Tijl Uilenspiegel in Vlaanderen | Jan Bruylants | Historical Fiction, Myths | Talkingbook | 2/10
halve kroon voor uw zolder niemand slaapt daar en als ik nu geen geld had dan zou ik mijn zonen roepen die in het wout aan het werk zijn en gezat met hen af te rekenen hebben maar als ik u iets in pand gaf is het een halve kroonwaard veel meer dan is het ook goed het is wel tien kroonwaard heeft gemocht het houden als je mij een homp tarwebrood, spek en kaas geeft en daarbij een beke wijn ik wijn, spek geen nutteloze woorden ik ben zo goed als de diever van deze nacht vooruit haar mede je hebt alles gezien en afgeluisterd kreeg de vrouw zoals gezegd het wijf aazelde een ogenblik ze was op het punt uit de woning te eilen om hulp te zoeken maar dan was de vreemdeling gewisver dwenen en haar schat ze ging naar de kelder en zette enige ogenblikken later uit de spiegel het verlangde ontbijt voor deze begon met smerk te eten en de kat kreeg haar aandeel van kaas en spek ik moet nu toch trachten mijn beurs te vullen zoals mijn buik dacht uit de spiegel dat zal echt niet gemakkelijk gaan hoe zal ik dat aan boord leggen na enige stondheid hebben na gedacht sprak hij vrouwtje, plaats de ladder ik heb op de zolder mijn zak liggen waarin het pand zit het wijf deed wat hij gevraagd werd en tijd klom naar boven ik zou wel een opening in het dak kunnen maken zodat hij en langs daar geraak ik in het bos zonder de vrouw achter mijn slipper te zien lopen wie weet vertoeven de rakkers van deze nacht hier niet in de omtrek en dan zou ik een vervelend ogenblik kunnen beleven toen hij op de zolder kwam bemerkte hij de grote zwarte kat die op de vloer lag staart trekkend en daar enige schokken stil bleef hij was door een geraaktheid getroffen misschien wel omdat het te veel kaas aan het hespad geslikt en was dood een gedachte kwam in uiterspiros geest op een glimlach speelde op zijn lippen hij haalde zijn mes uit de zak greep de kat die nog warm was en stroopte haar zeer behendig de huid af hij borgen het fel van de poes onder zijn jas en kwam weer naar beneden ik vind nergens mijn zakje waarin het pand zit, zo sprak hij dat gaat zo niet gezond er niet bij verliezen hij die met mij heeft ontbeten zal u zijn rok in pand geven en het is een pelse rok wie? wat bedoelt je? zeer calme legde uiterspiegel de huid van de kat op de tafel uw poes heeft met mij ontbeten zei hij, hier is haar rok de oude had in haar gans leven sterkt van een schep zo gehouden haar kat zij begon te huilen greep de pelse en drukte hem tegen haar boezemaan mijn mor kreeg ze mijn arme poes boordenaar schurk mijn arm morke ze was dood, zei taang dat is gelogen je hebt morgen dood dat schuld je met uw leven bekopen en het fel de kat nog steeds tegen haar borstrukend einde de vrouw naar buiten luid roepend peer, zus, hulp eilerspiegel sprong naar de kelderval weer op zijn open scharrelde in het kleine onderaakse hok rond vond het kistje vulde de twee zakken van zijn jas met muntstukken vloog naar boven eilde naar buiten en vluchte het wout in langs de andere kant erbaan als deze door de wijf genomen die nog steeds riep peer, zus, hulp tijl liep langs de spallen bosweegels en wel in tiental minuten lang dan bleef hij staan en luisterde geruime tijd geen geluid trof zijn oog men achtervolgde hem niet zo kunnen we weer vriendelijk gezicht zetten tegen het noodlot zijn onze held ik heb me niets te verwijten poes heeft met haar vel mij verteer betaald het beest kon er niets meer mee aanvangen vermit ze doodwas de goudstukken daar ouden bah, eerlijk is ze er niet aan geraakt en ze kon er daar in die hut als we weinig meedoen als de dodenkant met haar pels peer en zus zullen wel voor nieuwe kronen zorgen en ik geef aan de samenleving terug het gimm en haan met geweld of list ontnomen heeft er weer een lustig deuntje fluitend stapte hij door het woud het einde van hoofdstuk 22 boek 1, hoofdstuk 23 van tijl uilenspiegel in Vlaanderen deze lieprie volksopname is vrij van oudteursrechten opname door Bart De Leeuw tijl uilenspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilans boek 1, hoofdstuk 23 hoe uilenspiegel zijn vriend Lamme terugvond uilenspiegel kwam zonder verdere avonturen te bruggen aan en spoedde zich daar zijn geboorte huizen in het woud tegen Damme zijn hart klopte hoorbaar toen hij de kleine houtfesters woning naderde plotsting bleef hij staan en het was hem als al het bloed hem uit het hart liep dat het oogwenk als stil stond voor de deur van het huisje hij speelde twee kinderen in het zand de eerste gedachte die er hem op kwam was samen te vatten in de vraag zou Nelen gehuwd zijn snel stapte hij naar de woning de kinderen vloodden de hut binnen op het zicht van die vreemde man een vrouw verscheen op de drempel het was Nelen niet uilenspiegel kon op dit ogenblik een jaar kreeg moeilijk onderdrukken er stond later besefd hij dat er iets moest gebeurd zijn wist er een vreemde in huis was hier woont Klaas toch vroeg hij, angstig het antwoord verbijderd Klaas, de houthakker de vrouw keek hem ondervraagend aan zei hij zijn zoon, Thijlen ja, die bed ik en komt ge uw vader vinden natuurlijk hij is dood het ging verleimend door thuis hart en moedig en Nelen vroeg hij met schier in een adem noemend vertrokken vertrokken, zegt ge waarheen dat weet ik niet, ik ben hier komen wonen als zij het huisje reds verlaten hadden mag ik de woning nog eens zien ik ben hier geboren zeker, kom binnen met traden in de ogen keek hij in het vertrek rond en nam als het waren afscheid van de plaats waar eens zijn wicht stond geen weet niet waarheen moeder met Nelen gegaan zijn nevings je kent niemand die het mij zou kunnen zeggen niemand Thijl dankte de vrouw en ging haastig heen zodra hij in het bos gekomen was, sprongen de tranen over vloedig uit zijn ogen en luidsnikend die terzicht tegen een boom op het mos zinken uitgeweend en daardoor het hart verlicht keerde hij terug haar bruggen waar hij doeloos langs de straat is wirf de borst zijn brein gepijnigd om toch een klein lichtstraatje te ontdekken dat hem zou toelaten de weg te vinden die moeder en Nelen genomen hadden plotseling hoorde hij zich bij zijn naam noemen hij bemerkte een struise kerel die op hem toetrad Thijl LAMME de beide mannen hielden elkaar handen innig in elkaar geklemd Gij hier LAMME Gij Thijl, kom we gaan een pot pakken in de gekroonde laas ik ben blij de ute ontmoeten ik niet minder aan de herbergtafel gezeten vroeg Thijl hoe zij het getrug de bruggen gekomen LAMME gezijd gekleten zijn baron en zo dik als een ton het is u meegevallen ik ben een braaf burger geworden zoals gezien meegevallen en meegevallen is 2 ik heb beroerde tijden beleefd maar zeg mij eens hoe heb Gij het gehad sinds ik in mijn onbezonnenheid afscheid van hun om ik ben ook steeds dezelfde alleen ben ik wat ouder en wijzer geworden mijn vader is dood mijn moeder en mijn beminder hebben ons huisje verlaten ik weet niet waar heen ze zich begreven hebben ik zoek hem ja, zo zijn LAMME die tranen in de ogen van oude spiegel bemerkte en geen woorden vinden kon om hem moed in te spreken op ons ontmoeting sprak hij eindelijk zijn potgrijpend oude spiegel pingt de centrale weg en insgelijk zijn beker in de hoogteheffende kreeg hij op onze ontmoeting en vertel mij nu uw lood gevallen, sinds ik u in handen de smitsdochter achterliet het is beter vergaan dan ik verwacht had met angst zag ik de terugkomst van de vader tegemoet en bleek echt er dadelijk dat de vent niet veel in de pap te brokken had en bij de dochter achter de bezem stond ze verkrijden dat ze met mij wilden trouwen de oude pruttel er wel wat tegen wat echt er niet bij letten dat we enige tijd later man en vrouw waren profisch jat, LAMME spot niet gedenkt wanneer ik dat de veks bij het leven ondagelijk heeft gemaakt en ik het niet heb kunnen uithouden het tegendeel geeft zich voor gedaan hoe dat ik heb haar op kogde tijd weten te temmen het moed een moeilijk werk geweest zijn de liefde heeft haar toegeholpen kog de tijd na ons zorg is de vader gestorven en ik heb de smitsen voor mijn rekening genomen weldraast stond ik als de beste en leutigste smit van het omliggende bekend en ik had over vloedig werk zodat ik met 2 gasten aan de arbeidsstof gelukkige kerel gekend het spreekwoord als de ezel het ter wel heeft gaat u op het ijsdans en hij breekt zijn poten ik heb het nog ezelachtiger aan boord gelegd gewet dat ik te dom ben om te helpen donder toch niet dat zal me trouwens van u nooit verlangen dat gehelpt donderen ik weet het in steden het ijsdans te smeden als het heet was de enige manier om ijsdans te smeden doe ik mij, liet ik het liggen en zat in de herberg over zaken te praten waar ik het eerste woord niet van wist zodat ik per mond vaak voorbij praat dat zal slimmeren dan ga je ook wel overkomen mogelijk maar ik had er geen geluk mede op een schoneborgen had ik op een schoneborgen de samerspraak er is geen werk meer dat weet ik en dan zal geen werk meer besteld worden wie zegt dat geen enkel dorpeling durf nog over onze drempel komen dan blijven ze maar weg geluid u in met alle soorten van zaken die u geen zins aangaan en de ene of andere dag kom met uw gevangen nemen laat ze komen en ik dan wel, verzoek de pakkermannen dat ze u ook meenemen het is in volle ernst dat ik het u zeg sprak me vrouw plechtig daarin boven, ik wil niet dat de smitsen zonder volk blijft jij moet werken moeten is dwang en wenen is kinderzang ik heb u alles gegeven he ik heb toch gewerkt hij had geen knoop als geheer zijn binnengedwonger en mij de hand hebt afgebedeld ik heb een man genomen om hem voor mij te doen werken geziet van hier tijd dat ik mij niet liet beledigen het twist volgde waarin zij mij klaar en duidelijk niet verstaan dat ze me niet uit liefde had gehuurd maar om een opvolger te hebben voor haar en vader opdat de smitsen niet in vreemde handen zouden overgaan en zij er de winst zouden van behouden het ene woord bracht het andere bij ik geloof dat ik haar een paar klappen om de oren heb gegeven dat zij met dezelfde bewijsvoeringen heeft geantwoord en dat we aan het vechten geraakt zijn ik had er genoeg van ik heb de helft van mijn geld genomen dat we bezaten en het dorp verlaten een goede eggel heeft mij gediend want zavonds nog vieden de grijpvogels bij een woning binnen om mij te vangen en uw vrouw, vroeg Thijl ja, dat is toch het zonderlingsten van grans het spel zij ook heeft het dorp verlaten na de smitsen in het huis verkort te hebben is ze naar mij op zoek gegaan zo houdt er spiel van u lang en stade en oog en blik strak voor zich uit ze zoek me wel licht om mij opnieuw voor haar te doen werken ze heeft dat al twisterd de gezegd beste jongen woedende woorden zijn niet altijd gemeend ze hebben mij het hard doorstoken geen bemind haar niet meer? toch wel ik heb haar niet terug gezien nee als ik haar rond moet zal alles weer als vroeger zijn daar vrees ik voor en daarom tracht ik die ontpoeting om mogelijk te maken telkens ik verneem dat ze mij op de hele zit neem ik de vlucht ik dool als een wandelende jood dat is niet vrij van u het is best mogelijk maar als ik een besluit gedaan heb kom ik het niet op terug nu uw welot gevallen Thijl nog een pot en je kunt beginnen uilenspiegel verhaalde al wat hem wedervaren was sinds hij de schelden had overgestoken dat lammer bij het hoeren van Thijs goud te streken veel vermaak vond hoef niet gezegd als Thijs verhaalt een einde was sprak een lammer en nu zijn we weer bij elkaar zoals we ook Kander de eerste keer in het bos ontmoet hebben met dit verschil dat we beide een goed bespecte peurs bezitten we blijven bij Mokkander niet waar gewet lammer dat ik van u houd als van een broedig had zij het gevan plan te doen te zoeken wijt erzijd tot ik moeder en neder terug gevonden heb al moest ik naar het einde de wereld reizen ik vergezel u indien jij het mij toelaat is dat nu een vraag lammer ik ga met u terwijl jij uw moeder en uw me minder zoekt ontvlucht ik bij vrouw de wereld is een zonneling schoudtordeel op uw gezondheid tuin het einde van hoofdstuk 23 poek 1, hoofdstuk 24 20 van tijl uit de spiegel in vlaanderen deze LibriVox opname is vrij van uteursrechten opname door Bart De Leeuw tijl uit de spiegel in vlaanderen door Jan Bruilands poek 1, hoofdstuk 24 hoe tijl uit de spiegel en lammergoedzak een kat in een zak verkochten tijl jongen zij lammergoedzak ik houdt het niet meer uit mijn benen beven ik kan die verschrikkelijke honger niet langer verdragen in de brede en droge gracht die langsheen de baan lag en ging op de boord zitten open u wagen wij toen mond spakaardenspiegel en blijf zo wachten waarom, vroeg de andere verbaasd dan vliegt er wel licht de gebrade hoen in spot niet tijl wel, gij begint lammen gebeweerd dat geronger hebt als een nuchtige wolf en je gaat daar zitten dat moet toch wel met de hoop zijn hier iets tussen uw tanden te krijgen ik kan niet meer verder me maak rammerd in mijn buik als ik versleed te bijaarten de kijktooren bravo dan bezit je een muzikale maag als je ze kunt leren van het loose vissel te spelen dan zullen we op de jaarmark de geld verdienen als sluik ik zal het nietje zingen en ga je laten hoe we maak rammeren op maat en ik heb een ontdragelijke dorst ook al jammerde lammen ik stik een razende goed zak dat is weer iets wonderlijks gezegd een rare vogel maar alle scherzen op een stokje ik zou toch ook een stukje ham met boerenbrood naar binnen krijgen en dat proef beetje dopen met een paar potten bier kinderver is een toren en als het daar is zoals elders hangt er aan die toren in kerk en staat een huis rond daar zullen we wel iets te eten vinden kom en schudden nee met de kop vooruit oude jongen zet tijl hij greep goed zak bij de rechterhand en sleurde hem recht plotseling liet hij de hand los zodat zijn makker met een plof op de boord van de kracht terug viel wat is dat riep uit de spiegel sprong in de kracht en liep enige meters weg hoera een haas als nog een veerbewogen sprok zijn dikke gezell op en was met een paar reuze stappen bij tijl een haas en leed hij op zijn buurt een haas, dat lust ik wel haas aan de spiegel had het beest bij de oren gegrepen en opgelicht met troevenblikken kreeg hij zijn makker aan en sprak op truren getoond lamme jongen, de mieren hebben niets voor ons overgelaten het vellis nog goed en de beenderen wellicht ook het vlees is eruit en vanmietst wij geen pelsetende dieren zijn zal het lang oor nog niet wezen die ons aan de maaltijd kan helpen goed zak we gaan weer op de boord het staat geschreven dat we van honger zullen omkomen we gaan naar het dorp ik niet 10 tegen 1 herkennen ze u daar en dan worden we op stokslagen en steen onthaald hoe naam is hij gemaakt het is beter een slechterdaam te hebben dan een goede al wordt de tijl een goede zetgespoeler kwijt en een slechter heb je voor uw gans bestaan ik heb 1 dag van mijn leven voor een pot bruine ik doe 1 dag bij maar ons leven is zo weinig waardlammen dat er geen enkel kopen voor die 2 dagen een kroesbier zal geven miau wauw klonk het in een oor een kat zijn goed zak aan haar taal te horen zou het gezeggen spakkaardenspiegel en dadelijk daarop riep hij uit we zijn geret lammen we zijn geret hoe geret we gaan lekker smullen goed slapen en van alles ik heb het gevonden wat? miau wauw herhalde de kat als ik die poes kan vangen zijn we klaar voor onze duiten ik eet geen kat de vlees zijn lammer poes poes poes kom poes ik er poes poes poes de kat was in het begin wat schuw en bleef op een paar meters afstand onze goud aanstaren deze stak de hand in de zak deed alsof hij er niets uit haalde en het aan de dier geven wilde poes poes kom beetje waarschijnlijk had ze honger en kon ze aan het lokken van tijd niet weer staan want pootje voor pootje kwam ze nadig daar werd ze in de nek gegeven en hoe ze ook krampte en zich kronkelde uit de spiegel hield haar stevig vast ze is niet te vet en niet te groot zei hij, dit is alsof ze ervoor gemerkt werd pak wil mes en vilde haas zijn pels open, langs de buik spoet u, want minneke poes gaat te werk als een duivel in een wijwatervat goed zo holl en droog houd open, het beestje moet er in op hun omgezin had hij dier in de huid van de haas gestoken houd nu het ding hier stevig vast als ik bij de schoenmaker aan de deur werd gestampt heb ik gezegd alles komt te pas hij had het genoemde tevoorschijn gehaald en met enig gesteken was het fel van de haas toegenijd hij bond tevoorschijn en achterste poten bij elkaar en tilde het beest op een schoon diertje zal de kopen lekker smaken mag ik bij de Lammergoedzak uitdodigen met mij naar een herberg te gaan om echt te eten als een Lammerke smierbaak gaan zullen er naartoe lopen z'n zetten hun de weg voort in de richting van het dorp waarvan de kerktoren boven de bomen uitstak ze kwamen voorbij een hoofd waar op een weide aardappelzak een lager uitgespreid wel ligt om te drogen haal zo'n zak zet daar het is beter dat we een diertje zo te koop bieden met zijn kop tussen zijn poten Lammer ging de zak halen en de haascat werd er netjes door aardappelzak gehaald de rug naar boven en de kop weggestoken ze kwamen in de grote dorpstraat en stapten tot op de kerkplein waar een uithangbord hun aandacht trok er was een wand gedrocht op afgebild met een bolvormig lijf lange krombebenen een soort mensenhoofd bijna zo groot als het Grand Seligham en daarop een klein hoedje met een veer zo lang als heel het schepsel de kunstenaar die het monster had gevrocht beschikten we licht slecht over één kleur want heel het figuur was in een groen zwarte tint geschilderd in gelijk gevormde letters stond er onder te lezen in de groene jager bij Tist Vermeulen hier moeten we zijn, Zetijl hij opende de deur en zetrade in de gelachkamer waar een ronde tafel en een zestel houtenstoelen een hangklok en een vat op een schraag de kansse mobilering uitmaakten ze gingen zitten en bestelden twee poten bier die hun door de waartin werd voorgezet uit de spiegel spak een paar woorden over het weer en de oogst, hij zegt er dan tot de vrouw is er veel wild dit jaar dat schik nogal uw man gaat zeker veel op jacht op jacht, riep de kastelijners op jacht op jacht mijn beste heer en wel ja, op jacht geroep nou erger als of ik van de duivel in zijn de pompereien wilde spreken kansse dorp en al wat er uren en uren ronddikt hoort toe aan onze heer Graaf op jacht gaan, wel mijn arme man zou aan de gallen geknoopt worden maar hij eet ook graanenwild haast bijvoorbeeld smaakt hem toch of hij ik heb er een gevangen, wilt je hem kopen zie eens wat een beetje en vet als een slag, voel maar eens de vrouw keek in de zak die tijl voor haar open hield snakken de hand in maar trok ze haastig terug hij leef toch zeker, ik ving hem een half uurtje geleden in een strop over de prijs werd nog wat getwist maar eindelijk sloeg de waardin de koop toe en de twee mannen verlieten de groene jaker ik dacht dat we zouden eten, kluglammen drie dubbele uizen onder spiegel klonk het antwoord ruizend kunt geniet meer worden, want je hebt gedronken en op het mail moet je nog maar wat wachten hoe sneller we nu voor het stappen hoe beter, want als de vrouw de zak open roept zit het hele dorp te been en we zouden een slecht ogenblik kunnen beleven we gaan naar een ander dorp en daar mocht je u zo dik eten als onze haast ik kan het betalen en met versnellde pas vervolgden zij hun weg als tegen de avond de hospes uit de groene jager thuis kwam vertelde zijn een vrouw hem hoe zij een prachtige haast voor weinig geld had gekocht de baas die een groot liefhebber van dat wild was vreemd ver genoegde zijn handen en smakten met de tong dan zullen we mooi gaan lekker smullen zij hij is het hier al lang dood hij leeft nog ha! dan ga ik de kerel in slag achter zijn oren toe dienen en we willen hem dadelijk maar hij scheent zich te bedenken klopt hem met de wijsvinger tegen zijn voorhoofd en sprak treem daar denk ik aan iets nu zullen we eens zien wat die geleerde hond van Wannis mijn broer zowel kan ga eens zeggen dat hij hier moet komen de hond en Wannis ook lompert trekmut en onderweg kunt je hetzelfde zeggen aan piet van de molen en chef van Mila wijd daar kan een pot op af de vier boeren stonden op het deerhof van de groene jager Wannis hield aan een lijbant zijn hond vast een soort rattenvangen met een kop als een bloedtoch op een jaar en een nee moest hij het best dood hebben, zei de broer van de hospes toen zei het niet dan betaal ik voor mijn broer voor piet, echef, vier potten bruiden de man maar is het haastje kapot op een jaar en een nee dan heb ik vier zondagen achtereen van ieder van u een pottengoed aangenomen? kap af de wedding was aangegaan daar kwam de baas met de zak aangedragen en de mannetraden in de schuur die achteren gesloten werd want anders zou de haast uit de zak kunnen wippen en het haastepad kiezing het was half donker in het gebouw zo draag hij de zak open laat ik de hond los, zei Wannis zei het geur ja, de haast viel zwaar op de grond, met een sprong zat de hond erop, greep het beest bij Dinnik en schudde het een paar malen heen en weer open nu de deur maar, sprak Wannis shef van Mila Wijd gehoorzaamde maar dan gebeurde er iets dat de vier mannen met schrik sloeg angstig maakten ze je teken dus kruisers en vluchten zo snel uit hun benen toedieten op het ogenblik dat de schuur deur werd opengeworpen, sprong de haast weg klauterde in doodsangst tegen hun houten steunbouwkop en liet een door Merig en Beens snijdend miaowauw horen ze hadden dat met hun eigen ogen gezien en hun schrik werd dan ook verdubbeld als ze de hond van Wannis achter hen zagen lopen de haast in de muil dat was toverij sla de hond doods, riep Piet sluit de deur, kreeg Tist maar het dier was reeds in de gelachkamer liep naar zijn meester die als verstompt stond en legde het hazenvel voor zijn voeten de waardin alleen durfde het naar enige stonden van dichtbij komen bekijken en als ze de pek draad aan de hazenbuik bemerkte begreep ze er alles van de hond werd tegen de kat die in de schuur nog zat de miauwe opgehit en met stokken werd ze verdreven toch, ze ontkwam langs een opening in het strooien dak de vier mannen zwoeren plichtig niets van het gebeuren te vertellen daar de hazehistorie de kasteelheer zou kunnen ter oren komen en dan zou het voor geen slecht hebben kunnen aflopen want aan de kattenhistorie zou de graaf geen geloof willen herten de hoosbes begroef het hazenvel tip in de grond terwijl dit gebeurde had de lame en tijl in in afspanning van het naar buurige dorp een grote eierkoek met speklaat te bereiden en lieten zich het beste bier dapper smaken dat de waardin uit de groene jager nooit meer een haze heeft gekocht hoeven we het niet bij te voegen het einde van hoofdstuk 24 boek 1 hoofdstuk 25 van teil eilerspiegel in Vlaanderen deze LibriVax opname is vrij van oudteursrechten opname door Bart De Leeuw teil eilerspiegel in Vlaanderen door Jan Bruilans boek 1, hoofdstuk 25 teil de twistzieke melkboer in een beeknam uilerspiegel en zijn vriend Lamme hadden de 2 Vlaanderen en een gedeelte van Brabantor reist op de moeder en de geliefde van teil te zoeken nergens hadden zij een spoor van de beminde wezens gevonden toch gavol ze held zij moet niet op en hij besloot zijn opzoekingen te luik voor te zetten in die geval lang te rusten zoals pak hij dat goed zak laat we dan maar alleen gaan ik begrijp dat het niet plezant is zo in 100 haasten van stad tot stad van dorp tot dorp te reizen maar zolang ik moeder en neiden niet heb ontdekt zet ik die reis voort al moest ik de vreemde landen in en de wereld rond en ik ga met u teil en met veel genoegen niet alleen omdat het zwerversleven mij bevalt maar ook wijk dan zeker ben dat mij net tegen geliefde vrouw mij niet zal ontdekken ga dus gerust uw gang, ik vergezel u zo kwamen ze te luik en namen hun intrek in een herberg die voor uitgang bocht doog O.