Regering-Poullet
De regering-Poullet-Vandervelde (17 juni 1925 - 20 mei 1926) was een Belgische regering. Het was een coalitie tussen de Katholieke Unie (78 zetels) en de BWP (78 zetels). De regering volgde de regering-Van de Vyvere op en werd opgevolgd door de regering-Jaspar I.

Samenstelling
De regering-Poullet telde in eerste instantie 12 ministers: 5 voor de katholieken en 5 socialisten. Daarnaast telde de regering twee liberale extraparlementairen, die evenwel niet werden beschouwd als vertegenwoordigers van de Liberale Partij in de regering.

Poullet is regeringsleider, maar werd aanvankelijk niet benoemd als eerste minister wegens de precaire verhouding tot de coalitiepartner BWP. Die titel zal hij pas in december aannemen.

Herschikkingen
 Op 10 december 1925 neemt Paul Tschoffen (Katholieke Unie) ontslag als minister van Justitie. Zijn bevoegdheid wordt overgenomen door de premier Prosper Poullet (Katholieke Unie). De bevoegdheid Economische Zaken van de premier wordt overgenomen door een nieuwe minister Pierre de Liedekerke de Pailhe (Katholieke Unie).
 Op 8 december 1925 wordt minister Edward Anseele (BWP) ook bevoegd voor Telefonen Luchtvaart.
 Op 16 januari 1926 neemt Prosper Kestens ontslag als minister van Landsverdediging. De premier volgt hem ad interim op.
 Op 24 februari 1926 neemt Aloys Van de Vyvere (Katholieke Unie) ontslag als minister van Landbouw. Zijn bevoegdheid wordt overgenomen door minister van Economische Zaken Pierre de Liedekerke de Pailhe.

Paul
1920-1929