Rob Riemen on Thomas Mann’s The Magic Mountain.
Het is een geweldige onderdeel en het is een geweldige plezier om 20 jaar van de Nexus Instituut te bekijken met, zoals je ziet, een telegroep van speakers, maar ook om een audience van meer dan 1.000 mensen hier vandaag te hebben. Voordat ik de vloer naar onze keynote-lektor Paul Wolfwits kon, zou ik zeggen een paar woorden om 20 jaar van de Nexus Instituut en het topic van vandaag's conference. In een geweldige manier, de Nexus Instituut heeft een bovenkant gebouwd. Dicht Zauweberg, de Magic Mountain van Thomas Mann, een bovenkant die ik meer dan 3 jaar geleden heb gelegen. Deze onderdelen die je hebt gelegen van het bovenkant, ontdekken dat de koren van de verhaal zijn de conversaties tussen twee etagonisten. Een van ze, Mr. Setenbrini, die de idealisme van de ontdekking is, en zijn oponente, Nafta, die de zwarte kruidt, maar ook het realisme van de zwarte kruidt van romantische sism, en tussen de twee van die is de jonge protagonist Hans Kastop, die met een open mind leest naar beide argumenten en heeft om zijn eigen mind te maken. Nu, in essence, dit is wat de Nexus Conferences allemaal over 20 jaar is. We organiseren de conversatie tussen mensen met verschillende, soms zelfs oppositie, en based op hun argumenten, je de audience kan je eigen mind maken. En natuurlijk, na de conversatie, ga je naar het boekshop, je bel je bovenkant, om meer voet voor voort te krijgen, en zoals sommige van jullie weten, het effect op de kart, voordat hij Kogitoi Ego Sume woonde, Lego Ego Sume woonde, ik read daarvoor, ja. Anyway, de Mijtje Mountain of Thomas Mann, enst met het begin van voldoer 1. Het is 1914, en Hans Kastop, twee, moet naar de woorden, als soldat, en waarschijnlijk zal hij niet survival zijn. Waarschijnlijk is het belangrijk dat de jongen door een seconde gekeken is, niet voor een seconde. Hij, hoog op de mountain, reed zijn bovenkant, gekeken met grote conversaties, verwacht een woord. En dan, Thomas Mann stond in een ironieke centrum, hij zei, Hans Kastop heeft geveerd om de dagelijksnieuwen te luisteren. En het was een self-crisis voor hem ook, want hij was heel wellicht aware of de fact that, for way too long, he has lived in his ivory tower of culture and ignoring politics. 