Reis om de Wereld in 80 Dagen | Jules Verne | Action & Adventure Fiction | Soundbook | Dutch | 2/5
De agent genijde Valk, Aouda en Pas per toe naar een palkiari een soort van rijtuig op vier wielen met twee paden bespannen waarover vier personen was. Men reed weg. Niemand sprak gedurende drits welke twintig minuten duurde. Het rijtuig reed eerst door de stad ter inlanders met haar hoge, nauwe straten en hutten waarin een cosmopolitische bevolking zo vuil en havenloos mogelijk weemolde. Vervolgens door de Europese stad met huizen van gebakken steen beschouwdoet door kokersbomen en omringt door een bos van masten. Ondanks de vroege morgen reeds vele rijtuigen en voornamen ruiters de straten. De palkiari hield stil voor een gebouw met een onanzienlijk voorkomen maar dat toch blijkbaar geen particulier huis was. De agent deed hier zijn gevangen in uitstijgen men kon hun inderdaad deze naam wel geven en bracht hen toe naar een kamer met getradide vensters terwijl hij hun toevoegde. Om half negen zult hij voor de rechten verschijnen. Daarop verwijderde hij zich naar de vracht. Mooi zo, er zijn gevangen riepas Bartu zich op een stoel werpende. Mevrouw Aouda richtte zich ter stond tot volk en zij met een stem waarin zij kwalijk haar aandoening kon verbergen. Meneer, geen moet mij aan mijn lot overlaten ik ben de oorzaak dat gevolgd wordt omdat gemijen willen redden. Philius volk zei slecht dat dit onmogelijk was. Vervolgte worden wegen die zaak van de soetie was niet denkbaar hoe zouden de aanklagen zich kunnen aanmelden. Vork voegde er bij dat hij in geen geval de jonge vrouw zou verlaten en dat hij haar naar Hongkong zou brengen. Maar de boot vertrekt ten 12 uur merkte pas Bartu op. Voor 12 uur zullen we aan boord zijn antwoorden Vork kwam. Dit werd op zulke beslissende toon gezegd dat Bartu niet kon naan laten bij zichzelf te denken nu, dat is dus zeker voor 12 uur zullen we aan boord zijn maar toch was hij nog maar half 20 uur gesteld. Tegen half 9 ging de deur de kamer open. De agent van politie trot weer binnen en bracht zijn gevangenen in een ander vertrek. Dit was de rechtszaal en een tamelijk groot publiek van Europiaanen en inboorlingen was reeds tegenwoordig. Vork, Aouda en pas Bartu zetten zich op een bank tegenover de zetels van de magistraat en de givier. De magistraat, de heer Obedaya, hij was een groot gezet man.  Hij nam een puik van een spijker aan de wand en zette die op. De eerste zaak begon hij maar zijn hand aan zijn hoofdbrenger de ripij ter stond. Hey, dat is mijn puik niet. Inderdaad, het is de mijne, antwoordde de givier. Waar, de meneer Arsterpuff, hoe kunt jij menen dat een rechter een goedvolder zou kunnen vellen met de puik van de givier? Mijn verwisselde toen de puiken. We hadden een verblieft gevoel van pas Bartu, want het schedemde toe dat de wijzerdeklok ontzegelijk snel ging. De eerste zaak sprak de rechter op Badoia weder. Vilius Vork, zei de givier Arsterpuff. Present, antwoordde de heer Vork. Pas Bartu. Present, herhaalde pas Bartu. In Orchder, zei de rechter op Badoia. Al twee dagen lang wordt op alle treinen die van bom weer komen naar u gezocht. En wij beschuldigd aan ons dan van, zult ge aanstond vernemen, antwoordde de rechter. Meneer, zij vroeg toen, ik ben Brits onderdaan en ik heb recht, zijn uw rechten in enig opzicht gekrekt, vroeg Obedaya? Volstrek niet. Goed, laat dan de aanklagers binnenkomen. Op een wenk van de rechter werd een deur geopend en drie hindusse priesters werden door de deurwaardig binnengeleid. Juist, net zoals ik dacht, privil de pas-patoe, dat zijn de keroos welke de indische dame wilde verbranden. De priesters plaatsten zich voor de rechter en de groepier, las met luidig stem een aanklacht wegens heilig schennis tegen Vilius Volk en zijn bediende, beschuldigd en gebouwd hebben ontwijd dat voor de eredienst van Brahma bestemd was. Heb jij het gehoord, vroeg de rechter aan Vilius Volk? Ja, meneer, antwoordde Volk op zijn horloge zinde, en ik bekend. Oh, zo, jij bekend? Ik bekend en verwacht dat deze drie priesters op hun beurt bekennen zullen, wat zij wilden doen in de pagode van pilagie. De priesters keken ook aan, ze is geen niets te begrijpen van de woorden van de beschuldigde. Ongetwijfeld, ripas-patoe, driftig, in die pagode van pilagie waar zijn hun slachtoffer wilde verbranden. Nieuwe verbazing der priesters en diepe verbazing van de rechter, Obedaya. Welk slachtoffer vroeg hij? Wie wilde zij verbranden in het hartje van Bombay? Bombay, ripas-patoe? Zeker, er is hier geen sprake van de pagode van pilagie, maar van de pagode van Malaba Hill te Bombay.  En als bewijs zijn hier de schoenen van de heiligschennig, zei de Givir, terwijl hij een paar schoenen op zijn lessen na zetten. Mijn schoenen ripas-patoe uit, die in de hoogste mate verbaasd deze onwillenkeurige uitroep niet kon weerhouden. Men kan de ontstelte disbegrijpen die bij meester en knecht teweeg was gebracht. Het voorval in de pagode van Bombay hadden zij al lang vergeten, en dit was het toch dat Hen voor de magistrat van Kauk-Kutta bracht. De agent Vicks had er stond al het voordeel begrepen dat hij uit deze ongelukkige zaak kon trekken. Zijn vertrek 12 uur uitstellende, had hij zich tot raadsband opgeworpen van de priesters van Malaba Hill. Hij had hun een aanzienlijke schadeloosstelling beloofd, daar hij wel wist dat het Engelse Goeverdement zulke overtreding zeer zwaar strafte. Daarop had hij Hen, met de volgende trein, de heiligschenners nagezonden, maar daar deze veel tijd hadden besteed om de jonge wederwerter te redden, waren Vicks en de hindels voor volk en zijn bediende de Kauk-Kutta aangekomen. En de magistraten waren door telegrammen verzocht om Hen Reeds bij het uitstijgen uit de trein in hechtenis te doen nemen. Men kan begrijpen hoe groter de deurstelling van Vicks was toen hij vanaam dat Viliers volk nog niet in de hoofdstad van Indië was aangekomen. Hij moest wel geloven dat Zendiv de peninschele spoorwerk had verlaten en zich verborgen hield in een van de noordelijke provincieën. 24 uur lang verkeerde Vicks in doodelijke angst en bespiede hij het station. Groot was zijn vreugde toen hij dezezelfde mooigenhem uit de wagons zag stappen in gezelschap bovendien van een jonge vrouw, van wie tegenwoordigheid hij zich geen rekenschap kon geven. Ogernblikkelijk zond hij een agent van politie op hem af en dit was de oorzaak dat volk, paspartout en de wederwer van de raja van Bundelkunt voor de rechter Obedaya gebracht werden. Zo paspartout minder vervuld waren geweest met zijn eigen zaak, dan zou hij opgemerkt hebben dat in een hoekje van de gerechtzaal de detectivrezetend was die het geding met een licht te begrijpen belangstelling volgde, want zowel de kalkutta als de bombeë en de sywes had hij het bevel van inhechtenisneming nog niet ontvangen. Intussen had Obedaya akten genomen van de bekendnis van paspartout die wel alles wat hij bezat had willen geven om zijn onvoorzichtige woorden terug te nemen.  Is het feit erkend, vroeg de rechter? Erkend, antwoorden voorkraam. Overwegende hernam de rechter dat de Engelse wet alle godsdiensten in Indie even nauw gezet wil beschermen en het misdrijf door genoemde paspartout erkend is. En van deze al zo bewezen is dat hij de drempel van de afgoedstempel van Malaba heelt de bombeë, met een heilig schennende voet heeft betreden op de 20e oktober, wordt meer gemelde paspartout veroordeeld tot vijf dagen gevangenen straf en een boete van 300 ponts. 300 ponts riep paspartout uit die slechts oren had voor de boete. Stilte riep de deurwaardig met kruisende stem. En voegde de rechter Obedaya erbij. Overwegende dat het niet bewezen is dat de meester niet meer de plichtig was aan het misdrijf van de bediende, maar dat in alle gevallen deze aansprakelijk moet worden gesteld voor de daden en bewegingen van een bediende, welke van hem zijn loon ontvangt, wordt een Philius Vork niet veroorloofd te vertrekken en wordt hij veroordeeld tot een gevangenen straf van acht dagen en een boete van 150 ponts. Krewier de volgende zaak. Vicks had in zijn hoek gezeten met een onuitspreekelijk genoegen Philius Vork hoorgend veroordelen tot acht dagen gevangenen straf, de Calcutta. Dat was langer tijd dan nodig was om het bevel tot inhecht in de sneming te ontvangen. Paspartout was geheel verpletterd. De veroordeling deed zijn meesterdienst gehele voortuin voor Disney. Een wedderschap van 20.000 ponts verloren, alleen omdat hij als een echte slenteraar die verwenste afgotstempel van Malaba Hill binnengetreden was. Philius Vork bleef zo geheel bezig over zichzelf alsof hem de veroordeling volstrekt die het aanging. Ja, hij vronste zelf zijn wingbrauwen niet. Maar op het ogenblik dat de rivier een andere zaak zou roepen, richtte hij zich op met de woorden. Ik bied Boychtort aan. Dat is zo recht, antwoordde de rechter. Vicks dacht dat hij door de grond zou zinken, maar hij herstelde zich weer spoedig toen hij vrenam wat de rechter zei. Overwegende dat Philius Vork en zijn bediende vreemdelingen zijn, wordt Boychtort voor ieder gesteld op de aanzienlijke som van 1000 ponts. 2000 ponts moest het volk kosten, zo hij met zijn veroordeling geen vrede nam. Ik betaal zei de gentleman en haalde uit de zak die Paspartout droeg een pak bakdoten dat hij op de lessenaar van de rivier legde. 