 ව්‍යුහාත්මක ජීව විද්‍යාව යනු කුමක්ද?
ව්‍යුහාත්මක ජීව විද්‍යාව යනු ව්‍යුහාත්මක ජීව විද්‍යාව පිළිබඳ සඟරාව විසින් නිර්වචනය කර ඇති පරිදි, සංවිධානයේ සෑම තරාතිරමකම සජීවී ද්‍රව්‍ය (සජීවී සෛල වලින් සාදන ලද, සහ/හෝ නඩත්තු කරන ලද සහ පිරිපහදු කරන ලද) ව්‍යුහාත්මක විශ්ලේෂණය සමඟ කටයුතු කරන සියවස් ගණනාවක් පැරණි ක්ෂේත්‍රයකි. 19 වන සහ 20 වන සියවසේ මුල් භාගයේ මුල් ව්‍යුහාත්මක ජීව විද්‍යාඥයින්ට මූලික වශයෙන් හැකි වූයේ පියවි ඇසේ දෘශ්‍ය තීව්‍රතාවයේ සීමාව දක්වා සහ විශාලන කණ්නාඩි සහ සැහැල්ලු අන්වීක්ෂ හරහා ව්‍යුහයන් අධ්‍යයනය කිරීමට පමණි. 20 වන ශතවර්ෂයේදී ජීව විද්‍යාත්මක අණු වල ත්‍රිමාණ ව්‍යුහයන් පරීක්ෂා කිරීම සඳහා විවිධ පර්යේෂණාත්මක ශිල්පීය ක්‍රම දියුණු කරන ලදී. එක්ස් කිරණ ස්ඵටික විද්‍යාව, න්‍යෂ්ටික චුම්භක අනුනාදනය සහ ඉලෙක්ට්‍රෝන අන්වීක්ෂය වඩාත් කැපී පෙනෙන ශිල්පීය ක්‍රම වේ. X-කිරණ සොයා ගැනීම සහ ප්‍රෝටීන් ස්ඵටික සඳහා එහි යෙදීම් හරහා, ව්‍යුහාත්මක ජීව විද්‍යාව විප්ලවීය වෙනසක් ඇති කරන ලදී, දැන් විද්‍යාඥයින්ට ජීව විද්‍යාත්මක අණු වල ත්‍රිමාන ව්‍යුහයන් පරමාණුක සවිස්තරාත්මකව ලබා ගත හැකි විය. එසේම, NMR වර්ණාවලීක්ෂය ප්‍රෝටීන ව්‍යුහය සහ ගතිකත්වය පිළිබඳ තොරතුරු ලබා ගැනීමට ඉඩ ලබා දුන්නේය. අවසාන වශයෙන්, 21 වන ශතවර්ෂයේ දී, ඉලෙක්ට්‍රෝන අන්වීක්ෂය වඩාත් සුසංයෝගී ඉලෙක්ට්‍රෝන ප්‍රභව සංවර්ධනය කිරීම, ඉලෙක්ට්‍රෝන අන්වීක්ෂ සඳහා විකෘති නිවැරදි කිරීම සහ අධි විභේදන ක්‍රියෝ-ඉලෙක්ට්‍රෝන අන්වීක්ෂය සාර්ථකව ක්‍රියාත්මක කිරීමට හැකි වූ ප්‍රතිසංස්කරණ මෘදුකාංග සමඟ දැඩි විප්ලවයක් ද දුටුවේය. ඇන්ග්ස්ට්‍රොම් විභේදනයේ දී ත්‍රිමානවල තනි ප්‍රෝටීන සහ අණුක සංකීර්ණ. මෙම ශිල්පීය ක්‍රම තුනේ දියුණුවත් සමඟ ව්‍යුහාත්මක ජීව විද්‍යා ක්ෂේත්‍රය පුළුල් වූ අතර ජීව විද්‍යාත්මක සාර්ව අණු වල (විශේෂයෙන් ප්‍රෝටීන, ඇමයිනෝ අම්ල, RNA හෝ DNA වලින් සෑදූ ප්‍රෝටීන, අණුක ව්‍යුහයට සම්බන්ධ අණුක ජීව විද්‍යාව, ජෛව රසායනය සහ ජෛව භෞතික විද්‍යාවේ ශාඛාවක් බවට පත් විය. නියුක්ලියෝටයිඩ, සහ ලිපිඩ වලින් සෑදී ඇති පටල), ඔවුන් සතුව ඇති ව්‍යුහයන් අත්පත් කර ගන්නේ කෙසේද සහ ඒවායේ ව්‍යුහයේ වෙනස්වීම් ඔවුන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වයට බලපාන ආකාරය. මෙම විෂය ජීව විද්‍යාඥයින් හට මහත් උනන්දුවක් දක්වන්නේ සෛලවල බොහෝ කාර්යයන් සාර්ව අණු මගින් සිදු කරන නිසාත්, මෙම කාර්යයන් ඉටු කිරීමට ඔවුන්ට හැකි වන්නේ නිශ්චිත ත්‍රිමාණ හැඩතලවලට දඟර දැමීමෙන් පමණක් වන නිසාත් ය. මෙම ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය, අණු වල "තෘතියික ව්‍යුහය", එක් එක් අණුවල මූලික සංයුතිය හෝ "ප්‍රාථමික ව්‍යුහය" මත සංකීර්ණ ආකාරයකින් රඳා පවතී. අඩු විභේදන වලදී, FIB-SEM ටොමොග්‍රැෆි වැනි මෙවලම් 3-මානවල සෛල සහ ඒවායේ ඉන්ද්‍රියයන් පිළිබඳ වැඩි අවබෝධයක් ලබා දී ඇති අතර විවිධ බාහිර සෛලීය න්‍යාසවල එක් එක් ධූරාවලි මට්ටම ක්‍රියා කිරීමට දායක වන ආකාරය (උදාහරණයක් ලෙස අස්ථිවල). පසුගිය වසර කිහිපය තුළ ජීව විද්‍යාත්මක ව්‍යුහයන් පිළිබඳ පර්යේෂණාත්මක අධ්‍යයනයට අනුපූරකව ඉතා නිවැරදි භෞතික අණුක ආකෘති පුරෝකථනය කිරීමට ද හැකි වී තිබේ. ප්‍රෝටීන ව්‍යුහය, අනුකූලතාව සහ ක්‍රියාකාරීත්වය දීර්ඝ කිරීමට සහ අධ්‍යයනය කිරීමට අනුභූතික ව්‍යුහ නිර්ණය කිරීමේ උපාය මාර්ග සමඟ ඒකාබද්ධව අණුක ගතික සමාකරණ වැනි පරිගණක ශිල්පීය ක්‍රම භාවිතා කළ හැක.