title: Sickinghe
text: Sickinghe is een Nederlands oud adellijk regentengeslacht van hoofdelingen en jonkers uit de provincie Groningen. In Stad en Ommelanden waren zij veelal actief als bestuurder, politicus, rechter of militair. Het geslacht speelde een belangrijke rol in de geschiedenis van Groningen en leverde door de eeuwen heen tenminste twaalf burgemeesters aan de stad Groningen.
  
  Geschiedenis
  
  Oorspronkelijk behoorde het geslacht Sickinghe tot het stadspatriciaat van Groningen. Een van de genoemde stamvaders van het geslacht is Ridder Otto Sickinghe (geb. circa 1233), burgemeester van de stad Groningen in 1256. Zijn zoon Joncker Geert Sickinghe was van 1304 tot 1357 herhaaldelijk burgemeester van Groningen. 
  
  De erkende stamreeks begint met Lubbert Sickinghe die van 1354 tot 1383 als burgemeester van Groningen wordt vermeld. Of deze Lubbert een rechtstreekse zoon is van bovengenoemde Geert is nog onduidelijk, dat Otto en Geert in dezelfde tijd leefden en voorouders waren staat vast.  
  
  In 1376 beleende Reinold III, heer van Koevorden eerst Lubbert Sickinghe en daarna in 1384 Johan Sickinghe met de Tamminga-tienden. Later in 1463 werd Evert Sickinghe door de bisschop David van Bourgondië daarmee beleend.
  
  In 1814 werd mr. dr. Pieter Rembt Sickinghe (1743-1821) benoemd in de Ridderschap van Groningen. In 1815 werd ook zijn zoon mr. dr. Onno Joost Sickinghe (1782-1845) benoemd in de Ridderschap van Groningen en gingen zij en hun nakomelingen behoren tot de Nederlandse adel. In 1902 vond erkenning plaats voor nog 2 leden van het geslacht. De telgen mogen het predicaat jonkheer en jonkvrouw voeren. 
  
  De Sickinghe's maakten in de 16e eeuw vanuit de stad de trek naar de Ommelanden. In de eerste kwart van de achttiende eeuw keerden zij grotendeels weer terug naar de stad. De jurist Pieter Rembt Sickinghe (1743-1821), kleinzoon van Onno Sickinghe (1688-1756) was bij zijn benoeming op 28 augustus 1814 in de Ridderschap van Groningen de enige vertegenwoordiger van het oude Groninger stadspatriciaat. 
  
  Onder meer de vroegere borgen Breedenborg bij Breede, Asingaborg (of Warffumborg) bij Warffum, Beyum bij Zuidwolde, Englumborg bij Oldenhove, Holwinde (of Sybrandaheerd) en Ludemaborg bij Usquert, Thedema bij Noordwolde, Ungersma bij Uithuizermeeden en Winsumborg bij Winsum werden bewoond door de Sickinghes.
  
  Functies in Groningen
  
  Als burgemeester
  
  In de 13e eeuw waren Ridder Otto Sickinghe, Lubertus Sickinghe, Ludolfus Sickinghe en Joncker Gerardus (Geert) Sickinghe burgemeester van Groningen. In de 14e en 15e eeuw waren Lubbert Sickinghe, Evert Sickinghe, Johan Sickinghe, Ludolf Sickinghe en Lulloff Sickinghe burgemeester van Groningen. Evert Sickinghe was daarnaast ook hoofdman van Groningen.
  
  In de 16e eeuw waren Ridder Peter Sickinghe (1455-1532) en zijn zoon doctor jur. Johan Sickinghe (1495-1572) burgemeester en hoofdman van Groningen. In de 18e eeuw waren mr. Onno Sickinghe (1688-1756) en zijn zoon mr. Eylco Eger Sickinghe (1726-1807) burgemeester van Groningen
  
  Als bestuurder 
  De bestuurders in Groningen, onder wie leden van het geslacht Sickinghe, behoorden in de zeventiende en achttiende eeuw tot de machtigste regeringselites binnen de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.
  
  Op provinciaal niveau waren doctor jur. Johan Sickinghe (1495-1572) en mr. Onno Sickinghe (1688-1756) actief als drost der beide Oldambten. Peter (van) Sickinghe (†1578),  was in 1577 en 1578 drossaard van Harlingen (op het blokhuis van Harlingen) en grietman van Barradeel. Johan II Sickinghe (1452-1499) was redger te Winsum.   
  
  Evert Sickinghe (†1472) was redger te Baflo (1447), Winsum (1462) en Den Andel (1465), hoofdeling te Winsum (1457-1470) en proost van Loppersum (1447-1465)  
  
  Harmen Sickinghe (overl. vóór 1618) en Feijo II Sickinghe (1546-1579) waren actief als provinciaal politicus. Mr. dr. Pieter Rembt Sickinghe (1743-1821) was baljuw van Hunsingo en samen met zijn zoon mr. dr. Onno Joost Sickinghe (1782-1845) lid van de Provinciale Staten van Groningen. Onno Joost Sickinghe (1782-1845) was daarnaast lid van de Raad van Groningen.  
  
  Mr. dr. Pieter Rembt Sickinghe (1743-1821) werd in 1814 benoemd als een van de eerste leden der Provinciale Staten van Groningen.   
  
  Na de door de koning aangewezen Onno Reint Alberda van Ekenstein (1752-1821) werd Pieter Rembt de tweede president van de Ridderschap der Provincie Groningen sinds haar oprichting. Hij bleef vervolgens President van de Ridderschap tot zijn overlijden. Van 1782 tot 1794 was hij hoofdman van de Hooge Justitiekamer.  
  
  Mr. dr. Onno Joost Sickinghe (1782-1845) was vanaf 1815 tot zijn overlijden lid van de Ridderschap te Groningen.
  
  Functies op nationaal niveau
  Peter Sickinghe (1455-1532) onderhandelde tussen 1500 en 1525 met vele nationale en internationale (groot) machten over de zelfstandigheid van Groningen. 
  
  doctor jur. Johan Sickinghe (1495-1572) was in zijn periode een invloedrijk regent en maakte deel uit van de gezantschappen naar de stadhouder en de centrale regering te Brussel. Sickinghe was vertegenwoordiger van Stad en Lande bij de troonsafstand van Keizer Karel V (1500-1558) in 1555. Ook was hij in 1559 aanwezig bij het afscheid van Filips II van Spanje (1527-1598) voor zijn vertrek naar Spanje. 
  
  Feijo II Sickinghe (1546-1579) maakte deel uit van de Ommelanden gezantschappen naar de Stadhouder, Graaf van Megen Karel van Brimeu, in 1570 en naar de centrale regering in Brussel in 1576. 
  
  Peter Sickinghe (†1578), Harmen Sickinghe (overl. vóór 1606), Roelef Sickinghe (1643-1688), Onno Sickinghe (1688-1756), Eylco Eger Sickinghe (1726-1807) en Hendrik George Sickinghe (1754-1818) waren lid der Staten-Generaal. 
  
  Feio III Sickinghe (1610-1666), Roelef Sickinghe (1643-1688), mr. Onno Sickinghe (1688-1756) en mr. Eylco Eger Tamminga Sickinghe (1726-1807) waren actief als lid van de Raad van State en jhr. mr. Wigbold Otto Geert Sickinghe (1934-1972) was actief als referendaris bij de Raad van State.
  
  Mr. dr. Pieter Rembt Sickinghe (1743-1821) was van 1802 tot 1805 lid van het wetgevend lichaam van het Bataafs Gemenebest.
  
  Rol tijdens de belegeringen van Groningen tussen 1505 en 1515
  De in 1499 tot Ridder geslagen Peter Sickinghe (1455-1532) was in 1506,1509-1517,1519-1520 en 1522-1523 burgemeester van Groningen en speelde in die periode een belangrijke rol voor de Stad en haar Ommelanden.  
  Tussen 1504 en 1525 trad Sickinghe veelvuldig op als vertegenwoordiger van Groningen bij de onderhandelingen met graaf Edzard I van Oost-Friesland, hertog Albrecht III en zijn zoon George van Saksen, Filips I van Castilië (1478-1506), koning van Spanje, de bisschop van Utrecht, keizer van het Heilige Roomse Rijk Maximiliaan I en diens kleinzoon Keizer Karel V (1500-1558). Allen uit op heerschappij over de vrije rijksstad Groningen. 
  
  In 1498 benoemde keizer Maximiliaan zijn veldheer hertog Albrecht III van Saksen (1443-1500) tot potestaat van Friesland, met inbegrip van Groningen en Groningerland. Dit moest de hertog alleen wel zelf veroveren. Dit lukte hem tot aan de stad Groningen. In 1500 belegerde hij de stad maar overleed in datzelfde jaar. Na de mislukte belegering in 1500 door zijn vader staat zijn zoon hertog George van Saksen (1471-1539) in 1505 met een leger voor de poorten van Groningen. Hij dreigt samen met stadhouder van de Saksen Edzard I van Oost-Friesland (1461-1528) over te gaan tot een belegering. 
  
  Bij de onderhandelingen die volgden in 1505 en 1506 bleken Peter Sickinghe en de zijnen een moeilijke tegenspeler. Zij zetten zich, gevolmachtigd door de bevolking, ongeremd in voor het behoud van de zelfstandigheid van Groningen. In ieder overleg werd door hen geprobeerd deze zo lang mogelijk te behouden. Groningen genoot immers een grote mate van zelfstandigheid door haar Ommelanden die strekten tot ver in Friesland. In die periode had de stad Groningen, behalve formeel, geen enkele relatie met de rest van het huidige Nederland.
  
  Tijdens een bijeenkomst te Hattem op 1 oktober 1505 zorgde de houding van Sickinghe en zijn medeafgevaardigden tijdens de onderhandelingen tot zulke grote irritaties dat de Keizer van het Heilige Roomse Rijk Maximiliaan I (1459-1519) Groningen van een rijksban voorzag. Peter Sickinghe en de andere afgevaardigden uit Groningen kregen drie dagen om huiswaarts te keren. Niet veel later gingen de Saksers over tot een langdurige beleg. De stad werd door George en Edzard volledig afgesloten van de buitenwereld en had na opnieuw vele vruchteloze onderhandelingen en pogingen tot vrede flink te lijden onder de belegeringen en kampte met grote tekorten aan levensmiddelen. De Saksers stuurde burgers die buiten de stadsmuren naar voedsel aan het zoeken waren volledig verminkt terug de stad in als waarschuwing voor de burgemeesters van Groningen. Berucht door hun wrede manier van oorlogsvoeren besloot Groningen dat de Saksers koste wat kost Groningen niet in handen mochten krijgen.   
  
  Met de grote vrees dat de stad niet veel langer weerstand kon blijven bieden sloot Sickinghe, samen met 4 anderen, namens de stad op 17 april 1506 in het geheim vrede met graaf Edzard I van Oost-Friesland. Door hem als landsheer te erkennen en een aantal van zijn manschappen de stad in te verwelkomen kreeg Groningen lucht en werd zij beschermd tegen het geweld van de Saksers. Groningen verloor hiermee weliswaar haar zelfstandigheid maar Edzard was , als Oost-fries, anders dan George, geen vreemdeling.  
  
  Na het verraad van Edzard door zich in te laten met de Groningers kreeg hij een rijksban van de keizer. George van Saksen liet het er niet bij zitten en in 1514 stond hij voor de tweede maal met een groot Saksisch leger voor Groningen. In april 1514 werden Willem Frederiks, persona personatus en burgemeester Peter Sickinghe in Leeuwarden uitgenodigd voor een overleg met George van Saksen. Er werd besloten tot een tijdelijke wapenstilstand. Dit duurde niet lang en nog geen maand later barstte de strijd weer los. Toen bleek dat Edzard de stad onvoldoende bescherming kon bieden vroeg hij, zij het met tegenzin vanwege zijn eigen positie, om de hulp van de hertog Karel van Gelre (1467-1538). 
  
  In het machten spel dat inmiddels was ontbrand tussen de Habsburgse Nederlanden en Gelre kwam het breekpunt in 1514. George van Saksen stond toen op het punt om de stad Groningen in te nemen. Groningen zocht daarom ditmaal volledige steun bij Karel van Gelre (1467-1538), die het belang van de stad als doorslaggevende factor in Friesland onderkende en direct toehapte. Zonder graaf Edzard als tussenpersoon stuurde de hertog van Gelre nu direct zijn leger richting Groningen. George verkeek zich op de situatie en liet Gelderse troepen toe tot de stad, en moest vervolgens inzien dat zijn beleg van de stad niet zou slagen. Volledig gedesillusioneerd verkocht hij vervolgens op 19 mei 1515 zijn rechten op Friesland, met inbegrip van de Groningse Ommelanden aan Keizer Karel V. 
  
  Peter Sickinghe nam na deze jaren tot 1525 nog vele malen deel aan onderhandelingen voor de stad. Zo handelde hij in 1524 met de Bourgondische Friezen tot vereniging en betoonde hij grote ijver in het dempen van het oproer in 1525.
  
  Rol tijdens het Gronings Ontzet (1672)
  
  Ten tijde van het Gronings Ontzet staat een deel van de ruiterwacht van de stad Groningen onder leiding van Johan Hendrik Sickinghe (1649-1673). Zijn broers Roelef Sickinghe (1643-1688) en Hindrick Sickinghe (1650-1682) worden genoemd als ritmeesters. De cavalerie van de stad wordt in de periode van het beleg aangevoerd door generaal Stoltsenborch en bestaat uit vier compagnieën met paarden. Twee van deze compagnieën worden geleid door Johan en- Hindrick Sickinghe. De ruiterij werd voor verschillende taken ingezet. Van verkenning en verdediging tot snelle en korte acties.
  
  Op 19 juli 1672 staan er onverwachts troepen voor de stad Groningen. Overste Nagel komt als voorhoede bij de Stad met 4000 man ruiterij en raakt bij het dorp Helpen slaags met de ruiterij van ritmeester Hindrik Sickinghe. Tijdens dit gevecht besluit Johan Sickinghe met zijn ruiters uit de Oosterpoort te rijden en vóór de poort heen en weer te rijden om de vijand uit te lokken. De vijand reageert direct en komt met paarden op hen af. De ruiters van Sickinghe rijden weer terug richting de stad, de vijand achtervolgt en komt in het bereik van de verdedigende kanonnen.
  
  Op 21 juli wordt een troep ruiters uitgestuurd om langs de Hoornsedijk huizen in brand te steken. Op 8 augustus 1672 komt er tegen de avond een bericht dat de vijand met duizenden soldaten vertrokken zou zijn. Waar de soldaten naartoe onderweg zijn is onduidelijk. Het vermoeden is dat de vijand op weg is naar de Oosterhoogebrug. Er worden enkele ruiters naar de brug gestuurd maar men ontdekt er geen vijandelijke bewegingen.
  
  Roelef Sickinghe is in 1672 onderbevelhebber van de Stelling langs het Reitdiep in Groningerland. Op 23 augustus komt er opnieuw bericht, ditmaal van een deserteur, dat de Oosterhoogebrug zal worden aangevallen. Roelef Sickinghe (1643-1688), broer van ritmeester Johan Hendrik Sickinghe, rijdt 's avonds met vijftig ruiters uit om deze te beschermen.
  
  Na een lange belegering en zeer heftige bombardementen op Groningen zag commandant van de belegering Bernhard von Galen, bisschop van Münster zich op 28 augustus genoodzaakt af te druipen met slechts de helft van zijn 24.000 man tellende leger. Groningen had de belegering doorstaan. De broers Sickinghe overleefde de strijd.
  
  Rol tijdens het Beleg van Coevorden (1672)
  
  Tijdens het Beleg van Coevorden in 1672 waren vier broers Sickinghe als officier-vrijwilliger ingedeeld bij de colonne onder leiding van Johan Sickinghe waarvan ook de ruiterij deel uitmaakte. Johan Sickinghe 23 jaar oud, Roelef Sickinghe 29 jaar oud, ritmeester Hindrik Sickinghe 22 jaar oud en vaandrig Feyo Sickinghe 18 jaar oud. Roelef Sickinghe had zich onderscheiden als een van de onderbevelhebbers bij de verdediging van Groningen en zou later stadhouder Willem III (1650-1702) vergezellen bij de overtocht naar Engeland. 
  
  Op 4 september 1672 vlucht de schoolmeester Mijndert van der Thijnen vanuit Coevorden naar Groningen. Met de meegenomen schetsen en kaarten van de vesting van Coevorden maakt hij een aanvalsplan voor de herovering van Coevorden op het Prinsbisdom Münster. Aangekomen in Groningen legt hij het plan voor aan de militaire aanvoerder Carl von Rabenhaupt (1602-1675). In december gaat Rabenhaupt akkoord en machtigt Van Thijnen de officieren zelf uit te zoeken. Het voorstel van Mijndert is om drie bastions aan te vallen. Van Thijnen wijst luitenant-kolonel Frederik van Eybergen aan als hoofd van de militie en bevelhebber van de eerste aanval op bastion Gelderland waar het kasteel ligt. Majoor Wyler is commandant van de tweede aanval op bastion Holland en majoor Johan Hendrik Sickinghe is commandant van de derde aanval op het zuidelijk van de Friese poort gelegen bastion Overijssel. Er wordt een troepenmacht samengesteld van duizend man infanterie en een eskadron ruiterij. Behalve Johan Sickinge nemen ook zijn broers, namelijk Roelof Sickinghe, lid van de Staten-Generaal, die vrijwillig deze tocht bijwoonde, voorts de ritmeester Hendrik Sickinghe en de cornet Feye Sickinghe, beiden uit het cavalerie regiment van kolonel George Frederik Graaf van Nassau-Siegen (1606-1674) deel aan de aanval.                  
  
  In de avond van 29 december slaat het Staatse leger zijn kampement op in de buurt van de stad. De volgende morgen om acht uur, bij dichte mist, vindt de aanval vanaf drie zijden plaats. Met 300 man marcheert majoor Sickinghe, door "den Holvoort", van de andere troepen af, naar het bastion Overijssel. Een achttal biezen matten wordt meegenomen om bij het bastion een biesbrug te maken en zo de gracht over te steken. Doordat het bastion Overijssel het verste weg lag kregen sergeant-majoor Johan Sickinge en zijn regiment de zwaarste strijd te verduren. Door de lange tocht kwam hij later aan en vond hij de vijand op zijn hoede en deze wisten met een kanonschot zes dragers van de biesbrug uit te schakelen. Maar de aanvallers weerden zich dapper. Aan de ruiterij was verlof gegeven dat ieder, die aan de bestorming van het bastion Overijssel deel zou willen nemen, van zijn paard mocht stijgen en te voet verder mocht strijden. De nodige onverschrokkenheid was nodig om bij deze aanval onder het schieten van de vijand, de biesbrug over te brengen en het bolwerk te beklimmen. Aangekomen bij het bastion Overijssel snijdt majoor Sickinghe zelfs de kappen van zijn rijlaarzen af om niet gehinderd te worden bij het beklimmen van de wal. Hij stimuleert zijn troepen hetzelfde te doen en zo de infanterie te ondersteunen bij de aanval.            
  
  De beklimming van de wal lukt uiteindelijk, maar ten koste van vele gesneuvelden en gewonden waaronder Hindrik Sickinghe, welke zwaargewond raakt. De sergeant-majoor Johan Sickinghe was samen met luitenant Jan Rutger van der Camp, die de voorhoede aanvoerde, als eerste boven gekomen, en stak met eigen hand een konstabel neer, die op het punt stond een kanon af te vuren. Eindelijk kregen de aanvallers lucht. Van der Thijnen, die alles goed in de gaten had, maakte overste Frederik van Eybergen erop attent, dat sergeant-majoor Hendrik Sickinghe nog in gevecht was en deze ging met 40 man naar het bastion Overijssel. Kapitein Steven Clinge wist van binnen uit de Friesche poort te openen. Hierdoor konden de overige ruiters van Sickinghe's regiment, waaronder zijn broer Roelof en Feye onder het blazen van het Wilhelmus naar binnen galopperen. De vijanden, die merkten dat ze ook van achteren werden aangetast, wierpen de wapens neer en gaven zich over. Bij de bestorming van het bastion Overijssel werden uiteindelijk de meeste verliezen geleden.  
  
  De overwinning maakte overal in het land grote indruk. Von Rabenhaupt werd benoemd tot drost van Drenthe en gouverneur van Coevorden, Van der Thijnen kreeg een heldenstatus. Hij ontving een gouden herdenkingspenning en een verguld zilveren bokaal. 
  
  De stad Groningen liet ter herdenking van de verovering door de Groningers een zilveren penning slaan met de tekst:
  voorzijde  afbeelding van de stad Groningen
  daaronder  Groningen belegert den 9 july verlaeten den 11 augustus 1672.door Rabenhaupt sijn wijsen raeten door Eybergens helden daetvier Sickingens' van grooten moetCling', Losecaet en Gruys te voet,hebben Coverd' met cleine magt,dapper in een uur vercragt,hetwelk de bisschop dapper spyten Groningen op ’t hoogst verblyt.
  
  Functies bij de Koninklijke familie en het Koninklijk huis
  Telgen van het geslacht vervulde verschillende functies voor het Koninklijk Huis en haar leden. 
  
  Zo waren Johan Hendrik Sickinghe (1649-1673) en Feijo Johan Sickinghe (1673-1701) ritmeester in het regiment van George Frederik van Nassau-Siegen en Duco Wilhelm Sickinghe (1656-1681) stalmeester en kapitein des Gardes van Hendrik Casimir II van Nassau-Dietz. 
  
  Pieter III Feyo Onno Sickinghe (1824-1885), luitenant-kolonel der infanterie, was in 1841 page van Koning Willem II.
  
  Agathon Gerard Sickinghe (1868-1954), luitenant-generaal der artillerie, was van 1901 tot 1905 ordonnansofficier, van 1912 tot 1919 adjudant en vanaf 1921 tot zijn overlijden adjudant i.b.d. van Koningin Wilhelmina der Nederlanden. Van 1921 tot 1936 was hij kamerheer en van 1936 tot 1939 eerste kamerheer-ceremoniemeester. Van 1939 tot 1948 eerste kamerheer-honorair van Wilhelmina, na 1948 van Koningin Juliana der Nederlanden. 
  
  Duco Wilhelm Sickinghe (1888-1983), luitenant-kolonel der artillerie, was ordonnansofficier van Koningin Wilhelmina der Nederlanden van 1919 tot 1925 en ging in 1921 als vertegenwoordiger van de koningin naar Roemenië om de kroning bij te wonen van Koning Ferdinand I van Roemenië (1865-1927) en Koningin Marie van Edinburgh (1875-1938). Hier werd hij Officier in de Orde van de Ster van Roemenië. 
  
  Pieter Feyo Onno Rembt Sickinghe (1900-1974), kapitein der artillerie, was sinds 1939 intendant der Koninklijke Paleizen te Amsterdam en 's-Gravenhage en bleef dit tijdens en tot na de Tweede Wereldoorlog. In 1942 werd hij verzocht het beheer van het Departement Hofmaarschalk waar te nemen en in 1943 werd hij gevraagd om het beheer van het Koninklijke Staldepartement op zich te nemen. In 1946 en 1947 was hij hofmaarschalk van Koningin Juliana maar werd uit die functie ontheven wegens benoeming tot directeur van het Koninklijk Huisarchief. Dit bleef hij tot 1963.
  
  Cornélie Jeanne Louise Mathilde Sickinghe (1923-2021) was gouvernante van de prinsessen Beatrix en Irene en peetmoeder van Prins Constantijn der Nederlanden.
  
  Enkele telgen
  
  Vroege generaties
  
  Koert Sickinghe, hoofdman van Winsum in 1015 
  Ridder Otto (Miles) Sickinghe (geb. circa 1233), burgemeester (een van de Veeren) van de stad Groningen in 1256
  Joncker Geert Sickinghe (geb. circa 1279), van 1304 tot 1357 herhaaldelijk burgemeester van Groningen, was een van de tegenspelers van Gwijde van Avesnes (1253-1317); bisschop van Utrecht
  Lubertus Sickinghe, burgemeester van Groningen in 1264
  Ludolfus Sickinghe, burgemeester van Groningen in 1284, 1291 en 1292
  Evert Sickinghe, burgemeester van Groningen in de jaren tussen 1388-1405
  Luloff Sickinghe, raadsheer, burgemeester van Groningen in 1443 
  Grete Sickinghe (overl. voor circa 1480), echtgenote van Eise Mensema; (vermeld vanaf 1450), verkreeg het gildrecht in 1454 en was lid van het brouwersgilde ca. 1460
  
  De stamreeks
   Lubbert Sickinghe (geb. circa 1320), een der quatuor burgimagistri (vier burgemeesters) van Groningen in 1354 en van 1363-1383
   Johan Sickinghe (overl. 15 juni 1421), burgemeester van Groningen tussen 1407-1411, lid van het brouwersgilde te Groningen
   Evert Sickinghe (†1472), studeerde in 1432 aan de Universiteit van Keulen, was redger te Baflo (1447), Winsum (1462) en Den Andel (1465), hoofdeling te Winsum (1457-1470) en proost van Loppersum (1447-1465). Ontving samen met zijn vader Johan het gildrecht van Groningen in 1434. 
   Feije Sickinghe (†1509), heer borg te Winsum
   Johan II Sickinghe (1452-1499), redger te Winsum, lid van het brouwersgilde te Groningen
   Ridder Peter Sickinghe (1455-1532), burgemeester en hoofdman van Groningen tussen 1506 en 1523, raadsheer, ouderman van het brouwersgilde te Groningen, werd in 1499 tot ridder geslagen. Was een vertrouweling van hertog Karel van Gelre.
   dr. jur. Johan Sickinghe (1495-1572), jonker, landedelman, drost der beide Oldambten, burgemeester en hoofdman van Groningen, koopt in 1560 de Warffumborg en in 1567 borg Beyum en het klooster Selwerd, pachter van een gedeelte van de wal naast de binnenste Herepoort, woonde in het Sickinghehuis aan de Herestraat 83
   Trude Sickinghe, trouwde met Onno Tamminga op de Tamminga Borg
   jonker Harmen Sickinghe (overl. vóór 1606), lid der Staten-Generaal, hoofdeling te Uithuizen, Uithuizermeeden en Zuidwolde, heer van slot Holwinda. Was in 1572 onderdeel van het Ommelander gezelschap naar Brussel.
   Peter (van) Sickinghe (†1578), in 1577 en 1578 Drossaard van Friesland (het blokhuis van Harlingen) en grietman van Barradeel, heer van Zuidwolde, kapitein en drost te Harlingen, lid der Staten-Generaal, een der ondertekenaren van de Unie van Brussel in 1577
   Lulef(Ludolf) Sickinghe (ca.1380 - na 1458), raadsheer, burgemeester van Groningen in de jaren 1412-1437, lid van den Raad te Groningen in 1453 en lid van het brouwersgilde in 1424
   Feijo II Sickinghe (1546-1579), hovelinck, landedelman, politicus, Ommelander heer en heer van de Warffumborg, maakte deel uit van de Ommelander gezantschappen in 1570 naar de stadhouder Karel van Brimeu, Graaf van Megen en de centrale regering te Brussel in 1576.
   Johan IV Sickinghe (1576-1652), Studeerde te Genève en te Padua, landedelman, hoofdparticipant en bewindhebber WIC kamer ter Stad en Lande te Groningen, pachtte 24 jaar lang het eiland Rottumeroog. Maakte deel uit van de rouwstoet bij de begrafenis van Ernst Casimir, Graaf van Nassau. Deed in 1589 een goederenruil met het cisterciënzer-vrouwenklooster Yesse; het Sickinghehuis als refugium voor de zusters in ruil voor een groot aantal kloostereigendommen in de kerspelen van de Ommelanden.  
   Oede/Oedt Sickinghe (†1637 te Leens), maakster van een doek in filet techniek met daarop het Sickinghe wapen, in bezit van het Rijksmuseum te Amsterdam
   Chatrina Sickinghe (†1650), Trouwde in 1642 met jr. Schotto Tamminga, luitenant-president van de Hoge Justitiekamer
   Jonckheer Feio III Sickinghe (1610-1666), lid van de Raad van Staaten, Vertegenwoordiger van het dorp Warffum ter Staten-Vergadering van Stad en Lande, legger eerste steen van de kerktoren van de Sebastiaankerk te Warffum, Groningen. Trouwde in 1641 met Sophia van Echten (overl. na juli 1673). 
  Roelef (Rudolf) Sickinghe (1643-1688), ritmeester der cavalerie bij het Gronings Ontzet en het Beleg van Coevorden, lid der Staten-Generaal, lid van den Raad van Staaten, bewindhebber WIC kamer ter Stad en Lande te Groningen, raadslid van de Admiraliteit van Friesland 1671-1679, curator van de Groningse Universiteit in 1675, stierf te Exeter
  Peter Sickinghe (1645-1665), student aan de Leidse Universiteit, overleden en begraven te Tours, Frankrijk
  Anne Sickinghe (ged. 1647 - overl. 1720), huwde in 1676 met Jan Rotger van Haarsholt van Cranenborg (†1716), kolonel der infanterie en Envoyé van de Staat aan het Hof van de Saksen
  Johan Hendrik Sickinghe (1649-1673), majoor der cavalerie, commandant van de ruiterij bij het Gronings Ontzet en commandant een der drie aanvallen bij het Beleg van Coevorden 
  Hindrik Sickinghe (1650-1682), majoor der cavalerie, onderbevelhebber bij het Gronings Ontzet en ruiter bij het Beleg van Coevorden, trouwde in 1672 met Anna Tjarda van Starkenborgh (†ca. 1730)
  Feijo Johan Sickinghe (1673-1701), ritmeester in het regiment van Frederik III van Hessen-Homburg, heer van de Breedenborg en borg Thedema
  Hindrik Ludolph Sickinghe, kapitein der infanterie, woonde op Breedenborch
  Oede Lucia Sickinghe, huwde met Wilhelmus Velingius, predikant te Rotterdam
  Duco Wilhelm Sickinghe (1656-1681), stalmeester en kapitein des Gardes van Hendrik Casimir II van Nassau-Dietz 
  Feie IV Sickinghe (1654-1696), luitenant-kolonel en commandant der infanterie, ruiter bij het Beleg van Coevorden
  Sophia Sickinghe (geb. 1684), trouwde in 1705 met Daniel Jacob Gruys (geb. 1674), kapitein en zoon van overste-luitenant Jacob Gruys, kapitein onder generaal von Rabenhaupt tijdens het Beleg van Coevorden 
  mr. Onno Sickinghe (1688-1756), raadsheer, drost der beide Oldambten, burgemeester van Groningen, afgevaardigde der Staten-Generaal, rentmeester van de stadsvenen, ordinaris en raadslid van de Admiraliteit van Friesland 1723-1729, lid van de generaliteitsrekenkamer
  mr. Eylco Eger Tamminga Sickinghe (1726-1807), raadsheer, burgemeester van Groningen, lid van de Raad van Staaten, afgevaardigde Raad ter Admiraliteit te Harlingen, heer van borg Vliethoven te Delfzijl 
  mr. dr. Hendrik George Sickinghe (1754-1818), lid der Staten-Generaal, monstercommissaris te Groningen, raadslid van de Admiraliteit van Friesland in 1794
  Willem Frederik George Lodewijk Sickinghe (1813-1894), kapitein der Koninklijke Landmacht, uitgezonden tijdens en naar de Belgische Revolutie 
  Jhr. mr. Eilko Eger Sickinghe (1855-1924), advocaat, pianoleraar, muziekcriticus, journalist, koopman te Hamburg, vrijmetselaar, werd in 1902 erkend tot de Nederlandse adel 
  Jhr. drs. Feijo Willem Joost Sickinghe (1881-1944), arts en assistent van professor Karel Frederik Wenckebach (1864-1940) te Wenen, internist en huisdokter te 's-Gravenhage, werd in 1902 erkend tot de Nederlandse adel. Kreeg geen kinderen waarmee deze tak in 1944 uitstierf. 
  Jkvr. Ottelina Charlotte Emilie Sickinghe (1883-1952), zangeres (soliste), trouwde in 1883 met Dr. Jur. Max Theodor Hagemann (1883-1968), hoge administratieve rechter en voorzitter van de Duitse federale recherchedienst (Bundeskriminalamt).
  Feyo V Sickinghe (1718-1748), kolonel titulair, sergeant-majoor te paard in het regiment Prins van Hessen Homburg, trouwde in 1741 met Petronella Wubbina Johanna van Iddekinge (1718-1805)
  Rembt Tobias Sickinghe (geb. ca. 1746), majoor der infanterie, student aan de Groningse Universiteit in 1766
  Jhr. dr. jur. Pieter Rembt Sickinghe (1743-1821), baljuw van Hunsingo, voorzitter Ridderschap der Provincie Groningen, rechter rechtbank van eerste aanleg te Groningen, lid van het wetgevend lichaam van het Bataafs Gemenebest, hoofdman Hooge Justitiekamer, lid Provinciale Staten van Groningen, werd in 1814 benoemd in de Ridderschap van Groningen. 
  Jhr. dr. jur. Onno Joost Sickinghe (1782-1845), rechter te Winschoten, ontvanger te Bedum, lid Provinciale Staten van Groningen. Werd in 1815 benoemd in de Ridderschap van Groningen, meester in de vrijmetselarij
  Jkvr. Catharina Jacoba (1818-1904), trouwde in 1854 met Adolph Wilhelm Rodemann (1808-1864), majoor der infanterie
  Jhr. Pieter III Feyo Onno Sickinghe (1824-1885), luitenant-kolonel der infanterie, page van Koning Willem II, meester in de vrijmetselarij bij loge De Edelmoedigheid te 's-Hertogenbosch, trouwde in 1857 met Ottelina Cornelia Baronesse van Eck (1833-1870)
  Jhr. Onno III Joost Sickinghe (1858-1948), gemeenteraadslid van Zeist., gemeenteontvanger van Zeist, meester in de vrijmetselarij bij de loge Ultrajectina te Utrecht  
  Jhr. Duco Wilhelm Sickinghe (1888-1983), Officier in de Orde van Oranje-Nassau, luitenant-kolonel der artillerie, ordonnansofficier van Koningin Wilhelmina, lid van de Ordedienst (OD), Trouwde in 1921 met jkvr. Wilhelmine Jeanne Marie Elisabeth Radermacher Schorer (1895-1965)
  Jkvr. drs. Cornélie Jeanne Louise Mathilde Sickinghe (1923-2021), gouvernante van de prinsessen Beatrix en Irene, peetmoeder van Prins Constantijn der Nederlanden, universitair docent, Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, trouwde in 1953 met jhr. mr. Arnout Jan de Beaufort (1912-1966), burgemeester van Markelo
  Jhr. mr. Feyo Onno Joost Sickinghe (1926-2006), Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, Nederlands topfunctionaris, voorzitter van de Raad van Bestuur (directeur) van Stork N.V., gemeenteraadslid Driebergen-Rijsenburg, trouwde in 1952 met Marguerite Cornélie Van Eeghen (1928-2016), gemeenteraadslid Naarden, breed maatschappelijk actief en Ridder in de Orde van Oranje-Nassau
  Jkvr. Wilhelmine Jeanne Mathilde Elisabeth Sickinghe (1956), Chargée de Mission (2017-2023) en Chargée du Cercle International et Grand Donateurs (2005-2017) van het Louvre museum te Parijs, trouwde in 1984 met Henri Marie Edmond Valéry Giscard d’Estaing (1956), CEO van Club Med en zoon van de 20e President van de Franse Republiek Valéry Giscard d'Estaing (1926-2020)
  Jhr. mr. Duco Willem Sickinghe MBA (1958), Nederlands topfunctionaris, General Manager France bij NeXT computer onder Steve Jobs, CEO van het Belgische telecombedrijf Telenet (2001-2013), voorzitter van de raad van commissarissen van het Nederlandse telecombedrijf KPN (2015-2022), investeerder
  Jkvr. Anna Maria Sickinghe (1784-1860), trouwde met jhr. Frederik Carel Wolter Baron van Broeckhuysen (1772-1819), kamerheer van Prins Willem V en Koning Willem I, lid Ridderschap van Gelderland
  Jhr. Feijo Eilko Sickinghe (1788-1863), ontvanger der directe belastingen te Hoogkerk, Groningen
  Jhr. Agathon Gerard Sickinghe (1868-1954), luitenant-generaal der artillerie, eerste kamerheer, adjudant i.b.d. en waarnemend hofmaarschalk van Koningin Wilhelmina der Nederlanden, voorzitter Nederlandse Adels-Vereniging, Grootofficier in de Huisorde van Oranje, Ridder in de Orde van Oranje-Nassau 
  Jkvr. Ottelina Cornelia Sickinghe (1895-1975); trouwde in 1918 met mr. Pieter Cort van der Linden (1893-1969), burgemeester van Groningen, lid Raad van State
  Jhr. ir. Pieter Feyo Onno Rembt Sickinghe (1900-1974), hofmaarschalk van Koningin Juliana der Nederlanden, intendant der Koninklijke Paleizen te Amsterdam en 's-Gravenhage, directeur Koninklijk Huisarchief 1945-1963, reserve-kapitein veld-artillerie, Grootofficier in de Huisorde van Oranje
  Jhr. mr. Wigbold Otto Geert Sickinghe (1934-1972), directiesecretaris Gemeentewerken Rotterdam, referendaris Raad van State
  Jhr. mr. Feyo Pieter Sickinghe (1966), advocaat, pianist, directeur Prinses Christina Concours (2015-2019)
  
  Andere telgen (Sickinga)
  
  In veel historische documentatie rondom Groningen en Friesland vindt men de naam Sickinghe, Sickinge en Sickinga. Een aantal leden met de achternaam 'Sickinga' vervult tussen 1450 en 1600 publieke functies te Friesland. In die periode beheerste de stad Groningen meermaals grote delen van de huidige provincie Friesland en was het geslacht Sickinghe een vooraanstaand en vermogend regentengeslacht. Aannemelijk is dan ook dat het hier om leden van hetzelfde geslacht gaat.  
  
  Vast staat dat verschillende leden van het geslacht Sickinghe zichzelf Sickinga noemde en het woordje 'van' daar regelmatig aan toevoegde. Zo stond op meerdere kaarten van het beleg van Coevorden in 1672 (zie hierboven) de volgende tekst: de "Aenval van Joncker Sickinga". Jonker Sickinga is in deze de bovengenoemde telg Johan Sickinghe (1649-1673), zoon van Jonckheer Feio III Sickinghe (1610-1666).
  
  Enkele telgen die voorkwamen onder de naam Sickinga waren:
  Pieter (van)  Sickinga (†1578), in 1577 en 1578 Drossaard van Friesland (het blokhuis van Harlingen) en grietman van Barradeel, heer van Zuidwolde, kapitein en drost te Harlingen, lid der Staten-Generaal, een der ondertekenaren van de Unie van Brussel in 1577 
  Idserd (van) Sickinga (overl. circa 1575), raadsheer in het Hof van Friesland (1558), protesteerde tegen de invoering van belastingen door stadhouder Casper de Robles, die het Hof van Friesland wilde gebruiken voor invordering van zeer onaangename belastingen. 
  mr. Oege Sickinga, advocaat te Sneek
  Tjalke van Sickinga, vaandrig, was omstreeks 1575 van de Spaanse zijde tot grietman van Wymbritseradeel en tot dijkgraaf benoemd.