title: Giel Vleggaar
text: Giel Vleggaar (Amsterdam, 9 januari 1974) is een Nederlands componist.
  
  Opleiding
  Vleggaar is opgeleid in zowel klassieke als lichte muziek. Hij studeerde jazzcompositie en arrangeren bij Jurre Haanstra aan het Hilversums Conservatorium en klassieke compositie aan het Conservatorium van Amsterdam bij Daan Manneke en Theo Verbey. Hij verdiepte zich in de muziektheorie van Zuid-India bij Rafael Reina. Hij ging in 1998 naar Gambia om daar kennis te nemen van de muziek van de Wolofcultuur. Hij nam ook enkele lessen bij andere componisten, onder anderen George Crumb en Timothy Salter.
  
  Activiteiten 
  Vleggaar componeerde niet alleen voor concerten, maar ook voor film en dans. Hij maakte onder andere in 1994 de multimediaproductie Ozo zwaar, ozo licht in het Nederlands Filmmuseum, in 1996 Perpetuum Mobile (muziektheater) voor Orkater en de dansvoorstelling DNCS in 1999.
  
  Composities
   Wake Up Sleeping Beauty (2016), voor blaaskwintet
   Springs Eternal (2014), voor symfonieorkest
   Jägerlieder (2013), voor sopraan, strijkkwartet en piano
   Arise (2013), voor koperblazers
   The Trees of Paradise (2012), voor 3 zangers, koor en symfonieorkest
   Arcadia (2012), voor symfonieorkest
   Pretty Beautiful (2011), voor 12 blazers
   DAZED (2011), voor 3 zangers en ensemble
   Fünf (2010), voor symfonieorkest
   Ayre of Solace  (2009), voor symfonieorkest
   Pianoconcert  (2008), voor piano en orkest
   Wanted: Ferne Geliebte  (2007), voor 3 sopranen en ensemble
   Atomic UFO Saves the Day (Again)  (2007), voor basgitaar en ensemble
   In Transit  (2007), voor saxofoonkwartet en slagwerkduo 
   Dead as Disco  (2006), voor symfonieorkest  
   U-Turn Addiction'  (2006), voor strijkkwartet
   Drowning  (2006), voor 5 stemmen
   Aiming for Ecstasy  (2005), voor elektrische-gitaarsolo  
   Post Mortem  (2005), voor stem en ensemble  
   Up and Away  (2005), voor strijkorkest 
   Appalachia  (2004), voor steelstring akoestische gitaar en ensemble  
   Brave Cactus Hits the Road  (2003), voor ensemble  
   Falling Down [XL]  (2006), voor fluit, klarinet, tuba, slagwerk en piano  
   Falling Down  (2003), voor klarinet, cello en piano  
   Come Here Often?  (2003), voor 2 slagwerkers en soundtrack  
   Bred in Captivity  (2002), voor ensemble  
   Counting Stars with Confidence  (2002), voor violoncello en piano  
   L'apres-midi d'un toreador  (2001), voor fluitensemble (geschreven voor het Nederlands Fluitorkest)
   Fast Lane Woodpecker  (2001), voor symfonieorkest
   Day Before Dusk voor het Amerikaanse ensemble Non Sequitur
   In Limbo voor de Nederlandse groep Osmosis
   Counting Stars with Confidence voor het duo Harry Sparnaay en Annelie de Man
  
  Prijzen en onderscheidingen
  Het Nederlands Ballet Orkest erkende Vleggaar in 2002 in het kader van hun Young Composers Project met de NOG Stimuleringsprijs voor het orkestwerk Fast Lane Woodpecker. In 2007 werd hem de Henriëtte Bosmansprijs toegekend tijdens de Nederlandse Muziekdagen voor zijn compositie Appalachia'' uit 2004.
  
  Externe links
  Website van de componist
  Pagina Giel Vleggaar op de website van Donemus
  
  Nederlands componist