title: Helmut Kämpfe
text: Helmut Kämpfe (Jena, 31 juli 1909 - Cheissoux, 10 juni 1944) was een Duitse officier en SS-Sturmbannführer in de Waffen-SS tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij werd door de Maquis ontvoerd, geëxecuteerd en verbrand.
  
  Kämpfe was een van de 631 ontvangers van de Nahkampfspange in goud, een zeer schaarse onderscheiding uit nazi-Duitsland.
  
  Leven 
  Kämpfe werd op 31 juli 1909 in Jena geboren. Hij volgde een opleiding tot typograaf zoals zijn vader ook had gedaan. In 1933 toen Hitler aan de macht kwam, meldde hij zich aan bij de Reichswehr, en werd Leutnant. Hij vroeg overplaatsing aan naar de Waffen-SS op 9 november 1939. Op 1 maart 1940 werd hij tot SS-Untersturmführer bevorderd. Kämpfe commandeerde het 3e bataljon van de SS-Panzergrenadierregiments 4 "Der Führer" aan het oostfront.
  
  In de lente van 1944 werd de divisie Das Reich teruggetrokken van het Russische front, en naar Zuid-Frankrijk overgebracht om zich opnieuw uit te rusten en zich voor te bereiden op de mogelijk komende invasie van de geallieerden in Normandië. Om de geallieerde landingstroepen te kunnen bevechten, moest de divisie een 700 km lange weg naar het noorden overbruggen. Op 8 juni 1944 bereikten delen van de divisie de stad Tulle; in de dagen vooraf had het Franse verzet tientallen Duitse soldaten gedood. Als vergelding hierop werden op 9 juni 1944 99 Fransen opgehangen. Vanwege deze sabotageacties werd Kämpfe bevolen operaties te beginnen tegen de Maquis, die volgens Duitse inlichtingen in de zuidelijke hooglanden van centraal Frankrijk actief was.
  
  Op 9 juni 1944 reed Kämpfe met een personenauto ruim 100 kilometer verder noordelijk, waar hij op ongeveer 4 km ten oosten van Saint-Léonard-de-Noblat door sergeant Jean Canou van de brigade van Kolonel Georges Guingouin, een groep van de Maquis du Limousin, gevangengenomen werd. Aansluitend werd hij naar Cheissoux overgebracht, en in de nacht via Limoges naar Breuilaufa. De plaats van zijn gevangenneming werd vereeuwigd door een monoliet die in 1986 werd ingehuldigd en gemaakt door de kunstenaars Jean-Joseph Sanfourche, Marc Petit en Pierre Digan. In Limoges slaagde hij erin om persoonlijke documenten uit het voertuig te gooien, die later gevonden werden door de regimentscommandant Stadler. Canou droeg Kämpfe over aan Guingouin. De regimentscommandant gaf het bevel aan de commandant van het 1e bataljon van het SS-Panzergrenadier-Regiment 4 "Der Führer", SS-Sturmbannführer Adolf Diekmann, een goede vriend van Kämpf, om 30 gijzelaars uit de stad Oradour-sur-Glane te vangen in ruil voor de gijzelaars. De volgende dag werd Kämpfe op order van Guingouin geëxecuteerd, of gedood tijdens een ontsnappingspoging. Zijn lichaam werd verbrand (hoewel sommige rapporten zeggen dat hij levend verbrand werd). Het lichaam werd in een anoniem graf in Breuilaufa begraven. Volgens de bevindingen van de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge werden de stoffelijke resten in 1963 op de militaire begraafplaats in Berneuil herbegraven.
  
  De commandant van de SS-Panzergrenadier-Regiment 4 "Der Führer", SS-Standartenführer Sylvester Stadler, gaf het bevel voor een krijgsraad vanwege het bloedbad van Oradour-sur-Glane. SS-Sturmbannführer Adolf Diekmann, de commandant van het 1e bataljon SS-Panzergrenadier-Regiment 4 "Der Führer", werd beschuldigd van deze moorden. Hij verklaarde dat hij Kämpfes geboeide lichaam samen met stoffelijke overschotten van andere Duitse soldaten in een Duitse legerambulance, net buiten het dorp van Oradour-sur-Glane gevonden had. Het voertuig was in brand gezet, met de personen er levend in. Nadat hij het lot van zijn vriend had gezien werd het gehele dorp op zijn bevel vernietigd. SS-Brigadeführer Heinz Lammerding, de commandant van Das Reich, stemde ermee in dat Diekmann zich voor een krijgsraad moest verantwoorden. Alle beschuldigingen werden ingetrokken toen Diekmann op 29 juni 1944 in Normandië sneuvelde.
  
  Militaire carrière 
   SS-Obersturmbannführer der Reserve (postuum):
   SS-Sturmbannführer der Reserve: 1 september 1943
   SS-Hauptsturmführer der Reserve: 20 april 1942
   SS-Obersturmführer der Reserve: 30 januari 1941
   SS-Untersturmführer der Reserve: 1 maart 1940
   Leutnant der Reserve: 
   Feldwebel:
  
  Lidmaatschapsnummers 
   NSDAP-nr.: 2 387 476 
   SS-nr.: 124 465 (lid geworden 1933)
  
  Onderscheidingen 
   Ridderkruis van het IJzeren Kruis op 10 december 1943 als SS-Sturmbannführer der Reserve en Commandant van het III.(gp.)/SS-Pz.GR 4 "Der Führer"
   IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse(7 november 1941) en 2e Klasse (26 augustus 1941)
   Nahkampfspange 
   Goud in de winter van 1943
   Zilver op 30 oktober 1943
   Brons op 20 april 1943
   Duits Kruis in goud op 11 maart 1943
   Allgemeines Sturmabzeichen op 12 april 1942
   Gewondeninsigne 1939 in zwart (oktober 1941), zilver goud (11 maart 1943)
   Medaille Winterschlacht im Osten 1941/42 op 13 juli 1942
   Dienstonderscheiding van Leger en Marine (4 dienstjaren)
   Medaille ter Herinnering aan de 13e Maart 1938
   Anschlussmedaille met gesp „Prager Burg“
  
  Externe link 
    Foto van het graf van Kämpfe in Berneuil
  
  Duits militair in de Tweede Wereldoorlog
  SS-lid
  NSDAP-lid
  Duits geëxecuteerd persoon