Kerst in de gevangenis. Geert Rozema, geestelijk verzorger bij Justitie
Hoe kunnen we zelf vrede en liefde worden? Dit is de vraag die ik mijn mannen meegaaf en meegeef deze advent. We kunnen liefde en vrede worden door hiermee te oefenen en te experimenteren. Juist in deze harde periode voor geredeneerden van afzondering. Die coronamaatregelen treffen de mannen hard, want zij kunnen hun bezoek al 9 of 10 maanden niet vasthouden en niet knuffelen. En zeker voor de vaders met de kinderen, voor de mannen met hun geliefdes, dat is hard. Veel mannen leiden aan huidhonger omdat ze al zo lang geen contact hebben gehad. We kunnen oefenen met liefde en vrede iedere dag, op verschillende momenten. Op de leefafdelingen, in omgang met mede geredeneerden en met bewaardes, op de werkzalen en tijdens het luchtoffen bij groepsgesprekken, bij de kerkdiensten of tijdens individuele gesprekken. Oefenen met vrede kan tijdens de kerstvideoboodschap. De mannen krijgen de gelegenheid om hier een kerstvideoboodschap op te nemen tegen deze achtergrond. De kerstboom, een mooie kersttaal om een boodschap in te spreken voor hun geliefde, zodat zij zelf een beetje aanwezig zijn tijdens het kerstfeest bij hun geliefde. Een klein beetje troost voor het thuisfront. We oefenen met vrede liefde. Doen we ook, wanneer we hier met elkaar, kerstkaarten schrijven. Vanochtend nog schreven er, corona proef, hier, 18 mannen kerstkaarten voor eenzame ouderen, voor het ouderenfonds. Die gaan vandaag, al die honderden kaarten die geschreven zijn, door allerlei verschillende mannen, zoals Blank-Nederland zijn, Antelians, Turks of zwakpagaafd of hoogintelligent, al die mannen samen hebben honderden kaarten geschreven voor ouderen, die eenzaam zijn en eenzame kerstdagen hebben. Het ouderenfonds zult ervoor dat die kaarten daar terecht komen. We kunnen oefenen met vrede en liefde, maar dan moeten we wel bij onszelf beginnen. Ja, ik wil wel stoppen met mijn agressieve gedrag, maar dan moet eerst die ander stoppen, met domdoen. Ja, als we zo gaan redeneren, zo werkt het niet. Vrede komt alleen dichterbij als wij zelf veranderen. En dat gaat niet zonder slag of stoot. Zonder vallen en opstaan, werkt het niet. Vallen en opstaan hoort erbij. Vertrouwen mogen we, vanaf onze traditie hebben, dat we kunnen vallen. Want we geloven dat de opstanding de kern is van ons geloof. God komt niet als rijke of machtige koning bij ons wonen, maar als een baby kwetsbaar, teder en klein. Weerloos. 