 සහරා ශීඝ්‍ර කාන්තාරීකරණයේ කාල පරිච්ඡේදයක් අත්විඳින්නේ ඇයි?
සහරාවේ විශාලත්වය ඓතිහාසික වශයෙන් අතිශයින් විචල්‍ය වී ඇති අතර, එහි ප්‍රදේශය වේගයෙන් උච්චාවචනය වන අතර ගෝලීය දේශගුණික තත්ත්වයන් මත ඇතැම් විට අතුරුදහන් වේ. ක්‍රි.පූ. 10,500 පමණ වූ බවට ඇස්තමේන්තු කරන ලද අයිස් යුගයේ අවසානයේ සහරා යළිත් හරිත සාරවත් නිම්නයක් බවට පත් වූ අතර එහි අප්‍රිකානු ජනගහනය උප සහරා අප්‍රිකාවේ අභ්‍යන්තර සහ වෙරළබඩ උස්බිම්වලින් සාරවත් බවක් නිරූපණය කරන පාෂාණ චිත්‍ර සමඟ ආපසු පැමිණියේය. සහරා සහ විශාල ජනගහණයක් Tassili n'Ajjer හි සොයා ගන්නා ලද සමහර විට සහස්‍ර 10කට පෙර සිට ඇත. කෙසේ වෙතත්, උනුසුම් වීම සහ වියලීමේ දේශගුණය ක්‍රි.පූ. 5000 වන විට සහරා කලාපය වඩ වඩාත් වියළි හා සතුරු විය. ක්‍රිස්තු පූර්ව 3500 දී පමණ, පෘථිවි කක්ෂයේ ඇති වූ ආනතියක් හේතුවෙන්, සහරාව ශීඝ්‍ර කාන්තාරීකරණයකට ලක් විය. ජනගහනය සහරා කලාපයෙන් පිටවී දෙවන ඇසේ සුදට පහළින් නයිල් නිම්නය දෙසට ගමන් කළ අතර එහිදී ඔවුන් ස්ථිර හෝ අර්ධ ස්ථීර ජනාවාස ඇති කළහ. මධ්‍යම හා නැඟෙනහිර අප්‍රිකාවේ අධික හා නොනවතින වර්ෂාපතනය අඩු කරමින් විශාල දේශගුණික අවපාතයක් ඇති විය. මෙම කාලයේ සිට, නැගෙනහිර අප්‍රිකාවේ සහ පසුගිය වසර 200 තුළ වැඩි වැඩියෙන් ඉතියෝපියාවේ වියළි කාලගුණික තත්ත්වයන් පවතී.
පෘථිවි කක්ෂයේ ආනතියක් හේතුවෙන් සහරා ශීඝ්‍ර කාන්තාරීකරණයකට ලක්විය.