 සමාජයේ සාම්ප්‍රදායිකව අඩු වරප්‍රසාදිත කොටස්වල උන්නතිය සඳහා සහයෝගය ලබා දෙන විවිධ ක්‍රම මොනවාද?
බොහෝ සමාජවල වරප්‍රසාද නොලබන පිරිස් සිටිති. ජාතිය, ආගම, වර්ණය, භාෂාව, ජාතිකත්වය, ස්ත්‍රී පුරුෂ භාවය යනාදී කරුණු කිහිපයක් නිසා මෙම පුද්ගලයින් අඩු වරප්‍රසාද ලත් අය විය හැකිය. අඩු වරප්‍රසාද ලත් අංශය යටතට නොපැමිණෙන අනෙක් පුද්ගලයින් සාමාන්‍ය ජනතාව වේ. වරප්‍රසාද ලත් ජනතාව දශක ගණනාවක් හෝ සමහර විට සියවස් ගණනාවක් පුරා සිය ජීවිතයේ විශාල අරගලවලට මුහුණ දෙති. සාක්ෂරතාවය, ආයු අපේක්ෂාව, සිරගත කිරීම්, සෞඛ්‍ය තත්ත්වයන් වැනි සමාජ සංවර්ධන දර්ශක අනුව.. අඩු වරප්‍රසාද ලත් ජනතාව සාමාන්‍ය ජනතාවට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස පසුගාමී ය. අඩු වරප්‍රසාද ලත් පුද්ගලයින් සඳහා උදාහරණ ලෙස ඕස්ට්‍රේලියාව, නවසීලන්තය, කැනඩාව, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය වැනි බොහෝ රටවල ආදිවාසීන් සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ අප්‍රිකානු සම්භවයක් ඇති පුද්ගලයින් ඇතුළත් වේ. වරප්‍රසාද නොලත් ප්‍රජාවන්ගේ ජනතාව ප්‍රධාන ප්‍රවාහයට ගෙන ඒම සඳහා අවශ්‍ය රැකියා සහ වෘත්තීය අවස්ථා නිර්මාණය කළ යුතුය. අධ්‍යාපනය යනු භූමිකාවන් ඉටු කිරීමට අවශ්‍ය කුසලතා ලබා ගැනීමට ජනතාව සන්නද්ධ කිරීමට ප්‍රබල මෙවලමකි. මේ අය දීර්ඝ කාලයක් අධ්‍යාපනය අහිමි කර ඇති නිසා වරප‍්‍රසාද ලත් ජනතාවට අධ්‍යාපනය ලබාදීමට රජයන්ට සහ සමාජ නායකයන්ට මූලිකත්වය ගත යුතුව ඇත. අධ්‍යාපනය සහ පුහුණුව කෙරෙහි අවධානය යොමු කරමින් අඩු වරප්‍රසාද ලත් ජනතාවගේ කුසලතා මට්ටම් වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ, සමහර විට වසර 50 සිට 100 දක්වා වූ සාමූහික උත්සාහයක් තිබිය යුතුය. වරප්‍රසාද ලත් ජනතාව සමාජයේ බලගතු පුරවැසියන් විය යුතුය. මේ අයට දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ තමන් විඳි මර්ධනයේ දුර්වලතාවයෙන් ගොඩ එන්නට නම් සමාජයේ තීරණ ගැනීමේ සහ පාලන සංසදවල මේ ජන කොටස්වල නායකයන් සම්බන්ධ කර ගත යුතුයි. උදාහරණයක් ලෙස, ඉන්දීය පාර්ලිමේන්තුවේ ආසනවලින් 24%ක් පමණ වෙන් කර ඇත්තේ අඩු වරප්‍රසාද ලත් කොටස්වල පුද්ගලයන්ට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් වීමට තරග කර තේරී පත්වීම සඳහා පමණි. සඳහා ආසන වෙන් කිරීම සඳහා මෙම ආකෘතිය භාවිතා කිරීම. පාලන ආයතනවල අඩු වරප්‍රසාද ලත්, අඩු වරප්‍රසාද ලත් අයට පාලනයට සහභාගී වීමට සහ ඔවුන්ගේ අවශ්‍යතා ආරක්ෂා කරන නීති පැනවීමට අපට අවස්ථාව සලසා දිය හැකිය. අධ්‍යාපනයේ සහ සවිබල ගැන්වීමේ එකතුවක් සමාජයේ අඩු වරප්‍රසාද ලත් ජනතාවගේ ජීවන තත්ත්වය නඟා සිටුවීමට බෙහෙවින් ඉවහල් වනු ඇත.