Neosericornis
Neosericornis (Struiksluipers) is een geslacht van vogels uit de familie Australische zangers (Acanthizidae), dat voorkomt in delen van de oostelijke kust van Australië. Het werd vroeger in het geslacht Sericornis geplaatst, maar is nu de enige soort in het geslacht Neosericornis.

Kenmerken 
De mannelijke vogel heeft een zwart gemaskerd gezicht en oordekveren, met gele keel en wenkbrauw. De iris is roodachtig en de bovenzijden bruinachtig en de onderzijde bleker. De kruin en bovendelen zijn donker tot olijfbruin en de onderzijde crème, wit of verwassen olijf. De vleugels zijn donkerbruin en omzoomd met geel. De relatief lange poten zijn roze of crèmekleurig. Het vrouwtje heeft een bruinachtig gezicht. De geelkeelstruiksluiper heeft een lengte van 12,5-15 cm.

Leefwijze 
De geelkeelstruiksluiper is een kleine, voornamelijk insectenetende, op de grond levende vogel die in nat bos of regenwoud leeft.

Voortplanting 
Hij broedt twee of meer keer in een lang broedseizoen en nestelt in grote, hangende, peervormige structuren. Vaak boven water lijken ze op overstromingspuin, dat ze vaak in de buurt plaatsen. Deze nesten zijn de favoriete verblijfplaatsen van de goudpuntvleermuis (Phoniscus papuensis).

Verspreiding en habitat 
De soort wordt gevonden in twee gescheiden gebieden: in het noorden van Queensland aan de kust van Cooktown tot Townsville en van Hervey Bay in het zuiden van de kust van Queensland in het zuiden tot het zuidoosten van New South Wales. De gebruikelijke habitats zijn regenwoudgeulen, meestal met beekjes in de buurt. In het Sydney Basin kan dit de Illawarra-helling zijn en nattere plaatsen in de Dharug- en Royal National Parks.

Taxonomie 
De geelkeelstruiksluiper werd beschreven en geïllustreerd in 1838 door de Engelse vogelkenner en ornitholoog John Gould en kreeg de binominale naam Sericornis citreogularis. De soortnaam is afgeleid van de Latijnse termen cǐtreus met betrekking tot citrus en gǔla 'keel', vandaar 'geelkeel'. De noordelijke ondersoort cairnsii werd in 1912 beschreven door amateur-ornitholoog Gregory Mathews. De geelkeelstruiksluiper werd vroeger in het geslacht Sericornis geplaatst, maar een fylogenetische analyse van mitochondriale DNA-sequenties die in 2018 werd gepubliceerd, wees uit dat de soort niet nauw verwant was aan andere struiksluipers, noch aan de muiszangers. De soort werd daarom toegewezen aan het aparte geslacht Neosericornis, dat in 1912 door Mathews was voorgesteld. De geslachtsnaam Neosericornis is afgeleid van het Oudgrieks neos 'nieuw', serikos 'silken' en ornis 'vogel'.

Soort 
Neosericornis citreogularis – Geelkeelstruiksluiper

Australische zangers