title: Anaïs Van Ertvelde
text: Anaïs Van Ertvelde (Antwerpen, 1 februari 1988) is een Belgisch (Vlaams) schrijver, publicist, podcastmaker, columnist, spreker, wetenschappelijk onderzoeker gespecialiseerd in onder andere genderstudies, disability studies (handicapstudies) en geschiedenis, docent aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Gent (KASK) en coördinator van Studium Generale aan de Hogeschool Gent (HOGENT).
  
  Biografie
  Van Ertvelde is opgegroeid 'in de coulissen'; haar ouders werkten allebei in het theater. Haar moeder is Annick Segal. Van Ertvelde studeerde geschiedenis aan de Universiteit Gent. Voor haar afstudeerscriptie 't Is nog niet in de sacoche : de vormelijke en inhoudelijke evolutie van de nationale vrouwendag 1972-2002, over Internationale Vrouwendag, ontving zij in 2011 de Johanna Naberprijs. Het jaar erop was ze lid van de jury van die prijs. Ze vervolgde haar opleiding met genderstudies aan de Universiteit Utrecht, waar ze in 2012 afstudeerde. Als historica onderzocht ze onder andere gender en seksualiteit in het Verzet (Tweede Wereldoorlog) en Castrum Peregrini. Ze werkt mee aan een wetenschappelijk onderzoeksproject bij het Instituut voor Geschiedenis aan de Universiteit Leiden. Haar promotie-onderzoek is onderdeel van het project. Hierin richt ze zich onder andere op het 'International Year of Disabled Persons' (Internationale jaar van de gehandicapten) dat in 1981 werd uitgeroepen door de Verenigde Naties.
  
  Samen met Heleen Debruyne maakte ze van 2015 tot 2018 de podcast Vuile lakens over seksualiteit. De podcast is gelicentieerd onder een Creative Commons-licentie. Ze brachten in 2017 ook een boek uit onder dezelfde titel, Vuile lakens - Een hedendaagse visie op seksualiteit. In het boek en de podcast worden thema's besproken als de anticonceptiepil, seksueel consent, seksuele vrijheid, libido, ejaculatie bij vrouwen, episiotomie (het inknippen tijdens de bevalling), het vrouwencondoom, seksuele voorlichting en pornografie.
  
  Van Ertvelde schrijft regelmatig opiniestukken en columns in onder andere De Morgen, de Volkskrant, De Standaard, rekto:verso en NRC. Ze is intersectioneel feminist, is actief in de queerbeweging en schrijft ook over haar biseksualiteit. Met haar bijdragen aan wetenschappelijk onderzoek naar handicap, haar opiniestukken én haar eigen ervaring met handicap is ze deel van de gehandicaptenbeweging. Ze maakt regelmatig gebruik van de term crip en legt uit dat dat een geuzennaam is voor mensen met een beperking: "Net als queer is het een term die oorspronkelijk een belediging was. Crip komt van het Engelse woord voor kreupele, maar de toe-eigening maakt de term onschadelijk."
  
  In juni 2021 was Van Ertvelde, samen met Nadia Hadad, Leni Van Goidsenhoven en Josefien Cornette, gastredacteur van CRIP, een themanummer over validisme in de kunst van rekto:verso.
  
  Persoonlijk 
  Van Ertvelde heeft een relatie met Mari Sanders, de Nederlandse regisseur van onder andere de speelfilm Rue Des Invalides (2012) en de documentareseries Rolstoel Roadmovie (2019, NPO 2, over de ontoegankelijkheid van de maatschappij en de openbare ruimte in verschillende Europese landen en steden) en Mari staat op (2021, NPO 2, over de acceptatie van mensen met een beperking in Nederland). In deze laatste serie komen ook Het Dorp, mytylscholen en seksualiteit aan bod, en spreekt Sanders onder andere met Jan Troost en met Van Ertvelde.
  
  Bibliografie 
  
  Begin 2024 wordt de publicatie verwacht van Handicap - Een bevrijding (De Bezige Bij, ).
  
  Belgisch schrijver
  21e-eeuws schrijver
  Belgisch feminist