Majoor Frans | A. L. G. Bosboom-Toussaint | Literary Fiction | Talking Book | Dutch | 5/8
Opname deel 14 van Major Frans. Dit is een LibriVox opname. Alle LibriVox opname behoort tot het publieke domein. Voor meer informatie of om je aan te melden als vrouw Willegrig, ga naar LibriVox.org. Opname door Anna Simon. Daar ik ook behoefte gevoelde aan frisse lucht en de lust tot schrijven mij voor het oogelijk vergaan was, besloten ik mijn biljet aan Overberg zelf naar de privus te brengen, indien het bleek dat er zodanige inrichting op het dorp bestond. Beneden vond ik de generaal ook gered om uit te gaan, en op mijn vraag waar men hier de brieven bezorgde, boot hij mij aan met meer op te wandelen. Het ging de recht te brede laan door, en we bereikten de straatweg die door het dorp liep. Aan een van de eerste huizen bevond zich de brievenbus voor het hulpkantoor, dat door één der functionaren ze van de gemeente werd geadministreerd. Von Zwänke moest er zelf heen, want hij had een brieft te bezorgen. Ook aan Overberg denk ik, die hij liefst aan de opmerksamheid van Francis aan trok, zoals hij mij zeiden. Hij hoopte daarbij een pakket te vinden, dat hij zelf moest afhalen, en dat het werkelijk werd overhandigd. Maar het scheel niet aan zijn verwachting te beantwoorden, want toen hij het met zekere zenuwachtige haast had geopend, stak hij het met een beweging van verdriet en teleurstelling in zijn zak en zucht de diep. Bij het terugwandelen, meende hij zich daarover enigszins te moeten verklaren, en deed mij verstaan dat het onnodig was er met de Francis over te spreken. Ik heb zo mijn eigenen zaken die buiten haar moeten omgaan, want ze zouden toch niets van begrijpen, en dat denk ik niet met mij eens zijn. En nu ga hij haar redskent in haar eigen naardigheden, zult hij het natuurlijk vinden, dat ik liefst discussies met haar vermijd. Op mijn leeftijd, en als men de rust liefst heeft, gij verstaat mij? Heel goed, maar Francis is toch te verstandig om altijd zo door te draven. Ja, ze heeft gezond verstand, dat is waar, maar als zij een opvatting heeft en haar grand chevaille de bataille besteigt, dan heb jij zelf gezien hoe zij erop voortholt door dick en dun, zonder na te denken wie ze ermee kwest of bespad.  Het is toch heel natuurlijk dat de kapitein die zijn hele positie aan mij dankt, enige attenties voor mij heeft, en geeft gehoord hoe afrecht zij dat opneemt. Zo is het met alles. In plaats van mij dank te weten, dat ik mij om haar aan het willen in deze woestijn heb gereterreerd, doet zij niets om me hier het leven draagelijk te maken. Ik heb me vrienden genoeg die je graag nog in z'n dag wilde komen passeren, maar Fruele Mardin schrikt ze allen af sinds de kapitein hier is. Ze is zeker bang dat hij zich vergrijpen zal tegen de goede toon. Er was iets pijnlijks in de machteloze bitterheid van die grijzaard, maar wekte hij mij mee te leiden, mijn achting won hij niet. Ik voelde te zeer waar het haperde en hoe zijn voorstelling juistheid miste. Lever dan met zijn klachten over Francis in te stemmen, beproefde ik een afleiding te maken. De werven ligt toch in een heerlijke streek oom. Dat geef ik u toe. En het is vormaal eens een mooie possessie geweest, maar als men niet eigenlijk zin heeft voor het land leven en van alle jachtvermaak moet afzien, zoals ik, de winter en zomer blijven moet en geen rijtig kan houden, dan is men tot het uiterste isolement gedoemd. Het dorp zelf biedt niet de minste ressources, te voet kan men niet in de stad komen en de omliggende plaatsen zijn alle veel te ver verwijderd om er enige conversatie mee te houden. Daarbij met Francis en in mijn veranderde positie zal het ook niet best gaan. Om naar waarheid te zeggen oom, verwondert het mij enigszins dat hij u niet van het oude kasteel ondoet, sinds hij toch geen smaak vindt in het land leven en de gelegenheid mist om partij te trekken van de gronden. Voor het laatste beste jongen moet mijn geld hebben, veel geld, waarom hij al dit heeft ontbroken en wat het eerste betreft, dat zou ik graag willen, want ik kan beter en goedkoper wonen in de een of andere kleine stad. Maar er zijn voor mij ontsachelijke bezware verbonden aan de verkoop van dit goed. Ik zou er een enorme zon voor moeten vragen, omdat het onder ons gezicht nogal bezwaard is en niemand kon er veel voor geven daar ik door allerlei tegenspoeten bezitting en deelijkheid moet verbrokkelen.  Iemand die een kasteel koopt met zijn heerlijke rechten wil tegelijk bezitten worden van de bossen, van de omliggende gronden en ik ben daarvan niet meer de eigenaar. Mogelijks zou iemand die in de nabijheid zijn eigen domme had er nog wat toekomen kunnen om u bijzonder voordelige condities toe te staan. Hm, gezicht haar zo wat. Mijn schoonzuster heeft enige jaren geleden het grote buitengoed aangekocht, de Runeberg genaamd, vlakbij de uiterste grens gelegen van het geen inzetmijnen was. En ze heeft me toen een dergelijk voorstel laten doen dat ik verworpen heb uit familiehaat, uit zucht om haar te contrariëren en allermeest omdat ik het denkbeeld niet verdragen kon voor haar, juist voor haar plaats te moeten maken. Dat was waar eens nu wat anders uit de weg geruimd. Ja, goddank, maar gewet niet wat ik van die nabuurschap geleden heb, hoewel hij zelf zich nooit op haar landgoed heeft vertoont. Maar ze had haar handlangers die al rast begonnen met twist te zoeken over de rechte grensscheiding. Er ontstond een proces uit om het bezit van een handbreed land waar we geen van beide iets aan hebben, dat mij duizenden heeft gekost. Het spreekt vanzelf dat zij het won, de slimme feaks, en toen het eens uitgemaakt was begon zijn nieuwe chicanes te maken en betwist de mijtrecht van overtocht over een brugtje dat tot grokje land in kwestiappen hoort tot algemeen nut en gebruik, maar door haar uitsluitend eigendom van de Runeberg werd ondermijnd. Opnieuw moest er met procureurs en advocaaten gebesoniëerd worden, maar tot het proces kwam het dit maar niet, daar ik al te zeer geplunderd was om het tegen haar vol te houden. Maar weer behild zij het veld en al wat hier rondom de erver woont heeft er de last van, want we moeten nu een verre omweg maken om te bereiken wat vroeger door die brugtje naar bij lag. Zo is het met alles gegaan en ze heeft in alles gezegervierd. O, dat wijf, dat is de kanker die mijn leven heeft verteerd.  Maar indien zich nu iemand opdeed die haar recht had verkregen op de aangrenzende bezittingen, je gemeent op de Runeberg, dat zou haar erf genaan moeten zijn, hebt gereden om te denken dat deze lust zou hebben het kasteel met zijn toe behoren zoveel en zo weinig als het nog is onder de hand van mij te kopen, volgt generaal, en haar kam leven en gloed in zijn doffe ogen toen haar die vraag deed. Overberg, die wist dat ik hierheen ging, heeft me opgedragen u te verwittigen dat er weldraag gelegenheid zal zijn om de werven op het volledeligst over te doen. Over te doen? Dus onder Hans, zoals met de poederij, dat er ook voor mij heeft bereid, want op redenen kan er van publieke verkoop geen kwestie zijn. Dat meent Overberg ook, of je het eerst zou kunnen besluiten. Ik? Wel, van Ganserharten, maar Francis, dat is wat anders. Ze hecht aan het oude rattenest, aan familietradities, aan de hemel weet wat, tot zelfs aan de heerlijke rechten, die God beter het in niets meer bestaan dan de titel, en waarvan zij zich nog heel wat voorstelt. Ze heeft zich in het hoofd gezet eenmaal vrijvrouwen van de werven te zijn en het is haar illusie die lelijke oude carvajen nog weer in zijn goed aanzien te geven. Dat is toch zo'n kwaad voornemen, niet? Nee, maar ze heeft nooit goed gevonden het enige middel aan te grepen om tot dat te voortuin te komen waardoor ze dat ideaal zou kunnen verheurezelen. Ze heeft in de tijd maar te kiezen gehad uit menige goede partij, maar ze heeft al die kansen lichtzinnig verachteloosd. Nu, bij de afzondering waarin we leven, zal er wel niets van een huwelijk komen. En toch obstineert ze zich om de toekomstige ruïne met beide handen over een schat in verborgen lag. Maar gij zeid in mezelf heren meester van het kasteel en net haar toestemming niet te vragen. Rechtens niet, dat is waar, maar er zou geen huis met haar te houden zijn, zo ik dat deed. Daarbij, ze heeft wel recht om erin gekend te worden. Ziet geen neef, toen ze meer dan jaren was geworden moest ik er voor uitkomen dat een goed deel van haar moederlijk vermogen nog bij het leven van haar ouders als tot niets was gereduceerd. Zodat er geen huwelijk was gebeld niet.  Sir Joan Mordan hield van een schitterende leefwijze en had zijn huis ingericht op Engelse voet, zonder Engels geld, want hij was maar een tweede zoon en zijn benchoen als marineofficier was niet toerijkend. Even voor zijn dood echter was er een oud oom gestorven die aan Francis voor haar naam een niet-onaanzienlijk legade toegekent. Waren ze een zoon geweest dan zou de gehele schitterende fortuin van de oude baronet met landgoeden onder de ponde sterling al wat ze kregen. Eer mijn schoonzoon nog tijd had gehaald om over dat geld te beschikken stiervij aan hem behoorten. Ik werd voogd, maar de toeziende voogd die er zich opscheen te zetten om mij lastig te maken nam een procureur in de arm die met de code in de hand mijn verplichte om alles wat Francis toekwam van een legaat zowel als van een niet veel beduidende ouderlijke nadatenschap op het grootboek te plaatsen. Een zekere, dat wil ik wel toegeven van de plaatsing voor onze tijd. Ik genoot de rente voor de opvoeding aan het onderhoud mijn kleindochter die meer dan dat kostte, omdat zij de caprice had de gehele stoetbediening van het huis haar zwaarders zijn stal en equipage aan te houden en ik, die met haar leven moest te zwak een voogd was om de 17-jarige iets te weigeren wat zij met zulke vastheid van wild doorzetten. Eindelijk bij haar een meerejarigheid en toen het mij door al haar tegenspoed zeer slecht gegaan was reduceerden wij onze huishouding naar mijn rang en positie zoals vanzelf spreekt. Maar een allernoot lottig samentreffen van omstandigheden maakte het nodig dat ik opeens over een grote schoen geldskoen beschikken om een gapende woonde te dekken die openlijk blootgelegd ongeluk in schanden zou hebben verkeerd en mijn verplicht zou hebben reeds toen mijn ontslag te nemen. Frans is heftig en eigenzinnig, dat is waar maar ze heeft een groot moedig karakter en een liefderrijk hart verleidende. Zijzelf boopt mij aan hoeveel nodig mocht zijn van haar vermogen los te maken om de dreigende ram te voorkomen. Ik moest aannemen ik kon niet anders maar ik nam aan als een voorschot als een schuld die ik eenmaal hoopt te voldoen waarvoor ik haar bij mijn overlijde het bezit van de werven toe kende.  Maar, zij is immer zo enig klein kind vocht het dan niet vanzelf? Of, ik ben gehoord te hebben dat je een zoon hebt gehad generaal is die gehuild en heeft die kinderen? Mijn zoon is dood prachtig generaal uit, met haperende stem hij is nooit getrouwd geweest daar ik van weet hij heeft al dan nooit mijn toestemming tot een huwelijk gevraagd nog verkregen en zo hij kinderen heeft nagelaten zijn het pasdaarts niet standaat Waarom dan die voorzorg best de oom? Verschomen de vraag die wel echt onbescheiden is maar het belangstelling in Francis wordt gedaan Juist om de schuld die ik aan haar heb voor de werven haar borgen is na mijn dood zullen mijn schuldeisers het kasteel niet kunnen verkopen zonder dat ze met Francis te rekenen hebben Ziet daar waarop Tante Sophie zelf zeker niet had gerekenend de straf die zij van zwänken toedacht zou dus eigenlijk op Francis worden toegepast Ik heb begrijpt dus wel ging de generaal voort daar ik zweeg dat ik bij mijn leven het kasteel niet verkopen kan zonder haar toestemming tenzij ik begon met dat geld toch te geven moest zou de gehele verkoop mij niet veel baten De jammerlijke egoist zag haar dus niet tegenop zijn kleindochtig ganselijk te beroven als zij zelf maar in die plundering willen toestemmen Welk een man en dit alles onder fijne vormen en een bonomi waarvan de scherp zinnigste dupe moest zijn was het wonder dat Francis zo weinig minnageman had voor de vormen daar zij veel te helder zag om niet te weten wat er onder kon schuilen en draagt Overberg en is van die overeenkomst tussen Francis en u Vroeg ik nee, er waren redenen waarom ik bij die gelegenheid iemand anders gebruikte mijn testament ligt bij een notaris te arnen maar vrees jij niet dat uw kleindochter bedroogers al uitkomt bij uw overlijden sinds jij mij beneden deed dat het kasteel bovendien nogal bezwaard is wat zal ik u zeggen onze noodproject wet en ik heb altijd nog hoop mij een voortuin te reduceren eer het zover komt zijn voortuin te reduceren op zijn leeftijd waarmee dacht een man dat te doen voeg mezelf af maar ik herinnerde mij het pakket ik had even een blik op de inhoud kunnen werpen het schelen lijsten loten, vermoedelijk van een buitenlandse loterij als de ongelukkige daarop zijn hoop bouwden en daarvoor de weinige hulpmiddelen feil had die hem nog ten dienste stonden dan was het toch wel ver met hem gekomen dan was het niet eens meer slim beleid dan was hij tot idiotisme gezonken neef sprak hij op eenmaal met levendigheid of hij een lumineuze inval kreeg als het waar is dat overberg met mij over de verkoop van het kasteel we onderhandelen zou het niet kwaad zijn zo gij Francis eens op het chapiet gebracht en haar polstoel zij rover dacht het komt mij voor dat gij wel enige invloed had op haar er zou er een heel eind gevoorderd zijn zo gij haar wist te bewegen om van het idee fix af te zien ik beloof het u om dat ik met Francis spreken zal over de zaak gij kunt nog als argument aanvoeren dat het gezelschap van de kapitein mij minder noodzakelijk zou zijn als ik eens in een plaats gevestigd was waar ik wat conversatie had gelukkig behoeft ik niet te antwoorden we waren bij het huis de bell luiden voor het tweede ombeid de kapitein zelf kwam ons gull hartig tegemoet Francis was nog niet terug de gebruikte lunchen zonder haar eerst bij het diner verscheen ze weer ze was gekleed in een grijze japon even in vouden van fatsoen als van kleurg maar die haar keurig zat haar elegante taille kwam er goed door uit en ze doog een smal linnenboortje het verkleurde schaaltje was vervangen door een zwart fluïde lint het haar, ook, was met zekere zorg opgemaakt het was of zij mij stilswijgend wilde te kennen geven dat mooie oorfrans voor Francis Mardon het plaats gemaakt al was het maar tijdelijk mij gaf het enige waarwoord in van Triomphe of ik de slag van Nieuwpoort had gewonnen en nooit Willem heeft een dames toilet mij met zoveel stille verrukking gezield als het echt vrouwelijke grijze kleetje en dat simpele boortje van Francis maar was het in de bewustheid deze belangrijke concessie of uit enige andere oorzaak deed ik niet door gonden het is geen of zij nu ook de vrije luchtige manieren van Major Frans had afgelegd en iets van haar vroegere onbevangenheid miste althans tegenover mij ze was stil en in zichzelf gekeerd viel niet uit tegen de kapitein die haar met honden deemoed naar haar ogen zag en betoonde zelfs zeker een meewarige goedwilligheid de eerste generaal die echter wat strak en distrep bleef en alleen met zijn gewone verfeindig gulzigheid het enkele fijne schoudeltjes savoreerde dat dit maar op tafel kwam het was zeker tussen Francis en de kapitein tot een warbeschorsing gekomen waarbij de preliminaren voor de vrede waren gesteld aanvangelijk was haar eisteld vereenvoudiging voldaan we teerde heden op de resterende vlees van de vorige dag met een voldoende alternatie en een extraatje voor de generaal die geen aanmerking maakte toen de fijne wijn achterbleef maar zich nu op de kwantiteit vreekte en met meestalijke gemakkelijkheid voor zo'n bleek en schraald personage een paar flessen naar binnen sloeg zonder dat men het hem aanzag zo'n stille taaie opeetig die niet eens de Francis had van zijn laag ondereugd, zoals de kapitein die ergover uitkwam dat hij geen hoger genot kende de tafel genot dat hij voor zijn buik leefde de afkeer in die tot welging steeg als ik dacht aan ons gesprek op de wandeling de gelegenheid om een afzonderlijk woordje met Francis te wisselen werd mij aan tafel niet geschonken en toch had ik behoefte haar iets te zeggen van de indruk die haar liefd toilet op mij maakte wat tegenover een andere vrouw een pertinentie zou zijn want een compliment te maken over haar kleding op een bepaalde dag is in weze bewijs dat men een uitzondering constateert maar tegenover Francis die zelf haar gewone achterloosheid op dit punt had herkend kortwijzie kon het wel gevallen zich uit zonder gevaar toen ze opstond generde ik mij ook niet tegenover de oude heren wijgde de sigaar en volgde haar onverweld naar het saloon maar ook de kapitein was gevolgd en nu over een stoel leunende voeg hij ook moedig wat zegt mijn major nu? heb ik geen pluimpje verdiend? wel zeker ga zet een antwoord maar haar gelaad betrok ik vat er waarom hij lieve kapitein nam ik de vrijheid tot deze te zeggen begrijpt geniet hoe zeer het mij niet ergerd dat hij er altijd met die gehate bijna aanspreekt zit geniet hoe zeer zij een freule mordant is van haar elegante chaussure af tot de toppe der fijne vingeren toe als zij zichzelf er wil zijn ach ik ben ook een domkop om daar niet beter op te letten maar het is waar het wat gezegd jonger excuzieer freule de gewoonte de ingeroesde gewoonte geij en ik moeten met onze gewoonte breken kapitein toch met nadruk want we zijn op de verkeerde weg is het niet zo jonger? excuzieer maar freule dat ik u dit niet kan toestemmen reeds de erkenning daarvan is een stap vooruit en na haar toegaan de fluister ik haar in mag ik u geluk wensen met uw gracieuze metemofozen geluk wensen? nee, her nam zij ras en zacht want er voel me niet thuis in mijzelf en in gener ligt het geluk niet mag ik een woortje spreken eerder freule met de jonger philosopheren gaat viel de kapitein in als de generaal erbij is kunnen we er niet over praten hoe denk de freule over het vieren van de verjaardag ik heb me voorgesteld dat het dit mal eens recht luisterrijk zou zijn maar als ik hoor van een verkeerde weg en wou veranderingen en zulke snor dan word ik haar eens bang dat mijn plannetje in duigen zou vallen een plannetje? een verjaardag? wie is er een jaarig? voor Franse zinverstrooiing wel, de generaal, over morgen hij wordt 76 en ik dacht zo de freule zal dat aardig vinden al hadden mijn preparatieven al zo weinig succes dat oh zo, dat was het dus juist dat en als de jonger blijft hebben wij tenminste één gast meer ga nu eens hemels naam uw gang Wolf groot papa moet geverteerd worden daar heb je gelijk in, maar nu poets ik hem, dat spreekt vanzelf op zijn rol van opgeruimd en tot zijn eer zeg ik het, hij bleef ook niet langer aarzelen of om ons heen draaien toen hij eens carte blanche had voor de feestviering maar schoof zorgvuldig de portprisé achter zich toe om ons van de eetzaal te isoleren ik trok een lange taboret naar maar toe en ging tegenover Franse zitten die het hoofd op de kanapelied rustte in diepe zwaar moedigheid gewild niet van geluk horen Franse is geklaagd van genen sprak ik zacht, dat grieft mij het was me waarlijk niet te doen om u somber en omstand te zien is het u dan niet ernst zo groot een dwang om u te tonen wat ge inderdaad zei een vrouw, een beminnelijke vrouw ik weet niet wat ge beminnelijk zijn mij gezien kunt jonger van Zonshoven want ik voel mij stijf en gedwongen en dat is zeker niet de conditie om te behagen ik merk ook wel, dat ga je u daar niet op toe legt wat misdaad heb ik gepleegd Francis, dat ik opeens jonger van Zonshoven voor u geworden ben en het gemeenschame Leo verbeurt hem het ene hangt samen met het andere als ik uw gruwweg Leo noem dan verval ik al heel licht op mijn gewone wijze van zijn en ik ben niet zeker dat er dan niet eens een uitval volgt die in een plaatsieke luim Francis gewild het mij doen berouwen dat wij Major Frans op de achtergrond hebben gezet nee, dat is met een intentie niet want ik geef toe dat hij daar blijven moet alleen ben ik niet zeker dat hij niet telkens je op de voorgrond zal komen want ik moet u ronduit zeggen Leo kostschool manier heb ik nooit kunnen aannemen maar hoe komt het in u op dat ik die van u zou wachten of eisen oneindig liever Major Frans in zijn ruwe oorspronkelijkheid onder privilege van hem twee maatdaag zonder management de waarheid te zeggen, viel ze in maar zonder de glimlach die de schert stemperde zelfs dat als het niet anders zijn kon zou nog gezonder zijn voor geest en gemoed van beide partijen dan de damkring van aanstelling namaak en gekoof feiten huigelaree van datgene wat mijn kostschool manieren noemt dat is gezegend dat hij dit zo in ziet Leo, viel ze in gelukkig weer naar oude gemeenschame toon want al wilde ik het proeven ik zou het toch niet kunnen volhouden het strijdt te zeer met mijn natuur ik ben geen poesje zoals die allerliefste nuffjes die zo glad en zo fijn voor de dag komen niet dan veel bepoortjes toonen kopjes geven en zoetelijk strelen maar die boos aardig en val zijn en die de nagels uitslaan als meneer dat het minst verwacht ik ben ook geen slanke hazenwind die zich tot kunstenslaat africhten en voor iedereen opzit ik ben een eerlijke, trouwe wachthond die luid kan blaffen maar die, ze zwegen in zekere verwarring verlegen hoe de frazen te vertooien zonder zich in de strik te werken die gehechten zijn zijn meester moet er op volgen, frances anders komt de vergelijking niet uit nu goed al zijn meester gevonden heeft en daar ben ik gelukkig nog niet geloof je dat frances, voor ik haar zacht maar doordrinkend in de oog gezien zeker, zeer zeker het is zoals ik zeg en met vierheid weerp zet haar hoofd in de nek, onder een hoge bloos toch hield ze mijn blik niet uit toen zij voortging met al de heftigheid die uit inlijke strijd voortkwam ik wil geen meester erkennen leo nooit, nooit, geloof dat ik wil mijn vrijheid, mijn onafhankelijkheid bewaren ik moet het als geen meer van mij wist, zou het gaat eerst zijn om dat toe te stemmen laat mij dan van u weten wat er nodig is omdat met u eens te zijn, troon ik ja, ja, dat gezuld gezeker nu, niet hier, dus in dit vertrek duff en dompig, ik heb een gevoel van angst en beklemdheid of ik hier stikken zou ik moet de vrije lucht in en met het afweerend gebaar, toen ik haar wilde tegenhouden, was zij in een wip de kamer uit dat was mijn geluk, want ook als op het punt om wegsleept door mijn gevoel haar op mijn knieën te smaken mij tot haar heer en meester te verheffen en ik zou mogelijk duur geboed hebben voor die voorbarigheid als frances de luchting ging, was er voor mij geen reden om thuis te blijven mijn hoed en steeg langzaam het perron af in het onzekeren welke weg ik zou nemen toen Frits, die naast één der aloei fase stond te dromen, mij met een leuk gezicht vertelde dat de vreulen in de tuin was ik volgde die aanwijzing en trof haar op het punt om door de tuindeur weg te sluipen mag ik u vragen waar dat heen gaat genade gevrij vrouwen? sprak ik scherzend na de ruïne om de zon te zien ondergaan het is een heerlijke lente middag, heeft jonger van zonshoven lust om mee op te wandelen het was me hendeek de afspraak dat wij die samen zouden gaan zien wat gaan mijn arm? nog niet we hebben eerst nog een lastig eind weg en we moeten zien heen te komen door struik en hech door dik en dun, eerwij het mooie effende zandpad krijgen dat er heen leid maar dan kunnen we gezellig praten ze had gelijk in het eerst was het geen wandeling het was slechts een worstelling met allerlei hindernissen door de natuur gesteld en waar de hand des mensen zich niet verledigd had iets tegen te doen daar was een gemakkelijke weg naar de ruïne als men de voorpoort van het kasteel uit ging maar het was een wijde omweg en frances hield van recht een paar doel af te gaan ze hield even zeer van het strijden met bezware als zij van het gladden, gebaande pad zeker instructieve afkeer had ik plaagde haar met deze neiging die ze ook in het gewone leven toonde en kon maar niet weer houden haar te waarschuwen dat hier zeker de oorzaak lag waarom zij door vele, zo geheel verkeerd werd beoordeeld daar weet ik alles van, gaf ze dat ze niet meer aan het worden met een min achter het schouder ophalen maar daar is niets meer aan te verhelpen dat is een gevolg van mijn qua jongens natuur ik laat me nooit onder 1 lijntje brengen met anderen, daar kunt gestaat op maken tracheer cousin dat zou ik ook waarlijk niet verlangen gedwongenheid, waarbij uw levendigheid uw opgeruimdheid moest ondergaan zou u al heel slecht passen als jij mij maar vergunt zeker personage door de orde te roepen als hij in zijn onbesuistheid gij schijnt er aan te hechten zwaks hem met een zacht hoofdschudde aan die freule mordant maar we zullen zien daar hebben we nu het gemakkelijke zandpad en we kunnen rustig voortwandelen einde van opname deel 14 van major frans deze opname behoort tot publieke domein opname deel 15 van major frans dit is een liepefox opname alle liepefox opnames behoort tot publieke domein voor meer informatie of om je aan te melden als vrijwilligig ga naar librifox.org opname door Anna Simon zwijgend boten ik haar mijn arm die zijn nam terwijl ze aanving men zegt van mij dat mijn opvoeding verwaarloosd werd dat is in eigenlijk een zin niet waar ik ben gans niet in het wilde opgegooid men heeft zelfs zeer veel werk gemaakt van mijn vorming maar juist die leiding heeft mij ontbroken waarom ik de meeste behoefte had opgegooid als een jongen zoals je er iets gehoord hebt overleefde mijn moeder slechts weinige dagen mijn geboorte zeildans heeft geen schuld aan hetgemen tegen mij heeft gepleegd de zuster van rolf slachtoffer in een lage verleiding en ongehuurde moeder maar overigens een flinke eerlijke boerderen werd mij nemen haar kindje was gestorven en al wat er van moederlijke liefde in haar hartschool werd op mij overgebracht ook is zij mij bijgebleefd tot haar dood toen ik er iets geen kind meer was maar haar liefde was toch een andere dan zij aan haar eigen kind zou hebben betoond onze vrouwen uit de boeren stand plegen geen zwakke moeders te zijn en zij was dat voor mij ze gaf mij in alles mijn zin en haar argument voor die toegewindheid was altijd dat er geen mens in de wereld was als zij om mijn liefde hebben dat was overdrijving want groot papa die destijds met mijn vader hetzelfde huis bewoonde, hield van mij hoewel het mij al te waar was dat Sir John Martin zich al heel weinig om het kleine meisje bekommerde waarheid is dat hij een zoon gewenst had niet alleen te willen van zijn naam maar ook omdat daar aan zijn toekomstige voortuin hing hij had een zoon gehad even als ik Francis gedoopt op wiens bestaan grote verwachtingen waren gebouwd toch die slechts een half jaar leefde 12 maanden na dit verlies waarover mijn vader zich nooit heeft kunnen troosten werd hem die dochter geboren die door hem met zo weinig ingenomenheid werd begroet dat de moeder zelf er smartelijk door werd getroffen na alles wat ik later heb ondervonden moet ik onderstellen dat leedwezen over de grievende teleurstelling die zijn coolheid haar veroorzaakte de laatste levensuren mijn haar moeder heeft vergold zo niet haar dood heeft verhaast hoe dat ook zij Sir John Martin wilde niet van zijn kind weten totdat op zekere dag nurse die deze onverschilligheid niet uitstaan kon maar eens bij hem binnenbracht die heeft gezien welke een klook ferm kind ik was en hoe zeer het meisje uit in krachtheid en gezondheid won van het kwijnende jongske dat geen zeven maanden had kunnen leven waarachtig dat kon best een jongen zijn moet papa toen hebben uitgeroepen na het verhaal van Rolf die tegenwoordig was en van die dag af begon Sir John zich met mij bezig te houden dat wil zeggen aan mijn opvoeding een bijzondere richting te geven die hij mij gemaakt heeft wat ik nu ben zo niet tussen tredende personen en omstandigheden de uitwerking zijn er omgewonen opvoedingsmethode enigszins gewijzigd hadden onder pretext van hygiëne en engels gebruik liep mijn meid op mijn zevende jaar een ruim en gemakkelijk kostuum dragen dat nurse met minachting een jongenspak noemde maar dat bijzonder geschikt was om mij tot allerlei lichaamsoefeningen in staat te stellen toen ik even lopen kon kreeg ik al een meester in de gymnastiek ik werd gehard tegen hitte en koude ik werd gelast met de exercities te leren toen ik pas een kindergewer kon dragen hij verzuimde even min mijn les in het scherm te geven en dat ontbrak mij niet aan gelegenheid om mij in die nobelen kunst te oefenen daar alle jonge officieren die bij ons aan huis kwamen er plezier in vonden of dat uit complessants voor papa voorwende om zich met mij te meten in een wezenlijke of een gewaande triomp over hen werd mij door Sir John op het schitterends beloond ik mocht ieder mij naar invallen botvieren als het maar wilde, brutale jongensachtige caprices waren ik weet niet wanneer m'n begonnen is mij de bijnaam van de kleine major te geven nog zelfs waarom ik onderstelde dat de rol is geweest die dit heeft bedacht om mij bewijs te geven van zijn diepe verering en tegelijkom uit de onderscheiden van groot papa die toen tot de rang van major was geklommen maar ik weet wel dat papa's smaak vond in die benaming en niet nalied haar telkens te gebruiken en ik herinner mij nog zeer goed hoe ik verbaasd tond toen een officier denkelijk een nu-kam mij als vreule Francis aansprak ik weet wel dat ik het heel kwalijk opnam en een Engelse vloekuit ziet van ergenis die ik Sir John meer malen had horen bezigen ik weet ook dat papa mij toen van de grond tillde en mij lachende kusten het was de eerstemaal dat hij mij op die wijze zijn vaardelijke tederheid toonde was op mijn schuld dat ik dat grove woord achter en niet nalied er meer van dienaard te baat te nemen als ik mijn zin wilde hebben of enige kracht wilde leggen aan mijn uitdrukking er werd altijd over gelachen ik werd er voor gekust en toegejuicht hoe had het anders kunnen zijn het is zelfs te verhonderen dat de kwade gewoon ter unit vanbij gebleven is lang genoeg om u de waarheid te zeggen en nog ben ik niet zo heel zeker dat het niet in drift toch moet ik nurse de eer geven dat zij er op haar wijze tegen reageren dat vloeke zonde is want zodra ik enigszins de portee van dat woord Vatacom had zij mij daartegen een helzame afschrik ingeboezend maar mag papa dan zonde doen voeg ik oh voor heren is dat anders dan wil ik ook geen meisje zijn en dan volgde er doorgaans een gesprek waarbij de eerlijke vrouw op haar wijze morale predigte het eindigde altijd daarmee dat ik boos was geen heer te wezen en werkelijk heeft de spijt van maar een meisje te zijn daar vergold en de woede waarmee ik witte nedeldoekse jurkjes en sierlijke hoedjes vernieelde die nurse mij op zekere tijd eigenmachtig verdragen gaf bewees wel dat er al heel weinige meisjes aard in mij zat die schooler wel in france is ik ben er zeker van maar men heeft de natuur geweld aangedaan en dat is zo waar dat ik nooit anders dan een jongens speelgoed kreeg trommels, zweepen, soldaten en toen groep papa eens op het idee kwam om mij een pop te geven en vrouwen kwamen bij ons niet aan huis ik groeide op in de kring van grote mensen officieren, liefhebbers van de jacht en van paard rijden een oefening waarvan ik op mijn achste jaren al kon meepraten en van vrouwen merkte mij bij ons niets dan het dienstboonde en nurse toen de kwestie was van leren kreeg ik meestals aan huis en toen nurse zich niet langer in staat verklaarde het wilde, eigenzinnige onmanierelijke kinder en de meisjes en de meisjes eigenzinnige, onmanierelijke kind te regeren kreeg ik een governeur dat was een schander man die veel kennis bezat maar een laag karakter, een bruikbaar mens zoals men dat noemt en die zich ook werkelijk heeft laten gebruiken om mij af te richten op de rol die men mij wilde laten spelen in de mystificatie op grote schaal die men voor had het is me laten gebleken dat Sir John de dood van zijn zondje in Engeland geheim had gehouden even als de geboorte van zijn dochter dat hij de laatste de plaats van de eerste wilde kreeg en dat hij de mogelijkheid voorbereiden maar daarvoor te doen optreden in zeker bepaalde kring de afzondering waarin men mij hield het onderwijs dat men mij gaf de bijzondere richting die Dr.