title: Het zingende nijlpaard
text: Het zingende nijlpaard is het achttiende stripverhaal uit de reeks van Suske en Wiske. Het is geschreven en getekend door Willy Vandersteen en gepubliceerd in De Standaard en Het Nieuwsblad van 23 september 1950 tot en met 1 februari 1951. 
  
  De eerste albumuitgave was in 1951, destijds in de Vlaamse ongekleurde reeks met nummer 12. In 1972 verscheen Het zingende nijlpaard opnieuw in de Vierkleurenreeks en kreeg hier nummer 131. De geheel oorspronkelijke versie van het verhaal werd in 1994 heruitgebracht in Suske en Wiske Klassiek.
  
  Personages 
  Suske, Wiske met Schanulleke, tante Sidonia, Lambik, prins Tip-En-Top, prins La-Meling, farao Tutankoffi, prinses Banylon, professor Barabas, de Birri-Birri.
  
  Uitvindingen 
  In dit verhaal spelen vliegende schotels en een gouden hoorn/trompet een belangrijke rol.
  
  Locaties 
  Egypte, het rijk van farao Tutankoffi, de oase van Cacocalo, fort Pachac-Rhoet.
  
  Het verhaal 
  
  In het Egypte van 1950 is het rijk van farao Tutankoffi nog precies zoals tijdens de oude beschaving. Prins Tip-En-Top (in de oorspronkelijke, Vlaamse versie: Tof-en-Tip) gaat naar farao Tutankoffi om hem de hand van zijn dochter, prinses Banylon, te vragen. Prinses Banylon is echter in de oase van Cacocalo door de sfinx met de bruine ogen veranderd in een zingend nijlpaard. Alleen iemand die een tweede zingend nijlpaard bezorgt, zal de betovering verbreken. Prins Tip-En-Top (Tof-en-Tip) gaat met zijn neef prins La-Meling naar Nederland om een gouden hoorn te vinden, die toverkracht bezit.
  
  Lambik komt al slaapwandelend in botsing met prins La-Meling, en op die manier komt de gouden hoorn in zijn bezit. Hij denkt dat hij het ding heeft gestolen en berouwvol meldt hij zich aan bij het vreemdelingenlegioen in Afrika. Suske en Wiske horen van prins Tip-En-Top (Tof-en-Tip) dat zijn neef Lambik zoekt om zo de hoorn terug te krijgen, prins La-Meling wil zelf namelijk met de prinses trouwen. Ze gaan met de nieuwe uitvinding van professor Barabas, vliegende schotels, richting Afrika en vinden Lambik bij fort Pachac-Rhoet.
  
  Als Lambik op de hoorn blaast, verschijnt zijn goede geest. Die probeert Lambik te helpen zijn plicht van naastenliefde uit te voeren, en zegt Lambik geen alcohol te drinken. Lambik wordt gelokt door lichten in de woestijn. Zijn slechte geest vertelt Lambik dat aan het einde van de lichtjes een café met bier is, en zo belandt Lambik in een piramide.
  
  De lichtjes blijken zandhoentjes te zijn, die in opdracht van de sfinx de vrienden proberen te stoppen. Tante Sidonia belandt met de hoorn in de piramide, en Suske en Wiske worden gered door de farao. Er verschijnt ook een mummie die de hoorn wil hebben en ook interesse heeft in een geheimzinnig pak dat tante Sidonia heeft meegenomen.
  
  Als Suske en Wiske met het legioen de woestijn intrekken, zien ze prinses Banylon in haar menselijke gedaante. Lambik is echter verdwenen en blijkt zelf veranderd te zijn in een zingend nijlpaard. Tante Sidonia gaat met hem en een ander nijlpaard naar de sfinx, en laat het nijlpaard zingen door middel van een pick-up. Die zat in het geheimzinnige pak.Lambik krijgt zijn gewone gedaante terug, maar als de pick-up er mee ophoud gaat wil de sfinx genoegdoening. Hij laat daarom de slechte geest van Lambik voortaan voor zich zingen.
  
  Prins Tip-En-Top (Tof-en-Tip) en prinses Banylon trouwen. Prins La-Meling feest mee en Suske, Wiske, tante Sidonia en Lambik gaan op een vliegende schotel terug naar huis.
  
  Achtergronden bij het verhaal 
   Prins Tip-en-Tops naam is een woordspeling op "tip top"
   De oorspronkelijk prins Tof-en-Tip is een woordspeling op "toffen tip" (Antwerps dialect voor een "toffe kerel")
   La-meling is een woordspeling op "lammeling"
   Cacocalo is een woordspeling op Coca-Cola
   Pachac-Rout is een Brussels dialectisch scheldwoord dat "luierik die zich laat bedienen" betekent (men herkent er het woord "pasja" in - een hoge Turkse ambtenaar, die, zo dacht men, zich kon laten bedienen door slaven)
   De liedjes die Prinses Banylon / het zingende nijlpaard zingt voor de sfinx zijn parafrases van toen bekende liedjes. Op p. 3 zingt Prinses Banylon: "Hijlov-joefor-cen-timen-tel-rizens". Dit is een min of meer fonetische weergave van "I Love You For Sentimental Reasons", een hit van Nat King Cole uit 1946. Op p. 4 zingt het nijlpaard: "Revi-jien-ve-ut-tuton-absen-cea-bri-semav-ieje", wat een lied is van Janine Ribot: "Reviens, veux-tu? Ton absence a brisé ma vie." Op p. 45 vraagt de sfinx om "de grote aria van Be-obbeja-an scho-epen" te zingen en het nijlpaard zingt: "kzi-tzogge-reno-pmijndu-ivenko-tte". In 1949 had Bobbejaan Schoepen in Vlaanderen een hit met 'k Zie zo gere m'n duivenkot (1949) ("gere" is een Vlaams dialectwoord voor "graag").
   In de Nederlandse versie, en later ook in de vierkleurenreeks, is het lied van "Be-obbeja-an scho-epen" vervangen door "Wi-lie-de-rbie" (Willy Derby) en diens lied "Zoekdezo... nop... uttis... zofijn" ("Zoek de zon op", in feite geen lied van Willy Derby maar van Lou Bandy).
  
  Uitgaven
  
  Externe link 
  Samenvatting op suskeenwiske.ophetwww.net
  
  Stripverhaal van Suske en Wiske
  Stripverhaal uit 1951