در طول تمدن باستانی دره ایندوس و در سایت‌های عصر برنز در چین مشخص گردیده است که از مهره‌ها برای بستن اجسام پوشاننده بدن مانند پوست و غیره استفاده می‌شده است. مهره‌ها به‌جای بستن لباس، بیشتر به‌منظور تزئین مورد استفاده قرار می‌گرفتند، اما به‌تدریج این رویه تغییر کرده و استفاده از مهره‌ها برای بستن لباس متداول شده است. دکمه یک کلمه فرانسوی و به‌معنی یک شی گرد است. دگمه گویچهٔ کلاه و گریبان و پیراهن و امثال آن است که در مادگی داخل می‌شود و قطعه‌ای از پوشاک را به قطعهٔ دیگر می‌پیوندد. در قدیم تگمه‌هایی از طلا یا برنج برای پیوند پرده‌های خیمهٔ جماعت به‌کار می‌رفت. دگمه‌های سرآستین از متنوع‌ترین نوع دگمه‌های پوشاک هستند. از آن‌جا که بیشتر افراد با دست راست کار می‌کنند، برای آسانیِ کار، دگمه‌های لباس را سمت راست می‌دوزند؛ البته این موضوع در مورد لباس‌های مردانه کاملاً صادق است، ولی در مورد پوشاک زنانه نیست. باآن‌که بیشترِ بانوان نیز مانند آقایان راست‌دست هستند، تکمهٔ لباس‌های زنانه سمت چپ دوخته می‌شود. علت آن این است که زنان اشرافیِ قدیم، خود لباس خود را شخصاً به تن نمی‌کردند، بلکه خدمتکاری داشتند که این کار را برایشان انجام می‌داد. چون خدمتکار برای بستن یا گشودن دگمهٔ لباسِ بانوی خود، می‌بایستی مقابل او قرار می‌گرفت، دوزندگانِ لباس زنانه معمولاً دگمهٔ لباس را در سمتی قرار می‌دادند که خدمتکار بتواند به‌راحتی با دست راست خود آن‌ها را باز کند یا ببندد. ازاین‌رو، دگمهٔ لباس زنان را سمت چپ می‌دوختند.
گران‌ترین دگمه در کجاست؟