title: Telefoni bianchi
text: Telefoni bianchi is een Italiaanse film van Dino Risi die werd uitgebracht in 1976.
  
  De titel van de film maakt een allusie op de korte periode (1937-1941) van de Telefoni bianchi die staat voor een periode van euforie, zowel in de Italiaanse filmwereld als in het ganse Italiaanse leven. Benito Mussolini richt Cinecittà in die tijd op. Er worden veel lichte romantische films uitgebracht vol intriges die ontstaan en weer uitdoven aan de witte telefoon, toen een luxe-symbool. Het land zelf wordt ook plots even een koloniale mogendheid met, naast het protectoraat over Libië (Italiaans-Libië), de verovering van Ethiopië in 1936.
  
  Samenvatting 
   
  Italië in het begin van de jaren dertig, het fascisme is in volle opbloei. De film schetst de opgang van Marcella Valmarín, een verleidelijk, leeghoofdig maar ambitieus kamermeisje dat werkzaam is in een hotel in Venetië waar ze het hoofd van menig man op hol brengt. Ze evolueert van prostituee tot de filmdiva Alba Doris die de maîtresse van de Duce wordt en zo een icoon van het fascistisch regime. Na de Tweede Wereldoorlog huwt ze met een rijke Zwitserse industrieel.
  
  Rolverdeling 
   Agostina Belli: Marcella Valmarín, 'Alba Doris'
   Cochi Ponzoni: Roberto Trevisan, de verloofde
   Vittorio Gassman: Franco D’Enza
   Ugo Tognazzi: Adelmo
   Renato Pozzetto: luitenant Bruni
   Maurizio Arena: Luciani
   William Berger: Franz
   Lino Toffolo: Gondrano Rossi
   Paolo Baroni: Gabriellino
   Dino Baldazzi: Benito Mussolini
   Eleonora Morana: de moeder van Marcella
   Toni Maestri: de vader van Marcella
   Laura Trotter: Loretta Mari
   Carla Mancini: prostituee
  
  Externe link 
   
  
  Film uit 1976
  Italiaanse film
  Komische film
  Film van Dino Risi