Junior-college: Speel samen met je vrienden door Tila Pronk - Tilburg University
Hallo allemaal, ga lekker zitten. Superleuk dat jullie er allemaal zijn, hartstikke hartelijk welkom bij de Kinderuniversiteit, de Night University Unior moet ik officieel zeggen. We gaan een hele interessante college gaan jullie krijgen, een echte wetenschapper hier aan onze universiteit, dat is Tila Promk. En het gaat over een onderwerp dat iedereen denk ik wel heel herkenbaar vindt, over vriendschap en spelen met je vrienden en wat daar zo leuk en bijzonder aan is. Dus ik wens jullie allemaal heel erg veel plezier vanavond en dan geef ik nu het woord aan Tila. Dank je wel. Nou wat superleuk dat jullie er allemaal zijn. En precies om zes uur, het moment dat het festival ook officieel gaat beginnen en dan zijn jullie hier bij mij, ik voel me heel erg vereerd. Dus ja, te gek dat jullie er zijn. Ik zie mensen zeggen, ja kom snel winnen. Kom, het kan nog. Vanavond ga ik jullie iets vertellen over samenspelen. Waarschijnlijk weten jullie allemaal al lang dat samenspelen hartstikke leuk is. Dus samenspelen met je vriendjes is gewoon te gek om te doen, daar hoef ik je waarschijnlijk niet van te overtuigen. Allowel sommige kinderen vinden het ook heel fijn om alleen te spelen. Maar vanavond gaat het dus over samenspelen. Voordat ik daar van alles over ga vertellen, dacht ik, ik vertel eerst iets meer over mezelf. Dit ben ik, de foto. Mijn naam is Tila Prunk en ik werk als universiteerdocent bij de afdeling sociale psychologie. Dat betekent dat ik dus lesgeef aan studenten en ik ben sociale psycholoog. Dat denk je misschien wat is nou weer sociale psychologie. Een sociale psycholoog gaat onderzoek doen naar het gedrag van mensen in groepen. Dus op welke manier dragen mensen zich, hoe beïnvloeden mensen elkaar. Dus bijvoorbeeld jullie zitten hier allemaal in deze ruimte, jullie zijn allemaal aandachtig naar mij aan het luisteren, jullie zijn stil, op die manier beïnvloeden jullie elkaar ook. Want als iedereen stil is, dan merk je dat dat eigenlijk een soort van besmettelijk is. Dus dan wordt iedereen stil. Als een groepje mensen begint te kletsen, dan gaan er meer mensen kletsen. Dat noemen we beïnvloeding. En dat is eigenlijk wat er altijd gebeurt. Als mensen samen zijn, dan beïnvloeden ze elkaar. Ze hebben als het ware een effect op elkaar als domino steentjes. Eén doet iets en de ander gaat het ook doen.  Dus dat is eigenlijk wat sociale psychologie is. En dan heb je ook nog weer heel veel verschillende soorten sociale psychologie. En ik doe onderzoek heel specifiek naar één onderwerp, namelijk de liefde. Liefde en relaties. Dat is mijn onderwerp, dat vind ik super interessant. Al vanaf dat ik heel jong was, een kind, vanaf dat ik echt wel dat ik 6, 7 jaar oud was, wilde ik al altijd alles weten over relaties. Nou waarschijnlijk gebruikte ik toen dat hoorde relaties niet. Maar ik vond vriendschappen wel heel erg interessant. Ik wilde heel graag vriendjes maken, net als de meeste kinderen. En soms vond ik het ook niet leuk wat een vriendje of een vriendinnetje deed. Dan werd ik boos op een vriendje en ik merkte dat dat me dat echt heel erg veel pijn kon doen als er iets met een vriendinnetje meestal niet zo leuk was. Dus dat herken je misschien zelf ook wel. Dat ik dan echt dacht, waarom voel ik me nou zo rottig? Dus vanaf dat ik heel jong was, wilde ik dat al graag begrijpen. Hoe het nou kan dat de mensen die heel belangrijk voor je zijn zoveel invloed op je hebben. En vooral op je gevoelens. En toen ik wat ouder werd, toen werd ik ook verliefd. En dat weet ik ook nog heel goed. Dus toen ik denk dat ik misschien 12 of 13 was, dat ik voor de eerste keer verliefd was. En oh mijn god, dat vond ik zo spannend. En toen wilde ik daar ook alles over weten. Nou, zo is eigenlijk mijn hele leven lang ben ik super geïnteresseerd geweest in vriendschappen, relaties met mensen die heel dicht bij me staan en voor liefdheid. En daar ben ik dus, nou, later, veel later ben ik psychologie gaan studeren. En toen kwam ik erachter dat je daar ook gewoon je werk van kan maken. Dat had ik nooit kunnen denken. Dus nu is mijn werk, onderzoek doen naar de liefde. Nou, dat is toch een te gek broep zou ik denken. Misschien denk ik ja, dat vind ik helemaal niet te gek, maar ik ben niet alleen maar onderzoeker. Ik doe namelijk nog heel veel meer andere dingen. Dat is misschien ook wel leuk voor jullie om te weten. Ik geef bijvoorbeeld les hier aan de universiteit. Heel veel studenten.  Het afgelopen jaar heb ik lesgeven aan 1200 studenten in totaal. Dat is echt heel veel van deze college zalen vol. En nou, dat vind ik heel erg leuk om te doen. En studenten vinden het meestal ook best wel leuk om van mij les te krijgen. Dat komt natuurlijk ook omdat ik heel veel onderzoek doe wat ze heel interessant vinden, bijvoorbeeld over liefde. Nou, daarnaast doe ik ook heel veel andere dingen. Ik geef heel graag presentaties voor mensen die geen wetenschappers zijn of geen studenten, maar die gewoon mensen zoals jullie misschien veel van jullie die niet zoveel te maken hebben met universiteit of wetenschap. Ik vind het namelijk heel erg belangrijk dat wetenschappers ook een beetje buiten de universiteit komen en vertellen wat ze dan allemaal doen in hun onderzoek en waarom dat zo belangrijk is. Dus daar vertel ik ook over in bijvoorbeeld podcast en ik werk ook mee aan televisieprogramma's. Een paar jaar geleden heb ik drie seizoenen lang meegedaan aan een televisieprogramma die jullie misschien wel kennen of misschien ouders wel. Het heet Married at First Sight. Het is een programma van RTL4. Best wel een raar programma eigenlijk want dat betekent dat mensen die elkaar die geen relatie hebben die worden gekoppeld door experts. Ik was een van die experts en dan gaan ze elkaar ontmoeten en bij een allererste afspraakje gaan ze met elkaar trouwen. Dat is het programma dat heet Married at First Sight. Daar heb ik drie seizoenen aan meegedaan en nu doe ik dat in middags niet meer maar nu werk ik aan een ander televisieprogramma heel anders. Dat heet wie denk je wel dat je bent. Dat is een programma op NPO1 en dat wordt weer uitgezonden vanaf september en daar ben ik ook weer bij en dat is een wetenschapsprogramma. Dus daar ga je van alles leren over wetenschap. Nou, ik wilde jullie laten zien dat wetenschappers niet alleen maar op de universiteit hoeven te blijven maar dat ze ook nog heel veel andere dingen kunnen doen die heel leuk zijn. Nou, nu gaan we echt beginnen met dit kindercollege over samenspelen. Nou, heb ik als eerste een vraag voor jullie. Nou, vooral voor de kinderen maar volwassenen mogen ook gewoon antwoord geven.  Mijn vraag aan jullie is hoe speel je het liefst? Speel je het liefst alleen of speel je het liefst samen met anderen? En dan snap ik dat je misschien denkt soms wil ik alleen spelen en soms wil ik met anderen maar als je daarover nadenkt als je echt eentje moest kiezen wie zou dan kiezen ik speel het liefst alleen. Oké. En wie zou dan kiezen ik speel het liefst samen met anderen? Zijn jullie dat verschil? Ik heb nu een onderzoek met jullie gedaan, zie je dat? En nou dit onderzoek zou ik wel significant noemen. Dat zou de wetenschapper zeggen. Dat betekent dat er een duidelijk verschil is tussen de ene en de andere groep. De groep van mensen die alleen wil spelen is kleiner dan de groep van mensen die samen met anderen wil spelen en dat is iets wat we heel vaak zien. Dat wil niet zeggen dat er iets mismetje is als je graag alleen speelt absoluut niet. Dat is gewoon een verschil in voorkeur en alleen spelen kan heel erg fijn zijn en dat kan echt een hele fijne manier zijn om tot jezelf te komen en dingen te doen die je echt leuk vindt en echt interessant vindt zonder dat andere mensen je daarmee lastig vallen. Dus dat is echt helemaal prima en alleen spelen heeft ook heel erg veel voordelen voor jezelf om jezelf te ontwikkelen. Maar samenspelen heeft dat ook en daar gaan we vandaag over praten. We gaan praten over samenspelen en omdat om daar iets meer over te vertellen wil ik even terug gaan in de tijd. Best wel ver terug in de tijd. Namelijk naar 1958. Dat is echt heel erg lang geleden waar jullie ouders waarschijnlijk nog niet eens geboren moet je nagaan en dat was het moment waarop er een bioloog was. Je ziet hem hier in het scherm. Harry Harlow heette deze bioloog en die ging onderzoek doen bij Apjes en hij deed dit onderzoek omdat hij een idee had. Een heel origineel idee. Hij dacht namelijk dat het voor Apjes belangrijk was om samen te zijn met hun moeder. Dan denk ik jullie misschien hoe zo is dat een belangrijk idee. Dat is toch heel logisch dat Apjes graag samen willen zijn met de moeder. Nou in die tijd was het onderwerp liefde of relaties.  Zelfs de relatie met de moeder was eigenlijk nog helemaal niet onderzocht. Daar werd eigenlijk niet echt over nagedacht door wetenschappers. Er werd gewoon gedacht wat is belangrijk voor dieren, wat is belangrijk voor mensen. Nou dat we voeding hebben, dat we het drinken hebben, dat we een veilige slaapplek hebben, dat we het warm genoeg hebben. Maar het belang van andere om ons heen zelfs familieleden was tegen die tijd nog helemaal niet onderzocht. En Harry Harlow dacht ik ga dat onderzoeken. Ik ga onderzoeken wat er eigenlijk gebeurt met Apjes op het moment dat ze helemaal alleen opgroeien. Zonder moeder, zonder vader, zonder broertjes en zusjes. Klinkt best wel zielig toch? Dat was ook best wel zielig eigenlijk in dat onderzoek. Want in dat onderzoek zag Harry Harlow dat die Apjes die helemaal alleen waren dat die eigenlijk ja eigenlijk heel verstoord gedrag lieten zien. Ze konden zich helemaal niet goed ontwikkelen. Ze waren heel ongezond. En ze konden ook nooit wennen aan contact met leeftijdsgenootjes of met andere Apjes. Dus ze werden eigenlijk een beetje verpest voor altijd als ze helemaal alleen waren vanaf hun geboort. Dus echt heel zielig onderzoek. Ook onderzoek wat ja wat niet ethisch is, zodat we dat nu noemen. Dus je mag dat onderzoek eigenlijk helemaal niet doen. Dat je zoveel schade toe brengt aan die dieren. Maar dat was wel een hele belangrijke conclusie van dit onderzoek. Namelijk, samen zijn met je moeder is heel erg belangrijk. En hij heeft dit onderzoek in heel verschillende variaties gedaan. Hij heeft bijvoorbeeld ook een onderzoek gedaan waarin Apjes mocht te kiezen. Wil je, wil je samen zijn met een moeder. Ik probeer het te pointen, maar geluk niet. Met een soort van net moeder die je melk geeft. Dat zie je hier aan de linkerkant. Zie je dat op het beeld is een soort van fles met een, nou ja, een soort van bedrade moeder figuur. Of wil je samen zijn met een moeder die geen melk geeft. Maar die wel heel erg warm en knuffelig is.  En als die Apjes mochten kiezen tussen die twee net moeders, dan kozen ze voor de moeder, wat denk je jullie, wie kozen ze? Kozen ze voor de moeder die melk geeft? Of kozen ze voor de moeder die warm en zacht en knuffelig was? Ja, jullie zetten het ook wel kiezen toch? Ik zou ook kiezen voor die knuffelmoeder. Natuurlijk als ze doorstaat of honger, gingen ze wel even drinken bij die bedrade moeder, maar daarna gingen ze weer heel snel terug naar die warm en knuffelige moeder. En die Apjes die opgroeide zonder echte moeder, maar wel met een warm en knuffelige netmoeder, die dedenen het later in hun leven ook wat beter. Dus die waren iets beter beschermd tegen die slechte invloed eigenlijk van helemaal alleen zijn. Ik vertel dit onderzoek omdat dit eigenlijk de allereerste moment was dat wetenschappers ontdekten, hey, dat samen zijn met anderen, is heel erg belangrijk. En als dat belangrijk is voor AP, is het misschien ook wel belangrijk bij mensen. En daarna is er heel veel onderzoek nagedaan. En was keer op keer de conclusie, ja, samen zijn is super belangrijk, ook voor mensen. En dat weten we misschien ook wel, ja, een beetje uit ervaring. We zien bijvoorbeeld als mensen heel slecht gedrag vertonen, dan is er heel vaak een straf om mensen buiten te sluiten. Dus om ze bijvoorbeeld in een heel extreem geval, als mensen echt criminele zijn, dan worden ze natuurlijk in de gevangenis geplaatst. Dan worden ze buiten de samenleving geplaatst. Dat is helemaal niet fijn. En er bestaan zelfs gevangenissen waarin je helemaal afgesloten bent als niet in Nederland hoor, maar dat is in bepaalde landen, ook bijvoorbeeld nog in de Verenigde Staten, waarin je helemaal alleen bent. In een isoleerstel noemen ze dat, zonder dat je ooit iemand anders ziet. Nou, de gevangenen die in die dat soort gevangenissen zitten, daar gaat echt heel slecht mee. Die gaan hallucineren. Dat betekent dat ze allemaal dingen waanbeelden voor zich gaan zien. Die voelen zich heel slecht en die worden ook ziek. Dus als mensen helemaal alleen zijn zonder anderen, is het echt heel erg slecht voor ons. Het voelt ook niet fijn. Dus misschien heb je ook wel als ouders. Ik ben zelf ook moeder, trouwens, ook belangrijk om te weten. Ik ben moeder van drie kinderen, drie jongens, en die jongens zijn engeltjes.  Natuurlijk niet altijd. Dus soms dan proberen ik die jongetjes een beetje, nou, een beetje discipline bij te brengen, als ze iets doen wat niet mag. En dan zet ik ze bijvoorbeeld, nou, ga maar even in de hoek van de kamer staan. Ga maar even nadenken over wat je hebt gedaan. Andere ouders hebben dit misschien ook wel eens geprobeerd. En de reden dat we dat doen is, we willen heel even een beetje afstand van ze hebben, om dat ze even kunnen calmeren. En dat vinden kinderen helemaal niet leuk. Want ze willen heel graag samen zijn met de groep. We weten ook dat bijvoorbeeld bepaalde straffen die ouders vroeger wel eens gaaf, bijvoorbeeld door kinderen echt, weet ik veel, in de kelder op te sluiten of zo. Nou, ik hoop dat je ouders dat niet doen, want dat is niet echt goed voor kinderen. En dat voelt echt heel rotig. Maar zelfs al een beetje je afscheiden van anderen, dat voelt al niet heel erg lekker voor ons. We willen heel graag erbij zijn. We willen heel graag samen zijn. En, nou ja, we weten ook dat als je dat niet bent en je bent niet bij anderen, ja, dat voel je gewoon niet zo gelukkig. Bijvoorbeeld als je in de klas zit en je hebt het gevoel, hey, dat is eigenlijk zijn echt niet echt andere kinderen die met mij spelen. Dat voelt heel rot voor kinderen. En misschien heb je dat zelf ook wel eens ervaren, dat je denkt, hey, ik kan eigenlijk nu met niemand spelen. Dat is een heel vervelend gevoel. En natuurlijk, we hebben allemaal afgelopen tijd, jaren, gelukkig is het achter ons nu, te maken gehad met dat we afgescheiden werden van onze vriendjes en vriendinnetjes door corona. Zaten we naar het stomme computerscherm te kijken, was ook helemaal niet goed voor kinderen. En we zagen ook dat het dus daarna, ja, dat het niet zo goed ging met de gezondheid en het gevoel van gelukkig zijn van kinderen. Dat komt dus allemaal omdat we zo graag samen willen zijn met anderen. Nou, als je samen bent met anderen, je hebt bijvoorbeeld vriendjes om je heen en je hebt een fijn gezin waarin je op kan groeien, ja, dan heeft dat dus heel erg veel goede gevolgen voor jou.  Dus ik hoop heel erg dat dat voor jou geldt, dat je het gevoel van, nou, ik heb echt wel best wel een paar leuke vriendjes met wie je kan spelen. En ik heb het gezellig thuis. We weten als dat zo is, dan heeft dat veel psychologische voordelen. Dus dat is eigenlijk hoe je je voelt in je hoofd. Je bent meer tevreden, met je leven, je voelt je gelukkiger, blijer. Je hebt meer succes op school ook, dus je doet het beter op school. En, ja, je hebt gewoon in het algemeen voel je je gewoon lekker daar in je vel. Gaat het beter met je? En ook, en dat is ook wel interessant in iets wat veel van mensen niet weten, als je veel vriendjes hebt of je hoeft niet eens echt veel vriendjes te hebben trouwens hoor, één of twee vriendjes echt ook helemaal voldoende als je het gevoel hebt van er zijn kinderen met wie je kan spelen. En, ja, ik voel me goed bij mijn familie. Dan ben je minder vaak ziek. En het is zelfs zo dat als jij besmet wordt met een virus, dus stel je voor je wordt bloot gesteld aan een virus, corona bijvoorbeeld of een ander grieffirus, dan word je daar minder snel ziek van als jij veel sociale contacten in je omgeving hebt. Mensen om je heen die goed voor je zorgen en bij wie je je fijn voelt. Dus het heeft echt ook gevolgen voor ja, hoe vaak je, ja, ziek wordt echt ziek wordt. En je leeft zelfs langer. Mensen met veel fijne sociale contacten leven langer. Dus ja, heel erg belangrijk om je fijn te voelen en een gevoel te hebben dat anderen bij jou zijn. Nou, laten we nu gaan praten over samenspelen, want we weten nu dus dat het heel belangrijk is om vriendjes te hebben en fijne contacten te hebben met je familie. Maar samenspelen, spelen met je vriendjes, dat heeft dus ook heel erg veel voordelen. Want als je samenspeelt met je vrienden, dan word je socialer. Misschien wel een beetje logisch, toch? Je speelt met andere vriendjes. En dat betekent dat je vervolgens ook ja, beter om kan gaan met sociale situaties. Dus je wordt eigenlijk een sociale persoon. Je wordt er ook slimmer van. Je ontwikkeld echt, ja, noemen ze de cognitieve waardigheden.  Dus, ja, je wordt, je wordt eigenlijk intelligenter als je samenspeelt. Je wordt creatiever. Ik ga nog even door. Je wordt flexibeler. Je moet je namelijk ook vaak aanpassen aan andere kinderen op het moment dat je aan het spelen bent. Je kan niet altijd je zin krijgen. Dus, ja, je moet je zelf soms een beetje aanpassen. Je leert onderhandelen, creatieve oplossingen krijgen. Als je bijvoorbeeld een spel wil doen. De ene heeft daar geen zin in, de ander wil het wel. Ja, dan moet je toch samen tot een oplossing komen. Dus dan ga je met elkaar in gesprek. En op die manier leer je echt ook omgaan later in je leven met moeilijke situaties. Dus het is een soort van training om later goed om te gaan met relaties. En je leert ook omgaan met emoties. Emoties van jezelf, als je bijvoorbeeld boos bent op een vriendje of teleurgesteld, maar ook emoties van anderen. Want soms doe jij misschien ook iets in een spel wat andere kinderen niet leuk vinden. En dan merk je dat kinderen boos op jou worden en zeggen, hey, dat was niet de regel. En dat voelt op dat moment best wel god. En dan denk je, hey, get for her, ik krijg een heel vervelend gevoel van binnen. Maar juist dat soort gevoelens in een spel is een heel goede manier om te wennen aan het feit dat soms mensen boos op je zullen zijn in je leven. En dat is niet erg, dat hoort er gewoon bij. Ook al is het best wel rotte gevoel op dat moment. Het is goed om daar af en toe aan te wennen. En als het in een spel is, is het hopelijk niet zo heel erg groot of een heel belangrijk moment. Al voelt het vaak wel zo, als iemand anders boos op je is. Maar je kan dan oefenen om om te gaan dus met die best wel lastige gevoelens en emoties. Dus samenspelen heeft heel erg veel voordelen. Nou, nu is het zo, ik heb dus ook gezien, er zijn sommige kinderen die ook graag alleen spelen. En dat is ook helemaal prima. Maar toch zou ik je willen uitnodigen als jij graag alleen speelt, ga wel eens proberen om toch ook samen met anderen te spelen. Want op die manier ontdek je ook wie je zelf bent.  Je ontdekt waar je goed in bent. Je ontdekt hoe andere kinderen jou zien. Dus wat ze van je vinden. Of je graag de leiding neemt of juist een beetje kijkt hoe andere dingen aanpakken. Dat is best wel interessante informatie over jezelf. Dus gaat het maar eens uit proberen. Ik wil daarbij wel nog wat dingetje zeggen. Namelijk ten eerste, het is natuurlijk wel belangrijk dat je de zinnen hebt. Als je denkt, ja, ik zit hier echt niet op te wachten, dan heeft het ook geen zin. Dus je moet wel zorgen dat je er een beetje zinnen hebt om dat spel te gaan doen. Het spel moet natuurlijk ook leuk zijn, ook voor de anderen die in het spel zitten. En variatie is ook belangrijk. Dus als je bijvoorbeeld altijd met dezelfde kinderen hetzelfde spel doet, daar leer je veel minder van dan als je soms een keer met een ander kindje gaat spelen. Of een heel ander soort spel gaat doen. Dus soms gaming is prima. Maar ga ook eens een keer buiten spelen. Of muziek maken samen. Of noem maar op. Dus probeer ook af en toe nieuwe dingen uit. En vanafd is daar trouwens de uitgelees kans voor, want in dit festival zijn echt super veel hele vette dingen te doen. Dus je kan het gelijk gaan uitproberen zo meteen na afloop van de Kindercolleges kun je gaan kijken van hey, op welke manier kan ik een spel gaan doen. Nou, wat ik wel belangrijk vind is dat je onthoudt, dat je ook een beetje kan opzoek aan gaan, wat voor soort spel past nou bij mij. En waar voel ik me fijn bij. Waar daarnaast is het ook soms leuk om iets te doen wat wat een beetje nieuw is. En waarvan je misschien denkt, hey, vink dat zo spannend om te doen. En de reden dat je dat misschien zou kunnen doen heeft met het volgende verhaal te maken. Lees maar eens mee. Dit is een artikel wat in de krant stond een aantal jaar geleden. Het ging over Joey, die had een date met Julia. En zij gingen samen naar de Kermis. En hier zie je wat er gebeurde. Joey jonge dijk had meteen door dat het mis was. Een elastieke record van de catapult achtige attractie Air Race Bungie. Nou, je ziet het hier.  Dat je misschien wel eens gezien hebt op de Kermis. Zo'n echt dood. Ik weet niet wie van jullie is daar wel eens ingewist. En zo'n oh, jullie zijn zo dapper. Ik niet hoor. Dat is echt niks voor mij. Maar Joey ging dat dus in samen met zijn date Julia. En dat vind ik al heel erg stoer. En toen vervolgens gebeurde er ook nog iets wat echt mijn nachtmerrie is. Namelijk één van die corden knapten. Stel je voor, je zit daarin. En hier zie je, Joey en Julia houden dat cord vast in hun handen. Echt natuurlijk een verschrikkelijk verhaal. Zij hebben het gelukkig allemaal overleefd. Ik had alleen een paar knoezingen en een beetje schaaf vonden. Maar verder zijn ze helemaal oké. En er gebeurde iets heel interessant. Namelijk Joey en Julia kreeg een verkeering. Huh, wat? Dat is een happy ending voor Joey en Julia. En dat is niet helemaal toevallig. Dat had gebeurden na deze ervaring. Want we weten namelijk dat als jij samen iets heel erg spannend gaat doen dat het kan zijn dat je verliefd wordt op elkaar. En dat is gebleken al uit een heel oud onderzoek. Iets minder oud dan het onderzoek bij die aapjes. Maar toch nog steeds best wel oud 1974. Dit onderzoek is uitgevoerd in een natuurpark in Canada waarbij er willekeurige voorbijgangers over een brug liepen. En ze liepen ofwel over best wel een stabiele veilige brug. Of ze liepen over een hele beroemde dood enge brug. Die zeg maar als je er overheen loopt wiebelt hij heen en weer. En het gaat over een ravijn. Het is echt super eng. En na afloop van die brug stond daar iemand op zetten wachten. Dat was namelijk best wel een knappe knapp persoon. En die zei nou ik ben een onderzoeker en wil je wat vragen beantwoorden. Nou dat ging die persoon doen. En ook nog hee hier is trouwens mijn telefoonnummer als je wil mag je me nog bellen. En dat was waar die onderzoekers geïnteresseerd in waren. Namelijk van die voorbijgangers. Hoeveel van die voorbijgangers zijn geïnteresseerd in die persoon. En willen eigenlijk meer weten over die knappe persoon van die vragenlijst. Hier zie je de resultaten. Hier zie je dat als deelnemers over die hele wiebelige brug waren gelopen was er een veel grotere kans dat ze gingen bellen naar die knappe onderzoeker.  En dat was niet met vragen over het onderzoek. Dat was met vragen over hee vond je eigenlijk best wel knap. Vind je het misschien leuk om een keer samen af te spreken. En dit was het eerste eigenlijk het eerste signaal dat als je iets spannend doet dat de kans groter is dat je verliefd wordt of verliefde gevoelens krijgt. Nou, later is dat nog op heel veel veel meer manieren onderzocht. Rid je de achtbaan voor grote kans dat je verliefd wordt. Samen sporten samen echt jezelf in het zweet werken voor grote kans dat je verliefd wordt. Naar een horrorfilm gaan een hele enge film kan je beter doen dan naar een romantische comedy als je wilt dat iemand verliefd op je wordt. Ik hoop dat de volwassenen ook goed meeluisteren hier want als je volgende deed dus iets spannend of ja samen bergbeklimmen echt iets doen wat je denkt oh dit durf ik helemaal niet is een hele goeie manier ook als je al een relatie hebt ouders heel goed om met je partner dit soort dingen te doen want dan gaat het vuur weer wat een beetje al bloeien tussen jullie en dan wordt het een hele leuke avond. Dus dat was mijn advies aan jullie. Nou, hoe komt dat nou? Je krijgt het gevoel van ja, spanning wordt een beetje nerveus en dat geeft je een heel opgewonde gevoel in je buik en dat verwachen we soms een beetje met verliefd zijn en daarbij is het ook in dat soort spannende omstandigheden moet je elkaar ook vertrouwen je moet een beetje op elkaar durven leren vertrouwen en nou ja, dan merk je eigenlijk dat je dat je elkaar misschien wel heel erg leuk vindt en dan kan er dus ook echt verliefde gevoelens ontstaan nou misschien ben je er nog lang niet aan toe maar houd je houd je je achterhoofd voor de toekomst. 