 ඔබේම වචන වලින් ඡේදයේ සාරාංශයක් මට දෙන්න, එය කෙටි විය යුතුය
විනෝදාත්මක මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය යනු විනෝදය සඳහා හෝ වෙනත් අනියම් අරමුණක් හෝ විනෝදාංශයක් සඳහා වෙනස් වූ සිහිකල්පනාව ඇති කිරීමට මනෝ ක්‍රියාකාරී ඖෂධ එකක් හෝ කිහිපයක් භාවිතා කිරීමයි. මනෝ ක්‍රියාකාරී ඖෂධයක් භාවිතා කරන්නාගේ ශරීරයට ඇතුළු වූ විට, එය විෂ සහිත බලපෑමක් ඇති කරයි. සාමාන්‍යයෙන්, විනෝදාස්වාද ඖෂධ වර්ග තුනකට බෙදා ඇත: මානසික අවපීඩනය (විශාදය සහ සන්සුන් භාවය පිළිබඳ හැඟීමක් ඇති කරන ඖෂධ), උත්තේජක (ශක්තිය සහ අවදියෙන් සිටීම පිළිබඳ හැඟීමක් ඇති කරන ඖෂධ) සහ හලූසිනොජන් (මායාව වැනි සංජානන විකෘති කිරීම් ඇති කරන ඖෂධ). ජනප්‍රිය ව්‍යවහාරයේදී, විනෝදාත්මක මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය සාමාන්‍යයෙන් ස්වයං-ඖෂධයේ වෛද්‍යමය තත්ත්වය ලෙස සලකනවාට වඩා ඉවසිය හැකි සමාජ හැසිරීමකි. කෙසේ වෙතත්, මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය සහ මත්ද්‍රව්‍යවලට ඇබ්බැහි වීම ලෝකයේ සෑම තැනකම දැඩි ලෙස අපකීර්තියට පත්ව ඇත. බොහෝ අය ඔපියොයිඩ් මෙන්ම අබිං සහ බෙන්සෝඩියසපයින් වැනි නිර්දේශිත සහ පාලනය කරන ලද විෂාදනාශක ද භාවිතා කරයි. පාලිත ද්‍රව්‍ය සන්තකයේ තබා ගැනීම සාමාන්‍යයෙන් නීති විරෝධී යැයි සලකනු ලබන්නේ රට අනුව වෙනස් වන නමුත් සාමාන්‍යයෙන් ගංජා, කොකේන්, ඔපියොයිඩ්, MDMA, ඇම්ෆෙටමින්, මෙතම්ෆෙටමින්, මනෝවිද්‍යාව, බෙන්සෝඩියසපයින් සහ බාර්බිටියුරේට් ඇතුළත් වේ. 2015 වන විට, ලොව පුරා වයස අවුරුදු 15 සිට 65 දක්වා (මිලියන 158 සිට මිලියන 351 දක්වා) පුද්ගලයින්ගෙන් 5% ක් පමණ අවම වශයෙන් එක් වරක්වත් පාලිත ඖෂධ භාවිතා කර ඇති බවට ගණන් බලා ඇත. සාමාන්‍ය විනෝදාස්වාද ඖෂධවලට කැෆේන් ඇතුළත් වේ, සාමාන්‍යයෙන් කෝපි, තේ, සිසිල් බීම සහ චොකලට් වල දක්නට ලැබේ; මත්පැන්, සාමාන්යයෙන් බියර්, වයින්, කොක්ටේල් සහ ආසවනය කළ ස්ප්රීතු; දුම්කොළ, දුම්කොළ ආශ්‍රිත නිෂ්පාදන සහ ඉලෙක්ට්‍රොනික සිගරට් වල බහුලව දක්නට ලැබෙන නිකොටින්; ගංජා සහ හෂීස් (අන්තර්/ජාතික වශයෙන් වෙනස් වන සන්තකයේ නීත්‍යානුකූලභාවය සමඟ); සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ (UN) හි මත්ද්‍රව්‍ය පිළිබඳ තනි සම්මුතියේ (1961) සහ මනෝවිද්‍යාත්මක ද්‍රව්‍ය පිළිබඳ සම්මුතියේ (1971) පාලිත ඖෂධ ලෙස ලැයිස්තුගත කර ඇති පාලිත ද්‍රව්‍ය. 2000 ගණන්වල මුල් භාගයේ සිට, යුරෝපීය සංගමය (EU) යුරෝපීය ජනගහනය අතර විනෝදාත්මක මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය සහ අපයෝජනය ව්‍යාප්ත වීම වැළැක්වීම සහ මත්ද්‍රව්‍යවල අහිතකර බලපෑම් පිළිබඳව මහජනතාව දැනුවත් කිරීම සඳහා සිය ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියේ කොටසක් ලෙස පුළුල් සහ බහුවිධ උපාය මාර්ග කිහිපයක් සකස් කර ඇත. යුරෝපා සංගමයේ සියලුම සාමාජික රටවල් අතර මෙන්ම යුරෝපයේ සංවිධානාත්මක අපරාධ සහ නීති විරෝධී මත්ද්‍රව්‍ය වෙළඳාමට එරෙහිව සටන් කිරීම සඳහා යුරෝපෝල් සහ ඊඑම්සීඩීඩීඒ වැනි යුරෝපීය නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතන සමඟ ඒකාබද්ධ ප්‍රයත්නයන්.
විනෝදාත්මක මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ ඖෂධීය හේතූන් වෙනුවට විනෝදය සඳහා හෝ විවේකය සඳහා ඇතැම් ඖෂධ භාවිතා කිරීමයි. සමහර පොදු විනෝදාත්මක ඖෂධවලට කැෆේන්, මධ්‍යසාර, නිකොටින්, මරිජුවානා සහ එක්ස්ටසි වැනි කෘතිම ඖෂධ ඇතුළත් වේ. බොහෝ රටවල් විනෝදාත්මක මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය නීත්‍යානුකූල යැයි සලකන අතර, ඒවායේ පරිභෝජනය සහ බෙදා හැරීම සම්බන්ධයෙන් තවමත් නීති පවතී. යුරෝපා සංගමය විනෝදාත්මක මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය අවම කිරීම සහ එහි දේශසීමා තුළ මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරමට අදාළ ගැටළු විසඳීම අරමුණු කරගත් විවිධ ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කර ඇත. මිනිසුන් බොහෝ විට විනෝදාස්වාදය සඳහා ඖෂධ ලබා ගන්නේ ඔවුන්ට ප්‍රීතිය, ශක්ති මට්ටම් වැඩි කිරීම හෝ වැඩි දියුණු කළ සංවේදී සංජානනය අත්විඳීමට අවශ්‍ය බැවිනි. කෙසේ වෙතත්, මෙම ඖෂධ යැපීම, ඉවත් වීමේ රෝග ලක්ෂණ, දුර්වල විනිශ්චය සහ මෝටර් කුසලතා, සහ මරණය පවා ඇතුළු බරපතල අතුරු ආබාධ ඇති කළ හැකිය. මීට අමතරව, විනෝදාත්මක මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය නීතිමය ප්‍රතිවිපාක, මූල්‍ය ගැටලු, සබඳතා බිඳවැටීම් සහ මානසික රෝග, ඉන්ද්‍රිය හානි සහ අධික මාත්‍රාව වැනි සෞඛ්‍ය ගැටලුවලට හේතු විය හැක. මෙම අවදානම් මධ්‍යයේ වුවද, බොහෝ පුද්ගලයන් මිතුරන්ගේ පීඩනය, මානසික ආතතිය සහනය හෝ හුදෙක් එහි සතුට සඳහා විනෝදාත්මක මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතයේ දිගටම නිරත වෙති. සමස්තයක් වශයෙන්, විනෝදාත්මක මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය පුද්ගල පරිශීලකයින්ට සහ සමස්තයක් ලෙස සමාජයට සැලකිය යුතු අන්තරායන් මතු කරයි.