A Modest Proposal
A Modest Proposal: For Preventing the Children of Poor People in Ireland from Being a Burden to Their Parents or Country, and for Making Them Beneficial to the Publick is een door de Ierse deken Jonathan Swift (1667 - 1745) anoniem gepubliceerd satirisch essay. Gewoonlijk wordt het kortweg aangeduid als A Modest Proposal. Vertaald luidt de titel Een bescheiden voorstel: om te voorkomen dat de kinderen van arme mensen in Ierland een last voor hun ouders of het land zijn, en om hen profijtelijk te maken voor het publiek.

Swift beschrijft een voorstel om de kinderen van de armen als voedsel aan de rijken te voeren, zodat ze geen last meer voor hun ouders zullen zijn en nog nut hebben voor de maatschappij. 

Het Engelse origineel telt een kleine 3400 woorden, overeenkomend met elf hedendaagse boekbladzijden.

Woede 
Swift schreef dit boekje vanuit een 'heftige verontwaardiging' (Sæva Indignatio), zoals op zijn grafsteen staat. Terwijl ook zijn bekendste werk Gullivers reizen veel maatschappijkritiek bevat, is het pamflet A Modest Proposal veel harder qua toon en thema, zoals uit onderstaande fragmenten blijkt. Het is zijn meest cynische werk.

Historische context 
Het schotschrift kwam uit in 1729, toen Ierland in de greep was van een twee jaar durende hongersnood. Het landbouwseizoen 1728–1729 had in Ierland het hoogste sterftecijfer van de hele 18e eeuw.

In zijn cynische stelling dat een dood kind meer voordeel biedt dan een levend, bekritiseert Swift de onverschillige hogere klasse. Ierland was bekend om zijn absentee landlords, een groep van zo'n tienduizend grondbezitters die grotendeels in Engeland woonde. Op uitzonderingen na liet deze groep zich niets gelegen liggen aan de lagere klassen. Al in een 19e-eeuws essay van de Ierse econoom William Neilson Hancock wordt dit fenomeen aangewezen als een belangrijke oorzaak van verspilling en stagnatie.

Inhoud 
Enkele fragmenten:

Ook betrekt Swift nog adviezen van anderen in zijn relaas. Zo noemt hij het voorstel om kinderen pas te doden als ze veertien zijn, ter vervanging van hertenvlees, dat niet meer beschikbaar is omdat de hogere klasse door overbejaging de herten uitgeroeid heeft. Hij wijst het af op advies van een Amerikaan die veel jongensvlees heeft gegeten, omdat het te taai is. Bovendien is het vetmesten te duur. Van de meisjes is het zonde om ze net te slachten als ze kunnen gaan fokken. Hij schat dat er zo'n duizend gezinnen regelmatig kinderkarkassen zullen afnemen en berekent de vraag op circa twintigduizend stuks.

Satirisch boek
Engelse literatuur (Ierland)
18e-eeuws boek