بیت زیر، با کدام بیت، قرابت مفهومی دارد؟ «به وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرم    به گفت‌وگوی تو خیزم به جست‌وجوی تو باشم»
دوش بارم پرده از رخسار خود بگشاده بود   گویی از حسنش قیامت در جهان افتاده بود  لحظه به لحظه در ستم غمزه او قیامتی   می‌کند و ز کافری نیست غم قیامتش گر تو نگهدار دین و طاعتی امروز   ایزد باشد تو را به حشر نگهدار قبامتم که به دیوان حشر پیش آرند   میان آن همه تشویش در تو می‌نگرم