Justus Georg Schottel
Justus Georg Schottel (Einbeck, 23 juni 1612 – Wolfenbüttel, 25 oktober 1676) was een Duits dichter en taalkundige.

Levensloop
Schottel studeerde in Leiden en in Wittenberg. In 1640 werd hij ambtenaar aan het hof in Brunswijk en vanaf 1646 in Wolfenbüttel. Zijn gedichten worden gekenmerkt door verheerlijking van zijn moedertaal. Hij was vanaf 1642 lid van de Fruchtbringende Gesellschaft en gold als de belangrijkste vertegenwoordiger van de opvattingen van dat genootschap.

Werken (selectie)

 1640: Lamentatio Germaniæ Exspirantis / Der nunmehr hinsterbenden Nymphen Germaniæ elendeste Todesklage
 1641: Teutsche Sprachkunst
 1647: Fruchtbringender Lustgarte: voller Geistliche und Weltliche Neue erfindungen
 1648: Neu erfundenes Freuden-Spiel genandt Friedens-Sieg
 1656: Teutsche Vers- und Reimkunst
 1663: Ausführliche Arbeit Von der Teutschen HaubtSprache
 1666: Jesu Christi Nahmens Ehr
 1669: Ethica: die Sittenkunst oder Wollebenskunst
 1671: De singularibus quibusdam et antiquis In Germania Juribus et Observatis.
 1673: Sonderbare Vorstellung von der ewigen Seeligkeit
 1673: Horrendum Bellum Grammaticale Teutonum antiquissimorum

Externe link
  Literatuur van en over Justus Georg Schottel in de catalogus van de Nationale Bibliotheek van Duitsland

Duits dichter
Duits taalkundige