ولذلك هذا يثير تساؤلًا، ولذلك، كما يضعه سميث، "حين تكون مشاعرنا السلبية في الأغلب دائمًا دنيئة جدًا وأنانية جدًا، كيف لمبادئنا الإيجابية أن تكون غالبًا كريمة جدًا ونبيلة جدًا؟"
And so this raises the question, and so, as Smith puts it, "When our passive feelings are almost always so sordid and so selfish, how comes it that our active principles should often be so generous and so noble?"
สิ่งนี้ทำให้เกิดคำถาม ดังที่สมิธกล่าวไว้ "เมื่อความรู้สึกเฉยเมยของเรามักจะเลวร้ายและเห็นแก่ตัวมาก เหตุใดหลักการที่แข็งขันของเราจึงมักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และสูงส่งเช่นนี้"