 වීදුරු වලින් සෑදූ දේ
වීදුරුව අද කෙතරම් සාමාන්‍ය දෙයක් වී ඇත්ද යත්, දෙවරක් නොසිතා එය පහසුවෙන් දැකගත හැකිය. එය අපගේ ජනේලවල, අපගේ තිරවල, අපගේ කැබිනට්වල සහ අප දිනපතා අන්තර් ක්‍රියා කරන බොහෝ උපාංගවල ඇත. වීදුරු සෑම තැනකම සොයාගත හැකි වුවද, එය සෑදූ ආකාරය හෝ එහි සංයුතිය කුමක් දැයි නොදැන ඔබේ මුළු ජීවිතයම ගත කළ හැකිය. ඔබ මූලික කරුණු දන්නා බව ඔබ සිතුවද, ඔබ මතුපිටින් පමණක් ඉවත් කර ඇත. ඉහළ මට්ටමක දී, වීදුරු යනු උණු වී රසායනිකව පරිවර්තනය කරන ලද වැලි වේ. ඔබ කවදා හෝ වෙරළට ගොස් ඇත්නම්, එහි ඝන ස්වරූපයෙන් පවතින විට උණුසුම් වැලි ලබා ගත හැකි ආකාරය ඔබ හරියටම දන්නවා. වැලි ද්‍රව තත්වයට පරිවර්තනය කිරීමට අවශ්‍ය තාපය (අවසානයේ වීදුරු බවට පත් වේ) ඕනෑම අව්ව දවසකට වඩා ඉතා උණුසුම් වේ. වැලි දියවීම සඳහා, ඔබ එය දළ වශයෙන් 1700 ° C (3090 ° F) දක්වා රත් කළ යුතුය, එය අභ්‍යවකාශ ෂටලයක් නැවත පෘථිවි වායුගෝලයට ඇතුළු වන විට ළඟා වන උෂ්ණත්වයට සමාන වේ. වීදුරු සෑදීමට බහුලව භාවිතා වන වැලි ක්වාර්ට්ස් ස්ඵටික කුඩා ධාන්ය වලින් සමන්විත වන අතර එය සිලිකන් ඩයොක්සයිඩ් අණු වලින් සෑදී ඇත, එය සිලිකා ලෙසද හැඳින්වේ. එම අණු ප්‍රමාණවත් තරම් ඉහළ උෂ්ණත්වයකට රත් කළ විට, වැලි දිය වී එහි ස්ඵටික ව්‍යුහය නැති වී යන අතර එය සිසිල් වන විට සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් ව්‍යුහයක් ලබා ගනී. එම ව්‍යුහය, අණුක මට්ටමින්, ද්‍රවයක් සහ ඝනයක් අතර කොතැනක හෝ පවතී. මෙම අතර පවතින තත්වය අස්ඵටික ඝනයක් ලෙස හැඳින්වේ, එයින් අදහස් වන්නේ එය ද්‍රවයක අණුක අහඹු බව සමඟ ඝනකයේ ස්ඵටිකරූපී ව්‍යුහයක් ඇති බවයි. වීදුරු උණු කිරීම වැලි මිශ්රණය මත පදනම්ව, වීදුරු විවිධ ගුණාංග තිබිය හැක. නිදසුනක් ලෙස වැලි සමඟ මිශ්‍ර වූ ඇතැම් මූලද්‍රව්‍ය හෝ රසායනික ද්‍රව්‍ය වීදුරු වල වර්ණය වෙනස් කළ හැක. එය නිපදවන ආකාරය සහ පසුව එය හැඩගස්වන ක්‍රියාවලීන් මත පදනම්ව වීදුරු වල ගුණාංග ද වෙනස් විය හැක. වීදුරු ශක්තිමත් කිරීම සඳහා, නිෂ්පාදකයින්ට එය වේගයෙන් රත් කිරීමට සහ සිසිල් කිරීමට තාප උෂ්ණත්වය භාවිතා කළ හැකිය. වීදුරු මතුපිට දැඩි කරන අයන හුවමාරු ක්‍රියාවලියක් මගින් ද වීදුරු රසායනිකව ශක්තිමත් කළ හැක. බොහෝ මිනිසුන්ට හුරුපුරුදු වීදුරු වන්නේ සෝඩා-දෙහි වීදුරු වන අතර එය සෝඩා (සෝඩා අළු හෝ රෙදි සෝදන සෝඩා ලෙසද හැඳින්වේ), හුණුගල් සහ වැලි සංයෝගයකි. සිලිකා රත් කර ඉක්මනින් සිසිල් කිරීමෙන් ඔබට වීදුරු සෑදිය හැකි වුවද, සෝඩා-දෙහි වීදුරු නිෂ්පාදනය ටිකක් සංකීර්ණ වේ. සෝඩා (සෝඩියම් කාබනේට්) එකතු කිරීමෙන් වැලි ද්‍රවාංකය අඩු වන නිසා එය අඩු උෂ්ණත්වවලදී වීදුරු බවට පරිවර්තනය කර නිෂ්පාදනයේදී ශක්තිය ඉතිරි කර ගත හැක. කෙසේ වෙතත්, මිශ්රණයට සෝඩා එකතු කිරීම එහි රසායනික කල්පැවැත්ම අඩු කරයි, ද්රව සමඟ ස්පර්ශ වන විට එය විසුරුවා හැරීමට ඉඩ ඇත. බොහෝ යෙදුම් සඳහා, එය සුදුසු නොවේ, එබැවින් හුණුගල් (කැල්සියම් කාබනේට්) මිශ්රණයට එකතු කරනු ලැබේ, එය ස්ථායීකාරකයක් ලෙස ක්රියා කරයි. සිලිකා, සෝඩා සහ හුණුගල් මිශ්රණය රත් වූ පසු, එය විවිධ යෙදුම් සඳහා සිසිල් කර අච්චු කළ හැක. කෝනිංහිදී, අපි වීදුරු දන්නවා. අයන හුවමාරුව වැනි රසායනික ක්‍රියාවලීන් හරහා එය ශක්තිමත් කරන්නේ කෙසේදැයි අපි දනිමු, විශාල දුරක් විහිදිය හැකි දෘශ්‍ය තන්තු සෑදීමට එය නැමෙන්නේ කෙසේදැයි අපි දනිමු. වීදුරු පිළිබඳ අපගේ දැනුම ශතවර්ෂයකට වඩා ඈතට දිව යන අතර, පර්යේෂණ හා සංවර්ධන කටයුතුවල නවමු අද්දර සිටීමට අපට ඉඩ සලසයි. සරල සෝඩා-දෙහි සිට සංකීර්ණ වීදුරු ව්‍යුහයන් දක්වා වැඩි දියුණු කළ යථාර්ථය සක්‍රීය කරයි, වීදුරු යනු අනුවර්තනය කළ හැකි, පුළුල් පරාසයක ද්‍රව්‍යයකි. වසර 165කට වැඩි කාලයකට පසුවත් අපි තවමත් නව සොයාගැනීම් කරන්නේ එබැවිනි.