Carson Cooman
Carson P. Cooman (12 juni 1982) is een Amerikaans componist en organist. Hij kreeg zijn muzikale opleiding van Bernie Rands, Judith Weir, Alan Fletcher en James Willey. Zowel als componist als organist is hij zeer in trek. Aan de ene kant ontvangt hij talloze verzoeken tot composities van allerlei aard, aan de andere kant zijn er voor hem als organist minstens 130 composities geschreven. Naast componeren en orgelspelen schrijft hij ook over muziek. De meeste werken van zijn hand hebben een korte speelduur. Dat is mede de oorzaak dat hij in 2004 al aan opusnummer 558 toe was.

Enkele werken:
2004: Opus 558: Missa Brevis
(1) Kyrie; (2) Gloria; (3) Sanctus; (4) Agnus Dei
2004: Opus 574: Symfonie nr. 2 Litanies of love and rain
gebaseerd op Desiring the solitude of rain van Kathleen Wakefield
2005: Opus 620: Pianosonate nr. 4
(1)Mourning at sunset; (2) Beyond distant echoes; (3) Whisper of mortality voor pianiste Donna Amato
2005: Opus 649: Pianoconcert
voor Nathaniel Blume; gebaseerd op een pianoconcert van Mozart KV 449 voor het Mozartjaar;
2005: Opus 650: Symfonie nr. 3 Ave Maris Stella
 voor kamerorkest : (1) Pentinento ; (2) Interrupted Motet   
 2018: Opus 1318: Two Orgelkids Pieces 
 De twee stukken zijn speciaal gecomponeerd voor het educatieve Doe-orgel van Orgelkids. Een van de composities is opgedragen aan Lydia Vroegindeweij, die in 2009 Orgelkids in Nederland oprichtte.

Discografie
Van deze componist zijn drie cd's verschenen met respectievelijk orkestmuziek, pianomuziek en koormuziek.

Externe links 
homepage

Voetnoten 

Amerikaans componist
21e-eeuws componist