title: Vittorio De Sica
text: Vittorio De Sica (Sora, 7 juli 1901 – Neuilly-sur-Seine, 13 november 1974) was een Italiaans-Frans filmregisseur en acteur. Hij is vooral bekend vanwege zijn neorealistische films.
  
  Leven en werk 
  De Sica werd geboren in Sora, Lazio. Hij begon te werken als kantoorbeambte om zijn armoedige familie te helpen. In 1923 sloot hij zich aan bij Tatiana Pavlova's theater bedrijf.
  
  In 1933 begon De Sica zijn eigen theaterbedrijf, samen met zijn vrouw Giuditta Rissone en Sergio Tofano. Het bedrijf produceerde vooral komedies, maar ook stukken van Beaumarchais en werkte samen met bekende regisseurs als Luchino Visconti.
  
  De Sica begon met het regisseren van films tijdens de Tweede Wereldoorlog en zijn typische, minimalistische stijl was al direct duidelijk zichtbaar.
  
  In zijn vijfde film, I bambini ci guardano, begon hij te werken met niet-professionele acteurs. Dit drama was ook de eerste van vele films waaraan hij samenwerkte met scenarioschrijver Cesare Zavattini, een combinatie die veel heeft bijgedragen aan het naoorlogse Italiaanse neorealisme.
  
  Regiecarrière 
  Na de oorlog begonnen De Sica's films zowel de persoonlijke als collectieve strijd om de sociale problemen in het Italië van na het fascistische regime van Mussolini uit te drukken. Sciuscià (1947), Ladri di biciclette (1948), Miracolo a Milano (1951) en Umberto D. (1952) hadden allemaal sterke neorealistische eigenschappen — scenes van de werkende klasse, anti-autoritarisme en realistische in plaats van overdreven Hollywoodachtige emoties — met technische en compositionele verfijning en een klein beetje humor.
  
  Naast zijn bedrijvigheid als regisseur was De Sica ook werkzaam als acteur. Hij was te zien in ruim 150 films. Vermeldenswaardig zijn het drama Madame de... (Max Ophüls, 1953), het komisch vierluik Pane, amore e fantasia (Luigi Comencini, 1953) - Pane, amore e gelosia (Comencini, 1954) - Pane, amore e... (Dino Risi, 1955) - Pane, amore e Andalusia (1958), de zedenkomedie Padri e figli (Mario Monicelli, 1957) en de beklijvende dramatische oorlogsfilm Il generale Della Rovere (Roberto Rossellini, 1959). 
  
  Zijn acteercarrière was succesvol genoeg om enkele regieprojecten te kunnen financieren en daardoor kon hij in 1961 na zeven jaar de oorlogsfilm La ciociara regisseren, waarmee Sophia Loren de Oscar voor beste vrouwelijke hoofdrol won (de eerste keer dat die prijs ging naar een niet-Engelstalige film). Hij castte Loren in acht films en deelde meer dan eens de affiche met haar.
  
  Hoogtepunten van het latere deel van De Sica's regiecarrière waren de komedie Ieri, oggi, domani (1963) en de tragikomedie Matrimonio all'italiana (1964), waarin Sophia Loren en Marcello Mastroianni twee keer een filmkoppel waren. Voor Ieri, oggi, domani won De Sica de Oscar voor beste internationale film. Na een periode van tanend succes, waarin hij werd weggezet als smaakloze meester van vaudeville, kwam hij terug aan de top met het historisch drama Il giardino dei Finzi-Contini (1970), een barokke politieke romance, waar hij nog een Oscar voor beste internationale film mee won. 
  
  Vittorio de Sica geldt als de ontdekker van de Duitse ster Elke Sommer, enige tijd nadat deze als toeriste in Italië een miss verkiezing had gewonnen.
  
  Persoonlijk leven 
  De Sica leefde vanaf 1942 tot zijn dood met zijn tweede vrouw, María Mercader. Hij kon pas in 1962 met Mercader trouwen, omdat hij toen de Franse nationaliteit kreeg en dus kon scheiden van zijn eerste vrouw, Giuditta Rissone. Hij kreeg twee zonen bij Mercader, Manuel en Christian. Ook stond hij bekend als impulsieve gokker.
  
  Hij stierf in 1974 op 73-jarige leeftijd in een Frans ziekenhuis, toen een operatie om een cyste uit een van zijn longen weg te halen, mislukte.
  
  Filmografie
  
  Regisseur 
   1939 - Rose scarlatte (als coregisseur)
   1940 - Maddalena, zero in condotta
   1941 - Teresa Venerdì
   1942 - Un garibaldino al convento
   1944 - I bambini ci guardano
   1945 - La porta del cielo
   1946 - Sciuscià
   1948 - Cuore (als coregisseur)
   1948 - Ladri di biciclette
   1951 - Miracolo a Milano
   1952 - Umberto D.
   1952 - Villa Borghese (als coregisseur)
   1953 - Stazione Termini
   1954 - L'oro di Napoli
   1956 - Il tetto
   1958 - Anna di Brooklyn
   1961 -  La ciociara
   1961 - Il giudizio universale
   1962 - I sequestrati di Altona
   1962 - Boccaccio '70 (episode La riffa)
   1963 - Ieri, oggi, domani
   1964 - Matrimonio all'italiana
   1966 - Un monde nouveau
   1966 - Caccia alla volpe
   1967 - Woman Times Seven
   1967 - Le streghe (episode Una sera come le altre)
   1968 - Amanti
   1970 - I girasoli
   1970 - Il giardino dei Finzi-Contini
   1970 - Le coppie (episode Il leone)
   1972 - Lo chiameremo Andrea
   1973 - Una breve vacanza
   1974 - Il viaggio
  
  Acteur (selectie) 
   1953 - Madame de... (Max Ophüls)
   1953 - Pane, amore e fantasia (Luigi Comencini) 
   1954 - Pane, amore e gelosia (Luigi Comencini)
   1955 - Pane, amore e... (Dino Risi)
   1957 - Padri e figli (Mario Monicelli)
   1957 - A Farewell to Arms (Charles Vidor)
   1959 - Il generale Della Rovere (Roberto Rossellini)
   1960 - It Started in Naples (Melville Shavelson)
   1960 - The Millionairess (Anthony Asquith)
   1965 - The Amorous Adventures of Moll Flanders (Terence Young)
  
  Externe link 
   
  
  Italiaans acteur
  Italiaans filmacteur
  Italiaans filmregisseur
  Italiaans scenarioschrijver
  Italiaans filmproducent