Elie E. Balduck
Elie Edmond Marie Joseph Balduck (Schuiferskapelle, 18 juli 1932 – Nieuwpoort, 1 april 2005) was een Vlaams onderwijzer en schrijver.

Levensloop 
Elie Balduck was een zoon van Georges Francois Balduck (1900-1959) en van Georgina Cornelis. Hij trouwde met Andrea Denuwelaere.

Hij werd onderwijzer en schoolhoofd in Zonnebeke. Hij werd vervolgens actief in het boekbedrijf en kwam in Sint-Michiels (Brugge) wonen.

Hij was in allerlei culturele activiteiten betrokken. Zo was hij medeorganisator, met Gratien Dendooven, van de jaarlijkse Beeldenroute doorheen Lissewege.

Publicaties 
 Zonnebeke in 625 lijnen, monografie, 1964.
 Dr. Sc.Berten  Pil, jeugd en plicht, biografie, 1965.
 Krijgskerkhoven en oorlogsmonumenten in het Ieperse, monografie,  1966.
 Diksmuide, Onze trots en onze schande, monografie, 1968.
 Er komen geen  dagen meer, verhalenbundel, 1970.
 Leven en kreperen, roman, 1971.
 Jack Verstappen, monografie, VWS-cahiers nr. 84, 1980.
 Joris Declercq, monografie, VWS-cahiers, nr. 105, 1983.
 Johan Ballegeer, monografie, VWS-cahiers nr. 140, 1989.
 Roger A. Blondeau, monografie, VWS-cahiers nr. 140, 1990.
 Liber amicorum Roger-A. Blondeau, als editeur, Roesbrugge, Schoonaert, 1999.

Literatuur 
 Fernand BONNEURE, Elie Balduck, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel I, Torhout, 1985.

Vlaams schrijver
Vereniging West-Vlaamse schrijvers
Belgisch onderwijzer