عبارت «آن روز که من سر چوب پاره سرخ کنم، تو جامه‌ی اهل صورت پوشی»، با کدام بیت تناسب مفهومی ندارد؟
ی‌دهد ظاهر هرکس خبر از باطن او    رتبه‌ی پیرهن آری ز قبا معلوم است تو گر ظاهر بگردانی روا نیست    که کار او به دستار و قبا نیست ظاهر پرست کی به حقیقت رسد کلیم    کاو سر همیشه در ره دستار می‌دهد چشم ناقص گهران بر زر و زور باشد    زینت ساده دلان پاکی گوهر باشد