Boszandoog
De boszandoog (Lopinga achine) is een vlinder uit de familie van de schoenlappers, parelmoervlinders en zandoogjes (Nymphalidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1763 als Papilio achine gepubliceerd door Giovanni Antonio Scopoli. Volgens Scopoli verwijst de naam "Achine" naar de moeder van Danaos (bij ons Anchinoë).

Beschrijving

Verspreiding 
De soort komt voor van Zuidoost-Zweden en Zuid-Finland tot Zuid-Frankrijk en de Balkan en van West-Frankrijk tot Japan.

In Noordwest-Europa is de boszandoog overal zeer sterk bedreigd of al verdwenen. In België kwam de soort voor in de Gaume, in Belgisch-Lotharingen, maar is daar sinds 1926 verdwenen. In Nederland is maar één waarneming van deze soort, op 29 juli 1866  te Balleman/Rijsbergen bij Breda door F.J.M. Heylaerts (1831-1916).

Levenswijze 
Van de boszandoog zijn de volgende waardplanten bekend: roodzwenkgras (Festuca rubra), boskortsteel (Brachypodium sylvaticum), knikkend parelgras (Melica nutans), bergzegge (Carex montana) en ijle zegge (Carex remota). De rupsen groeien langzaam en overwinteren halfvolgroeid, verscholen in een graspol. De vliegtijd is van eind juni tot begin augustus.

Biotoop 
De vlinder leeft in bossen met een weelderige ondergroei van grassen, bij voorkeur op plaatsen waar de bodem ’s winters drassig is.

Synonymie 
 Lopinga achine (Scopoli, 1763)
 Papilio achine Scopoli, 1763
 Maniola achine (Scopoli, 1763)
 Pararge achine (Scopoli, 1763)
 Papilio deianira Linnaeus, 1764
 Pararge deianira (Linnaeus, 1764)
 Satyrus deianira (Linnaeus, 1764)
 Papilio saltator Geoffroy, 1785
 Lopinga achine saltator (Geoffroy, 1785)

Externe link 
 

Satyrinae
Dier uit het Palearctisch gebied