وبالتالي فإن الفجوة بين الناتج المحلي الإجمالي الفعلي والمحتمل تشكل مقياساً للقدرة الإنتاجية الفائضة لدى أي اقتصاد. والتمييز هنا مفيد لأغراض السياسة أيضا: فالنمو المحتمل الضعيف من غير الممكن معالجته بمبادرات على جانب الطلب؛ فالتدابير على جانب العرض مطلوبة.
The gap between actual and potential GDP is thus a gauge of an economy’s spare capacity. The distinction is also useful for policy purposes: weak potential growth cannot be addressed by demand-side initiatives; supply-side measures are needed.
ช่องว่างระหว่าง GDP ที่เกิดขึ้นจริงและศักยภาพจึงเป็นมาตรวัดกำลังการผลิตสำรองของระบบเศรษฐกิจ ความแตกต่างยังมีประโยชน์สำหรับวัตถุประสงค์ด้านนโยบาย: ศักยภาพการเติบโตที่อ่อนแอไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยการริเริ่มด้านอุปสงค์ จำเป็นต้องมีมาตรการด้านอุปทาน