title: Sinaasappelkorst-associatie
text: De sinaasappelkorst-associatie (Calogayetum pusillae) is een associatie uit het citroenkorst-verbond (Calogayion decipientis).
  
  Naamgeving en codering 
   Synoniem: Caloplacetum saxicolae 
   Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r49Bb02
   BWK-karteringscode: km
  
  De wetenschappelijke naam Calogayetum pusillae is afgeleid van de botanische naam van sinaasappelkorst (Calogaya pusilla). Dit korstmos geldt als kensoort voor deze associatie en treedt hierin vaak aspectbepalend op.
  
  Fysiognomie 
  Vegetatie van de sinaasappelkorst-associatie is doorgaans makkelijk herkenbaar. Het betreft een tamelijk kleurrijke gemeenschap waarin het vegetatieaspect wordt bepaald door een vlekkenpatroon van vooral gele, oranje, witte en grijze, korstvormende lichenen. Het meest karakteristiek voor het vegetatieaspect zijn veelal de opvallende associatiekensoorten sinaasappelkorst en stoffige citroenkorst. In iets mindere mate kunnen ook gelobde citroenkorst en kerkcitroenkorst optreden als kenmerkende aspectbepalende soorten.
  
  De vegetatiestructuur van de sinaasappelkorst-associatie is zeer eenvoudig. Het bestaat uit slechts één vegetatielaag; dit betreft een zeer lage moslaag van enkele millimeters hoog. Deze laag wordt gedomineerd door korstvormende korstmossen die zeer plat tegen het substraat aangedrukt groeien. Van de kleinere korstmossentaxa is het thallus vaak verzonken in het substraat en vallen alleen de apothecia op.
  
  Ecologie 
  
  De sinaasappelkorst-associatie treedt op als een uitgesproken cultuurvolgend, epilithisch vegetatietype. Het koloniseert eutrofe, stenige, solide substraten met een antropogene oorsprong of bewerking. Dikwijls gaat het om kalkhoudende steen, waaronder beton, cement(voegen), kalkhoudende baksteen en harde kalksteen. Soms koloniseert de gemeenschap echter ook zure (uitgeloogde) baksteen die licht is geëutrofieerd. De sinaasappelkorst-associatie komt vooral tot ontwikkeling op verticale, schuine en rond aflopende steenoppervlakken; in veel mindere mate groeit het op horizontale oppervlakken. Veelal betreft het milieus met een relatief lage luchtvochtigheid. Het betreft altijd substraatoppervlakken die (bijvoorbeeld na een bui) snel opdrogen. Doorgaans groeit de sinaasappelkorst-associatie op standplaatsen die zijn blootgesteld aan het volle zonlicht; slechts zelden kan het zich ook in licht beschaduwde omgevingen ontwikkelen. De associatie komt over het algemeen het best tot ontwikkeling op groeiplaatsen die op het zuiden geëxponeerd zijn.
  
  Vaak treedt de sinaasappelkorst-associatie op als muurvegetatie. Ook wordt het dikwijls aangetroffen op allerlei typen betonnen structuren zoals kunstwerken, grafstenen, palen langs wegen, varkensruggen, stoepranden en geluidschermen. Eveneens verschijnt deze gemeenschap vaak op dakbedekking van beton, asbest(cement) of harde kalksteen. Zelden is de associatie ook te vinden op onbetreden (delen van) stoeptegels.
  
  Vegetatiezonering 
  In de vegetatiezonering vormt de sinaasappelkorst-associatie vaak contactgemeenschappen van andere epilithische syntaxa. Zo kan de associatie grenzen aan verscheidene andere gemeenschappen uit de klasse van stippelkorsten en achterlichtmossen. In het bijzonder valt hierbij op dat de sinaasappelkorst-associatie vaak in contact staat met de muisjesmos-associatie (Orthotricho-Grimmietum), waarmee het vegetatiemozaïeken kan vormen. Voorts staat de sinaasappelkorst-associatie vaak in contact met de associatie van dunne blauwkorst (Porpidietum soredizodis); dit komt vooral voor op relatief oude, kleine muren langs bijvoorbeeld tuinen en begraafplaatsen.
  
  Verspreiding 
  Het verspreidingsgebied van de sinaasappelkorst-associatie op Aarde is niet bekend. In Nederland en Vlaanderen is de associatie zeer algemeen en kent een duidelijk zwaartepunt in de urbane gebieden.
  
  Diagnostische taxa 
  In de onderstaande lijst staan de belangrijkste diagnostische taxa van de sinaasappelkorst-associatie.
  
  Afbeeldingen 
  
  Sinaasappelkorst-associatie