Mörður Valgarðsson gekk þá að dóminum og nefndi sér votta "í það vætti," sagði hann, "að eg ónýti lögruðning Eyjólfs Bölverkssonar. Finn eg það til að hann ruddi eigi við aðilja frumsakar heldur við þann er með sök fór. Nefni eg mér þessa votta eða þeim er njóta þurfa þessa vættis."