පානීය ජලය පිළිබඳ පහත ඡේදය මත පදනම්ව, ව්‍යායාම කිරීමේදී වැඩිපුර ජලය පානය කිරීමේ අවදානමක් තිබේද?
මිනිස් සිරුරේ සිරුරේ ප්‍රමාණය අනුව 55% සිට 78% දක්වා ජලය අඩංගු වේ.[පරිශීලකයා විසින් ජනනය කරන ලද මූලාශ්‍රය?] නිසි ලෙස ක්‍රියා කිරීමට ශරීරයට ලීටර් එකත් හතත් අතර ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය වේ (0.22 සහ 1.54 imp gal; 0.26 සහ 1.85 US gal)[ විජලනය වැළැක්වීම සඳහා දිනකට ජලය උපුටා දැක්වීම අවශ්ය වේ. නිශ්චිත මුදල ක්‍රියාකාරකම් මට්ටම, උෂ්ණත්වය, ආර්ද්‍රතාවය සහ වෙනත් සාධක මත රඳා පවතී. මෙයින් බොහෝමයක් ශරීරගත වන්නේ සෘජු ජලය පානය කිරීම හැර වෙනත් ආහාර හෝ පාන වර්ග මගිනි. සෞඛ්‍ය සම්පන්න පුද්ගලයින්ට කොපමණ ජල ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය දැයි පැහැදිලි නැත, නමුත් බ්‍රිතාන්‍ය ඩයටිටික් සංගමය උපදෙස් දෙන්නේ දිනකට මුළු ජලය ලීටර් 2.5 ක් නිසි ලෙස සජලනය පවත්වා ගැනීම සඳහා අවම වශයෙන් පාන වර්ග වලින් සෘජුවම ලබා ගන්නා ලීටර් 1.8 (වීදුරු 6 සිට 7 දක්වා) ය. වෛද්‍ය සාහිත්‍යය ව්‍යායාමයෙන් හෝ උණුසුම් කාලගුණයෙන් තරල නැතිවීම නිසා අමතර අවශ්‍යතා හැර සාමාන්‍ය පිරිමියෙකු සඳහා සාමාන්‍යයෙන් ජලය ලීටර් 1 ක අඩු පරිභෝජනයකට අනුග්‍රහය දක්වයි. නිරෝගී වකුගඩු වලට පැයකට ජලය ලීටර් 0.8 සිට 1 දක්වා බැහැර කළ හැකි නමුත් ව්‍යායාම වැනි ආතතිය මෙම ප්‍රමාණය අඩු කළ හැකිය. ව්‍යායාම කරන අතරතුර මිනිසුන්ට අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා ජලය පානය කළ හැකි අතර, ඔවුන් මාරාන්තික විය හැකි ජල විෂ වීමේ (අධි හයිඩ්‍රේෂන්) අවදානමට ලක් කරයි. "යමෙකු දිනකට වතුර වීදුරු අටක් පරිභෝජනය කළ යුතුය" යන ජනප්‍රිය ප්‍රකාශය විද්‍යාවේ සැබෑ පදනමක් නොමැති බව පෙනේ. අධ්‍යයනයන් පෙන්වා දී ඇත්තේ ආහාර ගන්නා වේලාවේදී විශේෂයෙන් මිලි ලීටර් 500 (18 imp fl oz; US fl oz 17) දක්වා වැඩිපුර ජලය පානය කිරීම බර අඩු කර ගැනීම හා සම්බන්ධ බවයි. මලබද්ධය වැලැක්වීමට ප්‍රමාණවත් තරලයක් ලබා ගැනීම ප්‍රයෝජනවත් වේ.
ඔව්, ව්‍යායාම නිසා ඇතිවන ආතතිය වකුගඩු මගින් බැහැර කළ හැකි ජල ප්‍රමාණය අඩු කළ හැකි බැවින්, ව්‍යායාමයේදී අධික ලෙස ජලය පානය කිරීම මාරාන්තික විය හැකි ජල විෂ වීමකට හේතු විය හැක.