Berezin B-20
De Berezin B-20 (Russisch: Березин Б-20) was een door Michail Jevgenjevitsj Berezin in 1944 ontworpen snelvuurkanon met kaliber 20 mm bedoeld als boordgeschut op jachtvliegtuigen van de luchtmacht van de Sovjet-Unie gedurende de Tweede Wereldoorlog.

Ontwikkeling 
De B-20 was een verdere ontwikkeling van het Berezin UB machinegeweer van kaliber 12,7 mm. De 20 mm munitie was dezelfde als van het SjVAK 20 mm snelvuurkanon, maar de B-20 was lichter. Er was een niet gesynchroniseerde en een gesynchroniseerde versie, die door een draaiende propeller heen kon schieten. Het wapen werd mechanisch of pneumatisch geladen. In 1946 ontstond een elektrische versie voor de geschutskoepels van de Toepolev Tu-4 bommenwerper, maar hij werd vervangen door de Noedelman-Richter NR-23.

Specificaties 
 Aantal lopen: 1
 Terugslag: ja
 Massa: 25 kg
 Lengte: 2035 mm
 Lengte loop: 1588 mm
 Granaten: 20 mm × 99 mm
 Mondingssnelheid: 770 m/s
 Vuursnelheid: 800 schoten / min
 Massa van een salvo van 1 s: 0,95 kg

Productiecijfers 
 1944: 2275
 1945: 7240
 1946:  440
 1947:  780
 1948: 1686
 1949: 2931

Vuurwapen