Interview met Chantal Vergouw, CEO Interpolis
Je bent directievoorzitter van Interpolis, grote werkgever hier in de regio. Ik wil graag met je praten over de universiteit, samenwerking met de universiteit. Hoe is die op dit moment? De universiteit is echt voor ons een bekende partner, is ook een kenniscentrum. Dus we komen elkaar eigenlijk heel veel tegen. In Brabant, zoals ik het ook herkennen, is de universiteit overal vertegenwoordigd. In allerlei chemia. Soms is die rol duidelijk, maar soms ook wat onduidelijker. En op dit moment werken we vooral samen op specifieke topics. Bijvoorbeeld op mindlabs, maar ook als er een specifiek vraagstuk is. En wij denken dat er iemand beschikbaar is die daar verstand van heeft. Bijvoorbeeld mag je iets zit scoren of ton wil tragen, dan maken we contact. En die contacten liggen daar ook. Dus die zijn al makkelijk gemaakt. Op structureelere basis, dat we echt ook grote thema's vastpakken en commitment-tonen met elkaar. Omdat de komende jaren samen met nog andere verder te brengen, dat is nog minder... Het is dan wel redelijk adhoek. En dat gebeurt dan wel via mindlabs, maar dat zal wat jou betreft wat meer structureel mogen zijn. Ja, het is nu in mindlabs en ook op incidentele basis raken we elkaar aan. Nogmaals, omdat zijn kennisinstitutes zijn en wij soms kennis nodig hebben, bijvoorbeeld over gedrag. Omdat wij echt ook een partij zijn die heel erg zit op preventie bijvoorbeeld. En awareness op grote thema's willen creëren, dan is, laten we zeggen, de capabilities in de expertise om dat in te brengen, dan is het lijntje snel gelegd. Dus dat is weer die netwerkregio. Dat iedereen op zijn eigen eiland zit. Maar het is niet zo dat wij samen vanuit ondernemingen, onderwijs, overheid... een structureel overleg met elkaar hebben waarbij we zeggen, welke grote fricties in de samenleving, in de regio zien we nou. Waarbij wij schouder aan schouder met elkaar dat willen oplossen en allemaal onze skills inbrengen, of onze perspectieven of onze belangen. Daar zou, wat mij betreft de Universiteit, een mooie spin in het webrol kunnen vervullen. Ik denk dat... Ja, zij zijn de hoeder van kennis en het verderbrengen van kennis, maar ook dat de mensen die daar worden opgeleid ergens een baan vinden, en hopelijk ook in de regio. Dus in die zin zou je ook...  zou ik dat een logische rol voor de Universiteit vinden? Dat voorzien je echt dan voor 2027, dan bestaat de Universiteit 100 jaar. Spin in het web, zeg je al, maar hoe moet dat dan concreet uitzien? Nou ja, ik zie het een beetje als het trend hier in ieder geval in het bedrijfsleven heel aangaande is. Dat is het bekende term, misschien het agile werken, of wij noemen dat ook wel bistef ops teams, waar eigenlijk de hele keten vertegenwoordigd is. En je leidt mensen op, omdat je ze wil verrijken, maar ook omdat ze hopelijk iets met die kennis gaan doen. En dus is het zo, dus niemand heeft er wat aan om, laten we zeggen, opgesloten in een hok, vier jaar heel veel is een brein te stoppen, maar er vervolgens niks mee te kunnen. En ik denk dat wij, al was het net als de Universiteit, al wel door de oogaren heen zien, dat de banen van vandaag zijn niet de banen van morgen. En heel veel werk wat wij hebben wordt eigenlijk overgenomen door technologie en door data en door artificial intelligence. Nou, ik denk dat de Universiteit van Tilburg, voor zover ik er op zicht op heb, heb een enorme kwaliteit aan studenten afleverd op het riet van data. Maar goed, iedereen springt op die studenten. Dus het zou best iets zijn, en dat bedoel ik met die keten samenwerken, als de Universiteit van Tilburg zegt, we leiden mensen op, we willen de beste data-engineers van Nederland opleiden. Maar we zouden het, ik hoop eigenlijk dat Brabant een klein streepje voor heeft in Tilburg, wat zouden we het fijn vinden als die studenten ook hier in de regio landen, en hier dus ook in de regio, de toegevoegde waarde bij de werkgevers gaan tonen. Want dit zijn ook de werkgevers die ervoor zorgen dat deze stad leeft, dat hier arbeidsparticipatie is, dat hier het algemene inkomen, daar heeft de overheid ook een belang bij, dat bewoners van Tilburg hier ook werk kunnen vinden. En dus niet arbeids- en migranten worden naar dat dit een soort slaapstand wordt. En ook in de universiteit een heel belangrijke bijdrage aanleven.  Zeg je nu eigenlijk dat je op dit moment als grote werkgever in de regio te weinig profijt hebt van het feit dat hier die universiteit in Tilburg zit, dat er te weinig studenten uiteindelijk bij jou terechtkomen, te weinig talent? Ja, ik denk het wel. En dat is niet de schuld van de universiteit, of de schuld van interpose. Ze heeft ook te maken met dat je ziet dat de regio Amsterdam heeft een magnetische aantrengingskracht op mensen. En je ziet natuurlijk heel vaak, in Groningen ook zijn echt van die studentensteden, maar zodra die diploma binnen is, dan gaat ze naar daar waar het vertier is en waar de grote werkgever zit. Nou, wij zijn denk ik een grote werkgever. We zijn eigenlijk een dienstverlener en bestaan bij de gratie van data. Ik zou het helemaal niet gek vinden als wij betrokken zouden worden en niet als enige, maar gewoon als een participant om samen na te denken over de banen van de toekomst waar we voor opleiden. Hoe zorgen we nou dat we, met de technologie die we hebben, zou je eigenlijk verwachten dat we niet studenten krijgen van één studierichting, maar dat dat veel meer gepersonaliseerd onderwijs wordt, waardoor je ook veel meer kunt tweaken. Ik zou bijna al willen zeggen, ik weet al ongeveer met onze strategie waar het in 2025 naartoe gaat. Dus ik kan bijna al een baan garantie afgeven voor iemand die vandaag start met studeren. Maar dan moeten we wel even goed samen tweaken. En ik denk dus dat de technologie ons ook in staat stelt om dat te doen samen. Maar eigenlijk verbaas ik me een beetje, want ik zou denken, waarom gebeurt dit nog niet? Je bent grote werkgever, je hebt de universiteit met ontzettend veel kennis, je hebt heel veel talent, maar waarom is die koppeling er nog niet? Waar gaat dat op dit moment dan mis? Nou, ik denk dat er wel verbindingen zijn, ik denk dat wij heel veel proberen gebruik te maken van kennis. En dat vind ik ook echt een groot goed van de universiteit van Tilburg. Is dat wij heel erg rijk en generus zijn met hun kennis. Dus dat vind ik wel echt voor Tilburg, maar ook voor Brabant. Dat is echt een netwerkregio. Dus het is niet voor wat hoort het.  Mensen snappen gewoon dat je dingen deelt en kennis ook deelt. Dat wel weer ergens een keer terugkomt. En wij doen ook... Ja, een concrete opleiding. Ja, dus eigenlijk de matchmaking die ik net beschrijf. Dus wij hebben wel degelijk allerlei gelegenheden om als werkgever onszelf te presenteren, om iets te vertellen over wie we zijn. Maar dat is toch een beetje een soort van reclamespot. Wel wat natuurlijk uniek zou zijn is, ga vandaag even doordenken. En ik heb de precies uitvoering niet in beeld, maar dat je zegt van, hey, als je vandaag op deze opleiding bij Tilburg, in Tilburg, op Tilburg University, zeg maar, start, dan hebben wij al een stageplaats voor je geregeld. En wij hebben ook al geregeld dat je in potentie een jobgarantie hebt op deze en deze plekken. Nou ja, dat zou natuurlijk, dan onderscheid je ook qua universiteit weer. Van andere universiteiten die zeggen, hartstikke bedankt voor de afgelopen vier jaar. Dat is een succes in het leven. Maar als ik jou zo hoor, ben jij wel een vrouw die dat ooit alles ergens heeft aangekaart om het op die manier te doen. Ik ben zelfs een student geweest, ik heb zelf alle kansen aangegeven om echte stage te gaan lopen en op die manier toch ook de koppeling te maken met een bedrijfslever. Maar dat is bij een universiteit niet vanzelfsprekend. Voel je dat ook bij Tilburg University, dat dat nog niet in het DNA zit om het op die manier te doen? Ik denk dat we, kennisdelen op allerlei manieren heel erg in het DNA zit. Maar dat het aftappen en de keten besturen en dat ook die verantwoordelijkheid voelen om die keten tussen overheid, onderneming, ik noem maar even de drie o's en onderwijs echt te besturen en de grote vraagstukken in een regio samen op te lossen. En dat dat dus ook niet alleen maar kennis vraagt van een bepaald onderwerp, dat dat nog wel een rol is nou ik noem het ook maar even de co-creëerende rol, dat is iets waar de universiteit nog, laten we zeggen wat mij betreft nog meer rol in van mij zou mogen pakken. Ik kan me ook voorstellen dat de universiteit zegt die rol kan jij ook pakken en terecht. 