 රැකියාවෙන් නෙරපා හරින, නමුත් ඔහුගේ ජීවිතයේ හොඳම දවස අවසන් කරන පුද්ගලයෙකු ගැන කෙටි කතාවක් ලියන්න.
1974 මාර්තු 3 වන දින ජිම්ව එල්ම්හර්ස්ට් ප්‍රාථමික පාසලේ මුරකරුවෙකු ලෙස ඔහුගේ රැකියාවෙන් නෙරපා හරින ලදී. නිල වශයෙන්, "අයවැය සීමාවන්" හේතුවෙන් ජිම්ට යන්නට ඉඩ හරින ලද අතර, එය පාසල් දිස්ත්‍රික්කයේ ඕනෑම මූල්‍ය ආතතියකට වඩා ඔහුගේ වයස සමඟ සම්බන්ධ බව ඔහුට හොඳින් පැහැදිලි විය. බලන්න, ජිම් උපත ලැබුවේ 1899 දී ය, ඔහුට ජනවාරි මාසයේදී වයස අවුරුදු 75 ක් වූ අතර රැකියාවේ "මන්දගාමී" වීමට පටන් ගත්තේය. ඔහුගේ වෘත්තියට බොහෝ විට අවශ්‍ය වූ ඉතා දැඩි ශ්‍රමය ඔහුට තවදුරටත් කළ නොහැකි වූ අතර එය කැපී පෙනුණි. ඔහුගේ අවසාන වැඩ දිනයෙන් පසු, ජිම් පාසලට දකුණින් පිහිටි කුට්ටි තුනක් පමණක් වූ ඔහුගේ නිවස වෙත ඇවිද ගියේය. ඔහුගේ ඇවිදීමේදී ඔහුට දුකක් සහ මදක් ලැජ්ජාවක් දැනෙන්නට වූයේ නැත. ඔහුගේ බිරිඳ මීරියම් එය තේරුම් ගන්නා බව ඔහු දැන සිටියත්, ඔහු ඇයව සහ තමාව පහත් කර දැමුවාක් මෙන් ඔහුට දැනුනි. වසර 40 කට ආසන්න කාලයක් ජිම් එල්ම්හර්ස්ට් ප්‍රාථමික පාසලේ සේවය කළ අතර එම දොරටු හරහා පැමිණි දහස් සංඛ්‍යාත සිසුන්ගේ ආදරයට පාත්‍ර විය. ඔහු ශිෂ්‍යයන්ගේ විසි කිරීම හෝ පොදු ආහාර ගැනීමේ ඉඩකට වඩා යුද කලාපයකට සමාන ආපන ශාලාවක් පිරිසිදු කිරීම අතපසු නොකරනු ඇතත්, ඔහුට ළමයින් මග හැරෙනු ඇත. ඔවුන් ඉගෙනීම, ක්‍රීඩා කිරීම සහ වර්ධනය වීම දෙස බලා සිටීම ඔහුට සෑම විටම රැකියාව වටිනවා. ජිම් ඔහුගේ එක මහල් නිවසේ දොර හරහා යන විට, ඔහුව පිළිගැනීමට මීරියම් සිටියාය. සිදු වූ දෙය ඔහුගේ මුහුණේ බැල්මෙන් ඇයට කිව හැකි විය. විශේෂයෙන්ම ඇයට ඔහුගේ දෑස් වලින් එය දැනගත හැකි විය. ජිම්ගේ දෑස් ඔහුගේ ආත්මයට ද්වාරයක් වූ අතර, ඔහුගේ හැඟීම්වලට කවුළුවක් විය. ජිම් සාලය හරහා කුස්සියට යන විට, ඔහු දුටුවේ මිනිසුන් දෙදෙනෙකු, පිරිමියෙකු සහ කාන්තාවක්, මේසයේ වාඩි වී සිටින අතර, කාන්තාවගේ අතේ ළදරුවෙකු සිටිනු ඇත. මෙම පුද්ගලයා ඔහුගේ පුත් ටොමී විය, ඔහු වසර තුනකට පෙර වියට්නාම් යුද්ධය සඳහා යෙදවූ දා සිට ඔහු දැක නැත. මේ මොහොත වන තුරුම, තම පුතා ජීවතුන් අතර සිටීදැයි ජිම්ට විශ්වාස නැත. ජිම්ගේ දෑස් විශාල ප්‍රීතියෙන් විවර වූ අතර, ඔහුගේ වම් ඇසේ කොනක සෙමින් කඳුළක් ඇති විය. ඊළඟ පැය කිහිපය තුළ, ජිම් තම පුතා සහ ඔහුගේ පවුලේ අය සමඟ වාඩි වී ඔවුන් එකිනෙකා දුටු අවසාන කාලයේ සිට සිදු වූ සියල්ල සාකච්ඡා කළේය. ටොමී ඔහුගේ උදෑසන මුර සංචාරයකදී විශේෂයෙන් ම්ලේච්ඡ සැඟවී සිටීමෙන් පසුව එක්සත් ජනපද රජය විසින් MIA ලෙස නම් කරන ලද ආකාරය ගැන කතා කළේය. මාස ගණනාවක් සතුරාගෙන් සැඟවී සිට ඔහුගේ ඒකකය සෙවීමෙන් පසු, ටොමී අවසානයේ දකුණු වියට්නාමයේ ස්ථානගත කර ඇති අවසන් ඉතිරි එක්සත් ජනපද කඳවුරුවලින් එකකට පැකිළුණි. ටොමීට ඔහුගේ දැන් බිරිඳ වන සාරා මුණගැසුණේ මෙම කඳවුරේදීය. ඇය ඔහුගේ සුවය නිරීක්ෂණය කළ හෙදියයි. ඔවුන් වහාම ආදරයෙන් බැඳුණා, විවාහ වුණා, සාරා ගැබ් ගත්තා, වියට්නාමයෙන් එක්සත් ජනපදයට යන්නත් කලින්. ටොමී සහ සාරා නැවත එක්සත් ජනපදයට පැමිණ ඇත්තේ මාසයකට පෙර වන අතර ඔවුන්ගේ දරුවා සති දෙකකට පසුව උපත ලැබීය. එදින රාත්‍රියේ ජිම් ඇඳේ වැතිර සිටියදී, එක් දිනක් ගෙන ආ හැකි සියලු වෙනස්කම් ඔහුට විශ්වාස කළ නොහැකි විය. ඔහු මුරකරුවෙකු අවදි කර සීයා නින්දට ගියේය. ඔහු තම නව රැකියාව දැන සිටි අතර ඔහු එය බලාපොරොත්තුවෙන් සිටියේය. මෙය ඔහුගේ ජීවිතයේ හොඳම දිනය විය.