 බදු සංග්‍රහය දිරිගැන්වීමේ කොටස් විකල්පවලට සලකන ආකාරයෙහි යම් අවාසි මොනවාද?
බදු සංග්‍රහය දිරිගැන්වීමේ කොටස් විකල්පවලට සලකන ආකාරය සම්බන්ධයෙන් මූලික ගැටලු තුනක් තිබේ. පළමුව, බදු සංග්‍රහය සේවකයෙකුට විශේෂ විකල්ප ප්‍රතිකාරයට අදාළ බදු ප්‍රතිලාභ අත්කර ගැනීම සඳහා විකල්ප ක්‍රියාත්මක කිරීමට ශක්තිමත් දිරිගැන්වීමක් ලබා දෙයි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ බදු සංග්‍රහය තරුණ සේවකයින් ඔවුන්ගේ මුළු මූල්‍ය ජීවිතයම එම සේවා යෝජකයා මත රඳා පවතින අවස්ථාවක තම සේවායෝජකයාට චෙක්පතක් ලිවීමට දිරිමත් කරන බවයි. මෙය පුද්ගලික මූල්‍ය කළමනාකරණයේ ප්‍රධාන ඉලක්කයක් වන විවිධාංගීකරණයේ සම්පූර්ණ ප්‍රතිවිරුද්ධයයි. දෙවන කාරණය වන්නේ ව්‍යායාම කරන අවස්ථාවේදී විකල්ප අවම බද්ද (AMT) පැනවීමයි. සේවකයාට බර සපුරාලීමට ප්‍රමාණවත් ද්‍රවශීලතාවයක් නොමැති අවස්ථාවක, මේ සඳහා විශාල මුදල් වියදම් අවශ්‍ය වේ. එබැවින් ව්‍යායාම වාරිකය ආවරණය කිරීම සඳහා සේවකයාට තම සේවායෝජකයාට ගෙවීමට සිදු වෙනවා පමණක් නොව, ඔහු හෝ ඇය අභ්‍යන්තර ආදායම් සේවයට ද අරමුදල් යැවිය යුතුය. අවසාන වශයෙන්, සේවා නියුක්තිය අවසන් කරන සේවකයෙකු විකල්පවල බදු වාසිය ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා සේවය අවසන් කළ දින සිට මාස තුනක් ඇතුළත ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය යන අවශ්‍යතාවය සේවකයාට ප්‍රමාණවත් අරමුදල් නොමැති අවස්ථාවක ව්‍යායාම කිරීමට දිරිගන්වන අතර ඔහු හෝ ඇය මූල්‍ය අවිනිශ්චිතභාවය දෙස බලා සිටිය හැකිය. තවමත් නව රැකියාවක් පෙළගැසී නොමැත. දිරිගැන්වීමේ කොටස් විකල්පවල වාසි සැලකිය යුතු ය, නමුත් ඒවා වැරදි හැසිරීම් දිරිමත් කරයි.