ورغم هذا فإن الجهد الذي بذله في هذه المذكرات ذلك الرجل الذي أسمى نفسه "الوزير المعلِم" خلال السنوات الأخيرة من حياته يقدم الدليل إلى التعرف على هَم لي الأساسي. وربما كان إرثه من حيث نجاح سنغافورة في الماضي واضحا، ولكن ماذا عن المستقبل؟
Yet the effort put into those memoirs by the man who called himself “Minister Mentor” during his later years offers a clue about Lee’s ultimate concern. His legacy in terms of Singapore’s past success may be clear, but what about the future?
แต่ความพยายามใส่บันทึกความทรงจำเหล่านั้นโดยชายที่เรียกตัวเองว่า "ที่ปรึกษารัฐมนตรี" ในช่วงหลายปีต่อมาได้ให้เงื่อนงำเกี่ยวกับความกังวลสูงสุดของลี มรดกของเขาในแง่ของความสำเร็จในอดีตของสิงคโปร์อาจชัดเจน แต่อนาคตจะเป็นอย่างไร