 මිනිස් හදවත පිළිබඳ මෙම ඡේදය අනුව, මිනිස් හදවතේ ප්‍රධාන ව්‍යුහාත්මක ලක්ෂණ මෙන්ම ඉන්ද්‍රියයේ මූලික අරමුණ ගැන මට කියන්න.
හදවත බොහෝ සතුන්ගේ මාංශපේශී අවයවයකි. මෙම ඉන්ද්‍රිය රුධිර සංසරණ පද්ධතියේ රුධිර වාහිනී හරහා රුධිරය පොම්ප කරයි. පොම්ප කරන ලද රුධිරය ඔක්සිජන් සහ පෝෂ්‍ය පදාර්ථ ශරීරයට ගෙන යන අතර කාබන් ඩයොක්සයිඩ් වැනි පරිවෘත්තීය අපද්‍රව්‍ය පෙණහලුවලට ගෙන යයි. මිනිසුන් තුළ, හදවත ආසන්න වශයෙන් සංවෘත හස්තයක ප්‍රමාණය වන අතර පෙණහලු අතර පපුවේ මැද මැදිරියේ පිහිටා ඇත, එය mediastinum ලෙස හැඳින්වේ. මිනිසුන්, අනෙකුත් ක්ෂීරපායින් සහ පක්ෂීන් තුළ, හදවත කුටි හතරකට බෙදා ඇත: ඉහළ වම් සහ දකුණු කර්ණික සහ පහළ වම් සහ දකුණු කශේරුකා. සාමාන්‍යයෙන් දකුණු කර්ණිකාව සහ කශේරුකාව එකට දකුණු හදවත ලෙසත්, ඒවායේ වම් සගයන් වම් හදවත ලෙසත් හඳුන්වනු ලැබේ. මාළුන්ට, ඊට වෙනස්ව, කුටීර දෙකක්, කර්ණිකාවක් සහ කශේරුකාවක් ඇති අතර බොහෝ උරගයින්ට කුටි තුනක් ඇත. නිරෝගී හදවතක් තුළ හෘද කපාට හේතුවෙන් රුධිරය එක් මාර්ගයක් හදවත හරහා ගලා යන අතර එමඟින් ආපසු ගලායාම වළක්වයි. හෘදය ආරක්ෂිත මල්ලක් වන පෙරිකාඩියම් වලින් වට කර ඇති අතර එහි කුඩා තරල ප්‍රමාණයක් ද අඩංගු වේ. හදවතේ බිත්තිය ස්ථර තුනකින් සමන්විත වේ: epicardium, myocardium සහ endocardium.
මිනිස් හදවතේ ප්‍රධාන ව්‍යුහාත්මක ලක්ෂණ වන්නේ රුධිරය පොම්ප කිරීම සඳහා එහි කුටි හතරයි. හදවත සාමාන්‍යයෙන් දකින්නේ වම් පැත්තක් සහ දකුණු පැත්තක් ලෙස වන අතර සෑම පැත්තක්ම කුටීර දෙකකින් සමන්විත වේ -- කර්ණිකාවක් සහ කශේරුකායක්. සම්පූර්ණ කුටි හතර ඉන්ද්‍රියයේ මූලික ව්‍යුහාත්මක ලක්ෂණ සෑදෙයි. එක්ව, රුධිර සංසරණ පද්ධතිය හරහා ශරීරය පුරා රුධිර ප්රවාහය පවත්වා ගැනීම සඳහා ඔවුන් වගකිව යුතුය. අපද්‍රව්‍ය රුධිර ප්‍රවාහය හරහා ඒවා ක්‍රියාවට නංවන අවයව වෙත ගෙන යාමේ වගකීම ද හදවතට පැවරේ.