title: Braziliaans konijn
text: Het Braziliaans konijn (ook tapeti, Sylvilagus brasiliensis)  is een zoogdier uit de familie van de hazen en konijnen (Leporidae). De soort komt voor in Midden- en Zuid-Amerika.
  
  Naamgeving 
  De wetenschappelijke naam van de soort werd als Lepus brasiliensis in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.
  
  Verspreiding 
  Het verspreidingsgebied van het Braziliaans konijn loopt van zuidoostelijk Mexico tot het noorden van Argentinië. Regenwouden van zeeniveau tot 2.500 meter vormen het leefgebied van het Braziliaans konijn. Dit dier leeft met name in bosranden en langs rivieroevers. In zuidelijk Midden-Amerika komt het Braziliaans konijn tot op 1.100 meter (Cordillera de Talamanca) of 1.500 meter (noordelijk Costa Rica) voor en wordt het in hoger gelegen gebieden vervangen door het Dices katoenstaartkonijn. In de drogere streken van Midden- en Zuid-Amerika, zoals savannes en droogbossen, komt het Floridakonijn voor.
  
  Uiterlijk 
  Het Braziliaans konijn is ongeveer 38 cm lang en circa 850 gram zwaar. Vrouwelijke konijnen zijn groter dan mannetjes. In vergelijking met het Floridakonijn heeft het Braziliaans konijn kortere oren een kortere, minder opvallende staart.
  
  Leefwijze 
  Het Braziliaans konijn is met name actief tijdens de schemering en 's nachts. Het is een solitair levend dier. Gras vormt het voornaamste voedsel van het Braziliaans konijn. Daarnaast worden ook schimmels gegeten. Nesten maakt het Braziliaans konijn in gedroogd gras. In het noorden van het verspreidingsgebied verloopt de voortplanting het gehele jaar met twee tot acht jongen per worp na een draagtijd van ongeveer een maand. In het hooggebergte van de Andes is de draagtijd met anderhalve maand langer. Het Braziliaans konijn is de natuurlijke vector van myxomatose, een virus dat geen effect heeft op het Braziliaans konijn of andere katoenstaartkonijnen maar dodelijk is voor het Europees konijn. Het Braziliaans konijn is prooidier voor diverse roofdieren, in het bijzonder de lanspuntslang.
  
  Ondersoorten 
  Van deze soort is een groot aantal ondersoorten benoemd waarvan de status echter onduidelijk is.
   Hall somde de volgende ondersoorten ten noorden van de Landengte van Panama op:
   Sylvilagus brasiliensis consobrinus
   Sylvilagus brasiliensis dicei
   Sylvilagus brasiliensis gabbi , 1877
   Sylvilagus brasiliensis incitatus
   Sylvilagus brasiliensis messorius
   Sylvilagus brasiliensis truei , 1890
   Hoffmann en Smith noemden de volgende ondersoorten ten zuiden van het Panamakanaal:
   Sylvilagus brasiliensis brasiliensis
   Sylvilagus brasiliensis andinus , 1897
   Sylvilagus brasiliensis apollinaris , 1920
   Sylvilagus brasiliensis capsalis , 1913
   Sylvilagus brasiliensis caracasensis , 1957
   Sylvilagus brasiliensis chillae , 1957
   Sylvilagus brasiliensis chotanus , 1938
   Sylvilagus brasiliensis defilippi , 1850
   Sylvilagus brasiliensis fulvescens , 1912
   Sylvilagus brasiliensis gibsoni , 1918
   Sylvilagus brasiliensis inca , 1913
   Sylvilagus brasiliensis kelloggi , 1923
   Sylvilagus brasiliensis meridensis , 1904
   Sylvilagus brasiliensis minensis , 1901
   Sylvilagus brasiliensis paraguensis , 1901
   Sylvilagus brasiliensis peruanus , 1950
   Sylvilagus brasiliensis sanctaemartae , 1950
   Sylvilagus brasiliensis surdaster , 1901
   Sylvilagus brasiliensis tapetillus , 1913
  
  Hazen en konijnen
  IUCN-status bedreigd