title: Kaneelkleurige melkzwam
text: De kaneelkleurige melkzwam (Lactarius quietus) is een schimmel uit de familie Russulaceae. De paddenstoel leeft via ectomycorrhiza in symbiose met verschillende soorten eiken. In 1938 werd de soort ingedeeld in het geslacht Lactarius. De zwam is gemakkelijk te herkennen aan de olieachtige geur en de concentrische banden op de hoed.
  
  Kenmerken
  
  Uiterlijke kenmerken 
  Hoed
  De hoed is 3 tot 10 cm in diameter, vrij vlezig en lang bol. Later wordt het uitgespreid en in het midden ingedrukt en uiteindelijk plat verdiept als een trechter. Een umbo wordt zelden gevormd. De hoedhuid is enigszins vettig-plakkerig als hij jong is, droog dof en dof glanzend, soms ook mat met bleke zones. De hoed is dof roodbruin van kleur en is gezoneerd door concentrisch gerangschikte donkere vlekken. De snede was aanvankelijk gebogen en later ook duidelijk naar beneden gebogen.
  
  Lamellen
  De lamellen lopen langs de steel iets af. Ze zijn vermengd met kortere tussenliggende lamellen. Ze zijn aanvankelijk witachtig tot crème van kleur en rijpen tot bleek roodachtig bruin. De lamelranden zijn hier en daar roestbruin gevlekt.
  
  Steel
  De steel kan 4-9 cm hoog zijn en 10-15 mm dik en is vaak mat, in de lengterichting gegroefd en bleek grijzig-roodbruin van kleur (zelfde als hoed) en onderaan iets donkerder. De kleur is ongeveer gelijk met de hoed, vaak donkerder wijnbruin naar de basis toe.
  
  Geur en smaak
  Het vruchtvlees is dik en stevig en witachtig in de hoed, en ook wijnbruin in de steel. De geur is onaangenaam, de vruchtlichamen ruiken naar bladwantsen of vochtige linnen doek. Bij een kneuzing stroomt de melk vrijelijk. Bij blootstelling aan lucht wordt het onmiddellijk romig geel, zoals verse room. Het smaakt mild, met een licht bittere nasmaak. Het vlees zelf smaakt licht pikant.
  
  Sporenprint
  De sporenprint is crème.
  
  Microscopische kenmerken 
  De sporen zijn zijn breed elliptisch tot afgerond en meten 6,1-8,8 x 5,8-7,2 micron. De Q-waarde (quotiënt van lengte en breedte van de sporen) is 1,0 tot 1,3. Het sporenornament, tot 1 µm hoog, bestaat uit verschillende wratten en ribben, die knoestig en verdikt zijn en bijna volledig in een netwerk verweven. De basidia zijn sleutelvormig tot bolvormig en 35-40 µm lang en 10-12 µm breed. Ze dragen elk vier sterigmata.
  
  De weinige talrijke cheilocystidia zijn sleutelvormig tot spindel- of priemvormig. Ze zijn 30-55 µm lang en 5,5-7 µm breed en hebben vaak een verlengde punt. De 30-75 µm lange en 4-9 µm brede, dunne pleurocystidia zijn ook spindel- tot priemvormig.
  
  De hoedhuid bestaat uit onregelmatig ineengestrengelde hyfen van 3-10 µm breed, die in het onderste deel zijn verdeeld in vele kortcellige secties. De cuticula is een trichoderm waaruit de meestal gebogen uiteinden van de hyfen min of meer uitsteken.
  
  Verspreiding 
  
  In Nederland komt de paddenstoel algemeen voor in de maanden juli t/m oktober.
  
  Culinaire waarde 
  De paddenstoel is weliswaar eetbaar, maar heeft geen goede smaak. Oude exemplaren worden gegeten door sommige springstaarten.
  
  Foto's 
  
  Melkzwam
  Schimmelsoort