 ඡේදය මත පදනම්ව න්‍යෂ්ටික බලය ලබා ගත හැකි විවිධ ක්‍රම ලැයිස්තුගත කරන්න.
න්‍යෂ්ටික බලය යනු න්‍යෂ්ටික ප්‍රතික්‍රියා මගින් විදුලිය නිපදවීමයි. න්‍යෂ්ටික විඛණ්ඩනය, න්‍යෂ්ටික ක්ෂය වීම සහ න්‍යෂ්ටික විලයන ප්‍රතික්‍රියා වලින් න්‍යෂ්ටික බලය ලබා ගත හැක. වර්තමානයේ, න්‍යෂ්ටික බලාගාරවල ඇති යුරේනියම් සහ ප්ලූටෝනියම් න්‍යෂ්ටික විඛණ්ඩනය මගින් න්‍යෂ්ටික බලයෙන් අතිමහත් බහුතරයක් විදුලිය නිපදවයි. Voyager 2 වැනි සමහර අභ්‍යවකාශ ගවේෂණවල රේඩියෝ සමස්ථානික තාප විද්‍යුත් ජනක වැනි නිෂ්චිත යෙදුම්වල න්‍යෂ්ටික ක්ෂය වීමේ ක්‍රියාවලීන් භාවිතා වේ. විලයන බලයෙන් විදුලිය ජනනය කිරීම ජාත්‍යන්තර පර්යේෂණවල කේන්ද්‍රස්ථානය ලෙස පවතී. බොහෝ න්‍යෂ්ටික බලාගාර එක් වරක් ඉන්ධන චක්‍රයකදී පොහොසත් යුරේනියම් සහිත තාප ප්‍රතික්‍රියාකාරක භාවිතා කරයි. නියුට්‍රෝන අවශෝෂණය කරන පරමාණුවල ප්‍රතිශතය ඉතා විශාල වූ විට, සාමාන්‍යයෙන් වසර තුනක් දාම ප්‍රතික්‍රියාවක් තවදුරටත් පැවතිය නොහැකි වූ විට ඉන්ධන ඉවත් කෙරේ. දිගු කාලීන ගබඩා කිරීමකට මාරු කිරීමට පෙර එය ස්ථානීය වියදම් කළ ඉන්ධන තටාකවල වසර කිහිපයක් සිසිල් කරනු ලැබේ. වැය කරන ලද ඉන්ධන, පරිමාවෙන් අඩු වුවද, ඉහළ මට්ටමේ විකිරණශීලී අපද්රව්ය වේ. එහි විකිරණශීලීතාව ඝාතීය ලෙස අඩු වන අතර, නව තාක්ෂණයන් (වේගවත් ප්රතික්රියාකාරක වැනි) මෙය සැලකිය යුතු ලෙස අඩු කිරීමට හැකියාව ඇතත්, එය වසර සිය දහස් ගණනක් ජෛවගෝලයෙන් හුදකලා විය යුතුය. වියදම් කරන ලද ඉන්ධන තවමත් බොහෝ දුරට විඛණ්ඩනය කළ හැකි ද්‍රව්‍ය බැවින්, සමහර රටවල් (උදා: ප්‍රංශය සහ රුසියාව) තම වියදම් කළ ඉන්ධන නැවත සකස් කරන්නේ නව ඉන්ධන නිෂ්පාදනය සඳහා විඛණ්ඩන සහ සාරවත් මූලද්‍රව්‍ය නිස්සාරණය කිරීමෙනි, නමුත් මෙම ක්‍රියාවලිය කැණීම් කරන ලද යුරේනියම් වලින් නව ඉන්ධන නිපදවීමට වඩා මිල අධිකය. සියලුම ප්‍රතික්‍රියාකාරක මගින් ප්ලූටෝනියම්-239 බෝ කරන අතර එය වියදම් කරන ලද ඉන්ධනවල දක්නට ලැබෙන අතර Pu-239 න්‍යෂ්ටික අවි සඳහා වඩාත් කැමති ද්‍රව්‍යය වන බැවින් නැවත සැකසීම අවි ව්‍යාප්ත වීමේ අවදානමක් ලෙස සැලකේ.
න්‍යෂ්ටික විඛණ්ඩනය, න්‍යෂ්ටික ක්ෂය වීම සහ න්‍යෂ්ටික විලයන ප්‍රතික්‍රියා වලින් න්‍යෂ්ටික බලය ලබා ගත හැක.