Wereldkampioenschap voetbal 1990 (kwalificatie CONMEBOL)
Tussen 30 juli 1989 en 30 oktober 1989 werd in Zuid-Amerika de kwalificatie voor het Wereldkampioenschap voetbal 1990 gespeeld. Als titelverdediger was Argentinië automatisch geplaatst voor het wereldkampioenschap voetbal 1990, de overige 9 teams werden in 3 groepen van 3 verdeeld. De 2 groepswinnaars met de hoogste score kregen een WK-ticket, de andere groepswinnaar moest eerst nog een play-off spelen tegen de winnaar van de OFC-kwalificatie.

Vier landenteams deden mee aan het dit WK, evenveel als het vorige WK. Argentinië, Brazilië en Uruguay plaatsten zich opnieuw, Paraguay werd uitgeschakeld door Colombia.

Gekwalificeerde landen

Groepen en wedstrijden
Legenda

Groep 1
Peru bracht bij de vorige WK-kwalificatie de latere wereldkampioen Argentinië op de rand van de afgrond, maar haalde nu geen enkel punt in deze kwalificatie. Bolivia presteerde opvallend goed en won de eerste drie van de vier wedstrijden. Daarbij had Bolivia het voordeel, dat alle wedstrijden op 2.500 meter boven de zeespiegel gespeeld werden, waardoor alle tegenstanders moeite hadden met de ijle lucht. Omdat Uruguay ook alle wedstrijden van Peru won, moest Bolivia gelijk spelen in Montevideo om zich te kwalificeren. Uruguay won met 2-0 en plaatste zich dankzij een beter doelsaldo dan Bolivia. Uruguay hoopte een betere indruk te maken dan op het laatste WK, waar Uruguay meer schopte dan voetbalde.

Groep 2
Groep 2 was een spannende groep tussen twee subtoplanden: de verrassing van het WK 1986 Paraguay en het opkomende Colombia. Dat land had een veelbelovende selectie met de charismatische spelbepaler Carlos Valderrama, bijgenaamd "de witte Gullit" vanwege zijn weelderige witte haardos en de extravagante doelman René Higuita, die vooral befaamd om zijn uitverdedigen tot over de middenlijn aan toe. Paraguay speelde zijn eerste wedstrijden thuis en won van Colombia pas in blessuretijd vanwege een omstreden strafschop. De spelers van Colombia moest in bedwang worden gehouden door een cordon van politieagenten om de scheidsrechter niet aan te vallen. Al met al duurde het meer dan vijf minuten voor de ook al excentrieke doelman José Luis Chilavert de strafschop kon benutten.

Omdat Colombia met 0-0 gelijk speelde tegen Ecuador had Paraguay in de return genoeg aan een gelijkspel om zich te plaatsen. In de eerste helft maakte Colombia alleen maar indruk via merkwaardige uitstapjes van Higuita ver over de middenlijn en Paraguay nam een voorsprong. In de tweede helft hervond Colombia zichzelf en won met 2-1. Paraguay moest nu winnen in Ecuador en het nam opnieuw een voorsprong, na de voorsprong stortte Paraguay volledig in elkaar en won Ecuador met 3-1. Omdat Colombia de minste punten had van alle Zuid-Amerikaanse groepshoofden, moest het een beslissingswedstrijd tegen Israël spelen.

Groep 3
Brazilië had inmiddels afscheid genomen van de generatie Sócrates, een generatie dat prachtig voetbal speelde, maar nooit prijzen won. Belangrijkste verandering was de bondscoach: de aanvallend ingestelde Telê Santana werd vervangen door Sebastião Lazaroni, die Brazilië verdedigender liet spelen. Verpersoonlijking van die generatie was Dunga, een speler die geen Braziliaanse stijl van spelen had maar meer een Europese, hij speelde zakelijk en werkte hard. Inmiddels waren een aantal nieuwe aanvallers doorgebroken: Bebeto en vooral Romário, topscorer van de Olympische Spelen in Seoul en inmiddels spelend voor PSV Eindhoven. Zij moesten samen met Müller strijden om de tweede spitspositie naast de onomstreden Careca.

Brazilië trof Chili, een team dat bekendstond om zijn vaak gemene spel en in 1987 met 4-0 won van Brazilië op de Copa America. De eerste onderlinge wedstrijd in Santiago was een verhit duel, waarbij Chili vooral uitblonk in vlijmscherpe tackels. Romário werd uit het veld gestuurd, hij liet zich provoceren nadat hij werd gebeten. Brazilië kwam op voorsprong door een eigen doelpunt van Gonzales na collectief geschutter van de Chileense verdediging. Het doelpunt van Chili was zeer merkwaardig: getreuzel van de Braziliaanse doelman Taffarel werd bestraft met een wel heel erg snel genomen vrije trap. De dug-out van Brazilië ontplofte en werd in bedwang gehouden door een cordon van politiemensen.

Chili moest in Brazilië winnen om de eindronde te bereiken, voor 141.000 toeschouwers in het Maracanã stadion nam Brazilië de leiding door een treffer van Careca vlak na rust. In de 67e minuut ontplofte vuurwerk op het veld en lag de Chileense doelman Rojas op het veld met een bebloed hoofd. De doelman werd per brancard afgevoerd en de Chileense ploeg stapte uit het veld. Terug in Chili werden ze ontvangen als helden en iedereen verwachtte, dat Brazilië gediskwalificeerd werd. Bij bestudering van de beelden bleek echter, dat Rojas helemaal niet geraakt was door de vuurpijl, hij had een scheermesje in zijn keepershandschoen verstopt en verwondde zichzelf, via een walkietalkie kreeg hij zijn instructies. Rojas, de bondscoach en de teamarts werden voor het leven geschorst en Chili werd geschorst voor dit WK en het WK in 1994, de wedstrijd werd omgezet in een 2-0-overwinning voor Brazilië. De gooister van de vuurpijl Rosenery Mello werd een beroemde tv-persoonlijkheid in Brazilië, was een fotomodel en poseerde enkele maanden na het incident in de Playboy. Ze overleed in 2011 op 45-jarige leeftijd.

Intercontinentale play-off

Colombia wint over twee wedstrijden met 1–0 en plaatst zich voor het hoofdtoernooi.

Externe links
 Details op fifa.com
 Details op rsssf.com 

Wereldkampioenschap voetbal 1990 kwalificatie
Wereldkampioenschap voetbal kwalificatie CONMEBOL
Voetbal in 1989