Stanno tutti bene
Stanno tutti bene is een Frans-Italiaanse film van Giuseppe Tornatore die werd uitgebracht in 1990.

Samenvatting 
 
Een gepensioneerde weduwnaar van Siciliaanse afkomst woont in het zuiden van Italië. Hij leeft wat vereenzaamd na het overlijden van zijn vrouw. Hij beseft dat hij zich vroeger niet voldoende heeft beziggehouden met de opvoeding van zijn vijf kinderen. Die lijken hem nu eigenlijk vergeten te zijn. Wanneer hij hen uitnodigt om een deel van hun zomervakantie bij hem door te brengen hebben ze allemaal een goede reden om niet op zijn voorstel in te gaan. Daarom besluit hij hen zelf op te zoeken. Ze wonen in het meer bedrijvige noorden van Italië en hebben het erg druk met het uitbouwen van hun carrière. Ze zitten niet echt op hun vader te wachten. Als hij bij hen aanklopt zitten ze allemaal een beetje in hun maag met hem. Hij stelt ter plaatse eveneens vast dat de lovende bewoordingen waarmee ze aan de telefoon met hun moeder over hun leven in het rijkere noorden spraken niet overeenstemmen met de werkelijkheid.

Rolverdeling 
 Marcello Mastroianni: Matteo Scuro
 Michèle Morgan: de vrouw in de trein
 Valeria Cavalli: Tosca
 Marino Cenna: Canio
 Norma Martelli: Norma
 Roberto Nobile: Guillaume
 Salvatore Cascio: Alvaro als kind
 Leo Gullotta: de gewapende man op het dak
 Antonella Attili: de moeder van Matteo
 Jacques Perrin: Alvaro als volwassene

Prijzen 
 1990 : Prijs van de Oecumenische Jury op het Filmfestival van Cannes
 1991 : Premi David di Donatello voor beste musicus (Ennio Morricone)
 1991 : Nastro d'Argento voor beste origineel verhaal (Giuseppe Tornatore)

Externe link 
 

Italiaanse film
Dramafilm
Film uit 1990
Film van Giuseppe Tornatore