Julian Alaphilippe
Julian Alaphilippe (Saint-Amand-Montrond, 11 juni 1992) is een Frans wegwielrenner en voormalig veldrijder die sinds 2014 voor dezelfde ploeg rijdt, vanaf 2022 Quick Step-Alpha Vinyl geheten. In 2020 en 2021 werd hij wereldkampioen wielrennen op de weg. Hij is de broer van wielrenner Bryan Alaphilippe.

Carrière

Jeugd 
Alaphilippe begon zijn carrière in het veldrijden. Zo werd hij begin 2010 tweede op het wereldkampioenschap, hij moest het in de sprint-à-deux afleggen tegen thuisrijder Tomáš Paprstka. In 2012 en 2013 werd hij nog wel Frans beloftenkampioen, en eind 2012 werd hij derde op het Europees kampioenschap, toch koos Alaphilippe voor de weg.

Dat hij ook een uitstekend wegrenner was bleek in de zomer van 2012: rijdende voor Armée de Terre won hij een etappe en bijna het eindklassement van de Coupe des Nations Ville Saguenay.

In 2013 tekende hij een contract bij Etixx-iHNed, een continentale ploeg uit Tsjechië. Tussen de profs won hij een etappe in de Ronde van Bretagne, en presteerde hij goed op het EK en het WK. Bij de beloften won hij ritten in de Ronde van Thüringen en de prestigieuze Ronde van de Toekomst.

2014 
Vanaf 2014 kwam hij, net als zijn oud-ploeggenoot bij Etixx-iHNed Petr Vakoč, uit voor Etixx-Quick Step. Hij stak voor het eerst zijn neus aan het venster tijdens de Ronde van Catalonië, dit door in de eerste etappe derde en in de tweede etappe vierde te worden, in de vijfde etappe moest hij zelfs enkel Luka Mezgec laten voorgaan. Tijdens de Ronde van de Ain in augustus boekte hij zijn eerste overwinning, hij won er de slotrit.

2015 
In 2015 waren de Ardennenklassiekers zijn eerste doel, hij werd zeer verrassend tweede in de Waalse Pijl achter Alejandro Valverde. Enkele dagen later werd hij opnieuw tweede achter Valverde in Luik-Bastenaken-Luik. Vervolgens reed hij de Ronde van Californië, waar hij ritwinst en een tweede plek in het eindklassement behaalde. In oktober werd bij Alaphilippe de ziekte van Pfeiffer geconstateerd. Hij reed het wereldkampioenschap in Richmond om deze reden niet uit.

2016 
Ook in 2016 werd Alaphilippe tweede in de Waalse Pijl. Hij wist later de Ronde van Californië te winnen. In de Ronde van Frankrijk voerde hij verschillende dagen het jongerenklassement aan. In de tweede rit eindigde hij tweede, achter Peter Sagan. Op de Olympische Spelen behaalde Alaphilippe namens Frankrijk een vierde plaats in de wegrit.

2017 
Alaphilippe reed in 2017 een succesvolle Parijs-Nice. Hij won hierin een etappe en schreef zowel het puntenklassement als het jongerenklassement op zijn naam. Tijdens de Ronde van het Baskenland liep hij bij een valpartij een blessure aan zijn rechter knieschijf op. Hierdoor kon hij niet deelnemen aan de Ardennenklassiekers en de Ronde van Frankrijk. Later in het jaar reed hij wel de Ronde van Spanje, waarin hij de achtste etappe won. Het was zijn eerste ritzege in een grote ronde.

2018 
In 2018 won hij zijn eerste klassieker, door in de Waalse Pijl de maat te nemen van Alejandro Valverde. In de Ronde van Frankrijk won hij twee etappes en schreef hij het bergklassement op zijn naam. In augustus won Alaphilippe ook de Clásica San Sebastián.

2019 
Alaphilippe begon in 2019 sterk met twee etappezeges in de Ronde van San Juan. In maart won hij de Strade Bianche en twee etappes in de Tirreno-Adriatico. Een week later schreef hij Milaan-San Remo op zijn naam. Later in het voorjaar werd hij in de Amstel Gold Race vlak voor de streep ingehaald door onder andere latere winnaar Mathieu van der Poel, maar won enkele dagen later wel voor de tweede keer in zijn carrière de Waalse Pijl.

In de Ronde van Frankrijk schreef hij de derde etappe naar Epernay en de dertiende etappe (individuele tijdrit rond Pau) op zijn naam. Hij droeg tevens 14 dagen de gele trui, die hij definitief moest afstaan na de negentiende etappe. Hij zou uiteindelijk 5de eindigen in het eindklassement. Voor zijn aanvalslustige Tour, kreeg hij ook de Superstrijdlust.

2020 
Alaphilippe wint een etappe in de Ronde van Frankrijk en wint een week na de Tour het wereldkampioenschap in Imola. In het voorjaar won hij de Brabantse Pijl. In de Ronde van Vlaanderen liep hij breuken op in zijn hand nadat hij in de finale op een motor was gereden.

2021 
In regenboogtrui wint Alaphilippe de eerste etappe van de Ronde van Frankrijk en draagt één dag de gele trui. In het najaar werd Alaphilippe in Leuven voor de tweede maal op rij wereldkampioen.

2022 
Door valpartijen is 2022 een teleurstellend seizoen. Tijdens Luik-Bastenaken-Luik komt Alaphilippe zwaar ten val. Landgenoot Romain Bardet, die eveneens betrokken was bij de valpartij, hielp Alaphilippe uit de vijf meter diepe beek. Gezien de toestand van Alaphilippe was dit volgens Bardet een zeer spannende en choquerende situatie. De renner breekt twee ribben, een schouderblad en houdt tevens een klaplong over aan de valpartij. De Fransman miste hierdoor de Ronde van Frankrijk. In de Ronde van Spanje kwam Alaphilippe wederom hard ten val en verlaat voortijdig de wedstrijd.

2023 
In de start van het seizoen won hij de Faun-Ardèche Classic, in de sprint om de eindzege was hij sneller dan landgenoot David Gaudu. Zijn volgende succes was in het Critérium du Dauphiné, hij won de tweede etappe. In de Ronde van Frankrijk liet hij zich veel zien, hij was zeven etappes actief in de aanval.

Palmares

Overwinningen 

2012 - 1 zege
 2e etappe Coupe des Nations Ville Saguenay
  Jongerenklassement Coupe des Nations Ville Saguenay

2013 - 3 zeges
 4e etappe Ronde van Bretagne
 Grand Prix Südkärnten
 7e etappe Ronde van de Toekomst
  Puntenklassement Ronde van de Toekomst

2014 - 1 zege
 4e etappe Ronde van de Ain
  Puntenklassement Ronde van de Ain
  Jongerenklassement Ronde van de Ain

2015 - 1 zege
 7e etappe Ronde van Californië
  Jongerenklassement Ronde van Californië

2016 - 2 zeges
 3e etappe Ronde van Californië
  Eindklassement Ronde van Californië
  Jongerenklassement Critérium du Dauphiné

2017 - 2 zeges
  Jongerenklassement Ronde van Abu Dhabi
 4e etappe (individuele tijdrit) Parijs-Nice
  Puntenklassement Parijs-Nice
  Jongerenklassement Parijs-Nice
 8e etappe Ronde van Spanje

2018 - 12 zeges
 4e etappe Colombia Oro y Paz
 1e en 2e etappe Ronde van het Baskenland
 Waalse Pijl
 4e etappe Critérium du Dauphiné
 10e en 16e etappe Ronde van Frankrijk
  Bergklassement Ronde van Frankrijk
 Clásica San Sebastián
 3e etappe Ronde van Groot-Brittannië
  Eindklassement Ronde van Groot-Brittannië
 1e etappe Ronde van Slowakije
  Eindklassement Ronde van Slowakije

2019 - 13 zeges
 2e en 3e etappe Ronde van San Juan
 5e etappe Tour Colombia
  Puntenklassement Tour Colombia
 Strade Bianche
 2e en 6e etappe Tirreno-Adriatico
 Milaan-San Remo
 2e etappe Ronde van het Baskenland
 Waalse Pijl
 6e etappe Critérium du Dauphiné
  Bergklassement Critérium du Dauphiné
 3e en 13e (individuele tijdrit) etappe Ronde van Frankrijk
  Prijs van de strijdlust Ronde van Frankrijk

2020 - 3 zeges
 2e etappe Ronde van Frankrijk
  Wereldkampioen op de weg, Elite
 Brabantse Pijl

2021 - 4 zeges
 2e etappe Tirreno-Adriatico
 Waalse Pijl
 1e etappe Ronde van Frankrijk
  Wereldkampioen op de weg, Elite

2022 - 2 zeges
 Puntenklassement Ronde van de Provence
 2e etappe Ronde van het Baskenland
 1e etappe Ronde van Wallonië

2023 - 2 zeges
 Faun-Ardèche Classic
 2e etappe Critérium du Dauphiné

Resultaten in voornaamste wedstrijden 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
|
|}

Resultaten in kleinere rondes

Ploegen 
 2013 –  Etixx-iHNed
 2014 –  Omega Pharma-Quick-Step
 2015 –  Etixx-Quick Step
 2016 –  Etixx-Quick Step
 2017 –  Quick-Step Floors
 2018 –  Quick-Step Floors
 2019 –  Deceuninck–Quick-Step
 2020 –  Deceuninck–Quick-Step
 2021 –  Deceuninck–Quick-Step
 2022 –  Quick Step-Alpha Vinyl
 2023 –  Soudal-Quick Step

Frans wielrenner
Frans veldrijder
Frans olympisch deelnemer