Sint-Medarduskerk (Eernegem)
De Sint-Medarduskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Ichtegem behorende plaats Eernegem, gelegen aan de Markt.

Geschiedenis
Naar verluidt zou Sint-Medardus in 535 een bedehuis te Eernegem hebben opgericht. In 1084 zou Sint-Arnoldus hier een nieuwe kerk hebben ingezegend. In 1570 werd de kerk op de kaart van Pieter Pourbus afgebeeld als een gotisch kerkgebouw met vieringtoren.

Omstreeks 1580 had de kerk van de godsdiensttwisten te lijden. Hij werd verwoest en het dorp ontvolkte. Omstreeks 1626 werd een nieuwe kerk gebouwd. Het was een kruiskerk met een vieringtoren. Een volledig nieuwe kerk werd in 1852 gebouwd in neogotische stijl naar ontwerp van Pierre Buyck. De kerk was naar het westen georiënteerd en de oude vieringtoren bleef gespaard maar ging als oosttoren fungeren.

In 1901 werden de twee zijbeuken verhoogd en naar buiten toe vergroot. Hierbij werd ook de voorgevel veranderd van één topgevel onder de toren naar drie topgevels boven elke beuk één.

Ca. 1961 werd de noordelijke sacristie vervangen door een nieuwbouw met extra bergplaatsen.

Pastoors
 1660-1680 - Florus van Rieme
 1680-1699 - Theodoor de Donckere
 1699-1721 - Rogier Breydel
 1721-1738 - Arnold Daems
 1738-1742 - Pieter Valcke
 1742-1774 - Pieter de Vos
 1775-1800 - Louis Roelens
 1803-1811 - Jozef Van Colen
 1811-1828 - Frans Ide
 1828-1830 - Jan Goddyn
 1830-1847 - Jozef Samyn
 1847-1874 - Maarten Pype
 1874-1877 - Alfons Loys
 1877-1877 - Louis D'Huyvettere
 1877-1899 - Pieter Tahon
 1899-1904 - Victor Lanssens
 1904-1912 - Edward Demeyere
 1912-1918 - Jozef Sansen
 1918-1922 - Karel Pattyn
 1922-1945 - Raymond Verduyn
 1945-1953 - Oscar Verhaeghe
 1953-1968 - Jozef De Gruytere
 1968-1977 - André Avonture
 1977-1993 - Louis Dewanckele
 1993-2014 - André Foulon
 2014-2022 - Frans Dewulf
 2023-heden- Mathias Parret

Onderpastoors
 1724-1744 - Joannes Coubout
 1744-1746 - Adrian Debie
 1746-1751 - Joannes Vanvossem
 1751-1755 - Franciscus Hecmayer
 1762-1772 - Jan Debackere
 1773-1775 - Jan Van Colen
 1775-1805 - Frans Robbe
 1805-1811 - Jacob Van Bossele
 1811-1816 - Judocus Seynhaeve
 1816-1818 - Karel Bervoet
 1818-1824 - Jan Van Andorpe
 1824-1825 - Louis Tanghe
 1825-1829 - Karel Van Helslandt
 1829-1836 - Constant Boutens
 1836-1859 - Jan Devolder
 1859-1866 - Edward Heene
 1866-1878 - August Vandenbussche
 1867-1877 - Henri Coppin
 1877-1883 - Jules Van Utberghe
 1878-1880 - August Vermander
 1880-1894 - Frans Caenepeel
 1883-1908 - Karel Pieters
 1894-1897 - Joseph Vanhove
 1897-1900 - Edmond Enghels
 1900-1907 - Alban Roose
 1907-1912 - Hector Juwijns
 1908-1923 - Alfons Louwagie
 1912-1932 - Oscar Lagae
 1923-1926 - Jules Vermeersch
 1926-1934 - Alfons Remaut
 1933-1937 - Marcel Lamote, STB
 1934-1941 - Albert Decaestecker
 1937-1948 - Julien Tyvaert
 1941-1960 - Antoon Vandepoorte
 1948-1969 - Gerard Cappelle
 1960-1967 - Norbert Schotte
 1967-1976 - Pascal Crevits
 1969-1970 - Marcel Diet, JCL
 1970-1970 - Roger Gardeyn
 1971-1986 - Valeer Goemaere
 1986-1993 - André Monstrey

Gebouw
Het betreft een driebeukige kruiskerk met oosttoren. Het hoofdkoor heeft een vijfzijdige afsluiting. Tegen de noordgevel bevindt zich een Heilig Hartbeeld van 1928. De toren heeft een achtkante klokkengeleding.

Interieur
Het meubilair is in hoofdzaak neogotisch. De ruimte wordt overwelfd door tongewelven. Het hoofdaltaar is van 1866. Het zuidelijke zijaltaar is van 1877 en opgedragen aan Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. Het noordelijk zijaltaar is van 1866 en opgedragen aan het Heilig Hart. Het orgel is van 1886 en werd vervaardigd door Philip Forrest.

De kuip van de preekstoel is in renaissancestijl van 1642 en afkomstig van de voormalige Sint-Walburgakerk te Brugge. Deze werd in 1776 aangekocht. De trap en het klankbord zijn 19e-eeuwse toevoegingen. De kerk heeft ook twee 18e-eeuwse biechtstoelen.

Medardus
Onroerend erfgoed in Ichtegem
Beschermd monument in Vlaanderen