Serge Nigg
Serge Nigg  (Parijs, 6 juni 1924 - 12 november 2008) was een Frans toondichter.

Biografie 
Nigg nam al vroeg deel aan het muziekleven met het symfonisch gedicht  Timour , geschreven op 19-jarige leeftijd,  en gecreëerd door het  Orchestre national de la Radiodiffusion française in 1944. 

In 1946 koos hij als een der eersten voor  de  richting van de dodecafonie en zou hierdoor een grote invloed  uitoefenen op de naoorlogse muziek. Nadien kiest hij voor een synthese tussen  deze techniek  en de Franse hedonistische traditie, met een zorgzaam raffinement en een harmonische schoonheid. Sinds 1989 was hij lid van de sectie toonkunst van de Franse Académie des Beaux-Arts en in 1995 voorzitter.

Werken 
Concerto voor piano en blaasinstrumenten, 1943
Concerto voor piano en strijkorkest, 1943
Pianosonate nr. 1, 1943
Timour, symfonisch gedicht, 1944
Variaties voor piano en 10 instrumenten, 1946
Vier melodieën op gedichten van  Paul Éluard, 1950
Billard, ballet, 1950
Pour un poète captif, symfonisch gedicht, 1951
Concerto voor piano en orkest nr. 1 , 1954 
Concerto voor viool en orkest, 1960
Concerto voor fluit en strijkorkest, 1960
Jérôme Bosch, symfonie, 1960 
Histoire d'œuf, muzikaal verhaal , gebaseerd op Blaise Cendrars, 1961 
Pour un Tombeau d'Anatole, 1961 
Visages d'Axël, 1965-67 
Fulgur, 1970 
Concerto voor piano en orkest No. 2, 1971 
Fastes de l'imaginaire, 1974 
Mirrors for William Blake, 1979 
Million d'oiseaux d'or, 1981 
Strijkkwartet
Du clair au sombre, liedercyclus voor sopraan en kamerorkest, gebaseerd op gedichten van  Paul Éluard 
Arioso voor cello  en piano, 1987 
Concerto No. 1 voor altviool en orkest, 1987–1988 
Poème voor orkest, 1990 
Sonate voor piano en viool, 1996 
Tumultes voor piano, 1998 
Deux images de nuits voor piano, 1999
Concerto No. 2 voor altviool en orkest, 2000

Belangrijkste prijzen
Hij ontving vijf maal de  Grands Prix du disque voor zijn verschillende composities. Verder ontving hij in 
1958 de  Prix Italia (prijs van de  RAI), in 1974 de Grand Prix Musical de la ville de Paris, in  1978 de Grand Prix de la SACEM voor het geheel van zijn werk, in 1976 en in 1983, de Prix Florence Gould (Académie des Beaux-Arts) en in  1987 de Prix René Dumesnil (Académie des Beaux-Arts).

Frans componist
Lid van de Académie des beaux-arts