Paul de Wispelaere
Paul de Wispelaere (Assebroek, 4 juli 1928 – Maldegem, 2 december 2016) was een Belgisch auteur, criticus en hoogleraar Nederlandse literatuur.

Biografie
Na zijn middelbare studies Latijn-Griekse humaniora aan het Sint-Lodewijkscollege in Brugge (retorica 1946) studeerde Paul De Wispelaere Germaanse filologie aan de Rijksuniversiteit Gent. Hij was voor een tijdje werkzaam als leraar, eerst in Berchem en nadien in Brugge. Hij promoveerde in 1974 met een proefschrift over het literair tijdschrift De Stem en Dirk Coster, en was tot 1992 als hoogleraar Nederlandse letterkunde verbonden aan de Universitaire Instelling Antwerpen (UIA).

Hij maakte vooral naam als literair criticus en romanschrijver.

De Wispelaere overleed op 2 december 2016 na een langdurig ziektebed.

Redacteurschap
De Wispelaere was redacteur van de volgende tijdschriften:
De tafelronde (1956-1963),
Diagram (1963-1964),
Komma (1965-1970),
NVT (1968-1983).

Werken en bekroningen
Scherzando ma non troppo (1959): novelle
Victor J. Brunclair 1899-1944 (1960)
Hendrik Marsman (1961): studie
Een eiland worden (1963): roman
Mijn levende schaduw (1965): roman
Het Perzische tapijt (1966): essaybundel
Met kritisch oog (1967): essaybundel
Facettenoog (1968): essaybundel
Paul-tegenpaul, 1969-1970 (1970): schrijversdagboek
Een Vlaming bekijkt Nederland (1972)
Jan Walravens (1974)
Een dag op het land (1976): roman
Louis Paul Boon, tedere anarchist. Omtrent het utopia in 'Vergeten Straat''' (1976)Tussen tuin en wereld (1979): roman, Staatsprijs voor Vlaams verhalend prozaDe Liternatuur van Sybren Polet (1980)Mijn huis is nergens meer (1982): romanBrieven uit Nergenshuizen (1986): romanDe broek van Sartre en andere essays (1987)Het verkoolde alfabet (1992): dagboekEn de liefste dingen nog verder (1998): romanCuba en andere reisverhalen (2002): reisimpressies
 Onder voorbehoud (2003)

Paul de Wispelaere was ook actief als bloemlezer. Een selectie uit het proza van Karel van de Woestijne verscheen in 1973 ('De boer die sterft en andere verhalen'). In 2000 verzorgde hij een tweedelige anthologie met proza van Herman de Coninck.

Prijzen
 Yang-prijs
 1968:  Essayprijs van de Jan Campertstichting voor 'Met kritisch oog'
 1972: Louis Paul Boonprijs
 1980: Dirk Martensprijs
 1980: August Beernaertprijs voor 'Tussen tuin en wereld'
 1980: Staatsprijs voor Vlaams verhalend proza
 1987: Staatsprijs voor kritiek en essay
 1998: Prijs der Nederlandse Letteren
 2003: Isengrinusprijs van het Louis Paul Boon Genootschap.

Literatuur
 Fernand BONNEURE, Paul De Wispelaere in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel I, Torhout, 1984.
 Georges WILDEMEERSCH, Paul de Wispelaere als criticus en hoogleraar, in: Kris Humbeeck, Georges Wildemeersch (red.), Tekst en context, UIA, 1992.
 Guido BRUYNEEL, De Assebroekse oorsprong van Paul De Wispelaere (1828-2016) en Jan Van der Hoeven (1929-2014), in: Arsbroek,  2017.
 Andreas VAN ROMPAEY, Paul de Wispelaere: bruggenbouwer, Damme, Zorro-Feniks, 2020, ISBN 9789461680648.
 Marc CARLIER, Een literaire biografie over Paul De Wispelaere, in: Biekorf, 2020.
 Luc DEVLIEGHER, In de klas met Paul De Wispelaere'', in: Biekorf, 2021.

Externe link 
 

Hoogleraar aan de Universitaire Instelling Antwerpen
Vlaams schrijver
Wispelaere, Paul De