title: Mochi
text: Mochi (Japans: 餅; ook wel o-mochi) is een rijstgerecht uit de Japanse keuken dat traditioneel rond nieuwjaar (shogatsu of oshogatsu) gegeten wordt (vergelijk met de Nederlandse oliebol), maar tegenwoordig wordt het het hele jaar door gegeten. Het zijn een soort cakejes van gestoomde Japanse kleefrijst in pastelkleuren met vaak een ronde vorm. Mochi is een zeer populaire wagashi (Japanse lekkernij) en wordt vaak geserveerd met matcha (groene thee). Binnen de wagashi valt de mochi onder de namagashi, welke een vochtgehalte van 30% of meer hebben.
  
  Traditionele bereiding (mochi-tsuki) 
  Mochi wordt verkregen door kleefrijst (mochigome, もち米) te weken, stomen en vervolgens (met suiker) in te koken tot een plakkerige rijstepap. Na afloop wordt dit geplet of gevijzeld in een speciaal proces tot er een soort plakkerige deegbol ontstaat, die ook wel wat weg heeft van een hele dikke pasta. Traditioneel wordt dit pletten gedaan tijdens een ceremonie (mochi-tsuki 餅搗き•もちつき) in een grote houten kom (usu), waar met minimaal 2 mensen het mochi-deeg om de beurt wordt gestampt met een houten hamer (kine) tot een plakkerige dikke textuur. Hierna wordt de mochi op smaak gebracht en tot balletjes gedraaid of gevuld. Vaak wordt een laagje maïszetmeel of poedersuiker gebruikt om de plakkerige rijstedeeg te kunnen hanteren.
  Het is dan ook verschillend ten opzichte van dango, welke wordt gemaakt door vermalen kleefrijstmeel (mochiko) te mengen met koud water tot een kleverige rijstedeeg. Vervolgens wordt dit deeg gedraaid tot balletjes, die vaak nog kort worden gekookt tot ze mooi stevig zijn. Daarna worden ze vaak met 3 tot 5 op een stokje geregen. Uiteindelijk kan gekozen worden om de dango te serveren met een topping.
  
  Tegenwoordig wordt ook mochi net als dango gemaakt van kleefrijstmeel (mochiko), waardoor het ook thuis kan worden bereid. Dit kleefrijstmeel wordt gemengd met water en gekookt op een fornuis of in de magnetron tot een plakkerig, opaak wit rijstedeeg.
  
  Gezondheid 
  Mochi wordt in Japan ook gebruikt als medicinaal voedsel bij ziekte of zwakheid, het is gemakkelijk verteerbaar.
  Het wordt verkocht in natuurwinkels, maar kan ook bereid worden door rijst langdurig te koken en daarna langdurig te stampen.
  Over het algemeen wordt mochi, bij medicinaal gebruik, niet gecombineerd met groenten of kruiden, maar als pap gegeten.
  De energetische werking is gericht op het herstellen van zwakte, anemie en het verbeteren van de kwaliteit van moedermelk.
  
  Doordat mochi erg kleverig is, overlijden er jaarlijks Japanners (minder dan 10) door verstikking nadat ze een mochi gegeten hebben.
  
  Variaties 
  Er bestaan veel soorten mochi-variaties. Mochi kan worden gebruikt als toevoeging aan zoete gebakjes of voor hartige gerechten. Deze zijn ontstaan als gerecht voor de viering van feestdagen, of zijn een unieke lokale specialiteit. Ze worden gegeven als cadeau tijdens feestdagen, maar kunnen ook gebruikt worden als traktatie om uit te delen aan gasten. Verschillende plaatsen in Japan hebben mochi met een unieke smaak als hun lokale specialiteit. Vaak worden ze na een (zaken)reis als souvenir voor thuis meegenomen. Er bestaan mochi met of zonder smaakmakers en met of zonder vulling. De algemene term voor mochi met een zoete vulling is daifuku. Tegenwoordig is mochi met ijsvulling erg populair.
  
  Galerij met voorbeelden
  
  Zie ook 
  
   Wagashi, algemene term voor Japanse delicatessen
   Dango, Japanse kleefrijstcakejes op een stokje 🍡
   Daifuku, gevulde mochi
  
  Vergelijkbaar voedsel in andere landen:
  
   Tteok, Koreaanse kleefrijstcake
   Lo mai chi, Chinese kleefrijstcake
   Bánh giầy
   Jian dui
   Sapin sapin
  
  Referenties 
  
  Japanse keuken
  Rijstgerecht
  Wagashi