title: Vollenhoofs volkslied
text: Het Vollenhoofs volkslied is het volkslied van Vollenhove. Er zijn drie verschillende liederen die hiervoor gebruikt kunnen worden. De laatste jaren wordt  ’t Akkertien op de Voorst gezien als het echte volkslied.
  
  ’t Akkertien op de Voorst
  Omstreeks de jaren '50 is dit volkslied in gebruik genomen, vermoedelijk is het gemaakt door een plaatselijke schoolmeester. Hij heeft dit geschreven om van de Vollenhoofse bevolking een hechter geheel te maken, dit was nodig na de aanleg van de Noordoostpolder en het verdwijnen van de visserij.
  
  Waar aan 't strand van 't IJsselmeer
  Vollenhove ligt
  Waar zo menig visserman
  Hoopvol 't anker licht
  Waar de Voorst zo prachtig blinkt
  aan de waterkant 
  Doar is mien Va zien laand 
   't Akkertien op de Voorst
  Doar is mien Va zien laand 
   't Akkertien op de Voorst
  
  Vollenhove, prachtig land
  Aan de waterkant.
  Met je grasland en je bouw
  Waar ‘k zoveel van hou.
  Met je bossen en je zee
  Je geschiedenis.
  Doar is mien Va zien land
  Dat mij dierbaar is.
  Doar is mien Va zien land
  Dat mij dierbaar is.
  
  Maar waar eens de zee bestond
  Is nu polderland.
   't Bracht voor velen in Veno
  Weer een nieuwe kans.
  Vollenhove slaapt niet in
  Aan de polderrand,
  Maar blijft als steeds paraat
  Aan de polderrand
  Maar blijft als steeds paraat
  Aan de polderrand
  
  Melodie: Waar in 't bronsgroen eikenhout (Limburgs volkslied).
  
  Waar de Zuiderzee eens bruiste
  Dit lied is geschreven door een toe nu toe onbekende auteur.
  
  Waar de Zuiderzee eens bruiste
  langs de haven en de Voorst,
  Waar de zilte zeewind ruiste
  rond die vuurtoor’n als een toorts
  juich ik aan het oude strand (bis)
   'k Heb u lief mijn dierbaar land
  Vollenhove en ommeland.
  
  Waar de Oldenhof zijn kruinen
  groen omkranst ten hemel steekt 
  waar voorheen de oude duinen
  werden doorsnee’n door een beek
  juich ik aan het oude strand (bis)
   'k Heb u lief mijn dierbaar land
  Vollenhove en ommeland.
  
  Waar de stoer massieve toren
  van de eeuwenoude kerk
  nog altijd zijn roep doet horen
  tot een bede na het werk 
  juich ik aan het oude strand (bis)
   'k Heb u lief mijn dierbaar land
  Vollenhove en ommeland.
  
  Waar voorheen de volle schuiten
  van de visvangst voorgekeerd, 
  leegden hunne volle fuiken, 
  rijkdom, voorspoed brachten eerst 
  juich ik aan het oude strand (bis)
   'k Heb u lief mijn dierbaar land
  Vollenhove en ommeland.
  
  Altijd zal ik u gedenken, 
  land waar ik geboren ben. 
  Moog de toekomst voorspoed schenken 
  is mijn vurige gebed, 
  Altijd blijft mijn hart verpand 
  aan dit dierbaar Voorsterland. 
   'k Heb u lief mijn dierbaar land 
  Vollenhove en ommeland.
  
  Fulnaholied
  Dit lied is gemaakt bij de viering van 600 jaar stadrechten in het jaar 1954 door Wim van Heerde. Bij deze viering werd hij voor het eerst gezongen.
  
  Wie kent niet het stadje wat oud en vervallen
  dat eenmaal verrees aan de oever der zee?
  Daar hoorde men vroeger de jachthoren schallen
  daar volgde de jager het spoor van de ree. 
  De visser wierp 't net in de bruisende baren
  de boer trok zijn ploeg door de zandgronden heen.
  Een vogel zong 't lied boven ruisende aren
  zo was Vollenhove in 't grijze verleen.
  
  Kastelen en machtige buitens verrezen
  een jachtstoet trok vrolijk door velden en bos
  En ver in het rond werd de grootheid geprezen
  van d' edele die streed op zijn vurige ros.
  En eeuwenlang zongen de schuimende golven 
  hun lied langs de kust rond het stedeke heen.
  In stormnacht werd 't strand door het water bedolven
  dat was Vollenhove in 't grijze verleen.
  
  Veel is er verdwenen uit 't verre verleden
  een polder kwam op uit de bruisende vloed.
  Kastelen vervielen - men hoort in het heden
  geen schallende hoorns bij een adellijke stoet.
  Maar wat in ons stadje is overgebleven
  wordt door wie het kent steeds geëerd en bemind.
  Het ambt met zijn akkers en groenende dreven
  dat is Vollenhove zo men 't heden vindt.
  
  Referenties
  
  Steenwijkerland