Zweepstaartschorpioenen
De zweepstaartschorpioenen (Thelyphonida, vroeger Uropygi) zijn een orde van spinachtigen. De naam zweepstaartschorpioenen is ontstaan omdat hun staart lijkt op een zweep, en hun uiterlijk op schorpioenen. De staart draagt geen gifstekel zoals bij schorpioenen het geval is.

Uiterlijk 
Zweepstaartschorpioenen hebben zweepachtige flagellum aan het einde van hun pygidium, een kleine plaat van drie segmenten van het exoskelet. De lengte kan variëren van 25 tot 85 mm. De meeste soorten worden niet groter dan 30 mm, maar de grootse soorten vallen binnen het geslacht Mastigoproctus, met een lengte van 85 mm. Net zoals de gerelateerde ordes Schizomida, Amblypygi en Solifugae gebruiken zweepstaartschorpioenen zes poten om mee te lopen en de andere twee als antenne-achtige sensoren. De meeste soorten hebben ook grote, schorpioenachtige pedipalpen. Ze hebben één paar ogen aan de voorkant van het kopborststuk en drie aan beide kanten van het hoofd. Zweepstaartschorpioenen zijn niet giftig, maar hebben wel een klier aan het uiteinde van hun lichaam om een combinatie van azijnzuur en octaanzuur te spuiten naar aankomende vijanden.

Gedrag 
Zweepstaartschorpioenen zijn carnivoren en nachtdieren. Hun voedsel bestaat vooral uit insecten en miljoenpoten, maar ze eten soms ook wormen en slakken.

Voortplanting
Vrouwtjes leggen maximaal 35 eieren, die plaatsvinden in een slijmvlies, in een hol. Tijdens het ontwikkelen en uitkomen van de eieren eet de moeder niet. Vlak na de geboorte sterft de moeder dan ook. Na drie jaar zijn de kleine zweepstaartschorpioenen volwassen geworden, waarna ze nog ongeveer vier jaar doorleven.

Taxonomie 

In 2006 waren 104 soorten van zweepstaartschorpioenen beschreven, die overal op de wereld voorkomen. Voor een compleet overzicht zie: Lijst van zweepstaartschorpioenen.
De volgende familie, onderfamilies en geslachten zijn bij de orde ingedeeld:

 Familie Thelyphonidae Lucas, 1835
 Onderfamilie Hypoctoninae Pocock, 1899
 Geslacht Etienneus Heurtault, 1984
 Geslacht Hypoctonus Thorell, 1888
 Geslacht Labochirus Pocock, 1894
 Geslacht Thelyphonellus Pocock, 1894
 Onderfamilie Mastigoproctinae Speijer, 1933
 Geslacht Mastigoproctus Pocock, 1894
 Geslacht Mimoscorpius Pocock, 1894
 Geslacht Uroproctus Pocock, 1894
 Onderfamilie Thelyphoninae Lucas, 1835
 Geslacht Abaliella Strand, 1928
 Geslacht Chajnus Speijer, 1936
 Geslacht Ginosigma Speijer, 1936
 Geslacht Glyptogluteus Rowland, 1973
 Geslacht Minbosius Speijer, 1933
 Geslacht Tetrabalius Thorell, 1888
 Geslacht Thelyphonus Latreille, 1802
 Onderfamilie Typopeltinae Rowland & Cooke, 1973
 Geslacht Typopeltis Pocock, 1894
 Onderfamilie incertae sedis
 Geslacht Geralinura  Scudder, 1884 — Fossiel
 Geslacht Mesoproctus  Dunlop, 1998 — Fossiel
 Geslacht Proschizomus  Dunlop & Horrocks, 1996 — Fossiel