لقد كان محايداً، خالياً من المشاعر، حتى أنه بعد فترة، أصبح مرافقاً ومطمئناً بشكل غريب بالرغم من أنني لاحظت هدوءه الخارجي يتراجع أحياناً وأنّه يعكس في بعض الأحيان مشاعري المختبئة.
It was neutral, impassive and even, after a while, strangely companionate and reassuring, although I did notice that its calm exterior sometimes slipped and that it occasionally mirrored my own unexpressed emotion.
มันดูเป็นกลาง ไม่อ้อมค้อม และแม้ผ่านไประยะหนึ่ง มันก็เป็นมิตรและมั่นใจอย่างประหลาด แม้ว่าฉันจะสังเกตเห็นว่าภายนอกที่สงบนิ่งของมันหลุดออกไปในบางครั้ง และบางครั้งก็สะท้อนถึงอารมณ์ที่ไม่ได้แสดงออกมาของฉันเอง