Ostrogotische Rijk
Het Ostrogotische Rijk was het rijk dat het Germaanse volk der Ostrogoten in Italië stichtte en een kortstondig bestaan kende tussen 493 en 553. Onder de stichter van het rijk, koning Theodorik de Grote, bereikte het een hoge mate van welvaart en bloei.

Op het einde van de 4e eeuw was het eens zo machtige Romeinse Rijk uiteengevallen in twee delen. In het oosten was het Oost-Romeinse Rijk, heden beter bekend als Byzantium, zelfstandig geworden, in het westen was het West-Romeinse Rijk, overspoeld door Germaanse stammen omstreeks 476, ten onder gegaan toen de laatste Romeinse keizer Romulus Augustulus was afgezet door de Germaan Odoaker, die er een eigen rijk stichtte. Theodorik de Grote, de koning van de Ostrogoten, veroverde Italië op Odoaker en maakte Ravenna tot hoofdstad van zijn rijk.

Op 30 augustus 526 stierf Theodorik. Theodoriks dochter Amalasuntha werd koningin der Ostrogoten. Zij wist het rijk echter niet bijeen te houden en de katholieke Romeinen en de ariaanse Ostrogoten groeiden uit elkaar. Dit zette de Oost-Romeinse keizer Justinianus er toe aan de Ostrogoten de oorlog te verklaren. Rond 550 was het rijk nagenoeg vernietigd.

Heersers van het Ostrogotische Rijk 
 Theodorik de Grote (Thiudoric) 489-526
 Athalarik (Atthalaric) 526-534
 Theodahad (Thiudahad) 534-536 en Amalasuntha 534-535
 Witiges (Wittigeis) 536-540
 Ildibad (Hildibad) 540-541
 Erarik de Rugische (Heraric, Ariaric) 541
 Totila (Baduila) 541-552
 Teia (Theia, Teja) 552-553

Germaans koninkrijk
Historisch land in Italië
Goten