 ඉන්දියාවේ බෙංගාලයේ නිදහස් සටන්කාමීන්ගේ නම් පෙළෙන් උපුටා ගන්න. ඒවා කොමාවකින් වෙන් කරන්න.
1905 ජුලි මාසයේදී, වයිස්රෝයි සහ ආණ්ඩුකාර ජනරාල් (1899-1905) කර්සන් සාමිවරයා බෙංගාල පළාත බෙදීමට නියෝග කළේය. ප්‍රකාශිත අරමුණ වූයේ පරිපාලනය දියුණු කිරීමයි. කෙසේ වෙතත්, මෙය බෙදීම සහ පාලනය කිරීම හරහා ජාතිකවාදී හැඟීම් නිවාදැමීමේ උත්සාහයක් ලෙස සැලකේ. බෙංගාලි හින්දු බුද්ධිමතුන් ප්‍රාදේශීය සහ ජාතික දේශපාලනය කෙරෙහි සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇති කළහ. බෙදීම බෙංගාලි ජනයා කෝපයට පත් කළේය. වීදිවල සහ පුවත්පත්වල පුලුල් උද්ඝෝෂණ ඇති වූ අතර, ස්වදේශී නොහොත් දේශීය කර්මාන්ත යන ධජය යටතේ බ්‍රිතාන්‍ය නිෂ්පාදන වර්ජනය කිරීමට කොන්ග්‍රසය යෝජනා කළේය. ජාතික අධ්‍යාපන කවුන්සිලයේ ආරම්භය, ඉන්දියානු මූල්‍ය ආයතන සහ බැංකු බිහිවීම මෙන්ම ඉන්දියානු සංස්කෘතිය කෙරෙහි උනන්දුවක් සහ විද්‍යාව හා සාහිත්‍යයේ ජයග්‍රහණ දැකීමෙන් දේශීය ඉන්දියානු කර්මාන්ත, මූල්‍ය සහ අධ්‍යාපනය කෙරෙහි අවධානය යොමු කරමින් වර්ධනය වන ව්‍යාපාරයක් මතු විය. හින්දු භක්තිකයන් එකිනෙකාගේ මැණික් කටුවෙහි රාඛී බැඳ, අරන්දන් (කිසිදු ආහාරයක් පිසීමෙන් නොවේ) නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් එකමුතුකම පෙන්නුම් කළහ. මෙම කාලය තුළ බෙංගාලි හින්දු ජාතිකවාදීන් වන ශ්‍රී අරොබින්දෝ, භූපේන්ද්‍රනාත් දත්ත සහ බිපින් චන්ද්‍ර පල් වැනි අය ජුගන්තාර් සහ සන්ධ්‍යා වැනි ප්‍රකාශනවල ඉන්දියාවේ බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයේ නීත්‍යානුකූලභාවයට අභියෝග කරමින් දරුණු පුවත්පත් ලිපි ලිවීමට පටන් ගත් අතර ඔවුන්ට රාජද්‍රෝහී චෝදනා එල්ල විය. 1800 ගණන්වල අවසාන දශකයේ සිට බෙංගාලයේ සහ මහාරාෂ්ට්‍ර ප්‍රාන්තවල විශේෂයෙන් ශක්තිමත් වෙමින් පැවති එවකට තවමත් නැසෙන්ට් සටන්කාමී ජාතිකවාදී විප්ලවවාදී ව්‍යාපාරයේ ක්‍රියාකාරකම් වැඩි කිරීමට ද මෙම බෙදීම වේගවත් විය. බෙංගාලයේ, අනුෂිලන් සාමිටි, සහෝදරයන් වන අරොබින්දෝ සහ බරින් ගෝෂ් විසින් රාජ්‍ය නායකයින්ගේ ප්‍රහාර ගණනාවක් සංවිධානය කරන ලද අතර, එය මුසාෆර්පූර් හි බ්‍රිතාන්‍ය විනිසුරුවරයෙකුගේ ජීවිතයට පහර දීමෙන් අවසන් විය. විප්ලවවාදීන් ගනනාවක් මරා දැමීම හෝ අල්ලාගෙන නඩු විභාගයට ලක් කරන අතරම මෙය අලිපෝර් බෝම්බ නඩුව වේගවත් කළේය. ඛුදිරාම් බෝස්, ප්‍රෆුල්ලා චාකි, කනයිලාල් දත් වැනි විප්ලවවාදීන් ඝාතනයට ලක් වූ හෝ එල්ලා මරා දැමුවෝය.
ශ්‍රී අරොබින්දෝ, භූපේන්ද්‍රනාත් දත්ත, බිපින් චන්ද්‍ර පාල්, ඛුදිරාම් බෝස්, ප්‍රෆුල්ලා චාකි, කනයිලාල් දත්