وكانت الفكرة المثالية لأوروبا الموحدة في مرحلة ما بعد عام 1945 أشبه بنموذج بدائي للمدينة الفاضلة التكنوقراطية. ومن المؤكد أنها كانت في نظر مونيه وغيره من مؤسسي أوروبا ما بعد الحرب فكرة حميدة، بل ونبيلة.
The post-1945 ideal of a united Europe was very much a planner’s archetype, a technocratic Utopia. And, certainly for Monnet and the other founders of postwar Europe, it was an entirely benign, even noble, ideal.
อุดมคติหลังปี ค.ศ. 1945 ของยุโรปที่เป็นเอกภาพนั้นเป็นแบบอย่างของนักวางแผน ยูโทเปียที่มีเทคโนโลยีสูง และแน่นอนว่าสำหรับ Monnet และผู้ก่อตั้งคนอื่นๆ ของยุโรปหลังสงคราม มันเป็นอุดมคติที่อ่อนโยน แม้กระทั่งผู้สูงศักดิ์