ما أعتقدت أنه سيكون المقيَد المطلق تبيّن فعلاً أنه المحرّر المطلق ففي كل مرة صنعت فيها شيئاً جلبني التدمير إلى مكان محايد شعرت فيه بالإنتعاش و الإستعداد لبدء المشروع القادم.
What I thought would be the ultimate limitation actually turned out to be the ultimate liberation, as each time I created, the destruction brought me back to a neutral place where I felt refreshed and ready to start the next project.
สิ่งที่ฉันคิดว่าเป็นข้อจำกัดขั้นสุดท้ายกลับกลายเป็นการปลดปล่อยขั้นสูงสุด เพราะทุกครั้งที่ฉันสร้าง การทำลายล้างจะพาฉันกลับไปยังสถานที่ที่เป็นกลางที่ซึ่งฉันรู้สึกสดชื่นและพร้อมที่จะเริ่มโครงการต่อไป