සපයන ලද ඡේදයෙන්, පෘතුගීසි සමුද්‍ර ගවේෂණයේ ප්‍රධාන වසර සහ සොයාගැනීම් මොනවාද?
පෘතුගීසි සමුද්‍ර ගවේෂණයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 15 වන සහ 16 වන සියවස් වලදී පෘතුගීසීන් විසින් සිදු කරන ලද තීව්‍ර සමුද්‍ර චාරිකා වල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බොහෝ භූමි ප්‍රදේශ සහ සමුද්‍ර මාර්ග වාර්තා විය. පෘතුගීසි නැවියන් යුරෝපීය ගවේෂණවල පෙරටුගාමීන් වූ අතර, එවකට නැගෙනහිර ඉන්දීය කොදෙව් ලෙස හැඳින්වූ අප්‍රිකාවේ සහ ආසියාවේ වෙරළ තීරයන් සහ කැනඩාව සහ බ්‍රසීලය (බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්) යන වෙරළ තීරයන් වාර්තා කිරීම සහ සිතියම්ගත කිරීම, සොයාගැනීමේ යුගය ලෙස හැඳින්විණි. 1419 දී බටහිර අප්‍රිකාවේ වෙරළ තීරයේ හෙන්රි නැවිගේටර් කුමරුගේ අනුග්‍රහය ඇතිව ක්‍රමානුකූල ගවේෂණ ආරම්භ වූ අතර, බර්තොලමියු ඩයස් 1488 දී සුබ හෝප් කේප් වෙත ළඟා වී ඉන්දියන් සාගරයට ඇතුළු විය. වසර දහයකට පසු, 1498 දී, වාස්කෝ ඩා ගාමා පළමු නැව් සමූහය මෙහෙයවීය. අප්‍රිකාව සිට ඉන්දියාව දක්වා, කැලිකට් වෙත පැමිණ පෘතුගාලයේ සිට ඉන්දියාවට සමුද්‍ර මාර්ගයක් ආරම්භ කිරීම. පෘතුගීසි ගවේෂණ පසුව අග්නිදිග ආසියාවට ගිය අතර, ඔවුන් ඉන්දියාවට පළමු පැමිණීමෙන් වසර හතළිස් හතරකට පසු 1542 දී ජපානයට ළඟා විය. 1500 දී පෘතුගීසි වංශාධිපතියෙකු වූ පේද්‍රෝ අල්වාරෙස් කබ්රාල් බ්‍රසීලය සොයා ගත් පළමු යුරෝපීයයා බවට පත්විය.
1419 දී පෘතුගීසීන් බටහිර අප්‍රිකාවේ වෙරළ තීරයේ මුහුදු ගවේෂණ ආරම්භ කළහ. ඉලක්කය වූයේ අප්‍රිකාව වටා ගොස් මුහුදු මාර්ගයෙන් ඉන්දියාවට පැමිණීමයි. 1488 දී බර්තොලමියු ඩයස් ගුඩ් හෝප් කේප් වෙත ළඟා වී ඉන්දියන් සාගරයට ඇතුළු විය. 1498 දී වස්කෝ ද ගාමා අවසානයේ ඉන්දියාවට ළඟා විය. 1500 වන විට බ්‍රසීලය ද සොයාගෙන 1542 දී ජපානයට ළඟා විය.