Sonnet 20
Sonnet 20 is een van de meest besproken sonnetten van William Shakespeare vanwege de vragen die het oproept over de aard van zijn seksualiteit. Binnen de 154 sonnetten behoort het tot de Fair Youth-groep, waarin de verteller zich tot een jongeman richt en hem aanmaant om zijn jeugd en schoonheid niet zo te verspillen. De sonnetten werden gepubliceerd in 1609, maar een aantal ervan werden waarschijnlijk jaren voordien geschreven.

Shakespeares tekst

Vertaling 
Een vrouwengezicht geschilderd met de hand van de natuur zelf,
Heb jij, de meester meesteres van mijn passie,
Het zachte hart van een vrouw, maar dan zonder
De grilligheid zoals die van een vrouw,
Een oog, helderder dan het hare, maar minder bedrieglijk,
Jouw blik verguldt waar je naar kijkt;
Een sublieme verschijning,
Die mannen aantrekt en de ziel van vrouwen verrukt,
Als vrouw werd je eerst geschapen; 
Tot de Natuur terwijl ze je maakte hopeloos verliefd werd,
En iets toevoegde waardoor je voor mij onbereikbaar werd,
Iets dat geen betekenis had in mijn liefde voor jou.
Als man heeft ze je gemaakt voor het plezier van vrouwen,
Laat mij dan je ziel en hen het lichaam beminnen.

Analyse 
Shakespeares sonnetten zijn voornamelijk geschreven in een metrum genaamd jambische pentameter, een rijmschema waarin elke sonnetregel bestaat uit tien lettergrepen. De lettergrepen zijn verdeeld in vijf paren, jambes genoemd, waarbij elk paar begint met een onbeklemtoonde lettergreep.

De jongeman heeft de schoonheid van een vrouw en de vorm van een man. Shakespeare roemt de vrouwelijke deugden van deze man. Hij bezit alle positieve kwaliteiten van een vrouw, zonder al haar negatieve eigenschappen. De verteller lijkt te geloven dat de jongeman zo mooi is als een vrouw, maar daarenboven ook trouwer en minder wispelturig. De dichter betreurt dat de natuur 'iets toevoegde' - de penis - waardoor degene die hij bemint geen vrouw is, en nu onbereikbaar blijft voor hem. Sommige versregels zijn echter niet zo eenduidig te interpreteren. Bijzonder mysterieus is bijvoorbeeld A man in hue all hues in his controlling en ook And by addition me of thee defeated. Dat laatste zou ook weleens een verwijzing kunnen zijn naar Plato's dialoog Charmides, waarin Socrates met zijn vrienden de schoonheid van een naakte jongeling bespreekt. De 'toevoeging' zou in dat geval de ziel kunnen zijn, het waardevolste deel van de mens.

Externe links 
Nederlands
   Nederlandse vertaling(en) van Sonnet 20 op de website van Frank Lekens
 Sonnet 20 op Shakespearevertalingen
Engels
 Shakespeare's Sonnets
 Gradesaver Shakespeare's Sonnets Study Guide
 Shakespeare-online
 CliffNotes
 SparkNotes

Sonnet 020