 සූර්ය පද්ධතිය යනු කුමක්ද?
සෞරග්‍රහ මණ්ඩලය යනු සූර්යයාගේ සහ එය වටා කක්ෂගත වන වස්තූන්ගේ ගුරුත්වාකර්ෂණ පද්ධතියයි. එය වසර බිලියන 4.6 කට පෙර යෝධ අන්තර් තාරකා අණුක වලාකුළක ගුරුත්වාකර්ෂණ බිඳවැටීමෙන් සෑදී ඇත. පද්ධතියේ ස්කන්ධයෙන් අතිමහත් බහුතරය (99.86%) සූර්යයා තුළ පවතින අතර ඉතිරි ස්කන්ධයෙන් වැඩි කොටසක් බ්‍රහස්පති ග්‍රහලෝකයේ ඇත. සූර්යයා වටා ඇති ග්‍රහලෝක පද්ධතිය ග්‍රහලෝක අටකින් සමන්විත වේ. අභ්‍යන්තර පද්ධති ග්‍රහලෝක හතර - බුධ, සිකුරු, පෘථිවිය සහ අඟහරු - භූමිෂ්ඨ ග්‍රහලෝක වන අතර ඒවා මූලික වශයෙන් පාෂාණ සහ ලෝහ වලින් සමන්විත වේ. බාහිර පද්ධතියේ ඇති යෝධ ග්‍රහලෝක හතර භූමිෂ්ඨ ග්‍රහලෝකවලට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස විශාල වන අතර විශාල වේ. විශාලතම දෙක වන බ්‍රහස්පති සහ සෙනසුරු වායු යෝධයන් වන අතර ඒවා ප්‍රධාන වශයෙන් හයිඩ්‍රජන් සහ හීලියම් වලින් සමන්විත වේ. මීළඟ දෙක වන යුරේනස් සහ නෙප්චූන් යනු අයිස් යෝධයන් වන අතර, බොහෝ දුරට ජලය, ඇමෝනියා සහ මීතේන් වැනි හයිඩ්‍රජන් සහ හීලියම් සමඟ සසඳන විට සාපේක්ෂව ඉහළ ද්‍රවාංක සහිත වාෂ්පශීලී ද්‍රව්‍ය වලින් සමන්විත වේ. ග්‍රහලෝක අටටම පාහේ කවාකාර කක්ෂ ඇති අතර ඒවා පෘථිවි කක්ෂයේ තලය අසල පිහිටා ඇත, එය ඉක්ලිප්ටික් ලෙස හැඳින්වේ. සූර්යයා වටා පරිභ්‍රමණය වන කුඩා වාමන ග්‍රහලෝක සහ ගණන් කළ නොහැකි කුඩා සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ වස්තූන් නොදන්නා සංඛ්‍යාවක් ඇත. ප්‍රධාන ග්‍රහලෝක හයක්, හැකි විශාලතම වාමන ග්‍රහලෝක හයක් සහ කුඩා සිරුරු බොහොමයක් ස්වාභාවික චන්ද්‍රිකා මගින් කක්ෂගත වී ඇති අතර ඒවා සාමාන්‍යයෙන් පෘථිවි චන්ද්‍රයාට පසුව "චන්ද්‍ර" ලෙස හැඳින්වේ. ස්වාභාවික චන්ද්‍රිකා දෙකක්, බ්‍රහස්පතිගේ චන්ද්‍රයා වන Ganymede සහ සෙනසුරුගේ චන්ද්‍රයා Titan, කුඩාම භූමිෂ්ඨ ග්‍රහලෝකය වන බුධ ග්‍රහයාට වඩා විශාල වන අතර, ස්කන්ධය අඩු වුවද, බ්‍රහස්පතිගේ චන්ද්‍රයා Callisto තරම් විශාල වේ. සෑම යෝධ ග්‍රහලෝකයක්ම සහ සමහර කුඩා සිරුරු අයිස්, දූවිලි සහ සඳකඩ පහණ සහිත ග්‍රහලෝක වළලු වලින් වට වී ඇත. අඟහරු සහ බ්‍රහස්පතිගේ කක්ෂ අතර පිහිටා ඇති ග්‍රහක තීරයේ පාෂාණ, ලෝහ සහ අයිස් වලින් සමන්විත වස්තූන් අඩංගු වේ. නෙප්චූන්ගේ කක්ෂයට ඔබ්බෙන් පිහිටා ඇත්තේ කයිපර් පටිය සහ විසිරුණු තැටිය වන අතර ඒවා බොහෝ දුරට අයිස් සහ පාෂාණ වලින් සමන්විත වූ වස්තූන්ගෙන් සමන්විත වේ.
සූර්ය යන වචනයේ තේරුම "සූර්‍යයාට අදාළ" යන්නයි, එය ලතින් වචනය වන සෝල් වලින් ව්‍යුත්පන්න වී ඇත, එනම් සූර්යයා යන්නයි. සූර්යයා සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ප්‍රමුඛ ගුරුත්වාකර්ෂණ සාමාජිකයා වන අතර එහි ග්‍රහලෝක පද්ධතිය සූර්යයා වටා හුදකලා, ගුරුත්වාකර්ෂණයෙන් බැඳී ඇති කක්ෂ අනුගමනය කිරීමෙන් සාපේක්ෂව ස්ථායී, සෙමින් පරිණාමය වන තත්වයක පවත්වාගෙන යනු ලැබේ.