مضمون عبارت « هر چه عاشق در رازداری بکوشد، باز نگاه دو دیده‌اش از سر ضمیر خبر می‌دهد» با کدام بیت تناسب
بیشتری دارد؟

 تو را صبا و مرا آب دیده شد غماز    و گر نه عاشق و معشوق راز دارانند گفتم به دلق زرق بپوشم نشان عشق    غماز بود اشک و عیان کرد راز من اشک غماز من ار سرخ برآمد چه عجب؟    خجل از کرده‌ی خود پرده‌دری نیست که نیست مستوری و عاشقی به هم ناید راست    گر پرده نخواهی که درد دیده بدوز 