title: Rollins Band
text: Rollins Band was een metalband met anchorman Henry "motormouth" Rollins.
  
  Rollins wierf faam als zanger van de band Black Flag, waarmee hij door heel Amerika toerde in begin tachtiger jaren. Henry Rollins is ook bekend om zijn spoken words sessies, waarin hij het reilen en zeilen van zijn life on the road deelt met het publiek. Henry werkte mee aan albums van diverse artiesten, waaronder het eerste album van Tool: Opiate.
  
  Een aantal nummers van de Rollins Band:
   Do it
   Low Self opinion
   Followed Around
   You didn't need
   Drive by shooting
   Liar (het bekendste nummer met als gevolg een doorbraak bij een wat groter publiek.)
  
  Rollins (echte naam: 'Garfield'), was als kind hyperactief en werd naar eigen zeggen door
  zijn ouders verwaarloosd. Na de scheiding van zijn ouders werd hij door de nieuwe vriendjes
  van zijn moeder regelmatig mishandeld.
  Volgestopt met Methylfenidaat (merknaam: Ritalin of Ritaline) zat Henry tot zijn 15e 'op zijn tanden te knarsen' in een hoekje tot de maat vol was. Henry begon te bodybuilden en gooide de pillen de deur uit en uitte zijn hyperactiviteit en agressiviteit in zijn muziek. (zie hierboven: onder andere in 'Black Flag'.) Rollins staat bekend als workaholic en vindt het belangrijk zoveel mogelijk van het leven te maken, wat vooral terug te vinden is in zijn oppeppende nummers zoals Lo-So (Low Self Opinion), Do It en Shine. Naast muziek maken en zijn spoken words sessies heeft Rollins ook zijn eigen bedrijfje en heeft hij zich ook lange tijd ingezet voor drie Amerikaanse tieners (de "West Memphis Three") die onschuldig veroordeeld waren voor de moord op drie kleine jongetjes. Zijn enorme inzet en fanatisme heeft Rollins al wat bijrollen in films bezorgd en is ook terug te vinden in zijn muziek. Hij noemt zichzelf geen fantastische zanger maar noemt dus zijn fanatisme en inzet zijn sterke punt en hij heeft altijd goede bandleden om zich heen.
  
  Tegenwoordig (2012) doet Rollins nog steeds zijn spoken word sessies en heeft hij zijn eigen show, waar hij regelmatig bekende muzikanten (hardrock, metal, hardcore-punk en dergelijke) ontvangt maar ook grappen maakt over mensen, bevolkingsgroepen en bands en altijd duidelijk laat merken dat geweld en haat nooit de oplossing zijn, aangezien hij ooit een vriend verloor, die voor zijn ogen vermoord werd.
  
  Bandleden
  In 1987 wordt de band van Henry Rollins officieel de Rollins Band genoemd.
  De oorspronkelijke line-up uit 1987 is:
   Henry Rollins - zang
   Andrew Weiss - basgitaar
   Chris Hasket - gitaar
   Simeon Cain - drums
  
  Latere bandleden zijn onder andere: Melvin Gibbs (basgitaar), Theo van Rock (geluidsman die als officieel bandlid gezien wordt) zijn echte naam is Theo van Eenbergen en komt uit Nederland, Mick Green (drums), Marcus Blake (basgitaar), 'jammin' Jim Wilson (gitaar en piano/keyboards), Jason Mackenroth (saxofoon en drums) en Keith Morris (gastzanger).
  
  Na 2002 heeft de Rollins Band geen nieuw materiaal meer gemaakt, wat resulteerde dat de band alleen nog optrad in een soort reüniesamenstelling. Henry Rollins besloot eind 2006 met de band te stoppen omdat er geen inspiratie meer was voor nieuwe nummers, die ook nog eens bij het publiek aan moesten slaan. Rollins is van mening dat een band vooruit hoort te gaan en hij is zelf geen type voor een 'greatest hits'-achtige band.
  
  Singles (zowel vinyl als cd)
  1992 Low Self Opinion (Lo-S.O) (+ het nummer: Lie Lie Lie)
  1992 Tearing (+ extra nummer en poster)
  1994 Liar (+ het nummer Mooseman) (wellicht de belangrijkste single van de Rollins Band, die zorgde voor een doorbraak bij een wat groter publiek)
  1994 Liar/Disconnect , zowel op Vinyl (met poster) als op cd uitgebracht. Zowel Liar als Disconnect zijn ingekort. (+ de nummers: Right Here Too Much en Nightsweat.)
  1994 Disconnect. Twee verschillende cdsingles met allebei andere extra nummers.
  1997 The End of Something (wederom twee verschillende singles)
  1997 Starve (+ de nummers Threshold en Stray) cdsingle
  
  Studioalbums
  1987 Life Time
  1989 Hard Volume
  1992 The End of Silence
  1994 Weight
  1997 Come in and Burn
  2000 Get Some Go Again
  2001 Nice
  2002 Rise Above; Benefietalbum voor The West Memphis Three (Black-Flag nummers)
  
  |-align=center
  |align=left|Come In And Burn||||05-04-1997||76||5||
  |-align=center
  |align=left|Weight||1994||07-05-1994||35||23||
  |}
  
  Live-Albums
  1988 Do It (met ook een aantal studio-opnames)
  1990 Turned On
  1993 Electro Convulsive Therapy
  1999 Live In Australia, 1990
  2001 A Clockwork Orange Stage
  2002 The Only Way To Know For Sure (dubbel-cd, live in Chicago)
  
  Maxisingles en mini-cd's
  1987 Hot Animal Machine/Drive By Shooting
  1992 Tearing (maxisingle, 33 toeren met zowel live als unreleased materiaal)
  1994 Fool
  
  Bootlegs (alle live)
  1992 Being Obscene
  1992 Europe, Live in Italy
  1994 Divine Object Of Hatred
  1994 Human Pitt Bull (met onder andere materiaal van Woodstock 1994)
  1994 Live Machine (met onder andere materiaal van Woodstock 1994)
  1995 Are You Civilized?
  1995 Hard As Nails
  1995 Woodstock '94 (deels ook live in België)
  1995 Live in Woodstock and New York 1994
  1995 Tattoo (incl. enkele nummers van Pearl Jam )
  
  Amerikaanse punkband