title: Herbicide
text: Herbiciden (van het Latijnse herba «kruid» en caedere «doden») of onkruidverdelgers zijn chemische bestrijdingsmiddelen die worden gebruikt om onkruid te bestrijden. Men deelt ze meestal in naar de aard van de werking. De giftigheid van de middelen varieert sterk. De directe giftigheid van paraquat is bijvoorbeeld duizendmaal groter dan die van simazine.
  
  Contactherbiciden 
  Deze middelen doden de planten waar ze geraakt worden. Bovengronds vindt afsterving plaats. Voorbeelden zijn:
   Amitrol
   Diquat (Reglone)
   Paraquat (Gramoxone)
  
  Groeistofherbiciden 
  Deze middelen verstoren de hormoonhuishouding in de plant. Met name dicotylen of breedbladige onkruiden groeien zich kapot. Deze middelen worden vaak in graslanden (gazons en weilanden) gebruikt. Voorbeelden zijn:
   2,4-dichloorfenoxyazijnzuur
   Dicamba
   MCPA
   Mecoprop (MCPP)
  
  Bodemherbiciden 
  Deze middelen spuit men op de grond. De kiemende onkruiden nemen de middelen met hun wortels op en gaan vervolgens dood. Tot voor kort - inmiddels zijn de meeste middelen vanwege hun persistentie verboden - werden deze middelen veelvuldig gebruikt op verhardingen en tussen beplantingen. Voorbeelden zijn:
   Atrazine
   Dichloorprop
   Simazine
   Trifluraline
  
  Systemische herbiciden 
  Deze middelen worden door het blad opgenomen en eerst door de hele plant getransporteerd. Pas dan sterft een plant. Ze zijn daarom geschikt om hardnekkige onkruiden te bestrijden als kweek en ridderzuring. Voorbeelden:
   Azimsulfuron
   Fervinal
   Fusilade
   Glyfosaat
  
  Negatieve effecten
  Het gebruik van herbiciden kan negatieve gevolgen hebben voor de biodiversiteit, zowel voor de wilde flora als voor de insectenwereld. Bij gebruik in de berm kan het oppervlaktewater verontreinigen.
  
  Chemisch bestrijdingsmiddel