وفي المرحلة الثانية، التي بدأت في ربيع عام 2009، انتشرت الأزمة إلى الديون السيادية، مع تزايد قلق المستثمرين من أن يؤدي دعم البنوك إلى إجهاد التمويل الحكومي. وبالتالي، تسبب الضعف السيادي في جعل البنوك تبدو أكثر خطورة، وأصبحت البنوك وحكومات بلدانها وكأنها نفس الكيان.
In the second stage, starting in the spring of 2009, the crisis spread to the sovereigns, as investors grew increasingly worried that propping up banks would strain government finances. In turn, sovereign weakness made the banks appear riskier, and the banks and their home governments became joined at the hip.
ในขั้นที่สอง เริ่มต้นในฤดูใบไม้ผลิของปี 2009 วิกฤตการณ์ได้แพร่กระจายไปยังหน่วยงานของรัฐ เนื่องจากนักลงทุนเริ่มกังวลมากขึ้นว่าการเพิ่มธนาคารจะทำให้การเงินของรัฐบาลตึงเครียด ในทางกลับกัน ความอ่อนแอของอธิปไตยทำให้ธนาคารดูมีความเสี่ยงมากขึ้น และธนาคารและรัฐบาลในประเทศของพวกเขาก็กลายเป็นกลุ่มที่อ่อนแอ