Kabinet-Monroe
Het kabinet-Monroe was de uitvoerende macht van de Amerikaanse overheid van 4 maart 1817 tot 4 maart 1825. Minister van Buitenlandse Zaken James Monroe, een "Founding Father" uit Virginia, van de Democratisch-Republikeinse Partij werd gekozen als de 5e president van de Verenigde Staten na het winnen van de presidentsverkiezingen van 1816 over de kandidaat van de Federalistische Partij, zittend Senator voor New York Rufus King, een mede "Founding Father". Monroe werd herkozen voor een tweede termijn in 1820 zonder tegenkandidaat. In 1823 maakte Monroe bekend zich niet kandidaat te stellen voor een nieuwe termijn in de presidentsverkiezingen van 1824.

Monroe