Mart van Schijndel
Martinus Antonius Aloysius (Mart) van Schijndel (Hengelo, 21 juni 1943 – Utrecht, 30 september 1999) was een Nederlands architect en vormgever.

Leven en werk 
Van Schijndel sloot zijn opleidingen tot meubelontwerper, bouwkundige en interieurarchitect in 1967 af met het eindexamen aan de Gerrit Rietveldacademie te Amsterdam, met als vakgebied Architectonische Vormgeving. In 1968 vestigde hij zijn architectenbureau in Utrecht.

Aanvankelijk ontwierp Van Schijndel voornamelijk voor de culturele sector en verzorgde hij verbouwingen voor particulieren, veelal in een historische context. Zijn conceptuele werkwijze paarde hij aan technische inventiviteit. Zijn bureau specialiseerde zich in het opwaarderen van bestaande gebouwen, soms gecombineerd met nieuwbouw. Vaak ontwierp Van Schijndel ook meubels en verlichting voor deze projecten. Tussen 1974 en 1993 was hij docent aan de Academies van Bouwkunst in Arnhem en Amsterdam, alsook aan de kunstacademies van Utrecht en Rotterdam. Als gastdocent hield hij voordrachten aan de TU Delft en de TU Eindhoven. Vanaf 1983 was Van Schijndel als hoofddocent en vanaf 1987 als hoogleraar voor 'Grundlagen der Möbel-entwicklung' en 'Entwerfen verbonden aan de afdeling architectuur van de Fachhochschule te Düsseldorf.

Van Schijndels architectonische werk is door zijn echtgenote Natascha Drabbe als volgt omschreven:
"Zijn architectuur is niet alleen bepaald door de begrippen ruimte en vorm, maar ook door de poëzie die ontstaat door de samenstelling der delen, de geconstrueerde totaliteit. Binnen de Nederlandse traditie heeft zijn werk een ongebruikelijke uitstraling; literaire en poëtische aspecten vermengen zich met een bijna Japanse sfeer van eenvoud en raffinement, met daarnaast een mediterraan gebruik van kleur en licht".

Van de producten die Van Schijndel voor de inrichting van zijn gebouwen ontwierp, verwierven de Delta vaas (producent Meike van Schijndel) en aluminium stapelstoel Fulfil (producent Lensvelt), internationale bekendheid. Voor zijn verlichtingsarmaturen, glasservies en Delta vaas ontving hij diverse internationale prijzen. Deze ontwerpen zijn vertegenwoordigd in de museumcollecties van onder meer het MoMA in New York, de Neue Sammlung in München en het Stedelijk Museum te Amsterdam.

Van Schijndel overleed eind september 1999 op 56-jarige leeftijd na een korte ziekte, kort na zijn benoeming tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Na zijn overlijden werd het bureauarchief aan het Nederlands Architectuurinstituut in Rotterdam overgedragen.

 Privé 
Van Schijndel was gehuwd met Natascha Drabbe. Zijn dochter uit zijn huwelijk met Jetta Ernst, Meike van Schijndel, trad in zijn voetsporen en is (grafisch) vormgeefster.

 Nalatenschap 

Het Van Schijndelhuis (1992) aan het Utrechtse Pieterskerkhof dat hij voor zichzelf ontwierp en waarvoor hij in 1995 de Rietveldprijs ontving, werd in september 1999 door de gemeente Utrecht op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst. Het huis kan iedere eerste zondag van de maand op afspraak voor een rondleiding worden bezocht en wordt ingezet als bijzondere locatie voor culturele activiteiten en bijeenkomsten.

Om het gedachtegoed van Van Schijndel levend te houden en het Van Schijndelhuis in stand te kunnen houden werd in 2008 de Stichting Mart van Schijndel opgericht.

 Werk (selectie) 
 Architectuur 
2001 Centrum voor Kunst & Cultuur (CKC), Zoetermeer
2000 Hoofdkantoor Nationaal Kadaster, Apeldoorn
2001 Domus Cornelia, in voormalig waterzuiveringsgebouw, fam. Swaak, Bloemendaal
1999 Pleinontwerp met verlichtingsontwerp, Gemeente Leiden (niet uitgevoerd)
1999 De Gruitpoort, Centrum voor Kunstzinnige Vorming, Doetinchem
1997 Plan uitbreiding Tweede Kamer Den Haag, meervoudige opdracht (niet uitgevoerd)
1997 De Berckepoort, Dordrecht
1995 Mariniersmuseum, Rotterdam
1995 Appartementen Pieterskerkhof, Utrecht
1995 Zendmast KNSM-eiland, Amsterdam
1994 Firma Verder, kantoor en bedrijfshal te Haan, Duitsland
1994 Gemeentehuis Almelo, renovatie en interieur
1992 Van Schijndelhuis, Utrecht
1992 Villa Hof, Amersfoort
1992 Koorenhuis|Het Koorenhuis, Den Haag
1991 Stadsschouwburg Breda (plan)
1991 Ethologie-station Rijksuniversiteit Utrecht, gebouw voor gedragsobservatie bij dieren
1990 FSB laboratorium en onderwijscentrum Rijksuniversiteit, Utrecht
1990 Oudhof Effecten, kantoor Rokin 99, Amsterdam
1989 Luchtbrug Uithof, Rijksuniversiteit Utrecht
1988 Joods Historisch Museum, Amsterdam (prijsvraag)
1987 NIVEL kantoor, Nederlands Instituut Voor onderzoek van de Eerstelijns-gezondheidszorg , Utrecht
1987 'Holland in Vorm', tentoonstellingontwerp, Den Haag
1987 Aula Centraal Museum, Utrecht
1987 Inrichting openingstentoonstelling Centraal Museum, Utrecht
1987 Verbouwing artilleriestallen tot museumzalen, Centraal Museum Utrecht
1986 Lumiance, kantoren en bedrijfshal , Haarlem
1985 LOKV-kantoor, Landelijk Ondersteuningsinstituut voor Kunstzinnige Vorming, Utrecht
1981 Woonhuis Gerard en Marjan Unger, Bussum
1980 Woonhuis Bedaux, Utrecht
1970 Kargadoor, Utrecht

 Vormgeving 
1963 Driekantig krukje
1963 Kinderstoeltje
1979 Work, hanglamp
1979 Slack, staande lamp, uplighter
1981 Delta vaas
1981 Bishop, tafellamp
1982 Tafelschragen en houten Zevenstoel
1984 Kantinetafels LOKV met blauwe Zevenstoel
1984 Shofloat, wandlamp
1986 Tough & Co, glasservies
1992 Boekenplanken
1996 Stapelstoel Fulfil1996 Gouden muizentrap armband

Literatuur
 Kuper, Marijke (2003). Mart van Schijndel: kleurrijk architect / tekstred. Els Brinkman; foto's: Michel Boesveld ... e.a. NAi Uitgevers, Rotterdam. 166 p. ISBN 90-5662-271-4.
 Drabbe, Natascha, Hans van Heeswijk & Arjen Oosterman (2014). Van Schijndelhuis : het woonhuis van architect Mart van Schijndel'' / voorw.: Raymond Richard Neutra; medeauteur & -tekstred: Jane Szita. NDCC Publishers, Amsterdam. 112 p. + USB-kaart met film. ISBN 978-90-803635-0-2.

Externe link 
  Website Mart van Schijndel

Nederlands architect