 භූගත දුම්රිය මාර්ගය කුමක්ද?
භූගත දුම්රිය මාර්ගය 19 වැනි සියවසේ මුල් භාගයේ සිට මැද භාගය දක්වා එක්සත් ජනපදයේ පිහිටුවන ලද රහසිගත මාර්ග සහ ආරක්ෂිත නිවාස ජාලයකි. එය වහල්භාවයට පත් අප්‍රිකානු ඇමරිකානුවන් විසින් මූලික වශයෙන් නිදහස් ප්‍රාන්තවලට සහ කැනඩාවට පලා යාමට භාවිතා කරන ලදී. ජාලය අහෝසි කරන්නන් සහ පැන ගිය අයගේ හේතුවට අනුකම්පා කරන වෙනත් අය විසින් සහාය විය. ගැලවී යාමේ අවදානමට ලක් වූ වහලුන් සහ ඔවුන්ට ආධාර කළ අය සාමූහිකව "භූගත දුම්රිය මාර්ගය" ලෙසද හැඳින්වේ. වෙනත් විවිධ මාර්ග වහල්භාවය අහෝසි කරන ලද මෙක්සිකෝවට සහ වහල් වෙළඳාමේ කොටසක් නොවූ කැරිබියන් දූපත් කරා ගෙන ගියේය. ෆ්ලොරිඩාව දෙසට දකුණට දිවෙන පෙර මගක්, පසුව ස්පාඤ්ඤ සන්තකයක් වූ (1763-1783 හැර), 17 වන සියවසේ අග භාගයේ සිට ආසන්න වශයෙන් 1790 දක්වා පැවතුනි. කෙසේ වෙතත්, දැන් සාමාන්‍යයෙන් භූගත දුම්රිය මාර්ගය ලෙස හඳුන්වන ජාලය 18 වන සියවසේ අගභාගයේදී ආරම්භ විය. එය උතුරට දිව ගිය අතර ජනාධිපති ඒබ්‍රහම් ලින්කන් විසින් විමුක්ති ප්‍රකාශය අත්සන් කරන තෙක් ක්‍රමයෙන් වර්ධනය විය. එක් ඇස්තමේන්තුවකට අනුව, 1850 වන විට, වහල්භාවයේ සිටි පුද්ගලයින් 100,000 ක් පමණ ජාලය හරහා නිදහස වෙත පලා ගොස් ඇත.
භූගත දුම්රිය යනු 19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ එක්සත් ජනපදයේ පිහිටුවන ලද රහස් මාර්ග සහ ආරක්ෂිත නිවාස ජාලයක් වන අතර එය නිදහස් රාජ්‍යයන්, කැනඩාව, මෙක්සිකෝව සහ අනෙකුත් විදේශීය ප්‍රදේශ කරා ගෙන ගියේය. කළු වහලුන් වහල්භාවයෙන් මිදීමට භූගත දුම්රිය මාර්ගය භාවිතා කළහ. 1850 වන විට වහලුන් 100,000 ක් පමණ "දුම්රිය මාර්ගයෙන්" නිදහසට පලා ගිය බව ගණන් බලා ඇත.