Johan Albert van Eyken
Johannes Albertus van Eyken  (Nederland, Amersfoort, 29 april 1823 – Duitsland, Elberfeld, 24 september 1868) was een Nederlands organist en componist.

Hij was zoon van organist Gerrit van Eyken en Hendrina Johanna Harthoorn. Broer Gerrit Jan van Eyken werd eveneens organist. Hijzelf huwde Maria Louize Werner, zoon Heinrich van Eyken ging ook de muziek in.

Zijn eerste muzieklessen kwamen van zijn vader. Al op twaalfjarige was hij als pianist en violist op de podia te horen. Vanaf die leeftijd componeerde hij ook muziek. In de jaren 1846 en 1837 studeerde hij aan het Conservatorium van Leipzig, maar ging op aanraden van Felix Mendelssohn Bartholdy verder studeren in Dessau bij Johann Schneider. Binnen het jaar was hij terug in Nederland om in 1848 uit een keur van vijfendertig organisten te worden gekozen als organist van de Remonstrantse kerk te Amsterdam. In die stad probeerde hij ook samen met Johannes Gijsbertus Bastiaans een Bachvereniging op te richten, die weer snel ter ziele ging. In 1853 ging hij aan de slag als organist van de Zuiderkerk in Rotterdam, alwaar hij ook orgelles begon te geven aan de Rotterdamse Muziekschool. Bij een van de concerten aldaar was Joseph Joachim aanwezig, die prompt een brief schreef naar Robert Schumann dat hij een heerlijke organist had horen spelen. Een jaar later was hij te vinden in het Duitse Elberfeld om daar het orgel van de Alte reformierte Kirche Elberfeld te bespelen. Hij gaf er veelvuldig concerten, niet alleen in Eberfeld, maar in alle grote Duitse steden. Op voorspraak van de koning van Pruisen mocht het hij orgel bespelen tijdens de inwijding van de Dom van Trier.

Ondertussen nam zijn oeuvre aan composities toe. Van zijn hand verschenen:
 De melodieën der psalmen en lofzangen (1853)
150 koralen met voorspelen
zes kinderliederen voor drie stemmen
een mars voor vierhandig piano 
25 preludes voor orgel
Vier liederen op Duitse tekst
Das Wohltemperierte Klavier, transcriptie voor orgel
zes koren ten gebruike van zangverenigingen
Twee mazurka’s voor piano
zes liederen
De doode bruid, een ballade
opus 2: Westewind, Groene krans, Oud liedeke en Kabouterke, vier liederen op tekst van Jan Pieter Heije
opus 4: Drie liederen voor een zangstem en piano op tekst van K.J.P. Spitta
opus 5: Nixen, een ballade
opus 7: Variaties voor orgel op het Nederlandse volkslied Wien Neêrlands bloed
opus 8: Die beiden Engel, duet voor sopraan en bas
opus 9: De sikkel sloeg de korenaren, een hymne
opus 11: 29 Canonische Vorspiele
opus 12: Zes liederen
opus 13: Eerste sonate voor orgel
opus 15: Tweede sonate voor orgel
opus 16: Zes stukjes in den volkstoon, voor Nederlandse mannenzangverenigingen
opus 18: Sonate voor piano en viool
opus 19: Minnezang op tekst van Willem Bilderdijk
opus 25: Derde sonate voor orgel
opus 31: 24 Canonische Choralvorspiele
opus 33: Vijf melodieën/Ein Mädchenleben
opus 35: Thürmerlied, een ballade
opus 38: Toccata und Fuga über den Namen B.A.C.H.
opus 40: Ouverture en koren voor Lucifer naar Joost van den Vondel
opus 42: De melodieën der evangelische gezangen
opus 44: La Gracieuse

Nederlands organist
Nederlands componist