title: Eduardo Francisco Pironio
text: Eduardo Francisco Pironio (Nueve de Julio (Buenos Aires), 3 december 1920 – Vaticaanstad, 5 februari 1998) was een Argentijns geestelijke en kardinaal van de Katholieke Kerk.
  
  Levensloop 
  Pironio werd in een groot geboren. Zijn ouders waren Italianen die vlak voor hun huwelijk naar Argentinië waren geëmigreerd. Zijn moeder kreeg op haar achttiende haar eerste kind. Na de bevalling moest zij, ten gevolge van complicaties die waren opgetreden, zes maanden bed houden. Haar dokter vertelde haar dat zij geen kinderen meer zou kunnen krijgen. Niettemin kreeg ze hierna nog eenentwintig kinderen, van wie Eduardo de jongste was.
  
  Hij bezocht het seminarie van La Plata en studeerde daarna aan het Angelicum in Rome. Hij werd op 5 december 1943 priester gewijd. Hij doceerde vervolgens aan het Seminari Pio XII in Mercedes. In 1959 werd hij rector van het stedelijk seminarie van Buenos Aires. In 1964 werd hij benoemd tot vicaris-generaal van het bisdom Mercedes.  Even later werd hij door paus Paulus VI benoemd tot titulair bisschop van Caeciri en tot hulpbisschop van La Plata. In 1967 werd hij apostolisch administrator van het bisdom Avellaneda en secretaris van de Latijns-Amerikaansebisschoppenconferentie (CELAM). In 1972 werd hij benoemd tot residerend bisschop van Mar del Plata.
  
  Paus Paulus VI benoemde hem op 20 september 1975 tot pro-prefect van de Congregatie voor de Instituten van Gewijd Leven en Gemeenschappen van Apostolisch Leven. Hij werd daarnaast titulair aartsbisschop van Tiges. Tijdens het consistorie van 24 mei 1976 creëerde de paus hem kardinaal. Hij kreeg de Santi Cosma e Damiano als titeldiakonie. Hij woonde in 1980 de Bijzondere Synode van de Bisschoppen van Nederland bij. In 1984 maakte paus Johannes Paulus II hem president van de Pauselijke Raad voor de Leken. Hij was, samen met de paus zelf, de drijvende kracht achter de Wereldjongerendagen. Op 11 juli 1995 benoemde de paus hem tot kardinaal-bisschop van het suburbicair bisdom Sabina-Poggio Mirteto. In 1996 kreeg hij op grond van zijn leeftijd ontslag.
  
  Proces van zaligverklaring
  In juni 2006 begon het proces van zaligverklaring voor kardinaal Pironio. Het proces werd geopend op diocesaan niveau, in Rome. Camillo kardinaal Ruini, kardinaal-vicaris van Rome opende het proces. In 2007 werd dit proces gevolgd door een diocesaan onderzoek in Argentinië zelf. Kardinaal Pironio mag inmiddels als Dienaar Gods aanbeden worden.
  
  Publicaties van kardinaal Pironio
   Iglesia-Pueblo de Dios. Bogotá: Ed. Paulinas, 1970
   Escritos pastorales. Madrid: BAC, 1973
   Meditaciones para Semana Santa: la luz, el agua, el pan. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1974.
   El Hombre Nuevo en América latina. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1974.
   Preparando la Pascua. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1975
   La Iglesia en América latina: escritos pastorales marplatenses I. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976
   En el Espíritu de Medellín: escritos pastorales marplatenses II. Buenos Aires: Editora Patria Grande,1976
   Tiempo de esperanza: escritos pastorales marplatenses III. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976
   Alegría Cristiana: escritos pastorales marplatenses IV. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976
   Pascua de la Reconciliación. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976
   Evangelización y Liberación. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976
   Meditación para tiempos difíciles. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1976 y 2004
   Los jóvenes y la vida religiosa. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1976
   Vida Consagrada. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1977
   Alegres en la Esperanza. Madrid: Ed. Paulinas, 1978
   Responsabilidades eclesiales y sociales de los religiosos. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1978 
   Meditaçoes para tempos difíceis. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979
   Meditaçoes para a Semana Santa. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979
   Alegria Cristā. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979
   Evangelizaçao e Libertaçao. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979
   Vida Consagrada. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979
   O Homen Novo na América latina. Sāo Paulo: Ed. Loyola, 1979
   Religiosos en una sociedad laica. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1979
   María y los pobres. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1980
   Pobreza y Esperanza en María. Madrid: Narcea Ediciones, 1980
   María y la vida religiosa. Buenos Aires: CAR, 1980
   Queremos ver a Jesús. Madrid: BAC, 1980
   De Pablo VI a Juan Pablo II. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1981
   Preparing for Easter. Boston: Daughters of St. Paul, 1982
   Consagrados en la Iglesia. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1984
   Un camino de esperanza con María. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1984
   El Padre nos espera. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1985
   Diálogo con laicos. Buenos Aires: Editora Patria Grande, 1986
   La humilde servidora del Señor. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1986
   María en la vida religiosa: compromiso y fidelidad. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1986
   Reflexiones sobre la vida religiosa. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1987
   Señor, enséñanos a orar: Oraciones a María. Madrid: Instituto Teológico de Vida Religiosa, 1987
   Algo nuevo está naciendo ¿no lo notáis?. Madrid: EDICE, 1991
   Guiados por el Espíritu. Madrid: Ediciones Claretianas, 1991
   Los evangelizadores, obispos, sacerdotes, diáconos, religiosos, religiosas y laicos. Ciudad de Vaticano: Editrice vaticana, 1996
   Cristo entre nosotros. Madrid: PPC, 1998
   Al servicio del Evangelio. Madrid: PPC, 1999
   Jóvenes amigos míos. Madrid: BAC, 1999
  
  Noten
  
  Bron
  Aantekening over Pironio op The Cardinals of the Holy Roman Church, met foto
  
  Argentijns kardinaal
  Bisschop van Sabina
  Argentijns titulair aartsbisschop
  Raadspresident van de Romeinse Curie
  20e-eeuws bisschop