Westfaalse gravenbank
Van 1653 tot 1806 hadden de Westfaalse graven een gemeenschappelijke stem in de Rijksdag van het Heilige Roomse Rijk.

Inleiding
In 1495 mochten de rijksgraven twee stemmen uitbrengen in de raad van wereldlijke rijksvorsten van de Rijksdag. In de praktijk was dat een stem van de Zwabische graven, die tijdens de reformatie katholiek bleven en een stem van de graven van de Wetterau, die tot de reformatie overgingen. In 1641 slaagden de Frankische graven erin een derde stem te verwerven. Ten slotte verwierven de Nederijns-Westfaalse graven in 1653 als vierde en laatste groep een collectieve stem.

Het directoraat
De directeuren hadden geen bevoegdheden. Er waren er twee: één uit Westfalen en één uit het Rijnland. Later ging de confessionele tegenstelling een grote rol spelen. Na 1784 was het college verdeeld in een katholieke en een evangelische deel, waardoor er vrijwel een eind kwam aan de activiteiten. Na het overlijden van de evangelische directeur Frederik Alexander van Wied in 1791 werd er geen opvolger meer gekozen, omdat er een katholieke meerderheid was ontstaan, en het wegblijven van de evangelische graven een vergadering onmogelijk maakte. De laatste katholieke directeur was graaf Frans Georg van Metternich, de vader van de Oostenrijkse staatsman.

Het Zwabisch-Westfaalse College
De annexatie door Frankrijk van de linker Rijnoever in 1797 verdreef vooral de katholieke graven uit hun landen. De laatste vergadering van de katholieke graven vond plaats in Wenen in maart 1802 onder leiding van graaf Frans Georg van Metternich.   De opzet van Metternich was om een nieuw katholiek college van rijksgraven te vormen: het Zwabisch-Westfaalse. De meeste verdreven graven zouden namelijk een nieuw graafschap in Zwaben krijgen uit geseculariseerde abdijen. De stem van de Zwabische prelaten in de rijksdag kon dan overgenomen worden door het nieuwe college. Het plan werd verder uitgewerkt en in juli en augustus 1805 vond een conferentie in Ochsenhausen plaats, waar de gezanten van 11 graafschappen verschenen:

Metternich (Winneburg-Beilstein), Sternberg (Blankenheim-Gerolstein), Toerring-Jettenbach (Gronsveld), Aspremont (Rekem), Plettenberg (Wittem), Ostein (Mylendonk), Schaesberg (Kerpen-Lommersum), Sinzendorf (Rheineck), Waldbott-Bassenheim (Pyrmont), Esterhazy (Edelstetten) en Ligne (Fagnolles/personalist).

Het college werd gesticht en er werden bestuursleden gekozen. In december werd de graven verzocht hun bijdrage te betalen. Door het in werking treden op 1 augustus 1806 van de Rijnbondakte werden alle graven gemediatiseerd

Lijst van leden van de gravenbank

Neder-Saksen
 graafschap Oldenburg
 graafschap Delmenhorst
 graafschap Hoya
 graafschap Diepholz
 graafschap Spiegelberg
 graafschap Hallermund
 graafschap Regenstein

Westfalen
 graafschap Lippe
 graafschap Schaumburg
 graafschap Pyrmont
 graafschap Rietberg
 graafschap Bentheim
 graafschap Tecklenburg
 graafschap Steinfurt
 rijksheerlijkheid Gemen
 heerlijkheid Anholt

Rechter Rijnoever
 graafschap Gimborn-Neustadt
 graafschap Wied
 graafschap Sayn
 graafschap Holzapfel

Nederrijn
 rijksheerlijkheid Myllendonk
 heerlijkheid Wickrath
 rijksheerlijkheid Dyck
 graafschap Kerpen-Lommersum
 burggraafschap Rheineck

Eifel en gebied rond de Nahe
 graafschap Schleiden
 heerlijkheid Saffenberg
 graafschap Virneburg
 graafschap Blankenheim-Gerolstein
 graafschap Winneburg-Beilstein
 rijksgraafschap Bretzenheim

Maasgebied
 graafschap Gronsveld
 rijksheerlijkheid Wittem
 graafschap Rekem

Tijdelijke leden
 graafschap Barby
 graafschap Blankenburg
 graafschap Rantzau
 graafschap Oost-Friesland
 graafschap Nassau
 heerlijkheid Pyrmont (Eifel)

Kandidaten
 rijksheerlijkheid Rheda
 heerlijkheid Slenaken
 graafschap Fagnolles
 graafschap Edelstetten
 rijksheerlijkheid Lösnich

Literatuur
J.Arndt, Das Niederrheinisch-Westfälische Reichsgrafenkollegium und seine Mitglieder (1653-1806), 1991, Mainz.

Heilige Roomse Rijk