«آن پریشانی شب‌های دراز و غم دل         همه در سایه‌ی گیسوی نگار آخر شد» با کدام بیت قرابت مفهومی دارد؟
گر زمانه آیت شب محو کرد      آیت روز از مهین اختر بزاد تهنیت باید که در باغ سخن         گر شکوفه فوت شد نوبربزاد یوسف صدیق چون بربست نطق       از قضا موسی پیغمبر بزاد چون به پایان شد ریاحین گل رسید     چون سرآمد صبح صادق خور بزاد