ක්රිස්තියානි ධර්මයේ ගැලවීම යනු කුමක්ද?
ක්‍රිස්තියානි ධර්මය තුළ, ගැලවීම (මිදීම හෝ මිදීම ලෙසද හැඳින්වේ) යනු ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මරණය සහ නැවත නැඟිටීම මගින් "මරණය සහ දෙවියන් වහන්සේගෙන් වෙන්වීම ඇතුළුව පාපයෙන් මනුෂ්‍යයන් ගලවා ගැනීම සහ එහි ප්‍රතිවිපාක" සහ මෙම ගැලවීමෙන් පසුව යුක්තිසහගත කිරීමයි. ජේසුස් වහන්සේගේ මරණය මනුෂ්‍ය පාපයට සමාවක් ලෙස යන අදහස ක්‍රිස්තියානි බයිබලයේ සටහන් කර ඇති අතර, පාවුල්ගේ ලිපිවල සහ ශුභාරංචි වල විස්තාරනය කර ඇති අතර, පාවුල් දුටුවේ ජේසුස් වහන්සේගේ මරණයට සහභාගී වීමෙන් සහ නැඟිටීමෙන් විශ්වාසවන්තයින් මුදවා ගැනීමයි. මුල් ක්‍රිස්තියානීන් තමන්ව සැලකුවේ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්ගේ පූජාමය මරණය සහ පසුව උසස් කිරීම තුළින් යුදෙව්වන්ට සහ අන්‍යජාතීන්ට විවෘත වූ දෙවියන් වහන්සේ සමඟ නව ගිවිසුමකට හවුල් වූ බවයි. මනුෂ්‍ය ගැළවීම සඳහා ජේසුස් වහන්සේගේ පුද්ගලයා සහ පරිත්‍යාගශීලී භූමිකාව පිළිබඳ මුල් ක්‍රිස්තියානි සංකල්ප පල්ලියේ පියවරුන්, මධ්‍යකාලීන ලේඛකයින් සහ නූතන විද්වතුන් විසින් කප්පම් න්‍යාය, ක්‍රිස්ටස් වික්ටර් න්‍යාය, පුනරුච්චාරණ න්‍යාය, තෘප්තිමත් න්‍යාය, දණ්ඩ ආදේශනය වැනි විවිධ සමාව දීමේ න්‍යායන් විසින් තවදුරටත් විස්තාරනය කරන ලදී. න්‍යාය සහ සදාචාරාත්මක බලපෑම් න්‍යාය. ගැලවීම පිළිබඳ විවිධ අදහස් (soteriology) විවිධ ක්‍රිස්තියානි නිකායන් බෙදන ප්‍රධාන වැරදි රේඛා අතර වන අතර, පාපය සහ දුශ්චරිතය (මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ පව්කාර ස්වභාවය), යුක්ති සහගත කිරීම (පාපයේ ප්‍රතිවිපාක ඉවත් කිරීමේ දෙවියන් වහන්සේගේ මාධ්‍ය) සහ සමාව දීම ( යේසුස් වහන්සේගේ දුක් විඳීම, මරණය සහ උත්ථානය තුළින් පාපයට සමාව දීම හෝ සමාව දීම).
ක්‍රිස්තියානි ධර්මයේ ගැලවීම යනු යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ මරණය සහ උත්ථානය තුළින් මනුෂ්‍යයන් ඔවුන්ගේ පාපවල ප්‍රතිවිපාකවලින් මිදීමයි. පාවුල් විසින් සිය ලිපිවල සටහන් කර ඇති පරිදි, ජේසුස් වහන්සේගේ මරණය මුළු මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේම පාපයට වන්දියක් ලෙස ගණන් ගනු ලැබේ. මෙම ගැලවීම යුදෙව්වන්ට පමණක් නොව සෑම කෙනෙකුටම විවෘතය. යේසුස් වහන්සේ තම පාප උදෙසා මිය ගොස් නැවත නැඟිටින බව විශ්වාස කරන ඕනෑම කෙනෙකුට දෙවියන් වහන්සේ පිරිනැමිය යුතු ගැලවීම ලැබේ.