Jean-Michel Saive
Jean-Michel Saive (Luik, 17 november 1969) is een voormalige Belgische tafeltennisser. Hij is voorzitter van het BOIC sinds september 2021.

Vanaf 1985 tot februari 2015 was hij onafgebroken de hoogst geklasseerde tafeltennisser van België (hij werd opgevolgd door de 22-jarige Cédric Nuytinck die door een bronzen medaille in het dubbel van de Open van Hongarije een grote sprong maakt op de internationale ranking).

Van 1994 tot 1996 stond hij op de eerste plaats in de internationale ranking. Hij wordt soms met de koosnaam Jean-Mi genoemd. In China staat hij bekend onder de naam Sai-Fu.

Saive was in 2013 voor de tweeëntwintigste keer actief op een WK, waardoor hij alleen recordhouder is. Verder is hij 25 maal Belgisch kampioen geworden.

Biografie 
Saive werd geboren in een gezin dat gepassioneerd was door tafeltennis. Zijn vader behoorde tot de top 10 van België, zijn moeder werd Belgisch kampioen damesdubbel tijdens haar zwangerschap en ook z'n jongere broer Philippe Saive ging op internationaal niveau tafeltennissen. Saive werd al vlug provinciaal kampioen in zijn jeugdklasse en later Belgisch kampioen bij de miniemen. Op dertienjarige leeftijd werd hij als op drie na beste speler van het land reeds geselecteerd voor de nationale ploeg. Saive werd in 1985 de best geklasseerde speler in België, een plaats die hij jarenlang zou houden.

Ook internationaal werd hij succesvol. In 1984 werd hij Europees kampioen bij de cadetten, in 1986 en 1987 haalt hij zilver op het EK voor junioren. Op 9 februari 1994 bereikte hij de eerste plaats op de internationale ranglijst en zou die 515 dagen houden, tot 8 juni 1995 en van 26 maart 1996 tot 24 april 1996.

Saive behaalde een enorm palmares en werd 310 maal geselecteerd voor de nationale ploeg. Met niet minder dan 130 medailles. Hij heeft een vijftigtal internationale titels op zijn palmares, waaronder:

 Europees kampioen enkelspel in 1994 in Birmingham (door winst in de finale tegen Jan-Ove Waldner)
Winnaar Europese Top-12 in 1994 in Arezzo
Twee Europese Super Ligas met België (1994 en 1995)
Zeven Europese Bekers voor clubs, met La Villette Charleroi (1994, 1996, 2001, 2002, 2003, 2004 en 2007)
Een eindzege in de Pro-Tour in 2001
Twee zeges op het prestigieuze Qatar Open (1996 en 2002)
Winnaar China Open 1993
25 keer Belgisch kampioen

Daarnaast was hij nog vicewereldkampioen in 1993, finalist van de individuele wereldbeker in 1994 en 2003 en finalist op het wereldkampioenschap voor landenteams met België in 2001. Hij nam deel aan zeven Olympische Spelen (Seoel 1988, Barcelona 1992, Atlanta 1996, Sydney 2000, Athene 2004, Peking 2008 en Londen 2012) en droeg de vlag van de Belgische delegatie in 1996 en 2004. In 2007 ontstond deining omdat Saive ondanks een 20ste plaats (gedeeld met Persson) op de wereldranglijst, niet rechtstreeks geselecteerd werd voor de Olympische Spelen (hij werd toch 21ste na het in rekening brengen van de honderdsten). Een beslissing die hij, gesteund door het BOIC en de Koninklijke Belgische Tafeltennisbond, zou aanvechten bij het TAS. Uiteindelijk plaatste Saive zich sportief voor zijn zesde Olympische Spelen via het kwalificatietoernooi van Boedapest, waar hij op 11 mei 2008 derde werd. Op 16 mei 2011 stond Saive op de uitgezuiverde wereldranglijst (vanaf heden mogen er slechts twee spelers per land naar de Olympische Spelen) op de 22ste plaats, waardoor hij zich plaatste voor de Olympische Zomerspelen van 2012, zijn zevende Olympische Spelen op rij. Hiermee evenaart hij het Belgische record van zeven deelnames van karabijnschutter Frans Lafortune (van 1952 tot 1976).

Saive is tot op vandaag nog steeds de enige tafeltennisser die het Gouden Palet (een gouden tafeltennispalet van 800 gram) heeft gewonnen door vijf keer het Gouden Palettoernooi van Tafeltennisclub Torhout te winnen.

Z'n talrijke successen maakten van hem de grootste Belgische tafeltennissers en een van de succesvolste sporters van zijn land. In 1991 en 1994 werd hij verkozen tot Belgisch sportman van het jaar en ontving hij Nationale trofee voor sportverdienste. Ook voor zijn sportiviteit werd hij geloofd: in 1989 ontving hij een UNESCO-wereldprijs voor de fair-play.

In 2005 was hij ook een van de kansmakers op de titel De Grootste Belg, maar haalde de uiteindelijke nominatielijst niet en strandde op nr. 408 van diegenen die net buiten de nominatielijst vielen.

Saive speelt sinds 2012-2013 competitie voor Logis Auderghem en was voorheen jarenlang succesvol bij La Villette Charleroi, na eerder gespeeld te hebben in de Duitse Bundesliga voor TTC Jülich en TTF Bad Honnef en voor SSSS Tours in de Franse Pro A.

Begin 2014 speelde hij een hoofdrol in een amusante wedstrijd tegen Chuang Chih-yuan, de opname ervan werd een viral video op het internet (Chuang Chih-Yuan vs Jean-Michel Saive (2014 Tai Ben Invitational)).

In 2017 stelde hij zich kandidaat voor de functie van voorzitter van het Internationale Tafeltennisfedratie (ITTF). Hij haalde het met 90 stemmen niet van de andere kandidaat Thomas Weikert met 118.

Saive werd op 10 september 2021 tot voorzitter van het BOIC verkozen.

Stopzetting carrière 
Saive gaf op 3 december 2015 een persconferentie waarin hij bekendmaakte te stoppen met zijn internationale carrière. Hij laat hiermee de spelen van Rio 2016 aan zich voorbijgaan, naar eigen zeggen kan zijn lichaam en hoofd geen 100% meer mee. Op de vraag wat hij zelf het grootste hoogtepunt uit zijn carrière vindt antwoordde hij: "Dat ik nummer één van de wereld was in een sport die door Chinezen gedomineerd wordt." Op 10 mei 2019 beëindigde hij zijn magnifieke carrière met een overwinning.

Uitslagen op Olympische Spelen

Externe link 
 Een voorbeeld van de vaardigheden van Jean-Michel Saive

Bestuurder van het BOIC
Belgisch tafeltennisser
Belgisch olympisch deelnemer