Delftsche Wonderdokter | A. L. G. Bosboom-Toussaint | Historical Fiction | Speaking Book | 1/14
Dat nu ook onmogelijk was geworden, daar een der zolderniers zich gehaast had het met de voet weg te stoten tot onder de balie die het kruidveld van het omringende voetpad scheiden. Zeker met een bedoeling die niet precies op de schade de eerlijkheid zou kunnen gewogen worden en waarvan het nog onzeker is of zijn luidenand haar zuipen berispt dan wel toegejuicht. Maar deze had zich reeds ongekeerd en vestigde het nu geheel zijn aandacht op een voorval waarin hij een vermakelijk avontuur hoopt te vinden. Een rijk gekleed burger-jongman dezelfde die we zijn opinie hoorde uiten over Jacob Jans op het marktplein bevond zich nu in de noodzakelijkheid de juffer die hij geleidde midden door de dichte volksdroom heen naar in de tribune te voeren al sinds lang door een menig te toeschouwers ingenomen die met wijzer overleg liever te vroeg dan te laat waren gekomen. Alleen dicht langs de balie waarvoor de berooide soldaten post hadden gevat kon men nog even door maar de jongman scheen geen moeten hebben het te proeven want hij bleef plotseling staan haalde de schouders op en sprak op zijn schone met een bedenkelijk gezicht. Ik zie geen kans dat we doorkomen en er zal toch geen plaats meer wezen. Dat komt van uw tal met Anthony met al het strikken en wikken dat hij doet komt gealtend te laat daar staan we nu werd hem op spijtige toon toe gevoegd en die juffer trokenaar misnoegen zelfs haar arm uit te zijnen. Ja, balie hoe je ook knort of niet we kunnen je niet blijven staan we moeten maar terug en doorkomen is toch niet te denken hij zult toch zo min lust hebben als ik om langs die woestroep verlopen zonder niers heen te schrijven en er zal niet eens zeker dat ze het ons vergunnen zouden. 