 நீங்கள் பூமியின் கடைசி நபர் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். உங்கள் எண்ணங்கள் மற்றும் உணர்வுகளை விவரிக்கும் ஒரு டைரி பதிவை எழுதுங்கள்.
இன்று நான் இந்த பூமியில் மட்டும் கழித்த 365வது நாள். ஒரு வருடம் கடந்துவிட்டாலும், என் நாட்கள் அப்படியே இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு இரவும், நான் இரவு 10:00 மணிக்கு எழுந்து, எரியும் சூரிய உதயத்திற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே, உணவு, தண்ணீர் மற்றும் வேறு ஏதேனும் அத்தியாவசியப் பொருட்களைத் தேடுவதற்காக, எனது தனிமையான குகைக்குத் திரும்பிச் செல்ல முடியும். எனது தேடல் காலை 5:00 மணிக்கு முடிவடைகிறது, இது முதல் வெளிச்சத்திற்கு சில மணிநேரங்களுக்கு முன்பு எனக்கு மரணத்தை உறுதி செய்கிறது. பகலில் வெப்பம் மிகவும் அழிவுகரமானதாக மாறிவிட்டது, எனது இரவுப் பயணங்களின் போது நான் அடிக்கடி கட்டிடங்கள் மற்றும் கார்கள் தன்னிச்சையாக தீப்பிடிப்பதைக் கண்டேன். இன்னும் மிருதுவாக எரிக்கப்படாத சாத்தியமான உணவைக் கண்டுபிடிப்பது மிகவும் கடினமாகி வருகிறது. நான் இன்று உயிருடன் இருப்பதற்கு எனது இரவு நேர மாற்றம் மட்டுமே காரணம். பிரபஞ்சம் இவ்வளவு கொடூரமாக இருக்குமோ என்ற கோபத்தில் நட்சத்திரங்களை நிமிர்ந்து பார்ப்பது வழக்கம். காலப்போக்கில், கிழக்கு நோக்கிய குள்ள நட்சத்திரத்தை மன்னிக்க கற்றுக்கொண்டேன், ஏனெனில் அவர் என்னைப் போலவே தனியாகவும் நீண்ட காலமாகவும் இருக்கிறார். இன்னும் ஒரு நாள் உயிர் பிழைப்பதைத் தவிர வேறு எந்த திட்டமும் என்னிடம் இல்லை என்று சில நேரங்களில் நான் வெட்கப்படுகிறேன். நாட்கள் வெப்பமடைவதால், இரவுகளும் வெப்பமடைகின்றன. நாளின் எல்லா நேரங்களிலும் பூமி வாழத் தகுதியற்றதாக மாறுவதற்கு சில மாதங்கள் மட்டுமே ஆகும். எனது இருப்பு மேலும் வரம்பிற்குட்பட்டதாகி வருகிறது என்பதை நான் அறிவேன், மற்றவர்கள் வெளியே இருந்தாலும், அவர்களின் எதிர்காலம் மோசமானதாகவே இருக்கும்.