 ගොර්බචෙව් ගැන මෙම යොමු පාඨය ලබා දී ඇති අතර, ඔහු යෙල්ට්සින් සහ පුටින්ගේ මිත්‍රයෙක් දැයි මට කියන්න.
සෝවියට් රාජ්‍යය සහ එහි මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී පරමාදර්ශ ආරක්ෂා කිරීමට කැප වුවද, පැවැත්ම සඳහා සැලකිය යුතු ප්‍රතිසංස්කරණයක් අවශ්‍ය බව ගොර්බචෙව් විශ්වාස කළේය. ඔහු සෝවියට්-ඇෆ්ගන් යුද්ධයෙන් හමුදා ඉවත් කර ගත් අතර න්‍යෂ්ටික අවි සීමා කිරීමට සහ සීතල යුද්ධය අවසන් කිරීමට එක්සත් ජනපද ජනාධිපති රොනල්ඩ් රේගන් සමඟ සමුළු ආරම්භ කළේය. දේශීය වශයෙන්, ඔහුගේ ග්ලැස්නොස්ට් ප්‍රතිපත්තිය ("විවෘතභාවය") භාෂණයේ සහ මාධ්‍ය නිදහස වැඩිදියුණු කිරීමට ඉඩ සලසන අතර, ඔහුගේ පෙරස්ත්‍රොයිකා ("ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම") ආර්ථික තීරණ ගැනීම එහි කාර්යක්ෂමතාවය වැඩි දියුණු කිරීම සඳහා විමධ්‍යගත කිරීමට උත්සාහ කළේය. ඔහුගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රියාමාර්ග සහ මහජන නියෝජිතයින්ගේ තේරී පත් වූ කොංග්‍රසය පිහිටුවීම මගින් ඒකපක්ෂ රාජ්‍යයට වල කැපීමක් සිදු විය. 1989-1992 දී විවිධ නැගෙනහිර බ්ලොක් රටවල් මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී පාලනය අත්හැර දැමූ විට ගොර්බචෙව් මිලිටරි මැදිහත්වීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය. අභ්‍යන්තරව, වර්ධනය වන ජාතිකවාදී හැඟීම් සෝවියට් සංගමය බිඳ දැමීමේ තර්ජනයට තුඩු දුන් අතර, 1991 දී ගොර්බචෙව්ට එරෙහිව අසාර්ථක අගෝස්තු කුමන්ත්‍රණය දියත් කිරීමට මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී දැඩි මතධාරීන් මෙහෙයවීය. ජනාධිපති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්වීමෙන් පසු ඔහු ගොර්බචෙව් පදනම දියත් කළේය, රුසියානු ජනාධිපතිවරුන් වන බොරිස් යෙල්ට්සින් සහ ව්ලැඩිමීර් පුටින්ගේ වාචික විවේචකයෙකු බවට පත් වූ අතර රුසියාවේ සමාජ-ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ව්‍යාපාරය සඳහා ප්‍රචාරක කටයුතු කළේය.
මෙම ඡේදයට අනුව, ගොර්බචෙව් යෙල්ට්සින්ගේ හෝ පුටින්ගේ මිතුරෙකු නොවීය. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔහු ඔවුන් දෙදෙනාම දැඩි ලෙස විවේචනය කළ අයෙකි.