 බුදුදහමේ "කර්ම" සංකල්පය මට පැහැදිලි කරන්න.
කර්මය යනු බුදුදහමේ වඩාත්ම වැරදි ලෙස වටහා ගත් අංගයකි. සරලව කිවහොත්, කර්මය යනු ක්‍රියාව සහ ප්‍රතික්‍රියා පිළිබඳ නීතියයි. අපගේ ක්‍රියාවන්, භෞතික සහ සිතුවිලි යන දෙකම ලෝකයේ ඇති ක්‍රියාවන් වේ. ප්‍රතික්‍රියා නළුවාගේ ජීවිතයේ එනම් අපේම ජීවිතය තුළ ඒවායේ ප්‍රකාශනයන් ලෙස හැඳින්විය හැක. නිදසුනක් වශයෙන්, ඔබේ මනස තණ්හාව, තවත් කෙනෙකුට හානි කිරීම වැනි නපුරු සිතුවිලි සහ ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පිරී තිබේ යැයි සිතමු. එම අවස්ථාවේ දී, එය පිළිඹිබු වන්නේ අප කිසිදා සෑහීමකට පත් නොවන නිසා නොසන්සුන් භාවය, තවත් පුද්ගලයෙකුට හානියක් කිරීම සඳහා දඬුවම් සහ පිළිවෙළින් වෙනත් කෙනෙකු මෙන් වීමට ආතතියයි. සාධනීය උදාහරණයක් ලෙස, ත්‍යාගශීලීව, ධාර්මිකව, කරුණාවෙන් සහ අවංකව යහපත් දේ එළියට දැමීමෙන් ජීවත්වන ජීවිතයක් සමාජය තුළ ගෞරවයට හා තෘප්තිමත් ජීවිතයකට මඟ පාදයි. තවද, බුදුදහම පුනරුත්පත්තිය විශ්වාස කරයි. ඉතින් මේ ජීවිතයේදී කරන යහපත් ක්‍රියා සහ ක්‍රියාවන් ඊළඟ ජීවිතයේදීත් ප්‍රතිඵල ලබනවා. එබැවින් කර්ම සමීකරණය සාපේක්ෂව සරල ය. යහපත කරන්න, සමාජයේ සහ තමාගේ අභිවෘද්ධිය සඳහා වැඩ කරන්න.