title: Erik Ode
text: Erik Ode, geboren als Fritz Erik Signy Odemar (Berlijn, 6 november 1910 – Kreuth-Weißach, 19 juli 1983), was een Duits acteur, hoorspelregisseur en stemacteur.
  
  Jeugd en opleiding 
  Erik Ode werd geboren als zoon van de acteur Fritz Odemar en Erika Nymgau-Odemar. Fritz Odemar werkte onder andere mee in meerdere speelfilms van de UFA.
  Reeds als twaalfjarige speelde Ode mee in de stomme film I.N.R.I. (1923). Samen met Max Colpet stichtte hij in Berlijn het cabaret Anti (1928). Na zijn toneelopleiding speelde hij theater en had hij kleine rollen bij de geluidsfilm. Tijdens de oorlog was hij werkzaam bij de troepenverzorging en werd tegen het einde als telegrafist opgeroepen. In 1942 trouwde Ode de Weense actrice Hilde Volk, waarmee hij getrouwd bleef tot aan zijn levenseinde.
  
  Carrière 
  Na de Tweede Wereldoorlog speelde Ode bij de Komödie am Kurfürstendamm en maakte weer cabaret. Daarnaast regisseerde hij bij de nieuwe NWDR hoorspelen. In 1948 werd hij hoofdspelleider bij de zender RIAS. Op het podium was Ode te zien in stukken als Pygmalion van George Bernard Shaw en Charleys Tante. Ook voerde hij voor de MGM-synchroonstudio ook synchroonregie en trad op als synchroonspreker voor Frank Sinatra, Fred Astaire, Gene Kelly, Bing Crosby en Cary Grant. In de Duitse synchroonversie van Singin' in the Rain sprak Ode niet alleen, maar belastte hij zich ook met de te zingen gedeelten, omdat de songs ook in de Duitse taal werden gebracht.
  
  Vanaf 1961 werkte Ode voor de televisie. In Nederland werd hij vooral bekend door zijn rol van inspecteur ('Kommissar') Herbert Keller uit de politieserie Der Kommissar van Herbert Reinecker, waarin hij van 1968 tot 1975 in 97 afleveringen samenspeelde met Fritz Wepper, als zijn assistent Harry. Deze serie was naast de ook door Reinecker geschreven serie Derrick de populairste krimiserie van het eerste tv-decennium in de Bondsrepubliek. Van 1978 tot 1980 speelde hij bij de ARD in de krimiserie Sonne, Wein und harte Nüsse de hoofdrol van de in rust zijnde politieman Eric Ott, die in zijn ouderenresidentie in de Provence de plaatselijke rechercheur Giraud ondersteunt bij de oplossing van zaken.
  
  Privéleven en overlijden 
  Nadat Ode in 1982 op een Münchner theaterpodium een flauwte had gekregen, trok hij zich om gezondheidsredenen terug uit het artiestenleven. Erik Ode overleed op 19 juli 1983 op 72-jarige leeftijd in Weissach/Tegernsee. Zijn as werd op zee uitgestrooid.
  
  Onderscheidingen 
   1973: Goldene Kamera
   1970, 1971, 1972, 1975: Bambi
   1981: Goldene Kamera
  
  Filmografie (selectie) 
  Als acteur
   1923: I.N.R.I.
   1930: Das Kabinett des Dr. Larifari
   1932: Kavaliere vom Kurfürstendamm
   1932: F.P.1 antwortet nicht
   1933: Saison in Kairo
   1936: Der Dschungel ruft
   1936: Mädchenjahre einer Königin
   1939: Alarm auf Station III
   1939: Wir tanzen um die Welt
   1940: Karlsbader Reise. Im Volkswagen auf Goethes Spuren von Weimar nach Karlsbad (korte film)
   1942: Einmal der liebe Herrgott sein (Professor Scherck-Klerck alias de hoteldief Pawlowitsch)
   1942: Schluck und Jau (Gerhart Hauptmann)
   1945: Meine Herren Söhne
   1948: Berliner Ballade [verteller]
   1955: Meine Frau Susanne
   1957: Liebe, Jazz und Übermut
   1960: Schlagerraketen – Festival der Herzen
   1964: Das Kriminalmuseum (serie) – Der stumme Kronzeuge
   1965: Das Kriminalmuseum (serie) – Der Brief
   1965: Förster Horn (Oberforstrat)
   1965: Die fünfte Kolonne (serie) – Besuch von drüben
   1966: Die fünfte Kolonne (serie) – Die ägyptische Katze
   1966: Der schwarze Freitag
   1967: Das Kriminalmuseum (serie) – Die Reisetasche
   1968: Der Mann, der keinen Mord beging (meerdelig)
   1969–1976: Der Kommissar
   1974: Hallo – Hotel Sacher … Portier! (serie) – Mein Freund Uwe
   1977: Sonne, Wein und harte Nüsse
   1978: Polizeiinspektion 1 (serie) – Bitte ein Autogramm
  
  als regisseur
   1953: Schlagerparade
   1954: Der erste Kuß
   1954: An jedem Finger zehn
   1955: Musik im Blut (de levensgeschiedenis van de jazzmuzikant Kurt Widmann)
   1956: Lügen haben hübsche Beine
   1957: Eine große Liebe
   1957: Liebe, Jazz und Übermut
   1957: Und abends in die Scala
   1958: Scala – total verrückt
   1958: Ohne Mutter geht es nicht
   1959: Wenn das mein großer Bruder wüßte
   1959: Was eine Frau im Frühling träumt
   1961: Heute gehn wir bummeln
   1965: Förster Horn
   1969–1976: Der Kommissar in de afleveringen: 24e Eine Kugel für den Kommissar, 41e Kellner Windeck, 70e Die Nacht mit Lansky
  
  als Synchronspreker
   1953: Du sollst mein Glücksstern sein (Singin' in the Rain)
   1959: Eine Nummer zu groß (A Hole in the Head)
  
  Duits filmacteur
  Duits hoorspelregisseur
  Duits stemacteur
  Duits televisieacteur
  Duits toneelacteur
  Pseudoniem