 විශ්වය සහ කාලය පිළිබඳ රොමැටික් කවිය කුමක්ද?
විශ්වයේ මම දන්නවා විශ්වයේ මම දන්නවා අපි මෙතන නැහැ අපි එකිනෙකා මග හැරලා තියෙන්නේ මෙන්න මේ නිසා, අපි සමමුහුර්තව නැති බව දැනෙනවා එය අද්භූත හඳුනා ගැනීමක් මට ඇසෙනවා ඔබේ හදවත මම ඔබට කලින් කතා කළා; පෙර දැන් එම විශ්වාසයම බෙදා ගත්තද එය හුදෙක් මෘදු ඉඟියක් පමණි ඩෙජාවු මෙන් එය කාලය හෝ අවකාශයද? එය කිසිදා අතීතය නොවනු ඇත අතීතය පැරණියි එය සිදු වී ඇත, අතීතය යනු අප දැන් පිළිගන්නා විටය; අපි පරාවර්තනය කරන මොහොත නැවතත් කාලය අපව අසාර්ථක වී ඇති බව අපට වැටහෙන මොහොත එහි සැකයේ බීජ සහ ප්‍රඥාවේ ලාංඡනය සමඟ ... අවශ්‍ය ප්‍රවේශමෙන් ගඩොලින් ගඩොලින් ගොඩනගා මම දන්නා විශ්වයේ, අපි එය අපගේ මොහොත දක්වා මේ මොහොතේ සාදා ඇත්තෙමු මම බලාගෙන හිටියා එතකොට මට තේරෙනවා මම මෙතන තනියම කියලා මගේ සිතුවිලි හිස් බැල්මක් වගේ හෝ නරකයි නමුත් විහිළු කරන මිතුරෙකු මෙන් ප්‍රශ්න කිසිවක් නැත මන්ද ප්‍රශ්න කුතුහලයෙන් සිටින අයට වන අතර ඔබේ ඒවා විද්‍යාවට මිස ආදරයට නොවේ මම මගේ සිතියම විවෘත කරන විට, ඔබ වෙනත් මාර්ගයක් දල්වමින් සිටින බව මම දකිමි, වෙරළ තීරයේ සිට වෙරළ තීරයට සයිරන් හඬ නඟන බව මම දනිමි, මම දන්නවා ඔබව යටත් කර ගැනීමට නිර්මාණය කර ඇති නමුත් මම දැනටමත් එම මාවතේ ගමන් කර ඇති අතර මම එහි නැත මම දන්නා විශ්වයේ, අපි මෙහි නැත ඒ වෙනුවට , අපි තවත් අනාගතයක් සඳහා වන අතර එවිට ඔබ මාව දැන ගනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි