Onno Joost Sickinghe
jhr. dr. Onno Joost Sickinghe (Groningen, 30 juli 1782 - Winschoten, 15 februari 1845) was een Nederlands jonkheer, provinciaal politicus en rechter.

Leven en werk
Sickinghe, telg uit de adellijke regentenfamilie Sickinghe, werd in 1782 geboren als zoon van jhr. mr. Pieter Rembt Sickinghe (1743-1821) en Anna Josina Petronella Alberda. Op zondag 4 augustus 1782 werd hij gedoopt in de Martinikerk te Groningen. Hij studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit van Groningen, waar hij op 15 juni 1805 promoveerde. Hij ontving zijn patent als advocaat in 1806. 

Hij werd benoemd tot Controleur van de Directe Belastingen in het Département l'Ems Occidental (dept. Wester-Eems). De acte van deze benoeming werd in naam van de Keizer der Fransen Napoleon Bonaparte door de Franse Minister van Financiën te Pavia op 9 november 1811 ondertekend.  

In 1815 ontving hij zijn adelsbrief en werd Onno Joost Sickinghe benoemd in de Ridderschap der Provincie Groningen. Zijn vader Pieter Rembt Sickinghe was in 1814 tot de adelstand verheven.  

In 1816 werd Sickinghe benoemd tot inspecteur der Directe Belastingen. In 1824 volgde een benoeming tot ontvanger te Bedum. Van 1818 tot 1837 was hij lid van de Provinciale Staten van Groningen en in 1829 was hij lid van de Raad van Groningen. Nadien werkte Sickinghe als rechter te Winschoten.  

Op 31-jarige leeftijd huwde hij met Veronica Petronella van Orsoy (1780-1846). Uit dit huwelijk kwam een zoon voort, jhr. Pieter Feyo Onno Sickinghe, geboren op 5 februari 1824 te Groningen, later luitenant-kolonel der Infanterie. 

Sickinghe was als vrijmetselaar lid van de loge L'Union Provinciale; in 1810 werd hem de meestersgraad toegekend.

Nederlandse adel in de 19e eeuw
Nederlands provinciaal politicus
Nederlands rechter
Nederlands vrijmetselaar
Onno Joost