Botho zu Eulenburg
Botho Wend August Graf zu Eulenburg (Berlijn, 31 juli 1831 - aldaar, 5 november 1912) was een conservatief Pruisisch staatsman. Hij was de zoon van Botho Heinrich zu Eulenburg-Wicken en achterneef van Philipp zu Eulenburg (1847-1921).

Hij studeerde rechten, werd districtscommissaris in Deutsch-Krone en vertegenwoordigde dit district van 1865 tot 1870 in het Huis van Afgevaardigden, waarvan hij tweede vicepresident werd, en in 1867 in de Noord-Duitse Rijksdag.

Zijn oom Friedrich Albrecht zu Eulenburg stelde hem in het ministerie van Binnenlandse Zaken aan. In 1872 werd hij hoofd van het district Wiesbaden, in 1873 eerste president van de provincie Hannover en in 1875 Bezirkspräsident van Metz. Op 31 maart 1878 volgde hij zijn oom op als minister van Binnenlandse Zaken. In deze functie stelde hij de Socialistenwet op en verdedigde hij deze in oktober 1878 in de Rijksdag. Voorts trachtte hij de hervormingen van zijn oom voort te zetten. Hij raakte hierbij in conflict met Bismarck en legde daarom in februari 1881 zijn ambt neer. Kort daarop werd hij eerste president van Hessen-Nassau, een functie die hij tot 1892 uitoefende.

Na de val van Leo von Caprivi werd hij in 1892 premier van Pruisen, maar geen rijkskanselier, en minister van Binnenlandse Zaken. Vanwege het conflict over de sociaaldemocratische kwestie werd zowel Caprivi als Eulenburg in 1894 ontslagen. Daarna beperkte hij zich tot het Herrenhaus.

Duitse adel
Geschiedenis van Moselle
Minister-president van Pruisen
Pruisisch minister
Duits politicus in de 19e eeuw