ومع ذلك فمن المشروع أن نسأل الأوروبيين الذين ينظرون إلى آسيا ماذا قد يكون النظير المعادل للسلام والرأفة والتعاون والذي يراه الآسيويون في أوروبا. فهل يكون مزيجاً بين الأمل والطاقة التأمل الطويل والفضول؟
Yet it is legitimate to ask what, for Europeans looking at Asia, would be the equivalent of the “peace, compassion and cooperation” that Asians see in Europe? Could it be a combination of hope, energy, long-term thinking, and curiosity?
แต่มันถูกต้องตามกฎหมายที่จะถามว่า อะไรสำหรับชาวยุโรปที่มองเอเชีย แล้วอะไรจะเทียบเท่ากับ “สันติภาพ ความเห็นอกเห็นใจ และความร่วมมือ” ที่ชาวเอเชียเห็นในยุโรป อาจเป็นการผสมผสานระหว่างความหวัง พลังงาน การคิดระยะยาว และความอยากรู้อยากเห็น?