Verhalen van Sherlock Holmes | Sir Arthur Conan Doyle | Detective Fiction | Dutch | 2/6
In niets is het maken van gevolgtrekkingen zo noodzakelijk als in de godsdienst, sprak hij. Met zijn rug tegen de fenster blindeleunend. De godsdienst kan als een oukeurige wetenschap door de ridinering worden opgebouwd. Het hoogste bewijs van de goedheid der voorzienigheid schijnt mij uit de bloemen te blijken. Alle andere dingen, onze krachten, onze verlangens, ons voedsel... ...zijn in de eerste plaats voor ons bestaan werkelijk noodzakelijk. Maar deze roos is iets overvloeders. Haar geur en kleuren zijn een veraangenaming van het leven. Niet een voorwaarde daarvoor. Het is alleen goedheid die iets extra's geeft. En zo zeg ik nogmaals dat wij veel met het oog op de bloemen te hopen hebben. Percy Phelps en zijn verpleegster zagen Holmes onder dit betoog met verbazing... ...en met een uitdrukking van teleurstelling op het gelaad aan. Holmes was weer in het gepijns verzonken, nog steeds de roos tussen zijn vingers houdend. Hij duurde verschijnde minuten, eerde jonge dame het stilzwijgend van bak. Ziet hij enige kans dit raadsel op te lossen, vroeg zij met iets scherps in haar stem. Oh, het geheim, antwoorde Holmes, op eens tot het werkelijke leven terugkerende. Het zou dwaaswezen te ontkennen dat het geval zeer duister en ingewikkeld is. Maar ik durf u beloven dat ik zal trachten erachter te komen... ...en u van elk opvallend feit in kennis zal stellen. Ziet hij reeds enige draad. Gij hebt mij er zeven verschafd, maar natuurlijk moet ik ze op de proef stellen. Voor ik over een waarde een oordeel kan uitspreken. Verdenkt jij iemand? Ik verdenkt mijzelf. Hoe? Van te snel tot een gevolg trekking te komen. Ga dan naar Londen en onderzoek de juistheid uw conclusie. Uw raad is uitstigend, mis herzen, zij Holmes, van zijn stoel opstaande. Ik geloof inderdaad wotsen dat wij niets beter kunnen doen. Vlie je niet met idelhoop, meneer Phelps, de zaak is zeer ingewikkeld. Ik verkeer, zolang jij niet terugzijt, in koortsachtige spanning. Riep de diplomatieke antennaar. Ik kom zo spoedig mogelijk de uitslag. Mijn naasporingen, mededelen, zij Holmes. Godzegene, jovor, dat jij beloofde komen, riep onze cliënt. De gedachte, dat er iets gedaan wordt, schenkt mijn nieuwe levensmoes. Ik moet u ook nog vertellen dat ik een brief van Lord Holdhurst heb ontvangen. Ha, wat schreef hij u? Zijn brief was cool, maar niet bars. Ik denk dat mijn ernstere ziekte hem weer hield, bars te wezen.  Hij herhaalde dat de zaak van het hoogste gewicht was. En voegte erbij dat omtrend mijn toekomst, hij bedoelde mijn ontslag, geen stappen gedaan zouden worden, al eer ik weer gezond en in de gelegenheid zou wezen, het mij overkomen ongeluk te herstellen. Dat was verstandig en toegevelijk, zei de Holmes. Kom, Watson, we hebben zoveel in de stad te doen. Dat wij blij mogen wezen als we vandaag met ons werk gereed kunnen komen. Leer Joseph Herzen reed ons naar het station en wel drazaten wij in de trein van Portemous naar Londen. Holmes was in gedachten verdiept en deed, eerwij klap hem junction voorbij waarom, ter nauwe nood zijn mond open. Het is toch aangenaam in Londen te komen, langs een van deze lijnen, die over de stad lopen en nu vergunnen op de huizen neer te zien. Ik mengde dat hij scherzte, want ik vond het gezicht vrij treurig. Maar hij verklaarde zich draanader. Zie naar die alleenstaande massieve gebouwen, die bovende lijden daken, daarom ringende huizen uitsteken als eilanden van Baksteen, boven een loodkleurige zee, de stadscholen, vuurtoorns, mijn vriend, bakens van de toekomst, capsules, eerder met hondenden, helderen kleine zaartjes, erin, waaruit het wijzeren, betere Engeland der toekomst zal voortkomen. Ik mag toch niet aannemen dat Phelps drinkt. Ik zou het niet denken, ik even min, maar wij zijn verplicht met elke mogelijkheid rekening te houden. De arme drommel heeft zich ongetwijfeld zelf in moeilijkheden gewikkeld. En het is de vraag of wij in stadscholen zijn hem eruit te redden. Wat denkt jij van Miss Herzen, een meisje van een vast karakter? Ja, maar zij is ook een goede vrouw. Of ik vergis mij zeer, zij en haar broer zijn de enige kinderen van een ijzigieter ergens in Noord-Ambalent. Op zijn reis in de voorgaande winter werd Phelps met haar verloofd. En daarna kwam zij hier om aan zijn familie voorgesteld te worden. Toen kwam de bekende ramp en zij bleef om haar beminne op te passen. Terwijl haar broer Jozef, die het tegenwoordig levendje lekker vindt, ook bleef. Geen ziet dat ik al op eigen hand enkele dingen gevraagd heb. Maar de dag van heden moet geheel aan het onderzoek besteed worden. Mijn praktijk begon ik, oh, als jij uw eigen zaken van meer belang vindt dan de mijne.  Zij holms op scherpe toon? Ik wilde zeggen dat ik wel een dag of twee mijn praktijk kon laten varen, daar het de slapste tijd van het jaar was. Uitmuntend rip holms, weer goed gemuurd. Dan zullen wij gezamenlijk een onderzoek instellen. Ik denk dat wij moeten beginnen met een bezoek aan Phorps te brengen. Hij kan ons waarschijnlijk de bijzonderheden mede delen, welke wij nodig hebben tot wij weten hoe wij ons licht in de zaak kunnen verschaffen. Gij ziet dat geen draad in handen had. Wel, wij hebben nog verschijnen, maar alleen door een verder onderzoek kunnen we nagaan of ze enige waarde hebben. Geen misdaad is moeilijk op het spoor te komen dan die van welke men het doel niet weet. Wie is in dit geval de persoon die van de diefstal voordeel kan hebben? De Franse gezand, de Russische gezand. Iedereen die het traktaat aan één van beide zou kunnen verkopen. En dan Lord Holthurst. Lord Holthurst? Het is te begrijpen dat een staatsman in omstandigheden kan komen waarin hij er volstrekt niet rauwig om zou wezen, als zulke document bij toeval was zoek geraakt. Geen staatsman met een eervolle loobaan als Lord Holthurst. Het geval blijft altijd denkbaar en wij mogen het niet over het hoofd zien. Wij zullen vandaag de edele Lord een bezoek brengen en zien of hij ons iets kan vertellen. Middelig wel ben ik reeds met mijn naasporingen begonnen. Nu reeds? Ja. Ik heb in het station te woking aan alle avondbladen in Londen een telegram gezonden. In al deze bladen zal de volgende bekendmaking voorkomen. Hij rijkte mij een uit een zakboek gescheurd bladpapier over, waarop met potlood het volgende was geschreven. Tienpontsturdingbeloening voor degene die het nummer kan zeggen van het rijtuig, dat op de avond van de 23e mei, om kwart voor tien, voor of ongeveer bij de deur van het ministerie van Buitenlandse Zaken, iemand uitliet. A de rest, 221B Baker Street. Gij rekent dus op dat de dief in een cap gekomen is. Zo niet, dan kan deze bekendmaking nog geen kwaad. In die, mis de Velbsverklaring, dat er nog in de kamer, nog in de corridoers een plaats is, waar iemand zich kan verschuiden waar hij behelst, dan moet de dief van Buiten zijn gekomen. 