الواقع أن الضحك كان من الواجب أن يذهب في الاتجاه المعاكس. ألن يضحكك (ربما بمنأى عن الأنظار لتجنب إساءة الأدب) أن ترى شخصاً يدفع أكثر من 200 ضعف ما تدفعه أنت، ثم ينتهي إلى اقتناء منتج أدنى؟
The laughter should have gone in the opposite direction. Wouldn’t you laugh (maybe in private, to avoid being impolite) at someone who pays more than 200 times as much as you do, and ends up with an inferior product?
เสียงหัวเราะควรจะไปในทิศทางตรงกันข้าม คุณจะไม่หัวเราะ (อาจเป็นการส่วนตัวเพื่อหลีกเลี่ยงการไม่สุภาพ) กับคนที่จ่ายเงินมากกว่าคุณ 200 เท่าและลงเอยด้วยผลิตภัณฑ์ที่ด้อยคุณภาพหรือไม่?