 දුරස්ථ සංවේදනය යනු කුමක්ද?
දුරස්ථ සංවේදනය යනු යම් වස්තුවක් හෝ සංසිද්ධියක් පිළිබඳ තොරතුරු ස්ථානීය හෝ ස්ථානීය නිරීක්ෂණවලට වඩා වෙනස්ව වස්තුව සමඟ භෞතික සම්බන්ධතා ඇති කර නොගෙන ලබා ගැනීමයි. මෙම යෙදුම විශේෂයෙන් පෘථිවිය සහ අනෙකුත් ග්‍රහලෝක පිළිබඳ තොරතුරු ලබා ගැනීම සඳහා යොදා ගනී. දුරස්ථ සංවේදනය භූ භෞතික විද්‍යාව, භූගෝල විද්‍යාව, ඉඩම් මැනීම සහ බොහෝ පෘථිවි විද්‍යා විෂයයන් (උදා: ගවේෂණ භූ භෞතික විද්‍යාව, ජල විද්‍යාව, පරිසර විද්‍යාව, කාලගුණ විද්‍යාව, සාගර විද්‍යාව, ග්ලැසියර විද්‍යාව, භූ විද්‍යාව) ඇතුළු විවිධ ක්ෂේත්‍රවල භාවිතා වේ; එයට හමුදා, බුද්ධි, වාණිජ, ආර්ථික, සැලසුම් සහ මානුෂීය යෙදුම් ද ඇත. වර්තමාන භාවිතයේදී, දුරස්ථ සංවේදනය යන යෙදුම සාමාන්‍යයෙන් අදහස් කරන්නේ පෘථිවියේ වස්තූන් හඳුනා ගැනීමට සහ වර්ග කිරීමට චන්ද්‍රිකා හෝ ගුවන් යානා පදනම් කරගත් සංවේදක තාක්ෂණයන් භාවිතා කිරීමයි. ප්‍රචාරණය කරන ලද සංඥා (උදා. විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණ) මත පදනම්ව එහි මතුපිට සහ වායුගෝලය සහ සාගර ඇතුළත් වේ. එය "ක්‍රියාකාරී" දුරස්ථ සංවේදනය (සැටලයිට් හෝ ගුවන් යානයක් මගින් වස්තුව වෙත සංඥාවක් නිකුත් කරන විට සහ එහි පරාවර්තනය සංවේදකය මගින් අනාවරණය කරගත් විට) සහ "නිෂ්ක්‍රීය" දුරස්ථ සංවේදනය (සංවේදකය මගින් හිරු එළියේ පරාවර්තනය අනාවරණය කරගත් විට) ලෙස බෙදිය හැකිය. .