بیت «گر خمر بهشت است، بریزید که بی‌دوست    هر شربت عذبم که دهی عین عذاب است»، با کدام بیت، تناسب معنایی ندارد؟
حدیث روضه نگویم، گل بهشت نبویم   جمال حور نجویم، دوان به سوی تو باشم گرم با صالحان بی‌دوست فردا در بهشت آرند   همان بهتر که در دوزخ برندم با گنهکاران می‌بهشت ننوشم ز دست ساقی رضوان    مرا به باده چه حاجت که مست روی تو باشم دو چشم مست میگونت ربود آرام هشیاران    دو خواب آلوده بربودند عقل از دست بیداران 