Zorgsalon 24 juni discussie. Tranzo, Tilburg University
Ik denk dat we daar gewoon gelijk toe over gaan. Er zijn misschien ook nog wel verduidelijke vragen aan jou, maar die nemen we dan in één keer mee. En als het goed is, is Ronald Batenburg ook nog in de lucht ergens. Die gaat meedoen ook aan de discussie of beantwoorden van de vragen. Dus ja, aan uw publiek, ik kan u niet zien, maar u bent er wel. Het woord zit in de chat als u iets te vragen of op te merken hebt. En ik zie al allemaal vragen binnenkomen. Dus in ieder geval iemand die zegt dat het erg interessante presentaties zijn. Dus die hebben we alvast binnen. Altijd fijn. Altijd fijn he. Dat was al een chat die ik volgens mij binnenkwam tijdens jouw presentatie. Is het niet meer een maatschappelijke probleem? Waarbij er meer samenwerking noodzakelijk is tussen de huisartspraktijk, de gemeente en de zorgverzekeraars. Die partijen hebben we nog niet genoemd. Wie... Ja, nou ja, een herkenbare vraag, een goede vraag ook. En dat is iets waar we heel erg naar op zoek zijn. Waar we aan op zoek zijn, wil zeggen dat we daar stap in aan het zetten zijn. Ik heb zelf gemerkt in het afgelopen jaar dat eindelijk de gemeente en de huisarts een heel goed partnership zouden kunnen ontwikkelen. Want een inwoner is altijd burger van de gemeente, is altijd patiënt bij de huisarts. Maar kan in een ziekenhuis ontslagen worden, kan in een VVT-instelling buiten de deuren gehouden worden. Maar huisarts en gemeente, ja, echt een hele belangrijke combinatie. Dus die gesprekken zijn want voeren. En we weten dat de verzekeraar ook enorme betrokkenheid heeft, ook in deze regio actief. Om continu tijdsvraagstuk, om daar als meepraater en medenker op aan te sluiten. En komen eruit die zorgverzekeraars, die gemeente, nou ook nog hele creatieve, briljante veranderingplannen? We zijn een concreet project, wat nu loopt, om in huisartsen in een wijk één contactpersoon voor het sociaal domein te koppelen. Het is lastig voor de huisarts. Als je een patiënt hebt waarvan je denkt dat het echte probleem, het oorzaaklijke, niet door de huisarts opgelost kan worden. Maar in sociaal domein zit, bijvoorbeeld depressie bij eenzaamheid, dan moet ook die eenzaamheid aangepakt worden. Daar zijn we aan het werk om voor de huisarts maar één contactpersoon te hebben.  Eén telefoontje, één blaadje met één nummer erop naast de telefoon die je kunt bellen. En dat je veel makkelijker die patiënt op die manier kunt koppelen. Maar ook dat je de vertrouwen in kunt hebben, dat dat op dat moment dan ook opgepakt, goed opgepakt. Ja, dat is natuurlijk heel belangrijk. Ja, mooi. Als een Ronald hier of Ronald op Ameland daar nog iets op aan te vullen heeft, dan stenk je hand op. Dit was trouwens de vraag van Frank De Roo, en hij heeft nog een volgende vraag. Namelijk of de huisartisten ook bereid zijn om meer stageplaatsen open te stellen, dat is direct. Nou, zou ik wilde dat we een lijn met huisarts zouden. U kunt uw naam invullen op de chat en dan wel jij ze laten. Nee, maar ik vind het echt een terechte vraag en ik vind het ook niet makkelijk. Ik heb op dit moment voor Midden-Bramen, want ik weet wel dat er in andere regio's wel meer grip op dat vraagstuk is. In Midden-Bramen hebben we precies die stap nu. Ik weet niet precies hoeveel stageplaatsen er op dit moment in Midden-Bramen zijn. And first things first, en we zijn met al de onderwerpen bezig, deze staat echt op het lijstje om dat concreter te gaan maken. Maar ik weet van andere regio's, in West-Bramen bijvoorbeeld, dat dat scherper in beeld is. En dan zou ik ook de vraag terug willen gaan stellen aan de branch. We moeten een minimaal aantal stageplaatsen hebben. Het is bekend dat de dokters assistenten in de laatste jaren stage ook vaak ter werk wel vindt. Dan moet dat ook in de huizen zo zijn. Het kan wel zijn dat de ene stageplaats, als je in de ziekenhuisstage gaat lopen, dan kun je daar misschien ook wel blijven werken. Maar als je in de huizensepartijsstage gaat lopen, dat er dan toevallig daar een facturen komt in die periode, die is klein. Dat is heel klein. Terwijl bij ergens in de regionen, ergens in de regio komt wel een facturen. Daar moet meer eenheid gaan komen. En wie moet dan de regie pakken om dat goed te organiseren? Ja, ik zou zeggen de zorggroep. Die zit in alle regio's. Dan zie ik dat Ingrid een aanvullende vraag heeft hierop. En die zegt, waar kunnen we de zorg meer in elkaar schuiven? Dat is een algemene vraag.  Pak hem op. Ik zou een vraag in de zaal nu zijn, kun je je vraag toelichten? Dan kunnen we vragen, Ingrid, of je de vraag iets kan toelichten in de chat. Er zit natuurlijk een gedachte achter, dat we het misschien wel heel erg verdeeld hebben in vakjes, de gezondheidszorg. Dat zie je ook professies in de zorg. Daar vind je steeds meer specialisatie plaats. Dus er zal dan ook meer moeten overleggen worden. Er zal meer multidisciplinaire moeten worden overleggen. En dan vragen ze even of dat nou een weg is waar je mee door moet gaan. Omdat je dan toch ziet dat in het eiden van corona, dat die heel erg gespecialiseerde hulpverleners die konden eigenlijk niet zoveel betekenen. Terwijl er wat generalistischer hulpverleners, die konden heel veel betekenen. Het voorbeeld van de huisartsenzorg is natuurlijk dat er een heel generalistische voorziening is. Vanuit dat perspectief is er natuurlijk al best veel in elkaar geschoven in de huisartsenzorg. Tegelijkertijd heb je natuurlijk de relatie met het jeugdomein en het sociale domein, wat echt nog zoeken is, hoe dat op goede manier gedaan moet worden. En dan zie je ook dat tussen gemeentes er hele grote verschillen zijn, waarop dat sociale domein en het jeugdomein is georganiseerd. En dat is dan weer voor zo'n huisartsenpaktijk best ingewikkeld, omdat je in de ene regio heel andere type contracten en afspraak hebt dan in de andere regio. Dat kan ik wel op aanvullen, want je kunt praten van silo's, waar de zorg in georganiseerd is. Nou, helpt de financierinstructuur ook niet om zaken in elkaar te schuiven. Maar de samenwerking met andere zorginstellingen is wel echt een punt van veel aandacht. En daar gebeurt ook heel heel veel in de andere avonlijnszorg. Kijk, de eerste stap die ik op dat vlag zou zetten, nu, we doen ook heel veel op de GGZ-vlak, maar de stap die ik nu zou willen zetten is met de thuiszorg. En dat is een hele complexe, dat in één wijk misschien wel 5 of 6 thuiszorgorganisaties actief zijn. Maar als je de patiënt thuis wil houden en daar de rol van de huisarts, de cure kant, de medische kant, maximaal wil maken, dan moet de kerkant ook goed georganiseerd zijn. Maar als de kerepoort is, kan de huisarts en wilde huisarts ook heel ver gaan met iemand thuis blijven helpen.  Dus dat zou de eerste stap zijn wat mij vertreft. Dus de vraag dan misschien ook aan de zaal, of de kijkers, zeg maar, dat punt van die thuiszorg, dat zijn kleine teams, en die zitten vaak vol. En als ze niet vol zitten gaan ze zorgen dat ze gewoon vol zitten, want dat is nou helemaal... Ja, je wil capaciteit benutten. Maar die samenhang tussen VVT en thuis- en huisartsen, dat zijn mensen die zeggen, ja, dat was met grotere thuisorganisaties, was dat vroeger beter. Nou, dat is maar helemaal de vraag. Maar het is wel een spannende vraag of er voorbeelden zijn van mensen die nu meekijken van, hey, het lukt ons wel om op in een wijk of in een wat grotere niveau, die samenwerkt tussen huisarts en VVT wel weer te organiseren. Dat zijn geen clubs die naast elkaar werken, maar die echt samenwerken. Heel spannend om te horen of er een voorbeeld is. Ja, ik wijs even naar jou, want daar komen dan al die prachtige gedachten binnen. Dus de vraag aan u, als u een goed voorbeeld heeft, typ dat vooral even in de chat, dan kan ik die... Kunnen we die zo planeren ook bespreken? Dan ga ik nu gewoon even door, maar als u er ondertussen met de volgende vraag, dan heeft u het tijd om hier op te antwoorden. De verpleegkundig specialisten is er een vraag, net die van ons. CZ verstrekt inmiddels subsidie voor het opleiden van verpleegkundig specialisten. Problemen is vaak het tekort aan een handelkamer in de huisarts praktijk. Dat is een hele praktische vraag, maar wel relevant. Ja. Roland wil daar misschien op reageren. Roland zie ik... Een voorhoofd Fronsen, dus die wil daar vast iets over zeggen. Ja, Fronsen uit herkenning inderdaad. Dat is inderdaad iets heel praktisch, maar opleiden vergt niet alleen opleidingscapitaliteit en termen van mensen, maar ook inderdaad van ruimte. Een praktijk is vaak niet groter dan het gebouw waar de praktijk in zit. En ook met die groei, met die praktijken, loop je echt ook tegen fysieke grenzen aan. Dat zie je bij VS. Dat is inderdaad ook iets wat we nu in onze vragenlijsten stellen. In de verre dat er een variëre is, en dat er een beperking is. Want ik ben het ook helemaal eens met Herman dat het opleiding is ontzettend belangrijk.  En als je ook kijkt naar welke praktijken kunnen opleiden en willen opleiden, dan zie je toch behoorlijk veel verschillen. Terwijl het zo belangrijk is dat de praktijk ervoor gaat, het samen opleiden en het coördineren van het opleidingscapitaliteit, dat is een heel belangrijke sleutel omdat het zo goed mogelijk te coördineren en te voorkomen dat je een soort onbedoelde concurrentie hebt van praktijken die opleiden en praktijken die niet opleiden. En dan zie je toch behoorlijk veel verschillen terwijl het zo belangrijk is dat dat op elkaar wordt afgestemd en dat wat op het recht praktijken niet met elkaar in concurrentie zijn. En ja, ik heb geen oplossing voor het ruimteprobleem, behalve natuurlijk, dat daar denk ik ook weer de samenwerking met de gemeente voor de hand ligt en het samenwerk met andere sorfleners. En ik zou niet willen pleiten om alles onder één dak te doen, dat we toen moeten naar grote gezondheidscentra, waarin alles verenigd is. Kleinschaligheid is ook belangrijk in de huisartsenzorg. Maar daar is denk ik zeker ook de samenwerking met de gemeente wat op het recht van bouw en fysieke voorzieningen heel belangrijk. Ja, dank. Het is duidelijk dat dat in ieder geval een randvoorwaarde is om alle andere dingen goed te organiseren. En heel acute. Dit speelt echt. Dus ik zie praktijken waar soms zelfs een broodje op de gang staat waar nog iemand administratieverwerking zou meedigen. Omdat echt alles vol is. En de gemeente lijkt me ook wel duidelijk. Maar we zijn goed in gesprek aan het komen met de gemeente hard voor Brabant om nu ook aan het proberen om een stap naar voren te maken dat als de huisartsenzorg van zichzelf uit kan een vraag kan articuleren over de huisvesting dan kunnen we eerder in dat proces daar met de gemeente ook over in gesprek komen. Dat is ook wel een uitnodiging wat de gemeente heeft. Dan komt het wel achter dat het weer lastig is voor de huisartsenzorg omdat het klein schaalig is om tot zo'n articulatie van zo'n vraag te komen. Maar het begrip wederzijds is er zeker en het gesprek is opgehaald. Dat is de eerste stap. Ik zie allemaal vragen binnenkomen. Toelichting van Ingrid is gekomen op haar vraag. Je staat onderaan bij jou denk ik. Over het in elkaar schuiven van de zorg.  Ik zie dat Ingrid zegt bijvoorbeeld wij kunnen als gemeente informatie over lichamelijke klachten bij procesie rups geven wanneer mensen overlast melden zodat ze niet meer naar de huisartsenpost bellen. Nou snappen we wat daar met het in elkaar schuiven van het zorg het beeld. Dat zou hadden we hem al hadden jullie hem ook beantwoord denk ik. Dank Ingrid voor deze toelichting. Dat sluit natuurlijk wel een beetje aan de lijn die wij wel in die e-heels zagen is dat mensen wel informatie zoeken en dat steeds meer en ook steeds meer mensen slagen erin om gewoon goede informatie te vinden. Zo'n voorbeeld als thuisarts.nl is echt een prachtig voorbeeld waar heel laagdrempelige informatie gegeven wordt waar ook steeds meer informatie vanuit het specialistisch domein gegeven wordt en waar je ook prachtige informatie over een procesie rups gaat vinden. Bij voorbeeld. Dan zou een gemeente daar ook naar kunnen verwijzen. Ja, precies, het verwijzen naar. Dank. Dan gaan we verder naar een vraag van iemand waar geen naam bij staat. Wat voor rol speelt digitale screening van cliënten om wachtlijstvervuiling bij doorverwijzingen te voorkomen? Zijn jullie hier al mee bezig? Daar kan ik naar jou? Nee, daar ga ik niet te meteen. Nee, Roland? Nou ja, ik denk dan... een verwijzing is toch altijd iets wat door een huisarts gebeurt met verstand van zaken. Maar goed, dat zal ongetwijfeld, zal er vervuiling... Ja, dus verder dan deze opmerking kom ik niet en dat is schamel.  Ik wil wel iets over zeggen omdat vraag management, Ronald heeft hem ook even genoemd in een van de sheets maar alle vragen die op de huisarts afkomen, maar even naar gekeken moeten worden om dan te concluderen dat hij weer buiten het proces eigenlijk had moeten liggen en niet bij de huisarts kun je daar niet aan de voorkant al een betere filtering opzetten dus dat je al meteen om de huisarts kunt heen leiden en of dat dan hier bedoeld wordt met screening want hoe moet je dat dan gaan doen? We kennen het begrip triage al dat is wel heel heermedisch georienteerd maar het zou kunnen dat je iets meer een first time ride principe kunt toepassen dat de vraag meteen op de goede plek komt te liggen onder de noemen van juiste zorg op de juiste plek zonder dat de huisarts het even gezien moeten hebben Waar denk je dan aan? Aan welke plek? Bijvoorbeeld de vraag die in het sociaal domein opgelost kunnen worden en nu toch bij de huisarts komen misschien weet de huisarts dat naar een gesprek, naar enkel zult van 10 minuten, je had hier helemaal niet hoeven zijn had het dan hier al van tevoren gekonfineerd kunnen worden Ik ken daar geen cijf van, geen omvang van maar trig het me wel deze vragen Bert, heb jij een overzicht van de vragen want ik zat net zo naar jou te luisteren dat ik vergad naar mijn scherm te kijken Ik heb onderaan weer een paar nieuwe doorgespeeld Dus misschien ben jij er even eentje Net die van os bijvoorbeeld Frank De Roo nogmaals Even kijken hoor, net die van os die heb ik over die verpleegskundig specialisten die hebben we dacht ik gehad ik heb nog een opmerking van ingrid de zorg is inderdaad zo opgesplitst in hokjes en verschuiven de patiënt door naar de volgende waar wordt welke vraag het beste gesteld op welk moment Dat is nog een hele algemene Dat is eigenlijk ook wat jij zegt als zo'n vraag bij de huisarts komt dat je eigenlijk had gewild dat hij ergens anders al was opgepakt Of wel even via de huishuis maar als die dan doorverwijs naar het sociaal demijn het ziekenhuis zijn we redelijk gewend hoe dat werkt en hoe daar de zorg op gevangen wordt Dat sociaal demijn is dan onzekerder dat we daar ook meer grip op hebben over en weer Dat je dan makkelijk kunt doorverwijzen en weet dat het daarna ook iets gebeurt dat er terugkoppeling komt Goed Herman, het gaat toch ook een beetje over wat is nou precies wat willen wij als samenleving Dat verwachten wij als samenleving nou van die huisarts en wat bij mij toch nog altijd het beeld is is dat een huisarts dat daar heel veel onzekerheid mensen komen met onzekerheid bij de huisarts en dat een huisarts eigenlijk toch echt dat eerste punt is om mensen te helpen van dat overkomt iedereen dat gaat vanzelf over om het maar even zo te zeggen of ja, het is een probleem waar je beter daarna toe kan en dat het een verstandig iemand is die met een zeker gezag maar ook een zeker begrip en bij een beperkte aantal mensen een relatie en mensen kunnen helpen om de weg te wijzen en de kracht van de huisarts is dan vooral ook toch, dat die niet medicaliseert maar dat die vaker zal zeggen nou, zie je het even aan ik spreek ook wel eens experts die dan in Nederland komen en die vinden onze gezondheidsorget dat betreft heel raar want dan ga je naar de dokter en dan zegt de dokter, neem een paracetamolletje nou, en dan denk ik van ja, nou ja, zo hebben wij dat geregeld en ik vind dat wel een waarde omdat je daarmee voorkomt dat mensen circuitien gaan waar ze niet ja, waar ze niet beter van worden om het maar even zo te zeggen dat is zeker ook het wel het unieke van onze Nederlandse zorgen en ik zie de huisartsen zorgen ook zich heel erg bewust van deze ogen nu zeg net hij hoe kunnen er mooie ontwikkelingen in de anderhalve lijnszorg minder worden belemmerd door de financieringsstromen ik ben blij dat die de titel arbeidsmarkt prikkel is ja het is een hele eigen wikkelen ja, Ronald op Ameland ja, nou ook vanuit Ameland is het zou ik inderdaad zeggen wat Hemmo uitgeefte ja de financiële stromen belemmeren inderdaad zodra je intersektoraal extramural of intramural wil gaan werken en dat speelt ook in de eerste lijn en ook in de huisartsenzorg dus ja, daar is dat zijn echte systemen en stelzovragen en financieringsvragen die we hebben en hier zie je natuurlijk het onbedoelte gevolg van het feit dat de financieringsstromen hebben opgetuigd met een goede bedoeling omdat ze zo goed mogelijk zorg te kunnen financieren op de plek en met de competenties waar het nodig is maar ook dat je daarmee schot te creëert die samenwerking belemmerd dat is wat ik in het algemeen hierover kan zeggen en waarin ik ja, je moet een grote financieel en een systeemexpert ook zijn zin is over te zeggen en dat speelt niet aan je regionaal, maar op nationaal niveau dit heeft met alle de regelgeving die we in Nederland met elkaar gemaakt hebben dit heeft met belangrijke leidslijnen te maken dit is iets wat ook de arbeidsmarkt last van heeft daar spelen financieringsverschillen financieringsstromen de financiering van huisartsen opleiding is anders dan die voor de PSMVS en voor de POH's en doktersassistenten daar zie je het ook al spelen en zeker ook hier als je het hebt over anderhalve lijnszorg maar dat de anderhalve lijn een belangrijke plek in neemt en ook steeds belangrijker zal worden in die hopelijk zo goed mogelijk integratie van zorg dat is duidelijk maar het antwoord op deze interessante vraag heb ik ook niet maar misschien is het wel aardig om toch nog even voorbij de corona gebeurtenis te kijken toen was er toch een heel erg gevoelen dat we zorg meer regionaal moesten gaan organiseren dat is nu even door allerlei perikelen is dat nu helemaal weg dat is even niet meer op de agenda ik ben ontzettend benieuwd of dat weer op de agenda gaat komen want het was toen echt de lijn van we moeten proberen dat in de regio te doen want dan zou je over die grenzen kunnen financieren zou een verzekeraar verantwoordelijkheid kunnen nemen voor een regio samen met alle zorgenbieders en zovoort in die regio we hebben corona gehad maar we hebben bijvoorbeeld ook reflectie op de jeugdwet gehad waarbij we toch hebben gezien dat de gemeente daar een grote rol in heeft gekregen het is dan nu regionaal of meer regionaal georganiseerd maar dat kraakt en piept en schuurt heel erg om nou te spreken van grote mate van regionale samenhang in de jeugdzorg met andere sectoren dat is nog niet overal het geval het is niet alleen een financieringsvraagstuk het is ook echt gewoon hoe wil je het eigenlijk organiseren die gezondheidszorg we hebben de debat gehad of een trend gehad richting regionalisering een regio nu maar ik ben ontzettend benieuwd of we in 2022 welke discussie we dan weer terug gaan krijgen omdat we nu toch ook wel het gevoel hebben gehad nou sommige dingen moet je misschien wat centrale organiseren en de organisatiekracht op centraal niveau wat versterken want daar zijn we ook wel van geschrokken van het beperkte organisatievermogen op centraal niveau ik vind hem spannend er gebeurt heel veel en we hebben een heel programma lopen dat heet samen draads waarin we projecten samen we samen met het ziekenhuis aan tafel zitten en met de verzekeraar en ik denk wel Ronald zegt het heel de financiering is natuurlijk ook een systeemvraagstuk maar je zult in de praktijk andere wegen moeten bewanderen om daarna het systeem aan te gaan passen en niet eerst het systeem als belemmering gaan benoemen waardoor het in de praktijk niet zou kunnen nou dat zijn hele spannende trajecten dat zijn we echt heel druk mee zowel met de medische zorg gittingsziekenhuis als met de gegezetzorg dus de anderhalve lijn heeft echt body hier maar dan moeten we gaan zoeken naar iedere keer maar weer de discussies over de financiering dus jij zegt je moet het systeem daarna aan passen maar dan moet je niet tussen tijd flexibel genoeg met zo'n systeem om kunnen gaan dat het niet belemmerd in en dat vraagt een bepaalde manier van dialoog van vertrouwen, openheid naar elkaar toe en wel die zeker weet dat je met dezelfde intentie hiermee bezig bent ik zie ook een heel ander onderwerp van de volgende vraag van Frank De Rohe we hebben het nu met name gehad over e-heels toepassingen als mogelijke oplossing maar wat zou preventie nog voor de eerste lijn aan ons arbeidsmarkt probleem kunnen oplossen vind ik ook wel een leuk oh dieke, dan mag jij wat over zeggen nee ja, ik ben alleen maar voorzittering maar het is kundig dus ik geef hem eerst aan jullie kijk, preventie even hoog over het gedachtegoed rond preventie lijkt nu toch wat meer poot aan de grond te krijgen ik vind hem nog wel heel spannend omdat we ook moeten uitvinden wat is nou een echt goeie manier van vormgeven van preventie want ik weet niet of meteen preventie er ook toe leidt dat er minder zorgvraag komt Herman had al statistieken waarbij hij liet zien want als we langer leven dan hebben we ook meer zorgvraag volgens mij was Roker ook best goed voor reductie van zorgvraag na het 65e jaar ook voor de pensioenfondsen was dat gunstig dat is natuurlijk een wat cynische opmerking in dit verband want preventie, ik zou eigenlijk preventie vooral zien als iets wat moet bijdragen aan de kwaliteit van het leven van mensen en dat echt als eerste factor en ik weet niet of het in die zin ook een enorme besparing aan zorgvraag gaat opleveren dat vind ik best al veel spannender dan ga ik als inderdaad inhoudelijk deskundige ook zeggen misschien niet een vermindering maar wel een andere zorgvraag waarbij je dus ook op die arbeidsmarkt andere professionals nodig hebt nou bewegingsconsulent die zal je dan nou ja, dan zit je in een heel andere kant van de zorg en dan moeten we ook onze opleidingen op afstemmen dan ga je dus nadenken over hoe je ook in de zorg mensen kan ondersteunen om in dit geval hun rug en buik bij wijze van spreken gezond te houden en dan hebben we minder van die de rugoperaties aan de hoek ja we hebben ik sprak denk een week, twee weken geleden een aantal huisartsen en die hielden een hele mooie spiegel ervoor dat de gronische zorgprogramma's die via de zorggroepen zijn gaan lopen, eigenlijk ook preventieprogramma's zijn want hoe lang is het geleden voor een huisart dat hier nog een afgestorven teen bij een diabetespatient tegenkwam er is een enorm preventieve werking van uitgegaan het wordt dan goeie zorg of betere zorg maar wat jij zegt is precies minder want we worden ouder maar we voorkomen er heel veel ziekenhuis het is ook een vorm van preventie en we hebben in Brabant op verschillende plekken nu een ontwikkeling in leefstijlcoachers binnen die gronische zorgprogramma's dat moet ik even denken maar dat vraagt andere mensen en ook andere opleidingen en ook de vragen in dat de zorgprogramma's en ook de vragen die had ik ook opgeschreven en dan breek ik een beetje in op de volgorde dat het werk inhoudelijk ook leuk moet blijven willen we mensen binnen die huisartse zorg houden maar het wordt natuurlijk inhoudelijk ook anders of je een iemand met lonklachten moet doorverwijzen naar het ziekenhuis of dat je zelf meedoet aan stoppen met rokecoaching dan ben je iets anders aan het doen dat vindt misschien ook niet iedereen leuk of zijn het andere mensen die dat leuk vinden dat is denk ik wel de vraag voor de toekomst we hebben nu heel veel van jou en van Ronald ook gehoord over instroom en het behouden van mensen en het zorgen dat mensen bijvoorbeeld als ze in één praktijk het wel een keer hebben gezien dat ze ook makkelijk naar een andere praktijk kunnen kunnen doorplaatsen zonder hun arbeidsvoorwaarde kwijt zijn bijvoorbeeld op welke zit jullie op die lijnen ook te denken niet zo concreet dus de vraag behoud van personeel heeft zich minder acuut aangediend het is nou eenmaal zo in de afgelopen jaren dat we ook wel reageren op die meegzichtbare de tekorten factures van dokters assistenten met nul sollicitanten dus dat dwingt dat maakt het toch tot een acuut probleem en behoud is minder prominent aanwezig ik denk opleiding ook in de praktijk als je eenmaal werkt, permanente leren dat zou mijn eerste punt zijn om naar kwaliteit van arbeid te gaan kijken en naar het binden en boeien van mensen ja een loopbare perspectief is lastig in de huisassistenten kan doorgroeien soms naar poh of in de andere praktijk nee, we hebben daar nu niet een actief permanente Ronald, jullie kijken ook naar de doorstrom of mensen het beroep verlaten hebben we daar zicht op in welke mate dat nu speelt en welke beroepsgroepen vooral ja, zeker want dat is een hele belangrijke dat is een beetje die analogie van die figiet die ik noemde je kan wel heel veel instroom hebben maar als de uitstrom even snel weer plaatsvindt dan heb je net al een capaciteitsverlies en die doorstrom en die uitstrom dat was 10, 15 jaar geleden simpelweg kijk naar de leeftijds opbouwen van een beroepsgroep en dan kun je vrij nauwkeurig verspellen wanneer je dan de volgende generatie eruit gaat en daar kun je op anticiperen je op plannen en dat is nog steeds zo natuurlijk alleen we hebben wel te maken met inderdaad uitval al voor de passion gerechtigde leeftijd en uitval uit het vak dan wel uitval uit een regio of uitval uit de organisatie en daardoor is ook de mobiliteit toegenomen wat het nog weer spannend maakt om je capaciteit op orde te houden en mensen in je praktijk te kunnen houden dat is iets wat wat verder gaat dan leeftijds bewust passioneelsbeleid alleen maar dat heeft ook te maken met mijn punt wat ik noemde dat het heel belangrijk is dat je kijkt ook naar de samenstelling van de team in een huishuis praktijk en binnen dat team kunnen taken bruleren kunnen taken ook verschoven worden kunnen taken anders verdeeld worden en nou ja er is heel veel discussie over die wegingen naar takenschikking is dat wel wenselijk en krijg je dan nog niet de taken door mensen worden gedaan die daar eigenlijk niet bevroegd of bevoegd ervoor zijn maar afgezien daarvan is het een organisatievraagstuk wat mede bepalend is voor het werkelijkzien wat mensen in een praktijk hebben en bij uitstek denk ik dat huishuis praktijken heel goed zijn in het samenstellen van een team en het modifieren van een team dat hebben we ook in de coronacrisis gezien dat ze daar een enorme druk uitstekende plastic hele goede prestaties hebben kunnen neerzetten als team en solidariteit en top natuurlijk zeker in de beginperiode waarin het personeel zelf ook met heel veel onzekerheden van besmetting zat etc en dat is iets wat je natuurlijk niet wens dat dat terugkomt maar de teams samenstelling en ook als je nadenkt over oké als we onze praktijk moeten gaan uitbreiden in welke richting gaan we dat dan doen dat als team mede te bepalen als team samen te bespreken is denk ik heel belangrijk en in een hele grote organisatie als ziekenhuizen kun je dat niet democratisch doen maar in kleine organisaties als huishuis praktijken denk ik dat dat heel goed kan en dat dat ook belangrijk is dat wanneer er uitstroom is van een doktersassistent is een doktersassistent eruit nieuwe doktersassistent erin is dat altijd de logische keuze of biedt dat gelegenheid ook opnieuw te kijken naar je personeels samenstelling en ook te kijken of taken anders kunnen worden verdeeld en dat is denk ik heel belangrijk voor sowieso het behoud en ja de duurzaamheid van huishuispartijken en de huishuishuiszorg maar ook voor het weg van al die verschillende functies die inmiddels in de huishuispartijken een rol vervullen misschien is deze opmerking het sluit hier wel een beetje bij aan van iemand dat staat geen naam bij het is nu een grote kort een huisarts dat bereidt zijn eigen praktijk te gaan voeren jonge huisarts leggen zich niet vast en eisen veel onder andere een rooster het sluit toch wel een beetje aan op in dat teamwerk alleen het is iets negatieve gevreemd dan zoals jij doet ja mag ik daar nou op insteken ja dat is inderdaad wat we wat we ook erg cijfermatig heel goed kunnen laten zien als je kijkt naar de nieuwe cohorten huisartsen die de opleiding hebben afgerond en het is wel begrijpelijk ook dat jonge huisartsen zich willen orienteren op de arbeidsmarkt je zit in een jonge fase gezinsvormende fase dat is ook niet zeker waar je dan wil gaan praktiseren en waar je wil gaan vestigen en ook daar zien we een belangrijke maatschappelijke verandering dat die mobiliteit en je flexibiliteit met nieuwe generaties nieuwe dat nieuwe generatie jonge huisartsen wat dat betreft zich anders gedragen dan 10, 15 jaar geleden maar met die mobiliteit en met die veranderlijkheid moet je dus wel als praktijkhouder en praktijkrekeling houden en de sommige praktijken noemen zichzelf een duivertil dus er komen waarnemers in en uit ja, hoe kun je dan continuïtijd van zorg blijven bieden en hoe kan je dan toch verzorgen dat je je rooster gevuld krijgt en dan heb ik het niet over de individuele roosters maar over de roosters van de huisartsen praktijk zelf en dat is een belangrijk vraagstuk en ook dat heeft ook te maken met de sprijding van jonge huisartsen over Nederland ja, daar zitten we toch in een belangrijke discussie toch iets meer moeten gaan sturen versus ja, er is gewoon vrijheid op de arbeidsmarkt om te gaan om je te gaan vestigen waar je wilt nou zie je natuurlijk in de zeeland echt de initiatie voor om daar de huisartsen naartoe te trekken want dat loopt leeg hoe is dat hier heeft de aandacht we zijn aan het zoeken om waarnemers aan de corporatie te verbinden hoe doe je dat kan je waarnemers wel of niet lid laten worden van de corporatie en wat voor een kader bied je ze daar dan voor aan ik kom daar stemrecht bij hoe zwaar wil je dat aanzetten maar die discussie loopt die loopt ook ook binnen de corporatie het is een belangrijke stap ik ben zelf bezig vanuit continuïteisneken maar ook vanuit arbeidsmarmelheid om met de waarnemers je drijferen het is een andere groep als je zo'n boekje lees over de generatieverschillen dan heb je gewoon mee te maken mensen hebben andere drijferen andere opvattingen en kun je daarop inspelen ik vind het spannend voor dit soort vraagstukken ook de vragen die nou binnenkomen om oplossingen te zoeken die aan de ene kant het individuelen van al die praktijken behouden en toch ook iets geen riks weten gaan doen ik ben heel erg charmeerd van het werk binnen de praktijken als je naar de kwaliteit van de arbeid kijkt vanuit de arbeids- en onzaalsypsychologie wat maakt nou dat mensen kompassie en passie hebben en misschien soms hun grenzen willen verleggen dat is ook dat je weet dat jouw werk bijdraagt aan dat ene resultaat dat je daar goed op verbonden bent in zo'n kleine praktijk is dat veel directer dan in een hele grote instelling dus dat kleine moet je bouwen maar we moeten ook gaan zoeken Stel je voordat nou die lichting nieuwe huisartsen zeggen ik ga gewoon geen praktijk meer starten dan zie je dan een rol voor zorggroepen die dan zeggen oké, wij gaan gewoon praktijken starten die waar mensen gewoon in dienst kunnen komen en als bestuur of als bureau van een zorggroep nemen wij gewoon het management van die praktijk op ons zie je dat als een toekomstperspectief wist jij Ronald wat deze meneer of mevrouw vraagt kan de regionale aanpak tekorten ook ondersteuning bieden bij het starten van nul praktijken de risico's weer houden huisartsen waar wel een locatie te starten nou dat is nou ik zou heel veel vragen dit ik begin met iets ander antwoord als huisartsen in onze regio en dat zal in alle zorggroepen gebeuren in alle regio's zich nieuw vestigen, dan gaan we daar een kennis maken die sluiten, ze gaan bij de corporatie en we gaan een kennis maken, ze spreken voeren daar krijg ik toch stevast het antwoord op deze vraag van de jonge huisartsen zijn best wel geïnteresseerd in praktijkhouder worden ze zijn het wel opgeleid met het idee dat uiteindelijk een keer te gaan doen en dan gaan de kinderen eerst hun gezin sticht en ze echt aan het feminiseren dus ja, dat gebeurt en op een gegeven moment gaan de kinderen komen naar de basisschool en dan staat er ruimte om na te denken nee ik wil misschien wel praktijkhouder worden even kort door de bocht maar dat is zo'n algemene trend die we denken te zien en dan hoor ik van de mensen die dus wel praktijkhouder zijn geworden van het animo is het best wel dus ik heb nog niet zo diep gaan nagedachten maar ik denk het eigenlijk dat er jonge huisartsen in Lonings zouden moeten willen gaan werken want de constructie om altijd maar als 6er P.R.