Zorgdossier - Lena van Gastel
Ik heb onderzoek gedaan naar bestuurders van verpleeg- en verzorgingshuizen. En als je een beetje in hun huid kruipt, in hun wereld kruipt, dan zie je dat ze eigenlijk dagelijks dilemmes hebben. En die dilemmes komen omdat ze in die zorg zitten, dingen voor die ouderen willen doen. Maar door zakelijke belangen en regels van de overheid vaak dat toch niet voor elkaar krijgen. En dat stelt hun echt voor dilemmes. Ze hebben niet alleen dilemmes omdat ze zelf dingen willen en niet helemaal tot stand kunnen brengen, maar ze kunnen ook wel eens zorg willen leven op een bepaalde manier. Waar de ouderen zelf, of de familieleden, of de mantelzorgers, of zorgprofessals eigenlijk niet op zitten te wachten. En dan krijg je ook een soort dilema. Dat is een dilema tussen partijen, zou je kunnen zeggen. Zijn er dan altijd morele dilemmes? Ik noem ze graag morele dilemmes omdat ze dicht in hun hart zitten. Maar het heeft zeker ook vaak een moreel en een zakelijk stuk. En opgelegd regels die maken dat ze nou net niet kunnen doen wat ze willen. Dus het hoeft niet altijd zwaar ethisch te zijn als je ze zo zou willen benomen. Kun je ze een voorbeeld noemen? Kijk, een voorbeeld is dat bestuurders worstelen met begrippen als gelijkheid en solidariteit in de zorg. Een mooi voorbeeld is dat een bestuurdermoleel dilema krijgt over of hij nou wel een glas wijn moet laten betalen aan tafel in zijn verzorgingshuis of niet. En dan zou je kunnen zeggen ja, maar dat glas wijn hoe eenvoudig kan het zijn. Maar het sleurt een beetje aan zijn gevoel over solidariteit. Want hij denkt ja, naast iemand die wijn drinkt, kan iemand zitten die het niet kan betalen. En hij vindt dat eigenlijk niet solidariteit. Aan de andere kant denkt zo'n bestuurder, ik doe wel recht aan dat iemand zijn leven kan leiden zoals hij dat eigenlijk graag wil. Die heeft misschien altijd een wijnje gedronken bij te eten. Nou, dat is een mooi voorbeeld van een dagdagelijks dilema van een bestuurder. Wat kunnen we doen? Wat we kunnen doen is dat bestuurders ander leiderschap moeten hebben op het moment dat zij ontwikkelingen starten. Of eigenlijk een ontwikkeling zien. Ze moeten niet alleen bij zichzelf te raden, maar vooral met de oudere zelf of met familieleden en zorgprofessioneel praten over die dingen. 