Oostenrijkse schilling
De Oostenrijkse schilling (ATS) was tot de introductie van de euro in 2002 het wettige betaalmiddel in Oostenrijk. De schilling was onderverdeeld in 100 groschen.

De beheerder van de schilling was de Österreichische Nationalbank.

Geschiedenis
De schilling werd in 1924 het wettig betaalmiddel in Oostenrijk. Daarvoor was dat de Oostenrijkse kroon. De waarde van 1 schilling was ten tijde van de invoering 10.000 Oostenrijkse kronen.

De schilling werd bij de Anschluss bij Duitsland in 1938 afgeschaft. De waarde was toen 1 Reichsmark tegen 1,5 Oostenrijkse schilling.

Na de Tweede Wereldoorlog, op 30 november 1945, werd de schilling weer de munt van Oostenrijk. Toen was de omrekenkoers 1 mark = 1 schilling.

Met de nieuwe "Schillingwet" van november 1947 kwamen er nieuwe bankbiljetten.

De euro werd, net als in de andere eurolanden, in 1999 de officiële munt, maar de schilling bleef tot 28 februari 2002 wettig betaalmiddel waarna de munt werd vervangen door de euro, die op 1 januari van dat jaar in omloop was gebracht.

Munten
1 groschen (€ 0,00073)
2 groschen (€ 0,00145)
5 groschen (€ 0,0036)
10 groschen (€ 0,0073)
50 groschen (€ 0,036)
1 schilling (€ 0,073)
5 schilling (€ 0,36)
10 schilling (€ 0,73)
20 schilling (€ 1,45)
50 schilling (€ 3,63)

Munten onder de 10 groschen kwamen bijna niet meer voor. Ook munten van 100 schilling gingen niet meer rond.

Biljetten
Er waren biljetten van:
20 schilling
50 schilling
100 schilling
500 schilling
1000 schilling
5000 schilling

Munten Eerste Republiek

Munten Tweede Republiek

Economie van Oostenrijk
Historische munteenheid