 පාඨයේ දක්වා ඇති සෝවියට් නායකයින් අතර බටහිර කඳවුරට එරෙහි ස්ථාවරයේ වෙනස පැහැදිලි කරන්න.
 1957 සිට 1961 දක්වා, කෘෂෙව් න්‍යෂ්ටික සමූලඝාතනය ගැන බටහිරට විවෘතව සහ නැවත නැවතත් තර්ජනය කළේය. ඔහු කියා සිටියේ සෝවියට් මිසයිල හැකියාවන් ඕනෑම ඇමරිකානු හෝ යුරෝපීය නගරයක් අතුගා දැමීමේ හැකියාව ඇති එක්සත් ජනපදයට වඩා බෙහෙවින් උසස් බවයි. කෙසේ වෙතත්, ජෝන් ලුවිස් ගැඩිස් පවසන පරිදි, කෘෂෙව් ස්ටාලින්ගේ "යුද්ධයේ නොවැළැක්විය හැකි බව පිළිබඳ විශ්වාසය" ප්‍රතික්ෂේප කළේය. නව නායකයා තම අවසාන ඉලක්කය "සාමකාමී සහජීවනය" බව ප්‍රකාශ කළේය. කෘෂෙව්ගේ සූත්‍රගත කිරීමේදී, සාමය ධනවාදයට තනිවම කඩා වැටීමට ඉඩ සලසයි, එසේම සෝවියට් සංගමයට ඔවුන්ගේ මිලිටරි හැකියාවන් ඉහළ නැංවීමට කාලය ලබා දෙනු ඇත, ගොර්බචෙව්ගේ පසුකාලීන "නව චින්තනය" සාමකාමී සහජීවනය ස්වරූපයකට වඩා අවසානයක් ලෙස අපේක්ෂා කරන තෙක් දශක ගණනාවක් පැවතුනි. පන්ති අරගලයේ.
බටහිර කඳවුරට එරෙහි යුද්ධය නොවැළැක්විය හැකි බව ස්ටාලින් විශ්වාස කළේය. කෘෂෙව් ඒ වෙනුවට විශ්වාස කළේ මෙම කණ්ඩායම් දෙකට යුද්ධයෙන් වැළකිය හැකි බව ය, මන්ද නැගෙනහිර කන්ඩායමේ උසස් බව තහවුරු කිරීමට යුද්ධය අවශ්‍ය නොවූ බැවිනි. බටහිර බ්ලොක් පද්ධතිමය වශයෙන් අසාර්ථක වනු ඇත. අනෙක් අතට, ගොර්බචෙව් සැබවින්ම විශ්වාස කළේ කණ්ඩායම් දෙක අතර සාමකාමී සහජීවනයයි.