Bewegingsstoornis
Bewegingsstoornissen zijn klinische syndromen met ofwel een overvloed ofwel een gebrek aan vrijwillige dan wel willekeurige bewegingen en die niet zijn gerelateerd aan zwakte of spasticiteit. Bewegingsstoornissen worden ook wel extrapiramidale stoornissen genoemd. Bewegingsstoornissen worden doorgaans onderverdeeld in twee categorieën: hyperkinetisch en hypokinetisch.
 Hyperkinetische bewegingsstoornissen zijn stoornissen waarbij dyskinesie voorkomt. Dit kan zich uiten in de vorm van herhaaldelijke, onwillekeurige bewegingen.
 Hypokinetische bewegingsstoornissen kunnen zich uiten in de vorm van akinesie (een gebrek aan beweging), hypokinesie (een verminderde bewegingsgrootte), bradykinesie (vertraagde beweging), of rigiditeit.

Classificatie 
Hieronder staan voorbeelden van bewegingsstoornissen:

Hypokinetische bewegingsstoornissen 
 Ziekte van Parkinson
 Parkinson-plus-syndromen
 Ziekte van Hallevorden-Spatz
 Progressieve supranucleaire parese
 Multisysteematrofie (striatonigrale degeneratie)

Hyperkinetische bewegingsstoornissen 
 Dystonie
 Medicijn-geïnduceerde dystonie
 Torticollis spasmodica
 Brueghelsyndroom
 Blefarospasme
 Essentiële tremor
 Myoclonus
 Opsoclonus
 Chorea
 Chorea van Sydenham
 Chorea/Ziekte van Huntington
 (Hemi)ballisme
 Athetose
 Dyskinesie
 Tardieve dyskinesie
 Ticstoornis
 Syndroom van Gilles de la Tourette
 Stereotiepe-bewegingsstoornis
 Rustelozebenensyndroom
 Stiff-man-syndroom
 Abnormale hoofdbewegingen
 Kramp en spasme
 Fasciculatie
 Cerebrale parese

Neurologische aandoening