 DNA අනුපිළිවෙල යනු කුමක්ද?
DNA අනුක්‍රමණය යනු න්‍යෂ්ටික අම්ල අනුක්‍රමය - DNA හි ඇති නියුක්ලියෝටයිඩ අනුපිළිවෙල නිර්ණය කිරීමේ ක්‍රියාවලියයි. එයට පදනම් හතරේ අනුපිළිවෙල තීරණය කිරීමට භාවිතා කරන ඕනෑම ක්‍රමයක් හෝ තාක්‍ෂණයක් ඇතුළත් වේ: ඇඩිනීන්, ගුවානින්, සයිටොසීන් සහ තයිමින්. වේගවත් DNA අනුක්‍රමික ක්‍රමවල පැමිණීම ජීව විද්‍යාත්මක හා වෛද්‍ය පර්යේෂණ සහ සොයාගැනීම් විශාල ලෙස වේගවත් කර ඇත. මූලික ජීව විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ, DNA Genographic ව්‍යාපෘති සහ වෛද්‍ය රෝග විනිශ්චය, ජෛව තාක්‍ෂණය, අධිකරණ වෛද්‍ය ජීව විද්‍යාව, වෛරස් විද්‍යාව සහ ජීව විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේද වැනි බොහෝ ව්‍යවහාරික ක්ෂේත්‍ර සඳහා DNA අනුපිළිවෙල පිළිබඳ දැනුම අත්‍යවශ්‍ය වී ඇත. සෞඛ්‍ය සම්පන්න සහ විකෘති DNA අනුපිළිවෙලවල් සංසන්දනය කිරීමෙන් විවිධ පිළිකා ඇතුළු විවිධ රෝග හඳුනා ගැනීමට, ප්‍රතිදේහ ප්‍රතිදේහ සංලක්ෂිත කිරීමට සහ රෝගියාට ප්‍රතිකාර කිරීමට මඟ පෙන්වීමට භාවිතා කළ හැක. DNA අනුක්‍රමණය කිරීමට ඉක්මන් ක්‍රමයක් තිබීම, වේගවත් හා වඩාත් පුද්ගලාරෝපිත වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර ලබා දීමටත්, තවත් ජීවීන් හඳුනාගෙන ලැයිස්තුගත කිරීමටත් ඉඩ සලසයි. නවීන DNA අනුක්‍රමික තාක්‍ෂණයෙන් ලබා ගත් අනුක්‍රමණයේ වේගවත් වේගය මිනිස් ජෙනෝමය සහ බොහෝ සතුන්ගේ, ශාකවල සහ ක්ෂුද්‍රජීවීවල අනෙකුත් සම්පූර්ණ DNA අනුපිළිවෙල ඇතුළු විවිධ වර්ගවල සහ ජීව විශේෂවල සම්පූර්ණ DNA අනුක්‍රම හෝ ජෙනෝම අනුක්‍රමණය කිරීමට උපකාරී වී ඇත. විශේෂ. ප්‍රථම DNA අනුපිළිවෙල 1970 ගණන්වල මුල් භාගයේදී අධ්‍යයන පර්යේෂකයන් විසින් ද්විමාන වර්ණදේහ මත පදනම් වූ වෙහෙසකර ක්‍රම භාවිතා කර ලබා ගන්නා ලදී. DNA අනුක්‍රමිකයක් සමඟ ප්‍රතිදීප්ත පාදක අනුක්‍රමික ක්‍රම දියුණු කිරීමෙන් පසුව, DNA අනුක්‍රමණය පහසු වී ඇති අතර විශාලත්වයේ ඇණවුම් වේගවත් වී ඇත.