دهه فجر که فیلم نشون میداد علیرغم تلاش برای بد و سفاک نشون دادنشون عاشق ساواکیها بودم.عاشق سبیل و خطریشهای پهن و لباسهای قشنگشون.ازونور از ریخت چرک و ریشهای نصفهنیمه مبارزین بدم میومد که شکل آقای ابراهیمی معلم لاشی پرورشیمون بود.آقای ابراهیمی هرجا هستی ریدم دهنت بزرگوار