School of Resistance   Right to Regularisation Panel Conversation on Saturday 5 March 2022
of jullie even zo naar dat bord willen kijken over de Europese Unie en dan zie je dus welke landen horen bij de Europese Unie of jullie daar even naar willen kijken en of één van jullie dan op het knopje wil drukken zodat je het vroegslied van de Europese Unie hoort die is er op alleen die deze kleur hè ja, dit is alles wat Europa is en dit niet opweeg omdat het niet mijn naam is Samuel en ik ben net 18 jaar geworden net meerder jarig maar voordat ik volwassen kan worden moet ik mij terug herinneren hoe ik een mens moet zijn en ik weet niet hoe je dat doet als de bruggen in de stad de daken boven je hoofd geworden zijn als je alleen kan eten wat een ander kan missen als je vier jaar lang je moeder niet hebt gezien als je niet aan je reis kan denken zonder geschreeuwd te horen als je twee keer op een bootje moet stappen zonder te weten of de zee voorgoedje graf zou worden als je 18 maanden onder moet dijken om op een nieuwe naziel aanvraag te kunnen doen maanden van verveling 18 maanden waarin de seizoenen niet lijken voorbij te gaan hoeveel je ook door het raam staat waarin het land waar je bent aangekomen onder het voorwensel interstaatelijk vertrouwen jou met alle macht probeert terug te sturen waarin je op je vijf tiende aan de straat wordt toevertrout ik ben 18 jaar geworden en ik ben vergeten hoe ik een mens moet zijn ja we zijn veel in Europa dit is een witte mens land wat het valt op dat het alleen maar dat is ik krijg je dan we hebben net al een ressource olie precies ja wow wow inderdaad ja de boerderij land waar is dit in Europa dat is een hele groep ik bedoel er zijn er natuurlijk meer deren ja ook maar ik weet niet of er hier dan iets staat over nee volgens mij niet waar dat dan nogal moeten zijn maar dus het staat altijd in de zee het staat in Europa dan van Nederland het zou kunnen ja ik heb dit geschreven omdat ik vind dat we boos moeten zijn dat de reden is om boos te zijn dat we andere mensen dit aandoen maar dat het precies zo ontroerend is dat het me zo raakt omdat ik hoop dat het publiek ook raakt dat ondanks al die dingen die wij doen in Europa met mensen die op de vlucht zijn die veiligheid zoeken mensen zoals jij als je ze ziet enkt je alleen maar die wil je vasthouden die wil je verwelkomen daar wil je mee praten daar wil je die wil je die wil je naar school laten gaan die wil je werken daar wil je mee samenwerken en dat dat precies zo die realiteiten die kloppen niet op elkaar ik weet dat jij dit nooit zou zeggen en daarom laat ik Adam maar eigenlijk Samuel misschien wel Samy aan het einde zeggen ik zou dit jij zegt nu mensen die denken niet dit is verhaal van jou maar hier is de leven voor mij ja? herken je je idee? ja, want twee keer in de bot ik heb ook de leven gehad maar je wil niet die verhaal voor mij maar mensen dat ik dat ik ben met jullie zijn toch? niemand weet precies ja ja ja ja nee dus het is natuurlijk op je zo gezien dat jouw zus in de tek zit dan mag je ook zeggen ik wil dat niet we hebben er ook lang over gepraat moeten zes erin en hoe maar er zit ook in dat je 18 maanden moet wachten alsof jij die dubbelinkoventie zoals andere Dublin Brothers en dat is in jouw geval niet zo geweest je hebt ook moeten wachten maar om andere redenen daarom soms gebruik ik dingen van jouw vrienden en soms dingen van jou ik was dertien toen ik uit de ritrea vertrok via Soudaan de Sahara Libië ben ik de middellandse zee overgestoken de route die wij ritreers nemen wordt de onderzoeker de drie traps heel genoemd het staat bekend als een route was Smokkelaas goed geld verdienen iedereen die naar Libië vertrekt weet dat ze zullen worden afgeperkt afgeperkt en gekidnept ook ik wist dat er is geen sprake van misleiding ik ben eerst naar Soudaan vertrokken waar mijn zus woonde ik bleef een aantal maanden bij haar het was een goede tijd maar ik zag geen vooruitzichten ik zag geen horizon ik zag geen toekomst dus ik vertrok ik maak contact en ik werd naar de Libië Soudaanese grens gebracht door Smokkelaas uit Kartoen die mij en andere vluchtelingen vertelden te wachten toen de Libiërs arriveerden brachten ze ons naar een soort gevangenis daar worden we geacht onze families te bellen die in zo'n kort mogelijke tijd het geld bedrag bij elkaar moeten krijgen en die mishandeling in die kanten daar ja daar wil ik niet over dat wil ik niet over dat wil ik niet aan denken en het stoppast als je het hebt betaald niet iedereen kan dat betalen in nood heb ik mijn familie gebeld mijn zus is toen van Soudaan naar mij toegereist zij is een jaar waar mij gebleven en toen dood gegaan in een Libiërs attentiekamp ik heb mijn zus niet kunnen begraven zij was mijn grote liefde zij bracht mij zo veel plezier toen zij dood ging ik kon niet begrijpen waarom waarom mijn zus waarom mijn zus in mijn cultuur als iemand dood gaat moet je respect betuigen ik heb mijn zus niet kunnen begraven twee jaar heb ik in Libië vast gezeten iedere keer betaalde ik nieuwe smokolaars totdat ik naar het noorden werd gebracht en de Middlandse zee op werd geduwd soms is de realiteit erger dan je kan voorstellen dat had ik heel erg toen ze vanaf me dat schreef eerst dacht ik ik kan dat niet opschrijven mensen denken dat dat niet echt is het is zo zoveel erger dingen ja dat denk ik ook mensen denken dat het niet echt is maar ik denk dat mensen wel snappen dat deze tekst gebaseerd is op echte verhalen er is een stukje er staat ik heb haar daar begraven een achtergelaten en hier heb ik het aantal keer met Sami over wat hij heeft haar dus niet kunnen begraven ja daar heb ik me ook al bedacht ja ik heb het hij zat gevangen en zij is begraven ja dus als je iemand dood is van die smooklaar komen dan die mensen pakken en nu nooit is hij die mensen ja maar je ziet dat hij is dood maar hij gaat niet begraven uiteindelijk toen we met zijn zaak bezig waren dan is dus ook de vraag waar is je zus in een interview en er is gewoon helemaal geen bewijs er zijn geen bewijzen van dat die dat ze is begraven ergens dat ze er nu niet meer is er is nergens een registratiedocument iets wat ineens heel belangrijk wordt als je in Nederland probeert als ze wil aan te vragen ja maar ok ja ik heb ze nou begrepen kan je zo uitkiezen waar je levenstand naar het beste is het hoogste is italië 96 maaltag 86 nou dan hoeveel is Duitsland 126 Portugal Nederland is het hoogste Nederland is het hoogste van allemaal ben je niet ja dat is wat ik tot nu toe gezien heb wat Portugal waar is Portugal 78 kijk verlaag ze van iedereen of niet Griekenland was 782 ja laag ze van iedereen dat is niet de verder Griekenland 73 en Portugal 78 Griekenland nog lager wow Terrible Sami ja heb je ooit bewust voor Nederland gekozen of had je ook net zo goed naar Zweden gekund ja toen was ik je weet ik in Nederland toen was ja we willen naar alle erop mag er niks uit Nederland was toeval ja kijk naar mij nee echt kijk naar mij ik sta hier voor u om mijn verhaal te vertellen ik heb een natuur nodig om dat te doen toen ik zondag mijn ouders is te vertellen op mijn derdiende grens over stak brak mijn hart maar ik wilde de militaire dienst niet in mijn wapen is niet iets moois het zijn geen bloemen die je presenteert er spucht vuur uit want onzuig is mens met gezond verstand daarmee een aanraking willen komen ik begrijp dat niet midden in de nacht zonder mijn ouders op de hoogte te brengen ben ik uit Eritrea gevlucht ik dacht dat het moeilijkst zou zijn dat ik in mijn leven zou moeten doen zonder afscheid te kunnen nemen van mijn lieve moeder en mijn vader vertrek als een dief in de nacht en de hoop hen te kunnen beschermen tegen de vragen van de autoriteiten over mijn afwezigheid maar waarom dit gaat niet bang ik weet niet nee misschien dat ze denken dat ze echte eten krijgt waarom niet bang normaal vissen als je 5 minuten weer zijn moedige vissen misschien de vinter omdat het heel lang hier precies ze zijn er gewend ja zoveel tis hier niet ja de grootste aantal vluchtelingen uit Eritrea worden in Soudaan opgevangen daarna volgt Ethiopia Duitsland Zwitserland Israël en Zweden sinds 2010 is de groep van windenjaarigen die uit de ritree als onderbegeleiding vertrekken zeer snel toegenomen en wij zijn maar een onderdeel van de grote exodus de bednamen uit twintigers en dertigers bestaat mijn land is in 2010 op nummer 2 net achter Sidië voor de hoogste aantal asielverzoek in Europa wij leven al 25 jaar in de kratuur wij kennen geen verkiezing geen vrijheid van rechtspraak geen onafhankelijke pers je mag niet demonstreren in Eritrea moet je je eigen buren bespioneer als je dat niet doet kan je verdwijnen als je niks hebt om te rapporteren kan je in de gevangenis belanden op het illegaal verlaten van het land en het ontduiken van dienstplicht staat een zware straf wij kunnen niet terug naar Eritrea nee ik had er anders om ook heb ik me opgeomgedreid op het illegaal verlaten van het land en het ontduiken van dienstplicht staat een zware straf straf wij kunnen niet terug naar Eritrea ja goed bij Nederland is denken vaak en europeanen van oh we hebben het echt goed geregeld er is een democratie er zijn verkiezingen we studeren om dingen goed te regelen waardoor we denken het systeem is neutraal het is rechtvaardig voor iedereen en ik denk dat dat niet klopt en ik denk dat heel weinige mensen dat weten en die die geen grondwet er is wel een grondwet denk ik er is geen grondwet in het land kan ik me niet voorstellen nee er is gewoon geen grondwet geen grondwet geen vet nee het is een echt een volledige dictatuur maar zelfs in de dictatuur heb je regels nodig toch ja maar die zijn gewoon compleet willen keuren dus ik kan me dat niet voorstellen ik kan me dat niet voorstellen dat er geen vette zijn totaal geen vette zijn er geen vette in het zwitte er is een verschil ik kan de regels hebben maar een wet is opgeschreven en getoedst ja dus een wet is natuurlijk ook een middel om in in rechtspraak te kunnen zeggen er is deze wet het is het uitgangspunt dit is waar we achter staan is dat toegepast of niet vier keer ben ik net aan de dood ontsnapt ik stond voor de middellandse zee ik kijk naar de rubberboot de eerste keer zong de boot op zo'n 75 kilometer van de Libese kust stond te veel wind de boot schommelde gevaarlijk bij vertrek sommige mensen lagen al in het water toen de Libese kust wacht kwam een paar uur later was ik weer op Libese bodem de tweede keer zijn we door de aquariërs van arse zonder grenzen 140 kilometer van de kust opgepikt ik was niet langer bij bewust zijn het enige wat ik mij kan herinneren van de reddingsschip is dat normaten de nacht voordelde het steeds stilleverd het geschreeuw en het gehel van de kinderen verstomde ik weet dat veel europeanen niet begrijpen waarom wij de overtocht maken maar ik had slechts 2 keuzes de rubberboot of geen toekomst gaan ze hem echt in het water liggen nee ik dacht dat ze hem gewoon op de rand hebben het gaat heel goed het is kwijt dat het een raar beeld is dat het een makkelijk beeld is hij komt terug ja het is echt in het vooral come to daddy baby come to daddy vijf schoeten het geluid is zo onheel spellend sinds september 2018 mag de aquariërs niet meer varen terwijl het in 2 jaar tijd 30.000 mensen heeft gered 30.000 mensen geen enkel land was bereid en een vlag te lenen arsens om de grenzen vaart sinds augustus met een nieuwschip see what's for de criminalisering van reddingsschepen is alleen maar toegenomen europeese liedstaaten misbrijken covid 19 om reddingswerk te stoppen zie hier de staat van het europees recht hulporganisaties die letterlijk levensredden worden gecriminaliseerd ondertussen nemen de griekse pushbackstoel boten die terug de zee opgedeeld worden vluchtelingen die in europeese wateren terug naar libia worden gestuurd liepen ze kuswacht die door europa betaald wordt om vluchtelingen terug te sturen i want to thank the greek border guards i want to thank the coast guards i want to thank the civilians the police the servicemen i want to thank frontex for the dialis effort dit zijn de woorden van EU president Ursula von der Leyen frontex de organisatie die via surveillance tactieken voor het europa moet beschermen tegen indringers in 2019 betaalde EU hen nog 20 miljoen en dat bedrag is nog ieder jaar aan het stijgen sinds 2014 is het door europa 336 miljoen aan libia betaald voor programma's in relatie tot migranten 91,3 daarvan is uitgegeven aan de training van de libsse kuswacht met als doel het verstevigen van de capaciteiten van grensmanagement van de libs autoriteiten de lijst van anklag tegen de libsse kuswacht is lang mensenrechte schendingen zoals marteling en geweld tegen vrijwillige reddingorganisaties die grenswachters bestaan vaak uit voormalige milities of mensen die in onderdeel waren van de vroegere smolkelroutes libia wordt getekend door een onophoudend conflict sinds de val van mummar qaddafi in 2011 in europa discusseren parlamentariërs over de vraag of migranten en vluchtelingen officieel in nood zijn als het bootje nog niet aan het zinken is zo verklaarde een belgische politicus tijdens de verkiezing dat die mensen vluchtelingen dus niet echt in nood zijn en in nederland willen verschillende politieke partijen mensen die op zee migranten uit bootjes oppikken vervolgen voor hulp aan mensen smolkel wat is het punt dat je een boot ziet op zee met honderden mensen erop uitgedroogd ondervoed vol van brandwonden en je geen mensen meer ziet maar cijfers geen cijfers maar statistieken geen statistieken maar parasieten dank u wel meneer de voorzitter 3 keer verkocht 3 keer ja ik betaal als je wilt naar italië willen naar de zee je moet heel betalen ze zeggen jullie mogen niet naar de zee toen we gaan naar de zee gaan ze komen aan de losse met auto's dan breng je naar andere stads die moet je weer betalen en die jongens kennen elkaar die smokkler ja, de meester is Eritrea maar die heeft contact met die lieve mensen want net die mafia de smokkler zijn ook Eritrea ja, de smokkler is Eritrea de grote mensen is die lieve mensen die geven een groot huis die Eritrea mensen betalen de Eritrea mensen betalen de lieve mensen om daar te wonen het is een hele netwerk dit is goed maar ik vertel dat is de echte leven ik vertel hoe ga je met die gel ik heb niet dit gebied ik heb meer dan dit gebied ik heb 3 keer gebied 3 keer een paske auto is wel gek maar de mensen hebben dat toch niet geld vloeit in Afrika het vloeit ons is ook al blik jij maakt nu ook nog steeds geld over naar Libya want die jongen die hij nu nog in Libya zit daar maken ze de hele tijd geld over om ze weer vrij te krijgen dus jij suurt nog geld naar je vrienden die daar vast zitten let's continue Nederland heeft mij meerdere keer geprobeerd te sturen naar Italië maar daar sta ik geregesteerd als minderjarig en minderjarige mogen niet worden teruggestuurd Nederland probeerde dat onder de zogenaamde dubbeling klein een vet die zegt dat een azienszoeker bij aankomst in Europa verplicht is zijn of haar finger afdruk achter te laten dit maakt het land van aankomst verantwoordelijk voor de vluchteling geografisch kom dus erop neer dat Italië en Griekenland de meeste vluchtelingen binnenkrijgen en de grote toestroom van mensen op geen enkele manier kunnen verwerken wij kennen allemaal de beelden van Samos Lesbos Lampedusa mijn vraag is wat betekent een Europese Unie als er geen enkele solidariteit is tussen de lidstaten als de armste zuidelijke landen de zwaarste lasten moeten dragen niet lijkt op werenhuis toch de door was de wereldhuis ja waterloplijn het wereldhuis is een plek waar vluchtelingen moeten vangen ook ongedocommenteerden maar het is goed het is heel goed maar normaal in Amsterdam de water is een beetje hoger je gaat bijna met je voeten erin het is mooi Amsterdam is mooi ja, Amsterdam is mooi een mooi meisje heel veel chicken je weet de zon begint te scheiden ik wil seneer dat de zommer kwam ik zei ze toch ik moet erin ik voel dat mooi man heb je een vriendinnetje nu of een paardvriendinnetje ik wil het niet ik wil het niet ik wil niet dat vriendin je weet dat ik zorgen van haar ik wil mij zelf zorgen ja begrijpelijk want ik wil als je een goede meisje kijkt dat ik langer met haar ik wil niet mijn verhaal achter mij is niet goed met meisje gedaan wat wil ik dan je wacht liever op de juiste ik dacht dat ik verliefd ben mijn klient was 15 jaar toen hij naar Nederland doorrijst hij hoogte daar aanvragen als minderjarige maar het lukt niet zijn aanvraag wordt afgewezen omdat de IND niet zeker is van zijn identiteit hij heeft onvoldoende documenten die als bewijs kunnen dienen hij heeft altijd gezegd later is hij achter gekomen dat hij in Soudam is geboren hij moet het asiel zoeken zijn om verlaten maar Italië heeft de klima afgewezen en naar Eritrea kan hij niet terug op 16-jarige leeftijd is hij op straat ik slaap op 25 verschillende plekken ik sluit me aan bij de dubbele brothers een jong groep Eritreers die de dubbelinkonventie van Nederland terug moeten naar Italië maar in plaats daarvan wachten ze liever 18 maanden in Nederland wat als opnieuw asiel kunnen aanvragen je komt recht in de 24 uur opvang voor ongedocumenteerde ik heb urenlang te tekenen is nachts klim ik over de schutting of ik ga naar de damesaafdeling waar ik niet mag komen mijn gedachten worden steeds naar volgbaarden mijn hoofd doet de hele tijd pijn ik weet dat ze mij in de gaten houden zelfs in mijn dromen alle duren lijken dicht ik vraag geld aan de bevakers maar die lachen mij uit op een dag word ik half na het aangetroffen op Amsterdam centraal station bederend om geld aan hem terug te gaan naar mijn moeder tegen de dokter die mij psychisch problemen wil behandelen zeg ik, ik ben niet gek ik heb hulp nodig voor mijn hoofd ik heb geen hulp nodig voor mijn hoofd ik heb een leven nodig ik zeg tegen de dokter die mij psychisch oké, ik had deze omgedraaid ik zeg tegen de dokter die mijn psychisch problemen wil behandelen ik ben niet gek ik heb geen hulp nodig voor mijn hoofd ik heb een leven nodig ja, perfect kan je hiermee leven of vind jij het heftig nee, is normal hoor ik snap het wel, ik begrijp dat mensen kan zieken worden precies ik heb alleen milieke man gehad ik ben blij dat ik nu in dit leven dat is vroeger ik heb ook mijn leven heel milieke leven gehad dus het is niks van mijn man precies ik weet dat ik ga dingen doen ik wil niet dat mensen het denken ik wil dat mensen het denken ja, ik kan gekke dingen in jouw hoofd komen maar als je hulp krijgt als je mensen door jou als je ja, zeker je gaat beter voor je precies nee, dus wij willen ook jou zo filmen als je nu bent en de hele tijd laten zien hoe gezond en herder en slim je bent en toch anders was en dat is wat het systeem met jou gedaan heeft wat je daardoor heen moest heeft jou ziek gemaakt eventjes en Adam en ik hebben er ook lang over gesproken Adam zei ook, oh, ik ken gekten ik ken het ook dat is nog steeds iets wat heel diep zit dat wat de denken de gekken, de zieken zijn de andere maar we kunnen, maar dit te gebeuren we zijn allemaal daar we zijn allemaal wel een beetje gesprek met gekten, zoals wij door moeilijke dingen in het leven gaan ik heb zoveel gesprekken we hebben daar over gehad, zoveel gespoom op een gegeven moment kies van, hey ik wil niet meer naar jou luisteren, het is genoeg ik ga het oplossen ik ga positief blijven want... je maakt ons een gebaar nee, nu niet gaan er achter jij van ja, maar ik snap het wel als je mijn moeder heeft 10 jaar een AZC geleefd en AZC komt gek te ook heel vaak voor ja en dat is begrijpelijk als je al menselijkheid zo in twijfel wordt genomen zo weg wordt gezijverd nou dat is begrijpelijk als je op een gegeven moment je mond gaat vast na je of je jezelf op hangen je gaat rondlopen want dit is hoe je je voelt van binnen dat is hoe je je voelt van binnen samen ging ik steeds vuur maken je ging steeds kijken van die dingen als je wil sneer vergeten moet iemand bij jou zijn dan je gaat praten precies, precies, maar als je alleen bent maar dan ben je in gesprek, ben je gek te toch en die is gesprek die praat gewoon tegen je van ja, maar je bakt er niks van ja, het is je eigen schuld ik krijg een nieuwe advocaat hij vraagt de I&D om mij te registreren als minderjarige maar daar wil de I&D niks van weten klient had zijn asiel verzoek maar beter moeten voorbereiden was het antwoord er rest nog één mogelijke route via de weg van de Raad van de Kinderbescherming ondertussen proberen wij een nieuwe asiel verzoek in te dienen bij de I&D een vrijwillige heeft via tussenpersonen 300 euro overgemaakt voor een inendingen boekje een schoolrapport te smokkelen uit op vrijdag 6 maart besluiten jeugdrechter na aanleiding van het rapport van de Raad van de Kinderbescherming dat ik minderjarig ben en vier onder vochtdij moet worden geplaatst dat de I&D mij als minderjarig zit de reden waarmee de meeste van mijn problemen in Nederland begonnen zijn verklaart de jeugdrechter ongelijk ik ben zo blij door 19 mei 2020 krijg ik te horen dat de I&D mijn asiel verzoek als nog goedkeurt mijn wereld draait om de eerste dagen gelukt het me niet om te praten dit is alsof ik mijn stem kwijt ben ik kan me niet herinneren hoe lang ik niet al wil en nu heb ik het hoe moet je leven als het plots weer kan ik ga nog steeds naar dezelfde plekken ik ga naar de huiskamer van de Dublin Brothers bij elkaar komen die nog steeds aan het wachten zijn op hun verblijfsvergunning bij het drinken koffie en roken sigaretten spelen kaarten ik ga nog steeds in slaap op dezelfde bank ik kijk TikTok filmp is met mijn vriend Jonas alles al anders moeten zijn ik mag blijven maar het verandert niks het is een paar maanden woont ik in een studio in Amsterdam ik heb mijn eigen keuken mijn eigen badkamer maar die kan niet wennen in het stilte hier ben ik dan net 18 jaar geworden aan het begin van een leven vol met lietekens een beschadigde ziel en in plaats van mij te focus op mijn schoollessen op het maken van vrienden het luisteren naar muziek besieren van meisjes spelen van voetbal sta ik hier een verhaal te vertellen waar ik eigenlijk geen zin in heb ik ben net 18 jaar geworden en mijn leven moet nog beginnen in dit Europa noodgedwongen zoek ik mijn vlucht in het theater dat de corona stil staat soms ben ik in deze film terechtgekomen waarvan ik niet eens weet wie er zitten te kijken het theater en nu deze film zijn een metafoor geworden hier tonen wij de welkelijke rechtsstaat en recht dat zo'n de papieren geen kind van een volwassene kan onderscheiden een plek van de geboortebewijs geen recht gesproken kan worden een recht dat niet onkan gaan met het geheugenverlis die ontstaan aan diepe trauma's waarom kan ik niet gewoon 18 jaar zijn ik wil er enig worden met mijn familie ik wil een tweede kans en wat is dit voor maatschappij waar politiek niks bevogen kan worden maar je geen bioscoop of theater kan bezoeken zonder te horen hoe onregvaardig het systeem is voor de jullie zelf niet gek van het dagelijkschysrofronie alles is business as usual totdat je in theater of een bioscoop bezoekt en je dan geconfronteerd wordt met het leed dat onder jullie luxe ligt onder jullie bescherming onder jullie rijkdom hoeveel kennis heb je nog nodig om in beweging te komen het probleem is niet dat jullie niet zouden kunnen weten het probleem is dat jullie alles zouden kunnen weten als jullie maar zouden willen die jong om dit verhaal te vertellen ik spreek jullie het al onvoldoende en dus vertelt adam kissakel en schreef Lara Staal deze woorden zij vertelde dat ze mij een verhaal wilde vertellen ik zei gelijk niet alleen het mijne dit gaat niet alleen over mij het gaat over zoveel zoveel andere ze knikten dit zijn niet mijn woorden ik ben Samir ik zou nooit zo zeggen kijk naar mij dit zijn niet mijn woorden dit zijn de woorden voor Lara die oud spreek door adam actuur die op mij speelt mij en veel andere die op mij lijken wat jullie niet weten is Samir niet bestaat zijn verhaal is mijn verhaal gebaseerd op mijn dossier vele achtergrond artikelen over vloegte Eritrea's maar Lara laat mij dingen zeggen die ik zelf zo nooit zou zeggen ze laat mij dingen zeggen die ik zelf nooit zou denken kijk maar ik glimlaag eigenlijk iedere dag toch? we hebben daar met al aan het woorden gehoord die van Duitsland zo meteen gaat inzoomen het gaat nog een heel kleine technische ombouw zijn we gaan een scherm een beetje naar achter doen Lara gaat van op het diegibord inzoomen maar we gaan zo meteen al start gaan Lara dit is Kasia, kan je ons horen? je ziet ons mooi oké, we veranderen de cijfers om je in onze conversatie te zien hallo Lara ik zie mezelf duidelijk en ik hoor mezelf duidelijk het is een beetje minder komend we veranderen, we zien nog de technische problemen kunnen worden ontwikkeld dus je kunt het ook horen en misschien kan ik een signet van de techniek dat alles goed werkt en Pavanna zal ook zitten naast ons en dan gaan we de conversatie starten gewoon een moment als we wachten ik weet niet, Lara had je het voor een brief gezien kan je het volgen? want ik kan mevinden, het is al een while sinds je de film hebt gezien voor de laatste keer inderdaad, ja het was leuk, want ik was een beetje verkeerd tussen proberen om mezelf te bereiken en mevrouwen om te kijken de programma die we dit weekend organiseren en te kijken op het werk van Pavanna om de supermagazine te zien en alle artikelen daar maar ook had ik geluid de slechte woord, maar het was goed om de film weer terug te zien en om die kans te nemen ik heb nog wel mevrouw geluid dus het maakt het moeilijk om te concentreren ik weet niet of er iets te doen is we gaan dat resulteren voordat ik je wil introduceren op Pavanna Amiri zitten hier met ons op stage Pavanna dit is Lara, Lara, dit is Pavanna en we zullen vandaag over art, art en juist en activisme dus is het beter te horen, Lara, voor je kun je het ook horen? ik hoor je perfect het ding is dat ik mevrouw een beetje met de laber, maar het is al een beetje beter oké ik wil het concentreren anyway oké, we gaan het proberen eerst Pavanna kan je ooit een eerste impressie met de film van Lara hallo Lara, ik ben heel blij om je te zien ik kan zeggen dat het zo expressief was alle details alle dingen alle vormen die we echt nodig hebben ik heb ook onder de camera en ik heb ook ook werken met meditatoren en ook filmmakers en journalisten voor een lange tijd, voor twee jaar van leven in Ritsona-Kam tijdens mijn tijd in media en een van de probleemdagen dat ik vanaf de journalisten had speciaal was dat ze alleen maar een foto waren en een image van hoe we zijn en alleen om twee of drie uur te spelen ze wilden een nieuwe image van ons of ons leven naar de mensen die ze wilden weten meer over ons leven maar het was voor mij iets moeilijk want je moet spenden de tijd met die die de documentaire werken of je wilt zien je film of iets of zelfs een stuk foto je moet echt deze contact hebben en ik voel me echt dat de camera was een vriend met Samuel en Adam de naam van de twee jongen jongens en dit was heel inspirant ik kan het zeggen congratulations voor je inspirant film dat je het gezegd hebt Lara, wil je op die kant responden? het het betekent veel om het te horen van je het betekent veel en het is een heel moeilijk challenge want je hebt altijd hetzelfde met je eigen uitzicht en dat is iets wat je moet met je eigen privilijst met de subjectiviteit met de camera altijd proberen de impressions van de echte wereld dus alle besluiten zijn heel leeg en ik moet zeggen ik vind het heel moeilijk ik heb veel problemen met hoe ik spreek maar het voelde en daarvoor was het heel goed om dit te doen met Pascal Poissonier de documentaire want in het eind hij was ook aan het kijken van mij als iets dat nodig was om contextualiseerd en ik denk dat een van de key dingen is dat je niet moet werken alleen en je moet diversiteit in de team en je moet zoveel en exchange dus bijvoorbeeld Adam was op veel niveau niet alleen een acteur maar connecte met de topic en met mij en met de project en heel kritiek en vragen me veel vragen om ons te confronteren op veel dagen dus je moet je eigen kritiek organiseren ook bedankt Lara, voordat je weer werk gaat ik zou je de vraag Pavana over je art je gebruikt je poortje om te praten over de miljoenen van mensen en hun historieën in Ritsona Kem bijvoorbeeld op Lesbos je kon zeggen dat je begint in het fall van 2019 wanneer je een blog begint wat we vandaag hebben gemeld waarin ik hoop dat iedereen het nu gaat letteren naar de wereld van Moria waarin je begint om te schrijven als je de kamp begint en de dagelijks probleem van de mensen die je met daar en kan je misschien geven ons wat in je artistische historie en je spookt ook over in je activiste lens waarom je begint maar als poortje wanneer en waarom je moest schrijven en je kan het schrijven als je de poortje hebt bedankt voor je 3 klere vraag eerlijk op de eerste, kan ik zeggen ik was schrijven want ik voel me echt belangrijk om te geven uit mensen in het zak men niet om hun historie te schrijven van een vrouw. Voor mij was het een beetje hard om iemand te veranderen die niet onder dezelfde verkeerde verkeerde verkeerde verkeerde verkeerde verkeerde komt voor 1 of 2 uur en spent soms een verkeerde verkeerde verkeerde woorden en dan schrijft en schrijft. Dus ik was zagen dat niet alle voedingen, niet alle verkeerde expressions moeten worden geëxpreid, niet de doodlijke woorden en niet alleen gebruiken met drama als dat tekst af te kunnen given. Dus van de eerste keer, ik weet niet of er een voedsel van was, want ik was ook bijvoorbeeld een faciliteair... ...van het programma van de journalisten en deitung, of die ze voor de universiteit waren werken, ze kwamen ook aan het volgen in een praat om de helối te geven over de familie dat ze de kamp willen. Dus voor ze om te schrijven, maar werken met ze, ik kan zien dat ze niet kunnen spelen. En het was totaal normaal om niet te kunnen spelen hoe de belangrijk deel van hun leven... ...maar niet alleen de drama, maar ook hoe ze smijten. Waarom smijten ze? Wat is de strenst? Want deze strenst is motivatie. De manier waarin ze houdt elkaar nog steeds, ook dat ze niet houdt, was motivatie. Deze dingen waren niet uitgelegd, ze waren niet in de tekst gegeven. En veel andere deel, zoals de film. Voor mij was het ook een film. Ik moest alles laten zien in het verhaal. En ik kan zeggen dat de unieke deel van mijn werk was... ...dat vanaf het eerst, ik niet het verhaal van het verhaal van de refugie... ...dat ik in contact was of in een verhaal, en ik was... ...of ze het verhaal van het verhaal was. Ik geef de manier om zichzelf te zeggen dat ik dit doe. Ik ben de moeder van twee kinderen of mijn kinderen, zoals dit. En ik voel mezelf in het verhaal en het verhaal van het verhaal... ...omdat ik ook in hetzelfde konditionen was. Ik kan zeggen dat het makkelijker is dan die die uit de kamers komen. En bij de vraag over de patrie... ...de patrie suddenly kwam tot mijn wereld van schrijving. Het was een ritme achter de woorden die... ...en dat was een structuur van een nieuwe vorm van de literatuurlijnen. En het hacktivisme dat was de artiest... ...en de meest bijzondere deel van mijn werk.  Want als je een vrouw is die in een patrieke familie... ...en je in een cultuur, een society geeft, dan wordt je een refugie. Je bent een moslem, je bent een vrouw, je bent jong... ...diskrediteerd omdat het niet een educatief deel is. Het was heel moeilijk om al die probleemstakeren te maken... ...en om ook in het zoutste bordel van de Europeseizoen... ...in het verhaal van Europa, in Grieken... ...omdat ik niet alleen de probleemst in het verhaal van de komst... ...aan de communiteiten, aan de internele communiteiten... ...maar ook om te vertellen dat de manier dat je aan elkaar trekt... ...werkt te zijn, als je de troepen van de mensen buiten bent... ...omdat we in het verhaal van het verhaal van het verhaal van de komst... ...weer niet kunnen verwerken, de communiteiten... ...weer niet kunnen verwerken met elkaar... ...en in een andere manier die de communiteiten niet verwerkt. Dus er was een grote complexiteit om deze conditie te proberen... ...aan de communiteiten binnen te komen... ...om een andere image van de mensen buiten te brengen. En ik voel me echt een heel hevige verhaal... ...onder mijn schulder, maar ik voel me ook dat ik het nodig heb... ...om dit te houden, omdat ik de kennis had... ...om te kunnen spelen en communiceren. Ik had een kleine verhaal van mensen die mijn woorden ondersteund... ...en mijn woorden met hun groep van mensen. Dank je, Parvena. Ik wil een similaritye reflectieelste vraag vragen voor Lara. Sommigen hebben we al gezien dat we een catalog ontbouwd hebben... ...en het is een catalog van resisties. We hebben een... ...noude promotie geïnteresseerd. En... ...maar deze twee bepaalde mensen... ...wisten en hebben onze inviteiten aan te schrijven om een contributie te schrijven. Maar ik remember, als ik asked Lara of ze zouden willen schrijven... ...om iets te schrijven waarom je niet iets te schrijven... ...om de zaksamuel en het creatieproces en het denkingsproces... ...die er behind werd. Voor jou was het een beetje gelukkig. Je hebt het ook in de tekst van het project... ...dat het zaksamuel al langer begonnen is, zoals in de eerlijke ronde... ...met een project die je in 2018 deed, called a European Trial... ...was een Mocktribunal die je samen met de activist Unis Osman Noor... ...en in die je de Europese Union voor de atrocities suit. Het is een resultaat van een inhumane migratie-policiën.  In de tekst, die is echt... Ik heb geen preference van alle contributies... ...maar ik remember dat als Lara schrijfde... ...en je zei, Aline, ik heb geen idee of dit ergens gaat. Ik was zo vervolgd en interessant... ...en ja, vervolgd in de manier waar je ook heel transparant... ...en open in dit struggle... ...in maken van dit engageerde art op topics zoals migratie. Mijn vraag aan jou zou zijn, hoe begint jouw artistische praktijk... ...over deze vier jaar, begonnen met de Europese Trial... ...en dan terug naar de zaksamuel? Ja. Ik denk dat een van de uitdagingen is om... ...naar te worden synaclede. We zouden geen spasen worden synaclede... ...we zouden alleen de spasen spelen... ...om meer responsabel te zijn en nooit gehoord te geven. Maar dat is moeilijk. Ik denk dat in het moment dat je veel of verschillende projecten... ...om de migratie, de status van beveiliging... ...de mensen opdekomd in de wereld... ...maar het is heel moeilijk... ...maar niet te worden... ...maar heel hopelijk... ...omdat het heel moeilijk is... ...en dat het voor een heel lang tijd is. Het is moeilijk om te zien spelen. Gelukkig zijn we niet alleen... ...en er is een communiteit... ...en er zijn veel bepaalde mensen over het spelen. Maar in de manier vind ik het... ...verhaalbaar, heel hard te geloven... ...dat ik een deel van een wereld... ...dat systematisch de humanisertie van mensen. En zoals ik ook zei in de tekst... ...om de woorden van Omar Shat's lawyer... ...weren we een genocide tegen een referentie... ...truim om in Europa te komen. En dat is een heel... Het behoeft het hele voelingsverhaal... ...of het voelingsverhaal van het niet-understand... ...de wereld die je in de wereld leert. En dan, ik weet het niet, kijken naar de electie... ...ie hoe mensen voteen... ...hoe je in de morning gaat en denken... ...ok, maar wat ik doe, maakt het er niet mee. En ik kan het even proberen om iets te veranderen. Dus ik denk dat als ik eerst in Europa begon... ...van verschillende enthousiasties, want ook in Europa... ...was het niet het eerst project. Ik heb hier te onderwerken om hier te onderwerken. Ze zijn ook in de film gegeven... ...zodat ik een van de coördinatoren heb gegeven... ...dat je ook in het film zag. En mijn contact en verandering met ze... ...was heel belangrijk. Ze waren ook een school voor mij.  De verandering, de complexiteit. En ze gingen uit van een protest, van een tentkamp, eigenlijk... ...in Amsterdam, van refugieën... ...assembleden samen, publiek in de stad... ...zodat ze geen rijd hadden, geen huis... ...nouw inkomst, geen helftje, geen verandering. En het besloten om niet meer te horen... ...en te worden inzichtbaar, maar eigenlijk te laten zien dat we er zijn. En dat we ook jouw probleem zijn. En ik denk dat ik toen... ...en ook in mijn collaboratie met Eunice Osmanour... ...ik was heel hoopvol. Ik had het gevoel dat we iets extrem belangrijk waren... ...en dat het mocht worden gegaan en zetten. En het was zeker superimportant op veel lagen. Maar het had niet... Ik zou me niet kunnen imagineren... ...we zouden niet op de frontpapers van de nieuws komen. En natuurlijk hebben we het niet gedaan, niet even in heel veel. Dus ik denk dat dat een van de dingen is... ...dat we heel snel begrijpen... ...dat het een woord is om een aandacht te krijgen... ...om een aandacht te krijgen, om er echt te zijn. En speciaal in art, dat is zo veel... ...institutionaliseerd in de westen... ...en gezien er een soort van... ...zake plek voor mensen om kritiek en provocatief te zijn... ...maar in zo'n manier dat je niet echt moet verantwoorden. Dat ik denk dat voor ons... ...artist en activist... ...die echt willen transformeren... ...en zijn een deel van de discussie... ...en hebben gevoel. Het is een probleem. Ja, overkomen die limitaties. Wel, om niet enthoubbelijks... ...we hebben meer vragen voor beide van jou. Maar dank je, ik denk... ...Pavana Yu, een van de redenen die me geeft me hoop... ...door de art die ik doe. En ik was heel blij dat alsof Lara voelde... ...dat het inspirerend was om te horen wat je over haar film... ...ik denk dat deze soort conversaties nodig zijn. Voor ons allemaal om niet hoogte te lopen. Dus ik heb een vraag voor beide van jou. Misschien wil je een van de dachten... ...die Laura in het tekst voelden? Ja, het is een vraag die we bepaald hebben. En ik ga weer naar de contributie. Ik zal een van de... Ja, eigenlijk je woord, Lara. Want ik denk dat het een heel interessant... ...zichtbaar om te vragen of we ons kunnen vragen... ...waar we discussieën, zoals engageerde art en de potentieel... ...dat we als artiesten kunnen hebben...  ...om echt te voelen en te veranderen in de publieke debaten. Dus ik quote... ...is de mogelijkheid van een voet genoeg. De potentieel om de communiteit te vinden... ...dat wil om te luisteren, genoeg om een emancipatie... ...anmancipatie effect te hebben. Of er moeten concrete resultaten zijn... ...voor je een victim te vragen te veranderen in de zuffering. Dat is natuurlijk een heel belangrijk... ...of een heel presente vraag. Ik kan me imagineren dat je in je hoofd... ...konstantie als je de Zaksamel maakt. Maar ik kan me imagineren dat het ook present is... ...in je werk Parvaana, in een blog... ...waar je schrijft... ...of je echt aan het schrijven... ...of gevolg van de mensen die je gezien hebt... ...waar je in de laatste jaren... ...in jouw opinie... ...kan je dat art de realiteit van effecteerd mensen... ...in een positieve manier kan veranderen... ...om bijvoorbeeld te vertellen... ...om een vervolking van margeleerde mensen... ...of een exploratie van hun sociale voet, bijvoorbeeld. Misschien kan je eerst gaan, als je wilt. Ik denk dat het altijd belangrijk is om te acten. Ik denk dat als ik een paar werkzaamheden gegeven heb... ...met de jonge mensen in de assembly... ...dat we zelf organiseren binnen de Ritsona... ...dur deze twee jaren... ...dan op dat... ...en van de werkzaamheden en van de programma's... ...waar we gegaan en discussieën over... ...de dingen die we zelf ontdekten... ...van het leven in de kamp. We ontdekten dat er altijd tijd is... ...dat als je niet iets doet, niets zal bemoet zijn. Niets zal veranderen. Maar als je het doet... ...en je gebruikt je kennis en je creativiteit... ...in allerlei mogelijkheden... ...is het altijd gevaarlijk. Het altijd gevaarlijk. Als we over het gevaarlijk... ...waar we niet over een gevaarlijk... ...die ons leven in twee dagen zou veranderen... ...of ons leven... ...of de perspectief van anderen... ...die ons leven uit de kamp... ...in de lokale communiteit. We gebruikden de art... ...we wilden veranderen... ...in de cirkelgroep van de mensen... ...dat we in het leven waren. Het was altijd voor ons... ...om de art te gebruiken... ...maar om de oorlog te maken... ...in de oudere wereld... ...maar ook in de kamp ook. Ik praten over 3.000 mensen... ...van vijf verschillende communities... ...leven in een kamp... ...dat was in de 2 kilometer... ...nord van Athens. Voor het passen... ...we hadden we... ...we hadden... ...we hadden passen... ...20 minuten... ...de stand...  ...en na dat passen... ...voor 1 uur of 2 uur... ...en om het te krijgen... ...en om het te payen... ...en om niet... ...sometimes even te zorgen... ...dat je kan... ...returnen terug... ...aan het tijd... ...of het in het park... ...in het Athens. Dus dit... ...wereden de dagelijkschallenges... ...dat we ervaren. Er zijn veel van de jonge mensen die het uitgaan. Ze gebruiken art... ...maar ze wisten niet in welke manier... ...die ze kunnen gebruiken... ...of hoe ze hun voedselen kunnen expressen... ...door de art. En we hebben niet te veel... ...resources gegeven... ...om ze te shareen... ...in order te... ...geven ze een nieuwe perspectief... ...of de... ...artistische... ...creativiteit... ...en ook... ...de harde werk... ...en de impact dat het kan brengen... ...en de luid woorden van de art... ...dat het in de society heeft. Maar we konden... ...organiseren... ...veel van deze artiesten... ...met verschillende communities... ...in de kruip... ...en voor... ...eenzien van ervaring... ...aan de solidariteit... ...aan de acceptie... ...aan de... ...acceptie van de verschillende verschillende. En om meer informatie... ...aan de... ...internaal... ...communities... ...we waren... ...geleven samen. Dus... ...het is... ...het is altijd... ...het is een maat... ...of... ...wat je echt wil... ...wat soort verandering... ...jij gaat over... ...um... ...sometimes is het... ...sustainable... ...en soms is het... ...je te... ...je te brengen... ...more voices... ...en... ...aan de... ...aan de beurt. Misschien ook... ...om... ...om... ...om... ...om... ...om... ...om in de tekst... ...maar ik kan het mevrouwen... ...over... ...maar... ...maar constant... ...basically... ...want... ...want je ook maakt art... ...en wat... ...waar is voor jou... ...het potentieel... ...of deze... ...immensipatorie effect... ...dat... ...dat art kan hebben? Ik... ...vergeet met... ...Pervana... ...dat ik denk... ...dat het niet één ding is... ...en dat het betekent... ...wat soort... ...leers we denken... ...en dat ik... ...en dat... ...we zijn... ...changing en transformering... ...all the time... ...alsof we... ...been... ...we zijn gewoon... ...leving in je leven... ...want... ...jij... ...um... ...hebben invloeden... ...over de leven... ...of mensen rond jou... ...all the time, dus... ...um... ...in de manier waar we... ...en spelen... ...en... ...een exchange... ...um... ...we doen... ...we doen... ...we doen... ...dat daarvoor... ...laan, wat is belangrijk... ...het belangrijk... ...wie we praten... ...omdat het... ...schapelt... ...de realiteit... ...en... ...en... ...dat we moeten niet... ... Engseggen... ...echozen... ...& zijn... ...maar we moeten vertажingen... ...on herinneren we... ...om wat kunnen doen... ...de aanstelling van staat... ...§Ja, express... ...we weaken... ...erm maar we moeten... ...de manier claim...  ...tof we gaan... ...unuit Dietlijn... ... designers... ...حij ons hyGER... ...ge Kitchen... ...ie downtime... ...en de wijn... ...um... ... compute... ...al users... ...se井... ...der... ...er raad... ...ge.... ...m女 ... Amwell met Adam, met hier te supporten. En in Europees contriële, er waren veel mensen involved. Veel ondokumentade mensen ook. Dus natuurlijk proberen we te maken een verschil voor de mensen involved. Maar je kunt de nijden hebben, omdat van dat. Want wat is er genoeg te veranderen? En hoe concrete zou het zijn? En hoeveel moeite we hebben? En kan iemand als een partij een project zijn, zonder je te kunnen beperken of te garantieven dat er laag zou beperken of beperken. En ik denk dat dat is het derde laag. En dat heeft te doen met dat we in een democratie leven. Dat betekent dat het verschil van de voorsprongen samenwerkt en je nooit weet wanneer je iets maakt of wat het effect zal zijn. En in ieder geval moet je altijd denken dat het in het begin van de revolutie zou zijn. En in de eind revolutie, we tenden te kijken in historie en we zeggen, ja, dat polm of dat persoon of dat persoon dat stond in de bus. Maar in de eind, niemand doet dat alleen. Het is altijd een verandering van het timming, momentum, andere voorsprongen, een langere... Voor iets om iets te veranderen, om de nerve te veranderen en om echt een verandering te beginnen. Er is al een voetbalgrond gemaakt. Met veel andere mensen. En ik denk dat het heel belangrijk is dat je altijd werkt op de werk van je en-sisteren. En van je her-sisteren en vrouwen van dezelfde. Ik bedoel, naast je, dat je weet of je weet of je niet weet. Maar je bent altijd in het dialogue met andere voorsprongen. Dat is mooi en heel frustratief. Want het is ook moeilijk dat het niet... Je hebt niet de goede timming. En het is misschien niet even je fout. Het is gewoon dat de timming niet goed is omdat je het alleen niet kunt doen. En wat doe je in de meeste tijd? Je probeert niet te stoppen. Je probeert om de werk te continuën. Maar ja, het heeft misschien niet een grote effect nog dat je het wil.  En ik denk dat in dit geval, het is gewoon een bepaalde van een maak van art om een subject te maken dat je nog niet echt begint te verstehen wat er gebeurt. Het is gewoon etically, bijna ongeveer mogelijk om echt te spelen wat je op het probleemt. Ja, en ik denk dat wat we ook proberen, in het geval, Samua te ontdekken. Dat, wanneer we het maken, zijn we nog opgepuzzeld over de krugelheid van leven en de ongeveerheid en onverenheid. Dank je, Lara. Dus, Pavana en Lara, je hebt al een soort van respondeerd de laatste vraag die we hebben voor je. Maar in een soort mode van self-reflectie, wat school of resistance is altijd over in de laatste twee jaar. Ik denk dat ik Lara remembert. We hadden een conversatie langs Moria gebouwd, met Mohamed Kashef en Effy Latsudi van PIKBA camp. Dan metden we weer, Pavana, we metden vorig september wanneer Afganistan was afgeleid. En we hadden onze school of resistance, waar we in de kolon werken met Oma Schatz, die werd gesteld, om de Europese regio te zoeken op een symbolische niveau. En ja, ik ben ook op dit moment, laatste zondag, wanneer het German government decidee om 100 miljoen euro meer te spelen voor wapens, maar nu, omdat van de Ukraine-corrisis, en ik voelde dat mijn werk, ook de laatste 1,5 jaar, niet iets te doen. En ik denk dat we dit allemaal wel eens wel eens experienceen, maar dit weekend gaf me een andere hoop om ook te zien en de amazing mensen en Gent te zien en de initiaties die een geweldige werk doen. Dus ik wil gewoon de twee van jullie vragen, een soort van je laatste woorden, en misschien Aline, je wil ook iets aanbrengen, maar wanneer de verschillen in alle verschillen, je had ook Lara specifiek, tegen de klanten van energia, we horen heel sterk en hoog metricte hasnen op de film, maar ook vandaag op het einde. En hoe is de laatste vraag, misschien voor dit weekend, hoe is arde, een tool van survivie, en hoop en ook hoe. Vanwege, please. Ik kan zeggen dat ik schrijf, want ik wil de generatie veranderen. Ik wil de generatie veranderen dat er altijd is over wie we zijn, waar we komen en waarom we komen, maar ook niet te mentioneren in wat we in die conditie zijn.  Ik schrijf, want ik wil meer alternatieve generatie in de wereld brengen en de adequatieve generatie in de wereld veranderen. Ik schrijf, want schrijf is natuurlijk een zware historie, een zware proces. En wanneer je alles bezocht, schrijf je meer, want voor mij schrijft iemand die een probleem, een jonge persoonlijke probleem is. Ik moet mijn zon in zijn zon proberen en die conditie veranderen. Hoe is het om te slapen en je hoogte te openen, om elke dag een leven te voelen zoals dat, en waarom dat adeptie voelt om hem te bevrijden, niet op die conditie te leveren. Dus voor mij was het hart, dus het is een zware historie. Je moet alles horen om in de wereld te brengen, een nieuw image uit te brengen, en om te veranderen wat was aansloten, en je hoort het niet helemaal niet over. Ik kan ook zeggen dat, wat was de laatste deel van de vraag? Het laatste deel van de vraag was hoe art kan zijn een tool van survival. En hoop. Voor alle mensen die deze wereld hebben, voor alle mensen die de art gebruiken in welke vorm die er is, als een tool van resistentie en strengheid, is het belangrijk om het echt te gebruiken, want art, schrijving, woorden en alles dat brengt, nieuw en creatieve dingen, de dingen die er niet vandaan waren, is iets dat we nodig hebben. Als ik de woorden en historie van de mensen en de ervaring van de vorms die dezelfde dingen ervaren als ik vanaf was. En ik zou weten hoe ze tegen de wereld stonden. Ik weet dat er veel activisten waren voor mij. Ik weet dat ik op de schilder van veel mensen dat ze in deze manier stonden, en dat ze tegen de wereld en de systeem stonden. Maar als ik niet veel van die behoortingen heb, dat ik nodig heb om te weten hoe de kondition die tijd was, en wat soort challenges ze vroegen, wat soort strategies ze gebruiken in order te maken de kondition litenend. En ze hebben die strengheid gekeken. Ik zou niet over de zuffering processen die ik in twee jaar in de komst moest worden. Het is altijd nodig om meer behoortingen en documenten op de manier die er naartoe zal worden.  Dus ik wil niet om een dag te hebben van de woorden, en in mijn hoofd waarom ik niet de woorden van de woorden moest schrijven, de punten die ik kon creëren, de komers die ik kon proberen over de systeem. En voor mij is het altijd een tijd dat ik zeg dat we alleen maar één leven. En als ik niet over de kondition dat het systeem geeft om in te lopen en dat alles goed ging en er geen probleem was, en alles was normaal, dan zal de manier na me doen hetzelfde. Ik deed het omdat ik wilde zorgen dat de jonge mensen en alle refugies in de kamp en in andere kamers die dezelfde strategie die ik gebruik, hetzelfde doen. Ze gaan hun historieën zetten en ze zullen niet zoveel zoveel zoveel zoveel zoveel. En ze zullen er ook andere mensen die hun leven weten en ze wachten niet voor hoop, maar ze zullen er hoop maken. Ze zullen niet wachten voor de onderkant, maar ze zullen ze helpen. Ze zullen niet wachten in order te krijgen de strengheid van anderen, maar ze zullen de onderkanten ervaren om te blijven. Dus dit is de manier waarop we ervaren. En ik kan zeggen, Ritsona was niet een plek dat we proberen om te blijven. Het was een ander feit na de eerste leven die we in de kamers hadden, zoals in Moria, in de landen. Dus het is altijd over de tijd. Het is altijd over je hoogte en je droom die je ziet, dat je de zon krijgt. En als je wacht voor dat zon, het zal blijven. Maar als je de literatuur, de art gebruikt en alle vorms van het, dan versta je dat er iets erop is in front van je. En dus voor mij, literatuur in alle vorms van het en de art is een manier om de hoop en de duidelijkheid te zien. Het lijkt me mooi. Ik weet niet of we silen moeten, maar om de woorden van Barvana te laten echoen of een applaus. Maar ik zit niet in de plek met je. Dus ik kan niet veel... Een paar van de vorms, ik probeer te articuleren. Ik begrijp heel erg wat Barvana zei. Ik denk dat het veranderd generatie heel prettig is gezegd.  Als het in het geval van migratie en politie komt, worden we in de vorm van normaalisatie geconfronterd. Dat is ongelooflijk. En ik denk dat we nog steeds veel blind spots hebben, op zoveel niveels. Ik remember Olivia Ruta Zipva, die een van de vrouwen was, een akademische writer. Een van de vrouwen op de Europese trial. Ik maakte een aantal speakers. En de idee was dat we proberen te hebben speakers van rechts en rechts. En ze zeiden, niet begrijp met de witte man of vijftig jaar oud die meer van een soort van een rijke schoor heeft. En ik realiseer dat ik dat deed, omdat ik het gevoel had dat ik een soort wierde objectiviteit zou laten zien dat het niet existeren is of iets. Het begint met de mensen die de platforming nodig hebben die de standaard hebben gevoeld. Ze selecten een jonge, akademische vrouw van kleur, die een geweldige onderdekking van ondekomende mensen deed. En de aantal nummers, ze hebben de standaard gevoeld. En de andere is een van de voorsprongen. We denken nog steeds dat wat we proberen is dat het opium is. Maar wat we proberen is dat het normaal zou zijn. Dat is het laatste. En ik denk dat dat iets we moeten blijven rememberen. Even als we naar de presidenten, de politieke mensen, zullen we over hoeveel percentage we een refuge kunnen geven of niet. Is deze persoon een titel om te stelen? Is het een echte refuge of is het eigenlijk een economische goldseeker? We moeten dat langzaam niet accepten. Het is een frame. Het is een frame. En het moet een fout zijn. Dus als we denken dat het veranderd van de narratie is, is het heel belangrijk. En dan kan R.P. een toekomst zijn. Ik denk dat hoop echt een goede vraag is, want hoop is politiek. Het is een constructie, in ieder geval. Ik denk dat onze voedsel van voedselheid is ook een heel aardige discourse. Het is bijna een toekomst. En het is niet één persoon die dat niet gebruikt. Maar het is, ik denk, een heel duur gevaarlijke voeding. Ik heb al een stuk met teenagers, zogekort dropouts in school. Problemen, kinderen, wat we zeiden.  En een van de teacheren die we hebben geïnterviewd, zeiden, ja, we denken altijd dat de teacher voedsel heeft, maar als je alleen voor een groep van 20 teenagers stond, kan je nooit wat zoveel doen, als er geen consent of support van die groep is. Dus ik denk dat het ding van voedselheid en geen hoop is, is heel politiek. En we moeten heel wierig zijn dat we niet... Er is geen privilijst om hopeless te zijn. We kunnen niet. We kunnen niet, speciale niet, we zijn mensen met zoveel privilijsten. Het is echt niet op voor ons om voedselheid te voeren. En natuurlijk doen we dat. En natuurlijk zijn we frustratief en zo, maar het is geen optie. Het is gewoon geen optie. En dan ben ik bang om te praten, want ik voel me niet met je in de stad, zodat ik niet kan voelen. Dus we gaan nu echt naar boven. Maar in de tekst, ik denk dat het misschien een van de redenen is, om projecten te houden over hetzelfde ding, waardoor er zo'n fantastische, belangrijk tril zijn, documenten, boeken, over... refugee politieën, migratieën, borderpolitieën, etc. Het is gewoon om niet op te komen. Het is echt belangrijk niet om niet op te komen. En om te steken met de truth die je voelt, is onder pressie. En om gewoon te blijven en het opgeven, wanneer je de voeding hebt dat misschien nooit iemand het hoort. En ik denk dat wat Pervana zegt, is heel true. Er zijn mensen die moeten horen dat ze niet alleen zijn. Ja, ze zijn niet alleen. En we gaan het opgeven. En laten we hopen dat we een deel van de generatie zijn, dat het verschil is, maar het kan geen reden zijn om niet te blijven. Dank je, Lyra. Even tho'r tijd is te steken, ik zou heel erg willen geven je ook de... de kans om, als er iets is, dat je wilt shareen. Want natuurlijk hebben we gezegd, op een twee-day trajectorie. Het is supervervoudig in mijn opinie, maar het is ook heel intens. Maar, zoals Lyra zei, als artiest-activist, je niet het alleen doet. Er zijn mensen altijd voeding, voeding, de context, de creatieve context, ze doen variabel werk per dag. Dus dat is waarom ik wil vragen. Ik zal opstaan, want ik zie je niet, want van de lucht.  Als er wat mensen zijn die nog willen shareen, zoals iets, ja. Ja, hallo. Goedemorgen. Ik wil gewoon een remark maken. Ik voelde de beweging in Nederland. Het was in 2016, waar ondokumentade mensen begonnen te mobiliseren met de naam van, we zijn hier. Dus we estimeren in Nederland dat er over 35.000, 2.500.000 mensen die onder de huidigheid en in de status van irregular die door de asylum-procedure in Nederland is. Dus eerst wil ik gewoon deze remarken maken, want het is heel belangrijk dat... Het zijn twee jaar dat in de Europese level, de meeste, er is een nieuw impact, die is over de asylum- en de immigratie, hoe de files te veranderen. Dus ze proberen gewoon een nieuw policy te brengen die mensen die naar de Europese visie komen door de centrum te creëren in de landen, die met de Europese Unie staat. Dus we konden alvast imagineren dat de politie die alvast de refugees in de Europese landen beschermd zijn. Dus we konden imagineren dat dingen meer slecht zouden gaan omdat de kamp die Moria-kamp was gecreëerd. Het was gewoon een van die politie die in de grond was exercies om te zien, als een voorbeeld, wat wil er gebeuren. En als we van Afganistan zijn, hebben we hier de ondokumentade platform in België en we estimeren het trebelzijde van dat. In België kunnen we meer dan 250.000 mensen die in dezelfde situatie leven, die de asylum-sikers als de eerste waren. De meest van dat. En nu zijn ze in dezelfde situatie leven. Dus we hebben te veel over de politie, wat we hier gingen. We verstaan dat alle oorlogen met de Ukraïne mensen omdat we die nachtmaar, die tijd dat we alleen waren, en we denken dat en estimeren dat de Ukraïne mensen in dezelfde situatie zijn. Dat is why the state secretary of asylum en immigration in België made a new operation to provide temporary protection for the Ukraïne people in which they just wanted to put one people against another people. We don't want to get in that trap. We don't accept that. We show our solidarity to any individual who is suffering and who is a victim of war in the global politic. So we just wanted... Dat is why we made a project here in Belgium by an association which is named the House of Europe.  It's called, it's in the French, La Maisonne du peuple de Europe. So they realise a new project in which we will have a speak person who will participate in every forum and conference which will be related to immigration, diversity, economic and social issues. So that's what we are trying to do there. It's our objective and we will go through because we believe in that those people who are concerned, they have to be in the first line to give their thoughts and also to express the way and to also somehow collaborate for the reasons that concerns to them directly. Because in the state of the European Union of in the European institution, it's all the time the politicians who decide on the behalf of the other people. Here right now we started a campaign by the name of In My Name with some partners which is a citizen initiative. Like we have this new... Voilà, I say we have this. But Belgium have this new law that it has been adopted by since two or three years that any citizen who wants to oppose a subject and over that it should open a debate in the parliament or in the federal parliament so with collecting the 25 signatures of the citizens, this proposition will go to the national or to the Belgium parliament and it will be open a debate. We hope, that's what we say, the hope. So we hope that we will reach to that signature en we will restart again our meeting and our lobbying to see all those politicians who are presenting the government here. So I just want also to have some thoughts for all women in the world, but especially and uniquely for the Afghan women. It's not because I am from that country, maar because I have experienced these things, like I can give a very short that my mom, my dad left the family when I was 10 years old and we were three brothers and one sister. So it was only our mother, I can say, who played a true role as a mother and as a father that she grew up, she make everything possible that we could get knowing our life. We will be good educated and we will be having good manners to any, each person who is front to us.  Lastly in Afghanistan, there was the artist named Shamsia Hosaini, who was also an artist who would do everything the best inside the Kabul city by doing the street arts. So it gives too much courage for the women in Afghanistan to get out of that, I can say, that change in which they were living because it is very difficult. It's a man's world in Afghanistan, so women have no much authority to choose the way they have to live. We would like to have more remarks out of your statements, but if you want to have your question... No, early we said it's not about questions, we just do some remarks. I know, I just want to say thank you for that and what we can definitely do is exchange contacts also with you and Lara in my name campaign. We just do believe we still want to give space for very short questions or remarks because we had two long days and I do believe the moment, and I don't want to cut it, but we've been listening and I do believe it's very important now that of course connections will be made throughout this whole weekend, but I still want to give the chance to maybe one other person saying something very short, other than that we will open the bar to speak in this group. I will just take more 30 seconds, I can say. Ok, yes, thank you. So finally, I just want a role which has been done by Lady Parwana Amiri here because it's not so much easy for the Afghan women in the situation. They live through in the society, inside Afghanistan or outside and we do need some actors like her to honour and also to make anything possible that the million other boys could or should be listen and in the last because I know that how much it takes for the organisation or for you guys to make this possible as yesterday the event goes in the Yakupkerk end here. So I just lastly want to thank everybody who participated in this organisation and make it possible and hope it goes more ahead. Thank you so much. Thank you, thank you.  A very short last question or remark before we can, I think I'll also have a drink if we want and speak a little bit about these things. Yes, there's one last, please keep very short. Yes, more than two. I just want to say one thing. We were talking about hope and about power and the idea that you want to reach out to the media and stuff and I just want to say that you must know that both the movie but also your poems really gave a feeling to this event and that you must know that maybe it was not picked up by any big journals or any big things but that for events like this they do a lot and they send a feeling over to the rest of us and it's very powerful and that you must understand that the classical media are disappearing, they are getting lower and lower and that the future is for modern media and that what you are making both your poems and the movie that really touches people and that it will be shown and be listened to to by a lot of people who will be very inspired by you guys. Thank you for that. Thank you. And I think now is the moment to say goodbye and last word from everybody. Havana, if you want to say something to Lara. Thank you very much Lara. Your work was like, it was really inspiring and I really hope that most of the media and mass media and all those that they are trying to show another image of refugees and their life and their narration to get inspired by your work and it was really encouraging and inspiring for me as well. So thank you, thank you and I'm very happy and honoured to know you as well and you meet you. Likewise, it's such a pity and we cannot sit together there on that stage but I'm also very grateful that we still had a chance to meet and I'm very much looking forward also to follow your work. Thanks a lot for your words, that mean a lot and thanks for the audience, for the organisers, for the weekend. It's so important to keep on getting together. Yes, and share and join the forces. 