Gran Sabana (ecoregio)
De Gran Sabana is een ecoregio die erkend wordt door het WWF, met de code NT0707.

De regio wordt doorkruist door rivieren omzoomd door galerijbossen. De grond is uiterst arm aan nutriënten en vuur speelt een grote rol in het ecosysteem. De ecoregion telt een aantal belangrijke endemische soorten, maar dit is niet te vergelijken met de tepui-ecoregio.
De regio is boomloos of doorspekt met kleine stukjes bos. Onder de vegetatie wordt dikwijls oxisol aangetroffen. De grond heeft vaak blootgestaan aan verwering, waardoor aluminium en silikaat verloren gaat. In de bodem worden soms toxische concentraties aluminiumverbindingen aangetroffen die de begroeiing nog verder bemoeilijkt. Het klimaat is relatief koel met temperaturen van 20-24 °C.

Flora 
Het Venezolaanse deel van de ecoregio, het grootste deel van de drie losse stukken waaruit het bestaat, wordt gekenmerkt door grassen, afgewisseld met struikgewas. Typische planten zijn  Humiria balsamifera, Bonnetia sessilis., Ternstroemia pungens, Axonopus pruinosum, Axonopus kaietukensis, Trachypogon plumosus, Echinolaena inflexa, Bulbostylis paradoxa, Rhynchospora globosa, Miconia stephananthera, Mahurea exstipulata en Mauritia flexuosa.

Natuurbescherming 
Er zijn een aantal beschermde gebieden zoals Nationaal park Canaima, Nationaal park Monte Roraima (Brazilië) en Parque Indígena Tucumaque. Het Surinaamse Sipaliwinisavanne is een kleine uitloper van deze ecoregio. Hoewel het slechts 1% van het oppervlak van Suriname beslaat is het verantwoordelijk voor 20% van de flora van het land. Het Natuurreservaat Sipaliwini beschermt een deel van het gebied.

Bedreigingen 
Degradatie van de restbossen tot grasland heeft plaats en erosie en brand spelen een rol. Er wordt zowel diamant als goud gevonden in de regio en dit kan plaatselijk tot ernstige aantasting van de natuur leiden.

Galerij 

Ecoregio van Zuid-Amerika