Feb 27,2016
2015-16 ఆర్థిక సర్వే-ఒక విశ్లేషణ
హైదరాబాద్‌: కేంద్ర ప్రభుత్వం వెల్లడించిన 2015-16 ఆర్థిక సర్వే చెబుతున్న లెక్కల ప్రకారం భారత ఆర్థిక వ్యవస్థలో వ్యవసాయరంగం వాటా 19.57 శాతం. పారిశ్రామిక రంగానిది 27.13 శాతం కాగా, సేవా రంగానిది 53.30. పన్నెండొవ పంచవర్ష ప్రణాళిక(2012-17) వ్యవసాయ రంగంలో ప్రతియేటా కనీసం 4 శాతం వృద్ధి రేట్‌ను లక్ష్యంగా ప్రకటించింది. కేంద్ర ప్రభుత్వం వెల్లడించిన ఆర్థిక సర్వే లెక్కల ప్రకారం వ్యవసాయ రంగం గత రెండేండ్లుగా తీవ్ర సంక్షోభాన్ని ఎదురక్కొంటున్నది. ఐతే, మొత్తమ్మీద(అన్ని రంగాలకు సంబంధించి) సర్వేకు సంబంధించిన లెక్కల్ని చూపడంలో సామాన్యులకు అర్థంకానిరీతిలో గందరగోళాన్ని సృష్టించేందుకు ప్రయత్నించార్న అభిప్రాయం ఆర్థిక నిపుణుల నుంచి వ్యక్తమవుతున్నది. ఒకవైపు ప్రపంచ దేశాల ఆర్థిక సమస్యలు, దేశీయ వ్యవసాయ సంక్షోభం గురించి ప్రస్తావిస్తూ..మరోవైపు భారత దేశం దృఢంగా ఉంది, అభివృద్ధి రేట్‌ పెరుగుతుంది అని సర్వే విశదీకరించడం ఆశ్చర్యం కలిగిస్తున్నది. అనేకమంది ఆర్థికవేత్తలు ఈ కొత్త తరహా లెక్కల మీద సంశయం వ్యక్తం చేస్తున్నారు. వృద్ధి రేట్‌లో ఒక సంస్థకూ, ఇంకో సంస్థకూ లెక్కల మధ్య ఉన్న విపరీత వ్యత్యాసం ఈ ఆర్థిక సర్వే పట్టించుకోలేదు. ఆహార ధాన్యాల ఉత్పత్తి 2013-14లో 265 నుంచి 253.2 లక్షల టన్నులకు తగ్గింది. ఎగుమతులు కూడా తగ్గాయి. దిగుమతులు కూడా తగ్గాయి. ఆర్థిక మాంద్యం వల్ల ఎగుమతులు తగ్గినట్టు నిపుణులు అంటున్నారు. సేవల రంగం పెరుగుదల రేట్‌ కూడా తగ్గింది. కీలక విద్యుత్‌ రంగంలో, భారీ మౌలిక రంగాలలో ప్రభుత్వ, ప్రయివేట్‌ కంపెనీలు నష్టాలలో ఉన్నా, ఉత్పాదక రంగంలో జౌళి పరిశ్రమ వెనకబడుతున్నా కూడా, జాతీయ స్థూల ఆదాయం వృద్ధి రేటులో తొట్రుపాటు కూడా ఉండదు అని ఈ సర్వే తేల్చింది. బ్యాంకుల ముందు భారీ తీర్చని రుణాలు కూడా పెద్ద సమస్యగా ఇక్కడ తీసుకోలేదు. విత్త సంస్కరణల ద్వారా ఇవి మాయమవుతాయి అనే ధీమా ఇక్కడ కనబడుతున్నది. కాకపోతే, విదేశాల ఉత్పత్తులు, క్రూడ్‌ ఆయిల్‌ రేట్లు..ఈ రెండూ కలగలిసిన పరిణామాలు వృద్ధి రేట్‌ మీద చూపెట్టే అవకాశం ఉందని ఆర్థిక సర్వే స్పష్టం చేసింది. విద్య, వైద్యం మీద తమ స్థూల జాతీయ ఆదాయంలో(జీడీపీ)..చైనా(7.2), బ్రెజిల్‌(11), అమెరికా(13.3), బ్రిటన్‌(13.4) ఖర్చు చేస్తుండగా, మన దేశం కేవలం 5.1శాతం మాత్రమే ఖర్చు చేస్తున్నది. 2015-16 ఆర్థిక సర్వేలో పేర్కొన్న ప్రకారం మొదటి 8 నెలల్లో విద్య,వైద్యం మీద ఖర్చు పెట్టింది కేవలం 2.8, 1.3 శాతం మాత్రమే. దేశవ్యాప్తంగా రైతులు ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటున్నారు. వ్యవసాయంలో, రైతుల జీవనంలో పరిస్థితి తీవ్రదశకు చేరుకుంది అనడానికి ఈ ఆత్మహత్యలు జ్వరంలాంటి సూచిక. మూల సమస్యలు పెరుగుతున్నాయి. ప్రభుత్వ బాధ్యత పెరుగుతున్నది. నిధుల వల్లనే సమస్యలు పరిష్కారం కాకపోయినా, అవి కూడా అవసరం. విధానాలు అనేకం మారాల్సివుంది. ఆర్థిక వనరుల పట్ల కేంద్ర,రాష్ట్ర విధానాలు రైతులకు అనుకూలంగా ఉండాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. వేలమంది రైతులు అనేక రాష్ట్రాలలో ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటుంటే ఆ పదమే ప్రస్తావించకుండా ఈ ఆర్థిక సర్వే ప్రభుత్వ ఆలోచనల్లో ఉన్న డొల్లతనాన్ని బయటపెడుతున్నది. ప్రతి ఎకరాకు ఎంత ఉత్పత్తి పెంచాలి, వ్యవసాయ ఉత్పాదకత-దిగుబడి మీద ఉన్న చింత ఆ కలలను సాకారం చేసే చిన్న, బడుగు రైతుల మీద లేదు.
దాదాపు 45 ఏండ్ల క్రితం నుంచి వ్యవసాయ ఉత్పత్తుల పెంపు పేరిట ప్రభుత్వం రసాయన ఎరువుల వాడకాన్ని ప్రోత్సహిస్తూ వస్తున్నది. మొదట రైతులు రసాయన ఎరువుల వాడకానికి నిరాసక్తత కనపరిస్తే, ప్రభుత్వం రాయితీలు ప్రకటించింది. ప్రభుత్వం ప్రసార సాధనాల ద్వారా, వ్యవసాయ శాస్త్రవేత్తల ద్వారా, అధికారుల ద్వారా, రాజకీయ కార్యక్రమాల ద్వారా వీటి వాడకాన్ని నిరంతరంగా ప్రోత్సహిస్తూ వచ్చింది. బ్యాంకులు, సహకార సంస్థలు, సంస్థాగత రుణాలు కూడా రైతులను ముగ్గులోకి దింపడంలో తమ వంతు పాత్ర పోషించాయి. 1980-81లో ఈ సబ్సిడీ రూ.505 కోట్లు కాగా, 1999-2000లో అది 13,244 కోట్లకు పెరిగింది. 2008-09నాటికి అది రూ.75,849 కోట్లకు పెరిగింది. 1951-52లో రసాయన ఎరువుల వాడకం 65.6 వేల టన్నులుండగా, 2007-08 నాటికి అది 22,570 వేల టన్నులకు పెరిగింది. కాగా, దేశీయ ఉత్పత్తి అంతగా పెరగలేదు. 1951-52లో రసాయన ఎరువుల ఉత్పత్తి 38.7 వేల టన్నులుండగా, 2007-08నాటికి అది 15,960 వేల టన్నులకు మాత్రమే పెరిగింది. కొరతను ఎదుర్కోవటానికి దిగుమతులు తప్పనిసరి అయినాయి. ఈ క్రమంలో ఖర్చు పెరిగింది. రాయితీల భారం పెరిగింది.
2015-16 బడ్జెట్‌లో రసాయన ఎరువులకు రూ.73,000 కోట్లు కేటాయించారు. అందులో రూ.50,300 కోట్లు కేవలం యూరియాకు. ఈ పథకంలో ఉన్న అవినీతి తగ్గించి రైతులకు లబ్ది చేకూర్చాలంటే యూరియాకు వేపపూత, ఎరువుల సబ్సిడీ నేరుగా రైతుల బ్యాంకు ఖాతాల్లోకి జమ చేయడం ద్వారా సాధ్యమని ప్రభుత్వం చెబుతున్నది. యూరియాకు వేప పూత వల్ల బస్తాలు పక్కదారి పట్టకుండా ఉంటాయట. ఇటువంటి పూత వల్ల యూరియాకుగానీ, మట్టికిగానీ ఎటువంటి ప్రభావం ఉంటుందో శాస్త్రవేత్తలు చెప్పాలి. యూరియా బస్తా ధర మీద భారం ఎంత ఉంటుందో కంపెనీలు, డీలర్లు చెప్పాలి. తగ్గుతున్న భూసారానికి, సహజ ఎరువుల ప్రోత్సాహం అవసరమని ప్రభుత్వం గుర్తించకపోవడం శోచనీయం. ఎంఎస్‌పీ నిర్ణయం సందర్భంలో రసాయన ఎరువుల వల్ల హానిని ఒక నిర్ణాయక అంశంగా చేర్చే ప్రభుత్వం, అవే ఎరువులకు సబ్సిడీ అత్యంత వేగంగా అందిస్తామని చెప్పడం మరింత శోచనీయం. ప్రభుత్వస్థాయిలోగానీ, రైతులస్థాయిలోగానీ ఉన్న సమస్యలకు మూలం రసాయన ఎరువుల మీద ఆధార పడటం అనేది స్పష్టంగా కనపడుతున్న విషయం. దీని వలన భూమి సారం తగ్గిపోయి, కాలుష్యం పెరిగి పర్యావరణంలో మార్పులు వచ్చాయి. రైతు తనకున్న భూమి సారాన్ని తనకు తానుగా పెంచుకునే పరిజ్ఞానం, సాధనాలు పోగొట్టుకున్నాడు. ప్రభుత్వం అపారమైన నిధులకు ఒక ఆర్థిక సుస్థిరతలేని, పనికిరాని నాఫ్తా ఆధార పరిశ్రమ మీద పెట్టి దేశానికి తీరని నష్టం చేసింది. ఇప్పటికైనా ప్రభుత్వం కళ్లు తెరిచి సహజ ఎరువులను, వాటిని పెంపొందించే పద్ధతులను ప్రోత్సహించే విధంగా విధానాలు, పథకాలు, కార్యక్రమాలు రూపొందించి రైతులను, పర్యావరణాన్ని కాపాడితే ఆహార ఉత్పత్తిని పెంచుకోవచ్చు.
కాలుష్యం తగ్గించుకోవచ్చు. రైతులు, వినియోగదారుల ఆరోగ్యం కాపాడవచ్చు. దిగుమతుల మీద ఖర్చు కూడా ఆదా చేయవచ్చు. భారత జౌళి పరిశ్రమ సమస్యలు కనీస స్థాయిలో ఈ ఆర్థిక సర్వేలో ప్రస్తావన లేదు. భారత దేశం ప్రత్తి ఉత్పత్తిలో ప్రపంచ స్థాయిలో రెండవ స్థానంలో ఉంది. ప్రత్తి నూలు, ప్రత్తి ఆధార వస్త్ర ఉత్పత్తిలో కూడా అగ్రగామి. 17 మిలియన్‌ కేజీల ఉత్పత్తి ద్వారా సిల్క్‌లో కూడా రెండో స్థానంలో ఉంది. జనపనార ఉత్పత్తి 1.7 బిలియన్‌ కేజీలు చేరుకొని ప్రపంచంలో మొదటి స్థానంలో ఉన్నది. ఈ విధంగా జౌళి రంగంలోని అన్ని అంశాల్లో భారత దేశం స్థానం అత్యున్నత స్థాయిలోనే ఉన్నది. ఏ దేశంలో కూడా ఇన్ని రకాల పైబర్‌ ఉత్పత్తులు చేసే సామర్థ్యం పూర్తిగా లేదు. అన్ని రకాల పైబర్‌ ఉత్పత్తులలో సంపూర్ణంగా ముడి పదార్థాల ఉత్పత్తి నుంచి వాటిని ఉపయోగించి తయారు చేసే జౌళి వస్తువుల ఉత్పత్తి దాకా భారత దేశం అగ్రగామిగా కొనసాగుతున్నది. వీటిని ఉత్పత్తి చేసే పద్ధతులు కూడా అనేకం. వివిధ రకాల సాంకేతిక పరిజ్ఞానం మన సొంతం. చేతి మగ్గంపై చేసిన వస్త్రాల నుంచి మిల్లుల వరకూ ఈ దేశంలో అనేక రకాలుగా నైపుణ్యం కనపడుతున్నది. ఇంతటి వైవిధ్యం కలిగిన భారత జౌళి రంగంలో కనీసం 10 కోట్లమంది కేవలం సహజ పైబర్‌ ఉత్పత్తుల మీద ఆధారపడి జీవిస్తున్నారు. సహజ పైబర్‌ ఉత్పత్తులలో ప్రత్తి, సిల్క్‌, జూట్‌, ఉన్ని, అరటివంటి అనేక రకాల వ్యవసాయ పంటలున్నాయి. ఈ వ్యవసాయ ఉత్పత్తుల నుంచి నార తీసి నూలు తయారు చేసే కుటీర, చిన్న, పెద్ద పరిశ్రమలు ఉన్నాయి. ఈ నూలు నుంచి జౌళి వస్త్రాలు తయారు చేసే చేనేత పారిశ్రామికులు, పెద్ద పరిశ్రమలు ఉన్నాయి. అన్ని రంగాలు అన్ని రాష్ట్రాలలో వివిధ స్థాయిలలో ఉండటం మనకు చిరపరిచితమే. కాకపోతే ప్రత్తి నూలుకు సంబంధించిన పరిశ్రమ కేవలం తమిళనాడులో కేంద్రీకృతమై ఉన్నది. అట్లాగే కృత్రిమ నూలుకు సంబంధించిన పరిశ్రమ గుజరాత్‌ రాష్ట్రంలో కేంద్రీకృతమై ఉన్నది.
తగ్గుతున్న గ్రామీణ ఉపాధి గురించి, ప్రత్యేకంగా చేనేత రంగం గురించి కనీస ప్రస్తావన ఈ ఆర్థిక సర్వేలో లేదు. ఉద్యోగాల కల్పన లక్ష్యం ఉన్నా, పూర్తిగా ఆధునిక విధానంలో ఇది చూపించడం గమనార్హం. హాస్యాస్పదంగా పేదరికం తగ్గిందని గణాంకాలు ఉటంకిస్తూ..గ్రామీణ పేదరికానికి ఈ ఆర్థిక సర్వే చూపెడుతున్న ప్రధాన కారణాల్ణు తగ్గుతున్న వ్యవసాయ ఆదాయం, అసుస్థిర జీవనోపాధులు, పెరుగుతున్న ఆహార ధరలు, నైపుణ్య లేమి. నిరుద్యోగం..ఆఖరికి ఏవిధంగా తగ్గించి, ఏవిధంగా గ్రామీణ పేదరికం తగ్గించాలి అనే ప్రశ్నలకు ఇదమిద్దంగా సమాధానం లేదు.
అన్ని ప్రభుత్వ సబ్సిడీ పథకాలు, పరిశ్రమలకు సంబంధించినవి కాకున్నా కూడా జన్‌-ధన-ఆధార్‌-మొబైల్‌ ద్వారా అమలు చేయాలని ఈ ఆర్థిక సర్వే సూచిస్తున్నది.
ఈ ఆర్థిక సర్వేలో ప్రస్ఫుటంగా కనిపించిన ప్రభుత్వ నిష్క్రమణ మీద చర్చ, ఆయా రంగాల నుంచి ప్రభుత్వ నిష్క్రమణ ఎంత కష్టమో, ఎంతో ఖర్చుతో కూడిన పనోవంటి వాటి మీద సుదీర్ఘ విశ్లేషణ ఇందులో ఉంది. పన్నెండు రంగాల నుంచి నిష్క్రమణ ఎందుకు, సమస్యలు ప్రస్తావిస్తూ అనుసరించాల్సిన వ్యూహం కూడా సూచించింది ఈ ఆర్థిక సర్వే.
- డా|| దొంతి నరసింహారెడ్డి
ఆర్థిక విధాన విశ్లేషకులు