 ඉන්සියුලින් දෝලනය වීමට හේතු විය හැකි සාධකවල කොමාවෙන් වෙන් කළ ලැයිස්තුවක් මට දෙන්න.
ආහාර ගැනීමෙන් පසු රුධිරයේ ඉන්සියුලින් සාන්ද්‍රණය වැඩි වන අතර ඉදිරි පැය 1-2 තුළ ක්‍රමයෙන් බාසල් මට්ටමට පැමිණේ. කෙසේ වෙතත්, බාසල් ඉන්සියුලින් මට්ටම ස්ථායී නොවේ. එය විනාඩි 3-6 ක නිත්‍ය කාල පරිච්ඡේදයක් සමඟ දෝලනය වේ. ආහාර ගැනීමෙන් පසු මෙම දෝලනයන්හි විස්තාරය වැඩි වන නමුත් ආවර්තිතා ස්ථාවරව පවතී. ඉලක්කගත සෛලවල ඉන්සියුලින් ප්‍රතිග්‍රාහක අඩුවීම වැළැක්වීම මගින් ඉන්සියුලින් සංවේදීතාව සඳහා දෝලනය වැදගත් යැයි විශ්වාස කෙරේ. එවැනි අඩු කිරීම ඉන්සියුලින් ප්‍රතිරෝධයට යටින් පවතින අතර එය දෙවන වර්ගයේ දියවැඩියාව තුළ බහුලව දක්නට ලැබේ. එබැවින් දියවැඩියා රෝගීන්ට ස්වභාවික දෝලනයන් අනුකරණය කරමින් ඉන්සියුලින් ලබා දීම වාසිදායක වනු ඇත. ඉන්සියුලින් දෝලනය ඇතිවන්නේ අග්න්‍යාශයෙන් හෝර්මෝන ස්පන්දනය වීමෙනි. ඉන්සියුලින් ආරම්භ වන්නේ ලැන්ගර්හාන්ස් දූපත් වල ඇති බීටා සෛල මගිනි. සෑම දූපතකම බීටා සෛල 2000 ක් දක්වා අඩංගු වන අතර අග්න්‍යාශයේ දූපත් මිලියනයක් ඇති බැවින් ස්පන්දන ස්‍රාවය සඳහා ලැන්ගර්හාන්ස් දූපත් තුළ සහ ඒවා අතර සංකීර්ණ සමමුහුර්තකරණයක් අවශ්‍ය බව පැහැදිලිය.
වයස, ඉන්සියුලින් ප්රතිරෝධය, ග්ලයිසමික් මට්ටම