 ආරක්ෂක යාන්ත්රණ මොනවාද?
විවිධ න්‍යායවාදීන්ට ආරක්‍ෂක යාන්ත්‍රණවල විවිධ වර්ගීකරණයන් සහ සංකල්පගත කිරීම් ඇත. Paulhus, Fridhandler and Hayes (1997) සහ Cramer (1991) වෙතින් ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණ පිළිබඳ න්‍යායන් පිළිබඳ විශාල සමාලෝචන ලබා ගත හැකිය. The Journal of Personality ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණ පිළිබඳ විශේෂ කලාපයක් (1998) ප්‍රකාශයට පත් කළේය. ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණ පිළිබඳ පළමු නිශ්චිත පොත වන ද ඊගෝ සහ ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණ (1936) හි ඇනා ෆ්‍රොයිඩ් ඇගේ පියා වන සිග්මන්ඩ් ෆ්‍රොයිඩ්ගේ කෘතිවල ඇති ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණ දහය ලැයිස්තුගත කළේය: මර්දනය, ප්‍රතිගාමීත්වය, ප්‍රතික්‍රියා ගොඩනැගීම, හුදකලා කිරීම, අහෝසි කිරීම, ප්‍රක්ෂේපණය, හඳුන්වාදීම, තමාගේම පුද්ගලයාට එරෙහිව හැරීම, ප්‍රතිවිරුද්ධ දෙයට ආපසු හැරවීම සහ sublimation හෝ displacement. සිග්මන්ඩ් ෆ්‍රොයිඩ් ප්‍රකාශ කළේ ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණයන් ක්‍රියා කරන්නේ id ආවේගයන් පිළිගත හැකි ආකාරවලට විකෘති කිරීමෙන් හෝ මෙම ආවේගයන් නොදැනුවත්ව හෝ සවිඥානිකව අවහිර කිරීමෙන් බවයි. ඇනා ෆ්‍රොයිඩ්, ස්වේච්ඡාවෙන් සහ ස්වේච්ඡාවෙන් ඉගෙනීමේ ක්‍රියාවලියේදී පැන නැඟුණු විවිධ සංකීර්ණතාවල බුද්ධිමය සහ මෝටර් ස්වයංක්‍රීයකරණයන් ලෙස ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණයන් ලෙස සැලකේ. ඇනා ෆ්රොයිඩ් සංඥා කාංසාව පිළිබඳ සංකල්පය හඳුන්වා දුන්නේය; ඇය ප්‍රකාශ කළේ එය "සෘජුවම ගැටුම්කාරී සහජ ආතතියක් නොව අපේක්‍ෂිත සහජ ආතතියක මමත්වය තුළ ඇතිවන සංඥාවක්" බවයි. කාංසාව සංඥා කිරීමේ කාර්යය තීරනාත්මක ලෙස සලකනු ලැබූ අතර, ජීව විද්‍යාත්මකව ජීවියාට අනතුරක් හෝ එහි සමතුලිතතාවයට තර්ජනයක් ගැන අනතුරු ඇඟවීමට අනුගත විය. කාංසාව කායික හෝ මානසික ආතතියේ වැඩි වීමක් ලෙස දැනෙන අතර, මේ ආකාරයෙන් ජීවියාට ලැබෙන සංඥාව මගින් පෙනෙන අන්තරාය සම්බන්ධයෙන් ආරක්ෂක පියවර ගැනීමේ හැකියාව සඳහා ඉඩ ලබා දේ. ෆ්‍රොයිඩ් දෙදෙනාම ආරක්‍ෂක යාන්ත්‍රණ අධ්‍යයනය කළ නමුත් ඇනා ප්‍රධාන යාන්ත්‍රණයන් පහක් සඳහා ඇගේ කාලය හා පර්යේෂණවලින් වැඩි කාලයක් වැය කළාය: මර්දනය, ප්‍රතිගාමීත්වය, ප්‍රක්ෂේපණය, ප්‍රතික්‍රියා ගොඩනැගීම සහ උත්පත්තිය. සියලුම ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණ යනු කාංසාවට ප්‍රතිචාර දැක්වීම සහ විඥානය සහ අවිඥානය සමාජ තත්වයක ආතතිය කළමනාකරණය කරන ආකාරයයි. මර්ධනය: හැඟීමක් සමාජීය වශයෙන් පිළිගත නොහැකි ලෙස සලකන නිසා විඥානයේ සිට අවිඥානය දක්වා බලහත්කාරයෙන් සැඟවී ඇති විට පසුබෑම: "අඩු ඉල්ලුමක් සහ ආරක්ෂිත" ලෙස පෙනෙන මානසික/ශාරීරික වර්ධනයේ මුල් තත්වයට නැවත වැටීම: ප්‍රක්ෂේපණය: හැඟීමක් ඇති කර ගැනීම සමාජීය වශයෙන් පිළිගත නොහැකි යැයි සලකනු ලබන අතර එයට මුහුණ දීම වෙනුවට එම හැඟීම හෝ "අවිඥානික ආශාව" අනෙක් පුද්ගලයින්ගේ ක්‍රියාවන්හි දක්නට ලැබේ ප්‍රතික්‍රියා ගොඩනැගීම: අවිඥානය පුද්ගලයෙකුට හැසිරීමට උපදෙස් දෙන ප්‍රතිවිරුද්ධ ආකාරයට ක්‍රියා කිරීම, "බොහෝ විට අතිශයෝක්තියට හා උමතු" ලෙස හැසිරීම. නිදසුනක් වශයෙන්, බිරිඳක් තම ස්වාමිපුරුෂයා නොවන පිරිමියෙකු සමඟ උමතු වී ඇත්නම්, ප්‍රතික්‍රියා ගොඩනැගීම ඇයව - රැවටීමට වඩා - තම ස්වාමිපුරුෂයාට ආදරය සහ සෙනෙහස දැක්වීමේ සලකුණු පෙන්වීමට උමතු වීමට හේතු විය හැක. උපසිරැසිකරණය: යාන්ත්‍රණයෙන් වඩාත්ම පිළිගත හැකි ක්‍රමය ලෙස සැලකේ, සමාජීය වශයෙන් පිළිගත හැකි ආකාරවලින් කාංසාවේ ප්‍රකාශනයක් වන ඔටෝ එෆ්. කර්න්බර්ග් (1967) මායිම් පෞරුෂ සංවිධානය පිළිබඳ න්‍යායක් වර්ධනය කළේය, එහි එක් ප්‍රතිඵලයක් මායිම් පෞරුෂ ආබාධයක් විය හැකිය. ඔහුගේ න්‍යාය පදනම් වී ඇත්තේ ඊගෝ මනෝවිද්‍යාත්මක වස්තු සම්බන්ධතා න්‍යාය මතය. මායිම් පෞරුෂ සංවිධානය වර්ධනය වන්නේ දරුවාට ප්රයෝජනවත් සහ හානිකර මානසික වස්තූන් එකට ඒකාබද්ධ කළ නොහැකි විටය. කර්න්බර්ග් මෙම පෞරුෂ සංවිධානයේ කේන්ද්‍රීය ලෙස ප්‍රාථමික ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණ භාවිතා කරයි. ප්‍රාථමික මනෝවිද්‍යාත්මක ආරක්ෂාව යනු ප්‍රක්ෂේපණය, ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, විඝටනය හෝ බෙදීම වන අතර ඒවා දේශසීමා ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණ ලෙස හැඳින්වේ. එසේම, අවප්රමාණය කිරීම සහ ප්රක්ෂේපිත හඳුනාගැනීම දේශසීමා ආරක්ෂකයන් ලෙස සැලකේ. ජෝර්ජ් එමන් වයිලන්ට්ගේ (1977) වර්ගීකරණයේදී, ආරක්‍ෂාව ඔවුන්ගේ මනෝවිශ්ලේෂණාත්මක සංවර්ධන මට්ටමට සම්බන්ධ අඛණ්ඩ පැවැත්මක් සාදයි.[ප්‍රාථමික නොවන ප්‍රභවයක් අවශ්‍ය වේ] ඒවා ව්‍යාධි, නොමේරූ, ස්නායු රෝග සහ "පරිණත" ආරක්ෂක ලෙස වර්ග කර ඇත. Robert Plutchik ගේ (1979) න්‍යාය ආරක්‍ෂාව සලකන්නේ මූලික හැඟීම්වල ව්‍යුත්පන්නයන් ලෙස වන අතර එය අනෙක් අතට විශේෂිත රෝග විනිශ්චය ව්‍යුහයන්ට සම්බන්ධ වේ. ඔහුගේ න්‍යායට අනුව, ප්‍රතික්‍රියා ගොඩනැගීම ප්‍රීතියට (සහ උමතු ලක්ෂණ) සම්බන්ධ වේ, ප්‍රතික්ෂේප කිරීම පිළිගැනීම (සහ ඓතිහාසික ලක්ෂණ), බියට මර්දනය (සහ උදාසීනත්වය), පුදුමයට පසුබැසීම (සහ මායිම් ලක්ෂණ), දුකට වන්දි ගෙවීම (සහ මානසික අවපීඩනය) හා සම්බන්ධ වේ. , පිළිකුලට ප්‍රක්ෂේපණය (සහ ව්‍යාකූලත්වය), කෝපයට විස්ථාපනය (සහ සතුරුකම) සහ බුද්ධිමයකරණය අපේක්ෂාව (සහ උමතු බව). ඇමරිකානු මනෝචිකිත්සක සංගමය (1994) විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද මානසික ආබාධ පිළිබඳ රෝග විනිශ්චය සහ සංඛ්‍යානමය අත්පොත (DSM-IV) ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණ සඳහා තාවකාලික රෝග විනිශ්චය අක්ෂය ඇතුළත් වේ. මෙම වර්ගීකරණය බොහෝ දුරට පදනම් වී ඇත්තේ වයිලන්ට්ගේ ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ ධූරාවලි දැක්ම මතය, නමුත් සමහර වෙනස් කිරීම් ඇත. උදාහරණ ඇතුළත් වේ: ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, මනඃකල්පිත, තාර්කිකකරණය, ප්‍රතිගමනය, හුදකලා කිරීම, ප්‍රක්ෂේපණය සහ විස්ථාපනය.
විවිධ න්‍යායන් මත පදනම් වූ ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණය පිළිබඳ බහුවිධ අර්ථකථන තිබේ. සාමාන්‍යයෙන්, ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණ යනු කාංසාව සඳහා මානව ප්‍රතිචාර සහ සවිඥානකත්වය සහ අවිඥානය සමාජ තත්වයක ආතතිය කළමනාකරණය කරන ආකාරයයි. වඩාත් පොදු ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණයන් සමහරක් ඇතුළත් වේ: මර්දනය: එය සමාජීය වශයෙන් පිළිගත නොහැකි පසුබෑමක් ලෙස සලකන නිසා විඥානයේ සිට අවිඥානය දක්වා හැඟීමක් බල කිරීම: අඩු ඉල්ලුමක් සහ ආරක්ෂිත ප්‍රක්ෂේපණයක් ලෙස පෙනෙන මානසික/ශාරීරික වර්ධනයේ මුල් තත්වයට නැවත වැටීම: සතු සමාජීය වශයෙන් පිළිගත නොහැකි යැයි සලකනු ලබන හැඟීම සහ එයට මුහුණ දීම වෙනුවට, එම හැඟීම හෝ "අවිඥානික ආශාව" අනෙක් පුද්ගලයින්ගේ ක්‍රියාවන්හි දක්නට ලැබේ ප්‍රතික්‍රියා ගොඩනැගීම: අවිඥානය පුද්ගලයෙකුට හැසිරීමට උපදෙස් දෙන ප්‍රතිවිරුද්ධ ආකාරයට ක්‍රියා කිරීම, "බොහෝ විට අතිශයෝක්තියට හා උමතු" . නිදසුනක් වශයෙන්, බිරිඳක් තම ස්වාමිපුරුෂයා නොවන පිරිමියෙකු සමඟ උමතු වී ඇත්නම්, ප්‍රතික්‍රියා ගොඩනැගීම ඇයව - රැවටීමට වඩා - තම ස්වාමිපුරුෂයාට ආදරය සහ සෙනෙහස දැක්වීමේ සලකුණු පෙන්වීමට උමතු වීමට හේතු විය හැක. උත්පත්තිකරණය: යාන්ත්‍රණයෙන් වඩාත්ම පිළිගත හැකි ක්‍රමය ලෙස සැලකේ, සමාජීය වශයෙන් පිළිගත හැකි ආකාරවලින් කාංසාව ප්‍රකාශ කිරීමකි.