 පහත ඡේදයේ ඇති ග්‍රීක පද කෙටි අර්ථ දැක්වීමක් සමඟ බුලට් පොයින්ට් වලින් උපුටා ගන්න.
මෙනෝ (/ˈmiːnoʊ/; ග්‍රීක: Μένων, Ménōn) යනු ප්ලේටෝගේ සොක්‍රටික් සංවාදයකි. මෙනෝ දෙබස ආරම්භ කරන්නේ ශීලය උගන්වන්නේද, ව්‍යවහාරයෙන් ලබා ගන්නේද, නැතිනම් ස්වභාවයෙන්ම පැමිණෙන්නේද යන්න සොක්‍රටීස්ගෙන් අසමිනි. සද්ගුණය ඉගැන්විය හැකිද නැද්ද යන්න තීරණය කිරීම සඳහා, සොක්‍රටීස් මෙනෝට පවසන්නේ ඔවුන් පළමුව ශීලය යනු කුමක්දැයි තීරණය කළ යුතු බවයි. චරිත සද්ගුණය හෝ ඒ වෙනුවට අරේටේ ගැන කතා කරන විට, ඔවුන් යුක්තිය හෝ අමද්‍යනය වැනි විශේෂ ගුණධර්මවලට වඩා පොදුවේ ගුණධර්ම ගැන සඳහන් කරයි. කෘතියේ පළමු කොටස සොක්‍රටික් අපෝහක ශෛලිය ප්‍රදර්ශනය කරයි; ගුණය ප්‍රමාණවත් ලෙස නිර්වචනය කිරීමට නොහැකි වූ මෙනෝ ව්‍යාකූලත්වයට හෝ අපෝරියා බවට පත් වේ. සොක්‍රටීස් යෝජනා කරන්නේ ඔවුන් එක්ව ගුණධර්ම සඳහා ප්‍රමාණවත් නිර්වචනයක් සොයන බවයි. ප්‍රතිචාර වශයෙන්, මෙනෝ යෝජනා කරන්නේ යමෙකු නොදන්නා දේ සෙවීමට නොහැකි බවයි, මන්ද යමෙකුට එය හමු වී තිබේද යන්න තීරණය කිරීමට නොහැකි වනු ඇත. සොක්‍රටීස් මෙනෝගේ තර්කයට අභියෝග කරයි, බොහෝ විට "මෙනෝගේ විරුද්ධාභාසය" හෝ "ඉගෙන ගන්නන්ගේ විරුද්ධාභාසය" ලෙස හැඳින්වේ, දැනුම පිළිබඳ න්‍යාය සිහිපත් කිරීම (ඇනමෙනිස්) ලෙස හඳුන්වා දෙයි. සංවාදයේ ඉදිරිපත් කර ඇති පරිදි, න්‍යාය යෝජනා කරන්නේ ආත්මයන් අමරණීය බවත්, සියලු දේ අසංඛ්‍යාත තත්වයක සිටින බවත්ය; ප්‍රතිමූර්තිය තුළ ඉගෙනීම යනු ආත්මය ශරීරයට පැමිණීමට පෙර දැන සිටි දේ සිහිපත් කිරීමේ ක්‍රියාවලියකි. සොක්‍රටීස් මෙනෝගේ වහලෙකුට ගණිතමය ප්‍රහේලිකාවක් ඉදිරිපත් කිරීමෙන් ක්‍රියාවෙන් මතකය පෙන්නුම් කරයි. පසුව, සොක්‍රටීස් සහ මෙනෝ උපකල්පන ක්‍රමය යොදා ගනිමින් ගුණධර්ම ඉගැන්විය හැකිද යන ප්‍රශ්නයට නැවත පැමිණේ. සංවාදයේ අවසානයට ආසන්නව, මෙනෝ තවත් ප්‍රසිද්ධ ප්‍රහේලිකාවක් ඉදිරිපත් කරයි, එය "මෙනෝ ගැටලුව" හෝ "දැනුම සඳහා වන වටිනාකම් ගැටලුව" ලෙස හැඳින්වේ, එය සත්‍ය විශ්වාසයට වඩා දැනුම ඉහළ අගයක් ගන්නේ මන්දැයි ප්‍රශ්න කරයි. ප්‍රතිචාර වශයෙන්, සොක්‍රටීස් දැනුම සහ සත්‍ය විශ්වාසය අතර ප්‍රසිද්ධ හා තරමක් ප්‍රහේලිකාවක් සපයයි.
 arete: පොදුවේ ගුණ, එනම් විශේෂිත ගුණයක් වෙනුවට - aporia: ව්‍යාකූලත්වය - anamnesis: දැනුම සිහිපත් කිරීම