title: Herbert Backe
text: Herbert Friedrich Wilhelm Ernst Backe (Batoemi, 1 mei 1896 – Neurenberg, 6 april 1947) was een Duits politicus in het Derde Rijk en oorlogsmisdadiger tijdens de Tweede Wereldoorlog. Backe was zowel lid van de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP) als van de SS (Obergruppenführer).
  
  Backe werd in 1933 staatssecretaris op het Rijksministerie van Voeding en Landbouw en in mei 1942 werd hij de facto minister van Voeding en Landbouw. Op 9 november 1942 werd hij gepromoveerd tot SS-Obergruppenführer en op 6 april 1944 benoemde Hitler Backe uiteindelijk tot Reichsminister van het Rijksministerie voor Voeding en Landbouw. Hij hield deze functie in het kortstondige kabinet, geleid door admiraal Karl Dönitz in de laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog in mei 1945, zoals Adolf Hitler het in zijn politieke testament had vastgelegd. Tijdens de oorlog stelde Alfred Rosenberg Backe voor als beheerder van het Oekraïense Reichskommissariat.
  
  Hij was een van de bedenkers van het Hungerplan. Dit plan had tot doel om tientallen miljoenen Slaven te laten verhongeren om de regelmatige voedselleveringen voor de Duitse burgers en de troepen te kunnen verzekeren.
  
  Backe werd door de geallieerden gearresteerd en moest na de oorlog terechtstaan in de Processen van Neurenberg voor zijn oorlogsmisdaden, maar hij pleegde zelfmoord door zichzelf op te hangen in zijn cel in Neurenberg in april 1947.
  
  Biografie
  Herbert Backe werd geboren in Batoemi, Georgië (destijds onderdeel van Keizerrijk Rusland), als zoon van een gepensioneerde Pruisense luitenant die handelaar werd. Zijn moeder was van Duitse afkomst, wier familie in het begin van de 19e eeuw vanuit Württemberg naar het Russische Rijk was geëmigreerd. Backe studeerde vanaf 1905 aan het gymnasium in Tbilisi en werd bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog geïnterneerd omdat hij een burger van Pruisen was. Deze ervaring en het begin van de Russische Revolutie maakte van Backe een anti-communist.
  
  Backe verhuisde tijdens de Russische Burgeroorlog naar Duitsland met de hulp van het Zweedse Rode Kruis. In Duitsland werkte hij aanvankelijk als arbeider. Hij schreef zich in om Agronomie te studeren aan de Universiteit van Göttingen in 1920. Na zijn studie werkte hij korte tijd in de landbouw en werd daarna assistent-docent landbouwgeografie aan de Universiteit Hannover. In 1926 diende hij zijn proefschrift, "Die Russische Getreidewirtschaft als Grundlage der Land- und Volkswirtschaft Russlands" in aan de Universiteit van Göttingen, maar dit werd afgewezen. "Backe's stelling was in feite een manifest voor raciaal imperialisme", waar een hogere klasse van Duitse bezetters zou vechten tegen de lokale, 'etnisch inferieure', bevolking om de beschikking over voedsel.
  
  Backe sloot zich in 1922 aan bij de Sturmabteilung en in 1925 in Hannover bij de NSDAP. Na de ontbinding van de regionale politieke entiteit Gauw (NSDAP) voor Zuid-Hannover, liet Backe zijn lidmaatschap verlopen. In 1927 was Backe inspecteur en bestuurder op een grote boerderij in Pommern. In 1928 trouwde hij met Ursula en met de financiële steun van zijn schoonvader werd hij in november 1928 huurder van domein Hornsen, met zo'n 950 hectare in de wijk Alfeld. Hij leidde de boerderij met succes. Na de Nazi-machtsgreep, werd Backe op 27 oktober 1933 Staatssecretaris van het Rijksministerie van Voeding en Landbouw, en in dezelfde maand trad hij toe tot de SS. Backe werd lid van de Pruisische Staatsraad en in oktober 1936 hij werd benoemd tot Landbouwvertegenwoordiger in het Vierjarenplan van Hermann Göring. Toen de minister van Voeding en Landbouw Walther Darré op 23 mei 1942 met langdurig ziekteverlof werd gestuurd, werd Backe belast met het uitvoeren van zijn verantwoordelijkheden, hoewel hij in naam staatssecretaris bleef. Backe werd ook belast met Darré's verantwoordelijkheden als Rijksleider voor de Boerenstand in de nationale leiding van de nazi-partij. Op 9 november 1942 werd Backe gepromoveerd tot SS-Obergruppenführer. en op 6 april 1944 benoemde Hitler Backe uiteindelijk tot Reichsminister van het Ministerie voor Voeding en Landbouw.
  
  Backe was een prominent lid van de jongere generatie nazi-technocraten, die in het nazi-systeem tweederangs administratieve functies bekleedden, zoals Reinhard Heydrich, Werner Best, and Wilhelm Stuckart. Zoals Stuckart, die de echte macht had in het Ministerie van Binnenlandse Zaken (officieel geleid door Wilhelm Frick) en Wilhelm Ohnesorge in het Rijksministerie van Posterijen en Verkeer (officieel geleid door de conservatieve Paul von Eltz-Rübenach), was Backe de de facto minister van Voeding en Landbouw onder Darré, zelfs voordat hij formeel de macht overnam.
  
  Carrière 
  Backe bekleedde verschillende rangen in zowel de Sturmabteilung als Allgemeine-SS. De volgende tabel laat zien dat de bevorderingen niet synchroon liepen.
  
  Lidmaatschapsnummers 
   NSDAP-nr.: 22766 (lid geworden 1 december 1925, verliet de NSDAP op 24 november 1926, opnieuw lid 1 oktober 1931)
   SS-nr.: 87882 (lid geworden juni 1933, andere bron vermeldt: 1 oktober 1933)
  
  Decoraties 
  Selectie:
   Kruis voor Oorlogsverdienste, 1e Klasse en 2e Klasse
   Medaille ter Herinnering aan de 13e Maart 1938
   Medaille ter Herinnering aan de 1e Oktober 1938
   Duits Olympisch Ereteken, 1e Klasse in 1936
   Grootkruis in de Orde van Sint-Mauritius en Sint-Lazarus
   Gouden Ereteken van de NSDAP op 30 januari 1938
   Grootofficier in de Orde van de Italiaanse Kroon
   Grootkruis in de Orde van Civiele Verdienste
   Julleuchter der SS op 16 december 1935
   Grootkruis in de Orde van de Finse Leeuw
  
  Publicaties 
    Deutscher Bauer erwache. Die Agrarkrise. 1931.
    Das ende des Liberalismus. 1938.
    Um die Nahrungsfreiheit Europas. Weltwirtschaft oder Grossraum. 1942
  
  Opmerking 
  Afkorting:
   m.d.W.d.G.b. (mit der Wahrnehmung der Geschäfte beauftragt) = vrije vertaling: met de waarneming van de functie belast
  
  Duits minister van Landbouw
  Duits persoon in de Tweede Wereldoorlog
  Duits staatssecretaris
  SS-lid
  NSDAP-lid veroordeeld tot detentie
  Holocaustpleger
  Persoon overleden door zelfdoding
  Pruisisch Landdaglid
  Duits generaal
  NSDAP-lid