ریشه واژه دارو زبان پهلوی و واژه داروک است. دار درخت و وک پسوند صفت ساز دارو به معنای درختی است که خاصیت دارویی دارد. چون در گذشته بیشتر داروها را از درخت می‌گرفتند. دارو به انگلیسی در دانش پزشکی به هر ماده‌ای که برای درمان، تسکین علائم، تشخیص بیماری یا پیشگیری از آن به کار رود و بر ساختار یا کارکرد جاندار اثر گذارد و پس از ورود به بدن عملکرد بدن را تصحیح کند، گفته می‌شود. دارو ممکن است منشأ طبیعی گیاهی یا حیوانی داشته باشد یا اینکه به‌طور مصنوعی تهیه شود. داروهای شیمیایی معمولاً در آزمایشگاه و به دست پزشکان یا دارو سازان کشف شده و پس از تحقیقات کافی و تأیید مراجع رسمی در کارخانه‌های داروسازی تولید می‌گردند. مصرف دارو ممکن است به صورت خوراکی قرص و شربت، مالیدنی پماد و قطره، استنشاقی از راه تنفس یا تزریقی آمپول باشد. به محل فروش دارو داروخانه گفته می‌شود. داروها به چهار صورت معدنی، حیوانی، گیاهی یا شیمیایی وجود دارند. همچنین می‌توان داروها را به دو بخش مجاز و غیرمجاز مانند برخی مخدرها طبقه‌بندی کرد. داروها اصولاً باید در شرایط ویژه‌ای نگهداری شوند و تاریخ مصرف مشخصی دارند. نحوه مصرف دارو و چنده‌گذاری دوز مصرفیآن در نسخه پزشک معالج مشخص می‌شود. برخی داروهای ساختنی که به آن‌ها داروهای جالینوسی نیز گفته می‌شود در داروخانه با نسخه پزشک و از ترکیب چند ماده دارویی ساخته می‌شود.
چند بخش دارو وجود دارد؟
مجاز و غیرمجاز