title: Warmteoverdrachtscoëfficiënt
text: De warmteoverdrachtscoëfficiënt (symbool , uitgedrukt in W/m²K) is een maat voor de warmteoverdracht bij convectie (in tegenstelling tot warmteoverdracht door geleiding).
  
  Voor de warmteoverdracht geldt:
  
  waarin  de warmtestroom is (in W),  het oppervlak waardoor de warmteoverdracht plaatsvindt (in m²) en  het temperatuurverschil (in K).
  
  De waarde van  wordt bepaald door de stroming van lucht langs een warmte-afgevend of warmte-ontvangend oppervlak. Hoe sterker de stroming, des te hoger  zal zijn. Halverwege de vorige eeuw werd de volgende formule gebruikt voor het vaststellen van de warmteoverdrachtscoëfficiënt:
  
   
  
  Waarbij 10 de warmte in kcal/(m²·h·°C) en v de snelheid van de lucht, getalsmatig, in meters per seconde is. Voor die formule geldt nu:
  
   in W/(m²K).
  
  Overzicht warmteoverdrachtscoëfficiënten in verschillende situaties volgens TNO en de Gasunie:
  {| class="wikitable"
  |-
  ! sitiuatie !!  m/s  ± ||  W/(m²K) 
  |-
  | net boven een radiator || 0,5 || 8,5 . 
  |-
  | binnenkant van een buitenmuur bij koud weer || 0,25  || 6  
  |-
  | buitenkant van die buitenmuur ||  4 ||  24 
  |}
  
  In berekeningen wordt meestal uitgegaan van de omgekeerde waarde van de warmteoverdrachtscoëfficiënt, de overgangsweerstand (NEN 1068;2004), aangeduid door Rsi (binnen) en door Rse (buiten).
   Rsi = 1/(6 W/m²·K) = 0,166 m²·K/W ; volgens NEN 1068 Rsi = 0,13 m²·K/W.
   Rse = 1/(24 W/m²·K) = 0,04 m²·K/W ; volgens NEN 1068 Rse = 0,04 m²·K/W.
  
  Fysische transportverschijnselen