title: Verdrag inzake Antarctica
text: Het Verdrag inzake Antarctica regelt de internationale relaties ten aanzien van Antarctica, het enige onbewoonde continent. Het verdrag stelt de vrijheid van wetenschappelijk onderzoek vast en verbiedt militaire activiteit op het continent.
  
  Het verdrag werd in eerste instantie ondertekend door 12 landen, inclusief de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie, die besloten om Antarctica als wetenschappelijk reservaat met rust te laten en geen militaire activiteit op dit continent te organiseren. Dit was de eerste overeenkomst aangaande de vermindering van bewapening tijdens de wapenwedloop van de Koude Oorlog. Het Antarctisch Milieuprotocol, in 1998 aan het verdrag toegevoegd, maakt het bovendien tot minimaal het jaar 2048 onmogelijk om delfstoffen op het continent te exploiteren.
  
  Het hoofdverdrag werd geopend voor ondertekening op 1 december 1959 en officieel bekrachtigd op 23 juni 1961. De oorspronkelijke ondertekenaars waren de 12 landen actief in Antarctica tijdens het Internationaal Geofysisch Jaar van 1957-58. Deze landen waren Argentinië, Australië, België, Chili, Frankrijk, Japan, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, de Sovjet-Unie, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Zuid-Afrika. Enkele landen hebben later ondertekend. Deze landen zijn: Brazilië, Bulgarije, China, Ecuador, Finland, Duitsland, India, Italië, Zuid-Korea, Nederland, Peru, Polen, Spanje, Zweden en Uruguay.
  
  Het beheer wordt geregeld door de samenkomsten van de consultatieve leden (landen met onderzoeksactiviteiten op Antarctica). Eind 1999 waren er 44 leden (27 consultatieve en 17 toetredende). Onder de consultatieve (stemmende) leden zijn de zeven landen die delen van Antarctica opeisen als nationaal gebied.
  
  De claims van Argentinië, Chili en het Verenigd Koninkrijk overlappen elkaar. Rusland, de Verenigde Staten en sommige andere naties hebben zich het recht voorbehouden om later eveneens stukken op te eisen. Nederland en de VS erkennen de claims van andere landen niet.
  
  Lidnaties
  
  Consultatieve leden met een claim op een deel van Antarctica 
   Argentinië
   Australië
   Chili
   Frankrijk
   Nieuw-Zeeland
   Noorwegen
   Verenigd Koninkrijk
  
  Consultatieve leden zonder claim 
   België
   Brazilië (1983)
   Bulgarije (1998)
   China (1985)
   Duitsland (1981)
   Ecuador (1990)
   Finland (1989)
   India (1983)
   Italië (1987)
   Japan
   Nederland (1990)
   Peru (1989)
   Polen (1977)
   Rusland
   Spanje (1988)
   Uruguay (1985)
   Verenigde Staten
   Zuid-Afrika
   Zuid-Korea (1989)
   Zweden (1988)
  
  Toetredende leden 
  (Tussen haakjes jaar van toetreding)
   Canada (1988)
   Colombia (1988)
   Cuba (1984)
   Denemarken (1965)
   Griekenland (1987)
   Guatemala (1991)
   Hongarije (1984)
   Noord-Korea (1987)
   Oekraïne (1992)
   Oostenrijk (1987)
   Papoea-Nieuw-Guinea (1981)
   Portugal (2010)
   Roemenië (1971)
   Slowakije (1993)
   Tsjechië (1993)
   Turkije (1995)
   Venezuela (1999)
   Zwitserland (1990)
  
  Externe links 
    United Nations - Office for Disarmament Affairs (UNODA): Antarctic Treaty (volledige tekst)
    Overheid.nl – Verdrag inzake Antarctica (Nederlandse vertaling)
  
  Politiek in Antarctica
  Geschiedenis van Antarctica
  Antarctica
  Antarctica
  Koude Oorlog
  1959