title: Medisch Centrum West
text: Medisch Centrum West, geschreven door Hans Galesloot, was een Nederlandse dramaserie op televisie, die zich afspeelde in een ziekenhuis.
  
  Geschiedenis 
  Medisch Centrum West werd van 1988 tot 1994 uitgezonden door de TROS. De hoge kijkcijfers, variërend van 3,0 tot 4,5 miljoen wekelijkse kijkers, zijn tot op heden de hoogste kijkcijfers ooit gehaald door een Nederlandse dramaserie. De makers van de dramaserie besloten in het seizoen 1993/1994 om op het hoogtepunt bij aflevering 100 te stoppen.
  
  De serie werd opgenomen op een lege etage van het (toenmalige) Zuiderzeeziekenhuis in Lelystad. De titelmuziek van de serie is Maladie d'Amour van Robert Strating en Jean Louis Knapper (die tevens de achtergrondmuziek van aflevering 1 t/m 39 maakte). In 1992 won de serie de Gouden Televizier-Ring.
  
  De verhalen van Medisch Centrum West zijn gebaseerd op realistische medische thema's en ethische dilemma's en worden opgehangen rond romances en intriges tussen de dokters en verpleegsters. In de serie staan ook patiënten centraal die lijden aan ziekten waarvoor een ziekenhuisopname nodig is.
  
  De Nederlandse Hartstichting had een overeenkomst gesloten met de TROS om thema's rond hart- en vaatziekten in het script op te nemen om zo kijkers te informeren over onder meer cholesterol.
  
  Internationaal
  In Duitsland werd Medisch Centrum West onder de titel Medisch Centrum West, Amsterdam door de ARD uitgezonden van november 1990 tot januari 1991 en van april 1993 tot september 1993. In totaal werden er 79 Duits nagesynchroniseerde afleveringen uitgezonden. De eerste twaalf afleveringen kregen een Duitse naam, de overige niet. De afleveringen zijn later nog op andere Duitse zenders herhaald. Medisch Centrum West is door heel Europa uitgezonden, van Noorwegen tot Turkije. In Spanje werd in een ziekenhuis in Barcelona de serie in het Spaans opnieuw opgenomen. In Polen werd de serie niet nagesynchroniseerd maar werd commentaarvertaling gebruikt, waarbij een voice-over vertelt wat de personages in beeld zeggen.
  
  In Duitsland werd van 1993 tot 2000 ook een geheel Duitse versie van Medisch Centrum West uitgezonden onder de titel Stadtklinik. Deze serie was qua thematiek en organisatie van een ziekenhuis op de Duitse situatie gebaseerd en is tot op heden de enig succesvolle dramaserie in het buitenland gemaakt door een Nederlands team. Hans Galesloot werkte hiervoor samen met Duitse adviseurs en medisch specialisten. De serie werd opgenomen in het St. Marienhospital in Keulen.
  
  In Zuid-Afrika werd Medisch Centrum West nagesynchroniseerd in het Afrikaans, en werd uitgezonden op de staatszender SABC onder de naam Hospitaal Wes Amsterdam.
  
  Einde van de serie
  De publieke omroepen wilden graag een eigen soapserie om de concurrentie aan te gaan met Goede tijden, slechte tijden van RTL 4, een commerciële omroep. De TROS was, ondanks de nog steeds hoge kijkcijfers van Medisch Centrum West, op zoek naar iets nieuws.
  
  Aangezien een dagelijkse soapserie niet goedkoop is, werd een partner gezocht binnen de publieke omroep. De beste kandidaat was het toen nog publieke Veronica, dat in het tv-seizoen 1991-1992 al had getracht om een eigen soapserie op te zetten. Dit was mislukt, en Veronica was bereid om nu samen met de TROS een nieuwe soapserie te maken die enige verwantschap zou moeten hebben met Medisch Centrum West. Dit werd Onderweg naar Morgen, dat nog doorliep tot 2010.
  
  Voordat het zo ver was, werd het zevende en laatste seizoen van Medisch Centrum West nog geproduceerd door John de Mol. Inmiddels was men op zoek naar een goede programmaformule, en die werd gevonden in de inmiddels gestopte Amerikaanse soapserie Ryan's Hope, waarbij een ziekenhuis en een 'diner' centraal stonden.
  
  De opnames konden halverwege 1993 worden gestart. Mede dankzij het succes van Medisch Centrum West was in de eerste jaren van Onderweg naar Morgen het ziekenhuis ook een belangrijk centraal punt binnen deze serie. Ook acteurs zoals Annemieke Verdoorn en Gaston van Erven, allebei uit Medisch Centrum West, hebben na afloop van die serie een belangrijke rol gekregen in Onderweg naar morgen. Tevens was het productieteam van Medisch Centrum West ook het productieteam van het eerste seizoen van Onderweg naar Morgen, terwijl Ted Mooren gedurende die periode wederom eindredacteur was. Uiteindelijk werd de nieuwe serie gelanceerd op 3 januari 1994 op Nederland 2, waarbij de ene avond de TROS uitzond, de andere avond Veronica. Op dat moment werd ook nog het laatste seizoen van Medisch Centrum West uitgezonden door de TROS. Begin februari 1994 werd door Ivo Niehe een grote afscheidsshow ter ere van Medisch Centrum West gemaakt.
  
  Hoofdrollen
  Een overzicht van alle vaste rollen in Medisch Centrum West. Onderaan de pagina is een link naar alle gastoptredens.
  
  Trivia
   Zowel Trins Snijders als haar dochter Martine de Moor hebben een aanzienlijke rol in de serie gespeeld. Snijders speelde tussen 1988 en 1990 de rol van Merel Besselink en De Moor speelde tussen 1988 en 1992 de terugkerende rol van Sonja van Gelderen.
   In 1988 werd het programma gepersifleerd in Verona als "Medisch Centrum Centrum". 
   Op 11 februari 1994 was voor de uitzending van de laatste aflevering een uitzending van de TV Show waarin gesprekken met de meeste acteurs over het verloop van de serie. 
   Op 27 december 2013 was er bij de TROS een speciale aflevering van TV Monument te zien met de titel "Het geheim van Medisch Centrum West", 25 jaar nadat de eerste aflevering van Medisch Centrum West werd uitgezonden. In deze uitzending werd teruggeblikt op de serie door de meeste acteurs maar ook door de schrijver en de producent.
  
  Zie ook
   Lijst van acteurs en actrices in Medisch Centrum West
   Lijst van afleveringen van Medisch Centrum West
  
   
  Winnaar van de Gouden Televizier-Ring