 පුද්ගලයෙකු පළමු වරට ගුවන් යානයක ගමනක් යන ආකාරය ගැන කතා කරන කෙටිකතාවක් ලියන්න. කතාව අවසානයේ අනපේක්ෂිත දුක්ඛිත ප්රතිඵලය ඇතුළත් විය යුතුය.
එය පුදුමයක් නොවේ - විශාල යකඩ කැබැල්ලක්, ටොන් සිය ගණනක් බර, වාතයේ පියාසර කරනවාද? එපමණක් නොව, එය සමඟ මිනිසුන් සිය ගණනක් රැගෙන යති! තාක්‍ෂණයේ ආශ්චර්යයන් සහ විමර්ශනයේ සහ නව්‍යකරණයේ මානව ආත්මය විය හැකි අභියෝග ජයගෙන විසඳුම් සොයන ආකාරය ගැන මම නිතරම කල්පනා කර ඇත්තෙමි. මගේ බඩේ ගැහෙන සමනලුන්ටත් අපි බෙහෙතක් හොයාගන්නවා කියලා මම හිතනවා. මම මගේ පළමු ගුවන් ගමන යාමට සූදානම් වන තරමට මම කලබලයට හා උද්‍යෝගිමත් වී සිටිමි - මම ඒ ගැන නිතරම සිතුවෙමි, මට කවදා හෝ එය දරාගත හැකි දැයි කල්පනා කළෙමි. මෙන්න මම, අවසානයේ මම ජයග්‍රහණය කළ මෙම ත්‍යාගය සමඟ මගේ සිහිනය සැබෑ කර ගැනීමට මට මාර්ගයක් ලබා දී ඇත. එය මම ත්‍යාගය දිනා ගැනීම පමණක් නොව, මම බ්‍රවුස් කරන වෙබ් අඩවියකින් මෙම විශිෂ්ට අවස්ථාව දැකීමට ලැබීමත් විශාල වාසනාවකි. එය ඉතා සරල විය, මට කළ යුතුව තිබුණේ සරල ප්‍රශ්න කිහිපයකට පිළිතුරු සැපයීම පමණි, එය සෙවුම් යන්ත්‍රවලට ස්තුති වන්නට මට පහසුවෙන් කළ හැකි විය; සහ ඔවුන්ට මගේ පුද්ගලික තොරතුරු ලබා දී පරිපාලන ගාස්තු සඳහා සංකේත මුදලක් ගෙවන්න. මම කී පරිදි, මගේ වාසනාව තවදුරටත් පැවතුනි, මන්ද මම මගේ ගෙවීම සිදු කළ පසු වෙබ් අඩවිය ඇත්ත වශයෙන්ම අසාර්ථක වූ නමුත් මගේ ත්‍යාගය අවලංගු කරනවා වෙනුවට, සංවිධායකයින් කාරුණික වූයේ මා ඇමතීමට සහ දුරකථනය හරහා ගෙවීම් ක්‍රියාවලිය හරහා මට මග පෙන්වීමට - සහ ඒ සඳහා ගත වූ සියල්ල මට මගේ බැංකු විස්තර බෙදා ගැනීමට. එදා ඉඳන් මම කොච්චර කලබල වුණාද කියනවා නම් එතැන් පටන් කිසිම දෙයක් ගැන අවධානය යොමු කරන්න බැරි වුණා. අද D දිනයයි, මම ගුවන් තොටුපළට ළඟා වන විට මට තේරෙනවා ඔවුන් මට ටිකට් එක එව්වේ නැහැ - මම හිතන්නේ ඔවුන්ට අමතක වෙන්න ඇති. ඔවුන් දැන් ගමන අවසාන දිනයකට කල් දමනු ඇතැයි මම අනුමාන කරමි, මට නැවත හොඳ මිනිසුන් අමතා එසේ කරන ලෙස ඔවුන්ට මතක් කිරීමට ඉඩ දෙන්න. මට ඔවුන්ගේ අංකය ලබා ගත හැකි නම්, එය දැන් ක්‍රියාත්මක නොවන බව පෙනේ. සැනසුම් සුසුමක්.