Dick Ket
Dirk Hendrik (Dick) Ket (Den Helder, 10 oktober 1902 - Bennekom, 15 september 1940) was een Nederlandse kunstschilder.

Levensloop 
Dick Ket werd in 1902 geboren in Den Helder, maar vanwege het werk van zijn vader - een militair apothekersassistent - veranderde de familie Ket een aantal keren van woonplaats.

In Den Haag begon Ket aan de hbs; zijn eindexamen hiervoor deed hij in 1921 in Hoorn. Wonend in Ede volgde hij kunstlessen bij het Arnhemse genootschap Kunstoefening (tekenschool). Kets medeleerling en vriend was Johan Mekkink.

Aanvankelijk maakte Ket in een impressionistische stijl landschappen en stillevens, met brede penseelstreek en paletmes. Rond 1930, toen hij bij zijn ouders in het door hemzelf ontworpen huis in Bennekom woonde, ging zijn gezondheid achteruit. Dit is ook de tijd dat hij veranderde van stijl, van impressionistisch naar een meer magisch-realistische schilderstijl.

In later werk komt zijn levensfilosofie naar voren. Samengevat komt die hierop neer: hij geloofde in twee tegengestelde werelden, die elkaar in balans hielden, de wereld van het “zijn”, de materiële wereld, tegenover die van het “niet-zijn”, de geestelijke. In alle verschijnselen, dingen en feiten zag Ket de strijd en verhouding tussen het materiële en geestelijke deel van het bestaan. Ook in zijn kunst komt deze visie tot uiting. Het ging hem als kunstenaar niet alleen om de natuurgetrouwe weergave. Zijn koele, objectieve benadering staat in dienst van de gedachte dat ook aan dode voorwerpen in het schilderij bezieling toegedicht kan worden. Zelf omschreef hij zijn stijl als 'nieuw realistisch'.

In een brief uit 1932 aan zijn verloofde Nel Schilt schreef hij:

Ket schilderde elk voorwerp met grote precisie. Hoewel Ket nooit een kubist is geweest, had hij wel een zekere interesse en voorkeur voor het kubisme. Ket was soms dagenlang bezig met het schikken van voorwerpen om tot een goede compositie te komen.

Ziekte 
Zijn levensvisie valt af te leiden uit zijn brieven, die tussen 1930 en zijn dood (hartstilstand) in 1940 zijn enige contact met de buitenwereld vormden. Door ziekte was Ket aan huis gebonden. Zoals blijkt uit zijn schilderijen had hij cyanose en trommelstokvingers. Een arts constateerde na zijn geboorte dextrocardie en tevens een gebrek aan een hartklep.

Hij was vaak benauwd, had beklemming op de borst, en leed aan toenemende vermoeidheid. Ook had hij verschillende fobieën, als claustrofobie, straatvrees en vreemdelingenangst. Dit geïsoleerde bestaan is ook de reden dat enkele voorwerpen vaak voorkomen in zijn stillevens, zoals een wit kommetje, geraniums, een houten paardje en reclameposters. Deze voorwerpen waren voorhanden in zijn ouderlijk huis.

Ket overleed heel plotseling.

Nalatenschap 

Ket is begraven op de begraafplaats achter de kerk van Bennekom. Dit graf is door de gemeente Ede in onderhoud genomen zodat het niet verdwijnt. Zijn huis aan de Prins Bernhardlaan is aangemerkt als gemeentelijk monument.

Exposities
 1926 - Kunsthandel De Stroom, Arnhem
 1929 - Ede
 1929 tot in 1937 - tentoonstellingen van de kunstenaarsvereniging Arti et Amicitiae in Amsterdam (Dick Ket was lid van Amicitiae)
 1931-1932, 1935 en 1937 - De Korenbeurs, Arnhem
 1932 - Stedelijk Museum, Amsterdam
 1933-1934 - Kunstzaal Van Lier, Amsterdam (samen met werk van Carel Willink, Wim Schuhmacher en Raoul Hynckes)
 1932 en 1934 - Venetië
 1932 en 1935 - Brussel
 1936 - Van Abbemuseum, Eindhoven 
 1937 - Parijs
 1940 - Gemeentemuseum Den Haag, Den Haag
 2016 - Museum Arnhem, Arnhem

Tijdlijn

Werk in openbare collecties (selectie)
 Museum Arnhem
 Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam
 Museum More, Gorssel
 Museum Møhlmann, Appingedam
 Rijksmuseum Amsterdam
 Stedelijk Museum Amsterdam

Nederlands kunstschilder
De Groep