title: Sleedoornpage
text: De sleedoornpage (Thecla betulae), soms ook berkenpage genoemd, is een vlinder, die tot de familie Lycaenidae behoort. De vlinder komt voor van Spanje tot Korea en noordwaarts tot Zuid-Scandinavië. Door ontbossing is de vlinder in sommige gebieden bedreigd.
  
  Beschrijving 
  De voorvleugel van het mannetje is 17-18 mm lang, die van het vrouwtje is groter. De bovenkant van de vleugel is donkerbruin met oranje vlekken bij de achterkant. De vrouwtjes hebben tevens grote niervormige vlekken op de voorvleugel. Op de oranjebruine onderkant van de vleugel zitten omrande, sabelvormige, donkeroranje vlekken, die van de bovenrand in de richting van de onderrand wijzen.
  
  Levenswijze 
  De sleedoornpage heeft maar één generatie per jaar. De vlinder vliegt van eind juli tot in oktober. Sleedoorn en soms gecultiveerde Prunus-soorten zijn de waardplanten. De vlinder legt de eitjes in de oksels van takken op de grens van oud en jong (bij voorkeur twee tot drie jaar oud) hout, waar de eitjes overwinteren. De eitjes zijn wit en plat en hebben een geribbeld patroon. In het voorjaar komen de eitjes uit en vreten de rupsjes de knoppen van binnenuit, later vreten ze van het blad. De rupsen verpoppen eind juni of begin juli op de grond onder afgevallen bladeren. Mieren begraven de poppen in oppervlakkige holletjes.
  
  De berk blijkt geen waardplant van de soort, hoewel de alternatieve naam berkenpage en ook de wetenschappelijke naam daarop duiden. Wel kiest de mannetjesvlinder graag markante bomen in de omgeving als vliegplaats, en daartoe kan de berk goed dienen.
  
  De Sleedoornpage is een honkvaste soort. Afstanden van meer dan 150-200 meter worden zelden afgelegd. De vlinder verplaatst zich langs bosranden of struwelen waarin de waardplant groeit. Open vlakten worden zelden overvlogen.
  
  Voorkomen in België en Nederland 
  De sleedoornpage staat op de Nederlandse en Vlaamse Rode lijst als bedreigd, en op de Belgische als achteruitgaand. In België komt de soort vooral voor het midden en oosten van het land. Kerngebieden in Nederland zijn de randen van de Veluwe en de Utrechtse heuvelrug. Verder zijn er anno 2017 ook meerdere locaties in Drenthe en Overijssel. Enkele plaatsen met voorkomens worden gemeld uit Friesland, Noord-Brabant en Limburg. Door de verborgen leefwijze van de vlinder kunnen populaties lang onopgemerkt blijven. Het gemakkelijkst is, gedurende de wintermaanden, de aanwezigheid van eitjes op te merken.
  
  Ondersoorten 
   Thecla betulae betulae
   Thecla betulae crassa , 1894
   Thecla betulae ongodai , 1908
   Thecla betulae coreana (, 1919)
   Zephyrus coreana , 1919
   Thecla betulae elwesi , 1890
   Thecla elwesi , 1890
   Thecla betulae yiliguozigounae , 1992
  
  Externe links 
   
   
    Lepidoptera of Belgium
  
  Bronnen 
   , 1999, Dagvlinders in Vlaanderen, Antwerpen, p. 215-218.
    et al., 2006, De Dagvlinders van Nederland (Nederlandse Fauna, deel 7), Utrecht en Leiden, p. 148-151.
    et al., 2001, Dagvlinders in Fryslân, Utrecht en Leeuwarden: KNNV Uitgeverij/Friese Pers Boekerij, pp. 169
  
  Sleedoornpage
  Dier uit het Palearctisch gebied