 ரூபன் டாரியோவின் கவிதைகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியவர்களின் பெயர்களைப் பிரித்தெடுக்கவும்
ஒரு கவிஞராக டாரோவின் உருவாக்கத்தில் பிரெஞ்சு கவிதை ஒரு தீர்மானகரமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. முதல் இடத்தில், காதல், குறிப்பாக விக்டர் ஹ்யூகோ. பிற்காலத்தில், மற்றும் ஒரு தீர்க்கமான முறையில், டாரோ பர்னாசியர்களால் பாதிக்கப்பட்டார்: Thóophile Gautier, Catulle Mend's, and Jos' Mara'a de Herdia. மற்றொரு தீர்க்கமான செல்வாக்கு உரைநடை மற்றும் கவிதைகளை எழுதியவர் மற்றும் கியூபாவின் தேசிய ஹீரோ ஜோஸ் மார்ட்டே ஆவார். டேரியன் அழகியலின் இறுதி வரையறுக்கும் கூறு, அடையாளவாதிகள், குறிப்பாக பால் வெர்லைன் மீதான அவரது அபிமானம் ஆகும். Cantos de vida y esperanza (1905) இன் ஆரம்பக் கவிதையில் தனது சொந்த கவிதைப் பாதையை மறுபரிசீலனை செய்தல், டாரோ அவர் "ஹ்யூகோவுடன் வலிமையானவர் மற்றும் வெர்லைனுடன் தெளிவற்றவர்" ("con Hugo fuerte y con Verlaine" ("con Hugo fuerte y con Verlaine") என்பதை உறுதிப்படுத்தும் போது தாரே தனது முக்கிய தாக்கங்களை ஒருங்கிணைத்தார். ambiguo".) Prosas Profanas (1896) இன் "Palabras Liminares" என்ற பிரிவில், அவர் ஏற்கனவே தனது இலக்கியப் பணியின் வளர்ச்சியில் பிரெஞ்சு கலாச்சாரத்தின் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு பத்தியை எழுதியிருந்தார்: வெள்ளைத் தாடியுடன் பழைய ஸ்பானியர் ஒரு தொடரை நோக்கிச் செல்கிறார். புகழ்பெற்ற உருவப்படங்கள்: "இவர் கூறுகிறார்", சிறந்த மிகுல் டி செர்வாண்டஸ் சாவேத்ரா, ஒரு கை மேதை; இவர் லோப் டி வேகா, இவர் கார்சிலாசோ, இது ஒரு குயின்டானா." உன்னத மனிதர் கிரேசியன், விலாவின் தெரசா, துணிச்சலான கோங்கோரா மற்றும் எல்லாவற்றிலும் வலிமையான பிரான்சிஸ்கோ டி குவெடோ ஒய் வில்லேகாஸ் ஆகியோருக்காக நான் அவரிடம் கேட்கிறேன். பின்னர் நான் சொல்கிறேன்: "ஷேக்ஸ்பியர்! டான்டே! ஹ்யூகோ...! (என் தலையில்: வெர்லைன்...!)" பின்னர், விடைபெறும் போது: "-வயதான மனிதன், என் மனைவி என் நிலத்தைச் சேர்ந்தவள் என்று சொல்வது முக்கியம். ; என் எஜமானி பாரிஸைச் சேர்ந்தவர்." லாஸ் ராரோஸ் என்பது இலக்கிய ரசனைகள் பற்றிய விளக்கத் தொகுதியாகும், அதை அவர் ப்ரோசாஸ் ப்ரோஃபனாஸ் வெளியிட்ட அதே ஆண்டில் வெளியிட்டார், மேலும் அவர் ஆழ்ந்த போற்றுதலை உணர்ந்த சில எழுத்தாளர்கள் மற்றும் அறிவுஜீவிகளை சுருக்கமாக விளக்குவதற்கு அர்ப்பணித்தார். புத்தகத்தில் உள்ளவர்களில் எட்கர் ஆலன் போ, வில்லியர்ஸ் டி ஐல் ஆடம், லியான் ப்ளாய், பால் வெர்லைன், லாட்ரேமாண்ட், யூஜினியோ டி காஸ்ட்ரோ மற்றும் ஜோஸ் மார்ட்டே (பிந்தையவர்கள் ஸ்பானிய மொழியில் அவர்களின் இலக்கியப் படைப்பை எழுதிய ஒருவர் மட்டுமே குறிப்பிடப்படுகிறார்.) பிரெஞ்சு கலாச்சாரத்தின் ஆதிக்கம் தெளிவாகத் தெரிகிறது. டாரோ எழுதினார்: "நவீனத்துவம் என்பது ஸ்பானிஷ் வசனம் மற்றும் உரைநடை நல்ல பிரஞ்சு வசனம் மற்றும் நல்ல பிரஞ்சு உரைநடை ஆகியவற்றின் நுண்ணிய சல்லடை வழியாக அனுப்பப்பட்டது." அவரது ஆரம்ப கட்டத்தை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, அசுலுக்கு முன்..., அவரது கவிதைகள் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் ஸ்பானிஷ் கவிதைகளின் சிறந்த பெயர்களான நெஸ் டி ஆர்ஸ் மற்றும் கேம்போமோர், டாரோ ஒரு பெக்கரின் பெரும் அபிமானி. ஸ்பானிய கருப்பொருள்கள் அவரது படைப்புகளில், ஏற்கனவே ப்ரோசாஸ் ப்ராஃபனாஸ் மற்றும் குறிப்பாக, 1899 இல் ஸ்பெயினுக்கு அவரது இரண்டாவது பயணத்திற்குப் பிறகு, நன்கு குறிப்பிடப்படுகின்றன. அரசியல் மற்றும் கலைகளில் சமகால ஸ்பானிஷ் வீழ்ச்சியை உணர்ந்தவர் (தலைமுறை' என்று அழைக்கப்படுபவர்களுடன் அவர் பகிர்ந்து கொண்டார். 98), கடந்த காலத்தின் பாத்திரங்கள் மற்றும் கூறுகளால் அவர் அடிக்கடி ஈர்க்கப்பட்டார். பிற மொழிகளில் உள்ள எழுத்தாளர்களைப் பொறுத்தவரை, அவர் அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த மூன்று எழுத்தாளர்கள் மீது ஆழ்ந்த அபிமானத்தை உணர்ந்தார் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது: ரால்ப் வால்டோ எமர்சன், எட்கர் ஆலன் போ மற்றும் வால்ட் விட்மேன்.[சான்று தேவை]
விக்டர் ஹ்யூகோ டோஃபில் காட்யூல் மெண்டின் ஜோஸ் மரா டி ஹெரேடியா ஜோஸ் மார்ட்டே பால் வெர்லைன் எட்கர் ஆலன் போ வில்லியர்ஸ் டி எல் ஐல் ஆடம் லியோன் ப்ளோய் லாட்ரேமாண்ட் யூஜினியோ டி காஸ்ட்ரோ ரால்ப் வால்டோ எமர்சன் வால்ட் விட்மேன்