 ඔබට මෙම සාහිත්‍යයෙන් සඳෙහි ඇති වැදගත්ම ලක්ෂණ 5 තනි ඡේදයකින් උපුටා ගත හැකිද?
චන්ද්‍රයා පෘථිවියේ එකම ස්වභාවික චන්ද්‍රිකාවයි. එය සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ පස්වන විශාලතම චන්ද්‍රිකාව වන අතර එහි මව් ග්‍රහලෝකයට සාපේක්ෂව විශාලතම සහ දැවැන්තම චන්ද්‍රිකාව වන අතර එහි විෂ්කම්භය පෘථිවියෙන් හතරෙන් එකක් පමණ වේ (ඕස්ට්‍රේලියාවේ පළල හා සැසඳිය හැක). චන්ද්‍රයා යනු වෙනස් වූ පාෂාණමය ශරීරයක් සහිත ග්‍රහලෝක-ස්කන්ධ වස්තුවක් වන අතර, එය පදයේ භූ භෞතික නිර්වචන යටතේ චන්ද්‍රිකා ග්‍රහලෝකයක් බවට පත් කරන අතර සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ දන්නා සියලුම වාමන ග්‍රහලෝකවලට වඩා විශාල වේ. එයට සැලකිය යුතු වායුගෝලයක්, ජල ගෝලයක් හෝ චුම්බක ක්ෂේත්‍රයක් නොමැත. එහි පෘෂ්ඨික ගුරුත්වාකර්ෂණය පෘථිවි ග්‍රෑම් 0.1654 කින් හයෙන් එකක් පමණ වන අතර බ්‍රහස්පතිගේ චන්ද්‍රයා වන Io සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයේ ඉහළ පෘෂ්ඨික ගුරුත්වාකර්ෂණයක් සහ ඝනත්වයක් ඇති එකම චන්ද්‍රිකාව වේ. චන්ද්‍රයා පෘථිවිය වටා කිලෝමීටර් 384,400 (සැතපුම් 238,900) හෝ පෘථිවි විෂ්කම්භය මෙන් 30 ගුණයක සාමාන්‍ය දුරකින් පරිභ්‍රමණය වේ. එහි ගුරුත්වාකර්ෂණ බලපෑම පෘථිවියේ වඩදිය බාදිය වල ප්‍රධාන ධාවකය වන අතර ඉතා සෙමින් පෘථිවි දිනය දිගු කරයි. පෘථිවිය වටා චන්ද්‍රයාගේ කක්ෂයට දින 27.3ක දර්ශක කාල සීමාවක් ඇත. දින 29.5ක එක් එක් සිනොඩික් කාල පරිච්ෙඡ්දය තුළ, සූර්යයා විසින් ආලෝකමත් කරන ලද දෘශ්‍ය පෘෂ්ඨයේ ප්‍රමාණය කිසිවකින් හෝ 100% දක්වා වෙනස් වේ, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස චන්ද්‍ර දින දර්ශනයක මාස සඳහා පදනම වන චන්ද්‍ර අවධීන් ඇති වේ. සඳ පෘතුවියට උදම් අගුලු දමා ඇත, එයින් අදහස් වන්නේ සඳ එහිම අක්ෂයේ සම්පූර්ණ භ්‍රමණයක දිග එහි එකම පැත්ත (ආසන්න පැත්ත) සෑම විටම පෘථිවියට මුහුණ දීමට හේතු වන අතර තරමක් දිගු චන්ද්‍ර දිනය සිනොඩික් දිනයට සමාන වේ. කාලය. කෙසේ වෙතත්, සම්පූර්ණ චන්ද්‍ර පෘෂ්ඨයෙන් 59%ක් පෘථිවියේ සිට දැකිය හැක්කේ ලිබ්‍රේෂන් ලෙස හඳුන්වන ඉදිරිදර්ශනයේ චක්‍රීය මාරුවීම් මගිනි. වඩාත් පුලුල්ව පිලිගත් සම්භවය පැහැදිලි කිරීම අනුව චන්ද්‍රයා සෑදී ඇත්තේ පෘථිවියට වැඩි කලකට පසුව නොවන අතර ග්‍රහලෝකය සහ Theia නම් උපකල්පිත අඟහරු ප්‍රමාණයේ ශරීරයක් අතර ඇති වූ යෝධ බලපෑමකින් ඇති වූ සුන්බුන් වලින් චන්ද්‍රයා සෑදී ඇති බවයි. පසුව එය පෘථිවිය සමඟ උදම් අන්තර්ක්‍රියා නිසා පුළුල් කක්ෂයකට පසුබැස ගියේය. සඳෙහි ආසන්න පැත්ත අඳුරු ගිනිකඳු මාරියා ("මුහුදු") මගින් සලකුණු කර ඇත, එය දීප්තිමත් පුරාණ කබොල උස්බිම් සහ ප්‍රමුඛ බලපෑම් ආවාට අතර අවකාශය පුරවයි. වසර බිලියන තුනකට පමණ පෙර ඉම්බ්‍රියානු යුගයේ අවසානය වන විට විශාල බලපෑම් ද්‍රෝණි සහ මාර් මතුපිට බොහෝමයක් පැවතුනි. චන්ද්‍ර පෘෂ්ඨය තරමක් පරාවර්තක නොවන අතර චන්ද්‍ර පසෙහි පරාවර්තනය ඇස්ෆල්ට් හා සැසඳිය හැකිය. කෙසේ වෙතත්, එහි විශාල කෝණික විෂ්කම්භය නිසා, පූර්ණ චන්ද්රයා රාත්රී අහසෙහි දීප්තිමත්ම ආකාශ වස්තුව වේ. චන්ද්‍රයාගේ දෘශ්‍ය ප්‍රමාණය සූර්යයාගේ ප්‍රමාණයට සමාන වන අතර, පූර්ණ සූර්යග්‍රහණයකදී සූර්යයා සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ ආවරණය කිරීමට ඉඩ සලසයි. පෘථිවි අහසෙහි චන්ද්‍රයාගේ ප්‍රමුඛත්වය සහ එහි නිත්‍ය චක්‍රය යන දෙකම ඉතිහාසය පුරා මානව සමාජ සඳහා සංස්කෘතික යොමු සහ බලපෑම් සපයා ඇත. එවැනි බලපෑම් භාෂාව, දින දර්ශන පද්ධති, කලාව සහ මිථ්‍යා කථා වල දක්නට ලැබේ. සඳ වෙත ළඟා වූ පළමු කෘත්‍රිම වස්තුව වූයේ 1959 දී සෝවියට් සංගමයේ ලූනා 2 අභ්‍යවකාශ යානයයි. 1966 දී ලූනා 9 විසින් ප්‍රථම සාර්ථක මෘදු ගොඩබෑම මෙයට පසුව සිදු විය. මේ දක්වා ඇති එකම මානව චන්ද්‍ර මෙහෙයුම් වූයේ 1969 සහ 1972 අතර මිනිසුන් දොළොස් දෙනෙකු මතුපිටට ගොඩ බැස්ස වූ එක්සත් ජනපදයේ ඇපලෝ වැඩසටහනයි. චන්ද්‍රයාගේ මූලාරම්භය, අභ්‍යන්තර ව්‍යුහය සහ පසු ඉතිහාසය පිළිබඳ සවිස්තරාත්මක භූ විද්‍යාත්මක අවබෝධයක් වර්ධනය කිරීම සඳහා භාවිතා කරන ලද චන්ද්‍ර පාෂාණ ආපසු ලබා දෙන ලදී. මිනිසුන් සංචාරය කරන එකම ආකාශ වස්තුව සඳයි.
චන්ද්‍රයා යනු පෘථිවියේ ප්‍රමාණයෙන් හතරෙන් පංගුවක් පමණ වන, අවුරුදු 4.51ක් පැරණි, මිනිසුන් විසින් සංචාරය කරන ලද එකම ආකාශ වස්තුව වන අතර දින 27.3 කින් පෘථිවිය වටා කක්ෂගත වන අද්විතීය පෘථිවි චන්ද්‍රිකාවයි.