Nic van Bruggen
Nikolaas Jan Karel (Nic) van Bruggen (Merksem, 17 maart 1938 – Antwerpen, 14 juli 1991) was een Vlaams dichter, 'Pink Poet', flamingant, publicist, kunstcriticus, sportjournalist, reclametekstschrijver en beeldend kunstenaar. Als grafisch kunstenaar gebruikte hij de naam Nikolaas.

Leven en werk
Nic van Bruggen p.p. werd in 1938 te Merksem geboren. Hij was medeoprichter en redacteur van het Antwerpse avant-gardetijdschrift Frontaal (1957-1959). In 1962 verschijnt zijn debuutbundel Een kogel. Daarin betrekt hij verschillende kunstvormen in zijn poëzie: jazzgedichten, poëzie bij plastische kunst enz. Ondertussen schrijft hij kunstkritieken voor onder meer De Nieuwe Gazet. In 1968 is hij medeoprichter, redacteur en later hoofdredacteur van het blad Partner (1968-1972). Op 22 november 1972 richt hij samen met Patrick Conrad het literair salon Pink Poets (1972-1982) op, dat zich met taalgerichte, neoromantische en experimentele poëzie afzette tegen het nieuw realisme. Hij was ook redacteur van Diogenes (1984-1992). 

Nic van Bruggen was gehuwd met Anny Arnould. Hij overleed in Antwerpen op 14 juli 1991. Zijn grafmonument bevindt zich op het Schoonselhof op perk R, rij 6, en bevat zijn gedicht "Ars poëtica".

Stijl van zijn poëzie 
Van Bruggen zocht in zijn gedichten een beeldende stijl, die meer op associatie dan op vergelijking berustte. In het begin van zijn carrière vormden zijn gedichten de wederhelft van moderne beeldende kunst en van zijn eigen abstracte kalligrafieën. Een poëzie opvatting ook gedeeld door andere experimentele dichters zoals Hugo Claus, Hugues C. Pernath, Paul Snoek en Patrick Conrad. Met deze richtte hij in 1972 het kunstenaarscollectief Pink Poets op, dat na tien jaar weer van de hand werd gedaan. Maar de leidende inspiratie neoromantiek en maniërisme bleven, de basis voor een zelfstandige poëzie, waar klank en beeld een belangrijke rol speelden. Henri-Floris Jespers, de essayist, dichter en uitgever van deze beweging formuleerde het beginsel als volgt: "Het maniërisme, vertrekkend van de ondoorgrondelijkheid en de vergankelijkheid, komt tot een bijzondere verhouding tot de voorwerpen en tot de wereld. Het maniëristisch kunstenaarstype kent een intellectuele melancholie, die zich onder meer uit in de veelduidige erotiek. De kunst als gedachtenexperiment staat voor hem hoger dan het alledaagse leven."

Hoewel de avant-gardebeweging Pink Poets niet meer bestond, bekende Van Bruggen zich nog lang als proponent van deze stroming en liet hij op het titelblad van bundels zijn naam vergezeld gaan van de initialen pp. Het decadentisme was typerend voor negentiende-eeuwse dichters als Charles Baudelaire, Paul Verlaine en Joris-Karl Huysmans. Ze bedronken zich aan de bedwelmende schoonheid van bloemen, vrouwen, in een vlucht voor de werkelijkheid. De gedichten van Van Bruggen zijn  een cultus van de vorm, waarin hij vaak synesthesieën toepast, een vermenging van kleur, klank, gevoel en geur. De barokke woorden en beeldenstromen zijn het dandyesk verzet tegen de maatschappij. In de bundel Ademloos seizoen, die in 1974 verscheen, triomferen liefde en de weemoed.

Bibliografie

Dichtbundels
 Een kogel (1962)
 Jardins des modes (1963)
 Rameau in maart (1967) een keuze uit de twee eerste bundels aangevuld met enkele nieuwe gedichten
 Een kreet van hoog allooi (1970)
 Een benauwde levenslijn (1972)
 Tussen Huis en Jaargetij (1973)
 De Combourg sonnetten
 Ademloos seizoen. Gedichten 1972-1974 (1974)
 Tussen feestend volk (1977)
 100 Gedichten (1977) bloemlezing uit vorige bundels aangevuld met nooit eerder in boekvorm gepubliceerde gedichten
 Spiersteen (1979) samen met Jetty Roels: een 'foto-poëzie-plaquette', dansfoto's met gedichten
 Vier vrouwen (1980) vier gedichten van Nic Van Bruggen en vier etsen van Jan Burssens
 Lang leve de Koning (1980)
 Odalisken (1981) een suite
 Place des Vosges (1981) een sonnettencyclus
 Litanie (1984) een gedicht
 Leeftijd (1987)
 Vijf Vlaamse ballades (1989)

Postume uitgaven
 Nostalgia revisited. Vijftien theatrale gedichten (2002)
 Litanie. Twee gedichten (2009)

Verhalenbundels
 Muriels droom (1969)
 Buitenspel wuift de grensrechter (1978)
 Het wiel is Rond. De bal is Rond (1982) 5 sportverhalen

Overig proza
 Matrakkensabbat (1967) essay/pamflet
 Antwerpen, de wereld der Sinjoren (1968)
 De januari-revolte (1968) essay
 Uit het dagboek van een Pink Poet (1975)
 Jan Van Riet (1977) tentoonstellingscatalogus
 Hannovers ontwaken (1988) roman

Prijzen en bekroningen
 1961 - Prijs van de provincie Antwerpen
 1973 - Poëzieprijs van Knokke-Heist voor het gedicht ‘Ademloos seizoen’
 1974 - Blanca Gijselenprijs voor ‘Met de kleur van grijs’
 1976 - Nico Verhoevenprijs voor Facsimilé van een dagboek
 1978 - Tweejaarlijkse poëzieprijs van De Vlaamse Gids voor de bundel Tussen feestend volk
 1981 - Prijs van de stad Brussel voor de bundel Place des Vosges

Literatuur
 P. DE VREE, De avant-garde, in: De Tafelronde 7, 1962.
 W. M. ROGGEMAN, Gesprek met Nic Van Bruggen (& vervolg), in: De Vlaamse gids, 62:6 (1978).
 W. M. ROGGEMAN, Nic van Bruggen, in: Beroepsgeheim 3. Gesprekken met schrijvers, 1980. 
 Fernand BONNEURE, Brugge Beschreven. Hoe een stad in teksten verschijnt, Brussel, Elsevier, 1984.
M. ONKHOW, Herinneringen aan Nic van Bruggen, in: Vlaanderen morgen, 1991.
 Hugo SCHILTZ, Afscheid van Nic, in: Vlaanderen morgen, 1991.
 Hugo BREMS en Dirk DE GEEST, Opener dan dicht is toe. Poëzie in Vlaanderen 1965-1990, Leuven, Acco, 1991.
 Focus op Nic Van Bruggen Antwerpen, in: Revolver, 2002.
 Yves T’SJOEN, Deze spiegel van bestoft verdriet en tederheid.
  Roger M. J. DE NEEF, Kanttekeningen bij de Mail Art en schrift-schilderijen van Nic van Bruggen.

Externe links 
 
 
 Willem M. Roggeman (1980), "Nic van Bruggen" (vraaggesprek), in: Beroepsgeheim 3 (Antwerpen, Soethoudt), p. 81-96.
 Nic van Bruggen bij de Bibliografie van de Nederlandse taal- en literatuurwetenschap (BTNL)
 Nic van Bruggen bij het Letterenhuis
 Henri-Floris Jespers, Mededelingen van het Centrum voor Documentatie & Reëvaluatie
 VECU revisited (VI): Nikolaas (van Bruggen) (28 augustus 2008) Op 8 december 1978 opende minister Rika De Backer de tentoonstelling plastisch werk van Nikolaas (a.k.a. Nic van Bruggen).
 VECU revisited (VII): Nic van Bruggen & Jetty Roels (31 augustus 2008)
 Jef Verheyen, Paul de Vree & Nic van Bruggen: De Nieuwe Vlaamse School (11 januari 2009)
 Dagboek van Jespers: Jan Vanriet over Van Bruggen, Pernath en Claus (6 december 2009)
 Geboren schrijvers: Nic van Bruggen pp (1938-1991) (23 september 2011)
 VECU, een historiek...? (IV) (14 septembre 2014) Op zaterdag 16 september werd de kunstmap Les Alentours d'Y van Nic van Bruggen pp (†) feestelijk boven de doopvont gehouden, een uitgave van de Antwerpse Lithografische Bibliotheek in samenwerking met Vecu.
 Walter Soethoudt, De Twijfelaar (blog)
 Twintig jaar geleden (donderdag 14 juli 2011)
 Morgen 21 jaar geleden ging een dichter heen (vrijdag 13 juli 2012)
 Nic van Bruggen 17 maart 1938 - 14 juli 1991 Dead Poets Society de kring der dode dichters samenkomst bij Nic (zaterdag 13 juli 2013)
 23 jaar geleden, als je dat nog weet, stierf Nic van Bruggen (maandag 14 juli 2014)
 Nic van Bruggen (dinsdag 14 juli 2015)
 Brief aan Nic van Bruggen (donderdag 14 juli 2016)
 Een melancholische, kameleontische, erudiete literaire consigliere (deel 5) (Dag Henri-Floris Jespers) 'Voor Nic van Bruggen p.p. die 26 jaar geleden van ons heenging en wiens laatste woorden die van Humphrey Bogart konden zijn: “I should never have switched from scotch tot martinis.”' (vrijdag 14 juli 2017)
 3 gedichten (gedichten.nl)
 Nic van Bruggen (begraafplaats Schoonselhof)
 Nic Van Bruggen op Webstek Schrijversgewijs
 Schrijversgewijs over "Pink Poets"

Vlaams dichter
Vlaams publicist