Jean Théodore Delacour
Jean Théodore Delacour (Parijs in Frankrijk, 26 september 1890  – Los Angeles in Verenigde Staten, 5 november 1985) was een Amerikaanse ornitholoog van Franse afkomst. Hij beschreef tientallen nieuwe vogelsoorten en ondersoorten uit China en Indochina. Hij was een succesvol kweker van (vaak zeldzame) diersoorten.

Levensbeschrijving 
Delacour was een nakomeling uit een vermogende familie en verbleef vaak in Picardië op het landgoed van de familie. Het kweken van bijzondere diersoorten had zijn grote belangstelling. Hij stichtte een privé-dierentuin op het landgoed. Hij studeerde biologie aan de Université Lille Nord de France. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verrichtte hij zijn dienstplicht in het Franse leger. Het familielandgoed werd geheel verwoest tijdens de oorlog en zijn enige broer sneuvelde. Na de oorlog verhuisde hij naar kasteel Clères in Normandië, waar hij opnieuw een dierentuin oprichtte. In 1967 werd deze collectie overgedragen aan het Muséum national d'histoire naturelle.

Hij nam deel aan een groot aantal wetenschappelijke expedities naar Indochina en vooral Vietnam, maar ook naar Zuid-Amerika (Guyana) en Madagaskar.

In 1939 brandde het kasteel in Normandië geheel af. In 1940 na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog verhuisde hij naar de Verenigde Staten waar hij een betaalde baan kreeg als adviseur bij de voorloper van de  Wildlife Conservation Society. Daarnaast was hij verbonden aan de afdeling die zich bezighield met de biosystematiek van vogels van het  American Museum of Natural History. In 1952 werd hij de directeur van het Natural History Museum of Los Angeles County. In 1960 ging hij met pensioen en bracht de zomers door op het landgoed Clères in Frankrijk en de winters in Los Angeles.

Delacour was medeoprichter van de internationale organisatie voor vogelbescherming, nu bekend als BirdLife International.

Nalatenschap 
Jean Delacour beschreef 2 genera en 19 soorten, zoals de zwartkruindiksnavelmees (Psittiparus margaritae). Daarnaast beschreef hij een veelvoud aan ondersoorten zoals bijvoorbeeld zes ondersoorten van de zilverfazant (Lophura nycthemera).  Hij was, met Pierre Jabouille, de ontdekker van de mysterieuze keizerfazant ('imperial pheasant'), die geen echte soort bleek te zijn maar een natuurlijk voorkomende hybride van Lophura edwardsi (Edwards' fazant) met ondersoort annamensis van L. nycthemera (zilverfazant).

Boeken (selectie) 
1931 – Les Oiseaux de L'Indochine Française (4 delen)
1945 – Birds of the Philippines (samen met Ernst Mayr)
1947 – Birds of Malaysia
1951 – The Pheasants of the World
1951–64 – The Waterfowl of the World (4 delen)
1959 – Wild Pigeons and Doves
1966 – The Living Air: The Memoirs of an Ornithologist (autobiografie)
1973 – Curassows and Related Birds (samen met Dean Amadon)

 

Frans ornitholoog
Amerikaans ornitholoog
Natuurbeschermer