Lodewijk Willem Ernst Rauwenhoff
Lodewijk Willem Ernst Rauwenhoff (Amsterdam, 27 juli 1828 – Meran, 26 januari 1889), was een Nederlands theoloog, predikant, kerkhistoricus en hoogleraar.

Rauwenhoff studeerde vanaf 1847 in Leiden en promoveerde hier in de theologie. In 1852 werd hij predikant in Mijdrecht, vanaf 1856 in Dordrecht en vanaf 1859 in Leiden. In 1860 werd hij hoogleraar in Leiden. Rauwenhoff overleed in Meran in het toen nog Oostenrijkse Zuid-Tirol en werd begraven in het familiegraf in Tongeren bij Epe.

Belangrijkste publicaties
Geschiedenis van het Protestantisme, 3 delen, Haarlem 1865-1871
Christendom en menschheid, Leiden 1860
Heroën in de geschiedenis, Leiden 1862
De faculteit der godgeleerdheid aan de Nederlandsche hoogescholen, Leiden 1865
Katholicisme en Ultramontanisme, Leiden 1869
De actualiteitspolitiek van de synode der Nederlandsch Hervormde kerk, Leiden 1870
De verhouding van de hoogeschool tot de maatschappij, Leiden 1872
Het oude en het nieuwe geloof. D.F. Strauss beantwoord, Leiden 1873

Hoogleraar aan de Universiteit Leiden
Rector magnificus van de Universiteit Leiden
Nederlands kerkhistoricus
Nederlands predikant
Nederlands theoloog