وعندما نتسلق ذلك الدرج ، فإن الاهتمامات الشخصية تضمحِل ، ونصبح أقل اهتماماً بأنفسنا ، وتبعاً لذلك نشعر بأننا أفضل ، وأكثر نُبلاً و أكثر إرتقاءً.
When we climb that staircase, self-interest fades away, we become just much less self-interested, and we feel as though we are better, nobler and somehow uplifted.
เมื่อเราขึ้นบันไดนั้น ความสนใจในตัวเองจะจางหายไป เราสนใจตัวเองน้อยลงมาก และเรารู้สึกราวกับว่าเราดีขึ้น สูงส่งขึ้น และได้รับการเชิดชูขึ้น