 ෆිගර් ස්කේටිං අමාරු ක්‍රීඩාවක්ද?
ෆිගර් ස්කේටිං යනු පුද්ගලයන්, යුගල හෝ කණ්ඩායම් අයිස් මත ෆිගර් ස්කේට් මත ක්‍රීඩා කරන ක්‍රීඩාවකි. 1908 ලන්ඩනයේ ඔලිම්පික් උළෙලට තරඟ කළ විට ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙලට ඇතුළත් කළ පළමු ශීත ක්‍රීඩාව එය විය. ඔලිම්පික් විෂයයන් වන්නේ පිරිමි කේවල, කාන්තා කේවල, [සටහන 1] යුගල ලිස්සා යාම සහ අයිස් නැටුම් ය; 2014 ශීත ඍතු ඔලිම්පික් උළෙලට ප්‍රථම වරට ඇතුළත් කරන ලද තනි පුද්ගල විෂයයන් හතර කණ්ඩායම් ඉසව්වකට ද ඒකාබද්ධ කර ඇත. ඔලිම්පික් නොවන විෂයයන් අතර සමමුහුර්ත ලිස්සා යාම, අයිස් මත රඟහල සහ ලිස්සා යාම හතරක් ඇතුළත් වේ. අතරමැදි සිට ජ්‍යෙෂ්ඨ මට්ටමේ තරගය දක්වා, ස්කේටර් සාමාන්‍යයෙන් වැඩසටහන් දෙකක් (කෙටි වැඩසටහන සහ නිදහස් ස්කේට්) සිදු කරයි, ඒවාට විනය අනුව, කැරකෙන, පැනීම්, ක්ෂේත්‍රයේ චලනයන්, එසවීම, විසිකිරීම්, මරණ සර්පිලාකාර සහ ඇතුළත් විය හැකිය. වෙනත් මූලද්රව්ය හෝ චලනයන්. ප්‍රාදේශීය, කලාපීය, අංශ, ජාතික සහ ජාත්‍යන්තර තරඟවලදී ආරම්භක සිට ඔලිම්පික් මට්ටම (ජ්‍යෙෂ්ඨ) දක්වා විවිධ මට්ටම් වලින් ෆිගර් ස්කේටර් තරඟ කරයි. ජාත්‍යන්තර ස්කේටිං සංගමය (ISU) ජාත්‍යන්තර ෆිගර් ස්කේටිං විනිශ්චය සහ තරඟ නියාමනය කරයි. ශීත ඍතු ඔලිම්පික්, ලෝක ශූරතා, ලෝක කනිෂ්ඨ ශූරතා, යුරෝපීය ශූරතා, මහාද්වීප හතරේ ශූරතා, ග්‍රෑන්ඩ් ප්‍රික් තරඟ මාලාව (ජ්‍යෙෂ්ඨ සහ කනිෂ්ඨ) සහ ISU චැලෙන්ජර් තරඟාවලිය මෙයට ඇතුළත් වේ. ක්‍රීඩාව ප්‍රදර්ශන ව්‍යාපාරය සමඟ ද සම්බන්ධ වේ. ප්‍රධාන තරඟ සාමාන්‍යයෙන් අවසන් වන්නේ ප්‍රදර්ශන ශාලා වලින් වන අතර, එක් එක් විෂය ක්ෂේත්‍රයේ ඉහළම ලිස්සා යාමේ ක්‍රීඩකයින් තරඟකාරී නොවන වැඩසටහන් සිදු කරයි. බොහෝ ලිස්සා යාමේ ක්‍රීඩකයින්, ඔවුන්ගේ තරඟකාරී වෘත්තීන් තුළ සහ පසුව යන දෙඅංශයෙන්ම, අයිස් සංදර්ශනවල ද ලිස්සා යන අතර, ඒවා තරඟකාරී සමය සහ අවාරයේ ධාවනය වේ.
ෆිගර් ස්කේටිං යනු උපක්‍රම ක්‍රියාත්මක කිරීමට අවශ්‍ය නිරවද්‍යතාවය, අවශ්‍ය කාර්ය සාධනය සඳහා අවශ්‍ය දක්ෂතා සහ තරඟ කිරීමට සම්බන්ධ පිරිවැය ඇතුළු හේතු ගණනාවක් නිසා වඩාත් දුෂ්කර ක්‍රීඩාවකි. ඇක්සෙල් හෝ ඩබල් ඇක්සෙල් වැනි උපක්‍රම සිදු කිරීමට අවශ්‍ය කුසලතාව දැනටමත් ඉතා ඉහළ මට්ටමක පවතින අතර ඊට ඉහළින්, ෆිගර් ස්කේටර් ඔවුන්ගේ දින චර්යාවන් ඉටු කිරීමට දක්ෂ විය යුතුය. මීට අමතරව, පුහුණුවීම්, හොඳ ෆිගර් ස්කේට් මිලදී ගැනීම සහ තරඟ ඇඳුම් මැසීම සඳහා වියදම් ඉක්මනින් එකතු කළ හැකිය.