Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter | Johan Been | Children's Fiction | Dutch | 4/6
voeg hij zichzelf af het was niet zonder gevaar van zich heel bloot te geven om dit te onderzoeken snapte hij feritas, dan zou dit aanleiding geven tot een grote verwarring kom, dacht paddeltje als je vooruit over allerlei dingen gaat seuren heb je kans dat je 3-mal in de narigheid zit eerst vooruit, dan op het ogenblik zelf en eindelijk na de hand van spijt dat je gezeurd hebt maar omdat ik toch spijt zou hebben als ik nu niet eens in het hokje gekeken had valt het laatste eigenlijk weg wil ik geen zagarijn hebben en wat er gebeuren zal als ik de senior snap op het luistervinkje spelen nu, dan zal ik me wel uitzien te redden toch nam hij de nodige omzichtigheid in acht eerst liep hij een paar gangen om bij welke gelegenheid hij opnieuw bemerkte dat men hem misschien te ontwijken nu eventueel, hielp hem dit te goed in de uitvoering van zijn plan dan dat hij het zich voor het ogenblik zou aangetrokken hij behoefde zich slechts te vertonen of de lieden die heel aan het eind van een gang hem zij gaan aankomen in de andere wijze dat zij wegkwamen meestal door zich potweg om te wenden en op hun schreden terug te keren een rare manier om iemand zijn vrije uurtjes op te vroliken brom de paddeltje ik lijk wel een weerwolf nu, als ik ze dan maar uit de gang van het kijk als je weg kan jagen, zal het men zorg zijn wat ze aan me zien in dit opzicht werd zijn wens vervuld niet dadelijk eventueel ging hij in het kamertje om er zeker van te zijn dat men hem niet bespiede kon liep hij een paar maal de gang op beneer toen hij er secuur zeker van kon zijn dat zich niemand in de omtrek bevond beproefde hij de deur van het vertrekje zachtjes open te duwen hij had het gerust wat harder kunnen doen en zelfs zeer hard want de deur gaf niet mee ze was gesloten aha, dacht hij feritas is er niet meer in dat is de minste één ding waarvan ik zeker kan zijn hij was zeer in zijn schrik met die ontdekking weet je wat, dacht hij nu ga ik dadelijk naar de cel waarin meo's ligt onder voorwensel van zijn zeemansplinje te brengen en moeten we samen iets met elkaar spreken dan moet ik de arme jongen wel wakker maken maar in vrede ik dien toch spoedig te weten wat er eigenlijk komt doen en wat de boodschap van de oude inhoud en dan een goede afspraak maken dat spreekt hij was op het punt van zich naar de wachtkamer de gevangenbewaarders te begeven om de klederen van meo's te halen toen een nieuw opdenkbeeld hem stildeed staan wanneer hij met die klederen naar de cel van meo's ging kon misschien de sipier in opdacht van feritas zich snel naar dit vertrekje begeven om een gesprek af te luisteren en daarna getrouwelijk over te brieven het streed wel met het ronde karakter van de zeemansjongen om van het ene wan trouwen en het andere te vervallen maar werkelijk men kon hier niet te voorzichtig zijn als hij zelf eens in dit vertrekje kon komen de gehoorbuis kapot snijden en op de een of andere wijze het kijkgaatje onbruikbaar maken of eigenlijk alleen die gehoorbuis met de rug naar de gevaarlijke kant gekeerd kon hij er nog altijd op een fluisterende toon een vertrouwelijk gesprek met meo's hebben zulk een gesprek was noodzakelijk beiden moesten weten waaraan ze zich te houden en hoe ze zich te gedragen hadden dag hoe in dat vertrekje door hem als het kijkkastje bedietelt te komen de sleutel zou in de wachtkamer der bewaarders puristen tenzij feritas hem in de zak had paddeltje begon nu het slot te onderzoeken om ongeveer te kunnen schatten hoe groot de baard van de sleutel zou moeten zijn want er was vast van plan die op een of andere wijze te bemachtigen bij dit onderzoek kwam hij tot de ontdekking dat dit slot eigenlijk meer in schijn dan in wezen bestond hij had zijn pink in het gat willen steken maar bemerkte tot zijn verwondering dat hij tegen een plaat stoot hij probeerde het nu met zijn mes en het bleek hem dat het slot of dicht was gegoten of er van de aanvang af slechts voor de vorm was aangebracht de rommels gromde paddeltje die senior feritas is door een kijkkastje geweest als er geen slot is kun je ook niet door het sleutelgaatje heenkruipen hoe kwam hij er dan in hij bleef voelen en tasten naar een geheim slot maar omdat er zoiets niet aanwezig was moest hij zijn pogingen wel opgeven dat wil zeggen paddeltje gaf zijn onderzoekingstocht naar een slot op maar we weten het, hij was van aard veel te nieuwsgierig om maar het beeldje dadelijk bij neer te leggen en nu vooral was zijn nieuwsgierigheid opgewekt weet je wat ik denk mondelde hij bij zichzelf dat er net als bij die voetboeien waarvan ik daar pas mijn camera te verlost heb dat hij niet in het spel zijn hier of daar is zeker een uitstekseltje maar ze kunnen dat even goed boven als onderaan geplaatst hebben als ik dat morgenochtend tijd had zou ik het misschien nog niet vinden weet je wat, laat ik de deur eens goed bekijken ik heb nogal kostelijke ogen hij stond juist in de schaduw van een rond luchtgat dat hoog en de muur enigszins schuim tegenover de deur aangebracht was hij ging nu aan de andere zijde staan en gaf zijn ogen goed de kost toch zonder dat hij iets bijzonders ontdekte er waren koppel genoeg op van grote spijkers en allerlei andere verhevenheden welke men aan een zware deur opmerkt maar het een leek al even onschuldig als het andere een ogenblik dacht hij aan op al die knoppen en verhevenheden te drukken of aan te trekken, maar hij maanden zichzelf tot kant aan en mopperde hij het ledigste van het geval is nog wel dat ze me hier ieder ogenblik kunnen snappen als iemand me hier voor die deur opmerkt alle pogingen opgeven en juist dat wil ik niet te drommel, heb ik mijn pink daarom zo'n pijn aan het zogenaamde slot gedaan om eindelijk de boel toch te moeten opgeven omwillekeurig bracht hij zijn pink onder het licht van het hoge venster gat om eens even te kijken of zijn haaienvel gelijk hij altijd beweerde te hebben er ook voor dit mal goed afgekomen was Sacker 3, zei hij wat is het hier een vuile boel want de zinnelijke zeeman zag zijn pink vol stof vastgekomen nu, je kunt wel zien dat de nauwe van ons hier geen basis glimlacht hij, wat zou die zijn matroosjes de boel laten schroppen en nu keek hij weer naar de deur toch nu om te zien hoe vol stof en vuil ze zat hij wilde gaan mopperen over het gebrek aan zindelijkheid bij de zuidelingen een gebrek dat in de allereerste plaats een Nederlands zeeman in het oog moet vallen toen hij ineens vol opmerksamheid werd hij zag toch overal de sporen waar hij met de vingers de deur had aangeraakt vooral bij het zogenaamde slot was het daar natuurlijk vol van hoe jammer dat ik dit gedaan heb dacht hij, want anders kan ik precies zien waarvir het als de deur met zijn vingers heeft aangeraakt als dat net bij het slot is geweest is het spoor voor mij verloren toch begon hij nu in dit opzicht de deur aan een nauwlettend onderzoek te onderwerpen hij redeneerde voor zichzelf dat alle kans nog niet verkeken was de maker van de geheime sluiting de aanbrenging daarvan vrijwaarschijnlijk de onttrek van het slot vermeden hebben omdat het voor de hand lag dat ieder die een poging wilde wagen om de deur geopend te krijgen juist op die plaats het eerst zou zoeken niet lang had hij gezocht of hij weer hield met moeite een kreeg van blijdschap beneden aan de deur toch ontdekte zijn ogen sporen van vinger indrukken hij knielde op de grond bekeek heel lang die plaats en ja daar ontdekte hij een spijkerknop hij drukte erop uit alle macht toch zonder uitwerking daarop trokken hij eraan met gelijke uitslag wat hem even wel hoop gaf was de onstandigheid dat hij gevoelde hoe de spijkerkop niet geheel onbeweegelijk bleef onder zijn poging weer trokken haar hard aan en gaf dadelijk daarop een stevige duw er knapt iets en toen hij tegen de deur stoten draaide deze langzaam op haar hengsels open met één sprong was paddeltje op de been en schoot het vertrekje binnen toen hij de deur achter zich sloot onderweerp hij haar aan de binnenkant aan een nauwlettend onderzoek want hij had geen plan zich in een levend graf op te sluiten daar behoeft hij ook niet beweest voor te zijn hij ontdekte hoe door de veer een hefpoompje in werking werd gebracht welke deze beweging op een grotere overbracht waardoor met een paar stevige grendels de deur aan de binnenkant werd gesloten men kon aan die binnenkant dus zeer gemakkelijk de deur zowel openen als sluiten hij moest bevinden het was goed dat hij van de aanwezigheid kennis doeg anders had hij het werkelijk niet ontdekt nu maakte hij door het verschuiven van een gedeelte in de houten wand de kleine opening zichtbaar en kon niet nalaten er dadelijk de proef van te nemen ja, daar zag hij duidelijk zijn maat op de matras liggen slapende dat het een hele tour zou wezen en bakker te krijgen trouwens, alles in die cel was van hieruit zo duidelijk zichtbaar alsof hij naar in stond makkig daar in een geruste slaap te zien liggen hij haalt al wat beter te doen dan daar aan zijn tijd verspennen hij moest er vooral voor zorgen dat men hem niet ging missen en het voornaamste was nu wel de gehoorbuis door te snijden hij zocht daarnaar, toch kon hij niet er stond vinden Veritas had hij zeker op de een of andere wijze verborgen opletten, kreeg hij in de omtrek van de plaats waar hij haar gezien had en ontdekte toen dicht bij de la gezoldering een rigel dadelijk tastte hij met de vingers daarop en vond inderdaad het gezochten even bracht hij het aan het oor inderdaad, hij hoorde de enigszins snorkende ademhaling van Larameo is duidelijk of hij vlak bij hem stond ook deze proef nam hij slechts even toen snijd hij met zijn matrozenmes de buis door en leidde stukken heel zorgvuldig weer op de rigel zie zo, dacht hij, terwijl hij het gedeelte van de wand weer voor het kijkhaatje schoof het voornaamste is, dat ze ons niet horen het kijkend zal ze niet veel wijzer maken daar zal ik wel verzorgen hij wilde nu het vertrekje verlaten maar vond het toch beter nog even zijn ogen de kosten geven dat ging nu in één moeite door daar trok het zijn aandacht dat de rigel waarop de nu stukgesneden gehoorbuis lag ook aan de zijwand doorliep met zijn vingers tastte hij heel die rigel af en tot zijn grote verbazing voelde hij aan het einde ervan dus in de hoek die de zijwand met de voorkant maakte een tweede gehoorbuis dadelijk bracht hij ze aan zijn oor ja, vannacht moeten de op of onder hoorde hij op zachte toon een stem in de Italiaanse taal zeggen tegelijkertijd vernam hij een geluid als het krassen van staal op ijzig en een zacht gering kink dat hem niet onbekend voorkwam wat zou dat zijn? wél ik durf werden dat deze buis in betrekking staat met de rustplaats der slaven dan heeft die slimme veritas ook mijn eerste ontmoeting met meewis afgeluisterd gelukje dat die oorlijke meewis net deed of hij van zichzelf een viel nu, dat zal hij ook niet zelf verzonnen hebben maar zou veritas het ook gezien hebben even als bij de achterwand petaste hij ook hier het aangebrachte houtwerk en ja, haast onhoorbaar zacht bewogen er zich een gedeelte van en een kijkgaatje werd zichtbaar waarvoor paddeltje dadelijk het oog bracht zijn onderstelling was juist geweest hij overzachtde hem bekende rustplaats met een duidelijkheid waarover hij zich nog kon verwonderen wat hem al dadelijk trof was dat die plaats vol was van lieden, zoals slaven als opzichters enige daar laatsten waren bezig de ketens ter slaven door te vijden een verbazend lastig en vooral langdurig werk enkele slaven waren verlost hoewel de ijzeren ringen om hun voeten gebleven waren dat is wel lastig voor jullie hoorde paddeltje een opzichter zeggen maar je kunt nu in elk geval lopen en als we overwonnen hebben, zal de smid dat werkje wel verder klaren wat segende paddeltje nu zijn inval en vooral zijn volhouden om meer met het Italiaanse taal bekend te worden want de gesprekken werden daarin gevoerd wel versond hij niet alles maar toch zoveel om te begrijpen dat het tegen de nacht een groot oproer werd voorbereid hij ontdekte ook dat men in betrekking stond tot de vrijbuiters in de koloni tenminste tot het grootste gedeelte van hen want hij hoorde van enkele getrouwen gewagen vooral scheen mij het begrepen te hebben op de woning en de bezittingen van Il Capitano die ontzeggelijke schatten moest bezitten toch waarvan men de bergplaat niet wist met grote verbittering sprak men over hem en dat men hem wel zou weten te dwingen die bergplaats aan te wijzen als men hem maar in handen had hem en zijn kind met ontzetting hoorde paddeltje dat men door zijn dochtertje wel geloofde de gehate meester te noodzakend tot alles wat men van hem verlangde te weten en daarna, zo uit de men op woestoon zouden ze al hun smarten en al hun veeljarige ellende vreken op de medogeloze hoofdman wiens tijdig erachtige vreedheid men met woekig aan hem zelf en zijn kind en zijn getrouwen zou terugbetalen onder die getrouwen werd ook paddeltje gerekenend met de uiterste verbazing moest hij dit vernemen hij die dag in dag uit in de onmiddellijke nabijheid van Il Capitano verkeerde die als een grotere broer met iets dochtertje omging een eigen vertrek had in het herenhuis en in grote vriendschap met ferriters leefde hij die hun de raadsman en de vertrouweling van de hoofdman leek moest wel een grote invloed oefenen op hun heer en meester dat die invloed een zeer ongunstige was daarvan waren ze ten diepste overtuigd want een verandering ten kwade in de wijze waarop Il Capitano hen bestuurde dagtekende van paddeltjes aankomst in de kolonie eerst had de scheepsjongen maar niet kunnen begrijpen over wie ze toch met zoveel haat spraken wie is dat toch die noordse melkmeil zou druk hebben en in wiens schoenen ik niet graag zou willen staan voeg hij zichzelf af maar toen het hem duidelijk werd dat ze met die naam niemand anders dan hem bedoelden kon hij om zulke een zotte vergissing toch niet lachen daar hij begon in te zien hoe gevaarlijk zijn voor hem was hij luisterde nu zoveel mogelijk nog opletten er toe uit dat hun leed gedaan dat ze ferriters niet hier hadden kunnen houden maar het was nog helder dag en ze waren nog niet zeker van al de wachters in de nacht gereed zijn voor de opstand zorgvuldig moest ervoor gezorgd worden dat men op het herenhuis niet de geringste argwaan opvatten men kende de meestig wist dat hij van handelen een aanpak in hield en dat hij door zijn nooit falend overwicht niet alleen elk begin van tegenstand in zijn onmiddelijke omgeving daar stond zou onderdrukken maar ook, gelijk meer geschiet was de tegenstanders of muiters in vuurige volgelingen en medestrijders veranderen kon want in ogenblikken van gevaar was er geen geïnvloed van hem uit dan zou alles ten slotte neerkomen op een worsteling van de landslaven om hun vrijheid een worsteling waarvan reeds vooruit de uitslag te berekenen viel omdat zij toch eigenlijk afgewerkte lieden waren en door gewoonte gemakkelijk weer tot de toestand van gehoorzaamheid en onderwerping tegebracht konden worden nee, die slaven deugde niet voor strijders wel voor brandstichters moordenaars en moegste vrekers van een treurig lot bandelozen en losgelatenen als zij zouden zijn in de letterlijke en figuurlijke betekenis deze woorden daarom moest alles hier stil, doodstil in zijn werk gaan daarom had men veritas ongedeerd laten vertrekken maar die noordse melkmeil was in de val die zou toch volgens de gewoonte niet eer met de pasbevrijde slaaf vertrekken voordat het nacht geworden was wel nu, men zou zorgen dat hij die docht niet behoefte te maken de pasverloste slaaf zou men het in de keus geven mee te doen of anders korter met hem te maken toch met de noordse melkmeil zou men afrekenen als het waren op afbetaling van al de ellende die men van zijn meeste geleden had de ezel gereinste en opzichtig hij heeft nog de ongelooflijke domheid begaan ons het wachtwoord voor deze avond in handen te spelen hoe dat zo? voeg men met belangstelling wel, hij was daar straks aan de achterdeur ik kon natuurlijk niet weten wie zich daar bevond en of er soms iemand der onzin verlangde toegelaten te worden de afspraak zei ik, liberta en vroeg daarop het parool als antwoord ja, dat had natuurlijk vitoria moeten luiden viel hem een ander in de reden riep men van aller kanten spreek toch het wachtwoord niet onnodig uit kom, kom, we zijn niet toch lauter onder vrienden dat is waar, maar denk erom de muren kunnen oren hebben de onvoorzichtige pruttelden nog wat tegen maar de aandacht werd weer geheel van hem afgeleid doordat men aan de eerste spreker verzocht voort te gaan met wat hij te vertellen had nu dan al dus vol dt's aan het algemeen verlangen op dat woord liberta kreeg ik geen antwoord, maar wel op mijn vraag naar het parool je weet hoe de gewoonte bij de vrijbuiters in de kolonie is de schildwachten roepen je aan en vergen dan het wachtwoord dat elke avond anders is wel nu, de snuggere maat achter de deur gaf hij op dadelijk antwoord hij kon dus niemand anders dan die noordse melkmaal zijn omdat hij aangewezen is om de slaaf naar de kolonie te brengen wat hij wel nooit doen zal riep men van verschillende kanten daar kun je zeker van zijn rieper 1 die de leiding schint te hebben en zich wendende tot de eerste spreker vroeg hij en heb je dat wachtwoord goed verstaan zeker, het luid Spiranze Spiranze een prachtig mooi voorteken voor ons, riep men uit want alle hoop hebben wij in deze nacht te slagen maar waagt een ander schuchter te vragen wat hebben wij aan dat wachtwoord veel, bestiste de leider wanneer wij hier met de noordse melkmaal afgerekend hebben steken we de bol in brand riep en derde op woestetoon uit dat zou wel domsten wezen wat je doen kon, snoude de leider de vlam zou de nacht helemaal bloedrood kleuren en uren ver in de omtrek zou men het zien prachtige waarschuwing voor Ildikretto om op zijn hoede te zijn we kunnen verzinnen dat is waar, maar we zouden het verblijf waarin we zoveel geleden hebben toch zo graag in brand steken welke heros dat mag je doen maar niet eer voordat je daartoe het zijn ontvangt en dat zijn? zal de bloedrode hemel zijn boven het herenhuis als dat brand kunnen de achtergeblevenen hier hun hart ophalen maar we willen hier niet achterblijven we willen mee naar het huis van Ildikretto en zijn beuren doodmartelen en naar zijn schatten zoeken dat zal gebeuren door hen die ik daartoe zal aanwijzen we mogen een belij gebouw als dit niet onbewaakt achterlaten want wie verzekert jullie dat niet juist hier die schatten verborgen zijn en dat juist daarom in de verwarring il capitano of enkele zijn er getrouwen niet door geheimen gangen ontsnappen en hierheen hun toevlucht nemen zullen ja, dat is waar daarom vocht je stip mijn bevelen op ik zal aanwijzen wie hier moet blijven waar het ook de meest afgetoppten zal nemen die frisser van krachten zijn of jonger zullen mij volgen en wij, wij zullen juist gebruik van het wachtwoord maken om op de meest gemakkelijke wijze door de kring der schildwachten te breken en zo de plaats te bereiken waar de wapens en het buskruid bewaard worden al dus gewapend kunnen wij die schildwachten in de rug aanvallen en doden en vervolgens op de invoudigste wijzer ter wereld ons verenigen met de opstellingen onder de vrijbuiters terwijl wij ook zullen zorgen dat hierheen een gedeelte die wapen en van het buskruid gebracht wordt ongewapend ben je niets gewapend kan zelfs een afgewerkte slaaf een geducht krijgen worden men begon een gejuich aan te heffen dat er geradelijk door de leidig onderdrukt werd donkoppen, zie je de zon niet schijnen? nog is het dag de laatste dag van Iltikretto de laatste dag ook van je ellende zolang de zon aan de himmel staat je slaaf, machteloze onderworpelling van een vreed en niet of niemand ontziend meester juichen zullen we, maar eerst dan wanneer de hemel bloedrood is van de brand die het vreugde vuur voor je vrijheid zal zijn. Flux werkt nu aan je bevrijding door de veil over de voetboeien te laten gaan nu volgt er een betrekkelijke stilte waarin weer sneerpend het geluid werd gehoord van de krassende veil op het ijzig. 