De malle mergpijp
De malle mergpijp is het zesentachtigste stripverhaal uit de reeks van Suske en Wiske. Het is geschreven en getekend door Paul Geerts en gepubliceerd in De Standaard en Het Nieuwsblad van 20 september 1972 tot en met 2 februari 1973. 

De eerste albumuitgave in de Vierkleurenreeks was in juni 1973, met nummer 143.

In dit verhaal wordt voor het eerst meer bekend over Jeroms jeugd, familie en persoonlijke achtergrond.

Locaties
 IJsland, voorhistorische onderaardse wereld

Personages en uitvindingen
 Suske, Wiske met Schanulleke, tante Sidonia, Lambik, Jerom, professor Barabas, Krimson, Achiel  (bediende van Krimson), twee handlangers van Krimson, Lowie en andere agenten, Moe Mie, de grotkastaars (apen), sjamaan

Uitvindingen
de Stalen Tor (hovercraft)

Het verhaal

Lambik is erg zuinig, hij vindt dat alles alsmaar duurder wordt. Jerom ergert zich aan Lambiks gedrag en vindt dat vroeger alles beter was. Ze gaan naar tante Sidonia en zien daar professor Barabas op tv, die een ontdekking in de diepste aardlagen van IJsland heeft gedaan na een vulkaanuitbarsting. Krimson ziet deze tv-uitzending ook. Als de vrienden een brief van professor Barabas, krijgen worden ze afgeluisterd door handlangers van Krimson. Ze moeten de volgende dag een kist van het vliegveld afhalen. Ze worden gehinderd door Krimson, maar de kist komt toch veilig thuis. 

Dan komt er een stem uit de kist, professor Barabas heeft zichzelf met een lavablok opgesloten en is zo naar huis gegaan. Ze gaan met het lavablok naar het laboratorium en Jerom slaat het blok stuk. Er blijkt een mergpijp in te zitten. Professor Barabas legt uit dat prehistorische mensen door magische mergpijpen kleurstof op de tekeningen van dieren bliezen en daardoor voor een goede jacht zorgden. Dan ontdekt Suske dat ze weer worden afgeluisterd, maar de boeven kunnen opnieuw ontsnappen. 

Wiske blaast ’s nachts op de mergpijp. Ze ziet een schim van een vrouw, maar Jerom gelooft haar niet en stuurt haar weg. Krimson wil de mergpijp in handen krijgen om er legers, gangsters en bendes mee te maken. Hij breekt die nacht in het huis van tante Sidonia in en raakt Jerom met een giftige pijl. Het vergif heeft een merkwaardige uitwerking op Jerom, die zich net een dierenvel heeft aangetrokken. Jerom raast als een oermens door de stad. De politie waarschuwt professor Barabas en de vrienden gaan op zoek naar Jerom, die zich heeft verschanst in een container en met Schanulleke praat. Wiske praat op Jerom in om Schanulleke te redden, maar hierdoor begint Jerom zijn eigen moeder te missen. 

Jerom blaast op de mergpijp. Als Wiske naar boven klimt, ziet ze Jerom op een wolk verdwijnen. Schanulleke is ook verdwenen. Lambik vindt nog wel een briefje met de tekst BEMEMOEMIEMEE. Wiske vertaalt dit als "Ben met Moe Mie mee". Professor Barabas wil onderzoek doen in IJsland en heeft een hovercraft gemaakt waarmee de vrienden in de krater afdalen. In de grotten zien ze Krimson in een andere hovercraft. Lambik en tante Sidonia worden gevangengenomen maar kunnen ook snel weer ontkomen. Jerom komt met zijn moeder in een voorhistorische wereld terecht. De stenen geven licht zodat het niet donker is onder de grond. Jerom doodt een tyrannosaurus voor het avondeten, en wordt door zijn moeder in een wiegje gelegd.

’s Nachts wordt Moe Mie ontvoerd door de grotkastaars, en Jerom ontdekt hun schuilplaats in een grot. De apen willen Moe Mie offeren omdat ze een visioen hebben gehad over de mens, die een gevaarlijk ras zal worden. Jerom verslaat de apen en bevrijdt Moe Mie. Ze vertelt dat Jerom als kind zijn bijzondere krachten heeft gekregen door een sjamaan, die met zijn mergpijp kleur op zijn tekening heeft geblazen. Door toeval kwam de mergpijp bij professor Barabas terecht, en toen Wiske erop blies kwam Moe Mie tevoorschijn, maar ze zal snel terug moeten keren naar het geestenrijk. Jerom wil nog weten hoe hij in het ijs is terechtgekomen, waarin hij eeuwen later door hertog Le Handru is ontdekt. Moe Mie vertelt dat hij door een overstroming is weggespoeld, en dat de vader van Jerom is gestorven in de oorlog tegen de grotkastaars.

Moe Mie wordt weer door de apen gevangengenomen, en Jerom wordt gedwongen mee te gaan. Jerom moet tegen een enorme aap vechten. Hij wint, waarna alle apen afdruipen. Hij vertelt zijn moeder over auto’s en televisie, maar helaas bestaat oorlog ook nog altijd in de toekomst. Jerom en Moe Mie gaan naar het graf van Jeroms vader en leggen de mergpijp op het graf. Jerom is erg verdrietig als Moe Mie dan vertrekt naar het geestenrijk. 

Dan vinden de vrienden het huisje, en, al snel daarna Jerom. Hij neemt de vrienden mee naar het graf van zijn vader. Krimson ziet alles en volgt de vrienden naar het graf. De mergpijp blijkt verdwenen en tante Sidonia en Lambik gaan op zoek naar Krimson. Suske en Wiske komen een dinosaurus tegen. Ze rijden op zijn rug achter de hovercraft aan en komen in een grot bij Krimson terecht. Krimson heeft een leger getekend op de muur, maar als hij op de mergpijp blaast komt hier niespoeder uit. Wiske heeft dit erin gestopt en de boeven worden door het niezen verslagen. Iedereen gaat terug naar boven en Jerom is thuis weer blij met zijn vrienden.

Achtergronden bij het verhaal 
 Jerom vindt dat vroeger alles beter was. Uit nostalgie trekt hij weer een dierenvel aan, dat hij ook droeg toen hij in De dolle musketiers geïntroduceerd werd. Ook speelt hij weer met Schanulleke.
 Een voorhistorische onderwereld, compleet met gassen die een uitspansel vormen, kwam ook al voor in het blauwe reeks-verhaal De groene splinter (1957). Zoals gewoonlijk lopen de verhaallijnen uit de blauwe en de rode reeks hier niet door elkaar.
De onderaardse voorhistorische wereld van Moe Mie en de grotkastaars komt ook voor in De slimme slapjanus. Suske, Wiske en Sidonia komen in deze wereld terecht als Professor Barabas de Gepro (Geheugenprojector) inschakelt om in Jeroms gedachten te kijken en zo de Slapjanus op te sporen.

Uitgaven

Externe link
 Samenvatting

Voetnoten 

Stripverhaal van Suske en Wiske
Stripverhaal uit 1973