 ඔබ පෘථිවියේ අවසාන පුද්ගලයා නම්, අනාගත ජීවිතය එය සොයා ගන්නේ නම්, දිනපොතක ඔබ ඉතිරි කරන සිතුවිලි මොනවාද?
මම අද මෙතන ඉඳගෙන මේ දිනපොත සටහන ලියන්නේ පෘථිවියේ අන්තිම පුද්ගලයා විදියට. එය අන් කිසිවකට නැති හැඟීමක් වන අතර මට පැවසිය නොහැක, වසර මිලියනයකින් මෙය මට ලබා දුන් වෙනසක් යැයි මම විශ්වාස නොකරමි. නමුත්, මෙන්න මම ... මම සහ මව් පෘථිවිය පමණි. නිෂ්ක්‍රීය කාලය මගේ මිතුරෙකු නොවන බැවින් මම කාර්යබහුල වීමට උත්සාහ කරමි. අද, මම පෘථිවියේ මගේ අවුරුදු 56 සහ උගත් පාඩම් ගැන මෙනෙහි කරමින් කාර්යබහුලයි. මගේ පෞද්ගලික අත්දැකීමෙන් මා උගත් පාඩම් පමණක් නොව, මා විශ්වාස කරන දේ මුළු මිනිස් සංහතියටම උගත් පාඩම් වේ. පාඩම් පැහැදිලියි. ඒවගේම සියලුම පාඩම් සරල භාවිතයන් වන අතර ඒවා අපගේ නවීන දිනයෙන් අප ඈත් වී ඇති බව මට හැඟේ. මට මගේ සියලු ඉගෙනීම් එක ප්‍රකාශයකට සාරාංශ කිරීමට සිදුවුවහොත් එය මෙසේ කියවනු ඇත... "සරලව ජීවත් වන්න, ආදරය කරන්න, ඉහළ මූලාශ්‍රයක් තුළ ඇදහිල්ල/බලාපොරොත්තු වන්න, සෑම දිනකම ගමන් කරන්න, සබඳතා මත වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කරන්න (සැබෑ සහ මුහුණ) මුහුණ දීමට), විවේක ගැනීමට කාලය සොයා ගැනීමට සහ අවකාශය නිර්මාණය කර ස්තුතිවන්ත වන්න." ඒක තමයි! මම කිව්වා වගේ පාඩම් පැහැදිලියි. පෘථිවියේ ජීවය කෙසේ හෝ නැවත ආරම්භ වී යමෙකු මෙම දිනපොත සොයා ගනු ඇතැයි මම සිතමි. තවද, එය සිදුවුවහොත්, සමහර විට, සමහර විට, ජීවිතය සහ "ජීවත්වීම" පිළිබඳ මගේ හැඟීම්වලින් වෙනත් මිනිස් වර්ගයෙකුට ප්‍රයෝජන ගත හැකිය.