في نهاية كتاب "أصل الأنواع"، يكتب تشارلز داروين عن عظمة الحياة، وعن صور لا نهائية أكثر جمالًا وأكثر روعة، ويروقني أن أعتقد بأنه كان بإمكانه أن يتحدث عن الدودة الشريطية التي تجعل الجمبري اجتماعيًا أو عن دبور يأخذ الصراصير في مشاوير.
At the end of "On the Origin of Species," Charles Darwin writes about the grandeur of life, and of endless forms most beautiful and most wonderful, and I like to think he could easily have been talking about a tapeworm that makes shrimp sociable or a wasp that takes cockroaches for walks.
ในตอนท้ายของ "On the Origin of Species" ชาร์ลส์ ดาร์วินเขียนเกี่ยวกับความยิ่งใหญ่ของชีวิต และรูปแบบที่ไม่มีที่สิ้นสุดที่สวยงามและยอดเยี่ยมที่สุด และฉันชอบคิดว่าเขาน่าจะพูดถึงพยาธิตัวตืดที่ทำให้กุ้งเข้ากับคนได้ง่ายหรือ ตัวต่อที่พาแมลงสาบมาเดินเล่น