title: Liselotte Pulver
text: Liselotte Pulver (Bern, 11 oktober 1929) is een Zwitserse actrice.
  
  Jeugd en opleiding 
  Liselotte Pulver werd geboren als dochter van de cultuuringenieur Fritz Eugen Pulver en zijn vrouw Germaine. Ze had een broer, genaamd Eugen Emanuel (1925 – 2016) en heeft een zus, genaamd Corinne, die later journaliste werd. Vanaf 1945 bezocht ze de handelsschool en werkte na het behalen van het diploma in 1948 als model. Naar haar eigen zeggen was een ongelukkige liefde voor een chirurg uit Bern de inspiratie om haar geluk als actrice te beproeven bij de Schauspielschule Bern (tegenwoordig Hochschule der Künste Bern), nadat ze eerder onderricht genomen had bij Margarethe Noé von Nordberg, de moeder van Maximilian, Maria, Carl en Immy Schell. Ze speelde bij het Stadttheater Bern aanvankelijk kleine rollen en daarna de hoofdrol (als Maria) in Clavigo. Daarna werd ze gecontracteerd door het Schauspielhaus Zürich voor onder andere Faust II. Ze debuteerde in de film Föhn met Hans Albers en werd door Ilse Alexander en Elli Silman gecontracteerd. Spoedig werd ze voor vrijpostige vrouwenrollen à la Audrey Hepburn gevraagd.
  
  Carrière 
  In het Duitstalige taalgebied werd ze bekend door de rol van Vreneli in de verfilmingen van de romans van Jeremias Gotthelf in Uli der Knecht en Uli der Pächter. Vanaf medio jaren 1950 groeide ze in Duitsland uit tot publiekslieveling met Der letzte Sommer, Ich denke oft an Piroschka, Die Zürcher Verlobung en Das Wirtshaus im Spessart. In 1960 speelde ze in de film Das Glas Wasser van Helmut Käutner aan de zijde van Gustaf Gründgens. In de jaren 1950 en 1960 telde ze tot de populairste vertolkers van de Duitstalige bioscoop.
  
  In 1958 werd ze internationaal bekend door de hoofdrol in Douglas Sirks verfilming van Erich Maria Remarques roman Zeit zu leben und Zeit zu sterben en in de komedie One, Two, Three (1961) van Billy Wilder, waarin ze het blondje Fraulein Ingeborg speelde, dat in een gespikkeld kleed op de muziek van Aram Chatsjatoerjans Sabeldans op een tafel dansend, Sowjet-agenten het hoofd op hol brengt. Internationale bekendheid kreeg ze ook door een uitnodiging in 1961 voor de wedstrijdjury van de Internationale Filmfestspiele van Cannes. In 1964 werd ze genomineerd voor haar rol als Sonya in Staatsaffären en verder voor een Golden Globe-Award voor beste bijrol.
  
  Liselotte Pulver stond ook voor talrijke Franse producties voor de camera aan de zijde van Jean Gabin. Haar subtielste rol speelde ze in de door Jacques Rivette geregisseerde film La religieuse, waarin ze als abdis verliefd wordt op een van haar beschermelingen (Anna Karina). Karakteristiek voor haar persoon is haar buitengewoon en hartelijk lachen, dat haar handelsmerk is geworden.
  
  Vanaf de jaren 1970 was Pulver nog slechts zelden te zien in de bioscopen, maar ook haar tv-optredens minderden sterk. Een kleine comeback maakte ze van 1978 tot 1985 als Lilo in de kindertelevisie in de gespeelde Duitse kaderactiviteit van de Sesamstraat van de NDR. Ze was nog te zien in enkele tv-producties en bioscoopfilms, totdat ze in 2007 in de remake Die Zürcher Verlobung – Drehbuch zur Liebe in een cameo-rol de tot dusver laatste maal voor de camera stond. In 2012 maakte ze bekend, dat ze geen rollen meer spelen wilde.
  
  Publicaties 
  In haar autobiografie uit 1993 … wenn man trotzdem lacht betreurde Pulver de annuleringen van veelbelovende aanbiedingen van internationale producties, waaronder Ben Hur, El Cid en Der Gendarm von St. Tropez wegens gezondheidsklachten. Ze heeft meerdere autobiografische boeken gepubliceerd. In 1977 verscheen onder de titel Ich lach', was soll ich weinen ook een lp met twaalf nieuwe opnamen van haar filmsongs en andere liederen.
  
  Privéleven 
  Pulver was van 1961 tot aan zijn dood in 1992 getrouwd met de acteur Helmut Schmid, waarmee ze ook speelde in Gustav Adolfs Page, Kohlhiesels Töchter en One, Two, Three. Uit dit huwelijk stamden de twee kinderen Marc-Tell (geb. 1962) en Melisande (1968 tot 1989), die zich op 6 juni 1989 van het Berner Münsterplattform stortte. De journaliste Corinne Pulver, de oudste zus, publiceerde in 1993 met Melindas Tod een boek over haar nicht. Pulvers (nog geblokkeerde) nalatenschap bevindt zich in de Burgerbibliotheek Bern.
  
  Onderscheidingen 
   1956: Ostende Prix Femina voor Der letzte Sommer en Ich denke oft an Piroschka
   1958: Deutscher Filmpreis – Zilveren Filmband als beste hoofdrolvertolkster voor Das Wirtshaus im Spessart
   1960, 1961, 1963, 1966, 1968: Bronzen Bravo Otto
   1963: Golden-Globe-nominatie voor Staatsaffären
   1963: Bambi
   1964: Bambi
   1964: Zilveren Bravo Otto
   1965: Bambi
   1967: Bambi
   1967: Zilveren Bravo Otto
   1968: Bambi
   1980: Deutscher Filmpreis – Filmband in Gold
   1986: Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland
   1990: Bambi
   1996: Platin Romy
   1998: Bayerischer Verdienstorden
   1999: Bayerischer Filmpreis voor haar levenswerk
   2007: Goldene Kamera voor haar levenswerk
   2008: Schweizer Fernsehpreis – Lifetime-Award
   2011: Ster op de Boulevard der Stars in Berlin
   2011: SwissAward – Lifetime Award voor haar levenswerk
  
  Filmografie
  
  Bioscoopfilms 
   1949: Ein Seemann ist kein Schneemann (Swiss Tour)
   1950: Föhn
   1951: Heidelberger Romanze
   1952: Klettermaxe
   1952: Fritz und Friederike
   1953: Hab’ Sonne im Herzen
   1953: Von Liebe reden wir später
   1953: Das Nachtgespenst
   1953: Ich und Du
   1954: Männer im gefährlichen Alter
   1954: Schule für Eheglück
   1954: Uli der Knecht
   1954: Der letzte Sommer
   1955: Griff nach den Sternen
   1955: Hanussen
   1955: Uli der Pächter
   1955: Ich denke oft an Piroschka
   1956: Heute heiratet mein Mann
   1957: Les aventures d’Arsène Lupin
   1957: Die Zürcher Verlobung
   1957: Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull
   1958: Das Wirtshaus im Spessart
   1958: A Time to Love and a Time to Die
   1958: Le joueur
   1958: Helden
   1959: Das schöne Abenteuer
   1959: Buddenbrooks 1. Teil
   1959: Buddenbrooks 2. Teil
   1960: Das Glas Wasser
   1960: Das Spukschloss im Spessart
   1960: Gustav Adolfs Page
   1961: La Fayette
   1961: One, Two, Three
   1962: Maléfices
   1962: Kohlhiesels Töchter
   1963: Frühstück im Doppelbett
   1963: Ein fast anständiges Mädchen
   1964: A Global Affair
   1964: Monsieur
   1965: Dr. med. Hiob Prätorius
   1965: Le gentleman de Cocody
   1966: Hokuspokus oder: Wie lasse ich meinen Mann verschwinden…?
   1966: La Religieuse
   1966: Le jardinier d’Argenteuil
   1967: Herrliche Zeiten im Spessart
   1969: This is Your Captain Speaking (korte film)
   1969: Die Hochzeitsreise
   1972: Le trefle à cinq feuilles
   1975: Orpheus in der Unterwelt (tv)
   1975: Monika und die Sechzehnjährigen
   1979: Brot und Steine
   1996: Das Superweib
   2002: Charlie Chaplin – Die vergessenen Jahre (Dokumentaire)
  
  Televisie 
   1954: Unsere kleine Stadt
   1956: Smaragden-Geschichte
   1956: Jeanne oder Die Lerche
   1966: Der Regenmacher
   1969: Pistolen-Jenny
   1970: Die Baumwollpflücker
   1971: Timo
   1971: Orpheus in der Unterwelt
   1972: Hoopers letzte Jagd
   1972: Die Glückspirale
   1977: Café Hungaria: Werden Sie meine Witwe
   1978–1985: Sesamstraße
   1978: Der Alte: Ein Koffer
   1979: Noch ’ne Oper
   1982: Jeden Mittwoch
   1986: Die Geheimschublade
   1989: Mit Leib und Seele
   1994: Weihnachtsfest mit Hindernissen
   1996: Alles gelogen
   2004: René Deltgen – Der sanfte Rebell
   2007: Die Zürcher Verlobung – Drehbuch zur Liebe
  
  Autobiografieën 
   Die Lachstory. Droemer-Knaur, Zürich 1974, ISBN 3-85886-036-0 (samen met Corinne Pulver).
   ... wenn man trotzdem lacht. Tagebuch meines Lebens. Ullstein, Frankfurt am Main en Berlijn 1993, ISBN 3-548-22918-2.
   Bleib doch noch ein bisschen. Langen Müller, München 1996, ISBN 3-7844-2546-1 (aktueel onder ISBN 3-548-35771-7).
   Meine Wunder dauern etwas länger. Geschichten und Bilder aus meinem Leben. Langen Müller, München 2000, ISBN 3-7844-2744-8.
   Das Geheimnis meines Lachens. Langen Müller, München 2004, ISBN 3-7844-2969-6.
   Dem Leben ins Gesicht gelacht. Hoffmann en Campe, Hamburg 2016, ISBN 978-3-455-85176-2 (gesprekken met Olaf Köhne en Peter Käfferlein).
  
  Duits acteur