Kookpuntsverhoging
Kookpuntsverhoging, een van de colligatieve verschijnselen, is het verschijnsel dat de temperatuur waarbij een bepaalde hoeveelheid vloeistof kookt, stijgt als er andere stoffen in opgelost zijn.

Factoren
 Concentratie. De mate van kookpuntsverhoging is niet afhankelijk van de soort opgeloste stof, maar van de concentratie aan opgeloste deeltjes. Hoe meer deeltjes er per liter opgelost zijn, hoe meer het kookpunt van het oplosmiddel stijgt. Wanneer nu zo'n oplossing ingedampt wordt, stijgt de concentratie van de opgeloste deeltjes en zal ook het kookpunt stijgen.
 Oplosmiddel. De kookpuntsverhoging is ook afhankelijk van het oplosmiddel, deze afhankelijkheid heet de molaire kookpuntsverhoging. Voor water is deze constante 0,512 kg.°C/mol.

De opgeloste deeltjes zijn
 het aantal moleculen (uitgedrukt in mol per 1,0 kg oplosmiddel) als de opgeloste stof niet splitst in ionen
 het aantal ionen (uitgedrukt in mol per 1,0 kg oplosmiddel) als het een oplosbaar zout betreft.

Formule
De kookpuntsverhoging kan berekend worden met de formule

met
 de kookpuntsverhoging (in K of °C),
 de molaire kookpuntsverhoging van het oplosmiddel,
 het aantal mol opgeloste stof,
 de massa van het oplosmiddel en
 de van 't Hoff-factor.

Met deze formule kan
 de kookpuntsverhoging en
 de molmassa van de opgeloste stof
berekend worden.

Zie ook 
 Ebullioscopische constante
 Vriespuntsdaling

Thermodynamica
%Kookpuntsverhoging
Oplossing
Stofeigenschap