Regering-Pierlot II
De regering-Pierlot II (16 april 1939 - 3 september 1939) was een Belgische regering. Het was een coalitie van de Katholiek Blok (73 zetels), de BWP (64 zetels) en de Liberale Partij (33 zetels). 

De regering volgde de regering-Pierlot I op nadat ze was gevallen en op 2 april 1939 verkiezingen werden georganiseerd. Deze gaven een overwinning voor de katholieken, de socialisten en de liberalen, die een nieuwe regering met Hubert Pierlot (katholiek) als premier vormden. Na twee dagen namen de socialistische ministers echter hun ontslag, nadat een partijcongres van de Belgische Werkliedenpartij met een kleine meerderheid regeringsdeelname had afgewezen. Vervolgens ging de regering-Pierlot II door als een tweeledige regering van katholieken en liberalen, die het land leidde tot aan de Tweede Wereldoorlog. Op 3 september 1939, bij het uitbreken van de Wereldoorlog, werden de socialisten volwaardig mee in de regering opgenomen om tot een regering van nationale eenheid te komen: dit werd de regering-Pierlot III.

Samenstelling
De regering telde initieel 14 ministers: 5 voor de katholieken, 3 voor de socialisten en 3 voor de liberalen. Daarnaast telde de regering drie experts. Nadat de drie socialistische ministers op 18 april 1939 opstapten, telde de regering 13 ministers: 6 katholieken, 4 liberalen en 3 experts.

Herschikking
 Op 18 april 1939 namen de socialistische ministers, in casu Eugène Soudan, minister van Justitie en minister van Buitenlandse Zaken en Buitenlandse Handel, Arthur Wauters, minister van Arbeid en Sociale Voorzorg, en Willem Eekelers, minister van Volksgezondheid, ontslag. Premier Hubert Pierlot (katholiek) nam de bevoegdheid Buitenlandse Zaken en Buitenlandse Handel over en de bevoegdheid Justitie ging naar Paul-Emile Janson (liberaal), lid van de ministerraad. Antoine Delfosse (katholiek) en  Marcel-Henri Jaspar (liberaal) werden aangesteld als respectievelijk minister van Arbeid en Sociale Voorzorg en minister van Volksgezondheid.

Pierlot II
1939