لماذا نفكر في أنفسنا ليس ككائن يجمع كل أجزائنا ولكن ككيان منفصل يحتوي على هذه الأشياء؟
Why think of ourselves as somehow not just being a collection of all our parts, but somehow being a separate, permanent entity which has those parts?
เหตุใดจึงคิดว่าตัวเราไม่ได้เป็นเพียงแค่การรวบรวมชิ้นส่วนทั้งหมดของเราเท่านั้น แต่ยังเป็นหน่วยงานถาวรที่แยกจากกันซึ่งมีส่วนเหล่านั้นด้วย