وقبل انهيار العملات في التسعينيات، كانت البلدان الناشئة والنامية تميل إلى استهداف أسعار صرفها عملاتها. ثم تحولت بلدان كثيرة بعد ذلك إلى أهداف التضخم؛ ولكنها تميل إلى عدم إصابة أهدافها بشكل أكثر تكراراً حتى مقارنة بالبلدان المتقدمة.
Until the currency crashes of the 1990s, emerging and developing countries tended to target their exchange rates. Many then also switched to inflation targets; but they tend to miss these targets even more often than the advanced countries do.
จนกระทั่งค่าเงินตกในทศวรรษที่ 1990 ประเทศเกิดใหม่และประเทศกำลังพัฒนามักจะตั้งเป้าหมายที่อัตราแลกเปลี่ยนของตน จากนั้นหลายคนก็เปลี่ยนไปใช้เป้าหมายเงินเฟ้อ แต่พวกเขามักจะพลาดเป้าหมายเหล่านี้บ่อยกว่าประเทศที่พัฒนาแล้ว