title: Schouderdystocie
text: Schouderdystocie (ICD-10 O66.0) is een wanverhouding tussen het kind en het geboortekanaal van de moeder gedurende een vaginale bevalling, waardoor de schouders ingeklemd raken.
  
  Bij schouderdystocie blijft de voorste schouder steken (hokken) achter het schaambeen (pubis) van de moeder. Als het hoofdje geboren is, treedt er daardoor een probleem op bij de afwikkeling van de romp van het kind. Dit komt bij ongeveer 1% van alle bevallingen voor.
  
  Complicaties 
  Er zijn twee grote problemen bij een schouderdystocie:
   Asfyxie: het kind kan nog niet ademen doordat het vastzit met de romp in het baringskanaal; hierdoor krijgt het kind zuurstoftekort.
   Mechanische beschadiging van het kind door de pogingen om het kind los te krijgen, zoals een zenuwbeschadiging (Erbse-parese).
  
  Risicofactoren 
   groot kind, door o.a. suikerziekte, obesitas van de moeder, serotiniteit
   langdurige ontsluiting/uitdrijving
   bekkenafwijking
   kunstverlossing
  50% van de zwangeren heeft geen van deze risico's
  
  Behandeling & procedures gedurende de bevalling 
   hulp halen
   episiotomie
   Suprapubische impressie (= Rubin I manoeuvre)
   McRoberts manoeuvre
   Woods manoeuvre
   Rubin II manoeuvre
   "Afhalen" van de achterste armpje (= Barnum manoeuvre)
   Gaskin all fours manoeuvre
   breken van het sleutelbeen (clavicula)
   symfysiotomie
   Zavanelli manoeuvre en keizersnede
  
  Zwangerschaps- of bevallingsaandoening