Klimaattop Parijs: gematigd optimisme
Dus dat is het goede nieuws. Er is nu een bindend, juridisch bindend nieuwe verdrag voor de komende jaren, waarmee we een aantal jaren in elk geval weer vooruit kunnen op het gebied van klimaatverandering. Parijs is een historische gebeurtenis. En niet zo zie je wat sommige mensen nu zeggen dat we een klimaatprobleem hebben opgelost, maar we hebben een toekomst gecreëerd waarin een klimaatprobleem mogelijker wijs kan worden opgelost. Het verdrag is mooi in de zin dat alle landen het eens zijn geworden over een mooi doelstelling en dat het aan het eind van de eeuw niet meer in het 2 graden warmer wordt wereldwijd. Er zit wel een subtiel puntje aan, namelijk we hebben het over het eind van de eeuw. Dat betekent dat halverwege de eeuw het nog steeds warmer wordt dan 2 graden. Dat heet overshooting. Alle landen hebben het voornemige uit om die 2 graden temperatuurstijging niet te overschrijden. Zoals er nu uitziet gebeurt dat nog niet, want de plannen die er nu liggen leiden tot een temperatuurstijging van tegen de 3 procent. Maar over vijf jaar worden de plannen zoals nu zijn voorgelegd revolueerd, is dat ook daadwerkelijk uitgevoerd. En wordt iedereen opnieuw uitgedaagd om te zeggen van wat gaan we nu verder doen. Aanvankelijk was voorzien in een heel streng handhafingsmechanisme om ervoor te zorgen dat de Staten dan ook daadwerkelijk hun commitment, hun belofte zouden nakomen en dat is eigenlijk meer of meer uitgehaald. Er zit nog wel iets van een soort toezichtsmechanisme in, maar dat is puur facilitatief. Dus niet bestraffend alleen maar de ondersteuning van de Staten. En dan hangt het dus heel erg af van de breitwilligheid van Staten om daadwerkelijk vergaande maatregelen te nemen. Komt niet de urgentie naar voor over welke enorme inspanning dit zal gaan kosten. En dan moet je er aan denken dat de inspanning om dit te bereiken, vergelijkbaar is meer dan de inspanning die we nu weer leveren wereldwijd aan uitgaven aan defensie. Voor Nederland zou je moeten denken aan je bent meer dan 10 miljard euro per jaar kwijt. Om deze transitie in gang te zetten die nodig is om aan het eind van deze eeuw zogenaamd klimaatne traal te zijn. En het sterk is wel dat alle Staten aan boord zijn. Het was voor Amerika bijvoorbeeld cruciaal dat China als de grootste vervuiler op dit moment zou gaan meedoen. 