 නොබෙල් ත්‍යාගලාභී තේරීම් පිළිබඳ මතභේද පිළිබඳ මෙම ඡේදයේ නම් කර ඇති සියලුම කතුවරුන් උපුටා ගන්න
1901 සිට 1912 දක්වා, කොන්සර්වේටිව් කාල් ඩේවිඩ් ඇෆ් විර්සන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් යුත් කමිටුව, 'පරමාදර්ශය කරා' මානව වර්ගයාගේ අරගලයට එහි දායකත්වයට එරෙහිව කෘතියක සාහිත්‍යමය ගුණය කිරා මැන බැලුවේය. ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි, හෙන්රික් ඉබ්සන්, එමයිල් සෝලා සහ මාර්ක් ට්වේන් අද අඩුවෙන් කියවා ඇති කතුවරුන් වෙනුවෙන් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. 1901 දී ප්‍රංශ කවියෙකු වූ Sully Prudhomme වෙත පිරිනැමූ පළමු ත්‍යාගය දැඩි විවේචනයට ලක් විය. බොහෝ දෙනා විශ්වාස කළේ රුසියානු ලේඛක ටෝල්ස්ටෝයිට සාහිත්‍ය සඳහා පළමු නොබෙල් ත්‍යාගය පිරිනැමිය යුතු බවයි. 1908 දී දාර්ශනික රුඩොල්ෆ් යුකන් නොබෙල් ත්‍යාගලාභියා ලෙස තෝරා ගැනීම සාහිත්‍ය සඳහා වූ නොබෙල් ත්‍යාග ඉතිහාසයේ නරකම වැරැද්දක් ලෙස පුළුල් ලෙස සැලකේ. එම වසරේ ත්‍යාගය සඳහා ප්‍රධාන අපේක්ෂකයින් වූයේ කවියෙකු වන ඇල්ජර්නොන් ස්වින්බර්න් සහ කතුවරිය සෙල්මා ලගර්ලොෆ් ය, නමුත් ඇකඩමිය අපේක්ෂකයින් අතර බෙදී ගිය අතර, සම්මුතියක් ලෙස, නොබෙල්ගේ "පරමාදර්ශී දිශාව" පිළිබඳ ඇකඩමියේ අර්ථ නිරූපණයේ නියෝජිත යූකන් විකල්පයක් ලෙස දියත් කරන ලදී. එකඟ විය හැකි අපේක්ෂකයා. 1909 දී ස්වීඩන් ලේඛිකාවක් වන Selma Lagerlöf නොබෙල් ත්‍යාගලාභී ලෙස තෝරා ගැනීම ("ඇගේ ලේඛනවල ලක්ෂණය වන උසස් විඥානවාදය, විචිත්‍රවත් පරිකල්පනය සහ අධ්‍යාත්මික සංජානනය" සඳහා) ඇගේ ලේඛන විලාසය සහ විෂය කරුණු නිසා දැඩි විවාදයක් ඇති වූ අතර එය එකල සාහිත්‍ය සංග්‍රහයන් බිඳ දැමීය. පළමුවන ලෝක සංග්‍රාමයේදී සහ එහි ආසන්නතම ප්‍රතිඵලය අතරතුර, කමිටුව සටන් නොකරන රටවල ලේඛකයින්ට අනුග්‍රහය දක්වමින් මධ්‍යස්ථ ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කළේය. සාමවාදී කතුවරයා වන රොමේන් රෝලන්ඩ් හට 1915 සඳහා ත්‍යාගය පිරිනමන ලදී. යුද්ධය පැවති අනෙකුත් වසරවල ස්කැන්ඩිනේවියානු ලේඛකයින්ට අනුග්‍රහය දක්වන ලදී, නැතහොත් සම්මානය කල් දමන ලදී. 1931 දී ත්‍යාගය ප්‍රදානය කරන ලද්දේ එම වසර මුලදී මියගිය කවියා සහ ස්වීඩන් ඇකඩමියේ හිටපු ස්ථිර ලේකම් එරික් ඇක්සෙල් කාර්ෆෙල්ඩ්ට ය. ත්‍යාගය මතභේදයට තුඩු දුන්නේ සාහිත්‍ය සඳහා නොබෙල් ත්‍යාගය මරණින් පසු ප්‍රදානය කරන ලද පළමු හා එකම අවස්ථාව වූ නිසා නොව, ඇකඩමිය මීට පෙර එම සාහිත්‍ය යුගයේ තවත් ස්වීඩන් ලේඛකයින් දෙදෙනෙකු වන 1909 දී සෙල්මා ලගර්ලොෆ් සහ 1916 දී වර්නර් වොන් හයිඩෙන්ස්ටම් යන දෙදෙනාට ප්‍රදානය කර ඇති බැවිනි. Karlfeldt ගැන අසා ඇත්තේ ස්වල්ප දෙනෙක් බැවින් ජාත්‍යන්තරව එය දැඩි ලෙස විවේචනයට ලක් විය. 1938 දී පර්ල් බක්ට පිරිනැමූ නොබෙල් ත්‍යාගය ත්‍යාග ඉතිහාසයේ වඩාත්ම විවේචනයට ලක් වූ එකකි. ඇකඩමිය බක්ට ප්‍රදානය කළේ "චීනයේ ගොවි ජීවිතය පිළිබඳ ඇගේ පොහොසත් හා සැබෑ වීර කාව්‍ය විස්තර සහ ඇගේ චරිතාපදාන විශිෂ්ටතම කෘති සඳහා", වසර කිහිපයකට පෙර ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද පිළිගත් සහ ජනප්‍රිය පොත් ගැන සඳහන් කරමිනි. නමුත් ඇයගේ පසුකාලීන කෘති සාමාන්‍යයෙන් නොබෙල් ත්‍යාගලාභියෙකුගේ සාහිත්‍ය ප්‍රමිතියක් ලෙස නොසැලකේ. ජෝන් ස්ටයින්බෙක්ට 1962 සාහිත්‍ය සඳහා නොබෙල් ත්‍යාගය හිමි විය. මෙම තේරීම දැඩි ලෙස විවේචනයට ලක් වූ අතර එක් ස්වීඩන් පුවත්පතක "ඇකඩමියේ විශාලතම වැරදි වලින් එකක්" ලෙස විස්තර කර ඇත. නිව් යෝර්ක් ටයිම්ස් පුවත්පත "සීමිත දක්ෂතා, ඔහුගේ හොඳම පොත්වල, දසවන මට්ටමේ දාර්ශනිකභාවයෙන් ජලය බැස යන" කතුවරයෙකුට නොබෙල් කමිටුව මෙම සම්මානය ලබා දුන්නේ මන්දැයි ඇසූ අතර, "ලෝරල් සම්මානය ප්‍රදානය නොකිරීම අපට සිත්ගන්නා කරුණකි. ලේඛකයා ... ඔහුගේ වැදගත්කම, බලපෑම සහ සම්පූර්ණ වැඩ කොටස දැනටමත් අපගේ යුගයේ සාහිත්‍යය කෙරෙහි වඩාත් ගැඹුරු හැඟීමක් ඇති කර තිබේ. 1964 දී, ජීන් පෝල් සාත්‍රේට සාහිත්‍ය සඳහා නොබෙල් ත්‍යාගය පිරිනමන ලදී, නමුත් ඔහු එය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් ලිවීය, "මම ජීන් පෝල් සාර්ත්‍රයට අත්සන් කළත් නොබෙල් ත්‍යාගලාභී ජීන් පෝල් සාත්‍රයට අත්සන් කළත් එකම දෙයක් නොවේ. ලේඛකයෙකු තමා ආයතනයක් බවට පරිවර්තනය වීමට ඉඩ දීම ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතුය, එය වඩාත් ගෞරවනීය ස්වරූපයෙන් සිදු වුවද. එසේ වුවද ඔහුට ත්‍යාගය පිරිනමන ලදී. 1970 ත්‍යාගලාභී සෝවියට් විසම්මුතික ලේඛක ඇලෙක්සැන්ඩර් සොල්සෙනිට්සින් ස්ටොක්හෝම්හි නොබෙල් ත්‍යාග ප්‍රදානෝත්සවයට සහභාගී වූයේ සෝවියට් සංගමය පසුව ඔහු නැවත පැමිණීම වළක්වනු ඇතැයි යන බිය නිසා ය (ඔහුගේ කෘති එහි samizdat - රහසිගත ආකාරයෙන් බෙදා හරින ලදී). ස්වීඩන් රජය සොල්සෙනිට්සින්ට මහජන සම්මාන උළෙලක් සහ එහි මොස්කව් තානාපති කාර්යාලයේ දේශන පැවැත්වීමෙන් ගෞරව කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් පසුව, සොල්සෙනිට්සින් එම සම්මානය සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කළේය, ස්වීඩන ජාතිකයන් (පෞද්ගලික උත්සවයකට කැමති වූ) විසින් නියම කරන ලද කොන්දේසි "නොබෙල් ත්‍යාගයටම අපහාසයක්" බව අදහස් දක්වමින්. ." 1974 දෙසැම්බර් 10 වන දින සෝවියට් සංගමයෙන් පිටුවහල් කිරීමෙන් පසුව සොල්සෙනිට්සින් සම්මානය සහ ත්‍යාග මුදල පිළිගත්තේ නැත. ස්වීඩන් ඇකඩමිය තුළ, සාමාජික Artur Lundkvist සාහිත්‍ය සඳහා වන නොබෙල් ත්‍යාගය දේශපාලන ත්‍යාගයක් බවට පත් නොවිය යුතු බවට තර්ක කර ඇති අතර සොල්සෙනිට්සින්ගේ කෘතියේ කලාත්මක වටිනාකම ප්‍රශ්න කළේය. 1974 දී, Graham Greene, Vladimir Nabokov සහ Saul Bellow මෙම ත්‍යාගය සඳහා අපේක්ෂකයන් විය හැකි යැයි විශ්වාස කළ නමුත් ඇකඩමිය ස්වීඩන් කතුවරුන් වන Eyvind Johnson සහ Harry Martinson සඳහා ඒකාබද්ධ සම්මානයක් ලබා දීමට තීරණය කළේය. ඔවුන්ගේ මව් රටෙන් පිටත. බෙලෝට 1976 දී සාහිත්‍ය සඳහා නොබෙල් ත්‍යාගය හිමි විය. ග්‍රීන්ට හෝ නබොකොව්ට එය පිරිනැමුණේ නැත.
 ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි - හෙන්රික් ඉබ්සන් - එමයිල් සෝලා - මාර්ක් ට්වේන් - සුලී ප්‍රුඩෝම් - රුඩොල්ෆ් යුකන් - ඇල්ජර්නන් ස්වින්බර්න් - සෙල්මා ලගර්ලොෆ් - රොමේන් රෝලන්ඩ් - එරික් ඇක්සෙල් කාල්ෆෙල්ඩ් - වර්නර් වොන් හයිඩෙන්ස්ටම් - පර්ල් ඇල්බක් - පර්ල්-බෙක් zhenitsyn - Graham Greene - Vladimir Nabokov - Saul Bellow - Eyvind Johnson - Harry Martinson