Vier stemmen over vijftig jaar Uraad - Tilburg University
Het was wel een tijd waarin die medesrechtschap net begonnen was. En de bestuurders, ja, die moesten echt wennen aan die nieuwe bestuursvormen. We hebben natuurlijk heel lang alleen het alleen zelf voor het zeggen gehaald. Maar plotseling moesten ze ook beleid verantwoorden naar de Universiteitsraad toe. Het was ook de tijd dat er wel elke vergadering een motie voor lag om Shell te boycotten. Maar het was ook altijd wel zo dat na afloop we met z'n allen naar het doch zich hert toegingen. En dat eigenlijk daar de strijdbaar al meestal wel weer begraven werd. Wat erg leuk is en bijzonder is aan Tilburg, is dat je als student ook wekelijks vergadert met de universiteitsbestuurders. En dat zou ook allebei plaatsnemen in de commissie vergaderingen en de universiteitsgraad zelf. Dus het contact was heel erg goed en we konden bij wijze van zo binnenlopen, bij ze op kantoor, het initiatief buiten de universiteitsraad indienen. En dat vond ik heel erg prettig en ook heel erg leerzaam. Het enige wat we nog een beetje voor de geest had, is dat we ooit ook eens vanuit die fractie van de Uraad initiatief hebben genomen om een muurschildering aan te brengen naast de ingang van de universiteit. Dat was in de tijd dat de regering in Sili aan boekverbandingen deed. En dat is zo haaks op waarin de universiteit mee bezig is, dat we het een goed idee vonden om daar aan dat aan te besteden en dan via zo'n muurschildering dat ook te laten blijken. Maar ik ook heel erg trots op en mijn hele bestuur heel erg trots op is, is het feit dat we in ons jaar ervoor gezorgd hebben dat de sportkantine in Tilburg kwam bij de sportvelden. En ik denk dat alle studenten, sportstudenten, sportverenigingen hier nog steeds heel veel profiteiten van hebben. De universiteitsraad als beslaart organ, als bestuursorgan verdween en werd een medezeggerschapsorgan. En daarmee dus een heel stuk krachtelozer. Ik heb me daar heftig tegen verzet. Samen met het college van bestuur hebben we toen een proces op gang gezet. En daarbij hebben we het goede van dat systeem proberen te behouden en het slechte, namelijk de geweldige bureaucratisering die ermee gepaard ging, om die tot een minimum te beperken. En dat werkte echt als een trein. 