title: Johannes Frießner
text: Johannes Frießner (Chemnitz, 22 maart 1892 - Bayerisch Gmain, 26 juni 1971) was een Duitse generaal tijdens de Tweede Wereldoorlog.
  
  Geboren in het Koninkrijk Saksen nam Frießner in 1911 dienst in het Duitse leger. Hij deed uitgebreide dienst tijdens de Eerste Wereldoorlog en de naoorlogse Reichswehr. In de Eerste Wereldoorlog was hij voornamelijk, maar niet uitsluitend, achter het front ingezet als stafofficier. Hij raakte gewond en werd door de Saksische koning met de Militaire Orde van Sint-Hendrik, een hoge onderscheiding voor dapperheid, onderscheiden.
  
  Na op 1 augustus 1940 tot generaal te zijn bevorderd kreeg Frießner een commando aan het Oostfront. Op 1 april 1943 werd hij bevorderd tot de hoge rangen van een generaal der Infanterie en later kolonel-generaal.
  
  Frießner en zijn soldaten wisten het offensief van maarschalk Rodion Malinovski niet te keren. Frießner werd op 22 december 1944 door Adolf Hitler uit zijn functie ontheven. De rest van de oorlog zou hij geen commando meer krijgen. De gepensioneerde generaal bracht de rest van zijn leven met pensioen van het Duitse Rijk, later van de Bondsrepubliek Duitsland, door in Bayerisch Gmain.
  
  In 1951 werd hij de voorzitter van het Verband deutscher Soldaten. Tijdens de vroege jaren 1950 adviseerde hij bij de herbewapening van de Bondsrepubliek Duitsland en de opbouw van de Bundeswehr. Zijn positie als voorzitter van de VdS werd al snel onhoudbaar omdat Johannes Frießner de inval in Polen verdedigde als een legitieme actie om Duitsers in Polen te beschermen, over de "anständig kämpfende Waffen-SS“ sprak en afstand nam van de officieren die op 20 juli 1944 een staatsgreep in Duitsland pleegden omdat deze "de politieke moord" als instrument hadden gekozen. In 1956 verscheen zijn boek Verratene Schlachten over zijn commando over de Zuid-Oekraïense Legergroep.
  
  Militaire loopbaan 
   Fahnenjunker: 20 maart 1911
   Fahnenjunker-Unteroffizier: 5 augustus 1911
   Fähnrich: 5 november 1911
   Leutnant: 9 augustus 1912 - 10 augustus 1912 (benoemingsakte (Patent) vanaf 25 augustus 1910)
   Oberleutnant: 22 mei 1916
   Rittmeister: 1 augustus 1922
   Hauptmann: 1 augustus 1992 - 1 oktober 1922
   Major: 1 april 1933
   Oberstleutnant: 1 oktober 1935
   Oberst: 20 februari 1938 - 20 september 1938
   Generalmajor: 14 augustus 1940 - 1 augustus 1940
   Generalleutnant: 16 oktober 1942 - 1 oktober 1942
   General der Infanterie: 20 april 1943 - 1 april 1943
   Generaloberst: 20 augustus 1944 - 1 juli 1944
  
  Decoraties
  
  Eerste Wereldoorlog 
   Ridderkruis in de Orde van Sint-Hendrik op 27 november 1916
   Ridder der Tweede Klasse in de Albrechtsorde met Zwaarden
   Ridder der Tweede Klasse in de Orde van Burgerlijke Verdienste (Saksen) met Zwaarden
   Kroonorde (Pruisen), 4e klasse
   IJzeren Kruis 1914, 1e Klasse (19 september 1916) en 2e Klasse (15 september 1914)
   Gewondeninsigne 1918 in zwart
   Erekruis voor Frontstrijders in de Wereldoorlog
  
  Tweede Wereldoorlog 
   Ridderkruis van het IJzeren Kruis op 23 juli 1943 als General der Infanterie en bevelvoerend-generaal van het 23e Leger
   Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof (nr.445) op 9 april 1944 als General der Infanterie en bevelhebber van het detachement aan de Narwa.
   Herhalingsgesp bij IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse (21 augustus 1942) en 2e Klasse (27 juli 1942)
   Duitse Kruis in goud op 9 juni 1943 als General der Infanterie en bevelvoerend-generaal van de XXXXI. Pantser-Korps.
   Kruis voor Oorlogsverdienste, 1e Klasse en 2e Klasse met Zwaarden
   Dienstonderscheiding van Leger en Marine (Duitsland) voor (25 dienstjaren) op 2 oktober 1936
   Medaille ter Herinnering aan de 13e Maart 1938 op 17 februari 1939
   Anschlussmedaille op 16 oktober 1939
   Ereteken van het Duitse Rode Kruis op 9 november 1938
   Hij werd eenmaal genoemd in het Wehrmachtbericht. Dat gebeurde op 29 november 1944
  
  Publicatie 
    Verratene Schlachten, 1956, Holsten-Verlag
  
  Duits generaal
  Duits militair in de Tweede Wereldoorlog
  Duits militair in de Eerste Wereldoorlog
  Duits krijgsgevangene