 1891 සයිප්‍රස් ව්‍යවස්ථාදායක මැතිවරණය ගැන මෙම යොමු පාඨය ලබා දී ඇති අතර, 1886 දී මුස්ලිම් නොවන ආසන 10,030 දක්වා පහත වැටීමට හේතුව කුමක්ද?
ව්‍යවස්ථාදායක සභාව සමන්විත වූයේ මහ කොමසාරිස්වරයා විසින් පත් කරන ලද නිල සාමාජිකයින් හය දෙනෙකුගෙන් සහ තේරී පත් වූ සාමාජිකයින් දොළොස් දෙනෙකුගෙන් වන අතර ඉන් තිදෙනෙකු මුස්ලිම්වරුන් වන අතර ඉන් 9 දෙනෙකු මුස්ලිම් නොවන අයයි. දිවයින මැතිවරණ කොට්ඨාශ තුනකට බෙදා ඇති අතර, ඒ සෑම එකක්ම දිස්ත්‍රික්ක දෙකකින් සමන්විත විය. සෑම මැතිවරණ කොට්ඨාශයක්ම එක් මුස්ලිම්වරයෙකු සහ මුස්ලිම් නොවන තිදෙනෙකු තෝරා පත් කර ගන්නා ලදී. මුස්ලිම් ඡන්දදායකයින්ට එක් ඡන්දයක් තිබූ අතර මුස්ලිම් නොවන අයට අපේක්ෂකයින් තිදෙනෙකු දක්වා ඡන්දය ප්‍රකාශ කළ හැකිය. නූගත්කම ඉහළ මට්ටමක පැවතීම හේතුවෙන්, ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීම රහසිගත නොවූ අතර, බොහෝ විට අපේක්ෂකයින්ගේ නියෝජිතයන් ඉදිරියේ ඡන්ද පොළ නිලධාරීන්ට තම අභිමත අපේක්ෂකයන් පැවසීමට ඡන්දදායකයින් අවශ්‍ය විය. ඡන්ද බලය වයස අවුරුදු 21 ට වැඩි පිරිමින්ට සීමා වූයේ මැතිවරණයට පෙර වසර පහ තුළ ස්ථිර පදිංචිකරුවන් වූ සහ එක්කෝ වර්ගි බද්ද ගෙවා ඇති (දේපල වටිනාකමින් හාරදහසෙන් පංගුවක වාර්ෂික ගෙවීමක් ලෙස අය කරන ලද 4%) කුලී ආදායමෙන් හෝ ලාභ හෝ වැටුප් මත 3%) හෝ පසුගිය වසර තුළ වාසස්ථානයක් හෝ සාප්පුවක් සඳහා කුලිය. කෙසේ වෙතත්, මැතිවරණය පැවැත්වෙන අවස්ථාවේ ප්‍රදේශයේ ඇස්තමේන්තු කර ඇති බදු ගෙවන්නන් 40,000 න්, නියමිත වේලාවට බදු ගෙවීමට හැකි වූ අයට පමණක් ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමට ලියාපදිංචි විය හැකි විය. මුස්ලිම් නොවන ආසන සඳහා ලියාපදිංචි ඡන්දදායකයින් සංඛ්‍යාව 1886 දී 15,408 සිට 10,030 දක්වා පහත වැටුණි.
ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා ලියාපදිංචි වීමට පෙර වසරේ ඔබේ බදු නියමිත වේලාවට ගෙවීමේ අවශ්‍යතාවය හේතුවෙන් මුස්ලිම් නොවන ඡන්දදායකයින් සංඛ්‍යාව පහත වැටුණි.