title: Isle of Man TT 1960
text: De Isle of Man TT 1960 was de tweede Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1960. De races werden verreden van 13- tot en met 17 juni op het eiland Man. Opnieuw reden alle WK-klassen op Man, maar voor de 125cc-klasse en de 250cc-klasse was het de openingsrace van het seizoen. De korte Clypse Course, waar voorheen de lichte klassen en de zijspanklasse reden, werd losgelaten: alle klassen reden op de 60km-lange Snaefell Mountain Course.
  
  Algemeen
  Nadat het Honda-team in 1959 met Naomi Taniguchi al bij haar eerste optreden een WK-punt had gescoord, kwam men nu met een groot team naar het eiland Man. Behalve de Japanners Moto Kitano, Sadao Shimazaki, Giichi Suzuki, Teisuke Tanaka en Naomi Taniguchi reden ook de Australiërs Bob Brown (als vervanger van Kenjiro Tanaka) en Tom Phillis voor Honda. Er werden nu punten in twee klassen gescoord. Wat minder opvallend presenteerde een tweede Japanse merk zich: Colleda, de voorloper van Suzuki, stuurde Michio Ichino, Mitsuo Itoh en Toshio Matsumoto om met hun Colleda RT 60 deel te nemen, maar toen Itoh zich tijdens de trainingen blesseerde vond men in Ray Fay een vervanger. MV Agusta won weer alle soloklassen en BMW de zijspanklasse.
  
  Senior TT
  Zeven ronden (425,1 km)
  
  John Surtees leidde de Senior TT van start tot finish en reed een nieuw ronderecord van 104,08 mijl per uur. Met 102,44 mph reed hij ook het eerste racegemiddelde boven de 100 mph. Zijn teamgenoot John Hartle werd op 2½ minuut tweede en de snelste Norton-rijder Mike Hailwood had al 5½ minuut achterstand.
  
  Top tien tussenstand 500cc-klasse
  
  Junior TT
  Zeven ronden (425,1 km)
  
  John Surtees leidde de Junior TT vier ronden lang, maar viel terug toen zijn derde versnelling uitviel. Daardoor won zijn teamgenoot John Hartle. Surtees wist wel Bob McIntyre op diens door Joe Potts geprepareerde AJS Boy Racer voor te blijven.
  
  Top tien tussenstand 350cc-klasse
  
  Lightweight TT
  Vijf ronden (303,7 km)
  
  Met de nieuwe MV Agusta 250 Bicilindrica werden Gary Hocking en Carlo Ubbiali eerste en tweede in de Lightweight TT, voor Tarquinio Provini op de Moto Morini 250 Bialbero. Daarachter volgden de drie spectaculaire viercilinder Honda RC 161's, waarmee Bob Brown als vierde finisher de snelste was. Brown viel in voor de geblesseerde Kenjiro Tanaka, maar had als enige Honda-rijder al eerder op de Mountain Course geracet. Michael O'Rourke, die tijdens de trainingen zowel bij Windy Corner als bij Creg-ny-Baa gevallen was, werd met zijn door Herman Meier geprepareerde Ariel Arrow verdienstelijk zevende. Dickie Dale verving de geblesseerde Ernst Degner bij MZ, maar haalde de finish niet.
  
  Top tien tussenstand 250cc-klasse
  Conform wedstrijduitslag
  
  Ultra-Lightweight TT
  Vier ronden (242,9 km)
  
  In de Ultra-Lightweight TT liet Carlo Ubbiali er geen gras over groeien. Al in de eerste ronde met staande start brak hij het ronderecord en hij won voor stalgenoten Gary Hocking en Luigi Taveri. Bob Anderson werd met de MZ RE 125 van de geblesseerde Ernst Degner vijfde, gevolgd door niet minder dan vijf Honda RC 143's. De Colleda RT 60's scoorden bij hun eerste optreden nog geen punten.
  
  Top tien tussenstand 125cc-klasse
  Conform wedstrijduitslag
  
  Sidecar TT
  3 ronden (182,2 km)
  
  Florian Camathias was tamelijk onthand na het vertrek van bakkenist Hilmar Cecco. In de Franse Grand Prix had hij gereden met John Chisnell, maar die stapte nu in het zijspan van zijn vaste rijder Bill Beevers. Camathias vond Robert Fiston bereid om zijn taak over te nemen, aanvankelijk met succes, want ze leidden tot de BMW in de laatste ronde stilviel. Camathias wist toch nog vijfde te worden, maar Helmut Fath/Alfred Wohlgemuth wonnen voor Pip Harris/Ray Campbell en Charlie Freeman/Billie Nelson. Dat was een succes voor Norton, temeer omdat de vierde plaats naar Les Wells/William Cook ging. Alwin Ritter, die weer was herenigd met Edwin Blauth, werd zesde ondanks het gemis van zijn rechterbeen, dat hij bij een verkeersongeval verloren had. Max Deubel viel met de ex-Walter Schneider-BMW RS 54 uit. Ook Fritz Scheidegger/Horst Burkhardt kregen pech, maar finishten nog als elfde.
  
  Top tien tussenstand zijspanklasse
  
  Trivia
  
  Schuiven met motoren
  In de trainingen waren er veel valpartijen, vooral bij Creg-ny-Baa, Windy Corner, Bungalow en Glen Vine, waardoor een aantal coureurs geblesseerd raakte, zoals Ernst Degner, Mitsuo Itoh, Fron Purslow, Tommy Robb en Kenjiro Tanaka. Dit waren allemaal fabriekscoureurs of gesponsorde rijders en de staleigenaren zagen hun machines wel graag starten:
   Ernst Degner werd bij MZ vervangen door Dickie Dale in de Lightweight TT en door Bob Anderson in de Ultra-Lightweight TT. Dale had ingeschreven met een Benelli 250 Bialbero, die uiteindelijk niet aan de start kwam. 
   Mitsuo Itoh werd bij Colleda vervangen door Ray Fay. 
   Fron Purslow's NSU ging naar Ralph Rensen.
   Tommy Robb's Ducati werd aangeboden aan Ray Fay, die dit aanbod accepteerde tot hij een nieuw aanbod kreeg om op de Colleda RT 60 van Itoh te rijden, waarna de 125cc-Ducati werd bestuurd door Brian Clark. Robb's 250cc-GMS ging naar Alan Shepherd. 
   Kenjiro Tanaka werd bij Honda vervangen door Bob Brown
  
  Prototypen
  Tijdens de trainingen verscheen er ook een 250cc-Yamaha, die op privébasis was ingeschreven. Daarom ging het waarschijnlijk niet om een eerste prototype van de Yamaha RD 48, maar om een Yamaha YDS-1-straatmotor. Eddie Crooks trainde met een eerste uitvoering van het Norton-Lowboy frame, maar startte waarschijnlijk met featherbed frames.
  
  Externe link
  Isle of Man TT 1960
  
  1960
  Man