title: Helmmycena
text: De helmmycena (Mycena galericulata) is een paddenstoel uit de familie Mycenaceae. De helmmycena komt voor in groepjes in bosjes op boomstronken; soms het gehele jaar door, maar vooral in de herfst.
  
  Kenmerken
  
  Uiterlijke kenmerken 
  Hoed
  De hoed heeft een doorsnede van 2 tot 6 (8) cm. De hoed is breed klokvormig tot vlak met een centrale bult. Het is een taaie en leerachtige hoed, die grijsbruin tot geelbruin van kleur is met een gestreepte of gegroefde rand.
  
  Steel
  De steel is 7 tot 10 cm lang en 3 tot 5 mm dik, overal even breed en met een kraakbeenachtige textuur. De steel is hol en glad. De steelkleur is bleek grijsachtig wit op het bovenste gedeelte en bleek grijsachtig zwart hieronder; de basis wordt in de loop van de tijd wat vuilbruin, maar ontwikkelt geen roodachtige vlekken. De steelbasis, die vaak wat spoelvormig en “geworteld” is, lijkt min of meer wit “behaard” door het scheuren van de vele fijne myceliumstrengen wanneer het uit het houtachtige substraat wordt getrokken.
  
  Lamellen
  De smalle lamellen zitten vast aan de steel. Ze zijn bolvormig en niet erg dicht, maar worden afgewisseld met tussenliggende lamellen. De aanvankelijk witachtige tot lichtgrijze lamellen zijn later vaak roze getint. Aan de onderkant zijn ze gerimpeld of verbonden met dwarsaders. De snijranden zijn glad tot gekarteld. 
  
  Geur en smaak
  Het dunne, taaie vruchtvlees is witgrijs en ruikt bij kneuzing naar radijs of meel. Jonge vruchtlichamen kunnen ook een beetje naar komkommer ruiken. Het vlees smaakt mild en een beetje melig.
  
  Sporenprint
  De sporenprint is licht crème van kleur.
  
  Microscopische kenmerken 
  De gladde, elliptische sporen zijn 9-11 µm lang en 7-9 µm breed. Ze zijn amyloïde en doorschijnend. De basidia meten 34-40 × 7-9 µm. Ze meestal tweesporig en soms viersporig.
  
  De cheilocystidia op de steriele lamelranden zijn talrijk en meten 32-40 × 8-12 µm. De punt of het gehele, verlengde uiteinde draagt meerdere vingerachtige uitlopers, die met het ouder worden ook enigszins vertakt kunnen zijn. De cheilocystidia lijken daarom borstelvormig. De pleurocystidia zijn niet verder gedifferentieerd. Het lamellaire trama bestaat uit min of meer parallelle hyfen, die in jodiumoplossing wijnbruin kleuren. De hyfen hebben gespen.
  
  Verspreiding 
  De helmmycena komt bijna wereldwijd voor. Hij was in Nieuw-Zeeland, Australië, India. Aantoonbaar in Pakistan en Zuid-Amerika. Bovendien is hij als Holarctische soort verspreid over het noordelijk halfrond. In Europa komt hij voor van het Middellandse Zeegebied tot de boreale, soms ook subarctische gebieden van Noord-Europa. Het is gevonden in Azië (Kaukasus, Noord, Centraal-Azië, West- en Oost-Siberië, Japan), Noord-Amerika (VS, Canada), de Canarische Eilanden, Noord-Afrika (Algerije, Marokko, Tunesië) en Europa.
  
  In Europa is hij gevonden in heel Zuid-Europa van de Balearen, Corsica, Italië tot Zuidoost-Europa (Roemenië, Oekraïne). In het westen strekt het verspreidingsgebied zich uit van Frankrijk, via de Benelux-landen tot Groot-Brittannië en daar in het noorden tot aan de Hebriden. Hij komt voor in heel Centraal-Europa (Zwitserland, Liechtenstein, Oostenrijk, Hongarije, Duitsland, Tsjechië, Slowakije, Polen). In Oost-Europa wordt het verspreid in Wit-Rusland en Rusland en bereikt hij de Oeral in het oosten. Hij wordt verspreid in het noordoosten in de Baltische staten en in het noorden in Fennoscandinavië en IJsland. In Zweden en Finland komt hij noordwaarts voor naar Lapland. De soort is ook wijdverbreid in heel Duitsland en Oostenrijk en overal algemeen.
  
  Zie ook 
  Melksteelmycena (Mycena galopus)
  
  Foto's 
  
  Mycenaceae
  Schimmelsoort