 ඉහළම ආදායම් බදු අනුපාතය කුමක්ද?
බ්‍රිතාන්‍යයේ ආදායම් බද්ද වසර ගණනාවක් පුරා වෙනස් වී ඇත. මුලින් එම ආදායමට වාසිදායක ලෙස හිමිකම් ඇත්තේ කවුරුන්ද යන්න නොසලකා පුද්ගලයෙකුගේ ආදායමෙන් බදු අය කළ නමුත් දැන් බදු ගෙවන්නාට වාසිදායක ලෙස හිමිවන ආදායම මත බදු ගෙවනු ලැබේ. 1965 දී සංස්ථා බදු හඳුන්වාදීමත් සමඟ බොහෝ සමාගම් ආදායම් බදු ජාලයෙන් ඉවත් විය. මෙම වෙනස්කම් 1970 ආදායම් සහ සංස්ථා බදු පනත මගින් ඒකාබද්ධ කරන ලදී. එසේම බදු අය කරන කාලසටහන් ද වෙනස් වී ඇත. B උපලේඛනය 1988 දී ද, C උපලේඛනය 1996 දී ද, E උපලේඛනය 2003 දී ද අහෝසි කරන ලදී. ආදායම් බදු අරමුණු සඳහා, ඉතිරි උපලේඛන 2005 ආදායම් බදු (වෙළඳාම සහ වෙනත් ආදායම්) පනත මගින් ආදේශ කරන ලද අතර, සංස්ථා බදු අරමුණු සඳහා උපලේඛනය ද අවලංගු කරන ලදී. , උපලේඛන පද්ධතිය 2009 සහ 2010 සංස්ථා බදු පනත් මගින් අවලංගු කර ආදේශ කරන ලදී. දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේදී ඉහළම ආදායම් බදු අනුපාතය 99.25% ක් විය. මෙය යුද්ධයෙන් පසුව සුළු වශයෙන් අඩු වූ අතර 1950 සහ 60 ගණන් වන විට එය සියයට 97.5ක් (පවුමෙන් සිලිං දහනවයක් සහ පැන්ස හයක්) පමණ විය. HM ආදායම් සහ රේගුව විසින් එක්සත් රාජධානියේ බදු ක්‍රමය පිළිබඳ සවිස්තරාත්මක අත්පොත් මාලාවක් මාර්ගගතව ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත. OECD සහ EU 15 හා සැසඳීමේ දී එක්සත් රාජධානිය සඳහා දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ ප්‍රතිශතයක් ලෙස බදු ආදායම 1971 දී, උපයාගත් ආදායම මත ඉහළ ආදායම් බදු අනුපාතය 75% දක්වා අඩු කරන ලදී. ආයෝජන ආදායම මත 15% ක අධිභාරයක් එම ආදායමේ සමස්ත ඉහළම අනුපාතය 90% ලෙස තබා ඇත. 1974 දී උපයාගත් ආදායම මත ඉහළම බදු අනුපාතය නැවතත් 83% දක්වා ඉහළ නැංවීය. ආයෝජන ආදායම් අධිභාරය සමඟ මෙය ආයෝජන ආදායමේ සමස්ත ඉහළම අනුපාතය 98% දක්වා ඉහළ නැංවීය, එය යුද්ධයෙන් පසු ඉහළම ස්ථිර අනුපාතයයි. මෙය £20,000 (2021 නියමයන් තුළ £221,741 ට සමාන) වැඩි ආදායමකට අදාළ වේ. 1974 දී, ඉහළ ආදායම් බදු අනුපාතය ගෙවීමට 750,000 ක් තරම් පිරිසක් බැඳී සිටියහ. වක්‍ර බදුකරණයට කැමති වූ මාග්‍රට් තැචර් 1980 ගණන්වලදී පුද්ගලික ආදායම් බදු අනුපාත අඩු කළේය. 1979 දී ඇයගේ මැතිවරණ ජයග්‍රහණයෙන් පසු පළමු අයවැයෙන් ඉහළම අනුපාතය 83% සිට 60% දක්වා ද මූලික අනුපාතය 33% සිට 30% දක්වා ද අඩු කරන ලදී. 1986 අයවැයේදී 29%ක්, 1987දී 27%ක් සහ 1988දී 25%ක් ලෙස මූලික අනුපාතිකය පසුකාලීන අයවැය තුනකදී තවදුරටත් අඩු කරන ලදී. 1988 අයවැයේදී ඉහළ ආදායම් බදු අනුපාතය 40% දක්වා අඩු කරන ලදී. ආයෝජන ආදායම් අධිභාරය 1985 දී අහෝසි කරන ලදී. පසුව ඇති වූ රජයන් මූලික අනුපාතිකය තවදුරටත් අඩු කරන ලදී, 2007 දී වර්තමාන මට්ටම 20% දක්වා. 1976 සිට (එය 35% ක් වූ විට) මූලික අනුපාතය 15% කින් අඩු කර ඇත, නමුත් මෙය ජාතික රක්‍ෂණ දායකත්වය සහ එකතු කළ අගය මත බදු වැඩි කිරීම මගින් අඩු කිරීම බොහෝ දුරට පියවා ඇත. 2010 දී පවුම් 150,000 ට වැඩි ආදායමක් මත 50% ක නව ඉහළ අනුපාතයක් හඳුන්වා දෙන ලදී. ඉහළ අනුපාත උපයන්නන් බදුවලින් වැළකීම සඳහා ක්‍රම සොයා ගැනීම නිසා භාණ්ඩාගාරයට ලැබෙන ආදායම පසුව පහළ ගියේය. 2012 අයවැයේ දී මෙම අනුපාතය 2013-14 සඳහා 45% දක්වා අඩු කරන ලදී. අතිරේක බදු ගෙවන්නන් විසින් ගෙවන ලද බද්ද පවුම් බිලියන 38 සිට පවුම් බිලියන 46 දක්වා වැඩි කිරීම මෙයට පසුව සිදු විය. චාන්සලර් ජෝර්ජ් ඔස්බෝන් කියා සිටියේ අඩු, තරඟකාරී බදු අනුපාතය වැඩිවීමට හේතු වී ඇති බවයි. 2022 සැප්තැම්බර් මාසයේදී රජය ප්‍රකාශ කළේ 2023 අප්‍රේල් මාසයේ සිට ඉහළම බදු අනුපාතය 45% සිට 40% දක්වා අඩු කරන බවත් මූලික බදු අනුපාතය 20% සිට 19% දක්වා අඩු කරන බවත්ය. 2022 සරත් සෘතුවේ ප්‍රකාශයේ දක්වා ඇති ක්‍රියාමාර්ග හරහා 45% අතිරේක බදු අනුපාතය අහෝසි කිරීම පසුව අවලංගු කරන ලදී. ව්‍යාපාර අනුපාත 1990 දී එංගලන්තයේ සහ වේල්සයේ හඳුන්වා දෙන ලද අතර එය ශ්‍රේණිගත කිරීමේ ක්‍රමයක නවීකරණය කරන ලද අනුවාදයක් වන අතර එය 1601 එලිසබෙත් දුප්පත් නීතිය දක්වා දිව යයි. එනිසා, ව්‍යාපාර අනුපාත බොහෝ පෙර විශේෂාංග රඳවා තබා ගන්නා අතර පැරණි, සමහර සිද්ධි නීතිය අනුගමනය කරයි. ශ්රේණිගත කිරීමේ ආකෘති. 2004 මුල්‍ය පනත මගින් "පෙර හිමි වත්කම් බද්ද" ලෙස හඳුන්වනු ලබන ආදායම් බදු තන්ත්‍රයක් හඳුන්වා දෙන ලද අතර එය උරුම බදු මගහැරීමේ පොදු ක්‍රම භාවිතය අවම කිරීම අරමුණු කරයි.
2022 අගෝස්තු වන විට 150,000 ට වැඩි 45%