De Stad als Belofte - Een gesprek tussen Ilja Leonard Pfeijffer en Arthur Kok
Die ziel van zo'n stad is wat er zelf betekent en jouw boeklezende, dat superbe gaat over genuut. Dat zeg ik al over waar je naartoe bent verhuisd. Ik vertel gewoon meteen wat ik uit een boek heb gehaald. Belangrijkst wat ik uit een boek heb gehaald is dat het niet zo makkelijk is om zo maar over de ziel van een stad te spreken, maar dat de ziel van de stad misschien ook wel datgene is waarin je heel graag wilt doordringen. Als je in zo'n stad bent, je wilt het wezen van die stad greipen, en daarom moet je met bepaalde toegangers niet te vinden en die toeganger is vaak niet eenvoudig en die heeft vele, laten we zeggen, een stad heeft veel toegangen en veel poorten. Je laat ook veel vastzetten van genuwen zien waar je volgens mij al steeds probeert zelf in doordringen en de confrontatie die je daarin ziet is dat je eigenlijk geconfronteerd wordt met je eigen ziel en met de eigen volang is in je eigen ziel. Dus je beschrijft het ook als een soort innerlijk-psychologisch proces, waarbij vaak de realiteit van de, laten we zeggen, de empirische gegevenheid van die stad een soort vermengd raakt met allerlei innerlijke psychologische fantasieën en allerlei processen en dat je dat eigenlijk niet meer goed uit elkaar kunt trekken. 