Albert-Edouard Janssen
Edouard Marie Henri Albert Janssen (Antwerpen, 1 april 1883 - Hamme-Mille, 29 maart 1966) was een Belgisch politicus en minister voor de Katholieke Partij en de CVP.

Levensloop
Janssen promoveerde tot doctor in de rechten (1907) en in de politieke en sociale wetenschappen (1911) aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij vestigde zich als advocaat en werd hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven (1911-1953). Hij trouwde met Marie-Henriette Scheyven (overleden in 1960) en was de oom van Raymond Scheyven. Hij overleed op het Kasteel van Valduc bij zijn enige dochter, gravin Elisabeth Plater-Zyberk.

In 1928 stichtte hij het Instituut voor Economische Wetenschappen aan de KU Leuven, bijgestaan door zijn oud-studenten Paul van Zeeland en Fernand Baudhuin. Het werd een onderzoeksinstituut dat zich vooral op het conjunctuuronderzoek toelegde.

Hij begon pas laat aan een politieke carrière. In 1956 werd hij gecoöpteerd senator voor de CVP, in opvolging van Paul van Zeeland en vervulde dit mandaat tot in 1965.

Hij had toen echter al heel wat ervaring opgedaan als regeringslid. Voor de Tweede Wereldoorlog was hij al tweemaal minister van Financiën, als 'technicus' opgenomen in de regering-Poullet-Vandervelde van 17 juni 1925 tot 19 mei 1926 en de regering-Spaak I van 6 december 1938 tot 9 februari 1939.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog nam hij deel aan de bijeenkomsten van het Comité Galopin. Hij behoorde ook, via de inlichtingendienst 'Socrates', tot degenen die financiële steun verleenden aan werkweigeraars.

Na de oorlog, en ditmaal onder een CVP-etiket, werd hij nogmaals minister van Financiën van januari 1952 tot april 1954.

Hij was, onder meer:
 financieel expert bij de Nationale Bank, als secretaris (1908) en directeur (1911). Hij richtte de studiedienst van de Nationale Bank op.
 voorzitter van het Financieel comité van de Volkenbond.
 voorzitter van de Belgische Vereniging voor de Volkenbond.
 voorzitter van de Belgische Vereniging van Banken (1940-1947).
Hij overleed in zijn Kasteel van Valduc in Hamme-Mille (1954), vandaag Bevekom.

Eerbetoon
 In 1949 werd hij benoemd tot minister van Staat.
 In Bevekom is er een Albert-Edouard Janssenstraat.
 Op de plek waar hij veertig jaar woonde, Wetstraat 85, is een herdenkingsplaat aangebracht.
 Er werden postzegels uitgegeven met zijn beeltenis.
 De Belgische Vereniging van Banken stichtte een 'Albert-Edouard Janssenprijs'.

Publicaties
 Les conventions monétaires internationales, Brussel, Larcier, 1912.
 Nos finances publiques, in: La vie économique et sociale, 1939.
 Het Europese valutaprobleem, in: Tijdschrift voor Documentatie en voorlichting, Nationale Bank van België, 1950.
 Livre de Raison de la famille Janssen de Mouland - quatre siècles de notes et souvenirs (1500 - 1925).

Literatuur
 André BERG, Albert-Edouard Janssen. Le mentor en réserve, in: Le Phare, 19 december 1954.
 Leon Ghyselinck, Hommage à Albert-Edouard Janssen, in: Revue de la Banque, 1964.
 Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
 Valery JANSSENS, De inflatie na de Eerste Wereldoorlog en de stabilisatie van de Belgische frank, Ekonomische Geschiedenis van België. Behandeling van bronnen & problematiek. Handelingen van het Colloquium te Brussel, 17-19 nov. 1971, Brussel, 1972 .
 baron DE VOGHEL Albert-Edouard Janssen, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXXIX, Brussel, 1976, p. 499-505.
 Albert-Edouard Janssen raconté par ses amis, Brussel, Oyez, 1976.
 (Comtesse) PLATER-ZYBERK, A.E. Janssen raconté par sa fille, Brussel, Oyez, 1976.
 Patrick NEFORS, La collaboration industrielle en Belgique, 1940-1945, Bruxelles, Racine, 2006.

Externe link
 Fiche Albert-Edouard Janssen op Odis

CVP-politicus
Belgisch advocaat
Belgisch minister van Financiën
Belgisch minister van Staat
Belgisch senator
Belgisch verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog
Hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven