title: Maximilian Sciandri
text: {{Infobox wielrenner
  | naam          = Maximillian Sciandri
  | volledigenaam = 
  | afbeelding    = Maximilian SCIANDRI.jpg
  | onderschrift   = Sciandri als renner van La Française des Jeux tijdens Parijs-Nice in 1997
  | bijnaam       = "Mad Max"
  | geboortedatum = 15 februari 1967
  | geboortestad  =  Derby
  | geboorteland  = Verenigd Koninkrijk
  | lengte        = 
  | gewicht       = 
  | ploeg         = Gestopt in 2004
  | jaren         = 1989199019911992-19931994199519961997-1999200020012001-200220032004 | vorigeploegen = Titanbonifica-VisconteaCarrera Jeans-VagabondCarrera Jeans-TassoniMotorolaGB-MG MaglificioMG Maglificio-TechnogymMotorolaLa Française des JeuxLinda McCartney RTLinda McCartney-JaguarLampre-DaikinLampreTeam CSC (tot 20 mei)
  | msrplaats     = 3
  | msrjaar       = 1993
  | gwgplaats     = 8
  | gwgjaar       = 1994
  | rvvplaats     = 5
  | rvvjaar       = 1993
  | prplaats      = 12
  | prjaar        = 1995
  | prjaar2       = 2001
  | agrplaats     = 5
  | agrjaar       = 1993
  | lblplaats     = 5
  | lbljaar       = 1997
  | rvlplaats     = 3
  | rvljaar       = 1993
  | wkplaats      = 17
  | wkjaar        = 2000
  | specialisatie = ▪ Aanvaller▪ Klassiekerrenner
  }}
  Maximilian ("Max") Sciandri  (Derby, 15 februari 1967) is een Brits voormalig wielrenner van Italiaanse afkomst. Hij was in de jaren 90 een specialist in het rijden van klassiekers. 
  
  Sinds 2018 is Sciandri ploegleider bij het Spaanse Movistar. Van 2010 tot 2018 werkte hij bij het Zwitserse BMC, als ploegleider en scout.
  
  Carrière
  Sciandri was actief van 1989 tot 2004 en hij reed voor Carrera Jeans, MG Maglificio, Motorola, La Française des Jeux, Linda McCartney, Lampre en CSC. Hij reed eerst enkele jaren als Italiaan rond in het peloton. Vanaf februari 1995 reed Sciandri namens Groot-Brittannië, zodat hij ook voor deelname aan het WK zou worden geselecteerd. Hij was nooit in aanmerking gekomen voor een plaats in de Italiaanse ploeg. Sciandri was een aanvalslustige allrounder, een zeer constante renner die alle klassiekers aankon en die ook Grote Rondes voor zijn rekening nam. Veelal reed hij deze niet uit. Soms als voorbereiding op het najaar, met de Ronde van Lombardije en Parijs-Tours. Sciandri won drie etappes in de Ronde van Italië (1991–1992, 1994) en een etappe in de Ronde van Frankrijk, namelijk die van Le Bourg d'Oisans naar Saint-Étienne in 1995.
  
  Sciandri presteerde sterk in de eendagswedstrijden. De Brit was van alle markten thuis en reed vele ereplaatsen bij elkaar. Maar hij was geen afwerker en viste in de grote klassiekers achter het net. In 1993 werd hij vijfde in de Ronde van Vlaanderen, in 1995 negende en in 2001 zevende. In 2001 maakte hij deel uit van de kopgroep van acht na de Bosberg. Evenals zijn ploegmaat bij Lampre, de Belg Ludo Dierckxsens. Gianluca Bortolami won de sprint met zelfs geen banddikte ten nadele van Erik Dekker. 1993 was waarschijnlijk zijn beste seizoen. In maart stond hij op het podium in de editie van Milaan-San Remo die werd gewonnen door Maurizio Fondriest. Sciandri eindigde als derde. Een maand later werd hij naast vijfde in de Ronde van Vlaanderen ook vijfde in de Amstel Gold Race, die werd gewonnen door Rolf Järmann. In het najaar werd hij derde in de Ronde van Lombardije, achter Pascal Richard en Giorgio Furlan.
  
  In Parijs-Roubaix eindigde hij een aantal keer bij de eerste twintig. In 2002 werd hij zestiende, de slijkeditie gewonnen door Johan Museeuw en waarin Tom Boonen bij zijn debuut meteen derde werd. Sciandri (Lampre) was er vooraan nog bij toen Museeuw aanviel op Mérignies naar Avelin, maar in de finale geraakte Sciandri achterop en verdween uit de achtervolgende groep achter Boonen en Steffen Wesemann. Zijn beste resultaat in Parijs-Roubaix is twaalfde (1995 en 2001). In 1996 greep Sciandri naast het podium van Milaan-San Remo. Een sprint met vier gewonnen door de Italiaan Gabriele Colombo voor Oleksandr Hontsjenkov en Michele Coppolillo. In 1997 verloor Sciandri de sprint tegen Andrei Tchmil in Parijs-Tours. Ook miste Sciandri op een haar na het podium van Luik-Bastenaken-Luik. Michele Bartoli kwam solo aan, voor Laurent Jalabert. Gabriele Colombo werd derde, Luc Leblanc vierde en Sciandri vijfde in de sprint voor "brons". Hij reed vaak top tien in de Clásica San Sebastián."Mad Max"'', zoals het peloton Sciandri doorgaans noemde, boekte vierendertig overwinningen. Zijn grootste eendagszege is de Leeds Classic van de voormalige Wereldbeker wielrennen, in 1995. Hij won rittenkoersen en andere eendagswedstrijden zoals de Ronde van Groot-Brittannië, de Ronde van Veneto, de Ronde van Lazio en de Ronde van Luxemburg. Sciandri won de GP Pino Cerami in 1990 en twee ritten in het Critérium du Dauphiné in 1998. Bovendien veroverde Sciandri brons in de olympische wegrit in 1996 (Atlanta).
  
  De 37-jarige Max Sciandri stopte na de Ronde van Georgia, op 20 mei 2004, als renner van Team CSC met professioneel wielrennen.
  
  Doping 
  Over Maximilian Sciandri, die verschillende hoge ereplaatsen bij elkaar heeft gereden, bestaat over het algemeen de perceptie dat hij zuiver ('clean') zou hebben gereden tussen een "vuile" generatie wielrenners en dat hij dus nooit doping zou hebben gebruikt. Op 6 juni 2001, tijdens de Ronde van Italië, viel de Italiaanse politie zijn hotelkamer in San Remo binnen voor een razzia. Sciandri stond op een verdachte lijst met 51 namen. Het betrof renners die actief waren in de Ronde van Italië. Sciandri en zijn Lampre-ploeggenoten Massimo Codol, Gabriele Missaglia en Mariano Piccoli werden ondervraagd. 
  
  Sciandri werd slechts op inname van cafeïne 'betrapt', waarvoor hij niet werd vervolgd.
  
  Belangrijkste overwinningen 
  
  1989
   Ronde van Romagna
  
  1990
   Ronde van Romagna
   GP Pino Cerami
   2e, 3e deel A, 4e, 5e en 6e etappe Ronde van Aragón
  
  1991
   1e etappe deel A Driedaagse van De Panne
   11e etappe Ronde van Italië
  
  1992
   2e etappe Ronde van Italië
   5e etappe Ronde van Romandië
   2e etappe Ronde van Groot-Brittannië
   Eindklassement Ronde van Groot-Brittannië
  
  1993
   Ronde van Veneto
   2e etappe Siciliaanse Wielerweek
   1e, 2e etappe Ronde van Luxemburg
   Eindklassement Ronde van Luxemburg
   GP Fourmies
   Coppa Placci
  
  1994
   4e etappe Ronde van Trentino
   16e etappe Ronde van Italië
  
  1995
   2e etappe Tirreno-Adriatico
   3e etappe Driedaagse van De Panne
   11e etappe Ronde van Frankrijk
   Leeds Classic
   GP Fourmies
  
  1996
   8e etappe deel A Parijs-Nice
  
  1998
   1e etappe Dauphiné Libéré
   5e etappe Dauphiné Libéré
  
  2000
   Ronde van Lazio
  
  Resultaten in voornaamste wedstrijden 
  (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
  |
  |}
  
  Externe link 
  
  Brits wielrenner
  Brits olympisch deelnemer