කාලයත් සමඟ දියුණු වූ විදුලි සංදේශයේ ප්‍රධාන අංග ලැයිස්තුවක් මට දෙන්න
1932 මැඩ්රිඩ් හි පැවති Plenipotentiary Telegraph සමුළුවේදී සහ ජාත්‍යන්තර රේඩියෝටෙලිග්‍රාෆ් සමුළුවේදී, සංවිධාන දෙක ඒකාබද්ධ වී ජාත්‍යන්තර විදුලි සංදේශ සංගමය (ITU) පිහිටුවීමට තීරණය කළේය. ඔවුන් විදුලි සංදේශය නිර්වචනය කළේ "වයර්, රැහැන් රහිත හෝ වෙනත් පද්ධති හෝ විද්‍යුත් සංඥා හෝ දෘශ්‍ය සංඥා (සෙමාෆෝර්ස්) ක්‍රියාවලි මගින් සංඥා, සංඥා, ලිවීම, ෆැක්සිමිල් සහ ඕනෑම ආකාරයක ශබ්දවල ඕනෑම ටෙලිග්‍රාෆ් හෝ දුරකථන සන්නිවේදනයක් ලෙසය. රේඩියෝ රෙගුලාසි (RR), විදුලි සංදේශයේ 1.3 වගන්තියට අනුව නිර්වචනය පසුව නැවත තහවුරු කරන ලදී, එය "වයර්, රේඩියෝ මගින් ඕනෑම ස්වභාවයක සංඥා, සංඥා, ලේඛන, රූප සහ ශබ්ද හෝ බුද්ධිය ඕනෑම සම්ප්‍රේෂණය, විමෝචනය හෝ පිළිගැනීමක් ලෙස අර්ථ දැක්වීය. , දෘශ්‍ය හෝ වෙනත් විද්‍යුත් චුම්භක පද්ධති". බීකන්ස් සහ පරෙවියන් චැප්ගේ සෙමාෆෝර් කුළුණු වලින් එකක අනුරුවක් විවිධ සංස්කෘතීන් විසින් හෝමින් පරෙවියන් ඉතිහාසය පුරා භාවිතා කර ඇත. පරෙවි කණුව පර්සියානු මූලයන් ඇති අතර පසුව රෝමවරුන් විසින් ඔවුන්ගේ හමුදාවට ආධාර කිරීම සඳහා භාවිතා කරන ලදී. ෆ්‍රොන්ටිනස් කියා සිටියේ ජූලියස් සීසර් ගෝල් අල්ලා ගැනීමේදී පරෙවියන් පණිවිඩකරුවන් ලෙස භාවිතා කළ බවයි. ග්‍රීකයෝ ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙලේ ජයග්‍රාහකයන්ගේ නම් විවිධ නගරවලට ප්‍රවාහනය කළේ පරෙවියන් යොදාගෙනය. 19 වන ශතවර්ෂයේ මුල් භාගයේදී ලන්දේසි රජය ජාවා සහ සුමාත්‍රා හි පද්ධතිය භාවිතා කළේය. තවද 1849 දී, Paul Julius Reuter විසින් Aachen සහ Brussels අතර කොටස් මිල ගණන් පියාසර කිරීම සඳහා පරෙවි සේවාවක් ආරම්භ කරන ලද අතර, එම සේවාව ටෙලිග්‍රාෆ් සබැඳියේ පරතරය වසා දමන තෙක් වසරක් ක්‍රියාත්මක විය. මධ්‍යතන යුගයේ දී, සංඥාවක් නිකුත් කිරීමේ මාධ්‍යයක් ලෙස කඳු මුදුන්වල බහුලව භාවිතා වූයේ බීකන්ස් දාම ය. බීකන් දම්වැල් ඔවුන්ට ලබා දිය හැක්කේ එක් තොරතුරක් පමණක් වීම නිසා ඇති වූ අඩුපාඩුව නිසා "සතුරා දැක ඇත" වැනි පණිවිඩයේ අර්ථය කල්තියා එකඟ විය යුතුය. ස්පාඤ්ඤ ආමඩා සමයේදී, ප්ලයිමවුත් සිට ලන්ඩනයට සංඥාවක් නිකුත් කරන ලද බීකන් දාමයක් ඔවුන්ගේ භාවිතයේ එක් කැපී පෙනෙන අවස්ථාවක් විය. 1792 දී ප්‍රංශ ඉංජිනේරුවෙකු වූ ක්ලෝඩ් චැප් ලිලී සහ පැරිස් අතර ප්‍රථම ස්ථාවර දෘශ්‍ය ටෙලිග්‍රාෆි පද්ධතිය (හෝ සෙමාෆෝර් රේඛාව) ඉදි කළේය. කෙසේ වෙතත්, සෙමාෆෝර් දක්ෂ ක්‍රියාකරුවන්ගේ අවශ්‍යතාවයෙන් සහ කිලෝමීටර් දහයේ සිට තිහ දක්වා (සැතපුම් හයේ සිට දහනවය දක්වා) පරතරයකින් මිල අධික කුළුණු වලින් පීඩා වින්දා. විද්‍යුත් ටෙලිග්‍රාෆ් තරඟකාරිත්වයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 1880 දී අවසන් වාණිජ මාර්ගය අත්හැර දමන ලදී. ටෙලිග්‍රාෆ් සහ දුරකථන 1837 ජූලි 25 වන දින ඉංග්‍රීසි නව නිපැයුම්කරු ශ්‍රීමත් විලියම් ෆෝතර්ගිල් කුක් සහ ඉංග්‍රීසි විද්‍යාඥ ශ්‍රීමත් චාල්ස් වීට්ස්ටෝන් විසින් ප්‍රථම වාණිජ විදුලි විදුලි පණිවුඩය ප්‍රදර්ශනය කරන ලදී. නව නිපැයුම්කරුවන් දෙදෙනාම ඔවුන්ගේ උපාංගය සැලකුවේ "විද්‍යුත් චුම්භක ටෙලිග්‍රාෆ් වැඩිදියුණු කිරීමක්" ලෙස මිස නව උපාංගයක් ලෙස නොවේ. සැමුවෙල් මෝර්ස් 1837 සැප්තැම්බර් 2 වැනි දින අසාර්ථක වූ විදුලි ටෙලිග්‍රාෆ් අනුවාදයක් ස්වාධීනව සංවර්ධනය කළේය. ඔහුගේ කේතය වීට්ස්ටෝන්ගේ සංඥා ක්‍රමයට වඩා වැදගත් දියුණුවක් විය. ප්‍රථම වරට අත්ලාන්තික් සාගරය හරහා විදුලි සංදේශනයට ඉඩ සලසමින් පළමු අත්ලාන්තික් සාගරයේ විදුලි සංදේශ කේබලය 1866 ජූලි 27 දින සාර්ථකව නිම කරන ලදී. සාම්ප්‍රදායික දුරකථනය 1876 දී ඇලෙක්සැන්ඩර් බෙල් විසින් පේටන්ට් බලපත්‍රය ලබා ගන්නා ලදී. 1876 දී එලිෂා ග්‍රේ ද ඒ සඳහා අවවාදයක් ගොනු කළේය. ග්‍රේ ඔහුගේ අවවාදය අතහැර දැමූ අතර ඔහු බෙල්ගේ ප්‍රමුඛතාවයට තරඟ නොකළ නිසා පරීක්ෂකවරයා 1876 මාර්තු 3 වන දින බෙල්ගේ පේටන්ට් බලපත්‍රය අනුමත කළේය. විචල්‍ය ප්‍රතිරෝධක දුරකථනය සඳහා අවවාදයයි, නමුත් අදහස ලේඛනගත කර එය දුරකථනයකින් පරීක්‍ෂා කළේ බෙල් ය. Antonio Meucci විසින් 1849 වසර 30 කට පමණ පෙර රේඛාවක් හරහා විදුලියෙන් කටහඬ සම්ප්‍රේෂණය කිරීමට ඉඩ සලසන උපකරණයක් සොයා ගන්නා ලදී, නමුත් ඔහුගේ උපාංගයට එතරම් ප්‍රායෝගික වටිනාකමක් නොතිබුනේ එය පරිශීලකයින්ට ග්‍රාහකය "ඇසීමට" ඔවුන්ගේ මුඛයේ තැබීමට අවශ්‍ය වන විද්‍යුත් ධ්වනි ආචරණය මත විශ්වාසය තැබූ බැවිනි. " පළමු වාණිජ දුරකථන සේවා 1878 සහ 1879 දී නිව් හෙවන් සහ ලන්ඩන් නගරවල අත්ලාන්තික් සාගරයේ දෙපස බෙල් දුරකථන සමාගම විසින් පිහිටුවන ලදී. ගුවන්විදුලිය සහ රූපවාහිනිය 1894 දී, ඉතාලි නව නිපැයුම්කරුවෙකු වන ගුග්ලියෙල්මෝ මාර්කෝනි විසින් එවකට අලුතින් සොයාගත් රේඩියෝ තරංග සංසිද්ධිය භාවිතා කරමින් රැහැන් රහිත සන්නිවේදනයක් සංවර්ධනය කිරීමට පටන් ගත් අතර, 1901 වන විට ඒවා අත්ලාන්තික් සාගරය හරහා සම්ප්‍රේෂණය කළ හැකි බව පෙන්නුම් කළේය. රේඩියෝව මගින් රැහැන් රහිත විදුලි පණිවුඩකරණයේ ආරම්භය මෙය විය. 1902 දෙසැම්බර් 17 වන දින කැනඩාවේ නෝවා ස්කොටියා හි Glace Bay හි Marconi දුම්රිය ස්ථානයෙන් සම්ප්‍රේෂණය වූ සම්ප්‍රේෂණය උතුරු ඇමරිකාවේ සිට අත්ලාන්තික් සාගරය තරණය කළ ලොව ප්‍රථම ගුවන් විදුලි පණිවිඩය බවට පත් විය. 1904 දී, දායක නැව් වෙත රාත්‍රී ප්‍රවෘත්ති සාරාංශ සම්ප්‍රේෂණය කිරීම සඳහා වාණිජ සේවාවක් ස්ථාපිත කරන ලද අතර එමඟින් ඒවා ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තර පුවත්පත්වලට ඇතුළත් කරන ලදී. පළමු ලෝක සංග්‍රාමය හමුදා සන්නිවේදනය සඳහා ගුවන්විදුලිය සංවර්ධනය කිරීම වේගවත් කළේය. යුද්ධයෙන් පසු, වාණිජ ගුවන්විදුලි AM විකාශනය 1920 ගණන්වල ආරම්භ වූ අතර විනෝදාස්වාදය සහ ප්‍රවෘත්ති සඳහා වැදගත් ජන මාධ්‍යයක් බවට පත්විය. දෙවන ලෝක සංග්‍රාමය නැවතත් ගුවන් යානා සහ ගොඩබිම් සන්නිවේදනය, ගුවන්විදුලි සංචාලනය සහ රේඩාර් යන යුධ කාලීන අරමුණු සඳහා ගුවන්විදුලිය සංවර්ධනය කිරීම වේගවත් කළේය. ගුවන් විදුලියේ ස්ටීරියෝ එෆ්එම් විකාශනය සංවර්ධනය කිරීම 1930 ගණන්වල එක්සත් ජනපදයේ සහ 1970 ගණන්වල එක්සත් රාජධානියේ ආරම්භ වූ අතර, ප්‍රමුඛ වාණිජ ප්‍රමිතිය ලෙස AM විස්ථාපනය විය. 1925 මාර්තු 25 වෙනිදා, John Logie Baird ලන්ඩන් දෙපාර්තමේන්තු ගබඩාව වන Selfridges හි චලනය වන පින්තූර සම්ප්‍රේෂණය කිරීම ප්‍රදර්ශනය කළේය. බෙයාර්ඩ්ගේ උපාංගය Nipkow තැටිය මත රඳා පැවතුණු අතර එම නිසා යාන්ත්‍රික රූපවාහිනිය ලෙස ප්‍රසිද්ධ විය. එය 1929 සැප්තැම්බර් 30 වැනි දින සිට බ්‍රිතාන්‍ය ගුවන්විදුලි සංස්ථාව විසින් සිදු කරන ලද පර්යේෂණාත්මක විකාශනවල පදනම විය. කෙසේ වෙතත්, 20 වැනි සියවසේ වැඩි කාලයක් රූපවාහිනිය රඳා පැවතුණේ කාල් බ්‍රවුන් විසින් සොයා ගන්නා ලද කැතෝඩ කිරණ නළය මතය. පොරොන්දුව පෙන්වීමට එවැනි රූපවාහිනියක පළමු අනුවාදය ෆිලෝ ෆාර්න්ස්වර්ත් විසින් නිෂ්පාදනය කරන ලද අතර 1927 සැප්තැම්බර් 7 වන දින ඔහුගේ පවුලට ප්‍රදර්ශනය කරන ලදී. දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු බාධා කළ අත්හදා බැලීම් නැවත ආරම්භ වූ අතර රූපවාහිනිය වැදගත් ගෘහ විනෝදාස්වාද විකාශන මාධ්‍යයක් බවට පත්විය. Thermionic valve තර්මියොනික් නලයක් හෝ තාපජ කපාටයක් ලෙස හඳුන්වන උපාංගයේ වර්ගය සංඥා විස්තාරණය සහ ධාරා නිවැරදි කිරීම වැනි මූලික ඉලෙක්ට්‍රොනික ක්‍රියාකාරකම් ගණනාවක් සඳහා රත් වූ කැතෝඩයකින් ඉලෙක්ට්‍රෝන තාපජ විමෝචනය භාවිතා කරයි. ජෝන් ඇම්බ්‍රෝස් ෆ්ලෙමින් විසින් 1904 දී සොයා ගන්නා ලද සරලම රික්ත නළය වන ඩයෝඩයේ අඩංගු වන්නේ රත් වූ ඉලෙක්ට්‍රෝන විමෝචක කැතෝඩයක් සහ ඇනෝඩයක් පමණි. ඉලෙක්ට්‍රෝන ගලා යා හැක්කේ උපාංගය හරහා එක් දිශාවකට පමණි - කැතෝඩයේ සිට ඇනෝඩය දක්වා. නලය තුළ පාලන ජාලක එකක් හෝ කිහිපයක් එකතු කිරීමෙන් කැතෝඩය සහ ඇනෝඩය අතර ධාරාව ජාලකයේ හෝ ජාලකයේ ඇති වෝල්ටීයතාවයෙන් පාලනය කිරීමට හැකියාව ලැබේ. මෙම උපාංග 20 වැනි සියවසේ මුල් භාගයේ ඉලෙක්ට්‍රොනික පරිපථවල ප්‍රධාන අංගයක් බවට පත් වූ අතර ගුවන්විදුලිය, රූපවාහිනිය, රේඩාර්, ශබ්ද පටිගත කිරීම සහ ප්‍රතිනිෂ්පාදනය, දිගු දුර දුරකථන ජාල සහ ඇනලොග් සහ මුල් ඩිජිටල් පරිගණක සංවර්ධනය සඳහා තීරණාත්මක විය. සමහර යෙදුම් රේඩියෝව සඳහා ස්පාර්ක් ගැප් සම්ප්‍රේෂකය හෝ පරිගණනය සඳහා යාන්ත්‍රික පරිගණක වැනි පෙර තාක්‍ෂණයන් භාවිතා කර තිබුණද, මෙම තාක්‍ෂණයන් පුළුල් හා ප්‍රායෝගික බවට පත් කළේ තර්මියොනික් රික්තක නළය සොයා ගැනීමයි. 1940 ගණන් වලදී, අර්ධ සන්නායක උපාංග සොයා ගැනීමත් සමඟ තාපජ නල වලට වඩා කුඩා, ලාභදායී සහ වඩා කාර්යක්ෂම, විශ්වාසදායක සහ කල් පවතින ඝන තත්වයේ උපාංග නිෂ්පාදනය කිරීමට හැකි විය. 1960 ගණන්වල මැද භාගයේ සිට, තාපජ නල ට්‍රාන්සිස්ටරය සමඟ ප්‍රතිස්ථාපනය විය. ඇතැම් අධි-සංඛ්‍යාත ඇම්ප්ලිෆයර් සඳහා තර්මියොනික් ටියුබ්වලට තවමත් යම් යෙදුම් තිබේ. පරිගණක ජාල සහ අන්තර්ජාලය 1940 සැප්තැම්බර් 11 දින, ජෝර්ජ් ස්ටිබිට්ස් ඔහුගේ නිව් යෝර්ක් හි සංකීර්ණ අංක කැල්කියුලේටරය සඳහා ටෙලිටයිප් භාවිතයෙන් ගැටලු සම්ප්‍රේෂණය කළ අතර නිව් හැම්ප්ෂයර් හි ඩාර්ට්මූත් විද්‍යාලයෙන් ගණනය කළ ප්‍රතිඵල නැවත ලබා ගත්තේය. දුරස්ථ ගොළු පර්යන්ත සහිත මධ්‍යගත පරිගණකයක (මේන් ෆ්‍රේම්) මෙම වින්‍යාසය 1970 දශකය දක්වා ජනප්‍රියව පැවතුනි. 1960 ගණන්වලදී, පර්යේෂකයන් පැකට් මාරු කිරීම විමර්ශනය කිරීමට පටන් ගත් අතර, එය මධ්‍යගත ප්‍රධාන රාමුවක් හරහා ගමන් නොකර අසමමුහුර්තව එහි ගමනාන්තයට කොටස් වශයෙන් පණිවිඩයක් යවන තාක්‍ෂණයකි. 1969 දෙසැම්බර් 5 වන දින නෝඩ් හතරක ජාලයක් මතු වූ අතර එය ARPANET හි ආරම්භය වූ අතර එය 1981 වන විට නෝඩ් 213 දක්වා වර්ධනය විය. ARPANET අවසානයේ වෙනත් ජාල සමඟ ඒකාබද්ධ වී අන්තර්ජාලය නිර්මාණය කළේය. අදහස් ලේඛන සඳහා ඉල්ලීම් මාලාවක් ප්‍රකාශයට පත් කළ අන්තර්ජාල ඉංජිනේරු කාර්ය සාධක බලකායේ (IETF) අන්තර්ජාල සංවර්ධනය කේන්ද්‍රගත වූ අතර, ඊතර්නෙට් (1983) සහ ටෝකන් හි ප්‍රාදේශීය ජාල (LAN) වර්ධනයන් වැනි කාර්මික විද්‍යාගාරවල අනෙකුත් ජාලකරණ දියුණුව සිදු විය. මුද්ද (1984)[උපුටා දැක්වීමක් අවශ්‍යයි]. සම්ප්‍රේෂණ ධාරිතාවේ වර්ධනය ද්වි-මාර්ග විදුලි සංදේශ ජාල හරහා ලොව පුරා තොරතුරු හුවමාරු කර ගැනීමේ ඵලදායී ධාරිතාව 1986 දී ප්‍රශස්ත ලෙස සම්පීඩිත තොරතුරු පෙටාබයිට් 281 (pB) සිට 1993 දී 471 pB දක්වා 2000 දී 2.2 exabytes (eB) දක්වා 2000 දී 65 eB දක්වා වර්ධනය විය. 1986 දී පුද්ගලයෙකුට පුවත්පත් පිටු දෙකක් සහ 2007 වන විට දිනකට මුළු පුවත්පත් හයකට සමාන තොරතුරු වේ. මෙම වර්ධනය අනුව, විදුලි සංදේශ ලෝක ආර්ථිකයේ වඩ වඩාත් වැදගත් භූමිකාවක් ඉටු කරන අතර ගෝලීය විදුලි සංදේශ කර්මාන්තය ඩොලර් ට්‍රිලියන 4.7 ක් පමණ විය 2012 වසරේ අංශය. ගෝලීය විදුලි සංදේශ කර්මාන්තයේ සේවා ආදායම 2010 දී ඩොලර් ට්‍රිලියන 1.5 ක් ලෙස ඇස්තමේන්තු කර ඇති අතර එය ලෝක දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් (GDP) 2.4% ට අනුරූප වේ.
බීකන්ස්, ටෙලිග්‍රාෆ්, දුරකථන, ගුවන්විදුලිය, රූපවාහිනිය, තාපජ කපාට, පරිගණක ජාල සහ අන්තර්ජාලය