title: Belle qui tiens ma vie
text: Belle qui tiens ma vie is een pavane, gecomponeerd door Thoinot Arbeau (1520-1595). Deze staat opgetekend in Arbeau's werk Orchésographie, dat verscheen in 1589.
  
  De tekst bezingt de schoonheid van de geliefde, die het gehele leven van de minnaar doet veranderen. Hoewel hij zijn ziel vrij van passie zou willen houden, is het nu de liefde die regeert.
  
  Tekst
  
  In het Middelfrans
  Het lied kent zeven coupletten, en de tekst - in Middelfranse dialect van de regio Langres - is als volgt:
  
  Belle qui tiens ma vieCaptive dans tes yeusse,
  Qui m'as l’âme ravie D'un sourire gracieusse,
   Viens tôt me secourir Ou me faudra mourir.
  
  Pourquoi fuis-tu mignarde Si je suis près de touai,
   Quand tes yeux je regarde Je me perds dedans mouai,
   Car tes perfections Changent mes actions.
  
  Tes beautés et ta grâce Et tes divins propos
   Ont échauffé la glace Qui me gelait les os,
   Et ont rempli mon cœur D'une amoureuse ardeur.
  
  Mon âme voulait être Libre de passions,
   Mais Amour s'est fait maître De mes affections,
   Et a mis sous sa loi Et mon cœur et ma foi.
  
  Approche donc ma belle Approche, toi mon bien,
   Ne me sois plus rebelle Puisque mon cœur est tien.
   Pour mon mal apaiser, Donne-moi un baiser.
  
  Je meurs mon angelette, Je meurs en te baisant.
   Ta bouche tant doucette Va mon bien ravissant.
   À ce coup mes esprits Sont tous d'amour épris.
  
  Plutôt on verra l'onde Contre mont reculer,
   Et plutôt l'œil du monde Cessera de brûler,
   Que l'amour qui m'époint Décroisse d'un seul point.
  
  In het hedendaags Nederlands
  De vertaling naar het hedendaags Nederlands is ongeveer als volgt:
  
   Jij, schone, die mijn leven gevangen houdt in je ogen.
   Jij die mijn ziel verrukt hebt met je bevallige glimlach.
   Kom me snel verlossen anders moet ik nog sterven.
  
   Waarom ontwijk je mij als ik in jouw nabijheid ben.
   Als ik in jouw ogen kijk verlies ik me in mijzelf,
   want jouw volmaaktheid verandert mijn handelen.
  
   Jouw schoonheid en je gratie en je wijze woorden
   hebben het ijs gesmolten dat mijn beenderen bevroor
   en hebben mijn hart gevuld met de gloed van de liefde.
  
   Mijn ziel wilde vrij van hartstocht zijn
   maar de liefde heeft bezit genomen van mijn gemoed.
   En heeft zowel mijn hart als mijn geloof onderworpen aan haar wetten.
  
   Kom mij nabij, mijn schone Kom mij nabij, mijn geliefde
   Wees niet langer koppig want mijn hart is het jouwe.
   Geef me een kus om mijn ongeduld te verzachten.
  
   Ik sterf, mijn engeltje Ik sterf als ik je kus
   want jouw zo zoete mond kan mij betoveren.
   Met deze aanraking is mijn geest geheel door liefde gegrepen.
  
   Eerder zullen de stromen zich in de bergen terugtrekken
   en eerder zal het oog van de wereld geen licht meer geven
   dan dat de liefde, die me gegrepen heeft zelfs maar een klein beetje vermindert.
  
  Een zingbare bewerking van een aantal strofen zou kunnen zijn:
  
   Schoonheid, mijn hele leven  ligt in je oogopslag 
   't Mooiste geschenk gegeven:  de warmte van je lach.
   Kom, red me uit de nood of ik vind dra de dood.
  
   Waarom, mijn liefste, vlucht je, als ik dicht bij je sta?
   Want bij jouw minste zuchtje Vergeet ik dat ‘k besta.
   Want jouw perfect gezicht daarvoor ben ik gezwicht.
  
   Wees toch niet zo verlegen kom dichterbij, mevrouw.
   Stribbel niet langer tegen Mijn hart behoort aan jou.
   Verlicht mijn pijn en blus mijn hartzeer met een kus. 
   :'' (Vertaling Gudrun Rombaut)
  
  Heden
  Het lied staat tegenwoordig vaak op het repertoire van (amateur)gezelschappen die zich toeleggen op oude muziek.
  
  Frans lied