خواستگاری به معنای پیشنهاد ازدواج است. خوازه گر نیز به معنی خواستگار در فارسی بکار رفته است. در برخی گویش‌های فارسی مانند لهجه همدانی و گویش لکی خوازمنی و در مازندرانی خوارزندی هم گفته می‌شود. پس از آشنایی کافی دو انسان زمانی برای انجام این کار توسط آنها تعیین می‌شود؛ در ایران معمولاً خواستگاری توسط پسر و در حضور والدین یا سرپرست دختر انجام می‌شود؛ در روش مرسوم در ایران، معمولاً خانواده‌های پسر و دختر در خواستگاری حضور دارند و به‌صورت جمعی انجام می‌شود. معمولاً هنگام خواستگاری‌های رسمی در ایران، تهیه گل و شیرینی توسط پسر انجام می‌شود؛ همچنین زمانی که خانواده پسر، برای مراسم به خانهٔ دختر می‌روند، خانواده دختر باید جلوی در حاضر شده و میهمانان را به داخل راهنمایی کنند. خانواده ها مشغول صحبت می‌شوند. معمولاً همه سعی می‌کنند زیباترین و شیک‌ترین لباس خود را در این مراسم بپوشند. یکی از آداب پذیرایی قدیمی و سنتی در این مورد، مراسم چای گرداندن است. در قدیم از طریق این رسم، دختر برای نخستین بار اجازه می‌یافت که در جمع خانواده داماد حضور یابد؛ همچنین حسن سلیقهٔ دختر نیز به شکل کلی در نحوه پذیرایی کردن او با چای سنجیده می‌شد. امروزه این سنت و رسم دگرگون شده‌است.
خواستگاری کردن چه کاری هست؟
پیشنهاد ازدواج