Interparlementaire Unie
De Interparlementaire Unie (Frans: L'Union Interparlementaire) (UIP) is een internationale organisatie die in 1889 gesticht is door de Brit William Randal Cremer en de Fransman Frédéric Passy als eerste permanente forum voor multilaterale politieke onderhandelingen. Hoewel de unie begon als een organisatie voor individuele parlementariërs, groeide het later uit tot een internationale organisatie voor parlementen van soevereine staten. Er zijn 143 nationale en zeven regionale parlementen lid van de UIP. Sinds 2002 heeft de organisatie waarnemersstatus in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.

Onder de toonaangevende personen binnen het UIP zijn zeven Nobelprijswinnaars:

 1901: Frédéric Passy
 1902: Albert Gobat
 1903: William Randal Cremer
 1908: Fredrik Bajer
 1909: Paul Henri Balluet d'Estournelles de Constant en Auguste Beernaert
 1913: Henri La Fontaine
 1921: Christian Lange
 1927: Ferdinand Buisson

Internationale organisatie
Internationaal recht