Belgische wetgevende verkiezingen 1857
Op 10 december 1857 werden wetgevende verkiezingen gehouden in België waarbij de gehele Kamer van volksvertegenwoordigers werd vernieuwd.

Politieke achtergrond 
De liberalen hadden de meerderheid in de Senaat, en de katholieken in de Kamer. De unionistische regering-De Decker ondervond moeilijk samenwerken tussen beide partijen. Er kwam opstand tegen de zogenaamde "kloosterwet" (loi des couvents), voorgesteld door katholiek regeringsleider Pierre de Decker, die aan kloosters het beheer van liefdadigheidsinstellingen zou geven. De liberalen waren hiertoe niet bereid, omdat dit ingaat tegen de scheiding tussen Kerk en Staat. Met het liberale revolutiejaar 1848 in het achterhoofd en de gebeurtenissen toen in Parijs in het bijzonder, mobiliseerden de liberalen een betoging in Brussel bij de behandeling van de wet in mei 1857. De kloosterwet werd begraven en erger werd voorkomen.

De gemeenteraadsverkiezingen van 27 oktober 1857 gaven de liberalen een grote winst, waarna op 30 oktober 1857 de regering ontslag nam. Hierop kwam de liberale regering-Rogier II in functie op 9 november 1857, en werd de Kamer ontbonden bij koninklijk besluit van 12 november 1857. Normaal zouden reguliere gedeeltelijke Kamerverkiezingen pas in juni 1858 vallen.

Deze verkiezingen zorgden voor een overwinning van de liberalen (70 zetels tegenover 38 voor de katholieken), die vanaf nu een meerderheid in beide kamers hadden.

Verkozenen 

Kabinetsleider Charles Rogier werd verkozen in twee arrondissementen, maar koos ervoor als vertegenwoordiger van het arrondissement Antwerpen te zetelen.

Provincie Antwerpen (10; 5 liberalen en 5 katholieken)
 Antwerpen: 5 liberalen
 Mechelen: 3 katholieken
 Turnhout: 2 katholieken
Provincie Brabant (17; 14 liberalen en 3 katholieken)
 Leuven: 3 katholieken + 1 liberaal
 Brussel: 9 liberalen
 Nijvel: 4 liberalen
Provincie Limburg (5; 4 katholieken en 1 liberaal)
 Hasselt: 2 katholieken
 Maaseik: 1 katholiek
 Tongeren: 1 katholiek + 1 liberaal
Provincie Oost-Vlaanderen (20; 13 katholieken en 7 liberalen)
 Aalst: 3 katholieken
 Oudenaarde: 3 katholieken
 Eeklo: 1 katholiek
 Gent: 7 liberalen
 Dendermonde: 3 katholieken
 Sint-Niklaas: 3 katholieken
Provincie West-Vlaanderen (16; 10 katholieken + 6 liberalen)
 Brugge: 3 liberalen
 Tielt: 2 katholieken
 Roeselare: 2 katholieken
 Kortrijk: 3 katholieken
 Ieper: 2 katholieken + 1 liberaal
 Oostende: 1 liberaal
 Diksmuide: 1 liberaal
 Veurne: 1 katholiek
Provincie Henegouwen (18; 17 liberalen en 1 katholiek)
 Aat: 2 liberalen
 Doornik: 4 liberalen
 Charleroi: 3 liberalen
 Thuin: 2 liberalen
 Bergen: 4 liberalen
 Zinnik: 2 liberalen + 1 katholiek
Provincie Luik (11 liberalen)
 Borgworm: 1 liberaal
 Hoei: 2 liberalen
 Luik: 5 liberalen
 Verviers: 3 liberalen
Provincie Luxemburg (5 liberalen)
 Marche-en-Famenne: 1 liberaal
 Bastenaken: 1 liberaal
 Aarlen: 1 liberaal
 Virton: 1 liberaal
 Neufchâteau: 1 liberaal
Provincie Namen (6; 4 liberalen en 2 katholieken)
 Namen: 2 liberalen + 1 katholiek
 Dinant: 1 liberaal + 1 katholiek
 Philippeville: 1 liberaal

1857
Verkiezingen in 1857
Geschiedenis van België in de 19e eeuw