Studioglaskunst
Studioglaskunst is moderne glaskunst gemaakt door een autonoom kunstenaar en wordt daarom ook wel 'vrij glas' genoemd. In 1962 ontwierp, na lang zoeken, Harvey Littleton, met hulp van Dominick Labino, een kleine glasblaasoven. Dit stelde kunstenaars in staat om onafhankelijk van de glasfabriek hun eigen werk te maken. Dit bleek het begin te zijn van een explosieve groei van de glaskunst, zowel in het aantal uitingsvormen, als in kwantiteit. De eerste 10 jaren stonden in het teken van het geblazen experiment. Maar na die beginperiode werden er ook vele andere technieken toegepast, waardoor de expressiemogelijkheden toenamen. De laatste 10 jaar is er een toenemende tendens naar toepassingen samen met andere materialen. Momenteel zijn er wereldwijd (geschat) meer dan 10.000 kunstenaars, die glas als meest gebruikte materiaal toepassen.

Tot 's werelds bekendste glaskunstenaars behoren:
Dale Chihuly
Erwin Eisch
Kijohei Fujita
Libensky/Brychtova
Harvey Littleton
Bertil Vallien

De bekendste Nederlandse glaskunstenaars zijn:
Andries Copier
Annemiek Punt
Bert Frijns
Frank van den Ham
Mieke Groot
Bernard Heesen
Willem Heesen (1925-2007)
Mark Locock
Richard Meitner
 Richard Price
Sybren Valkema

Zie ook
 Glasblazer

Beeldende kunst
Glaskunst