 ශ්‍රමය බෙදීමේ ප්‍රතිලාභ මොනවාද?
ශ්රම විභජනය යනු ඕනෑම ආර්ථික පද්ධතියක හෝ සංවිධානයක කර්තව්යයන් වෙන් කිරීම, සහභාගිවන්නන්ට විශේෂීකරණය කළ හැකිය (විශේෂීකරණය). පුද්ගලයන්ට, සංවිධානවලට සහ ජාතීන්ට විශේෂිත හැකියාවන් ඇති හෝ අත්පත් කර ගෙන ඇති අතර, ඔවුන්ගේ හැකියාවන්ට අමතරව අන් අයගේ හැකියාවන්ගෙන් ප්‍රයෝජන ගැනීම සඳහා සංයෝජන හෝ වෙළඳාමක් සාදයි. විශේෂිත හැකියාවන්ට උපකරණ හෝ ස්වභාවික සම්පත් මෙන්ම කුසලතාද ඇතුළත් විය හැක. එකට ක්‍රියා කරන උපකරණ සහ අනෙකුත් වත්කම්වල පුහුණුව සහ සංයෝජන බොහෝ විට වැදගත් වේ. නිදසුනක් වශයෙන්, විශේෂිත උපකරණ ලබා ගැනීම සහ දක්ෂ ක්‍රියාකරුවන් බඳවා ගැනීම හෝ පුහුණු කිරීම මගින් සංවිධානයක් විශේෂීකරණය කළ හැකි ආකාරයටම පුද්ගලයෙකුට මෙවලම් සහ ඒවා ඵලදායී ලෙස භාවිතා කිරීමට කුසලතා ලබා ගැනීමෙන් විශේෂීකරණය විය හැකිය. ශ්‍රම බෙදීම වෙළඳාමේ චේතනාව වන අතර ආර්ථික අන්තර් රඳා පැවැත්මේ මූලාශ්‍රය වේ. ඓතිහාසික වශයෙන්, වැඩිවන ශ්‍රම විභජනයක් සමස්ත නිමැවුමේ සහ වෙළඳාමේ වර්ධනය, ධනවාදයේ නැගීම සහ කාර්මික ක්‍රියාවලීන්ගේ වැඩිවන සංකීර්ණත්වය සමඟ සම්බන්ධ වේ. පුරාණ සුමේරියානු (මෙසපොතේමියානු) සංස්කෘතිය තුළ ශ්‍රම බෙදීම පිළිබඳ සංකල්පය සහ ක්‍රියාත්මක කිරීම නිරීක්ෂණය කර ඇති අතර, සමහර නගරවල රැකියා පැවරීම වෙළඳ හා ආර්ථික අන්තර් රඳා පැවැත්ම වැඩි වීමත් සමඟ සමපාත විය. ශ්‍රම බෙදීම සාමාන්‍යයෙන් නිෂ්පාදකයාගේ සහ තනි සේවකයාගේ ඵලදායිතාව වැඩි කරයි. නව ශිලා යුගයේ විප්ලවයෙන් පසුව, එඬේර පාලනය සහ කෘෂිකර්මාන්තය වඩාත් විශ්වාසදායක සහ බහුල ආහාර සැපයීමට හේතු වූ අතර, එමඟින් ජනගහනය වැඩි වූ අතර නව පන්ති ශිල්පීන්, රණශූරයන් සහ ප්‍රභූන්ගේ සංවර්ධනය ඇතුළුව ශ්‍රමය පිළිබඳ විශේෂීකරණයට හේතු විය. මෙම විශේෂීකරණය කාර්මිකකරණයේ ක්‍රියාවලිය සහ කාර්මික විප්ලව යුගයේ කර්මාන්තශාලා මගින් වැඩි දියුණු කරන ලදී. ඒ අනුව බොහෝ සම්භාව්‍ය ආර්ථික විද්‍යාඥයන් මෙන්ම චාල්ස් බැබේජ් වැනි සමහර යාන්ත්‍රික ඉංජිනේරුවන් ද ශ්‍රම බෙදීමේ යෝජකයෝ වූහ. එසේම, කම්කරුවන් තනි හෝ සීමිත කාර්යයන් ඉටු කිරීම නිසා ශිල්පීන් පුහුණු කිරීම සඳහා අවශ්‍ය දිගු පුහුණු කාලය ඉවත් කරන ලද අතර, ඔවුන් වෙනුවට අඩු වැටුප් ලබන නමුත් වඩා ඵලදායී නුපුහුණු කම්කරුවන් ආදේශ කරන ලදී.
සාමාන්‍යයෙන් පහත සඳහන් ප්‍රතිලාභ ශ්‍රම බෙදීම වැඩි වීම හා සම්බන්ධ වේ: - සමස්ථ වෙළඳාමේ වැඩි වීම - සමස්ත නිෂ්පාදනයේ වැඩි වීම - වෙළඳපල ක්‍රියාකාරකම්වල වැඩි වීම - විශේෂීකරණය වැඩි වීම - කාර්මික ක්‍රියාවලි වල සංකීර්ණත්වය වැඩි වීම