Fokker V.17
De Fokker V.17 en de hiervan afgeleide types waren een reeks experimentele eendekker gevechtsvliegtuigen geproduceerd door de Nederlandse vliegtuigbouwer Fokker Technologies in het jaar 1910 en verder.

 V.17 Was een schouder eendekker met vrijdragende vleugels en met multiplex bekleding, voortgestuwd door een 82 kW (110 pk) Oberursel motor.

 V.20 Was een vrijdragende midden eendekker met multiplex bekleding en werd aangedreven door een 119 kW (160 pk) Mercedes D IIIa motor. Het was vergelijkbaar met de V.17.

 V.21 Veel overeenkomsten met de V.20, maar met taps toelopende vleugels.

 V.23 Was verwant aan de V.20 en V.21. Het toestel werd getest door het Duitse Leger, maar afgewezen vanwege het slechte zicht naar voren (vermoedelijk bij het landen). De V.23 werd aangedreven door een 119 kW (160 pk) Mercedes III motor. 

 V.25 Was bekleed met multiplex, met een vrijdragende vleugel in een laagdekker configuratie. Het vliegtuig werd aangedreven door een Oberursel Ur. II van 82 kW (110 pk), welke onvoldoende vermogen bleek te leveren.

Specificatie V.23 en V.25
Type V.23
 Fabrikant: Fokker Technologies
 Lengte: 5,80 m
 Spanwijdte: 8,73 m
 Hoogte: 2,63 m
 vleugeloppervlak: 11,12 m²
 leeggewicht: 673 kg
 maximum gewicht: 853 kg
 Motor: Mercedes III watergekoelde zescilinder lijnmotor, 160 pk
Prestaties
 Maximum snelheid: 200 km/u
Bewapening 
 Boordgeschut: 2 x 7.92 mm machinegeweer

Type V.25
 Fabrikant: Fokker Technologies
 Lengte: 5,93 m
 Spanwijdte: 8,73 m
 Hoogte: 2,63 m
 vleugeloppervlak: 11,12 m²
 leeggewicht: 383 kg
 maximum gewicht: 584 kg
 Motor: Oberursel Ur. II rotatiemotor, 110 pk
Prestaties
 Maximum snelheid: ± 200 km/u

Bronvermelding 
 

V017