 නවීන විදුලි ගිටාර් ඇම්ප්ලිෆයර්වල අපි තවමත් රික්තක නල භාවිතා කරන්නේ ඇයි?
රික්ත නළය, ඉලෙක්ට්‍රෝන නළය, සරල නළයේ කපාටය යනු 1900 ආරම්භයේ දී දියුණු කරන ලද තාක්‍ෂණයකි. එහි මූලික අරමුණ වූයේ සංඥා විස්තාරණය සහ ධාරා නිවැරදි කිරීම වැනි මූලික ඉලෙක්ට්‍රොනික කාර්යයන් සිදු කිරීමයි. 1940 ගණන්වල අර්ධ සන්නායක උපාංගයක් වන ට්‍රාන්සිස්ටරය සොයා ගැනීම, රික්තක නලයට වඩා හොඳ, ආරක්ෂිත, කුඩා සහ කාර්යක්ෂම විකල්පයක් ඉදිරිපත් කළේය. ට්‍රාන්සිස්ටරය රික්තක නළයට වඩා විශ්වාසදායක වීමේ වාසි ද ඇත. එහි අපහසුතා තිබියදීත්, නළය බොහෝ ශ්‍රව්‍ය ප්‍රකාශකයින් සහ සංගීතඥයින් විසින් ප්‍රිය කරයි. විද්‍යුත් ගිටාර් විස්තාරණයේදී, නළය සන්තෘප්තියට තල්ලු කරන විට ප්‍රසන්න හාර්මොනික්ස් නිපදවයි. විස්තාරණ ලාභය තල්ලු කරන විට බයිපෝලර් ට්‍රාන්සිස්ටරය හා සසඳන විට නළය සාමාන්‍යයෙන් මෘදු කැපුම් ලක්ෂණ ලබා දෙයි. එය ගිටාර් වාදකයාට ඉතා හොඳින් ප්‍රතික්‍රියා කරන බව දන්නා කරුණකි. පිරිසිදු දිලිසෙන ශබ්දයේ සිට, යන්තම් ගිටාර් තත් ස්පර්ශ කරන විට, සංතෘප්තියට ඇතුළු වන විට හැපීම සහ විකෘති වීම දක්වා විහිදේ.