Cobbenhagen Summit 2019 Frits van Eerd
We hebben net wel een behoorlijk aandalpakkende dingen gezegd waar ik eentje primair op wil reageren. Van hier in Brabant dat we eigenlijk allemaal een beetje hier in Brabant te warm hard toedragen. Daarom zitten we hier. Nou, dat doe ik in ieder geval ook. We zijn echt Brabant's bedrijf. Brabant's familiebedrijf. Ik heb altijd heel erg grappig. In Nederland heb je dat over familiebedrijven. En over Brabantse familiebedrijven. Je hoort nooit zoveel over Groningse familiebedrijven. Of over Rijstelster familiebedrijf. Dat is een Brabantse familiebedrijf. Als je dat in Nederland zegt dan heeft dat altijd een bepaalde associatie. Dan vraag je in Nederland waarom je zegt dat het Brabantse is. Dat heeft altijd iets te maken met gezamenlijkheid. Met iets wat grotere gezinnen. Denken ze in Nederland vaak dat we een Brabant nog steeds hebben. Nou, misschien is dat wel een beetje zo. Dat weet ik niet, maar het voelt niet helemaal zo. En dan krijgt het ook iedere keer voor elkaar. En ik denk dat het ook heel veel te maken heeft. Volgens mij gewoon de simpele Brabantse mentaliteit. Die wij ook hebben. En zeker op binnen ons bedrijf wil ik jullie graag iets over vertellen. Vamiliebedrijf, ooit bij 100 jaar geleden opgericht. Als groothandelaar, levensmiddelen, langs het canal in Vechel. Omdat dat vroeger eigenlijk al mijn trekschuit vanuit een bos naar Vechel kwam. En zo door naar Helmond. Mijn opa ooit in Groothandel begonnen. Mijn vader, dat natuurlijk overgenomen. En ik als derde generatie daarin gekomen. Om daar leiding aan te mogen geven. Maar met iets andere gedachten. Omdat wij van een groothandel aan natuurlijk naar retailer opgeschoven zijn. We zijn met supermarkt begonnen. In plaats van leveren aan bedrijven met klanten. Leveren wij nu direct zelf aan klanten. Maar eigenlijk maar één ding wat voor ons ontzettend belangrijk is. En dat is wat klanten fans maken. Daar kunnen wij niet genoeg over vertellen. Iets wat zo simpel klinkt. Wat ik denk voor jou. Wat is een hele overdreven iets misschien. Maar voor ons is dat denk ik de basis van alles. Wij willen geen bedrijven bouwen. Waarin je naartoe gaat alleen maar om een prijsdraait. Of waar het alleen maar draait om iets wat losbandiger zou kunnen zijn. Maar voor ons is het eigenlijk heel erg gemeend. Van hoe bouw je een bedrijf. Dat je geen klanten hebt maar fans hebt.  Dit communiceren we natuurlijk bijna nooit naar buitenland. Die klant zal het een beetje raar vinden als je zo zou zeggen. Maar het is meer het verhaal. Wat je vertelt naar je eigen mensen. Om ze zodanig aan te zetten. Dat 100% tevredenheid bij ons lang niet genoeg is. Ik denk er bijna ieder missiesstatement. Iets staat voor 100% tevredenheid. Maar als ieder bedrijf 100% tevredenheid levert mensen. Dan ben je niet onderscheidend. Dus heb je ook geen bedrijf wat kan groeien. En noem maar dat gedaan hebben ze denk ik. De basis ooit gelegd hebben we met de 7 zekerheden van de vermullen. En wat denk ik heel bijzonder hieraan is. Iets wat bij 96 gestart hebben. Dat het zekerheden zijn met garanties. Heel kort. Ik krijg het niet heel veel tijd. Maar de zekerheid is bijvoorbeeld. Dat wij euro's gekopen zijn. Met de garantie. Als je elke product gekopen kan vinden. Dan krijg je bij ons de type gratis. Zoals en al die 7 zekerheden denk ik opgebouwd. En niet zo zeer. Om daarmee alleen direct het verschil te maken. Opzichte van je collega's in de markt. Maar ik denk veel meer. Als een echte motivator. Binnen je bedrijf. Om mensen echt aan te zetten. Maar lopen operationeel. Denk ik de meeste bedrijven ongeveer allemaal. Tegen dezelfde issue's aan. Ik denk dat het bij Jumbo niet veel anders is. Maar als bij onze collega's in de markt. Om gewoon vrienden met de klanten om te gaan. Een smaag rond te lopen. Om maar als een voorbeeld te geven. Maar hoe leuk is het. Om tegen je eigen collega's te zeggen. Dat we een verklant fans willen maken. En dat je daar ook alle tools voor hebt gekregen. Om dat te kunnen doen. En een van die hele simpele dingen. Om irritaties weg te halen. Want daar is het denk ik niet heel veel om te doen. Echt irritaties uit het boodschappen weg te kunnen halen. Gebruiken wij bijvoorbeeld vaak het voorbeeld van wachten bij de kassa. Dat is ook wel het ergste wat je kan overkomen. Heb je al die boodschappentrip gedaan. Wil je snel naar huis toe. Want boodschappen doen is vaak niet zoveel erg leuk. Is een noodzakelijk waad. Dus dat wil je zo snel mogelijk doen. Heel praktisch efficiënt. Kom je bij de kassa. En dan mag je in de rij aansluiten. Want wij.  Onze garantie is. Dat je dus. Dat is de garantie waarom. Zekerheid. Dat je met tot winkelen te maken hebt. Dit is bijvoorbeeld iets waar je je mens op de vloer. Heel makkelijk kan aanzetten. Want in één keer wordt het van een frustratie. Wordt het in één keer een heel mooi spel. Wat je ieder dag kan spelen. Als we heb je van die zekerheden en de garanties. Iets heel moois kunnen maken. Zo zijn we begonnen in 1996. Met een winkel in de morse. En mijn droom was ooit 50 winkels in beleven hebben. Dat lijkt me nou eens een mooi aantal. Daar zijn we gelijk. En ongeveer alle familiebedrijven in Nederland. Die supermarktkeeters hebben. Denk aan Dirk van de Broekste, Hoogvlietst, De Vomaars. De Deens noemen ze allemaal maar op. En als je er maar eentje hebt. En je wil je gelijk meten. En dat soort bedrijven. Dan ben je nog wel revolutionair. Maar het liep anders. Het ging veel harder. Met conceptsloeg aan. En dat was eigenlijk niet meer te stoppen. En plaats van dat wij 50 winkels hadden. We hadden in 10 jaar ongeveer 100 winkels. En die groei die zette zich eigenlijk zo door. Dat wij heel snel een overname konden doen. Van super de boer. Heel groot stap van onze bedrijf. Van de familiebedrijf. Neemt de beurs genoteerde onderneming over. Dat veel groter is dat je zelf bent. Maar vervonden dat we dat moesten doen. Want we hadden een kans. We hadden een familie neergezet. Samen met onze collega's. Waar we de markt mee konden veroveren. En wat mij altijd gesterkt heeft. In het groeien. Is dat we bij Jumbo. Zeg maar eigenlijk het frietzak model hanteren. In plaats van de pyramide. En de puntje naar boven staat. Zaten bij ons met puntje in honderd. Dan moet ik wel simpel gezegd. Voor onze winkelmedewerks. Noem het frietzak model. En waarom? Want als je van een klantenfan wil maken. Draait alles om die klanten. Welke mensen binnen je bedrijf. Werken met die klanten. Zijn die mensen in die winkels. Dus die mensen in die winkels. Zijn je alle grootste assets die je hebt. Die maken het verschil. Vervolgens verkopen denk ik. Binnen de brandje allemaal ongeveer dezelfde producten. En hoe kan het dan zijn. Dat het ene bedrijf. Veel meer van diezelfde producten verkopen. Als die ander. Dus denk ik toch het verhaal.  En de beleving. Die je erbij krijgt. En ja. Dat is iets dat moet je in geloven. En ook dan acteren. Iedere dag opnieuw. Ze moet je organisatie ook opbouwen. Dus om die winkelmedewerks ontzettend belangrijk te maken. En de maat die je verder dat puntje onderin zakt. Kom je steeds dichter bij die familie uit. Of bij de bestuurers van de bedrijf. En als alles goed gaat. In de organisatie model. En waar je eigenlijk al weinig druk. Maar zijn de dingen die niet goed gaat. Ja dan is het overigens lastig. Maar dit is een. Een aanstuuringsmedel. Wat bij ons zeg maar. Heel erg diep geworden is. En daar ga je samenwerken. Met mensen van Super Boer. Die heel hieragisch aangestuurd zijn. En juist met de piramide model. Wat op stuurers bovenin zitten. Opdrachten geven. En uiteindelijk het winkelvloer. Tot de uiting moeten komen. Er is een enorme tour geweest. Maar we zijn er wel ingeslaagd. Sterker nog. Kreeg twee jaar later de kans om C1000 te overnemen. En als ze bij ons uit het raam keken in Weggel. Dan keek ik van de overkant van het kanaal. En dan zagen we MT Supermarkten. Denk wow. Dat lijkt mij ook wel iets. We hebben al een paar jaar lang erover gedaan. Zo verwacht hadden. Maar het is in ieder geval gelukt. Zo hebben we ook. En natuurlijk een paar jaar geleden Laplace. En onze ketting kunnen rijden. Dat is een hele mooie, bijzondere overname. Omdat het Supermarkten enorm gaat verrijken in de toekomst. Want mensen zelf laten koken. En iedere dag op. Denken dat het hoeft tezelfde blijven. Dat is natuurlijk ons in. We hebben er steeds minder tijd voor. We hebben er steeds lekker erin gezonder eten. Op een gemakkelijkere manier. En ik ben er van overtuigd dat Laplace. Als ons die mogelijkheid gaat bieden. Omdat er steeds meer kalte klaar gerechten in de Supermarkt Silicone. Of dingen die half fabricaat zijn. Maar wel met de juiste grondstof in elkaar gezet. Wat daar merk ik ook voor staat. En net alleen de Supermarkt. Maar natuurlijk zijn we om die channel. We kunnen niet anders. Misschien zijn we op dit moment nog steeds wel multichannel georganiseerd. Maar onze gedachten zitten helemaal in. Het moet die klant toch niet uitmaken. Of je in je wijk naar een winkel gaat. Of je binnenstedelijk ergens het merk tegenkomt.  Om online bestellen. Het moet allemaal dezelfde beleving hebben. Het moet allemaal dezelfde soort van serviciedrevenheid in zich hebben. En dat soortementen kunnen bieden die bij die plek horen. Iets waar we al jaren geleden op zijn gaan investeren. Wat een hele lastig is. Want je zult eerst al die channels wel moeten hebben. Voordat je om die channels kan zijn. Maar als wij hebben natuurlijk. De voetmarkt zijn wat de grotere winkels. Ik ben heel erg blij dat wij hier in Tilburg. Natuurlijk recentelijk ook. Een prachtige voetmarkt hebben we mogen openen. Daar heeft Brollek wat voeten in aardig gehad. Want winkels openen van een paar duizend vierkante meter. Blijft het in Nederland te lastigen. Want planologisch. We liever alles in een wijk. Een wijkvoorziening. Waar we de slagers, de bakkers, de kappers. Noem het allemaal bij elkaar hebben zitten. Met een mooi supermarkt erbij. Maar als je er boven dat soort meters gaat zitten. Dan staat er een bepaalde ontvrichting. Maar voor ons ontzettend belangrijk. Om echt ons merk neer te kunnen zetten. Een winkel waar een make it take it or eat it in zit. Waar je gewoon je boodschappen kan doen. Maar je ook de plekken waarom je altijd kan kopen. En ze de plekken ook kan opeten. Als je zou willen. Nou, we hebben ook een Jimbo City natuurlijk ontwikkeld. Echt binnenstedelijk. Jimbo zwaar verondervertegenwoordigd. Daar zijn we voorst op het investeren. Dat kom je ook tegen op stations of hight traffic locaties. En de online propositie. Ja, we kunnen niet achterblijven. Ik zal weer heel veel over willen vertellen. Want de traditionele kanalen zijn de mooie kanalen in onze brand. Daar wordt gewoon geld verdiend. Daar kunnen we op door. Daar kunnen we voorst op investeren. En als het over de moderne wereld gaat. Iets waar we zeggen waarom gaan we naartoe. We moeten meer data van klanten hebben. We moeten meer thuis gaan beleveren. Het wordt steeds moeilijker. Het wordt steeds lastiger. Het wordt steeds duurder. En dan wordt eigenlijk op deze manier nog binnen onze retail. Heel weinig of eigenlijk helemaal niks verdiend. Iedereen bezorging die wij moeten doen. Dat kan ik hier wel vertellen. Het gaat eigenlijk gewoon geld bij. Om een moment even voor de klant. Zelf de boodschappel moet gaan verzamelen. Ze thuis moet brengen. En dat allemaal voor een paar euro moet doen. Dat stamt natuurlijk iedereen.  Dat dat niet kan. Maar dat kun je zeker nog gaan met niet doen. Maar als de verwachtingen hoog liggen. En het wordt van ons verwacht. Dan zullen we daar waar moeten maken. En dan bouw je een bedrijf op. Dat is gewoon van 80.000 medewerkers. Dat is heel veel. Gelukkig krijg je die niet in één keer. Maar dat komt heel gebaseerd. Ieder jaar komen er zoveel bij. En met een omzet die zeg maar ruim boven de 7 miljard gaat. Waar we dit jaar ergens rond 8,5 miljard. We zullen eindigen aan het totale omzet. En dan de uitdaging in de huidige arbeidsmarkt. Die hebben wij ook. Doordat wij bijvoorbeeld ieder jaar. Een dik 20.000 mensen moeten aannemen. Die heeft niet alleen met nieuwe functies te maken. Maar vooral ook met verloot. In supermarkten waar heel veel part-timers werken. Hulkkrachten. Denk aan de studenten die het leuk vinden om een bijbaantje te hebben. Die doen naar een kwartal een jaartje. Die gaan ergens anders studeren. Of die hebben de focus op iets anders zitten. En ze zijn eigenlijk net ingewerkt. Ze zijn voor ons allemaal echt jumboreanen. Dat proberen we ervan te maken. Je moet ze opleid. Je moet ze beet pakken. Ze hebben allemaal je kleding aan. En ze werken met je merk. En dat is eigenlijk ontzettend jammer. Dat we dat moeten doen. Ook op technisch vlak wordt het steeds moeilijker om die mensen te krijgen. En ondanks dat dat zo is. Wordt er ook verwacht dat we goed betalen. Nou gelukkig kan ik één ding zeggen. Dat onze brand goed betaalt. En onze brand wordt prima geld verdiend. De mensen die veel bij ons komen werken. Kunnen natuurlijk uit allerlei dingen kiezen. Dan hoor ik dat er natuurlijk ook een grote concurrent is. Op de arbeidsmarkt. Maar wij werken denk ik met idealere tijden. En het urloon ligt een stukje hoger. En veel van onze mensen, van onze tachtigduizend mensen. Zitten natuurlijk in die winkels. Dus, maar hier ligt zeker een hele grote uitdaging. Maar wat we doen. Is continu opleiden. Onze jumborecademie. Ze hebben ruim 10 jaar geleden begonnen. Terwijl ze eigenlijk een hele vreemde in de bijt. Waarom gaat een supermarktbedrijf. En eigen academy beginnen. Maar je kunt niet anders. Je kunt gewoon simpel echt niet anders. En ik ben heel blij dat we dat toen ook al jaar tegengezegd hebben.  Want we hebben ieder bedrijf wat steeds specifieker. Je kunt niet mensen meer. Van de ene rietedel bij de andere zomer aan het werk stellen. Alles. Er zit zoveel techniek achter. Zoveel tools die je eigenlijk moet kennen. Om vandaag operationeel goed te kunnen werken. Dus daar hebben we onze eigen jumborecademie voor opgericht. Toen dat we eigenlijk meteen er kent het ministerie van Onderwijs. En daar werken we iedere dag mee. En van baan naar loopbaan eigenlijk. Ik denk dat dat alle mooiste is waar we hier zeggen. Je stroomt bij ons hopelijk binnen in een winkel. En ik hoop dat wij door die jaar heen mensen kunnen ontwikkelen. En heel andere functies binnen ons bedrijf. Hier hebben we iets meer over gezet. Dat is ontboden in ruim van 23.000 collega's ieder jaar opnieuw. Als je denkt wat dat per week is aan sollicitatiegeprekken die plaatsvinden. En mensen die uitstroomen en weer instroomen. Dat is eigenlijk bijna gewoon een fabriek. Dat is eigenlijk best wel jammer. Want het oud mooiste zijn natuurlijk er. Die mensen kunnen allemaal een paar jaar lang aan zouden blijven. Maar het is niet zo. We zitten op maatschappij van vandaag en dachten we elkaar. Lifetime employment is natuurlijk al langer voorbij. Dat weten we allemaal. Maar het mooie hiervan is. Is dat heel veel mensen aanraken komen met het merk. En wat wil je nadaten? Wat is ditgene wat het eigenlijk in haar te kruikt van die mensen? En dan hoop ik wel de bezieling die bij onze bedrijf wordt. Om mensen echt continu mee te nemen. Een samenspel van te maken. Het gaat niet om de familie. Het gaat niet om een heel belangrijke klein puntje ergens onder in die frietzak. Nee, het gaat om uiteindelijk om voor klantenfans te maken. En nu ziet we, we hebben ruim 800 mensen die afstuderen. Ja, ik is nu op een MBO programma. Zijn een van de grootste MBO opleidingen van Nederland geworden. Maar ook heel simpel, het moet wel. Want in onze organisatie modelen, heel de complexiteiten erbij komen kijken, hebben we ook moeten zeggen, iedereen die leiding heeft, moet MBO gecertificeerd zijn. Heel veel mensen die bij ons instromen zijn niet MBO gecertificeerd. Want eerlijk gezegd, de meeste mensen in de supermarkt komen werken, zijn natuurlijk niet de mensen die langs te willen studeren. Maar je hebt ze wel nodig.  En als ze niet zo uit school bang gekomen, dan gaan we het zelf doen. En dat is een enorme, denk ik, cement tussen de stenen geworden, om bij MBO te komen werken. Wil je bij ons leidinggevende zijn van een winkel? Luister, een winkel heeft ongeveer 150 man in dienst, met een gemiddelde omzet van kleine 15 miljoen euro op jaarbasis. Dat zijn natuurlijk allemaal middelgrote bedrijven. Daar willen we ook wel mensen hebben die op HBO gecertificeerd zijn. Dus alles vanaf alle filial managers en verder onder in de organisatie, zijn er bijna allemaal HBO's. En we hebben het zo daar nog opgetuigt dat we dat zelf kunnen doen. Ja, en dan is het natuurlijk van, hoe ga je er met elkaar samenwerken? Ik denk dat iedere ondernemer droomt. Van mensen binnen je bedrijf hebben dat we dezelfde manier acteren met dezelfde energie-niveau, smorgens, binnenstappen en zorgden die tent van elkaar als van daar je naar huis gaat. Dat is natuurlijk niet helemaal waar. Dat punt ga je ook nooit halen, want dan wordt het een grote frustratie. Mensen, dat is niet de werkelijkheid. Maar ze kun je wel met elkaar omgaan. Ze kun je wel tegen elkaar blijven praten. Van wat zou je doen als het jouw bedrijf zou zijn? Dus we hebben bij ons onze functies eigenlijk iets ruimer omschreven als bij veel andere retailers. En ik weet ook zeker dat het zo is. Want wij hebben natuurlijk heel wat bedrijven overgenomen en dan krijg je heel veel te maken met mensen die jaren met een andere familie hebben gewerkt. En die willen we, denk ik vaak, net iets beter weten van zeg maar wat ik moet doen, dan zal ik het zo uitvoeren. En bij ons ben je job verantwoordelijk. En iedere winkel is een beetje anders. We hebben niet één dezelfde winkel. We streven niet naar één dezelfde winkel. Iedere winkel ligt een iets anders sortiement. Samenstelling voor je klanten. Mijn besteding is iedere winkel iets anders. En iedere week iets anders. Dus dan zal je ook die mensen zo op moeten instrueren. En ondanks dat we alleen maar goede bedoelingen hebben, liggen we ook wel eens in de clinch. Je kent dat gevoel wel. Toen wij nog maar vijftig winkels hadden, toen we nog geen no-r was helemaal niet nodig binnen bedrijven.  Bedrijven die ondernemend zijn en waar je een wijk cultuur kan creëren, is no-r misschien niet zo nodig. Maar het bedrijf ging net iets harder als dat bedachte. En dan kreeg je wel degelijk een no-r. En dan kreeg je in de vakbond op bezoek. Haarschinteressant te gesprekken. Alleen is de stromenlijn niet helemaal met je gedachte. Want waarom moet alles vanuit confrontatie zijn? Waarom moet er altijd een conflict ontstaan? Waarom moet de mensen gevoel hebben als ze tot een mooi punt willen komen dat je eerst een conflict moet hebben om er beter uit te kunnen komen? Daar geloven wij niet in. Ik denk dat er maar weinig bedrijven in Nederland zijn die zo goed zorgen van mensen als dat wij doen. Zeker op logistiek vlak, maar we hebben even de volle confrontatie opgezocht hebben. En we hebben niet anders konden als ze zeggen tegen de vakbonden, jullie zijn geen partner meer van ons. Want dit is een aanval op ons DNA. En dat doen we niet langer. Dus we hebben een arbeidvoorwaarderegeling met elkaar getroffen. Ik moet eerlijk zeggen, twee jaar geleden wist ik hem niet wat was. Nooit van gehoord. Want je denkt, als je met vakbonden te maken hebt, mensen, daar kom je uit. Wij kwamen er niet uit. Dat doen we geen zaken met een vakbond als het over logistiek gaat. We hebben een eigen arbeidvoorwaarderegeling getroffen. En die zal deze 1 april geel van kracht zijn. Nou, dan werken mijn bedrijven in Silic en Vechel. Mensen die langer bij mij samenwerken, die weten dat Vechel het epicentrum van de aarde is. Daar ontstaat de trilling. Daar zit de inspiratie. En hoe dicht hij erbij woont, hoe meer je ervan profiteert. En zo blijven wij over Vechel praten. Want wij zijn als Nederlanders eigenlijk toch een beetje gewend van, je kom je van boven de grote rivieren ja of nee. Maar als onze bedrijf me ergens heel veel op investeert, dan is het wel op IT-achtige zaken. Er zijn tientallen nationaliteiten bij ons werken inmiddels om appies te bouwen. Om alles met techniek te kunnen doen. Die kunnen wij gewoon niet meer uit Nederland halen, die mensen. En die moet natuurlijk altijd wel een beetje om lachen, want die komen uit Nederland werken, die komen uit, weet ik voor wat, India of dat soort landen of mensen uit Brazilië, ook behoorlijk wat. 