 කුඩා ප්රජාවන් දෙකක් සැතපුම් තුනක දුරින් වෙන් කරනු ලැබේ. නවීන විදුලි සංදේශ යටිතල ව්‍යුහයක් නොමැති විට, වැසියන්ට පණිවිඩ කාර්යක්ෂමව හුවමාරු කර ගැනීමට ක්‍රම පහක් ගැන සිතන්න.
මතකයට එන පළමු ක්‍රමය වන්නේ පයින් හෝ යම් ආකාරයක වාහනයක භෞතිකව පණිවිඩ රැගෙන යාම සහ ඒවා වාචිකව හෝ ලිඛිතව ප්‍රචාරය කිරීමයි. තවමත් පණිවිඩයේ භෞතික බෙදා හැරීම සම්බන්ධ විකල්ප ප්‍රවේශයක් වනුයේ ඔබට පණිවිඩ යැවීමට යම් භෞතික පද්ධතියක් භාවිතා කිරීමයි. මෙම මූලධර්මයට උදාහරණ ලෙස zip රේඛා හෝ වායුමය නල ඇතුළත් වේ. වෙනත් ප්‍රවේශයක් වනුයේ පණිවිඩය ධ්වනිගතව සම්ප්‍රේෂණය කිරීම විය හැකි අතර, මෙම දුරින් ඉතා ඝෝෂාකාරී සංඥා උපකරණයක්, යම් ආකාරයක සම්ප්‍රේෂණ මාධ්‍යයක සහාය හෝ මාර්ගය දිගේ රිපීටර් අවශ්‍ය වේ. පණිවිඩයේ තොරතුරු සංකේතනය කිරීම සහ එය දෘශ්‍ය ලෙස සම්ප්‍රේෂණය කිරීම වෙනත් ප්‍රවේශයක් සපයයි. මෙය උදාහරණයක් ලෙස ආලෝකය දැල්වෙන හෝ දුම් සංඥා ආකාරයෙන් විය හැකිය. අවසාන වශයෙන්, සංකේතාත්මක තොරතුරු සම්ප්‍රේෂණය කිරීම සඳහා ප්‍රාථමික භෞතික පද්ධතියක් භාවිතා කිරීම භාවිතා කළ හැකිය. උදාහරණයක් ලෙස, වෙනස් කිරීම් හෝ චලනයන් තොරතුරු බවට පරිවර්තනය කළ හැකි තද කේබලයක් හෝ හයිඩ්‍රොලික් පද්ධතියක්.