کَرَفْس گیاهی است با (نام علمی: Apium graveolens). این گیاه در آشپزی کاربرد داردو ارتفاع آن تا یک متر می‌رسد. کرفس دارای مواد معدنی منیزیوم و پتاسیم می‌باشد که برای آرامش اعصاب و بیماریهای روحی نظیر (Vertigo) مفید می‌باشند. کرفس همچنین دارای مقدار زیادی ویتامینهای ک؛ و سی است که آنتی‌اکسیدان بوده، موجب کاهش تورم یاخته‌های بدن، سم‌زدایی و مبارزه با روماتیسم و بیماری‌های سرطانی می‌گردند.کرفس از معدود گیاهانی است که می‌توان آن را هم‌زمان با میوه‌ها و گیاهان دیگر مصرف کرد و باعث دشواری در گوارش نمی‌گردد. برای نمونه با آب انگور و سیب (برای مبارزه با روماتیسم)، با زنجبیل (برای مبارزه با میگرن و سردرد) و با لیموترش (برای مبارزه با سرماخوردگی و قند بالای خون). در ایران در حال حاضر کرفس بختیاری که به آن کرفس کوهی نیز گفته می شود در مناطقی از استان های اصفهان، چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویر احمد، فارس و لرستان می روید.آب کرفس از ویژگی ضدالتهابی بالا سود می‌برد و از این رو، برای افرادی که از بیماری‌های خودایمنی مانند فیبرومیالژیا، سندرم خستگی مزمن، میگرن، سرگیجه، سندرم روده تحریک‌پذیر، آرتریت روماتوئید، پسوریازیس، اگزما، آکنه، لوپوس، و نقرس رنج می‌برند، مفید است.
کرفس با کدام بیماری در تداخل است؟