title: André Hunebelle
text: André Hunebelle (Meudon, 1 september 1896 – Nice, 27 november 1985) was een Frans glazenier en filmregisseur.
  
  Hunebelle behoort tot de absolute commerciële top van de Franse cineasten, samen met Jean Girault, Gérard Oury, Francis Veber, Henri Verneuil, Claude Zidi, Luc Besson en Dany Boon.
  
  Leven en werk
  
  Afkomst 
  Hunebelle was van vaderskant afkomstig uit een familie van leerlooiers die heel invloedrijk werd in de tweede helft van de 19e eeuw. Toen werd ze actief en succesrijk in de spoorwegbouw, de zakenwereld, en de politiek.
  
  Glasschilder 
  Hunebelle werd wetenschappelijk gevormd aan de École Polytechnique waar hij studeerde, net zoals zijn vader. Daarna sloeg hij een andere weg in: hij werd decorateur, ontwerper en vooral een gereputeerd glazenier. Sinds het midden van de jaren twintig stelde hij zijn glaswerk tentoon in zijn luxueuze winkel op de Champs-Élysées. Hij bleef de glasschilderkunst beoefenen tot zijn vijfenveertigste levensjaar. Zijn werk is te bezichtigen in diverse musea.
  
  Nieuwe roeping 
  In 1938 kwam een eind aan zijn werkzaamheden als glazenier. Hunebelle schoolde zich om en was vanaf 1941 filmproducent. In 1948 debuteerde hij op 52-jarige leeftijd als regisseur met de komedie Métier de fous waarvoor zijn zoon Jean-Marie, onder de naam Jean Halain, het scenario schreef. Halain tekende voor het merendeel van de filmscenario's van zijn vader. Voor de spionagefilm Mission à Tanger (1949) deed Hunebelle dan weer een beroep op de jonge Michel Audiard die zijn allereerste opdracht kreeg. Hij lanceerde zo diens carrière van scenario- en dialoogschrijver. Méfiez-vous des blondes (1950) en Massacre en dentelles (1952) waarvoor Audiard ook het verhaal schreef, vormen samen met Mission à Tanger een burleske spionagetrilogie waarin de Belgische acteur en filmregisseur Raymond Rouleau telkens de sprankelende journalist-detective speelde.
  
  Jaren vijftig 
  In de jaren vijftig verwezenlijkte hij een tiental komedies met veelzeggende titels als Ma femme est formidable (1951), Mon mari est merveilleux (1953), en Les femmes sont marrantes (1957). Hunebelle was een van de eerste cineasten die het talent van Louis de Funès ontdekte. Hij schonk hem enkele bijrollen in zijn komische films. In 1958 gaf hij De Funès een van zijn eerste hoofdrollen in de succesvolle komedie Taxi, roulotte et corrida.
  
  Hunebelle onderbrak zijn reeks komedies enkel voor twee mantel- en degenfilms met Bourvil. In Les Trois Mousquetaires (1953) was Bourvil de knecht van d'Artagnan en in Cadet Rousselle (1954) speelde hij de kameraad van de titelfiguur, een historisch personage uit de Franse Revolutie. Het waren Hunebelle's meest succesvolle films van die periode. Vijf jaar later vroeg Hunebelle Bourvil nog twee keer voor een gelijkaardige ondersteunende rol in Le Bossu (1959) en in Le Capitan (1960), beide met Jean Marais.
  
  Jaren zestig 
  Hunebelle blies zo de carrière van Marais nieuw leven in en hij begon een hechte tandem met hem te vormen. Hun samenwerking resulteerde in nog vijf van Hunebelle's succesrijkste films, waaronder de historische avonturenfilms Le Miracle des loups (1961) en Les Mystères de Paris (1962). Daarna draaide hij drie politiekomedies rond Fantômas, de erg slimme en wreedaardige gemaskerde misdadiger. Samen vormen die films de Fantômastrilogie (1964-1967) waarin Hunebelle Marais samenbracht met Louis De Funès, zijn andere favoriete acteur.
   
  Zijn spionagefilm OSS 117 se déchaîne (1963) was bedoeld als antwoord op de eerste James Bondfilms. In tegenstelling tot de nog steeds niet afgesloten reeks Bond-films kende OSS 117 se déchaîne 'slechts' drie sequels.
  
  Jaren zeventig 
  Toen Hunebelle in de jaren zeventig voor de televisie ging werken deed hij nog een laatste keer een beroep op Marais voor Joseph Balsamo (1973), een zevendelige historische televisieserie naar de gelijknamige roman van Alexandre Dumas père over het avontuurlijk leven van Alessandro Cagliostro. 
  In navolging van Claude Zidi deed hij in 1974 een beroep op de in de jaren zeventig immens populaire Les Charlots om twee succesrijke historische komedies rond de drie musketiers te draaien. Vier jaar later realiseerde hij op 82-jarige leeftijd zijn laatste film, de komedie Ça fait tilt, een remake van zijn allereerste film Métier de fous (1948).
  
  Privéleven 
  Naast zijn zoon Jean-Marie, die scenarioschrijver was, had Hunebelle een dochter, Anne-Marie, die gehuwd was met filmmuziekcomponist Jean Marion, die de muziek schreef voor tal van films van zijn schoonvader.
  
  Hunebelle overleed in 1985 op 89-jarige leeftijd.
  
  Filmografie
  
  Regisseur 
   1948 - Métier de fous
   1949 - Millionnaires d'un jour
   1949 - Mission à Tanger
   1950 - Méfiez-vous des blondes
   1951 - Ma femme est formidable
   1952 - Massacre en dentelles
   1952 - Monsieur Taxi
   1953 - Les Trois Mousquetaires
   1953 - Mon mari est merveilleux
   1954 - Cadet Rousselle
   1955 - Treize à table 
   1955 - L'Impossible Monsieur Pipelet
   1956 - Casino de Paris
   1956 - Mannequins de Paris
   1956 - Les Collégiennes
   1957 - Les femmes sont marrantes
   1958 - Taxi, Roulotte et Corrida
   1959 - Le Bossu
   1959 - Arrêtez le massacre
   1960 - Le Capitan
   1961 - Le Miracle des loups
   1962 - Les Mystères de Paris
   1963 - OSS 117 se déchaîne
   1963 - Méfiez-vous, mesdames
   1964 - Banco à Bangkok pour OSS 117
   1964 - Fantômas
   1965 - Furia à Bahia pour OSS 117
   1965 - Fantômas se déchaîne
   1967 - Fantômas contre Scotland Yard
   1968 - Pas de roses pour OSS 117 (coregisseur)
   1968 - Sous le signe de Monte Cristo
   1973 - Joseph Balsamo (televisieserie)
   1974 - Les Quatre Charlots mousquetaires
   1974 - Les Charlots en folie : À nous quatre Cardinal!
   1978 - Ça fait tilt
  
  Scenarioschrijver 
   1958 - Taxi, roulotte et corrida
   1960 - Le Bossu
   1960 - Le Capitan
   1963 - OSS 117 se déchaîne
   1964 - Banco à Bangkok pour OSS 117
   1965 - Furia à Bahia pour OSS 117
  
  Producer 
   1949 - Millionnaires d'un jour
   1951 - Ma femme est formidable
   1952 - Monsieur Taxi
   1953 - Les Trois Mousquetaires
   1967 - Atout cœur à Tokyo pour OSS 117 (Michel Boisrond)
   1968 - Pas de roses pour OSS 117
  
  Bezoekersaantallen 
  Met 84.292.640 verkochte plaatsen neemt Hunebelle de eerste plaats in onder de Franse cineasten. Zijn belangrijkste kaskrakers, Le Bossu (1959), Les Trois Mousquetaires (1953) en Le Capitan (1960), lokten alle drie meer dan vijf miljoen toeschouwers.
  
  Bibliografie 
   Louis Benazet: André Hunebelle, maître verrier, période 1927-1931, met foto's van Michel Gratacap, onder leiding van Geneviève Fontan, Éditions Arfon, 2006.
  
  Frans filmregisseur
  Frans glazenier