Plesiotylosaurus
Plesiotylosaurus, wat 'in de buurt van Tylosaurus' betekent, is een geslacht van uitgestorven zeereptielen die tot de familie Mosasauridae behoort. Het is geclassificeerd als onderdeel van de onderfamilie Mosasaurinae, naast geslachten als Mosasaurus en Prognathodon. Het geslacht bevat als enige soort Plesiotylosaurus crassidens, teruggevonden in afzettingen uit het Midden-Maastrichtien in de Morenoformatie in Californië.

Hoewel het is geclassificeerd als een mosasaurine mosasauriër, en niet nauw verwant aan Tylosaurus, is de naam niet helemaal misplaatst aangezien een aantal schedelkenmerken gevonden in de relatief intacte holotype-schedel een zekere mate van convergente evolutie met tylosaurine mosasauriërs suggereert.

Naamgeving
in 1942 benoemde Charles Lewis Camp de typesoort Plesiotylosaurus crassidens. De geslachtsnaam betekent 'dichter bij Tylosaurus. De soortaanduiding betekent 'de diktand'.

Het holotype LACM (CIT) 2759''' is gevonden in Fresno County. Het bestaat uit een schedel met onderkaken. Het skelet LACM/CIT 2753 werd toegewezen en later werden nog twee skeletten gevonden: UCBMP 126716, 137249, 137248 en LACM/CIT 2750.

 Beschrijving Plesiotylosaurus was een relatief grote mosasauriër. Het holotype LACM 2759, bestaat uit een slecht bewaard gebleven en gedeeltelijk vervormde maar bijna complete schedel en onderkaken, verzameld in de Panoche Hills in de Morenoformatie in Californië. De onderkaak van de holotype-schedel is achtennegentig centimeter lang, wat het hele dier een geschatte lengte van ongeveer zes meter zou geven. De kaken van Plesiotylosaurus waren langwerpig en zijn schedel was behoorlijk robuust, vergelijkbaar met Prognathodon, wat een duidelijke prooivoorkeur suggereert.

Lindgren (2009) deed een uitgebreid onderzoek naar de craniale osteologie van Plesiotylosaurus op basis van de holotype-schedel LACM 2759, en het ander recent beschreven schedelspecimen UCMP 137249. Hoewel duidelijk nauw verwant aan Prognathodon en stevig geplaatst in de Mosasaurinae, heeft de schedel van Plesiotylosaurus bepaalde kenmerken die anders alleen in de Tylosaurinae worden aangetroffen. Deze kenmerken zijn onder meer het hebben van een stevig, benig rostrum aan het uiteinde van de snuit en onderkaken, een brede en vrijwel niet ingesnoerde balk tussen de neusgaten die voortkomt uit een transversaal rechthoekige basis op het achterste vlak van het tandgedeelte van de premaxilla, een maxillo-premaxillaire beennaad die een relatief lange verbinding vormt tussen de tanddragende botten van de bovenkaak, een voorste postorbitofrontaal uitsteeksel dat een breed overlappende flens vormt onder de supraorbitale vleugel van het prefrontale en een voorste mandibulaire kanaal dat is ontwikkeld tot een lange en smalle spleet. Lindgren beschouwde deze gedeelde kenmerken als een duidelijk voorbeeld van convergente evolutie.

 Fylogenie Plesiotylosaurus wordt het vaakst teruggevonden als een mosasaurine mosasauriër, die nauwe verwantschappen deelt met het geslacht Prognathodon. Inderdaad, de morfologie van de schedel van Plesiotylosaurus is verbazingwekkend vergelijkbaar met die van Prognathodon en zonder het prominente premaxillaire rostrum van Plesiotylosaurus, de min of meer rechthoekige balk tussen de neusgaten en de kenmerkende predentale boeg op het dentarium, zouden ze als hetzelfde geslacht kunnen worden beschouwd.

Het onderstaande cladogram is aangepast van Aaron R.H. Leblanc, Michael W. Caldwell en Nathalie Bardet, 2012 en toont de verwantschappen tussen Plesiotylosaurus'' en de rest van de Mosasaurinae:

Uitgestorven reptielen