Ruprecht II van de Palts
Ruprecht II van de Palts bijgenaamd de Ernstige (Amberg, 12 mei 1325 - aldaar, 6 januari 1398) was van 1390 tot aan zijn dood keurvorst van de Palts. Hij behoorde tot het huis Wittelsbach.

Levensloop
Ruprecht II was de oudste zoon van Adolf van de Palts en Irmengard van Oettingen, dochter van graaf Lodewijk VI van Oettingen. Adolf was de zoon van paltsgraaf Rudolf I aan de Rijn, die een intrafamiliale strijd had met zijn broer, keizer Lodewijk IV de Beier. In 1317 had Lodewijk IV met wapengeweld de Rijnpalts geannexeerd en in 1327 sneuvelde Adolf tijdens de strijd om zijn erfdeel. Na het overlijden van zijn vader werd Ruprecht onder de voogdij geplaatst van graaf Johan van Nassau-Dillenburg.

Op 4 augustus 1329 sloten Lodewijk IV en Ruprechts ooms Rudolf II en Ruprecht I het Huisverdrag van Pavia. Lodewijk IV en zijn zonen behielden Opper-Beieren, terwijl Ruprecht I, Rudolf II en de minderjarige Ruprecht II de regering in de Rijnpalts overnamen. Op 18 februari 1338 kwam het tot een nieuwe landsverdeling, waarbij beslist werd om de bezittingen nog wel gezamenlijk te beheren. Hierbij kreeg Ruprecht II onder meer de stad Heidelberg en een deel van de Opper-Palts. 

Na het overlijden van zijn oom Rudolf II in 1353 kwam het tot een nieuwe landsverdeling. Terwijl zijn oom Ruprecht I het grootste deel van Rudolfs bezittingen erfde, kreeg Ruprecht II de overige delen toegewezen met de belangrijke oorden Lindenfels, Alzey, Stromberg en de burcht Stahleck. In 1355 werd Ruprecht II aangesteld tot de erfopvolger van zijn oom indien die zonder mannelijke nakomelingen zou sterven en in 1368 werd hij benoemd tot mederegent van de Palts. In deze functie was hij in 1386 samen met zijn oom Ruprecht I verantwoordelijk voor de stichting van de Ruprecht-Karls-universiteit in Heidelberg. 

In 1390 volgde Ruprecht II zijn oom op als keurvorst van de Palts. In 1391 liet hij alle Joden en ketters uit de Palts verdrijven, waarna hun bezittingen aan de Universiteit van Heidelberg schonk. In 1395 voerde hij in de zogenaamde Ruprechtsgrondwet in, waarbij de aanhang in zijn gebieden verzekerde. Hierbij werd onder meer de vrije rijksstad Neckargemünd aan de Keurpalts toegevoegd. 

In januari 1398 stierf Ruprecht II op 72-jarige leeftijd, waarna hij werd bijgezet in het Cisterciënzersklooster van Schönau.

Huwelijk en nakomelingen
In 1345 huwde Ruprecht II met Beatrix van Sicilië (1326-1365), dochter van koning Peter II van Sicilië. Ze kregen zeven kinderen:
 Anna (1346-1415), huwde in 1360 met hertog Willem II van Berg
 Frederik (1347-1395)
 Johan (1349-1395)
 Mechtild (1350-1378), huwde in 1375 met graaf Sigost van Leuchtenberg
 Elisabeth (1351-1401), verloofd met burggraaf Albrecht van Neurenberg
 Ruprecht III (1352-1410), keurvorst van de Palts en Rooms-Duits koning
 Adolf (1355-1358)

Ook had hij een buitenechtelijke dochter, Else von Stromberg genaamd. Zij werd zuster in het dominicanessenklooster Liebenau in Worms.

Voorouders

Keurvorst van de Palts
Huis Wittelsbach
Persoon in de 14e eeuw