عبارت «این غلام را فرمود تا به حدی صوت برگشاد، اشتران اندر صوت وی و شنیدن آن مشغول شدند و هیچ دهان به آب نکردند تا ناگاه یک‌یک در رمیدند و اندر بادیه بپراکندند» با همه‌ی ابیات به‌استثنای بیت ............... قرابت معنایی دارد.
شتر را چو شور و طرب در سر است اگر آدمی را نباشد خر است اشتر به شعر عرب در حالت است و طرب گر ذوق نیست تو را کژطبع جانوری در کنج دماغم مطلب جای نصیحت کان گوشه پر از زمزمه‌ی چنگ و ربابست به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می علاج کی کنمت آخرالدواء الکی [داغ کردن]