title: Marcel Quinet
text: Marcel Quinet (Binche, 6 juli 1915 - Sint-Lambrechts-Woluwe, 16 december 1986) was een Belgisch pianist, componist en muziekpedagoog.
  
  Levensloop
  
  Afkomst en studies 
  Quinet was de zoon van een musicus. Zijn vader, die al vlug het talent voor de muziek van zijn zoon inzag, schreef hem op jonge leeftijd in aan de muziekacademie van Binche. Daarna volgde hij nog les aan het Koninklijk Conservatorium van Bergen van Bergen en aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel waar hij eerst in de klas van pianist Marcel Maas terechtkwam. Hij kreeg er les van onder meer Léon Jongen en behaalde er naast de onderscheiding voor piano nog onderscheidingen voor harmonieleer (1936), contrapunt (1937) en fuga (1938) en de virtuositeit piano (1943). Nadien specialiseerde hij zich in de compositie bij Jean Absil.
  
  De lange studies werden in 1945 bekroond met de Belgische Prix de Rome die Quinet kreeg voor zijn cantate La Vague et le Sillon.
  
  Als muziekpedagoog 
  Al op zijn 24ste gaf Quinet muziekles: eerst aan de muziekacademie van Binche, daarna aan deze van Etterbeek. In 1943 werd Quinet benoemd tot docent piano aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Daarbovenop werd hij in 1948 adjunct-docent harmonieleer en in 1959 docent fuga in Brussel.
  
  In 1951 werd Quinet benoemd tot directeur van de muziekacademies van Sint-Joost-ten-Node en Schaarbeek. Aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth werd hij in 1956 benoemd tot buitengewoon leraar en in 1968 tot gewoon leraar compositie.
  
  Als componist 
  In 1957 won Quinet de Tweede Prijs op de Koningin Elisabethwedstrijd voor compositie met Variations pour orchestre. Aan de wedstrijd namen 234 composities deel. Zijn naam als componist was meteen gemaakt. Hij schreef in 1964 het verplicht werk Piano Concerto n° 1 voor dezelfde wedstrijd voor piano die door Eugen Moguilevski werd gewonnen.
  
  Quinet, die vooral sonates, balletten, concertos en symfonieën schreef, zag zijn composities gespeeld worden in Salzburg, Parijs, Lissabon, Londen, Genève en Straatsburg. In de jaren 1980 werd zijn werk eveneens in de Verenigde Staten en in Australië uitgevoerd. In 1985 werd zijn ballet Images in Cuba en in Nicaragua opgevoerd. Quinet schreef ook een opera, Les deux bavards, die in 1966 in première ging.
  
  Werk 
  De composities van Quinet lijken in stijl op die van Paul Hindemith maar onderscheidt zich door zijn helderheid en de afwezigheid van lyrische uitbundigheid. In zijn vroegere werken is de invloed van zijn leermeester Jean Absil duidelijk merkbaar maar vanaf het begin van de jaren 1950 kreeg hij wel een meer individuele stijl.
  
  Zijn compositie Three Orchestral Pieces uit 1951 doet denken aan Franse muziek met een orkestratie die verwant is aan deze van Béla Bartók. Quinet gebruikte vaak bestaande modellen zoals de passacaglia of oude dansvormen. Zijn Variations is opgebouwd als een baroksuite en zijn ballet La nef des fous als een symfonie met een vlug hoofdthema afgewisseld met trage, expressieve passages.
  
  Gaandeweg verwijderde Quinet zich van de tonale muziek.
  
  Oeuvre
   Le mirliton d'Irène op. 11, 1944, vocaal kwartet a capella
   Trois esquisses concertantes op. 12, 1946, viool en orkest/viool en piano
   Croquis op. 13, 1946, piano
   Sonate op. 13/bis, 1946, piano
   Trois chants de la potence op. 14, 1947, vocaal kwartet a capella
   Bourée op. 15, 1947, viool en piano
   Trio à cordes n°1 op. 16, 1948, viool, altviool, cello
   Quatre poèmes de Maurice Carême op. 17, 1948, vocaal kwartet a capella
   Impromptu I-II op. 18, 1948, piano
   Huit petites pièces op. 19, 1946, fluit, hobo, klarinet, hoorn en fagot
   Quintette op. 20, 1949, fluit, hobo, klarinet, hoorn en fagot
   Trois pièces op. 21, 1951, orkest
   Sonatine op. 22, 1952, viool en piano
   Quatre Hai Kai, 1953, middenstem en piano
   Sinfonietta op. 23, 1953, kamerorkest
   Passacaille op. 25, 1954, piano
   Quatre bluettes op. 26, 1954, viool, cello en piano
   Elégie, 1955, orkest
   Comptines op. 27, 1955, tweestemmig kinderkoor en piano/tweestemmig kinderkoor en orkest
   Arche de Noé op. 28, 1955, middenstem en piano
   Concerto n°1 op. 30, 1955, piano en orkest/2 piano's
   Sérénade op. 31, 1956, strijkorkest
   Variations op. 32, 1956, orkest
   Quatuor à clavier op. 33, 1957, viool, altviool, cello en piano
   Chansons pour rire op. 34, 1957, kinderkoor en orkest/kinderkoor en piano
   Divertimento op. 35, 1958, kamerorkest
   Quatuor à cordes op. 36, 1958, 2 violen, alt en cello
   Improvisations op. 37, 1958, piano
   Allegro de Concert op. 38, 1958, orkest
   Concertino, 1959, fluit, strijkers, celesta, harp/fluit en piano/hobo en orkest/hobo en piano
   Petite suite op. 40, 1959, 4 klarinetten
   Enfantines op. 40/bis, 1959, piano
   Concertino op. 41, 1960, houtblazerstrio (hobo, klarinet, fagot) en strijkers/houtblazerstrio en piano
   Symphonie op. 42, 1960, orkest
   Ballade op. 43, 1961, klarinet en piano/klarinet en kamerorkest
   Sonate à trois op. 44, 1961, trompet, hoorn en trombone
   Chanson de quatre saisons op. 45, 1961, middenstem en piano
   Toccata op. 46, 1961, piano
   Ballade op. 47, 1962, viool en blaaskwintet/viool en piano
   Etude n°6 op. 48, 1962, trommel en piano
   Hommage à Scarlatti op. 49, 1962, piano
   Concerto op. 50, 1963, altviool en orkest/altviool en piano
   Concerto n°2 op. 51, 1964, piano en orkest/2 piano's
   Quatuor op. 52, 1964, fluit, hobo, klarinet en fagot
   Cinq miniatures op. 53, 1964, piano vierhandig
   Monodie op. 53/bis, 1964, fluit
   Concerto grosso op. 54, 1964, 4 klarinetten en strijkers/4 klarinetten en piano
   Sonatine op. 55, 1965, viool en altviool
   Partita op. 56, 1965, piano
   Sonate op. 57, 1965, 2 violen en piano
   Les deux bavards op. 58, 1966, soli, blaaskwintet en piano
   Ballatella op. 59, 1966, trombone en piano/trompet in ut en piano/hoorn en piano
   Concerto n°3 op. 60, 1966, piano en strijkorkest/2 piano's
   Pochades op. 61, 1967, saxofoonkwartet
   Ouverture pour un festival op. 62, 1967, orkest
   Trio à anches op. 63, 1967, hobo, klarinet en fagot
   Sonate op. 64, 1968, fluit en piano
   Les caractères op. 64/bis, 1968, viool en altviool
   La Nef des fous op. 65, 1969, orkest
   Trio à cordes n°2 op. 66, 1969, viool, altviool, cello
   Trois préludes op. 67, 1970, piano
   Concertino op. 68, 1970, viool en klein strijkorkest
   Musique op. 69, 1971, strijkers en pauken
   Polyphonie op. 70, 1971, 8 blaasinstrumenten
   Lectio "Pro feria sexta" op. 71, 1972, soli, gemengd koor en orkest/vocaal kwartet en piano
   Esquisses symphoniques op. 72, 1973, orkest
   Mouvements op. 73, 1973, kamerorkest
   Novelettes op. 74, 1973, 2 piano's
   Gorgone op. 75, 1974, orkest
   Séquence op. 76, 1974, orkest
   Petites pièces faciles op. 77/1, 1974, piano
   Pour les enfants op. 77/2, 1974, piano
   Badineries op. 77/3, 1974, piano
   Tableautins op. 77/4, 1974, piano
   Diptyque op. 78, 1975, kamerorkest
   Dialogues op. 79, 1975, 2 piano's en kamerorkest
   Sonatine op. 79/bis, 1976, hobo en piano/klarinet in si b en piano
   Trois arabesques op. 81, 1976, piano
   Images op. 82, 1977, orkest
   Sonate en trio op. 83, 1977, fluit, cello en piano
   Caractères op. 85, 1978, orkest
   Sept Tanka op. 86, 1978, dubbel of driedubbel vocaal kwartet en piano
   Métamorphoses op. 87, 1979, orkest
   Cippe op. 88, 1979, kamerorkest
   Préludes op. 89, 1979, orkest
   Chromatismes op. 90, 1980, strijkers
   Six préludes op. 91, 1981, piano
   Concerto op. 92, 1981, pauken en orkest
   Terzetto op. 93, 1981, fluit, viool, klavecimbel
   Concerto grosso op. 94, 1982, 4 saxofoons en orkest
   Tercet op. 95, 1982, piano vierhandig
   Apprenez le solfège avec les grands maîtres, 1983, onderwijs en instrumentale muziek
   Duetto op. 96, 1983, fluit en klavecimbel
   Concerto op. 97, 1983, 2 piano's en orkest
   Alternances op. 98, 1984, klarinettenkwartet
   Mouvements perpétuels op. 99, 1984, piano
   Ebauches op. 100, 1984, 4 saxofoons
   Intermèdes et fuguette op. 101, 1985, piano
   Hommage à Maurice Ravel op. 102, 1985, vrouwenstem, fluit, cello en piano
  
  Literatuur 
    H. VERHULST, Marcel Quinet, in de New Grove Dictionary of Opera, 1992
  
  Externe link 
   Biografie van Marcel Quinet op www.cebedem.be
  
  Belgisch pianist
  Belgisch componist
  Belgisch muziekpedagoog