وأحب أن أختم بهذه القصيدة الصوفية القديمة: "هلموا, ولنكن أصدقاء ولو لمرة؛ دعونا نجعل الحياة يسيرة علينا؛ دعونا نُحِب ونُحَب ولو لمرة؛ فالأرض لن تُورّث لإنسان."
And I would like to finish with an old Sufi poem: "Come, let us be friends for once; let us make life easy on us; let us be lovers and loved ones; the earth shall be left to no one."
และฉันอยากจะจบด้วยบทกวี Sufi เก่า: "มาเถิด ให้เราเป็นเพื่อนกันสักครั้ง ให้เราทำให้ชีวิตง่ายขึ้น ให้เราเป็นคนรักและเป็นที่รัก แผ่นดินโลกจะไม่เหลือใคร"