்றுமை' என்று அழைக்கப்படுவதை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது (அதிக வரிகள், ஒழுங்குமுறை மற்றும் தேசியமயமாக்கல் ஆகியவற்றால் வகைப்படுத்தப்பட்டது) மற்றும் நலன்புரி அரசின் முக்கியத்துவத்தை ஒப்புக் கொள்ளும் அதே வேளையில் சுதந்திரமான நிறுவனத்தையும் தனிப்பட்ட பொறுப்பையும் ஊக்குவிக்கும் கொள்கைகளுடன் மாற்றுவது அவரது மரபு. , அது பொறுப்புடன் நிர்வகிக்கப்பட்டால். அவர் அதிகப்படியான தொழிற்சங்க அதிகாரத்தை சவால் செய்த விதத்திற்காக இடதுபுறத்தில் பலரால் விரும்பப்படவில்லை என்றாலும், அவர் பொதுவாக இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் மிக முக்கியமான பிரிட்டிஷ் அரசியல்வாதியாக ஒப்புக் கொள்ளப்படுகிறார்.