Agra-Schat | Sir Arthur Conan Doyle | Detective Fiction | Talking Book | Dutch | 2/3
Hoofdstuk 7 van Sherlock Holmes De Agra's Gat Deze LibriVox opname behoort tot het publieke domein. Opname door Peter Zinn Sherlock Holmes De Agra's Gat Door Arthur Conan Doyle Hoofdstuk 7 De Regenpijp De politie had een rijtuigmede gebracht en daarin geleide ik mismorsten naar haar woning. Zolang zijn gezelschap was geweest van iemand die zwakker was dan zij en die zij komt erzij bestaan had zij haar leed met kalm te gedragen en vond ik haar opgeruimd en bedaard bij de beangstigde huishoudster. Maar zodra zij in het rijtuig zat, viel zij eerst in zwijm en barste toen in een hartstotterlijk wenen uit. Zo zwaar had haar dit nachtelijk avontuur getroffen. Later heeft zij mij verhaald dat zij mijn gedurende dienrit cool en afgetrokken had gevonden. Zij kon echter weinig gissen welke strijter in mijn binnenste gevoerd werd of met hoeveel kracht ik mij zelf beheerste. Het stuidte mij echter tegen de borst om haar op zulke tijd en onder zulke omstandigheden mijn liefde te bekennen en wat nog erger was. Zij was rijk. Wanneer de naasporingen van Holmes tot een gewenste resultaat mochten leiden zou zij een der rijkste meisjes van Engeland zijn. Mocht ik dus van de toevallig omstandighet, waardoor ik met haar in kennis was gekomen en mij in de betrekkelijke bekrompe omstandigheden als gemeeseer partijtrachten te trekken? Deze agen schat scheen mij een onoverkomelijke hinderaal toe tussen haar en mij. Het was omstreeks twee uur toen wij het huis van Mrs. Cecil Forster bereikten. De dienstboden hadden zich reeds lang het haar rust te begreven. Mrs. Forster had zoveel belang gesteld in de vreemd soortige boodschap die Miss Morsten had ontvangen, dat zij haar terugkomst als blijven afwachten. De beschaafde vrouw van middelbare leeftijd opende zelf de deur en het verheugde mij ten zeerste te zien hoe teder zij haar arm om het middel van het meisje legte en op welke enigrechte moedelijke wijze zij haar begroeten. Het was duidelijk waar te nemen dat zij meer een vriendin dan een loontrekkend huisgenoten was. Ik werd voorgesteld en Mrs. Forster verzocht mij dringend binnen te komen en haar onze avonturen te verhalen. Ik wees haar echter op het gewicht mijn ervolgende boodschap, toch beloofde haar op mijn woord dat ik haar met de gehele loopte zaak op de hoogte zou houden.  Hoe meer ik onder het rijden over het gebeurde nadacht, desto onbegrijpelijker en duisterder werd alles mij. Daar was bijvoorbeeld het erspronkelijke vraagstuk, toch dit was mij nu voldoende duidelijk. De doods van kapiteen Morsten, het senden der paren, de advertentie, de brief. Omtrend dit alles hadden wij ophelderingen verkregen. Maar deze feiten hadden ons gaandeweg voor een meer tragisch en dieper geheim geplaatst. De indische schat, de vreemd soortige tekeningen onder Morstens bagage gevonden, het vreemd toneel van Major Soltos dood, de wederontdekking van de schat onmiddellijk gevolgde de moord op de ontdekker, de zondelinge omstandigheden woonde de moord gepleegd werd, de woetsporen, de merkwaardige wapens, de woorden op de kaart die juist overeen kwamen met die op de tekening van kapiteen Morsten. Dit alles vormde inderdaad een labyrinth, waarin een man met minder zeldzame geestkracht dan mijn medebewoner gewist zou vanhopen een uitgang te vinden. Pinchin Lane bestond uit een rij van bouwvallige huizen van twee verdiepingen in de lagergelegen wijk van Lambeth. Ik moest geruime tijd op de deur van nummer drie kloppen alvorens ik gehoor verkreeg. Ten laatste echter verschenig een zwakkaars ligt achter het luik en keek een gelaad uit het bovenste venster. Ga heen, dronk is gefuid, sprak dat gelaat. En dieg jij nog eenmaal klopt, dan zal ik u met mijn bezem op het hoofd slaan. Maar Mr. Sherlock Holmes begon ik angstig. Deze woorden hadden een toverachtige uitwerking, want het raam werd onmiddellijk dichtgeschoven en binnen een minuut werd de deur ontgrendeld en geopend. Mr. Sherman was een lange, maagere, oude man met een blauwe bril op zijn neus. Had dat maar dadelijk gezegd, sprak hij, een vriend van Mr. Sherlock Holmes is altijd welkom. Kom binnen, toch neem u een achtvordien dasgond, want hij bijt. U moet mij niet kwalijk nemen dat ik eerst een weinig roed tegen u was. Wat wendt Mr. Sherlock Holmes van mij? Een hond. O, dat zal zeker Toby zijn. Ja, Toby heeft hij genoemd. Toby woont op nummer zevelings. Hij begaf zich voorzichtig tussen de lelijke troepbeesten om hem heen. In de onzekere schaduw van het kaars ligt zag ik verschijden een vuurig glinsterende ogen dreigend op mijn gericht. Zelfs de vele vogels boven mijn hoofd schenig gebelgd dat zij in hun rust gestoord werden. Toby was een lelijk, langhaarig schepsel met hangende oren, bruin en wit van kleur, met een ruige staart.  Na enige aarzeling nam hij een klontje suiker, dat de oude werkman mij overhandigde, van mij aan. En nadat ik zoveel mogelijk vriendschap met hem gesloten had, volgte hij mij naar het rijtuig en liet er zich gewillig in plaatsen. Hij had juist drie uur geslagen, toen ik mij op de terugweg naar Pondet Sherry Lodge bevond. De voormalige prijsbokser Mark Murdo, Bas, naar ik vernam, als mee de plichtige gevangen genomen. En hij, en miste Schotto, waren naar het station overgebracht. Twee constables bewaakte het hek, toch zij veroorloofde mij, nadat ik de naam van de detectief genoemd had, naar binnen te gaan. Holmes, wat om met zijn handen in de zak op de stoep zijn pijp te roken. Ha, hebt ge hem daar? Giep hij. Een beste hond, Athelney Jones is vertrokken. Hij is sedentuurvertrek vol even aan het werk geweest. Hij heeft niet slechts vrienden Thaddeus, maar ook de portier, de huishoudster en de Indianse bediende gevangen genomen. Behalve een agent hierboven, hebben wij het ruim alleen. Laat de hond hier en kom boven. Wij bonden Tobie aan de tafel en gingen de trap op. De Kamer was nog in dezelfde staat als wij er verlaten hadden, behalve dat er een laken over de dode gangen was. Een vermoeid uitzien politieagent stond in de hoek. Leen mij uw divanlandarenagent? Zijn mij met gezel. En bind nu deze kaart om mijn hals, zodat zij voor mij blijft hangen. Dank u. Nu moet ik mijn schoenen en kousen uittrekken. Neemt geie die mede naar beneden, Watson? Ik ga een kleine klimpartij doen en dok mijn zakdoek in de kreosoot. Dat gaat goed. Kom nu met mij naar de vliering. Wij klommen door de opening. Holmes liet het licht nogmaals op de voetstappen in het stof vallen. Ik verzoek u vooral goed nota te nemen van deze afdrukken, zeiden hij. Merkt hij er nog iets bijzonders dan op? Zij zijn van een kind of een kleine vrouw, zeiden ik. Is er niets anders behalve hun omvang? Zij lijken niet op gewone voeten. In geen geval, zie hier, dit is de afdruk van een rechtervoet in het stof. Nu maak ik er met mijn naak de voet één naast. Wat is nu het voornaamste verschil? Uwe tene sluiten aaneen, terwijl deze bij de andere afdruk elk op zichzelf verstaan. Juist, dat is het, onthoud dit goed.  Zou het geen nu eens bij dat fensterluik willen gaan en ruiken aan de hoek van het houtwerk. Ik zal hier blijven staan met deze zakdoek in mijn hand. Ik deed wat hij mij verzocht en ontwaarde onmiddellijk een sterke tear lucht. Daar plaatste hij zijn voet bij het heen gaan. Indien Gij zijn spoor kunt vinden, zal Tobi er naar ik denk geen moeite mee hebben. Ga nu spoedig naar beneden, maak de hout los en zie uit haar blondin. In de tijd dat ik mij naar beneden begaf, was Sherlock Holmes op de zolder en zag ik hem als een glimworm zeer langzaam langs het latwerk kruipen. Achter een schoorsteenuitstek verloor ik hem uit het gezicht, toch onmiddellijk daarna kwam hij weder te voorschijn en verdween toen weder aan het tegenovergestelde zijde. Toen ik mij ook naar boven begaf, vond ik hem zittend op de hoekbalken. Gij daar wat zijn? Rip hij. Ja, dit is de plaats. Wat is dat zwarte ding daar beneden? Een regenpijp. Een bak aan het einde? Ja. Geen bewijs van een ladder? Nen. Een verwenste kerel. Het is een halfspreekend werk. Ik diende toch in staat te zijn om laag te komen waar langs hij naar boven kon clouteren. De regenpijp blijkt stevig. In elk geval daar ga ik. Ik hoorde het geschuifel van voeten en de lantaarn begon langs de muur omlaag te glijden. Daarop bereikte hij met een lichte zwaaiende pijp en glitt er langs op de grond. Het was gemakkelijk hem te volgen, zeiden hij, terwijl hij zijn kouzen en schoenen weder aantrok. Langs de gantse weg waren stenen losgeraakt en in zijn haast heeft hij dit verloren. Het bevestelt mijn diagnose zoals jij doktoren het noemt. Het voorwerp dat hij omhoog gief was een kleine zak of koker van gekleurd geflochte stro met enige waardeloze kralen versierd. Het geleek veel op een sigarettenkoker. Daarin bevonden zich een halfdoezijn splinters van donkerkleuren goud, aan het eind scherppuntig en aan het andere afgerond, juist als die waarmee de Bartolomee Sholto getroffen was. Dit zijn helse dingen, zeiden hij. Pas op dat jij u er niet mee depakt. Ik ben blij dat ik ze heb, want het is hoogst waarschijnlijk dat het zijn gantse voorraad is. Er is dus in lange tijd voor u nog voor mij kanser in om ons huis te vinden.  Ik voor mij zou nog liever met een martini-bomb te doen hebben. Gefoeld gehuut tot een wandeling van zes meilen in staat, Watson? Zeker, antwoordde ik. Zijd ge daar hondje? Goede oude Tobi, ruik dit, Tobi, ruik! Hij hieldte in de creosootgedoopte zakdoek voor de neus van de hond, terwijl het dier met een lachwekkende hoofdknik even als een kenner de sterke lucht opsnoof. Daarop, weer op honf, de zakdoek een eind van zich af, maakte een lang taal aan de halsband van de hond vast en bracht hem bij de voet van de regenpijp. Het beest hiel onmiddellijk een luid en scherp geblaf aan en liep toen zo snel, met de neus op de grond en opgeheven staart heen, dat wij de grootste moeite hadden het te volgen. Het begon langzamerhand in het oosten te dagen en wij konden tansreeds op enige afstand door de grouwe lucht heen zien. Het groot vierkant huis met zijn donkere vensters en hoge naaktenmuren verhief zich trurig en verlaten achter ons. Onze weg liet door de landerijen over de smalle paden waarmee die doosneden waren. De gehele plaats, met de verspreide puinhoopen en boomstronken, kwam tensierste overeen met het duisteren truurspel dat er binnen was afgespeeld. Toen wij de grendmuur bereikten, liep Tobi luidblavend in de schaduw en bleef ten slotte stilstaan in een hoek die door een jonge beuk begrenst was. Waar de twee muren in één liepen waren verschillende stenen los geraakt en de spleten aan de benedenzijde afgerond als als zij kort geleden als ladder gebruikt waren. Homs klon naar boven en weerp de hond erover een en de andere zijde. Daar is de afdruk van de hand van hem met het houten been, zeiden hij, toen ik naast hem naar boven klom, gees niet de lichte bloedvlek op het witte pleisterwerk. Wat is het gelukkig dat het sedert gisteren niet geregend heeft? Hoewel zij ons 28 uur voor zijn, zal hun spoor nog zeer goed op de weg zijn waarde nemen. Ik bekend dat ik dit betwijfelde toen ik dacht aan de vele voetgangers die in dientijd de weg naar Londen had afgelegd. Mijn vrees werd echt als poedig gelogen straft. Toby aarzelde geen enkele keer, doch liep steeds snuffelen het voort. Klaar blijkelijk was de reuk van de creosoot duidelijk boven andere waarde nemen.  Verbeeld u niet, zei Homs, dat mijn succes in deze zaak alleen afhangt van de omstandigheden dat één deze kerels zijn voet in het vocht gezet heeft. Ik weet in genoeg dat mij een staat zou stellen om het spoor op verschijne andere wijzen te vinden. Dit is echter het gemakkelijkst dat Duin haar onder ons bereik heeft gesteld zou het ondankbaar wezen in die ik er geen gebruik van maakte. Het vraagstuk is er echt er moeilijker door geworden dan het zich eerst liet aanzien. Zonder deze alledaagse oplossing zouden we licht enige roem bij te behalen zijn geweest. Dat is toch het geval, zei ik. Ik verzeker u, Homs, dat ik de middelen waarmee jij uw resultaten in deze zaak verkrijgt, zelfs meer bewonder dan ik dit deed bij de moord door Jefferson Hope. Het geval schijnt mij meer ingewikkeld en onverklaarbaar. Hoe kon dat jij bijvoorbeeld met zoveel vertrouwen de man met het houten been beschrijven? Oh, beste jongen, dat was zo eenvoudig mogelijk. Twee officieren die ergens een troep gevangenen te bewaken hebben ontdekken een belangrijk geheim betreffende een begraven schat. Er wordt een kaartverhand getekend door een Engelsman met name Jonathan Small. Gij herinnert u dat wij die naam zagen op de kaart in Kapitein Morstens bezit. Hij had die voor zich en zijn landgenoten ondertekend met het teken van vier, zoals hij het enigszins dramatisch noemde. Door hulp van deze kaart ontdekken de officieren, of een hunner, de schat en brengen die naar Engeland over, terwijl zij naar weer willen veronderstellen en daarbij gestelde voorwaarden onvervuld lieten. Wel nu, waarom beheelt Jonathan Small de schat niet voor zichzelf? Het antwoord ligt voor de hand. De kaart is gedateerd om een tijd toen Morsten in bijzondere aanraking kwam met gevangenen. Jonathan Small beheelt de schat niet, terwijl hij en zijn bondgenoot zelf gevangen waren en niet echt konden. Maar dit is slecht een veronderstelling, zei de ik. Het is meer dan dit. Het is de enige hypothesis die de feiten bedekt. Laat ons zien hoe zij bij het vervolg past. Maar Yor Sholto leeft gedurende enige jaren rustig voor gelukkig in het bezit van zijn schat. Dan ontvangt hij een brief uit Indië die hem grote angst veroorzaakt. Wat was dat? Een brief die hem melde dat de liden tegen wie hij zijn belofte geschonden had in vrijheid waren gesteld. Of... ontsnapt waren.  Dat is meer waarschijnlijk, want als hij de duur hun een gevangen schap geweten had, dan zou het geen een verrassing voor hem geweest zijn. Wat doet hij toen? Hij neemt zich tenzeerste in acht voor een man met een houten been, een blanke, want hij ziet op zekere tijd een blanke voor hem aan en schiet een pistol op deze af. Wel nu, op de kaart bevindt zich de naam van slechts één blanke. Deswege mogen wij met vertrouwen weer dat de man met het houten been en Jonathan Small één en dezelfde persoon is. Komt u deze redenering false voor? Nee, zij is klaar en gegond. Wel nu, laten wij ontstands in de plaats van Jonathan Small stellen. Laat ons de zaak van zijn standpunt beschouwen. Hij komt naar Engeland met een dubbel idee om terug te krijgen wat hij als scene rechtmaatereigend onbeschoudt en zich te vreken op de man die hem slecht behandelt heeft. Hij vond uit waar Scholto woonde waarschijnlijk met één diensthuisgenote in betrekking. Daar is bijvoorbeeld die kelderknecht Lol Rao die wij niet gezien hebben. Mrs. Burnstone beschrijft een ver van gunstig. Small kan echt er niet uit vinden waar de schat verborgen werd gehouden, want behalve de major en een trouwe diner die inmiddels overleden was, was dit aan niemand bekend. Plotseling verneemt Small dat de major op een sterven ligt. Vol angst dat het geheim van de schat was, baant zich een weg naar het venster der sterfkamer en wordt alleen teruggehouden om naar binnen te klimmen door de tegenwoordigheid der beide zonen. Maar als waanzinnig door haat tegen de dode klimt hij die nacht de kamer binnen, onderzoekt zijn de bijzondere papieren in de hoopenig aantekeningen betreffende de schat ontdekken en laat ten slot een herinnering aan zijn bezoek achter in de vorm tenteken dat het geen alledaagse moord was maar van het standpunt der vier bondgenoten beschoudt een zekere daad van gerechtigheid. Dusdanige zotte grillen zijn in de jaarboeken der leidstrafelijke rechtspleging volstrekt niets ongewoons en zijn gewoonlijk van onberekenbaar nut voor de ontdekker van de misdadiger. Is dit u alles duidelijk? Volkomen Wel nu. Wat kan Jonathan Small dan doen? Waarschijnlijk verlaat hij Engeland en komt slecht bij tussen pozen terug. Daar wordt het vliering kamertje ontdekt en onmiddellijk wordt hij ervan in kennis gesteld.  En opnieuw bespuren wij de aanwezigheid van de ene van de rebondgenoten onder de huisgenoten. Jonathan is met zijn hout ben niet in staat om de kamer van Bartholomew Schotto te bereiken. Hij neemt echter een bondgenoot met zich die deze moeilijkheid overwindt. Doch deze stap met zijn ene voet in de creosoot en slecht betaald anternaar benemen zijn halfkruppelig geneesheer zes meilen ver met zich voorttrekt. Maar de geheimbebondgenoot en niet Jonathan pleegde de misdaad. Juist en niet met Jonathan's instemming te oordelen naar de wijze waarop hij door de kamer rondsprong. Hij troch Bartholomew Schotto geen wrok toe en zou er de voorkeur aangegeven hebben deze slechtste binden en hem het roepen om mogelijk te maken. Hij wendste zijn hoofd niet aan de strop te wagen. Er was echter niets meer aan te doen. De wilde hardstocht van zijn metgezel was losgebroken en het vergift had zijn werk gedaan. Daarom liet Jonathan Small zijn teken achter, liet de kist met het gat naar omlaag zakken en volgde haar langs dezelfde weg. Dit was in zover ik het ondraadselen kan de loop daar gebeurten is. Hij spreekt vanzelf dat hij wat zijn de persoonlijkheid betreft van middelbare leeftijd en door de zon gebruind moest wezen daar hij zijn tijd in een oven als het Andermaneilanden heeft uitgediend. Zijn lengte is gemakkelijk te bereken en de lengte van zijn voet en wij weten dat hij een baard draagt. Zijn hager gelaad werd een faddie een showtel en was met schrik opgemerkt toen het zich voor het venster vertoonde. Meer is er niet naar ik geloof. En de medeplichtige. O, dat is een lastige heim. Maar spoelig genoeg zult je ook daar alles van weten. Wat een heerlijke morgen is het. Zie hoe die kleine wolken daar drijft als een gespikkelde veder van de een of andere reuzachtige Flamingo. Tans door de Londonse ochtendschemering. Zij bescheint zeer vele mensen. Maar ik durf wedden dat niet één hun erop een vreemd soortige wandeling is dan gij en ik. Hoe niet te gevoelen wij ons met al onze eerzucht en begeerden bij het aanschouwen van de grote elementaire krachten der natuur. Zijd gij goed op de hoogte met Jean-Paul? Dat gaat nogal. Ik werk er hem door aan de hand van Carlisle. Dat was even als of men een sloot van meer aanziet.  Hij maakt één persinnige opmerking en wel dat het voornaamste bewijs voor iemand waarlijke grootheid gelegen is in de overtuiging van zijn eigen nietigheid. Dat bedoelt een kracht van vergelijking en erkenning die op zichzelf er iets edel te noemen is. Er ligt zeer veel gisters voedsel in de richter. Heb gij geen pistool bij u? Ik heb mijn stok. Het is waarschijnlijk dat wij iets soortgelijks nodig zullen als wij hun schelplaats ontdekken. Jonathan terwijl hij dit zijde haalde hij zijn revolver de voorschijn en na twee kamers ervan geladen te hebben stak hij hem in zijn rechter jachshak. Gedurende al die tijd hadden wij Tobie gevolgd over de half landelijke langs Vila's lopende weg die naar de wereldstad voerde. Dansechter kwamen wij in lange straten waar arbeiders en dokwerkers rits bezig waren en onzienlijke vrouwen luiken en deuren openden. Op de hoek begon het de public houses, tapen rijen in rits volk te krijgen en zag mijn ruw uitzien de kerels naar buiten komen die met hun mouwen hun monden afveegden. Grote ronde staarde ons verwonderd aan terwijl wij voorbij gingen. Toch, onze ongeeven naar de Tobie keek nog recht, nog links, maar liep voort met zijn neus op de grond van tijd tot tijd met voldoening blaffende als om ons te overtuigen dat hij de creosoot nog rook. Wij hadden Streetham, Brixton en Camberwell doorgelopen en bevonden ons nu in Kennington Lane terwijl wij ons een zijstraat na het oosterlijk gedeelte van de omtrek van Londen begreven hadden. De mannen die wij achter volgden schenen een vreemd zwartige in zichtzag lopende weggenomen te hebben, gewiss met het idee om aan elke naasporing te ontsnappen. Zij waren geen enkele keer recht uitgelopen wanneer zich een zijstraat of steeg aan hen verkoond had. Aan het einde van Kennington Lane waren zij links afgeslagen door Bond Street en Miles Street. Waar laat genoemde straat naar Night's Place afloopt, de hobby stilstaan en begon toen voorwaarts en weer terug te lopen met een hangend en een opstaantoor waaruit duidelijk zijn de besluitenloosheid bleek. Daarop begon hij een cirkel om ons heen te lopen terwijl hij ons van tijd tot tijd aankijk als al wij ons om raad in zijn verlegenheid vroeg. Wat drommel is er te doen met de hond? Brom de homs.  Zij zullen toch gewissgenen rijtuig of luchtbalom gebruikt hebben? Misschien zijn zij hier enige tijd blijven Ha! Het is al in orde. Daar gaat hij weer. Zijn we met gezel met een zucht van verlichting. Het was ook zo want na rondgesnuffel te hebben is geen hij plotselingen besluit te nemen en liep hij nog vlugger en met meer vast beradenheid dan tot nu toe voort. Ik kon aan Holmes gelaad zien dat hij dacht dat wij nu spoedig het einde van onze tocht zouden bereiken. Onze weg liep nu 9 elms af tot wij bij de grote timmerwer van Bodderick en Nelson kwamen juist voorbij de herberg de witte arend. Hier liep de hond zichtbaar opgewonden het zijhek in en de werf op waar de zagers reten het werk waren. Hier draafde de hond door zaagmeel en krullen heen de laan in tussen twee houtstapels door en sprong ten slotte met vrolijk geblaf op een groot vat dat nog op de handwaag gestond waarmede het was binnengebracht. Met uit de bek hangende tong en schitterende ogen stond Tobie op het deksel terwijl ons beurtelingsaankijk om een teken van goedkeuring vraagende. De naden van het vat en de wielen van de wagen waren met een donkerkleurig vocht besmeerd en de lucht was vol met de reuk van kreosoot. Sherlock Holmes en ik werken alkander als verbijsterd aan en begonnen toen luidkeels te lachen. Einde van hoofdstuk 7 opname door Peterzin de Utrecht december 2010 hoofdstuk 8 van Sherlock Holmes de Agra's gat. Deze LibriVox opname wordt tot het publieke domein. Opname door Peterzin Sherlock Holmes de Agra's gat door Arthur Cannandoil hoofdstuk 8 de ongeregelde politie uit de Baker Street. Wat nu? Vroeg ik. Tobie heeft zijn de onveilbaarheid verloren. Hij handelde naar zijn gegevens, zei de Holmes, de hond van het vaptillende en een buiten de timmertuin brengend. Als hij in aanmerking neemt of er op één dag om Londen vervoerd wordt, dan is het geen wonder dat ons spoor gekruist is. Het wordt tans veel gebruikt, vooral voor het conserveren van hout. Tobie heeft dus geen schuld. Wij moeten dus weer naar dezelfde reuk gaan zoeken, naar ik veronderstel. Ja, en gelukkig behoeven we niet ver te gaan. Waarschijnlijk was de hond op de hoek van Night's Place in de war geraakt, omdat er twee sporen waren in tegenovergestelde richtingen.  Wij volgden het verkeerden, dus restonstans niets anders dan het andere te kiezen. Dit was niet moeilijk. Toen wij Tobie terug brachten op de plaats waar hij zich vergist had, liep hij weder in een cirkel rond en snelde eindelijk in een nieuwe richting voort. Tans moeten wij oppassen dat hij ons niet brengt naar de plaats van waar het vat met creosoot gebracht werd. Merkte ik op. Daar had ik er iets aan gedacht. Geef je eens iets echter dat hij het een straat weghoudt, terwijl het vat langs het zandpad vervoerd werd. Nu zijn we op het rechte spoor. Dit liep naar de rivierkant uit, door Belmont Place en Princess Street. Aan het einde van Broad Street liep het regelrecht naar het water waarbij een kleine werf stond. Tobie bracht ons naar de hoek daarvan en bleef daar luid jankend staan terwijl hij in de stroom staarde. Dat valt tegen, zei Homs, hier hebben ze een boot genomen. Er lagen verschijtende kleine aaken en schuiten op het water en aan de hoek van de werf. Wij brachten Tobie Bertelings daarbij, toch hoewel hij zijn allen besnuffelden, gaf hij niet het minst te teken. Vlak bij de aanlegplaats stond een stenen huisje met een houten uithangbord. Mark Smith, botend huur bij het uur of per dag, stond erop. Een tweede opschrift berichtte ons dat er ook een stoombootje te verkrijgen was, iets wat door een grote hoop koks op de binnenplaats naderbevestigd werd. Sherlock Holmes keek oplettend rond en zij gelaten nam een hoogst ernstige uitdrukking aan. Dat ziet er slecht uit, sprak hij. Die kerels zijn listiger dan ik dacht, ze schijnen hun spoor vernietigd te hebben. Ik vres dat hier met voorbedachte raden gewerkt is. Juist nadat hij de deur van het huis toen deze geopend werd en een kleine krullekop van zes jaren geleefdheid naar buiten stormde, gevolgde een fors gebouwde vrouw met vuurrood gelaat en een grote spons in haar hand. Wil je wel eens hier komen, je laat dat wassen Jack, schreeuwden zij. Hier zeg ik, jij kleine deug niet, want als je vader thuis komt en je zoveel ziet, dan komt er wat kijken. Wat een lieve jongen, zei Holmes, wat een roodwange wiltsang. Zeg, Jack, zou je wel iets willen hebben? De knap, dacht het ogenblik na. Ik wil een shilling, zei hij toen.  Wil je niet iets beters? Ik wil liever twee shillings, antwoordde de kleine vluchteling na enig nadenken. Nu heb ik je, meteen. Een mooi kind, Mrs. Smedt. Ja, zegt dat wel, meneer, hij is mij bijna de baas, vooral als mijn man daar geacht er een van huis blijft. Is hij weg? Vroeg Holmes op de leuggestelde toon. Dat spijt me, want ik had Mr. Smedt willen spreken. Hij is sinds gister morgen weg, sir, en om je de waarheid te zeggen, begin ik mij ongerust over hem te maken. Maar als het betreffende een boot was, sir, zou ik u even goed kunnen helpen. Ik wens te zijn stoomboot te huren. Wel, hij is juist met een stoomboot vertrokken, sir. Dat beangstigt mij het meest, omdat ik weet dat hij niet meer kolen in heeft dan om haar naar Woolwich en terug te varen. Indien hij met de bark vertrokken was, zou ik er niet over denken, want vaak moest hij er niet uit. Maar waar moet hij worden van een stoomboot zonder kolen? Hij kan er wat aan de een of andere werf langs de rivier hebben gekocht. Het kon wel, sir, maar dat doet hij nooit. Ik had een dik wel soort klagen over de buiten gewoon hoge prijzen die ze daar voor wat slechte kolen vragen. Ovendien, die man met het houten been met zijn lelijke gezicht een vreemde spraak stond mij niet samen. Waarom zweerf hij altijd hier in de omtrekkerhand? Een man met een hout been, vroeg homsterbaast. Ja, sir, een bruine kerel met een gemene tronie kwam dikwals bij mijn man. Hij was het die hem gisternacht opklopte. En wat meer zegt? Mijn man wist dat hij zou komen, want hij had stoomen op in de boot. Ik zeg u eerlijk, sir, ik gevoel mij lang niet op mijn gemak. Maar mijn beste, missen Smith, zei Holmes, zijn schouder optrekkend, hij maakt u onnodig ongerust. Hoe kon het hij met mogelijkheid zeggen dat het die man met het houten been was die in de nacht gekomen was? Ik begrijpt hem hoe een zwaar en schoor geluid heb ik nooit meer gehoord. Hij klopte op het venster, het zal onstreks drie uur geweest zijn. Kom voor de dagmaat, riep hij, het is tijd om op wacht te gaan staan.  Mijn oude man wekte Jim, dat is mijn oudste, en voortgingen zij zonder zelfs een enkel woord tot mij te spreken. Ik kon het houten been op de steen horen stampen. En was die man met het houten been alleen? Dat zou ik niet met zekerheid kunnen zeggen, en ik heb goede geruchten vernomen om trend te laat mij iets bedenken. Hoe heet ze ook weer? Aurora, sir. Hajaust. Is het niet die oude groene boot met een gele streep zeer breed gebouwd? Nee, dat niet. Er is geen slankere en kleinere boot op de ganse rivier. Ze is pas geschilderd, zwart, met twee oude strepen. Ik dank u. Ik hoop dat gij spoelig iets van Mr. Smith dat vernemen. Ik ga verder de rivier af, en als ik iets van zwart zeid. Een zwart pipe zegt gij? Nee, sir. Zwart met een witte band. O, juist. De zijden waren zwarts. Goedemorgen, Mrs. Smith. Geen ze licht een schripper met een roeibootwassen. Die zullen wij nemen en de rivier oversteken. Het is het verstandigst, zei Holmes toen wij op de bank in de schuit gezeten waren. Om dat soort volknemmer te laten merken dat hun inlichtingen voor u van het minste belang kunnen zijn. Als gij dit wel doet, sluiten zij zich onmiddellijk gelijk een hoesterschelp. In die gij een uithoord verneemt geen mistel wat gij verlangt te weten. Dan schijnt onze koers tamelijk zeker, zei de ik. Wat zou gij dan doen? Ik zou een stoomboot nemen en het spoor van de aurora volgen. Best, die jongen, dat zou een kolossale taak wezen. Zij kan bij een van de reverve langs de rivier tussen hier en Greenwich hebben aangelegd. Voor beide brug bevindt zich meilever een doelhof van aanleg plaatsen. Als gij die allen zou het willen aandoen, zou u dit dagen en dagen bezighouden. Neem dan de politie op. Nee. Ik zal waarschijnlijk Adronie Jones eerst op het laatste ogenblik te hulp roepen. Hij is geen kwaade kerel en ik zou niet gaar niet doen waardoor ik hem in zijn beroep zou kunnen beledigen. Maar nu wij zover gegaan zijn, ben ik er opgesteld om de zaak zelf uit te werken. Zouden wij dan ook kunnen adverteren en om informaties van eigenaars van werk vervragen.  Al erger en erger! Dan zouden onze mannen gewaar worden dat men hen op de hielen zit zoals het nu is zullen zij dit zeker ook willen doen, maar zolang zij zich veilig waren zullen zij daar geen haast meedewaken. Daarbij zal de eiver van Jones ons te staden komen want volgens zijne opvattingen van de zaak zal hij haar in de dag plaade laten vermelden waardoor de vluchtelingen zullen denken dat elke een op het verkeerde spoor is. Wat moeten we dan doen? Vroeg ik terwijl we in het nabijheid van het klooster van Milbank landen. Zullen wij vannacht wederom op de been zijn? Koetsier, leg bij het eerst telegraafkantoor aan. Wij zullen Tobi bij ons houden want hij kan ons nog van dienst zijn. Wij hielden voor het postkantoor in de Great Peter Street stil en Homes verzond zijn telegram. Aan wie denkt grijd dat het gericht was? Vroeg hij toen wij verder reden. Ik kan het niet bedenken. Erinnert u de afdeling de detective-politie in de Baker Street waarvan ik mij bij de zaak Jefferson hop bediende? Wel nu! Vroeg ik lachend. Dit is juist een geval waarbij zij hoogsnuttig zouden kunnen zijn. Indien zij falen hebben toch andere hulpbronnen. Maar ik zal het eerst met hen beproeven. Dat telegram was aan mijn slimme kleine Luttenand Wiggins en ik vertrouw dat hij met zijn troep bij ons zal zijn nog eer wij ons ontbijt geëindigd zullen hebben. Het was nu tussen 8 en 9 uur en ik gevoelde een grote reactie na de vermoeienissen van de afgelopen nacht. Ik was loom een afgemat beneveld van geest en vermoeid van lichaam. Ik bezat niet die beroepseiver en geestdrift die mij met gezelfstaande hield. Nog kon ik de zaak anders dan als een abstract vraagstuk beschouwen. Wat de overleden Bartolome Shoto betreft ik had weinig goeds van hem vernomen en kon geen genoeg samenantipatiet tegen zijn de moordenaars gevoelen. De schat was echt er geheel iets anders. Deze of een deeler van behoordaan Miss Morsten. Zolang er enige kans zou bestaan om die te ontdekken was ik bereid er mijn leven voorop te overen. Bele zwaar zou zij indien ik hem ontdekte voor mij verloren zijn. Maar het zou gewiss een zelfzuchtere liefde wezen die zich door een dusdanige gedachte niet influenceren.  Indien Holmes werkzaam kon zijn om de misdadigers uit te vinden had ik een 10-voudig gewichtige reden om de schat te ontdekken. In de Baker Street aangekomen op toen ik naar beneden in onze kamer kwam stond het ontbijt gereed en schonk Holmes de koffie in. Hier is het reeds zij lachend op een geopend nieuwsblad wijzen de volleiverige Jones en de goed geloofge reporters hebben het samengeregeld maar jij hebt er zeker genoeg van het is beter dat je eerst wat harmonijeren gebruikt. Ik nam het blad van hem aan en las het korte bericht dat het opschrift droeg geheimzinnig voorval te upper Norwood. Gisteravond omstreeks 12 uur z'n schrift is standard. Werkt Mr. Bartholomew Sholto van Pondetierry Lodge te upper Norwood dood in zijn kamer gevonden onder omstandigheden die van kwaadwilligheid getuigden. Zover wij vernemen werkt er geen spoor van geweldpleging op het lichaam van Mr. Sholto gevonden maar het verzameling indische edelgesteenten van aanzienlijke waarde die de overledenheer Sholto van zijn vader geerft had is ontvremd. De zaak werd het eerst ontdekt en het huis bezocht had met Mr. Thaddeus Sholto broeder van de overledenen. Door een gelukkige samenloop van omstandigheden bevond zich Mr. Athalney Jones de wel bekende detective juist aan het Norwoodse politiebureau en was Reeds binnen een half uur na eerst de alarm ter plaatse. Zijn geoefendheid onderwindingen bekwaamheid bracht hem onmiddelijk op het spoor de misdadigers. Met het gunstige resultaat dat de broeder Thaddeus Sholto Reeds is gevangenomen even als lusknecht Lal Rao en een portier met name Macmurdo. Het is voorkomen zeker dat de dief of dieven tenzeerste met de inrichting van het huis bekend waren want Mr.  Jones wel bekende bouwkundige kennis en zijn snelle waarnemingsvermogen hebben hem in staat gesteld om te bewijzen dat de misdadigers niet door de deur of het fenster konden zijn binnengekomen maar hun weg moesten genomen hebben over de dak van het gebouw en zo door een trapdeur dit feit dat ten duidelijkste is vastgesteld bewijst dat het geen toevallige waarneming was het spoedig en energiek optreden van de ambtenaren der wet bewijst opnieuw het groot voordeel d'r tegenwoordigheid van één enkel helderbrein bij dusdanige gelegenheden is dat bluff of niet vroeg al ons lachend wat dunkt u daarvan ik denk dat het weinig geschildt had of hij had ons ook als verdacht van de misdaad gevangen genomen ik ook als tans nog niet voor onze veiligheid durven instaan als hij opnieuw zo'n aanval van energie kreeg op dit ogenblik werd er zeer hard gescheld en hoorde ik onze huishatster mrs.  Hudson luid haar verontwaardiging te kennen geven bij den himmelhooms zei ik half opstaande ik geloof dat zij ons al komen halen nee zo ergens het niet het is mijn garde de onbetaalte politie van backstreet terwijl hij dit zijde vernam ik vond ik een grap en onder luidgetier stormde er een dozein kleine morse gestraad jongens het vertrek binnen toch zodra zij binnen waren kon men zien dat zij aan enige tucht gewend waren want zij plaatste zich onmiddellijk in een gelid en bleef in afwachtende houding voor ons staan een hunner slanker en ouder dan de andere trat voorwaarts met een zikker gezaghebbend voorkomen waardoor ik mijn lach nauwelijks kon bedwingen ik heb u een boodschap ontvangen zei hij en ze dadelijk bij elkaar geroepen in de doos en een staat met premkaartjes gij zei hem al hier zei homs hem enigsel vergeldgevende maar in het vervolg kunnen zij het met u afmaken en dan onderhandelt gij met mij Wiggins ik kan het huis niet zo laten bestarmen maar het is nu wel zo goed dat gij al mijn instructies verneemt ik moet weten waar zich een stoomboot bevindt met name Aurora eigenaar Mark Smith kleur zwart met twee rode lijnen zwarte pijp met witte band zij is ergens de rivier afgevaren inder jongens moeten wachthouden bij de aanlegplaats van Smith tegenover Millbank om kennis te geven als de boot terugkomt gij moet het maar onder u zelf uitmaken en allen flink hoe best doen zodra gij iets verneemt laat gij het mij weten goed begrepen echt overstem antwoorden Wiggins het gewone loon en een guinea voor de jongen die de boot vindt dus hier een dag loon vooruit en nu ingerukt hij gaf hun elke schilling en wegvlogen ze de trap af indien de boot boven water is zullen zij hervinden zij honds terwijl hij van tafel opstond in zijn pijpopstak zij kunnen overal heen komen alles zien en alles horen ik verwacht nog voorhedenavond te vernemen dat zij haar hebben opgespoord wij kunnen e-mails niet doen dan daarop wachten wij kunnen het afgebroken spoor niet volgen voordat wij of de aurora of Smith gevonden hebben Toby zal dit restje wel lusten gaat gij slapen honds nee ik ben niet vermoeid ik heb een zeldzaam gestel ik gevoel me zolang ik werken kan nummer moe terwijl ledigheid me afmat ik ga roken en over deze vreemd soortige zaak nadenken waarin mijn schone klient ons gerikkeld heeft wanneer iemand ooit een makkelijke taak had dan is deze er zeker heen mannen met hoogsbenen zijn niet zo alle dag maar daar een tegen moet de andere man volstrekt zeldzaam zijn toch weer die andere man ik verlang u om trend hem niet in het onzekeren te laten maar gij hebt gewis ook uw eigen oordeel gevormd wel nu denk het dan eens aan de data buitengewoon kleine afdruk van de voedsel tenen die nummer door schoenen werden beheen gehouden naakt de voeten een knots met stenen handvat grote vluchtheid kleine vergiftigde dorens wat maakt gij uit dit alles op een wilde riep ik daar ligt een dier in de janen die tot de bondgenoten van Johnson Smoll behoorde dat is bijna onmogelijk zeiden hij toen ik voor het eerst tekens van vreemde wapens zag was ik ook genegen zo te denken maar de merkwaardige vorm der voedsporen noobte mij van mening te veranderen sommige der bewoners van het indische schier eiland zijn wel klein van gestalte maar niet een hunner zou zulke een voedsporen hebben achtergelaten de hindoes hebben lange een dunne voeten de santaaldragende mohamedan heeft een grote teen wel van de andere gescheiden omdat de riem er veel tussendoor gebonden wordt deze kleine dorens zijn van geen ander dan van Spaans riet wel nu waar kunnen wij dan onze wilde vinden Zuid-Amerika antwoordde ik hij nam een dik boek uit het rek dit is het eerste deel van een woordenboek dat pas werd uitgegeven het mag als de laatste autoriteit beschouwd worden wat hebben wij hier? Andaman eilanden gelegen op 340 meilen ten noorden van Sumatra in de golf van Bengalen hmmmm hmmmm wat betekent dit alles zacht klimaat koraalriffen port Blair baracken voor bandelingen Rutland eiland kattoenbomen ha! hier hebben wij het de inborlingen der Andaman eilanden mogen wel licht boogen op het voorrecht van het kleinste minsterast ter wereld te zijn hoewel sommige anthropologen de Bosnegers van Afrika de Digger Indianemt van Amerika en de Terra del Vuidens boven hen stellen hun gemiddelde lengte is 4 voet hoewel er veel volwassen onder hen gevonden wordt die zelfs nog veel kleiner zijn het is een woest valse en onhandelbaaras doch wanneer zij eenmaal hun vriendschap geschonken hebben zeer gerecht en betrouwbaar let er op, Watson en luister nog verder zij zijn afschuwelijk lelijk hebben grote misvormde hoofden kleine woestenogen en vervrongen geluidstrekken maar hun voeten en handen zijn daarin tegen opmerkelijk klein zij zijn zo woest en onhandelbaar dat alle pogingen van de Britse ambtenaren om hen enigszins aan het gezachte onderwerpen mislukt zijn zij zijn altijd een verschikking geweest verschipbreukelingen daar zijden overlevenden met hun knotsen met stenen knoppen versen een inslaam of hen met hun vergiftigde peilen doden dus dan gemoorden worden steeds gevolgd door een feestmaal want zij zijn mensen eten een vrij bemindelijk volkje Watson indien deze knap zijn eigen zin had kunnen volgen dan had onze zaak nog een ellendige wending genomen en toch stel ik mij voor dat Jonathan Small er heel iets voor zouden willen geven zo hij zijn hulp niet had ingeroppen maar hoe kwam hij aan zo'n zeldzaametsgezel oh, dat is meer dan ik kan zeggen maar zeh dat wij tot de wetenschap zijn gekomen dat Small van de endemens gekomen was is het niet zo wonderbaarlijk dat deze inboorling hem gevolgd is maar, geen lijkt geheel uitgeput Watson kom aan, leg u hier op de sofa en zie eens of ik u een slaap kan krijgen hij nam zijn viool en terwijl ik mij uitstrekte begon hij een zachte dromige melodieuze aria te spelen ongetwijfeld door hem zelf vergeïnproviseerd ik heb nog een vage herinnering van zijn door schijnende handen zijn ernstig gelaat en het oppen nedergaand van zijn strijkstok toen was het alsof ik vreedzaam op een zee van zachte harmonische donen werd voortgeschommeld tot dat ik mij in het land der dromen bevond terwijl het lieftallige gelaat van Mary Morstan op mijn neder zag einde van hoofdstuk 8 opname door Peterzin de Utrecht december 2010 hoofdstuk 9 van Sherlock Holmes de agras gehad deze LibriVox-opname behoort tot het publieke domijn opname door Peterzin Sherlock Holmes de agras gehad door Arthur Conan Doyle hoofdstuk 9 een kink in de kabel eerst laat in de naamiddag ontwaakte ik gesterk en opgevriest Sherlock Holmes had nog juist zoals ik hem gelaten had behalve dat hij tand in een boek verdiept was toen ik mij oprichte keek hij naar mij op en merkte ik dat zijn gelaat droef en onrustig stond gij hebt vast geslapen zei hij ik vreeste dat ons gesprek u wakker zou maken ik heb niets gehoord antwoordde ik heb je wat naders vernomen? ongelukkig niet ik bekend dat ik verwonderd en teleurgesteld ben ik verwachte omstreken deze tijd iets bepaald Wiggins is juist hier geweest om een rapport te brengen hij zegt dat er geen spoor van de stoomboot te vinden is dat is een schok voor mij want elk uur is van het hoogste belang kan ik iets doen? ik ben nu weder geheel in orde en volkomen tegen een nieuwe nachtwaken bestand nee wij kunnen niets doen dan wachten indien wij van huis gaan dan zou de boodschap in onze afwezigheid kunnen komen en de tijd voorlopen jij kunt doen wat jij wilt toch ik moet hier op past blijven dan zal ik even naar Cumberwall gaan en een bezoek brengen aan Mrs. Cecil Forrester zij heeft mij het gister verzocht aan Mrs. Cecil Forrester vroeg Holmes lachend wel, het spreekt vanzelf ook aan Miss Morstan zij waren verlangend om het een en ander te vernemen ik zou hem niet te veel vertellen zei Holmes vrouwen zijn nooit voorkomen te vertrouwen zelfs de beste niet ik achte het beter op deze onpillijkheid niet te antwoorden over een uur of twee zal ik terug zijn zei ik in orde veel geluk maar wat ik zeggen wil als je het toch de rivier oversteekt zou je het Toby wel terug kunnen brengen want ik geloof niet dat wij hem dans nog nodig zullen hebben ik nam het mormel dier mede en bezorgde hem met een halve soeverijn bij de oude bondwerker in Pinchin Lane in Cumberwall trof ik Miss Morstan een weinig vermoeid door het nachtelijk avontuur toch zeer verlangend naar tijding ook Mrs. Forrester was zeer nieuwsgierig ik verhaalde haar al wat wij gedaan hadden hoewel ik de akelgeden van het toneel zoveel mogelijk verzweeg of schoon ik dus de doods van Mr. Sholto mededeelde sprak ik geen woord omtrend de omstandigheden van de moord dit verhinderte geen zins dat ze het toch ten zeerste verbaasd en verschrikt waren het lijkt een roman Mrs. Forrester een slecht behandelde ledie een schat van een half miljoen een zwarte mensen-eater en een rover met een houten been en zij verdwijnen door middel van een draak of een betoverde arant en twee dolende reddars die te hulp snelle voeg de Miss Morstan er met een dankbare blik aan toe gewist Mary, u voor tuintje hangt aan de uitslag deze pogingen af ik verbeeld mij dat hij lang niet opgewondig genoeg zei betenk eens wat het moet wezen om zo rijk te zijn en de wereld aan je voeten te zien ik gevoelde een schok van vrucht in mijn hart toen ik bemerkte hoe weinig opgewondenheid het voor uitsicht aan den dag legte in tegendeel zij wierp haar vier hoofd achterover met een gebarels of de zaak haar geheel onverschillig liet ik maak mij alleen bezorgd wegens Mr.  Sadio Sholto zei de zij anders is er niets ernstigs in de gehele zaak want volgens mijn oordeel heeft hij zich uiterstriendelijk en eervol gedragen wij zijn verplicht om zijn onschuld aan het verschrikkelijke feit te bewijzen het was avond al vorigens de Kamberwolven liet en volslag het donker toen ik onze woning bereikte het boek en de pijp van mij met gezel lagen naast zijn stoel maar hij was afwezig ik kijk rond in de hopenbriefje te vinden toch er was er geen ik veronderstel dat Mr. Sherlock Holmes is uitgegaan zei ik tot Mrs. Hudson toen zij naar boven kwam om de luiker te sluiten nee, sir hij is naar zijn kamer gegaan en haar stem laatende dalen vroeg zij ernstig wilt u wel geloven, sir dat ik bang ben voor zijn gezondheid waarom, Mrs. Hudson? omdat hij zo vreem doet, sir nadat u vertrokken waard liep hij zo lang en onophoudelijk heen en weer totdat ik vermoeid was door het horen van zijn voetstap daarna hoorde ik hem in zichzelf verspreken en gromen en telkens wanneer je gescheld werd kwam hij op de overlopen riep wat is dat, Mrs. Hudson? en nu zijn hij naar zijn kamer geslopen ik hoor hem nog gestadig heen en weer lopen ik hoop dat hij niet ziek zo worden, sir ik wilde hem iets zeggen om trent een afkoelend middel maar hij draaide mij de rug toe, sir met een paar ogen dat ik nog niet weet hoe ik de kamer ben uitgekomen ik geloof niet dat hij u ernstig ongerust behoeft te maken, Mrs.  Hudson antwoordde ik ik heb hem er iets meer malen zo gezien dan heeft hij iets in zijn hoofd dat hij onrustig maakt ik tracht op onverschillige toon tegen onze brave huishoudster te spreken toch in waarheid was ik zelf niet op mijn gemak toen ik gedurende de gansen stille nacht van tijd tot tijd zijn doffe voetstap vernam en begreep hoe zijn arbeidszame geest zich tegen deze ongewenst werkloos uit verzetten aan het ontbijt, zag hij er afgemat, ontstempt en enigszins koord zich uit gij topt u te veel af, oude man zei ik ik heb u dan gansen nacht horen wandelen nee, ik kon niet slapen antwoordde hij dit helse vraagstuk verteert mij het is te veel om er zo'n onbeduidende hinderpaal gedwarsboom te worden als alle andere overwonnen zijn ik ken de mannen, de boot, alles en toch kan ik geen nieuws vernemen ik heb andere krachten aan het werk gezet en alle middelen die mij ten dienste staan aangewend de gansen rivier is aan beide zijden afgezocht maar er is geen nieuws en even min heeft Mrs. Smith iets omtrend haar echt genoot vernomen ik zal wel draad tot de conclusie komen dat zij de plaats gepoetst hebben maar dat gaat zo gemakkelijk niet of dat Mrs.  Smith ons op een verkeerd spoor heeft gebracht nee, dat geloof ik niet ik heb een onderzoek laten instellen en er bestaat werkelijk een zodanige boot kan zij ook de rivier opwaard zijn gegaan aan deze mogelijkheid heb ik ook gedacht en er wordt er iets gezocht tot Richmond in die er vandaag geen bericht komt dan ga ik er morgen zelf op uit en wel, meer om de mannen dan om de boot maar zeker zeker, wij zullen wel wat vernemen dat gebeurde echter niet wij vernamen geen woord even min van Wiggins als van andere zijden de meeste bladen bevatten berichten omtrend het drama te norwoet zij schenen met allen op de ongelukkig seddië shot tot gemunt te hebben er werden echter geen nieuwe bijzonderheden geopenbaard behalve dat de volgende dag een verhoor zou plaatsvinden ik wandelde tegen de avond naar Camberwell om onze tegenspoed aan de dames te berichten en bij mijn terugkomst vond ik Holmes zeer afgetrokken en ontstemd hij antwoorde nauwelijks op mijn vragen en hield zich de ganze avond met een schijkundige analyse bezig waarbij zoveel rook en damp ontwikkeld werd dat ik ten slotte genootzaakt was de kamer te verlaten tegen de morgen kon ik duidelijk horen dat hij nog steeds druk met zijn retorten en flesjes bezig was plotseling ontwakte ik met schrik en was verbaasd toen ik hem voor mijn lelikan zag staan gekleed als een matroos met een geoliede jas en nutz en een losse rode doek om de hals ik ga de rivier afbotsen, zeiden hij ik heb alles opnieuw overwogen en kan slechts één enkele uitweg vinden het is in elk geval waar om te beproeven ik kan u toch zeker vergezellen vroeg ik nee, jij kunt van onendig meer nutz zijn zorg jij hier wilt blijven als mijn vertegenwoordiger ik verzoek u alle brieven en telegrammen die in de loop van de dag mochten aankomen te openen en zo zich iets nieuws mocht voordoen volgens u eigen oordeel te behandelen kan ik op u rekenen zeer zeker ik weet dat jij mij geen boodschap zult kunnen doen weten want ik weet bijna zelf niet waar ik wezen zal indien het mij echt ermee loopt dan zal ik zo erg lang niet wegblijven toch, voordat ik terugkom zal ik enig nieuws van welke aarten nog vernomen hebben op het uur van het ontbijt had ik nog niets van hem vernomen toen ik echt naar de standard inkeek bevond ik dat er een nieuw gezichtspunt omtrend te zaak geopend was met betrekking tot het drama van Upper Norwood stond er hebben wij reden om te geloven dat de zaak meer ingewikkeld en geheimzinnig beloofd te worden dan oorspronkelijk verwacht werd nieuwe omstandigheden hebben aan het licht gebracht dat het totaal onmogelijk is dat Mr.  Thaddeus Schotto op enige wijze in het geval betrokken zouden zijn geweest hij en de huishouster Mrs. Burnstone werden beide gisteravond op vrije voeten gesteld men gelooft echter dat de politie een nieuwe aanwijzing omtrend te waarschuldigen heeft ontvangen en dat die verschafd zijn door Mr. Athalney Jones van Scotland Yard met al dienst al onbekende geestkracht en doorzicht men kan elk ogenblik andere inhegtenisnemingen verwachten dat is in zoveren in orde dacht ik vriend Schotto is tenminste in vrijheid ik ben benieuwd te weten waarin die nieuwe aanwijzingen kunnen bestaan hoewel dit een stereotype uitdrukking schijnt te wezen wanneer de politie een vlaater heeft gemaakt ik legde het blad op de tafel toch op hetzelfde ogenblik viel mijn ogen op een advertentie van de volgende inhoud vermist Mark Smith schipper en dienstzoon Jim verlieten de werf van Smith omstreeks 3 uur laatstleden woensdagmorgen per stoomboot Aurora zwart met twee rode strepen zwarte schoorsteen met een witte band hij die enige inlichting desbetreffende kan geven aan mrs.  Smith op de werf van Smith of in Baker Street nummer 221B wordt bij deze opgeroepen het was duidelijk dat dit homes werk was het adres Baker Street was bewijs genoeg dat het van zijn hand kwam omdat de vluchtelingen het konden lezen zonder er meer in te ontdekken dan de angst van een vrouw wegenste afwezigheid van haar echtgenoot de dag duurde mij zeer lang telkens als er op de deur werd geklopt of een zware stap werd vernomen verbeelde ik mij dat het homes was die terugkwam of dat er een antwoord op de advertentie gebracht werd ik trachtte de tijd met lezen te verdrijven maar mijn geestvermogens bepaalde zich alleen tot ons vreemd soortige vraagstuk en het niet minder raadselachtige paar dat wij achtervolgden zou mijn vriend zich niet in zijn gevolgtrekking hebben kunnen vergissen zou zijn ondernemende geest deze gewachte theorie niet op valse gegevens hebben kunnen vestigen volgens mij de mening dat hij af door de overdrijving zijn logica en het zoeken naar meer in gedikkelde en vreemd soortige verklaringen daar waar de oplossing voor de hand ligt en toch had ik zijn gedachte gang gevolgd als ik terugdacht aan de lange keten der buitengewone omstandigheden die ogen schijnlijk met alkander in strijd waren door allen in dezelfde richting uit liepen kon ik mij niet verhelen dat mocht homes ook falen in zijn theorie hij toch de enige man was die het vraagstuk praktisch zou kunnen oplossen om drie uur na de middag werd hij met geweld gescheld klonk er een gebiedende stem in het voorhuis en werd, tot mijn verbazing niemand minder bij mij binnengelaten dan Mr. Athelney Jones hij verschilde echt het tenzeerste van de volleerde mensenkenner die zo spoedig het geval van upper Norwood begrepen had hij zag er tenneer geslagen en teleurgesteld uit een goede dag, sir een goede dag, zei hij ik begrijp dat Mr.  Sherlock Holmes uit is ja, en ik kan nu niet met zekerheid zeggen wanneer hij terug komt maar misschien wil hij op hem wachten neem dan plaats en stekend zich gaar op dank u, het zal mij hopelijk niet hinderen en een whisky met soda wel nu een halfglas het is zeer heet voor de tijd van het jaar en ik heb het aardig druk gehad jij kent mijn theorie om trend dat geval te Noorwood? ik herinner mij u erin te hebben horen verklaren wel nu, ik ben verplicht geweest daarop terug te komen ik had mijn web dicht om Mr. Sherlock eens pannen, sir toen hij flap door de mazen heen wipte hij was in staat een alibi te bewijzen dat niet gelogen straft kon worden vanaf het ogenblik dat hij de kamer van zijn broeder verliebt had men hem niet uit het gezicht verloren bij gevolg kon hij het niet zijn die over de daken en door trapdeuren was binnengekomen het is een zeer duister geval en mijn roem staat er mij op het spel een weinig bijstand zou mij niet ongevallig wezen daar aan hebben wij al van tijd tot tijd behoefte, zei ik uw vriend, Mr.  Sherlock Holmes, is een bewonderend zwaardig man, sir zij op vertrouwelijke toon hij laat zich niet gemakkelijk beet nemen ik heb die jongen verschijtende zaken zien onder nemen maar ik ken haar niet in die hij niet aan het licht kon brengen zijn methode is onregelmatig en zijn theorie belicht wat te overhaast maar over het algemeen geloof ik dat hij een veelbelovend ambtenaar zou hebben kunnen worden ik heb hedenmorgen een telegram van hem mogen ontvangen waaruit ik opmaak dat hij de een of andere aanwijzing in de shotto zaken gevonden heeft zie hier hij nam het telegram met zijn zak en rijkte het mij over het was gedateerd van poppler, 12 uur en luiden hij had daar stond naar beker street in die ik nog niet terug ben, wacht mij dan ik ben op het spoor van de shotto zaken zo gij het einde ervan wilt bijwonen kunt gij ons hedenavond vergezellen dat klikt goed waarschijnlijk heeft hij de creosoot weder geroken zeiden ik oh, dan is hij ook op een dwaalspoor riep Jones met zichtbare voldoening zelfs de beste van ons worden soms uit de koers gebracht het spreekt vanzelf dat ook dit zal blijken als alarm te zijn maar als anternaarder wet ben ik verplicht geen kans te laten glippen toch, er is iemand aan de deur misschien is hij het wel er werd een zware strompelende stap op de trap vernomen als die van iemand die van tijd tot tijd naar zijn adem heigde enige keren stond hij stil alsof het klimmen hem te zwaar viel toch ten laatste bereikte hij de deur en stapte hij naar binnen zijn verscheiding stemde voorkomen met de aankondiging van zijn bezoek overheen hij was een man op leeftijd als zeeman gekleed en met hem tot aan de half dichtgeknoopte jacker zijn rug was gebogen zijn knieën knikten en hij scheent ten zeerste aanmichtig te wezen hij lundes waren op het steven gestok en heigde naar zijn adem ik kon slechts weinig van zijn gelaad zien behalve een paar heldere donkere ogen over schadoed door witte wenkbrauwen en oogharen van dezelfde kleur zijn gehele voorkomen gaf mij de indruk van een zwaardig zeevaarder die oud en behoefte geworden was wat wendst hij man vroeg ik hij keek als kind soms zich heen hees mister holms hier zeiden hij nee maar ik ben zijn vertegenwoordiger als geen boodschap voor hem hebt kunt hij mij die gerustelijk toevertrouwen ik wou het aan hem zelf zeggen antwoorden hij maar het is hetzelfde vriend is het iets omtrend te bood van mark smith ja ik weet wel waar die is en ik weet ook waar de mannen zijn en ik weet ook waar de schat is ik weet te alles van zeg het mij dan dan zal ik het hem laten weten ik wou het aan hem zelf zeggen herhaalde hij met stijf hoofdigheid zeer oude mensen eigen wel nu dan moet je op hem wachten nee nee ik wil ten plezier van een ander ging gaan ze dag opofferen als mister holms niet hier is dan moet mister holms hetzelfde maar uitvinden ik geef het niet soms jullie beide en ik wil geen woord zeggen hij strompelde naar de deur maar et al niet John's trat hem in de weg wacht even mijn vriend zei hij hij heeft belangrijke berichten en mocht dus niet heen gaan wij zullen u hier houden of jij wilt of niet totdat onze vriend terugkant nu liep de oude man zo snel hij kon naar de deur toch toen et al niet John's zijn brede rug daar tegen plaatste zag hij dat alle weerstand nutteloos was nette behandeling riep hij met zijn stok op de vloer stampend ik kom hier om en hier te spreken en gij beide die ik nog nooit in mijn leven gezien heb houden mij vast en behandelen mij op zulke wijze gij zult er niet te erger om af zijn zei de ik u u tijdverlies vergoeden zet u hier op de sofa en gezult hier niet lang behoeven te wachten hij keerde schoor voetend en grommend terug en zette zich neder met zijn gelaad in de handen John's en ik staken onze sigaren wederop en hervatten ons gesprek plotseling voornamen wij echter Holmes stem mij dunkt het gemelk wel een sigaar mocht presenteren, zei de hij wij sprongen bij de overeind daar zat Holmes en over ons te lachen Holmes gij hier waar is de oude man hier is hij antwoorden hij een handvol wit haar omhooghoudende hier is de oude man puik, oogharen, wenkbrouwen en al wat er bij behoort ik dacht wel dat ik goed vermond was maar ik verwacht er niet dat de vermomming deze proef zou doorstaan oh gij gij wat zou gij een goed acteur geweest zijn gij is achteruit of gij zo uit het werkhuis kwam en die knikkingen de knieën van je waren onbetaalbaar maar toch meende ik je oogopslag te herkennen gij ziet wel dat gij zo gemakkelijk niet bij ons weg kwam in deze vermomming heb ik de gantste dag gewerkt zei de hij zijn sigaar opstekende wele misdadigers beginnen mij reeds te kennen vooral zei dat onze vriend hier, enige der door mij gevallen op een baar maakten en daarom moet ik mij van tijd tot tijd wel een weinig vermommen heb je het gewoon in telegram ontvangen ja, deswege ben ik hier gekomen hoeveer zijt gij met de zaak gevorderd halen ze eens op niets uitgelopen ik heb twee mijne gevangenen weder moeten vrij laten en tegen twee der overige bestaat geen bewijs dat hindert niet wij zullen u er twee anderen voor in de plaats geven maar gij moet u onder mijne bevelen stellen al de officiële roem is u gegund maar gij moet de richting volgen die ik u zal aanduiden is dat afgesproken als gemee de mannen bezorgd volg erne wel nu dan zal ik in de eerste plaats een politie stoomboot nodig hebben die moet te zeven uur aan de westmens tacade zijn dat is geen bezwaar er ligt er altijd ingireed maar ik zal voor de zekerheid telefoneren vervolgens verlang ik twee sterke mannen in geval van verzet er zullen er twee of drie in de boot zijn wat meer als wij de mannen gevangen nemen zullen wij tevers de schatmachtig worden ik denk dat het voor mijn vriend hier een genoegen zou zijn om de kist naar de jonge dame te brengen wie de helft ben inhoud rechtmatig toekomt laat zij haar het eerst openen niet waar wat zijn ja dat zal mij groot genoegen zijn dat is niet volgens de letter der wet zij Jones zijn hoofd schuddend maar de gantse zaak is onregelmatig daarna moet de schat tot na het officieel onderzoek bij de autoriteiten worden gedeponeerd gewis ik zou echt er gaar naar enige bijzonderheden om trent de zaak uit de mond van johnson small selve verneemt niets beledt u mij toe te staan een onderhoud met hem te hebben tenzij hier in mijn kamer of alles onder getuigen der politie geen weet dat ik de gevallen die in mijn praktijk voorkomen te boek stel gij zei het meester van de toestand ik voor mij heb echt er nog geen bewijs gehad van het bestaan van dien Jonathan Small maar als gij hem gevangen kunt nemen zie ik niet in waarom ik u een onderhoud met hem zou weigeren dat is dus begrijpen voorkomen is er nog iets alleen dat ik er op aandring dat gij met ons blijft dineren het zal binnen een half uur gereed zijn einde van hoofd stuk 9 opname door Peter Zinn de Utrecht december 2010 hoofd stuk 10 van Sherlock Holmes de Agra Schat deze LibriVox opname behoort tot het publieke domein opname door Peter Zinn Sherlock Holmes de Agra Schat door Arthur Conan Doyle hoofd stuk 10 de dood van de mensen eten onze maaltijd was zeer gezellig als Holmes wilde kon hij aardig spreken en die avond was dit het geval hij scheen in zenuwachtig opgewonde toestanden zijn ik had er nog nooit zo buitengewoon spraakzaam aangetroffen hij sprak over allerlei onderwerpen over het toneel over oud-porcelijn over tradivariërs-fiolen over het boedisme op Ceylon en over de wapen in der toekomst al deze onderwerpen behandelende alsof hij van elk een bijzondere studie had gemaakt zijn opgewektheid beweest de reactie er laatste dagen Anthony Jones bewees buiten de dienst zaken een gezellig disgenoot te zijn en allemaal onze maaltijd deel als een echte bon vivant wat mij betreft, ik gevoelde mij verlicht wel wij het einde onze zaak naderden en de opgeruimdheid van Holmes deelden zich dus ook aan mij mede geen onze repte gedurende het diené een woord over het geval dat ons bijeen gebracht had toen de tafel was afgeruimd kijk Holmes op zijn horloosje stonden hij drie glazen met witte port een drank zeiden hij op het welslagen onze kleine expeditie en nu is het hoogtijd om te vertrekken heb je een pistool Watson mijn oude dienstrevol voor ligt in mijn lessenaar dan zou het geen goed doen die mede te nemen het kan nooit kwant op alles voorbereid te zijn ik merk dat het rijtaag voor de deur staat ik bestelde het tegen half 7 het was even over 7 en we vonden dat onze stoomboot op ons wachtte Holmes nam haar nou keurig in oog en schoon is er ook het ene van de zichtbaar teken aan waar aan men kan zien dat het een politievaartuig is ja dat groene ligt aan bakboord neem dit dan weg toen hier aan het voldaan was gingen wij aan boord en werden de touwen losgeworpen Jones, Holmes en ik zaten bij de achtersteven uit de roer, een bij de machine en twee stevige inspecteurs van politie bevonden zich op de voorplegd waarheen vroeg Jones naar de touwer, zeggen dat zij tegenover Jacobson's werf moeten aanleggen onze boot liep zeer snel wij schoten de lange linie van geladen schuiten voorbij als of deze stil lagen Holmes glimlachde met voldoening toen wij een grote stomer inhaalden en spoedig achter ons lieten hij moet in staat zijn om alles op de rivier te kunnen inhalen zeiden hij dat zal wel gaan, want er zijn niet vele boten die het van ons kunnen winnen wij zullen de aurora moeten inhalen en die heeft de naam van buitengewoon snel te lopen Tans zal ik u vertellen hoe het met de zaak gelegenis wordt geheren uit u hoe verdrietig ik was toen ik mij door zo'n kleinigheid gedwarspoemd zag ja, wel nu ik liet mijn geest volkomen rusten en verdiepte mij in een chemische analyse een van onze grootste staatslieden heeft gezegd dat verandering van bezigheden de beste rust is en dat is ook zo toen het mij gelukt was de waterstof waarmee ik mijn onledig hield op te lossen kwam ik weder op ons vraagstuk betreffenen de showtos terug en dacht de gehele zaak nog iets over mijn jongens waren zonder resultaat de rivier op en af geweest de boot lag niet bij de een of andere landingsplaats of werf en was even min teruggekeerd toch begreep ik dat hij mogelijk haar spoor kon verbergen daar zij noodzakelijk door de sluizen moest varen Tevens hield ik mij overtuigd dat deze smool al was hij nog zo geslepen daar aan vooruit niet gedacht zou hebben toen bedacht ik dat wel hij gewisse enige tijd in Londen had doorgebracht daarbij de overtuiging hadden dat hij voortdurend een waakzaam oog op Panthechery Lodge gehouden had hij is zeker enige tijd al waren hij toch slechts één dag nodig zou hebben om voor zijn vertrek orde op zijn zaken te stellen want waarom zijn er voor onderstellingen zij komen mij wel wat zwak voor ik acht het waarschijnlijker dat hij zijn zaken geregeld zal hebben alvorens hij op zijn expeditie uit ging nee, dat denk ik niet deze schuilplaats zou in geval van nood te veel waarde voor hem hebben om