Xenacanthus
Xenacanthus is een soortenrijk geslacht van uitgestorven haaien die leefden van het Laat-Devoon tot Midden-Perm en wereldwijd verspreid waren.

Verspreiding 
Xenacanthus was een typische vertegenwoordiger van de zoetwaterhaaien. Al vroeg in hun evolutie koloniseerde Xenacathus het zoete water en verspreidde zich over rivieren en meren.

Kenmerken 
Soorten uit dit geslacht hadden een slank en langwerpig lichaam met een symmetrische kegelvormige staart. Op de achterzijde van de schedel bevond zich een grote gifstekel, die niet bedoeld was om prooien te doden, maar ter afschrikking van predatoren. Op de rug hadden ze een rugvin die een vinzoom vormde die doorliep via de staart tot aan de zich aan onderzijde van het lichaam bevindende aarsvin. Deze zoetwaterhaaien zwommen vermoedelijk met een golvende beweging van het lichaam. De tanden hadden door twee grote punten een ongebruikelijke V-vorm. De kaken en schedel waren van hard bot.

Soorten 
 Xenacanthus atriossis
 Xenacanthus compressus
 Xenacanthus decheni
 Xenacanthus denticulatus
 Xenacanthus erectus
 Xenacanthus gibbosus
 Xenacanthus gracilis
 Xenacanthus howsei
 Xenacanthus laevissimus
 Xenacanthus latus
 Xenacanthus luedernesis
 Xenacanthus moorei
 Xenacanthus ossiani
 Xenacanthus ovalis
 Xenacanthus parallelus
 Xenacanthus parvidens
 Xenacanthus robustus
 Xenacanthus serratus
 Xenacanthus slaughteri
 Xenacanthus taylori

Leefwijze 
Deze vissen leefden van garnaalachtige kreeften en dikschubbige beenvissen, die ze vonden in moerassige ondiepe wateren.

Fossielen 
Fossielen van deze haaien werden wereldwijd gevonden.

Uitgestorven haaien