 ශ්‍රීමත් ඇලෙක්සැන්ඩර් ෆ්ලෙමින් විසින් පෙනිසිලින් සොයා ගැනීමට තුඩු දුන් පරීක්ෂණය පිළිබඳ මෙම ඡේදය ලබා දී, පෙනිසිලින් ප්‍රතිබැක්ටීරීය බලපෑමක් ඇති බැක්ටීරියා වර්ග මොනවාදැයි මට කියන්න, සහ පෙනිසිලින් සොයා ගැනීමට අවශ්‍ය කොන්දේසි ලැයිස්තුගත කරන්න.
1927 වන විට ෆ්ලෙමින් ස්ටැෆිලොකොකිගේ ගුණ ගැන විමර්ශනය කළේය. ඔහු සිය පූර්ව කෘති වලින් දැනටමත් ප්‍රසිද්ධව සිටි අතර, දක්ෂ පර්යේෂකයෙකු ලෙස කීර්තියක් ගොඩනඟා ගෙන සිටියේය. 1928 දී, බැක්ටීරියාව විවිධ වර්ග (වික්‍රියා) දක්වා වර්ධනය විය හැකි බව සොයා ගත් ජෝසප් වෝර්වික් බිගර්ගේ කෘතියෙන් පසුව, ස්වභාවික තත්ත්‍වයේ වර්ධනය වූ Staphylococcus aureus හි විචලනය ඔහු අධ්‍යයනය කළේය. 1928 සැප්තැම්බර් 3 වන දින, ෆ්ලෙමින් සිය පවුලේ අය සමඟ සෆොල්ක් හි නිවාඩුවක් ගත කර නැවත සිය රසායනාගාරයට පැමිණියේය. ඔහුගේ නිවාඩුව සඳහා පිටත්ව යාමට පෙර, ඔහු සංස්කෘතික තහඩු මත ස්ටැෆිලොකොකි එන්නත් කර ඒවා ඔහුගේ රසායනාගාරයේ මුල්ලක බංකුවක් මත තැබීය. ඔහු ආපසු එන විට, ෆ්ලෙමිං දුටුවේ එක් සංස්කෘතියක් දිලීරයකින් දූෂිත වී ඇති බවත්, වහාම දිලීර අවට ඇති ස්ටැෆිලොකොකි ජනපද විනාශ වී ඇති බවත්, අනෙක් ස්ටැෆිලොකොකි ජනපද සාමාන්‍ය බවත්, ප්‍රසිද්ධ ලෙස "ඒක විහිළුවක්" ලෙස සඳහන් කරමිනි. Fleming ඔහුගේ හිටපු සහකාර Merlin Pryce හට දූෂිත සංස්කෘතිය පෙන්වූ අතර, ඔහු ඔහුට මතක් කර දුන්නේ, "ඔබ ලයිසොසයිම් සොයා ගත්තේ එලෙසයි." ඔහු මෙම අච්චුව පෙනිසිලියම් කුලයට අයත් එකක් බව හඳුනා ගත්තේය. ඔහු එය P. chrysogenum බවට සැක කළ නමුත් සගයකු වන Charles J. La Touche එය P. rubrum ලෙස හඳුනා ගත්තේය. (පසුව එය P. notatum ලෙස නිවැරදි කරන ලද අතර පසුව නිල වශයෙන් P. chrysogenum ලෙස පිළිගනු ලැබීය; 2011 දී එය P. rubens ලෙස නිරාකරණය විය.) Fleming පෙනිසිලින් සොයාගෙන පරීක්ෂා කළ රසායනාගාරය ශාන්ත ඇලෙක්සැන්ඩර් ෆ්ලෙමින් රසායනාගාර කෞතුකාගාරය ලෙස සංරක්ෂණය කර ඇත. මරියා රෝහල, පැඩින්ටන්. දිලීර දූෂක ප්‍රභවය 1966 දී ස්ථාපිත කරන ලද්දේ ලා ටචේගේ කාමරයෙන් වන අතර එය ෆ්ලෙමින්ගේ කාමරයට කෙළින්ම පහළින් විය. Fleming පිරිසිදු සංස්කෘතියක් තුළ අච්චුව වර්ධනය කළ අතර සංස්කෘතික සුප් හොද්දෙහි ප්රතිබැක්ටීරීය ද්රව්යයක් අඩංගු බව සොයා ගන්නා ලදී. ඔහු බොහෝ ජීවීන් කෙරෙහි එහි ප්‍රතිබැක්ටීරීය බලපෑම විමර්ශනය කළ අතර, එය ස්ටැෆිලොකොකි වැනි බැක්ටීරියා සහ රතු උණ, නියුමෝනියාව, මෙනින්ජයිටිස් සහ ඩිප්තෙරියා ඇති කරන බොහෝ ග්‍රෑම්-ධනාත්මක රෝග කාරක වලට බලපාන බව දුටුවේය, නමුත් ටයිපොයිඩ් උණ හෝ පැරටිෆොයිඩ් උණ නොවේ. ඔහු ඒ වන විට ප්‍රතිකාර සොයමින් සිටි ග්‍රෑම්-ඍණ බැක්ටීරියාව. මෙම බැක්ටීරියාව ග්‍රෑම් සෘණ වුවත් ගොනෝරියා රෝගය ඇති කරන නයිසීරියා ගොනෝරියා රෝගයටද එය බලපෑවේය. එය "පුස් යුෂ" හෝ "නිෂේධකය" ලෙස හැඳින්වීමෙන් මාස කිහිපයකට පසු, අච්චුවේ ඇති ප්‍රතිබැක්ටීරීය ද්‍රව්‍ය සඳහා ඔහු 1929 මාර්තු 7 වන දින පෙනිසිලින් යන නම ලබා දුන්නේය.
පෙනිසිලින් මෙනින්ජයිටිස්, ඩිප්තෙරියා, නියුමෝනියාව, තද රතු උණ ඇති කරන බැක්ටීරියා ඇතුළුව ග්‍රෑම්-ධනාත්මක බැක්ටීරියා ගණනාවක ප්‍රතිබැක්ටීරීය බලපෑමක් ඇත. එය සම සහ උනු වැනි මෘදු පටක ආසාදන ඇති කරන (ග්‍රෑම්-ධනාත්මක) ස්ටැෆිලොකොකි බැක්ටීරියා මත ද ක්‍රියා කරයි. ගොනෝරියා රෝගයට හේතු වන ග්‍රෑම්-ඍණ බැක්ටීරියාව මත පෙනිසිලින් ප්‍රතිබැක්ටීරීය ක්‍රියාවක් ඇති බව ද සොයා ගන්නා ලදී. පෙනිසිලින් සොයා ගැනීමට ඉඩ සලසන අහඹු සිදුවීම් මාලාවක් ඇති වූ අතර, ඉන් එකක් නම් ශ්‍රීමත් ඇලෙක්සැන්ඩර් පිටත්ව යාමට පෙර ස්ටැෆිලොකොකි බැක්ටීරියා සංස්කෘතියක සංස්කෘතියක තබා තම පවුලේ අය සමඟ නිවාඩුවක් ගත කිරීම ය. ශ්‍රීමත් ඇලෙක්සැන්ඩර් රසායනාගාර සනීපාරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් මඳක් අලස වූ අතර එය ඔහුගේ පෙර ලයිසොසයිම් සොයා ගැනීමට දායක වූ අතර පෙනිසිලින් සොයා ගැනීම සඳහා එම සැලකිල්ල අඩුකම අර්ධ වශයෙන් වගකිව යුතු බව පෙනේ. අවසාන වශයෙන්, ඔහුගේ රසායනාගාරයේ නිශ්චිත ස්ථානය සහ සංස්කෘතීන් භූමිකාවක් ඉටු කළේය - ස්ටැෆිලොකොකි සංස්කෘතියට ප්‍රතිබැක්ටීරීය බලපෑමක් ඇති කළ දිලීර දූෂකය පැමිණියේ ශ්‍රීමත් ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ සගයන්ගේ රසායනාගාරයෙන් ය