آرایه‌ی استعاره در کدام بیت بیشتر است؟
هر کجا نقاش نقش قامت و لعلش کشید   جلوه‌ی طوبی نگر، سرچشمه‌ی کوثر ببین به خنده از لب خود پر شکر کنی دامن   مرا چو چشم در اندازد از گریبان در به چون تو محتشمی بی‌بها سخن ندهم    بده ز لعل شکر بار قند و بستان در چون بگویی بفشانی گهر از حقه‌ی لعل    چون بخندی بنمایی ز شکر مروارید