title: Copa Libertadores 2015
text: De Copa Libertadores de América 2015 was de 56ste editie van de Copa Libertadores, een jaarlijks voetbaltoernooi voor clubs uit Latijns-Amerika, georganiseerd door CONMEBOL. Sinds 2014 is de officiële naam van het toernooi de  Copa Bridgestone Libertadores. San Lorenzo was de titelverdediger, maar werd uitgeschakeld in de groepsfase. Kampioen werd het Argentijnse River Plate, dat zich hierdoor voor het WK voor clubs 2015 en voor de Recopa Sudamericana 2016 plaatste. Voor de finale was River Plate al zeker van deelname aan het WK voor clubs en de Recopa, omdat hun tegenstander in de finale (Tigres UANL) een uitgenodigde Mexicaanse ploeg was. Volgens de reglementen konden deze zich niet plaatsen voor een van deze toernooien.
  
  Algemene info
  
  Deelnemers per land 
  In totaal namen 38 teams uit 11 landen (de tien leden van de Zuid-Amerikaanse voetbalbond plus Mexico) deel aan de Copa Libertadores.
  
  Hieronder de verdeling van de plaatsen:
  Van Argentinië en Brazilië kwalificeerden zich vijf teams.
  Van de overige negen landen (Bolivia, Chili, Colombia, Ecuador, Mexico, Paraguay, Peru, Uruguay en Venezuela) kwalificeerden zich drie teams.
  De winnaar van de vorige editie, de titelverdediger, kwalificeerde zich automatisch voor de groepsfase van het toernooi. Indien zij zich al hadden geplaatst, schoof dit ticket door naar de beste ploeg uit het land van de titelverdediger, dat oorspronkelijk niet zou deelnemen.
  De winnaar van de Copa Sudamericana van vorig jaar kwalificeerde zich - indien ze zich niet al hadden geplaatst - voor de voorronde. Dit leverde hun land echter geen extra ticket op: mochten ze zich nog niet hebben geplaatst, dan ging dit ten koste van de vijfde (Argentinië en Brazilië) of derde deelnemer (overige landen) uit dat land.
  
  Data
  De loting voor de voorronde en de groepsfase vond plaats in het CONMEBOL-hoofdkantoor in Luque, Paraguay.
  Voor de knock-outfase werd niet geloot, omdat die wedstrijden werden bepaald aan de hand van het aantal punten in de groepsfase.
  
  Teams 
  Onderstaande tabel geeft alle deelnemers aan deze editie weer, toont in welke ronde de club van start ging en op welke manier ze zich hadden geplaatst.
  
  Voorronde
  In de eerste ronde speelden twaalf teams een thuis- en uitwedstrijd voor zes plaatsen in de tweede fase. De wedstrijden werden gespeeld op 3-5 februari (heen) en op 10-12 februari (terug).
  
  Potindeling
  De loting vond plaats op 2 december 2014. De twaalf teams werden in twee potten geplaatst, afhankelijk van de prestaties van het beste team uit het desbetreffende land in de vorige editie. In tegenstelling tot de verwachting kwam Once Caldas echter in Pot 1 en Corinthians in Pot 2. Een team uit Pot 1 werd geloot tegen een team uit Pot 2, waarbij het team uit Pot 1 de tweede wedstrijd thuis mocht spelen.
  
  Wedstrijden 
  
  |}
  
  Tweede ronde
  In de tweede fase speelden de zes winnaars van de eerste ronde plus 26 direct geplaatste clubs in acht groepen van vier clubs een minicompetitie. De groepswinnaars en de nummers twee kwalificeerden zich voor de achtste finale. De wedstrijden werden tussen 18 februari en 22 april gespeeld. Indien meerdere clubs met een gelijk aantal punten eindigden, was het doelsaldo doorslaggevend. Was dat ook gelijk, dan werd er gekeken naar het aantal gemaakte doelpunten en vervolgens naar het aantal gemaakte uitdoelpunten. Indien er dan nog geen beslissing was, zou er worden geloot.
  
  Potindeling 
  De loting vond direct na de loting voor de eerste ronde plaats. De 32 teams kwamen in vier potten terecht, die werden ingedeeld volgens een vast rotatieschema: de teams die zich kwalificeerden als nummer 1 (Bolivia 1, Chili 1, et cetera) en 2 van Argentinië en Brazilië, zaten in de oneven jaren in dezelfde pot als de nummers 1 van Colombia, Ecuador, Peru en Venezuela en in de even jaren in dezelfde pot als de nummers 1 van Bolivia, Chili, Paraguay en Uruguay. In de volgende pot zaten de overige rechtstreeks geplaatste teams uit dezelfde landen (de nummers 3 en 4 van Argentinië en Brazilië en de nummers 2 van de andere vier landen). In de derde pot zaten de nummers 1 en 2 van Bolivia, Chili, Paraguay en Uruguay (oneven jaren) of van Colombia, Ecuador, Peru en Venezuela (even jaren) en in de laatste pot zaten de nummers 1 en 2 van Mexico, plus de zes winnaars van de eerste ronde.
  
  Rechtstreeks geplaatste teams uit hetzelfde land konden niet tegen elkaar loten, maar dit gold niet voor winnaars van de voorronde (hieronder cursief aangegeven), omdat de nationaliteit van deze teams op dat moment nog niet bekend was. Zo kon São Paulo (Pot 2) niet loten tegen Cruzeiro of Atlético Mineiro (Pot 1), maar wel tegen de winnaar van Once Caldas tegen Corinthians (Pot 4).
  
  Groep 1
  
  Groep 2
  
  Groep 3
  
  Groep 4
  
  Groep 5
  
  Groep 6
  
  Groep 7
  
  Groep 8
  
  Knock-outfase 
  De zestien geplaatste ploegen kregen een nummer toegewezen, op basis van hun prestaties uit de groepsfase. De groepswinnaars kregen de nummers 1-8 en de nummers twee kregen de nummers 9-16. Het exacte nummer werd vervolgens bepaald aan de hand van het aantal behaalde punten. Mocht dat gelijk zijn, dan werd er vervolgens gekeken naar doelsaldo, gemaakte doelpunten en ten slotte gemaakte uitdoelpunten. Als er dan nog ploegen gelijk stonden, dan werd er geloot.
  
  In de achtste finales werd het team met het laagste nummer gekoppeld aan dat met het hoogste nummer (dus nummer 1 tegen 16, nummer 2 tegen 15, et cetera). Hierdoor kon het voorkomen dat teams uit hetzelfde land, of teams die bij elkaar in de groep zaten, tegen elkaar moesten spelen, iets wat in de UEFA Champions League in deze fase nog niet toegestaan is.
  
  Het schema was zo gemaakt, dat als de groepswinnaars allemaal zouden winnen, dat dan in de kwartfinales wederom het team met het laagste nummer tegen het team met het hoogste nummer speelde (dus de winnaar van 1 tegen 16 speelde tegen de winnaar van 8 tegen 9, et cetera). Hetzelfde gold voor de halve finales (dus de winnaar van 1/16 tegen 8/9 speelde tegen de winnaar van 4/13 tegen 5/12 en de winnaar van 2/15 tegen 7/10 speelde tegen de winnaar van 3/14 tegen 6/11). Echter, als er twee ploegen uit hetzelfde land de halve finales bereikten, dan moesten ze sowieso tegen elkaar, ongeacht hun nummer.
  
  In elke ronde speelde het team met het hogere nummer in de eerste wedstrijd thuis en het team met het lagere nummer in de tweede wedstrijd thuis. De enige uitzondering was eventueel de finale: volgens de regels moest de tweede wedstrijd van de finale in Zuid-Amerika worden gespeeld, dus als er een Mexicaanse ploeg de finale haalde, dan speelt die sowieso de eerste wedstrijd thuis, ongeacht hun nummer.De winnaar van elke wedstrijd was in theorie de ploeg met de meeste wedstrijdpunten (3 voor winst, 1 voor een gelijkspel, 0 voor verlies). Bij gelijke stand werd er gekeken naar het doelsaldo. In de praktijk kwam dit erop neer dat de ploeg met de meeste gescoorde doelpunten over twee wedstrijden doorging naar de volgende ronde. Bij gelijke stand werd er gekeken naar de ploeg die het meeste uitdoelpunten heeft gemaakt. Was ook dat gelijk, dan werden er strafschoppen genomen (er werd niet verlengd). De enige uitzondering op deze regels was wederom de finale: was daar de stand over twee wedstrijden gelijk, dan werd er niet gekeken naar het aantal uitdoelpunten, maar werd er nu wel een verlenging gespeeld. Stpnd het daarna nog gelijk, dan moesten strafschoppen beslissen over de titel.
  
  Plaatsingslijst
  
  Wedstrijdschema
  
  Achtste finales
  De wedstrijden werden gespeeld op 28 april en 5-7 mei (heen) en op 5 en 12-14 mei (terug).
  
  |}
  
  De wedstrijd tussen Boca Juniors en River Plate werd na de rust gestaakt, nadat een supporter van Boca Juniors pepperspray in de ogen van enkele spelers van River Plate had gespoten. De Zuid-Amerikaanse voetbalbond besloot daarop om Boca Juniors uit het toernooi te zetten.
  
  Kwartfinales
  De wedstrijden werden gespeeld op 19-21 mei (heen) en op 26-28 mei (terug).
  
  |}
  
  Halve finales
  De wedstrijden werden gespeeld op 14 en 15 juli (heen) en op 21 en 22 juli (terug).
  
  |}
  
  Finale
  De wedstrijden werden gespeeld op 29 juli (heen) en op 5 augustus (terug). In de groepsfase speelden de finalisten ook al tegen elkaar, toen eindigden beide duels in een gelijkspel: 1-1 in Argentinië en 2-2 in Mexico.
  
  Voor Tigres UANL was het de eerste keer dat ze in de finale stonden. Het was de derde keer dat een Mexicaanse ploeg de finale haalde, eerder bereikten Cruz Azul (2001) en Guadalajara (2010) de eindstrijd van de Copa Libertadores. River Plate stpnd voor de vijfde keer in de finale; in 1966 en 1976 verloren ze die, terwijl ze in 1986 en 1996 het toernooi wisten te winnen.
  
   CA River Plate wint met 3-0 over twee wedstrijden.
  
  Trivia 
   Het is voor het eerst sinds 2007 dat de verliezend finalist niet wist te scoren in de finale.
   Het is voor het eerst sinds 2004 dat de Superclásico tussen Boca Juniors en River Plate werd gespeeld in de Copa Libertadores.
  
  Statistieken
  
  Scheidsrechters
  
  Referenties
  
  Externe link
   Officiële website
  
  Copa Libertadores
  Voetbal in 2015