Sacha Distel
Alexandre Sacha Distel (meer bekend als Sacha Distel) (Parijs, 29 januari 1933 - Rayol-Canadel-sur-Mer, 22 juli 2004) was een Frans zanger, jazzgitarist en componist.

Biografie 
Sacha (koosnaampje voor Alexander) was de zoon van een uit Rusland geëmigreerde scheikundige.
Na de Tweede Wereldoorlog kwam hij in contact met de Parijse variant van de jazz, voornamelijk de jazzgitaar met onder meer Django Reinhardt en Ray Ventura, overigens een oom van hem. Als jonge jazzgitarist trad hij onder meer op in Algerije, toen nog Frans gebied. Een tijdlang speelde hij als begeleider van Juliette Greco. Hij had nog meer succes als zanger, en werd onder meer beïnvloed door Henri Salvador. Zijn eerste gezongen succes werd het nummer Scoubidou. Distel coverde veel Engelstalige nummers, doch werk van hem werd ook gecoverd. Zo werd zijn La Belle vie vertaald voor Frank Sinatra, die er met The good life een hit mee scoorde. Er bestaan wereldwijd 250 versies van.

Op zijn negentiende trok hij naar New York waar hij zijn Engelse taalkennis verbeterde en in het wereldje van componisten en producers terechtkwam.

Hij zou een korte relatie gehad hebben met Brigitte Bardot, maar trouwde in 1963 met Francine Bréaud (ski-kampioene), bij wie hij twee zonen had.
Vanaf de beginjaren '60 trad hij op in televisieshows.

Na een auto-ongeval in 1985 stopte bijna zijn carrière, omdat hij aansprakelijk werd gesteld voor de geleden schade van zijn passagier, de actrice Chantal Nobel.

Samen met Henri Salvador is hij een van de weinige Franse muzikanten die in de Dictionaire du jazz vermeld staan.

Discografie jazz 
Opnames:
 Night in Tunisia, 1955
 Crazy Rhythm (met Lionel Hampton), 1955
 Bags' Groove, 1956
 Two Guitar Blues, 1956
 Sacha Distel: Jazz d'aujourd'hui, avec Billy Byers, 1956
 Olympia Orgy
 On serait des chats
 Round about midnight
 N° 1 For Sacha
 Thanks Bill
 Avec ces yeux-là
 A piece of pizza
 Blues for Tiny
 Bobby Jaspar & Sacha Distel quintette, 1957
 Scotch Bop
 Everything happens to me
 Competition
 Sacha, Bill et Bobby
 No sad song for Sacha
 Stop and go
 Hubert Fol & Sacha Distel Quintette: Jazz Boom, 1954
 Half Nelson
 I'll remember April
 Sacha Distel: Les 7 Péchés capitaux / L'orgueil, 1961
 Marina
 Blue waltz de l'orgueil
 Sacha Distel: Back to jazz with Slide Hampton, 1968
 Felicidade
 The good life
 The girl from Ipanema
 Francine
 Bird
 Living room
 Who can tell me why ?
 Saki
 My Own Blues, 1983
Enkele succesnummers, ook als singletje uitgebracht:
 La mer, 1991
 Desperado, 1986
 Je t'appelle pour te dire je t'aime, 1984
 Donne moi la main encore, 1982
 Ma femme, 1982
 Le bateau blanc, 1980
 Toi et mes vacances, 1972
 Amour perdu, 1970
 Chacun garde dans son coeur, 1965
 Bossa nova, 1962
 Gigi, 1959
 Hommage à Django, 1959
 Brigitte, 1958
 Scoubidou, 1958

Film- en televisie-optredens
Sacha Distel trad geregeld op in televisieshows en -programma's en speelde in een tiental films, waaronder:
 1953: Femmes de Paris van Jean Boyer (Sacha trad in de film op, maar speelde ook in het orkest voor de muziek met Ray Ventura)
 1962: Les Sept Péchés capitaux (De zeven hoofdzonden) van Claude Chabrol
 1970: Le Voyou van Claude Lelouch

Weetjes
Het nummer Monsieur Cannibale dat in de jaren 60 gezongen werd door Sacha Distel werd in de Efteling gebruikt bij de attractie Monsieur Cannibale.
Sacha Distel wordt genoemd in de protestsong Where Do You Go To (My Lovely)? van Peter Sarstedt.

Referentie 
Philippe Carles, André Clergeat en Jean-Louis Comolli: Dictionnaire du Jazz, Éditions Robert Laffont, Parijs, 27 oktober 1994 ().

Frans componist
Frans gitarist
Frans zanger