title: Patrik Vankrunkelsven
text: Patrick Jules Maria (Patrik) Vankrunkelsven (Geel, 2 mei 1957) is een Belgisch huisarts, docent en voormalig politicus voor Open Vld, voorheen voor respectievelijk de Volksunie en Spirit.
  
  Biografie
  Hij behaalde zijn diploma Latijn-Wiskunde aan het Sint-Jan Berchmanscollege in Diest en studeerde daarna geneeskunde aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hier behaalde hij het diploma van huisarts. Later promoveerde hij tot doctor in de medische wetenschappen met een proefschrift over allergieën.
  
  Hij begon zijn politieke loopbaan toen hij bij de lokale verkiezingen van 1982 verkozen werd als gemeenteraadslid in Laakdal, wat hij bleef tot en met 2018. Dit mandaat combineerde hij met een praktijk als huisarts. In 1989 trad hij toe tot het partijbestuur van de Volksunie en werd er in 1992 ondervoorzitter. Na de lokale verkiezingen van 1994) werd hij in 1995 burgemeester van Laakdal, wat hij bleef tot en met 2006. In 1998 volgde hij Bert Anciaux op als partijvoorzitter en werd hij actief als deeltijds docent huisartsgeneeskunde aan de KU Leuven. Ook nog datzelfde jaar overleed zijn vrouw aan de gevolgen van een hersentumor. Vankrunkelsven bleef achter met vier jonge zonen. Bij de verkiezingen van 1999 werd hij verkozen in de Senaat. In 2000 werd hij als partijvoorzitter opgevolgd door Geert Bourgeois, maar hij bleef wel lid van het partijbureau.
  
  Bij de ontbinding van de Volksunie in 2001 koos hij aanvankelijk voor haar links-liberale opvolger Spirit. Toen echter bleek dat deze in kartel met de sp.a zou gaan, stapte hij over naar de VLD. Bij deze partij werd hij tot de linkse vleugel gerekend. Hij behield zijn mandaat als senator na de federale verkiezingen van 2003 en zou uiteindelijk senator blijven tot in 2010. Bij de lokale verkiezingen van 8 oktober 2006 verloor zijn kartelpartij Pro-Laakdal, ook wel Nieuw-VLD geheten, zowat de helft van haar zetels in de gemeenteraad, terwijl de CD&V juist fors vooruit ging. Hierdoor moest hij de burgemeesterssjerp inleveren. 
  
  Sinds 5 juni 2007 mag hij zich ridder in de Leopoldsorde noemen. Eind 2009 kondigde hij aan de politiek te verlaten om zich opnieuw op zijn artsenpraktijk en zijn profstatuut aan de universiteit toe te leggen, dit naar aanleiding van een meningsverschil rond het rookverbod in de horeca: Vankrunkelsven wilde een totaalverbod in 2012, zijn partij niet. Ook vroegere botsingen met de VLD-/Open Vld-partijlijn speelden mee in zijn beslissing. Daarnaast kwam het datzelfde jaar tot een conflict met toenmalig Knack-hoofdredacteur Rik Van Cauwelaert nadat het weekblad bekend had gemaakt dat er twee klachten wegens stalking tegen hem liepen. Journalist Koen Meulenaere noemde Vankrunkelsven in zijn satirische stukjes een tijd lang steevast 'Kabouter Drift uit Laakdal'.
  
  In 2011 werd hij verkozen tot voorzitter van het Rodenbachfonds, wat hij bleef tot in 2019. In deze functie volgde hij Thea Peeters op. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 kwam hij op met de lokale partij Stem!. Als lijstduwer behaalde hij 595 voorkeurstemmen en werd verkozen. Hij behaalde het hoogste aantal voorkeurstemmen op de lijst. In 2014 werd hij aangeduid als regeringscommissaris bij het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum Geel. Bij de verkiezingen van 2018 werd hij nog herkozen, maar besloot uiteindelijk toch niet te zetelen.
  
  Hij is een militant pacifist die al meerdere malen gearresteerd werd tijdens bomspotting-acties aan de NAVO-basis bij Kleine-Brogel. Ook was hij vanaf 2005 ondervoorzitter van Mayors for Peace en van 1991 tot 2005 bestuurder van de Nationale Instelling voor Radioactief Afval en verrijkte Splijtstoffen (NIRAS).
  
  Trivia 
  In 2012 won hij de marathon van Dresden in de leeftijdscategorie 55+ met een tijd van 2:54:28 uur.
  In 2016 nam zijn zoon Willem deel aan het VTM-televisieprogramma Mijn Pop-uprestaurant, en werd begin 2019 gemeenteraadslid van Laakdal.
  
  Partijvoorzitter van de Volksunie
  Spirit-politicus
  Open Vld-politicus
  Burgemeester van Laakdal
  Belgisch senator
  Belgisch medicus