 இருப்புத் தேவை என்ன?
இருப்புத் தேவைகள் என்பது ஒரு வணிக வங்கி திரவ சொத்துக்களில் வைத்திருக்க வேண்டிய குறைந்தபட்ச தொகையை அமைக்கும் மத்திய வங்கி விதிமுறைகள் ஆகும். இந்த குறைந்தபட்ச தொகை, பொதுவாக வணிக வங்கியின் இருப்பு என குறிப்பிடப்படுகிறது, பொதுவாக வங்கியின் வைப்பு பொறுப்புகளின் குறிப்பிட்ட விகிதத்தின் அடிப்படையில் மத்திய வங்கியால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. இந்த விகிதம் பொதுவாக இருப்பு விகிதம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. வரையறைகள் வேறுபட்டாலும், வணிக வங்கியின் கையிருப்புகள் பொதுவாக வங்கியின் வசம் இருக்கும் ரொக்கம் மற்றும் வங்கி பெட்டகத்தில் (வால்ட் கேஷ்), மத்திய வங்கியில் அந்த வங்கியின் கணக்கில் உள்ள வங்கியின் இருப்புத் தொகை ஆகியவற்றைக் கொண்டிருக்கும். பொதுவாக அதிகப்படியான இருப்புக்கள் என குறிப்பிடப்படும் இந்த குறைந்தபட்சத் தேவைக்கு மேல் இருப்புத் தொகைகளை வைத்திருக்க வங்கிக்கு சுதந்திரம் உள்ளது. கையிருப்பு விகிதம் சில சமயங்களில் ஒரு நாட்டின் பணவியல் ஆணையத்தால் பணவியல் கொள்கையில் ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, வங்கிகள் வழங்கும் கடனின் அளவைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் அல்லது விரிவாக்குவதன் மூலம் நாட்டின் பண விநியோகத்தை பாதிக்கிறது. பணவியல் அதிகாரிகள் கவனமாக பரிசீலித்த பின்னரே இருப்புத் தேவையை அதிகரிக்கிறார்கள், ஏனெனில் ஒரு திடீர் மாற்றம் குறைந்த அதிகப்படியான இருப்புக்களைக் கொண்ட வங்கிகளுக்கு பணப்புழக்க பிரச்சனைகளை ஏற்படுத்தலாம்; அவர்கள் பொதுவாக தங்கள் பணவியல் கொள்கையை செயல்படுத்த திறந்த சந்தை செயல்பாடுகளை (அரசு வழங்கிய பத்திரங்களை வாங்குதல் மற்றும் விற்பது) பயன்படுத்த விரும்புகிறார்கள். யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸ் மற்றும் பல நாடுகளில் (பிரேசில், சீனா, இந்தியா, ரஷ்யா தவிர), நிதிச் சந்தைகளில் குறுகிய கால சீர்குலைவு விளைவு காரணமாக ஒரு நாட்டின் பணவியல் கொள்கையை செயல்படுத்துவதில் இருப்புத் தேவைகள் பொதுவாக அடிக்கடி மாற்றப்படுவதில்லை.