 දුර්ගා දේවියගේ ආයුධ කොමාවෙන් වෙන් කර ලැයිස්තුගත කරන්න.
දුර්ගා යනු රණශූර දේවතාවියක් වන අතර, ඇයගේ සටන් කුසලතා ප්‍රකාශ කිරීමට ඇය නිරූපණය කර ඇත. ඇගේ නිරූපකය සාමාන්‍යයෙන් මෙම ගුණාංග සමඟ අනුනාද වේ, එහිදී ඇය සිංහයෙකු හෝ කොටියෙකු පිට නැඟී සිටින අතර, අත් අටක් සහ දහඅටක් අතර ඇති අතර, සෑම කෙනෙකුම විනාශ කිරීමට සහ නිර්මාණය කිරීමට ආයුධයක් ඇත. ඇය බොහෝ විට මී හරක් යක්ෂයා වන මහීෂාසුර සමඟ කරන යුද්ධය මධ්‍යයේ, යක්‍ෂ බලවේගය ජයග්‍රාහී ලෙස මරා දමන අවස්ථාවේ පෙන්වයි. ඇගේ නිරූපකය ඇය ක්‍රියා කරන ආකාරය පෙන්නුම් කරයි, නමුත් ඇගේ මුහුණ සන්සුන් හා සන්සුන් ය. හින්දු කලාවන්හි, දුර්ගාගේ මුහුණේ මෙම සන්සුන් ගුණාංගය සම්ප්‍රදායිකව ව්‍යුත්පන්න වී ඇත්තේ ඇය ආරක්ෂාකාරී සහ ප්‍රචණ්ඩකාරී වන්නේ ඇයගේ වෛරය, ආත්මාර්ථකාමිත්වය හෝ ප්‍රචණ්ඩත්වයෙන් සතුටක් ලැබීම නිසා නොව, ඇය අවශ්‍යතාවයෙන්, යහපතට ආදරය කිරීම සඳහා ක්‍රියා කරන බැවිනි. ඇය මත යැපෙන අයගේ විමුක්තිය සඳහා සහ නිර්මාණාත්මක නිදහස සඳහා ආත්මයේ ගමනේ ආරම්භයේ සලකුණකි. දුර්ගා සාම්ප්‍රදායිකව හින්දු පුරාණෝක්තිවල විවිධ පිරිමි දෙවිවරුන්ගේ ආයුධ තබාගෙන සිටින අතර, ඔවුන් ඇයට දුෂ්ට බලවේගයන්ට එරෙහිව සටන් කිරීමට ලබා දෙන්නේ ඇය ශක්ති (ශක්තිය, බලය) බව ඔවුන්ට හැඟෙන බැවිනි. මේවාට චක්‍රය, ශංඛය, දුන්න, ඊතලය, කඩුව, හෙල්ලය, ත්‍රිශූලය, පලිහ සහ තුණ්ඩය ඇතුළත් වේ. මෙම ආයුධ ශක්ති හින්දූන් විසින් සංකේතාත්මක ලෙස සලකනු ලබන අතර, ස්වයං විනය, අන් අයට පරාර්ථකාමී සේවය, ස්වයං පරීක්ෂණය, යාච්ඤාව, භක්තිය, ඇගේ මන්ත්‍ර මතක තබා ගැනීම, ප්‍රීතිමත් බව සහ භාවනාව නියෝජනය කරයි. දුර්ගාව දකින්නේ "ස්වයං" සහ සියලු මැවිල්ලේ දිව්‍ය මව ලෙසය. ඇය රණශූරයන්ගේ ගෞරවයට පාත්‍ර වූ අතර, ඔවුන්ගේ නව ආයුධවලට ආශීර්වාද කර ඇත. හින්දු සම්ප්‍රදායන් තුළ දුර්ගා නිරූපකය නම්‍යශීලී වන අතර, නිදසුනක් වශයෙන් සමහර බුද්ධිමතුන් ඇගේ අතේ පෑනක් හෝ වෙනත් ලේඛන උපකරණයක් තබයි, මන්ද ඔවුන් ඔවුන්ගේ ශෛලමය ඔවුන්ගේ ආයුධය ලෙස සලකයි.
චක්‍රය, හංකය, දුන්න, ඊතලය, කඩුව, හෙල්ලය, ත්‍රිශූලය, පලිහ, තුණ්ඩය