Trekkervissen
Trekkervissen of Balistidae komen voor in ondieper water van koraalriffen van de Indische Oceaan, Rode Zee en Stille Oceaan, en in warmere delen van de Atlantische Oceaan.

Anatomie 
De naam trekkervis ontlenen zij aan de grote vinstraal die (net als de trekker van een geweer) door middel van een palgewricht overeind kan worden gehouden. Hiermee kunnen zij zich bij gevaar in een rotsspleet vastklemmen. De borstvinnen zijn klein. Zij hebben sterke witte tanden waarmee zij een harde prooi, zoals een schelp of zee-egel, of koraal kunnen stukbijten. Hun kleine ogen zijn boven op de kop geplaatst, en kunnen onafhankelijk van elkaar bewegen. Zij hebben een stevige geschubde huid.

Gedrag 
Het voedsel wordt vaak op zandbodems gezocht, waarbij zij met een uit de bek gespoten waterstraal het zand omwoelen. Sommige soorten bewaren hun eieren in groeven of kuilen in het zand, waar ze de eieren tot het uitkomen bewaken. Zij leven vaak solitair, en kunnen agressief zijn tegenover soortgenoten, maar ook tegenover duikers die te dicht bij komen, als zij hun broedsel verzorgen.
Dit gedrag is vooral kenmerkend voor het mannetje Balistoides viridescens, de grootste soort der trekkervissen die wel 75 cm lang kan worden.

Geslachten 
 Abalistes D. S. Jordan & Seale, 1906
 Balistapus Tilesius, 1820
 Balistes Linnaeus, 1758
 Balistoides Fraser-Brunner, 1935
 Canthidermis Swainson, 1839
 Melichthys Swainson, 1839
 Odonus Gistel, 1848
 Pseudobalistes Bleeker, 1865
 Rhinecanthus Swainson, 1839
 Sufflamen D. S. Jordan, 1916
 Xanthichthys Kaup, 1856
 Xenobalistes Matsuura, 1981

Referentie