title: Purpersnedemycena
text: De purpersnedemycena  (Mycena pelianthina) is een paddenstoel uit het geslacht Mycena. Hij leeft saprotroof op bladstrooisel, vooral van Beuk (Fagus) en Eik (Quercus), in loofbossen op (matig) voedselrijke, kalkhoudende bodem.
  
  Kenmerken
  
  Uiterlijke kenmerken 
  Hoed
  De hoed heeft een diameter van 3 tot 6 cm. De vorm is aanvankelijk puntig, daarna afgeplat, conisch tot gebogen, al snel uitgespreid en soms gebogen. Soms heeft de hoed een stompe umbo. Het hygrofane oppervlak is vochtig, vettig en grijsviolet tot lichtpaars gekleurd. Wanneer het droog is, is het vanuit het midden dof en lichtbeige tot witachtig, maar behoudt het een violette tint. De rand van de hoed is vochtig, grof gegroefd en scherp.
  
  Lamellen
  De brede lamellen, verbonden door aderen aan de basis, puilen uit op de steel en lopen er met een tand naar beneden. Ze staan matig ver weg en zijn grijspaars, hun randen zijn zwartpaars en onregelmatig getand. 
  
  Steel
  De cilindrische, holle en meestal rechte steel is 4 tot 7 cm lang en 0,2 tot 0,6 cm dik. Het is beige en heeft een paarse tint. De steelvoet is ruig en kan wel wat beworteling verdragen.
  
  Geur en smaak
  Het dunne, witte vruchtvlees ruikt en smaakt naar radijsjes. 
  
  Sporenprint
  De sporenprint is wit.
  
  Microscopische kenmerken 
  De elliptische, hyaliene sporen zijn 5–8 µm lang en 2–4 µm breed. De cystidia zijn spoelachtig en glad.
  
  Vergelijbare soorten 
  Mycena pura en Mycena diosma kunnen op deze paddenstoel lijken, maar beide hebben echter geen donkere lamelsnedes.
  
  Ecologie 
  De radijshelm is een karakteristieke soort van meso- en kalkrijke beuken- en beukenbossen. Samen met Europese beuken komt hij ook voor in overeenkomstige haagbeukeiken en schaduwrijke hellingbossen. Hij wordt ook zelden aangetroffen in oever- en moerassige bossen en in parken. Hij houdt van goed geventileerde, frisse tot vochtige grond, die neutraal tot sterk alkalisch is en niet te voedselrijk. In zeldzame gevallen wordt de soort ook aangetroffen op esdoorn, haagbeuk en hazelnoot, en zeer zelden op naaldhout. De vruchtlichamen verschijnen van juni tot oktober solitair of in gropen op bladafval of mull-rijke bodems.
  
  Verspreiding 
  
  In Nederland komt de purpersnedemycena matig algemeen voor. Hij staat op de rode lijst in de cateogorie Kwetsbaar .
  
  Mycenaceae
  Schimmelsoort