 තන්ජාවුර් සිතුවම් සහ එහි මූලාරම්භය පිළිබඳ මෙම ඡේදය සැලකිල්ලට ගෙන, තන්ජාවූර් සිතුවම්වල සාමාන්‍ය ලක්ෂණ මොනවාද?
තන්ජාවූර් සිතුවම් යනු සම්භාව්‍ය දකුණු ඉන්දීය සිතුවම් ශෛලියක් වන අතර, එය තමිල්නාඩුවේ තන්ජාවූර් නගරයෙන් (තංජෝර් ලෙස ඉංග්‍රීසි කර ඇත) ආරම්භ කරන ලදී. කලා ආකෘතිය එහි ක්ෂණික සම්පත් සහ ආභාසය ලබා ගන්නේ ක්‍රි.ව. 1600 පමණ ඈත අතීතයේ සිට, විජයනගර රායයන්ගේ ආධිපත්‍යය යටතේ තන්ජාවුර්හි නායකයන් කලාව-ප්‍රධාන වශයෙන්, සම්භාව්‍ය නැටුම් සහ සංගීතය- මෙන්ම සාහිත්‍යය, තෙළිඟු සහ දෙමළ යන දෙඅංශයෙන්ම දිරිමත් කළ කාල පරිච්ඡේදයකි. සහ පන්සල්වල ප්‍රධාන වශයෙන් හින්දු ආගමික විෂයයන් පින්තාරු කිරීම. එය එහි සුප්රසිද්ධ රන් ආලේපනය මගින් කැපී පෙනේ. කෙසේ වෙතත්, තන්ජාවූර් සිතුවම, දැන් අප දන්නා පරිදි, තන්ජාවූර්හි (1676-1855) මරාතා මළුවෙන් ආරම්භ වූ බව ආරක්ෂිතව අනුමාන කළ හැකිය. එය 2007-08 දී ඉන්දීය රජය විසින් භූගෝලීය දර්ශකයක් ලෙස පිළිගෙන ඇත. තන්ජාවුර් සිතුවම් පොහොසත් සහ විචිත්‍රවත් වර්ණ, සරල නිරූපක සංයුතිය, සියුම් නමුත් පුළුල් ගෙස්සෝ වැඩ මත ආවරණය කර ඇති දිලිසෙන රන් තීරු සහ වීදුරු පබළු සහ කෑලි හෝ වටිනා හා අර්ධ වටිනා මැණික් වලින් සංලක්ෂිත වේ. තන්ජාවූර් සිතුවම්වල ඩෙකානි, විජයනගර්, මරාතා සහ යුරෝපීය හෝ සමාගම් මෝස්තරවල පවා ආභාසය දැකිය හැකිය. අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම භක්ති නිරූපක ලෙස සේවය කරන බොහෝ සිතුවම්වල විෂයයන් වන්නේ හින්දු දෙවිවරුන්, දේවතාවියන් සහ සාන්තුවරයන්ය. හින්දු පුරාණ, ස්ථල-පුරාණ සහ වෙනත් ආගමික ග්‍රන්ථවල කථාංග දෘෂ්‍යගත කර, සිතුවම් කර හෝ ලුහුබැඳ ගොස්, පින්තූරයේ මධ්‍යම කොටසේ (බොහෝ විට වාස්තු විද්‍යාත්මකව නිරූපණය කරන ලද මණ්ඩපයක් හෝ ප්‍රභාවලියක් වැනි අවකාශයක් තුළ) තබා ඇති ප්‍රධාන රූපය හෝ රූප සමඟ පින්තාරු කරන ලදී. අනුබද්ධ රූප, තේමා සහ විෂයයන් කිහිපයක්. තන්ජෝර් සිතුවම්වල ජෛන, සික්, මුස්ලිම්, වෙනත් ආගමික සහ ලෞකික විෂයයන් පවා නිරූපණය කළ අවස්ථා බොහොමයක් තිබේ. තන්ජාවුර් සිතුවම් යනු ලී ලෑලි මත කරන ලද පැනල් සිතුවම් වන අතර, එබැවින් දේශීය ව්‍යවහාරයෙන් පලගයි පදම් ලෙස හැඳින්වේ. නූතනයේ දී, මෙම සිතුවම් දකුණු ඉන්දියාවේ උත්සව අවස්ථාවන් සඳහා සිහිවටන බවට පත්ව ඇත.
තන්ජාවූර් සිතුවම් පාදම සෑදෙන ලී පැනල්වල රන් ආලේපනයෙන් පහසුවෙන් හඳුනාගත හැකිය. ඒවා විචිත්‍රවත් වර්ණ, අයිකනවල සරල සංයුතිය සහ වීදුරු පබළු භාවිතය සහ සමහර විට වටිනා ගල් වලින් සංලක්ෂිත වේ. සිතුවම් විෂයයන් සම්ප්‍රදායිකව හින්දු දෙවිවරුන් වී ඇතත් ඔවුන් වෙනත් ආගම්වලින් ලෞකික විෂයයන් නිරූපණය කිරීමට පරිණාමය වී ඇත.