 ඇනප්ලාස්මා බැක්ටීරියාවේ ප්‍රධාන බැක්ටීරියා රෝග කාරක දෙක කුමක්ද?
ඇනප්ලාස්මෝසිස් යනු කිනිතුල්ලන්ගෙන් බෝවන රෝගයක් වන අතර එය රූමිනන්, බල්ලන් සහ අශ්වයින්ට බලපාන අතර එය ඇනප්ලාස්මා බැක්ටීරියාව මගින් ඇතිවේ. ඇනප්ලාස්මෝසිස් යනු බෝවන නමුත් බෝ නොවන රෝගයකි. ඇනප්ලාස්මෝසිස් යාන්ත්‍රික හා ජීව විද්‍යාත්මක දෛශික ක්‍රියාවලීන් හරහා සම්ප්‍රේෂණය කළ හැක. ඇනප්ලාස්මෝසිස් රෝගය "කහ බෑගය" හෝ "කහ උණ" ලෙසද හැඳින්විය හැක, මන්ද ආසාදිත සත්වයාට සෙංගමාල පෙනුමක් ඇති විය හැක. ආසාදනවල අනෙකුත් සලකුණු වන්නේ බර අඩු වීම, පාචනය, සමේ සුදුමැලි වීම, ආක්රමණශීලී හැසිරීම් සහ අධික උණ. විවිධ කිනිතුල්ලන් විශේෂ බොහොමයකට ඇනප්ලාස්මෝසිස් ඇති කරන බැක්ටීරියා රැගෙන යා හැකිය. ප්‍රධාන බැක්ටීරියා රෝග කාරක දෙක වන්නේ Anaplasma marginale සහ Anaplasma phagocytophilum වේ. මෙම ක්ෂුද්ර ජීවීන් ග්රෑම්-ඍණ, සහ රතු රුධිර සෛල ආසාදනය කරයි. ධාරකයට ඇනප්ලාස්මෝසිස් ආසාදනය වූ පසු, ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය ආසාදිත රතු රුධිර සෛල සමඟ සටන් කර මරා දැමීමට උත්සාහ කරයි, නමුත් සෞඛ්‍ය සම්පන්න රතු රුධිර සෛල ද විනාශ කරයි. දකුණු ඇමරිකාවේ ප්‍රංශ ගයනාවේ පමණක් අනාවරණය වූ දුර්ලභ සත්ත්ව විශේෂයක් වන ස්පාරූයින් ඇනප්ලාස්මෝසිස් සඳහා ඇනප්ලාස්මා ස්පරෝයිනන්ස් විශේෂය වගකිව යුතුය. මෙම රෝගය විස්තර කරන ලද්දේ වැසි වනාන්තරයේ ගැඹුරින් වැඩ කරන රහසිගත රන් ආකර කරුවෙකු විසිනි. ඔහුගේ රතු රුධිරාණු ආසාදනය වීම නිසා ඔහුගේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය දැඩි ලෙස පිරිහීමට හේතු වූ අතර ඔහුව රෝහල් ගත කිරීමට සිදු විය. අණුක ටයිප් කිරීම මගින් පෙන්නුම් කළේ ඇනප්ලාස්මා ස්පරෝයින්ස් දන්නා සියලුම විශේෂවලට වෙනස් වන අතර බ්‍රසීලයේ වැසි වනාන්තර වන සතුන් තුළ ආසාදන ඇති කරන මෑතකදී විස්තර කරන ලද ඇනප්ලාස්මා විශේෂවලට වඩා ජානමය වශයෙන් සම්බන්ධ බවයි. ඇනප්ලාස්මෝසිස් සඳහා USDA විසින් අනුමත කරන ලද A. ආන්තිකයේ සියලුම වික්‍රියා සඳහා දැනට පවතින සජීවී හෝ අක්‍රිය එන්නත් නොමැති අතර, වෙනත් වැළැක්වීමේ ක්‍රම තිබේ. රූමිනන් රංචු සඳහා කිනිතුල්ලන් සහ මැස්සන් පාලනය කිරීම ඵලදායී විය හැකි නමුත් ශ්රම තීව්ර විය හැක. එක් එක් භාවිතයෙන් පසු ශල්ය උපකරණ සනීපාරක්ෂාව ඇතුළුව රසායනික ක්රම ද භාවිතා කළ හැකිය. ටෙට්‍රාසයික්ලයින් ඖෂධ යනු ඇනප්ලාස්මෝසිස් සඳහා වඩාත් සුලභ ප්‍රතිකාරය වන අතර සත්වයාට යම් කාලයක් සඳහා ප්‍රතිශක්තිය ලබා දිය හැකිය. මෙම රෝගය එක්සත් ජනපදයේ දකුණු සහ බටහිර ප්‍රදේශවල බහුලව දක්නට ලැබෙන නමුත් ටෙට්‍රාසයික්ලයින් ඖෂධ භාවිතය නිසා එය තවදුරටත් ප්‍රධාන ගැටලුවක් ලෙස නොසැලකේ.
ප්‍රධාන බැක්ටීරියා රෝග කාරක දෙක වන්නේ Anaplasma marginale සහ Anaplasma phagocytophilum වේ. මෙම ක්ෂුද්ර ජීවීන් ග්රෑම්-ඍණ, සහ රතු රුධිර සෛල ආසාදනය කරයි.