Militaire mobiliteit
Militaire mobiliteit is een Europees samenwerkingsverband dat moet zorgen voor snel en naadloos verkeer van militair personeel, materieel en goederen, ook in plotse en onverwachte situaties en op grote schaal, binnen en buiten de Europese Unie. Daartoe moeten bureaucratische belemmeringen weggewerkt worden, en de infrastructuur verbeterd worden.

Het wordt gewoonlijk een "militair Schengen" genoemd omdat het geïnspireerd is op het Schengengebied van de EU, maar bedoeld is om het vrije verkeer van militaire eenheden en goederen in heel Europa te bevorderen. Militaire mobiliteit is een van de eerste projecten die in 2017 zijn opgezet in het kader van de Permanente gestructureerde samenwerking op defensiegebied (PESCO) van de Europese Unie. Het project heeft zijn legale basis in artikel 42.6 van het Verdrag van Lissabon en aansluitend Protocol nr. 10. Het belangrijkste verschil tussen het PESCO en andere vormen van samenwerking is het juridisch bindende karakter van de door de deelnemende lidstaten aangegane verbintenissen.

Deelnemende landen
Aan het project, dat door Nederland wordt gecoördineerd, nemen de volgende landen deel: België, Bulgarije, Cyprus, Duitsland, Estland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Italië, Letland, Litouwen, Luxemburg, Oostenrijk, Polen, Portugal, Roemenië, Slovenië, Slowakije, Spanje, Tsjechië en Zweden.. 

Ook Canada, Noorwegen en de Verenigde Staten nemen aan het project deel.

Voorbeelden
In 2023 ontving België ruim 60 miljoen euro van de Europese Unie om wegen en spoorinfrastructuur aan te passen voor het transport van zwaar militair materieel vanuit de havens van Antwerpen en Zeebrugge. Het budget voor dergelijke projecten werd gevoelig verhoogd na de Russische inval in Oekraïne in 2022. 
In Duitsland werd de aanpassing voorzien van het spoorwegnet voor een treinlengte van 740 m in het goederenvervoer.

Externe links
 PESCO (EU)

Krijgsmacht
Strijdkrachten van de Europese Unie