Kritisch reflecteren
Ik neem je mee naar Tilburg University, waar je gaat kennis maken met academische vaardigheden. Hier neer je om die vaardigheden in te zetten, een vraagstukken uit de samenleving te beantwoorden. En wie weet, misschien bezit je die vaardigheden wel. Critische reflectie. Critische reflectie. Daarvoor hoef je toch niet naar de universiteit. Ik ben heel kritisch over eten en films en muziek. Zo ingewikkeld kan dat toch niet zijn. En toch heb ik het idee dat dat niet helemaal is wat ze bedoelen. Gelukkig heb ik een afspraak met student Sammy en hij kan me er vast meer over vertellen. Hey, Sammy. Critische reflectie. Wat is dat nou eigenlijk? Nou, als student op de universiteit is het belangrijk dat je kritisch reflecteert. Dat wil zeggen dat je je eigen mening vormt, maar ook dat je luistert naar de mening van anderen. En als iemand anders het dan niet met mij eens is, dan moet ik daarmee leer omgaan. Nee, het gaat niet zozeer om incasseren of omgaan met de mening van anderen. Het gaat er meer om dat je wat doet met de feedback van anderen. Zo blijf je aan elkaar eens mening trekken en chorren. En op die manier kan je je mening bijstellen. Ja, een beetje het toetsen van je eigen mening. Precies. Wees je bewust van de zwakheden in jouw mening. En neem niet zomaar alles aan wat je hoort of leest. Wat het docent zegt of wat je leest in een boek, vorm daar ook je eigen mening over. En blijf vooral kritisch, dat is heel belangrijk. Mijn studie richting is de scalen economie. Dat wil zeggen dat ik me veel bezig houden met belastingen en wetgeving. Het is een enorm actueel onderwerp. Kijk maar naar bijvoorbeeld de casus van belastingonduigers. Als daar nu kritisch over te reflecteren valt, kijk. Grote bedrijven, zoals Shell en Vindups, betalen soms amper belasting hier in Nederland, terwijl ze hier wel actief zijn. Andere buitenlandse bedrijven zijn hier soms alleen maar gevestigd, puur en alleen voor onze belastingwetgeving. Mag dat? Ja, dat mag, want onze eigen Nederlandse overheid heeft die wetten zelf gemaakt. Maar als ik hier kritisch over nadenk en kritisch over reflecteer, denk ik van, is het wel helemaal juist.  Is dit een systeem dat wij als Nederland moeten willen? Als een andere economie kritisch op mij geïnverteerd, zal die misschien zeggen, die grote bedrijven hebben duizenden Nederlandse in dienst. Als wij de wet aanpassen en ze vertrekken uit Nederland, moeten al die werknemers dan op straat komen te staan? Kijk, dat is nou kritiek waar ik iets mee kan. Hier kan ik wat mee om mijn standpunt beter te maken. Maar luister, die grote bedrijven maken gebruik van onze infrastructuur, onze scholing en onze rechtspaak. Is het dan niet zo eerlijk als zij ook gewoon belasting betalen? Ja, dat is een goed punt. Maar bekijk het zo, we hebben die bedrijven gewoon nodig. Ze investeren miljoenen euro's in de Nederlandse economie. We kunnen simpelweg niet zonder ze. Kijk, het gaat er niet om wie er gelijk heeft. Het gaat erom dat je tot de beste antwoord komt. En dat je de feedback en de kritiek van anderen gebruikt om jouw mening constant bij te stellen. Jouw standpunt is altijd in ontwikkeling. Hoe meer je naar andere luistert, hoe meer jouw reactie op hun standpunt de moeite waard wordt. Dus als ik het goed begrijp, dan zijn er geen hoeder of fouten meningen. Het gaat er vooral om wat ik met mijn mening doe. Precies. Wat voeg jij naartoe aan de discussie? Dus eigenlijk ben ik de ambassadeur van mijn eigen opvatting. En moet ik de discussie aangaan om die opvatting steviger in zijn schoenen te laten staan? We gaan een toneelstukje doen. Al die lastige boekbesprekingen van vroeger. Hoe zou ik dat met de kennis van nu hebben aangepakt? Ik moet voor school veel boeken lezen, maar ik durf eigenlijk nooit te zeggen wat ik echt van vind. Ik vind dit boek heel braaf, mevrouw. Geen geweld, geen seks. Heel vlak eigenlijk. Maar paps, dit boek gaat over de jaren 50. Die tijd was toch ook braaf en vlak? Goed punt. Ben ik er daarmee eens? Nou, in dit boek voel je dat de wereld aan het veranderen is. Maar over de vrijheden van de jaren 60 wordt nog nauwelijks gesproken. Dat is toch zonder? Heel goed. Paps zegt niet doen weg dit boek een stom, maar ze geeft inhoudelijke kritiek. En ze laat zien kritisch om te gaan. Het mij tegengeluid. 