title: Quasimodo (personage)
text: {{Infobox personage
  | kleur = lightgreen
  | naam = Quasimodo
  | serie = [[De klokkenluider van de Notre Dame (boek)|Klokkenluider van de Notre Dame]]
  | afbeelding = Luc-Olivier Merson - Quasimodo.jpg
  | afbeeldingbreedte = 250
  | onderschrift = Illustratie uit een editie uit 1889, van Quasimodo, die vanuit de spelonken van de kerk naar buiten kijkt
  | eerste = De Klokkenluider van de Notre Dame (boek, 1831)
  | laatste = 
  | reden = 
  | bedenker = Victor Hugo
  | vertolker = Henry Vorins, Henry Krauss, Glen White, Booth Conway, Lon Chaney, Sr., Charles Laughton, Anthony Quinn, Warren Clarke, Anthony Hopkins, Mandy Patinkin, Garou, Frans Schraven, Timothy Spall, Matthew Ross, Ari Rubin, Patrick Timsit
  | stem = Peter Woodthorpe, Tom Burlinson, Tom Hulce
  | aflevering
  | volledige naam =
  | bijnaam = De gebochelde
  De klokkenluider van de Notre Dame
  | alias = 
  | soort = Mens
  | geslacht = Man
  | leeftijd =
  | geboren = 19e eeuw
  | overleden
  | kracht = Lenigheid, zachtaardig karakter, doofheid, bochel
  | beroep = Klokkenluider
  | titel
  | familie = Claude Frollo (adoptievader)
  | huwelijken
  | relaties = Esmeralda (verliefd)
  | kinderen
  | religie
  | geboorteland = Frankrijk
  | nationaliteit
  }}
  Quasimodo is een personage uit het boek De Klokkenluider van de Notre Dame van Victor Hugo (1831). Hij onderscheidt zich, ondanks zijn misvormdheid, door zijn lenigheid en geslinger in en rondom de klokkentoren van de Notre Dame.
  
   In het boek 
  Quasimodo werd misvormd geboren, wat Hugo beschrijft als een misvormde hoge rug vanaf zijn linkeroog wegtrekkend tot zijn gebochelde rug. Hij werd als vondeling gevonden voor de deuren van de Notre Dame (waar vaker vondelingen werden gelegd, in de hoop op een betere toekomst) op Beloken Pasen (Quasimodo, de eerste zondag na Pasen) door Claude Frollo, die het kind adopteert. Hij voedt het kind op tot de klokkenluider van de Notre Dame. Gedurende de jaren wordt Quasimodo doof door het luide geluid van de klokken.
  
  Hij wordt door de omwonenden van de kerk in Parijs gezien als een lelijk monster. Quasimodo wordt net als zijn meester Frollo, verliefd op het zigeunermeisje Esmeralda en redt haar nadat ze van moord wordt beschuldigd. Maar het meisje wordt nooit verliefd op Quasimodo, wat het thema van het boek ook aansnijdt als wreedheid en sociale onrechtvaardigheid; al erkent ze wel zijn goedheid, ze vindt het moeilijk zijn uiterlijk te accepteren en blijft bang voor hem.
  
   Achtergrond 
  Hoe Victor Hugo Quasimodo bedacht heeft, is niet helemaal duidelijk. Wel haalde hij de inspiratie voor het verhaal in een van de klokkentorens, toen hij in een muur een in het Grieks gekerfd woord zag, dat vertaald 'noodlot' betekende. Hugo dacht aan iemand die heel ongelukkig in de toren was opgesloten, maar kreeg nooit bijval over deze gebeurtenis.
  
  Met in het achterhoofd dat weeskinderen (en vooral misvormde) in vroegere tijden werden achtergelaten bij de Notre Dame, zou Hugo tot dit personage zijn gekomen.
  
  Quasimodo-zondag (Beloken Pasen) is de eerste zondag na Pasen. Die dag begint de mis met Quasi modo geniti infantes (als pasgeboren kinderen'').
  
  Op 15 augustus 2010 kwam er een artikel uit waarin Adrian Glew, een Tate-archivaris, beweerde dat er bewijs bestaat over een echte gebochelde man die in de jaren 1820 een steenhouwer was bij werkzaamheden aan de Notre Dame. Het bewijs maakt onderdeel uit van de memoires van Henry Sibson, een 19e-eeuwse beeldhouwer die werkzaamheden verrichtte aan de Notre Dame toen Victor Hugo zijn roman schreef over de klokkenluider. Sibson beschrijft een gebochelde man werkend als steenhouwer; hij kende de man niet persoonlijk omdat hij nooit met hem gesproken had. Victor Hugo heeft mogelijk enkele bezoeken gebracht tijdens de renovaties van de Notre Dame en zou mogelijk de gebochelde man gekend hebben. Adrian Glee zou ook ontdekt hebben dat Hugo en de gebochelde man in dezelfde wijk hebben gewoond; die van Saint-Germain-des-Prés in 1833. De man zou mogelijk Trajin geheten hebben.
  
  In film 
  De rol van Quasimodo werd vaak verfilmd als niet gelijkend op het boek, in sommige van de films zoenen Esmeralda en Quasimodo, terwijl dit in het boek achterwege blijft. De volgende acteurs vervulden de rol van klokkenluider:
  
   Henry Vorins,  1905
   Henry Krauss,  1911
   Glen White,  1917
   Booth Conway,  1922
   Lon Chaney, Sr.,  1923
   Charles Laughton,  1939
   Anthony Quinn,  1956
   Warren Clarke,  1977
   Anthony Hopkins,  1982
   Tom Burlinson (stem), animatie, 1986
   Tom Hulce (stem), Disney, 1996
   Raymond Kurvers (stem), Disney, 1996 (Nederlandse stem)
   Mandy Patinkin (onder de titel The Hunchback), 1997
   Garou, musical, 1997-2002
   Patrick Timsit, parodie, 1999
   Frans Schraven, musical, 1999
   Timothy Spall,  2005
   Matthew Ross,  2009
   Ari Rubin, 2012, Kingdom Hearts 3D van Disney (stem)
  
  Externe link 
     Quasimodo in de Internet Movie Database
  
  Personage uit boek
  Werk van Victor Hugo
  Personage uit film