title: Fluorkoolstof
text: Zie Organofluorchemie voor een meer algemene bespreking van organische fluorverbindingen.
  
  Fluorkoolstoffen, soms ook perfluorkoolstoffen, zijn organische verbindingen die bestaan uit een koolwaterstofketen, waarvan alle waterstofatomen vervangen zijn door fluoratomen.
  
  Fluoralkanen 
  Fluoralkanen zijn alkanen waarvan de waterstofatomen zijn vervangen door fluoratomen. De koolstof-fluor-binding heeft een van de grootste bindingsenthalpieen van alle enkelvoudige bindingen. De resulterende molecule is daardoor chemisch zeer inert.
  
  Fluoralkenen en fluoralkynen 
  Omdat er bij alkenen en alkynen respectievelijk een dubbele en drievoudige binding voorkomen, zijn deze fluorkoolstoffen minder stabiel. Een voorbeeld van de instabiliteit is difluorethyn, die erg snel en gemakkelijk polymeriseert tot polytetrafluoretheen (PTFE). Het is bovendien erg reactief ten opzichte van nucleofielen en in een oplossing hydroliseert de stof snel.
  
  Voorbeelden
  
  Fluoralkanen 
   Teflon (polytetrafluoretheen)
   Tetrafluormethaan
   Perfluordecaline
  
  Fluoralkenen 
   Hexafluorpropeen
   Octafluorcyclobutaan
   Perfluoroisobuteen
   Tetrafluoretheen
  
  Fluoralkynen 
   Difluorethyn
  
  Fluorkoolstofderivaten 
  Derivaten van fluorkoolstoffen zijn afgeleide stoffen van de 'normale' fluorkoolstoffen. Een groot aantal derivaten zijn oppervlakte-actieve stoffen, zoals perfluoroctaanzuur, die helpen bij het vormen van fluoralkanen.
  
  Een andere functie van fluorkoolstofderivaten is als een anestheticum, zoals enfluraan, isofluraan, sevofluraan en desfluraan.
  
  Milieuschade 
  Fluorverbindingen zijn veelal schadelijk voor het milieu, alhoewel sommige fluorkoolstoffen en fluorkoolstofderivaten in natuurlijke materialen zijn teruggevonden (onder andere in stollingsgesteente en metamorf gesteente).
  
  Organische fluorverbinding
  Trifluormethylverbinding