title: Holden Commodore
text: |
  |-
  |
  |-
  | 
  |-
  |
  |-
  | 
  |}
  De Holden Commodore is een automodel van het Australische
  automerk Holden. De Commodore werd in 1978 geïntroduceerd.
  Sinds 2006 zit het model in de veertiende serie en de vierde generatie. Het
  model is als vierdeurs sedan en als vijfdeurs stationwagen
  beschikbaar. In Azië wordt de auto onder de naam Chevrolet Lumina verkocht
  en in Brazilië als Chevrolet Omega.
  
  Geschiedenis
  
  Aanleiding 
  Het Australische Holden - onderdeel van General Motors
  en sinds 1948 autobouwer - had altijd de Amerikaanse stijl
  gevolgd van grote en zware auto's. Aan het verbruik werd niet gedacht want
  benzine was goedkoop. Toen de olielanden in het Midden-Oosten in de
  jaren 1970 de kraan dichtdraaiden om de prijs van olie op te drijven kwam
  hier verandering in. Er ontstond een grote vraag naar zuinigere auto's. Holden
  besloot de boeg om te gooien maar de grote Holden Kingswood en Holden Premier
  pasten niet in dit plaatje. Het merk kwam dus met een gloednieuw model: de
  Commodore. Om ook de geslonken markt van grote auto's te blijven bedienen bleef
  de Holden HZ-serie, waartoe de Kingswood en de Premier behoorden, nog tot twee
  jaar na de introductie van de Commodore in productie.
  
  Opel 
  Een geschikt platform voor de kleinere Commodore vond Holden bij haar Duitse
  zustermerk Opel, ook een onderdeel van General Motors. Het platform van de
  modellen Opel Rekord en Opel Senator zou de basis worden van GM's tweede
  zogenaamde wereldauto, een auto die wereldwijd verkoopbaar is. Deze basis werd
  naar Australië gehaald en daar flink onder handen genomen. De wielophanging
  werd aangepast naar Australische condities en onder de motorkap werd Holdens
  eigen zescilindermotor geïnstalleerd. Ook moest het onderstel verstevigd worden
  om de ruige Australische wegen aan te kunnen. De hele conversie kostte uiteindelijk
  110 miljoen Australische dollar. Sommige van de ingenieurs geloofden dat ze
  voor dat bedrag een compleet nieuw model hadden kunnen ontwikkelen.
  
  De introductie 
  De Holden VB Commodore bereikte in oktober 1978 de productieband en werd een maand
  later geïntroduceerd. De Commodore was kleiner, lichter en had een veel betere
  wegligging dan zijn voorgangers. Wel viel de zuinigheid tegen. De Commodore kwam
  standaard met Holdens oude 3,3 liter zes-in-lijnmotor en daarnaast waren er
  ook V8-motoren van 4,2 en 5 liter. Ze waren geen van drieën een toonbeeld
  van zuinigheid. Om hier iets aan te doen kreeg de VC Commodore, die
  in 1980 verscheen, een nieuwe 1,9 liter vier-in-lijn en werd de cilinderinhoud
  van de I6 teruggebracht tot 2,8 liter. Die viercilinder was wel zuiniger maar
  leverde dan weer te zwakke prestaties. Het succes leed er in ieder geval niet onder.
  Reeds in 1979, het eerste volle verkoopjaar, was de Commodore de best verkochte
  auto van Australië.
  
  Groot vs. klein 
  Intussen zat Holdens concurrentie ook niet stil. Holdens grootste concurrent op
  de Australische thuismarkt is Ford Australië. De grootste concurrent van de
  Commodore is de Ford Falcon die eind jaren 1970 in zijn XC-serie
  zat. In tegenstelling tot Holden trok Ford Australië zich geen moer aan van de
  oliecrises. De Australische divisie van Ford bleef gewoon
  grote auto's bouwen. Australië reageerde verdeeld. In 1979 introduceerde Ford
  haar XD-serie en verkocht er op drie jaar tijd 206 000 exemplaren van.
  Holden produceerde bijna 96.000 VB Commodores en bijna 122 000
  VC's tussen 1978 en 1981. Halfweg de jaren 1980 kwam
  Holden tot een overeenkomst met het Japanse Nissan.
  Hierdoor kreeg de VL Commodore uit 1986 een Japanse motor
  die een derde krachtiger en stuk zuiniger was dan Holdens oude 6-in-lijn. Deze
  Nissan-motoren bleken erg potent en werden dan ook een populaire keuze. De VL-serie
  bracht Holden weer op de koppositie van de Australische verkooplijst.
  
  Terug naar groot 
  In 1988 verscheen met de VN-serie de tweede generatie Commodores.
  Aan deze compleet nieuwe modellen was zes jaar gewerkt. De VN Commodore was opnieuw
  een grote auto en niet langer een middelgrote. Het rondere meer aerodynamische
  koetswerk van de VN was deze keer gebaseerd op de lijnen van de Opel Omega.
  Ook aan het platform van het Duitse zustermodel was weer danig gesleuteld. Ook
  Holdens oude traditie van 6-in-lijnmotoren verdween. In de plaats kwam een 3,8
  liter zescilinder in V-formatie vanuit moederconcern General Motors.
  De 5 liter V8-motor kwam wel mee over. De Nissan-motor werd geschrapt vanwege de
  ongunstige wisselkoers tussen de Australische dollar en de Japanse Yen.
  De VN Commodore werd uitstekend ontvangen door het Australische publiek. In het
  kader van het Button Plan werd het model ook door Toyota verkocht als
  de Toyota Lexcen.
  
  Nog groter 
  In 1997 lanceerde Holden de derde Commodore-generatie. De Holden VT-serie
  was opnieuw compleet nieuw en gebaseerd op de Opel Omega uit 1995. Met de
  VT werd de Holden Commodore opnieuw een maatje groter. De intussen verouderde 5
  liter V8 werd vervangen door een 5,7 liter-exemplaar van Chevrolet en de V6
  kwam er ook in een turbogeladen versie. De VT-serie, die 600 miljoen
  AUD had gekost, werd een succes. Het is tot op heden (2007) de best verkochte
  serie uit Holdens geschiedenis. De Holden VY-serie uit 2002 kreeg een
  aangepaste meer aerodynamische carrosserie die het brandstofverbruik drastisch
  deed dalen. Holden bleef technische innovaties toevoegen om de Commodore up-to-date
  te houden. Zo kregen de modellen Ecotec- en vanaf de VZ Alloytec V6
  motoren, de modernste veiligheidssystemen en uitrustingen als ABS,
  EBA, EBD en andere.
  
  Geheel Australisch 
  De vierde generatie Commodores verscheen in 2006 met de Holden VE-serie.
  Het was de eerste Commodore die niet op een Opel was gebaseerd en die geheel in
  Australië was ontwikkeld. Dit moest wel nadat General Motors het grote Zeta-platform
  had geschrapt en Opel haar Omega had stopgezet. Holden moest dit Zeta-platform zelf
  afwerken voor de VE. Hiervoor was wel een ontwikkelingsbudget van meer dan 1 miljard
  AUD nodig geweest. Motoren en overbrengingen werden wel overgenomen van de
  voorgaande VZ-serie. Voorlopig (2007) zijn van de VE-serie enkel
  de sedans geïntroduceerd. De andere modellen - stationwagens,
  Ute, Crewman en Adventra -
  worden nog steeds gebouwd in de VZ-serie. De VE-sedans worden geëxporteerd naar
  Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika, het Midden-Oosten en Brazilië. Het
  model Commodore SS zal ook naar de Verenigde Staten geëxporteerd worden om
  aldaar als Pontiac G8 op de markt te komen.
  
  Zie ook 
   Holden
   Oceanische en Afrikaanse auto in 1978 · 1980 · 1981 · 1984 · 1986
   Oceanische en Afrikaanse auto in 1988 · 1991 · 1993 · 1995
   Oceanische en Afrikaanse auto in 1997 · 2000 · 2002 · 2004 · 2006
  
  Externe links 
    hh.hansenits.com
    users.on.net
  
  Commodore