Langstaartgrondeekhoorn
De langstaartgrondeekhoorn (Spermophilus undulatus)  is een zoogdier uit de familie der eekhoorns (Sciuridae) dat voorkomt in het noordoosten van Azië. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Peter Simon Pallas in 1778.

Verspreiding en ondersoorten
Er worden zes ondersoorten van de langstaartgrondeekhoorn onderscheiden, maar de status van deze wordt betwist. Mogelijk gaat het in sommige gevallen om zelfstandige soorten.
 (Spermophilus undulatus undulatus , 1841) - Cisbaikalregio, met name in de Russische republiek Boerjatië. Heeft een geïsoleerd voorkomen op het eiland Olchon in het westen van het Baikalmeer.
 (Spermophilus undulatus eversmanni , 1841) - Altaigebergte en Westelijke Sajan.
 (Spermophilus undulatus jacutensis , 1844) - Geïsoleerd voorkomen in het noorden van Jakoetië.
 Amoergrondeekhoorn (Spermophilus undulatus menzbieri , 1937) - Geïsoleerd voorkomen in het stroomdal van de rivier Amoer, ten noorden van de stad Blagovesjtsjensk.
 (Spermophilus undulatus stramineus , 1927) - Dzjoengarije en het westen van Mongolië.
 (Spermophilus undulatus transbaikalicus , 1927) - Transbaikalregio, onder meer in delen van het Jablonovygebergte.

Eekhoorns
IUCN-status niet bedreigd