Negerhut | Harriet Beecher Stowe | Literary Fiction | Book | Dutch | 1/17
Oude om Peter heeft verleden week twee poten die oude stoel afgevongen, merkte Moses aan. Loop heen. Ik geloof zeker dat Gijs er afgebroken hebt, zeiden zijn moeder. O, hij kan nog wel staan als hij maar vlak tegen de muur wordt gezet. Dan moet om Peter er niet op gaan zitten omdat hij altijd hobbelt als hij aan het zingen komt, zeiden Peter. Laatst hobbelde, hij bijna de gehele kamer door. Doe, laat mij er dan op zitten, veel Moses er op in. He, dan begint hij. Komt heiligen aan zondaars en dan tuimelt hij om ver. Moses boodste, de neusklank, des oudenmans, zeer getrouw na en liet zich op de grond vallen om een voorbeeld van de verwachte grap te geven. Kom, wees ordentelijk, zei Tante Chloé. Schaamt ga je niet. De jonge herchors lachte echter met de kleine zwarte deugniet mede en verklaarde volmond dat het Moses een platje was zodat er moederlijke vermaning weinig baten. Wel, oude man, zei de Tante Chloé, dan moeten wij de vaartjes maar weer nemen. Binnen gerold. En nadat deze met stenen waren vastgezet, legde men er planken dwars overheen. Met deze toestel beneven ze het omkerend van enige tobben en emmers en het plaatsen der vrackerstoelen waren de toeverijtselen voldooid. De jonge herchors in het zulke heerlijk lezer zei de Tante Chloé nu Zeker zal hij willen blijven om voor ons te lezen. Dat zou zoveel stichtelijker zijn. George gaf bereid willig zijn toestemming. Want een jongen is altijd gereed voor iets dat hem tot een persoon van gewicht maakt. Weldra werd het vertrek gevuld met een zeer gemengde vergadering van de Grijze Patriarch van tachtig jaren tot het jonge meisje en de knap van vijftien. Men had een onschuldig praatje over allerlei onderwerpen Zoals waar oude Tante Sallie haar nieuwe rode hoofddoek had gekregen. En aan wie mevrouw Lizzie haar Mussolini Japan zou geven. Als zij haar nieuwe zijde had laten maken. En hoe de jonge her Shelby een bruin veulen zou kopen dat de statie van het huishouden zou vergroten. Enige aanwezigen behoorde tot familie in de nabijheid en bracht de enige belangrijke berichten mede aan gaande het zeggen en doen in huis en op het goed. Die evenvaardig hond gingen als dezelfde soort van kleine munt in hogere kringen doet. Na een poosje begon het zingen tot blijkbaar genoegen van alle aanwezigen.  Zelfs de lelijke gewoonte om door de neus te zingen kon de indruk er inderdaad fraaie stemmen en de tegelijk wilde en levendige melodien niet bederven. De woorden waren somtijds de gewone welbekende liederen die in de kerk in het rondgezongen werden. Maar hadden ook somtijds een meer dwepende toon en waren bij veldpredicatien gehoord en aangeleerd. Het koor van één der liederen luidde als volgt en werd met bijzondere kracht een stichting gezongen. Sterven op het slagveld sterven op het slagveld heerlijkheid in mijn ziel. In een andige liefdkooslied werden dickwels de woorden eraald. Ik ga nu naar de heerlijkheid. Gaat mij met mij mee. Ziet jij de Engelen niet wenken naar de heilige steen. Ziet jij niet de gouden muren waar de dag zal duren. Er waren nog andere waarin gedurig melding werd gemaakt van de Jordaans, de Velde, Kanaans en het nieuwe Jouslem. Want het hartstochtelijke gemoet de Sneegers schept vooral behagen in levendige schilderachtige voorstellingen en uitdrukkingen. En terwijl zij zongen begon sommige te lachen andere te schrijden en sommige klapten in de handen of drukt in een kander van het land. Als hadden zij de overzijde der rivier reedsbereikt. Verschillende vermaningen en verhalen van bevindingen volgden daarop. Telkens weder met zingen afgewisseld. Een oude vrouw die al lang niet meer werken kon maar als een soort van chroniek van het verleden werd geëerd stond op en op haar stok leundende zij zij wel kinderen. Wel. Ik ben machtig blijden u alle nog eens te zien en te horen omdat ik niet weet wanneer ik naar de heerlijkheid zal gegaan zijn maar ik heb mij geheel klaar gemaakt kinderen. Het is alsof ik mijn pakje al gemaakt had en mijn hoed op. Zo wachtende tot de postwagen langskomt ik ging naar huis. Sontijds in de nacht denk ik dat ik de wielen al hoor ratelen en al die tijd zie ik uit. Weest ook maar gereed want ik zeg u allen kinderen en daarbij stamt tezij met haar stok op de vloer dat die heerlijkheid een machtig ding is. Het is een machtig ding kinderen gij weet er nog niets van en het is wonderbaar en de oude vrouw zetten zich wedernedig overstelt van aandoening en met een stroom van tranen terwijl de gehele kring aanhief. Oh kanaan schoon kanaan ik ga naar het land van kanaan.  De jonge heer George was daarna op verzoek de laatste hoofdstukender openbaring. Dikwels gestoord door zulke uitroepingen als dat zijn de beloften nu. Hoor dat nu eens denk daar eens aan zal dat alles zeker komen George die een schandere jongen was en door zijn moeder wel in godsdiensten gezaken onderwezen werd volgde er nu hij zich een voorwerp van algemene bewondering zag van tijd tot tijd enige aanmerkingen tussen met een lovelijke ernst en in het deftigheid waarvoor hij door de jongen bewonderd en door de oudend gezegend werd. Algemeen zeiden men dat een dominee niet beter kon uitleggen dan hij deed en dat het waarlijk verbazend was. Omtom werd in de onttrek voor een soort patriarch gehouden daar hij zeer geregeld leefde en zijn geest zowel krachtiger dan hij beschaafd was dan die zijn er makkers. Zag men met eerbied als een leraar en voorganger tot hem op en het eenvoudige hartelijke en oprecht zijn vermadingen had zelfs mensen van betere opvoeding kunnen stichten maar het was vooral in het bidden dat hij uitmuntte niets kon de treffende vervoudigheid en de kinderlijke ernst overtrevend van zijn gebed in de taal de heilige schrift gekleed welke hem zo eigen was geworden dat zij hem van de lippen schenkt de vloeien zonder dat hij zelf het wist zo sterk werkde zijn gebed altijd op het rotstiendste gevoel zijn al hoorders dat er dik was gevaar schenkt te bestaan dat het geheel onhoorbaar zou worden overvloed van uitropingen die overal om hem heen uitbarsten terwijl dit toneel in de hut van de dinnaplaats had had men in de woning van zijn meester van een geheel ander getuigen kunnen zijn de handelaar en mr. 