 ස්විට්සර්ලන්තයේ ප්‍රධාන භාෂාමය සහ සංස්කෘතික කලාප හතර කුමක්ද?
ස්විට්සර්ලන්තය ආරම්භ වන්නේ ඔස්ට්‍රියාවට සහ බර්ගන්ඩිට එරෙහිව යුධ ජයග්‍රහණ මාලාවකින් පසුව, මධ්‍යතන යුගයේ අගභාගයේ පිහිටුවන ලද පැරණි ස්විස් සම්මේලනයෙනි; 1291 ෆෙඩරල් ප්‍රඥප්තිය රටේ ආරම්භක ලේඛනය ලෙස සැලකේ. ශුද්ධ වූ රෝම අධිරාජ්‍යයෙන් ස්විට්සර්ලන්තයේ නිදහස 1648දී වෙස්ට්ෆේලියා සාමයේදී නිල වශයෙන් පිළිගැනිණි. ස්විට්සර්ලන්තය 16 වැනි සියවසේ සිට සන්නද්ධ මධ්‍යස්ථ ප්‍රතිපත්තියක් පවත්වා ගෙන ගොස් ඇති අතර 1815 සිට ජාත්‍යන්තර යුද්ධයකට සම්බන්ධ වී නැත. එය එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට බැඳුණේ 2002දී පමණි. ලොව පුරා සාමය ගොඩනැගීමේ ක්‍රියාවලීන්හි නිතර නිතර සම්බන්ධ වීම ඇතුළත් ක්‍රියාකාරී විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරයි. ස්විට්සර්ලන්තය යනු රතු කුරුස සංවිධානයේ උපන් ස්ථානය වන අතර එය ලොව පැරණිතම සහ හොඳම මානුෂීය සංවිධානයක් වන අතර WTO, WHO, ILO, FIFA සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය ඇතුළු බොහෝ ප්‍රධාන ජාත්‍යන්තර ආයතනවල මූලස්ථානය හෝ කාර්යාල සත්කාරකත්වය දරයි. එය යුරෝපීය නිදහස් වෙළඳ සංගමයේ (EFTA) ආරම්භක සාමාජිකයෙකි, නමුත් යුරෝපීය සංගමයේ (EU), යුරෝපීය ආර්ථික ප්‍රදේශයේ හෝ යුරෝ කලාපයේ කොටසක් නොවේ; කෙසේ වෙතත්, එය ද්විපාර්ශ්වික ගිවිසුම් හරහා යුරෝපීය තනි වෙළඳපොළට සහ ෂෙන්ගන් ප්‍රදේශයට සහභාගී වේ. ස්විට්සර්ලන්තය කැන්ටන් 26 කින් සමන්විත ෆෙඩරල් ජනරජයක් වන අතර ෆෙඩරල් බලධාරීන් බර්න් හි පිහිටා ඇත. එහි ප්‍රධාන භාෂාමය සහ සංස්කෘතික කලාප හතරක් ඇත: ජර්මානු, ප්‍රංශ, ඉතාලි සහ රොමන්ෂ්. බොහෝ ස්විට්සර්ලන්ත ජාතිකයින් ජර්මානු භාෂාව කතා කරන නමුත්, ජාතික අනන්‍යතාවය තරමක් සමෝධානික වන අතර, පොදු ඓතිහාසික පසුබිමක මුල් බැස ඇති අතර, ෆෙඩරල්වාදය සහ සෘජු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ ඇල්පයින් සංකේතවාදය වැනි හවුල් වටිනාකම් ඇත. ස්විට්සර්ලන්ත අනන්‍යතාවය භාෂාව, ජනවාර්ගිකත්වය සහ ආගම ඉක්මවා යන අතර, ස්විට්සර්ලන්තය ජාතික රාජ්‍යයකට වඩා විලෙන්ස්නේෂන් ("ස්වේච්ඡා ජාතිය") ලෙස විස්තර කෙරේ.
ජර්මානු, ප්රංශ, ඉතාලි සහ රොමන්ෂ්