مفهوم همه‌ی ابیات به استثنای بیت ............. با یکدیگر تناسب دارد.
مرا مگوی که سعدی طریق عشق رها کن      سخن چه فایده گفتن چوپند می‌ننیوشم پند حکیم محض صواب است و عین خیر         فرخنده آن کسی که به سمع رضا شنید حکایتی زدهانت به گوش جان آمد        دگر نصیحت مردم حکایت است به گوشم من از کجا پند از کجا باده بگردان ساقیا          آن جام جان افزای را برریز بر جان ساقیا