title: Witte Paters
text: De Afrikaanse Missies (M.A., M.Afr. of M.Fr.) of Missionarissen van Afrika, beter bekend als de Witte Paters (Patres Albi, P.A.), voluit Sociëteit van Missionarissen van Afrika is een Gemeenschap van apostolisch leven binnen de Rooms-Katholieke Kerk.
  
  De Sociëteit werd in 1868 door Charles kardinaal Lavigerie (1825–1892), aartsbisschop van Algiers in Algerije gesticht. Een jaar later, in 1869, stichtte hij ook de congregatie van de Zusters Missionarissen van Onze Lieve Vrouw van Afrika (Witte Zusters).
  
  De naam "Witte Paters" komt van de witte, Arabische klederdracht die de missionarissen dragen, samen met een rozenkrans rond de hals. Lavigerie stond er op dat Witte Paters zich de taal en de gewoontes van de Afrikanen zouden eigen maken en respect zouden tonen voor hun cultuur en geloofsovertuiging. Zijn voornaamste instructies om de geloofsverkondiging bij de Afrikaanse bevolking succesvol te kunnen aanpakken waren "U spreekt hun taal – u eet zoals zij – u kleedt u zoals zij". De paters droegen derhalve de kandora (een oosters gewaad met lange mouwen), de burnous (een cape) en de chéchia (de Noord-Afrikaanse versie van de fez). Op de kandora (djellaba) droegen de witte paters een rozenkrans als religieus onderscheidingsteken.
  
  De congregatie speelt nog steeds een grote rol in het aartsbisdom Algiers en diens suffragane bisdommen, en ook in het bisdom Laghouat dat rechtstreeks onder de Heilige Stoel ressorteert. De Missionarissen van Afrika moeten niet verward worden met de Sociëteit voor Afrikaanse Missiën, een in 1856 te Lyon gestichte missiecongregatie.
  
  Organisatie
  Wereldwijd waren er in juli 2011 nog 1.541 Witte Paters uit 37 landen. In 2014 waren dit er 1.366 uit nog steeds 37 landen met een gemiddelde leeftijd van 69,5 jaar. Ze zijn actief in 217 gemeenschappen in 42 landen waaronder 22 Afrikaanse landen. Het generalaat van de orde is in Rome gevestigd, aan de Via Aurelia. Generaal-overste is in 2019 de Zambiaan Stanley Lubungo. Het kapittel van 2016 verbreedde de missie van de sociëteit naar de Afrikaanse diaspora in de westerse wereld.
  
  De Europese provincie omvat Duitsland, België, Spanje, Frankrijk, Groot-Brittannië, Ierland, Italië, Nederland, Polen en Zwitserland.
  
  België
  In 1880 werd een eerste huis in België geopend in Sint-Lambrechts-Woluwe. Vanaf 1 juli 2008 werd de Belgische provincie van de Witte Paters officieel de Belgische sector van de nieuw opgerichte Europese provincie van de Sociëteit van de Missionarissen van Afrika. Volgens de statuten van de nieuwe Europese provincie wordt elke sector geleid door een verkozen Provinciaal Gedelegeerde. Pater Luc Putzeijs is in 2019 de Provinciaal Gedelegeerde van de Sector België. 
  
  Op 1 juli 2008 waren er nog 246 Belgische Witte Paters: 171 in België, 63 in Afrika en 12 elders. In België hebben de Witte Paters huizen in Varsenare, Antwerpen, Brussel, Genk, Munsterbilzen, Namen, Luik. Daarnaast hebben ze in twee rusthuizen voorbehouden kamers voor hun paters. Op 1 juli 2011 was het aantal Witte Paters teruggevallen op 160, met een vijftigtal Belgische paters nog steeds actief in Afrika.
  
  Bekende Belgische Witte Paters waren:
   Alfons Matthysen (1890–1963), Belgische bisschop in Congo
   Amaat Vyncke (1850-1888), eerste Belgische missionaris in Congo (de Onafhankelijke Congostaat) - stichter van het tijdschrift De Vlaamsche Vlagge - uitvoerder van de eerste pokkenvaccinatie in Centraal-Afrika
   Charles Deckers, actief in Algerije
   Georges Defour, actief in Congo
   Victor Roelens, Belgische bisschop in Congo (de Onafhankelijke Congostaat en Belgisch-Congo). Op 21 juli 1917 zorgde hij voor een wereldprimeur toen hij de eerste zwarte priester wijdde.
  
  Nederland
  In Nederland zijn ze gevestigd in Heythuysen. In het verleden was bij Boxtel het klooster Sint-Charles van de Witte Paters gevestigd. Toen dat eind jaren 1980 moest wijken voor de verbreding van de autoweg N2 tot autosnelweg A2, verhuisden de bewoners naar het voormalig klooster van de zusters Franciscanessen van Heythuysen. De graven van het kloosterkerkhof zijn toen verhuisd naar Heythuysen. Verder waren zij gevestigd in Sterksel, Lage Mierde, 's-Hertogenbosch, 's-Heerenberg, Santpoort en Den Haag. Er zijn nog steeds Nederlandse Witte Paters actief in Afrika, in het voorjaar van 2014 nog 35.
  
  Externe links 
    Missionaries of Africa
   Nederlandse Sector van de Witte Zusters en Witte Paters