title: OGC Nice
text: OGC Nice (Olympique Gymnaste Club Nice-Côte d'Azur) is een Franse voetbalclub uit de Zuid-Franse badplaats Nice. De club werd in de jaren 50 vier keer landskampioen.
  
  Geschiedenis
  
  Vroege geschiedenis 
  In 1904 werd de Gymnaste Club de Nice (GCN) opgericht. In 1908 volgde een splitsing van de club en Gymnastes Amateurs Club de Nice (GACN) sloot zich aan bij de sportbond USFSA en er ontstond ook een voetbalafdeling. Op 6 oktober 1910 nam de club opnieuw de oorspronkelijke naam aan. Op 20 september 1919 slorpte de club Gallia Football Athlétic Club op en nam de clubkleuren rood-zwart van Gallia over. Op 22 december 1924 nam de club de naam Olympique Gymnaste Club de Nice aan. Het woord Olympique was in die tijd in de mode.
  
  Na een aantal jaren van regionaal voetbal werd er in 1932/33 een heus professioneel kampioenschap opgezet in Frankrijk. In het eerste seizoen bestond de competitie nog uit twee reeksen van tien clubs en Nice werd zevende. Het volgende seizoen was er nog maar één reeks met veertien clubs en na een dertiende plaats degradeerde de club. Het volgende seizoen speelde de club geen competitievoetbal. In 1935 meldde de club zich opnieuw aan in de tweede klasse en speelde daar tot aan het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de oorlog speelde Nice in de officieuze Zuid-Franse competitie en werd in het eerste seizoen kampioen.
  
  Topclub 
  Na de oorlog ging de club opnieuw van start in de tweede klasse en kon na drie seizoenen kampioen spelen. De club speelde meteen in de betere middenmoot en na drie seizoenen werd voor het eerst de landstitel binnen gehaald. Nice eindigde samen met Lille bovenaan en kreeg de landstitel vanwege een beter doelsaldo. Het volgende seizoen werd opnieuw de titel behaald, dit keer had de club één puntje voorsprong op Bordeaux. De volgende drie seizoenen speelde Nice helemaal geen rol van betekenis en in 1955/56 werd de derde landstitel behaald. Hierdoor plaatste de club zich voor de tweede editie van de Europacup I. Stade de Reims had een jaar eerder de finale bereikt en zou lange tijd de enige Franse ploeg zijn die schitterde in Europa. Nice gaf wel voetballes aan Aarhus door met 5-1 te winnen en schakelde in de tweede ronde Glasgow Rangers uit, maar struikelde dan over titelverdediger Real Madrid. Na twee teleurstellende dertiende plaatsen werd Nice in 1958/59 voor de tot dusver laatste keer kampioen. In de Europacup bereikte de club opnieuw de kwartfinales tegen Madrid en won zelfs met 3-2 de heenwedstrijd, maar moest in de terugwedstrijd in het zand bijten na een 4-0 nederlaag.
  
  Middenmoter 
  De volgende seizoenen belandde de club weer in de middenmoot tot een degradatie volgde in 1963/64 samen met Stade de Reims en Racing Club de Paris. Deze drie clubs maakten het mooie weer in de jaren vijftig en werden nu naar het vagevuur verwezen. De afwezigheid bij de elite kon tot één seizoen beperkt worden. Van 1967 tot 1969 mocht de club aan de Jaarbeursstedenbeker deelnemen, maar werd steevast in de eerste ronde uitgeschakeld. Na een veelbelovende tweede plaats in 1967/68, weliswaar met 11 punten achterstand op kampioen Saint-Étienne, degradeerde de club het volgende seizoen. Ook deze keer werd OGC meteen kampioen in de Division 2 en werd de volgende jaren opnieuw een vaste waarde in de hoogste klasse. Na een nieuwe tweede plaats in 1972/73 bereikte de club de derde ronde in de UEFA Cup. Nice won telkens de heenwedstrijd en verloor de terugwedstrijd. Twee keer volstond de eerste overwinning, maar tegen 1. FC Köln ging de club de boot in na een 4-0 nederlaag. Drie jaar later werd de club weer tweede en kon hierna nog twee seizoenen in de top 10 eindigen, maar begon dan te slabakken tot een nieuwe degradatie volgde in 1981/82.
  
  Deze keer kon de club niet meteen terugkeren en deed er drie jaar over om terug te keren. De volgende zes jaar speelde de club met wisselend succes in de hoogste afdeling. In 1991 kreeg OGC te kampen met financiële problemen en het zag er beroerd uit voor de club, maar ze werd in extremis gered door de nieuwe voorzitter, André Bois. De club nam nu ook de nieuwe naam Olympique Gymnaste Club de Nice-Côte d'Azur aan, maar moest wel een stapje terugzetten ondanks een veertiende plaats in de competitie. Na drie seizoenen voegde de club zich opnieuw bij de elite, maar kon geen potten breken en werd in 1996/97 weer naar de tweede klasse verwezen. Daar speelde de club vijf jaar, de langste opeenvolgende periode in de clubgeschiedenis en na vier jaar van plaatsen in de middenmoot wist de club na de derde plaats in 2002 opnieuw te promoveren. Daar ging een juridisch getouwtrek aan vooraf met de Franse voetbalbond. Vanwege financiële perikelen verkreeg de club pas in derde instantie alsnog een licentie voor het seizoen 2002/03. Sindsdien speelt de club in de Ligue 1.
  
  Erelijst 
  Division 1: 1951, 1952, 1956, 1959
  Division 2: 1948, 1965, 1970, 1994
  Division 3: 1985, 1989
  Coupe de France: 1952, 1954, 1997
  
  Eerste Elftal
  
  Selectie 
  
  Laatste update: 18 februari 2023
  
  Overzichtslijsten
  
  Eindklasseringen
  
  Seizoen per seizoen
  
  OGC Nice in Europa 
  
  OGC Nice speelt sinds 1956 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:
  Europacup I / Champions League (3x)
  1956/57, 1959/60, 2017/18
  Europacup II (1x)
  1997/98
  UEFA Cup / Europa League (6x)
  1973/74, 1976/77, 2013/14, 2016/17, 2017/18, 2020/21
  Europa Conference League (1x)
   2022/23
  Intertoto Cup (2x)
  2003, 2004
  Jaarbeursstedenbeker (3x)
  1966/67, 1967/68, 1968/69
  
  Bekende (oud-)Aiglons
  
  Spelers
  
  Trainers
  
  Externe link
   Officiële website