ஸ்டோயிசம் என்றால் என்ன
ஸ்டோயிசிசம் என்பது கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் ஏதென்ஸில் உள்ள ஜெனோ ஆஃப் சிட்டியம் என்பவரால் நிறுவப்பட்ட ஹெலனிஸ்டிக் தத்துவத்தின் பள்ளியாகும். இது தனிப்பட்ட நல்லொழுக்க நெறிமுறைகளின் ஒரு தத்துவமாகும், அதன் தர்க்க முறை மற்றும் இயற்கை உலகத்தைப் பற்றிய அதன் பார்வைகளால் தெரிவிக்கப்படுகிறது, நல்லொழுக்கத்தின் பயிற்சியானது யூடைமோனியாவை (மகிழ்ச்சி, லைட்.'நல்ல உற்சாகம்') அடைய அவசியம் மற்றும் போதுமானது என்று வலியுறுத்துகிறது. ஒரு நெறிமுறை வாழ்க்கையை வாழ்வதன் மூலம் ஒருவன் செழிக்கிறான். நல்லொழுக்கத்தை கடைப்பிடிப்பதிலும், இயற்கைக்கு இணங்க வாழ்ந்த வாழ்க்கையிலும் ஸ்டோயிக்ஸ் யூடைமோனியாவின் பாதையை அடையாளம் கண்டனர். அரிஸ்டாட்டிலியன் நெறிமுறைகளுடன், ஸ்டோயிக் பாரம்பரியம் நல்லொழுக்க நெறிமுறைகளுக்கான முக்கிய ஸ்தாபக அணுகுமுறைகளில் ஒன்றாகும். மனிதர்களுக்கு "அறம் மட்டுமே நல்லது" என்றும், ஆரோக்கியம், செல்வம் மற்றும் இன்பம் போன்ற வெளிப்புற விஷயங்கள் தங்களுக்குள் நல்லவை அல்லது கெட்டவை அல்ல (அடியாபோரா) ஆனால் "பொருளுக்கான மதிப்பைக் கொண்டுள்ளன" என்று கற்பிப்பதற்காக ஸ்டோயிக்ஸ் குறிப்பாக அறியப்படுகிறது. செயல்பட வேண்டிய அறம்". செனிகா மற்றும் எபிக்டெட்டூஸ் போன்ற பல ஸ்டோயிக்ஸ்கள், "மகிழ்ச்சிக்கு நல்லொழுக்கம் போதுமானது" என்பதால், ஒரு முனிவர் துரதிர்ஷ்டத்தை உணர்ச்சி ரீதியாக எதிர்கொள்வார் என்று வலியுறுத்தினார். சில அழிவு உணர்ச்சிகள் தீர்ப்பின் பிழைகளால் விளைகின்றன என்றும் ஸ்டோயிக்ஸ் கருதினர், மேலும் "இயற்கைக்கு இணங்க" ஒரு விருப்பத்தை (புரோஹைரேசிஸ் என்று அழைக்கப்படும்) பராமரிக்க மக்கள் இலக்காக வேண்டும் என்று அவர்கள் நம்பினர். இதன் காரணமாக, ஸ்டோயிக்ஸ் ஒரு தனிநபரின் தத்துவத்தின் சிறந்த அறிகுறியாக ஒரு நபர் என்ன சொன்னார் என்பதல்ல மாறாக ஒரு நபர் எப்படி நடந்துகொள்கிறார் என்று கருதினர். ஒரு நல்ல வாழ்க்கை வாழ, ஒருவர் இயற்கை ஒழுங்கின் விதிகளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும், ஏனென்றால் எல்லாமே இயற்கையில் வேரூன்றியுள்ளன என்று அவர்கள் நம்பினர். 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை ரோமானிய மற்றும் கிரேக்க உலகம் முழுவதும் ஸ்டோயிசிசம் செழித்தது, மேலும் அதன் ஆதரவாளர்களில் பேரரசர் மார்கஸ் ஆரேலியஸ் இருந்தார். கி.பி 4 ஆம் நூற்றாண்டில் கிறித்துவம் அரச மதமாக மாறிய பிறகு அது சரிவை சந்தித்தது. அப்போதிருந்து, இது மறுமலர்ச்சி (நியோஸ்டோயிசம்) மற்றும் சமகால சகாப்தத்தில் (நவீன ஸ்டோயிசிசம்) மறுமலர்ச்சிகளைக் கண்டது.
ஸ்டோயிசிசம் என்பது கிமு 3 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் ஏதென்ஸில் உள்ள ஜெனோ ஆஃப் சிட்டியம் என்பவரால் நிறுவப்பட்ட ஹெலனிஸ்டிக் தத்துவத்தின் பள்ளியாகும். இது தனிப்பட்ட நல்லொழுக்க நெறிமுறைகளின் ஒரு தத்துவமாகும், அதன் தர்க்க முறை மற்றும் இயற்கை உலகத்தைப் பற்றிய அதன் பார்வைகளால் தெரிவிக்கப்படுகிறது, நல்லொழுக்கத்தின் பயிற்சியானது யூடைமோனியாவை (மகிழ்ச்சி, லைட்.'நல்ல உற்சாகம்') அடைய அவசியம் மற்றும் போதுமானது என்று வலியுறுத்துகிறது. ஒரு நெறிமுறை வாழ்க்கையை வாழ்வதன் மூலம் ஒருவன் செழிக்கிறான். நல்லொழுக்கத்தை கடைப்பிடிப்பதிலும், இயற்கைக்கு இணங்க வாழ்ந்த வாழ்க்கையிலும் ஸ்டோயிக்ஸ் யூடைமோனியாவின் பாதையை அடையாளம் கண்டனர். அரிஸ்டாட்டிலியன் நெறிமுறைகளுடன், ஸ்டோயிக் பாரம்பரியம் நல்லொழுக்க நெறிமுறைகளுக்கான முக்கிய ஸ்தாபக அணுகுமுறைகளில் ஒன்றாகும். மனிதர்களுக்கு "அறம் மட்டுமே நல்லது" என்றும், ஆரோக்கியம், செல்வம் மற்றும் இன்பம் போன்ற வெளிப்புற விஷயங்கள் தங்களுக்குள் நல்லவை அல்லது கெட்டவை அல்ல (அடியாபோரா) ஆனால் "பொருளுக்கான மதிப்பைக் கொண்டுள்ளன" என்று கற்பிப்பதற்காக ஸ்டோயிக்ஸ் குறிப்பாக அறியப்படுகிறது. செயல்பட வேண்டிய அறம்". செனிகா மற்றும் எபிக்டெட்டூஸ் போன்ற பல ஸ்டோயிக்ஸ்கள், "மகிழ்ச்சிக்கு நல்லொழுக்கம் போதுமானது" என்பதால், ஒரு முனிவர் துரதிர்ஷ்டத்தை உணர்ச்சி ரீதியாக எதிர்கொள்வார் என்று வலியுறுத்தினார். சில அழிவு உணர்ச்சிகள் தீர்ப்பின் பிழைகளால் விளைகின்றன என்றும் ஸ்டோயிக்ஸ் கருதினர், மேலும் "இயற்கைக்கு இணங்க" ஒரு விருப்பத்தை (புரோஹைரேசிஸ் என்று அழைக்கப்படும்) பராமரிக்க மக்கள் இலக்காக வேண்டும் என்று அவர்கள் நம்பினர். இதன் காரணமாக, ஸ்டோயிக்ஸ் ஒரு தனிநபரின் தத்துவத்தின் சிறந்த அறிகுறியாக ஒரு நபர் என்ன சொன்னார் என்பதல்ல மாறாக ஒரு நபர் எப்படி நடந்துகொள்கிறார் என்று கருதினர். ஒரு நல்ல வாழ்க்கை வாழ, ஒருவர் இயற்கை ஒழுங்கின் விதிகளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும், ஏனென்றால் எல்லாமே இயற்கையில் வேரூன்றியுள்ளன என்று அவர்கள் நம்பினர். 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை ரோமானிய மற்றும் கிரேக்க உலகம் முழுவதும் ஸ்டோயிசிசம் செழித்தது, மேலும் அதன் ஆதரவாளர்களில் பேரரசர் மார்கஸ் ஆரேலியஸ் இருந்தார். கி.பி 4 ஆம் நூற்றாண்டில் கிறித்துவம் அரச மதமாக மாறிய பிறகு அது சரிவை சந்தித்தது. அப்போதிருந்து, இது மறுமலர்ச்சி (நியோஸ்டோயிசம்) மற்றும் சமகால சகாப்தத்தில் (நவீன ஸ்டோயிசிசம்) மறுமலர்ச்சிகளைக் கண்டது.