لذا يمكننا النظر للمعمار على أنه نُظُم مركبة للعلاقات بطريقة تصويرية ووظيفية وبطريقة تجريبية وعاطفية أو اجتماعية في نفس الوقت.
So we could think of architecture as complex systems of relationships, both in a programmatic and functional way and in an experiential and emotive or social way.
ดังนั้นเราจึงสามารถคิดว่าสถาปัตยกรรมเป็นระบบความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ทั้งในรูปแบบโปรแกรมและการทำงาน และในรูปแบบประสบการณ์และอารมณ์ความรู้สึกหรือทางสังคม