 ඡේදයෙන් සයිටොකයින් වලට සත්කාරක ප්‍රතිශක්තිකරණ ප්‍රතිචාර වලට උපකාර කළ හැකි ප්‍රදේශ හඳුනා ගන්න. ප්‍රතිඵල කොමාවෙන් වෙන් කළ ආකෘතියකින් පෙන්වන්න.
සයිටොකයින් යනු සෛල සංඥා කිරීමේදී වැදගත් වන කුඩා ප්‍රෝටීන වල (~5-25 kDa) පුළුල් සහ ලිහිල් කාණ්ඩයකි. සයිටොකයින් යනු පෙප්ටයිඩ වන අතර සෛල ප්ලාස්මයට ඇතුළු වීමට සෛල ලිපිඩ ද්වී ස්තරය හරහා යා නොහැක. ප්‍රතිශක්තිකරණ කාරක ලෙස සයිටොකයින් ඔටෝක්‍රීන්, පැරාක්‍රීන් සහ අන්තරාසර්ග සංඥා වලට සම්බන්ධ බව පෙන්වා දී ඇත. සයිටොකයින් වලට කෙමොකයින්, ඉන්ටර්ෆෙරෝන්, ඉන්ටර්ලියුකින්, ලිම්ෆොකයින් සහ පිළිකා නෙරෝසිස් සාධක ඇතුළත් වේ, නමුත් සාමාන්‍යයෙන් හෝර්මෝන හෝ වර්ධක සාධක ඇතුළත් නොවේ (පාරිභාෂිතයේ සමහර අතිච්ඡාදනය තිබියදීත්). සයිටොකයින් නිෂ්පාදනය කරනු ලබන්නේ මැක්‍රෝෆේජ්, බී ලිම්ෆොසයිට්, ටී ලිම්ෆොසයිට් සහ මාස්ට් සෛල වැනි ප්‍රතිශක්තිකරණ සෛල මෙන්ම එන්ඩොතලියල් සෛල, ෆයිබ්‍රොබ්ලාස්ට් සහ විවිධ ස්ට්‍රෝමාල් සෛල ඇතුළු පුළුල් පරාසයක සෛල මගිනි; දී ඇති සයිටොකයින් සෛල වර්ග එකකට වඩා නිපදවිය හැක. ඔවුන් සෛල මතුපිට ප්රතිග්රාහක හරහා ක්රියා කරන අතර ප්රතිශක්තිකරණ පද්ධතියේ විශේෂයෙන් වැදගත් වේ; සයිටොකයින් හාස්‍යජනක සහ සෛල මත පදනම් වූ ප්‍රතිශක්තිකරණ ප්‍රතිචාර අතර සමතුලිතතාවය වෙනස් කරන අතර ඒවා විශේෂිත සෛල ජනගහනයේ පරිණතභාවය, වර්ධනය සහ ප්‍රතිචාර දැක්වීම නියාමනය කරයි. සමහර සයිටොකයින් සංකීර්ණ ආකාරවලින් අනෙකුත් සයිටොකයින් වල ක්‍රියාකාරිත්වය වැඩි දියුණු කරයි හෝ වළක්වයි. ඒවා වැදගත් සෛල සංඥා අණු ද වන හෝමෝනවලට වඩා වෙනස් ය. හෝර්මෝන වැඩි සාන්ද්‍රණයකින් සංසරණය වන අතර විශේෂිත සෛල මගින් නිපදවීමට නැඹුරු වේ. සයිටොකයින් සෞඛ්‍ය සහ රෝග සඳහා වැදගත් වේ, විශේෂයෙන් ආසාදන, දැවිල්ල, කම්පනය, සෙප්සිස්, පිළිකා සහ ප්‍රජනනය සඳහා සත්කාරක ප්‍රතිශක්තිකරණ ප්‍රතිචාර වලදී. මෙම වචනය පැමිණෙන්නේ පුරාණ ග්‍රීක භාෂාවෙනි: සයිටෝ, ග්‍රීක භාෂාවෙන් κύτος, kytos, 'cavity, cell' + kines, ග්‍රීක භාෂාවෙන් κίνησις, kinēsis, 'චලනය'.
ආසාදනය, දැවිල්ල, කම්පනය, sepsis, පිළිකා, ප්රතිනිෂ්පාදනය