وثالثا، لم يكن هناك تأمين ضد البطالة للحد منها. فالفرد الذي يواجه اليوم الاختيار بين العمل لعشرين ساعة أسبوعيا أو الحصول على إعانات البطالة، قد يجد إغراءً في الخيار الأخير. ولكن في الثلاثينيات، وقبل التأمين ضد البطالة، كان العمل لعشرين ساعة أفضل من لا شيء.
An individual today, faced with the option of working 20 hours a week or drawing unemployment benefits, might be tempted by the latter. But, back in the 1930’s, before unemployment insurance, 20 hours was better than nothing.
บุคคลในปัจจุบันที่ต้องเผชิญกับตัวเลือกในการทำงาน 20 ชั่วโมงต่อสัปดาห์หรือได้รับสวัสดิการการว่างงาน อาจถูกล่อลวงโดยสิ่งหลัง แต่ย้อนกลับไปในทศวรรษที่ 1930 ก่อนการประกันการว่างงาน 20 ชั่วโมงยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลย