لم يكن والدي من النوع العسكري حقيقة لكنه شعر بالأسف لأنه لم يستطع المشاركة في الحرب العالمية الثانية بسبب إعاقته, مع أنهم تركوه يجتاز الإمتحان الطبي الطويل قبل أن يصلوا للإختبار الأخير, الخاص بالنظر.
Dad wasn't a real militaristic kind of guy; he just really felt bad that he wasn't able to fight in World War II on account of his handicap, although they did let him get through the several-hour-long army physical exam before they got to the very last test, which was for vision.
พ่อไม่ใช่คนประเภททหารจริงๆ เขารู้สึกแย่จริง ๆ ที่เขาไม่สามารถต่อสู้ในสงครามโลกครั้งที่สองได้เนื่องจากความพิการของเขา แม้ว่าพวกเขาจะปล่อยให้เขาผ่านการตรวจร่างกายของกองทัพเป็นเวลาหลายชั่วโมงก่อนที่จะถึงการทดสอบครั้งสุดท้าย ซึ่งก็คือ เพื่อการมองเห็น