Koolhoven Heidevogel
De Koolhoven Heidevogel was een experimenteel dubbeldekker vliegtuig uit de pioniersfase van de luchtvaart. Het Canard-toestel met duwpropeller was een directe afgeleide van de Franse Farman III. De eerste vlucht was op 7 maart 1911 in Soesterberg.

In 1911 was Frits Koolhoven bedrijfsleider van de net opgerichte Maatschappij voor Luchtvaart welke vliegdemonstraties gaf op vliegkamp Ede en vliegveld Soesterberg. Het uiteindelijke doel was dat er, naast een vliegopleiding, ook vliegtuigen werden gebouwd. Zodoende ging constructeur Koolhoven aan de slag en bouwde de Heidevogel. Dit toestel was zeer sterk gebaseerd op de Farman III met enige modificaties aan de vleugels en besturingsvlakken. De belangrijkste aanpassing was dat de piloot van de Koolhoven Heidevogel, zittend in de openlucht vóór de vleugel, nog enige bescherming had tegen de wind door een speciaal gevormde kuip.

De Heidevogel was net als het Farman origineel gemaakt van hout met een linnen bespanning op de vleugels. De duwpropeller werd aangedreven door een Gnome Omega rotatiemotor van 50 pk.

Specificaties

 Type: Koolhoven Heidevogel
 Fabriek: Maatschappij voor Luchtvaart
 Rol: Experimenteel vliegtuig uit de pioniersfase
 Afgeleid van: Farman III
 Bemanning: 1
 Lengte: 11,90 m
 Spanwijdte: 17,35 m
 Maximum gewicht: 750 kg
 Motor: 1 × Gnome Omega zevencilinder rotatiemotor, 50 pk (37 kW)
 Propeller: Tweeblads duwpropeller
 Eerste vlucht: 1911
 Aantal gebouwd: 1
Prestaties
 Maximum snelheid: 65 km/u

Externe link
 Alex den Ouden, Koolhoven Heidevogel

Heidevogel