Buckingham-π-theorema
Het Buckingham-π-theorema is een stelling uit de dimensieanalyse die stelt dat een natuurkundige vergelijking met  variabelen geschreven kan worden als een vergelijking met  dimensieloze grootheden. Hierbij is  het aantal fundamentele dimensies (lengte, massa, tijd en dergelijke).

Als de natuurkundige variabelen worden gegeven door  en er een  vergelijking geldt:
,

dan kan deze herschreven worden tot een vergelijking
,

waarin de dimensieloze grootheden  gegeven worden door:
,

met  rationale getallen.

Het gebruik van de symbolen  als dimensieloze parameters werd geïntroduceerd door Edgar Buckingham in een artikel uit 1914.

Voorbeeld 
Het theorema kan toegepast worden om een relatie af te leiden voor de slingertijd van een slinger.

De variabelen die de slinger beschrijven zijn: de slingertijd , de massa , de lengte  en de (lokale) valversnelling . In dit geval zijn er drie fundamentele dimensies, namelijk tijd (s), massa (kg), en lengte (m).

Stel de vergelijking is
.

Deze kan volgens het theorema geschreven worden als

waarin  een dimensieloze grootheid is die voldoet aan:

Door de dimensies te analyseren volgen de waarden voor :

waaruit volgt dat

Dit zijn 3 vergelijkingen met 4 onbekenden, zodat een van die onbekenden vrij gekozen kan worden, bijvoorbeeld . Dan volgt: .

Er geldt dus voor 
,

zodat

en:

oftewel

Er is echter meer inzicht of een experiment nodig om aan te tonen dat in dit geval er maar één nulpunt is en dat geldt .

Natuurkunde