Wet van Raoult
De wet van Raoult, genoemd naar de Franse scheikundige François-Marie Raoult  (1830-1901), stelt dat voor een ideaal mengsel de partiële druk van component  in de gasfase gelijk is aan de molfractie (molaire breuk) van component  in de vloeistoffase maal de verzadigde dampspanning. 

,

met
  de verzadigde dampspanning van de zuivere component [Pa]
 de partiële druk van component  [Pa]
 de molfractie component  in de vloeistoffase [-]

Raoult stelde zijn wet op op grond van onderzoekingen in de jaren 1887 en 1888. De wet geldt in het algemeen slechts voor verdunde oplossingen.

Deze wet vormt samen met de wet van Dalton de basis voor destillatieberekeningen en samen met de wet van Henry voor de beschrijving van niet-ideale oplossingen. Een praktische toepassing van de wet is een ontgasser.

Zie ook
 Wet van Dalton
 Wet van Henry
 Chemische activiteit

Raoult
Fysische chemie