Leen Kranenburg
Leendert Arie Dirk Kranenburg (Klaaswaal, 6 november 1906 - Apeldoorn, 17 februari 1999) was een Nederlands militair. Aan het einde van zijn loopbaan was hij generaal-majoor in de functie van territoriaal bevelhebber oost.

Jeugd 
Na zijn eindexamen HBS­-B te hebben behaald volgde hij de opleiding aan de gROI gevolgd door een studie aan de Koninklijke Militaire Academie in Breda.

1940-1945 

Als luitenant maakte Kranenburg de slag om de Grebbeberg mee. Hij werd gevangengenomen en daarna als adjunct-inspecteur aangesteld bij de gemeentepolitie te Enschede, om vervolgens als instructeur in Kampen een opleiding te verzorgen voor rijksveldwachters.

Hij ging in Utrecht dierengeneeskunde studeren en haalde deel 1 van zijn kandidaatsexamen.

In 1942 werd hij met alle beroepsofficieren als krijgsgevangene afgevoerd. Hij belandde via Neurenberg in kamp Stanislau.  Op 11 januari 1944 werd hij per trein naar kamp Neubrandenburg gebracht. Met twaalf lotgenoten ontsnapte hij onderweg uit de trein. Met behulp van Oekraïense partizanen wist hij, met een groepje anderen, over de besneeuwde Karpaten naar Hongarije te ontkomen, een afstand van 150 km. Na zeventien dagen kwamen ze in Boedapest aan. Ze werden geïnterneerd maar kregen al gauw een zekere bewegingsvrijheid, waardoor ze het verzet konden helpen.

Toen de Duitsers in maart 1944 Hongarije bezetten, dook hij onder, totdat ze door de Russen bevrijd werden. In Russisch uniform ging hij met zijn bruid Georgina naar Ploiești in Roemenië en  vandaar naar Kiew en Moskou. Met de Nieuw-Holland van de Holland Amerika Lijn vertrokken Leen en Giny Kranenburg op 15 april 1945 uit Odessa. Ze kwamen in Glasgow aan net voor de Duitse capitulatie. Hun eerste dochter werd in Engeland geboren, hun tweede dochter in Nederland.

1947-1950
Van 1947 tot 1950 was hij compagniescommandant gestationeerd op Sumatra (Medan, 4-2 RL). Giny ging terug naar Hongarije, waar het toen al erg onrustig werd. Het heeft Leen Kranenburg veel moeite gekost zijn vrouw en hun twee kinderen naar het Westen te krijgen.

Na 1950 
Kranenburg bleef militair en volgde het British Staff College en de Hogere Krijgsschool. Hij bekleedde daarna diverse staffuncties bij de NAVO, was commandant 44ste Painfbat, militair-attaché in Londen (1965-1968) en commandamt van de 42ste Pantserinfanterie Brigade in Assen.

Op 57-jarige leeftijd verliet hij de dienst. Hij schreef zich in aan de Universiteit van Nijmegen als student politicologie. Hij haalde zijn doctoraal in 1980.

Carrière 
 01-08-1938: Tweede luitenant
 02-04-1947: Eerste luitenant 
 05-01-1949: Kapitein
 31-10-1954: Majoor
 30-10-1960: Luitenant-kolonel
 01-11-1965: Kolonel
 01-11-1969: Brigadegeneraal
 01-09-1971: Generaal-majoor der Infanterie

Onderscheidingen 
 Bronzen Kruis (BK), KB van 7 februari 1948
 Orde van Oranje-Nassau (ON.4)
 Ereteken voor Orde en Vrede met 3 gespen
 Oorlogsherinneringskruis (OHK)
 Huwelijksmedaille 1937
 Onderscheidingsteken voor Langdurige Dienst als officier XXXV

Nederlands generaal
Nederlands militair in de Tweede Wereldoorlog
Nederlands krijgsgevangene