فرهنگ به معنای ادب، تربیت، دانش، علم، معرفت و آداب و رسوم تعریف کرده‌است. هنگ از ریشهٔ ثنگ اوستایی به معنی کشیدن و فرهختن و فرهنگ ذکر می‌کند. واژهٔ فرهنگ در پهلوی ساسانی به صورت فره هنگ آمده‌است که از دو جزء فره به معنای پیش و فرا و هنگ به معنای کشیدن و راندن، ساخته شده‌است. درنتیجه فرهنگ به معنای پیش‌کشیدن و فراکشیدن است. اجزای فرهنگ شامل: دانش، باورها، اخلاق، هنر و غیره است. دو نوع فرهنگ داریم؛ یکی فرهنگ قدرتمند و دیگری فرهنگی است که سست و ناتوان است و از بین می‌رود. دلیل نابودی برخی فرهنگ‌ها را باید در توجیه‌نشدن عقلانی و کاربردی آن فرهنگ‌ها دانست؛ اما مسئله این‌جاست که فرهنگ‌هایی نیز وجود دارند که با آن‌که توجیه کاربردی دارند، اما در حال از بین رفتن‌اند؛ چون ریشه‌های آن‌ها بیرون کشیده نشده و نیرومندی آن بروز نیافته‌است. از سویی دیگر اگر محتوای فرهنگ‌ها سنگین و بدل به قوانینی دست و پاگیر شود، آن‌گاه خطر از بین رفتن آن افزایش می‌یابد. عوامل اصلی شکل‌گیری فرهنگ ایران را می‌توان در امپراتوری پارس‌ها، دوران ساسانیان، سلطهٔ اعراب، حملات مغول و دوران صفوی جستجو کرد. زبان پارسی که مهم‌ترین شاخصهٔ فرهنگ ایرانی است. عناصر فرهنگی ایران شامل: جشن‌های ملی، شخصیت‌های اسطوره‌ای، اساطیر، علم و هنر، دین. افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان، ترکمنستان، آذربایجان و حتی ارمنستان و گرجستان و همچنین کردهای عراق و ترکیه و پاکستان کم و بیش گوشه‌ای از فرهنگ ایران را به ارث برده‌اند.
فرهنگ چه بخش‌هایی داره؟
دانش، باورها، اخلاق، هنر و غیره