 විද්යුත් ක්ෂේත්රයක් නිපදවන්නේ කෙසේද?
විදුලිය යනු විද්‍යුත් ආරෝපණ ගුණයක් ඇති පදාර්ථයේ පැවැත්ම හා චලිතය හා සම්බන්ධ භෞතික සංසිද්ධි සමූහයකි. මැක්ස්වෙල්ගේ සමීකරණ මගින් විස්තර කර ඇති පරිදි විද්‍යුත් චුම්භකත්වයට සම්බන්ධ වන අතර දෙකම විද්‍යුත් චුම්භකත්වයේ සංසිද්ධියේ කොටසක් වේ. අකුණු, ස්ථිතික විදුලිය, විදුලි උණුසුම, විදුලි විසර්ජන සහ තවත් බොහෝ දේ ඇතුළුව විවිධ පොදු සංසිද්ධි විදුලිය හා සම්බන්ධ වේ. ධන හෝ සෘණ විද්‍යුත් ආරෝපණයක් තිබීම විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් ඇති කරයි. විද්යුත් ආරෝපණ චලනය විද්යුත් ධාරාවක් වන අතර චුම්බක ක්ෂේත්රයක් නිපදවයි. බොහෝ යෙදුම් වලදී, කූලොම්බ්ගේ නීතිය මගින් ලබා දෙන විශාලත්වයකින් යුත් ආරෝපණයක් මත බලයක් ක්රියා කරයි. විද්යුත් විභවය සාමාන්යයෙන් වෝල්ට් වලින් මනිනු ලැබේ. විදුලිය බොහෝ නවීන තාක්‍ෂණයන්හි හදවතේ පවතින අතර, මේ සඳහා භාවිතා කරනු ලැබේ: උපකරණ ශක්තිජනක කිරීමට විදුලි ධාරාව භාවිතා කරන විදුලි බලය; රික්තක නල, ට්‍රාන්සිස්ටර, ඩයෝඩ සහ ඒකාබද්ධ පරිපථ වැනි ක්‍රියාකාරී විද්‍යුත් සංරචක සහ ඒ ආශ්‍රිත නිෂ්ක්‍රීය අන්තර් සම්බන්ධතා තාක්ෂණයන් ඇතුළත් වන විද්‍යුත් පරිපථ සමඟ කටයුතු කරන ඉලෙක්ට්‍රොනික. විද්‍යුත් සංසිද්ධි පුරාතනයේ සිට අධ්‍යයනය කර ඇතත්, න්‍යායික අවබෝධයේ ප්‍රගතිය 17 වැනි සහ 18 වැනි සියවස් දක්වා මන්දගාමීව පැවතිණි. විද්‍යුත් චුම්භකත්වය පිළිබඳ න්‍යාය 19 වැනි සියවසේ දී වර්ධනය වූ අතර එම ශතවර්ෂයේ අවසානය වන විට විදුලි ඉංජිනේරුවන් විසින් කාර්මික සහ නේවාසික භාවිතය සඳහා විදුලිය යොදවනු ලැබීය. මේ අවස්ථාවේ විදුලි තාක්ෂණයේ වේගවත් ව්‍යාප්තිය කර්මාන්තය සහ සමාජය පරිවර්තනය කරමින් දෙවන කාර්මික විප්ලවයේ ගාමක බලවේගයක් බවට පත් විය. විදුලියේ අසාමාන්‍ය බහුකාර්‍යතාව යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ එය ප්‍රවාහනය, උණුසුම, ආලෝකය, සන්නිවේදනය සහ ගණනය කිරීම් ඇතුළත් අසීමිත යෙදුම් සමූහයකට යෙදිය හැකි බවයි. විදුලි බලය දැන් නූතන කාර්මික සමාජයේ කොඳු නාරටියයි.
 ධන හෝ සෘණ විද්‍යුත් ආරෝපණයක් තිබීම විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් ඇති කරයි.