H.B.S. tijd van Joop ter Heul | Cissy van Marxveldt | General | Audiobook full unabridged | 5/5
Wat is dit hier voor een feest? Ben je al over, Joost? Nee? Nee, ik doe mee hoor. Vader, ik snij wel brood. Geef jij de messen maar aan. Maar Pa wikkelde me eerst nog in een rijsteken. En ik zat maar knus in haar stoel. En ik kreeg grote klodders kalsvlees op mijn brood. En toen aaten we nog druiven. We begon werkelijk helemaal te vergeten dat er nog een school en een club was, als Pa niet op het laatste gezicht had. Kom Joost, en nu naar bed, met gezinde pas. Zullen we haar dragen? zei Kees. Die dodde maarijn. Dank je wel, zei ik. En ik wikkelde me uit de rijsteken en gaf paanzoen. Nachtvader, zei ik. Nachtpippa, het was oorlijk, als ik nu maar over ga. Je weet wat ik je daarvan gezegd heb. Ja, zei ik. En terwijl ik de trap opklom, vond ik het nog maar al doorheerlijkig, dat ik nu niet meer alleen voor Pa het rapport ben. Savons. Ik was vanmorgen op het nippertje. Ik wou de jongens liever niet zien. Maar ze deden heel gewoon tegen me, net of er niets gebeurd was. Pop en Lou kwamen direct naar me toe, en Pop zei, zeg, je bent toch niet meer boos om gisteravond? Ja, zei ik, dat ben ik wel. Ik snap niet wat jullie tegen me hebt. Maar we hebben niets tegen je, zei Loetje. Stel je voor je ook, dat weet je toch al beter? En van, ik kwam ook niet schelen, zei ik. En omdat de bel ging, liep ik maar meteen naar binnen. Zo'n laatste dag voor de uitslag is niet om door te komen. Er werd voor gelezen, en ik zat me al door te denken, wat ik nog meer verknoeid had in mijn repetitie. En toen maakte ik een rapport klaar op zijn ongunstigst. Ik schok er eigenlijk zelf van. Ik heb niet veel van het lezen gehoord. En uit school ging ik direct naar huis. Vanmiddag lacht een Pop en Noord tegen mekaar, en toen hum de kit heel hard, en kreeg Connie een stickbui. En ik sta er maar recht voor me uit. Ze zullen niet merken dat ik het me aantrek. Dat nooit. Ik ben vanavond bij je vrouw Wijers geweest. We hebben in het air cutje gezeten. Ik in de bank, en je vergeet heeft me een beetje verwend.  Maar toch heb ik al door. Al door moeten denken, hoe ik me morgenavond zal voelen. Want als ik over ga, neem pa me natuurlijk mee naar zon en licht, en dan zwerf ik zondag door Aar en Hout. En als ik blijf zitten, dan ga ik ook mee naar zon en licht, en dan zal ik ook zondag door Aar en Hout zwerven. En ik zal erg mijn best doen, om lief voor pa te zijn. En de hele vakantie wil ik wel blokken, want nu komt de club toch niet bij me. En ik geloof werkelijk, dat dat net zo erg voor me is, als een grote preed morgen van de generaal. En het fondis blijven zitten in de derde klas. Toen ik van je vrouw Wijers kwam, ben ik naar school gelopen. Er was licht op in de kamer van de directrice. Daar werd over ons lob beschikt. Ik ben op zijf van de school in het gas gaan zitten, want ik kreeg een ingeving om op je ochtend te wachten. Die zou het weten als hij eruit kwam. En ik kon het niet uitstaan, om nog een nacht van monstercijfers te dromen. Slog al tien uur buiten, toen ik de buitendeur hoorde opengaan. Joch was de eerste die eruit kwam. Ik hoorde hoe hij zei. Goedenavond, dames. Ik achter hem aan. Joch, zei. Joop, hoe kom jij hier nog? Ik heb op je gewacht. Hij is toch geen slechte tijden van Julie gekomen. Oh nee, alleen een kaart. Het is haar heerlijk. Nee, Joch, het is voor mij. Ik moet je wat vragen. En dat is... Joch, zei ik. En ik kon haast niet uit mijn woorden komen. Joch, toe, zeg het me. Ben ik overgegaan? Heb je daarvoor op me gewacht? Om me dat te vragen? Ja. Joop, geloof je me wel, als ik je zeg dat op mijn spijt dat ik je niet zeggen mag? Nou ja, dat geloof ik wel. Zou je dan ook niet op aandringen? Nee, Joch. Flink zo, zei Joch. Je moet ferm zijn, Joop. En je niet helemaal van streek maken. Nee, Joch. Je kunt zeker helemaal niet zeggen. Ook niet als het ja is, boom. En als het nee is, paard bijvoorbeeld. Ook dat niet, Joop. Even, het spijt me, zei ik. Ik weet het morgenochtend ook vroeg genoeg. Ik zal je thuis brengen, zei Joch.  Wie zwerft nu als fatsoenlijke HBS'er zo laat op straat? Weet je nog wel, zei ik. Dat je eens de mouw uit mijn bloes gescheurd hebt? Was het geen blauwe bloes? Zou je, Joch? Nee, zo'n liberty-achtig iets. Je hebt me vroeger wel vaak een spook gevonden, zeker? Je was een ballorige eleve, zei Joch. En dat je toen toch nog Julie aandurfde, zei ik, uit mij erbij. Dat heb ik altijd zo'n moedige daad van je gevonden. Ja, dat dacht ik wel, zei Joch. En hij stakt zijn arm omhoog voor een trem om te stoppen. Als Julie ons zag, zei ik op het achterbakken, dan zou ze misschien nog jaloers zijn. Zou je denken, zei Joch? Ja, want ze is jaloers. Maar het is juist een bewijs van haar liefde, zei ik, om het hem even goed duidelijk te maken. Toen schudde Joch zijn hoofd en een meneer naast me grijnste. Maar vlak bij onze huisdeur schoot me opeens nog wat te binnen met een rilling. Zeg, Joch, is Baum mannelijk of vrouwelijk? Baum? Boom in het duits. Mannelijk. Oh zeg, en dat heb ik vrouwelijk genomen. En spitsen, wat is dat? Vrouwelijk. En ik dacht dat dat mannelijk was. Nu weet ik genoeg. Dank je wel, dag Joch. Pa maakte mezelf open en ik kreeg nog een kop chocola zonder suiker, want hij had pa erin vergeten. Maar ik wilde niet om vragen, dat zou een affront geweest zijn, zoals Laura altijd zegt. Ik heb mijn laatste kaars, die op het neppertje is. Bouw mannelijk en spitsen vrouwelijk. Nog twee falten. Nee, nu hoef ik er niet meer over te toppen. Ik weet het zeker. Zeker. Zeker. Ik blijf zitten. Einde van hoofdstuk 18 Hoogstuk 19 van de HBS-tijd van Joch Ter Heul door Sissie van Marksveld Deze liepenvoxtopname is vrij van auteursrechten. Opname door Anna Simon. Zaterdagmiddag 2 uur. Het is voorbij. Het is allemaal voorbij. En ik ben over. Over. Helemaal over. Over. Ik ben overgegaan naar de vierde klasse met één onvoldoende veraardagskunde en geen prik. Ik ben wachtig overgegaan en ik zou wel op het dak willen klimmen om het iedereen toe te schreeuwen. Mensen, snap jullie wel, dat ik over ben. Niet ben blijven zitten. Overgegaan zonder prik met maar één onvoldoende, een vijf min.  Nu ga ik volgend jaar ades kunnen blokken zodat ik niet meer kan en ik ga elke week een andere blinde kaart boven mijn bed hangen en één boven mijn wasstafel. Vanmorgen bij school stonden allemaal groepjes te praten. Ik bleef aan mijn fietspeuter in het fietsenhoek want ik zag hoe de hele club bij elkaar stond te fluisteren en ik wilde me niet opdringen. Eerst uur hadden we Jim voor de generaal alle leerressen en joch. Het ging natuurlijk erg raar want wie kan arm en been oefeningen maken als je pal voor de uitslag staat? Mijn armen deden net anders als ik van plan was. Gelukkig dat ik mijn cijfer al beet had en 7, anders had Stoik mijn misschien nog een 3 gegeven. De tweede uur lasteert je ons een lang Duits gedicht voor waarbij ik zo slaperig werd want ik ben wel veel slaap de kort gekomen deze laatste nachten. Ik vliegd en ik behoog genoeglijk te knikken bollen maar toen brulde zeert je iets van handshoe en ik kwam er weer bij en toen begon het. Eerst hoorden we de vijfde klas naar beneden trekken in de grote leerressenkamer was de pret, net als andere jaren toen de vierde. Kit begon op haar bank heen en weer te schuiven en Konny veegde al door maar met een zaktoek over haar handen en toen kwam het bekende jaarlijk stikje op onze deur van wijk die vroeg of het beneden wilde komen. Nu weet ik pas dat onze trap 32 treeden heeft 16 tot de overloop en dan nog 16. Ik heb ze allemaal geteld vanmorgen en ik was de laatste die beneden kwam Suurtje moest nog zeggen kom vooruit joh. 