title: Treasure Girl
text: Treasure Girl is een musical van Fred Thompson en Vincent Lawrence met muziek van George Gershwin en teksten van Ira Gershwin. De productie was in handen van Alex A. Aarons en Vinton Freedley en de choreografie van Bobby Connoly. De kostuums werden ontworpen door Kiviette en Joseph Urban ontwierp de decors. De musical was groots opgezet maar werd een flop. Er waren slechts 68 voorstellingen. De try-out was in Philadelphia op 15 oktober 1928 en de Broadway première op 8 november in het Alvin Theatre in New York.
  
  Verhaal  
  Eerste acte
  
  Vastgoedmakelaar Mortimer (“Morty”) Grimes staat voor zijn landhuis met uitzicht op het strand en de zee naar een avond strandfeestje te kijken waar iedereen als piraat verkleed rondloopt. Nat McNally, die verloofd is met Mary de dochter van Morty, heeft een oogje op Polly Tees waar hij een beetje mee zit te flirten. Morty verteld zijn verteld zijn beheerder, Neil Forrerster, dat hij, als een soort van reclame- en promotie stunt, meer dan honderd mensen heeft uitgenodigd om een pot geld met 20.000 dollar te zoeken die ergens op het landgoed is verstopt.
  
  Het Engelse nichtje van Nat, Ann Wainwright, hoopt via Neil, haar ex geliefde, een kans te maken om de pot met geld te vinden. Nat wil geld lenen van Ann om met Polly te kunnen trouwen, maar Ann is net zo platzak als Nat; een deurwaarder, Larry Hopkins, heeft nog een aanzienlijk bedrag van haar tegoed.
  
  Zo gauw Morty de aankondiging gedaan en het startsignaal heeft gegeven, rennen alle gasten weg om de schat te zoeken. Ann, Nat en Polly nodigen Larry uit om gezamenlijk  de schat te gaan zoeken. De eerste halte van de speurtocht brengt hen bij een landelijk bedrijfskantoor van Morty waar Neil met zijn assistent, Bunce, werkt. Nat en Polly voelen zich tot elkaar aangetrokken terwijl Neil en Ann het met elkaar eens zijn dat ze niets meer voor elkaar voelen. Larry vertelt de anderen dat hij een ‘goed gevoel’ heeft over de speurtocht. Om het terrein ongestoord te kunnen doorzoeken, lokt Ann Neil weg door net te doen alsof ze iets voor hem voelt. Als Ann een kaart vindt waarop de exacte locatie vermeld staat van de schat, Alligator Island, krijgt Neil in de gaten dat hij door Ann bedonderd is.
  
  Tweede acte
  
  De schatzoekers zitten inmiddels op Alligator Island en zetten hun zoektocht naar de schat voort. Nat en Polly krijgen liefdesverdriet terwijl de verhouding tussen Neil en Ann weer wat aangewakkerd wordt. Terwijl ze steeds dichter in de buurt komen van de pot met geld genieten Ann en Nat van de eenvoudige geneugten van het leven.
  
  Nadat een paar gangsters waaronder “Slug” Bullard en zijn rechterhand, bijna iedereen hebben weggejaagd, blijven Neil en Ann alleen achter op het eiland. Neil begint heel bot te doen tegen Ann, waarop zij op dezelfde manier terug reageert op hem. Neil loopt vervolgens kwaad weg van Ann om zelf de schat te gaan zoeken.
  
  Alhoewel Ann uiteindelijk de schat vindt, gaat ze teleurgesteld en ontgoocheld terug naar huis. Neil is van plan om naar Mexico te verhuizen, maar Ann kondigt hun verloving aan, en de twee sluiten zich aan bij Polly en Nat om gezamenlijk hun aanstaande huwelijken te vieren.
  
  Rolverdeling (1928) 
   Clifton Webb – Nat McNally
   Gertrude Lawrence – Ann Wainwright
   Mary Hay – Polly Tees
   Ferris Hartman – Morty Grimes
   Paul Frawley – Neil Forrester
   Walter Catlett – Larry Hopkins
   John Dunsmure – “Slug” Bullard
   Stephen Francis – Rechterhand van “Slug”
   Charles Barron – Jack Wrigley
   Norman Curtis – Bunce
   Dorothy Jordan – Betty
   Virginia Franck – Madge
   Peggy O’Neil – Kitty
  
  Liederen 
  Eerste acte 
  
  Tweede acte 
  
  Niet gebruikt
  
   Dead Men Tell No Tales
   Good-Bye to the Old Love, Hello to the New
   I Want to Marry a Marionette
   This Particular Party
  
  Achtergrond 
  
   De musical flopte. De kritieken waren voor de muziek, teksten, dans en decor redelijk gunstig, maar kraakten het verhaal af: “dun”, “armoedig”, “hopeloos” en “gewoon niet leuk” was de algehele tendens.
   Na 68 voorstellingen werd de show gestaakt.
   De musical bracht slechts een hit voort: I’ve Got a Crush on You, dat pas een hit en een jazzstandard werd na de (langzame) interpretatie van Lee Wiley in 1939.
   De afgelopen jaren zijn enkele liederen uit de vergeten musical 'Treasure Gir'l uitgevoerd en opgenomen:
  
   What Causes That? werd van een totaal onbekend nummer de verrassend grote hit van de musical Crazy For You uit 1992.
  
  Musical
  Compositie van George Gershwin