Hertogdom Napels
Het hertogdom Napels (Ducatus Neapolitanus) was van de 9e tot de 12e eeuw een de facto onafhankelijk hertogdom in Zuid-Italië met de stad Napels als centrum. Het gebied behoorde eerst tot het Byzantijnse Rijk maar de hertogen konden zich daarvan losmaken. In 1137 kon Rogier II van Sicilië, van het Huis Hauteville, de stad en het hertogdom opnemen in zijn koninkrijk Sicilië.

Hertogen van Napels tijdens de feitelijke onafhankelijkheid 
Tot 763 waren de hertogen (dux) een Byzantijnse stadhouder. Vanaf dat jaar werd Napels onafhankelijk van Byzantium.

Stephanos II 755–766
Gregorios II 766–788/794
Theophylaktos II 788/794–801
Antimos 801–818
...
Stephanos III 821–832
Bonos 832–834
Leon 834
Andreas II 834–840/844
Contard 840/844

Hertogen van Napels uit de dynastie Sergius, 840–1137 
 Sergius I 840/846–864/5
 Gregorios III 864/5–870
 Sergius II 870–877
 Athanasios 877–898
 Gregorios IV 898–915
 Johannes II 915–919
 Marinus I 919–928
 Johannes III 928–968/9
 Marinus II 968/9–977
 Sergius III 977–999
 Johannes IV 999–1002
 Sergius IV 1002–1036
 Johannes V 1036–1050
 Sergius V 1050–1082
 Sergius VI 1082–1097
 Johannes VI 1097–1120/23
 Sergius VII 1120/23–1137

Hertogen van Napels van het Huis Hauteville 
 Alfons van Hauteville, zoon van koning Rogier II van Sicilië: 1135-114

Literatuur 
 Peter Truhart: Regenten der Nationen, Teil III/1 Mittel-,Ost-,Nord-,Südosteuropa. K. G. Saur, München 1986, ISBN 3-598-10515-0, S. 2970 f.

Weblinks 

Napels
Napels 0763
Geschiedenis van Campanië
Geschiedenis van Napels