 நோபல் பரிசு பெற்றவர் தேர்வு குறித்த சர்ச்சைகள் குறித்து இந்தப் பத்தியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அனைத்து ஆசிரியர்களையும் பிரித்தெடுக்கவும்
1901 முதல் 1912 வரை, கன்சர்வேடிவ் கார்ல் டேவிட் அஃப் விர்சன் தலைமையிலான குழு, 'இலட்சியத்தை நோக்கி' மனிதகுலத்தின் போராட்டத்திற்கான பங்களிப்புக்கு எதிராக ஒரு படைப்பின் இலக்கியத் தரத்தை எடைபோட்டது. லியோ டால்ஸ்டாய், ஹென்ரிக் இப்சன், மைல் ஜோலா மற்றும் மார்க் ட்வைன் ஆகியோர் இன்று அதிகம் படிக்கப்படாத ஆசிரியர்களுக்கு ஆதரவாக நிராகரிக்கப்பட்டனர். 1901 ஆம் ஆண்டு பிரெஞ்சுக் கவிஞரான சுல்லி ப்ருத்ஹோம்க்கு வழங்கப்பட்ட முதல் பரிசு கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்டது. புகழ்பெற்ற ரஷ்ய எழுத்தாளர் டால்ஸ்டாய்க்கு இலக்கியத்திற்கான முதல் நோபல் பரிசு வழங்கப்பட வேண்டும் என்று பலர் நம்பினர். 1908 இல் தத்துவஞானி ருடால்ஃப் யூக்கனை நோபல் பரிசு பெற்றவராகத் தேர்ந்தெடுத்தது இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசு வரலாற்றில் மிக மோசமான தவறுகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. அந்த ஆண்டு பரிசுக்கான முக்கிய வேட்பாளர்கள் கவிஞர் அல்ஜெர்னான் ஸ்வின்பர்ன் மற்றும் எழுத்தாளர் செல்மா லாகர்லாஃப், ஆனால் அகாடமி வேட்பாளர்களிடையே பிரிக்கப்பட்டது, ஒரு சமரசமாக, நோபலின் "சிறந்த திசை" பற்றிய அகாடமியின் விளக்கத்தின் பிரதிநிதி யூக்கன் தொடங்கப்பட்டார். ஒரு மாற்று வேட்பாளராக ஒப்புக்கொள்ள முடியும். 1909 இல் ஸ்வீடிஷ் எழுத்தாளர் செல்மா லாகர்லாஃப் நோபல் பரிசு பெற்றவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் ("உயர்ந்த இலட்சியவாதம், தெளிவான கற்பனை மற்றும் அவரது எழுத்துக்களைக் குறிக்கும் ஆன்மீக உணர்வு") அவரது எழுத்து நடை மற்றும் பொருள் காரணமாக கடுமையான விவாதத்தைத் தொடர்ந்தது, இது இலக்கிய ஒழுங்குமுறைகளை உடைத்தது. நேரம். முதலாம் உலகப் போரின் போது மற்றும் அதன் உடனடியான விளைவுகளின் போது, குழு நடுநிலைக் கொள்கையை ஏற்றுக்கொண்டது, போரிடாத நாடுகளில் இருந்து எழுத்தாளர்களுக்கு ஆதரவாக இருந்தது. சமாதான எழுத்தாளர் ரோமெய்ன் ரோலண்ட் 1915 ஆம் ஆண்டிற்கான பரிசு பெற்றார். மற்ற ஆண்டுகளில் போரின் போது ஸ்காண்டிநேவிய எழுத்தாளர்கள் விரும்பப்பட்டனர், அல்லது விருது ஒத்திவைக்கப்பட்டது. 1931 ஆம் ஆண்டில், கவிஞரும் ஸ்வீடிஷ் அகாடமியின் முன்னாள் நிரந்தர செயலாளருமான எரிக் ஆக்செல் கார்ஃபெல்டிற்கு மரணத்திற்குப் பின் பரிசு வழங்கப்பட்டது, அவர் அந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில் இறந்தார். இலக்கியத்துக்கான நோபல் பரிசு மரணத்திற்குப் பின் வழங்கப்பட்ட முதல் மற்றும் ஒரே தடவை என்பதாலும், அகாடமி இதற்கு முன்பு இதே இலக்கிய சகாப்தத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு ஸ்வீடிஷ் எழுத்தாளர்களான செல்மா லாகர்லாஃப் மற்றும் 1909 இல் வெர்னர் வான் ஆகியோருக்கு விருது வழங்கியதால் இந்த பரிசு சர்ச்சைக்குரியது. 1916 இல் ஹைடென்ஸ்டாம். கார்ஃபெல்ட்டைப் பற்றி கேள்விப்பட்ட சிலரே சர்வதேச அளவில் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்டது. 1938 ஆம் ஆண்டில் பேர்ல் பக்கிற்கு வழங்கப்பட்ட நோபல் பரிசு, பரிசின் வரலாற்றில் மிகவும் விமர்சிக்கப்பட்டது. அகாடமி "சீனாவில் விவசாயிகளின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய அவரது செழுமையான மற்றும் உண்மையான காவிய விளக்கங்களுக்காகவும் அவரது வாழ்க்கை வரலாற்று தலைசிறந்த படைப்புகளுக்காகவும்" பக் விருதை வழங்கியது, சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளியிடப்பட்ட பாராட்டப்பட்ட மற்றும் பிரபலமான புத்தகங்களைக் குறிப்பிடுகிறது. ஆனால் அவரது பிற்கால படைப்புகள் பொதுவாக நோபல் பரிசு பெற்றவரின் இலக்கியத் தரமாக கருதப்படவில்லை. ஜான் ஸ்டெய்ன்பெக் 1962 ஆம் ஆண்டு இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசைப் பெற்றார். இந்தத் தேர்வு கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்டது, மேலும் ஒரு ஸ்வீடிஷ் செய்தித்தாளில் "அகாடமியின் மிகப்பெரிய தவறுகளில் ஒன்று" என்று விவரிக்கப்பட்டது. தி நியூயார்க் டைம்ஸ், நோபல் கமிட்டி ஒரு ஆசிரியருக்கு ஏன் விருதை வழங்கியது என்று கேட்டது, "அவரது சிறந்த புத்தகங்களில், பத்தாம் தர தத்துவத்தால் நீர்த்துப்போகும்" ஒரு எழுத்தாளருக்கு, "லாரல் விருது வழங்கப்படாதது சுவாரஸ்யமானது என்று நாங்கள் நினைக்கிறோம். எழுத்தாளர் ... அதன் முக்கியத்துவம், செல்வாக்கு மற்றும் சுத்த வேலை அமைப்பு ஏற்கனவே நம் கால இலக்கியத்தில் மிகவும் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. 1964 ஆம் ஆண்டில், ஜீன்-பால் சார்த்தருக்கு இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது, ஆனால் அவர் அதை நிராகரித்து எழுதினார், "நான் ஜீன்-பால் சார்த்தரில் கையெழுத்திட்டாலும் அல்லது நோபல் பரிசு பெற்ற ஜீன்-பால் சார்த்தரிடம் கையெழுத்திட்டாலும் ஒன்றுமில்லை. ஒரு எழுத்தாளர் தன்னை ஒரு நிறுவனமாக மாற்றுவதை அனுமதிக்க மறுக்க வேண்டும், அது மிகவும் கௌரவமான வடிவத்தில் நடந்தாலும் கூட." இருப்பினும் அவருக்கு பரிசு வழங்கப்பட்டது. சோவியத் அதிருப்தி எழுத்தாளர் அலெக்சாண்டர் சோல்ஜெனிட்சின், 1970 பரிசு பெற்றவர், ஸ்டாக்ஹோமில் நடந்த நோபல் பரிசு விழாவில், சோவியத் ஒன்றியம் அவர் திரும்பி வருவதைத் தடுக்கும் என்ற பயத்தில் கலந்து கொள்ளவில்லை (அவரது படைப்புகள் இரகசிய வடிவில் அங்கு பரப்பப்பட்டன). ஸ்வீடிஷ் அரசாங்கம் சோல்ஜெனிட்சினை பொது விருது வழங்கும் விழா மற்றும் அதன் மாஸ்கோ தூதரகத்தில் விரிவுரை வழங்க மறுத்த பிறகு, சோல்ஜெனிட்சின் விருதை முழுவதுமாக மறுத்துவிட்டார், ஸ்வீடன்கள் (தனிப்பட்ட விழாவை விரும்புபவர்) விதித்த நிபந்தனைகள் "நோபல் பரிசுக்கு அவமானம்" என்று கருத்து தெரிவித்தார். ." சோல்ஜெனிட்சின் சோவியத் யூனியனில் இருந்து நாடு கடத்தப்பட்ட பிறகு, டிசம்பர் 10, 1974 வரை விருது மற்றும் பரிசுத் தொகையை ஏற்கவில்லை. ஸ்வீடிஷ் அகாடமிக்குள், உறுப்பினர் ஆர்டர் லுண்ட்க்விஸ்ட் இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசு அரசியல் பரிசாக மாறக்கூடாது என்று வாதிட்டார் மற்றும் சோல்ஜெனிட்சின் படைப்புகளின் கலை மதிப்பைக் கேள்விக்குள்ளாக்கினார். 1974 ஆம் ஆண்டில், கிரஹாம் கிரீன், விளாடிமிர் நபோகோவ் மற்றும் சவுல் பெல்லோ ஆகியோர் பரிசுக்கு தகுதியானவர்கள் என்று நம்பப்பட்டது, ஆனால் அகாடமி ஸ்வீடிஷ் எழுத்தாளர்கள் ஐவிண்ட் ஜான்சன் மற்றும் ஹாரி மார்டின்சன் ஆகியோருக்கு ஒரு கூட்டு விருதை வழங்க முடிவு செய்தது, அந்த நேரத்தில் ஸ்வீடிஷ் அகாடமியின் உறுப்பினர்கள் மற்றும் தெரியவில்லை. அவர்களின் சொந்த நாட்டிற்கு வெளியே. பெல்லோ 1976 இல் இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசைப் பெற்றார்; கிரீன் அல்லது நபோகோவ் விருது வழங்கப்படவில்லை.
 லியோ டால்ஸ்டாய் - ஹென்ரிக் இப்சன் - ´மைல் ஜோலா - மார்க் ட்வைன் - சுல்லி ப்ருதோம் - ருடால்ஃப் யூக்கன் - அல்ஜெர்னான் ஸ்வின்பர்ன் - செல்மா லாகர்லாஃப் - ரோமெய்ன் ரோலண்ட் - எரிக் ஆக்சல் கார்ஃபெல்ட் - வெர்னர் வான் ஹைடன்ஸ்டாம் - ஜீன் ஸ்டாரின்பெக் சார்த்ரே - அலெக்சாண்டர் சோல்ஜெனிட்சின் - கிரஹாம் கிரீன் - விளாடிமிர் நபோகோவ் - சவுல் பெல்லோ - ஐவிந்த் ஜான்சன் - ஹாரி மார்டின்சன்