چشم‌ها اعضای دستگاه بینایی‌اند این اندام برای موجودات توانایی دریافت و پردازش جزئیات دیداری و توان پاسخ، پاسخی که لزوماً برای انجامش نیاز به بینایی نیست را فراهم می‌کنند. چشم، نور را شناسایی می‌کند و آن را تبدیل به پیام‌های الکتروشیمیایی در یاخته‌های عصبی می‌کند. تصویر را تبدیل به سیگنالی می‌کند و به مغز می‌فرستد. رزولوشن چشم انسان ۵۷۶ مگاپیکسل محاسبه شده‌است. چشم‌های پیچیده می‌توانند شکل‌ها و رنگ‌ها را از هم تشخیص دهند. کهن‌ترین آثار یافت شده از چشم‌های نخستین به ۶۰۰ میلیون سال پیش، دورهٔ انفجار کامبرین بازمی‌گردد. چشم‌ها در دو رده قرار می‌گیرند، چشمان ساده که تنها یک سطح مقعر دریافت کنندهٔ نور دارد و چشمان مرکب که چندین عدسی دارد و نور را به سطح محدبی هدایت می‌کند. اما اصلی‌ترین عنصری که چشم ما برای دیدن به آن نیاز دارد، نور است. نور تصویر اشیاء را در چشم می‌نشاند. اولین چیزی که نور هنگام ورود به چشم آن را لمس می‌کند، لایه نازکی از اشک است. پشت این لایه مرطوب، قرنیه چشم قرار دارد. این پوشش شفاف به تمرکز نور کمک می‌کند. اجزا چشم شامل: قرنیه، صلبیه، زلالیه، عنبیه، عدسی، زجاجیه، مشیمیه، شبکیه،
قدیمی‌ترین چشم مربوط به چه زمانی است؟
۶۰۰ میلیون سال پیش