An introduction to streaming audio
Ik heb in een file-based audio geïnteresseerd, als je het over de laatste 15 jaar of zo moet proberen. Het begon toen ik mijn zon speelde met m'n computer, en het fenomen heeft me nog steeds fascinerend. In deze video zal ik jullie wat ik heb geleerd over muziek van je hartstikke meer dan met m'n mp3 kwaliteit. Ik heb niet de mp3 mijn zon gebruikt, dus ik heb hem een proper stereo gegeven, en ik heb een marant CD-player geïnteresseerd met een klokoscilator geïnteresseerd. Hij heeft het gezegd, maar hij gebruikt zijn computer als een source in plaats van een CD-player. Dus ik geef hem een steek van recordabeel CD's, want ik dacht dat geld het probleem was. Maar het was niet. Het was een eeuw van gebruik die hij stond. Het maakte mij denken over de voetbouw van audio en begon te investigeren de mogelijkheden. Een noeidige computer in de huidige ruimte was geen optie, en siloende computers waren waarschijnlijk gevaarlijk. Als Philips een device uitgemaakt was die foto's, video's en muziek van een computer over de netwerk, de streaming SL400i, had ik een geïnteresseerd. Het was toen dat ik behoorlde dat speelde audio van een videogevoelde device niet een goed resultaat zou zijn. Om een lange verhaal te kopen, reed ik door file-based audio landen, passende squeezeboxen, sonos, iTunes, gecombineerd met OREVANA, AMARA en puur muziek, simpel audio, Bluesound, Project, Raspberry Pi, Sonore, SOTM en veel andere. In deze video ga ik jullie een overvies van de meest populaire manieren om audio files te spelen van een storagemedium te spelen. Het is niet een in-depth storie en het pretent niet om alles te kopen. Maar voor die relatief nieuws op file-based audio, hoop ik dat het meer in de matter wordt gegeven. De mensen die wat meer in-depth informatie mogen belangen in mijn boek file-based audio, a.k.a. streaming audio. Je vindt de link onder deze video op YouTube. Laten we beginnen met een paar generele gemakken. Er zijn er wat gemakken om de searchability in streaming-systemen te maken. De deel van metadata fields die kunnen bezocht zijn vaak beperkt voor artiesten, albums, genres en misschien ook de release date. De support van extende metadata was en soms nog steeds is, beperkt. Bijvoorbeeld met klassieke muziek, de composed field, een standaard field in alle file formats, niet onder de streamer of streaming server.  Dit leidt om heel poeie metadata sets waarin de composer in plaats van de performe artiest was geïnterd. Dus, in plaats van Arthur Rubenstein speelde Chopin Nocturne, de metadata soms alleen namen Frederick Chopin als artiest, waarin andere files Chopin en Rubenstein met boten namen als artiest. De correcte manier is om Chopin in de composer-field in en Rubenstein in de artiest-field. Ofte kan de composer-field bezoeken door de generele search-field. Dit zal meestal langer zijn, maar het is beter dan niets. Maar als je een fan van klassieke muziek bent, kun je zeker bekijken waar de bezoekers op bezoeken hebben geïnterd. Aan de andere kant van de scale kan niet alleen de composer bezoeken, maar ook de compositie, zoals Schehe-Razada-Beringsee-Kosakov. Dan zijn er systemen die geen gappelijke playback ondersteunen. Dus als je muziek speelt dat is continu, maar is geïnterd in tracknummer voor convenience, dan zal er een short silence zijn tussen de tracknummer. Bijvoorbeeld met live muziek wordt de applaus geïnterd. Even meer irritatie is als een continuus deel van muziek is geïnterd. Bijvoorbeeld Kanto-Ostinato bij Simeon Ten Holt, geplaatst door Kees Wieniger en Polo de Haars. Een minimum muziek-like compositie voor twee pianos van bijna 75 minuten die op cd is geïnterd in 106 tracks. Geplaatst op equipment die geen gappelijke playback ondersteunt, geeft je een short break in de muziek bij elk geval minuten. De betere streamers worden nu in de hardware geïnterd. Maar er zijn nogal die die niet. De eerste systeem die erover kwam na de Philips Streamium was de Slim Devices Slim 3. Het is een desaster, maar dit was correct in de succes, de Squeezebox. Nogmaals producten volgden en in 2006 was Slim Devices gebouwd door Logitech. Ze hebben de Squeezebox touch geïnterd die 96 kHz ondersteunt. Veel tweeks zijn er over het tijd. Betere voedselen en zelfs unofficieel firmware tweeks voor de touch die de USB socket als een uitgang naar een USB-deck zou activeren en later een update naar 192 kHz over USB. De systeem is geïnterd door de server software, Logitech media server. LMS was short. Het was eerst geoperated van de Squeezebox display door de infrared remote. De spelers senden de infrared instructies naar de LMS die de album of track informatie naar de display senden. Je selecteert dan muziek om te spelen.  En weer, deze request is sendeerd naar de LMS die verantwoordigd door de muziek files naar de speler. De Squeezebox zelf is een domterminal passend over informatie en rendering muziek. Later op, iOS en Android apps kwamen als remote. Er was ook een duet die geen display had op de speler maar had een display op het remote-control. Logitech stopte maken squeezeboxes in 2010 maar vormde om de support voor de LMS te houden. Vandaag gebruiken andere partijen de LMS voor hun producten. Er zijn emulators voor Raspberry Pi en bijvoorbeeld Sonori en SOTM ontdekten een squeezebox emulation in hun streamers. Later op, iOS en Android apps kwamen als remote. Er zijn ook veel plug-ins voor de LMS om de mogelijkheden te verwijzen, inclusief voor streaming services zoals Tidal. Bewijs dan, en installeer alleen die plug-ins die je echt nodig hebt om de incebilliteit van de LMS te brengen. Veel spelers gebruiken de DLNA protocol. Het neemt DLNA service software op een computer of NAS. DLNA was initiëerd in juni 2003 door de grote consumer electronics-companies. Het was ontdekend om streaming video, audio en foto's van je computer te faciliteren. Maar het was hetzelfde dat de audiopartij had little of geen prioriteit. Het systeem werkte fijn als je een aantal honderd files uitgaat maar het werd netorisch slecht als een aantal files uitgaan en bezoek. De meeste mensen hebben niet meer dan een aantal dozen video's, maar voor audio en foto's vandaag zijn er verschillende dingen. Als je honderd cd's hebt, dan zijn er rond 13-honderd tracks. Clever hardware-solutionen en beter service software hebben meestal dit probleem afgemaakt, alweer in de betere producten. Vooral DLNA niet supporteert gappless playback. De betere manufacturers hebben ook deze in hun playback-devices gesolven waardoor moderne DLNA-servers de meeste of alle metadata-fielden supporten. Maar er zijn nog producten uit daar dat niet. Even binnen dezelfde brand. Een model kan, maar de andere niet. Dus behoorlijk bekijken. Er zijn ook manufacturers die DLNA gebruiken als een base en ontbouwen hun eigen extenties op. Zoals Denon Heos, Lin en Yamaha Musiccast. DLNA is based op de universal plug-and-play standard en companies die niet willen of niet geluid zijn om de DLNA consortium te joinen, ontbouwen het comparabel systeem en namen het UPMP-AV. In de praktijk vind je geen verschil tussen UPMP-AV en DLNA en je kunt beide systeemen misselen met geen probleem.  Er zijn veel DLNA-controller apps voor smartphones en tabletten zoals er veel DLNA-servers software is. Soms als pure DLNA-server, maar er is ook player-server die als een DLNA-server dubbelt. Even hardware-player's zoals die van Sonos geven hun muziek naar andere playeren door de DLNA protocol. Systemen zoals Sonos en Bluesound en software zoals Volumio voor Raspberry Pi, gebruiken hun eigen lokale indexing systeem. Just point it to the shared volume on your home network and it will be indexed, after which you can pick and play your music. Bluesound en Volumio-like programs can even work without the shared volume. As soon as you have your music on a hard disk connected to the player and you're done. Some players even have the hard disk built in and also hold an optical drive to rip the CDs to the hard disk. Self-indexing systems are rather responsive since they contain the index locally and when more devices are added the indexes will automatically be copied through those too. There's a limitation too caused by the amount of memory in the player en the efficiency of the database engine. This limitation only gets in the way if you have real big music collection. The Blue OS used in Bluesound also is used in NAD products. They are not the only self-indexing systems. Upmarket products like Sonos do their own indexing and have no need for a computer. Self-indexing players are the easiest to install and maintain en are highly recommended for the computer illiterate. There's a broad offer from the relatively low sound quality of the Sonos to the true high-end solos. On the other end of the spectrum we have the computer illiterate that used the computer for playback. They were there even before the squeezebox but it took some time before decent audio quality was possible. De simplest way is to use the analog output on the computer but as often with simple solution it results in poor audio quality since the sound card inside the computer suffers from poor clocking, polluted power supply and interference from other clock signals. Using an outboard sound card, a digital to analog converter, abbreviated to DAC does offer better sound for it suffers less from your aforementioned problems. Maar they are not entirely gone.  Some use an audio file power supply to further improve the sound quality while others use interface boxes that clean up the power lines and reclocks the USB or SPDIF signal. Depending on the quality of that box the result can be somewhere between hardly better to shockingly good but shockingly good will easily set you back, grand or more. And then there is the operating system dat by default will change the audio signal. For quality sound you don't want that. This can easily be solved but it depends on the OS what is needed. Windows computers will need a special driver, a special mode to be enabled and a bit perfect software. On a Mac and Linux computer just a bit perfect software will do. Some software will allow you to use network audio adapters which I will discuss in the following chapter like J River Media Center that can play music to DLA renderers. The network audio adapter, NAA for short is essentially a digital output that is connected to the computer of the network. When you use a tablet or smartphone to control a Raspberry Pi that emulates a squeeze box the Raspberry Pi is essentially an NAA. The same goes for a DLA renderer or Roon Endpoint on which later more. The essence is that the noisy computer can remain elsewhere while the NAA will be placed in the living room. Since the NAA is a very simple computer purposely built for audio it will be more optimal and thus provide the DAC with a cleaner signal than a regular computer. Ook hier prijzen performance vergelijkbaar en de meest ongeveer niet automatisch de betere is. Maar de betere wordt meer ongeveer want het neemt veel design, tijd en ongeveer componenten om dit te achieveren. Mere audio specifiek streaming systems zijn brandspacifiek ook. Sonos only supports Sonos Hardware Blue OS only supports Blue Sound in NAD en zo. Dit doesent applied to DLA en also Roon is brandagnostic. De latter is a development by the people that started Sonos and left some years after Meridian had taken over the company. The difference between DLA and Roon is immense in speed, presentation, metadata and price. The Roon server is run on a computer running Windows, macOS or Linux and has at least an Intel i3 processor and an SSD system disk. 