Edwin de Kuiper – Complexe platformen met WordPress
Ja, goeiedag. Dit is best wel spannend, want ik ben A voor de eerste keer bij de WordPress Camp en ik had niet zo'n volle zaal verwacht. En wat dan altijd zo spannend is, wat verwachten jullie van mij? Want dat wil ik dan graag beantwoorden. En ik heb natuurlijk iets voorbereid voor wat ik denk dat mensen komen luisteren. En dat kan natuurlijk een mismet zijn. Dus dat is al een soort van disclaimer voor Aftan. Maar laat ik eerst even vertellen. Ik ben de founder van Nieuw Initiatief en wij zijn een digitaal bureau. En wij concentreren ons op kennisdelen, samenleren en mensen verbinden. Dat zijn eigenlijk de drie poten waar wij ons op gespecialiseerd hebben. En dan moet je denken aan communities, kennisbanken en earlearning, even eenvoudig verteld. Dat is even de rode draad waar ik het vandaag over ga hebben. Maar eerst, mijn naam, ik werd al voorgesteld, Edvinde Kuipen. Ik ben in 19... Nou ja, ik heb een technische achtergrond, een technisch opgeleid. En in de begin jaren 90, 1992, was ik multimedia developer bij een bedrijf. Internet bestond nog niet. Dus dat was echt nog in c-programmeren. En mijn enthousiasme voor media is begonnen met de Amiga 2000. Dat is ongeveer mijn geschiedenis. Amiga 2000 kom er door voor degene die dat niet kennen. Maar later, eind jaren 90, kreeg je natuurlijk een verandering, want internet kwam op. En professionele uitgevers, vakuitgevers, die moesten daar een antwoord op bedenken. En ik heb in de fotodoos gekeken van hoe zag dat uit mijn begin van mijn carrière bij klanten. En bij klanten met heel veel kennis. En in dit geval is dat een universiteit van Amsterdam. En dit laat ik even wat foto's zien die ik gevonden heb, want zo ben ik begonnen met een kennisbank. Dat zag er zo uit. Heel veel copiëren, heel veel papers, grote stapels. De man die hier werkte wist precies waar alles lag. Maar ja, dit was op een gegeven moment niet meer houdbaar. Dus kennisbanken werkt natuurlijk een steeds belangrijke onderdeel. Maar dat betekent wel iets. Want als jij als vakuitgever gewend bent om papier te produceren en in de ene komen digitale media op, dat betekent wat. Dus ik wil jullie meenemen in zo'n proces van een uitgever. Hoe dat ging en waar je dat tegenaan loopt.  En waarom ik dat doe, dat heeft namelijk te maken met de kern van wat content management is. We zitten hier allemaal met WordPress. Dat is een content management systeem. Maar het doet iets, namelijk het beheren van een proces. En dat noem ik het content management proces. Maar ik kijk daar mogelijk iets anders aan dan jullie, dat zou kunnen. Dit is het proces in 1998. Je hebt een redactie en die redactie schrijft en die keurt goed. En vervolgens gaat het naar de opmaken. Een andere afdeling, die maakt dat op, die maakt er een mooi magazine van. Of die maakt er een losbladige van. En vervolgens gaat het naar de drukken, gaat het naar de klant. Daarna kwam CEDAROM, midden jaren 90. CEDAROM, dus vanuit het magazine werd het op CEDAROM gezet. En als je een CEDAROM hebt, kun je op een gegeven moment die CEDAROM ook op internet zet. Want dit is het proces midden jaren 90. Eind jaren 90, dus 1998 ongeveer, klanten gingen vragen. Ja, we willen het wel op internet hebben. En dat nu zou je denken, ja dat is heel logisch. Dit is raar, nou dit is ook raar, maar dat was het toen niet. Maar dit was super spannend, dit was super spannend. Om twee redenen, namelijk de ene kant, is de uitgever. De uitgever betekent een enorme verandering om dit om te buigen. Maar voor de eindgebruiker is het nog veel spannender. En dat was een enorme traject om de eindgebruiker mee te nemen. En waarom was het nou zo spannend? Er zijn eigenlijk twee dingen voor de eindgebruiker. Die betaalde voor een kennisbank zo 2.000 tot 15.000 euro per jaar. Dus dat is best geld. Daar krijg je ervoor, een losbladige of een boek. En je krijgt daar een CEDAROM op een gegeven moment voor. En toen kwam internet. En internet, daar hebben ze verteld, alles op internet is gratis. Dus waarom zou ik nog zo veel geld betalen? Want je hebt geen drukkosten meer, je hebt allerlei kosten verdwijnen. Dat is gratis. Dus dat was voor de uitgever spannend. Maar voor de eindgebruiker was nog iets anders. En dat is namelijk... Wie zegt mij dat die internet abonnement, dat ik daar altijd bij kan. Dus dat was een heel spannend item. Namelijk als je een CEDAROM hebt, kun je het vastpakken.  Als je een boek hebt, kun je het vastpakken. Maar internet kun je niet vastpakken. Dat is heel belangrijk. En waarom ik dit vertel? Omdat strakjes ga ik nog meer vertellen over de eindgebruiker. Die eindgebruiker moet je altijd meenemen in de ontwikkeling van de platform. Nou ga ik nu dit proces. Dus daar hebben wij met de uitgeverij. En we hebben daar echt naar gekeken hoe zouden we dat moeten doen. Nou dan heb je natuurlijk weer de redactie. We gingen toen echt opslaan in SGML, later XML. En die werd opgeslagen in componenten. Ik noem dat componenten. En van die componenten maakten we met de recepten. Dan noemen we dat. Je kunt het denken aan queries. We bouwden weer nieuwe producten op. Dus we zetten het weer in de nieuwe volgorde. We maakten daar selectie uit. En je had weer een nieuw product. En dan kun je het uitseveren naar allerlei media. Dit is de heilige graal voor een vakuitgever. Grote uitgevers werken nog steeds op deze manier. Maar je ziet al aan de onderkant component CMS. Dit is de oorsprong van content management. Dit is zoals ik content management zie. Het grappige is dat ik tegenwoordig weer een hele verandering zie. En dat noemen ze dan Hettles CMS. Maar eigenlijk is dit de bron van internet. Op een gegeven moment waren klanten gewend aan internet. En toen zeiden ze, ja, we hoeven eigenlijk die cd erop niet meer. Dus die werd er al uitgehaald. Dat print, dat krijgt eigenlijk ook al een andere functie. Dus dat proces is op een gegeven moment vereinfouderd. Dus eerst naar internet en daarna pas naar print. Internet first. Later is dat mobile first genoemd. Misschien is dit wel bekend bij jullie. Is iemand bekend hiermee? Mobile first term? Oke. En dus dit proces, dit komt uit dat complexe proces dat ik daar straks liet zien. En dit is dan eigenlijk wel weer vereinfoudig. Want eigenlijk, zoals WordPress, is echt een web content management systeem. Dus je krijgt eigenlijk een web content management systeem rondom een platform. Dus we zijn eigenlijk weer terug naar een vereinfoudigd proces. Nou, ik ben nog steeds met WordPress bezig. En dit is de enige sluit over WordPress. Daarna ga ik over heel andere dingen hebben. WordPress is, wat ik ervaren heb, daar zitten supergoede voordelen in. Je kunt heel snel ontwikkelen.  Je hebt heel veel plug-ins. Het is flexibel. Er zijn heel veel mensen die ermee werken. Ook bij klanten. Dus ze zeggen, oh ja, daar heb ik wel eens mee gewerkt. Dus dat helpt. En dat zijn hele grote voordelen. Er zijn ook aandachtspunten. Aandachtspunten waar ik niet een antwoord op heb direct. Maar ik wil ze wel even gedeeld hebben. Ik denk van, ik sta hier nu toch. Dus ik denk, ik gooi het eens even in de groep. Aandachtspunten die vooral gaan over continuïtijd. Als jij een databank hebt, daar schat ik schetste. En mensen zijn inmiddels wel gewend. Nou internet, dat vertrouw ik wel. Dus ik neem rustig een abonnement van een paar duizend euro op een kennisbank. Maar dan verwacht ik wel dat hij het altijd doet. En daar zie ik wel een issue. Ik heb van plug-ins gezien, dat hij in één keer gewoon een primary key voor de technische technie, een primary key veranderd. Het systeem van een primary key, waardoor de jaren of lange periode aangegevens niet meer te vinden is. Dat kan niet. Dat kan niet. En dat is wel iets waarvan ik denk, dan zou je eigenlijk moeten zeggen, dan gaan we zelf die plug-in bijvoorbeeld ontwikkelen, maar dan haal ik het weg uit de voordelen. Dus hoe kun je een beschikbaarheid afspreken met een plug-inlevenseer? Nou, ik weet niet of er hier plug-inlevenseers in de zaal zitten, maar denk er zo vanaf. Daar zit een waarde aan. En de schade die daar uit voort kan komen is, kan dus best heel groot zijn. Je merkt, ik praat niet over een marketingwebsite, ik praat over een website, een kennisbank die gewoon beschikbaar moet zijn. Waar mensen afhankelijk van zijn voor een werk bijvoorbeeld. Nou, dit is het ernstige wat ik kan vertellen vandaag zo'n beetje. Maar misschien is het wel leuk om te weten, wie is hier ontwikkelaar? Ja, ontwerper. Dat is al minder. Sorry. Content manager. Oké. Oh, de meeste is ontwikkelaar. Nou ja, technische gaat het zeker niet worden. Wat ik ga... Ja? Ik heb geen beschikbaarheid van wat ik doe. Daar ben je van afhankelijk. Je zegt van ja, dan kan je het laten bouwen, maar dan neem je het voordeel weg. Maar plug-ins worden toch überhaupt gehouden door iemand.  Dus dat is toch niet zo gek als klant, dat je een plug-in laat bouwen die aan jouw wensen voldoet en die er zo beschikbaar blijft. Ja, zeker. Dan heb ik het niet helemaal goed uitgedrukt. Ik heb bijvoorbeeld stel je voor je op een plug-in en die koop je. Het is een professionele plug-in, dus je betaalt daar ook een licentie voor en die wordt ook geupdate. Dat is niks mee aan de hand. Maar we hebben in de praktijk meegemaakt bij zo'n professionele plug-in, waar je dus ook echt voor betaalt, in één keer de primary-kie-systeem heeft veranderd en die zegt ja, dan moet je de andere records maar even aanpassen. Dat kan niet. Dat kan niet in zo'n omgeving. Daarom noem ik het even heel expliciet. Ik betaal ervoor. Dus het is echt een praktijkcase. Ik betaal er ook voor. Per jaar ook niet een tientje. Nee, echt gewoon in de honderden euro's. En één keer is veranderd dat. Er zitten allerlei haken het oog aan en ik weet dat de combinatie van versies kan natuurlijk invloed hebben, maar dan wordt het een technisch verhaal en dan wilde ik even wegblijven. Daarom zeg ik, dit is tot... Technische wordt het voor vandaag niet, althans niet bij mij. Ik wil alleen aan de vragen voor continuiteit. Dat is namelijk van belang. Dus ben je producent van een plug-in waar je voor betaalt, geef ook een optie om te zeggen ik sluit ook een SLR af met je zodat je ook verzorgd en dat we ook een proces afspreken met versie en updates dat dat ding altijd blijft draaien. Dat je niet gewoon zo in één kunt zeggen we gaan even een nieuwe primary-kie, want dat is handiger voor de nieuwe functies. Dat kan niet, dat kan niet zomaar. Bij andere systemen zit daar een heel migratietraject achter. Ik zei daar straks al even de eindgebruiker, want daar begint het mee. De eindgebruiker is degene waar je eigenlijk naar zou moeten luisteren. Dat is de persoon die gaat over de applicatie. Niet de ontwikkelaar, niet de ontwerper, de eindgebruiker. En al helemaal niet de directeur van het bedrijf die dat verkoopt. Het is echt de eindgebruiker. Dus daar moet je naar kijken als je een platform gaat ontwikkelen. Nou, en binnen een nieuwe initiatief hebben we daar ook een systeem voor met toden. Dat noemen we de initiatiefversterker.  En uit die initiatiefversterker hebben twee onderdelen gehaald. Twee ingrediënten, zo je wilt, om vandaag eens te bespreken. En dat is empathie en samenwerken. En dat leek me nou een heel mooi onderwerp. Twee onderwerpen, dus er zit een heel proces achter, maar daar heb ik nu de tijd niet voor. Er is een meneer met bordjes, dus ik... Oké, dus het is toch prima. Er zijn twee thema's, empathie en samenwerken. Empathie. Daar ga ik even nu bij stil staan. Wat denken jullie dat empathie is? Hier staat niks op, express. Zeg eens, wat is empathie? Inlevensvermogen. Iemand anders. Nou, dat is fantastisch. Ja. En ja, dat is het, dat je je kunt inleven in de ander, dat je in de ander kunt verplaatsen, dat je iets kunt zien vanuit het gezichtspunt van een ander. Dat wil niet zeggen dat je er mee eens hoeft te zijn, maar dat je je wel kunt verplaatsen vanuit het gezichtspunt van een ander. UX-designers zijn daarvoor opgeleid. Dit is een heel belangrijk onderdeel in UX-design. Maar het kunnen verplaatsen in de ander, dat is nog niet zo makkelijk. En nou, het is een uitspraak van Poulenc. Het is een fantastische uitspraak, wat je met empathie kunt doen. Dit heb ik van een presentatie van Design Thinking. Daar komt dit ook vandaan. En daar hebben we in totaal, ik meen, drie volle dagen enkel maar over empathie gehad. Dus om je mijn idee te geven wat dat betekent en hoe je daarmee om moet gaan. En daar neem ik een paar dingetjes uit voor jullie. En één van is dat je naast empathie, dus je hebt het perspectief van de ander pakt. Carrying, zorg dat je niet oordeelt. Dat is een belangrijke onderdeel. Je moet gewoon hoofd bovenaan alles staan. Herken het gevoel en communiceren er ook over. Dat zijn eigenlijk de belangrijke dingen om de eindgebruiker te kunnen begrijpen. Want dat is wat je wil. Je wil kunnen begrijpen waarom doet eindgebruikers zoals die doet. En daarvoor moet je heel goed kunnen kijken. Je moet heel goed kunnen observeren. Want je bent een persoon, dus je ziet wat de ander doet of de ander niet doet. Maar je moet het ook nog vanuit het standpunt vanaf de ander kunnen doen. Dus dat is dubbel op.  En nu heb ik een heel klein filmpje, een klein testje, om eens te kijken hoe goed jullie kunnen observeren. Dat is een filmpje. Ik heb er geen geluid bij. Het is een reclame filmpje. Ik meen het van Sejad. Het gaat over een blauwe auto in de straat. En nou, observeren. Zie jij wat wijzigen? Je ziet het nu nog waarschijnlijk, maar dat komt toch goed. Je moet er echt goed opletten met wat jij denkt dat er wijzigt. Ja, zie je nu wat? Oké. Nou, ik weet niet of je er wat hebt gezien, maar de complete straat is veranderd. En dat laten ze even heel snel zien wat hierna komt. Dit was het. Dus wat er veranderd is, dat laten ze even snel zien waardoor het nu gaat opvallen. Er zijn onvoorstelbaar veel... De complete straat is anders. Tot zometeen de aap links boven. Ik weet niet, is iemand die wel... Oké. Dat betekent dat het ongelooflijk moeilijk is om alles heel goed te zien. En als je het alleen op beseft, is het al een win voor vandaag. Maar dat is... Nou, een grote stap. En ik heb nog een filmpje, en die is wat leguberder. En daar hoort een vraag bij. En dat is van Milgram. Ooit terwijl zo'n Milgram experiment gehoord. Ja. Ja, één jaar. Oké. Mijn vraag aan jullie is stel je voor. Stel je voor. Hypothetisch. Je moet een complex systeem maken, kennisbank maken. En dat is voor de eindgebruikers. De eindgebruikers zijn oorlogsmisdadigers. En die oorlogsmisdadigers, daar moet je dus in verdiepen. Dus geen oordeel. Daar heb ik het niet over. Maar vanuit het perspectief van een oorlogsmisdadiger. Denk je dat dat kan? Sorry? Dat is geen probleem. Nou ja, het is wat ik je laat zien met het experiment. Het experiment gaat namelijk over hoe ver zou jij gaan? Dus hoe ver kan iemand gaan in het plegen van nou ja, bijna misdrijven. En het experiment is even heel snel gezegd. Het gaat over iemand. Ik ga hem gewoon starten. En dan, ik weet niet, het kan hier nog heel even zachter, want dan vertel ik het even in een voice over. Vanaf de laptop weder. Vanaf de laptop, oké. Het is wel aardig, wat hij duurt even, maar ik vind het te interessant om hem niet te laten zien.  Het experiment is als volg, er is iemand die gaat naar binnen en die krijgt de instructie. Je ziet iemand anders ook. En die test is als volg, dus iemand gaat in een kamertje en in dat kamertje, daar wordt er vragen aan die persoon gesteld. En als die vraag is in mei 1962 gedaan. En in dat kamertje, daar zit het onderzoekspersoon en de andere kant is er iemand en die krijgt ook een opdracht en die moet namelijk oordelen. En het oordelen is in de zin van dat er vragen gesteld worden en heeft die andere persoon in dat kamertje het fout, dan krijgt hij een klein schokje. Dus hier zie je dus dat de persoon in het kamertje zit. Je ziet ook dus dat die elektriciteitsbanden afdoet. Dus dit is niet echt, dus daarom kan ik het rustig laten zien, dat gaat niet meer dood, maar het spannende is uitgelegd aan een apparaat. Je ziet allerlei schakelaartjes dat bij elke fout moet die één schakelaartje opschuiven. En uiteindelijk is die spanning zo hoog dat het gewoon gegarandeerd doodelijk is. En nou denk jij van ja, maar dat ga ik echt niet doen als iemand daar zit en dat gaat steeds verder. En dat is het schokkende van dit experiment. Mensen gingen echt zo ver. En waarom ik dit vertel, waarom ik dit laat zien, ik laat hem gewoon even doorspelen, dat is nou wat ik dat mensen in bepaalde situaties dingen gaan doen, wat je, als je dat een normaal mens vraagt, niet zouden doen. Maar je kunt dus in een proces komen. Hier was honderd vijf en negenten volts. Nou, is het naar een nieuw vol. Ik laat het gewoon even zien. Ik denk dat dat het best is. Geluid, geluid. Ja. Dit is al tegen doodelijk aan, hè. Ja, dit gaat door. Dus 56% gaat gewoon door. En ik laat dat zien om dat als je je moet verdiepen in een doelgroep. Het is al heel moeilijk om te kijken, maar het is ook nog eens heel moeilijk om echt in de wereld te komen van je eindgebruiker. Dat is niet zo. Dat is niet zo. Dat is niet zo. Dat is niet zo. Dat was eigenlijk gevoel op de eindgebruiker. Want je ziet dat deze man die schuift wel uit de verantwoordelijkheid, ah, jij bent verantwoordelijk, en ik voer alleen maar uit.  Nou, er zijn er heel veel mensen die hele nare dingen hebben gedaan omdat ze de opdracht kregen en alleen maar hebben gezegd ik voer mij uit. Nou, ik ga daar niet langer bij stilstaan, maar het is een belangrijk onderdeel om mee te nemen om je te verdiepen in de eindgebruiker. de kern, wil je een goed digitaal platform maken, is dat van belang dat je dat meeneemt. Nou, dit is even een sleut om even uit de dinaren toestod te komen. Iedereen kent misschien deze sleut wel, anders zoek hem even op internet. EmpathyMapKunfus helpt je om de wereld van je eindgebruiker in kaart te brengen. Kant geklaag, kun je dat zo vinden. Ja, en dan het andere ingrediënt. Samenwerken. Samenwerken, daarmee bedoel ik, ik neem heel even een slokje water. Daar ga ik ook heel even spieken. Samenwerken, daarmee bedoel ik samenwerken tussen een content-specialist en een UX-designer. Waar ik het net over heb gehad met Empathy en je te verdiepen in de eindgebruiker, daar wordt een UX-designer voor opgeleid en een content-specialist wordt opgeleid om goede content te schrijven, die ook begrepen wordt door de eindgebruiker, niet heel onbelangrijk. En laat die vanaf het begin meteen samenwerken, omdat je daarmee heel veel problemen kunt voorkomen. Pas daarna, sorry voor het grote meerderheid, maar daarna komt pas de ontwikkelaar, de technische stap. En hoe doe je dat? Nou, één van, ik doe het nu een beetje snel. We beginnen altijd met de persona, dus hier ontbeschrijven we de eindgebruiker en dan gaan we naar het proces kijken waar de eindgebruiker mee te maken heeft. Dit is een proces voor een training, wat iemand doorloopt. En wat nou zo belangrijk is, je ziet hier de stappen die iemand doorloopt. En vooral hebben we gekeken naar het voelen, want dat is wat de meeste mensen eigenlijk niet doen. Maar als je kijkt naar wat voelt iemand, weet je dus ook wat iemand nodig heeft om dat gevoel weer naar prettig niveau te krijgen. En daardoor dat proces op dat niveau uit te splits komen er allerlei hele interessante vondsten uit. Nou, je ziet bij de aankoop onzeker en als ik het door scroll, dan zie je dus dat door de juiste informatie te bieden. Dus de informatie gewoon op je website, in een messagebox, dat zijn hele kleine dingetjes.  Daarin kun je dus het gevoel van die gebruiker verbeteren. Nou, dit is een andere weergave van de proces om willen van de tijd. Ga ik daar schip ik die even, want het is wel een aardige, is dat ik een aantal bloepers mee heb genomen. Want bloepers doen het altijd natuurlijk goed. En nou ja, je ziet hier, het plaats van een afbeelding kan uitmaken. En daar rechts onder, dat is een kennisbank. En daaronder staat next article in business 19 van 42. En blader maar door, ongeacht waar je naar gezocht hebt. Dat is gewoon een soort bladermekkezie. Dat is gewoon weer helemaal terug naar papier. Zo van nou, wat staat er in? Dus even kijken. Zo werkt iemand die kennis zoekt of een artikel zoekt, werkt niet. Die wil gewoon iets weten over een bepaald onderwerp. Dit is ook altijd wel een hele aardige. Er was a problem with your submission errors have been highlighted below. Alleen die zin al, dat vind ik al heel erg. Dus er staan ergens ergens ergens, zoek het even uit. Hoe heb je je verdiept in de eindgebruiker, denk ik dan? Wat helpt die eindgebruiker door de juiste dingen in te filmen? En dan wordt die verplicht om een nieuwsbrief af te sluiten. Dus ja, je kunt er zo ontzettend veel meer mee doen, waardoor gebruikers zich echt prettig voelen van, oh ja, dat doe ik en daarom doe ik dat. Dus leg uit. Dus dat is content en het proces, dus de functionaliteit, dat is de UX design. Dat is de reden waarom je dat samen moet binnen. Een ander voorbeeld is termen. Termen die door gebruikers anders geïnterpreteerd worden, dan bijvoorbeeld de redactie of de opdrachtgever. Daar kunnen hele grote verschillen in zitten. En ook oordening van termen kunnen heel anders zijn. En dat is de reden waarom cardsorting een heel belangrijke middel is om in een beginterreject ook mee te nemen. Dus laat een eind gebruiken of samen met een eind gebruiken, kijken hoe zou hij nou een aantal onderwerpen categoriseren en onder groepen brengen. En dat kan echt heel anders zijn dan een redacteur of een opdrachtgever. Dat zou willen. En een andere leuke is deze. Iedereen kent zowel zo'n vliegpas. Echt alle informatie staat erop.  Dus echt dit is gemaakt denk ik, een beetje door, dit moet erop, of door een content iemand of door een techneut. Gok ik een beetje. En wat, hoe zou je dat anders kunnen doen? Hij heeft iemand een idee. Check. Dit zou een heel handige oplossing zijn. Dit is namelijk het proces van waar ga ik naartoe? Waar moet ik heen? Hoe laat moet ik borden? Waar zit ik in het vliegtuig? Dit is gewoon het proces. Het is weer het proces wat iemand doorloopt als die naar een vliegtuig gaat. Dit is ook een hele aardige, allerlange lijstjes. Laat mensen in hemelsnaam zoeken. Daarnaast is dit een, ja, als je dat niet kunt lezen, dat zijn allemaal landen. En daar staat ineens tussen don't insure me. Hoe dat, het kan een foutje zijn. Het kan prongelijk zijn, maar het kan natuurlijk ook zijn omdat er één keer termen of landen allemaal bij elkaar in de lange lijst gegooid zijn. Dat is, ja, het hoort daar niet in ieder geval. Message failed. Dat klopt. Dat klopt. Het klopt wat er staat. Het bericht is een error. Het bericht op zich is al een error. Wat ik heel erg vind, is dat ik dit gewoon nog elke dag tegenkom op site. Daar niet elke dag, maar ik kom het nog steeds tegen. En dus wil je een goed platform maken. En als dat platform steeds complexer is, dan moet je nog meer effort steken in het goed uitleggen van alle berichtjes en vanuit de gebruiken die berichtjes ook teksten meegeven. Onvoorstelbaar belangrijk. Dit is ook een hele aardige, waarvan ik ook eigenlijk niet weet wat ik mee zou moeten. Deze kennen jullie ongetwijfeld wel. Dit is dan niet uit een website, het is een opbreedingssysteem, maar ook dan zou ik verwachten dat er gewoon iets staat over wat er nou werkelijk fout is. Iemand, enig idee wat hier mis is? Technoids zouden zeggen, nou dat is logisch. Het is gewoon niet genoeg ruimte, je moet gewoon meer ruimte nemen. Maar gebruiker, wat denk je gebruiker? Wat erg is, je kunt naar settings gaan, dan kun je iets doen, maar kun je dan in die settings en een keer meer opslagruimte, dank je wel. Meer opslagruimte, ik werd getipt dat ik nog 10 minuten heb, dus ik ga zo naar wat vragen toe.  Maar in de settings kun je dan een keer meer opslagruimte creëren, waarschijnlijk niet. Je moet waarschijnlijk of spul eruit gooien, of je moet er een kaartje in stoppen, maar in settings denk ik niet. Of je zegt ja, ben ik klaar? Ja, klaar met wat? Klaar met het lezen van dit bericht? Kun je dan een foto maken? Nee, want als ik een foto maak, krijg ik meer dit bericht. Kortom, voor gebruiker, is dit heel verwareld? Nou ja, dat is nog een keer lange lijsten. Dit is helemaal ridicule. Ik wacht woorden die aan dit moeten voldoen. Wie heeft dit bedacht? Wat je dan krijgt is dat mensen op een geeltje opgeschrijven wat verwacht wordt ze er in en wat gezet, of een plaknootje in Notepad dat ze er gewoon kunnen knippen en plakken. Hoe veilig wil je het hebben? Hier heb je dus ook niet zoveel aan. Ik hoop dat jullie me straks vijf sterren geven, maar als dat dan uitgebeeld wordt, zet dan vijf sterretjes neer, want dan snapt een eindgebruiker beter dan een sterretje vijf. Wat een sterretje vijf. Zo kan ik wel doorgaan eigenlijk. Ik heb eindeloos nog veel plaatjes, ook eentje. Het mag nog wel. Nog één. Deze heb ik opgenomen in het zwimbad bij ons. Dat is echt waardig. Dat is geen photoshoppede foto. Maar als je de deur uitkomt, flik je je eerst even over een muurtje. Nieuw gebouw. Ik weet niet wat die architect bedacht heeft, maar dus ook als je daar op gaat letten in de fysieke wereld om je heen, zie je ook dit soort dingen. Wat je zegt, wie heeft dit bedacht? Nou, dit kwam ik wel eens tegen. Maar deze ook. Dit is een ergenis wat gewoon zo diep zit bij mij. Wie heeft in godsnaam bedacht dat je op een duwdeur trekknoppen zet? Dat zijn knoppen die nodig zijn zo groot, die nodig zijn om er aan te trekken. En dan denkt iemand, oeps, een message, message box, nee, moet duwen. En dat is ook zo klein mogelijk van, sorry, ik heb trekknoppen erop gezet, maar je moet eigenlijk duwen. Dat is toch raar? Als je bedenkt vanuit de gebruiker, is dit raar? Als je dit niet raar vindt, steek dan even je hand op. Hier is duidelijk ook design en content niet helemaal samengegaan. Alles bij ons in vier kanten vakjes.  Dat is het design thema, dat is echt grafisch. Maar er is niet nagedacht over content, de combinatie voor content. Dat is wat een UX-design is. Horen dingen horen bij elkaar. De content-specialist die zegt, we hebben daar rooms. In ieder geval kort om, het is onduidelijk. Ik denk dat het goed is om even naar wat vragen te gaan voordat de tijd helemaal voorbij is. Ik kom eigenlijk in een hele lijn wel tegen Van Gogh. Hoe is bij jullie in dat nieuwe initiatief de dingen gegaan? Op die aandachtspunt, hoe zijn jullie daar uiteindelijk eventueel in verdergekomen? Dat is wel aan heel proces geweest. Ook wij zijn met vallen en opstaan wel daar terechtgekomen. Design thinking is een heel goed startpunt om na te denken over hoe kun je nou betere platforms ontwikkelen en ontwerpen. En als je dat design thinking alleen neemt, dan wordt er in ieder geval vanuit een gebruiker een probleem goed gedefinieerd, want dat is wat design thinking heel goed doet. Empathie is daar een heel belangrijk onderdeel in. Maar ik heb ook gemerkt dat er dan heel veel platforms zijn die dat wel doen. Maar vervolgens gaat er eerst een ontwerper aan de gang. Als je geluk hebt eerst een UX-design en daarna graven ze ontwerpen. Of een combinatie van die twee. Dan heb je een fantastische zuid met een mooie Ipsum Lorems. Ik heb ze echt gezien. Ipsum Lorems. Passt allemaal mooi. Echt super top. En dan komt de content erin. Die abstracts die zijn toch langer. Die kunnen verwisselen en die termen. Die Nederlandse termen. Samengestelde woorden. Die kunnen behoorlijk lang zijn. Een Ipsum Lorems is heel geduldig. Dus dan ziet het er fantastisch uit tot dat de content erin komt. En dan moeten we toch weer opnieuw gaan redesignen. Dat is jammer. Zo zijn wij ook. Dit proces hebben we ook doorgeven. Dit is vooral iets wat je natuurlijk intern kan doen. Maar in het geval van zo'n liability met zo'n plug-in. Zijn jullie daar meer mee samen gaan werken? Of is daar wel een SLA omstaan? Nou, dat zijn dingen die lopen. Het probleem waar ik mee begon met die SLA is nog steeds een probleem. Er zijn heel veel plug-ins. En er zijn heel veel goede plug-ins. Er zijn heel veel goede plug-ins waar je ook een behoorlijk bedrag voor betaalt. En dat is allemaal niet erg.  Dat doe ik graag. Maar geen één plug-in leverancier heeft een SLA. Onze plug-in werkt wel. Het is altijd alles wat er om me heen zit. Daar kunnen de problemen op zitten. Als je de helpteis belt van een plug-in bedrijf. Het eerste wat ze zeggen, zijn alle andere plug-ins uitgeschakeld. Nee, onze plug-in werkt wel. Dit is wel een probleem. En wat ik al zei, daar zoek ik ook antwoorden op. Omdat ik heel graag een afspraak wil maken met zo'n bedrijf. Ik vind dat jullie moeten zorgen bij de volgende update. Dat het getest is. Dat het getest is, heeft wel in combinatie met andere plug-ins. Dus dat je een soort van waarborgen hebt over continuïtijd. Ik heb nog een vraag. De presentatie heet complexe platformen. We hebben nu misschien de strategie van een complex platform. In mijn inzicht zou dat de strategie moeten zijn die op ieder product. Wat een end-user heeft gebruikt om te worden. Kan je misschien nog iets vertellen over wat jullie platformen complex maken? Ja, dat is als je bijvoorbeeld hebt over de kennisbanken. Dus als je het taal alleen over hebt. Is wat ik al vertelde in het begin, in het proces. De component contract management. Daar is WordPress niet direct op gebouwd. WordPress is gebouwd op posts. Wat je dus kunt doen is een post. Ik noem het een informatiesort. Maar een post zou je kunnen nemen als een informatietiepe, als een artikel. En dat uitbereiden met extra felden. En dan kun je zeggen ik heb artikelen. En ik heb papers. En ik heb nog een hele reeks. Dat zijn verschillende post-types in WordPress. En dan heb ik nog de metadata eroverheen. En de metadata in WordPress zit er wel een methode voor categorieën. Maar ik heb het over een taxonomie. Over een tesouris en een ontologie. En een ontologie. Weet je wat een ontologie... Iemand die weet wat een tesouris is. Ja, komt er aardig. Iemand die weet wat een taxonomie. Taxonomie? Even handen, want dan heb ik een beetje... Oké, oké. Het tesouris is een stap verder. En daarin zitten ook synonyme in. En verwijzingen. En broeder en narrow terms. En daarboven heb je dan ook nog een ontologie. En tegenwoordig noemen ze dat ook wel eens een info-graph. En misschien dat technische mensen eerder van info-graph... ...hebben gehoord dan een ontologie. Maar in principe is dat hetzelfde. 