 පහත ඡේදයෙන්, නතර කිරීමේ ගැටලුව පිළිබඳ ප්‍රධාන නිගමනය කුමක්ද?
පරිගණන න්‍යාය තුළ, නවතා දැමීමේ ගැටලුව වන්නේ, අත්තනෝමතික පරිගණක වැඩසටහනක් සහ ආදානයක් පිළිබඳ විස්තරයකින්, වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක වීම අවසන් වේද, නැතහොත් සදහටම ක්‍රියාත්මක වේද යන්න තීරණය කිරීමේ ගැටලුවයි. ඇලන් ටියුරින් විසින් 1936 දී ඔප්පු කරන ලද්දේ, හැකි සියලුම වැඩසටහන්-ආදාන යුගල සඳහා නවතා දැමීමේ ගැටළුව විසඳීම සඳහා පොදු ඇල්ගොරිතමයක් පැවතිය නොහැකි බවයි. වැඩසටහන් නතර වේද යන්න තීරණය කළ හැකි ඕනෑම වැඩසටහනක් f සඳහා, යම් ආදානයක් සමඟින් හැඳින්වෙන "ව්‍යාධික" වැඩසටහන g ට එහිම මූලාශ්‍රය සහ එහි ආදානය f වෙත යැවිය හැකි අතර පසුව f පුරෝකථනය කරන g කරන දෙයට ප්‍රතිවිරුද්ධ දේ කළ හැකිය. මෙම නඩුව හසුරුවන කිසිදු f පැවතිය නොහැක. සාධනයේ ප්‍රධාන කොටසක් වන්නේ ටියුරින් යන්ත්‍රයක් ලෙස හඳුන්වන පරිගණකයක් සහ ක්‍රමලේඛයක් පිළිබඳ ගණිතමය අර්ථ දැක්වීමකි; ටියුරින් යන්ත්‍ර මත නතර කිරීමේ ගැටලුව තීරණය කළ නොහැක. එය විසඳිය නොහැකි බව ඔප්පු වූ තීරණ ගැනීමේ ගැටළු වල පළමු අවස්ථාවන්ගෙන් එකකි. මෙම සාධනය ප්‍රායෝගික පරිගණන ප්‍රයත්නයන් සඳහා වැදගත් වන අතර, කිසිදු ක්‍රමලේඛන සොයාගැනීමක් පරිපූර්ණ ලෙස ක්‍රියාත්මක කළ නොහැකි යෙදුම් පන්තියක් නිර්වචනය කරයි.
නැවැත්වීමේ ගැටලුව විසඳිය නොහැක.