Algemene Latijnse vervoegingen en verbuigingen
Hier staan alle rijtjes en overzichten van de Latijnse grammatica.

Naamwoorden

Zelfstandige naamwoorden
De volgorde van boven naar beneden is: 
nominatief (nom)
genitief   (gen)
datief     (dat)
accusatief (acc)
vocatief   (voc)
ablatief   (abl)

nooit de abl. en de voc omdraaien! 
De zelfstandige naamwoorden zijn in het Latijn verdeeld in 5 declinaties. Voor elke declinatie zijn andere regels wat betreft de verbuiging van de woorden in de verschillende naamvallen.

Bijvoeglijke naamwoorden

Voornaamwoorden

Persoonlijke voornaamwoorden 

De genitivus op -i (mei, tui, sui, nostri, vestri) wordt alleen gebruikt als genetivus objectivus; amor mei (de liefde voor mij). De genitivus op -um (nostrum, vestrum) wordt alleen gebruikt als genitivus partitivus; quis nostrum? (wie van ons?). Wanneer men een bezitsrelatie wil uitdrukken, zoals in het Nederlandse De vrouw is van mij, krijgt men in het Latijn een bezittelijk voornaamwoord dat congrueert met het zelfstandige naamwoord: Femina est mea.

Betrekkelijke voornaamwoorden

Vragende voornaamwoorden

Zelfstandig 

Aangezien het niet mogelijk is om te weten of er naar een man of vrouw gevraagd wordt ("Wie is daar aan de deur?"), wordt er geen onderscheid gemaakt tussen mannelijk en vrouwelijk. De onzijdige variant kan echter wel: "Wat ligt daar op de grond?".

Bijvoeglijk

Aanwijzende voornaamwoorden 

 hic wijst naar wat in het bereik van de spreker is (deze hier)
 ille wijst naar wat verder weg is (die daar)
 iste  wijst naar wat in het bereik van de aangesproken persoon is (die bij jou).

Hoewel ze in de vertaling hetzelfde betekenen, kan de schrijver kiezen tussen ille of iste. Ille duidt iets positiefs aan: Ille vir: die man. De man is dan waarschijnlijk een goede man. Iste duidt dan weer iets negatiefs aan. Iste vir: die man. In de ogen van de schrijver, of verteller is deze man niet goed.

Werkwoorden
Het Latijn kent net als het Nederlands 3 personen in het enkelvoud en 3 personen in het meervoud. De uitgangen geven in het Latijn in tegenstelling tot in het Nederlands de persoon aan; een persoonlijk voornaamwoord gebruiken is over het algemeen niet nodig.

Daarnaast kent het Latijnse werkwoord:

Drie genera:
Activum (bedrijvende vorm)
Passivum (lijdende vorm)
Deponens (passieve actieve vorm)

Zes tempora:
Praesens (onvoltooid tegenwoordige tijd)
Imperfectum (onvoltooid verleden tijd)
Futurum (simplex) (onvoltooid toekomende tijd)
Perfectum (voltooid tegenwoordige tijd)
Plusquamperfectum (voltooid verleden tijd)
Futurum exactum (voltooid toekomende tijd)

Acht modi:
Indicativus (Aantonende wijs)
Infinitivus (Onbepaalde wijs)
Imperativus (Gebiedende wijs)
Coniunctivus (Aanvoegende wijs)
Participium (Deelwoord)
Gerundium (Verbaal substantief)
Gerundivum (Verbaal adjectief)
Supinum (Verbaal substantief)

De coniunctivus wordt op vele verschillende manieren vertaald, dit hangt onder meer af van in welke van de 4 mogelijke tempora het staat:

De laatste drie modi worden niet altijd als modus gezien. Men noemt ze ook wel adiectiva verbalia, van de verbale stam afgeleide bijvoeglijke naamwoorden (het participium en het gerundivum) en substantiva verbalia, van de verbale stam afgeleide substantiva (het gerundium, supinum primum en supinum secundum).

De indicativus treft men aan in alle 6 tijden. De coniunctivus van futurum en futurum exactum ontbreekt, maar kan wel omschreven worden (vocaturus sim etc.).

Conjugaties
Het Latijnse werkwoord wordt over het algemeen ingedeeld in 5 zogenaamde conjugaties. De eerste conjugatie kent werkwoorden met een a-stam. De werkwoorden zijn te herkennen aan de uitgang -are. De tweede conjugatie bevat werkwoorden met een e-stam. De werkwoorden zijn te herkennen aan de uitgang -ere. De -e is hier lang. De derde conjugatie bevat consonant-stammen (medeklinker-stammen, aangeduid hieronder als "mk-stam"). De werkwoorden zijn ook te herkennen aan de uitgang -ere maar ditmaal is de -e kort. Men kan dit verschil horen aan de klemtoon bij het uitspreken. De vierde conjugatie bevat werkwoorden met een i-stam. Werkwoorden van dit type eindigen op -ire. De vijfde conjugatie bevat werkwoorden die eindigen op -ere maar die deels volgens conjugatie 3 en deels volgens conjugatie 4 worden vervoegd.

Activum

Praesens

Verleden tijd

Perfectum

Imperfectum

Plusquamperfectum

Toekomende tijd

Futurum (simplex)
Bij de a-stammen en e-stammen wordt het futurum als volgt gevormd: prs. stam + b + uitgang
Bij de i-stammen en mk-stammen: prs. stam + e + uitgang

Futurum exactum
 Het Futurum exactum wordt als volgt gevormd: prf-stam + esse in de indicativus futurum
 Uitzondering hierop is de 3e persoon meervoud (erunt wordt erint)

Passivum

Tegenwoordige tijd

Verleden tijd

Perfectum 
 Het passieve Perfectum wordt als volgt gevormd: ppp + ott van esse
 Dit geldt ook voor de coniunctivus
 Het ppp verbuigt op het rijtje van longus -a -um

Imperfectum

Plusquamperfectum 
 Het passieve Plusquamperfectum wordt als volgt gevormd: ppp + ovt van esse
 Dit geldt ook voor de coniunctivus: vocatus essem etc.
 Het pqpf verbuigt op de vorm van longus -a -um

Toekomende tijd

Futurum Simplex
Bij de a-stammen en e-stammen wordt het futurum als volgt gevormd: prs. stam + b + pua
Bij de i-stammen en mk-stammen: prs. stam + e + pua

Futurum exactum

Deelwoorden

Participium Praesens Actief

Participium Perfectum Passief
 Voltooid deelwoord (Latijn)

Participium Futurum Actief

Gerundium

Trappen van vergelijking

Comparativus (vergrotende trap)

Onregelmatige comparativi

Superlativus (overtreffende trap)

Onregelmatige superlativi

Onregelmatigheden

Velle (willen), nolle (niet willen), malle (liever willen), ferre (dragen, brengen, meenemen)

Praesens actief (onvoltooid tegenwoordige tijd)

Opmerking: de imperativus van nolle (noli, nolite) drukt een zacht verbod uit bv. Noli vocare!= Roep toch niet!; Roep niet alstublieft!; Wil niet roepen!

Overige tijden actief
De overige tijden gaan wel regelmatig. Daarom wordt alleen de 1e persoon gegeven.

Telwoorden

Hoofdtelwoorden

Rangtelwoorden

Verdelingsgetallen 

Werkwoord in het Latijn
Naamval in het Latijn