هذا هيوغو،  واعتقدنا أنه إن حركنا الكاميرا معه فسنحس بما يحس به ذلك الطفل الذي هو في الأساس سيد عالمه، وعالمه كما تعلمون موجود خلف الكواليس داخل محطة القطار تلك الوحيد القادر على العبور بتلك الطريقة، وكان يجب أن يبدو الأمر طبيعيا،
That's Hugo.  And we felt that if we could basically move the camera with him, we would feel what it feels like to be this boy who is basically the master of his universe, and his universe is, you know, behind the scenes in the bowels of this particular train station that only he can actually navigate through and do it this way, and we had to make it feel that
นั่นคือฮิวโก้ และเรารู้สึกว่าถ้าเราสามารถเคลื่อนกล้องไปกับเขาโดยพื้นฐานแล้ว เราจะรู้สึกว่ารู้สึกอย่างไรที่ได้เป็นเด็กผู้ชายคนนี้ ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วเป็นเจ้านายของจักรวาลของเขา และคุณรู้ไหมว่าจักรวาลของเขาคือเบื้องหลังในลำไส้ของสิ่งนี้ สถานีรถไฟเฉพาะที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถนำทางได้ และทำแบบนี้ และเราต้องทำให้มันรู้สึกอย่างนั้น