 "බයික් ෂෙඩිං" යන වාක්‍ය ඛණ්ඩය නිර්මාණය කළේ කවුද සහ කවදාද?
සුළු දේ පිළිබඳ නීතිය යනු සංවිධානයක් තුළ සිටින පුද්ගලයන් සාමාන්‍යයෙන් හෝ සාමාන්‍යයෙන් සුළු කාරණා සඳහා අසමානුපාතික බරක් ලබා දෙන බවට C. Northcote Parkinson ගේ 1957 තර්කයයි. පාකින්සන් විසින් න්‍යෂ්ටික බලාගාරයක් සඳහා සැලසුම් අනුමත කිරීම තම කාර්යය වූ ප්‍රබන්ධ කමිටුවක නිදසුන සපයන අතර, කාර්ය මණ්ඩල බයිසිකල් මඩුව සඳහා භාවිතා කළ යුතු ද්‍රව්‍ය වැනි සාපේක්ෂ වශයෙන් සුළු නමුත් පහසුවෙන් ග්‍රහණය කර ගත හැකි ගැටළු පිළිබඳ සාකච්ඡා සඳහා එහි වැඩි කාලයක් ගත කරයි. , වඩා වැදගත් හා වඩා දුෂ්කර හා සංකීර්ණ කාර්යයක් වන ශාකයේම යෝජිත සැලසුම නොසලකා හරින අතර. මෘදුකාංග සංවර්ධනය සහ අනෙකුත් ක්‍රියාකාරකම් සඳහා නීතිය ක්‍රියාත්මක කර ඇත. පාකින්සන්ගේ උදාහරණය මත බයිසිකල්-ෂෙඩ් ආචරණය, බයිසිකල්-ෂෙඩ් ආචරණය සහ බයිසිකල්-ෂෙඩිං යන යෙදුම් නිර්මාණය කරන ලදී; එය 1999 දී ඩෙන්මාර්ක මෘදුකාංග සංවර්ධක Poul-Henning Kamp විසින් Berkeley මෘදුකාංග බෙදාහැරීමේ ප්‍රජාව තුළ ප්‍රචලිත කරන ලද අතර, ඒ හේතුවෙන්, සාමාන්‍යයෙන් මෘදුකාංග සංවර්ධන ක්ෂේත්‍රය තුළ ජනප්‍රිය වී ඇත. තර්කය බයිසිකල් මඩුවක් සංකල්පය මුලින්ම ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ ඔහුගේ පුළුල් "පාකින්සන් නීතිය" කළමනාකාරීත්වයේ ප්‍රහේලිකාවක් වශයෙනි. පරමාණුක ප්‍රතික්‍රියාකාරකයක් පිළිබඳ කමිටුවක සාකච්ඡාවක උදාහරණය සමඟ ඔහු මෙම "සුළු දෙය පිළිබඳ නීතිය" නාට්‍යකරණය කරයි, එය බයිසිකල් මඩුවක් මත සාකච්ඡා කිරීම හා සැසඳීම. ඔහු පැවසූ පරිදි: "න්‍යාය පත්‍රයේ ඕනෑම අයිතමයක් සඳහා ගත කරන කාලය, සම්බන්ධ වූ [මුදල්] එකතුවට ප්‍රතිලෝම සමානුපාතික වේ." ප්‍රතික්‍රියාකාරකයක් ඉතා විශාල මිල අධික හා සංකීර්ණ වන අතර සාමාන්‍ය පුද්ගලයකුට එය තේරුම් ගත නොහැක (විචිකිච්ඡාව පිළිකුල් කිරීම බලන්න), එබැවින් එහි වැඩ කරන අයට එය වැටහෙන බව උපකල්පනය කරයි. කෙසේ වෙතත්, සෑම කෙනෙකුටම ලාභ, සරල බයිසිකල් මඩුවක් දෘශ්‍යමාන කළ හැකිය, එබැවින් සැලසුම් කිරීම නිමක් නැති සාකච්ඡා ඇති කළ හැකිය, මන්ද සම්බන්ධ වන සෑම කෙනෙකුටම තමන්ගේම යෝජනාවක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට සහ පුද්ගලික දායකත්වය පෙන්වීමට අවශ්‍ය වේ. බයික් ෂෙඩ් එකක් වගේ සමාජයට අලුත් දෙයක් ගොඩනඟන්න කියලා යෝජනාවක් ආවාට පස්සේ ඒවට සම්බන්ධ හැමෝම විස්තර ගැන වාද කරනකොට ප්‍රශ්න ඇති වෙනවා. මෙය හුදෙක් දැනුම තිබීම මත පදනම්ව සෑම කුඩා අංගයක් ගැනම තර්ක කිරීම අවශ්‍ය නොවන බව පෙන්නුම් කරන රූපකයකි. යම් වෙනසක් මගින් ජනනය වන ඝෝෂා ප්‍රමාණය වෙනසෙහි සංකීර්ණත්වයට ප්‍රතිලෝමව සමානුපාතික වන බව ඇතැම් අය අදහස් දක්වා ඇත. චර්යා පර්යේෂණ මගින් සුලුබව පිළිබඳ නීතිය සහාය දක්වයි. මිනිසුන් කුඩා තීරණ සඳහා ගත යුතු කාලයට වඩා වැඩි කාලයක් ගත කරන අතර විශාල තීරණ සඳහා ගත යුතු කාලයට වඩා අඩු කාලයක් ගත කරයි. සරල පැහැදිලි කිරීමක් නම්, තීරණයක් ගැනීමේ ක්‍රියාවලියේදී, තීරණයක් ගැනීමට ප්‍රමාණවත් තොරතුරු රැස්කර තිබේද යන්න තක්සේරු කළ යුතුය. මිනිසුන්ට ප්‍රමාණවත් තොරතුරු තිබේද යන්න පිළිබඳව මිනිසුන් වැරදි කරන්නේ නම්, ඔවුන් විශාල තීරණ ගැනීම සඳහා ඉතා ඉක්මනින් නතර වීමට නැඹුරු වනු ඇත. හේතුව විශාල තීරණ සඳහා දිගු කාලයක් තොරතුරු රැස් කිරීම අවශ්‍ය වීමයි. ප්‍රමාණවත් තොරතුරු ලබා ගැනීමට පෙර එය වැරැද්දක් කිරීමට (සහ නැවැත්වීමට) වැඩි කාලයක් ඉතිරි කරයි. අනෙක් අතට, මිනිසුන් කලින් නතර කළ යුතු කුඩා තීරණ සඳහා, ඔවුන් වැරදීමකින් බොහෝ වේලාවක් මෙනෙහි කළ හැකිය. ආශ්‍රිත මූලධර්ම සහ සූත්‍රගත කිරීම් සමාන හැඟීම් ප්‍රකාශ කරන විශේෂිත ගැටළු වසම්වල ප්‍රසිද්ධ තවත් මූලධර්ම කිහිපයක් තිබේ. පරිගණක විද්‍යාඥ ෆිලිප් වොඩ්ලර් සඳහා නම් කරන ලද වොඩ්ලර්ගේ නියමය, ක්‍රමලේඛන-භාෂා නිර්මාණ මධ්‍යස්ථාන පිළිබඳ වැඩි සාකච්ඡාවක් වාක්‍ය ඛණ්ඩය (තර්කයේ අරමුණු සඳහා විසඳන ලද ගැටලුවක් ලෙස සලකනු ලැබේ) අර්ථ ශාස්ත්‍රයට ප්‍රතිවිරුද්ධ බව ප්‍රකාශ කරන මූලධර්මයකි. Sayre ගේ නියමය වඩාත් පොදු මූලධර්මයක් වන අතර, එය (වෙනත් සූත්‍රගත කිරීම් අතර) "ඕනෑම ආරවුලකදී, හැඟීම්වල තීව්‍රතාවය පරදුවට තබා ඇති ගැටළු වල වටිනාකමට ප්‍රතිලෝමව සමානුපාතික වේ"; මූලධර්මයේ බොහෝ සූත්‍රගත කිරීම් ශාස්ත්‍රීය කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි.
"බයික් ෂෙඩිං" යන වාක්‍ය ඛණ්ඩය 1957 දී සී. නෝර්ත්කෝට් පාකින්සන් විසින් හඳුන්වා දෙන ලදී.