title: Gilles Grangier
text: Gilles Grangier, (Parijs, 5 mei 1911 - Suresnes, 27 april 1996) was een Franse filmregisseur. 
  
  Hij verwezenlijkte, alleen al voor het grote scherm, meer dan 50 films. In de jaren vijftig, zijn meest productieve periode, nam hij de regie van 23 films op zich.
  
  Leven en werk
  
  De beginjaren in de filmwereld 
  Gilles Grangier ging zichzelf spontaan voorstellen aan de Paramountstudio's in Joinville waar hij als figurant debuteerde. In 1936 greep hij zijn kans wanneer Georges Lacombe hem aannam als assistent voor de opname van zijn film Le Cœur dispose.
  
  Hij werd door zijn vriend, de acteur Noël-Noël, aanbevolen bij de filmproducenten en zo kon hij in 1943 zijn eerste langspeelfilm Adémaï bandit d'honneur draaien. Zijn debuut kreeg heel wat bijval en al gauw werd Grangier een succesrijk regisseur.
  
  1954-1965: de glorieperiode 
  Zijn grootste kassuccessen waren de populaire komedies La Cuisine au beurre (1963), Archimède le clochard (1959) en Les Vieux de la vieille (naar René Fallet, 1960).
  
  Hij probeerde ook drama en misdaadfilm met succes uit. Meestal spelen zijn films zich in het dagelijkse leven af, ze schetsen de zeden, de gewoontes en de levensomstandigheden op een realistische manier. Ze vormen echte sociologische documenten over de jaren vijftig en zestig in Frankrijk.
  Tot zijn beste werk behoren de sfeervolle verfilmingen van politieromans (of scenario's) van Georges Simenon (Le Sang à la tête, 1956, naar Le Fils Cardinaud) en Maigret voit rouge, 1963, naar Maigret, Lognon et les Gangsters), van Albert Simonin (Le cave se rebiffe, 1961 en Le Gentleman d'Epsom, 1962) en van Auguste Le Breton (Le rouge est mis, 1957). Vermeldenswaardig zijn ook de politiedrama's Gas-oil (1955) en Le Désordre et la Nuit (1958), de dramatische film Danger de mort (misschien wel zijn meest geslaagde film, naar Charles Exbrayat, 1947) en de dramatische komedie L'Âge ingrat (een van de eerste scenario's van Pascal Jardin, 1964).
  
  Vruchtbare samenwerkingen 
  Grangier is de cineast die het vaakst met Jean Gabin samengewerkt heeft. Ze hebben 12 films op hun actief. Voor zijn vertolking in Archimède le clochard ontving Gabin de Zilveren Beer voor Beste Acteur op het 9e Internationaal filmfestival van Berlijn. Andere grote namen als Bourvil, Fernandel, Lino Ventura, Paul Frankeur, François Périer en Arletty werkten meermaals onder zijn regie en werden heel dikwijls vrienden voor het leven.
  
  Michel Audiard was zijn belangrijkste scenarioschrijver. Ze waren prominente vertegenwoordigers van de cinéma de papa, een succesrijke, traditionele filmstroming waarvan de Nouvelle Vague vanaf het einde van de jaren vijftig de oubolligheid op de korrel nam. 
  
  Jacques Deray, die later bekendheid zal verwerven met films als La Piscine (1969) en Borsalino (1970) leerde het vak als assistent onder meer bij Grangier.
  
  Jaren zeventig en tachtig: televisie 
  In de jaren zeventig en de prille jaren tachtig ging Grangier meer en meer voor de televisie werken. Deux ans de vacances, een miniserie (1974) naar het werk van Jules Verne was een succesvol voorbeeld dat in het Frankrijk van de jaren zeventig cultstatus verwierf.
  
  Memoires 
  In 1977 schreef Grangier zijn memoires onder de titel Flash-Back. Het zijn autobiografisch getinte geschriften waar hij zo veel mogelijk bescheiden op de achtergrond bleef om voorrang te geven aan 'zijn' vele acteurs en andere medewerkers. Via vele kleine anekdotes deed hij hen herleven in een bijwijlen nostalgische evocatie van een belangrijke periode in de Franse filmgeschiedenis.
  
  Filmografie (lange speelfilms) 
   1943 - Adémaï bandit d'honneur
   1945 - Le Cavalier noir
   1946 - Leçon de conduite
   1946 - L'Aventure de Cabassou
   1946 - Trente et quarante
   1947 - Histoire de chanter
   1947 - Rendez-vous à Paris
   1947 - Danger de mort
   1948 - Par la fenêtre
   1948 - Femme sans passé
   1949 - Au p'tit zouave
   1949 - Jo-la-Romance
   1950 - Amour et compagnie
   1950 - Amédée 
   1951 - Les femmes sont folles 
   1951 - L'Homme de joie 
   1951 - L'Amant de paille
   1951 - Les petites Cardinal
   1951 - Le plus joli péché du monde
   1952 - L'Amour, Madame
   1952 - Jupiter
   1953 - Faites-moi confiance 
   1953 - Jeunes Mariés
   1953 - La Vierge du Rhin
   1954 - Poisson d'avril
   1955 - Le Printemps, l'automne et l'amour 
   1955 - Gas-oil
   1956 - Le Sang à la tête 
   1957 - Reproduction interdite (of Meurtre à Montmartre)
   1957 - Le rouge est mis 
   1957 - Trois Jours à vivre 
   1958 - Échec au porteur
   1958 - Le Désordre et la Nuit   
   1959 - Archimède le clochard 
   1959 - 125, rue Montmartre 
   1959 - Les Affreux (enkele scènes van de film van Marc Allégret)
   1961 - Les Vieux de la vieille 
   1961 - Le Cave se rebiffe 
   1962 - Le Voyage à Biarritz 
   1962 - Le Gentleman d'Epsom 
   1963 - Maigret voit rouge 
   1963 - La Cuisine au beurre
   1964 - L'Âge ingrat 
   1965 - Les Bons Vivants
   1965 - Train d'enfer
   1968 - Une cigarette pour un ingénu
   1968 - Sous le signe du taureau 
   1968 - L'Homme à la Buick 
   1971 - Un cave 
   1974 - Gross Paris 
   1975 - Piratii din Pacific (samen met Sergiu Nicolaescu)
   1975 - Insula comorilor (samen met Sergiu Nicolaescu)
   1982 - Guillaume le conquérant
   1985 - Brigade verte
  
  Bibliografie 
   Gilles Grangier: Passé la Loire, c'est l'aventure: 50 ans de cinéma, gesprekken met François Guérif, Terrain Vague - Losfeld, 1989.
  
  Grangier, Gilles