මට පහත කතාවේ එක් පේළියක සාරාංශයක් දෙන්න: බොහෝ කලකට පෙර ඔඩීෂා රැජින අසා ඇති පරිදි, ප්‍රතිමාවල අලංකාරය දැක මිනිසුන් සතුටු වී කඳුළු සලන්නට තරම් පුදුමාකාර දෙවිවරුන්ගේ ප්‍රතිමා සෑදූ ප්‍රවීණ ගල් මූර්ති ශිල්පියෙකු සිටි බව. ඒවා දැක්කා. එක් ගිම්හාන දිනයක, රජ මාලිගයේ ප්‍රධාන ශාලාවේ රජු සමඟ උදාසීන ලෙස විවේක ගනිමින් සිටියදී, රැජිනට හදිසියේම කල්පනාවක් ඇති විය. "රජතුමනි, මිනිසුන්ට ජගන්නාත්, බලභද්‍ර සහ සුභද්‍රා වන්දනාමාන කිරීමට පැමිණෙන ලෙස ජගන්නාත් දෙවියන්ගේ අලංකාර ප්‍රඥප්ති කිහිපයක් ගොඩනඟා ගත හැකි නම් එය කොතරම් හොඳද? ඔබ සිතන්නේ කුමක්ද?" විනාඩි කිහිපයක් කල්පනා කළ රජතුමා ඊට එකඟව හිස සැලුවේය. "මොකක්ද මගේ රැජින ඔයාගෙ හිතේ?" ඒ නිසා ඉක්මනින්ම ගල් මූර්ති ශිල්පියාට දෙවියන්ගේ ප්‍රඥප්ති ගොඩනඟා ගැනීම සඳහා පත්වීමක් සඳහා උසාවියට පැමිණෙන ලෙස කැඳවනු ලැබීය. වැඩි කල් නොගොස් මෝසම් කාලය ආරම්භ වූ අතර මූර්ති ශිල්පියා ඔහුගේ පත්වීම බලාපොරොත්තුවෙන් උසාවිය ඉදිරිපිට පෙනී සිටියේය. ඔහු ඔඩීෂා කඳුකර ප්‍රදේශවලින් පැමිණි නිහතමානී මිනිසෙකි. ඔහුගේ හොඳම ඇඳුමින් වුවද, ඔහුගේ රළු දෑත් සහ ඔහුගේ හිසකෙස්වල ඇති කුඩා දූවිලි ඉසිනු නොදැකිය නොහැක. මූර්ති ශිල්පියා වැඳ වැටෙන විට රජු සහ රැජින කරුණාවෙන් බලා සිටි අතර පසුව "මහරජතුමනි, මම ඔබ වෙනුවෙන් කුමක් කළ යුතුද?" රැජින තම සිංහාසනයේ ඉදිරියට නැමී ඇගේ කටහඬ උසාවිය තුළ නැඟී ගියේය "ශිල්පී මූර්ති තුමනි, ඔබගේ දක්ෂතා රාජධානිය පුරා සිටින මිනිසුන්ගෙන් අපි අසා ඇත්තෙමු. අලංකාර ප්‍රතිමා තැනීමට ඔබ ඔබේ දක්ෂතා යොදා ගැනීමට අපි සිහින දකිමු. එය අපගේ මිනිසුන්ට නමස්කාර කිරීම සඳහා ජගන්නාත්, සුභද්‍රා සහ බලභද්‍ර දෙවියන් නියෝජනය කරනු ඇත." මූර්ති ශිල්පියා නිහඬ විය. ඔහුගේ නිශ්ශබ්දතාව දිගු වන විට, උසාවියේ ඇමතිවරුන්ට නොසන්සුන් බවක් දැනෙන්නට විය. "කතා කරන්න! රැජින ඔබට කරුණාව දක්වන විට ඔබ නිහඬව සිටින්නේ කෙසේද!" එහෙත් තවමත් මූර්ති ශිල්පියා නිහඬ විය. මූර්ති ශිල්පියා පිළිතුරු දෙන තෙක් බලා සිටි රජු සහ රැජින ඔවුන්ගේ සිංහාසනවල ඉවසීමෙන් වාඩි වූහ. සමහරවිට කාර්යයේ දැවැන්තකම ඕනෑවට වඩා වැඩි විය. සමහරවිට, මූර්ති ශිල්පියා කල්පනා කළේ ඔහු ආපසු ඉල්ලා සිටිය යුතු දේ ගැන ය. එසේත් නැතිනම් ඊටත් වඩා, සමහර විට, මූර්ති ශිල්පියා එම ඉල්ලීම නිසා විස්මයට හා ගෞරවයට පාත්‍ර විය. අවසානයේදී, සවස් වරුවේ හිරු එළියේ සෙවනැලි ශාලාවේ තට්ටු හරහා විහිදෙන්නට පටන් ගත් විට, මූර්ති ශිල්පියා තම බර වෙනස් කර, කතා කිරීමට මුඛය විවෘත කළේය. "මහරජතුමනි, ඔබ මට එවැනි ඉල්ලීමක් කරත්වා, මට බැඳීම වැලැක්විය නොහැක. එය ගෞරවයකි." මේ අවස්ථාවේදී රැජින දණ්ඩක් මෙන් කෙළින් වාඩි වී ඊළඟට එන වචනවලට සවන් දුන්නාය. "නමුත්, මට මෙය කළ හැක්කේ එක් කොන්දේසියක් මත පමණි. මම වැඩ කරන්නේ කිසිවකුට ඇතුළු විය නොහැකි වසා දැමූ ශාලාවක ය - ඔවුන්ට මා වැඩ කරන බව හෝ වෙනත් ආකාරයකින් ඇසෙන්නේද යන්න නොසලකා, මම ඇතුළතින් දොරවල් විවෘත කර සියල්ලන්ට ප්‍රකාශ කරන තුරු කිසිවෙකුට ඇතුළු විය නොහැක. පිළිම හදලා ඉවරයි කියලා." ඇමතිවරු ගැස්සී ගියා - මොනතරම් අමුතු ඉල්ලීමක්ද මේ මිනිසාගෙන්. ඔහු මෝඩයෙක්ද? නිකන් නිදාගෙන කාලා වැඩක් නොකර හිටියොත්? ඔහු පොරොන්දු වූ කාර්යය ඉටු කරනු ඇතැයි රජු සහ රැජින විශ්වාස කරන්නේ කෙසේද? රැජින කල්පනාකාරීව බලා සිටියාය. ඇය රජු දෙස බැලූ අතර, ඔහු වෙන් කිරීමකින් තොරව මෙම කොන්දේසියට එකඟ වූ බව ඇයට පෙනුනි. ඇය මූර්ති ශිල්පියා දෙස බලා පසුව ඇගේ කැමැත්තට හිස සැලුවාය. "ඔබගේ වැඩ අවසන් වන තුරු කිසිවෙකු ඇතුළු නොවිය යුතු අතර, ශාලාවේ දොරවල් ඇතුළතින් විවෘත කිරීමෙන් පසු ඔබ අපට ප්‍රකාශ කරන පරිදි වෙන් කර ඇති ශාලාවක මෙම ප්‍රතිමා ඉදිකරන ලෙස අපි නියෝග කරමු."
ඔඩියා මූර්ති ශිල්පියෙකු රජු සහ රැජින සමඟ සාර්ථකව කේවල් කර ජගන්නාත්, බලභද්‍ර සහ සුභද්‍රා සඳහා කිසිදු බාධාවකින් හෝ බාධාවකින් තොරව ප්‍රතිමා අවසන් බව ප්‍රකාශ කිරීමට මූර්තිකරු සූදානම් වන තුරු ප්‍රඥප්ති ගොඩනඟයි.