Interview Klaas van Egmond: 'De échte oplossing van de crisis'
Hoe ziet u de huidige crisis-situatie? De huidige crisis is eigenlijk een drijvoudige crisis. Het gaat over milieuk, klimaatverandering, verliezen van soorten rijkdom op aarde. Het gaat om een sociaal probleem, de confrontatie in onze tijd nu van het Christendom en de islaan. Van ouds Christendom als bakmat van de West-Oroepese cultuur. Dat gebeurt ook binnen Nederland, op het recht van integratie-vraagstukken nog steeds. En pun 3, de financiële economische crisis, dus niet aan de orde is en die dus ook nog al zwaar aankomt. En die drie crisisen hebben wat mij betreft heel veel met elkaar te maken en zijn fundamenteel van aard. Die hebben een gemeenschappelijke achtergrond. Wat is het fundamentele van het huidige probleem? Het fundamentele is dat al die drie crisis-situatie's komen voort uit het feit dat wij niet in staat zijn... om ons waarde patroon, wat we in de samenleving willen naastreven met elkaar, om dat stabiel te houden. We laten ons iedere keer verleiden dat pauze, de kerk of de absolute staat of even later de wetenschap of de technologie... en nu de banken eenzijdig hun beeld aan de samenleving opdringen. En dan leidt het uiteindelijk tot katastrofus als je de geschiedenis bekijkt. En we worden nu op het dreigte dit ook door grote risico's in die financiële sector wat de probleem van deze tijd is. Dus het rondsvalken door ons eigen waarde patroon, dat is het grote probleem. Een tweede probleem wat er aanvalt zit, dat is het feit dat in die ontwikkeling de wereld steeds ingewikkelder wordt, steeds complexer. Dat is ook heel goed te begrijpen en dat kun je eigenlijk ook verwachten. Maar wil we dus dit overleven, dan moeten we de maatschappij een stuk vereenvoudigen in wetgeving op allerlei manieren... en denken ook aan die banken die eigenlijk nu aan hun eigen ingewikkeldheid overlijden. Wat kan de oplossing zijn? De oplossing is dus de wereld eenvoudige maken, ook zorgen dat die polarisatie die voortdurend in de maatschappij zit via meerdereidscollecties zoals nu... die eigenlijk de tegenstellingen groter maken dan zijn werkelijkheid zijn, dat je dat overstijgt en dat we dus nu zo besluiten naar een collegaal kabinet... waarbij dus alle politieke partijen die in de tweede kamer zitten naar rato in een kabinet komen en dus daar samen het beleid uitstepelen wat we dus nodig hebben. 