title: Aerojet Rocketdyne
text: Aerojet Rocketdyne (afgekort AR) is een Amerikaans bedrijf dat is ontstaan nadat in 2013 Pratt & Whitney Rocketdyne fuseerde met Aerojet. Aerojet Rocketdyne ontwikkelt en bouwt raketmotoren en besturingssystemen voor draagraketten, tactische raketten en ruimtevaartuigen voor derden. 
  
  Het bedrijf is eigendom van Aerojet Rocketdyne Holding, Inc, waarvan de aandelen staan genoteerd aan de New York Stock Exchange. Eerder heette het bedrijf GenCorp dat al eigenaar van Aerojet was. Aerojet Rocketdyne Holding, Inc heeft ook nog een zeer bescheiden vastgoed portefeuille en Aerojet Rocketdyne is daarmee veruit de belangrijkste activiteit.
  
  Producten en toepassingen
   RS-25  AR paste de RS-25 spaceshuttle-hoofdmotoren aan voor hergebruik in het Space Launch System (SLS) en ontwikkelt een nieuwe simpeler versie voor enkelvoudig gebruik van de RS-25 voor als de oude motoren op zijn.
   RS-68  De RS-68 van AR is de hoofdmotor van de ULA's Delta IV.
   RL10  De RL10 is een raketmotor die in de jaren 1960 is ontwikkeld voor upperstages (bovenste raket trappen) en die nu nog in gemoderniseerde variant op de Delta IV, het SLS en Centaur van de Atlas V wordt gebruikt. Van RL10 worden ook vier stuks op de in ontwikkeling zijnde Exploration Upperstage van het SLS gebruikt. Ook voor United Launch Alliance toekomstige upperstage ACES die de Centaur zal opvolgen is de RL10 de meest waarschijnlijke van de twee kandidaten. De RL10 staat bekend om zijn zeer effectieve brandstofverbruik/stuwkracht verhouding.
   AJ10  Een hypergolische drukgevoede motor waarvan een aantal varianten bestaan. Deze waren onder meer terug te vinden als hoofdmotor van de Apollo CSM in de Delta-K trap van de Delta II (AJ10-118k), de Transtage van de Titan III (twee stuks AJ10-138)en de Spaceshuttle (twee stuks AJ10-190 voor het Orbital manoevering system). De AJ10 van de Spaceshuttles worden hergebruikt als hoofdmotor van de European Service Module van de Orion-capsule.
   AJ-26  De AJ-26 is een door Aerojet aangepaste Russische NK-33 die was overgebleven van geannuleerde Sovjet-Maanraket de N1 die tot 2014 werd gebruikt als hoofdmotor van de Antares 100 serie.
   AJ-60A  De AJ-60A is een vastebrandstof-raketmotor waarvan er optioneel tot vijf stuks voor extra kracht aan de Atlas V worden toegevoegd.
   AR1  De AR1 is de eerste raketmotor die sinds de fusie wordt ontwikkeld. Dit was een van de twee beoogde hoofdmotoren voor ULA's nieuwe Vulcan. Hoewel ULA voor de BE-4 van Blue Origin heeft gekozen heeft het de ontwikkeling van de AR1 volledig gefinancierd om zo een back-up te hebben. Aerojet Rocketdyne heeft in 2019 aangegeven de AR-1 voor een medium-klasse draagraket (vergelijkbaar met de Delta II en Antares) te willen aanbieden. In oktober 2019 meldde AR en Firefly Aerospace een samenwerking aan te gaan en mogelijk de AR1 als hoofdmotor voor de Firefly Beta te gaan gebruiken.
   RS-88  De RS-88 door Boeing in viertallen voor het ontsnappingssysteem van de Starliner gebruikt. Deze werken op ethanol en vloeibare zuurstof. De motor werd oorspronkelijk in de jaren 1990 door Rocketdyne ontwikkeld in het kader van NASA’s Bantam-project.
   J-2X  De J-2X werd ontwikkeld voor NASA's in 2010 geannuleerde Ares I en Ares V. De ontwikkeling ging daarna door omdat de J-2X was voorgesteld voor SLS' Exploration Upperstage. Hoewel de ontwikkeling van J-2X in 2014 gereed kwam koos NASA voor de aloude RL10 voor de Exploration Uppestage.
   F-1  AR heeft ook het ontwerp van de Rocketdyne F-1 in zijn bezit. Dit is de grootste vloeibarebrandstof-raketmotor ooit waarvan er vijf in de Saturnus V zaten. Sinds 2013 zijn er een aantal tests met een oude F-1 geweest. Op deze manier wou de huidige generatie rakettechnici meer leren over deze motor. Een nog te ontwikkelen moderne variant de F-1B werd voorgesteld om op de side-boosters van de SLS Block II te zitten.
   3D-printservice  Aerojet Rocketdyne vervaardigd de 3D-geprinte powerhead van de Reaver, de door Firefly Aerospace ontwikkelde hoofdmotoren van de Firefly Alpha.
  
  Overnames
  
  Mislukte overname United Launch Alliance 
  In september 2015 probeerde AR tevergeefs om een meerderheidsbelang in zijn belangrijkste klant United Launch Alliance (ULA) in handen te krijgen door US$ 2 miljard te bieden op de ULA-aandelen waarvan Boeing en Lockheed Martin beiden 50% in handen hebben. Hiermee wilde AR voorkomen dat ULA voor de nieuwe Vulcan zou kiezen voor motoren van concurrenten Blue Origin (BE4-hoofdmotoren) en Orbital ATK (GEM 63XL extra vaste brandstofmotoren) in plaats van de AR1 en de AJ-60A van AR. Nog voor het bod officieel was afgewezen ging ULA contracten met Blue Origin en Orbital ATK (nu Northrop Grumman) aan.
  
  Poging overname door Lockheed Martin 
  Op 20 december 2020 kondigde Lockheed Martin de overname aan van AR voor een bedrag van US$ 4,4 miljard inclusief schuld en cash. AR telt zo'n 5000 medewerkers en behaalde in 2019 een omzet van US$ 2 miljard. Begin 2022 sprak de Federal Trade Commission zich uit tegen de overname omdat het Lockheed Martin een machtspositie zou opleveren die het bedrijf kan gebruiken om de concurrentie te saboteren.
  
  Voorgenomen overname door L3Harris 
  Op 18 december 2022 kondigden L3Harris Technologies en AR de voorgenomen fusie van beide bedrijven aan. L3Harris betaalt US$ 4,7 miljard voor Aerojet Rocketdyne.
  
  Externe link
    rocket.com - Website van Aerojet Rocketdyne
  
  Commerciële ruimtevaart
  Amerikaans ruimtevaartbedrijf