Technetium-99
Technetium-99 of 99Tc is een instabiel radioactief isotoop van technetium, een overgangsmetaal. De isotoop komt slechts sporadisch voor op Aarde. Technetium-99 is de meestvoorkomende en makkelijkst beschikbare isotoop van dit element, omdat het het voornaamste splijtingsproduct is van bepaalde actiniden, zoals uranium (met name uranium-233 en uranium-235) en plutonium (met name plutonium-239 en plutonium-241). Het is een van de langlevende nucliden die aanwezig zijn in nucleair afval, naast onder andere seleen-79, tin-126, jodium-129 en cesium-135. Lichtere isotopen van technetium worden bijna nooit gevormd door kernsplijting, omdat de ontstane nucliden een te hoge neutron-protonverhouding bezitten en spontaan via bètaverval vervallen tot stabielere nucliden.

Technetium-99 ontstaat onder meer bij het radioactief verval van molybdeen-99.

Radioactief verval 
Technetium-99 vervalt door β−-verval tot de stabiele isotoop ruthenium-99:

De halveringstijd bedraagt ongeveer 211.000 jaar. Bij dit verval wordt geen gammastraling uitgezonden.

Nucleair isomeer 

Van technetium-99 bestaat een metastabiel nucleair isomeer: technetium-99m of 99mTc, met een halveringstijd van ongeveer 6 uur. Het isomeer wordt gebruikt in de nucleaire geneeskunde als radioactieve tracer in het lichaam.

Radioactieve isotoop
Isotoop van technetium