Harald Benink on the Euro, Greece and restructering with subtitles
Het zal voor Griekenland onvermijdelijk zijn om de schulden te herstructureeren, omdat de last gewoon niet houdbaar zal blijken te zijn. Tuggelijkertijd zal het wel licht ook nodig zijn dat Griekenland tijdelijk voor een periode van 10 jaar uit de euro stapt. Natuurlijk is het zo dat in het geval van Griekenland al, en als je de schulden gaat herstructureeren, dat ook banken in Europa verliezen zullen moeten nemen. Maar voor een deel kunnen de grote banken in, zeg Frankrijk en Duitsland, kunnen dat alweer, want ze hebben ook weer heel hoge winsten geboekt. En alleen voor de deel dat ze daardoor, door het nemen van verliezen, onder de minimum kapitaalbuffer zouden komen, zouden ze tijdelijk van een kapitaalsinjectie moeten worden voorzien, zoals wat in Nederland ook met een aantal banken hebben gedaan. Maar dat kan natuurlijk dan het idee wel zijn dat het moet worden terugbetaald met een hoge risicopremie aan de belastingbetalen. Het grote probleem nu voor politici in Europa is dat deze oplossing heel moeilijk is uit te leggen aan het electoraat. Want het zou betekenen dat er een tweede ronde van steun aan het bankwezen zou moeten komen. En dat is politiek gezien heel erg explosief in de meeste Europese landen. Terwijl het eigenlijk voor de belastingbetalen gunstiger is, omdat via deze variant van schildhastructurering het grootste deel van de verliezen zullen worden gedragen door de bankiers zelf. En dat is van belang, want zij hebben te grote risico's genomen en zij moeten eigenlijk op de blaren zitten om ook de moral hazard in het systeem voor de toekomst, zeg maar, wat te beperken. Wat betekent dat nou voor Griekenland in termen van de euro? Je ziet ook dat langzaam zeker steeds meer wordt gesproken over een exit of een tijdelijke exit van Griekenland uit de euro. Waarom? Omdat het zo is dat als je de schilder herstructuriëert, heb je nog het probleem niet opgelost dat Griekenland eigenlijk veel te duur is. Griekenland is niet meer concurrent. Er wordt gesproken over het feit dat Griekenland iets van 30% te duur is. De lonen zijn 30% te veel gestegen. Nou, in het verleden, toen ze de draagman nog hadden, konden ze natuurlijk dan devalueren en proberen weer een concurrentievoordeel terug te halen. Dat kan natuurlijk niet meer, want ze zitten in de euro.  Als Griekenland uit de euro zou gaan, zou je natuurlijk ook iets kunnen zeggen, nou, dat zou dan voor een periode van 10 jaar kunnen zijn. Dat wordt ook wel eens aangeduid als de Eurozone holiday, Eurozone vakantie. Ze gaan er voor 10 jaar uit, maar met een soort afspraak, als je in 10 jaar bewijst, dat je op grotingsdekort voldoende naar beneden gaat, dat je staatsschuld, dat je dus natuurlijk dat cijfers worden gecontroleerd op betrouwbaarheid, want daar heeft het 10 jaar geleden aan ontbroken, dan bestaat er een perspectief om weer tot euro toe te treden, maar het hoeft niet, maar het kan wel als een soort worst worden voorgehouden. Een tijdelijk exit uit de euro kan alleen maar als een voldoende mate van schuldherstuturing is, want die schuld in euro's blijft natuurlijk bestaan. Als je dan de nieuwe Griekse drachme gaat invoeren, dan krijg je natuurlijk dat die force onderuit gaat, force gaat devalueren ten opzichte van de koers waar tegen Griekenland het euro is binnengekomen. Nou, dat betekent dus dat zou natuurlijk die schulden last in nieuwe Griekse drachmes enorm doen toenemen. Dus als de voluta 50% onderuit zal gaan, dan moet je natuurlijk die schulden op z'n minst met 50% afboeken, en dat ligt duidelijk meer. Dus het moet dan wel als in combinatie worden gedaan, want anders is die schuldenlast natuurlijk niet te dragen. Maar beleggen zullen wel een verlies moeten nemen? Die beleggen zullen een verlies moeten nemen, maar die verliezen, die zwarte piek, die hangt nu gewoon boven de markt. Het is, de banken hebben het nog niet afgeboekt, omdat ze op vegends bepaalde waarderingsregels dat nog, zeg maar, op aanschafwaarde mogen waarderen, zolang ze die obligaties in portofuien hebben bedoeld als een lange termijnbelegging, om ze maar tot het eind van de loopt uit te houden. Maar dat de verlies zullen moeten worden genomen is evident. Daar is iedereen het overheens. De bankiers, de beleggers, maar ook topofficiels in Brussel. 