title: Stuart O'Grady
text: Stuart O'Grady (Adelaide, 6 augustus 1973) is een Australisch voormalig wielrenner. In 2007 won hij Parijs-Roubaix. Verder was hij een sterke sprinter en in zijn nadagen meesterknecht van Fabian Cancellara.
  
  Carrière 
  Stuart O'Grady was professional van 1995 tot 2013. Hij droeg als bijnamen Stuey (spreek uit als Stjoewie) en Freckles, naar zijn sproeten die een overheersend uiterlijk kenmerk zijn.
  
  In 1996 nam O'Grady voor het eerst deel aan de Ronde van Frankrijk. In 1998 en 2001 droeg hij een aantal dagen de gele trui. Zijn specialiteit was sprinten. En dan met name vooral tijdens zijn periode bij de Franse ploegen Crédit Agricole, de voorloper hiervan Gan, en Cofidis. Dat blijkt ook uit zijn eindklasseringen in het puntenklassement van de Ronde van Frankrijk waar hij viermaal tweede werd; dat was in 1998, 1999, 2001 en 2005, en eenmaal derde (in 2002). Alhoewel hij ploegmaat was van topsprinters als Frédéric Moncassin en Thor Hushovd, heeft de rappe Australiër toch twee etappes in de Tour de France kunnen winnen.
  
  Vooral in 2001 was O'Grady zelfs dicht bij de groene trui, maar hij raakte de trui op de laatste dag kwijt aan Erik Zabel (die zes keer de trui won). Later in zijn carrière, bij de Deense CSC-ploeg, zou hij zich toeleggen op het klassieke werk. Dat hij daarin ambitieus was onderschreef de Australiër met een derde plaats in de Ronde van Vlaanderen 2003; hij eindigde achter Peter Van Petegem en Frank Vandenbroucke.
  
  Op 33-jarige leeftijd behaalde Stuart O'Grady op zondag 15 april 2007 (en dat bij bijzonder mooi weer) zijn meest prestigieuze overwinning: de kasseiklassieker Parijs-Roubaix. Hij kwam solo aan op de Vélodrome André Pétrieux, gesteund door zijn twee CSC-ploegmaats Lars Michaelsen (die zijn allerlaatste koers reed) en Fabian Cancellara. De Australiër werd een belangrijke helper voor deze laatste bij Saxo Bank en Leopard Trek.
  
  In de Ronde van Frankrijk 2007 kwam O'Grady zwaar ten val in de 8e etappe, in de afdaling van de Cormet de Roselend. O'Grady brak zijn sleutelbeen, zijn schouderblad, vijf ribben en enkele botten rondom zijn ruggengraat. Ook liep hij een doorboorde long op.
  
  In juli 2013 kondigde hij de dag na de Ronde van Frankrijk aan dat hij per direct stopte met professioneel wielrennen. Enkele dagen na die aankondiging verklaarde O'Grady dat hij in aanloop naar de Ronde van Frankrijk van 1998 epo heeft gebruikt.
  
  Belangrijkste overwinningen 
  
  1993
   Wereldkampioenschap wielrennen baan, ploegenachtervolging (met Brett Aitken, Billy J. Shearsby en Tim O'Shannessey)
  
  1994
   Gemenebestspelen baan, 10 mijl
   Gemenebestspelen baan, ploegenachtervolging (met Brett Aitken, Bradley McGee en Tim O'Shannessey)
    Australisch kampioen baan, ploegkoers (met Brett Aitken)
  
  1995
   Wereldkampioen achtervolging met Australië
   Lohne
   5e etappe Circuit Cycliste de la Sarthe
   Stadtlohn
  
  1996
   3e etappe Ronde van Murcia
   Keulen
  
  1997
   5e etappe Ronde van Beieren
   Cottesloe
   Subiaco
   1e etappe Herald Sun Tour
   6e etappe Herald Sun Tour
   8e etappe Herald Sun Tour
  
  1998
   14e etappe Ronde van Frankrijk
   Geelong
   2e etappe Jayco Bay Cycling Classic
   2e etappe Prudential Tour
   7e etappe Prudential Tour
   Eindklassement Prudential Tour
   3e etappe Ronde van Luxemburg
   4e etappe deel b Ronde van Poitou-Charentes
   Noosa International Criterium
  
  1999
   3e etappe Tour Down Under
   5e etappe Tour Down Under
   Eindklassement Tour Down Under
   Classic Haribo
   Melbourne-Sorrento
   4e etappe Mount Buller Cup
   Eindklassement Mount Buller Cup
   5e etappe Prudential Tour
  
  2000
   3e etappe Midi Libre
  
  2001
   Eindklassement Tour Down Under
   Monein
   Profronde van Oostvoorne
   Gouden Pijl Emmen
  
  2002
   Gemenebestspelen, wegwedstrijd
  
  2003
    Australisch kampioen op de weg, Elite
   6e etappe Ronde van Langkawi
   8e etappe Ronde van Langkawi
  
  2004
   5e etappe Dauphiné Libéré
   7e etappe Dauphiné Libéré
   Puntenklassement Dauphiné Libéré
   5e etappe Ronde van Frankrijk
   HEW Cyclassics
   Olympisch kampioen koppelkoers (met Graeme Brown)
   Grand Prix de Villers-Cotterêts
   Wiener Radfest
   1e etappe Post Danmark Rundt
  
  2006
   UCI ProTour Ploegentijdrit (met Lars Ytting Bak, Michael Blaudzun, Bobby Julich, Christian Müller, Brian Vandborg, Jens Voigt en David Zabriskie)
   1e etappe Ronde van Spanje (ploegentijdrit, met Carlos Sastre, Lars Bak, Nicki Sørensen, Marcus Ljungqvist, Íñigo Cuesta, Volodymyr Hoestov, Kurt-Asle Arvesen en Fabian Cancellara)
  
  2007
   Parijs-Roubaix
  
  2008
   2e etappe Herald Sun Tour
   5e etappe Herald Sun Tour
   Eindklassement Herald Sun Tour
  
  2011
   1e etappe Ronde van Spanje (ploegentijdrit) (met Jakob Fuglsang, Fabian Cancellara, Maxime Monfort, Thomas Rohregger, Daniele Bennati, Oliver Zaugg, Robert Wagner en Davide Viganò)
  
  2012
   1e etappe Tirreno-Adriatico (ploegentijdrit) (met Matthew Goss, Svein Tuft, Sebastian Langeveld, Cameron Meyer, Baden Cooke, Jens Mouris en Tomas Vaitkus)
  
  2013
   4e etappe Ronde van Frankrijk (ploegentijdrit) (met Matthew Goss, Michael Albasini, Simon Clarke, Simon Gerrans, Daryl Impey, Brett Lancaster, Cameron Meyer en Svein Tuft)
  
  Resultaten in voornaamste wedstrijden 
  (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
  |
  |}
  
  Ploegen 
   1995-Gan
   1996-Gan
   1997-Gan
   1998-Gan
   1999-Crédit Agricole
   2000-Crédit Agricole
   2001-Crédit Agricole
   2002-Crédit Agricole
   2003-Crédit Agricole
   2004-Cofidis
   2005-Cofidis
   2006-Team CSC
   2007-Team CSC
   2008-CSC-Saxo Bank
   2009-Saxo Bank
   2010-Saxo Bank
   2011-Leopard-Trek
   2012-Orica-GreenEdge
   2013-Orica-GreenEdge
  
  Externe links 
  
   
   
  
  O'Grady, Stuart
  O'Grady, Stuart