والمشكلة في اعتقادي أن بارو يحاول استخدام أعوام الحرب &quot;الشاملة&quot; في القرن العشرين ـ الحرب العالمية الأولى، والحرب العالمية الثانية، والحرب الكورية ـ للحصول على &quot;تقييم واقعي للحوافز، لأن مضاعف الإنفاق الدفاعي من الممكن تقديره على وجه الدقة...&quot;.
The problem, I think, is that Barro tries to use the years of “total” war in the twentieth century – World War I, World War II, and the Korean War – to “realistically evaluate the stimulus,” because “the defense-spending multiplier can be precisely estimated....”
ฉันคิดว่าปัญหาคือ Barro พยายามใช้ปีแห่งสงคราม "ทั้งหมด" ในศตวรรษที่ 20 – สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง และสงครามเกาหลี – เพื่อ “ประเมินสิ่งกระตุ้นอย่างแนบเนียน” เพราะ “การป้องกัน- ตัวคูณการใช้จ่ายสามารถประมาณการได้อย่างแม่นยำ...”