Lophostoma carrikeri
Lophostoma carrikeri is een zoogdier uit de familie van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld (Phyllostomidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door J.A. Allen in 1910. In het Engels bekend onder de naam Carriker's round-eared bat.

Kenmerken 
L. carrikeri is gemakkelijk te herkennen aan zijn effen witte ventrale vacht van de keel naar de buik, langs de flanken begrensd door de grijsbruine dorsale vacht. Dorsale pelage is lang en driekleurig, met bleke tot witachtige uiteinden. Neusblad, kin en basis van de oren zijn zwartbruin. Oren zijn lichtbruin tot zwartachtig met of zonder een witachtige smalle rand. Het proximale derde deel van het dorsale oppervlak van de onderarm is dun behaard; ventraal, onderarm en aangrenzend membraan bedekt met korte grijsachtige haren.
Schedellengte varieert van 23,0 tot 26,6 mm. De schedel is postorbitaal vernauwd en is enigszins concaaf in het orbitale gebied; sagittale kammen kunnen variëren, van goed ontwikkeld bij volwassen mannen tot matig ontwikkeld of afwezig bij vrouwen en jonge mannen (Allen 1910; Goodwin 1942; McCarthy et al.1992).

Gedrag 
L. carrikeri geeft misschien de voorkeur aan uitgeholde termietenheuvels zoals gerapporteerd door Allen (1911) en McCarthy et al. (1983) . Exemplaren uit Ecuador werden gevangen in mistnetten op grondniveau. Er zijn geen nieuwe gedragskenmerken of voedingsinformatie beschikbaar. Drie records van ectoparasitaire geleedpotigen werden verzameld van een exemplaar van Lophostoma carrikeri in Yasuni National Park, Ecuador. Het eerste rapport van deze soort uit Ecuador (Camacho et al.2014): Stizostrebla longirostris Jobling, 1939; Pseudostrebla sparsisetis Wenzel, 1976; en Mastoptera sp. Van twee hiervan, Stizostrebla longirostris en Pseudostrebla sparsisetis, is uitsluitend bekend dat ze Lophostoma carrikeri parasiteren.

Verspreidingsgebied 
De soort komt voor in Colombia, Venezuela, Guyana's, Bolivia, Peru, Suriname en noordelijk Brazilië.

Natuurlijke geschiedenis 
Er zijn geen wijzigingen nodig met betrekking tot de natuurlijke historie van L. carrikeri. Deze soort is in verband gebracht met mesic en oeverbossen in laaglanden (McCarthy & Handley Jr 1988) en is gevangen in Igapó, Varzea. 
Droge bossen in het Amazonebekken (McCarthy & Handley Jr 1988; Gribel & Taddei 1989; Bernard & Fenton 2002; Sampaio et al.2003; Castro-Arellano et al.2007; Gregorin et al.2008). 

Ook Zortea et al. (2009) rapporteerde L. carrikeri in een overgangsgebied tussen een halfloofbos en een oeverbos in de Cerrado, Brazilië. Blijkbaar geeft de soort de voorkeur aan ongestoorde bossen. 

In Ecuador is L. carrikeri gevangen in primaire terrafirme-bossen met een onderlaag van volwassen houtachtige en kruidachtige vegetatie (Camacho et al.2014) in het Yasuni National Park, evenals in primair en secundair tropisch regenwoud met een ondergroei voornamelijk van onrijpe hout- en kruidachtige vegetatie (Fonseca & Pinto 2004).

Eerste bevestigde vermelding in Ecuador 
"Hierin bevestigen we het voorkomen van Lophostoma carrikeri in Ecuador. Een volwassen vrouwtje werd op 17 september 2012 in de provincie Orellana verzameld in Boanamo, het etnische reservaat Waorani, en een andere op 5 mei 2013 in het Yasuni-onderzoeksstation in het Yasuni National Park. Deze records breiden het verspreidingsgebied van de soort uit tot ongeveer 570 km ten noordwesten van het dichtstbijzijnde eerder bekende vermelding in Jenaro Herrera, Loreto, Peru. Beide Ecuadoraanse plaatsen worden gekenmerkt door goed geconserveerd primair Terra Firme-regenwoud. Morfologische kenmerken van de hier gepresenteerde exemplaren verbreden de bekende intraspecifieke variatie in dit taxon, inclusief uniform donkere oren zonder witte randen, onontwikkelde sagittale toppen en kleinere onderarmen dan eerder gemeld. Daarnaast wordt informatie gegeven over ectoparasieten voor deze soort in Ecuador." 

Bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld
IUCN-status niet bedreigd