title: Rick Wakeman
text: Richard Christopher Wakeman (Perivale, West-Londen, 18 mei 1949) is een Britse muzikant. Hij wordt beschouwd als een van de meest virtuoze toetsenisten binnen de popmuziek.
  
  Biografie
  
  Het begin 
  Zijn muzikale loopbaan begon met een studie piano, klarinet en orkestratie en moderne muziek aan het Royal College of Music in Londen. Maar na anderhalf jaar vond hij het genoeg en werd hij sessiemuzikant. Hij is de man die het intro verzorgde van Morning Has Broken van Cat Stevens, speelde mee met albums van Brotherhood of Man, T. Rex, Black Sabbath, Ozzy Osbourne en David Bowie ('Mellotron' op Space Oddity en piano op Life on Mars? in 1971). Hij maakte daar kennis met eerst arrangeur en later producer Tony Visconti.
  
  Strawbs 
  In de hoedanigheid van studiomuzikant speelde hij mee op het eerste eigen album van Strawbs. Dat hij mag meedoen was toeval: de eerste versie van het album werd afgekeurd. Zijn eerste wapenfeit The Battle kwam pas bij de definitieve versie op het album. Hij wordt daarop echter niet genoemd. Dat is anders bij het tweede album Dragonfly; daar speelt hij mee op 'The vision of the lady of the lake', maar is daar nauwelijks hoorbaar. Hij kreeg salaris voor die track, bedankte Dave Cousins, trad meteen toe en mocht direct aan de bak tijdens een concert in de Royal Albert Hall in juli 1970 voor het album Just a Collection of Antiques and Curios. Twee soli vallen op: zijn eigen Temperament of mind en Where is this dream of your youth. Het eerste is nog een rommelige aaneenschakeling van klassiek aandoende fragmenten; het tweede laat horen waar Wakeman toe in staat is.
  
  Yes 
  In 1971, na zijn eerste soloalbum opgenomen te hebben, lonkte de band Yes. Yes was toen al wereldwijd bekend en de Strawbs stonden nog in de kinderschoenen. De keuze was eenvoudig en Cousins gaf achteraf toe dat het een goede beslissing van Wakeman was. 
  
  Hij volgde Tony Kaye op, die Yes verliet omdat hij alleen de "klassieke" instrumenten wilde bespelen. Wakeman had toen alles mee: de evolutie binnen de synthesizers en aanverwante instrumenten was enorm en de stroming progressieve rock was enorm populair. Zijn eerste bijdragen zijn te vinden op het album Fragile, vervolgens kwamen Close to the Edge (zijn lievelingsalbum) en Tales from Topographic Oceans; alles leidend tot een van de beroemdste livealbums: de drievoudige lp Yessongs.
  
  Wakemans leefwijze verschilde echter van de andere Yes-leden, die een strikt macrobiotisch regime aanhielden. Ook waren de andere leden new age-aanhangers avant la lettre, terwijl Wakeman een (later zeer vrome) protestant was. De echte reden waarom Wakeman de groep verliet was echter muzikaal: tijdens de opnamen van de uiterst ambitieuze dubbelelpee Tales from Topographic Oceans geraakte hij vervreemd door de combinatie van een grandioos maar oppervlakkig uitgedacht concept ("een dubbelelpee gebaseerd op één voetnoot over de heilige schrift van de hindoes, waar Anderson zich een expert in waande"), gebrek aan voorbereiding ("nummers schrijven doe je in het repeteerlokaal, niet in de studio", dixit Wakeman in een interview), en gebrek aan inspraak in het componeerproces.
  
  Solo 
  Al gedurende zijn verblijf in Yes begon Wakeman meer soloalbums op te nemen. Zijn tweede The Six Wives of Henry VIII is eigenlijk een verplichting uit zijn tijd met Strawbs' platenmaatschappij A & M Records; zij hadden gegokt op meer albums met hem. Wakeman moest nog een vierde album afleveren. Het album is ingespeeld door leden van Strawbs en Yes.
  
  Toppunt is zijn album The Myths and Legends of King Arthur and the Knights of the Round Table, wat een enorm spektakel was, met ijsdansers, koor en orkest. Wakeman ging er bijna aan failliet en verkocht een deel van zijn antieke wagenpark.
  
  De problemen stapelden zich op voor Wakeman: failliet en zo goed als verslaafd aan alcohol kreeg hij een hartinfarct.
  
  Yes deel 2 
  De carrière van Wakeman zat er echter nog niet op: in 1977 zat Wakeman weer bij Yes, voor hun comebackalbum uit 1977, Going for the One. Ook op Tormato speelt hij nog mee, maar daarna was het weer afgelopen. Niet alleen Wakeman had problemen, ook brandde er een strijd los in Yes zelf. Op een gegeven moment was de situatie in die band zo erg dat er juridische strijd rond de rechten van de naam losbarstte. De reünie met Yes-leden werd dan ook uitgebracht onder de naam Anderson Bruford Wakeman Howe (ook wel ABWH). Met hen bracht hij een titelloos studioalbum en een livealbum uit. Anderson keerde zich weer tot Yes en alles begon weer opnieuw.
  
  Solo 2 
  
  Rick Wakeman, die ondertussen weinig verkocht en soms door de pers afgekraakte albums uitbracht, had vanaf dat moment een knipperlichtrelatie met Yes. Soms speelde hij mee, dan weer niet.
  
  Privéleven 
  Net als zijn leven in en buiten Yes, heeft hij ook een stormachtig huwelijksleven gehad. Zijn eerste vrouw was Roz Woolford met wie hij drie kinderen kreeg: Oliver Wakeman, Adam Wakeman en Benjamin Wakeman (1978). Vervolgens trouwde hij in 1980 met Danielle Corminboeuf uit Zwitserland, een huwelijk dat nog geen jaar stand hield. In 1981 ontmoette hij Nina Carter, een fotomodel, met wie hij in 1984 trouwde. Uit dat huwelijk werden Jemma Wakeman en Oscar Wakeman (1986) geboren. In dat laatste jaar kreeg hij tevens een buitenechtelijk kind Amanda uit een relatie met Denise Girard. In 2000 gingen Nina en Wakeman scheiden, maar pas in 2004 was dat definitief. Wakeman ontmoette vervolgens Rachel Kaufmann, een journaliste die onderzoek doet naar hoe mensen met een ziekte hun beroep kunnen blijven uitoefenen. Wakeman heeft artritis, maar bleef virtuoos pianospelen. Rick Wakeman en Rachel trouween in 2006. Oliver en Adam hebben dan al de eerste schreden gezet in hun eigen muziekloopbaan. Beiden speelden of spelen in Strawbs, de band waarmee het voor vader Wakeman begon. Oliver speelt ook met regelmaat mee met Yes.
  
  Discografie
  
  Solo 
  Op sommige van onderstaande albums speelt zoon Adam mee.
   album nr. 1: 1971: Piano Vibrations
   album nr. 2: 1973: The Six Wives of Henry VIII
   album nr. 3: 1974: Journey to the Centre of the Earth (live-opname)
   album nr. 4: 1975: The Myths and Legends of King Arthur
   album nr. 5: 1975: Lisztomania
   album nr. 6: 1976: No Earthly Connection
   album nr. 7: 1977: White Rock
   album nr. 8: 1977: Rick Wakeman's Criminal Record
   album nr. 9: 1979: Rhapsodies
   album nr. 10: 1981: The Burning
   album nr. 11: 1981: 1984
   album nr. 12: 1982: Rock 'n' Roll Prophet
   album nr. 13: 1983: Cost of Living
   album nr. 14: 1983: G'olé
   album nr. 15: 1984: Beyond the Planets
   album nr. 16: 1984: Crimes of Passion
   album nr. 17: 1985: Silent Nights
   album nr. 18: 1985: Rick Wakeman Live at Hammersmith
   album nr. 19: 1986: Country Airs
   album nr. 20: 1987: The Family Album
   album nr. 21: 1987: The Gospels
   album nr. 22: 1988: Time Machine
   album nr. 23: 1988: A Suite of Gods
   album nr. 24: 1988: Zodiaque
   album nr. 25: 1989: Black Knights at the Court of Ferdinand IV
   album nr. 26: 1989: Sea Airs
   album nr. 27: 1990: Night Airs
   album nr. 28: 1990: Phantom Power
   album nr. 29: 1990: In the Beginning
   album nr. 30.1: 1991: Aspirant Sunrise
   album nr. 30.2: 1991: Aspirant Sunset
   album nr. 30.3: 1991: Aspirant Sunshadows
   album nr. 31: 1991: The Classical Connection
   album nr. 32: 1991: 2000 AD Into the Future
   album nr. 33: 1991: African Bach
   album nr. 34: 1991: Softsword
   album nr. 35: 1993: The Classical Connection II
   album nr. 36: 1993: Wakeman with Wakeman
   album nr. 37: 1993: Heritage Suite
   album nr. 38: 1993: No Expense Spared
   album nr. 39: 1993: Prayers
   album nr. 40: 1994: Wakeman with Wakeman: The Official Bootleg
   album nr. 41: 1994: Live on the Test
   album nr. 42: 1994: Wakeman with Wakeman Live
   album nr. 43: 1994: Romance of the Victorian Age
   album nr. 44: 1995: Almost Live in Europe
   album nr. 45: 1995: The Private Collection
   album nr. 46: 1995: The Seven Wonders of the World
   album nr. 47: 1995: Rick Wakeman in Concert
   album nr. 48: 1995: Visions of Paradise
   album nr. 49: 1995: The New Gospels
   album nr. 50: 1995: The Piano Album
   album nr. 51: 1995: Cirque Surreal
   album nr. 52: 1996: Fields of Green
   album nr. 53: 1996: Tapestries
   album nr. 54: 1996: The Word and the Music
   album nr. 55: 1996: Orisons
   album nr. 56: 1996: Can You Hear Me?
   album nr. 57: 1996: Vignettes
   album nr. 58: 1997: Tribute to The Beatles
   album nr. 59: 1998: Themes
   album nr. 60: 1998: Simply Acoustic
   album nr. 61: 1999: Return to the Centre of the Earth
   album nr. 62: 1999: The Natural World Trilogy
   album nr. 63: 1999: White Rock II
   album nr. 64: 1999: The Art in Music Trilogy
   album nr. 65: 1999: Stella Bianca
   album nr. 66: 2000: Preludes to a Century
   album nr. 67: 2000: Chronicles of Man
   album nr. 68: 2000: Christmas Variations
   album nr. 69: 2001: The Piano Tour Live
   album nr. 70: 2001: Morning Has Broken
   album nr. 71: 2001: Out of the Blue
   album nr. 72: 2002: Classical Variations
   album nr. 73: 2002: Two Sides of Yes
   album nr. 74: 2002: Treasure Chest box
   album nr. 75: 2002: Two Sides of Yes II
   album nr. 76: 2002: Hummingbird
   album nr. 77: 2003: The Yes Piano Variations
   album nr. 78: 2003: Out There
   album nr. 79: 2004: The Wizard and the Forest of All Dreams
   album nr. 80: 2004: Frost in Space
   album nr. 81: 2005: Wakeman and Cousins Live 1988
   album nr. 82: 2005: Rick Wakeman at Lincoln Cathedral
   album nr. 83: 2006: Retro (album)
   album nr. 84: 2007: Live at the BBC
   album nr. 85: 2007: Retro 2
   album nr. 86: 2009: From Brush and Stone
   album nr. 87: 2009: The Six Wives of Henry VIII – Live at Hampton Court Palace
   album nr. 88: 2010: Always with You
   album nr. 89: 2010: Past Present and Future
   album nr. 90: 2010: The living tree
   album nr. 91: 2011: The living tree in concert
   album nr. 92: 2012: In the nick of time
   album nr. 93: 2012: Journey to the Centre of the Earth (studio-opname)
   album nr. 94: 2016: The Myths & Legends of King Arthur & The Knights of the Round Table 2016
   album nr. 95: 2017: Piano Portraits
   album nr. 96: 2017: The Phantom of the Opera
   album nr. 97: 2018: Piano Odyssey
   album nr. 98: 2019: Christmas Portraits
   album nr. 99: 2019: Official Bootleg Series 1 - Moscow Russia 2001
   album nr.100: 2019: Official Bootleg Series 2 - Vienna Austria 1990
   album nr.101: 2019: Official Bootleg Series 3 - Tokyo Japan 1975
   album nr.102: 2019: Official Bootleg Series 4 - Copredy UK 2010
   album nr.103: 2019: Official Bootleg Series 5 - Buenos Aires Argentina 2000
   album nr.104: 2019: Official Bootleg Series 6 - Sheffield UK 1981
   album nr.105: 2019: Official Bootleg Series 7 - Tokyo Japan 2008
   album nr.106: 2019: Official Bootleg Series 8 - Edinburgh UK 1987
   album nr.107: 2019: Official Bootleg Series 9 - Osaka Japan 2014
   album nr.108: 2019: Official Bootleg Series 10 - Daphne Du Maurier Festival UK 2001
   album nr.109: 2019: Official Bootleg Series 11 Derby UK 1991
   album nr.110: 2019: Hero Original Soundtrack
   album nr.111: 2020: The Red Planet
  
  Met Strawbs
  
  Livealbum 
   1970 Just a Collection of Antiques and Curios
  
  Studioalbums 
   1969 Strawbs, niet genoemd
   1970 Dragonfly (1 track)
   1971 From the Witchwood
  
  Met Yes
  
  Studioalbums 
   1971 Fragile
   1972 Close to the Edge
   1973 Tales from Topographic Oceans
   1977 Going for the One
   1978 Tormato
   1991 Union
   1996 Keys to Ascension
   1997 Keys to Ascension 2
  
  Live-albums 
   1973 Yessongs
   1980 Yesshows
   1996 Keys to Ascension
   1997 Keys to Ascension 2
   2007 Live at Montreux 2003
  
  Dvd's
  
  Externe link 
   Rick Wakeman
  
  Brits toetsenist
  Brits elektronisch muzikant
  Strawbs
  Yes