Genetic Variance Through Sexual Selection
Our main question is how sexual selection contributes to biodiversity on earth. There are a gazillion species on earth and for example there are 160,000 moth and butterfly species that have evolved over the past 80 million years. And we would like to understand how this evolution occurred. Evolution consists of reproduction and survival. En we zijn dus interesse in reproductie. Dus wie werkt met wie en hoe gaat de meest van de afspringen reproduceren? In veel soorten, zoals in beurtjes, de meeste schoenen zijn gebeurd voor de meeste die de meest beurtigde of de meest beurtige of de meest langste schoenen zijn. Dus de meest extreme varianten. Maar er zijn veel soorten, en ook mothen, waar de attractie gebeurt voor de meest gewone individuen. Dus die individuen die de meest gewone schoenen van de meest beurtige zijn selecteerd voor en de meest die die de afspringen van de meest beurtige zijn selecteerd tegen. In deze selectieproces zou je verwachten dat er minder en minder variëren zijn, omdat je meer dan de meest beurtige en de meest beurtige heb, of je de meest gewone beurtige erover hebt en alle andere variëren zijn selecteerd weg van de populatie. Maar dit is genaamd niet wat we zien. We zien veel variëren binnen de meest beurtige. En we willen weten hoe deze genetische variëren beurtigd zijn, hoe deze selectieproces aan de divergencie van nieuwe meesten contributeren. Dat is speciaal een interessant vraag als je een stabilise selectie hebt. Dus als de meest beurtige beurtige beurtigen de meest gewone beurtige zijn selecteerd, dan kan je dan een verandering in een nieuwe type van beurtige beurtige signalen of beurtige beurtige responsie hebben. Hoe gaan we deze vraag proberen? Dus eerst proberen we de mechanisme van de variëren in de beurtige signalen en de variëren in de beurtige responsie. En we doen dat door de genetische onderleiding, de signalenvervariëren en de genetische onderleiding van de signalenresponsies. Niet alleen tenten we de mechanisme, onderleiding, signalvervariëren en responsievervariëren te identificeren. Maar we hebben ook begonnen om de generelle aansparing te vragen dat de average altijd over de extreemde beurtjes gekregen is. Is dit altijd de keuze? En we hebben dit vraag aangemaakt door de beurtige beurtige analis in de lab en in het beurtje. Dus onze modelorganisme van de keuze zijn de beurtjes.  Want in beurtjes, de seksuele communicatie is heel goed geïnterreerd, vrouwen produceren een seksferamon in een welgegeverreerd seksferamonland waarin de meisjes attracten zijn. En vrouwen produceren een aantal beurtjes, tussen 200 en 1000 beurtjes over een generatieve tijd van een maand. Dus onze meisjes zijn dat op één kant de beurtjes zichzelf veranderen. Dus de genen onderleidingen de beurtjes en de responsie veranderen over tijd. En we hebben al de genen die de signalvervariëren ontdekken. En we hebben nu nieuwe genen die de responsie veranderen over die signalvervariëren ontdekken. In de aantal beurtjes ontdekken we ook dat niet altijd de meest van de meeste individuen de beurtjes ontdekend zijn. Er zijn variëten op deze thema. Dus bijvoorbeeld ontdekken we dat in een beurtje er veel variëten zijn in alle populaties die we over de jaren veranderen. En er waren attractieve en heel onattractieve beurtjes. En we hadden niet begonnen hoe deze onattractieve beurtjes in de populatie kunnen persisten. Dus we hebben deze populaties terug in de lab gebracht en we hebben de meest attractieve en onattractieve beurtjes selecteerd. En we hebben dat in twee selectieplannen veranderd. Dat geeft ons dan te testen over deze attractieve en onattractieve beurtjes in de beurtjes. En wat we hebben gevonden daar is dat deze twee onattractieve beurtjes wanneer ze bij elkaar zitten. Ze hebben inderdaad nooit meer beurtjes attracten als we het hadden verwacht. Maar wanneer deze onattractieve beurtjes zitten naast een attractieve beurtje, was ze soms opgemaakt. Met die beurtjes die opgemaakt werden aan de attractieve beurtjes. Wanneer ze deze onattractieve beurtjes ontdekten, dan maakten ze soms met haar in plaats van. En interessant, deze attractieve beurtjes zitten naast de onattractieve beurtjes opgemaakt worden sneller dan wanneer ze zichzelf was of wanneer ze naast een andere attractieve beurtjes zitten. Dus er is ook een selectieve beurtje voor attractieve beurtjes om deze onattractieve beurtjes in de beurtjes te hebben. En deze beurtjes laten zien dat het niet altijd de gewone beurtjes zijn gechozen. Er zijn variëten op deze thema en deze variëten kunnen hebben, kunnen causeren, diversiteit in de beurtjes en responsies aan deze beurtjes. Dus om te raken, beide van onze aansparen zijn correct. Dus op de ene kant beurtjes veranderen door tijd en responsies. En we weten nu meer van de genen die deze variëten onderlaan en deze beurtjes. En op de andere kant de gewone beurtjes zijn niet altijd gechozen. 