 සයිමන් බොලිවාර් යනු කවුද?
Simon José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios (24 ජූලි 1783 - 17 දෙසැම්බර් 1830) යනු දැනට කොලොම්බියාව, වෙනිසියුලාව, ඉක්වදෝරය, පේරු, පැනමාව සහ බොලිවියාව යන රටවල් ස්පාඤ්ඤයෙන් නිදහස ලබා ගැනීමට නායකත්වය දුන් වෙනිසියුලානු හමුදා සහ දේශපාලන නායකයෙකි. අධිරාජ්යය. ඔහු වාචිකව එල් ලිබර්ටඩෝර් හෝ ඇමරිකාවේ විමුක්තිදායකයා ලෙස හැඳින්වේ.
Simon José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios (24 ජූලි 1783 - 17 දෙසැම්බර් 1830) යනු දැනට කොලොම්බියාව, වෙනිසියුලාව, ඉක්වදෝරය, පේරු, පැනමාව සහ බොලිවියාව යන රටවල් ස්පාඤ්ඤයෙන් නිදහස ලබා ගැනීමට නායකත්වය දුන් වෙනිසියුලානු හමුදා සහ දේශපාලන නායකයෙකි. අධිරාජ්යය. ඔහු වාචිකව එල් ලිබර්ටඩෝර් හෝ ඇමරිකාවේ විමුක්තිදායකයා ලෙස හැඳින්වේ. Simon Bolívar වෙනිසියුලාවේ Captaincy General හි Caracas හි උපත ලැබුවේ ඇමරිකාවේ උපන් ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන්ගේ (criollo) ධනවත් පවුලක, නමුත් කුඩා කාලයේදීම දෙමාපියන් දෙදෙනාම අහිමි විය. බොලිවාර් විදේශයන්හි අධ්‍යාපනය ලැබූ අතර ස්පාඤ්ඤයේ ජීවත් වූ අතර ඔහුගේ කාලයේ ඉහළ පන්තික පවුල්වල පිරිමින්ට සාමාන්‍ය දෙයක් විය. 1800 සිට 1802 දක්වා මැඩ්රිඩ්හි ජීවත් වන විට, ඔහු බුද්ධත්වයේ දර්ශනයට හඳුන්වා දුන් අතර, 1803 දී කහ උණෙන් වෙනිසියුලාවේ දී මිය ගිය María Teresa Rodríguez del Toro y Alaysa සමඟ විවාහ විය. , එහිදී ඔහු ඇමරිකාවේ ස්පාඤ්ඤ පාලනය අවසන් කිරීමට දිවුරුම් දුන්නේය. 1807 දී බොලිවාර් වෙනිසියුලාව වෙත ආපසු ගොස් වෙනත් ධනවත් ක්‍රියෝල්වරුන්ට වෙනිසියුලානු නිදහස ලබා ගැනීමට යෝජනා කළේය. නැපෝලියන්ගේ අර්ධද්වීප යුද්ධය හේතුවෙන් ඇමරිකාවේ ස්පාඤ්ඤ අධිකාරිය දුර්වල වූ විට, බොලිවාර් ස්පාඤ්ඤ ඇමරිකානු නිදහස් යුද්ධවල ජ්වලිත සටන්කරුවෙකු සහ දේශපාලනඥයෙකු බවට පත්විය. බොලිවර් 1810 දී වෙනිසියුලානු නිදහස් සටනේ මිලීෂියා නිලධාරියෙකු ලෙස සිය හමුදා ජීවිතය ආරම්භ කළේය, පළමු සහ දෙවන වෙනිසියුලානු ජනරජ සහ නිව් ග්‍රනාඩා එක්සත් පළාත් සඳහා රාජකීය හමුදාවන්ට එරෙහිව සටන් කළේය. 1815 දී ස්පාඤ්ඤ හමුදා නිව් ග්‍රනාඩා යටත් කර ගැනීමෙන් පසු, බොලිවාර්ට ජැමෙයිකාවට පිටුවහල් කිරීමට සිදු විය. හයිටියේදී බොලිවාර් හයිටි විප්ලවවාදී නායක ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රේ පෙෂන් මුණගැසී මිත්‍ර විය. ස්පාඤ්ඤ ඇමරිකාවේ වහල්භාවය අහෝසි කිරීමට පොරොන්දු වූ පසු, බොලිවාර් පෙටිෂන් වෙතින් මිලිටරි සහාය ලබාගෙන නැවත වෙනිසියුලාවට පැමිණියේය. ඔහු 1817 දී තුන්වන ජනරජයක් පිහිටුවා පසුව 1819 දී නිව් ග්‍රනාඩාව නිදහස් කර ගැනීම සඳහා ඇන්ඩීස් තරණය කළේය. බොලිවාර් සහ ඔහුගේ සහචරයින් 1819 දී නිව් ග්‍රනාඩාවේදී ස්පාඤ්ඤය ද, 1821 දී වෙනිසියුලාව සහ පැනමාව ද, 1822 දී ඉක්වදෝරය ද, 1824 දී පේරු ද, 1825 දී බොලිවියා ද පරාජය කළහ. වෙනිසියුලාව, නිව් ග්‍රනාඩා, ඉක්වදෝරය සහ පැනමාව කොලොම්බියා ජනරජයට (ග්‍රාන් කොලොම්බියාව) ඒකාබද්ධ කරන ලද අතර, එහි බොලිවාර් සහ පේරු සහ බොලිවියාවේ ජනාධිපති විය. ඔහුගේ අවසාන වසරවලදී, බොලිවාර් දකුණු ඇමරිකානු ජනරජයන් කෙරෙහි වඩ වඩාත් කලකිරීමට පත් වූ අතර, ඔහුගේ මධ්‍යවාදී දෘෂ්ටිවාදය නිසා ඔවුන්ගෙන් ඈත් විය. ඔහු කොලොම්බියාවේ ජනාධිපති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්වී 1830 දී ක්ෂය රෝගයෙන් මිය යන තෙක්ම ඔහුගේ කාර්යාලවලින් අනුක්‍රමිකව ඉවත් කරන ලදී. ඔහුගේ උරුමය ලතින් ඇමරිකාවේ සහ ඉන් ඔබ්බට විවිධ හා දුරදිග යන ඒවාය. ඔහු ලතින් ඇමරිකාව පුරා ජාතික හා සංස්කෘතික නිරූපකයක් ලෙස සැලකේ; බොලිවියා සහ වෙනිසියුලාව (වෙනිසියුලා බොලිවිරියානු ජනරජය ලෙස) ජාතීන් ඔහුගේ නමින් නම් කර ඇති අතර, ඔහු ලොව පුරා මහජන කලා හෝ වීදි නම් සහ ජනප්‍රිය සංස්කෘතිය තුළ අනුස්මරණය කර ඇත.