Hermine Danglars
Hermine Danglars is een personage in de roman De Graaf van Monte Cristo (1844) van Alexandre Dumas.

Hermine Danglars is geboren als jonkvrouw de Servieux. Ze is de weduwe van de kolonel markies de Nargonne en de tweede vrouw van Danglars. Hermine heeft in 1817 een affaire gehad met Gérard de Villefort, die toen reeds getrouwd was met Renée de Saint-Méran. Uit deze relatie is een zoon geboren, later genaamd Benedetto.

Gebeurtenissen

Hermine wordt tijdens een diner te Auteuil herinnerd aan de verschrikkelijke gebeurtenis van de nacht van 17 op 18 oktober 1817 te Auteuil. Zij was toen ongeveer 18 à 19 jaar oud. Het zoontje van haar en Gérard de Villefort werd ogenschijnlijk dood geboren, waarna De Villefort het in de tuin begroef.

De Villefort nodigt Hermine vervolgens uit op het parket en vertelt haar wat er die nacht precies is gebeurd. Het zakdoekje met de initialen H.N. ("Hermine de Nargonne") is van haar. Hermine is zeer verbaasd dat het kind toch leefde. Hermine is overigens zeer ingenomen met de huwelijkskandidaat van haar dochter. Dan hoort zij op de bruiloft van haar dochter Eugénie dat ene Benedetto de moordenaar is van Gaspard Caderousse. Pas in de rechtszaal ziet zij dat deze Benedetto haar eigen zoon is. Het blijkt tevens de charmante Andrea burggraaf Cavalcati te zijn. Hermine valt vervolgens flauw.

Karakter
Hermine staat bekend om haar buitenechtelijke escapades. Zij is voorts financieel onafhankelijk door de rijkdom van haar overleden man. Hermine mag graag op de beurs speculeren en heeft daardoor een aardig kapitaal opgebouwd. Hermine doet “zaken” met Debray, de secretaris van de Minister. Ze heeft naar alle waarschijnlijkheid een buitenechtelijke relatie met hem omdat beiden vaak afspreken in een gehuurde woning. Hermine wordt uiteindelijk door Danglars verlaten doch heeft daar geen enkele moeite mee. Zij is immers financieel onafhankelijk.

Stamboom 

Danglars, Hermine