Nederigheid | Andrew Murray | Christianity - Other | Soundbook | Dutch | 2/2
Hoofdstuk 8 van Nederigheid door Andrew Murray. Dit is een opname voor LibriVox. Alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein. Voor meer inlichtingen of om je op te geven als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org. Opgenomen door Jack Hillema. Hoofdstuk 8 van Nederigheid. Nederigheid en Zonden. Zondaren, onder welke ik een eerste plaats in neem. Eentimoutius 1, vers 15. Nederigheid wordt dikwijls verheend zelfwicht met boetvaardigheid en burrau. Als gevolg hiervan schijnt er geen andere wijze te zijn om Nederigheid aan te kweken dan dat onze ziel zich met haar zonden bezighoud. We hebben naar het meen geleerd dat Nederigheid iets meer is en iets anders is. We hebben in het onderricht van onze heriezes en in de zendbrieven van Paulus gezien hoe dikwijls er op die deugd aangedrongen werd zonder dat dit enige betrekking had op de zonden. In de aard der zaak, in de gehele verhouding van het schepsel tot de schepper in het leven van Jezus zoals hij het beleefde en aan ons mededeeld is Nederigheid het wezen zelf van heiligheid en gelukzaligheid. Zij is het op zij zetten van het eigen ik en het op de troonplaatsen van God. Waar God alles is, is het eigen ik niets. Maar hoewel ik het noodzakelijk vond vooral op dit aspect van de waarheid de nadruk te leggen behoef ik nauwelijks te zeggen welk een nieuwe diepte en intensiteit de zonden van de mens en godsgenade toevoegt aan de Nederigheid van de heilige. Wij hoeven slechts te letten op een man als de apostel Paulus om te zien hoe in heel zijn leven als een vrij gekocht en heilig mens het diepe bewustzijn een zondaar te zijn geweest op onuitwisbare wijze voortleeft. Wij kennen de schriftplaatsen waar hij zins speelt op zijn leven als een vervolger en lasteraar. Ik ben de geringste der apostelen, niet waard een apostel te heeten omdat ik de gemeente gods vervolgd heb. Ik heb meer gearbeid dan zij allen, toch niet ik, maar de genade gods die met mij is. 1 Corinthians 15 verse 9 en 10. Mij, verreweg de geringste van alle heilige, is deze genade te beurt gevallen aan de heidene de onna speurlijke rijkdom van Christus te verkondigen. Ephesius 3 verse 8. Ik die tevoren een godslasteraar was en een vervolger en gewaldenaar. Maar mij is ontverming gewezen omdat ik het in mijn onwetendheid uit ongeloof gedaan heb.  Christus Jezus is in de wereld gekomen om de zondaaren te behouden onder welke ik een eerste plaats in neem. 1 Timothy 1 verse 13 en 15. Godsgenade had hem geret. God heeft aan zijn zonde in der eeuwigheid niet meer gedacht. Maar nooit, nooit kon hij vergeten hoe vreselijk hij had gezonderd. Hoe meer hij zich over godsredding verheugde en hoe meer de ervaring van godsgenade een onuinsprekelijke blijdschap vervulde, des te helderder was hij zich ervan bewust dat hij een gerede zondaar was en dat de verlossing alleen betekenis en vreugde voor hem inhield omdat het zonder besef het hem dierbaar en reëel maakte. Nooit kon hij ook maar één ogenblik vergeten dat hij een zondaar was die God in zijn armen genomen had en met zijn liefde had gekroond. Op deze teksten, door ons aangehaald, wordt Dickwills gewezen als Paulus beleidens van dagelijkse zonden. En hoeft ze slechts zorgvuldig na te lezen om te zien dat dit niet het geval was. Ze hebben een veel diepere betekenis. Ze wijzen op hetgeen de eeuwigheid lang voortduurt en op wat de diepe ondertoon van verbazing en verwondering geeft aan de nedrigheid waarmee de verlosten buigen voor de troon als de genen die gewassen zijn van hun zonden in het bloed van het lam. Nooit, nooit, zelfs niet in de helikheid kunnen zij iets anders dan verlosten zondaars zijn. Nooit kan voor één ogenblik in dit leven godskind leven in het volle licht van zijn liefde tenzij hij voelt dat de zonden waaruit hij gered is zijn enig recht is om alles op te eisen wat de genade heeft beloofd te doen. De nedrigheid waardoor hij eerst kwam als zondaar krijgt nu een nieuwe betekenis wanneer hij leert hoe ze hem als schepsel betaamt. En dan opnieuw heeft de nedrigheid waarin hij als schepsel geboren werd haar diepste, rijkste klanken van een biding bij de herinnering aan wat het betekent een teken van godswonderbare, verlossende liefde te zijn. De ware bedoeling van wat deze uitdrukkingen van Paulus ons leren komt destes sterker uit wanneer wij acht geven op het opmerkelijke feit dat in heel zijn christelijke loopbaan wij nooit, zelfs niet in die zandbrieven waarin wij de innigste persoonlijke ontboezemingen aantreffen van zijn pijn iets vinden dat op beleidenis van zonden gelijkt. Nergens is haar enige mededeling van tekortkoming of gebrek.  Nergens geeft hij zijn lezers de indruk dat hij in een of andere plicht te kort schoot of tegen de wet der voormaakte liefde zondigde. In tegendeel, op niet weinig plaatsen verdedigt hij zich met woorden die niets zouden betekenen indien zij zich niet beroepen op een onberispelig leven voor god en mensen. Gij bent getuige en god hoefron rechtvaardig en onberispelig bij ons bij u die geloofd gedragen hebben. 1 Thessalonische 2 verse 10 Want dit is onze roem. Het getuigenis van ons geweten dat wij in heiligheid en reinheid gods niet in vleeselijke wijsheid maar in de genade gods in de wereld verkeerd hebben in het bijzonder dan opzichten van u. 2 Corintiers hoofdstuk 1 verse 12 Dit is niet een ideaal of een verlangen. Het is een beroep op het geen zijn werkelijke leven inderdaad geweest is. Hoe wij ook mogen oordelen over de afwezigheid van beleidiness van zonden wij zullen alle moeten toestemmen dat het wijst op een leven in de kracht van de heilige geest zoals maarzelf in onze dagen verwezenlijk wordt of verwacht kan worden. Het punt waarop ik de nadruk wil leggen is dit dat het feit zelf van de afwezigheid van zulke beleidiness van zonden deste meer kracht bijzet aan de waarheid dat niet in het dagelijks zondige het geheim van de diepere nedrigheid gevonden zal worden maar in de gewone positie die wij nooit voor een ogenblik moeten vergeten en die juist de zeer overvloedige genade levendig zal houden. Dit is onze enige plaats de enige plaats voor zegen onze enige blijvende positie voor God.  De plaats van hen wie hoogste blijdschap het is te beleiden dat ze zonder zijn geret door godsgenade met Paulus onuitwisbare herinnering aan het verleden waarin hij zo vreselijk had gezondigd voordat de venade hem ontmoet had en met het bewust zijn dat hij in de tegenwoordige tijd voor zonden werd bewaard was steeds verbonden de blijvende herinnering aan de verborgen donkere kracht van de zonden die altijd gereed was om zijn hart binnen te komen en die alleen door de tegenwoordigheid en kracht van de inwonende Christus buiten gehouden wordt want ik weet dat in mij, dat is in mijn vlees geen goed woont deze woorden in Romeine 7 verse 18 beschrijven het vlees zoals het zal zijn tot het einde toe de heerlijke verlossing van Romeine 8 de wet van de geest des levens heeft mij in Christus Jezus vrijgemaakt van de wet der zonden die mij eens gevangen hield is nog de vernietiging nog de heiligmaking van het vlees maar een voortdurende overwinning gegeven door de geest als hij de werken van het lichaam dood zoals gezondheid ziekte uitdrijft en licht duisternis verdrijft en leven doodoverwind zo is ook de inwoning van Christus door de heilige geest gezondheid, licht en leven voor de ziel maar tegelijkmatig de overtuiging van hulpeloosheid en gevaar het geloof in de ogenblikkelijke en onafgebroken werking van de heilige geest steeds tot dat ingetogen gevoel van afhankelijkheid dat het grootste geloof en de hoogste blijtschap dienstbaar maakt aan een nedrigheid die alleen bij de genade gods bestaat de drie hierboven aangehaalde teksten tonen ons dat het de wonderbare genade was die Paulus werd bewezen en waaraan hij elk ogenblik behoefte gevoelde die hem zo'n diepe nedrigheids schonk de genade van god die met hem was en hem in staat stelde meer dan alle andere te arbeiden de genade om de heidene de onaaspeurlijke rijkdom van Christus te verkondigen de genade die zeer overvloedig was in het geloof en de liefde welke is in Christus Jezus het was deze genade waarvan de aard en heerlijkheid hierin bestaat dat zij voor zondars is die het bewust zijn van eens gezondigd te hebben en nog aan de zonde onderhebig te zijn zo intens levend houdt waar de zonde toen aan daar is de genade meer dan overvloedig geworden Romeine 5 verse 20 dit openbaart ons dat het essentiële van de genade is dat ze zich bezighoudt met de zonde met haar afrekend en haar wegneemt en dat het altijd zo zal zijn hoe overvloediger men de genade ervaart destes sterker men zich ervan bewust is een zondaar te zijn het is niet de zonde die de mens waarlijk nedrig houdt maar de genade van God die hem steeds voorhoudt en hem eraan herinnert welk een grote zondaar hij was het is niet de zonde maar de genade die mij inderdaad mij zelf als een zondaar zal doen kennen en die de plaats van de zondaar die van de diepste zelfvernedering zal maken door de plaats die ik nooit zou verlaten ik vrees dat er niet weinigen zijn die door sterke uitdrukkingen van zelfveroordeling en zelfbeschuldiging gezocht hebben zichzelf te vernederen en die met leed wezen moeten beleiden dat een nederige geest een hart van nedrigheid vergezeld van goedheid en medeleide van zachtmoedigheid en verdraagzaamheid nog even ver weg zijn als altijd met zichzelf bezig zijn zelfs de midden van de diepste afschuw van zichzelf kan een mens nooit van zichzelf bevrijden het is de openbaring van God niet enkel door de wet die de zonde veroordeelt maar door zijn genade die ons daarvan verlost die ons nedrig maakt de wet kan het hart van vrees doen breken het is de genade alleen die die liefkelijke nedrigheid werkt welke een blijschap is voor de ziel en haar tweede natuur wordt het was de openbaring van God in zijn heiligheid naderend om zichzelf in zijn genade bekend te maken die Abraham en Jacob Job en Jezaja zo diep deed buigen het is de mens die God de schepper als het alles van het schepsel in zijn nietigheid God de verlosser in zijn genade als het alles van de zondaar in zijn zondigheid verwacht, vertrouwd en aanbid die zo vervuld zijn van God's tegenwoordigheid dat er voor het eigen ik geen plaats meer zal zijn alleen op deze wijze kan de belofte worden vervuld de trots der mannen wordt nedergebroken en de heren alleen is te dien dagen vergeven Jezaja 2 verse 11 de zondaar die woont in het volle licht van God's heilige verlossende liefde die de volle inwoning van goddelijke liefde die door Christus en de heilige geest tot hem komt kan niet anders dan nederig zijn niet het zich bezighouden met zijn zonde maar het bezig zijn met God brengt bevrijding van het eigen ik einde van hoofdstuk 8 hoofdstuk 9 van nederigheid door Andrew Murray dit is een opname voor LibriVox alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein voor meer inlichtingen of om je op te geven als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org opgenomen door Jack Hillema hoofdstuk 9 van nederigheid nederigheid en geloof hoe kunt gij tot geloof komen gij die eer van Alkander behoeft en de eer die van de enige god komt niet zoekt Johannes 5 verse 44 in een toespraak die ik onlangs hoorde zei de spreker dat de zegeningen van het hogere christelijke leven dik wil zijn als de voorwerpen die in een etalage tentoongestaald worden men kan ze duidelijk zien en toch kan men er niet bij komen in die men iemand zou zeggen steek je hand uit en neem ervan dan zou hij antwoorden dat kan ik niet er zit een dikke ruit van spieglas tussen zo kunnen christenen duidelijk de zegenrijke beloften zien van voldmaakte vrede en rust van bloeiende liefde en blijdschap van blijvende gemeenschap en vruchtbaarheid en toch gevoelen dat er iets tussen staat wat verhindert dat men het werkelijk in bezit kan nemen en wat kan dit zijn niets anders dan de hoogmoed de beloften die aan de gelovige gedaan worden zijn zo vast en vrij de uitnodigingen en aanmoedigingen zo krachtig de almacht van God waarop het geloof mag rekenen zo nabij en vrijelijk beschikbaar dat alleen maar iets wat het geloof hindert de zegen kan tegenhouden in onze tekst maakt Jezus ontduidelijk dat het inderdaad de hoogmoed is die het geloof onmogelijk maakt hoe kunt Gij tot geloof komen Gij die eer van Alkander behoeft als wij zien dat hoogmoed en geloof zo tegenstrijdig zijn dat ze onverenigbaar zijn zullen we ook leren dat geloof en nedrigheid in de wortel een zijn en dat wij nooit meer waar geloof kunnen bezitten dan wij ware nedrigheid hebben we zullen zien dat we wel een sterke verstandelijke overtuiging en zekerheid van de waarheid kunnen hebben terwijl er nog hoogmoed in het hart woont maar dat dit het levend geloof dat kracht van God bezit tot een onmogelijkheid maakt wij hoeven slechts een ogenblik te denken aan wat geloof is is het niet de beleidenis van nietigheid en helpeloosheid de overgaven en het wachten op God om hem te laten werken is het accepteren van onze plaats als afhankelijke die niet anders kunnen eisen ontvangen of doen dan wat de genaden ons geeft datgene wat ons het meest nedrig maakt nedrigheid is een voudigweg de houding die de ziel toeverijt om in vertrouwen te leven en iedere zelfs de geheimste ademhaling van de hoogmoed in het zoeken van zichzelf in eigenzinnigheid in zelfvertrouwen of zelfverheffing is juist de versterking van dat eigen ik dat het koninkrijk niet kan binnengaan nog de dingen van het koninkrijk bezitten omdat het weigert God te laten zijn wat hij is en moet zijn alles in allen het geloof is het orgaan of simtuig waarmee we de hemelse wereld met haar zegeningen kunnen waarnemen en ons toeigenen het geloof zoekt de heerlijkheid die van God komt en die komt alleen daar waar God alles is zolang wij eer van elkander behoeven zolang wij altijd maar de heerlijkheid van dit leven en de eer en de reputatie die van mensen komt zoeken kunnen wij niet zoeken nog ontvangen de eer die van God komt hoogmoed maakt geloof onmogelijk de zaligheid komt door een kruis en een gekruisigde Christus zaligheid is de gemeenschap met de gekruisigde Christus in de geest van zijn kruis zaligheid is gemeenschap met vreugde in en deelgenoedschap aan de nederigheid van Jezus is het te verwonderen dat ons geloof zo zwak is wanneer de hoogmoed nog zo in ons regeert en wij zelfs nauwelijks geleerd hebben om te verlangen naar nederigheid of er om te bidden als het nodigste en gezegendste deel van onze zaligheid nederigheid en geloof zijn in de schriften nauwer aan elkaar verwand dan vele weten zie dit in het leven van Christus er zijn twee gevallen waarbij hij sprak over een groot geloof had de hoofdman overwieens geloof hij verwonderd sprak bij niemand in Israel heb ik een zo groot geloof gevonden niet gezegd ik ben niet waard dat je onder mijn dak komt Lucas 7 verse 6 en had de moeder tot wie hij zei oh vrouw, groot is uw geloof niet de naam hond geaccepteerd en gezegd zeker heren, ook de honden eten immers van de kruimels Matthäus 15 verse 27 het is de nederigheid die onze ziel ertoe brengt niets voor God te zijn die tevens iedere hinderpaal voor het geloof wegneemt uit vrees dat het hem zou onteren wanneer we hem niet geheel vertrouwen is dit niet de reden dat ons streven naar heiligheid mislukt is dit het niet, hoewel wij het niet wisten wat onze toewijding en ons geloof zo oppervlakkig en kortstondig maakt we hadden er geen idee van dat hoogmoed en zelfzucht nog in zo grote mate in het geheim in ons werkte en dat alleen God door zijn binnenkomen en door zijn almacht deze kon uitwerpen we begrepen niet hoe niets anders dan de nieuwe goddelijke natuur die de plaats van het oude ik geheel inneemt onswaarlijk nederig kan maken wij wisten niet dat absoluute onophoudelijke al omvatten de nederigheid de basis moet zijn van ieder gebed en iedere nadering tot God evenzeer als van al onze omgang met mensen wij wisten niet dat we evengoed konden trachten zonder ogen te zien of zonder ademhaling te leven als te geloven tot God te kunnen naderen of in zijn liefde te kunnen blijven zonder een alles doordringende nederigheid en oodmoed van hard hebben wij geen fout begaan door zoveel moeite te doen om tot het geloof te komen terwijl al die tijd het oude zelfzuchtige ik met zijn hoogmoed trachten in het bezit te komen van Gods zegen en rijkdom geen wonder dat wij niet konden geloven laten wij van koers veranderen laten we ons eerst voor alles veroodmoedigen onder de machtige hand van God Hij zal ons verhogen het kruis, de dood en het graf waardoor Jezus zich vernederd heeft waarin zijn weg naar de Heerlijkheid Gods en dit is ook onze weg laat het ons enig verlangen en vuurig gebed zijn om met Him en zoals Hij vernederd te worden laat ons met blijdschap datgene aannemen wat ons voor God en mensen kan vernederen dit alleen is de weg tot de Heerlijkheid Gods u voelt u misschien er toe geneigd een vraag te stellen ik heb gesproken over sommige die gezegende ervaringen hebben of die het middel zijn om andere segen te brengen terwijl de nedrigheid hen toch ontbreekt u vraagt of deze mensen niet het bewijs leveren dat ze een warachtig zelfs sterk geloof hebben hoewel zij al te duidelijk tonen dat ze de eer die van mensen komt nog te veel zoeken er kan hierop meer dan één antwoord gegeven worden maar het voortnaamste antwoord in dit verband is dit ze hebben inderdaad een mate van geloof en bijzondere gaven zijn hun geschonken en de zegen die zij andere brengen is hieraan evenredig maar terwijl ze die zegen brengen wordt het werk van hun geloof gehinderd door het gebrek aan nedrigheid juist omdat zij niet het niets zijn dat de weg open voor God om alles te zijn is die zegen dikwijls oppervlakkig of snel voorbijgaand een diepere nedrigheid zou ongetwijfeld een diepere en volle re zegen brengen de heilige geest niet slechts in hen werkzaam als een geest van kracht maar in hen wonend in de volheid van zijn genade en vooral in de genade gaven van nedrigheid zou door hen zichzelf meedelen aan degenen die zich bekeeren tot een leven van kracht en heiligheid en standfastigheid wat nu te weinig gezien wordt hoe kunt gij tot geloof komen gij die eer van alkander behoeft niets kan u genezen van het verlangen om eer van mensen te ontvangen of van de overgevoeligheid die pijn en boosheid in u doet opwellen wanneer die eer u niet gegeven wordt behalve wanneer u u zelf ertu zet om alleen de eer die van God komt te zoeken laat de eer van de alleenheerlijke God u alles zijn dan zult u bevrijd worden van de eer van mensen en van het eigen ik en u zult tevreden en blij zijn dat u niets mag zijn uit dit niets zijn zult u oppassen sterk in het geloof aan God de eer gevent en u zult ondervinden dat hoe dieper u nederzint in nedrigheid voor hem destenader hij is om ieder verlangen van uw geloof te vervullen einde van hoofdstuk 9 hoofdstuk 10 van nedrigheid door Andrew Murray dit is een opname voor LibriVox alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein voor meer inlichtingen of om u op te geven als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org opgenomen door Jack Hillema hoofdstuk 10 van nedrigheid nedrigheid en de dood van het eigen ik hij heeft zich vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood Philippense 2 verse 8 nedrigheid is het pad naar de dood omdat zij in de dood het hoogste bewijs van haar volkomenheid geeft nedrigheid is de blussen waarvan de dood van het eigen ik de volmaakte vrucht is Jezus zelf heeft zich vernederd tot de dood en hij opende de weg waar langs ook wij moeten wandelen zoals er voor hem geen andere manier was om zijn overgaven aan God tot het uiterste te bewijzen of om afstand te doen van de menselijke natuur om daaruit te verrijzen tot de heerlijkheid van de vader dan alleen door de dood zo is er ook voor ons geen andere manier de nedrigheid moet ons er toe leiden aan onszelf af te sterven zo bewijzen wij hoe geheel en al wij onszelf hieraan en aan God hebben overgegeven alleen op deze wijze worden wij bevrijd van onze gevallen natuur waarvan nedrigheid de levensadem en de blijdschap is we hebben gesproken over wat Jezus voor zijn disciples gedaan heeft toen hij hun zijn opstandingsleven toonde toen bij de nederdaling van de heilige geest hij en tot de troon vergeven zachtmoedigheid in werkelijkheid zelf van de hemel kwam om in hen te wonen de macht om dit te doen heeft hij gewonnen door de dood het leven dat hij meedeelde was na zijn innerlijke natuur een leven uit de dood een leven dat aan de dood overgegeven was geweest en dat door de dood heen gewonnen werd hij die kwam om in hen te wonen was zelf iemand die dood was geweest en nu voor eeuwig leefde zijn leven, zijn persoon zijn tegenwoordigheid dragen het merk tekenen van de dood van een leven uit de dood geboren dat leven draagt ook altijd in zijn disciples de tekenen van de dood het is slechts naarmate de geest van de dood van de stervende woont en werkt in een ziel dat de kracht van zijn leven gekend kan worden het eerste en voortnaamste teken van het sterven van de heriezus van de dood tekenen die de ware volgeling van Jezus kenmerken is nedrigheid en wel om deze twee redenen nedrigheid alleen voert tot volkomen dood alleen de dood volmaakt de nedrigheid nedrigheid en dood zijn in hun aard heen nedrigheid is de bloesum in de dood rijbt de vrucht tot volmaaktheid nedrigheid leidt tot een volkomen dood nedrigheid betekent het opgeven van het eigen ik en het innemen van de plaats van een volkomen niets zijn voor God Jezus heeft zichzelf vernederd en werd gehoorzaam tot de dood in de dood gaf hij het hoogste het volmaakte bewijs van de overgaven van zijn wil aan de wil van de vader in de dood gaf hij zijn eigen ik op en de natuurlijke tegensin om de beker te ledigen hij gaf het leven op dat hij met onze gevallen natuur gemeen had hij stierf aan zichzelf en aan de zonde die had getracht hem te verleiden en zo ging hij als mens in tot het volmaakte leven van God indien hij niet zo grenzeloos nedrig was geweest waardoor hij zichzelf als niets achte en alleen als een dienstknacht naar de wil van God wilde handelen en leiden dan zou hij nooit gestorven zijn dit geeft ons het antwoord op de vraag die zo dikwijls gedaan wordt en waarvan de betekenis zo zelfde duidelijk begrepen wordt hoe kan ik afsterven aan mijzelf het afsterven aan u zelf is niet uw werk het is Gods werk in Christus zeid jij aan de zonde afgestorven het leven dat in u is is door het proces van dood en opstanding heen gegaan u kunt er zeker van zijn dat u inderdaad aan uw zonde bent afgestorven maar de volle manifestatie van de kracht van deze dood in uw gezintheid en gedrag hangt af van de mate waarin de heilige geest de kracht van Christus dood medeelt en hierin is onderricht nodig indien u in de volle gemeenschap met Christus in zijn dood wilt binnengaan en de volledige verlossing van u zelf wilt kennen verneder u zelf dan dit is uw enige plicht plaats u zelf voor God in uw volslagen hulpeloosheid stem van harte in met het feit dat u onmachtig bent u zelf de dode of levend te maken verzink in uw eigen niets zijn in de geest van een zachtmoedige, geduldige en vertrouwensvolle overgaven aan God neem iedere vernedering aan en beschouw ieder medemens die u beproeft of kwelt als een genadenmiddel om u te vernederen gebruik elke gelegenheid om u voor uw medemensen te vernederen als een hulpmiddel omnederig voor God te blijven God zou zul ik een zelfvernedering aannemen als een bewijs dat uw gehele hart het verlangt als uw beste gebed omnederigheid als uw voorbereiding voor zijn machtig genadenwerk wanneer hij door de krachtige versterking van zijn heilige geest Christus ten volle in u openbaard zodat hij in zijn gestalte als dienstknacht waarlijk in u gevormd wordt en in uw hart woont het pad van de nedrigheid leidt naar de volkomen dood de volledige en volmaakte ervaring dat wij dood zijn in Christus dan volgt, alleen deze dood leidt tot volkomen nedrigheid ach, wacht u voor de fout die zoveelen begaan die graag nedrig willen zijn maar bevreesd zijn dat zij te nedrig zullen zijn ze hebben zoveel restricties en voorwaarden zoveel redeneringen en vragen over wat de ware nedrigheid is en doet dat ze zich zelf er nooit onvoorwaardelijk aan overgeven neemt u zich hiervoor in acht verneder u zelf tot de dood het is in de dood van het eigen ik dat de nedrigheid volmaakt wordt wees er zeker van dat aan de wortel van alle echte ervaring van grotere genaden van alle ware groei in de heiliging van alle werkelijke toename in de gelijkvormigheid aan het beeld van Christus er een dood van het eigen ik moet zijn die zichzelf bewijst in onze gezintheide en gewoonte voor god en mensen het is helaas mogelijk te spreken van een leven uit de dood en een wandelen in de geest terwijl zelfs de eerste liefde moet zien hoeveel er nog is van het eigen ik de dood van het eigen ik heeft geen zekerder kenmerk dan in de nedrigheid die zichzelf verlaagt zichzelf ontledigt en de gestalte van een dienstknecht aaneemt het is mogelijk om veel en eerlijk te spreken over gemeenschap met een verachte en verworpen Jezus over het dragen van zijn kruis terwijl de zachtmoedige en bescheide vriendelijke en vreedsame nedrigheid van het lamgot niet gezien en nauwelijks gezocht wordt het lam van god betekent twee dingen zachtmoedigheid en dood laat ons trachten hem in beide gedaande aan te nemen in hem zijn ze onarschijnlijk zo moeten ze ook in ons zijn wat een hopeloze taak indien wij het werk zouden moeten doen de natuur kan nooit de natuur overwinnen zelfs niet met behulp van genaden het eigen ik kan nooit het eigen ik uitwerpen zelfs niet in de herboeren mens god zijn geloofd dat werk is gedaan en volbracht en voor altijd volmaakt de dood van jezus is eens en voor altijd de dood van onszelf en de hemelvaart van jezus zijn binnengaan in het heiligdom heeft ons eens en voor altijd de heilige geest gegeven om aan ons zijn kracht mede te delen en de kracht van het leven uit de dood tot ons eigendom te maken dan mate de gelovige in zijn naajagen en beoefenen van de nederigheid in de voetstappen van jezus volgt ontwaakt in zijn bewustzijn de behoefte aan iets meer dan wordt zijn verlangen en hoop verlevendigd zijn geloof versterkt en leert hij omhoogzien te eisen en te ontvangen die ware volheid van de geest van jezus die dagelijks zijn dood aan het eigen ik en de zonde in volle kracht kan volhouden en de nederigheid tot de alles doordringende geest van ons leven kan maken zie aantekening C of weet jij niet dat wij allen die in Christus Jezus gedopt zijn in zijn dood gedopt zijn zo moet het ook voor u vaststaan dat jij doodzijd voor de zonde maar levend voor God in Christus Jezus stelt u ten dienste van God als mensen die dood zijn geweest maar tans leven voor mijn hoofd succes het gehele zelfbewustzijn van de Christen moet door trokken en gekennmerkt worden tot de geest die de dood van Christus bezielde hij moet zich altijd aan God ten dienste stellen als een die in Christus gestorven is en in Christus is opgestaan uit de dode het sterven van de Heer Jezus in zijn lichaam omdragende zijn leven draagt steeds het tweevoudig merkdeken zijn wortels schieten in ware nederigheid diep in het graf van Jezus in de dood aan de zonde en het eigen ik zijn hoofd wordt in opstandingskracht opgeheven naar de hemel waar Jezus is gelovige eigen u in geloof de dood en het leven van Jezus toe als het uwe ga in tot zijn graf verlaat uw eigen ik en het werk daarvan en ga de rust van God binnen wil met Christus die zijn geestbeval in de handen van zijn vader u zelf vernederen en daal iedere dag af tot de volkomen hulpeloze afhankelijkheid van God God zal u opwekken en u verheffen zinc iedere morgen in diepe diepe nederigheid neer in het graf van Jezus elke dag zal het leven van Jezus in uw geopen baard worden laat een gewillige liefhebbende rustige gelukkige nederigheid het teken zijn wat u inderdaad bij uw geboorte recht geëist hebt de doop in de dood van Christus want door een of een handen heeft hij voor altijd hen volmaakt die geheiligd worden Hebreye 10 versveertien degenen die in zijn vernedering ingaan zullen in hem de kracht vinden om te zien en het ervoer te houden dat hun eigen ik dood is en als mensen die van hem geleerd en ontvangen hebben te wandelen in alle nederigheid en zachtmoedigheid elkander verdragende in de liefde het leven uit de dood is te zien in een zachtmoedigheid en nederigheid die gelijk is aan die van Christus einde van hoofdstuk 10 hoofdstuk 11 van nederigheid door Andrew Murray dit is een opname voor LibriVox alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein voor meer inlichtingen of om u aan te melden als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org opgenomen door Jack Hillema hoofdstuk 11 van nederigheid nederigheid en geluk zeer gerne zal ik dus in zwakheden nog meer roemen opdat de kracht van Christus over mij komen daarom heb ik een welbehagen in zwakheden want als ik zwak ben dan ben ik machtig 2 quarantiers 12 vers 9B en 10 opdat Paulus wegen ze de bijzondere grootheid van de openbaringen zich niet zou verheffen werd hem een doren in het vlees gegeven om hem nederig te houden Paulus eerst te verlangen was dat deze van hem zou weggenomen worden en hij bad de heer Drimaal of de doren van hem mocht wijken het antwoord was dat de beproeving een zegen was dat in de zwakheid en vernedering die zij bracht de genaden en de kracht van de heren des te beter geopenbaard konden worden Paulus trat nu opeens een nieuwe periode in zijn beproeving in in plaats van deze eenvoudig te verdragen roemde hij er veel liever in in plaats van om verlosing ervan te vragen had hij er een welbehagen in hij had geleerd dat de plaats van vernedering de plaats van zegen, kracht en blijdschap is praktisch iedere Christen gaat in feite door deze twee phases heen in het najagen van de nedrigheid in de eerste fase vreest hij en vlucht en tracht bevrijding te vinden van alles wat hem kan vernederen hij heeft nog niet geleerd om tot elke prijs de nedrigheid te zoeken hij heeft het bevel om nedrig te zijn aangenomen en tracht het te gehoorzamen maar hij ondervind alleen maar dat het hem volkomen mislukt hij bit om nedrigheid bij tijden in grote ernst maar in het verborgenen van zijn hart bit hij meer zo niet in woorden dan in wensen om bewaard te mogen worden voor de dingen die hem nedrig zullen maken hij is nog niet zo ingenomen met deze nedrigheid als zijnde het siraat van het land van God en de blijdschap van de hemel dat hij alles zou willen verkopen om haar te verkrijgen in zijn najagen ervan en zijn gebed erom is er nog enigszins een gevoel van last en van druk het zichzelf vernederen is bij hem nog niet de spontane uiting geworden van een wezenlijke nedrigheid van leven en aard hij kan nog niet zeggen zeer graane zal ik dus in zwakheden nog meer roemen ik heb een welbehage in al wat mij vernedert maar kunnen wij hopen het stadium te bereiken waarin dit het geval zal zijn ongetwijfeld en wat zal het zijn dat ons daar brengt datgene wat de apostel Paulus daar bracht een nieuwe openbaring van de heriezes niets anders dan de tegenwoordigheid van God kan het eigen ik openbaar maken en uitdrijven er werd Paulus een helderder inzicht gegeven in de diepe waarheid dat de tegenwoordigheid van Jezus ieder verlangen om iets in onszelf te zoeken zal uitbanen en ons vreugde zal doen schepen in iedere vernedering die ons toeverijt tot een voller openbaring van hem onze vernederingen leiden ons er toe bij de ervaring van de tegenwoordigheid en de macht van Jezus om nederigheid als onze hoogste zegen te kiezen laten wij trachten de lessen te leren die de geschiedenis van Paulus ontschijnt wij kunnen gevorderde gelovigen hebben uitstekende leraars mannen die hemelse ervaringen hebben die toch niet ten volle de les van voelkomen nederigheid het garene roemen in zwakheden geleerd hebben dit zien we bij Paulus het gevaar van zelfverheffing was erg dichtbij gekomen hij had nog niet ten volle geleerd wat het was om niets te zijn te sterven op dat Christus alleen in hem zou leven een welbehage te hebben in alles wat hem vernedigde het schijnt dat dit de hoogste les was die hij moest leren volledige gelijkvormigheid aan zijn heer in die zelf ontlediging waarin hij roemde in zwakheden op dat God alles mocht zijn de voortnaamste les die een gelovige leren moet is nedrigheid o, dat iedere Christen die ernaar streeft om toe te nemen in heiligheid dit goed zal onthouden er mag intense toewijding en brandende ijver en hemelse ervaring zijn en toch tenzij het verhinderd wordt door een zeer bijzondere inmenging van de heer kan er bij dit alles een onbewust de zelfverheffing zijn laten wij deze les leren de hoogste heiligheid is de diepste nedrigheid en laten wij bedenken dat dit niet vanzelf komt maar alleen als het van de zijde van de heer gemaakt wordt tot een speciale zaak een speciale manier waarop de getrouwen heer handelt met zijn getrouwendienstknacht laten wij ons leven beschouwen in het licht van deze les en zien of wij garene roemen in zwakheden en of wij als Paulus deed een welbehaken hebben in leed in noden en ellende ja, laten wij ons afraken of wij geleerd hebben een bestrafing verdiend of onverdiend een verwijt van vriend of vijand een belediging of tegenspoed of moeilijkheden waarin anderen ons brengen boven alles te beschouwen als een gelegenheid om te bewijzen hoe zeer Jezus ons alles is hoe ons eigen genoegen of heer niets is en hoe vernedering werkelijk datgene is waarin wij een welbehage hebben het is inderdaad gesegend en het diepe geluk van de hemel wanneer we zo vrij zijn van onszelf wat ook van ons gezegd wordt wat ons ook aangedaan wordt verloeren gaat en verzolgen wordt bij de gedachten dat Jezus ons alles is laten wij vertrouwen dat hij die voor Paulus zorgde ook voor ons zal zorgen Paulus had speciale discipline nodig en daarbij speciaal onderwijs om te leren wat zelfs nog kostbaarder was dan de onuitsprekelijke dingen die hij in de hemel gehoord had namelijk wat het is in zwakheid en in nedrigheid te roemen ook wij hebben dat zo hard nodig hij die voor hem zorgde zal ook voor ons zorgen de school waarin Jezus Paulus onderricht gaf is ook onze school hij waakt over ons met een naa ijverige liefhebbende zorg opdat wij ons niet zouden verheffen twee kindierstwale verseven wanneer wij dit doen zoekt hij een weg om aan ons het kwaad te openbaren en ons ervan te verlossen in beproeving in zwakheid en in moeilijkheden tracht hij ons nedrig te maken en gegeleerd hebben dat zijn genaarde alles is en een welbehage hebben in datgene wat ons nedrig maakt en houdt zijn kracht in onze zwakheid volbracht zijn tegenwoordigheid die onze leegheid vervult en verzaardigt wordt het geheim van een nedrigheid die nooit falen zal zij kan als Paulus met het oog op wat God in en door ons werkt zeggen ik ben in geen ding minder geweest dan de uitnemendste apostelen hoewel ik niets ben zijn vernederingen hadden hem tot de ware nedrigheid gebracht met heel haar wonderlijke blijdschap en haar roemen en welbehagen in alles wat vernedert zeer gane zal ik dus in zwakheden nog meer roemen opdat de kracht van Christus over mij komen daarom heb ik een welbehage in zwakheden de nedrig mens heeft het geheim van blijvende blijdschap geleerd hoe zwakker hij zich voelt hoe lager hij zinkt hoe groter de vernederingen schijnen des te meer is de kracht en de tegenwoordigheid van Christus zijn deel totdat terwijl hij zegt ik ben niets het woord van zijn heer steeds diepere blijdschap brengt mijn genade is u genoeg ik meen dat ik nog eens alles moet samenvatten in deze twee lessen het gevaar voor hoogmoed is groter en dichterbij dan wij denken maar ook de genade voor nedrigheid het gevaar voor hoogmoed is groter en dichterbij dan wij denken en dat wel in het bijzonder in de tijd van onze mooiste ervaringen de prediker van geestelijke waagheden aan wie eens lippen een bewonderende gemeente hangt de begapende spreker op een heiligingsbijeenkomst die de geheimen van het hemelse leven uiteenzet de Christen die getuigenis aflegt van een gezegende ervaring de evangelist die als in triumph voorwaartsgaat die tot een zegen gesteld wordt voor een blij de massa niemand kent de verborgen de onbewuste gevaaren waar aan zij blootgesteld zijn Paulus was zonder te weten in gevaar wat Jezus voor hem deed is opgeschreven om ons te onderwijzen op dat wij het gevaar en de enige bescherming zouden kennen indien ooit van een leraar of beleider van de heiligmaking gezegd werd hij is zo vol van zichzelf of hij doet niet naar wat hij predikt of zijn zegeningen hebben hem niet nedriger of zachtmoediger gemaakt laat men het dan niet meer kunnen zeggen Jezus op wie wij vertrouwen kan ons nedrig maken ja de genade om nedrig te zijn is ook groter en tevens meer naar bij dan wij denken de nedrigheid van Jezus is onze zaligheid Jezus zelf is onze nedrigheid onze nedrigheid is zijn zorg en zijn werk zijn genade is ons genoeg ook om de verleiding tot hoogmoed tegen te gaan zijn kracht zal in onze zwakheid volbracht worden laten wij verkiezen zwak, nedrig, niets te zijn laat nedrigheid onze blijtschap en vreugde zijn laten wij zeer gaan roemen in zwakheid in alles wat ons kan vernederen en ons ook moedig kan houden de kracht van Christus zal op ons rusten Christus heeft zichzelf vernederd daarom heeft God hem verhoogd Christus wil ons vernederen en ons nedrig houden laten wij van harte onze tuestemming geven laten wij vertrouwend en blij aannemen alles wat vernedert de kracht van Christus zal op ons rusten wij zullen ondervinden dat de diepste nedrigheid het geheim is van het barachtigste geluk van een blijtschap die door niets kan worden verstuurd einde van hoofdstuk 11 hoofdstuk 12 van nedrigheid door Andrew Murray dit is een opname voor LibriVox alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein voor meer inlichtingen of om je aan te melden als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org opgenomen door Jack Hillema hoofdstuk 12 van nedrigheid nedrigheid en verhooging wie zichzelf vernedert zal verhoogd worden Lucas 14 vers 11, Lucas 18 vers 14 de nedriging geeft hij genade vernedert u voor de heren en hij zal u verhogen Jacobus 4 vers 6 en 10 vernedert u dan onder de machtige hand gods op dat hij u verhogen te zijn er tijd 1 p.