title: De Klaagzang van de Verloren Gewesten
text: De Klaagzang van de Verloren Gewesten is een stripreeks naar een scenario van Jean Dufaux. Meerdere tekenaars hebben de strip getekend, de eerste vier delen door Grzegorz Rosiński, daarna Philippe Delaby en vanaf deel negen door Béatrice Tillier. Binnen de reeks zijn drie cyclussen te onderscheiden, waarvan de derde cyclus nog loopt en nog nieuwe delen van verschijnen. Het verhaal speelt zich af in een omgeving die sterk lijkt op de vroege middeleeuwen. Bij de beide cycli zijn er veel elementen opgenomen uit de Engelse, Schotse, Welshe en Ierse mythologie. In het verhaal zelf wordt er geen enkele link gelegd naar Groot-Brittannië of Ierland. Er wordt gesproken van Eruin Duela. Inmiddels is bekengemaakt dat de Nederlandse striptekenaar Paul Teng de nieuwe cyclus van deze serie zal gaan tekenen.
  
  Eerste cyclus 
  
  De eerste cyclus, waarvan het eerste album werd uitgegeven in 1993, bevat vier delen. Sinds het uitkomen van de tweede cyclus, wordt deze cyclus ook wel de cyclus Sioban genoemd. In deze reeks worden de genaderidders, waar cyclus twee over gaat, nog aangeduid met de term genaderuiters. De genaderuiters zijn onkwetsbaar voor gewone wapens.
  
  Verhaal
  
  Inleiding 
  Deze cyclus kan opgedeeld worden in twee delen. In de eerste twee delen is Bedlam de heer die over alles controle voert. In een andere gedaante is hij Lord Blackmore. Bedlam veroverde heel Eruin Duela. Dit gebeurde niet zonder slag of stoot. Daarnaast was hij een bastaardzoon van de Sudenna's, die als rechtmatige vorsten over Eruin Duela regeerden. Bij het overlijden van zijn vader, Averus, was er alleen een dochter en geen mannelijke erfgenaam. Op dat moment eiste Obla de troon van zijn vader. In de tijd die volgde was het duidelijk dat zijn halfzus zo snel mogelijk van het hof verwijderd moest worden. Daardoor werd ze meegenomen naar een klooster dat toebehoorde aan de Genadekrijgers. Ze was er veilig en kreeg er de juiste opvoeding. 
  Eruin Duela werd verscheurd door een burgeroorlog tussen Obla en de overige troonpretendenten. Tijdens deze burgeroorlog stierf Obla en werd hij opgevolgd door zijn zoon Bedlam. Hij overwon de resterende troonpretendenten. Op het moment dat hij de laatste troonpretendent uit de weg ruimt, landde er op de kust van Eruin Duela zijn laatste tegenstander: Wulff, de Witte Wolf. Ook hij had een leger bijeengebracht en hij eiste de troon op. Hij was immers een Sudenna. De legers van Bedlam waren uitgeput door het lange vechten. Daarom werd er een vredesverdrag gesloten. Een aantal jaren later eindigde dit verdrag doordat Bedlam zijn troepen liet aanvallen. Wulff wilde deze zaak zo snel mogelijk regelen. Dit werd uitgevochten in de slag van Nyr Lynch. De slag duurde de hele dag en tegen het einde van de dag leek Wulff de veldslag te winnen, maar op dat moment steeg er een zwarte en stinkende wolk op uit de tent van Bedlam. Een afzichtelijk monster boorde zich dwars door het kuras van Wulff. Sindsdien werd die plaats aangeduid als de verloren gewesten. De verloren gewesten vormden ooit een deel van Eruin Duela, maar werden later verwijderd van alle kaarten en uit het geheugen. 
  Later ging de legende dat de klaagzang het gezang is dat zal weerklinken als degenen die daar gestorven zijn weer ten strijde zal trekken tegen de onderdrukker.
  
  Eerste Deel 
  In deze omgeving groeit Sioban op. Sioban is de dochter van Wulff, de Witte Wolf. Hoewel ze een meisje is, gedraagt Sioban zich vrij mannelijk. Zo loopt ze rond met een harnas en leert ze zwaardvechten. Voor haar opleiding tot hofdame heeft ze nauwelijks aandacht.
  
  Als het verhaal begint, komt er een mysterieuze figuur aan op de kusten van Eruin Duela. Hij vraagt zich af of hij ooit nog de klaagzang van de verloren gewesten zal kunnen aanhoren. Tegelijkertijd wordt het verlovingsfeest van Lord Blackmore en Lady O'mara gevierd. Dit waren de oom en moeder van Sioban. Zelf vond ze het huwelijk geen goed idee. Bedlam, de wijze, laat zijn mannen een eerbetoon brengen tijdens het huwelijk van Lord Blackmore en Lady O'mara. Dit doen zij door een kist vol met schedels van tegenstanders te brengen. Na het huwelijk neemt Lord Blackmore zijn vrouw tot zich en onthult haar een geheim, dat pas later wordt onthuld. Wel blijkt daarna dat Lord Blackmore over magische krachten beschikt. 
  
  Dit komt naar boven nadat Sioban een kapitein van Bedlam vermoord. Hij was nog in het kasteel voor het bruiloft toen ze hem vermoordde. Lord Blackmore werd gewaarschuwd door een stenen masker op tafel, voordat een bediende hem het nieuws komt vertellen. Daarna bedaard Lord Blackmore de troepen van Bedlam, hoewel Sioban niet echt berouw toonde voor haar daad. Die avond gaat Lord Blackmore naar een afgesloten kamer en pakt een assen kaar die hij in een cirkel rond zich heen draait terwijl hij een vuur rond zich creëert en een magische formule opzegt.
  
  Terwijl dit gebeurt in het kasteel komt de mysterieuze man aan bij een boerderij die geplunderd wordt door de troepen van Bedlam. De mysterieuze man blijkt een genadekrijger te zijn die geen verwondingen kan oplopen in een gevecht. Hij vraagt de boer achter een voorval in het kasteel van Lord Blackmore en vermoed dat dit mogelijk Sioban kan zijn. 
  
  Het tweede album begint met een boodschap van vreugde: de waarheidsbomen die opnieuw beginnen te bloeien. Deze bomen groeien en bloeien alleen onder rechtvaardige heersers. Daardoor waren deze bomen kaal gedurende de hele regeerperiode van Bedlam. Wanneer Bedlam dit hoort, beeft hij. Want hij kent ook de verhalen en weet dat er rebellie komt tegen zijn gezag, dat is immers wat de waarheidsbomen doen: hoop geven aan de mensen.
  
  Na overlegt te hebben met zijn mannen pakt bedlam een toorts en voert hetzelfde ritueel uit dat Lord Blackmore eerder deed met een waskaars. Daarbij valt ook op da Bedlam een bokkenpoot heeft. Kort daarop begeeft Lord Blackmore zich met een getrouwe bediende naar een meer waar Sioban aan het vissen is. Daar wordt zij aangevallen door een monster dat uit het masker is gekomen. Dat masker waarschuwde Lord Blackmore eerder voor de daad van Sioban. Het monster wordt verslagen door de genadekrijger. Dat zorgt er ook voor dat het masker vernietigd wordt. Lord Blackmore weet dat hij van hem veel te vrezen heeft, want zij brachten het leger van Witte Wolf op de been. Hij is immers een trouwe bondgenoot van Bedlam. Daardoor beraamd hij nog een aanslag op Sioban, want zij zal de spil zijn bij de komende rebelie.
  
  Op het moment dat de moordenaar wil toeslagen met zijn mes, weerklinkt er een lied op een doedelzak. Dit lied zorgt ervoor dat het mes uiteenvalt en vervolgens krijgt de moordenaar hevige hoofdpijn van het lied. Dat lied laat een leger van doden opstaan die Sioban meenemen naar de verloren gewesten. 
  
  Velen hebben dit lied gehoord en reageren hierop. Lord Blackmore reageert woedend en de bemanning die de genadekrijger eerdere aan land brachten, krijgen van hem een signaal waarmee hij hen aangeeft een eerder besproken plan in werking te zetten. 
  
  Wanneer Sioban op de vlakte van de Nyr Lynch aankomt, valt ze in slaap naast het lijk van haar vader. Tijdens die slaap hoort ze de stem van haar vader in haar hoofd. Daarin legt hij uit dat Bedlam met twee legers oprukt tegen Lord Blackmore. Een over land om haar, Sioban, tegen te komen en een over zee om zo een eventuele aanval van de genadekrijgers tegen te gaan.
  
  De vloten van Bedlam en de genadekrijgers komen elkaar eerder tegen als gepland, waardoor er een zeeslag begint. Vanuit het kasteel van Lord Blackmore wordt, in afwezigheid van hem, de strijd ingezet tegen Bedlam. De vloot van Bedlam is hier niet tegen bestand en trekt zich terug. Ook het landleger van Bedlam krijgt een onvoorzien obstakel. Het dodenleger dat Sioban ophaalde versperd de weg voor Bedlam. In een overleg met Bedlam hoort Sioban dat Obla, de vader van Bedlam, een kind had verwekt bij haar grootmoeder. Daarna laat Bedlam zien dat hij zich door middel van toverkunst kan veranderen in Lord Blackmore. Dan wordt duidelijk dat de bokkepoot die Bedlam heeft, en dus ook Lord Blackmore, een foutje was in het transformeren dat hij nooit ongedaan gemaakt kreeg. Hij bezag het als een deel van de duivel van wie hij zijn kracht had gekregen.
  
  In de discussie die daarop volgt, transformeert Bedlam zich in een donker monster. Hij wordt (eenvoudig) verslagen door Sioban die haar zwaard in zijn hart gooit. Hierdoor spat het monster uiteen en regent het vuurballen die verwarring zaaien en velen doden.  
  
  Daarna besteeg Sioban de troon en vanaf dan regeerde weer een Sudenna over Eruin Duela.
  
  Tweede deel 
  In dit deel, album drie en vier, wordt beschreven hoe Sioban haar koninkrijk regeert. Ze krijgt er te maken met een nogal opdringerige schoonmoeder, Vrouwe Gerfaut, die haar zoon niets liever dan koning van Eruin Dulea ziet worden. Om dit te bewerkstelligen maakt ze een liefdesdrank voor Sioban. Dit maakt ze van het bloed van Brigga, de moeder van Obla. Prins Gerfault moet er wel een prijs voor betalen: zijn linkerhand veranderd daardoor in een bokkenpoot. Om dit te verbergen draagt hij de hele tijd een handschoen. In dit deel verliest Sioban de stem van haar vader nadat ze het bed gedeeld heeft met prins Gerfault. 
  
  Tijdens een schermutseling wordt Sioban dodelijk gewond. De enige die haar nog kan helpen is Lady O'mara, Siobans moeder. Zij heeft intussen gehoord van het gif dat Vrouwe Gerfault Sioban heeft toegedient. Aangezien niemand weet hoe Sioban hiervan moet worden genezen, dient Lady O'mara haar dochter een gif toe. Iedereen gelooft dat Sioban gestorven is, maar na drie dagen wordt haar lijk van de brandstapel gestolen. Haar moeder had geweigerd om deze in brand te steken en daardoor was het geheel blijven liggen. 
  
  Met een klein gezelschap werd naar Nyr Lynch gereisd om Sioban naast haar vader te leggen. Haar vader neemt het gif over en verbrijzeld als gevolg van het gif. Sioban blijft in leven, hoewel ze haar rechterwijsvinger verloren is. Dan trekt ze op, samen met de boeren die sinds haar huwelijk met prins Gerfault onderdrukt werden, naar het kasteel. Daar wordt Vrouwe Gerfault uit het kasteel gesloten. Voor de deur wordt ze doorboord door een salvo pijlen. Haar zoon sterft diezelfde dag in zoektocht achter Ouki-vlees.
  
  Albums
  
  Tweede cyclus 
  
  De tweede cyclus, dit keer met tekenaar Philippe Delaby ging van start in 2004. Tot nu toe zijn er vier delen verschenen.
  Deze reeks kreeg als subkop De Genaderidders. het speelt zich wel nog in hetzelfde universum af, maar voor de cyclus van Sioban. Zij kwamen al voor in de vorige cyclus en ook het hoofdpersonage in deze reeks, Seamus, was er in de vorige reeks al bij. Doordat deze reeks zich chronologisch voor de eerste reeks afspeelt, is Seamus dus jonger.
  
  In de vorige reeks zijn de genaderidders onkwetsbaar. In deze reeks is daar minder van te merken. Seamus wordt enkele keren gewond en ook enkele andere genaderidders sterven in deze reeks. De onkwetsbaarheid van de genaderidders wordt uitgelegd in het album Fee Sanctus. Hierin laat de tekenaar zien hoe een novice een genaderidder wordt. Zij moeten kiezen uit drie bekers: één beker gevuld met de chil van een morigane, één beker gevuld met het gif van een nartag en in de andere beker zit een druppel van de Heer. Het is de laatste beker die gekozen moet worden om een genaderidder te worden. Op dat moment ziet degene die er van drinkt een helder wit licht. In het verhaal wordt dit omschreven als: de materie verdwijnt en in een flits kan je alle zielen doorgronden.
  Seamus zag tijdens dit moment een bloedend hart bij Sill Valt. Volgens hem betekent dit dat Sill Valt binnenkort gaat sterven.
  
  Albums 
  
  Klaagzang
  Historische strip
  Realistische strip