آدولف هیتلر یک سیاستمدار آلمانی و رهبر حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان (حزب نازی) بود. او در سال ۱۹۳۳ با انتخاب به صدارت به قدرت رسید. در ۱۹۳۴ پیشوای آلمان شد و تا زمان مرگ خود در ۱۹۴۵ بر آن کشور حکومت کرد. هیتلر با حمله به لهستان در اول سپتامبر ۱۹۳۹ زمینه‌ساز آغاز جنگ جهانی دوم در اروپا شد. او در طول جنگ در عملیات‌های نظامی نقش پررنگی داشت و طراح اصلی هولوکاست بود. هیتلر در اتریش—که آن زمان بخشی از اتریش-مجارستان بود—متولد شد و در لینتس پرورش یافت. در سال ۱۹۱۳ میلادی به آلمان نقل مکان کرد و در طول جنگ جهانی اول در ارتش آلمان خدمت کرد. در ۱۹۱۹ به حزب نازی پیوست که این حزب سلف حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان بود. در ۱۹۲۱ به عنوان رهبر حزب نازی انتخاب شد و دو سال بعد در ۱۹۲۳ تلاش کرد تا با کودتا در مونیخ قدرت را به دست بگیرد، اما ناموفق بود و زندانی شد. در زندان، جلد اول اتوبیوگرافی و مانیفست سیاسی خود، نبرد من، را تکمیل کرد. پس از اینکه در ۱۹۲۴ از زندان آزاد شد، با به باد انتقاد گرفتن عهدنامه ورسای و ترویج پان‌ژرمنیسم، یهودستیزی و مخالفت با کمونیسم به وسیله رهبری کاریزماتیک خود و پروپاگاندای حزب، به محبوبیت عظیمی در بین عامه مردم رسید.
علت محبوب شدن هیتلر در بین آلمانی ها چه بود؟
رهبری کاریزماتیک خود و پروپاگاندای حزب