title: Zinksulfaat
text: Zinksulfaat is het zink-zout van zwavelzuur. In watervrije vorm komt het voor als kleurloze hygroscopische kristallen. Deze witte kristallijne stof werd vroeger ook wel "witte vitriool" genoemd en is ook bekend als het mineraal goslariet. De stof is opgenomen in de lijst van essentiële geneesmiddelen van de WHO.
  
  Vorming 
  Door zink of zinkoxide in verdund zwavelzuur op te lossen, verkrijgt men zinksulfaat:
  
  Zn + H2SO4 ->  ZnSO4 + H2
  ZnO + H2SO4 ->  ZnSO4 + H2O
  
  Men verkrijgt het ook door zink toe te voegen aan een oplossing van het sulfaat van een zwaar metaal:
  
  Zn + CuSO4 ->  ZnSO4 + Cu
  Zn + FeSO4 ->  ZnSO4 + Fe
  
  Zinksulfaat ontstaat ook door de oxidatie van zinksulfide (zinkblende):
  
  ZnS + 2 O2 ->  ZnSO4
  
  Toepassingen 
  Het heptahydraat wordt o.a. gebruikt bij het bedrukken van katoenweefsels; bij de productie van rayon; in de houtconservering; in diervoeding; in elektroplating; en bij de bereiding van verscheidene zinkverbindingen.
  
  In de geneeskunde werd vroeger "witte vitriool" gebruikt als braakmiddel.
  
  Eigenschappen en gevaren 
  Zinksulfaat vormt hydraten met water. Bij verhitting komt het kristallisatiewater vrij:
   bij 39°C wordt hexahydraat gevormd;
   bij 70°C wordt monohydraat gevormd;
   bij 240°C wordt watervrij zinksulfaat gevormd.
  Bij verder verhitten begint de stof te ontbinden bij ca. 680°C. Boven 930°C blijft zuiver zinkoxide over.
  
  Zinksulfaat is erg irriterend voor de ogen en irriteert ook de luchtwegen en het maag-darmstelsel. Na inslikken kan buikpijn, diarree, misselijkheid of braakneigingen ontstaan.
  
  Zinksulfaat reageert heftig met sterke oxidatiemiddelen. De oplossing in water is een zwak zuur. Zinksulfaat is zeer toxisch voor waterorganismen, en men moet vermijden dat de stof in het milieu terechtkomt.
  
  Externe links 
   
   International Chemical Safety Card voor zinksulfaat (watervrij)
  
  sulfaat
  Sulfaat (zout)
  Anorganisch zout
  Corrosieve stof
  Milieugevaarlijke stof