هنر مجموعه‌ای از آثار یا فرآیندهای ساخت انسان است که در جهت اثرگذاری بر احساسات و هوش انسانی یا به‌منظور انتقال یک معنا یا مفهوم، خلق می‌شوند. واژهٔ هنر در زبان سانسکریت، ترکیبی از دو واژۀ سو به‌معنی نیک و نر یا نره به‌معنای زن و مرد است. در زبان اوستایی س به ه تبدیل شده و واژهٔ هون ایجاد گشته‌است که در زبان پهلوی یا فارسی میانه به شکل امروزی هنر درآمده‌است که به‌معنای انسان کامل و فرزانه است. در زبان یونانی هنر، تِکنِس گفته می‌شود به معنای فناوری در زبان انگلیسی شده است.  مبانی هنرهای تجسمی دارای عناصری هستند که شامل: نقطه، خط، سطح، حجم، فرم شکل، رنگ، نور، بافت، ریتم، حرکت، ترکیب، تناسب، تعادل، تباین.  آثار هنری به دو دستهٔ هنرهای زیبا و هنرهای کاربردی تقسیم می‌کند. به‌طور سنتی مجموعه هنرهای زیبا به ۷ دسته تقسیم می‌شوند: موسیقی، هنرهای دستی، هنرهای ترسیمی، ادبیات، معماری، رقص و حرکات نمایشی، هنرهای نمایشی.  تخیل به عنوان مهم‌ترین عامل در شکل‌گیری اثر هنری است. همه آثار هنری از عاطفه و احساس هنرمند سرچشمه می‌گیرند نه از تفکر منطقی و عقلانی او     چندمعنایی بودن. هنرهای سنتی ایران را می‌توان به گروه‌های زیر تقسیم کرد: شعر و ادبیات، موسیقی، معماری و هنرهای وابسته، نمایش‌های سنتی و آیینی، صنایع مستظرفه.
وجوه مشترک آثار هنری در چیست؟
تخیل