title: Chelonoidis hoodensis
text: Chelonoidis hoodensis is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae). Deze reuzenschildpad komt voor als endemische diersoort op de Galapagoseilanden (Ecuador, Zuid-Amerika) en daar alleen op het eiland Española. Het leefgebied bestaat uit droge delen met rotsen en een struikachtige begroeiing.
  
  Taxonomie 
  De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Van Denburgh in 1907. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Testudo hoodensis gebruikt. Chelonoidis hoodensis was lange tijd een ondersoort van de galapagosreuzenschildpad (Chelonoidis nigra), maar sinds het DNA-onderzoek een belangrijke plaats heeft binnen het systematisch onderzoek wordt hij (weer) als een aparte soort beschouwd. Vroeger werd de soort ook wel tot het geslacht Geochelone gerekend. Hierdoor wordt in de literatuur vaak een verouderde wetenschappelijke naam vermeld.
  
  Uiterlijke kenmerken 
  De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot ongeveer 81 centimeter. De kleur van het schild is zwart. De kop en poten zijn grijs tot zwart van kleur.
  
  Status en beschermingsmaatregelen 
  De soort Chelonoidis hoodensis is ernstig bedreigd en staat als zodanig op de Rode Lijst van de IUCN. Wat er aan dieren is overgebleven bestond  voor een deel uit inteelt uit een in de jaren 1960 opgezet fokprogramma. In 2017 werden maatregelen genomen om de genetische diversiteit te verhogen. Een belangrijke rol speelde hierbij een mannetje, Diego genaamd, dat in 1933 werd gevangen op Española en tientallen jaren in San Diego Zoo verbleef. Diego werd in 1977 naar het fokcentrum op het eiland Santa Cruz overgebracht. Hij zorgde daar voor 800 nakomelingen. In die periode werden de geiten op het eiland  Española verwijderd, maar daardoor veranderde de vegetaties zo snel, dat er geen geschikt leefgebied voor de reuzenschildpadden ontstond. De nakomelingen uit het fokprogramma werden daarom losgelaten op het onbewoonde eilandje Santa Fé, waar deze schildpadden al in het midden van de 19de eeuw uitstierven. In juni 2020 werd het eiland  Española weer geschikt voor een populatie reuzenschildpadden en werd Diego met 15 nakomelingen daar losgelaten.
  
  Bronvermelding
  
  Landschildpadden
  Endemisch dier uit de Galapagoseilanden
  IUCN-status kritiek