title: Abundantie (ecologie)
text: Het begrip abundantie (talrijkheid) is in het vegetatiekundig onderzoek aan levensgemeenschappen een maat voor het voorkomen van soorten op een bepaalde oppervlakte of in een bepaald volume.
  
  Als abundantiemaat kan gebruikt worden:
   dichtheid: aantal individuen per oppervlakte of volume
   frequentie: het aantal of percentage deelmonsters van het totale aantal, waarbinnen de soort is aangetroffen
   relatieve frequentie: het gedeelte van het totale aantal deelmonsters, waarbinnen de soort is aangetroffen
   bedekking: een maat voor de verticale projectie van de planten op de bodem
   biomassa: meestal drooggewicht van de bovengrondse spruit of de gehele plant, maar het kan ook geschat worden uit het versgewicht
   relatieve abundantie: percentage voor soortsabundantie van het totaal van abundanties voor alle soorten
  
  Vegetatieonderzoek
  
  Landschapselementen 
  Om de abundantie van soorten in een landschap of landschapselement te schatten, kan gebruik worden gemaakt van de schaal van Tansley uit 1946, die gebruikmaakt van lettercodes. 
  
  In België en Nederland wordt vaak een vereenvoudigde vorm ervan gebruikt met de volgende indeling:
  
  Homogene proefvlakken 
  Bij vegetatieopnamen worden gewoonlijk andere maten voor abundantie gebruikt. Vaak wordt in homogene proefvlakken de abundantie en de bedekking gecombineerd geschat, zoals in de schaal van Braun-Blanquet en de afgeleiden daarvan.
  
  Minimumareaal 
  Om een representatief beeld te krijgen van de vegetatie moet ten minste het minimumareaal worden onderzocht, dat is de minimale ruimte die een vegetatietype nodig heeft een om zich goed te kunnen ontwikkelen. Er zijn vuistregels voor de verschillende formaties, die verder ook afhankelijk zijn van de klimaatzone.
  
  Om te kunnen rekenen met de schattingen volgens Tansley of volgens Braun-Blanquet worden deze getransformeerd in een numerieke waarde.
  
  Referenties 
  
  Vegetatiekunde
  Scoringsmethode
  Ecologie