title: Copa Sudamericana 2015
text: De Copa Sudamericana 2015 (Copa Sul-Americana in het Portugees) was de 14e editie van de Copa Sudamericana, een jaarlijks voetbaltoernooi voor clubs uit Zuid-Amerika, georganiseerd door CONMEBOL. Sinds 2013 is de officiële naam van het toernooi de Copa Total Sudamericana.
  Het Argentijnse River Plate was de titelverdediger, maar werd in de halve finales uitgeschakeld door landgenoot Huracán. Deze verloren de finale vervolgens na strafschoppen van het Colombiaaanse Independiente Santa Fe. Dankzij deze zege plaatste Santa Fe zich voor de Suruga Bank Cup 2016, voor de Copa Libertadores 2016 en voor de Recopa Sudamericana 2016.
  
  Algemene info
  
  Deelnemers per land 
  In totaal namen 47 teams uit tien landen (de tien leden van de Zuid-Amerikaanse voetbalbond) deel aan de Copa Sudamericana.
  
  Hieronder de verdeling van de plaatsen:
  Van Brazilië kwalificeerden zich acht teams.
  Van Argentinië kwalificeerden zich zes teams.
  Van de overige acht landen (Bolivia, Chili, Colombia, Ecuador, Paraguay, Peru, Uruguay en Venezuela) kwalificeerden zich vier teams.
  De winnaar van de vorige editie, de titelverdediger, kwalificeerde zich automatisch voor de achtste finales van het toernooi. Indien zij zich al hadden geplaatst, schoof dit ticket door naar de beste ploeg uit het land van de titelverdediger, dat oorspronkelijk niet zou deelnemen.
  
  Data
  De loting voor het hele toernooi vond op 16 juli plaats in het Centro de Convenciones de la Conmebol te Asunción, Paraguay.
  
  Teams 
  Onderstaande tabel geeft alle deelnemers aan deze editie weer, toont in welke ronde de club van start ging en op welke manier de clubs zich hadden geplaatst.
  
  Voorronde
  
  Eerste ronde 
  In de eerste ronde speelden 32 teams een thuis- en uitwedstrijd voor zestien plaatsen in de tweede ronde. De teams waren verdeeld in twee zones:
   Noord (teams uit Colombia, Ecuador, Peru en Venezuela)
   Zuid (teams uit Bolivia, Chili, Paraguay en Uruguay)
  
  Teams die zich kwalificeerden als nummer 1 (Bolivia 1, Chili 1, et cetera) konden enkel loten tegen een nummer 4 uit dezelfde zone. Teams die zich kwalificeerden als nummer 2 konden enkel loten tegen een nummer 3 uit dezelfde zone. Teams uit hetzelfde land konden elkaar echter niet treffen. Een team dat zich kwalificeerde als nummer 3 of nummer 4 speelde de eerste wedstrijd thuis.
  
  Potindeling
  
  Wedstrijden 
  De wedstrijden werden gespeeld op 11-13 augustus (heen) en op 18-20 augustus (terug).
  
  |}
  
  Tweede ronde
  In de tweede ronde speelden de zestien winnaars van de eerste ronde plus veertien direct geplaatste clubs een thuis- en uitwedstrijd voor vijftien plaatsen in het hoofdtoernooi. De teams waren verdeeld in drie zones:
   Argentinië (zes teams uit Argentinië)
   Brazilië (acht teams uit Brazilië)
   Noord/Zuid (zestien winnaars van de eerste ronde)
  
  In Argentinië speelden de teams die zich kwalificeerden als nummer 1, 2 of 3 tegen de teams die zich kwalificeerden als nummer 4, 5 of 6. In Brazilië speelden de teams die zich kwalificeerden als nummer 1, 2, 3 of 4 tegen de teams die zich kwalificeerden als nummer 5, 6, 7 of 8. In Noord/Zuid waren er geen restricties bij de loting.
  In Argentinië en Brazilië speelden de teams die zich kwalificeerden met een slechter nummer (4-6 in Argentinië en 5-8 in Brazilië) de eerste wedstrijd thuis. In Noord/Zuid speelden vier teams uit elke zone de eerste wedstrijd thuis.
  
  Potindeling
  
  Wedstrijden
  De wedstrijden werden gespeeld op 18-20 en 26-27 augustus (heen) en op 25-27 augustus en 15-17 september (terug).
  
  |}
  
  Hoofdtoernooi
  In het hoofdtoernooi speelden de vijftien winnaars van de tweede ronde plus de titelverdediger (CA River Plate) volgens een knock-outsysteem. De geplaatste ploegen kregen een nummer toegewezen, bepaald door loting. In tegenstelling tot vorige seizoenen - toen de teams uit Argentinië en Brazilië standaard een oneven nummer kregen - konden alle teams nu elk nummer toegewezen krijgen.
  
  In de achtste finales werd het team met het laagste nummer gekoppeld aan dat met het hoogste nummer (dus nummer 1 tegen 16, nummer 2 tegen 15, et cetera).
  
  Het schema was zo gemaakt, dat als de lagere nummers (1-8) allemaal zouden winnen, dat dan in de kwartfinales wederom het team met het laagste nummer tegen het team met het hoogste nummer speelde (dus de winnaar van 1 tegen 16 speelt tegen de winnaar van 8 tegen 9, et cetera). Hetzelfde gold voor de halve finales (dus de winnaar van 1/16 tegen 8/9 speelt tegen de winnaar van 4/13 tegen 5/12 en de winnaar van 2/15 tegen 7/10 speelt tegen de winnaar van 3/14 tegen 6/11). Echter, als er twee ploegen uit hetzelfde land de halve finales bereikten, dan moesten ze sowieso tegen elkaar, ongeacht hun nummer.
  
  In elke ronde speelde het team met het hogere nummer in de eerste wedstrijd thuis en het team met het lagere nummer in de tweede wedstrijd thuis. De winnaar van elke wedstrijd was in theorie de ploeg met de meeste wedstrijdpunten (3 voor winst, 1 voor een gelijkspel, 0 voor verlies). Bij gelijke stand werd er gekeken naar het doelsaldo. In de praktijk kwam dit erop neer dat de ploeg met de meeste gescoorde doelpunten over twee wedstrijden doorging naar de volgende ronde. Bij gelijke stand werd er gekeken naar de ploeg die het meeste uitdoelpunten had gemaakt. Was ook dat gelijk, dan werden er strafschoppen genomen (er werd niet verlengd). De enige uitzondering op deze regels was de finale: was daar de stand over twee wedstrijden gelijk, dan werd er niet gekeken naar het aantal uitdoelpunten, maar werd er nu wel een verlenging gespeeld. Stond het daarna nog gelijk, dan moesten strafschoppen beslissen over de titel.
  
  Nummers
  
  Wedstrijdschema
  
  Achtste finales
  De wedstrijden werden gespeeld op 22-24 september (heen) en op 29 en 30 september en 1 oktober (terug).
  
  |}
  
  Kwartfinales
  De wedstrijden werden gespeeld op 20-22 oktober (heen) en op 27-29 oktober (terug).
  
  |}
  
  Halve finales
  De wedstrijden werden gespeeld op 4 en 5 november (heen) en op 25 en 26 november (terug). Omdat twee Argentijnse ploegen de halve finales bereikten, speelden zij automatisch tegen elkaar.
  
  |}
  
  Finale
  De wedstrijden werden gespeeld op 2 en 9 december. Voor beide clubs was het de eerste maal dat ze in de finale van de Copa Sudamericana stonden.
  
  0–0 over twee wedstrijden. Independiente Santa Fe wint met 3–1 na strafschoppen.
  
  Statistieken
  
  Scheidsrechters
  
  Trivia 
   De finale ging net als vorige editie tussen een Argentijnse en een Colombiaanse club.
   Het was de eerste maal dat de Copa Sudamericana werd gewonnen door een Colombiaanse club.
   Het was de eerste officiële internationale titel voor Independiente Santa Fe. Eerder verloren ze de finale van de Copa CONMEBOL 1996 en de Copa Merconorte 1999.
  
  Externe link
   Officiële website
  
  Referenties
  
  2015
  Voetbal in 2015