Art in the age of the internet
In de art van de toekomst, want volgens de toekomst was art de andere idee van Wagner om een betere wereld te creëren. In de art van de toekomst van Wagner stond art, wanneer zijn nobelintenties, geen impact op het publiek leven. Dat was 150 jaar geleden, als het er geen was, dan is het nu vanaf hieronder geen. Waarom is er een los van impact van art in onze society? Waarom is het dat de opera-huis, concert-huis, Nexus Institute, alle zorgen om een wereld van art te houden en het is een toffe voet. Ja, waarom? Waarom is art niet meer gevoeligd? Want, alstubel in de tijd van Nietzsche Maak, was dat een ander argument. Ze geloven allemaal dat art, of welke formel van art, een belangrijk ding is. Want art is geboren van een elite. Je kan dat niet denyen, het is gecreëerd door een elite. En het is uiteindelijk gevoeligd door een elite. En het heeft een verkeerde leven, die een hoopte in de eeuw van de internet vervolgd en gevolgd van je wereld, maar wat er gebeurt, waarom is het tragisch, is dat het de opzichte effect is. Zodat we nu in een situatie moeten zijn waar art echt vervolgd is, echt communicatie is, echt creëert nieuwe audience in een normaal manier, want de internet is een vreemde hoogte waarin de ideeën kunnen zien, kunnen horen, kunnen distributeren, maar het werkt niet zo goed. En het is heel tragisch en heel vervolgd, en ik denk dat dat het opeken van een hele conferentie zou zijn. Dat is een heel vreemde punt voor mij, want ik kijk naar bandcamp, waar alle banden hun muziek op de internet kunnen luisteren, in korea webtoons, je hebt vele miljoen kereen, en je subscribt naar webcomics, die zijn appreciëerd door meestal genoeg jaren, maar mensen van alle jaren. Het lijkt me dat er een ongelooflijkere vervolging van art wordt gecreëerd en distributerd online. Het kan niet zijn dat je het persoonlijk produceert, maar het is art. Het is een transformatie, het gaat in een ander richting, maar ik denk dat, hier, je organiseert een conferentie om de ring te maken, die een van de grote monumenten van wereld culturen is.  Het is echt, het zal heel moeilijk zijn om de ring in de volgende 100 jaar van welke artiest te creëren, iets zoals dat, je zou dat willen creëren in de volgende 100 jaar. Je zou het willen imagineren dat er een ander band is geboren, en dat er een ander type van ring is ook gecreëerd, in een manier om een beetje te opdaten op de jaren van 200 jaar die er zou zijn gebeurd. Ik ben niet heel pessimistisch over het, want ik denk dat het ring een heel, heel, heel complexe werk is. Het heeft veel muzikologische laagjes van een geweldige geniast. Het is niet alleen de ideeën dat we vandaag debaten over de karakters en zo, dat is echt geweldig. Het is de muziek, het is de manier waar het samen is. Het is een conversatief stuk van het begin tot het einde. Het is een geweldig conversatief stuk van 12 uur. Het is geweldig. Het is alle conversatie, alle mensen. Het is een geweldig creëren op de muziek niveau. Het grote deel van wat het zegt is in de muziek, in de orquestraal materiaal, niet in de woorden. Er zijn veel laagjes van communicatie met de oorlog of de luister. Het is interessant om ook gewoon te luisteren en te kijken, maar je kunt het van veel, veel, veel angelen proeven. Ik denk dat dit een heel geweldig geweldig werk is. Je zou hopen dat je deze regentie eigenlijk kunnen communiceren en een nieuwe volganger koopen. Maar dat is precies niet, maar de internet is heel interessant. Ik wil het met Ben aansluiten voor het plezier van dit moment. Dat is, ik denk dat je goed bent, er is populair muziek en populair cultuur die niet is. Er zijn genuine mensige emoties, populair muziek en film, bijvoorbeeld. En dus, met dat gezegd, ik denk dat Wagner wat je read was. In other words, in z'n oorlog, als hij zei dat art niet utilitair is, is het makkelijk om met hem te agree. Maar ik denk dat in z'n oorlog als empathie het basis van ethische actie en imaginatie het basis van empathie is. Dat is te zeggen, in z'n oorlog, Without the imagination, we could only picture sufferings that we ourselves have suffered.  And our compassion would be extremely limited, especially us upper, you know, middle-class bourgeois types who recently experienced the toothache, right? So I think that an art, it is art, precisely art at all its levels, that presents, that puts before people, een veel hogere ronde van menselijk geïnteresseerd dan ze zouden gatheren op hun eigen manier. Dus op het hoogste niveau zijn er de plaatsen van Shakespeare, van Wagner, van Verdi, op het middel- en hoogste niveau zijn er de novels van Dickens, daar is de cinema. En alle van deze dingen ontdekten de imaginering. En in zover als ze ontdekten de imaginering, zijn ze, pardon de expression, socially useful, want ze maken compassion waarschijnlijk mogelijk. Maar het is niet alleen dat Wagner zijn vergeten. Het is mogelijk, Rob, dat je in de premissie van jouw vraag vergeten. Ik ben niet echt gewend dat art vandaag minder belangrijk is dan het was in Wagner's tijd. Je stijgt de ring en ze komen. Ze komen voor veel jaar. Je zingt en ze komen. Waarom denk je... En we zijn bezocht. Het is niet alleen dat we komen, want... Wie zijn de dagen die komen? Ze zijn genoeg om een heel groot dorp te voelen. Maar in termen van de boekbedrijf, dat is mijn bedrijf, we hebben zoveel jonge mensen in boekbouwen gereden. Als we dachten dat de digitale boek winnaar was, dan niet. Je hebt paperboeken. De persoon die ijtunes vond twee jaar geleden in London, zei me dat het boekbusiness vandaag meer dan televisie en muziek is, ongeveer rock. Maar zelfs als dat figuur slecht is, is het nog steeds extraordinaire dat het boekbusiness bedrijf is. Mensen kijken serieus, niet alle mensen stupend. Het is extraordinaire. In het begin. Het was elitistisch te readen. Nog maar bourgeois kunnen doen, of bourgeois, of mensen die niet opgekeurd zijn. Maar vandaag wordt het minder en minder. Meer mensen readen over de social spectrum. Het is extraordinaire om in de subway te zitten. Even in de tijden van iphone. Je hebt mensen die constant paperboeken, aeroplans, alle soorten boeken. Soms niet zo highbrouw, en soms echt extraordinaire boeken. Kijk, de boeken zie je al over de wereld. En Umberto Eco, toen ik hij interviewde voor de Parijsreview, zei ik me dit. I don't think I told him, I said do you think culture is dying? He said, not at all. 