 ශුන්‍යයේ මූලාරම්භය පිළිබඳ මෙම ඡේදය සැලකිල්ලට ගෙන, එය ප්‍රථම වරට ඉන්දියාවේ දර්ශනය වූයේ කුමන සියවසේදීද?
පිංගල (ක්‍රි.පූ. 3/2 සියවස), සංස්කෘත ප්‍රොසොඩි විද්‍යාඥයෙකු, කෙටි සහ දිගු අක්ෂර ආකාරයෙන් ද්විමය සංඛ්‍යා භාවිතා කළේය (දෙවැන්න දිග කෙටි අක්ෂර දෙකකට සමාන වේ), එය මෝර්ස් කේතයට සමාන අංකනයකි. පිංගල විසින් ශුන්‍ය යන්න හැඳින්වීම සඳහා සංස්කෘත වචනය śūnya භාවිතා කළේය. දශමස්ථාන අගය අංකනයේ ලිඛිත ඉලක්කමක් ලෙස ශුන්‍යය යන සංකල්පය වර්ධනය වූයේ ඉන්දියාවේ ය. බිංදුව සඳහා සංකේතයක්, තවමත් පවතින හිස් සංකේතයේ පූර්වගාමියා විය හැකි විශාල තිතක්, වෙළඳුන් සඳහා අංක ගණිතය පිළිබඳ ප්‍රායෝගික අත්පොතක් වන බක්ෂාලි අත්පිටපත පුරා භාවිතා වේ. 2017 දී, අත්පිටපතේ සාම්පල තුනක් රේඩියෝ කාබන් කාල නිර්ණය මගින් විවිධ ශතවර්ෂ තුනකින් පැමිණේ: AD 224-383, AD 680-779 සහ AD 885-993, එය දකුණු ආසියාවේ පැරණිතම වාර්තාගත ශුන්‍ය සංකේතය බවට පත් කරයි. අත්පිටපත සෑදූ විවිධ සියවස්වල බර්ච් පොතු කොටස් එකට ඇසුරුම් කළේ කෙසේදැයි නොදනී.
ක්‍රි.පූ 3/2 සියවසේදී පිංගල විසින් ඉන්දියාවේ ප්‍රථම වරට සංස්කෘත භාෂාවෙන් "සුන්යා" ලෙසිනි.