title: Walther Vanden Ende
text: Walther Vanden Ende (Brugge, 29 juni 1947) is een Belgisch director of photography.
  
  Hij studeerde in 1968 af aan de beeld opleiding van het Brusselse Hoger Rijksinstituut voor Toneel en Cultuurspreiding (toen HRITCS, nu het RITCS). Zijn carrière, die hij startte als assistent-cameraman, leest als een staalkaart van de Belgische film van het einde van de 20e eeuw, met Vanden Ende als director of photography voor films als De Witte van Sichem van Robbe De Hert, De Leeuw van Vlaanderen van Hugo Claus, Toto le héros en Le Huitième Jour beide van Jaco Van Dormael, Daens van Stijn Coninx en Taxandria van Raoul Servais.
  
  Selectie van films 
  1975: Dood van een non van Paul Collet en Pierre Drouot
  1975: Verbrande Brug van Guido Henderickx
  1975: Pierre van Jan Decorte
  1979: De proefkonijnen van Guido Henderickx
  1980: Hellegat van Patrick Lebon
  1980: De Witte van Sichem van Robbe De Hert
  1981: Brugge, die stille van Roland Verhavert
  1983: Zaman van Patrick Lebon
  1984: De Leeuw van Vlaanderen van Hugo Claus
  1985: Dust van Marion Hänsel
  1987: Urs al-jalil (Noce en Galilée) van Michel Khleifi
  1987: Falsch van Jean-Pierre en Luc Dardenne
  1988: Le Maître de musique van Gérard Corbiau
  1990: Sailors Don't Cry van Marc Didden
  1991: Toto le héros van Jaco Van Dormael
  1992: Daens van Stijn Coninx
  1993: Oeroeg van Hans Hylkema
  1994: Farinelli van Gérard Corbiau
  1994: Taxandria van Raoul Servais
  1996: Le Huitième Jour van Jaco Van Dormael
  1998: Left Luggage van Jeroen Krabbé
  2001: No Man's Land van Danis Tanović
  2001: Minoes van Vincent Bal
  2002: Science Fiction van Danny Deprez
  2003: Verder dan de maan van Stijn Coninx
  2004: 25 degrés en hiver van Stéphane Vuillet
  2005: Joyeux Noël van Christian Carion
  2006: Si le vent soulève les sables van Marion Hänsel
  2009: L'affaire Farewell van Christian Carion
  2010: Cirkus Columbia van Danis Tanović
  2011: Sonny Boy van Maria Peters
  
  Erkenning 
  Vanden Ende was drievoudig winnaar van de Joseph Plateauprijs Beste Belgische cinematografie. In 1987 kreeg hij die voor Dust, in 1988 voor Noce En Galilée en in 1989 voor Sailors don't cry. In 1991 was hij de laureaat bij de 4e Europese Filmprijzen Beste Cinematografie voor Toto le héros van Jaco Van Dormael.
  In 2005 was hij een van de drie genomineerden voor de Vlaamse Cultuurprijs voor Film.
  
  Belgisch cameraman