 Wittgenstein "Ostensive defining" භාවිතයෙන් භාෂාවක් ඉගෙනීමේ ගැටලුවක් ලෙස සලකන්නේ කුමක්ද?
විට්ගන්ස්ටයින් "විශිෂ්ට නිර්වචනය" මගින් භාෂාවක් ඉගෙනීම ගැන සාකච්ඡා කරන විට මානව භාෂාවක් භාවිතයෙන් සන්නිවේදනය කිරීමේ ගැටලුව පැහැදිලි කරයි. නිදසුනක් වශයෙන්, කෙනෙකුට පැන්සලක් "පැන්සලක්" කියා කෙනෙකුට ඉගැන්වීමට අවශ්‍ය නම්, පැන්සලක් පෙන්වා "පැන්සල" යැයි පැවසුවහොත්, යමෙකු පැවසීමට උත්සාහ කරන්නේ මා ඉදිරිපිට ඇති දෙය බව අසන්නා දන්නේ කෙසේද? (උදා, සම්පූර්ණ පැන්සල) "පැන්සල" ලෙස හඳුන්වන්නේද? සවන්දෙන්නා "පැන්සල" "ලී" සමඟ ඇසුරු කළ නොහැකිද? සමහරවිට සවන්දෙන්නා "පැන්සල්" යන වචනය වෙනුවට "රවුම්" සමඟ සම්බන්ධ කරනු ඇත (පැන්සල් සාමාන්යයෙන්, ඇත්ත වශයෙන්ම, රවුම් වේ!). විට්ගන්ස්ටයින් එවැනි පාඩමකින් පසු ඇතිවිය හැකි "අර්ථකථන" කිහිපයක් ගැන ලියයි. ශිෂ්‍යයා ඔබ පැන්සලක් දෙසට යොමු කර "පැන්සල" යැයි පැවසීම පහත සඳහන් දේට අර්ථකථනය කළ හැක: (1) මෙය පැන්සලකි; (2) මෙය වටකුරු ය; (3) මෙය ලී ය; (4) මෙය එකකි; (5) මෙය දුෂ්කර ය, ආදිය.
"Ostensive defining" සඳහා උදාහරණයක් ලෙස වස්තුවක් පෙන්වා එහි නම පැවසීම. විට්ගන්ස්ටයින් "විශිෂ්ට නිර්වචනය" සන්නිවේදනයේ ගැටලුවක් ලෙස සලකන්නේ වස්තුවකට වචනයක් සම්බන්ධ කිරීම එහි අපැහැදිලි බවක් ඇති බැවිනි. නිදසුනක් වශයෙන්, යමෙකු පැන්සලක් පෙන්වා "පැන්සල" යැයි පැවසුවහොත්, සවන්දෙන්නා එම වචනයෙන් අදහස් කරන්නේ කුමක්දැයි හරියටම නොදන්නවා විය හැකිය. එය පැන්සලට, පැන්සලේ හැඩය, පැන්සලේ ද්‍රව්‍ය, පැන්සලේ ප්‍රමාණය හෝ පැන්සලේ වෙනත් ඕනෑම ගුණාංගයකට යොමු විය හැක.