Jean Lejeune de Schiervel
Jean André Marie François Xavier Lejeune de Schiervel (Verviers, 8 september 1853 - Pepinster, 23 juni 1916) behoorde tot een notabele familie uit Verviers.

Levensloop
Jean Lejeune was een zoon van Renier Lejeune en Marie-Isabelle de Grand Ry. Hij trouwde in 1874 in 's Gravenvoeren met Eugénie de Schiervel (1855-1928), dochter van baron Jacques de Schiervel, burgemeester van 's Gravenvoeren, en van Marguerite Vilain XIIII. Ze kregen drie dochters, die adellijk trouwden, en een zoon.

In 1891 werd Lejeune benoemd tot pauselijk graaf. In 1891 kreeg hij vergunning de uitdovende familienaam van zijn echtgenote aan de zijne toe te voegen. In 1892 werd hij opgenomen in de Belgische erfelijke adel.

Hun zoon, Charles Lejeune de Schiervel (1876-1942), mijningenieur, trouwde in Parijs in 1905 met Camille Haward de la Blotterie (1883-1960). Ze kregen zes dochters, die overwegend adellijk trouwden, en vier zoons, van wie slechts een in het huwelijk trad. Onder hen:
 Jeanne Lejeune de Schiervel (1918-1945), die trouwde met graaf Jean d'Ursel (1917-1990), ambassadeur, voorzitter van de Vereniging van de Adel in het Koninkrijk België. Ze trad toe tot het verzet, werd gearresteerd en kwam om in het concentratiekamp Ravensbrück op 3 februari 1945.
 François Xavier Lejeune de Schiervel (1908-2005) trouwde in Branchon in 1933 met gravin Nicole d'Oultremont (1911-2005). Met afstammelingen tot heden. Hij was doctor in de rechten en werd ondervoorzitter van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en landschappen (KCML), regeringscommissaris voor de regio Spa en Hoge Venen, bestuurder van de Office des cités africaines. Hij verkreeg in 1984 de titel baron, overdraagbaar bij eerstgeboorte.

Literatuur
 Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1992, Brussel, 1992.
 Marie-Pierre D'UDEKEM D'ACOZE, Voor koning en vaderland. De Belgische  adel in het Verzet, Tielt, 2003.

Belgische adel in de 19e eeuw