گلادیاتور که به آن «مرد شمشیر» یا «شمشیر زن» نیز گفته می‌شود، از واژه گلادیوس به معنای «شمشیر» گرفته شده‌است. یک گلادیاتور، در جمهوری روم و امپراتوری روم، به مبارز مسلحی گفته می‌شد که به مبارزات و برخوردهای خشونت‌آمیز با دیگر گلادیاتورها، حیوانات وحشی و همین‌طور با جنایتکاران محکوم به مرگ می‌پرداخت. برخی از گلادیاتورهایی که برای شرکت در نبردهای گلادیاتوری داوطلب می‌شدند، نه فقط حقوق فردی و اجتماعی خویش، بلکه حتی زندگی خود را با ظاهر شدن در صحنهٔ این نبردها در معرض خطر قرار می‌دادند. بیشتر گلادیاتورها، اسیران یا برده‌هایی بودند که رومی‌ها از کشور‌هایی که با آنها می‌جنگیدند می‌آوردند. بنابراین، آن‌ها خوار و خفیف شمرده می‌شدند. آن‌ها تحت شرایطی دشوار آموزش می‌دیدند و از نظر اجتماعی به حاشیه رانده شده، و تحت تبعیض نژادی قرار می‌گرفتند و محکوم به مرگ بودند. نخستین نشانه‌های گلادیاتور‌ها به حدود سال ۲۶۴ (پیش از میلاد) بازمی‌گردد. در آن هنگام، ثروتمندان رومی برای مهم نشان دادن خود، مراسم خاک‌سپاری باشکوهی برای افراد بلند‌مرتبه برگزار می‌کردند.
چرا گلادیاتور ها محکوم به مرگ هستند؟