وبالتالي فإن استراتيجية حلفاء الأسد، على النقيض من مماطلة الغرب، محددة بوضوح: تحقيق النظام لانتصار عسكري، بدعم من إمدادات وافرة من الأسلحة، وفي حالة إيران بدعم من قوات وكيل إيران اللبناني حزب الله على الأرض.
Thus, in contrast to the West’s temporizing, the strategy of Assad’s allies is clearly defined: military victory for the regime, backed by ample supplies of weapons and, in the case of Iran, Lebanese proxy troops from Hezbollah on the ground.
ดังนั้น ตรงกันข้ามกับการชั่วคราวของตะวันตก กลยุทธ์ของพันธมิตรของอัสซาดได้รับการกำหนดไว้อย่างชัดเจน: ชัยชนะทางทหารสำหรับระบอบการปกครองที่ได้รับการสนับสนุนจากอาวุธยุทโธปกรณ์ที่เพียงพอ และในกรณีของอิหร่าน กองกำลังตัวแทนของเลบานอนจากเฮซบอลเลาะห์บนพื้นดิน