 වසර 200කට පසු ලෝකය කෙසේ වේවිද?
අනාගතයේදී සිදුවනු ඇතැයි මා අපේක්ෂා කරන දෙය, වසර 100 කින් අපට සියලු ස්වයංපෝෂිත තාක්‍ෂණය සහිත ලෝකයක් ලැබෙනු ඇත. සෞරග්‍රහ මණ්ඩලය තුළ සහ ඉන් පිටත බහුල ස්වභාවික සම්පත්වලින් අපි පහසුවෙන් බලය ලබාගන්නෙමු. සියලුම වැඩ ස්වයංක්‍රීය වන අතර යන්ත්‍ර මගින් සිදු කෙරේ. කර්මාන්තශාලාවල හෝ සේවා කර්මාන්තයේ හෝ වෛද්‍ය ක්ෂේත්‍රවල පවා මිනිස් ශ්‍රමය තවදුරටත් අවශ්‍ය නොවනු ඇත. ප්‍රභූ පන්තිය හෝ ලෝකයේ ඉහළම 1% ධනවතුන් සියලුම සංගත හිමිකරගෙන එය පවත්වාගෙන යනු ඇත. කර්මාන්තශාලා සහ සංස්ථා පවත්වාගෙන යාමට සහ ඒවා ලාභදායී කිරීමට ඔවුන්ගේ සේවාවන් අවශ්‍ය නොවන බැවින් ලෝකයේ ඉතිරි 99% ජනතාව ඔවුන්ට අවශ්‍ය නොවනු ඇත. ප්‍රභූ පැලැන්තිය ඔවුන්ගේ රජයේ පවතින ඕනෑම ආකාරයක වගකීමක් ලෙස ඔවුන් දකිනු ඇත. ලෝකයේ කිසිම ප්‍රදේශයක ක්‍රියාකාරී රජයක් නොමැති අතර ප්‍රභූ නගර හෝ ප්‍රදේශවලට ප්‍රවේශය සෙසු ජනගහනයෙන් කපා හරිනු ඇත. ඉතිරි වන්නේ ප්‍රසිද්ධ කලාකරුවන් හෝ ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් හෝ නිර්මාණාත්මක කුසලතා ඇති ඕනෑම අයෙකු පමණි. ඉතුරු මිනිස්සුන්ට තමන්ම සන්තකයේ තබා ගැනීමට ඉතිරි වන අතර ශිෂ්ට සමාජයක් ලෙස ලබා ඇති සියලු දියුණුව අහිමි වනු ඇත. ජීවත් වීමට හැකි ඕනෑම කෙනෙකුට කුඩා ප්රජාවන් පිහිටුවා ජීවිතය දිගටම කරගෙන යනු ඇත. නමුත් ආහාර සහ වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර නොමැතිකම නිසා ජීවිතය දුෂ්කර වනු ඇත. සමහර ප්‍රජාවන් ප්‍රභූ නගර ඉවත් කිරීමට උත්සාහ කළ හැකි නමුත් අසාර්ථක වනු ඇත. අවසානයේදී 99% වසර සිය ගණනකට පසු විනාශ වනු ඇත. සංගත අතර සටන් වැනි ප්‍රභූන්ට ඔවුන්ගේම ගැටලු ඇති වේ. නමුත් පිටසක්වල ආක්‍රමණයක් හෝ ස්වභාවික හේතූන් නිසා යම් ව්‍යසනකාරී සිදුවීමක් ඔවුන් සියල්ලන්ම අතුගා දමන තුරු ඒවා සියල්ලම පාහේ පරම්පරා ගණනාවක් සහ වසර දහස් ගණනක් පවතිනු ඇත.