title: Eschede
text: Eschede is een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente behoort bestuurlijk tot de Landkreis Celle en ligt tussen de steden Celle en Uelzen aan de rand van het natuurpark Südheide.
  
  Indeling van de gemeente 
   Eschede (hoofdplaats en zetel van het gemeentebestuur; 3.579), met de onderhorige dorpen en gehuchten:
   Dalle; het gehucht heeft minder dan 150 inwoners.
   Rebberlah, ten westen van de spoorlijn
   Weyhausen, 12 km ten NO van Eschede, aan de B 191
   Habighorst (729)
   Höfer, vier kilometer ten zuiden van Eschede (876). Tot Höfer behoren de onderhorige dorpen en gehuchten:
   Ohe
   Aschenberg
   Scharnhorst  (608) met de onderhorige dorpen en gehuchten:
   Marwede 
   Endeholz
   Kragen
  
  Tussen haakjes het aantal inwoners per Ortsteil volgens de gemeentewebsite. Totaal gehele gemeente: 5.788. Peildatum: 24 september 2019. De vet gedrukte dorpen zijn de belangrijkste in de gemeente.
  
  Buiten de bestuurlijke vernieuwing is de nieuwe gemeente Eschede vrijwel identiek aan de voormalige Samtgemeinde (zie hierna). Eschede is gelegen in een van de dunst bevolkte gebieden in het westen van Duitsland en heeft een oppervlakte van 195,9 km², waarvan ruim twee-derde natuurgebied is. Op 31 december 2012 telde de -toen nog- Samtgemeinde Eschede  6090 inwoners.
  
  Ligging, verkeer, vervoer
  
  Naburige gemeentes 
   Celle (met name stadsdeel Garßen): Celle zelf ligt 17 km ten zuidwesten van Eschede, Garßen 4 km dichterbij
   Samtgemeinde Lachendorf, 10–12 km zuidwaarts
   Unterlüß, hemelsbreed 12 km, over de weg 18 km noordoostwaarts
   Hermannsburg, 18 km noordwestwaarts
   Eldingen, 10 km zuidoostwaarts, en het 5 km oostelijker gelegen Steinhorst, Samtgemeinde Hankensbüttel
  
  Wegverbindingen
   De Bundesstraße 191 vanuit Celle noordoostwaarts naar Uelzen is de enige grote doorgaande weg. In de directe omgeving van Eschede lopen geen autosnelwegen.
  
  Openbaar vervoer
  Aan de spoorlijn Lehrte - Cuxhaven heeft Eschede een station. Stoptreinen van en naar Celle, Hannover, Lüneburg en Hamburg stoppen er.
  
  De gemeente participeert organisatorisch in een door vrijwilligers gerunde buurtbusdienst  Eschede- Garßen, gem. Celle - Lachendorf, gem. Samtgemeinde Lachendorf - Eschede.
  
  Geschiedenis 
  De plaats Eschede werd voor het eerst in 1227 in een akte genoemd.
  
  Rond 1655 liet Christiaan Lodewijk van Brunswijk-Lüneburg in het thans nauwelijks 100 inwoners tellende gehucht Weyhausen een jachtslot bouwen. Zijn opvolgers, George Willem van Brunswijk-Lüneburg en George I van Groot-Brittannië, die ook hertog van Brunswijk-Lüneburg was, en zijn maîtresse Melusine von der Schulenburg hebben er voor o.a. jachtvermaak verbleven. In 1707 bestond het complex uit 14 gebouwen, waaronder een aparte stal voor de jachthonden. Nadat Celle had opgehouden, de hertogelijke residentie te zijn, geraakte het jachtslot buiten gebruik en in verval. Aan het einde van de 18e eeuw werden alle gebouwen gesloopt; de stenen werden hergebruikt voor diverse nieuwbouwprojecten. In 1840 werd ter plaatse een herenboerderij, Grauen-Hof, gebouwd. Daar het Duitse woord  Grauen ook gruwel betekent, werd deze al spoedig omgedoopt in Michaelishof. Het gebouw werd daarna het verpleeghuis voor personen met verslavingsproblemen Haus in der Heide.
  
  Op 3 juni 1998 ontspoorde op de spoorlijn Lehrte - Cuxhaven in de buurt van het station Eschede een ICE-trein, waarbij de brug over de Rebberlaher Straße instortte. Bij de treinramp bij Eschede kwamen 101 mensen om het leven.
  
  In 2013 werd ter herinnering aan de ramp, dicht bij de plaats van het ongeluk een boomgaard met 101 sierkersenbomen geplant, voor ieder dodelijk slachtoffer één boom. Tussen deze bomen is een gedenkstèle opgericht.
  
  Eschede was tot 2014 de hoofdplaats van de Samtgemeinde Eschede, een samenwerkingsverband tussen de gemeenten Eschede, Habighorst, Höfer en Scharnhorst. Deze voerde hetzelfde wapen als de huidige Einheitsgemeinde. Op 1 januari 2014 fuseerden de deelnemende gemeenten tot de huidige Einheitsgemeinde Eschede. Hiermee is de Samtgemeinde komen te vervallen.
  
  Habighorst 
  Habighorst werd voor het eerst in 1291 onder de naam Havichhorst in een document vermeld.
  
  Het dorp ontstond in de middeleeuwen  rondom een kasteel, dat door de ridders van Habighorst werd bewoond. In 1702 werd Georg Ernest von Melvill, een telg uit een belangrijke adellijke familie met Schotse roots, met de ridderzate beleend. Hij was de beroemdste bewoner van het kasteel, waarvan alleen een boerderij is overgebleven.
  
  In 1916 begon men bij Habighorst met het delven van kalizout uit de kalimijn Fallersleben. Na acht jaar werd deze gesloten. De schacht fungeerde vanaf dat jaar als ventilatieschacht voor de naburige kalimijn Mariaglück.
  
  De woonwijk Habighorster Höhe werd gebouwd, toen in de jaren 1950 mijnwerkersgezinnen en  enkele honderden Heimatvertriebene moesten worden gehuisvest. Hierdoor groeide het dorp van 400 naar 800 inwoners.
  
  Höfer 
  Höfer werd van 1911 tot 1969 gekenmerkt door de kalimijn Mariaglück. In haar topjaar 1952 werkten er 419 mijnwerkers en andere personeelsleden. Uit de mijn is in totaal 13,2 miljoen ton kalizout en steenzout gedolven. Door de mijnbouw ontstond een holte onder de grond met een omvang van 5,5 miljoen m³.  Deze holte werd in de Tweede Wereldoorlog gebruikt om de inhoud van een aantal bibliotheken en archieven veilig voor luchtbombardementen op te slaan.
  
  Na het sluiten van de mijn is overwogen, de ontstane holte te vullen met radioactief afval. Dit plan werd om verschillende redenen niet uitgevoerd. In 2001 werd door de exploitante van de mijn, K+S AG, begonnen, de holte te laten vollopen met water. In 2008 kwam aan het licht, dat men licht radio-actieve stoffen uit het kernafvaldepot Asse en sterke logen, basische afvalstoffen uit vuilverbrandingsinstallaties, in het gat had gedumpt. In 2009 verbood een rechter bij kort geding de K+S AG deze dumpingen voort te zetten. Milieu-activisten uit de omgeving hebben in ieder geval tot 2016 in het openbaar twijfels daaraan geuit, of men zich daarna aan deze rechterlijke uitspraak heeft gehouden.
  
  Scharnhorst
  Scharnhorst is tot ver in de 19e eeuw een plattelandsgemeente van arme boerendorpen en -gehuchten geweest. De watermolen van Marwede bestond reeds in 1438. In 1820 werd Scharnhorst door brand bijna geheel verwoest.
  
  Bezienswaardigheden, natuurschoon 
   De uit 1713 daterende evangelisch-lutherse Johanneskerk (Johanniskirche) te Eschede met na brand herbouwde houten toren
   De windmolen Flohrmühle uit 1874
   De gemeente ligt aan de rand van de Lüneburger Heide die beroemd is vanwege het natuurschoon en de wandel- en fietsmogelijkheden.
   In de omgeving van de spoorlijn liggen zowel ten noordoosten als ten zuidwesten van het station gebieden met enkele, vaak door bos omringde, voormalige visvijvers, waar men fraaie wandelingen langs kan maken.
   Verspreid door de gehele gemeente staan een aantal monumentale en soms schilderachtige oude vakwerkboerderijen.
  
  Afbeeldingen
  
  Belangrijke personen in relatie tot de gemeente
  
  Geboren
   Albert König (* 22 maart 1881 in Eschede; † 5 februari 1944 in Unterlüß), productief en in verschillende stijlen werkend Duits schilder
  
  Overleden
   August von Mackensen (6 december 1849 - 8 november 1945 te Habighorst), militair bevelhebber
  
  Partnergemeentes 
   Barneville-Carteret, Frankrijk
   Lubowo, Polen
  
  Gemeente in Nedersaksen