 පාඨයෙන් ලබාගත් උදාහරණ භාවිතා කිරීමෙන් යෙලෝස්ටෝන් ජාතික වනෝද්‍යානයේ ඇති ප්‍රාථමික පරිසරයන් පිළිබඳ විස්තරයක් මට ලබා දේ.
යෙලෝස්ටෝන් ජාතික වනෝද්‍යානය යනු බටහිර එක්සත් ජනපදයේ පිහිටා ඇති ඇමරිකානු ජාතික වනෝද්‍යානයකි, බොහෝ දුරට වයෝමිං හි වයඹ කෙළවරේ සහ මොන්ටානා සහ ඉඩාහෝ දක්වා විහිදේ. එය යෙලෝස්ටෝන් ජාතික වනෝද්‍යාන ආරක්ෂණ පනත සමඟ 42 වන එක්සත් ජනපද කොන්ග්‍රසය විසින් පිහිටුවන ලද අතර 1872 මාර්තු 1 වන දින ජනාධිපති Ulysses S. Grant විසින් නීතියට අත්සන් කරන ලදී. Yellowstone එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රථම ජාතික වනෝද්‍යානය වන අතර එය පළමු ජාතික උද්‍යානය ලෙසද පුළුල් ලෙස සැලකේ. ලෝකයේ උද්යානය. උද්‍යානය එහි වන සතුන් සහ එහි බොහෝ භූතාපජ ලක්ෂණ සඳහා ප්‍රසිද්ධය, විශේෂයෙන් පැරණි විශ්වාසවන්ත ගීසරය, එහි වඩාත් ජනප්‍රිය එකක්. එය බොහෝ ජෛව වර්ග නියෝජනය කරන අතර, උපල්පයින් වනාන්තරය වඩාත් බහුල වේ. එය දකුණු මැද රොකීස් වනාන්තර පරිසර කලාපයේ කොටසකි. ස්වදේශික ඇමරිකානුවන් යෙලෝස්ටෝන් ප්‍රදේශයේ අවම වශයෙන් වසර 11,000 ක් ජීවත් වී ඇති අතර, 19 වන සියවසේ මුල් භාගයේ සිට මැද භාගය දක්වා කඳුකර මිනිසුන්ගේ සංචාරයන් හැරුණු විට, සංවිධානාත්මක ගවේෂණය 1860 ගණන්වල අගභාගය දක්වා ආරම්භ නොවීය. උද්‍යානයේ කළමනාකරණය සහ පාලනය මුලින් එක්සත් ජනපද අභ්‍යන්තර කටයුතු දෙපාර්තමේන්තුවේ බල සීමාව යටතට පත් විය, උද්‍යානය අධීක්‍ෂණය කළ පළමු අභ්‍යන්තර කටයුතු ලේකම් කොලොම්බස් ඩෙලානෝ ය. කෙසේ වෙතත්, අවසානයේ 1886 සහ 1916 අතර වසර 30ක කාලයක් යෙලෝස්ටෝන් හි කළමනාකාරිත්වය අධීක්‍ෂණය කිරීමට එක්සත් ජනපද හමුදාවට පැවරිණි. ගොඩනැගිලි සිය ගණනක් ඉදිකර ඇති අතර ඒවායේ වාස්තු විද්‍යාත්මක හා ඓතිහාසික වැදගත්කම සඳහා ආරක්ෂා කර ඇති අතර පර්යේෂකයන් පුරාවිද්‍යාත්මක ස්ථාන දහසකට වඩා පරීක්ෂා කර ඇත. යෙලෝස්ටෝන් ජාතික වනෝද්‍යානය වර්ග සැතපුම් 3,468.4 (8,983 km2) ප්‍රදේශයක් පුරා පැතිරී ඇති අතර, විල්, කැනියන්, ගංගා සහ කඳු වැටි ඇතුළත් වේ. යෙලෝස්ටෝන් විල උතුරු ඇමරිකාවේ විශාලතම උස් විල් වලින් එකක් වන අතර එය මහාද්වීපයේ විශාලතම සුපිරි ගිනි කන්ද වන යෙලෝස්ටෝන් කල්දේරා මත කේන්ද්‍රගත වී ඇත. කැල්ඩෙරා අක්‍රිය ගිනි කන්දක් ලෙස සැලකේ. එය පසුගිය වසර මිලියන දෙකක කාලය තුළ කිහිප වතාවක්ම දැවැන්ත බලයකින් පුපුරා ගොස් ඇත. ලෝකයේ ගීසර් සහ ජල තාප ලක්ෂණවලින් හරි අඩකට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් යෙලෝස්ටෝන් වල පවතින අතර, මෙම අඛණ්ඩ ගිනිකඳු හේතුවෙන් ඉන්ධන ලබා ගනී. ගිනිකඳු පිපිරීම් වලින් ලාවා ගලායාම සහ පාෂාණ යෙලෝස්ටෝන්හි බොහෝ භූමි ප්රදේශය ආවරණය කරයි. මෙම උද්‍යානය මහා යෙලෝස්ටෝන් පරිසර පද්ධතියේ කේන්ද්‍රස්ථානය වන අතර, පෘථිවියේ උතුරු සෞම්‍ය කලාපයේ ඉතිරිව ඇති විශාලතම පරිසර පද්ධතිය වේ. 1978 දී යෙලෝස්ටෝන් යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම අඩවියක් ලෙස නම් කරන ලදී. ක්ෂීරපායින්, පක්ෂීන්, මත්ස්‍යයන්, උරගයන් සහ උභයජීවී විශේෂ සිය ගණනක් ලේඛනගත කර ඇති අතර, වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇති හෝ තර්ජනයට ලක්ව ඇති කිහිපයක් ඇතුළත් වේ. විශාල වනාන්තර සහ තෘණ බිම්වලට අද්විතීය ශාක විශේෂ ද ඇතුළත් වේ. යෙලෝස්ටෝන් උද්‍යානය එක්සත් ජනපදයේ විශාලතම හා වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ මෙගාෆවුනා ස්ථානයයි. ග්‍රිස්ලි වලසුන්, කූගර්, වෘකයන් සහ බයිසන් සහ එල්ක් වැනි නිදහස් රංචු මෙම උද්‍යානයේ වාසය කරයි. Yellowstone Park බයිසන් රංචුව එක්සත් ජනපදයේ පැරණිතම සහ විශාලතම පොදු බයිසන් රංචුවයි. සෑම වසරකම උද්යානය තුළ ලැව් ගිනි ඇතිවීම; 1988 විශාල ලැව්ගිනි හේතුවෙන් උද්යානයෙන් තුනෙන් එකක් පමණ දැවී ගියේය. යෙලෝස්ටෝන් හි කඳු නැගීම, කඳවුරු බැඳීම, බෝට්ටු පැදීම, මසුන් ඇල්ලීම සහ දර්ශන නැරඹීම ඇතුළු විනෝදාස්වාද අවස්ථා රාශියක් ඇත. පදික මාර්ග ප්‍රධාන භූ තාප ප්‍රදේශ මෙන්ම සමහර විල් සහ දිය ඇලි සඳහා සමීප ප්‍රවේශයක් සපයයි. ශීත ඍතුවේ දී, අමුත්තන් බොහෝ විට හිම කෝච් හෝ හිම රථ භාවිතා කරන මාර්ගෝපදේශ චාරිකා මගින් උද්යානයට පිවිසෙයි.
සාමාන්‍යයෙන් ලොව ප්‍රථම ජාතික වනෝද්‍යානය ලෙස සැලකෙන යෙලෝස්ටෝන් ජාතික වනෝද්‍යානය වයෝමිං, මොන්ටානා සහ ඉඩාහෝ යන ප්‍රදේශ ආවරණය වන පරිදි ප්‍රමාණයෙන් සැලකිය යුතු වන අතර ඉතිරිව ඇති විශාලතම පරිසර පද්ධති ලෙස ක්‍රියා කරයි. වාසස්ථානවල විවිධත්වය නිසා ග්‍රිස්ලි වලසුන්, කූගර්, වෘකයන්, කඳු එළුවන්, බයිසන් සහ එල්ක් වැනි නිදහස් රංචු මෙන්ම පක්ෂීන් සහ මත්ස්‍ය වර්ග ඇතුළු බොහෝ වනජීවීන්ට සහාය වීමට උද්‍යානය සමත් වේ. වනෝද්‍යානයේ සමහර ප්‍රදේශවල වනාන්තර සහ තණබිම් ආධිපත්‍යය දරන අතර අනෙක් ඒවා කඳු වැටි, විල් සහ පෙරළෙන තණබිම් පිළිබඳ සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් අත්දැකීමක් ලබා දෙයි. උද්‍යානයේ වඩාත් සුවිශේෂී ලක්ෂණ වන්නේ ගීසර් සහ ජල තාප ලක්ෂණ වේ. ඇත්ත වශයෙන්ම, Yellowstone ලෝකයේ මෙවැනි අංගවලින් අඩකට වඩා නිවහන වේ. මෙයට හේතුව මුළු උද්‍යානයම මහාද්වීපයේ විශාලතම සුපිරි ගිනි කන්ද වන යෙලෝස්ටෝන් කල්දේරා මත කේන්ද්‍රගත වීමයි.