title: Barry Guy
text: Barry (John) Guy (Londen, 22 april 1947) is een Brits componist en contrabassist.
  
  Levensloop 
  Naast zijn studie aan de volksuniversiteit en werkzaamheden in een architectenbureau was hij bezig als muzikant, eerst dixieland, dan swing, blues en bebop. Guy studeerde aan de Guildhall School of Music and Drama in Londen. Alhoewel hij hoofdzakelijk in het barokorkest Academy of Ancient Music onder leiding van Christopher Hogwood speelde, werkte hij ook met John Stevens en Trevor Watts in het Spontaneous Music Ensemble samen. Zijn lijst van ensembles is heel groot, hij speelde nog onder andere in het trio van de pianist Howard Riley, met T. Watts, Tony Oxley en Peter Kowald, het "Open Music Trio" van Bob Downes alsook in de Michael Nyman-Band. Ook in het lijstje van orkesten vindt men bekende namen: The Orchestra of St.John’s Smith Square, Monteverdi Orchestra, Kent Opera Orchestra en The London Classical Players. 
  
  Sinds 1980 is hij lid van het Parker-Guy-Lytton-Trio, richtte met Evan Parker, Eddie Prévost en Keith Rowe de groep Supersession op en behoorde tot het door Parker in 1992 opgerichte Electro-Acoustic Ensemble. Hij verzorgde ook optredens met de groep Elsie Jo. Vanaf 1988 heeft Guy samen met zijn echtgenote, de Zwitserse barokvioliste Maya Homburger, meegewerkt aan barokke kamermuziek-concerten. Zij richtten samen ook het platenlabel Maya Recordings op en verzorgden concerten met zowel barokmuziek alsook vrij geïmproviseerde werken. 
  
  Hij is medeoprichter en artistiek leider van het London Jazz Composers Orchestra. Voor dit orkest schreef hij ook verschillende werken als componist. Een doelstelling van dit orkest, dat rond 30 jaren bestond, was de relaties tussen de individuele improvisatie en het "georganiseerde" ensemblegeluid te onderzoeken en uit te breiden. In 1998 richtte hij het Barry Guy New Orchestra (BGNO) op en verzorgde met dit orkest optredens op festivals en als project ensemble. In dit orkest werken o.a. mee Marilyn Crispell (piano), (weer) Evan Parker, Mats Gustafsson en Hans Koch (alle saxofoon), de koperblazers Hannes Bauer, Herb Robertson en Per Ake Holmlander en de slagwerkers Paul Lytton en Raymond Strid.
  
  Als componist schrijft hij werken in verschillende genres.
  
  Composities
  
  Werken voor orkest 
   1970 Incontri, voor cello en orkest
   1970-1971 Ode
   1971 Statements I
   1972 D, voor orkest
   1972 Statements III
   1974 Anna, voor contrabas en orkest
   1974 Patterns and Time Passing
   1974 Flagwalk, voor solostrijker en strijkorkest
   1975 Songs from Tomorrow, voor orkest
   1976 Play, voor kamerorkest
   1977 Eos, voor contrabas en orkest
   1977 Statements IV
   1979 Statements II – Ex, voor contrabas en orkest
   1980 Four pieces (Stringer), voor orkest
   1981 Polyhymnia
   1984 Harmos
   1988 The Eye of Silence, voor viool, twee dwarsfluiten en strijkorkest
   1989 Double Trouble
   1989 Study
   1989 UM 1788, voor strijkkwintet en 18 strijkers
   1991 Theoria
   1992 After the Rain, voor strijkorkest
   1992 Bird Gong Game, voor zangstem, contrabas, piano en kamerorkest
   1993 Portraits
   1993 Voyages of the Moon, voor contrabas en orkest
   1995 Gaia
   1995 Three Pieces for Orchestra
   1995 Witch Gong Game III/12
   1996 Concerto for Orchestra: "Fallingwater", voor orkest
   2000 Inscape-Tableaux, voor orkest
   2000 Switch
   2001 Nasca Lines, voor orkest
   2002 Folio, voor barokviool, viool, improviserend contrabas en strijkers
   2002 Folio Five, voor viool en strijkorkest, delen van Folio
   2003 Oort-Entropy
  
  Werken voor koren 
   1994 Un Coup de Dés, voor 4 mannenstemmen of een veelheid hiervan
  
  Vocale muziek 
   1980 Waiata, voor tenor en bas (die ook verschillende slagwerkinstrumenten spelen)
   1986 The Road to Ruin, voor sopraan, alt, tenor bas en strijkkwartet
   1992 Remembered Earth, voor sopraan, alt, tenor, bas, gemengd koor, barokviool, klavecimbel, klarinet/basklarinet en contrabas
  
  Kamermuziek 
   1969 Four Miniatures, voor dwarsfluit en piano
   1970 Strijkkwartet nr. 2
   1973 Games (for All Ages), voor klarinetten (Es-klarinet, basklarinet, contrabasklarinet) piano, viool, cello en contrabas
   1973 Strijkkwartet nr. 3
   1978 Details ("From the Architecture of Antoni Gaudí"), voor 2 hobo's, fagot en klavecimbel 
   1979 Bitz!, voor 1 altfluit (ook: piccolo), 1 contraaltklarinet, 1 (Esklarinet, (ook: basklarinet), piano, viool, altviool en cello
   1979 Pfiff, voor cello, slagwerk en piano 
   1985 rondOH!, voor viool, contrabas en piano
   1985 Whistle and Flute, voor dwarsfluit en trompet
   1986 Video Life, voor contrabas en geluidsband
   1989 The Eye of Silence, voor viool, piano, cimbalom en contrabas
   1991 Look Up!, voor acht cello's  (won de Royal Philharmonic Society Award for Chamber-Scale Composition 1991–1992)
   1992 Mobile Herbarium, voor saxofoonkwartet 
   1994 Buzz, vioolconsort 
   1998 Redshift, voor twee cello's 
   1998 Bubblets, voor barokviool en klavecimbel 
   1999 Dakryon, voor barokviool, contrabas en geluidsband
   2002 Inachis, voor viool solo
   2003 Points from Now, voor dwarsfluit, twee cello's en slagwerk 
   2003 Anaklasis, voor twee contrabassen 
   Celebration, voor viool- en contrabasimprovisatie Celebration door Maya Homburger (barokviool) en Barry Guy (contrabas)
   Five Fizzles, voor contrabas solo Five Fizzles door Barry Guy
   Hier ist noch immer alles fließend, voor twee contrabassen
   Incision 1, 2, 3, 4, 5, 6, voor sopraan- of tenorsaxofoon en contrabas (samen met: Evan Parker)
   La robe de l'avonture, voor twee contrabassen
   Odyssey, voor contrabas, piano en slagwerk Odyssey door Agustí Fernández, Barry Guy en Ramon Lopez
   Peace Piece, voor contrabas solo Peace Piece door Barry Guy
   Paintings, voor twee contrabassen (samen met: Peter Kowald)
  
  Elektronische muziek 
   1976 Eos X, voor contrabas en geluidsband
   1978 Hold Hands and Sing, voor sopraan, alt, tenor, bas en elektronica
  
  Filmmuziek 
   1986 Breaking the Surface
  
  Bibliografie 
   Musicians' Union national directory of members 2001. Second edition, London: Musicians's Union, 2001, 637 p.
   Colin Larkin:  The encyclopedia of popular music, Third edition, New York: Macmillan, 1998, 8 v., 6653 p., ISBN 978-1-561-59237-1
   Matts Gustafsson, Teddy Hultberg, Thomas Millroth: Essays : Solo improvistion & Interpretation, Stockholm: Almlöf Edition, 1992, 41 p., ISBN 91-9719-200-7
   David M. Cummings, Dennis K. McIntire: International who's who in music and musician's directory - (in the classical and light classical fields), Twelfth edition 1990/91, Cambridge, England: International Who's Who in Music, 1991. 1096 p., ISBN 0-948875-20-8
   Ekkehard Jost: Europas Jazz 1960-1980, Frankfurt: Fischer Taschenbuch Verlag, 1987, 469 p., ISBN 978-3-596-22974-1 
   Alix MacSweeney: Barry Guy, in: The Strad. 89 (1978/79), S. 311, 313 u. 315.
   Leslie East: Barry Guy's "D", Musical Times, 115 (1974), S. 937-938.
  
  Externe links 
    Officiële internetpagina
    Biografie
  
  Brits componist
  Brits contrabassist
  20e-eeuws componist
  21e-eeuws componist
  Elektronische muziek
  Brits jazzbassist
  Brits jazzcomponist