ان الامر كما لو اننا نريد ان نتخيل ان عقولنا ماهي الا نوافذ شفافة ويمكننا ان نخرج من خلالها لكي نصف العالم كما هو من خلال هذا الاطار
It's like we want to imagine that our minds are just these perfectly translucent windows and we just gaze out of them and describe the world as it unfolds.
มันเหมือนกับว่าเราต้องการจินตนาการว่าจิตใจของเราเป็นเพียงหน้าต่างที่โปร่งแสงอย่างสมบูรณ์แบบ และเราเพียงแค่จ้องมองออกไปและบรรยายโลกในขณะที่มันเปิดออก