Theo Bruins
Theo Bruins (Arnhem, 25 november 1929 - Haarlem, 8 januari, 1993) was een Nederlandse pianist en componist.

Hij studeerde piano bij Jaap Spaanderman (aan het Amsterdams Muzieklyceum) en compositie bij Kees van Baaren. In 1959 werd hem de Harriet Cohen Beethovenmedaille toegekend. Bruins trad veel op met moderne werken, die soms ook speciaal voor hem werden geschreven. Ook maakte hij concertreizen naar onder andere Indonesië, Mexico, Canada, de Verenigde Staten en Zuid-Amerika. Bruins was tevens aangesteld als hoofdvakdocent aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.

Complete werken 
Bruins schreef slechts een bescheiden oeuvre, naar eigen zeggen omdat componeren hem uiterst moeizaam af ging. Bruins' scheppingen ontstonden na een proces vol zelfkritiek, en hij herschreef veel van zijn muziek. In zijn componeren borduurde Bruins voort op de dodecafonie en seriële muziek. 
Zo schreef hij het eerste dodecafone pianoconcert in Nederland (1952). 

 1950 Six pièces brèves
 1952 Concerto per pianoforte ed orchestra
 1955 Sonata per pianoforte
 1963 Sei Studi
 1984 Quartet '84 voor piano solo
 1992 Sincope voor klavecimbel

Over Theo Bruins 
 Emanuel Overbeeke: Moeizame componeerarbeid, in Mens en Melodie, februari 1997.

Externe link 
 Pagina van Theo Bruins op Donemus

Klassiek pianist
Nederlands componist
Nederlands pianist