Newfoundland Railway
De Newfoundland Railway was een spoorwegnetwerk op het Canadese eiland Newfoundland dat bestond van 1898 tot 1988. Het was, met een totale lengte van 1.458 km, het langste smalspoornetwerk van Noord-Amerika.

De trein deed over het hoofdtraject, namelijk de bijna 900 km tussen St. John's en Channel-Port aux Basques, ruim 24 uur.

Geschiedenis 
In 1881 werd voor het eerst begonnen met de aanleg van een spoorlijn, vertrekkende vanuit St. John's, de hoofdstad van de toenmalige Kolonie Newfoundland. Onder meer onder impuls van de Schotse aannemer Robert Reid werd uiteindelijk de verbinding met Channel-Port aux Basques, in het uiterste zuidwesten van het eiland, afgewerkt in 1898. Het spoor had groot belang daar geen enkele weg het eiland doorkruiste.

Er werden in het oosten tussen 1909 en 1915 meerdere aftakkingen aangelegd om het netwerk te vervolledigen. Uiteindelijk waren er op enkele jaren zo ook aftakkingen voorzien die leidden naar plaatsen als Bay de Verde, Bonavista, Placentia en Trepassey.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde de Newfoundland Railway een belangrijke rol in de bevoorrading van militaire basissen, zoals de haven van Argentia en de luchthaven van Gander.

In 1949, toen het Dominion Newfoundland zich aansloot bij de Canadese Confederatie, werd het netwerk overgenomen door de Canadian National Railway.

In 1965 werd het Newfoundlandse deel van de Trans-Canada Highway (de NL-1) in gebruik genomen, waardoor het aantal treinreizigers scherp terugviel. In 1969 stopte de spoorweg daarom met algemeen personenvervoer en werd het netwerk enkel nog door goederentreinen gebruikt. De overheid begon daarna met busvervoer. Er werden wel steeds nog enkele wagons voor personenvervoer aangekoppeld voor stopplaatsen die afgelegen waren en niet door de TCH bereikt werden.

Geleidelijk aan werd het stratennetwerk van het eiland weliswaar verder uitgebreid en werd de trein steeds irrelevanter. In 1988 werd het spoorwegnetwerk volledig ontmanteld.

T'Railway 
De bedding van het hoofdgedeelte van de voormalige spoorweg werd omgevormd tot een 883 km lang recreatief pad. Het is sinds 1997 erkend als het Provinciaal Park Newfoundland T'Railway. Het kan gebruikt worden door wandelaars, fietsers, ruiters en quad's en in de winter ook door langlaufers en sneeuwscooteraars.

Galerij

Trivia 
 Daar de treinen op de Newfoundland Railway notoir traag reden, werden ze vaak liefkozend en ironisch de Newfie bullet ("Newfoundlandse kogel") genoemd.
 De extreem winderige streek Wreckhouse, in het zuidwesten van het eiland, wordt zo genoemd als verwijzing naar treinen die soms letterlijk van de sporen geblazen werden.

Externe link 
 Lijst van alle treinstations van Newfoundland via branchline.uk

Voormalige spoorlijn
Geschiedenis van Newfoundland en Labrador
Verkeer en vervoer in Newfoundland en Labrador