الآن، تخيلوا معي لو أنّا كنا نعتقد أن الكدمات هي المشكلة، ونتيجة لذلك قمنا بتوظيف جهود طبية ضخمة لمعالجة الكدمات: الكريمات الواقية ، مسكنات الألم ، وغيرها. متجاهلين حقيقة أن الناس ما زالوا يصطدمون بالطاولات من غير قصد.
Now, imagine we thought bruises were the problem, and we evolved a giant medical establishment and a culture around treating bruises: masking creams, painkillers, you name it, all the while ignoring the fact that people are still banging their shins into coffee tables.
ทีนี้ลองนึกดูว่าเราคิดว่ารอยฟกช้ำคือปัญหา และเราได้พัฒนาสถานพยาบาลขนาดใหญ่และวัฒนธรรมเกี่ยวกับการรักษารอยฟกช้ำ: การพอกครีม ยาแก้ปวด ทั้งหมดนี้โดยไม่สนใจข้อเท็จจริงที่ว่าผู้คนยังคงเอาหน้าแข้งกระแทกกับโต๊ะกาแฟ