وعلاوة على ذلك، لم يلاحق تمثيل بلدان الأسواق الناشئة في مؤسسات الحوكمة العالمية وتيرة الدور المتزايد الأهمية لاقتصاداتها وعملاتها. وبالتالي، أصبح نجاح هذه البلدان في حد ذاته عقبة حالت دون تنسيق السياسات.
Moreover, emerging-market countries’ representation in global governance did not keep pace with the increasingly significant role of their economies and currencies. These countries’ very success thus became an obstacle to policy coordination.
ยิ่งกว่านั้น การเป็นตัวแทนของประเทศตลาดเกิดใหม่ในการกำกับดูแลโลกไม่ได้ก้าวทันกับบทบาทที่มีความสำคัญมากขึ้นของเศรษฐกิจและสกุลเงินของพวกเขา ความสำเร็จอย่างมากของประเทศเหล่านี้จึงเป็นอุปสรรคต่อการประสานนโยบาย