Eugène Maraisprys
De Eugène Maraisprys is een Zuid-Afrikaanse literatuurprijs.

Beschrijving 
De Eugène Maraisprys, die sinds 1961 jaarlijks wordt toegekend door de Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns, wordt verleend voor debuten of vroeg werk in het Afrikaans. De onderscheiding heette aanvankelijk de Aanmoedigingsprijs en later de Debuutprijs, maar werd in 1971 bij een reglementsherziening vernoemd naar de Zuid-Afrikaanse dichter, schrijver en natuuronderzoeker Eugène Marais (1871-1936). De prijs kan voor werk in elk genre worden toegekend, maar alleen werken die in het voorgaande kalenderjaar zijn verschenen komen voor bekroning in aanmerking. Een schrijver kan de Eugène Maraisprys slechts eenmaal ontvangen. In 2009 bedroeg het prijzengeld 22.000 rand.

Winnaars 
 1961: Audrey Blignault voor In klein maat, Die vrolike lied en haar bijdragen aan Die dammetjie
 1963: André P. Brink voor Caesar
 1964: Dolf van Niekerk voor Skepsels, Elsa Joubert voor Ons wag op die kaptein
 1965: George Louw voor Koggelstok
 1966: Henriette Grové voor al haar dramatische werken
 1967: Abraham H. de Vries voor al zijn prozawerken
 1968: M.M. Walters voor Cabala
 1970: P.G. Hendriks voor Die weg van 'n man
 1971: Sheila Cussons voor Plektrum
 1972: Lina Spies voor Digby Vergenoeg
 1973: Antjie Krog voor Januarie-suite
 1974: Leon Strydom voor Geleentheidsverse
 1975: P.J. Haasbroek voor Heupvuur
 1976: J.C. Steyn voor Grammatika van liefhê
 1978: Marlene van Niekerk voor Sprokkelster
 1979: Eveleen Castelyn voor Tussen hemel en aarde
 1980: Petra Müller voor Patria
 1981: Annesu de Vos voor Gebed van 'n groen perske en ander verse
 1982: Louis Krüger voor Die skerpskutter
 1983: E. Kotze voor Halfkrone vir die Nagmaal
 1984: Etienne van Heerden voor My Kubaan
 1985: Alexander Strachan voor 'n Wêreld sonder grense
 1986: Freek Swart voor Spinola se rooi angelier
 1987: Joan Hambidge voor Bitterlemoene, Deon Opperman voor Môre is 'n lang dag/Die teken
 1988: P.C. Haarhoff voor Uit 'n ander wêreld
 1989: Philip de Vos voor Daar's bitterals in die heuningwals
 1990: H.J. Pieterse voor Alruin
 1991: Pieter Stoffberg voor Die hart van 'n hond
 1992: Riana Scheepers voor Dulle Griet
 1993: Marita van der Vyver voor Griet skryf 'n sprokie
 1994: Mark Behr voor Die reuk van appels, Ronel de Goede voor Skoop
 1995: Johan Myburg voor Kontrafak
 1996: E.W.S. Hammond voor Doodsteek van 'n diabeet, A.H.M. Scholtz voor Vatmaar
 1997: Jaco Fouché voor Die ryk van die rawe
 1998: Johann Botha voor Groot vyf
 1999: Cristoffel Coetzee (postuum) voor Op soek na generaal Mannetjies Mentz
 2000: S.P. Benjamin voor Die lewe is 'n halwe roman
 2001: Tom Dreyer voor Stinkafrikaners
 2002: Dine van Zyl voor Slagoffers
 2003: Barbara Fölscher voor Reisgenoot
 2004: Ilse van Staden voor Watervlerk
 2005: Melanie Grobler voor Die waterbreker
 2006: Marlize Hobbs voor Flarde
 2007: Danie Marais voor In die buitenste ruimte
 2008: Helena Gunter voor Op 'n plaas in Afrika
 2009: Ronelda Kamfer voor Noudat slapende honde, Loftus Marais voor Staan in die algemeen nader aan vensters
 2010: Carel van der Merwe voor Geldwolf
 2011: Nicole Jaekel Strauss voor Maal
 2012: Sonja Loots voor Sirkusboere
 2013: Hennie Nortjé voor In die skadu van soveel bome
 2014: Dominique Botha voor Valsrivier
 2015: Nicola Hanekom voor Die pad byster
 2016: Stephanus Muller voor Nagmusiek
 2017: Bibi Slippers voor Fotostaatmasjien
 2018: Fanie Naudé voor Die derde spoel
 2019: Andries Buys voor Die dao van Daan van der Walt under the pseudonym Lodewyk G. du Plessis
 2020: Johan Jack Smith voor Zola
 2021: Jolyn Philips voor Bientang

Zuid-Afrikaanse literatuurprijs