Wapen van Westerlo
Het Wapen van Westerlo is het heraldisch wapen van de Antwerpse gemeente Westerlo. Het werd voor het eerst op 6 oktober 1819 door de Hoge Raad van Adel tijdens het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden aan de gemeente toegekend, vervolgens op 29 april 1842 bij Koninklijk Besluit in licht gewijzigde versie toegekend en op 8 december 1990 bij Ministerieel Besluit herbevestigd.

Geschiedenis
Westerlo kende reeds in 1644, ten tijde van koning Filips IV van Spanje, een eigen wapen. Dit wapen was ook terug te vinden op het zegel van Westerlo: een burcht met open poort en vijf torens - verwijzend naar de woning van de heren de Merode - met daarvoor links en rechts van de poort respectievelijk het familiewapen van de familie de Merode en een wapen verwijzend naar het Utrechtse domkapittel van Sint-Maarten - die van oudsher een vinger in de pap te brokken had in de kerk van Westerlo.

Toen men in 1819 voor het eerst een aanvraag deed tot het verkrijgen van een gemeentewapen en hiervoor het zegel opstuurde zonder verder uitleg, werd dit wapen door de Hoge Raad van Adel verleend zonder evenwel de figuur in het rechtse schildje als Sint-Maarten te herkennen en in de Rijkskleuren (azuur en goud) in plaats van met vier palen van keel voor het linkse schildje omdat de kleuren bij de aanvraag niet gespecificeerd waren. Deze fout zou met de toekenning van het wapen - na de Belgische Revolutie - in 1842 worden rechtgezet. Na de fusionering van Westerlo met Tongerlo en Zoerle-Parwijs in 1970, en ten slotte in 1977 met Oevel, werd besloten om het toenmalige wapen van de gemeente Westerlo ook voor de nieuwe fusiegemeente Westerlo te gebruiken.

Blazoen 
De blazoenering van het eerste wapen luidt als volgt:

De blazoenering van het tweede wapen luidt:

Het huidige wapen heeft de volgende blazoenering:

Verwante wapens

Noten

Westerlo
Westerlo