E. du Perron
Charles Edgar du Perron (meestal aangeduid als E. du Perron) (Jatinegara, toen: Meester Cornelis, (West-Java), 2 november 1899 – Bergen, 14 mei 1940) was een Nederlands dichter, criticus en prozaschrijver. Hij richtte samen met Menno ter Braak en Maurice Roelants het invloedrijke literaire tijdschrift Forum op. Zijn roman Het land van herkomst is een van de bekendste modernistische romans uit de Nederlandse literatuur. Een deel van zijn werk (tot 1925) publiceerde hij onder het pseudoniem Duco Perkens. Andere pseudoniemen waren Joseph Joséphin, Bodor Guíla, W.C. Kloot van Neukema, Cesar Bombay en Angèle Baedens.

Biografie 
Du Perron groeide op in Nederlands-Indië, waar zijn vader ondernemer was. Hij had een onbekommerde jeugd, doorliep een beperkte en weinig consistente schoolcarrière en maakte zich niet veel zorgen over de toekomst. In Indië was hij korte tijd werkzaam als journalist. In 1921 verhuisde hij naar Europa met zijn ouders, die zich in 1926 in België vestigden op een kasteeltje in Gistoux. Zijn eerste manuscripten gaf Du Perron uit op eigen kosten. Hij ging in het kasteel bij zijn ouders wonen, maar voelde zich in België niet op z'n plaats en zocht afleiding in Parijs, Brussel en Nederland. Du Perron mengde zich intensief in het literaire en artistieke leven van die tijd; zo was hij goed bevriend met de Franse schrijver en politicus André Malraux, de schilder Carel Willink en met Paul van Ostaijen.

Hij trouwde in 1928 met Simone Sechez, de moeder van zijn eerste kind. In 1932 scheidde hij van Simone en hertrouwde hij met de essayiste dr. Elisabeth de Roos. Na de dood van zijn moeder in 1933 - zijn vader had in 1926 te Brussel zelfmoord gepleegd - bleek het verhoopte erfdeel in rook opgegaan. De onverkoopbaarheid van het landhuis te Gistoux op het dieptepunt van de economische crisis maakte Du Perrons financiële debacle compleet. Mede daarom keerde hij in 1936 terug naar Nederlands-Indië, in de hoop dat het leven daar makkelijker en goedkoper zou zijn, maar ook uit groeiende afkeer van het opkomende nationaalsocialisme in West-Europa. Du Perron werkte in Indië als journalist en correspondent. Gedurende die tijd zocht hij contact met lokale jonge intellectuelen en andere geestverwanten, met wie hij stimulerende contacten onderhield. Desondanks viel het dagelijks leven in de praktijk tegen; hij keerde in 1939 teleurgesteld terug naar Nederland, waar hij zich vestigde in Bergen.

Hij overleed vrijwel tezelfdertijd als zijn vriend Menno ter Braak, op 14 mei 1940 tussen tien en elf uur 's avonds, kort nadat op de radio de Nederlandse capitulatie voor het Duitse leger bekend was gemaakt. Ter Braak echter had zijn dood zelf gekozen. Du Perron, die aan angina pectoris leed, stierf aan een hartaanval. Volgens zijn biograaf speelde Du Perrons opwinding over de Nederlandse capitulatie hierbij een rol.

Werk

Vroeg werk 
Du Perrons vroege werk, dat hij in eigen beheer uitgaf, was sterk beïnvloed door het modernisme. Hij ondervond al spoedig dat zijn kracht elders lag. De titels van zijn verhalen en dichtbundels geven goed aan waar het hem eigenlijk om ging: een kritische houding ten opzichte van de maatschappij (Tegenonderzoek), onthechting ten opzichte van het alledaagse (Poging tot afstand) en een sterke oriëntatie op het werk van een kleine groep vrienden en geestverwanten (Voor kleine parochie).

De man van Lebak 
Net als zijn vriend Menno ter Braak was Du Perron een groot bewonderaar van Multatuli, maar meer dan Ter Braak was hij diens culturele erfgenaam. Du Perron wijdde tussen 1937 en 1940 niet minder dan vier publicaties aan Multatuli, waaronder een toenmaals belangrijke bronnenpublicatie (De bewijzen uit het pak van Sjaalman) en een biografie van Multatuli (De man van Lebak), die het leven beschrijft van Eduard Douwes Dekker, tot aan het verschijnen van Max Havelaar. Deze biografie werd door Willem Frederik Hermans 'voortreffelijk' genoemd.

Het land van herkomst 
Du Perrons hoofdwerk is de autobiografische roman Het land van herkomst (1935). Behalve door Malraux is het werk sterk beïnvloed door Stendhal, met name diens roman Vie de Henry Brulard. Het is een autobiografie: passages over het Nederlands-Indië van zijn jeugd worden afgewisseld met Europese, grotendeels in Parijs gesitueerde episoden, waarin Du Perron een scherp tijdsbeeld van Europa geeft aan de hand van gesprekken met bevriende intellectuelen en kunstenaars. Onder hen zijn naaste vrienden van de schrijver te herkennen, zoals Ter Braak (die optreedt als 'Wijdenes'), Jan Greshoff ('Graaflant'), Alexandre Alexeïeff ('Goeraëff'), Roland Holst ('Rijckloff') en Malraux ('Héverlé'). Door frisse observaties en levendige verbeelding wordt Het land van herkomst tot de beste Nederlandse romans van de twintigste eeuw gerekend.{{bron?}} Het boek is tevens een afrekening met de hypocriete moraal van zijn tijd, die Du Perron afmat aan de in zijn ogen gedweeë houding van zijn tijdgenoten tegenover het opkomende nationaalsocialisme, dat in zijn geboorteland Nederlands-Indië over een grote aanhang beschikte.

Essays, polemieken en brieven 
De rest van het werk van Du Perron bestaat grotendeels uit essays en polemieken, waarvan er vele verschenen in Forum. Du Perron was een verwoed briefschrijver. Er zijn meer dan 4.000 brieven van hem bewaard gebleven, die tussen 1978 en 1991 in negen delen zijn uitgegeven. Ze geven een weliswaar eenzijdig, maar levendig en gedetailleerd beeld van het letterkundige leven in Nederland tussen de twee wereldoorlogen. Ook J.J. Voskuil schrijft in zijn in 2022 verschenen eerste deel van zijn dagboek ‘Bijna een man’ in verschillende passages over de invloed van Du Perron.

Bibliografie 
 1923 - Manuscrit trouvé dans une poche
 1924 - Kwartier per dag (onder pseudoniem Duco Perkens)
 1924 - Het roerend bezit (onder pseudoniem Duco Perkens)
 1925 - Agath (onder pseudoniem W.C. Kloot van Neukema)
 1925 - De behouden prullenmand (onder pseudoniem Duco Perkens)
 1925 - Claudia (onder pseudoniem Duco Perkens)
 1925 - Filter (onder pseudoniem Duco Perkens)
 1925 - Een tussen vijf (onder pseudoniem Duco Perkens)
 1926 - Het boozige boekje
 1926 - De koning en zĳn min: eroties gedicht in veertien zangen
 1926 - Bij gebrek aan ernst (verhalen) (vermeerderd in 1928 en 1932)
 1927 - Poging tot afstand (gedichten)
 1927 - Ballade der polderlandsche onrustige kapoenen
 1927 - Alle de rozen, of Het gesprek bĳ maanlicht
 1927 - De behouden prullemand
 1927 - Een voorbereiding, zĳnde de cahiers van Kristiaan Watteyn
 1928 - Gebed bĳ de harde dood
 1929 - Nutteloos verzet
 1930 - Parlando (gedichten)
 1931 - Voor kleine parochie
 1931 - Vriend of vijand
 1932 - Mikrochaos
 1933 - Tegenonderzoek
 1933 - Uren met Dirk Coster (essay)
 1934 - De smalle mens (essay)
 1935 - Het land van herkomst (roman)
 1936 - Blocnote klein formaat (essay)
 1937 - De man van Lebak
 1938 - Multatuli, tweede pleidooi
 1939 - Schandaal in Holland
 1940 - De bewijzen uit het pak van Sjaalman, A.A.M. Stols, 's Gravenhage

Postuum
 1941 - De grijze dashond (gedicht) (met inleiding van Simon Vestdijk)
 1941 - Een grote stilte, met tekening van A.C. Willink, Orpheus-serie nr. 11
 1943 - Scheepsjournaal van Arthur Ducroo
 1955-1959 - Verzameld werk
 1962-1967 - Menno ter Braak/E.d.P. Briefwisseling 1930-1940
 1977-1990 - Brieven, G.A. van Oorschot, Amsterdam
 deel 1: 1977 - Brieven 1-376, periode 09-09-1922 / 28-12-1929
 deel 2: 1978 - Brieven 377-801, periode 01-01-1930 / 31-03-1931
 deel 3: 1978 - Brieven 802-1427, periode 01-04-1931 / 31-12-1932
 deel 4: 1978 - Brieven 1428-2062, periode 02-01-1933 / 30-04-1934
 deel 5: 1979 - Brieven 2063-2704, periode 02-05-1934 / 31-12-1935
 deel 6: 1980 - Brieven 2705-3221, periode 01-11-1935 / 30-06-1937
 deel 7: 1981 - Brieven 3222-3574, periode 02-07-1937 / 30-11-1938
 deel 8: 1984 - Brieven 3575-4114, periode 03-12-1938 / 09-05-1940
 deel 9: 1990 - Brieven 4115-4335, periode 26-09-1920 / 09-05-1940
 2020 - De grijze dashond. Met etsen van Alexandre Alexeïeff. Bezorgd door Niels Bokhove. Met nawoord door S. Vestdijk
 2023 - De onzekeren. E du Perrons 'onvoltooide' in 95 ontwerpen. Bezorgd door Ronald Spoor en Herman Verhaar. Amsterdam University Press.

Bijzonderheden 
 Er bestaat een naar Du Perron vernoemde literatuurprijs, de E. du Perronprijs.
 Du Perron schreef erotische poëzie onder het pseudoniem Cesar Bombay en W.C. Kloot van Neukema. Er bestaat een zorgvuldige, wetenschappelijk verzorgde editie van dit buitenissige werk in vier delen, in 1980 uitgegeven door de Eliance Pers. De tekstbezorging was in handen van Kees Lekkerkerker.

Externe links 
 Website E. du Perron, met alle werken & veel foto's
 Eddy du Perron Genootschap
 J.H.W. Veenstra, 'Perron, Charles Edgard du (1899-1940)', in: Biografisch Woordenboek van Nederland 1 (1979)
 
 Koninklijke Bibliotheek - deelcollectie E. du Perron

Nederlands dichter
Nederlands literatuurcriticus
Nederlands schrijver
Nederlands-Indische literatuur
Journalist in Nederlands-Indië