Marion Montgomery
Marion Montgomery, geboren als Marian Maud Runnells (Natchez (Mississippi), 17 november 1934 – Bray, 22 juli 2002), was een Amerikaanse jazzzangeres.

Biografie 
Geboren als Marian Maud Runnells (ze veranderde later de spelling van Marian in Marion) in Natchez, Mississippi, begon ze haar carrière in werkclubs in Atlanta en vervolgens in Chicago, waar zangeres Peggy Lee haar hoorde op een auditieband en suggereerde dat ze moest worden gecontracteerd door Capitol Records, die begin en midden jaren 1960 drie albums voor hen uitbrachten. Tijdens dit vroege deel van haar carrière werd ze Marian Montgomery, eerder onder de bijnaam Pepe.

In 1965 kwam ze naar het Verenigd Koninkrijk om een seizoen bij John Dankworth te spelen en ontmoette en trouwde ze met de Britse pianist en muzikaal leider Laurie Holloway, waarmee ze een lange en productieve associatie oprichtte, waarin ze beiden bekend werden bij het Britse jazz-, cabaret- en televisiepubliek. Ze behoorde tot de bewonderaars van Nat King Cole, Frank Sinatra en de Britse presentator Michael Parkinson, in wiens show ze in de jaren 1970 vaste zangeres werd. In 1976 zong ze in een komische muzikale sketch met Morecambe & Wise. Ze werkte ook samen met componist en dirigent Richard Rodney Bennett voor een reeks concerten en albums in de jaren 1980 en vroege jaren 1990.

Haar opname van het nummer Maybe the Morning (op haar album Marion in the Morning uit 1972) werd elke avond door Radio Luxembourg gebruikt om het station te sluiten eind jaren 1960 en begin jaren 1970 en opnieuw als het laatste nummer dat te horen was, toen het station in 1992 werd gesloten. Haar laatste studio-opname was That Lady from Natchez, uitgebracht in 1999. Ze bleef optreden tot vlak voor haar dood, inclusief een uitverkocht seizoen van drie weken in 'Pizza on the Park' in London in april 2002.

Overlijden 
Marion Montgomery overleed in juli 2002 op 67-jarige leeftijd na een gevecht van 10 jaar tegen longkanker, dat ze altijd de schuld gaf door passief roken door in nachtclubs te werken, hoewel ze zelf nooit had gerookt.

Discografie

LP's 
 1962: Marion Swings for Winners and Losers, Capitol
 1963: Let there be Marion Montgomery, Capitol
 1965: Lovin' is Livin''', Capitol
 1966: What's New?, Decca
 1969: Anything Goes - 1969 London Cast Recording, Decca
 1972: Marion in the Morning, Polydor
 1977: Surprise Surprise (met Richard Rodney Bennett), Cube
 1978: Town and Country (met Richard Rodney Bennett), Cube
 1982: On Stage, Cube
 1984: Puttin' on the Ritz (met Richard Rodney Bennett), Cube
 1988: I Gotta Right to Sing (live at Ronnie Scott's), Jazz House Records

 CD's 
 1989: Sometimes in the Night, See for Miles
 1990: Nice and Easy (live), Ronnie Scott's Jazz
 1993: Mellow, See for Miles
 1993: I Gotta Right to Sing (live), Ronnie Scott's Jazz (heruitgave)
 1993: Makin' Whoopie (met Mart Rodger Manchester Jazz), Bowstone Records
 1996: For the Love of Mercer Vol 1, Elgin
 1996: For the Love of Mercer Vol 2, Elgin
 1999: That Lady from Natchez, Audiophile
 2001: Ballads and Blues, Elgin
 2002: What's New? Universal (CD heruitgave)
 2004: Skylark, UCJ
 2005: Marion Montgomery, EMI (2-CD heruitgave van Let There be MM en Lovin' is Livin')

 Literatuur 
 Ian Carr, Digby Fairweather, Brian Priestley: Rough Guide Jazz. Der ultimative Führer zur Jazzmusik. 1700 Künstler und Bands von den Anfängen bis heute. Metzler, Stuttgart/Weimar 1999, ISBN 3-476-01584-X.
 Leonard Feather, Ira Gitler: The Biographical Encyclopedia of Jazz.'' Oxford University Press, New York 1999, ISBN 0-19-532000-X.

Externe link 
BBC obituary

Amerikaans jazzzanger