Coach Café online - Tilburg University
Zo, goeie avond. Welkom namens het alumniebureau van de Universiteit, de Vrienden van Koppenhagen, de vereniging van alumnie, een vereniging die afgestudeerde van alle leeftijden, alle studierichtingen aan alle achtergronden, en welke activiteiten organiseren, en sinds een jaar organiseren wij ook dit soort parvees. Misschien even eerst een praktisch puntje, we zullen het heel vijf minuten aanzetten en de microfoon nog even uitlaat, dan kunnen we een beetje zien wie er allemaal is. En dan zien we ook echt dat allemaal jonge mensen zijn en zo, dus hartstikke leuk, welkom allemaal. Er was net iemand die nog aan het eten is, als je aan het eten bent mag je de kamer nog heel even uit laten, maar verder leuk om jullie een beetje in de ogen te kunnen kijken. Het is al moeilijk genoeg om elkaar zo'n echte ontmoeten via zoe. We hebben afgelopen jaar dit soort beinkomsten gehouden in Den Haag en in Amsterdam Utrecht en we waren er van plan het nu ongeveer in Tilburg te gaan organiseren en nu hebben we het op deze manier. Dus we zijn heel erg blij dat jullie toch in zo'n grote getal zijn opgekomen. We hebben het vanavond over Work-Live Balance, dat is een onderwerp wat ook alle generaties aanspreekt. We worstelen er allemaal mee, zeker in deze coronatijd hebben we weer met extra uitdagingen te maken. Dus we vinden het heel erg leuk dat we vandaag Sophie dan Hartwok bij ons hebben die alles weet van dit soort zaken, van hoe we op ons werk functioneren enzovoorts. Dus hij zal direct erin worden. Dan hebben we deelsessies in vier groepen over de onderwerpen en dat doen we twee keer en dan sluiten we samen af. Dus we weten met hoeveel mensen we aan boord zijn in deze in deze sessie. Ik hoop dat we deze hele groep bij elkaar houden tot het einde, dat het boeiend genoeg is en we hopen er ook van harten dat jullie ook tijdens de deelsessies gewoon tellen en dat je actief meedoet. Je kunt altijd een chat gebruiken, dat kunnen we ook communiceren, dan kunnen we ook als je vrouw niet gooi eens even in de chat, dan kunnen wij die ook weer door.  Normaal stof dat jullie er zijn, normaal zouden we achteraf een biertje drinken, maar wel licht is het een naleiding om later elkaar te ontmoeten bij het volgende coach café. Dan houden we de sfeer er goed in. Wat mij betreft, heb ik genoeg gezegd en Sophie, het is aan jou om ons mee te nemen, jouw verhaal over het livebel en stil. Dank je wel, water voor deze introductie en welkom iedereen. Dit is mijn eerste grote presentatie voor zo'n grote groep online. Dus ik vind het een beetje spannend, dus als ik stotter weet jullie waar het vandaan komt. Waar we het vandaag over gaan hebben, Wouter heeft het al eventjes aangegeven, maar waarom hebben we het eigenlijk over een werkleefbalans en wat is het eigenlijk? Dan gaan we wat meer over mezelf vertellen wat je kunt doen om die werkleefbalan te houden en ik ben ook benieuwd naar wat jullie al doen. Maar om dit te begrijpen wil ik jullie vragen om alvast input te geven over wat je denkt of waar je aan denkt, als je aan work-life balance denkt of werklefbalans denkt. Dus next slide. We hebben allemaal uitnodigen om naar de link te gaan die ook in de chat. Je kan er met je browser naartoe gaan of met je telefoon. Dan wordt je gevraagd om je kenbaar te maken. Je mag je naam invoeren, je mag x, x, x opschrijven als je helemaal anonym wil blijven. De naam komt sowieso niet in het scherm en dan komt er als het goed is op een scherm met z'n allen een word cloud naar voren. Ja, dus leef je uit, je mag ook wat rewoorden invoeren. Dus als je aan meerdere dingen denkt, mag je meerdere keren iets in geven. Oh wow, leuk. Ik vind het altijd leuk om het hoe het ziet zich beweeg. Dus geluk, werk, uiteraard, energie, grensbubliek voorbij komen, flexibiliteit, verdeling, controle, tijding, ook veel praktische dingen zie ik voorbij komen, hobbies, vrij tijd. Dus nou hier zie je eigenlijk al een heel breed concept is. Het beslaat zowel je hele werkleven als ook het privé. En het is zo ontzettend belangrijk, if you could go back to my print in the next slide. Sorry, the moderators van onze sessie sprek ik geen Nederlands, vandaar dat ik af en toe in het Engels stortes bubble.  Ja, werkleefbalans is eigenlijk altijd al belangrijk geweest, maar het is steeds belangrijker onder andere door de technologie. De technologie zorgt ervoor dat we altijd vooral kunnen werken en ook altijd en overal met onze vrienden kunnen interacteren. Dus het is altijd een wisselwerking. Dit vervaagt grenzen en helemaal nieuwe periode van thuiswerken wat nieuwe verwachtingen oplevert qua werktijden. Productiviet mogelijk hebben jullie al kinderen thuis rondloop. Dat heeft allemaal ook invloed op onze werkleefbalans. Ja, en dat heeft bij elkaar invloed op onze mentale en fysieke gezondheid. En die is ki, die is cruciaal. Dus ik wil jullie heel graag aan de hand van mijn persoonlijke verhaal meenemen in de verschillende phases en thema's van de werkprivébalans. Ik hou al vast een aantal vragen die jullie vooraf hebben gesteld in meenemen. Voel je volledig vrij om je microfoon aan te zetten en mijn verhaal te onderbreken om een vraag te stellen. Mocht dit uiteindelijk te veel woord altijd stil leggen. Of je kunt ook een vraag in de chat stellen en dan kom ik er na mijn staatie op terug. Next slide, please. Nou, wie ben ik? Hoi, ik ben Sophie. Beetje een beeld van mij. Ik ben 36. Ik ben een dierenliefhebber. Paanden van de kat heb ik helaas geen foto's. Ik woon met mijn familie en mijn tweers. Die zien jullie op de foto op een boerderij in België. Ik ben organisatiepsychologe, eigen ondernemer bij Fresh Habits, waar we organisatie advies geven. Ik ben HR manager bij een andere organisatie. Ik hou van fietserrennen en ik heb ooit een poging gedaan aan de Iron Man, maar dat heb ik helaas niet gehaald. En ik ben ondanks geïnspireerd door mijn 8-jarige nichtje om mijn lange haren in te ruilen, Bob. En het haar is naar een goed doel gegaan om bruiken te maken voor kinderen. Next slide, please. Ik kom er spronkelijk uit Sandfort. Veel er waarschijnlijk vanwege het circuit. Daar heb ik altijd gezeten op een kleine vertrouwgel met al mijn vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt. Ik hoorde bij de beste van de... En dat allemaal zonder al te veel moeite. En toen ging ik naar de haren en dat was verschrikkelijk. Ik vond het moeilijk, ik vond het niet leuk, ik moest er keim werken en ik redden het niet.  En toen hebben mijn ouders ervoor gekozen om me naar de 200 mafoten laten gaan. En dat was echt een veradering. Het was leuk, ik kon het bijhouden, worden weer bij de beste en ik had ook nog tijd om buitenschool met mijn vriendjes heen te spelen. En alhoewel ik het op dat moment niet wist en mijn ouders er nooit op die manier specifiek naar gekeken hebben, was dit voor mij het eerste moment dat ik smaakte met een werkprivébalans. En nogmaals, ik wist dat toen niet, er stond ik er niet bij stil. Ik heb die keuze ook niet zelf gemaakt. Maar ik ben het gevoel nooit vergeten van wat het met je doet om op werk gestresst te zijn en thuis je ook te voelen omdat je continu met je werk bezig bent of school in dit geval en toen in een ene de were, dat het allebei weer rustig was. Dus door de stress op het werk te veranderen had het enorme invloed ook op mijn privéleven als 13-jarig meisje. Na de mafoon ben ik teruggekeerd naar de hafoe, heb ik vier of vijf hafoe in een jaar, dat ging van een leille dakkie. En daarna heb ik de HBO gedaan en na een hele leuke se in Hongkong wilde ik daar gaan wonen en werken. Next slide, please. Dus zo gezegd, zo gedaan, ik ben naar Hongkong verhuist. En balans, dat zul je misschien zelf ook al ervaren hebben, is iets heel persoonlijk voor iedereen anders. Er zijn een aantal facetten waar iedereen rekening mee moet houden, maar het is eigenlijk heel persoonlijk en het kan ook nog eens een keer levensfase afhankelijk zijn. Dus in Hongkong was ik 24, ik werkte 60 tot 80 per week. Het was het begin van de smartphones, dus we waren in 1 24 uur per dag bereikbaar. Dat werd ook nog eens een keer van werk verwacht. Dus het werk was echt een heel groot gedeelte van mijn leven. En op dat moment om ons te houden heb ik ervoor gekozen, ben ik er ook een beetje in gerold, om er voor vol energiek en uitbundig privé leef te hebben. Dus werk en privé waren beide een en daardoor waren ze voor mij in balans. Als ik daar nu aan denk, heb ik geen idee dat ik godsnaamvol heb gehouden. Drie jaar lang ook nog.  Maar ik wist toen wel al dat dit op de lange termijn niet houdbaar zou zijn en dat ik beter er op tijd mee kon stoppen voordat ik mezelf mijn neus doodde. Want het privéleven was super, maar er ging ook in zijn continu weg. Dus je had ook best wel wat te verwerken in je privéleven. Dus met pijhard heb ik besloten om eigenlijk op het hoogtepunt Hong Kong te verlaten, want ik was er nog geniet daar, maar ik wist wel dat het voor mij de juiste keuze was om psychologie te gaan studeren. Ook wel een belangrijk punt, want balans houden is dus niet per se de gemakkelijke weg. Balans houden is keihard keuzes maken en prioriteiten waar je op de lange termijn het meeste baan bij hebt, maar die op korte termijn best wel is lastig, het moeilijk kunnen zijn. Next slide, please. Nou ja, toen ben ik teruggekeerd. Ben ik psychologie aan de universiteit licht gaan studeren. Ik durf bijna niet te zeggen hier met allemaal Universiteit Tilburney. En naast mijn studie heb ik ook altijd fulltime gewerkt. En toen ik klaar was, dacht ik, nou laat ik er ook nog even een PhD tegen aangooien en daar ben ik me steeds mee bezig. Mijn verhuizing hield ook in dat ik van mooie zandvoort naar het pitoreske Belgische Platteland ging. Heel erg in mijn hoofd dat ik mijn studie af ging maken en ik ging daar keihard voor werken en na vier jaar naar het buitenland gaan. Ik heb daardoor de eerste twee jaar van mijn terugkeer in Europa als een kluisenaar geleefd eigenlijk. Ik ging naar school, ik ging naar werk, ik ging naar huis. Ik had geen prijven met een sociaal aspect. Maar toen kwam ik er ook achter dat geen sociaal privé leven hebben ook niet goed voor me is. Dus ik heb daar wat aan. Ik ben vrienden gaan maken, ik ben de hoort op gegaan, ik ben sociaal gaan doen en ik zit nu nog steeds toch hier. Dus zo zie je ook dat bepaalde keuzes maken om je balans te hebben ook invloed kunnen hebben op je plannen. Wat niet erg hoeft te zijn ook. Ik heb er geen spijnt van dat ik nu nog steeds in België zit. Had ik nooit zo'n mooie band met mijn nichtjes gehad. Next slide please.  Naar mijn master vond ik het ook tijd worden om iets logiek te gaan doen. Daarom had ik het ten slotte gestudeerd en ben ik bij GTP gaan werken. Dat was top, dat was echt fantastisch. Ik heb daar een heerheid gehad. Maar op een gegeven moment raakte ik wat verveeld in mijn werk en ja dat had ook weer zo'n uitwerking thuis. Ik had minder energie, ik had minder zin om dingen te doen. Dus toen dacht ik het roer moet om. Ik moet weer iets doen om mijn balans te behouden. En ik ben Albert Heijn gaan werken. En daar verdiende ik mijn eerste filmsterencelaris zoals. Het was een prachtig organisatie. Maar het was niet echt mijn en het is geen wat echt heel zwaar voor mij was, was dat ik drie tot vier uur van mijn eigen tijd in de oma had. Veel al in de vielen. Ik woon in België. Het hoofdkantoor, het kantoor van Albert Heijn voor deze regio zit in Tilburg. Onder de beststandigheden is dat 1 uur en 45 minuten. En die beste omstandigheden zijn nooit op de A2. Dus wat ik merkte is dat ik geen zin had porten. Ik had weer geen zin om dingen te doen. En dat er wel sport voor mij, voor mijn hobby, heel belangrijke is. En dat geeft mij ook energie. Dus ik kwam doordat ik weer die balans was, ook een beetje in een neerwaardse spiraal. Dat ik steeds minder zin had eigenlijk in dingen. En heb ik het riegelreuzer besluit genomen, heb ik 50 procent van mijn solaris in geleverd. Mijn auto en mijn pensioen opbouw. En ben ik voor mezelf begonnen. Fresh habits. Samen met mijn compagnon Jochem. Dat hebben we aan, omdat we dachten dat we heel veel dingen beter konden. Doen qua werk, we geven organisaties. Maar ook wel omdat we dachten als eigen ondernemer kunnen we zelf balans houden. Zo hebben we bijvoorbeeld afgesproken dat we geen maximum vakantie hebben. Als je zin hebt in vakantie, als je op vakantie wil gaan en het kan, dan doen we dat gewoon. En houden we elkaar niet tegen. Sterker nog, Jochem, zeurt regelmatig, zeurt regelmatig dat ik niet voldoende op vakantie ga. Ook hebben we besloten dat we niet vijf dagen per week willen werken. Want we willen tijd houden om onder andere te kunnen spelen.  Dus hierin maken we ook de keuze dat we waarschijnlijk minder gaan verven dan dat we hadden gekund als we misschien wel vijf dagen gaan werken. Oh, willen we niet in het weekend werken? Wat soms betekent dat we tot 11 uur zavonds op vrijdag zitten, want het weekend is een heilig. Als dat is gebeurd, bedenken we daarna wel meteen dat we dit keer anders moeten plannen, maar om je weer een idee te geven dat als je bepaalde keuzes maakt dat we daar konstgaan zitten en dat als jij besluit dat je woensdagavond of je week of wat dan ook heilig is, dat je dus ook dingen moet doen of laten om dat zo te behouden. Ja, en toen kwam corona. En tenen was dat nog wel oké, want we dachten dit gaat zo weer maar dat duurde fort. En voor mij heel lastig, ons inkomen kwam in het geding. En ondanks dat ik veel vrije tijd had om te doen waar ik mee bezig wilde zijn, ik heb weer wat PhD besteed, ik heb veel gespoord, raakte ik door het financiële aspect van de coronacrisis gestresst. Ik werd daar echt onrustig van. Dus heb ik gekozen om een part-time baan te gaan zoeken. En die heb ik gevonden, Chimp Works. En dat laat voor mij ook zien, dat je werk privébonds die kun je behouden door soms iets in je privéleven te doen, wat je helpt, werkleven en omgekeerd. En soms moet je iets doen en soms moet je iets laten. Maar zit een ontzettend sterke wisselwerking in. Als je het ook hebt om even terug te keren naar mijn haar, als je er privé last van ook in je werk, dat je in werk onvoldoende purpose of betekenis toevoegt, ga je in je vrije tijd doen waarin je dat wel kwijt kan. Zet je in voor een gok uit één hoek te komen. Misschien ook leuk om te vertellen, want hier zijn best wel wat vragen over binnen gekomen. Ik ben bij Chimp Works in de coronatijd begonnen en helemaal remote. En we zijn weer live. Dus ja, omdat ik een sociaal dier ben, merk ik ook dat ik op het werk behoefte heb aan sociale contacten. Dus werkleefbalans is ook een balans in het werk vinden. Als ik aan het werk zou zijn en alleen maar keihard taakgericht bezig ben, word ik niet gelukkig.  Dus een balans tussen werk en sociale contacten op het werk is ook belangrijk voor mij. Dus wat heb ik gedaan? Ik had mezelf voorgenomen om met al mijn collega's een video gesprek te hebben om elkaar beter te leren kennen. Het waren er 40 in totaal. Ik ben er 2,5 maand mee bezig geweest om het bij iedereen ingeplant te hebben. Maar ik ken nu iedereen. Ik heb een gezicht bij iedereen en het is zowel voor mij als voor de andere redelijk laagdrempelig om elkaar te benaderen. En ook nu dat ik al wat meer ingeberverd ben, probeer ik steeds die balans te houden tussen iemand even snel een chat berichtje sturen met een verzoek of toch even de extra moeite als het moeite is te nemen en een video gesprek van te maken. En in het begin vonden ze me raar. Dachten ze ook kom ze weer. Maar ik krijg nu steeds meer reacties terug. Oh, wat fijn om even dat sociale aspect te hebben. Want door die video, je ziet iets op de achtergrond. Je ziet hoe iemand eruit ziet of iemand blij of ongelukkig kijkt. Dus het geeft ook veel meer aanleiding om het over dingen te hebben die niet specifiek over het werk gaan. Dus op die manier kun je je collega's maar ook je medewerkers helpen om een beetje in die balans te blijven. Dus bel vaker en het liefst met video. Overigens, nu dat ik dus twee banen aan het combineren ben, houd ik mijn uren bij. En dat klinkt een beetje surf en dat is misschien ook niet voor iedereen weggelegd. Maar doordat ik mijn uren bij haal, word ik heel erg geconfronteerd met het aantal uren dat ik werk. En soms ook het aantal uren dat ik niet werk. Dus dat is voor mij een beetje een manier om bij te houden of ik te veel of misschien juist te weinig werk. Next slide please. Nou, dat was een heel verhaal over mezelf. En ik wil jullie meenemen in een model, want het model van vitaal zelfleiderschap hebben wij dat genoemd. En dat is een tool om je te helpen, keuzes te maken en prioriteiten te stellen om te zorgen dat je balans op orde is.  Verschillende onderzoeken laten zien dat deze vier domeinen, dus het leren en ontwikkelen, voeding, je fysieke staat en je mentale staat bijdragen aan jouw fysieke gezondheid. En eigenlijk is een werk-leefbalans niets meer en niets minder nodig om ervoor te zorgen dat je gezond blijft. Dus als wij heel eventjes naar het model gaan kijken, wil ik jullie heel eventjes nog kort in meenemen. Je mentale staat, dat is hoe het in je hoofd gaat. En voor je hoofd is het heel erg belangrijk dat je ontspanning hebt. Slaap is ook onzettend belangrijk. De ene heeft 10 uur nodig, de ander heeft 6 uur nodig, maar je hebt echt slaap nodig. Overigens ook voor je fysieke staat. Maar dat kan ook lezen zijn. Als jij ontspanning haalt door een boek te lezen of meditatie, het maakt niet uit. Ook dit is weer heel erg persoonlijk, maar wat brengt jou nou rust in je hoofd? Het kan ook een wandeling zijn, het kan juist zijn het hebben van sociale contacten of juist even geen sociale contacten hebben. En een van de meest recente toevoegingen die hierop is gekomen is sociale media, want die hebben een ontzettende impact op onze mentale staat. Het altijd aan moeten zijn, snel reageren op WhatsApp berichtjes, maar ook nog eens een keer een fantastisch leuk leven hebben. We kunnen niet meer uit eten gaan zonder een foto te maken van ons gerecht. Dat is een bepaalde pressure en dat is ook een bepaalde onrust die we mee brengen in ons hoofd. En dat is niet erg, maar het is wel goed om je daar bewust van te zijn en ook momenten kiezen om dat heel bewust niet te doen. Overigens ook op het werk. Al deze punten gelden zowel in je privé leven als in het werk. Als jij aan het werk bent, helemaal nu dat we veel al thuis werken, pak die pauze. Pak vijf minuutjes weg van je computer en dat is soms lastig, maar zet een wekker voor jezelf. Plak een post-it op je scherm, maar dwing jezelf om even die vijf minuten pauze te pakken. Eet je broodje niet op achter je computer, maar ga even lekker buiten zitten. En als je geen buiten hebt en het is rotweer, gaat dan even op de bank zitten, maar loop even weg van je werk.  En dat is iets wat je jezelf simpel weg moet aanleren en je moet jezelf tools en trucjes leren om je er aan te houden. Dus nogmaals een wekker, een post-it, je partner die eventueel of huisgenoten die ook thuis zitten die jou een poor geven en zeggen hey, je zit al twee uur achter de computer en het is even mooi geweest. Dan leren en ontwikkelen. Die is sterk gelinkt aan onze mentale staat. Maar het is ook om uitgedaagd te blijven. Dus waar de mentale staat meer zit op rust creëren eigenlijk in je hoofd, is het leren en ontwikkelen meer om je hoofd ook uitgedaagd te houden en aan te hebben. En dat is ook waar ik net aan linkte. Als je in je werk niet voldoende uitdaging hebt, zoek dan uitdaging buitziewerk. En dat kan echt een mentale uitdaging zijn, maar je kunt jezelf ook uitdaging door bijvoorbeeld in een sport te verbeteren of in een andere hobby. Dus die zit vooral heel erg op een uitdaging nieuwe dingen leren. Dan kijken we naar voeding, nog zo'n open deur, gezond eten. Wat stop je naar binnen? En we hoeven echt niet allemaal gezond, suiker, glutenvrij en alles te eten, dat hoeft niet. Maar weest je er wel bewust van? En dit was voor impact het op jezelf heeft. Ik ben daar een beetje in doorgeslagen. Ik ben inmiddels vegan en ik eet suikervrij. En ik merk echt dat mijn energie niveau is veranderd. En nogmaals, dit is geen promotie voor iedereen om vegan en suikervrij te gaan eten. Maar wel, maar is bewust bij stil te staan. Wat doe ik eigenlijk met de binnenkant van mijn lijf? En hoe haal ik dat gezond? Dus ook hebben we het over alcohol, roken, drugs. Wat doe jij met de binnenkant van je lijf? En wat voor impact heeft dat op je gesteldheid? Nou ja, en dan de laatste, de fysieke staat. Dat zit een velo in beweging, maar dus ook weer die rust, net als in die mentale staat. Ook frisse lucht. Gewoon je hoeft niet per se 10 km te rennen. Ook hier is een wandelingmaak is ook goed, maar zit niet de hele dag. Blijf in beweging met je lijf en je zult ook merken dat dat ook invloed heeft op je mentale staat, maar ook op je leren en ontwikkeling en op je voeding.  Dus ze zijn allemaal met elkaar verbonden. En wat ik net al zei, dit is vooral een toel om eens bewust voor jezelf te kijken van goal. Waar ben ik nou eigenlijk mee bezig en waar kan ik de balans uithalen? En hoe kan ik die balans halen en welke keuzes en prioriteiten ga ik stellen? Next slide, please. Weer even een uitnodiging om terug naar de poll te gaan. En nu om aan te geven van goal, waar ben jij al mee bezig? Wat doe jij al in je leven om die werk-privée-balans te behouden? Dat is ook wel eerlijk, te weinig. Dus dan is het ook, weet je, en maak het ook niet te groot voor jezelf. Begin met kleine stapjes. Als je zegt, ik doe te weinig, ik ga thuis achter mijn computer zitten en ik werk acht uur achter elkaar. Ja, misschien is dan de beste stap voor jou om te beginnen met vijf minuten pauze na iedere twee uur. Of om een keer naar buiten te gaan. Of een vrije dag te nemen. Maar maak het klein dat het niet onoverkomelijk groot is en dat je alleen maar beren op de weg ziet. Begin met kleine dingen. Sporten is veel voor mensen. Sporten wordt ook wel echt, daar raak je veel vlakker mee. Terwijl de cloud eventueel nog doorbeweegt, zijn er vragen? Opmerkingen? Ik wil wel een uitpakken, Sophie, die maakt veel, want ik had de lijst ook bekeken met vragen die ingestuurd werden. En dat zat wel een interessante tussen, zeker op basis van het geen dat je net liet zien. Ik zal er geen naam bij noemen hoor, maar iemand had ingestuurd. Soms vind ik het spannend of ik een uitdaging wel aankam. Hierdoor kan je soms een beetje gestresst raken en niet meer efficiënt aan je taken werken. Hoe zorg je ervoor dat een uitdaging inzichtelijk blijft? En niet als een opstakel aanvoelt. En daar had ik zelf bijgezet, hangt het dan bijvoorbeeld samen met de mentale staat waar je net naar refereren. Dus kijken of je uitdaging buiten je werk aan kunt gaan, nieuwe dingen leren die niet weg gerelateerd zijn om zo als het ware een uitdaging wel aan te gaan, of in ieder geval die staat van zijn te creëren. Ja, zeker. En ik denk ook wel en ook dit head is voor iedereen anders.  Soms moet je een uitdaging ook gewoon aangaan en is het erg als je het niet haalt. En nogmaals, ik ben begonnen aan de Ironman en na 161 kilometer fietsen had ik de tijdlimit overschreden. Dus mocht ik afstappen. Dus ja, hou je zelf niet tegen door de mogelijkheid om te falen. Als je zegt een uitdaging is te groot en daardoor komt een balans in het geding. Ja, kijk dan ook hoe belangrijk is deze uitdaging voor jou en zijn er andere dingen die je kunt laten om eventueel wel ervoor te zorgen dat je die balans behoudt. Dus het is continu afweging maken wat is voor jou het belangrijkste en waar leg je de prioriteit. Maar je hebt wel doorgaans in je leven een beetje uitnodigd uitdaging nodig om om ja, gezond te blijven. Ik hoop dat dit een vraag, een antwoord was op de vraag. Ja, voor mij wel. Ik weet niet wie de vragen of die iemand die de vragen herkent, maar ja, dat link je met vernieuw en bezig zijn en dan ook vernieuw het handel dat je die zieken wil inderdaad, ja. Zijn er nog meer vragen? Ik had ook nog wel een vraag. Je had er net over, hoor je me goed? Ja, ja, ja, ja. Ja, mijn oortjes doen het soms niet goed. Ja, ik ben ook in de coronatijd bij een nieuwe baan begonnen, dus ik heb een beetje hetzelfde als jij. Wat bij ons is juist een hele erg zooncultuur, dus juist wel heel erg het videocall wordt juist heel erg veel en bij ons wordt er zelfs gesproken over een soort van zoom-fatiek, dus dat er eigenlijk te veel gezoemd wordt. Zowel jij dat juist net gaf als een manier om je collega's juist ook wat ja, beter leren kennen. Zo, ik vind dat juist heel erg lastig omdat zoom bij ons de norm is. Ik weet niet, heb je toevallig nog iets anders qua tips om ja, want toch wat, ik voel daardoor wel weinig connecties echt maar. Ja, terecht, mooie vraag ook. Het en eerste met het hele zoom, ik ben er met je eens, er wordt enorm veel gezoemd om van alles.  Ik vraag me wel af of die zoom-meetings over persoonlijke aspecten gaan of over werk, dat is al een verschil in ja, hoeveel moeite er mensen mee zouden kunnen hebben als jij ze persoonlijk benadert, maar ik hoor ook bij jou een zoom-fatiek. Ja, dan zou je ook bijvoorbeeld kunnen denken aan mensen gewoon persoonlijk bellen, maar dan niet via de zoom, maar gewoon ouderwets bellen of als mensen in de buurt wonen, één op één een kopje koffie gaan drinken. Ja, het klinkt natuurlijk zo makkelijk, maar het is op zich een antwoord wat ik natuurlijk ook zelf wat misschien wat kunnen zeggen is alleen lastig. Ik merk dat dat een soort van niet zo normaal is, dus dan zou ik degene zijn die daar dan nee moet beginnen en dat vind ik dan wel weer erg spannend. Ja, en dat is ook spannend en je zult ongetwijfeld ook collega's hebben die denken oh god hier heb ik helemaal geen zin en behoefte aan, maar ik durf eigenlijk wel bijna te garanderen dat als je op een positieve manier tegen de stroom ingaat, dat negen van de tien collega's denken hey wat fijn en dat je misschien wel een nieuwe stroom ontgetend. Yes, nou ja, dat is ook zo, thanks. Mag ik hier ook even op aanvullen? Tuurlijk. Oké, want ik herkende vraag die Anouk stelt wel, zoals ja, ben ik dan degene om, wat ik wil merken dat heel veel mensen die stress ervaren zichzelf verlogenen en dat kind misschien nu een beetje zwaar, maar als je echt van jezelf weet ik heb behoefte aan persoonlijk contact of zoals Sophie ook aangeeft, de zooms die we hebben zijn eigenlijk alleen maar op het werken op de taak gericht, maar niet op het sociale. Jij hebt daar wel behoefte aan, dan is het ontzettend belangrijk om daar wel aandacht aan te geven en als je dat ook echt behoefte hebt met je collega's te doen, dan vind je een weg om dat te noemen en waarschijnlijk zijn er veel mensen die dat ook ervaren, niet allemaal, maar dan kun je er oprotsingen in vinden. Als jullie met elkaar zakelijk de dingen goed doen met Zoom, dan is er zat ruimte om ook de andere dingen te doen. 