Klopkevers
De klopkevers (Ptinidae) vormen een familie van houtetende kevers. Ze worden ook wel houtworm genoemd.

Kenmerken
Deze kleine kevers hebben een langwerpige tot ovale vorm. De kleuren variëren van licht- of roodbruin tot zwart. Het wijfje is iets lichter van kleur dan het mannetje. De kop wordt meestal afgedekt door het halsschild. De lichaamslengte varieert van 2 tot 6 mm.

Verspreiding en leefgebied
Deze familie komt wereldwijd voor in gematigde zones in hout, pakhuizen en woningen.

Naamgeving 
Kopkevers worden genoemd vanwege een klikgeluid dat twee (en mogelijk meer) soorten maken in de muren van huizen en andere gebouwen. Dit klikgeluid, dat wordt veroorzaakt door het tikken met het verharde halsschild en kop op hout, is bedoeld om te communiceren met potentiële partners van de andere sekse, maar heeft historisch gezien angst veroorzaakt voor de naderende dood in tijden van pest en ziekte. Hierdoor worden sommige klopkevers, zoals de gewone houtwormkever, ook wel doodskloppertje genoemd.

Classificatie 
Er zijn drie hoofdgroepen in de superfamilie Bostrichoidea: Bostrichidae, Anobiidae en Ptinidae. Deze hebben sinds hun benoeming frequente wijzigingen ondergaan in de hiërarchische classificatie. Ze worden behandeld als een enkele familie, drie onafhankelijke families, de twee families Bostrichidae en Anobiidae, of de twee families Bostrichidae en Ptinidae. Meer recente literatuur behandelt deze als de twee families Bostrichidae en Ptinidae, met Anobiidae een onderfamilie van Ptinidae (Anobiinae).

Schadelijkheid 
De larven van een aantal klopkeversoorten hebben de neiging om in hout te boren, waardoor ze de naam houtworm of houtboorder hebben gekregen. Verschillende soorten zijn ongedierte en veroorzaken schade aan houten meubels, huisstructuren, tabak en gedroogde voedselproducten. De grote houtwormkever (Xestobium rufovillosum), Hemicoelus carinatus en Hemicoelus gibbicollis zijn economisch belangrijke plagen, die vloeren, balken en ander hout in woningen beschadigen.

De gewone houtwormkever (Anobium punctatum) is een soort die vaak wordt aangetroffen in houten meubels in huis. De broodkever (Stegobium paniceum) besmet een verscheidenheid aan opgeslagen materialen, waaronder brood, meel, ontbijtgranen, medicijnen op recept, strychninepoeder, verpakt voedsel en zelfs Egyptische graven.

De tabakskever (Lasioderma serricorne) is een wijdverbreide en destructieve plaag van geoogste en vervaardigde tabak. Schade en economische verliezen door tabakskeverplagen werden in 1971 door de USDA geschat op 0,7% van de totale opgeslagen tabaksvoorraad.

Onderfamilies en tribus 
 Alvarenganiellinae Viana and Martínez, 1971
 Anobiinae Fleming, 1821
 Dorcatominae Thomson, 1859
 Dryophilinae Gistel, 1848
 Tribus Dryophilini Gistel, 1848
 Tribus Ptilineurini Böving, 1927
 Ernobiinae Pic, 1912
 Eucradinae LeConte, 1861
 Tribus Eucradini LeConte, 1861
 Tribus Hedobiini Mulsant and Rey, 1868
 Mesocoelopinae Mulsant and Rey, 1864
 Tribus Mesocoelopini Mulsant and Rey, 1864
 Tribus Tricorynini White, 1971
 Ptilininae Shuckard, 1839
 Ptininae Latreille, 1802
 Tribus Gibbiini Jacquelin du Val, 1860
 Tribus Meziini Bellés, 1985
 Tribus Ptinini Latreille, 1802
 Tribus Sphaericini Portevin, 1931
 Xyletininae Gistel, 1848
 Tribus Lasiodermini Böving, 1927
 Tribus Metholcini Zahradník, 2009
 Tribus Xyletinini Gistel, 1848

Geslachten 

 Actenobius 
 Alvarenganiella 
 Anakania 
 Anitys Thomson, 1863
 Anobiopsis 
 Anobium Fabricius, 1775
 Ascutotheca 
 Byrrhodes 
 Bythostethus 
 Caenocara Thomson, 1859
 Calymmaderus 
 Catoramina 
 Cerocosmus 
 Chondrotheca 
 Clada 
 Colposternus 
 Cryptorama 
 Ctenobium 
 Damarodytes 
 Dasytanobium 
 Deltocryptus 
 Deroptilinus 
 Desmatogaster 
 Dorcatoma Herbst, 1792
 Dorcatomiella 
 Dryophilodes 

 Dryophilus Chevrolat, 1832
 Episernomorphus 
 Episernus Thomson, 1863
 Ernobius Thomson, 1859
 Euceratocerus 
 Eucrada 
 Eurrilletta 
 Euvrilletta 
 Exopetalium 
 Falsogastrallus 
 Falsopetalium 
 Falsoptilinus 
 Gastrallanobium 
 Gastrallus Jacquelin du Val, 1860
 Gibboxyletinus 
 Grynobius Thomson, 1859
 Hadrobregmus Thomson, 1859
 Hedobia Dejean, 1821
 Hemicoelus 
 Hemimesothes 
 Holcobius 
 Lasioderma Stephens, 1835
 Lasiodermina 
 Leptobia 
 Macranobium 
 Macrodorcatoma 

 Magnanobium 
 Masatierrum 
 Megorama 
 Mesocoelopus 
 Mesothes 
 Metadorcatoma 
 Metatheca 
 Metholcus 
 Microbregma Seidlitz, 1889
 Microernobius 
 Microthaptor 
 Microxyletinus 
 Microzogus 
 Mimotrypopitys 
 Mirosternus 
 Mizodorcatoma 
 Mysticephala 
 Neodryophilus 
 Neohedobia 
 Neosothes 
 Nesopetalium 
 Nesotheca 
 Nicobium 
 Ochina Dejean, 1821
 Ogmostethus 
 Oligomerodes 

 Oligomerus Redtenbacher, 1849
 Ozognathus 
 Pachotelus 
 Paralobium 
 Paratheca 
 Paraxyletinus 
 Parobius 
 Petalanobium 
 Petalium 
 Phanerochila 
 Plananobius 
 Platybregmus 
 Plumilus 
 Priartobium 
 Priobium Thomson, 1863
 Pronus 
 Protheca 
 Pseudodorcatoma 
 Pseudoligomerus 
 Pseudoptilinus Leiler, 1963
 Ptilinastes 
 Ptilineurus 
 Ptilinus O.F.Müller, 1776
 Ptinomorphus 
 Ptinus Linnaeus, 1767
 Rhamna 
 Santiagonus 

 Secretipes 
 Sphinditeles 
 Stagetominus 
 Stagetomorphus 
 Stagetus Wollaston 1861
 Stegobium Motschulsky, 1860
 Stichtoptychus 
 Striatheca 
 Tasmanobium 
 Trachalys 
 Trachelobrachys 
 Trichodesma 
 Tricorynus 
 Utobium 
 Vrilletta 
 Xarifa 
 Xenocera 
 Xeranobium 
 Xestobium Motschulsky, 1845
 Xyletinastes 
 Xyletinites 
 Xyletinomorphus 
 Xyletinus Latreille, 1809
 Xyletobius 
 Xyletomerus