Don Quichot van La Mancha | Miguel de Cervantes Saavedra | Action & Adventure Fiction | Dutch | 1/5
onmogelijk een denkbeeld kan maken de muilezeldrijver nog altijd op de kermen ridder omtrappelende sloeg op Sancho los Sancho rostte de meid de meid rostte hem de waard rostte allen zonder onderscheid en dat alles gebeurde met zo blinde ijver en dol en drift dat geen één er ook maar een ogenblik mee ophield in de donkerijt vieden allen over elkaar heen en deelden rechts en links zulke zwijwichtige stompen en slagen uit dat waar een vuist trof zeker ook een blauwe plek te zien was toevallig had voor die nacht ook een gerecht die na zijn intrek in de herbeeg genomen en sliep in een andere kamer het vreeselijk gerucht de algemene kloppartij veroorzaakte schikte ook hem uit de slaap wakker hij sprong met beide voeten uit zijn bed grib zijn amstaf en een blikke doos waarin hij zijn aanstelling als koninklijk ambtenaar bewijde kwam in het donker in de kamer en riep met donder in de stem vrede in naam van de overheid vrede en rust de eerste die hij met de handig rijpen kon was donkey shot die bewisteloos in zijn negen trap bed lag hij pakte hem bij de baard hij kwam daarbij en hield niet op te roepen 18 en ontzach voor de hoge overheid als poeder bemerkte hij echter dat de man die hij gepakt had geen lid verroerde en geloofde nu dat hij dood en door de andere in de kamer vermoord was nu brilde hij de deuren toe alle deuren in het huis gesloten geen sterverding mag in of uit want hier is een mens vermoord deze woorden verwekten een algemene schik staken de waard loopt stilletjes weer de kamer uit de muilezeldrijver kroop op zijn bed en hield zich slapend de dienst meekmaakte dat zij werk kwam en alleen donkey shot en stanchopanza konden geen ander heen komen zoeken onderwij zocht de gerecht die daar al tastend te keuken te vinden en daar licht aan te krijgen terwijl de gerecht die naar buiten was kwam donkey shot weer tot bewist zijn en riep klagend stanchopanza slaapt hij het mocht wat slapen bromde de schildknaap ik kwam uit dat ik sniep al de duivels uit de hel zijn los en hebben deze nacht een aanval op mij arme, ongelukkige kero gedaan nee, geef ik gister uvriend antwoorden donkey shot we zijn in een betoverd slot want weet, toen ik op mijn bed lag de kreunen kwam onvoorzins zonder dat ik wist waarvan daan een hand die zeker aan de arm van een ontzettende reust vast zat een zo geduchte slag op mijn kinderbakken toe dat mijn aangezicht ter stond één bloed was en ik bijna mijn kennis verloor toen stampte en beukte de reust mij met handen en voeten en ik maak daaruit op dat hij in alle gruwelijks en metogeloos monster en wangedrocht moet wezen ik heb er nog erger van gelust sesanchopanza mij hebben vier of vijfhonderd moeren zo erbarblijk onder handen genomen dat de portie slaag waarop ons gisteren daar als honing en zoete koek bij was oh we oh we ik ben geen donendridder en toch krijg ik van alle ongeluk dat ons overkomt altijd dubbel en dwars mijn part dus hebben ze u ook geboelesteerd vriend, hoeg de ridder mee leidig bond en blauw geslagen hebben ze me antwoorden sesanchopanza op grimmige toon geen lid aan mijn lijf dat niet zeer doet wees mijn bedaard vriend trouwste donkischot zoals hem van Fira Brabrijden die in een minuut tijd alle pijnen en smarten wegneemt hier werd een gesprek door de gericht die naar afgebroken die met licht kwam om de vermeende doden nader te bezichtigen het trat voor het bed en was zeer verwondigd toen hij onze helden daar bedaard hoorde praten donkischot lag nog wel altijd op de rug en kon zich van pijn en pleisters niet bewegen maar toch scherde hij zo goed bij kennis als de beste hij liet het licht van zijn lamp op hem vallen en vroeg deelnemend nu, hoe gaat het met je goede vriend ik zou toch wat beleefde spreken antwoorden donkischot op hoge toon spreekt bedolende ridders met je en jij aan lompe vlegel toen de ambtenaar zich door iemand van zulke jammerlijk uitzicht zobaars behandeld zag werd hij driftig nam de lamp en weerp hem donkischot met zoveel geweld naar het hoofd horen vervolgens liet hij hem in de donkere lichen en ging brommend en pruttelend heen hij sprak sanctio panza als dat geen lompig is dan laat ik me hangen die gooit iemand met de dingen naar de kop als of het maar een aardigheid was ja, ja, grunde donkischot wie in zijn hoofd bitter zeer deed maar sta op sanctio laat-ie door de brugdvocht van dit slot wat olie, azzijn, zout en rosmarijn en breng mij dat alles hier om er de kostelijke balsum uit te bereiden die spoedig al onze pijnen verzacht is al sanctio stond op niet tegenstaande al zijn ledermate geradbraakt scheden hing hij al tastend naar de kamer van de waard en ontmoette onderweg de gerecht dina die voor de duur stond te luisteren wie ook zijnmord bezorg ons een weinig olie azzijn, zout en rosmarijn om de beste dolende ridder die de aarde gedragen heeft van zijn leiden te bevrijden en van de dood te redden hij ligt zwaar gekwet door de hand van een betoverde moor op zijn bed de gerecht dina hield sanctio panza nu hij zo sprak voor stapel gek daar de mooi genuegde reeds begon te lichten riep hij de herbergier en zij die de knap het verlangde te geven de waard deed dat bereidwillig en sanctio bracht alles aan zijn hier die van pijn lachte crimpen hoeft met beide handen vasthield hij nam de verschillende stoffen mengde ze duchtig door elkaar en kookte ze toen op een comfort dat men hem brengen moest tot hij dacht dat alles goed gaar was hierop verlangde hij een fles toch toen die in de herberg niet te vinden was vergenoegde hij zich met een oude blikke odekan gode drank daarin en zegende hem nu draalde hij niet om van de kracht van dit kook op zichzelf te proef te nemen wel bij kans de helft van nauwelijks had hij het mengel moest binnen of hij begon schrikbaarend over te geven de inspanning de angst en het groeilijke braken brachten hem geducht aan het zweten en hij verzog dat men hem goed toedecken en alleen laten mocht men voldeed aan zijn verlangen en donky shot viel nu in een zachte slaap die wel ruim 3 uren aanhield bij zijn ontwaken voelde hij zich merkbaar verlicht en deden zijn wonden en buiden hem bijna geen pijn meer hij achter zichzelf dus weer ten volle hersteld kwam tot de vaste overtuiging dat hij werkelijk de wonderbalsem van de toven naar vira bra ontdekt had en leefde in de hoop dat hij in het bezit van dit middel in het vervolg alle kampen twee strijden en gevechten hoe gevaarlijk die ook schijnen mochten heel onbezorgd tegemoet kon gaan zodra Sanjopansa zijn hier zoveel beter zag verzocht hij dringend om meer van de drank te mogen opdrinken de ridder, altijd grootboedig stond hem dat toe en Sanjopansa pakte de blik in kan met beide handen, dronk met volle teugen en liet er geen enkel droppeltje in maar of nu de schildknap een minder gevoelige maag had aan zijn meester of, om wat andere reden ook genoeg de drank kwam hem zo bitter slecht dat de arme sukkel ieder ogenblik dacht te moeten sterven in zijn benauwdheid gewenste hij de spitspoef die hem dat gegeven had ja, hij betoonde zelfs grote lust om zijn eigen meester voor zijn welgemene bedoeling eens daner af te ranzelen donkie jod zorgt hem echter te trouwsten en tot bedaren te brengen hoor Sanjo, zei hij ik geloof dat de schuld alleen daar aan ligt dat hij nog niet tot ridder zijn geslagen de drank kan alleen maar een ridder helpen wat drommel als jij dat wist heer, waarom gaat jij mij die dan? schilder Sanjopansa in zijn benauwdheid voordat ook je zot antwoorden kon begon het browser te werken en had bij Sanjopansa niet minder hevige braking ten gevolge dan bij zijn meester daarbij geraakte hij in het zweet lag onrustig op zijn leger te woelen en kermde en jammerde op er barmelijke manier 2 uur lang was hij doodziek toen die aanval voorbij was voelde hij zich niet zowel enkrachtig als zijn heer maar zo flauw, slap en ellendig toen hij zich nauwelijks op de been kon houden non-cujote die zich aan de toestand van zijn schildknaap straks weinig gelegen liggen hij zelf was nagenocht weer hersteld en de balsum vervulde hem met zok en helder moed dat hij vuuriger dan ooit na nieuwe avonturen haakte hij ging in de stal zadelde en tuigde met eigen handen rokinanten maakte ook het groutje tot de reis gereed en trad toen weer in huis om zijn schildknaap bij het aankleden te helpen met veel moeite en getop kreeg hij hem wakker en hielp hem op de benen toen dit beredderd was pakte hij uit de eerste de Westenhoek een stak op om tot land te dienen klomte paard en riep met luiderstemmen de herbergier om afscheid van hem te nemen heers, Lotvoort sprak hij je hebt mij vele en belangrijke diensten bewezen en mij daardoor tot dank verplicht en dien ooit iemand, hij zij Riddorov knecht onrecht wil aandoen, roep mij dan en ik wil u vreken zo echter een of ander overmoedige u reed schade of schande heeft aangedaan noem mij zijn naam en zijn misdaad en bij mijn Riddereer zei het gezwooren dat ik niet ruste zal al volgens ik u voldoening heb verschafd mijn beste heer Ridder antwoordde de waarde doodbedaard hoe gestrengheid behoefte de moeite niet te nemen, zich voor mij met veraakneming te belasten en mij zelf wel recht te verschaffen wel echter moet jij zo goed zijn uw gelachte betalen voor nachtlosies en voer voor uw dieren en het is daarom dat ik u met alle beleefdheid verzoek wat schreeuwde donkischot het was dus een ellendige herber waarin ik over nacht heb een herber, ja antwoordde de waard toch niet een ellendige, maar een zeer voorname wel nu dan moet ik u bekennen dat ik in betaling verkeerd heb antwoordde donkischot voor het overige zult jij maar best doen niet op betaling van het gelachte rekenen want nog nooit heb ik gehoord of in de boeken gelezen dat een dolendridder ooit in enige herber ook maar een penning betaald heeft dat gaat mij niet zaan riep de waard driftig betaal uw beschuld en leutert me niet met die mallen ridderschap om de oren of ik zal weten wat me te doen staat zotte kerel een ellendige schoelje en schobbejak scheelde donkischot geen gemeenste van alle herbergeers verstoud je niet je onbeschaamde kaken weer open te doen en maak plaats als ik je niet onder de hoeven van mijn strijdhengst tot guzulementen zal trappen en met deze woorden velden de ridder zijn lands gaf rokinante de sporen en holde voort zonder dat iemand hem dors tegenhouden reeds was hij buiten het gezicht en had nog niet eens omgekeken dat hij zijn trouwe schildknaap hem gevoort was de op die manier gefopt de waard kwam nu als een brullende bier op Sancho Pansa aanschieten en verlangde dat die hem instaan zou voor de kosten devertering door Sancho van zijn kant antwoorde heel bedaard dat als hij meester niet afdokken wou hij voor zijn part daar nog veel minder lust te voelen hij was de schildknaap en wapendrager eens dolende ridder en moest in alle dingen het door luchtig de waard niet zich nog dans met deze verklaring vol strek niet paren hij werd boos begon op sympathisch spelen en dreigde Sancho dat hij zich als dan zou laten betalen op een manier die deze zeker bijsterwijner bevallen zou Sancho eventueel hield voet bij stuk en verklaarde dat hij zelfs niet de tiende part van de helft van een kwartpenning betalen zou nu wou echter het ongeluk dat juist die morgen Sanchovia en vier wevers uit Seville in de herbergen uurtje waren komen pleisteren het waren vrolijke jolige lustige lui die dus veel van hun grap hielden en dat nu ook ter stond op Sancho Pan zou aanvieden en hem onder groot gejuich van zijn ezel trokken een hunner liep in huis om daar een beddelaken te halen de overigen pakte de arme schildknaap leerde hem op het beddelaken en begon hem in de hoogte te gooien zoals een oud wijf doet als de pannenkoek in de pan het onderspoven wipt. Hoe harder de stuk oschilden des te hoger vloog hij in de lucht op en des te groter was de pret de arme Sancho meende stelligend vast dat hij onder een troep boze duifers was gevallen die hem tot kaatspouw gebruikten in tussen was Don Quixote nog niet zover dat het brullen van zijn geplaar deknert niet zijn oor kon bereiken hij hield dus stil luisterde scherp toe en geloofde hij reed dat de nieuw avontuur in aantocht was totdat hij zich uiteindelijk overtuigde dat het de huidende stem van zijn schildknaap was die hij hoorde er stond weerpij zijn paard om keerde in strompelende traf naar de herberg terug en reed daar hij de hofpoort gesloten vond rondom het huis om ergens een ingang te vinden daarbij bemerkte hij wat schandelijk speel daar met zijn schildknaap gedreven werd en dit gezicht bracht hem in de grimmigste woede hij zag Sancho Panza in de lucht op en neervliegen als een baal die een knap opgooit en weer opvangt en zou zeker om dit zondelingen schouwspel hebben moeten lachen indien de gramschap van zulke mishandeling van zijn dinaar niet zo sterk was geweest daar hij echter niet tegenstaande al zijn zoeken geen ingang ontdekte bepoefde hij van zijn paard op de rand van de muur te klimmen eventueel was hij nog altijd zo zwak dat hij zijn lange benen nauwelijks bewegen kon en dus kon hij zijn woede valliskouden dan door een stroom van scheldwoorden en verwensingen over de herbergier en zijn gasten uit te storten deze diete daarom echter de arme Sancho niet los en beantwoorde elk nieuw schimpwoord dat Don Quixote tegen hen uitbraakte met schaterend gelach eindelijk toen hun armen zo moe en lam waren dat zij die niet meer opheffen konden, gaven zij de grap op en lieten Sancho Panza vrij ze brachten hem bij zijn ezel hielpen hem daarop, pakten hem in zijn mantel en joegen hem zo de poort uit zeer tevreden dat hij met een blau oog was afgekomen reed de schildknaad weg en was zelfs vrij wat trots dat hij toch zijn wil doorgezet en er waard geen penning betaald had de armen drommel bemerkte later eerst dat de slimme herbergier zijn knapsak in beslag gehouden en daardoor de kosten van het gelach dubbel en dwars betaald gekregen had einde van half stuk 7 half stuk 8 van Don Quixote van Lamantia deze Librivox opname is vrij van auteursrechten, opname door Bartelieu Don Quixote van Lamantia doormi ik wel de servante Servedra in de bewerking van G.A. 