Schetsen uit Amerika | Charles Dickens | Travel & Geography | Talkingbook | Dutch | 1/14
Deel 1 van het schetsen uit Amerika door Charles Dickens. Deze LibriVox-opname is vrij van houtteursrechten. Voor meer informatie of om je aan te melden als vrijwilliger, ga naar LibriVox.org. Opname door Marcel Koenders. Hoofdstuk 1. Mijn vertrek. Nooit zal ik de 1 kwart ernstige en 3 kwart grappige verbazing vergeten waarmee ik de 3e januari 1842 Smorgens de deur open deed van en mijn hoofdstak in een pavillon of zogenaamde statiehut aan boord der Britannia. Een stoompakket van 1200 gemeten tonnen die bestemd was voor Halifax en Boston en haar majestijds mail overbracht. Dat dit pavillon opzettelijk was afgehuurd geworden voor Charles Dickens, Esquire en echtgenote, was zelfs voor mij. Alledaags verstand op voldoende wijze begrijpelijk gemaakt door een heel klein stukse papier waarop het feit vermeld stond welke stuksken, papier, aan een nogal luchtige sprij was vastgehecht die over een nogal dunne matras hing waarmee een bijna ontoegankelijke kooi belecht was als een heel meesterspleister. Maar dat dit nu het pavillon was waar Charles Dickens, Esquire en echtgenote tenminste al vier maanden lang dag en nacht met elkaar over aan het redekavlen geweest waren, dat dit nu met één gemogelijkheid dat snoeprige kamertje der verbeelding kon zijn waarvan als de geest der provincie maar vaardig over hem was, Charles Dickens, Esquire al toos voorspeld had dat het tenminste één kleine sofa zou bevatten, maar waarvan zijn er vooral die in bescheiden, edoch, alle prachtigst inzicht in de beperkte afmetingen van dat snoeprige kamertje der verbeelding had, van de beginne had vermoed dat er in de een of andere hoek Hoogstensberg plaat zou wezen voor haar kolossale valisen. Valisen die men nu even min door de deur komt krijgen, zelfs niet met horten en stoten, als men een kameelpardel in een bloempot zou kunnen stoppen. Dat nu deze ten ene malen onpraktische, door en door hopeloze en allermalste kast in het geringste verband stond, met die glünderende en lieve om niet te zeggen met wijtse praal gestoffeerde vertrekjes, zoals die met de meesterlijke hand geschetst op de zwaarfrennistensteendrukplaat afgebeeld waren, die men op het kantoor van de agenten Londen ziet hangen.  Dat nu om kort te gaan, deze menestatiehut iets anders kon zijn dan een kluchtige verzinning of aardige grap door de kapitein uitgevonden en in praktijk gebracht, om zo doen de zijne passagiers destig groter verrassing en genot te bereiden met het werkelijke pappeljoen, dat zo aanstond geopend zou worden. Zie, dit waren altimaal waarheden die mijn verstand voor het oogomelijk inderdaad te boven gingen. En zo ging ik zitten op een soort van paardenharenbrits of plank waarvan er twee zo in de hut waren en zonder een woord te kikken of een spier van mijn gezicht te vertrekken, keek ik naar een stuk of acht vrienden die met ons aan boord waren gekomen en hun tronies op allerhande manieren gestoten en geschaafd hadden, toen ze door het smalle deurtje naar binnen probeerden te kruipen. Voordat we beneden waren, kregen we eerst nog een fixe schokbeet die ons hadden we niet onder de bijgeestige mensen ter wereld behoord met de naargeestige vorige voelens zouden vervuld hebben. De aanverbeelding kennelijk zo rijke kunstenaar op wie ik al gezinspeeld heb heeft in hetzelfde grote werk een kamer voorgesteld van een bijna eindeloos perspectief die zoals de heer Robbins zou zeggen met meer dan oosterse pracht gestoffeerd en daarbij maar niet zo dat men er overlast van heeft met groepjes dames en heren gevuld is die onder elkaar een pret maken dat het een aard heeft. Voor en al eerwij in de ingewanden van het schip afdaalden waren we van het verdeck in een langwerper smal vertrek gekomen dat wel iets weg had van een reuzachtige lijkkoets met ramen aan de kanten. Aan het boveneinde stond een sombere kachel waar een stuk of vier verkleumde hoofdmeesters hun handen aanwarmden en langs de gehele lengte was er aan weerskanten een lange, oh zo lange tafel neergezet met een rek boven iedere tafel dat opgepropt met glazen en olie en azeinstelletjes aan de lage zolder was vastgemaakt en akelen genoeg op stortzeem en stormweer zins speelde. 