 ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ rhotic සහ non-rhotic උපභාෂා අතර වෙනස පැහැදිලි කරන්න.
ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ Rhoticity යනු ඉංග්‍රීසි කතා කරන්නන් විසින් ඓතිහාසික rhotic ව්‍යාංජනාක්ෂරය /r/ උච්චාරණය කිරීමයි. ඉංග්‍රීසි ප්‍රභේද වර්ගීකරණය කළ හැකි වඩාත් ප්‍රමුඛතම වෙනස වන්නේ rhoticity පැවතීම හෝ නොමැති වීමයි. rhotic ප්‍රභේදවල, ඓතිහාසික ඉංග්‍රීසි /r/ ශබ්දය සියලු උච්චාරණ සන්දර්භයන් තුළ සංරක්ෂණය කර ඇත. rhotic නොවන ප්‍රභේදවල, කථිකයන් පශ්චාත් වාචික පරිසරයන් තුළ තවදුරටත් /r/ උච්චාරණය නොකරයි—එනම්, එය ස්වරයකින් පසු විගස සහ වෙනත් ස්වරයක් අනුගමනය නොකරන විට. උදාහරණයක් ලෙස, හුදකලා ලෙස, rhotic ඉංග්‍රීසි කථිකයෙකු තද සහ බටර් යන වචන /ˈhɑːrd/ සහ /ˈbʌtər/ ලෙස උච්චාරණය කරන අතර, rhotic නොවන කථිකයෙකු /r/ ශබ්දය "අත්‍හැර" හෝ "මකයි", ඒවා /ˈhɑːd/ ලෙස උච්චාරණය කරයි. සහ /ˈbʌtə/. "වඩා හොඳ ඇපල්" වාක්‍ය ඛණ්ඩයේ මෙන්, වචනයක අවසානයේ r ඇති නමුත් ඊළඟ වචනය ස්වරයකින් ආරම්භ වන විට, බොහෝ rhotic නොවන කථිකයන් එම ස්ථානයේ (සම්බන්ධක R) උච්චාරණය කරනු ඇත. මෙම නඩුවේ ස්වරයෙන් පසුව ඇත. ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ රොටික් ප්‍රභේදවලට නිරිතදිග එංගලන්තයේ, ස්කොට්ලන්තයේ, අයර්ලන්තයේ සහ එක්සත් ජනපදයේ සහ කැනඩාවේ උපභාෂා ඇතුළත් වේ. නූතන එංගලන්තයේ, වේල්සයේ, ඕස්ට්‍රේලියාවේ, නවසීලන්තයේ සහ දකුණු අප්‍රිකාවේ බොහෝ උපභාෂාවන් රොටික් නොවන ප්‍රභේදවලට ඇතුළත් වේ. එක්සත් ජනපදයේ දකුණු සහ ඊසානදිග සමහර ප්‍රදේශවල වැනි සමහර ප්‍රභේදවල, වාචිකත්වය සමාජ භාෂාමය විචල්‍යයකි: පශ්චාත් වාචික r යනු අඩු සමාජ ආර්ථික තත්ත්‍වයක්, වැඩි වයසක් සමඟ අද වඩාත් සහසම්බන්ධ වීම වැනි සමාජ සාධක මාලාවක් මත පදනම්ව මකා දමනු ලැබේ. ඇතැම් වාර්ගික අනන්‍යතා, සහ අඩු විධිමත් කතා සන්දර්භයන්. ලිඛිත ලේඛනවලින් සාක්ෂිවලින් පෙනී යන්නේ, මෙම /r/-අඩු අක්ෂර වින්‍යාසයන් අසාමාන්‍ය වූ අතර, විශේෂයෙන් එංගලන්තයේ කාන්තාවන් විසින් ලියන ලද පුද්ගලික ලේඛනවලට පමණක් සීමා වූ නමුත්, පශ්චාත් වාචික /r/ නැතිවීම 15 වන සියවසේ මැද භාගයේදී වරින් වර ආරම්භ විය. 18 වන ශතවර්ෂයේ මැද භාගයේදී, බොහෝ පරිසරවල postvocalic /r/ තවමත් උච්චාරණය කරන ලදී, නමුත් 1740 සිට 1770 දක්වා එය බොහෝ විට සම්පූර්ණයෙන්ම මකා දමන ලදී, විශේෂයෙන්ම අඩු ස්වර වලින් පසුව. 19 වන සියවසේ මුල් භාගය වන විට, දකුණු බ්‍රිතාන්‍ය ප්‍රමිතිය සම්පූර්ණයෙන්ම රොටික් නොවන ප්‍රභේදයක් බවට පරිවර්තනය විය, නමුත් සමහර වෙනස්කම් 1870 ගණන්වල ප්‍රමාද දක්වා පැවතුනි. 18 වන සියවසේදී (සහ සමහරවිට 17 වන සියවසේදී), බ්‍රිතාන්‍ය ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් පශ්චාත් වාචික /r/ නැතිවීම බ්‍රිතාන්‍යයට සමීප සම්බන්ධතා ඇති දකුණු සහ නැගෙනහිර ඇමරිකානු වරාය නගරවලට බලපෑම් ඇති කළ අතර, ඔවුන්ගේ ඉහළ පන්තියේ උච්චාරණය රෞද්‍ර නොවන අතර සෙසු ඒවා බවට පත් විය. එක්සත් ජනපදය රළු විය. 1860 ගනන් දක්වා ඇමරිකානු සිවිල් යුද්ධය, පැරණි යටත් විජිත සහ බ්‍රිතාන්‍ය ප්‍රභූන් වෙත සංස්කෘතික සම්බන්ධතා අඩුවෙන් අඩු සංස්කෘතික සම්බන්ධතා සහිත රොටික් ප්‍රදේශ වෙත ඇමරිකාවේ ධනය සහ දේශපාලන බලය කේන්ද්‍ර කර ගැනීමට පටන් ගන්නා තෙක්, Rhotic නොවන උච්චාරණය ඇමරිකානු කීර්තිමත් කථාවට බලපෑවේය. එක්සත් ජනපදයේ, 20 වන සියවසේ මැද භාගය වන තෙක් වාචික නොවන කථාව යම් මට්ටමක කීර්තියක් පවත්වා ගෙන ගිය නමුත්, විශේෂයෙන් වාචික කථාව දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසු වේගයෙන් රටපුරා කීර්තිමත් විය, එය ගුවන්විදුලි හා රූපවාහිනියේ ජාතික ප්‍රමිතියෙන් පිළිබිඹු විය. 20වන සියවසේ මැද භාගය ඓතිහාසික /r/ වැලඳ ගනිමින්.
රොටික් ඉංග්‍රීසි උපභාෂාවලදී, ඓතිහාසික ඉංග්‍රීසි /r/ ශබ්දය සියලු උච්චාරණ සන්දර්භයන් තුළ සංරක්ෂණය කර ඇත. වාචික නොවන ඉංග්‍රීසි උපභාෂාවලදී, කථිකයන් පශ්චාත් වාචික පරිසරයන් තුළ තවදුරටත් /r/ උච්චාරණය නොකරයි—එනම්, එය ස්වරයකින් පසු විගස සහ වෙනත් ස්වරයක් අනුගමනය නොකරන විට. උදාහරණයක් ලෙස, හුදකලා ලෙස, rhotic ඉංග්‍රීසි කථිකයෙකු තද සහ බටර් යන වචන /ˈhɑːrd/ සහ /ˈbʌtər/ ලෙස උච්චාරණය කරන අතර, rhotic නොවන කථිකයෙකු /r/ ශබ්දය "අත්‍හැර" හෝ "මකයි", ඒවා /ˈhɑːd/ ලෙස උච්චාරණය කරයි. සහ /ˈbʌtə/. ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ රොටික් ප්‍රභේදවලට නිරිතදිග එංගලන්තයේ, ස්කොට්ලන්තයේ, අයර්ලන්තයේ සහ එක්සත් ජනපදයේ සහ කැනඩාවේ උපභාෂා ඇතුළත් වේ. නූතන එංගලන්තයේ, වේල්සයේ, ඕස්ට්‍රේලියාවේ, නවසීලන්තයේ සහ දකුණු අප්‍රිකාවේ බොහෝ උපභාෂාවන් රොටික් නොවන ප්‍රභේදවලට ඇතුළත් වේ.