title: Levermelkzwam
text: De levermelkzwam (Lactarius hepaticus) is een schimmel behorend tot de familie Russulaceae. Hij komt voor bij naaldbomen en struiken op zuur, voedselarm zand en veen.
  
  Hij vertoont gelijkenis met:
   Kruidige melkzwam (Lactarius camphoratus), maar deze heeft een karakteristieke geur
   Wijnrode melkzwam (Lactarius badiosanguineus), maar deze heeft een rodere hoed
   Rossige melkzwam (Lactarius rufus), maar deze heeft melksap met een harsachtige geur en een scherpe smaak
  
  Kenmerken
  
  Uiterlijke kenmerken 
  Hoed
  De hoed is aanvankelijk convex, later uitgespreid en vaak met een klein umbo (bult) in het midden. De diameter is 1 tot 6 (7) cm. Glad oppervlak, glanzend als het nat is, meestal iets ruw aan de rand, bedekt met fijne vezels. De kleur is leverbruin tot kastanjebruin met een vage olijftint. De hoedrand is vaak wat bleker en fijn gekarteld, maar niet doorschijnend en gestreept.
  
  Lamellen
  
  De lamellen zijn (kort) aflopend, geelbruin tot bleek oker, met een paarse gloed en oranjerood bij oudere exemplaren. Het vlees is wit, met rozig-gelige tint, melk wit, zwavelgelig opdrogend. Soms splitsen de lamellen ze zich bij de steel.
  
  Steel
  De steel is 3 tot 7 cm lang (ongeveer net zo lang als de hoed diameter) en 4-8 mm dik. De steel is cilindrisch, broos, aanvankelijk vol, later leeg. De kleur is net als de goed in het bovenste deel en vaak steenrood aan de basis. De steel heeft geen velum.
  
  Smaak
  De bittere en scherp smakende levermelkzwam is niet eetbaar. Het melksap smaakt mild en wordt na enige tijd bitter.
  
  Sporenprint
  De sporenprint is crème.
  
  Microscopische kenmerken 
  De ronde tot elliptische sporen hebben de afmeting 7,8-8,4 x 6,4-6,9 µm. De Q-waarde (quotiënt van spoorlengte en -breedte) is 1,1 tot 1,3. Het sporenornament is 0,5 tot 1 µm hoog en bestaat uit enkele wratten en korte rechte ribben, die door fijnere lijnen bijna geheel netvormig met elkaar zijn verbonden. De meestal viersporige basidia hebben een afmeting van 35-50 × 9-12 µm. De min of meer cilindrische tot smalle spoelvormige pleurocystidia zijn vrij algemeen tot talrijk en meten 40-80 (-95) × 5-10 µm.
  
  Habitat 
  De levermelkzwam is een schimmel die voornamelijk een symbiose aangaat met dennen (Pinus). Af en toe kunnen ook sparren (Picea) en eventueel Pseudotsuga als waardplant dienen. Het wordt voornamelijk aangetroffen op voedselarme, zure, rauwe humusrijke grond of met dikke naalden bedekte bodems. De vruchtlichamen verschijnen meestal in groepen en vrij laat in het jaar, tussen eind september en begin november
  
  Verspreiding 
  
  Levermelkzwam is wijdverbreid in Noord-Azië (Oost-Siberië), Noord-Amerika (VS), Noord-Afrika (Marokko) en Europa. Het is een gematigde tot sub-oceanische soort. In Nederland komt hij zeer algemeen voor. Zijn gebied is beperkt tot pleistocene zandgronden.
  
  Taxonomie 
  De levermelk werd voor het eerst beschreven als Lactarius hepatikus door Plowright in 1905. De epitheton "hepaticus" betekent leverkleurig en verwijst naar de hoedkleur.
  
  Melkzwam
  Schimmelsoort