Onvoltooide symfonie
Onvoltooide symfonie kan verwijzen naar:
 De symfonie in b-mineur (D759) van Franz Schubert, die hij in 1822 schreef en die beroemd is als de Unvollendete (Onvoltooide). Chronologisch gezien is het de zevende symfonie van Schubert, maar de symfonie wordt vrijwel altijd aangeduid als Symfonie nr. 8. Er bestaan slechts twee voltooide delen en een fragment van een derde deel. De reden waarom Schubert het werken aan deze symfonie heeft gestaakt, is altijd een onderwerp van speculatie geweest. Ook speculatief is de "voltooide" versie die de musicoloog Brian Newbould heeft gepubliceerd.
 De Symfonie nr. 10 (Beethoven) van Ludwig van Beethoven. Op grond van nagelaten schetsen maakte de Britse musicoloog Barry Cooper een uitvoeringsversie van het openingsdeel.
 De Onvoltooide symfonie (Tsjaikovski) in Es-groot (ook wel Symfonie nr. 7 genoemd), waaraan Pjotr Iljitsj Tsjaikovski in 1892 werkte, maar die hij niet voltooide omdat hij niet tevreden was. Een uitvoeringsversie werd vervaardigd door Sergej Bogatyrjev.
 De Symfonie nr. 10 (Mahler) in Fis-groot van Gustav Mahler, het laatste werk waaraan hij is begonnen (1910) en dat hij niet voor zijn dood in 1911 heeft kunnen voltooien. Op grond van de nagelaten schetsen vervaardigden musicologen, onder wie Deryck Cooke, diverse uitvoeringsversies.
 De Symfonie nr. 9 (Bruckner) in d-klein van Anton Bruckner, waarvan hij de eerste drie delen had geschreven in 1892-94, waarna de voltooiing van de finale werd verijdeld door zijn dood in 1896. Enkele musicologen deden voltooiingspogingen, maar doorgaans worden alleen de eerste drie delen uitgevoerd.
 De Symfonie nr. 3 (Elgar), op. 88, van Edward Elgar, waaraan hij werkte in de jaren 1932-34 en die door zijn dood onvoltooid bleef. In 1995 publiceerde Anthony Payne een complete uitvoeringsversie, gebaseerd op de nagelaten schetsen.
 De Symfonie nr. 8 (Sibelius) van Jean Sibelius, waaraan hij vele jaren gewerkt zou hebben, belandde kort voor zijn dood in de open haard. Sibelius wilde niet meer.
 De Symfonie nr. 16 (Sjostakovitsj) van Dmitri Sjostakovitsj, waarvan schetsen schijnen te bestaan. Niemand weet hoever de Rus met deze symfonie was, behalve de vrouw en de zoon van de componist, Maksim Sjostakovitsj.
 De Symfonie nr. 6 (Penderecki); nummer 7 en 8 zijn er al wel;
 De Symfonie nr. 3 (Stout); nummer 4 is wel voltooid;
 De Symfonie nr. 4 (Górecki); de componist kreeg door ziekte het werk niet meer af (2010); hij overleed voor de voltooiing
 De Sinfonia libera in due parte van Arvid Kleven; het was zijn eerste, door ziekte was hij niet in staat hem te voltooien; er is slechts één deel teruggevonden.
Een twijfelgeval is Symfonie nr. 9 (Schnittke), zie aldaar

Onvoltooide compositie