يبدو أن إنكار احتمالات وقوع الأزمات العظمى، أو على الأقل الاستهانة بعواقبها، يشكل جزءاً من الطبيعة البشرية. والحقيقة أننا نستند في هذا السياق إلى صيغتين سحريتين: &quot;مستحيل&quot; أو &quot;لن يبلغ الأمر هذه الدرجة من السوء&quot;.
It seems to be part of human nature willfully to deny the possibility of great crises, or at least to downplay them. “Impossible” or “It won’t be all that bad” are the two magic formulae on which we tend to rely.
ดูเหมือนว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติของมนุษย์ที่จงใจที่จะปฏิเสธความเป็นไปได้ของวิกฤตครั้งใหญ่ หรืออย่างน้อยก็มองข้ามมันไป “เป็นไปไม่ได้” หรือ “มันจะไม่เลวร้ายขนาดนั้น” เป็นสองสูตรมหัศจรรย์ที่เรามักจะพึ่งพา