Gustaaf Schlegel
Gustaaf Schlegel (Oegstgeest, 30 september 1840 - Leiden, 15 oktober 1903) was een Nederlands sinoloog. Hij was de zoon van Hermann Schlegel.

Gustaaf Schlegel kreeg een veelzijdige opvoeding en ontving zijn onderwijs in eerste instantie van zijn eigen vader, de Duitse zoöloog Hermann Schlegel afkomstig uit het Duitse Altenburg. Op zijn negende begon hij, in eerste instantie zonder medeweten van zijn ouders, Chinees te leren bij Johann Joseph Hoffmann. Toen Hoffmann werd gevraagd enkele jongeren op te leiden tot tolk Chinees en hij daarvoor een studieprogramma schreef, diende hij tevens een verzoek in bij de Minister van Koloniën Charles Ferdinand Pahud, de toen dertienjarige Gustaaf een maandelijkse toelage van 25 gulden toe te kennen waardoor hij privé-lessen kon volgen in plaats van zijn opleiding aan het Stedelijk Gymnasium. Hij kreeg hiertoe toestemming, maar vanwege het ontbreken van goede grammatica- en woordenboeken was de opleiding erg zwaar. Na de studie werden de jongens enkele jaren naar het Chinese keizerrijk gezonden om in in één of twee van de zuidelijke kustdialecten praktijkervaring op te doen. Deze twee dialecten werden namelijk meest gesproken door Chinezen in Nederlands-Indië.

Op 20 augustus 1862 werd hij in het Hooggerechtshof te Batavia benoemd tot tolk Chinees. In 1866 verscheen zijn studie Thian Ti Hwui die hij op basis van in beslag genomen Chinees materiaal had kunnen doen. Hierin beschreef hij voor het eerst een analyse van de geheime Chinese genootschappen, waarna de overheid kon ingrijpen in de Chinese onderwereld. In 1876 werd Schlegel benoemd tot hoogleraar Chinese taal- en letterkunde in Leiden

Literatuur 
 Renate Schönfuß-Krause: Hermann Schlegel, Gustav Schlegel, Leander Schlegel. Die Schlegels aus Altenburg. Biografie von Hermann Schlegel und seinen Söhnen Gustaaf und Leander Schlegel (PDF; 5,2 MB) In het Duits.

Externe links 
 Biografische schets door J.L. Blussé van Oud Alblas in Biografisch Woordenboek van Nederland
 Biografie

Nederlands sinoloog