Lies Maes
Elizabeth (Lies) Maes (Amsterdam, 7 oktober 1920) is een Nederlands kunstenares.

Ze is dochter van Johannes Leonardus Maes en Jeanne Weddige. Ze was van 1944 tot 1951 getrouwd met beeldhouwer Henk Dannenburg. Dochters Saskia, Petra en Eveline werkten ook korter of langer in de kunstwereld.

Maes kreeg haar opleiding aan de Rijksakademie van beeldende kunsten bij Jan Bronner in Amsterdam. Ze was beeldhouwster en fotografe, vooral bekend vanwege educatie. Ze gaf les aan De Werkschuit (stichting, die onderwijs wil vernieuwen met nadruk op creativiteit; kunstenaars in het onderwijs). Zij komt er in 1952/1953 via Piet Klaasse en werd door Brecht van den Muijzenberg-Willemse gevraagd om permanent les te komen geven. Ze zou er omstreeks 1967 weer verdwijnen. In de jaren 70 was ze voornamelijk bekend vanwege wandkleden met bloemvormen. 

Samen met Tine Cortel en W.A. Steenbergen bracht ze via Dijkstra’s Uitgeverij Zeist BV een boekwerk uit onder de titel Beeldend werken met kinderen.  

Ze is door Pieter Boersma vastgelegd terwijl ze werkte in haar atelier. Het Stedelijk Museum Amsterdam heeft een titelloos werk van haar in de collectie.  In Amsterdam staan/hangen van haar drie kunstwerken in de openbare ruimte:
Magneten (niet vegetatief)
Roos in ajourtechniek in Ingelandenweg
Roos in ajourtechniek aan Groezestraat (voorheen aan Inlaagstraat)  

Nederlands beeldhouwer