Kannemeyeria
Kannemeyeria is een geslacht van uitgestorven synapside dieren uit het Midden-Trias. Het behoort tot de familie Kannemeyeriidae van de suborde Dicynodontia. Er zijn meerdere soorten benoemd.

Naamgeving
In 1888 benoemde Karl Anton Weithofer een Dicynodon simocephalus, de 'apenkop', voor een fossiel ontdekt bij Burgersdorp door Daniel Rossouw Kannemeyer. In 1908 benoemde Harry Govier Seeley een apart geslacht Kannemeyeria, met als combinatio nova Kannemeyeria simocephala.

Het holotype is NHMW 1886-XV-4, een skelet met schedel uit de Burgersdorpformatie die dateert uit het Anisien. Dicynodon latifrons Broom, 1899, is hiervan een jonger synoniem. Hetzelfde geldt voor Kannemeyeria proboscoides Seeley, 1908, Kannemeyeria erithrea Haughton, 1915, Sagecephalus pachyrhynchus Jaekel, 1926, Kannemeyeria wilsoni Broom, 1937, Kannemeyeria vanhoepeni Camp, 1956 (=Proplacerias), en Rechnisaurus cristarhynchus Crozier, 1970. Bij elkaar is er een enorme hoeveelheid materiaal bekend.

Er zijn in de eenentwintigste eeuw echter ook twee soorten benoemd die wellicht wel geldig zijn. Kannemyeria lophorhinus Renaut, Damiani, Yates & Hancox, 2003, de 'kamneus', is gebaseerd op holotype BP/1/3638 uit Zambia.

Kannemyeria aganosteus Kammerer & de los Aangeles Ordonez, 2021, is gebaseerd op holotype PVL 3963 uit Argentinië. De soortaanduiding betekent 'gebroken bot' en verwijst naar de fragmentarische toestand van de vondst, alsmede naar de Quebrada de los Fosiles-formatie. Quebrada betekent 'ravijn' maar ook 'gebroken'.

Kenmerken 

Kannemeyeria was een stevig gebouwde planteneter met een hoornachtige snavel met slechts twee tanden en was ongeveer twee tot drie meter lang. Kannemeyeria, die in kudden leefde en de vorm had van een modern nijlpaard met een stevige ribbenkast en sterk gebouwde poten, was een lastige tegenstander voor carnivoren als Cynognathus. Hij had een groot, krachtig lichaam met een grote, langwerpige schedel, maar licht door de grote oogkassen, neusopeningen en slaapvensters. In de schouder- en bekkengordel waren ter ondersteuning van het zware lichaam massieve beenplaten gevormd. Zijn tanden waren bijzonder geschikt voor het eten van grof plantaardig voedsel. Aan de zijkant van de bovenkaak zaten twee grote hoektanden, waarmee hij wortels kon opgraven. De overige kaken waren voorzien van scherpe hoornranden.

Fossiele vondsten 

Wellicht was dit dier verspreid over de gehele wereld. Fossielen van Kannemeyeria zijn gevonden in Zuid-Afrika, Namibië, Argentinië, India en Australië en mogelijk Antarctica. Kannemeyeria leefde 245 tot 235 miljoen jaar geleden.

Fylogenie 

Dicynodontia
Trias