title: Jan Stoeckart
text: Jan Stoeckart (Amsterdam, 3 november 1927 – Hilversum, 13 januari 2017) was een Nederlands componist, dirigent, trombonist en radioproducent. Voor bepaalde werken gebruikte hij de pseudoniemen: Willy Faust, Peter Milray, Julius Steffaro en Jack Trombey.
  
  Levensloop 
  Stoeckart kreeg vanaf zijn twaalfde levensjaar piano- en trombonelessen. Vanaf 1945 studeerde hij aan het Conservatorium van Amsterdam onder andere trombone bij Armand Haagman, compositie en instrumentatie bij Jo Kolvers. Hij studeerde in 1950 af. Aansluitend studeerde hij privé trombone bij Jan Evers en ook enkele jaren contrabas bij Kees Doets.
  
  In het Symfonieorkest Schubert, dat onder leiding stond van Karel Mengelberg, speelde hij contrabas, alsook in het Symfonieorkest Con Brio onder leiding van Roelof Krol. Als trombonist werkte hij in het toenmalige Overijssels Filharmonisch Orkest mee en ging in 1952 naar de toenmalige NRU (Nederlandse Radio Unie) waar hij trombone speelde in het Omroeporkest, het Radio Filharmonisch Orkest en het Promenade Orkest. Het laatstgenoemde orkest stond toen onder leiding van Hugo de Groot, Benedict Silbermann en later van Gijsbert Nieuwland. Als trombonist bleef hij tot 1973 in het orkest. 
  
  Van 1974 tot 1980 was hij freelance componist onder ander ook voor de Nederlandse Omroep Stichting (NOS). Van einde 1980 tot 1 april 1988 was hij producent en regisseur voor de VARA-radio. Hij maakte opnames met het Metropole Orkest en het Promenade Orkest en maakte allerlei programma's.Ook was hij muzieksamensteller bij Vroege Vogels. Later maakte hij alleen programma's met amateurmuziek en de maandelijks Promenade Concerten. Eerst met brassbands, maar later ook met harmonieën, fanfares en koren. De naam van het programma VARA’s Generale werd veranderd in VARA’s Blazersmagazine.
  
  Als componist kwam hij via de dirigent en componist Hugo de Groot in contact met De Wolfe Music, een muziekuitgeverij in Londen. Daarvoor schreef hij een aantal werken onder zijn schuilnamen Jack Trombey, Peter Milray en Willy Faust. Tussen 1200 en 1300 werken ontstonden op die manier. Zijn eerste grote succes kwam in 1972, toen voor de Britse televisieserie Van der Valk zijn nummer Eye Level als titelmuziek werd gebruikt. De single in de uitvoering van The Simon Park Orchestra stond vanaf 29 september 1973 vier weken op de eerste plaats in de Britse hitparade. Er werden meer dan een miljoen exemplaren van verkocht.
  
  Composities (uittreksel)
  
  Werken voor orkest 
   1976 Piccolo Concerto, per tuba e orchestra 
   Concertino, voor trompet en orkest
   Ever Increasing Tension, Builds
   Festtanz
   Frantic & Perilous
   Learning about the Orchestra
   Mighty Epic Achievement
   Ouverture "In de gecroonde Leerse"
   Pinocchio March
   Rhapsodie per nai, concert voor panfluit en orkest
   Rocky Mountain Suite
   Suite Pastorale, voor althobo en strijkers 
   Andante pastorale
   Saltarello
   Serenade
   Alla marcia
   Wembley March (ook bekend als: Jolly, Striding Band March)
  
  Werken voor harmonie- en fanfareorkesten en brassbands 
   1974 This is Brass, voor brassband
   1980 On Broadway
   1980 A Game of Chess
   1984 Eye Level
   1989 Revival Rag 1920
   Bakerstreet
   Floris mars
   Go Happy
   Happy Hunter
   Jack's Present
   Leicester Square March
  
  Muziektheater
  
  Musicals
  
  Kamermuziek 
   Nostalgia en Burlesque, voor bariton/eufonium, tuba of trombone met piano
  
  Film- en tv-muziek 
   Floris (1969)
   Wat zien ik!? (1971)
   Diverse Sinterklaasmusicals, begin jaren 70, o.m. Een huis in een schoen
   Het Simplisties Verbond Homeward Bound (muziekstuk geschreven voor de film Monty Python and the Holy Grail'')
  
  20e-eeuws componist
  Nederlands componist
  Nederlands dirigent
  Nederlands trombonist
  Nederlands radioproducent
  Nederlands radioregisseur