 සංචිත අවශ්යතාව යනු කුමක්ද?
සංචිත අවශ්‍යතා යනු වාණිජ බැංකුවක් ද්‍රවශීල වත්කම්වල තිබිය යුතු අවම මුදල නියම කරන මහ බැංකු රෙගුලාසි වේ. වාණිජ බැංකුවේ සංචිතය ලෙස පොදුවේ හඳුන්වන මෙම අවම මුදල සාමාන්‍යයෙන් මහ බැංකුව විසින් තීරණය කරනු ලබන්නේ බැංකුවේ තැන්පතු වගකීම්වල නිශ්චිත අනුපාතයක් මත ය. මෙම අනුපාතය සාමාන්යයෙන් සංචිත අනුපාතය ලෙස හැඳින්වේ. අර්ථ දැක්වීම් වෙනස් වුවද, වාණිජ බැංකුවේ සංචිත සාමාන්‍යයෙන් සමන්විත වන්නේ බැංකුව සතුව ඇති මුදල් සහ බැංකු සුරක්ෂිතාගාරයේ භෞතිකව ගබඩා කර ඇති මුදල් (vault cash), සහ එම බැංකුවේ මහ බැංකුවේ ගිණුමේ ඇති බැංකුවේ ශේෂයේ ප්‍රමාණයයි. සාමාන්‍යයෙන් අතිරික්ත සංචිත ලෙස හඳුන්වන මෙම අවම අවශ්‍යතාවයට වඩා වැඩි සංචිත මුදල් රඳවා ගැනීමට බැංකුවකට නිදහස ඇත. සංචිත අනුපාතය සමහර විට රටක මුදල් අධිකාරිය විසින් මුදල් ප්‍රතිපත්තියේ මෙවලමක් ලෙස භාවිතා කරයි, බැංකු විසින් ණය දෙන ප්‍රමාණය සීමා කිරීමෙන් හෝ පුළුල් කිරීමෙන් රටේ මුදල් සැපයුමට බලපෑම් කරයි. මුදල් අධිකාරීන් සංචිත අවශ්‍යතාවය වැඩි කරන්නේ ප්‍රවේශමෙන් සලකා බැලීමෙන් පසුව පමණි. ඔවුන් සාමාන්‍යයෙන් තම මුදල් ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා විවෘත වෙළඳපල මෙහෙයුම් (රජයෙන් නිකුත් කරන ලද බැඳුම්කර මිලදී ගැනීම සහ විකිණීම) භාවිතා කිරීමට කැමැත්තක් දක්වයි. එක්සත් ජනපදයේ සහ අනෙකුත් බොහෝ රටවල (බ්‍රසීලය, චීනය, ඉන්දියාව, රුසියාව හැර), මූල්‍ය වෙලඳපොලවල් මත කෙටි කාලීන කඩාකප්පල්කාරී බලපෑම හේතුවෙන් රටක මුදල් ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී සංචිත අවශ්‍යතා සාමාන්‍යයෙන් නිතර වෙනස් නොවේ.