 පාඨයෙන් සෘජුව උපුටා දැක්වීමකින් තොරව, එක්සත් රාජධානිය එහි සංඝටක රටවලින් සෑදූ ආකාරය කෙටියෙන් විස්තර කරන්න.
බ්‍රිතාන්‍ය රාජාණ්ඩුව එහි මූලාරම්භය 10 වන සියවස වන විට එංගලන්තයේ සහ ස්කොට්ලන්තයේ රාජධානි බවට ඒකාබද්ධ වූ ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන් එංගලන්තයේ සහ මුල් මධ්‍යතන යුගයේ ස්කොට්ලන්තයේ කුඩා රාජධානි වලින් සොයා ගනී. 1066 දී එංගලන්තය නෝමන්වරුන් විසින් යටත් කර ගන්නා ලද අතර, පසුව වේල්සය ද ක්‍රමයෙන් ඇන්ග්ලෝ-නෝමන්වරුන්ගේ පාලනයට නතු විය. 13 වන සියවසේදී වේල්ස් ප්‍රින්සිපල්ටි ඉංග්‍රීසි රාජධානියේ සේවාදායක රාජ්‍යයක් බවට පත්වීමත් සමඟ මෙම ක්‍රියාවලිය අවසන් විය. මේ අතර, මැග්නා කාර්ටා ඉංග්‍රීසි රජතුමාගේ දේශපාලන බලතල අඩු කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කළේය. 16 වන ශතවර්ෂයේ, ඉංග්‍රීසි සහ ස්කොට්ලන්ත රජවරු ආගමික ඉංග්‍රීසි ප්‍රතිසංස්කරණය සහ ස්කොට්ලන්ත ප්‍රතිසංස්කරණය බවට පත් වූ දෙයෙහි ප්‍රධාන භූමිකාවක් ඉටු කළහ. 1603 සිට ඉංග්‍රීසි සහ ස්කොට්ලන්ත රාජධානි තනි ස්වෛරීවරයෙකු විසින් පාලනය කරන ලදී. 1649 සිට 1660 දක්වා රාජධානි සම්ප්‍රදාය එංගලන්තයේ පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලීය ජනරජය විසින් බිඳ දමන ලද අතර එය රාජධානි තුනේ යුද්ධ වලින් පසුව සිදු විය. තේජාන්විත විප්ලවයේ විලියම් III සහ මේරි II සම-රාජ්‍යවරුන් ලෙස ස්ථාපනය කිරීමෙන් පසුව, 1689 අයිතිවාසිකම් පනත් කෙටුම්පත සහ එහි ස්කොට්ලන්ත සහකරු 1689 හිමිකම් පනත, රාජාණ්ඩුවේ බලය තවදුරටත් කප්පාදු කළ අතර රෝමානු කතෝලිකයන් අනුප්‍රාප්තිකයෙන් බැහැර කරන ලදී. සිංහාසනය. 1707 දී එංගලන්තය සහ ස්කොට්ලන්ත රාජධානි ඒකාබද්ධ කර මහා බ්‍රිතාන්‍ය රාජධානිය නිර්මාණය කරන ලද අතර 1801 දී අයර්ලන්ත රාජධානිය මහා බ්‍රිතාන්‍ය සහ අයර්ලන්ත එක්සත් රාජධානිය නිර්මාණය කිරීමට එක් විය. බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ නාමික ප්‍රධානියා වූයේ බ්‍රිතාන්‍ය රජතුමා වන අතර, එය 1921 දී ලොව විශාලතම භූමි ප්‍රමාණයෙන් හතරෙන් එකක් ආවරණය විය.
එක්සත් රාජධානිය දැන් එංගලන්තය, වේල්සය, ස්කොට්ලන්තය සහ උතුරු අයර්ලන්තයෙන් සමන්විත වේ. එංගලන්තය සහ ස්කොට්ලන්තය (1707 දී ඒකාබද්ධ වූ) අයර්ලන්ත රාජධානියට එක් වූ පසු 1801 දී මෙම රටවල් අවසානයේ එක්සත් විය.