Verhalen van Sherlock Holmes | Sir Arthur Conan Doyle | Detective Fiction | Talkingbook | 3/6
Het Scheepvaartverdrag, deel 2. Dit is een LibriVox opname. Alle LibriVox opname behoren tot het publieke domein. Voor meer informatie of om je aan te melden als vrijwilliger, ga naar LibriVox.org. Opname door Marcel Koenders. Het Scheepvaartverdrag, deel 2. Door Arthur Konandoil. Om 20 minuten over 3, stapten wij uit de trein. En na haastig lunch te hebben, vertrokken wij onmiddellijk naar Scotlandchart. Holmes had reeds aan Forbes een telegram gezonden. En bij onze aankomst vonden wij deze op ons wachten. Forbes was een kleine, schrandere man met een scherp getekend, maar enigszins vriendelijk gelaten. In zijn houding tegenover ons, was hij beslist koel. Vooral toen hij de reden van onze komst vreendam. Ik heb al vroeger van uw metodes gehoord, meneer Holmes, zei hij scherp. Gij zei het handig genoeg om van al de gegevens die de politie te uur beschikking stelt, gebruik te maken. En dan tracht hij de zaak tot een goed einde en de politie in discredit te brengen. In tegendeel zei Holmes. Onder de laatste 53 gevallen, waarin ik een onderzoek heb ingesteld, komen er stijgs vier voor waarin mijn naam genoemd wordt. Van de 49 andere heeft de politie de eer. Ik neem het, u niet kwalijk, dat gij dit niet weet, want gij zei het nog jong en onervaren. Maar indien gij in uw nieuwe betrekking wensd vooruit te komen, moet gij mij niet tegen, maar in de hand werken. Ik zou graag een paar wenken ontvangen, zei de detectief van toonveranderende. Welke stappen heb gij gedaan? Tanguy, de portier, is bespied geworden. Wij kunnen niets vinden dat tegen hem getuigt. Zijn vrouw is eventueel een slecht persil. Ik geloof dat zij meer van de zaak weet dan zij laat blijken. Heb gij haar laten bespieden? Wij hebben een van onze vrouwelijke beanten opgedragen op haar toek te zien. Misses Tanguy, drinkt, en onze beanten is tweemaal bij haar geweest. Toen zij goed dronken was. Maar zij kon niets uit haar krijgen. Ik heb gehoord dat de deurwaarders bij hen zijn geweest. Ja, maar die hebben betaling ontvangen. Waar kwam het geld vandaan? Dat was in orde. Hij had zijn pensioen ontvangen. Zij hebben niet het minste bewijs gegeven ruim bij kasten zijn.  Welke verklaring heeft zij gegeven voor het feit dat zij antwoord gaf toen meneer Phelps om koffies gelde? Zij zeiden dat haar man zeer vermoeid was en zij hem een beetje wensen te helpen. Dat stemt overeen met het feit dat hij een ogenblik later in zijn stoel zat te slapen. Er is dus niets dat tegen hem getuigd. Behalve het gedrag van de vrouw. Heb gij haar gevraagd waarom zij die avond zo haastig wegliep? haar haast trok de aandacht van de politieagent. Zij was later dan gewoondelijk en wilde graag naar huis. Het gij haar haar opgewezen, dat gij en de heer Phelps die ten minste 20 minuten haar vertrokken nog voor haar thuis kwamen, zij verklaart dat uit het verschil in snelheid tussen een omniebus en een rijtuig heeft zij opgehelderd waarom zij bij haar thuiskomst onmiddellijk naar de keuken liep. Zij zeiden omdat zij daar het geld had waarmee ze de deurwaarders wilde betalen. Zij heeft ten minste, zie ik, een antwoord voor alles. Heb gij haar gevraagd of zij bij het naar huis gaan, iemand ontmoeten of naar bij Charles Street zag slenteren. Zij zag niemand behalve de politieagent. Wel, gij schijnt haar goed onder vraag te hebben. Wat heb gij nog meer gedaan? Ik heb de klerke rot de laatste negen weken laten bespieden. Maar zonder enig resultaat. Wij hebben geen enkel vermoeden tegen hem. Nog iets anders? Wij hebben niets meer dat ons tot uitgangspunt kan dienen. Geen allerlei bewijs. Heb gij u enig oordeel gevormd aan gaande de oorzaak van het luidende schel. Ik moet bekennen dat het ook mijn aandacht getrokken heeft. Het moet een vermetelpersoon geweest zijn die brutaal genoeg was bij het heen gaan zulke alarm te maken. Ja, het was wonderlijk. Mijn vriendelijke dank voor het heen gij mij verteld hebt. Als ik u de schuldige kan overleveren, zult gij wel van mij horen. Kom aan, Watson. Waar gaan wij nu heen? Vroeg ik. Toen wij het bureau verlieten. Nu gaan wij Lord Holthurst, minister van buitenlandse zaken en toekomstige eerste minister van Engeland interviewen. Wij waren zo gelukkig, Lord Holthurst, nog in Downing Street thuis te vinden. Nadat wij onze kaartjes hadden afgegeven, werden wij dadelijk bij hem toegelaten. De staatsman ontving ons met deftige beleefdheid waarvoor hij bekend is en wees ons elke krapel aan ter weerzijde van de haart.  Op het hartkleedje tussen ontstaande scheen hij met zijn lange, tengerige stalte zijn krullend, vroegrijzend haar de type van een niet-alledaars-gentleman, een edelman die in waarheid edel is. Uw naam is mij zeer bekend, meneer Holms, zeiden hij glimlachend. En natuurlijk kan ik aan gaande het doel van uw bezoek geen onwetendheid voorwenden. Er is in de bureau's slechts één zaak gebeurd die op uw belangstelling aanspraak maakt. Mag ik u vragen in winstbelang hij optreed in dat van de heer Percy Phelps antwoorden Holms. Mijn ongelukkige neef begrijpt dat onze bloedverwandschap het mij onmogelijk maakt hem op eniger leidwijze te beschermen. Ik vrees dat het gebeurde zeer nadeelige gevolgen voor zijn toekomst zal hebben. Maar als het document gevonden wordt, dat zou de zaak natuurlijk veranderen. Ik zou u graan een paar vragen doen door het holterst. Zeer graan zal ik u alle mogelijke inlichtingen geven. Droeg u hem in deze kamer op het staatsstuk af te schrijven. Zo was het. Dan kunt gemoeilijk beluisterd zijn. Dat is geheel onmogelijk. Heb u er nooit over gesproken dat het uw plan was het document te laten afschrijven? Nooit. Weet u dat zeker? Volkomen zeker? Wel. Indien u daar nooit over gesproken hebt en de heer Phelps even min, en niemand anders iets van de zaak wist, dan was de dief slechts toevallig in het vertrek aanwezig. En zijn kant ziende, nam hij die gelegenheid waar. De staatsman glimlachte. Gij toont u hier een echte diplomaat, zeiden hij. Holmes dacht een ogenblik na. Er is nog een ander belangrijk punt waarover hun cuwensten spreken, zeiden hij. Als ik goed heb verstaan, was u bevreest dat het bekend woorden van de bijzonderheden van het verdrag ernstige gevolgen zou hebben. Er vertoonden zich een trek van misnoegen op het gelaad van de staatsman. Zeer ernstige gevolgen. Inderdaad. En zijn ze iets gekomen? Nog niet. Als het verdrag, bij voorbeeld, bij het Franse of Russische Ministerie van Buitenlandse Zaken bekend was geworden, zout u daar dan niets van horen? Dat zou ik zeker, zij loopt holterst, vrevelig. Er zijn nu al bijna tien weken voorlopen en u hebt dan niets van gehoord. Wij mogen derhalve aannemen dat door de een of andere omstandighet het traktaat hun niet in handen is gekomen door het holterst haalde de schouders op.  Wij kunnen zeer moeilijk onderstellen, meneer Holmes, dat de dief het traktaat heeft weggenomen om het in een lijstje te zetten en op te hangen. Misschien wacht hij tot hij er een betere prijs voor kan bedingen. Als hij nog enige tijd wacht, zal hij er in het geheel niets voor krijgen. In een weinige maanden zal het verdrag geen geheim meer zijn. Dat is van zeer veel belang, zei de Holmes. Het is natuurlijk mogelijk dat de dief plotseling ziek is geworden. Dat hij bijvoorbeeld een aanval van hersenziekte heeft gekregen, zeiden de staatsman, Holmes, een veel betekende blik toewerpende. Dat zei ik niet, zei de Holmes, onverstoorbaar kalm. En nu, door het holterst, wij hebben er iets te veel van uw kostbare tijd in beslag genomen en wensen u goede dag. Veel geluk met uw naastpeuringen om het even wie de misdadiger zei, antwoordde de edelman, ons naar de deur geleidende. Het is een deftig heer, zei Holmes. Toen wij in Weidhol kwamen, maar hij heeft moeite zijn stand op te houden. Hij is ver van rijk en heeft vele uitgaven te bestrijden. Gij hebt natuurlijk ook opgemerkt dat zijn laarzen opnieuw gezold zijn geworden. Nu wil ik u niet langer van uw beroepsbezigheden afhouden wotsen. Vandaag zal ik niets meer doen eer ik antwoord heb op mijn advertentie. Maar, gij zou het mij zeer veel genoegen doen als jij morgen met mij naar Woking zou willen gaan. Met dezelfde trein als vandaag. Overeenkomstig onze afspraak kwamen wij de volgende morgen weer bij elkaar en samen reizen wij naar Woking. Holmes had geen antwoord op zijn advertentie gekregen en de zaak was hem nog even duister als tevoren. Als hij wilde, kon hij, wat er in hem omging, volkomend verbergen. En aan zijn uiterlijk kon ik dan ook volstrekt niet bemerken of hij al dan niet tevreden was over de stand van zaken. Onze client werd bij onze komst nog steeds door zijn trouwe verpleegster verzorgd. Maar hij zag er nu toch veel beter uit dan de vorige dag. Hij stond van zijn sofa op en groeten ons. En groeten ons toen wij binnenkwamen zonder dat dit hij moeite kostte. Wat nieuws vroeg hij? Begierig iets te vernemen. Mijn antwoord moedt, zoals ik verwachtte, ontkennend luiden, zei de Holmes.  Ik heb vorps gesproken en ik heb uw oom gesproken en ik heb een paar maatregelen genomen die mogelijk tot iets kunnen leiden. Grijg geeft dus de moed nog niet verloren. In geen delen, zeegene u voor dit antwoord rhythmisch herzen. Als wij moethouden en geduld hebben, moed de waarheid aan het licht komen. Wij hebben nu meer te vertellen dan gij ons zijn velps weer op de sofa plaatsnemende. Ik had hoop dat gij iets zou hebben mede te delen. Ja, er is vannacht iets gebeurd. Dat wel eens van zeer ernstige aard kon blijken te zijn. Bij deze woorden nam zijn gelaad een sombere uitdrukking aan en was in zijn ogen angst te lezen. Zou het gij wel denken dat ik begin te geloven dat ik het middelpunt ben van een monsterachtige samenzwering en dat men het zowel op mijn leven als op mijn eer gemunt heeft. Harrypoms, het klinkt ongelooflijk. Want zover ik weet heb ik geen enkele vijand in de wereld. Zelfs na de ervaring van de afgelopen nacht kan ik niet anders zeggen, wel mij alles als ik het u verzoeken mag. Gij moet weten dat ik de afgelopen nacht zei dat het begin van mijn ziekte voor de eerstemaal sleep zonder dat er een verpleegster in de kamer was. Ik gevoelde mij zoveel beter dat ik dacht haar nu wel te kunnen missen. Op de tafel brandde evenwel een nachtlamp. Te ongeveer twee uur in de morgen terwijl ik sluimorde werd ik door een licht geraas gewekt. Het was als het geluid van een muis die aan een plank naakt en ik luisterde er enige tijd naar in de mening verkeerende dat het inderdaad iets dergelijks moest zijn. Toon werd het geluid duidelijker. Plotsling hoorde ik van de kant van het raam een scherpe metaalplank. Verwonderd ging ik in mijn bed overeind zitten. Er bleef geen twijfel meer aan het gaande de oorzaak van het geraas. Het flauwe geluid was veroorzaakt door die iemand, een werktuig door de spleetjes in het raam en het kozijndreef en het hardere knarsen door het met geweld achteruit springen van de venstersluiting. Toon vrenam ik niets meer, gedurende in tien minuten alsof de inbreker wilde wachten of ik ook wakker was geworden. Daarna vrenam ik een zacht gekraak alsof het venster langzaam werd geopend.  Ik kon mij niet langer stil houden want mijn zenuwen zijn niet meer wat zij vroeger waren. Ik sprong uit mijn bed en trok het bluik open een erg kropen man onder het raam. Ik zag weinig van hem want hij verdween snel. Hij was in een soort mantelgehuld die het beneleste deel van zijn gezicht bedekte. Van één ding ben ik even wel zeker daarvan namelijk dat hij een wapen in de hand hield. Het leek mij een lang mest te zijn. Ik zag het duidelijk glinsteren toen hij zich omkeerde en weg liep. Ik zou hem als ik sterker was geweest door het open venster gevolgd hebben. Nu even wel trok ik aan de schel om mijn huisgenoten te wekken. Het duurde nogal enere tijd want de schel hangt in de keuken en de bediende slapen allen boven. Nu begon ik even wel luid te schreven en daarop kwam Jozef naar beneden en die riep de andere wakker. Jozef en de stalknacht vonden indrukken van voetstappen op het bloembed voor het raam maar het weer was de laatste dagen zo droog geweest dat het een hopeloos werk was. Het spoor over het gras te volgen. Er is even wel een plaats op het houten hek aan de weg. Waaraan, naar sommige zeggen, zou te zien wezen dat er iemand is overgeklommen. Het bovenste deel van het hek moet daar beschadigd zijn. Ik heb er de politie van Woking nog geen kennis van gegeven want ik wilde eerst uw mening weten. Dit verhaal van onze client scheen een buitengewone indruk op holms te maken. Hij stond van zijn stoel op en liep in opgewonde stemming door de kamer. Ongelukken komen nooit alleen, zei de Velbschlim lachend. Of schoon het duidelijk aan hem was te zien dat het voorval hem enigszins geschokt had. Gee hebt zeker, hoe portie gehad, zei de holms. Denkt jij met mij om het huis te kunnen wandelen? Oh ja, ik zou wel van een beetje zonnenschijn houden. Joseph zal ook komen. En ik, zei de Miss Herzen, terwijl zij reeds opstond. Ik vrees van niet, zei de holms hoofdschuldend. Ik moet u verzoeken te blijven zitten, precies waar jij nu zit. De jonge dame ging zichtbaar misnoegd weer zitten. Haar broeder eventueel voegde zich bij ons en met ons vieren ging een wij naar buiten.  Wij liepen om het grasperk onder het raam de kamer van de jonge antennaar. Zoals hij had gezegd, waren op het bloembed voedsporen zichtbaar. Maar zij waren voor een deel uitgewist en zeer onduidelijk geworden. Holms bukte zich om ze een oogomelijk goed te bezien. Stond toen overeind en haalde zijn schouders op. Ik geloof niet dat iemand hier veel van zou kunnen maken. Laten wij om het huis lopen en zien waarom de inbreker juist deze kamer heeft uitgekozen. Ik zou denken dat die lage vensters van de ontvangkamer en eetzaal hem meer moesten hebben aangetrokken. Die zijn van de weg af beter zichtbaar, zei de Jozef Harrison. Oh ja, natuurlijk. Hier is een deur die hij zou kunnen hebben opengebroken. Waarvoor dient die deur? Het is de zijdeur voor de dienstbodem. Het spreekt vanzelf dat zij bij nacht op slot is. Heb jij vroeger ook wel eens zo'n gerucht gehoord? Nooit, zei de onze client. Heb jij zilverwerk in huis of iets anders? Dat Diven aantrekt, niets van waarde. Holms wandelde rondom het huis met zijn handen in de zakken en een onverschillig voorkomen, zoals men niet van hem gewoon was. A propos, zei hij tot Jozef Harrison. Gij hebt, geloof ik, een plek gevonden waar de kerel over het hek is geklommen. Laten wij daarin naar kijken. De forse jongenman leidde ons naar een plaats waar de bovenkant van het hek was stukgebroken. Een klein stuk houd hing naar beneden. Holms scheurde het los en bekeek het nauwkeurig. Denkt hij dat dit in de afgelopen nacht gebeurd is? Het schijnt al tamelijk lang geleden dat dit stuk houd er afgebroken is. Vindt ge ook niet? Het is wel mogelijk. Aan de andere zijde is niet te zien dat er iemand naar beneden is geklommen. Nee, ik geloof dat wij hier niet zwijzer zullen worden. Laten wij naar de slaapkamer gaan en over de zaak spreken. Percy Phelps liep zeer langzaam. Leunende op de arm van zijn toekomstige schoonbroer Holms liep vlug over het grasperk. Wij beide waren lang voor de anderen aan het openvenster van de slaapkamer. Miss Herzen zei de holms op uitersbesliste toon. Gij moet vandaag blijven waar jij op dit ogenblik zei. Laat niets u daarvan terughouden. Het is van het hoogste belang. Zeker als jij dwenst, meneer Holms, zei dat meisje verbaasd.  Als jij naar bed gaat, moet jij de deur van deze kamer aan de buitenzijde sluiten en de sleutel bewaren. Maar Percy, hij zal met ons naar Londen gaan. En moet ik hier blijven? Het is in zijn belang. Gij kunt hem van dienst zijn. Spoedig, beloof het. Ze knikten toestemmend. Juist toen de beide anderen binnenkwamen. Waarom blijft jij daar zitten? Suffen, Annie, reparbroer. Kom naar buiten in de zonnenschijn. Nee, dank je, Jozef. Ik heb een beetje hoofdpijn. En in deze kamer is het heerlijk cool en stil. Wat zijt je? Nu voornemens te doen, meneer Holms. Volg onze cliënt. Door onze naasporingen, betreffende deze minder betekende zaak, mogen wij ons gewichtige onderzoek niet uit het oog verliezen. Het zou mij van grote dienst zijn als jij met ons naar Londen wilt gaan. Nu dadelijk, zo spoelig als jij met schik kunt gaan. Zeg bijvoorbeeld over een uur. Ik gevoel mij als sterk genoeg in die ik inderdaad van enig nut kan wezen. Van het grootst mogelijke nut. Misschien wens jij wel dat ik daar van nacht blijf. Ik was juist van plan het u voor te stellen. Als dan mijn vriend van hele nacht terugkomt om opnieuw een bezoek te brengen, vindt hij de vogel gevlogen. Ons allerlot is in uw handen, meneer Holms. En jij moet ons maar precies zeggen wat jij wenst dat wij zullen doen. Mogelijk verkist jij wel dat ook Jozef met ons gaat. Om bij voorbeeld op mij te passen. Oh, dat is niet nodig. Mijn vriend Watsen is zo als hij weet, genees hier en die zal wel zorg voor u dragen. Wij zullen, als jij er niets tegen hebt, hier onze lunch gebruiken en dan zullen wij om drie uur gezamenlijk naar de stad vertrekken. Zijn voorstel werd goed gevonden en Miss Harrison vroeg excuus dat zij de slaapkamer, niet verliet, zoals Holms, haar had aangeraden. Wat mijn vriend bedoelde, begreep ik niet. Tenzij het in zijn plan mocht liggen, Miss Harrison verwijderd te houden van Phelps, die verheurde over de terugkeer van zijn gezondheid en over het vooruitzicht dat er iets gedaan zou worden met ons in de eetzaal de lunch gebruikten. Holms bereidde ons intussen nog groter verrassing, want toen hij ons naar het station had vergezeld en in een wagon zag zitten, en hij kwam hem, dat hij niet voornemend was woking te verlaten.  Voor ik u verlaat, zou ik u graag een paar punten willen ophelderen, zei hij. Uw afwezigheid, meneer Phelps, zal mij in sommige opzichten enigszins helpen, als je te Londen aankomt. Watson, zou het geen mij verplichten, ter stond met onze vriend naar Beekerstrie te rijden en daar met hem te blijven, tot ik terugkom. Het treft gelukkig de oude schoolkameraat zei, zodat jij elkaar wel veel te vertellen zult hebben. Meneer Phelps, kan vannacht de logeerkamer krijgen. Ik zal bij tijds voor het ontbijt bij u wezen, want er rijdt een trein waarmee ik tegen acht uur aan het Waterlustation kan zijn. Maar, wat wordt er nu van ons onderzoek te Londen, voor Phelps neerslachtig? Daarmee kunnen wij ons morgen bezig houden. Ik geloof dat ik juist nu hiervan meer onmiddellijk nut kan zijn. Gij kunt op Briabree zeggen dat ik morgen avond hoop terug te zijn, die Phelps, toen de trein zich in beweging zette. Ik denk niet naar Briabree terug te gaan, antwoorden Holmes, ons een vriendelijk verwel toewuivende. Toen wij vanuit het station vertocken, Phelps en ik praten op onze reis over het geval. Maar geen van ons kon de voldoende reden voor Holmes nieuwe handelswijze vinden. Ik onderstel dat hij enige draad mensen te vinden, die hem, de inbreker van gisteren nacht, kan doen ontdekken. Als er al tans een inbreker was, zij Phelps. Wat mij aangaat, ik geloof niet dat het een gewone dief was. Hoe denkt gij er dan over? Vroeg ik. Op mijn woord van eer gij mocht het aan mijn zwakke zenuwe wijten of niet. Maar ik geloof, dat er rondom mij een politieke intrigie wordt afgesponnen en dat, om één of andere reden, die ik tans niet in zie, samensweerders het op mijn leven gemunt hebben. Dit klinkt wel hoogdragend en ongereimt, maar let op de feiten. Waarom zou een dief trachten in te breken door het venster van een slaapkamer waar hij geen kans heeft om te plunderen en waarom zou hij komen met een lang mes in de hand. Zij gij er zeker van, dat het ging inbrekersbijtel was. Oh nee, het was een mes. Ik zag zeer duidelijk de flickering van het lemmet. Doch, om welke reden zou gij met zoveel handige bedoelingen vervolgd worden. Dat is juist de kwestie. Wel, in Dienholms de zaak even zo inziet als gij dan zou dit ontsijn handelwijzen verklaren.  Dinkt u ook niet? Aannemende dat uw reddenering juist is dan zou hij door de man die u in de afgelopen nacht bedreigde in hechtenis te nemen een heel eind op wegwezen om ook de persoon te vinden die het scheepvaartverdrag wegnam. Het is ongerijmd te veronderstellen dat gij twee vijanden hebt waarvan de een uberhoofd terwijl de ander uw leven bedreigt. Maar de heer Holms zei dat hij niet naar Bria breging. Ik ken hem al vrij lang, zei de ik en weet dat hij nooit iets doet zonder daarvoor te hebben. En na deze woorden nam ons gesprek een andere wending. Het was voor mij evenwel een vervelende dag. Phelps was na zijn lange ziekte nog zwak en zijn ongeluk maakte hem klaarziek en zenuwachtig. Vruchteloos beoogde ik zijn belangstelling op te wekken voor de Afgaanse kwestie voor de zaken in Indië voor vraagstukken van sociale aard voor alles wat zijn gedachte op enige afleiding komt geven. Hij kwam altijd weer terug op zijn verloren tractaat eradende naar en beschouwingen houdende over het geen Holms zou verrichten. De stappen die Lord Hothurst zou doen. De tijdingen die wij de volgende morgen zouden vernemen bij het aanbreken van de avond werd zijn opgewondenheid zelfspijnlijk. Stelt gij een blind vertrouwen in Holms, vroeg hij, ik heb hem enige merkwaardige dingen zien doen, maar bracht hij ooit licht in zulke in duistere geschiedenis als deze is. Jawel, ik heb hem vraagstukken zien oplossen die nog ingewikkelder waren dan het uwe. Maar genen waarbij zulke belangen op het spel staan, dat kan ik niet zeggen. Wel weet ik met zekerheid dat hij zijn diensten heeft verlinkt aan drie regerende huizen van Europa in hoogst belangrijke aangelegenheden. Maar gij kent hem wel, wat zijn, hij is zulk een ondergronderlijk man, dat ik nooit geheel weet wat ik van hem moet denken. Meent gij dat hij veel hoop heeft, gelooft gij dat hij verwacht deze zaak dan een goed einde te zullen brengen. Hij heeft niets gezegd dat is een slecht teken in tegendeel. Ik heb opgemerkt dat als hij het spoor bijster is hij dit gewoonlijk zegt nee hij daarin tegen iets op het spoor is maar nog niet geheel zeker is van zijn zaak is hij meest stilswijgend.  En nu mijn beste vriend daar wij in deze aangelegenheid niets verder komen door ons zenuwachtig te maken verzoek ik u dringend naar bed te gaan. Op dat gij met frisse krachten de dingen van morgen kunt afwachten. Uit gelukte mij ten laatste mijn medgezelte overreden mijn raad op te volgen en schoon ik uit zijn opgewonden gedrag kon zien dat er voor hem weinig hoop op een verkwikkende slaap bestond. Inderdaad was zijn stemming aanstekelijk want ikzelf lag de halve nachten hoesten. Pijnzende over dat vreemde probleem en daarom trend 100 onderstellingen opbouwende. Waarvan tenslotte de een mij nog onmogelijker voorkwam dan de ander. Waarom was ons de wolking gebleven waarom had hij misherzen gevraagd de gehele dag in de ziekenkamer te willen blijven waarom had hij er zo goed voor gezorgd dat de bewoners van Briabrie onkundig waren van zijn plan in hun nabijheid blijven. Ik kwelde mijn hersens tot ik bij de pogingen voor al deze feiten een verklaring te vinden in die beslaapviel. Om 7 uur werd ik wakker. Ter stond begraf ik mij naar Phelpskamer en vond mijn reisgenoot van de vorige dag in zeer opgewonden stemming. Zijn eerste vraag was of Holmes reeds was aangekomen hij zal hier op de door hem bepaalde tijd wezen en geen ogenblik vroeger of later zei de ik. Ik sprak de waarheid want even over acht hield een hensum voor de deur stil en sprong onze vriend eruit. Voor het raamstaande zagen wij dat hij een zwachtel om zijn linkerhand had. En dat zijn gelaad zeer bars en beleek was. Hij trat het huis binnen en ging onmiddellijk daarnaar de trap op. Hij ziet er uit alsof hij een nederlaag heeft geleden Riep Phelps. Ik moest bekennen dat hij gelijk had. Anfan zei de ik. De sleutel van het geheim moet waarschijnlijk in de stad gezocht worden. Phelps zuchte. Ik weet niet hoe het komt sprak hij. Ik verwacht zoveel van zijn terugkomst. Maar gisteren was zijn hand wat zou er toch gebeurd zijn. Gij zei toch niet gewond holms, volg ik toen mijn vriend de kamer binnen had. Teut, het is niets dan een serram door mijn eigen onhandigheid antwoorden hij. Ons goede morgen knikkende. Uw zaak, meneer Phelps is zeker een van de geheimsinnigsten die ik ooit heb nagespoord. Ik was bang dat gij ze beneden u zou achteren.  Het is een hoogst merkwaardig onderzoek geweest. Dat verband getuigd van avonturen. Zou het geen ons willen vertellen wat er gebeurd is. Na het ontbijt mijn waarde watson, maar denk wel dat ik vanmorgen al op een wandeling van 30 meilen de serrie lucht heb ingeademd. Ik denk wel niet dat er een antwoord op mijn kap advertentie gekomen is. Wel wel. Men mag ook niet verwachten al tijd gelukt hebben. De tafel is gedekt. En juist toen ik wilde schellen kwam je vrouw Hudson met de thee een paar minuten later bracht zij drie couverts wij schoven alle drie aan tafel holmes begeerig wat te eten ik nieuwsgierig en felps in een stemming van doffe neerslachtigheid. Je vrouw Hudson is voor deze gelegenheid voeg opgestaan zij de holmes het deksel van een schotel gebrade kuikens afnemend. Haar keuken is een beetje beperkt maar zij weet even goed wat tot een uitstekend ontbijt als een schotse huisvrouw. Wat hebt gedaar Hudson? Ham een eieren antwoorden ik. Goed. Wat wilt jij eten meneer felps? Gebrade vogel of eieren of wilt jij jezelf bedienen? Dank u, ik kan niets eten zij de felps. Oh kom aan, zie eens wat op die schootel daarvoor u ligt Dank u, ik zou wezenlijk liever niet eten. Nu dan zij de holmes. Terwijl hij felps ontdeurend aanzag hij zult er dan toch niet tegen hebben mij te helpen. Felps stelde het deksel op, gaf een gril en zat daar met een gezicht even wit als de schotel waarop hij in de grootste verbazing staarde. Op het midden van het bord lag een kleine cilinder van blauwgrijs papier. Hij nam hem op. Bekeek hem van alle kanten en danste toen als een gek door de kamer drukte de papieren cilinder tegen zijn borst en schreeuwde het uit van schap. Toen liet hij zich weer in zijn armstoel vallen. Zo slappen uitgeput door zijn gemoetsbeweging. Dat wij een brandewijn in de cil moesten gieten om te voorkomen dat hij in zwijm viel. Wees bedaard zij de holmes. Hem zacht op de schouder kloppend. Het was verkeerd u zo plotseling mede te verrassen maar Watson weet dat de dramatische iets aantrekkelijk voor mij heeft. Waraan ik nooit weerstand kan bieden. Verhelps, greep zijn hand en kustedie God zegen u, jij hebt mijn eer gered, riep hij, wel mijn eigen eer stond op het spel.  Bedenk dat ook, zei de holmes. Ik verzeker u, dat het even onder aangenaam voor mij is, in de mij opgedragen onderzoek te valen, als voor u een mislag in een opdracht te begaan. Verhelps, borg, het kostbare document in de binnenzak van zijn jasweg. Ik heb de moed niet, u verder rondbij te stooren, en toch brand ik van het verlangen, om te weten hoe grij het in handen hebt gekregen en waar het was. Sherlock Holmes tronk haastig een kop koffie en wijde daarna zijn aandacht aan de ham en de eieren. Toen stond hij op, stak zijn pijp aan en ging weer in zijn stoel zitten. Eerst zal ik u vertellen wat ik deed en daarna, hoe ik er toen kwam, zo te handelen zei hij. Na we aan het station verlaten te hebben deed ik een wandeling door een mooie streek van het Graafschaps-Serie naar een aarderdorpje Ripley genaamd waar ik in een herberg een kop teedronk en de voorzorg nam mijn brandewijnfles te vullen en een papier met centwitches in mijn zak te doen. Daar bleef ik tot het avond was geworden. 