Kinderuniversiteit "Wie ben ik" door professor Monique van Dijk-Groeneboer - Tilburg University
Hallo allemaal. Goedemiddag. Ja, onderzoek en proefpersoon zijn. Wat is dat? Nou, daar gaan we dadelijk allemaal aan jullie uitleggen. Je bent vandaag niet alleen toeschouder, maar je bent dus ook proefpersoon. Maar eerst, ik vond het applaus voor mij keurig, want dat is bescheiden. Maar graag ook even een applaus voor jezelf dat je hier bent vandaag. Hallo allemaal! Goedemiddag! Leuk. Eerste vraag in een klein mini-onderzoek van mezelf. Zijn er naast mij nog meer kinderen die buren heeten? Niemand? Nee? Ben ik de enige? Oké, dan is de zaal 100% burenvrij. Dat is fijn om te weten. Jullie hebben zojuist het eerste onderzoekje meegedaan en afgelegd. En dat ging goed. Hoe ging dat? Ja? Helemaal goed? Ja? Mooi. Dan heb ik nu een paar andere vragen voor jullie. Technische vraag. Jullie hebben allemaal kaarten gekregen, hè? Ja. Nou, je ziet een kleine groene kaart, lichte groene kaart en een rode kaart. Die heb je nu nog even niet nodig. Dat is straks pas bij professor Monique. Dus die gaat daar straks iets mee doen. Wat wij nu even nodig hebben, is die grote groene kaart. Je hebt er allemaal een stift gekregen? Mooi. Kijk eens. Allemaal dezelfde kleur? Nee. Nou ja, goed. Dan moet het op zich niet uitmaken voor het onderzoek. Wat gaan we doen? Ik wil jullie vragen om alvast met de stift op de voorkant een 1 te zetten. De 1 in de hoek mag links bovenin. En op de achterkant een kleine 2 mag rechts bovenin. Als jullie dat gedaan hebben, dan gaan we weer naar de voorkant. Naar 1, zeg maar. En dan wil ik een vraag aan jullie stellen. En dan mogen jullie via dit papiertje op antwoorden. Dus dit mag je opschrijven. Ik ga de vraag stellen. Als iemand nou vraagt, wie ben jij? Wat schrijf je dan eens eerst op? Schrijf dat maar eens op. Dan ga ik ondertussen door babbelen. Want ik ben heel slecht met stiltes. Daar word ik altijd zenuwachtig van. Dan ga ik altijd een beetje raaskallen. Dan sta je dan met je rimschoenen en je zwarte zwarte shirt. Niks aan te doen. Iemand nog een liedje? Nee. Oké, wat voor liedje? Nee. Oké, gelukkig maar. Heeft iedereen iets opgeschreven? Ja. Was het moeilijk om iets te vinden over jezelf? Nee, maar mooi. Ja. Het is wel zo.  Nou kun je dat zelf wel bedenken over jezelf. Maar dit mag je op de achterkant opschrijven. Wat vinden anderen over jou, denk jij? Schrijf dat maar eens op. Dus wat denken anderen over jou? Ik mag zelf geen voorzetjes geven. Het is meestrigt verboden. Maar als ik dan denk aan mezelf, wat zou iemand anders denken? Middelbaar, morseig. Maar wel oké, ongevaarlijk verder. Dat komt wel aardig in de buurt. Maar dat terzijde. Heel slim dat je even een stukje gaan niet gebruiken als ondersteuning. Toch niet op broeken geschreven. Een t-shirt zijn zo, hè? Nee? Ja, jij wel. Nou, dat zeggen we niet verder. Daar wassen we wel uit. Ja, toch? Dat is geen probleem. Chowell heeft een wasmachine hier staan hiernaast. Dan gaan we straks allemaal naartoe. Dat komt wel in orde. Nee hoor. Nou, is het wel zo? Dan heb je dus een mening over jezelf. Nou, denk je dat je ook weet wat een ander van jou vindt? Nou, gaan we eens even kijken hoe jullie jezelf aan elkaar kunnen presenteren. En nou wordt het een beetje een technisch verhaal. Je zit per rij natuurlijk naar mij te kijken. Dan mag jij je omdraaien. En mag jij je aan je buurvrouw voorstellen. En dan mogen jullie per rij doen. Snap jullie dat? Dus de ene rij stelt zich voor aan de andere. En zo voort helemaal naar achteren. En als je nou niemand hebt om mee te praten, dan komt Chowell je even helpen. Maar dat komt wel goed. En dan mag je eventjes aan jezelf, aan je buurman of buurvrouw, achter je of voor je uitleggen wie je bent. Stel jezelf even voor. En dan kun je ook even kijken of het een beetje klopt. Wat een ander misschien van je denkt. Normaal betrekken we de ouders er nooit bij. Maar als je denkt van nou, ik wil best eens uitleggen wie ik ben. Of ik wil eigenlijk best wel eens vragen wie ik ben aan mijn buurman of buurvrouw, dan mag dat. Dus geen probleem. Hebben jullie dat een beetje aan elkaar kunnen uitleggen? Heeft iedereen een beetje kunnen vertellen wie hij of zij is? Ja, oh, je kent elkaar al. Oh, het makkelijk. Ah, dan was je zo klaar of niet? Ja, oh, die kent elkaar ook al. Geet je me neetje.  Daarin ga je vertellen dat er nog meer kinderen zijn die elkaar kennen. Nou ja. Heb ik nog een laatste testje voor jullie? En dan mogen jullie ook eens even bij jezelf nagaan. Of dat mag je ook overleggen worden. Dat is geen enkel probleem. Weet je nu met wie je gesproken hebt, inderdaad, wie die ander is? Weet je dat ook? Dat is belangrijk. Weet iedereen van elkaar wie die is? Je hebt een vraag, zie ik. Oh, je wil gewoon een groene kaart opsteken. Oké, dat is prima. Ah, oké, ik wou zeggen. Groene kaart, groene kaart, rode kaart. Nou, volgens mij zijn jullie er wel aardig uit. Heb ik zo het idee, toch? Ja. Nou, ik wil jullie hartelijk feliciteren, want jullie hebben zojuist meegedaan aan een onderzoek. Ja, jullie zijn real live, proefpersonen geweest en professor Monique gaat daarlijk uitleggen wat dat nou betekent. En wat jullie hebben opgeschreven is voor haar heel belangrijk. Dat gaat ze daarlijk ook zo uitleggen. En die groene paperjes, die mag je nog even bij je houden. En die mag je straks aan het einde van de college. Mag je die inleveren. En dat doen we daarbij de deur. Dat zal ik wel wijzen. En dan mag je ook nog, als je wil, met de professor op de foto. Wow, is dat wat? Toch? Dat wordt het dan. Kennt iemand dat? Heb jij een Polaroid? Nou, dat is wel heel leuk. Nou ja, dan denk ik dat zij daarlijk als eerste mag, volgens mij. Want ja, ze weten alles van Polaroids, dus die is zo klaar met jou, Monique. Dus dat zal goed komen. Maar, zoals gezegd, jongens en meisjes, een heuscollege over wie ben ik van niemand minder dan professor Monique. En geef er een grote plous, Monique! Ik ben Monique. Maar ik ben niet alleen Monique. Lijkt maar eens op. Hallo allemaal. Ik ben professor Monique. En ik heb de hele ochtend zitten denken hoe kan ik nou beginnen met zo'n hele aula voor kinderen. En eigenlijk kwam het eerst in mij op om dit te doen. Hallo allemaal. Wat fijn dat je er bent. Ik ben Monique. En wie ben jij? Nou, dat was het begin. Ik dacht, dat was niet zo gek. Maar wie ben ik? En wie ben jij? Nou, daar hadden we het al over.  En daar doe ik dus onderzoek naar op deze universiteit. En daarom vind ik het fantastisch, want ik heb nog nooit kinderen zo in zo'n grote groep voor mij gehad, om te horen van jullie wat je naar als eerste denkt als je naar de wie ben ik. Want dat is nogal een vraag. Het is iets wat wel vaak gebeurt, wat we wel vaak even zeggen, wat komt er dan in je op? Nou, wie ben ik? Ik ben dus professor, maar dat is mijn functie. Dat is een deel van wie ik ben. Maar ik ben ook moeder van twee grote zoes, van jongens van 21 en 23. En tegen hun vrienden zeg ik dan weer ik ben de moeder van die en die. En zo gaat dat, heeft u waarschijnlijk ook gedaan. U komt nu met uw kind, dus ik ben moeder van die of moedervader van die. Zo eenvoudig is dat antwoord helemaal nog niet in één keer. Dus wie ben ik? Ik heb jullie hebben groene en rode kaartjes gekregen. Pak die maar eens in je hand. En dan mag je er één opsteken als je het antwoord op de vraag hebt. En ik ga zeggen wat voor wat staat. Als je wel op een sport zit, dan doe je groen omhoog, als je niet op een sport zit rood. Ik ben wel heel blij dat jullie allemaal zo ontzettend sportief zijn. Echt! Wow! En wat voor sport doe jij dan? Zeg het eens. Tennis? En jij? Ballet. En jij? Hockey? Goed sport. Kijk eens wat een sport er allemaal. Dank je wel. Doe de kaartje maar naar beneden, anders krijg je zo'n mooie arm. Als jij die sport aan doen bent, dan trek je ook misschien wel iets anders aan dan wat je nu aan hebt. Meestal haast het wel, behalve als je gaat schaken of zo, dan kan het, maar anders wordt het toch lastig.  Ik heb ook een soort kleding aangedaan maar als je aan het sporten bent en ze vragen wie ben jij, dan krijg je heel vaak een antwoord als ik ben de rechtsachter of ik ben de keeper of ik ben tweede geworden vandaag met tennis of ik ben ballet en ik kan al maar ik ga het niet laten zien maar je kan allerlei mooie dingen al dan geef je een ander antwoord als ze dat vragen dan als je hier zit en ze vragen wie ben je. En het volwasseners zeggen heel vaak als ze die elkaar voorstellen wat ze doen als je elkaar tegenkomt of er verjaardag is wat doe je dan, dat is blijker maakt dat uit wie jij bent. Dus daar zitten allerlei ontwikkelingen in en dat verandert ook in de loop van de tijd. Je zult niet altijd hetzelfde zeggen als je nu opgeschreven hebt. Dus daarom alleen is het al leuk om te onthouden wat je nu net opgeschreven op die vraag voor je eigen onderzoekje in leven dat je denkt wie ben ik, dat gaat ook door het leven misschien wel veranderen. Ik ben niet geboren als professor. Dat is misschien verrassend met je en bij de meisje op een school en dat doet nog geen idee wat ik wilde. Dus voor lievelig ga je keuzes maken in je leven en dan ga je ontdekken wie je echt bent. In die keuzes die je maakt of je wel of niet op welke sport gaat en waarom. Of je in een groep wil sporten of alleen wil sporten of je gaat sporten met je iets heel goed kan of dat je ouders vinden, dat je het moet doen. Er zijn allerlei keuzes die je maakt iedere dag opnieuw. Met wie wil je spelen bijvoorbeeld vandaag. Wat ga je doen als je uit school komt die hadden we niet bedacht. Maar meestal ga je bij iemand spelen of je gaat sporten of je gaat koekjes bakken of je gaat fietsen buiten ik noem maar even, ik heb geen idee eigenlijk wat jullie doen. Ook dat wat je gaat doen verandert door het leven heen. En die keuzes, daar doe ik onderzoek naar en vooral bij kinderen tussen 15 en 18 dus ze zijn iets ouder op de middenbare school.  Dan heb je al niveau gekozen naar welke school je gaat want dat gaat bij jullie er aan komen op deze school. Ik zie ouders al vermoeid kijken want het is ingewikkeld en er is ook zo veel keuzes vandaag de dag en dat maakt het zo interessant om over na te denken hoe je keuzes maakt. Want dat bepaalt ook een beetje wie je bent de keuzes die je maakt voor je opleiding de keuzes die je maakt voor je school de keuzes die je maakt met wie je op wilt schieten en ook wat je later wil worden wat je vrienden zijn hoe weet je nou of je keuzes maakt voor het goede. Kun je weten of die keuze goed was. 