title: Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal
text: De Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (afgekort: EGKS) was een Europese organisatie die bedoeld was om de productie van kolen en staal onder het gezag te plaatsen van een gemeenschappelijke Hoge Autoriteit. De EGKS geldt als de eerste aanzet tot de Europese Unie, waarin zij later opging, al hield zij juridisch pas op te bestaan in 2002, na 50 jaar.
  
  Geschiedenis 
  
  De EGKS volgde het internationaal Gezagsorgaan voor de Ruhr op dat het Duitse probleem van herbewapening in bedwang moest houden en kwam tot stand door het Verdrag van Parijs, dat werd ondertekend in 1951 en van kracht werd in 1952. De zes oprichtende landen waren Frankrijk, West-Duitsland, Italië en de drie landen van de Benelux (België, Nederland en Luxemburg). Het initiatief werd genomen door de Franse Minister van Buitenlandse Zaken Robert Schuman, die op 9 mei 1950 het plan-Schuman gelanceerd had. De strekking hiervan was oorlogen tussen de erfvijanden Frankrijk en Duitsland materieel onmogelijk te maken door de gehele Frans-Duitse productie van kolen en staal te plaatsen onder een gemeenschappelijke Hoge Autoriteit. Deze organisatie moest openstaan voor andere Europese landen die naast Frankrijk en West-Duitsland wilden deelnemen. De eerste voorzitter van de in het leven geroepen Hoge Autoriteit werd Jean Monnet. De EGKS was de eerste Europese supranationale organisatie.
  
  De EGKS was de eerste van de Europese Gemeenschappen (EG) en heeft de weg gebaand voor verdere Europese integratie. In 1967 kregen de Europese Economische Gemeenschap (EEG), Euratom en de EGKS bij het in werking treden van het Fusieverdrag gezamenlijk één Commissie, één ministerraad en één begroting. Hierdoor verdween de functie van Hoge Autoriteit van de EGKS. In 2002 eindigde de geldigheidsduur van het verdrag; het was voor 50 jaar gesloten. In een aanhangend protocol van het Verdrag van Nice werd bepaald dat alle verdragsbepalingen zouden worden overgeheveld naar de Europese Gemeenschap.
  
  Vlag
  De vlag van de EGKS bestond aanvankelijk uit twee horizontale gekleurde vlakken, een blauw en een zwart, met daarop zes gele sterren. De sterren stelden de stichtende leden voor, het blauw het staal en het zwart de kolen. Met de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk in 1973 werd het aantal sterren verhoogd naar negen. In 1981 trad Griekenland toe en werd het aantal sterren verhoogd naar 10, en na de toetreding van Portugal en Spanje in 1986 kende de vlag twaalf sterren. Bij de toetreding van Finland, Oostenrijk en Zweden in 1995 werd het aantal sterren niet uitgebreid. Besloten werd om het aantal op twaalf te houden, gelijk aan de Europese vlag en staande voor perfectie en eenheid.
  
  Voorzitters van de Hoge Autoriteit 
   Jean Monnet (Frankrijk) 1952–1955
   René Mayer (Frankrijk) 1955–1958
   Paul Finet (België) 1958–1959
   Piero Malvestiti (Italië) 1959–1963
   Rinaldo Del Bo (Italië) 1963–1967
   Albert Coppé (België) 1967 (wnd.)
  
  Tijdbalk 
  Tijdbalk met daarin de ontwikkeling van structuren binnen de Europese Unie
  
  Zie ook 
   Belgisch-Luxemburgse Economische Unie (BLEU)
   Geschiedenis van de Europese Unie
  
  Geschiedenis van de Europese Unie
  Economisch verdrag
  Metaalindustrie
  Europese organisatie