title: Lijst van landen in 2014
text: Hieronder volgt een lijst van landen van de wereld in 2014.
  
  Uitleg 
  In 2014 waren er 196 internationaal erkende onafhankelijke staten. Dat waren de 193 leden van de Verenigde Naties plus Palestina en Vaticaanstad, die beide een waarnemersstatus hadden bij de VN, en Kosovo. Al deze staten werden door een meerderheid van de landen van de Verenigde Naties erkend als onafhankelijk.
  
  Landen die door een kleiner aantal leden van de Verenigde Naties werden erkend, werden dan ook niet als "algemeen erkend" beschouwd. Landen die niet algemeen erkend waren, maar de facto wel onafhankelijk, zijn opgelijst onder het kopje niet algemeen erkende landen. Micronaties worden niet in de lijst weergegeven.
  
  Afhankelijke gebieden en gebieden die vaak als afhankelijk gebied werden beschouwd, zijn weergegeven onder het kopje niet-onafhankelijke gebieden. Territoriale aanspraken op Antarctica zijn hierin niet opgenomen.
  
  Bij elk land staan de verkorte namen van het land vermeld in de talen die in het gehele land officieel waren. Indien er geen officiële taal was, wordt de naam vermeld in de meest gesproken taal.
  
  Staatkundige veranderingen in 2014 
   3 januari: strijders van ISIS veroveren de stad Falluja op de Iraakse regering en roepen een onafhankelijke islamitische staat uit. 
   17 maart: als gevolg van een op 16 maart 2014 gehouden referendum op de Krim (zie ook: Annexatie van de Krim (2014)), verklaart de Republiek van de Krim zich op 17 maart onafhankelijk van Oekraïne met de intentie zich later bij Rusland aan te sluiten.
   18 maart: de Krimrepubliek wordt geannexeerd door Rusland. Bijna de gehele internationale gemeenschap erkent de annexatie niet.
   14 april: in de Oekraïense oblast Donetsk wordt de Volksrepubliek Donetsk opgericht. Na een referendum op 11 mei over de status van de oblast, wordt op 12 mei de onafhankelijkheid van de Volksrepubliek Donetsk uitgeroepen. De volksrepubliek heeft controle over een deel van de oblast Donetsk, maar de onafhankelijkheid wordt door geen enkel land erkend.
   27 april: in de Oekraïense oblast Loehansk wordt de Volksrepubliek Loegansk opgericht. Na een referendum op 11 mei over de status van de oblast, wordt op 12 mei de onafhankelijkheid van de Volksrepubliek Loegansk uitgeroepen. De volksrepubliek heeft controle over een deel van de oblast Loehansk, maar de onafhankelijkheid wordt door geen enkel land erkend.
   29 juni: de radicaal-islamitische groepering ISIS roept een kalifaat uit onder de naam Islamitische Staat (IS). De leider van de groepering, Abu Bakr al-Baghdadi, wordt de kalief van de staat. Het Kalifaat heeft controle over delen van Syrië en Irak, maar de onafhankelijkheid wordt door geen enkel land erkend.
  
  Algemeen erkende landen
  
  A
  
  B
  
  C
  
  D
  
  E
  
  F
  
  G
  
  H
  
  I
  
  J
  
  K
  
  L
  
  M
  
  N
  
  O
  
  P
  
  Q
  
  R
  
  S
  
  T
  
  U
  
  V
  
  W
  
  Z
  
  Niet algemeen erkende landen 
  In onderstaande lijst zijn landen opgenomen die een ruime internationale erkenning misten, maar wel de facto onafhankelijk waren en de onafhankelijkheid hadden uitgeroepen. In de kolom Erkenning staat het aantal internationaal erkende onafhankelijke staten dat betreffend gebied erkende als zijnde onafhankelijk.
  
  Niet-onafhankelijke gebieden 
  Dit is een lijst van afhankelijke gebieden. Afhankelijke gebieden zijn gebieden die geen integraal onderdeel zijn van een land, maar zelf ook niet onafhankelijk zijn. Alleen de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Noorwegen en Nieuw-Zeeland hadden gebieden gecreëerd die aan deze definitie voldoen. Daarnaast zijn er echter nog een aantal gebieden die officieel geen afhankelijke gebieden waren, maar vanwege hun bijzondere status toch vaak als zodanig beschouwd werden. Ook deze gebieden zijn in de lijst opgenomen. Een aantal landen (Argentinië, Australië, Chili, Frankrijk, Nieuw-Zeeland, Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk) hadden een deel van Antarctica geclaimd. Op basis van het Antarctisch Verdrag werden deze claims internationaal echter niet erkend en daarom zijn deze claims niet in de lijst opgenomen.
  
  Amerikaanse niet-onafhankelijke gebieden 
  De Amerikaanse Maagdeneilanden, Guam, de Noordelijke Marianen en Puerto Rico waren organized unincorporated territories, wat wil zeggen dat het afhankelijke gebieden waren van de Verenigde Staten met een bepaalde vorm van zelfbestuur. Daarnaast waren er nog een aantal unorganized unincorporated territories: Baker, Howland, Jarvis, Johnston, Kingman, Midway, Navassa en Wake. Deze grotendeels onbewoonde eilandgebieden waren ook afhankelijke gebieden van de VS, maar kenden geen vorm van zelfbestuur. Voor statistische doeleinden werden ze door ISO 3166-1 gegroepeerd onder de naam Kleine afgelegen eilanden van de Verenigde Staten. Ook Palmyra, dat een unorganized incorporated territory was en dus wel een integraal onderdeel was van de Verenigde Staten, werd hiertoe gerekend. De CIA groepeerde de onbewoonde eilanden (met uitzondering van Navassa en Wake) in het World Factbook onder de naam United States Pacific Island Wildlife Refuges. Bajo Nuevo en Serranilla werden door de Verenigde Staten ook geclaimd als unorganized unincorporated territories, maar werden bestuurd door Colombia. Amerikaans-Samoa was officieel ook een unorganized unincorporated territory, maar bezat wel een bepaalde vorm van zelfbestuur.
  
  Australische niet-onafhankelijke gebieden 
  Australië had zeven externe territoria. Deze territoria werden door de Australische overheid gezien als een integraal onderdeel van Australië, maar werden vaak toch beschouwd als afhankelijke gebieden van Australië. Het Australisch Antarctisch Territorium werd als claim internationaal niet erkend en is derhalve niet in deze lijst opgenomen.
  
  Britse niet-onafhankelijke gebieden 
  De veertien Britse overzeese gebieden waren geen integraal onderdeel van het Verenigd Koninkrijk, maar waren hier wel van afhankelijk en vielen onder de Britse soevereiniteit. De claim van het Brits Antarctisch Territorium werd internationaal niet erkend en is dus niet in de lijst opgenomen. Jersey, Guernsey en Man vielen als Britse Kroonbezittingen niet onder de soevereiniteit van het Verenigd Koninkrijk, maar onder de soevereiniteit van de Britse Kroon en hadden daardoor een andere relatie tot het Verenigd Koninkrijk.
  
  Chinese niet-onafhankelijke gebieden 
  Hongkong en Macau maakten eigenlijk integraal deel uit van China, maar hadden een speciale bestuurlijke status, waardoor ze vaak als afhankelijke gebieden werden beschouwd.
  
  Deense niet-onafhankelijke gebieden 
  Faeröer en Groenland waren autonome provincies van Denemarken en maakten eigenlijk integraal deel uit van dat land, maar vaak werden ze beschouwd als afhankelijke gebieden met een grote vorm van autonomie.
  
  Finse niet-onafhankelijke gebieden 
  Åland maakte eigenlijk integraal onderdeel uit van Finland, maar had sinds de Vrede van Parijs (1856) een internationaal erkende speciale status met grote autonomie.
  
  Franse niet-onafhankelijke gebieden 
  Alle Franse overzeese gebieden maakten integraal onderdeel uit van Frankrijk en het land kende dus officieel geen afhankelijke gebieden. De Franse overzeese gebieden werden echter wel vaak als zodanig beschouwd, al werden soms alleen de overzeese gebieden die geen overzees departement zijn, beschouwd als afhankelijke gebieden. Voor de volledigheid zijn hier alle Franse overzeese gebieden opgenomen. Merk op dat van de Franse Zuidelijke en Antarctische Gebieden de claim op Antarctica internationaal niet erkend werd.
  
  Nederlandse niet-onafhankelijke gebieden 
  Het Koninkrijk der Nederlanden bestond uit vier gelijkwaardige landen: Nederland, Aruba, Curaçao en Sint Maarten. Deze laatste drie waren dus officieel geen afhankelijke gebieden van Nederland, maar werden vaak toch als zodanig gezien. De Caribische eilanden Bonaire, Sint Eustatius en Saba maakten als bijzondere gemeente deel uit van het land Nederland. Voor statistische doeleinden werden deze drie BES-eilanden door ISO 3166-1 als één gebied gegroepeerd.
  
  Nieuw-Zeelandse niet-onafhankelijke gebieden 
  De Cookeilanden en Niue waren zelfbesturende gebieden in vrije associatie met Nieuw-Zeeland en werden soms als onafhankelijke landen gezien. Tokelau en Ross Dependency waren beide afhankelijke gebieden van Nieuw-Zeeland, maar de (Antarctische) claim Ross Dependency werd internationaal niet erkend.
  
  Noorse niet-onafhankelijke gebieden 
  Spitsbergen maakte eigenlijk integraal onderdeel uit van Noorwegen, maar had volgens het Spitsbergenverdrag een internationaal erkende speciale status met grote autonomie. Ook Jan Mayen maakte integraal deel uit van Noorwegen als onderdeel van de provincie Nordland, maar werd vaak toch gezien als afhankelijk gebied. Voor statistische doeleinden was Jan Mayen in ISO 3166-1 samengevoegd met Spitsbergen als Spitsbergen en Jan Mayen. Bouveteiland, Peter I-eiland en Koningin Maudland waren wel afhankelijke gebieden van Noorwegen, maar de (Antarctische) claims op de laatste twee werden internationaal niet erkend.
  
  Zie ook 
   Lijst van historische landen
   Lijst van staatshoofden en regeringsleiders in 2014
  
  Externe links 
   Naamgeving landen volgens de Taalunie
  
  2014
  2014