"Illa uni eg við," segir hann, "málalok þau sem orðið hafa með oss Gunnari en eg hefi keypt að þér liðveislu meðan við værum uppi báðir. Vil eg nú að þú hugsir nokkura ráðagerð þá er Gunnari megi mein að vera og leggist nú djúpt. Mæli eg því svo bert að eg veit að þú ert hinn mesti óvinur Gunnars og svo hann þinn. Skal eg miklu auka sæmd þína ef þú sérð vel fyrir."