title: Verbond van veldbies-beukenbossen
text: Het verbond van veldbies-beukenbossen (Luzulo-Fagion) is een verbond uit de orde van eiken- en beukenbossen op voedselarme grond (Quercetalia roboris). Het verbond omvat bosplantengemeenschap die voorkomen op stenige bodems, en gedomineerd wordt door loofbomen en dwergstruiken.
  
  Naamgeving en codering 
   Synoniem: Luzulo-Fagenion Lohm. et Tx. in Tx. 1954, Luzulo luzuloidis-Fagion sylvaticae
   Frans: Hêtraies, hêtraies-sapinières à Luzule blanchâtre
   Duits: Hainsimsen-Buchenwälder
   Engels: Acidophilous beech forests
   Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r45Ab
  
  De wetenschappelijke naam Luzulo-Fagion is afgeleid van de botanische namen van twee belangrijke soorten van het verbond: witte veldbies (Luzula luzuloides) en beuk (Fagus sylvatica).
  
  Symmorfologie 
  Het verbond van veldbies-beukenbossen kent in de Lage Landen een eenvoudige structuur met een dichte, hoog opgaande boomlaag met dominantie van loofbomen, een weinig ontwikkelde struik- en moslaag, en een variabele kruidlaag met plaatselijk veel dwergstruiken.
  
  Ecologie 
  Het verbond van veldbies-beukenbossen omvat gemengde maar soortenarme loofbossen van zeer zure, voedselarme en lemige of vaak stenige bodems, zoals op vuursteeneluvium. Ze worden gevonden in het uiterste zuiden van Nederlands Limburg en in de Belgische Voerstreek.
  
  Associaties in Nederland en Vlaanderen 
  Het verbond van veldbies-beukenbossen wordt in Nederland en Vlaanderen vertegenwoordigd door maar één associatie.
  
   Veldbies-beukenbos (Luzulo luzuloides-Fagetum)
  
  Diagnostische taxa voor Nederland en Vlaanderen 
  Het verbond van veldbies-beukenbossen heeft voor Nederland en Vlaanderen geen specifieke kensoorten.
  
  Zie ook 
   Vegetatiekunde van A tot Z
  
  Veldbies-beukenbossen