 ග්‍රීසිය අවට ප්‍රදේශ වල නම සහ ඡේදයේ උපදෙස් අනුව කණ්ඩායම් ලැයිස්තුගත කරන්න. ප්‍රතිඵල කොමාවෙන් වෙන් කළ ආකෘතියෙන් ලැයිස්තුගත කරන්න.
ග්‍රීසිය, නිල වශයෙන් හෙලනික් ජනරජය, අග්නිදිග යුරෝපයේ රටකි. එය පිහිටා ඇත්තේ බෝල්කන් අර්ධද්වීපයේ දකුණු කෙළවරේ වන අතර එය යුරෝපයේ, ආසියාවේ සහ අප්‍රිකාවේ සන්ධිස්ථානයක පිහිටා ඇත. ග්‍රීසිය වයඹ දෙසින් ඇල්බේනියාව, උතුරින් උතුරු මැසිඩෝනියාව සහ බල්ගේරියාව සහ ඊසාන දෙසින් තුර්කිය සමඟ ගොඩබිම් මායිම් බෙදා ගනී. ඊජියන් මුහුද ප්‍රධාන ගොඩබිමට නැගෙනහිරින් ද, බටහිරින් අයෝනියන් මුහුද ද, දකුණින් ක්‍රීට් මුහුද සහ මධ්‍යධරණී මුහුද ද පිහිටා ඇත. දූපත් දහස් ගණනකින් සමන්විත මධ්‍යධරණී ද්‍රෝණියේ දිගම වෙරළ තීරය ග්‍රීසියේ ඇත. රට සම්ප්‍රදායික භූගෝලීය කලාප නවයකින් සමන්විත වන අතර ආසන්න වශයෙන් මිලියන 10.5 ක ජනගහනයක් ඇත. ඇතන්ස් යනු ජාතියේ අගනුවර සහ විශාලතම නගරය වන අතර පසුව තෙසලෝනිකි සහ පැට්‍රාස් වේ. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, බටහිර දර්ශනය, බටහිර සාහිත්‍යය, ඉතිහාස ලේඛනය, දේශපාලන විද්‍යාව, ප්‍රධාන විද්‍යාත්මක හා ගණිතමය මූලධර්ම, රංග ශාලාව සහ ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා වල උපන් ස්ථානය වන ග්‍රීසිය බටහිර ශිෂ්ටාචාරයේ තොටිල්ල ලෙස සැලකේ. ක්‍රිස්තු පූර්ව අටවන සියවසේ සිට ග්‍රීකයෝ මධ්‍යධරණී මුහුද සහ කළු මුහුද දක්වා විහිදුණු පොලිස් (ඒකීය පොලිස්) ලෙසින් හැඳින්වෙන විවිධ ස්වාධීන නගර රාජ්‍යවලට සංවිධානය වූහ. මැසිඩෝනියාවේ II වන පිලිප් ක්‍රි.පූ. හතරවන සියවසේදී වර්තමාන ග්‍රීසියේ බොහෝ ප්‍රදේශයක් එක්සත් කළේය, ඔහුගේ පුත් මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් සමඟින්, නැගෙනහිර මධ්‍යධරණී මුහුදේ සිට ඉන්දියාවේ වයඹ ප්‍රදේශ දක්වා පුරාණ ලෝකයේ බොහෝමයක් වේගයෙන් යටත් කර ගත්තේය. පසුකාලීන හෙලනිස්ටික් යුගයේදී ග්‍රීක සංස්කෘතියේ උච්චතම අවස්ථාව සහ පුරාණයේ බලපෑම දක්නට ලැබුණි. ක්‍රි.පූ දෙවන සියවසේදී ග්‍රීසිය රෝමය විසින් ඈඳා ගන්නා ලද අතර එය රෝම අධිරාජ්‍යයේ සහ එහි අඛණ්ඩ පැවැත්ම වන බයිසැන්තියානු අධිරාජ්‍යයේ අනිවාර්ය අංගයක් බවට පත් විය, එය සංස්කෘතික හා භාෂාමය වශයෙන් ප්‍රධාන වශයෙන් ග්‍රීක විය. ක්‍රි.ව. පළමු සියවසේ බිහි වූ ග්‍රීක ඕතඩොක්ස් පල්ලිය, නූතන ග්‍රීක අනන්‍යතාව හැඩගැස්වීමට සහ ග්‍රීක සම්ප්‍රදායන් පුළුල් ඕතඩොක්ස් ලෝකයට සම්ප්‍රේෂණය කිරීමට උපකාරී විය. 15 වන ශතවර්ෂයේ මැද භාගයේ ඔටෝමාන් පාලනයට යටත් වීමෙන් පසුව, 1830 දී නිදහස් යුද්ධයකින් පසු ග්‍රීසිය නූතන ජාතික රාජ්‍යයක් ලෙස මතු විය. පළමු වසර සියය තුළ ග්‍රීසියේ රාජධානිය එහි භෞමික ව්‍යාප්තිය අපේක්ෂා කළ අතර, එය ප්‍රධාන වශයෙන් 20 වන සියවසේ මුල් භාගයේදී, බෝල්කන් යුද්ධ සමයේදී සහ 1922 දී ග්‍රීසියේ කුඩා ආසියාවේ ව්‍යසනයේ ව්‍යසනය දක්වා ළඟා විය. ඉන් පසුව ඇති වූ කෙටිකාලීන ජනරජය වට වී ගියේය. සිවිල් ආරවුල්වල ප්‍රතිවිපාක මගින්, 1936 දී අවසන් විය, රාජකීය ආඥාදායකත්වයක් පැනවීම, දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේ හමුදා වාඩිලෑම, සිවිල් යුද්ධය සහ මිලිටරි ආඥාදායකත්වය මගින් සලකුණු කරන ලද ඒකාධිපති පාලනයේ දිගු කාල පරිච්ඡේදයක් ආරම්භ කළේය. ග්‍රීසිය 1950 සිට 1970 දක්වා වාර්තාගත ආර්ථික වර්ධනයක් අත්කර ගත් අතර, එය සංවර්ධිත ජාතීන් අතරට එක්වීමට ඉඩ සැලසීය. 1974-75 දී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කරන ලද අතර එතැන් සිට ග්‍රීසිය පාර්ලිමේන්තු ජනරජයක් විය. රටේ පොහොසත් ඓතිහාසික උරුමය එහි යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම අඩවි 18 මගින් අර්ධ වශයෙන් පිළිබිඹු වේ.
වයඹ දෙසින් ඇල්බේනියාව, උතුරින් උතුරු මැසිඩෝනියාව සහ බල්ගේරියාව, ඊසාන දෙසින් තුර්කිය, නැගෙනහිරින් ඒජියන් මුහුද, බටහිරින් අයෝනියන් මුහුද සහ දකුණින් ක්‍රීට් මුහුද සහ මධ්‍යධරණී මුහුද.