title: Johannes Hendrik Kramers (1891-1951)
text: Johannes Hendrik Kramers (Rotterdam, 26 februari 1891 – Oegstgeest, 17 december 1951) was een Nederlands jurist, arabist, orientalist, islamoloog en hoogleraar in het Arabisch en de instellingen van de Islam aan de Universiteit Leiden.
  
  Leven
  Hij was de zoon van Hendrik Kramers, arts, en Jeanne Susanne Breukelman. Op advies van Snouck Hurgronje studeerde hij in Leiden eerst rechten, en daarnaast Arabisch bij dr. A.A. Schaade en Snouck. Op 5 maart 1915 promoveerde hij in de rechten op het proefschrift Strafrechtspraak over Nederlanders in Turkije. Kramers werkte daarna als tolk aan het gezantschap in Istanboel. Na het ontslag van dr. H. van Gelder werd Kramers door Snoeck voorgedragen voor de vrijgekomen post van lector Perzisch en Turks in Leiden en gaf hij zijn openingsrede Over de geschiedschrijving bij de Osmaansche Turken. Hij was tolk Turks bij de Conferentie van Lausanne (1922-1923) en als tolk Koerdisch bij de commissie van de Volkenbond ter bemiddeling over Mosoel en de grens Turkije-Irak. Na het overlijden van Wensinck hield Kramers zijn intreerede De taal van den Koran als zijn opvolger als hoogleraar in het Arabisch en de instellingen van de islam op 8 februari 1940. In mei 1942 nam hij vrijwillig ontslag vanwege de bezetting. In 1945 herkreeg hij zijn hoogleraarschap (1945-1947), van 1946-1950 gaf hij Semitische taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Kramers organiseerde in 1946 de erepromotie van Winston Churchill aan de Universiteit Leiden. Tot 1951 gaf hij in Leiden colleges in het Arabisch, de instellingen van de Islam, Perzisch, Turks en soms ook Armeens.
  
  Literatuur 
   G.F. Pijper: Levensbericht J.H. Kramers, in: Jaarboek, 1951–1952, Amsterdam, pp. 225–231. Online dwc.knaw.nl, Huygens Institute – Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences (KNAW)
   Franz Babinger: Johannes Hendrik Kramers (1891–1951) in: Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft. 102, Nr. 1, 1952, p. 10–13. 
   Willem Otterspeer (Hrsg.): Leiden Oriental Connections 1850–1940, 1997, Studies in the History of Leiden University, Band 5. (books.google.de)
  
  Publicaties
  onder meer:
   1915: Strafrechtspraak over Nederlanders in Turkije, proefschrift Leiden
   1926-1939: Monumenta Cartographica Africae et Aegypti
   1938-1939: Opus Geographicum van Ibn Haukal, uitgave in twee delen, uit de 10de eeuw. 
   1949: De Semietische talen
   1951: Al-Ghazali:  De Redder uit de Dwaling (vertaling)
   nieuwe editie van The Encyclopaedia of Islam/Encyclopédie de l'Islam  (Deel I: 1–320)
   De Koran uit het Arabisch vertaald (1956), tientallen drukken
  
  Externe link
   Publicaties op WorldCat. Geraadpleegd op 15 september 2019.
  
  Oriëntalist
  Islamoloog
  Hoogleraar aan de Universiteit Leiden