 කැමතිම සංගීතඥයෙක් නම් කරන්න දැන් අමාරු ඇයි?
වසර 10කට පෙර හා සසඳන විට මෙම ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දීමට අපහසු වී ඇත. පැරණි කාලයේ, ගීත රචකයන් විසින් ගීත සුචිගත කරන ලදී. ඩිජිටල් යුගයට පෙර වඩාත් ජනප්‍රිය මාධ්‍ය වූයේ භෞතික කැසට් පට වන අතර කලාකරුවන් විසින් කැසට් පට කාණ්ඩගත කිරීම ස්වාභාවිකය. එපමණක් නොව, නව සංගීතය සොයා ගැනීමේ මූලික යාන්ත්‍රණය වූයේ කලාකරුවන් ය. නව ගීතවලට සවන් දීමේ පිරිවැය සාමාන්‍යයෙන් ඉහළ මට්ටමක පැවතියේ, නව සංගීතය අත්හදා බැලීමට ක්‍රම කිහිපයක් තිබූ බැවින්, ගුණාත්මක (සහ රසය) සහතික කිරීම සඳහා එම කලාකරුවන්ගෙන්ම සංගීතය මිලදී ගැනීමට රසිකයෝ නැඹුරු වූහ. සංගීත ප්‍රවාහයේ පරිණාමය සහ පටිගත කිරීමේ කර්මාන්තයේ පරිහානියත් සමඟ, “සංගීතයට සවන් දීමේ” කැටිති සැලකිය යුතු ලෙස පිරිපහදු වී ඇත. සවන්දෙන්නන්ට තවදුරටත් සම්පූර්ණ කැසට් පට මිලදී ගැනීමට අවශ්‍ය නැත, නමුත් තනි තනිව ගීත තෝරාගත හැක. එපමණක් නොව, නිර්දේශ ඇල්ගොරිතම රසිකයින්ට ජනප්‍රියත්වය, ප්‍රභේදය හෝ මනෝභාවය අනුව සංගීතය සොයා ගැනීමට ඉඩ සලසයි. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, සංගීත රසිකයින් දැන් එතරම් පුළුල් පරාසයක කලාකරුවන්ගෙන් සාම්පල ලබා ගන්නා අතර, එක ප්‍රියතම එකක් නම් කිරීමට අපහසුය. සහ ප්‍රවේශ විය හැකි උමතු ගීත සංඛ්‍යාව නිසා, ඔබ ඔබේ එකතුව අතර නිතර නිතර විශේෂිත කලාකරුවෙකුට සවන් දුන්නද, ඔබ තවමත් කැමති විය හැක්කේ ඔහු/ඇය ලියූ සියලුම ගීතවලින් කුඩා ප්‍රතිශතයකට පමණක් වන අතර, එය ඔබ සැබවින්ම කම්පනයට පත් කරයි. "ප්රියතම සංගීතඥයෙක්" ඇත. අනෙක් අතට, සංගීතය සඳහා palette බොහෝ දුරට "පරිසරය" මත රඳා පවතින බව මම විශ්වාස කරමි. එය භෞතික පරිසරයක් (උදා. වෙරළ හෝ ව්‍යායාම් ශාලාවක්), ක්‍රියාවක් (උදා. වැඩ කිරීම හෝ ඉවුම් පිහුම් කිරීම) හෝ මනෝභාවයක් (උදා. සිසිල් හෝ මනෝභාවයක්) විය හැකිය. මෙම විචල්‍යයන් වෙනස් වන විට යම් සංගීත කොටසකට ඇති කැමැත්ත හෝ අකමැත්ත දැඩි ලෙස වෙනස් වේ. යම් දුරකට, මම සංගීතය කලා මාධ්‍යයකට වඩා මෙවලමක් ලෙස සලකමි, ඒ තුළ මම විවිධ කාලවලදී සංගීතයෙන් යම් ප්‍රයෝජනයක් සොයමි. කෙසේ වෙතත්, මට සංගීත විනිශ්චය ද 100% තාර්කික හෝ උපයෝගීතා ක්‍රියාවලියක් නොවේ. එය තවමත් බොහෝ දුරට පැමිණෙන්නේ ප්‍රතිභානයෙනි, නමුත් එම ප්‍රතිභානය පාරිසරික සාධක මගින් දැඩි ලෙස පක්ෂග්‍රාහී වේ.