Ziekte-overdracht
Ziekte-overdracht of -transmissie is het overbrengen van een infectieziekte van een besmet individu naar een vatbaar individu.

Manieren
Er zijn verschillende manieren van overdracht, die afhankelijk van de ziekte meer of minder belangrijk zijn:

direct of indirect
 door direct contact: aanraken (inclusief seksueel contact): gemeenschappelijk gebruik van handdoek, sokken
 voorbeelden: voetschimmel, impetigo, syfilis (zeldzaam na contact aanraken van een sjanker), wratten
 door indirect contact: via het aanraken van voorwerpen, dieren of personen

bijzondere routes
 door vochtdruppels: hoesten, niezen, zingen, praten en ademen veroorzaken een aerosol 
 voorbeelden: bacteriële meningitis, waterpokken, verkoudheid, griep, bof, streptococcale keelontsteking, tuberculose, kinkhoest, COVID-19
 door seksueel contact: anale, vaginale, orale seks kunnen kleine wondjes veroorzaken in penis, vagina of rectum waarlangs pathogenen die zich in sperma of vaginaal vocht bevinden, het lichaam binnendringen. Ook kan orale herpes (HSV-1) zich via overdracht door orale seks genitaal manifesteren (normaal HSV-2) en omgekeerd.
 voorbeelden: aids, chlamydia, genitale wratten, gonorroe, hepatitis B, syfilis
 door orale transmissie: kussen of het gemeenschappelijk gebruik van een drinkglas of sigaret
 voorbeelden:  cytomegalovirus, herpes simplex (vnl. HSV-1), mononucleose
 door fecale-orale transmissie: besmet voedsel en water door het niet wassen van de handen of door riolen die drinkwater besmetten
 voorbeelden: cholera, hepatitis A, polio, rotavirus
 door lucht
 door ziektevectoren: insecten
persoonlijk
 verticale overdracht (maternaal): van moeder op kind: in de baarmoeder (in utero), tijdens de geboorte of door borstvoeding
 voorbeelden: aids, hepatitis B, syfilis
 iatrogeen: door de arts: via injectienaalden of behandelingen
 voorbeelden: CJD (injectie van besmet groeihormoon), MRSA

Belang

voor de pathogeen
Voor de micro-organismen is het van belang dat ze voldoende besmettelijk zijn (anders sterven ze uit); de biologische evolutie heeft zo pathogenen bevoordeeld die niezen, hoesten of diarree veroorzaken.

voor de epidemiologie
De verschillende overdrachtsroutes komen meer voor bij bepaalde sociaal-economische of culturele groepen. Om die ziekten in te dammen is het in de eerste plaats belangrijk te weten waar er moet ingegrepen worden. 
Zo zag men dat aids in de jaren 1980 vooral bij homoseksuele mannen door anale seks overgedragen werd. 
Weinig hygiënische omstandigheden zorgden voor fecale-orale overdracht van cholera tijdens de laatste cholera-epidemieën. Zuivere watervoorziening kon een epidemie stoppen.

Omgekeerd kunnen verschillen in incidentie tussen bevolkingsgroepen een aanwijzing zijn voor de belangrijkste infectieroutes.

Epidemiologie