title: Johan Backer Lunde
text: Johan Backer Lunde, ook wel Johan B. Lunde, (Le Havre, 6 juli 1874 – Oslo, 8 november 1958) was een Noors componist en pianist. Hij was de tweede van vier kinderen binnen het huwelijk gesloten in 1870 tussen muzieklerares Inga Agathe Backer (1842-1915) en priester Carl Herman Lunde (1841- 1932). Inga Agathe Backer was zus van componiste/pianiste Agathe Backer-Grøndahl; Herman Lunde was tussen 1873 en 1876 gevestigd als zeemanspriester in Le Havre.
  
  Zijn piano-opleiding werd verzorgd door zijn tante Agathe Backer-Grondahl en Ferruccio Busoni. Hij kreeg een studiebeurs. Zijn compositietechniek werd aangescherpt door dirigent/componist Iver Holter. Johan Backer Lunde concerteerde binnen Scandinavië, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, maar is zelfs in Australië bekend als begeleider van Nellie Melba. Zelf gaf hij ook les aan bijvoorbeeld Pauline Hall.
  
  Hij begeleidde onder meer Minnie Tracey in een aantal concerten eind oktober 1901 met daarin ook een gezamenlijk concert met vioolvirtuoos Florizel von Reuter. Ook verzorgde hij optredens met de zangeres Anna Egge rond die tijd. Een jaar later begeleidde hij samen met zijn lerares Ida Ekman tijdens een romantisch concert in Oslo. In 1902 begeleidde hij ook Maikki Järnefelt, toen de vrouw van Armas Järnefelt, vanaf 1910 de vrouw van Selim Palmgren. In de jaren daarna begeleidde hij veel zangers/zangeressen of ondersteunde andere pianisten op het podium.
  
  Op 23 november 1899 werd een concertavond georganiseerd met louter composities van Johan Backer Lunde. Zijn werk dat het meest is uitgevoerd is Stig sol. Van dat lied uit opus 25 is een opname bewaard gebleven van zangeres Maikki met pianist Armas Järnefelt. Het is tevens het enige lied van Backer Lunde dat de Proms haalde en wel op 20 oktober 1920. Toen werd het ook gezongen ns de combinatie zangstem met piano, terwijl later een versie van zangstem met orkest verscheen.
  
  Oeuvre 
  Zijn composities zijn vrijwel onbekend gebleven. Zijn oeuvre bevat talloze liederen, een geliefd genre in Noorwegen destijds. Binnen zijn oeuvre komen dubbele opusnummers voor; ook komen sommige liederen vaker terug.
  
  Werken voor orkest 
  In de laatste helft van de jaren 10 verscheen een aantal werken voor orkest van zijn hand:
  
  Fem orkesterstykker 
  Op 12 en 14 oktober 1916 dirigeerde Karl Nissen deze vijf werken voor orkest: Taake, Storm, Pastoral, Burlesque en Serenata, aldus een advertentie in "Norske Intelligenssedler" van 15 oktober. Op 3 en 17 december van datzelfde jaar dirigeerde Johan Halvorsen voor zijn orkest van het Nationaltheatret dezelfde set, maar dan zonder Pastoral. Bij de latere druk in 1934 door Norsk Musikforlag bleken enige titels aangepast te zijn zonder verwijzing naar de originele titels: Serenata in allegretto leggiero (NMO 6808), Kvernkallen in allegro vivo (NMO 6809), Romance in andante (NMO 6810), Burlesque in allegro (NMO 6811) en Caprice in allegro moderato (NMO.6812).
  
  Symfonieën 
  Hij schreef in korte tijd vier symfonieën, aldus een mededeling van Hjalmar Borgstrøm in de recensie in Aftenposten van de uitvoering van de eerste. Van de eerste twee zijn uitvoeringen bekend. De eerste symfonie in d mineur was te horen tijdens generale repetitie van 5 oktober 1917 en een uitvoering op 6 oktober door het orkest van het Nationaltheatret onder leiding van Johan Halvorsen. De symfonie in f mineur werd uitgevoerd op 26 januari 1918 door Musikforeningen, de voorloper van het Oslo Filharmoniske Orkester, onder leiding van Karl Nissen. Dat zullen zeer waarschijnlijk de enige uitvoeringen geweest zijn. De symfonieën zijn in ieder geval nooit in druk verschenen.
  
  Alleen van de Symfonie in d mineur is het manuscript bewaard gebleven in de Noorse Staatsbibliotheek. De delen van die symfonie zijn 1. Allegro moderato, 2. Andante en 3. Scherzo, Allegro finale.
  
  Opuslijst
  
  Zonder opus 
  
  Noors componist
  Noors pianist
  Noors muziekpedagoog