title: The Last Emperor
text: The Last Emperor (L'ultimo imperatore) is een biografisch-historische dramafilm uit 1987 onder regie van Bernardo Bertolucci. Het verhaal gaat over het leven van Ai-xin-jue-luo Pu-yi, alias Henry Pu-Yi, de laatste keizer van China. Het scenario is mede gebaseerd op diens eigen autobiografie en geschreven door Mark Peploe en Bernardo Bertolucci. Het was de eerste film waarvoor met toestemming van de regering van de Volksrepubliek China opnames werden gemaakt in de Verboden Stad.
  
  The Last Emperor won negen Oscars, waaronder die voor beste film, beste regie en beste scenario. Daarnaast kreeg de film meer dan 35 andere prijzen toegekend, waaronder vier Golden Globes, drie BAFTA Awards, een European Film Award, negen Premi David di Donatello, een César en een Grammy Award voor de filmmuziek.
  
  De omvangrijkste rollen zijn voor John Lone, Joan Chen, Peter O'Toole, Ruocheng Ying, Victor Wong, Dennis Dun, Ryuichi Sakamoto, Maggie Han, Ric Young en Vivian Wu. De versie die voor bioscoop werd uitgebracht duurt 150 minuten; de lange versie 210 minuten.
  
  Rolverdeling
  John Lone als Puyi (volwassen)
  Richard Vuu als Puyi (3 jr.)
  Tijger Tsou als Puyi (8 jr.)
  Wu Tao als Puyi (15 jr.)
  Joan Chen als Wanrong
  Peter O'Toole als Reginald Johnston
  Ying Ruocheng als Strafkampbestuurder
  Victor Wong als Chen Baochen
  Dennis Dun als Big Li
  Ryuichi Sakamoto als Amakasu Masahiko
  Maggie Han als Oosterse Jewel (Kawashima Yoshiko)
  Ric Young als Ondervrager
  Wu Junmei als Wenxiu
  Cary-Hiroyuki Tagawa als Chang
  Jade Go als Ar Mo
  Fumihiko Ikeda als Kolonel Yoshioka
  
  Achtergrond 
  Sommige personages in de film (zoals de Japanner die bij Pu-Yi aan de touwtjes trekt - een rol van Ryuichi Sakamoto) zijn samensmeltingen van bestaande personen, maar de meeste personages en gebeurtenissen komen overeen met bestaande personen en gebeurtenissen uit Pu-Yi's leven. Toch hebben historici zich afgevraagd of de documenten waarop de film is gebaseerd - onder meer Pu-Yi's autobiografie, en beschrijvingen van hem door zijn Britse leraar - wel kloppen. In de film, en in deze documenten, wordt Pu-Yi afgeschilderd als een pion in een schaakspel dat door machtiger personen wordt gespeeld, maar velen hebben erop gewezen dat Pu-Yi zou zijn geëxecuteerd als hij zichzelf anders had afgeschilderd.
  
  Soundtrack 
  
  Hoewel deze niet op de soundtrack van het album stond, werd de volgende muziek in de film gespeeld: "Am I Blue" (1929) gezongen door John Lone als Puyi, "Auld Lang Syne" in de partituur wanneer Johnston afscheid neemt van Puyi en "China Boy" (1922) gespeeld door de jazzband nadat Puyi klaar is met het zingen van "Am I Blue".
  
  Externe link 
   
  
  Film uit 1987
  Chinese film
  Italiaanse film
  Britse film
  Franse film
  
  Biografische film
  Dramafilm
  Historische film
  Film van Columbia Pictures
  Film van Bernardo Bertolucci