كيف نتعلم ان القرارات التي يتخذها الناس في حق احبابهم هي غالبا مبنية وبشكل قوي واحيانا كثيرة بشكل غير عقلاني على بصيص أمل؟
How can we learn that people's decisions about their loved ones are often based strongly, powerfully, many times irrationally, on the slimmest of hopes?
เราจะรู้ได้อย่างไรว่าการตัดสินใจของผู้คนเกี่ยวกับคนที่พวกเขารักมักจะขึ้นอยู่กับความหวังที่ริบหรี่ ทรงพลัง หลายครั้งไร้เหตุผล?