 පාඨයෙන් සෘජුව උපුටා දැක්වීමකින් තොරව, K2 තරණය කිරීමට උත්සාහ කිරීමෙන් ඇති ලොකුම අවදානම් පිළිබඳ විස්තරයක් මට දෙන්න.
K2, මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 8,611 (අඩි 28,251) ක්, එවරස්ට් කන්දට පසුව (මීටර් 8,849 (අඩි 29,032)) පෘථිවියේ දෙවන උසම කන්ද වේ. එය පිහිටා ඇත්තේ කරකෝරම් පරාසයේ, අර්ධ වශයෙන් පකිස්තාන් පාලිත කාශ්මීරයේ ගිල්ගිට්-බල්ටිස්තාන් ප්‍රදේශයේ සහ අර්ධ වශයෙන් ෂින්ජියැන්ග් හි ටැක්ස්කෝර්ගන් ටජික් ස්වතන්ත්‍ර ප්‍රාන්තයේ ඇතුළත් චීනයේ පරිපාලන භූමියේ ට්‍රාන්ස්-කරකෝරම් පත්‍රිකාවක ය. 1953 ඇමරිකානු ගවේෂණ චාරිකාවේ කඳු නගින්නෙකු වූ ජෝර්ජ් බෙල් වාර්තාකරුවන්ට "එය ඔබව මරා දැමීමට උත්සාහ කරන ම්ලේච්ඡ කන්දක්" යැයි පැවසීමෙන් පසුව K2 Savage Mountain ලෙසද ප්‍රචලිත විය. ලෝකයේ උසම කඳු පහෙන් K2 මාරාන්තිකයි; කඳු මුදුනට ළඟා වන සෑම හතර දෙනෙකුටම ආසන්න වශයෙන් එක් පුද්ගලයෙකු කන්ද මත මිය යයි. ඉඳහිට මවුන්ට් ගොඩ්වින්-ඔස්ටින් ලෙසද හඳුන්වනු ලබන අතර, K2 සඳහා වෙනත් අන්වර්ථ නාමයන් වන්නේ ද කිං ඔෆ් මවුන්ටන් සහ ද මවුන්ටනේයර්ස් මවුන්ටන් මෙන්ම ප්‍රසිද්ධ ඉතාලි කඳු නගින්නෙකු වන රෙයින්හෝල්ඩ් මෙස්නර් විසින් කේ 2 පිළිබඳ ඔහුගේ පොත නම් කිරීමෙන් පසුව කඳුකර කන්ද ය. 1954 දී Ardito Desio විසින් මෙහෙයවන ලද ඉතාලි ගවේෂණයේදී ඉතාලි කඳු නගින්නන් වන Lino Lacedelli සහ Achille Compagnoni විසින් පළමු වරට මෙම සමුළුවට ළඟා විය. 2021 ජනවාරි මාසයේ දී, K2 ශීත ඍතුවේ දී සමුලුවට පත් වූ අවසන් අටදහසක් බවට පත් විය; කඳු නැගීමේ ජයග්‍රහණය නිර්මාල් පූර්ජා සහ මින්ග්මා ග්‍යාල්ජේ ෂර්පා විසින් මෙහෙයවන ලද නේපාල කඳු නගින්නන් කණ්ඩායමක් විසින් සිදු කරන ලදී. K2 යනු මීටර 8,000+ (අඩි 26,000+) එහි නැඟෙනහිර දෙසින් කිසිදා තරණය නොකළ එකම කඳු මුදුනයි. සාමාන්‍යයෙන් වසරේ උණුසුම්ම කාලය වන ජූලි සහ අගෝස්තු මාසවල නැගීම සෑම විටම පාහේ සිදු කර ඇත. K2 හි වඩාත් උතුරු පිහිටීම එය අයහපත් කාලගුණයට සහ ශීත කාලගුණයට වඩාත් ගොදුරු වේ. මේ වන විට එහි කඳු වැටි සියල්ලම පාහේ කඳු මුදුන තරණය කර ඇත. එවරස්ට් කඳු මුදුන ඉහළ උන්නතාංශයක වුවද, K2 වඩාත් දුෂ්කර හා භයානක කඳු තරණයක් වන අතර, එහි වඩාත් අයහපත් කාලගුණය හේතුවෙන්. 2021 පෙබරවාරි වන විට, එහි සමුළුවට නැගීම සම්පූර්ණ කර ඇත්තේ පුද්ගලයන් 377ක් පමණි. කඳු නැගීමේ උත්සාහයේදී මරණ 91 ක් වාර්තා වී තිබේ. K2 හි තරමක් වෙනස් ස්වභාවයක් ඇති මාර්ග ගණනාවක් ඇත, නමුත් ඒවා සියල්ලම සමහර ප්‍රධාන දුෂ්කරතා බෙදාහදා ගනී, පළමුවැන්න අතිශයින් ඉහළ උන්නතාංශය සහ එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඔක්සිජන් නොමැතිකමයි: කඳු නගින්නෙකුට ඇත්තේ ඔක්සිජන් ප්‍රමාණයෙන් තුනෙන් එකක් පමණි. මුහුදු මට්ටමේ පවතින බැවින් K2 කඳු මුදුන. දෙවැන්න නම්, කඳු මුදුනේ බොහෝ මරණවලට හේතු වී ඇති දින කිහිපයක ආන්තික කුණාටු අත්විඳීමේ ප්‍රවණතාවයි. තෙවැන්න කඳුකරයේ ඇති සියලුම මාර්ගවල බෑවුම් සහිත, නිරාවරණය වූ සහ කැපවන ස්වභාවයයි, එය විශේෂයෙන් කුණාටුවකදී පසුබැසීම වඩාත් අපහසු කරයි. බොහෝ උත්සාහයන් තිබියදීත්, පළමු සාර්ථක ශීත තරණය සිදු වූයේ 2021 දී පමණි. සියලුම ප්‍රධාන කඳු නැගීමේ මාර්ග පකිස්ථාන පැත්තේ පිහිටා ඇත.
එවරස්ට් කන්ද තරම් ප්‍රසිද්ධ නොවූවත්, K2 යනු පෘථිවියේ දෙවන උසම කන්ද වන අතර එය තරණය කිරීමට ඇති භයානකම කන්ද බව තර්ක කළ හැකිය. එවැනි ඉහළ උන්නතාංශවල අත්විඳින ලද ඔක්සිජන් හිඟයට අමතරව, K2 කඳු මුදුනට යාමට ඇති සියලුම මාර්ග සැලකිය යුතු නිරාවරණයකින් යුක්ත වේ. මෙම නිරාවරණය, කඳුකරයේ ඇති ප්‍රවණතාව සමඟ දින ගණනාවක් පවතින ආන්තික කුණාටු අත්විඳීමට, මාරාන්තික සංයෝජනයක් ඇති කරයි. ආන්තික භූමි ප්‍රදේශය සහ අනපේක්ෂිත කාලගුණය දෝෂ සඳහා සුළු ආන්තිකයක් ඉතිරි නොකරයි.