Econtrack - Jan Boone over recessie en veiligheid op de werkplek
Samen met onze zitters en collega's kregen we de beschikking over een Oosterrijkse dataset. En in die dataset kunnen we werknemers volgen over de tijd binnen een bedrijf. Dus we kunnen zien wanneer een werknemer een ongeluk gerapporteerd heeft, of dat consequenties heeft, dat zeggen we vijf jaar later, op z'n ontslagkans, op het moment dat het minder gaat met het bedrijf en er ontslagen vallen. En we hebben daad kunnen vaststellen dat mensen een ongeluk rapporteren, dat hun kans bij de volgende ontslag ronde om dat werkelijk ontslagen te worden, toeneemt. Ons onderzoek gaat over ongeluk op de werkplek. Het is al lang bekend uit de literatuur, dat het ongeluk op de werkplek meefluctueert met de business cycle. Dus op het moment dat het goed gaat in de economie, dat je in een hoogconjunctuur zit, zie je veel ongelukken, terwijl het slechter gaat met economie en een laagconjunctuur zie je veel minder ongelukken. De theorieën tot nu toe waren dat dat echte ongelukken zijn. Dus het idee is dan dat in een hoogconjunctuur mensen harder moeten werken, meer overuren draaien, vermoeiden raken en daarover vaker een ongeluk hebben, of dat er in een hoogconjunctuur nieuwe mensen worden aangenomen met minder ervaring, die daarom vaker een ongeluk hebben of een ongeluk veroorzaken. Terwijl in een laagconjunctuur is er veel meer tijd, kun je alles rustig aan doen en zie je minder ongelukken gebeuren. Onze theorieën is dat er minder ongelukken gerapporteerd worden in een hoogconjunctuur. Dus dan is het idee dat mensen in een hoogconjunctuur niet bang zijn dat ze ontslagen worden, want het gaat goed met het bedrijf, dus dan heb je de zekerheid dat je een ongeluk durft te rapporteren, zonder dat je bang bent voor de negatieve consequenties. Maar in een laagconjunctuur, waarbij je bang bent dat er ontslagen gaan vallen in de toekomst en jij hebt net een ongeluk gerapporteerd, dan denk je misschien, want doordat ik het ongeluk rapporteer, word ik straks ontslagen omdat de manager denk dat ik een brokkenmaker ben. Dus onze theorieën is dat bedrijven om mensen weten dat iemand een ongeluk gehad heeft, bereid zijn om te investeren om het ongeluk in de toekomst te voorkomen. Maar als er dan ontslagen moeten vallen, dan denk je het bedrijf natuurlijk vanuit ontslamen liever, dat ik moet investeren om zijn ongeluk in de toekomst te voorkomen.  Dus het gevolg is dat in een hoog conjunctuur wordt er veel gerapporteerd en zal het bedrijf dus veel investeren om de werkplek veiliger te maken. Want in een laagconjunctuur wordt er minder gerapporteerd en heeft het bedrijf dus minder reden om te investeren om de werkplek nog veiliger te maken. Als voorbeeld gebruiken we in het paper een verpleegster die mensen uit bed moet halen. In principe zijn er technieken voor die ervoor zorgen dat het verpleegster dat zonder problemen voor haar rug kan doen. Maar het kan natuurlijk zijn dat de patiënt een evenwicht verliest, waardoor de rug van de verpleegster over belast raakt en waardoor ze in de ziekte werd belandt. Op het moment dat een verpleegster een dergelijk ongeluk meldt aan het bedrijf, zal het bedrijf waarschijnlijk investeren om te zorgen dat het ongeluk in de toekomst niet meer voorkomt. Bijvoorbeeld het bedrijf zou kunnen zeggen dat deze verpleegster iemand uit bed haalt, moet er altijd een andere verpleegster bij zijn. Dat is een investering van het bedrijf om te zorgen dat die ongeluk in de toekomst niet meer gebeuren. Dus op zich is dat positief. Wat kan natuurlijk zijn dat de verpleegster de dag ervoor haar dochter heeft helpen verhuizen waardoor ze haar rug al over belast had en dat heeft verder niks te maken met het werk wat zijn ziekenhuis doet. Dus het ongeluk wat dan gebeurt heeft eigenlijk niks te maken met het feit dat er onder geïnvesteerd is door het bedrijf in veiligheidsmaatregelen maar heeft meer te maken met wat de verpleegster de dag ervoor gedaan heeft. In een hoog conjectuur zal de verpleegster het ongeluk toch melden waardoor het bedrijf zal investeren om die ongelukken te voorkomen waarbij de socialgezien misschien niet gewenst was en dat de kosten niet opwegen tegen debaten van een dargelijke investering. Dat heeft nog wel een implicaties, zo'n conclusie. Ja, dus als je naar beleidste implicaties gaat kijken van dit onderzoek hangt het er vanaf wat je idee is of er op dit moment te veel of te weinig geïnvesteerd wordt in veiligheid bij bedrijven. Sommige mensen willen zeggen dat je nooit te veel kunt investeren in veiligheid maar als economen kijken we naar de opbrengsten van een extra investering ten opzij van de kosten en als er dus te veel geïnvesteerd wordt zullen wij zeggen dat er een sprake is van overinvestering. 