 ඩිජිටල් ශ්‍රව්‍ය වෙත යොමු කිරීමේදී "බිට් 16" යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ කුමක්ද?
PCM සංඥාවක් යනු මුල් ඇනලොග් සංඥාව ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට අවශ්‍ය තොරතුරු සපයන දත්ත අඩංගු ඩිජිටල් ශ්‍රව්‍ය සාම්පල අනුපිළිවෙලකි. සෑම නියැදියක්ම නිශ්චිත වේලාවක සංඥාවේ විස්තාරය නියෝජනය කරන අතර සාම්පල ඒකාකාරව කාල පරතරයකින් යුක්ත වේ. විස්තාරය යනු නියැදියේ පැහැදිලිව ගබඩා කර ඇති එකම තොරතුරු වන අතර, එය සාමාන්‍යයෙන් නිඛිලයක් හෝ පාවෙන ලක්ෂ්‍ය අංකයක් ලෙස ගබඩා කර ඇත, ස්ථාවර ඉලක්කම් සංඛ්‍යාවක් සහිත ද්විමය සංඛ්‍යාවක් ලෙස කේතනය කර ඇත: නියැදියේ බිටු ගැඹුර, වචන දිග ලෙසද හැඳින්වේ. හෝ වචන ප්රමාණය. විභේදනය මඟින් ප්‍රතිසම අගයන් පරාසය තුළ නිරූපණය කළ හැකි විවික්ත අගයන් සංඛ්‍යාව දක්වයි. වචන දිග වැඩි වන විට ද්විමය නිඛිලවල විභේදනය ඝාතීය ලෙස වැඩි වේ. එක් බිට් එකක් එකතු කිරීම විභේදනය දෙගුණ කරයි, එය හතර ගුණයකින් එකතු කිරීම සහ යනාදිය. නිඛිල බිටු ගැඹුරකින් නිරූපණය කළ හැකි අගයන් සංඛ්‍යාව 2^n භාවිතයෙන් ගණනය කළ හැක, මෙහි n යනු බිටු ගැඹුරයි. මේ අනුව, 16-bit පද්ධතියකට හැකි අගයන් 65,536 (2^16) විභේදනයක් ඇත.
ශබ්දය ඩිජිටල් ආකෘතියකට පරිවර්තනය කිරීම සඳහා නියමිත වේලාවට මුල් ශබ්ද තරංගයේ සාම්පල ලබා ගැනීම අවශ්‍ය වේ. මෙම සාම්පල සංඛ්‍යාත්මකව ප්‍රතිසම තරංගයේ සාපේක්ෂ ශක්තිය හෝ විස්තාරය නිරූපණය කරයි, එය කාලයත් සමඟ වෙනස් වේ. සංඛ්‍යාංක ශ්‍රව්‍ය සඳහා, මෙම සංඛ්‍යා ද්විමය අංකනයෙහි සටහන් වේ. ඩිජිටල් ශ්‍රව්‍ය 16-බිට් ලෙස ප්‍රචාරණය කරන විට, අපි අදහස් කරන්නේ කලාකරුවාගේ පටිගත කිරීමේ සංඛ්‍යාත්මක සාම්පල ඉලක්කම් 16ක් දිග ද්විමය සංඛ්‍යා ලෙස සටහන් කර ඇති බවයි.