title: Omajjaden van Andalusië
text: De Omajjaden van Andalusië waren een tak van de Omajjaden die nadat hun familie uit Damascus verslagen was door de Abbasiden, hun dynastie voortzetten in Andalusië.  De Omajjaden van Córdoba regeerden van 756 tot 1031, eerst als een emiraat en later als een kalifaat.
  
  Geschiedenis
  
  Na de overwinning van de Abbasiden in 750 op de Omajjaden wist de Omajjadische prins Abd al-Rahman I te ontkomen naar Andalusië. In Al-Andalus waren de meeste islamitische bewoners Berbers en speelden de onderlinge rivaliteit tussen de Arabische clans geen grote rol. Aangezien de moeder van Abd al-Rahman Berber was, verleenden ze hem asiel. Al snel wist Abd al-Rahman het prestige dat zijn familie als kaliefen had te gebruiken om de macht in handen te nemen. Niet als kalief maar wel als emir (koning).
  
  Abd al-Rahman  werd ook wel als volgt genoemd:
   Abd al-Rahmán I al-Dājil  wat "Abd al-Rahman de immigrant" betekent
   Saqr Qoreish wat "de arend van Qoreish" betekent omdat hij de roem van zijn grootvader had hersteld in Andalusië en het gebied tot grote bloei bracht
  
  De dynastie van de Omajjaden regeerde nu in Andalusië en de opvolgers van Abd al-Rahman I brachten het land tot grote bloei. In 929 riep Abd-al-rahman III zich in Córdoba uit tot kalief en stichtte hiermee het kalifaat Córdoba. Een zeer grote culturele bloei van dit kalifaat volgde totdat in 976 Al-Hakam II overleed, de tweede en laatste krachtdadige kalief. Zijn opvolger Hisham II hield zich meer met pleziertjes bezig en liet de staatszaken over aan anderen. Het centrale gezag was hierdoor ernstig verzwakt en viziers maakten eigenlijk de dienst uit, hoewel ze wel de kalief van Córdoba bleven erkennen als leider. In 1031 werd de laatste kalief afgezet, waarmee het kalifaat werd opgeheven en het rijk definitief uiteenviel in elkaar bestrijdende facties, de zogenaamde taifas. Als gevolg van deze onderlinge strijd nam de dreiging van de christelijke Reconquista serieuze vormen aan.  In 1086 in het nauw gedreven riepen de emirs de Almoravieden uit de Maghreb op hen te helpen tegen de aanstormende christenen. De hulp kwam van de Almoravieden onder leiding van Yusuf ibn Tashfin die de christenen voorlopig wisten terug te dringen.
  
  Het land bleef echter zwak door de onderlinge conflicten tussen de vele emirs, waardoor de christenen hun kans weer zagen om de strijd te hervatten. Na een hernieuwde oproep tot bijstand aan de Almoravieden snelden deze in 1088 weer naar Andalusië om te helpen. Maar dit keer zouden dezen in Andalusië blijven en zelf regeren. Al-Andalus werd ingelijfd bij hun rijk.
  
  Omajjaden gouverneurs van Al-Andalus 
   Moessa bin Noessair (712-714), schoonzoon van Marwan I en Ruqayya bint Umar, dochter van Umar ibn al-Jattab en Umm Kulthum bint Ali, dochter van Ali Ibn Abi Talib en Fátima az-Zahra, dochter van Muhammad en Khadijah
   Abd al-Aziz bin Moessa (714-716), zoon van Moessa bin Noessair
   Ayyub ibn Habib al-Lajmi, diende als interim (716), neef langs moederkant van Moessa bin Noessair
   Al-Hurr ibn Abd ar-Rahman al-Thaqafi (716-719)
   Al-Sahm ben Malik al-Jawlani (719-721)
   Abdul Rahman Al Ghafiqi 1e keer, diende als interim (721)
   Anbasa ibn Suhaym al-Kalbi (721-726)
   Udhra ibn Abd Allah al-Fihri, diende als interim (726)
   Yahya ibn Salama al-Kalbi (726-728)
   Hudhaifa ibn al-Ahwas al-Qaysi (728)
   Uthman ibn Abi Nis'a al-Jath'ami (728-729)
   Al-Haytham ibn Ubayd al-Kilabi (729-730)
   Muhammad ibn Abd Allah al-Ashchai (730)
   Abdul Rahman Al Ghafiqi 2e keer (730-732)
   Abd al-Malik ibn Qatan al Fihri 1e keer (732-734)
   Uqba ibn al-Hachchach al-Saluli (734-741)
   Abd al-Malik ibn Qatan al Fihri 2e keer (741)
   Balj ibn Bishr al-Qushayri (741-742) (Syriër)
   Thalaba ibn Salama al-Amili (742) (Syriër)
   Abul Khattar al-Husam ibn Darar al-Kalbi (742-745) (Jemeniet)
   Tuwaba ibn Salama al-Judami (745-746) (Jemeniet)
   Abd al-Rahman ibn Katir al-Lahmi (746-747)
   Yusuf ibn Abd al-Rahman al-Fihri (747-756)
  
  Omajjaden emirs van Córdoba 
  Zie: Emiraat Córdoba
  
  Omajjadenkaliefen van Córdoba 
  Zie: Kalifaat Córdoba
  Abd al-Rahman III als kalief, 16 januari 929 - 15 oktober 961
  Al-Hakam II, 16 oktober 961 - 1 oktober 976
  Hisham II, 8 oktober 976 - 15 februari 1009 (met als feitelijke machthebbers Almanzor 976 - 1002, Abd al-Malik al Muzaffer 1002 - 1008 en Abd al-Rahman Sanchueleo 1009)
  Muhammad II al-Mahdi, 15 februari 1009 - 1 november 1009
  Suleiman II al-Mustain, 8 november 1009 - 2 juni 1010
  Mohammed II al-Mahdi, opnieuw. 10 mei 1010 - 23 juli 1010
  Hisham II opnieuw 23 juli 1010 - 11 mei 1013
  Sulaiman al-Mustain opnieuw 11 mei 1013 - 1 juli 1016
  Abd al-Rahman IV, 1018
  Abd-ar-Rahman V, 1023-1024
  Muhammad III, 1024-1025
  Hisham III, 1027-1031
  
  Zie ook
   Geschiedenis van Spanje
   Geschiedenis van Portugal
  
  Geschiedenis van Andalusië
  Andalus