هل يمكننا تخطيط هذا الفضاء، استخدام لغة النيوترونات أو الأشعة الكونية، بأخذ الظروف الملزمة للجسم كحد له، لكن ف بالعكس تماماً، بطريقة، الفكرة اليونانية الأكثر تقليدية للإشارة؟
Can we map that space, using the language of neutrinos or cosmic rays, taking the bounding condition of the body as its limit, but in complete reversal of, in a way, the most traditional Greek idea of pointing?
เราสามารถทำแผนที่อวกาศนั้นโดยใช้ภาษาของนิวตริโนหรือรังสีคอสมิก โดยถือสภาพขอบเขตของร่างกายเป็นขีดจำกัด แต่ในทางกลับกันอย่างสิ้นเชิง ในทางใดทางหนึ่ง ความคิดแบบกรีกดั้งเดิมที่สุดในการชี้