ثم أعقب ذلك وقت إضافي امتد سبعة أعوام. وكان النهج المبدئي آنذاك يتلخص في الربط بين تحسين السياسات في البلدان المقترضة، ليس فقط بمساعدة المؤسسات الدولية، بل وأيضاً بالاستعانة بقروض إضافية من البنوك ـ الأمر الذي بدا وكأنه تحد لأبسط قواعد السلوك المصرفي المعقول.
What followed was a seven-year play for extra time. The initial approach was to link policy improvements in the borrowing countries not only with help from international institutions, but also with additional lending from the banks – which seemed to defy the most elementary canons of sensible bank behavior.
สิ่งที่ตามมาคือการเล่นเจ็ดปีในช่วงต่อเวลาพิเศษ แนวทางเริ่มต้นคือการเชื่อมโยงการปรับปรุงนโยบายในประเทศที่กู้ยืม ไม่เพียงแต่ด้วยความช่วยเหลือจากสถาบันระหว่างประเทศเท่านั้น แต่ยังเชื่อมโยงกับการให้กู้ยืมเพิ่มเติมจากธนาคารอีกด้วย ซึ่งดูเหมือนจะท้าทายหลักการเบื้องต้นเกี่ยวกับพฤติกรรมของธนาคารที่สมเหตุสมผล