Bertrand Tavernier
Bertrand Tavernier (Lyon, 25 april 1941 – Saint-Maxime, 25 maart 2021) was een Franse filmregisseur, scenarist, filmproducent en schrijver.

Levensloop 
Tavernier regisseerde 22 langspeelfilms die heel dikwijls gebaseerd zijn op een origineel scenario waaraan hij meestal meeschreef. Hij was een groot cinefiel en in die hoedanigheid was hij dan ook voorzitter van het Institut Lumière van zijn geboortestad. Hij zette zich onvermoeibaar in voor de zevende kunst en hij droeg er toe bij dat een aantal Amerikaanse filmregisseurs uit het verleden beter bekend geraakten in Frankrijk door zijn publicatie Amis américains.

In tegenstelling tot een aantal van zijn generatiegenoten en tot de cineasten van de nouvelle vague besteedde hij veel zorg aan de kunst van het vertellen van verhalen. Hij gaf nieuwe kansen aan een aantal Franse scenaristen en dialoogschrijvers (in de eerste plaats Jean Aurenche en Pierre Bost) die door de nouvelle vague uitgespuwd werden.

Hij is vader van acteur en filmregisseur Nils Tavernier en van schrijfster Tiffany Tavernier.

Tavernier overleed op 79-jarige leeftijd.

Filmografie

Regieassistent 
 1961: Léon Morin, prêtre (Jean-Pierre Melville)

Filmregisseur

Langspeelfilms 
 1964: Les Baisers (sketchenfilm, tweede episode Baiser de Judas)
 1964: La Chance et l'Amour (sketchenfilm, episode Une chance explosive)
 1974: L'Horloger de Saint-Paul (naar de roman L'Horloger d'Everton van Georges Simenon)
 1975: Que la fête commence
 1976: Le Juge et l'Assassin
 1977: Des enfants gâtés
 1980: La Mort en direct (Deathwatch)
 1980: Une semaine de vacances
 1981: Coup de torchon (naar de roman Pop. 1280 van Jim Thompson)
 1984: Un dimanche à la campagne
 1986: 'Round Midnight (Autour de minuit), jazzfilm met Dexter Gordon
 1987: La Passion Béatrice
 1989: La Vie et rien d'autre
 1990: Daddy nostalgie
 1991: Contre l'oubli (sketchenfilm, episode Pour Aung San Suu Kyi, Myanmar)
 1992: L.627
 1994: La Fille de d'Artagnan
 1995: L'Appât
 1996: Capitaine Conan
 1999: Ça commence aujourd'hui
 2002: Laissez-passer
 2004: Holy Lola
 2009: In the Electric Mist (Dans la brume électrique) (naar de gelijknamige roman van James Lee Burke)
 2010: La Princesse de Montpensier (naar de novelle van Madame de La Fayette)
 2013: Quai d'Orsay (naar het gelijknamige stripverhaal van Christophe Blain en Abel Lanzac)
 2016: Voyage à travers le cinéma français (documentaire)

Documentaires 
 1983: 'Mississippi Blues (Pays d'octobre) (regie samen met Robert Parrish)
 1992: La Guerre sans nom 
 2001: Histoires de vie brisées : les "double peine" de Lyon (regie samen met Nils Tavernier)

Korte films 
 1983: Ciné Citron
 1983: La 800ème génération

Scenarist 
 1967: Coplan ouvre le feu à Mexico (Riccardo Freda)
 1968: Capitaine Singrid (Jean Leduc)
 1983: La Trace (Bernard Favre)
 1987: Les mois d'avril sont meurtriers (Laurent Heynemann)
 1991: Der grüne Berg (Fredi Murer) (documentaire)
 2001: Mon père, il m'a sauvé la vie (José Giovanni)
 2008: Lucifer et moi (Jean-Jacques Grand-Jouan)

Prijzen 
 1973: L'Horloger de Saint-Paul: Prix Louis-Delluc
 1974: L'Horloger de Saint-Paul: Zilveren Beer op het Internationaal filmfestival van Berlijn
 1976: Que la fête commence: César voor Beste regisseur
 1976: Que la fête commence: César voor Beste scenario of bewerking 
 1977: Le Juge et l'Assassin:  César voor Beste scenario of bewerking
 1984: Un dimanche à la campagne: Prijs voor de Beste regie op het Filmfestival van Cannes
 1985: Un dimanche à la campagne: César voor Beste scenario of bewerking
 1990: La Vie et rien d'autre: BAFTA Award voor Beste anderstalige film
 1995: L'Appât: Gouden Beer op het Internationaal filmfestival van Berlijn  
 1997: Capitaine Conan: César voor Beste regisseur  
 Tavernier werd ook twaalf keer genomineerd voor de Césars
 vijf keer voor de César voor Beste film: in 1976 voor Que la fête commence, in 1977 voor Le Juge et l'Assassin, in 1985 voor Un dimanche à la campagne, in 1993 voor L.627 en in 1997 voor Capitaine Conan
 vijf keer voor de César voor Beste scenario of bewerking: in 1981 voor La Mort en direct, in 1982 voor Coup de torchon, in 1990 voor La Vie et rien d'autre, in 1993 voor L.627 en in 1997 voor Capitaine Conan
 twee keer voor de César voor Beste regisseur: in 1977 voor Le Juge et l'Assassin en in 1985 voor Un dimanche à la campagne

Bibliografie 
 Danièle Bion, Bertrand Tavernier: cinéaste de l'émotion, Paris, Bibliothèque du cinéma, coll. 5 continents , 1984
 Jean-Luc Douin, Tavernier, Paris, Mensuel cinéma, coll. Cinégraphique, 1988
 Jean-Luc Douin, Bertrand Tavernier, Paris, Ramsay, coll. Ramsay Biograph, 1999
 Jean-Luc Douin, Bertrand Tavernier, cinéaste insurgé, Paris, Ramsay, coll. Poche cinéma, 2006
 Jean-Dominique Nuttens, Bertrand Tavernier, Rome, Gremese, coll.  Les grands cinéastes , 2009
 Jean-Claude Raspiengeas, Bertrand Tavernier, Paris, Flammarion, 2001
 Noël Simsolo & Bertrand Tavernier, Le Cinéma dans le sang, Paris, Écriture, coll. Essais et entretiens, 2011

Frans filmregisseur
Frans scenarioschrijver
Frans filmproducent