 සම්භාවිතාවේ ප්‍රධාන නියමයන් මොනවාද
සම්භාවිතා න්‍යාය යනු සම්භාවිතාව සම්බන්ධ ගණිත අංශයකි. විවිධ සම්භාවිතා අර්ථකථන කිහිපයක් තිබුණද, සම්භාවිතා න්‍යාය ප්‍රත්‍යක්‍ෂ සමූහයක් හරහා එය ප්‍රකාශ කිරීමෙන් සංකල්පය දැඩි ගණිතමය ආකාරයකින් සලකයි. සාමාන්‍යයෙන් මෙම ප්‍රත්‍යක්ෂයන් සම්භාවිතා අවකාශයක් අනුව සම්භාවිතාව විධිමත් කරයි, එමඟින් සම්භාවිතා මිනුම ලෙස හඳුන්වන 0 සහ 1 අතර අගයන් ගන්නා මිනුමක් නියැදි අවකාශය ලෙස හැඳින්වෙන ප්‍රතිඵල සමූහයකට පවරයි. නියැදි අවකාශයේ ඕනෑම නිශ්චිත උප කුලකයක් සිදුවීමක් ලෙස හැඳින්වේ. සම්භාවිතා න්‍යායේ කේන්ද්‍රීය විෂයයන් අතරට විවික්ත සහ අඛණ්ඩ අහඹු විචල්‍ය, සම්භාවිතා ව්‍යාප්ති සහ ස්ටෝචස්ටික් ක්‍රියාවලි ඇතුළත් වේ (නිශ්චය නොවන හෝ අවිනිශ්චිත ක්‍රියාවලීන්ගේ හෝ මනින ලද ප්‍රමාණවල ගණිතමය වියුක්ත කිරීම් සපයන තනි සිදුවීම් හෝ අහඹු ආකාරයෙන් කාලයත් සමඟ පරිණාමය විය හැක). අහඹු සිදුවීම් පරිපූර්ණ ලෙස පුරෝකථනය කළ නොහැකි වුවද, ඔවුන්ගේ හැසිරීම ගැන බොහෝ දේ පැවසිය හැකිය. එවැනි හැසිරීම් විස්තර කරන සම්භාවිතා න්‍යායේ ප්‍රධාන ප්‍රතිඵල දෙකක් වන්නේ විශාල සංඛ්‍යා නියමය සහ මධ්‍යම සීමා ප්‍රමේයයයි.
සම්භාවිතාව සසම්භාවී විචල්‍යය විවික්ත අහඹු විචල්‍යය අඛණ්ඩ අහඹු විචල්‍ය සම්භාවිතා ව්‍යාප්ති විශාල සංඛ්‍යා නීතිය මධ්‍යම සීමා ප්‍රමේයය