Agra-Schat | Sir Arthur Conan Doyle | Detective Fiction | Talking Book | Dutch | 2/3
haar van de hand te doen eer hij zeker was dat hij haar niet meer nodig had maar, meter of een tweede overweging Jonathan Small moest begrepen hebben dat hij het vreemd soortige uiterlijk van zijn metgezel hoe danig hij dit ook vermond mocht hebben aanleiding kon geven tot vermoedens met betrekking tot het drama in Norwood hij was scherpsinnig genoeg om dit in te zien volgens de verklaring van Smith vrouw was het drie uur in de morgen toen zij in de boot gingen het zou dus spoedig voor komendag zijn en binnen een uur of zo zou er volkende omtrek komen deswege, redden eerder ik, zullen zij niet zeer ver weg zijn gegaan ze betaalde Smith een flinke som om te zwijgen beheelde zijn boot om er later mede te ontvluchten en snelde naar hun logies met den schat na een paar dagen, waarin zij tijd hadden om te zien welke richting het oordeel der pers aan nam zullen zij zich onder bescherming der duisten is naar een van de schip te Gravesend of andere kustplaats begeven waar zij ongetwijfeldreedspassage in Amerika of de kolonien genomen hadden maar de boot die konden zij toch niet medegenomen hebben naar hun logies ik herredeneerde dat de boot niet tegenstaande haar onzichtbaarheid niet zeer ver af kon zijn toen stelde ik mij in mijn verbeelding in de plaats van Swall en beschouwde de zaak van zijn standpunt en met zijne gegevens hij zou waarschijnlijk overwegen dat wanneer hij de boot terug zou zenden of haar op een of andere werk brengen dit een vervroging gemakkelijk zou maken in die de politie hem op het spoor mocht komen op welke wijze kon hij de boot dan verbergen en haar toch zodra hij haar nodig mocht hebben ter zijn er beschikking hebben ik pijnste erover wat ik zou doen als ik in zijne schoenen stond en kon daarvoor slechts één uitweg vinden ik zou de boot bij een schipstemmerman brengen met de opdracht er een kleine verandering in aan te brengen daar zou zij dan op de werk feitelijk verborgen zijn terwijl ik haar de volgende nacht of wanneer ik wilde ter mijn er beschikking kan hebben dat klinkt eenvoudig genoeg juist zulke kleinigheden heb ik het meest uit het oog verloren ik besloot daarom volgens dit idee te handelen ik stak mij onmiddellijk in dit zeemanskleed en informeerde op al de werven langs de rivier op vijftien kwam ik te vergeefs maar op de zestiende die van Jacobson vernam ik dat de aurora twee dagen geleden daar was gebracht door een man met een houten been met een onbeduidende bestelling betreffende het roer haar man keert niets aan het roer zij de meester knecht die rode strepen wie denkt dat juist op dat ogenblik de werf op kwam Mark Smith de vermiste eigenaar hij was buiten gewoon beschonken het spreekt vanzelf dat ik hem niet gekend zou hebben maar hij streeuwde zelf zijn naam en dien van zijn boot ik heb haar vanavond om 8 uur nodig riep hij precies om 8 uur, denk erom want ik heb twee heren die niet zouden willen wachten zij hadden hem blijkbaar goed betaald zeer vrijgevig en wie op een groot aantal shillings onder de werklieden ik volgde hem op enige afstand toch, hij verdwenen in een wijnhuis daarom keerde ik naar de werf terug en toevallig één mijner jongens onderweg ontmoetende plaatste ik hem als schildwacht tegenover de boot als zij af waren moet hij aan de waterkant staan en ons met zijn zakdoek toewijven wij zullen stroomafwaar te aanleggen en het moet al zeer vreemd lopen als wij de mannen met schatten al niet in handen krijgen of zij de rechten luizen en of niet, gehaapt het netjes overlegd, zei Jones maar als ik de zaak in handen had zou ik een sterke politiemacht op Jacobsons werk hebben en hun bij hun aankomst al daar gevangen nemen wat nummer gebeurt zou zijn deze small is zoals ik zei de een zeer geslepen kerel hij zal zeker een spyon weer uitzenden en als er iets verdacht op de werft mocht zijn al een reden voor uitstel bedenken maar hij zou Mark Smith in het ogen hebben kunnen houden en op deze wijze hun schuil plaats ontdekt hebben zei ik in dat geval zou ik mijn dag verspeeld hebben ik denk dat het honderd tegen één is dat Smith weet waar zij wonen waar toe zou hij vragen doen zolang hij drinken kan en goed betaald wordt zij laat hem weten wat hij doen moet nee, ik heb de zaak van alle zijden beschouwd en deze weg is de beste terwijl dit gesprek gevoerd werd waren wij de grote menigte bruggen die de Theems overspannen doorgevaren toen wij de city passeerden vergulde de stralen der ondergaande zon het kruis op de top van den Sint Paul en nog voor wij de touwer bereikten was de schemering in gevallen dat is Jacobsons werf zij holms op een woud van mastewijzenden kruis hier langzaam op een neer achter deze lichters hij nam een paar nacht glazen uit zijn zak en staarde enige tijd naar de horizon ik zie mijn schildwacht op zijn post vervolgde hij toch geen bewijs van een zakdoek indien wij in z'n kort eind stromafwaarts voeren en aanlegde om hem op te wachten vroeg Jones gejaagd wij waren tans allen opgewonden tot zelfs de politie beanten en stokers die slechts een vaag idee hadden van wat geen haar moest gebeuren wij mogen niets als zeker aannemen antwoorden Holmes het is gewist 10 tegen 1 dat zij stromafwaarts gaan maar zeker kunnen wij dit niet zeggen van hier kunnen wij de toegang tot de werf zien terwijl men ons van daar niet kan waarnemen het zal een heldere avond een volop licht zijn wij moeten dus blijven waar we zijn zie hoe de Liedegins in de schijn van het gas ligt door één kriule zij komen van hun werk op de werf plotseling riep Holmes overeind springend zie ik daar geen zakdoek en zei ik het is hoe knap ik zie hem duidelijk en daar is de Aurora vervolgde Holmes en zij loopt als de duivel vol speed machinist zet Ginzenboot met dat geel licht achterna pijt en hemel ik zal het mij nummer vergeven als zij ons te vleug af is zij was ongemerkte inhem van de werf uitgevaren en maalde met halve kracht achteruit zodat zij al vorigens wij haar gewaar werden gedraaid had en vol speed liep nu vloog zij stromafwaarts dicht langs de kust in vliegende vaart voorwaarts Jones keek haar met bezorgd gelaad na en schudde zijn hoofd zij is zeer snel zeiden hij ik betwijfel het of wij haar wel zullen kunnen inhalen wij moeten haar inhalen riep Holmes tanden knarsend werpt de ovens vol stokers laat haar doen al wat zij kan al moeten bood verbranden wij moeten hen hebben wij waren een heel eind achter de ovens snordde de cilinders suiste en klopte als een reuzachtig metale hart haar scherpe punten geboeg doorkliefde de rustige stroom en stuurde twee wanden van schuim langs onze beide borden omhoog wij elke slag van de cilinder sprong en trilde onze boot gelijk en levend wezen een grote gele lantaren aan onze voorsteven wiep een lange dansende lichtstraal voor ons uit recht voor ons uit toonde een donkere stip op het water waar de aurora zich bevond met witte schuim achter haar bewees met welke razende snelheid ze voorwaarts vloog wij snelden barken, stoomers en koopverdijschepen voorbij, hij werden in de duistenis van alle zijden toegeroepen, maar de aurora vloog nog steeds voort terwijl wij haar spoor al dichter en dichter vroogte werpt op mannen, werpt op schreeuwde Holmes naar hem laag in de machinekamer, terwijl de helle gloed van het kolenvuur zijn opgewonden en scherp getekende gelaad verlichten zet zoveel stoom als mogelijk is ik geloof dat wij een weinig winnen zei Jones met zijn ogen op de aurora gericht ik ben er zeker van, zei de ik binnen enige minuten zullen wij haar inhalen maar op dit ogenblik zeelden, alsof het noodlot tegen ons was een grote sleepboot met 3 schepen achter zich, dwars in onze koers alleen er nog juist bij tijds te stoppen verkwamen wij een aanvaring en alvorens wij omgevaren en onze koers hervat hadden was de aurora ons een goede 100 meter vooruit zij was echt er nog goed in het zicht en de donkere, onzekere schemering ging tot een heldige avond over onze ketels waren tot barstens toegevuld en de veiligheidskleppen trilde en vloot door de kracht waarmee wij voortgestuurd werden wij waren de pool doorgesneld en de West Indiadokken voorbij de lange Deptford Reach slangs en voeren nu het Isle of Docks om de donkere stip voor ons veranderde tantsduidelijk in de slanken aurora ons richtte ons zijn licht op haar zodat wij de figuur op haar dek duidelijk konden waarnemen een man zat in voorover gebogen houding bij de achtersteven met iets zwart tussen zijn knieën naast hem lag een donkere massa die op een nieuwvaantlense hond gelijk de jongen stond aan het roer twijl ik door de rode gloed van de oven de oude smith half ontkleed aan het stoken zag mochten zij in het eerst enige twijfel gekoesterd hebben of wij hen werkelijk op de hielen zaten tants, nu wij elke wending die zij maakte na volgde kon daarom trend geen twijfel meer bestaan te greenage waren wij onstreks 300 passen achter hem de blackwell kon het niet meer dan 250 zijn ik heb gedurende mijn onrustige looppaan verschillende schepsels achter nagejaagd maar nog nimmer wond mijn jaagd zo zeer op als deze vliegende mensenjaagd langs de teams er bleven gestaden op hen winnen in de stilte van de nacht konden wij het stampen naar machine vernemen de man op de achtersteven zat nog in één gedoken de dek en zijn armen bewogen zich alsof hij druk aan het werk was terwijl het telkens opkeken met zijn ogen de afstandschint te meten die ons nog van hem scheiden wij kwamen al nader en nader jones scheerde hem toe te stoppen wij waren nog slechts vier bootlengten achter hem terwijl de beide boten met dezelfde snelheid voortvlogen het was zeer helder weer barking level lag de rechterzijde en de naargeestige plumbstad marshes ter linkerzijde aanroep sprong de man aan de achtersteven overeind en schudde zijn gebalde vuister tegen ons terwijl hem met kruisende stem de ellendigste verwensingen tegen ons uitbraakte hij was een fors gebouwd krachtvol man en toen hij zich hoog oprichtte zag ik dat hij aan de rechterzijde een houten been had op het geluid van deze snijdende woedende kreten kwam er beweging in de in één gedoken gedaamd op het dek ook deze richtte zich op en bleek er dwerg te zijn de kleinste die ik ooit gezien heb met een groot misvormd hoofd en verwart kruisachtig haar hooms had zijn revolverits getrokken en ook ik nam op het gezicht van dit wild afschuwelijk schepsel de mijne ter hand hij was in een soort donkere ulster gewikkeld waaruit alleen zijn gelaad tevoorschijn kwam maar dat gelaad was voldoende om iemand een slapeloze nacht te bezorgen nimmer heb ik zulke beestachtige waarde getrekken gezien zijne kleine ogen gloeide een branden met een onheil spellend vuur en zijne dikke lippen waren omgekruld waardoor zijn lange tanden ons met dierlijke woede aangrijnsten geef vuur als hij zijn hand ophaeft zij hooms kwam op dit ogenblik waren wij hem tot één boodslengte genadert en bijna binnen het bereik van onze prooi ik kan mij hem beide nog voor de geest halen zoals zij daar stonden van alkander voortdurend vloeken en verwensingen uitstotenden en die mensen eten met zijn afzichtelijk gelaad op zijn lange gele tanden knarsend het was gelukkig dat wij hem zo goed in het oog houden want op het onverwachts trok hij van onder zijn ulster een kort rondstuk haalt tevoorschijn en sloeg dit tegen zijn lippen onze schoot knalde tegelijk hij draaide zich om zichzelf rond, hief zijn armen omhoog en stortte zijdelings in de rivier ik ving nog een glimpop van zijn woedend treigende ogen terwijl het blanke water zich over hem sloot op hetzelfde ogenblik wie heb de man met het houten benen zich op het roer en wende dit met een ruk om zodat zijn boten recht op de zuidelijke oever aanliep terwijl wij haar bijna rakelings voorbij stoven wij wenden eilings te steven en volgde haar toch zij was er iets zeer dicht bij de oever dit was een woesten en verlaten plek waar de maan een uitgestrekte heide vlakte bescheen de boot stooten met een doffe slag tegen de oever met de boeg in de lucht terwijl het water over de achtersteven stroomde de vluchteling sprong van boord maar zijn houten stomp zakte onmiddellijk in de mullen zandige heidegrond de vergeefs worstelde en vrong hij om los te komen hij kon zelfs geen stap voor of achterwaarts doen hij schreeuwde in machteloze woede en stampte als razend met zijn andere voet maar bij elke beweging zakte zijn stomp al dieper en dieper in de aarde weg toen wij onze boot hadden aangelegd was hij zo uitgeput dat wij alleen door hem een touw over de schouders te werpen in staat waren hem eruit te halen en evenals een zee gedrogged bij ons aan boord te slepen de beide smith, vader en zoon zaten als verbijsterd in een boot en kwamen toen hun dit gelast werd gedweet tot ons de aurora zelf maakte wij weder flot en bevestigde haar aan ons achterkant een sterke ijzere kist en het indiesfabrikaat stond op het dek deze hield ongetwijfeld de rampzalige schat ter shotto's verborgen er stak geen sleutel op maar zij was buitengewoon zwaar en dus bracht wij haar voorzichtig naar onze kleine kajuit toen wij weder langzaam stroom opwart stevende liet wij ons zijn licht naar elke richting over het water schijnen toch, er was geen spoor van de wilde te ontdekken ergens op de duistere bodem der Theems rust het gebeenten van deze vreemd soortige bezoeker, onze kusten Ziet hier zei Holmes naar de houten knotswijzenden wij waren juist bij tijds met onze revolvers en ja juist achter de plek waar wij gestaan hadden stak één dier moorddadige dorens die we maar al te goed kenden die moest op het ogenblik dat wij vuur gaven naar ons geschoten zijn Holmes beschouwde haar glimlachend en trok op zijn gewone kalme wijze zijn de schouders op maar ik beken eerlijk dat ik er onderwel van werd toen ik dacht aan de afgrijselijke dood die ons die nacht zo van haar bij bedreigd had einde van hoofdstuk 10 opname door Peter Zinn de Utrecht, december 2010 hoofdstuk 11 van Sherlock Holmes de Agra schat deze LibriVox opname behoort tot het publieke domijn opname door Peter Zinn Sherlock Holmes, de Agra schat door Arthur Connandoil hoofdstuk 11 de grote Agra schat onze gevangenen zat in de hut tegenover de ijzige kist waarvoor hij zoveel ondernomen en op welk bezit hij zo lang gewacht had hij was hem door de zon gebruind onverschillig uitziend persoon met een netwerk van lijnen en rimpels over zijn mahonicleuren gelaat dat getuigde van een zwaar leven in de open lucht hij lag een trek op dat baardig gelaat die hem kenmerkte als een man die een enemaal opgevat voornemen niet licht wederliet varen hij kon omstreeks 50 jaar oud zijn want zijn zwartkruilend haar was zeer met grijs door schoten als hij kan was was zijn gelaat in geen geval terugstotend hoewel zijn zware wenkbrauwen en brede kin hem zoals ik had kunnen waarnemen als hij zich in gevaar bevond een verschrikkelijke uitdrukking gaven hij zat nu met zijn geboeide handen gezonken, terwijl hem met zijn kleine schitterende oog op de kist staarde die de oorzaak zijn en misdadig gedeest was het scheen mij toe dat zijn uiterlijk meer leed dan toren uitdrukte eenmaal kijk hij mij zelfs met een enigszins spotachtige blik aan ''Leg eens, Jonathan Small'' zei de homens een sigarenopstekende ''Het spijt mij dat het hier toegekomen is'' ''Maar je ook, sir?'' antwoordde hij openhartig dat ik reden heb om op mijn onderneming te snoeven maar ik geef de heilige verzekering dat ik nooit een hand tegen Mr. Sholto heb opgeheven het was die kleine hellhond Tonga die een van zijn verwinste dorens is een hoofdschoot ik had er geen deel aan, sir ik had er even veel leed van als of het één mij naar bloed verwandte waren geweest ik ranzelde de kleine duivel er met een streng tauver af maar het was gebeurd en ik kon het niet ongedaan maken ''Hier hebt hij een sigaar'' en geed het er goed aan een teuget mijn fles te nemen, want hij zei het zeer nat ''Hoe komt het gij verwachten dat een zo kleine zwak man als die zwarte Mr. Sholto zou kunnen overmeesteren en in bedwang houden, terwijl hij langs de tau opklomt?'' ''Gij schijnt er even veel van te weten alsof jij erbij geweest waard, sir'' ''De waarheid is, dat ik de Kamer ledigdag te vinden'' ''Ik kende de gewoonte van het huis zeer goed'' ''Ik zal geen geheim van de zaak maken'' ''Mijn beste verdediging bestaat juist in de zuivere waarheid'' ''Wel nu, indien het de oude Major waren geweest, zou ik mij er weinig om bekommerd hebben'' ''Ik zou er even weinig om gegeven hebben hem te doorsteken als deze sigaar te roken'' ''Maar het zou vervloekt hard zijn als ik blijder zou zijn om de dood van die jongen Sholto met wie ik nog nooit een kwaad woord gehad heb'' ''Gij zei het te gevangenen van Mr.  Anthony Jones van Scotland Yard'' ''Hij brengt u naar mijn woning en daar zal ik je op een trouw verhaal ''Gij moet mij je alles van midden delen wat als jij dit doet, hoop ik je nog van dienst kunnen wezen'' ''Ik geloof dat ik bewijzen kan dat het vergif zo schielijk werkt dat de man dood was vorig jaar de kamer bereikt had'' ''Dat was zij ook, sir'' ''Ik ben nog nooit in mijn leven zo geschrokken als toen ik het mij zag aangereind met zijn hoofd op zijn schouder toen ik het stent daar binnen klom'' ''Het schokte mij geweldig, sir ik zou Tonga half doodgeslagen hebben als hij zich niet uit de voeten had gemaakt'' ''Dat was de oorzaak dat hij de knots en enige van zijn het orensachter liet zoals hij mij later zeiden en welke u volgens mij de mening ons op het spoor brachten hoewel het mijn begrip te boven gaat hoe je het hebt kunnen volgen'' ''Ik traag u er geen kwaad hard om toe maar toch is het al zeer ongelukkig'' ''voegde hij er met bitterig glimlach bij dat ik die eerlijk deel heb aan een half miljoen de eerste helft van mijn leven heb doorgebracht met het bouwen van luchtkastelen op de andermans de kans heb om de andere helft in de gevangenis de dartmoord door te brengen het was een ongelukkig dag voor mij toen mijn oog voor het eerst de koopman Achmed ontmoeten en ik met de agra schat te doen kreeg die nooit anders dan onheil bracht over de man die hij toe behoorde hem bracht zijn moord Amior Sholto vrees en vroeg ging en mij, levenslange, galei straf op dat ogenblik stak Ethony Jones zijn breed gelaten en vorige schouders door de opening van de hut het lijkt hier wel een familiepartijtje Riep hij ik denk dat ik dat varketje wel zal wassen Holmes en dat wij elkaar waarlijk geluk mogen wensen het is jammer dat wij de anderen niet levend in handen konden krijgen, maar we hadden geen keus je moet toestemmen, Holmes dat je de knoop wel wat te spoedig doorhaakte eindgoed al goed zei Holmes maar ik wist niet dat de aurora zulke vaart had Smith zegt of de stomer op de rivier is en dat, indien hij een betere machinist had gehad, wij haar nummer zouden hebben ingehaald hij zwaart dat hij niets van deze morboedgeschiedenis afweed geen enkel woord, riep onze gevangenen ik koos zijn boot omdat ik van haar een snelheid gehoord had wij deelden hem niet mede, maar we betaalden hem goed en hij zou nog een flinke som ontvangen indi wij ons schip de Esmeralda, de Gravesend in lading voor Brazilië zouden bereiken wel nu, als hij geen kwaad gedaan heeft zullen we zorgen dat hem geen leed overkomt indi wij er al vlug in mogen zijn om onze lieden gevangen te nemen wij zijn toch lang niet zo haastig om ze te veroordelen het was aardig om op te merken hoe de Dwaze Jones zich op het geval verhoogvaardigde er speelde dan ook een betekenis volle glimlach om Holmes lippen wij zullen te gestond bij Volssel Bridges zijn vervolgde Jones waar ik u met de schat aan val zal zetten Doktor Watson, ik behoef u gewist niet te zeggen dat ik daardoor een zeer grote verantwoordelijkheid op mij neem het is geheel buiten de regel, maar een man, een man, een woord, een woord mijn dienst verplicht mij echt om u een inspecteur mee te geven welgij zulke grote waarden bij u hebt gij zult zeker rijden ja, ik zal een rijtuig nemen het is jammer dat er geen sleutel bij is om eerst inventaris op te maken gij zult de kist dus moeten openbreken waar is de sleutel best man op de bodem van de rivier antwoordde Small Cardav hm gij had ons deze onnodige moeite kunnen besparen, we hebben iets genoeg werk door u gehad eventwel acht ik het niet overbodig u te waarschuwen om voorzichtig te zijn Doktor de kist weder terug op onze kamers in de Baker Street als gij u naar het bureau begreift zult u ons daar kunnen vinden zij zette mij met een zware ijzige kist in gezelschap van een inspecteur van politie op Vosel en Wal en een kwartier later stapten wij voor de woning van Mrs Cecil Forster uit ons rijtuig de dienstbodes geenwege zijn zo laat bezoek ten zeerste verbaasd zij deelde ons mede dat Mrs Cecil Forster de avond elders doorbracht zeer laat zouden thuis komen maar Miss Morsten bevond zich in de huiskamer ik begaf mij dus met de kist naar de huiskamer terwijl ik de beleefde inspecteur in het rijtuig achterliet zij zat bij het open venster in een wit met rood afgezet avondkleed terwijl het getempaard licht haar kalm gelaad bescheen toen ze echter mijn haar rit bekende voetstap vernam richten zij zich eilings overend terwijl een hoge rood haar anders verleurde ik hoorde een rijtuig aankomen zeiden zij en dacht Mrs Forster veel vroeger thuis zou zijn dan ik haar verwachtte maar ik kon nooit denken dat u het zou zijn welk nieuws brengt u mij ik breng iets oneindig beters dan nieuws antwoorde ik de kist op tafel zettende op vrolijke tong hoewel mijn hart beklemd was ik breng u iets dat tegen alle nieuwstijdingen ter wereld opweegt u een voortuin zij keken naar de ijzige kist is dat dan de schat vroeg zij kan ja dat is de groot agra schat de ene helft ervan behoort u en de andere aan Stadius Schottel voor beide zullen er enige 100.000 de ponden zijn denk eens een jarelijkse rente van 10.000 pond sterling er zullen niet veel zulke rijkendames in Engeland te vinden zijn is dat niet prachtig ik geloof dat ik mijn blijdschap overdreef en dat zij een vreemd soortige klanken mijn stem ontdekte want zij hief haar ogen op en kijk mij verwonderd aan als ik het bezit ben ik het aan u verschuldigd zijde zij nee, nee, hernam ik niet aan mij, maar aan mijn vriend Sherlock Holmes met de beste wild ter wereld zouden ik dit raadsel niet hebben kunnen oplossen dat zelfs zijn genie op een zware proef stelde neem plaats en wees zo goed mij alles ervan te vertellen Dr. Watson zijde zij ik verhaalde haar in het kort alles wat er zei dat ik haar het laatst gezien had was voorgevallen Holmes methode van onderzoek de ontdekking van de aurora de verschijning van Anthony Jones onze nachtelijke tocht en de jacht langs de Themes zij luisterde met gespanne aandacht en glinsterende ogen naar het verhaal de maakten van de doren die ons bijna getroffen had werd zij zo wit dat ik vreesd dat zij in zwijm zou vallen het is niets zijde zij toen ik mij haaste haar een glas water in te schenken ik ben weder beter het schokte mij te vernemen dat ik mij een vriend in zulk gevaar gebracht had het is immers goed afgelopen antwoorde ik en ik zal u in het vervolg geen akeligheden meer vertellen laat ons tot iets vrolijkers overgaan daar staat de schat ik haaste mij om hem hier te brengen omdat ik dacht dat geen haar belang in zou stellen hem het eerst te zien zeker zou ik daar grote prijs op stellen zijde zij er heerste echt niet de minste opgewondeheid in haar stem het scheeing dat zij zich niet onverschillig wilde betonen omtrend een zaak die met zoveel inspanning verkregen was wat een aardige kist zijde zij zich er overheen buigende het is zeker in die smaaksel ja het is benarisch fabricaat en hoe zwaar riep zij terwijl zij beproefde haar op te beuren de kist alleen moet ook waarde hebben waar is de sleutel die werd er smol in de Themes geworpen antwoorde ik ik zal even gebruik moeten maken van Mrs. 