Het zoemende ei
Het zoemende ei is het drieënzestigste stripverhaal uit de reeks van Suske en Wiske. Het is geschreven door Willy Vandersteen en gepubliceerd in De Standaard en Het Nieuwsblad van 2 mei 1964 tot en met 10 september 1964. 

De eerste albumuitgave was in 1964, als derde deel in de gezamenlijke tweekleurenreeks. Het album kreeg hier nummer 53. In 1967 werd Het zoemende ei heruitgebracht in de Vierkleurenreeks met albumnummer 73. In 1999 verscheen het verhaal nog eens in Suske en Wiske Klassiek.

Locaties 
 Brazilië met Rio de Janeiro en het Amazonebekken (Mato Grosso) met de Amazone.

Personages 
 Suske, Wiske, tante Sidonia, Lambik, Jerom, professor Barabas, agent 17, zwerver, Krimson (de Spin) en handlangers, Cristobal (gids), Kobee en Sheba, Justisjustos (indianen), Patato (tovenaar).

Uitvindingen 
 Ruimtemagnetofoon

Het verhaal 

Professor Barabas vertelt Lambik over signalen uit de ruimte die hij heeft opgevangen met de ruimtemagnetofoon. Als Lambik water wil drinken in het park vertelt hij het verhaal aan een agent, onwetend dat een zwerver alles afluistert. Als de professor de signalen van de planeet Lactona heeft ontcijferd, zijn de vrienden bij hem. De professor vertelt dat de bewoners van Lactona een reusachtig ei naar de aarde hebben gezonden omdat ze bezorgd zijn over de kernproeven op deze planeet. 

Lambik ontmoet op de jaarmarkt iemand die zich professor Diavolo noemt en die hem beter wil leren goochelen. Lambik neemt Diavolo mee naar professor Barabas. De professor heeft een nieuw bericht ontcijferd: het ei is inmiddels afgeworpen boven het Braziliaans oerwoud, Mato Grosso, en moet nu snel geopend worden. Dan blijkt ook Krimson in het huis te zijn, hij had zich vermomd als Diavolo, en hij heeft alles afgeluisterd. Dankzij Jerom kan Krimson de vrienden niks aandoen, maar hij ontsnapt. Suske en Wiske achtervolgen hem, slaan hem neer, houden agenten aan, maar dat zijn vermomde handlangers. Ze zitten in de val en worden opgehangen op de zolder van een groot oud pakhuis door die handlangers van Krimson. Ze weten zich echter simpel te bevrijden, en Wiske wil vanaf het dak de aandacht trekken door iets brandends te laten vallen. Het brand echter veel beter dan gedacht, en het ziet er naar uit dat ze door instorting én verbranding zullen sterven. De brandweer kan door de hevigheid van de brand, en door spraakverwarring weinig uitrichten. Jerom rent op spectaculaire wijze over een waterstraal naar het dak, maar hij is net te laat. Hij kan niet voorkomen dat de kinderen door de boeven worden meegenomen in een helikopter van Krimson, die hen als gijzelaars nodig heeft.

Jerom en Lambik volgen de helikopter naar de kust en laten zich met valschermen boven de boot van de boeven vallen. De boeven blijken echter te zijn overgestapt op een duikboot. Ze reizen richting Portugal, van waaruit ze door zullen vliegen naar Brazilië. De boot wordt getroffen door een torpedo. Lambik en Jerom belanden op een reddingsboot, waarna ze worden opgepikt door een watervliegtuig en terugkeren naar huis. De professor wacht nieuwe berichten van Lactona af. 

Lambik en Jerom gaan met een DC8 naar Rio de Janeiro, waar ze met een watervliegtuig naar de Amazone reizen. Hun gids Cristobal probeert zonder hen weg te gaan, maar komt in de problemen. Jerom redt Cristobal van een krokodil en de gids biecht op dat hij is omgekocht door Krimson. Lambik en Jerom zetten hun zoektocht alleen verder. Ze ontmoeten een Indiaanse jager, die vertelt dat er een boot naar de zwarte rots is gevaren. Lambik en Jerom gaan naar de betreffende plek.

Als Lambik op een poema schiet, zien ze een Hiller VZ-1 Pawnee met een handlanger van Krimson. Ze verslaan de schurk en vliegen met het platform naar een hut. Als Krimson hen ziet, vliegt hij met de kinderen weg. Suske en Wiske springen van het platform en duiken in de Amazone; ze weten dat Krimson op weg is naar het dorp van de Justisjustog, omdat het ei daar is neergekomen. Ze  weten te ontkomen aan Krimson en treffen dan Lambik en Jerom. Lambik redt een jongetje van een slang en zijn vader nodigt de vrienden uit in het dorp. De Justisjustog zijn buiksprekers en dragen handpoppen, maar de poppen kunnen ook zonder de mensen spreken. Lambik vraagt Patato naar het ei, maar krijgt niks te horen over de locatie.

Krimson komt ook in het dorp, waar hij net zo gastvrij wordt ontvangen als de vrienden. De dorpelingen vertellen echter ook hem niet waar het ei zich bevindt, maar evenmin nemen ze de waarschuwingen over Krimson ter harte. Krimson hypnotiseert Patato en wordt zo naar het ei gebracht, de vrienden volgen hem de volgende dag met de dorpelingen die zich willen wreken. De pop van Patato wijst de weg en al snel zien de vrienden het enorme ei op een steile rots. Krimson verdedigt de rots, maar dan breekt het ei en er komt een robot tevoorschijn. Het is een elektronische scheidsrechter die alle geschillen tussen mensen zal oplossen, zodat oorlog overbodig zal worden. Krimson wil dat uiteraard niet, en legt schijnheilig bloemen onder de robot, maar in het boeket zit dynamiet verstopt. Krimson wil geen wereld zonder oorlog, omdat oorlog winstgevend is. Jerom weet de vrienden en de robot nog te redden van de bom, maar vervolgens blijkt het metaal van de planeet Lactona helemaal niet bestand tegen aardse temperaturen. De robot is hierdoor binnen de kortste keren weggesmolten. De mensen zullen hun geschillen dus alsnog zelf moeten oplossen. Teleurgesteld keren de vrienden terug naar huis.

Achtergronden 
 Justisjustos is een woordspeling op de Antwerpse uitdrukking "Just is just" (juist is juist).
 Patato is een woordspeling op "patat" (Antwerps voor aardappel).
 De attractie Jungle River in Bellewaerde werd van 1982 tot 1997 omgebouwd en gethematiseerd naar het stripverhaal.

Uitgaven 

Zoemende ei
Stripverhaal uit 1964