Prinses Irenesluizen
De Prinses Irenesluizen in het Amsterdam-Rijnkanaal zijn de noordwestelijke sluizen op de kruising van het kanaal met de rivier de Lek, net buiten Wijk bij Duurstede. Het ontwerp is van 1937 van ir. J.P. Josephus Jitta, maar als gevolg van de Tweede Wereldoorlog pas gereedgekomen in 1952. De oostelijke kolk is in 1974 toegevoegd, ze zijn beheer bij Rijkswaterstaat. Jaarlijks passeren zo'n 24.000 schepen deze sluizen.

De sluizen zijn geclassificeerd als CEMT-klasse VIb, de twee kolken hebben verschillende afmetingen. De oostelijke kolk is gebouwd in 1974 en heeft een lengte van 260,00 m en een breedte van 24,00 m. Over het binnenhoofd ligt een vaste brug KP +9,65 m. De westelijke kolk heeft een lengte van 350,00 m en een breedte van 18,00 m. Deze kolk is deelbaar in twee kolken van elk 175 m. Daar is de brug echter KP +9,50 m. De drempeldieptes zijn:

Oostelijke kolk
noordzijde (binnenkant) KP -5,10 m
zuidzijde (buitenkant) NAP -5,50 m
Westelijke kolk
noordzijde KP -4,20 m
zuidzijde NAP -4,60 m

De sluizen zijn via de marifoon aan te roepen op VHF-kanaal 22. Roepnaam: Prinses Irenesluis, binnenkant of buitenkant.

Ten noorden van de sluizen ligt een brug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Over deze brug loopt de Romeinenbaan, de weg tussen Wijk bij Duurstede en het Beusichemse veer.

Aan de andere kant van de kruising met de Lek, zuidoostelijk bij Ravenswaaij, in het zuidelijk pand van het kanaal, liggen de Prinses Marijkesluizen.

Fotogalerij 

Bouwwerk in Wijk bij Duurstede
Sluis in Utrecht (provincie)
Amsterdam-Rijnkanaal
Rijndelta