 තාරකාවක් කළු කුහරයකට කඩා වැටීමට පෙර අවසන් පියවර කුමක්ද?
සූර්ය ස්කන්ධ 2.2 ට වඩා වැඩි ස්කන්ධයක් ඇති තරු (අපගේ සූර්යයාගේ ස්කන්ධය) සාමාන්‍යයෙන් ඔවුන්ගේ ජීවන චක්‍රය අවසානයේ කළු කුහර බවට කඩා වැටෙනු ඇත, විලයනය නතර වූ විට සහ ගුරුත්වාකර්ෂණයේ අභ්‍යන්තර ඇදීමට එරෙහිව තවදුරටත් පිටතට තල්ලු නොවේ. මෙම ස්කන්ධයේ තරු සඳහා, ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තර ගුරුත්වාකර්ෂණය වෙනත් බලවේගයන්ට ප්‍රතිරෝධය දැක්විය නොහැකි තරම් ප්‍රබල බැවින්, ඔවුන්ගේ ඉරණම කළු කුහර බවට පත්වීමයි. කෙසේ වෙතත්, මෙම සීමාව යටතේ සහ සූර්ය ස්කන්ධ 1.4 ට වැඩි චන්ද්‍රසේකර් සීමාවට වඩා වැඩි තරු ඔවුන්ගේ ජීවන චක්‍රය නියුට්‍රෝන තරු ලෙස අවසන් කරයි. නියුට්‍රෝන තරු ද මිය ගිය තාරකාවල නටබුන් වන නමුත් ඒවාට කුඩා ස්කන්ධයක් ඇති බැවින් ඒවායේ ගුරුත්වාකර්ෂණය කළු කුහර බවට පත්වීමට ප්‍රමාණවත් නොවේ. මිය ගිය තාරකාව සංකෝචනය වී වඩ වඩාත් ඝනත්වයට පත්වන විට, නිත්‍ය පදාර්ථය නියුට්‍රෝන බවට පත් වන අතර ගුරුත්වාකර්ෂණ ඇදීමට ප්‍රතිරෝධය දක්වන අවසාන බලය පරිහානිය නියුට්‍රෝන පීඩනය ලෙස හැඳින්වේ, එය නියුට්‍රෝන දෙකක් එක හා සමාන නොවන බව නියම කරන ක්වොන්ටම් ආචරණයකි. ක්වොන්ටම් තත්ත්වය. මෙය ගුරුත්වාකර්ෂණයට ඔරොත්තු දෙන බාහිර පීඩනයක් ඇති කරන අතර තාරකාව නියුට්‍රෝන තාරකාවක් බවට පත් කරයි. පසුව වැඩි ස්කන්ධයක් එකතු කළහොත්, තරු සහකාරියකින් හෝ වෙනත් මූලාශ්‍රයකින්, තාරකාවේ ස්කන්ධය සූර්ය ස්කන්ධ 2.2 ක පමණ සීමාව පසු කළ පසු, ගුරුත්වාකර්ෂණය තුලනය කිරීමට නියුට්‍රෝන පීඩනය පිරිහීමට පවා ප්‍රමාණවත් නොවන අතර තාරකාව කළු කුහරයකට කඩා වැටෙනු ඇත.