title: De vuur-salamander
text: Tom Poes en de vuursalamander of kortweg De vuur-salamander of De vuursalamander is het 109ste verhaal uit de Bommelsaga, geschreven en getekend door Marten Toonder. Het verhaal verscheen voor het eerst op 8 februari 1965 en liep tot 13 april van dat jaar. In dit verhaal loopt Tom Poes steeds achter de feiten aan en speelt slechts een bijrol. Thema: De magische kant van Heer Bommel. Dit verhaal verscheen niet meer in De Volkskrant. Samen met hoofdredacteur Joop Lücker verschoof de strip naar het dagblad De Tijd.
  
  Samenvatting 
  
  Heer Bommel lojkt last te hebben van een klopgeest en stort zich op oude boeken die zijn goede vader hem heeft nagelaten. Deskundige Papus zegt dat raar geklop in de nacht een waarschuwing is voor naderend onheil. En volgens magister Fagelkranz loopt men gevaar verlies te lijden door diefstal of oneerlijkheid wanneer het geluid uit de grond komt. Joost krijgt opdracht het geld uit de kluis naar de bank in Rommeldam te brengen. De belangrijke boeken over klopgeesten verdwijnen nu in de kasteelkluis. Hieper haalt daarna die kluis leeg, en Super ziet meteen Superzaken in die klopgeesten.
  
  De andere ochtend ontdekt de kasteelheer de opengebroken kluis in zijn studeerkamer. Zijn bediende brengt een brief met daarin een uitnodiging om in het diepste geheim te worden ingewijd door B. Superus, Meester in de Orde van de Verborgen Krachten, om twaalf uur ’s nachts bij het oude kerkhof. Hij krijgt de toverstaf van de grote magiër Merlijn overhandigd en een adres van een toverwinkel. Als dank trekt de kasteelheer zijn portefeuille. Na verdere studie maakt hij een boodschappenlijst waarmee Joost op pad wordt gestuurd. Tom Poes waarschuwt hem voor bedrog. Wanneer Joost terugkomt met de prijzige boodschappen duikt de kasteelheer terstond op het opwekken van verborgen krachten. 
  
  Tom Poes ziet zijn vriend om twaalf uur op het oude kerkhof met het kruidenbrouwsel en hoort hem de spreuk uitspreken: "Abele genomeni flasseras sunt" onder het herhalen van "Maricos wennedreus." Agilius de vuursalamander, roepnaam Agiel dient zich vervolgens aan. Hij vraagt wat de meester wenst. Heer Bommel wenst als 'Heer' behandeld te worden en geen beledigingen of gelach. Hij wenst eerbied. Tom Poes waarschuwt zijn vriend dat Agiel een oplichter is en geen opgeroepen geest. De vuursalamander geeft hem vervolgens met zijn staart een oplawaai. Deze actie wordt goedgekeurd door heer Bommel. Gezamenlijk trekken Agiel en heer Bommel op.
  
  Agiel doceert dat geld de bron van alle eerbied is en zo wordt dus het geld weer opgehaald bij de bank door Agiel en Joost, waarbij Tom Poes alert toezicht houdt. Agilius wist het respect van heer Ollie te verdienen toen hij beloofde de Markies de Canteclaer op zijn nummer te zetten. Hij papt aan met de markies en ontdekt dat zijn kluis verborgen zit achter een antiek schilderij. Met Super en Hieper spreekt hij een inbraak af bij de markies, die zij zullen plegen terwijl hij de markies aan de praat houdt. De buit zullen ze delen.
  
  Terwijl Agiel de markies onderhoudt over de betekenis van het woord ‘stras’ en een blanco vel verkrijgt met de handtekening van de markies voor zijn verzameling van grote meesters, halen Super en Hieper zijn kluis leeg. Zij leveren alles in bij de vuursalamander. Vervolgens slaat hij zijn slag bij de bank met behulp van de blanco volmacht van de markies. Heer Bommel ziet tot zijn genoegen de Rommeldamse politiemacht de volgende morgen het buiten van de markies uitkammen. Als vervolgens ambtenaar Dorknoper belastingen komt innen blijkt het saldo op de rekening van de markies nul. Agilius meent dat wraak zoet is maar Heer Bommel biedt de markies hulp aan en neemt hem mee naar zijn kasteel. 
  
  Agiel weet uiteindelijk te ontkomen, maar Super en Hieper zijn opgepakt. Ze hebben een geheim genootschap verzonnen, bedrieglijke kruiden verkocht, via een onderaardse gang ingebroken op het kasteel en de markies bestolen. Heer Bommel gelast echter hun vrijlating. Het vindt hen eerlijke zakenlieden, waarop hij de laatste zending kruiden dik betaalt.
  
  In de eetkamer wacht de markies. Heer Bommel hoopt dat het gebeuren voor allen een les is geweest. "U hebt geleerd dat u eerbied moet hebben voor een heer met verborgen krachten. En ik heb geleerd dat ik ze beter verborgen kan houden. Ze zijn te krachtig." Hierop nodigt de dankbare markies zijn buurman terug uit op de thee.
  
  Voetnoot 
  
  Tekststripverhaal van Tom Poes
  Bommelsaga
  Stripverhaal uit 1965