لكن حين تقارن المجموعتين الأخيرتين منتصف المراهقة، ومجموعة الراشدين تجد أمراً مثيراً للإهتمام، لأننا نجد بأنه لا يوجد تطور مستمر في حالة عدم وجود الموّجه.
But it's when you compare the last two groups, the mid-adolescent group and the adult group where things get really interesting, because there, there is no continued improvement in the no-director condition.
แต่เมื่อคุณเปรียบเทียบสองกลุ่มสุดท้าย กลุ่มวัยรุ่นตอนกลางและกลุ่มผู้ใหญ่ สิ่งที่น่าสนใจจริงๆ เพราะที่นั่นไม่มีการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องในสภาพที่ไม่มีผู้อำนวยการ