ඇල්බට් අයින්ස්ටයින් විසින් ප්‍රකාශයට පත් කළ පෙරළිකාර පත්‍රිකා හතර කුමක්ද?
ඇල්බට් අයින්ස්ටයින් (/ˈaɪnstaɪn/ EYEN-styne; ජර්මානු: [ˈalbɛʁt ˈʔaɪnʃtaɪn] (සවන් දෙන්න); 14 මාර්තු 1879 - 18 අප්‍රේල් 1955) යනු ජර්මානු උපත ලද න්‍යායික හා භෞතික විද්‍යාඥයින් අතරින් විශිෂ්ටතම භෞතික විද්‍යාඥයෙකු බවට පත් විය. කාලය. අයින්ස්ටයින් වඩාත් ප්‍රකට වන්නේ සාපේක්ෂතාවාදයේ න්‍යාය වර්ධනය කිරීම සඳහා වන නමුත් ඔහු ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව පිළිබඳ න්‍යාය වර්ධනය කිරීම සඳහා වැදගත් දායකත්වයක් ලබා දුන්නේය. සාපේක්ෂතාවාදය සහ ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව නූතන භෞතික විද්‍යාවේ කුළුණු දෙකයි. සාපේක්ෂතා වාදයෙන් පැන නගින ඔහුගේ ස්කන්ධ-ශක්ති සමානතා සූත්‍රය E = mc2 "ලෝකයේ වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ සමීකරණය" ලෙස නම් කර ඇත. ඔහුගේ කාර්යය විද්‍යාවේ දර්ශනය කෙරෙහි එහි බලපෑම සඳහා ද ප්‍රසිද්ධය. ඔහු 1921 භෞතික විද්‍යාව සඳහා නොබෙල් ත්‍යාගය ලබා ගත්තේ "සෛද්ධාන්තික භෞතික විද්‍යාවට කළ සේවය වෙනුවෙන් සහ විශේෂයෙන්ම ප්‍රකාශ විද්‍යුත් ආචරණයේ නියමය සොයා ගැනීම වෙනුවෙන්", ක්වොන්ටම් න්‍යායේ වර්ධනයේ ප්‍රධාන පියවරකි. ඔහුගේ බුද්ධිමය ජයග්‍රහණ සහ ප්‍රභවය "අයින්ස්ටයින්" "ප්‍රතිභාව" යන්නට සමාන පදයක් වීමට හේතු විය. ආවර්තිතා වගුවේ කෘත්‍රිම මූලද්‍රව්‍යයක් වන අයින්ස්ටේනියම් ඔහුට ගෞරවයක් වශයෙන් නම් කරන ලදී. 1905 දී, සමහර විට ඔහුගේ annus mirabilis ('ආශ්චර්ය වසර') ලෙස විස්තර කරන ලද වසරක්, අයින්ස්ටයින් පෙරළිකාර පත්‍රිකා හතරක් ප්‍රකාශයට පත් කළේය. මේවා ප්‍රකාශ විද්‍යුත් ආචරණය පිළිබඳ න්‍යාය ගෙනහැර දැක්වීය, බ්‍රව්නියානු චලිතය පැහැදිලි කළේය, විශේෂ සාපේක්‍ෂතාවාදය හඳුන්වා දෙන ලදී, සහ ස්කන්ධ-ශක්ති සමානාත්මතාවය පෙන්නුම් කළේය. අයින්ස්ටයින් සිතුවේ විද්‍යුත් චුම්භක ක්ෂේත්‍රයේ නීති සමඟ සම්භාව්‍ය යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ නීති තවදුරටත් සමපාත කළ නොහැකි බවයි, එය ඔහුගේ විශේෂ සාපේක්ෂතාවාදය වර්ධනය කිරීමට හේතු විය. ඉන්පසු ඔහු ගුරුත්වාකර්ෂණ ක්ෂේත්‍ර සඳහා න්‍යාය ව්‍යාප්ත කළේය; ඔහු 1916 දී ඔහුගේ ගුරුත්වාකර්ෂණ න්‍යාය හඳුන්වා දෙමින් සාමාන්‍ය සාපේක්ෂතාවාදය පිළිබඳ ලිපියක් ප්‍රකාශයට පත් කළේය. 1917 දී ඔහු විශ්වයේ ව්‍යුහය ආදර්ශනය කිරීම සඳහා සාමාන්‍ය සාපේක්ෂතාවාදය යොදා ගත්තේය. ඔහු සංඛ්‍යාන යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ සහ ක්වොන්ටම් න්‍යායේ ගැටලු සමඟ දිගටම කටයුතු කළ අතර, එය අංශු න්‍යාය සහ අණුවල චලිතය පිළිබඳ ඔහුගේ පැහැදිලි කිරීම්වලට තුඩු දුන්නේය. ඔහු ආලෝකයේ තාප ගුණ සහ ආලෝකයේ ෆෝටෝන න්‍යායේ පදනම දැමූ විකිරණ පිළිබඳ ක්වොන්ටම් න්‍යාය ද විමර්ශනය කළේය.
ඇල්බට් අයින්ස්ටයින්, 14 මාර්තු 1879 - 18 අප්‍රේල් 1955 ජර්මානු ජාතික න්‍යායාත්මක භෞතික විද්‍යාඥයෙක්, සර්වකාලීන ශ්‍රේෂ්ඨතම සහ වඩාත්ම බලගතු භෞතික විද්‍යාඥයෙකු ලෙස පුළුල් ලෙස පිළිගැනේ. අයින්ස්ටයින් වඩාත් ප්‍රකට වන්නේ සාපේක්ෂතාවාදයේ න්‍යාය වර්ධනය කිරීම සඳහා වන නමුත් ඔහු ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව පිළිබඳ න්‍යාය වර්ධනය කිරීම සඳහා වැදගත් දායකත්වයක් ලබා දුන්නේය. සාපේක්ෂතාවාදය සහ ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව නූතන භෞතික විද්‍යාවේ කුළුණු දෙකයි. සාපේක්ෂතා වාදයෙන් පැන නගින ඔහුගේ ස්කන්ධ-ශක්ති සමානතා සූත්‍රය E = mc2 "ලෝකයේ වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ සමීකරණය" ලෙස නම් කර ඇත. ඔහුගේ කාර්යය විද්‍යාවේ දර්ශනය කෙරෙහි එහි බලපෑම සඳහා ද ප්‍රසිද්ධය. ඔහු 1921 භෞතික විද්‍යාව සඳහා නොබෙල් ත්‍යාගය ලබා ගත්තේ "සෛද්ධාන්තික භෞතික විද්‍යාවට කළ සේවය වෙනුවෙන් සහ විශේෂයෙන්ම ප්‍රකාශ විද්‍යුත් ආචරණයේ නියමය සොයා ගැනීම වෙනුවෙන්", ක්වොන්ටම් න්‍යායේ වර්ධනයේ ප්‍රධාන පියවරකි. ඔහුගේ බුද්ධිමය ජයග්‍රහණ සහ ප්‍රභවය "අයින්ස්ටයින්" "ප්‍රතිභාව" යන්නට සමාන පදයක් වීමට හේතු විය. ආවර්තිතා වගුවේ කෘත්‍රිම මූලද්‍රව්‍යයක් වන අයින්ස්ටේනියම් ඔහුට ගෞරවයක් වශයෙන් නම් කරන ලදී. 1905 දී, සමහර විට ඔහුගේ annus mirabilis ('ආශ්චර්ය වසර') ලෙස විස්තර කරන ලද වසරක්, අයින්ස්ටයින් පෙරළිකාර පත්‍රිකා හතරක් ප්‍රකාශයට පත් කළේය. මේවා ප්‍රකාශ විද්‍යුත් ආචරණය පිළිබඳ න්‍යාය ගෙනහැර දැක්වීය, බ්‍රව්නියානු චලිතය පැහැදිලි කළේය, විශේෂ සාපේක්‍ෂතාවාදය හඳුන්වා දෙන ලදී, සහ ස්කන්ධ-ශක්ති සමානාත්මතාවය පෙන්නුම් කළේය. අයින්ස්ටයින් සිතුවේ විද්‍යුත් චුම්භක ක්ෂේත්‍රයේ නීති සමඟ සම්භාව්‍ය යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ නීති තවදුරටත් සමපාත කළ නොහැකි බවයි, එය ඔහුගේ විශේෂ සාපේක්ෂතාවාදය වර්ධනය කිරීමට හේතු විය. ඉන්පසු ඔහු ගුරුත්වාකර්ෂණ ක්ෂේත්‍ර සඳහා න්‍යාය ව්‍යාප්ත කළේය; ඔහු 1916 දී ඔහුගේ ගුරුත්වාකර්ෂණ න්‍යාය හඳුන්වා දෙමින් සාමාන්‍ය සාපේක්ෂතාවාදය පිළිබඳ ලිපියක් ප්‍රකාශයට පත් කළේය. 1917 දී ඔහු විශ්වයේ ව්‍යුහය ආදර්ශනය කිරීම සඳහා සාමාන්‍ය සාපේක්ෂතාවාදය යොදා ගත්තේය. ඔහු සංඛ්‍යාන යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ සහ ක්වොන්ටම් න්‍යායේ ගැටලු සමඟ දිගටම කටයුතු කළ අතර, එය අංශු න්‍යාය සහ අණුවල චලිතය පිළිබඳ ඔහුගේ පැහැදිලි කිරීම්වලට තුඩු දුන්නේය. ඔහු ආලෝකයේ තාප ගුණ සහ ආලෝකයේ ෆෝටෝන න්‍යායේ පදනම දැමූ විකිරණ පිළිබඳ ක්වොන්ටම් න්‍යාය ද විමර්ශනය කළේය.