Hellmuth Reymann
Hellmuth Reymann (Neustadt in Oberschlesien, 24 november 1892 - Garmisch-Partenkirchen, 8 december 1988) was een Duitse officier en Generalleutnant van de landmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Reymann was een van de laatste commandanten van het Berlijnse defensiegebied tijdens de laatste aanval van de Sovjets op de stad Berlijn.

Militaire carrière 
 Generalleutnant: 1 april 1943
 Generalmajor: 1 oktober 1942
 Oberst: 1 juni 1939
 Oberstleutnant: 1 oktober 1936
 Polizei-Major: 1 april 1932
 Polizei-Hauptmann: 13 juli 1921
 Polizei-Oberleutnant:
 Major: 15 september 1935
 Oberleutnant:
 Leutnant: 22 maart 1912 (met Patent van 22 juni 1912)

Onderscheidingen 
 Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof (672.) op 28 november 1944 als Generalleutnant en Commandant van de 11e Infanteriedivisie / III (Germaanse) SS Pantserkorps / Armeegruppe Kleffel / Heeresgruppe Nord, Oostfront
 Ridderkruis van het IJzeren Kruis (nr.2910) op 5 april 1944 als Generalleutnant en Commandant van de 13.Luftwaffen-Feld-Division / 28e Legerkorps / 18e Leger / Heeresgruppe Nord, Oostfront
 IJzeren Kruis 1914, 1e Klasse (4 maart 1915) en 2e Klasse (16 september 1914)
 Herhalingsgesp bij IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse (18 juni 1940) en 2e Klasse (28 november 1939)
 Duitse Kruis in goud op 22 november 1941 als Oberst en Kdr. Infanterie-Regiment 205
 Medaille Winterschlacht im Osten 1941/42 in 1942
 Erekruis voor Frontstrijders in de Wereldoorlog in 1934
 Dienstonderscheiding van Leger en Marine, 1e Klasse (25 dienstjaren)
 Ridder in de Huisorde van Hohenzollern met Zwaarden op 10 juni 1917

Externe links 
  Ritterkreuztraeger-1939-45: 672. Eichenlaubträger Hellmuth Reymann kort bio.
  World War II Database: telefoongesprek tussen de generaals Burgdorff en Reymann over Dresden.
  Lexikon der Wehrmacht: korte bio.

Duits militair in de Tweede Wereldoorlog
Duits militair in de Eerste Wereldoorlog
Duits krijgsgevangene
Duits generaal