منزله ايضا غير آمن؛ فالتصعيد الاخير على بلدة جباليا يبعد 200 متر عن بيت ايمن. وقد ارعبت اصوات القصف واطلاق النيران اخته ذات الخمس سنوات التي ما زالت تستيقظ ليلا وهي تصرخ.
Ayman’s experience is all too familiar in Gaza’s crowded, crippled neighborhoods, where those who are least to blame for the troubles are suffering the most. Indeed, among Gaza’s 840,000 children – of which 588,000 are refugees – Ayman’s story is luckier than many. Since the recent escalation of violence that began last month, at least 33 Palestinian boys and girls have been killed and many more injured or maimed – caught in the crossfire, shot in their living rooms, or struck by explosions in their own backyards. On February 28, four children playing soccer were hit by a missile, which dismembered them so completely their own families could not identify their bodies.
ประสบการณ์ของ Ayman นั้นคุ้นเคยดีในย่านที่มีผู้คนพลุกพล่านและพิการของฉนวนกาซา ซึ่งผู้ที่ตำหนิน้อยที่สุดสำหรับปัญหาคือคนที่ต้องทนทุกข์ทรมานมากที่สุด แท้จริงแล้ว ในบรรดาเด็ก 840,000 คนของกาซา ซึ่งในจำนวนนี้เป็นผู้ลี้ภัย 588,000 คน เรื่องราวของไอมานโชคดีกว่าหลายๆ คน นับตั้งแต่ความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นล่าสุดเริ่มขึ้นเมื่อเดือนที่แล้ว เด็กชายและเด็กหญิงชาวปาเลสไตน์อย่างน้อย 33 คนถูกสังหาร และบาดเจ็บหรือพิการอีกจำนวนมาก ถูกยิงในห้องนั่งเล่น หรือถูกระเบิดในสวนหลังบ้านของพวกเขาเอง เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ เด็ก 4 คนที่กำลังเล่นฟุตบอลถูกขีปนาวุธยิงเข้าใส่ ทำให้ครอบครัวของพวกเขาแยกชิ้นส่วนไม่ได้