واتخذنا مواقف منها, ومن خلال هذه المواقف, بدأنا بخلق مظاهر معمارية, ووصلنا إلى نتيجة لم يكن أحد منّا, أيّ أحد منّا, ليفكّر بها لا مبدئيّاً, ولابشكل فرديّ.
And we took positions with them, and it was through those positions that we began to take architectural manifestations and we arrived at a conclusion that none of us, really none of us could ever have conceived of initially or individually.
และเราเข้ารับตำแหน่งร่วมกับพวกเขา และผ่านตำแหน่งเหล่านั้นที่เราเริ่มใช้การแสดงออกทางสถาปัตยกรรม และเราได้ข้อสรุปว่าไม่มีใครในพวกเรา จริง ๆ แล้วไม่มีพวกเราคนใดที่สามารถเข้าใจในขั้นต้นหรือเป็นรายบุคคลได้