Coffee With Purpose I The reintegration concept café (ft. Heilige Boontjes)
De heilige boontjes zijn een reintegratie concept die door middel van koffie jongeren met afstand tot de arbeidsmarkt reintegrëerd. Jongeren met een randje, jongeren die roop nodig hebben, die coaching nodig hebben, jongeren, net zoals ik, die de balans van hun leven kwijt waren. En door middel van coaching, door middel van een reintegratie concept, dan ben je er terug weg in naar de maatschappij, naar school, naar werk of een combinatie voor de eerste. Denk aan agressie, autisme, schulden, geen dak boven zoveel of haar hoofd. Tierenmoeders, jongeren die heel laag ouders hebben verloren, die psychische stoornissen hebben, die verslavingsproblemen hebben, jongeren met een randje jongeren die gewoon roop nodig hebben om hun terug weg te vinden naar de maatschappij, naar werk, naar school. Ik ben in eerste instantie als stimmerman bij heilige boontjes gekomen totdat ze me gevraagd hebben om jullie mee te werken aan deze project, maar ze wilden wat meer begeleiders hebben. Mensen die echt van die wereld komen en daar verstand van hebben. Daarom hebben ze ook nog gevraagd om, als adviseur, of dat geleider, die jongeren te begeleiden. Probeer ik ook een voorbeeld te zijn voor die jongens. Want als jij tegen hunzelf van je bestopt met criminaliteit, zegt ze, ja, waar heb jij het ook? Jij kent mij niet. Jij weet niks over wat mijn levenswerk is. Als ik mijn vrouw vertel, dat ik vroeger begon als wapenhandel, en ik ben nu 47, dan schrikken ze, want dat laat ze niet van me verwachten. Ze weten, ze zien van, je bent niet standaard jongen, je bent ook wel van de straat, maar je bent ook wat ouder, dus je bent ook wat aangepast. En zodra ze mij volledig de horen, dan zullen ze ook meer respect en geen inzien van heel luisteris. Als vrouw eruit kan, dan kan ik het ook. Op een gegeven moment was ik gepakt met wapens. Ik heb uitkomen in 1992. Toen hadden wij een heel groot conflict met je geslade. Maar ik was nog vrij jong, dus nog geen 18, dus die straf was meeld. Tot daarom ben ik weer doorgegaan, en toen kreeg ik een andere aanbied. Dat was Kokina, maar steun je voor. Jij bent een werkgever. En ik heb al die dingen gedaan, en ik vertel dat tegen jou.  Zal je me aannemen? Je kan je voorschellen dat de twee-hundertiatiefnemers, Rotney van der Hemel en Michael Nintunnen, de enige social medewerker, makelaar en ervaringstaskundige, dat is Rotney. Dus ook een jongere met een randje. Hij had vroeger ook problematiek. En de andere is politieagent en geurco-ordinator. Het is een hele mooie en frappante samenwerking, wat op stand is gekomen dat ze hebben de stoutes schoenen aangepakt getrokken. En ze zagen dat reentegreden anders kon en anders moest. En zijn ze wel gewoon gaan starten. De sfeer hier is heel familieërd, heel broedelijk. Heel erg fijn, heel erg liefdevol, gritvol. We zijn bezig om de jongeren te stimuleren, om ze te motiveren, om ze te enthousiasmeren en te complimenteren. We zijn bezig met de jongeren om te kijken wat ze vooral wel kunnen. En niet een keer erop hamen en erop drukken, wat ze niet kunnen en wat ze moeten verbeteren. Dus de sfeer hier is fantastisch, familieërd en superliefdvol. Ze roep in als mijn partner was gekocht. Als iemand hier binnenkomt, je hoort met iemand gekocht op. En het was er ook in eigenlijk. En voor mij was het ook wel best verheftig. Want hij was best wel streng met mijn hout in het begin. We hadden echt een beetje van altijd gewocht. Maar ja, daar had ik een beeldenkende. Het was daarom ging het een beetje goed toe worden. En zo ging het eigenlijk en daarna was het gevolgd. En nu ben ik een van de hoofdborreste hier. Ik geef iedereen altijd wat te trainen. Dat ze een koffie willen doen, een koffie maken. En nu ben ik een schriftlederij. Wat wij gegeven hebben, dat hebben wij gegeven. Sinds 2015 heb ik altijd een aantal gevraagd. En ik dacht misschien dat ze gaan me helpen om mijn baan te gedreven te vinden. Maar dat was niet geduld. Zat ik daar weer thuis. En ik blijf maar uitkijken en krijg ik een beeldenk. Maar dat had ik voor mij niet gedaan. Dus opeens kom ik uit het gebouwtje tegen. Toen ze op deze locatie begonnen waren. En ze hebben me weer zelf gevraagd van een kootje te worden. Kan ik hier niet aan? Ik kan werken, als ik het lijkt meer te hebben. Dus dat er meer aangemaakt. Dus binnen maandje had ik gewoon hier. Dan kan ik hier, als ik begonnen ben, te werken.  Nu een paar jaar lag, een paar jaar verder. Ik zat op de Becht op huis daar. Van heilige boontjes. Eén van de betere in heel Nederland. Deur ik te zeggen, super gemotiveerd. Zelf en zeker de lieve, jonge man die een van de beste bak koffie van neemt. We hebben eigenlijk ook twee gedichtes. Wij zijn niet alleen er is, maar ook mensen die we regen via gemeenten. Om het ook een magleide soort van. Dus zoals zowel ben ik mee op een magleide. Ik krijg andere jongeren. En dan moet ik hun magleide eigenlijk. En dan is mij in het voorbeven van ze eigenlijk. Dat ik hem moet eigenlijk op het soort voorbeven geef. Hoe ik heb mijn lieve beperkt, moet ik in het ook een beetje beter. Ik vind het dus definitief leuk. Want ik ga je zeggen dan wat ik hier gebleven was. Dat het alleen voor Parista was. Maar ik ben ook een jongere geweest. Die uit zo'n zelfde hoek op, die ook een raandje heeft. Dus er is heel snel affiniteit met de jongeren. Omdat de jongeren zien en voelen dat ik niet alleen dit doe om een salaris te verdienen. Maar ook omdat ik echt jongeren wil helpen. Zo kan je zien dat als je een kans krijgt. En hem ook aangrijpt en gemotiveerd initiatief toont. Dat ieder individu kan leren van zijn fouten. En tot de conclusie kan komen als succesverhaal. Een van de succesverhalen ben ik zelf. Want ik 6 jaar geleden begon als reentgrant. Ik was heel veel met hem aan de hand. Ik ben crimineel geweest. Ik heb crimineel verleden. Ik heb veel fouten gemaakt. Ik heb een heftige ontstekende gehad in mijn lichaam. Ik ben een zware belouder geweest. Ik ben agressief geweest. Ik heb mensen pijn gedaan. Mijn vader heeft zelf nog gepleegd. Ik was aan de kern van negativiteit. En alle negativiteit kwam op dat moment in een bepaalde periode, in een kortperiode op me af. En ik had gewoon een plek nodig. Om oprecht, op plek, op de persoon. Om oprecht de reentgratieproces. En het traject nodig om met deze problematie te tielen. Dat was 6 jaar geleden. Dat is mede dankzij. De traject heilige woontjes gelucht. Natuurlijk ook door de vanwege eigen instelling en motivatie. En nu 6 jaar later ben ik op de drijfstijder van heilige woontjes. 