William Longespée
William Longespée (Ca. 1176 - Salisbury, 7 maart 1226) was graaf van Salisbury en was een bastaardzoon van koning Hendrik II van Engeland.

Biografie 
William Longespée werd geboren als een buitenechtelijk kind van koning Hendrik II en Ida de Tosny met wie hij een verhouding had. Zijn vader erkende hem als zijn kind en schonk hem wat land in Lincolnshire. In 1196 huwde zijn halfbroer Richard Leeuwenhart hem uit aan een rijke erfgename, Ela van Salisbury. Onder de regering van zijn andere halfbroer Jan zonder Land vervulde William Longespée verschillende functies aan diens hof en nam samen met hem deel aan diens Ierse en Welshe invasies.

Hij behaalde zijn grootste overwinning als militair in de Slag bij Damme waar hij een grote Franse vloot wist te vernietigen. Vervolgens vocht hij aan de zijde van keizer Otto IV mee bij de Slag bij Bouvines en werd hij aldaar gevangen genomen door de Fransen. Na zijn terugkeer was hij een van de weinige edelen die trouw bleef aan koning Jan. Daarna was hij een invloedrijk figuur aan het hof van de nog minderjarige Hendrik III van Engeland. In 1225 leed hij schipbreuk op het Île de Ré waar hij enkele maanden in het klooster verbleef. Kort na zijn terugkeer in Engeland overleed William. De kroniekschrijver Roger van Wendover schreef dat hij was vergiftigd door Hubert de Burgh. William Longespée werd vervolgens begraven in de Kathedraal van Salisbury.

Huwelijk en kinderen 
William Longespée was getrouwd met Ela van Salisbury en samen kregen zij tien kinderen:
 Willem II Longespée (1212–1250)
 Richard, kanunnik
 Stephen (d. 1260), gehuwd met Emeline de Ridelsford
 Nicholas (gest. 1297), bisschop van Salisbury
 Isabella, gehuwd met Willem de Vesci.
 Ela, gehuwd met Thomas de Beaumont en later met Filips Basset
 Ida, gehuwd met Ralph de Somery, en vervolgens met Willem de Beauchamp
 Ida II, gehuwd met Walter FitzRobert
 Maria
 Pernel

Voorouders

Buitenechtelijk kind van een koning van Engeland
Huis Plantagenêt
Graaf van Salisbury
Persoon in de 13e eeuw