فرغم أن استخدام الأسلحة النووية كان من المحرمات منذ أمد بعيد إلا أن نزع هذا النوع من الأسلحة ما زال مجرد طموح. هل نكتفي إذن بمجرد تحريم استخدام مثل هذه الأسلحة؟
Despite a longstanding taboo against using nuclear weapons, disarmament remains only an aspiration. So, is a taboo merely on the use of such weapons sufficient?
แม้จะมีข้อห้ามต่อต้านการใช้อาวุธนิวเคลียร์มาอย่างยาวนาน แต่การลดอาวุธยังคงเป็นเพียงความทะเยอทะยานเท่านั้น ดังนั้น ข้อห้ามเพียงการใช้อาวุธเช่นนั้นเพียงพอหรือไม่?