مفهوم کلی «خدا به انسان می‌گوید: شفایت می‌دهم، از این رو که آسیبت می‌رسانم» در کدام بیت، وجود دارد؟
خاقانی از تو دارد هر دم هزار درد    آخر از آن هزار یکی را دوا فرست بر بستر هجرانت بینند و نپرسندم    کای سوخته‌خرمن گو آخر ز چه غمگینی خوشا دلی که در او درد را گذر باشد    خوشا سری که سزاوار دردسر باشد نگه گرم تو با غیر ندارد کاری    هرچه دارد به من سوخته‌خرمن دارد