Maximilien Morrel
Maximilien Morrel is een figuur in de roman De Graaf van Monte Cristo (1844) van Alexandre Dumas.

Maximilien is de zoon van Pierre Morrel en broer van Julie Herbaut. Maximilien zat nog op de schoot van Edmond Dantès toen hij klein was. Dantès heeft aldus een zwak voor hem, mede omdat de firma Morrel en Zoon hem zeer aan het hart gaat. Maximilien is kapitein der Spahi’s geworden en benoemd tot officier in het Legioen van Eer. Hij redt baron Château-Renaud te Constantinopel en wordt als dank daarvoor in de hoogste Parijse kringen geïntroduceerd. 

Maximilien is tot over zijn oren verliefd op Valentine de Villefort, de dochter van een van de aartsvijanden van Dantès. Hij verwijt Maximilien verliefd te zijn op een De Villefort, een ras dat volgens Dantès gedoemd is. Daar hij ziet dat de trouw en eer van Maximilien oprecht zijn en zijn liefde voor Valentine ook groot is, besluit hij te verhinderen dat Valentine door haar stiefmoeder vergiftigd wordt. Maximilien weet niet dat Valentine gered is en wenst zelfmoord te plegen, doch Monte Cristo steekt daar een stokje voor. Monte Cristo vertelt wie hij is en dat hij destijds de rederij van Maximiliens vader van de ondergang heeft gered. Maximilien is verbaasd en dankbaar waarna hij zich herpakt. Monte Cristo geeft hem een datum en een belofte. 

Op het eiland Monte Cristo wordt Maximilien uiteindelijk herenigd met Valentine. Jacopo geeft hun ten slotte een brief waarin hun een aanzienlijk legaat wordt nagelaten; het huis te Auteuil en de woning op de Champs-Elysées.

Stamboom 

Personage uit De graaf van Monte-Cristo