Wereldkampioenschap voetbal 1994 (kwalificatie CAF)
40 teams schreven zich in voor de kwalificatie van het wereldkampioenschap voetbal 1994, maar Burkina Faso, Malawi, Sierra Leone en Sao Tomé en Principe trokken zich voor de loting terug. De CAF kreeg drie plaatsen op het WK.

Opzet
 Eerste ronde: de 36 teams werden in 9 groepen van 4 verdeeld, spelen in knock-outfase, de winnaars gaan naar de 2de ronde.
 Finaleronde: de 9 overblijvers werden in 3 groepen van 3 verdeeld, de groepswinnaars kwalificeren zich.

Gekwalificeerde landen

Eerste ronde

Van de 36 ingeschreven landen vielen er liefst twaalf af na de loting of gedurende de competitie. Zimbawe zorgde voor een verrassing door de WK-deelnemer van het vorig WK Egypte uit te schakelen. Egypte dacht zich al geplaatst te hebben voor de volgende ronde, maar de gewonnen thuiswedstrijd tegen Zimbabwe werd ongeldig verklaard vanwege rellen op de tribune. De wedstrijd werd over gespeeld in Lyon, waar Zimbabwe Egypte op een doelpuntloos gelijkspel hield. Bekendste speler van Zimbabwe was doelman Bruce Grobbelaar van FC Liverpool, bekend om zijn clownesk gedrag en een keeper, die briljante momenten met blunders afwisselde. Tegen Egypte blonk hij uit en bezorgde zijn land een onverwacht succes.

Een andere verrassing was de uitschakeling van Ghana, dat vlak daarvoor finalist was in de Africa Cup en pas na strafschoppen werd uitgeschakeld. Bekende spelers waren Abédi Pelé, die speelde voor topclub Olympique Marseille en beschouwd werd als de beste Afrikaanse speler van de twintigste eeuw en de jonge Nii Lamptey, die werd gezien als een toekomstige superster. De ploeg blameerde zich met een nederlaag tegen het bescheiden Burundi en verloor de beslissende wedstrijd tegen het niet meer sterke Algerije vijf minuten voor tijd. Lamptey zou zijn belofte nooit waarmaken en Pelé zou alleen successen als clubspeler meemaken.

Marokko en Tunesië waren zoals altijd gewaagd aan elkaar, van de tien eerder confrontaties in de WK-kwalificatie eindigden er zeven in een gelijkspel. Nu was het al niet anders, maar omdat Tunesië een punt verspilde aan Ethiopië was dat land uitgeschakeld zonder te verliezen. Zuid-Afrika deed voor de eerste keer mee, omdat de apartheid was afgeschaft, maar had pech meteen tegen het sterke Nigeria uit te komen. Onder leiding van de Nederlandse trainer Clemens Westerhof won Nigeria met 4-0 van Zuid Afrika en had geen problemen zich te plaatsen. Kameroen had weinig tegenstand, Afrikaans kampioen Ivoorkust, Zambia en Senegal hadden moeite met respectievelijk de bescheiden landen Niger, Madagaskar en Gabon en Guinee hoefde door alle afzeggingen alleen af te rekenen met Kenia en was na de thuiswedstrijd al zeker (4-0).

Legenda

Groep A

Groep B

Groep C

Groep D

Groep E

Groep F

Groep G

Groep H

Groep I

Tweede ronde

Groep 1
Een groep met het beste team van de jaren tachtig Algerije, het beste team van de jaren negentig Nigeria en de Afrikaanse kampioen Ivoorkust. Algerije had zijn beste tijd gehad en speelde geen rol van betekenis. Nigeria had allemaal beroemde voetballers, die in Europa spelen zoals spits Rashidi Yekini en aanvoerder en ex-RSC Anderlecht-speler Stephen Keshi. De thuiswedstrijden waren spektakelstukken, Algerije en Ivoorkust werden met 4-1 weggespeeld. Yekini scoorde in beide wedstrijden twee maal. In de uitwedstrijd tegen Algerije had Nigeria genoeg aan een gelijkspel, de bij AFC Ajax spelende Finidi George zorgde voor het doelpunt. De 1-1 eindstand was genoeg voor het debuut van Nigeria op het WK en was ook een persoonlijk succes van Clemens Westerhof, de in Nederland niet serieus genomen oefenmeester.

Groep 2
Zambia had een talentvolle lichting, ze wonnen op de Olympische Spelen in 1988 met 4-0 van Italië. De eerste wedstrijd was tegen Senegal en bijna de hele selectie vertrok met het vliegtuig naar Dakar. Aanvoerder en sterspeler Kalusha Bwalya was op dat moment in Nederland omdat hij nog wat formaliteiten moest verrichten voor zijn club PSV Eindhoven, hij zou later vertrekken naar Senegal. Ook Anderlecht-speler Charly Musonda bleef thuis, omdat hij op verzoek van manager Michel Verschueren een wedstrijd voor zijn club zou spelen. Ter hoogte van Libreville in Gabon sloeg het noodlot toe, het vliegtuig stortte neer en alle inzittenden kwamen om het leven. Zambia had een talentvolle groep in één keer verloren.

Kwalificatie leek een onmogelijke opgave, maar Kalusha besloot een nieuw nationaal elftal te formeren. Denemarken bood hun gratis trainingsfaciliteiten aan en een extra coach om te ondersteunen. Op 4 juli 1993 stond het hele land ''stil'', toen het nieuwe Zambia moest aantreden tegen het sterke Marokko. Marokko kwam na 1 minuut op voorsprong, maar Kalusha nam zijn onervaren team op sleeptouw. In de tweede helft scoorde hij uit een vrije trap en leverde de assist voor de winnende treffer van Johnson Bwalya. De uitwedstrijd tegen Senegal werd in Ivoorkust gespeeld en eindigde in een 0-0 gelijkspel, de thuiswedstrijd werd met 4-0 overtuigend gewonnen. De ploeg had aan een gelijkspel tegen Marokko om een voetbalwonder te creëren, maar de ploeg verloor met 1-0 dankzij een doelpunt van Abdeslam Laghrissi. Een droom spatte uit elkaar, maar dat de nieuwe ploeg talent had bewezen ze door een jaar later tweede te worden op de African Nations Cup.

Groep 3
Zimbabwe kon de stunt tegen Egypte, niet doorzetten tegen Kameroen. Het won de thuiswedstrijd nog met 1-0, maar was in de uitwedstrijd kansloos. Kameroen was de grote verrassing tijdens het laatste WK. Dit was echter vooral de verdienste van Roger Milla, de op leeftijd zijnde invaller. Er was zo weinig vertrouwen in de huidige selectie, dat de inmiddels 42-jarige Milla opnieuw werd opgenomen in de selectie.

Externe links
Details op rsssf.com
Details op fifa.com

Wereldkampioenschap voetbal 1994 kwalificatie
Wereldkampioenschap voetbal kwalificatie CAF
Voetbal in 1992
Voetbal in 1993