title: Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1984
text: De Grand Prix-wegrace van Frankrijk 1984 was zesde race van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1984. De races waren gepland op 10 juni 1984, maar werden verreden op maandag 11 juni op het Circuit Paul Ricard nabij Le Castellet, Frankrijk. De reden van het verplaatsen van de datum was het feit dat op 10 juni de finale van Roland Garros zou worden gespeeld en de FIM noch de organisatoren konden terugvallen op een organisatie die de televisierechten beheerde, zoals bij de Formule 1, waar de Formula One Constructors Association onder leiding van Bernie Ecclestone deze taak op zich had genomen. Nu kwamen de uitzendrechten bij FR3 terecht. Dat leverde weer problemen op met Eurovisie, waardoor buitenlandse zenders niet eens het minimum van drie minuten zouden mogen uitzenden.
  
  Algemeen
  Ondanks het uitstel van een dag kon er in Frankrijk al vanaf dinsdag getraind worden, waardoor de coureurs bijna een week hadden om zich voor te bereiden. Pas in het weekend werden de tijden geregistreerd en toen werd er ook pas echt gas gegeven. Dat leverde een klein aantal valpartijen op waarvan Takazumi Katayama en Franco Uncini de belangrijkste slachtoffers waren.
  
  500cc-klasse
  Eddie Lawson merkte al in de opwarmronde dat zijn Yamaha te rijk stond afgesteld waardoor hij af en toe onregelmatig liep. Hij kon dan ook geen weerstand bieden aan Freddie Spencer, die in de derde ronde de leiding nam en ze niet meer afstond. Lawson kon dankzij de slipstream van Randy Mamola toch redelijk volgen, hoewel zijn machine af en toe op drie cilinders liep. Hij wist toch nog tweede te worden voor Mamola en Ron Haslam. Raymond Roche, die het in de kwalificatie zo goed had gedaan, werd in de vijfde ronde uitgeschakeld door een defecte powervalve.
  
  Uitslag 500cc-klasse
  
  Niet gekwalificeerd
  
  Niet gefinisht
  
  Niet deelgenomen
  
  Top tien tussenstand 500cc-klasse
  
  250cc-klasse
  Aanvankelijk ontstond er in de 250cc-race een kopgroep met Thierry Espié, Manfred Herweh, Toni Mang, Carlos Cardús en Christian Sarron, maar omdat er - vooral op de bijna 2 km lange "Ligne droit du Mistral" - flink geslipstreamed kon worden vonden nog zes rijders onder aanvoering van Carlos Lavado aansluiting. De posities wisselden voortdurend en opnieuw was de 250cc-race de spannendste van de dag. Uiteindelijk klaarde Mang het karwei en voor het eerst sinds september 1982 won hij weer een race. Lavado werd tweede en Herweh derde.
  
  Uitslag 250cc-klasse
  
  Niet gekwalificeerd
  
  Niet gefinisht
  
  Top tien tussenstand 250cc-klasse
  
  125cc-klasse
  In Frankrijk maakten drie Garelli-coureurs zich los uit een kopgroep van negen man: Ángel Nieto, Eugenio Lazzarini en Fausto Gresini. August Auinger bleef echter bij hen en nam een paar maal de leiding. Uiteindelijk besliste Nieto de race. Hij sleepte zijn stalgenoten naar voren, maar Gresini moest afhaken. Nieto finishte vlak voor Lazzarini, terwijl Auinger derde werd. Henk van Kessel kreeg nog net een punt toen Ezio Gianola een fout maakte en viel. Gianola kon zijn machine nog oprapen en achter Van Kessel elfde worden.
  
  Uitslag 125cc-klasse
  
  Niet gefinisht
  
  Top tien tussenstand 125cc-klasse
  
  Zijspanklasse
  Na twee keer uitvallen had Rolf Biland wat goed te maken en dat deed hij ook. Hij startte als snelste en liep meteen weg. Hij won zonder problemen, met bijna een halve minuut voorsprong op Alain Michel. Die had de hele race een mooi gevecht geleverd met Egbert Streuer en Werner Schwärzel. In de laatste ronde kon hij een achterblijver nog net voorbij, wat zijn concurrenten niet lukte. Streuer, wiens motor niet optimaal liep, wist vlak voor de streep Schwärzel nog in te halen en werd derde. Dat was belangrijk, want Schwärzel was zijn belangrijkste concurrent in het wereldkampioenschap.
  
  Uitslag zijspanklasse
  
  Top tien tussenstand zijspanklasse
  
  Trivia
  
  De kanslozen
  Cagiva probeerde al jaren een succesvolle 500cc-racer te bouwen, maar Marco Lucchinelli - toch recent nog wereldkampioen - kon er niet mee overweg en het team had zelfs de Duitse GP overgeslagen omdat het frame niet zou voldoen. Nu trainde Hervé Moineau echter vier seconden sneller dan Lucchinelli, die uiteindelijk teleurgesteld afdroop en niet startte. Een ander merk dat een plotselinge terugkeer beleefde was Paton, maar rijder Eric Saul wist zich niet te kwalificeren voor de race.
  
  Circuitkennis
  Henk van der Mark had de SNRT-Honda van de verongelukte Jack Middelburg bemachtigd, maar was van oorsprong endurancecoureur. Hij had dan ook een enorme kennis van het Circuit Paul Ricard, want daar had hij al drie keer de Bol d'Or gereden. Hij schatte dat hij al meer dan duizend ronden (6.100 km) op Paul Ricard gereden had.
  
  Griep
  Meteen nadat hij in de 125cc-race als vijfde was geëindigd verdween Bruno Kneubühler in zijn caravan omdat hij getroffen was door een zware griep.
  
  Hulp van bovenaf, deel 2
  Tijdens de GP van Spanje had Kenny Roberts zijn protegees Alan Carter en Wayne Rainey al geholpen met het aanpassen van hun zithouding en hun rijstijl, maar dit keer ging hij nog verder. Hij trok een motorpak aan om de machines te testen en reed uiteindelijk voorop om zijn pupillen de ideale lijn te tonen. Maar hij moest het wel wat rustig aan doen, want ze konden de oude meester niet volgen. Om Kenny's advies werd de vering van de machines aangepast. 
  
  1984
  Frankrijk
  Sport in Le Castellet
  Sportevenement in Provence-Alpes-Côte d'Azur