title: Aleksandr Barjatinski
text: Aleksandr Ivanovitsj Barjatinski (Russisch: Александр Иванович Барятинский) (?, 14 mei 1814 of 1815 – Genève, 10 maart 1879) was een Russisch veldmaarschalk. 
  Van 1859 tot 1862 was de in 1859 tot vorst ("knjaz") verheven Barjatinski gouverneur van de Kaukasus. Koning Willem III der Nederlanden benoemde hem op 19 februari 1860 tot Grootkruis in de Militaire Willems-Orde.
  
  Het heeft de tsaren veel moeite gekost om de Kaukasus te veroveren. Prins Barjatinski heeft bij die bloedig verlopen Kaukasusoorlog een grote rol gespeeld.
  
  De in 1833 aan de Militaire Academie van Sint-Petersburg afgestudeerde Barjatinski was kornet in de lijfgarde van tsarevitsj Alexander, diende in 1835 met zoveel distinctie in de Kaukasus dat hij een gouden eresabel voor zijn dapperheid ontving en speelde na een kort intermezzo als adjudant van de inmiddels Tsaar geworden Alexander een belangrijke rol in de Kaukasus.
  
  Barjatinski onderscheidde zich bij de verovering van de vesting van de Sjamil en werd daarvoor in 1845 met de Orde van Sint-Joris onderscheiden. In 1846 was hij chef-staf van Veldmaarschalk Ivan Paskevitsj bij het onderdrukken van de opstand in het Poolse Krakau.
  
  Tussen 1848 en 1856 kreeg Barjatinski een leidende rol bij de verovering van de Kaukasus. Hij ontwikkelde nieuwe technieken om de guerrillastrijd van de inheemse islamitische volkeren te beantwoorden.
  
  De op 6 januari 1853 tot adjudant-generaal benoemde Barjatinski werd chef-staf van het Russische leger. Hij leidde in het daaropvolgende jaar de Koerbsk-Dere-campagne die een grote Russische overwinning bracht. In 1856 werd hij bevelhebber van het leger in de Kaukasus.
  
  Als gouverneur wist Barjatinski de vrijheidslievende bergvolkeren onder Russisch gezag te brengen.Ook de Westelijke Kaukasus met de opstandige stammen tussen de Laba en de Belja werden onder zijn leiding onder het Russische juk gebracht.
  
  De jaren in de bergen hebben Barjatinski zozeer uitgeput dat hij op 6 december 1862 van zijn post werd ontheven. Barjatinski vestigde zich in Genève waar hij ook overleed. De tsaar heeft zijn trouwe dienaar Ridder in de Orde van Sint-Andreas, de hoogste Russische onderscheiding, gemaakt.
  
  Militaire loopbaan 
   Cadet: juni 1831
   Kornet: 8 november 1833
   Kolonel: 1845
   Luitenant-generaal: 1852
   Adjudant-generaal: 6 januari 1853
   Generaal der Infanterie: september 1856
   Veldmaarschalk: 1862
  
  Onderscheidingen  
   Grootkruis in de Militaire Willems-Orde op 19 februari 1860
   Orde van St. George, 4e klasse in 1845
   Gouden eresabel voor zijn dapperheid
   Orde van Sint-Andreas in 1845 
   Alexander Nevski-orde
   Orde van de Witte Adelaar
   Orde van Sint-Vladimir
   2e klasse
   3e klasse
   4e klasse
   Orde van Sint-Anna
   1e klasse
   2e klasse
   3e klasse
   4e klasse
  
  Generaal in het keizerrijk Rusland
  Grootkruis in de Militaire Willems-Orde
  Adel in het keizerrijk Rusland
  19e-eeuws militair