 GAAP ගිණුම්කරණයේ මූලික මූලධර්ම හතර සාරාංශ කරන්න
මූලික අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනීම සහ මූලික ගුණාංග ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා, GAAP හි මූලික උපකල්පන හතරක්, මූලික මූලධර්ම හතරක් සහ මූලික සීමාවන් හතරක් ඇත. උපකල්පන ව්‍යාපාරික ආයතනය: ව්‍යාපාරය එහි හිමිකරුවන්ගෙන් හෝ වෙනත් ව්‍යාපාරවලින් වෙන්ව පවතින බව උපකල්පනය කරයි. ආදායම සහ වියදම පුද්ගලික වියදම් වලින් වෙන්ව තබා ගත යුතුය. Going Concern: ව්‍යාපාරය දින නියමයක් නොමැතිව ක්‍රියාත්මක වනු ඇතැයි උපකල්පනය කරයි. මෙය වත්කම් ප්‍රාග්ධනීකරණය, ක්ෂයවීම් සහ ක්‍රමක්ෂකරණ ක්‍රම වලංගු කරයි. මෙම උපකල්පනය අදාළ නොවේ ඈවර කිරීම නිශ්චිත නම් පමණි. අපේක්ෂා කළ නොහැකි අනාගතයේ දී ව්යාපාරය දිගටම පවතිනු ඇත. මුදල් ඒකක මූලධර්මය: ස්ථාවර මුදල් ඒකකයක් වාර්තා කිරීමේ ඒකකය වනු ඇතැයි උපකල්පනය කරයි. FASB එක්සත් ජනපද ඩොලරයේ නාමික අගය උද්ධමනය සඳහා නොගැලපෙන වාර්තාගත මුදල් ඒකකය ලෙස පිළිගනී. කාල වකවානු මූලධර්මය: ව්‍යවසායයක ආර්ථික ක්‍රියාකාරකම් කෘතිම කාල පරිච්ඡේදවලට බෙදිය හැකි බව ගම්‍ය වේ. මූලධර්ම ඓතිහාසික පිරිවැය මූලධර්මය: සාධාරණ වෙළඳපල වටිනාකමට වඩා වත්කම් සහ වගකීම් අත්පත් කර ගැනීමේ පිරිවැය ගිණුම්ගත කිරීම සහ වාර්තා කිරීම සමාගම්වලට අවශ්‍ය වේ. මෙම මූලධර්මය විශ්වාසදායක තොරතුරු සපයයි (ආත්මික සහ විභව පක්ෂග්‍රාහී වෙළඳපල අගයන් සැපයීමට අවස්ථාව ඉවත් කිරීම), නමුත් එතරම් අදාළ නොවේ. මේ අනුව සාධාරණ අගයන් භාවිතා කිරීමේ ප්රවණතාවයක් පවතී. බොහෝ ණය සහ සුරැකුම්පත් දැන් වෙළඳපල වටිනාකම් අනුව වාර්තා වේ. ආදායම් හඳුනාගැනීමේ මූලධර්මය: සමාගම් උපයන විට ආදායම් වාර්තා කළ යුතු නමුත් ලැබුණු විට නොවේ. මුදල් ප්‍රවාහය ආදායම් පිළිගැනීමට කිසිදු බලපෑමක් නොකරයි. උපචිත පදනම් ගිණුම්කරණයේ සාරය මෙයයි. කෙසේ වෙතත්, අනෙක් අතට, එය ඇත්ත වශයෙන්ම සිදුවී ඇතත් නැතත්, ඒවායේ සිදුවීම සම්භාවිතාවක් ඇති වූ විට, පාඩු හඳුනාගත යුතුය. මෙය ගතානුගතිකත්වයේ සීමාවන් සමඟ සංසන්දනය කරයි, නමුත් එය අනුකූලතාවයේ සීමාව සමඟ ගැටුමකට ගෙන එයි, එයින් පිළිබිඹු වන ආදායම / ලාභය පාඩු පිළිබිඹු වන ආකාරය සමඟ නොගැලපේ. ගැළපෙන මූලධර්මය: වියදම් සාධාරණ වන තාක් ආදායම් සමඟ සැසඳිය යුතුය. වියදම් හඳුනාගනු ලබන්නේ කාර්යය ඉටු කරන විට හෝ නිෂ්පාදනයක් නිෂ්පාදනය කරන විට නොව, කාර්යය හෝ නිෂ්පාදනය ඇත්ත වශයෙන්ම ආදායමට දායක වන විට ය. ආදායම සමඟ සම්බන්ධයක් ඇති කර ගත නොහැකි නම් පමණක්, වත්මන් කාල සීමාව සඳහා වියදම් ලෙස පිරිවැය අය කළ හැකිය (උදා, කාර්යාල වැටුප් සහ අනෙකුත් පරිපාලන වියදම්). මෙම මූලධර්මය සැබෑ ලාභදායිත්වය සහ කාර්ය සාධනය (ආදායම උපයා ගැනීම සඳහා කොපමණ මුදලක් වියදම් කර ඇත්ද යන්න පෙන්වයි) වැඩි ඇගයීමට ඉඩ සලසයි. ක්ෂය වීම සහ විකුණන ලද භාණ්ඩවල පිරිවැය මෙම මූලධර්මයේ යෙදීම සඳහා හොඳ උදාහරණ වේ. සම්පූර්ණ හෙළිදරව් කිරීමේ මූලධර්මය: තොරතුරු විශාල ප්‍රමාණයක් සකස් කිරීමට සහ භාවිතා කිරීමට වැඩි මුදලක් වැය වන බැවින් අනාවරණය කරන ලද තොරතුරු ප්‍රමාණය සහ වර්ග වෙළඳ-විශ්ලේෂණ මත පදනම්ව තීරණය කළ යුතුය. පිරිවැය සාධාරණව තබා ගනිමින් විනිශ්චයක් කිරීමට හෙළිදරව් කරන තොරතුරු ප්‍රමාණවත් විය යුතුය. තොරතුරු මූල්‍ය ප්‍රකාශනවල ප්‍රධාන කොටසෙහි, සටහන්වල හෝ පරිපූරක තොරතුරු ලෙස ඉදිරිපත් කෙරේ සීමාවන් වාස්තවික මූලධර්මය: ගණකාධිකාරීවරුන් විසින් සපයනු ලබන සමාගම් මූල්‍ය ප්‍රකාශන වෛෂයික සාක්ෂි මත පදනම් විය යුතුය. ද්රව්යමය මූලධර්මය: අයිතමයක් වාර්තා කරන විට එහි වැදගත්කම සලකා බැලිය යුතුය. සාධාරණ පුද්ගලයෙකුගේ තීරණයට බලපාන විට අයිතමයක් වැදගත් ලෙස සලකනු ලැබේ. අනුකූලතා මූලධර්මය: සමාගම කාලෙන් කාලයට එකම ගිණුම්කරණ මූලධර්ම සහ ක්‍රම භාවිතා කරයි. ගතානුගතික මූලධර්මය: විසඳුම් දෙකක් අතර තෝරාගැනීමේදී, අඩු වාසිදායක ප්‍රතිඵලයක් ඇති විසඳුම තෝරාගත යුතු විසඳුමයි (කොන්සර්වේටිව් සම්මුතිය බලන්න) පිරිවැය සීමා කිරීම: මූල්‍ය තොරතුරු වාර්තා කිරීමේ ප්‍රතිලාභ සාධාරණීකරණය කළ යුතු අතර සැපයීමේදී පනවන පිරිවැයට වඩා වැඩි විය යුතුය. එය.
GAAP ගිණුම්කරණයේ මූලික මූලධර්ම හතර නම්: 1. ඓතිහාසික පිරිවැය මූලධර්මය: ගිණුම්කරණය සහ ඒවායේ සාධාරණ වෙළඳපල වටිනාකම වෙනුවට වත්කම් සහ වගකීම් අත්පත් කර ගැනීමේ පිරිවැය වාර්තා කිරීම 2. ආදායම් හඳුනාගැනීමේ මූලධර්මය: ලැබීම වෙනුවට උපයන විට වාර්තාගත ආදායම 3. ගැළපෙන මූලධර්මය: වියදම් විය යුතුය. ආදායම් සමග ගැලපේ