Freddy Loix
Freddy Loix (Tongeren, 10 november 1970) is een Belgisch rallyrijder. Hij was tussen 1993 en 2004 actief in het wereldkampioenschap rally, waarin hij zich eerst profileerde als semi-fabrieksrijder met ondersteuning van Opel Team Belgium en later onder meer voor de fabrieksteams van Mitsubishi en Peugeot uitkwam. Hij behaalde in deze periode vier podiumresultaten, maar een overwinning bleef uit.

Loix -alias Fast Freddy - won elf keer de Rally van Ieper, de grootste wedstrijd op de Belgische kalender. Hij werd daarmee in 2016 recordhouder. Op de tweede plaats staan Patrick Snijers, Robert Droogmans en Gilbert Staepelaere met vier overwinningen.

Carrière

Vroege carrière 
Freddy Loix debuteerde in 1989 in de rallysport. Zijn potentieel begon vorm te krijgen toen hij halverwege de jaren negentig sterke resultaten wist te boeken in een Opel Astra GSI, geprepareerd door het Opel Team Belgium. Met deze auto won hij in 1993 het Belgisch Formule 2-kampioenschap. Na enige jaren actief te zijn geweest met Opel kreeg hij in 1996 zijn eerste kans in competitief Groep A-materiaal toen hij achter het stuur kroop van een Toyota Celica GT-Four. Door Marlboro-sponsoring kon hij het nodige aan internationale ervaring opdoen. Hij eindigde als tweede in de Rally van Portugal, dat jaar alleen een ronde van het Formule 2-kampioenschap in het WK, maar wist ook twee topvijffinishes af te dwingen in twee asfalt-WK-rally's. Zijn hoogtepunt was echter zijn eerste overwinning in de Rally van Ieper, de grootste rallywedstrijd van België en van de Europese kalender.

Wereldkampioenschap rally 
Op dat moment begon Loix' carrière zich in een sneltreinvaart te ontwikkelen. In het seizoen 1997 eindigde hij wederom als tweede in Portugal, en later in het jaar kwam hij ook eenmalig uit voor de fabrieksinschrijving van Toyota, actief met de gloednieuwe Corolla WRC. In het seizoen 1998 wist hij in twee gevallen op het podium te eindigen in een privé-ingeschreven Corolla. Tevens schreef hij dat jaar zijn derde opeenvolgende overwinning in Ieper op zijn naam. Voor het seizoen 1999 werd hij opgenomen in het fabrieksteam van Mitsubishi, als teamgenoot van de op dat moment drievoudig wereldkampioen Tommi Mäkinen. Mitsubishi was tevens de titelhouder in het constructeurskampioenschap. Achter het stuur van de Mitsubishi Lancer Evo VI, in Loix zijn geval voor marketingsdoeleinden omgedoopt tot Carisma GT, kende de Belg een wisselvallig seizoen. In geen geval kon hij de aansluiting vinden met zijn teamgenoot, die dat jaar triomfeerde met een vierde wereldtitel, maar Loix wist zich toch in vijf gevallen een top vijf finish af te dwingen. Zijn grootste succes dat jaar was zijn vierde opeenvolgende overwinning in Ieper. Gedurende het seizoen 2000 werd het duidelijk dat de hiërarchie binnen het team van Mitsubishi niet aan te tasten was, en Loix moest wederom onderdoen aan Mäkinen. Ondanks een aantal resultaten binnen de punten, liep het uit op een teleurstellend jaar voor de Belg, waarin hij met regelmaat het einde van een rally niet haalde. Toch bleef Loix behouden bij Mitsubishi voor het seizoen 2001. In een jaar waarin de Groep A Lancer zijn leeftijd toonde, kon Loix na de eerste seizoenshelft, waarin hij nog geregeld zijn punten pakte, wederom niet overtuigen. De introductie van de Lancer WRC zorgde tegen het einde van het seizoen niet tot de ommekeer, merendeels te wijten aan het materiaal zelf, dat niet competitief bleek.

Na drie frustrerende jaren met Mitsubishi, sloot Loix zich voor het seizoen 2002 aan bij het team van Hyundai, die in hun geval het potentieel van de Accent WRC nog niet uit wisten te buiten in resultaten. Tijdens de seizoensopener in Monte Carlo verongelukte Loix zodanig dat hij zijn voet brak. Desondanks kwam hij tijdens de daaropvolgende ronde in Zweden toch aan de start. Loix deed op geen moment onder aan zijn teamgenoot Armin Schwarz, maar de Accent was niet in staat zich vooraan te mengen in de klassementen. Het resultaat was dat Loix slechts één keer binnen de punten wist te eindigen, en zich ver buiten de top tien in het rijderskampioenschap zou scharen. Het seizoen 2003 verliep eveneens onsuccesvol voor Loix, die nu moest deelnemen in een inmiddels onderontwikkelde Accent WRC, aangezien de Hyundai fabriek steeds minder financiële steun toeliet aan preparateur MSD, die verantwoordelijk waren voor de rally-activiteiten van het merk. Het benodigde test werk bleek namelijk schaars, wat dan ook weerspiegeld werd in de resultaten. Het team besloot zich terug te trekken uit het kampioenschap na afloop van de WK-ronde in Australië, waarin Loix nog met de eer mocht strijken toen hij daar naar een kampioenschapspunt greep. Een bleek vooruitzicht werd weer helder toen Loix een uitnodiging kreeg van Peugeot, waarin de Belg vanaf het seizoen 2004 zou fungeren als derde rijder. Op dat moment kwam de overkoepelende automobiel organisatie FIA echter aanzetten met een regel dat de teams vanaf 2004 slechts met twee vaste rijders aan de start moesten verschijnen. Er bleek geen vuiltje aan de lucht toen Loix plaats mocht nemen als buffer voor teamgenoot Marcus Grönholm tijdens de seizoensopener in Monte Carlo, waarin het team hun nieuwe 307 WRC debuteerde. Daar wisten beide rijders binnen de punten te eindigen, maar toen Loix in de daaropvolgende ronde in Zweden uitviel door een motorprobleem, belandde hij al gauw op een zijspoor. Enkele optredens voor Peugeot later in het seizoen deden het tij niet keren, en de carrière van Loix in het WK heeft sindsdien geen vervolg meer gekend.

Latere carrière 

Na enige tijd stilte, besloot Loix een vervolg te zetten op activiteit in het Belgisch rallykampioenschap. In 2007 ondernam hij voor het eerst een serieuze poging op succes, achter het stuur van een Volkswagen Polo S2000, geprepareerd door het team van René Georges. Ook nam hij deel aan enkele internationale evenementen in een Abarth Grande Punto S2000, een auto die hij overnam van collega-rijder Pieter Tsjoen, die toen tijdelijk stopte als rallyrijder. Loix kwam echter in 2008 pas weer in beeld bij het grote publiek, toen hij voor Kronos Racing deelnam aan de Intercontinental Rally Challenge in een Peugeot 207 S2000; een kampioenschap dat werd gekarakteriseerd als tegenhanger van het WK Rally. Daarin won hij drie rally's en eindigde hij het seizoen als runner-up in het kampioenschap achter teamgenoot Nicolas Vouilloz. De grootste triomf van Loix kwam dat jaar met zijn vijfde overwinning in Ieper, waarmee hij een record wist neer te zetten. In 2009 ging Loix in gelijke vorm verder, al werd het seizoen iets minder succesvol dan 2008. Een stuurfout in Ieper betekende dat hij een zesde overwinning in het evenement misliep, en ook een andere rally werd niet gewonnen; Loix moest zodoende genoegen nemen met een derde plaats in het kampioenschap. In 2010 maakte Loix een terugkeer bij René Georges Rally Sport, waarin hij ditmaal wedstrijden ging afwerken in het Belgisch kampioenschap en het IRC, achter het stuur van een Škoda Fabia S2000. Zijn eerste grote succes met deze auto kwam met een zesde overwinning in Ieper. Later in het jaar maakte hij nog drie succesvolle optredens in het IRC; hij won in Madeira en het Tsjechische Barum, en greep nog naar een derde plaats in San Remo. Hierdoor eindigde hij alsnog vierde in het kampioenschap. Bovendien wist hij als afsluiter van zijn rallyseizoen ook nog de Condroz Rally te winnen, de laatste ronde van het Belgische rallykampioenschap. Ook in 2011 reed Freddy Loix met de Fabia S2000 in het IRC. Hij werkte daarin zeven wedstrijden af, die allen op asfalt werden verreden. In Monte Carlo, de opener van het seizoen, werd hij tweede. In Ieper was hij wederom heer en meester met een zevende overwinning in het evenement. In het kampioenschap eindigde hij vierde.

In 2012 liet Loix het IRC links liggen voor een avontuur in Frankrijk, waar hij het volledige asfaltkampioenschap reed, aangevuld met enkele Belgische proeven in een Peugeot 207 S2000, die hij enkele keren omwisselde met een Peugeot 307 WRC van het team 2C Compétition. Zijn enige IRC-wedstrijd was in Ieper, waar hij achter winnaar Juho Hänninen als tweede over de streep kwam. In 2013 reed Loix een programma in het Belgisch kampioenschap met een Ford Focus RS WRC 08. In alle zes zijn optredens wist hij te winnen (in Ieper, nu een ronde van het vernieuwde Europees kampioenschap, won hij weer achter het stuur van de Fabia S2000) en schreef daarmee voor het eerst in zijn lange carrière de Belgische titel op zijn naam.
In 2015 werd de Fabia S2000 vervangen door de nieuwe Skoda Fabia R5. De wagen werd aan de vooravond van de Kenotec Ypres Rally onder ruime belangstelling voor het grote publiek voorgesteld in de gebouwen van materiaalleverancier van vouwtenten en ook sponsor Partyspace. Freddy Loix won in 2015 dan ook voor de tiende maal deze rally en werd in datzelfde jaar ook opnieuw Belgisch Kampioen. In 2016 finishte Loix opnieuw als eerste in de Ypres Rally met zijn Skoda Fabia R5. Met 11 eindoverwinningen in Ieper is het record opnieuw wat scherper gesteld.

Complete resultaten in het wereldkampioenschap rally

Overzicht van deelnames

Internationale overwinningen

Privé 
Loix heeft twee kinderen, een zoon Thomas (2001) en een dochter Zella (2007).

Externe links 
 Officiële website Freddy Loix
 Profiel op Rallybase.nl
 Profiel op Juwra.com
 Profiel op eWRC-results.com

Belgisch rallycoureur