title: Sophie van Saksen-Coburg-Saalfeld
text: Sophie Frederika Carolina Louise van Saksen-Coburg-Saalfeld (Coburg, 16 augustus 1778 - Tuschimitz, 9 juli 1835) was prinses van Saksen-Coburg-Saalfeld. Ze behoorde tot het huis Saksen-Coburg-Saalfeld, een zijtak van het huis Wettin.
  
  Levensloop
  Sophie was de oudste dochter van hertog Frans van Saksen-Coburg-Saalfeld uit diens huwelijk met Augusta van Reuss-Ebersdorf en Lobenstein, dochter van graaf Hendrik XXIV van Reuss-Ebersdorf. Ze was een oudere zus van koning Leopold I van België en tante van koningin Victoria van het Verenigd Koninkrijk en diens echtgenoot Albert van Saksen-Coburg en Gotha. Haar oudste broer Ernst I volgde in 1806 zijn vader op als hertog van Saksen-Coburg-Saalfeld en haar jongere zus Juliana was via haar huwelijk grootvorstin van Rusland.
  
  Sophie had een zeer hechte band met haar zus Antoinette, die zij vaak bezocht in het Slot Fantaisie in Eckersdorf, een toevluchtsoord voor Franse emigranten. Daar leerde ze haar toekomstige echtgenoot, de tijdens de Franse Revolutie uit Frankrijk verdreven edelman Emmanuel von Mensdorff-Pouilly (1777-1852), kennen. Op 23 februari 1804 vond in Coburg hun bruiloft plaats. In 1818 kreeg haar echtgenoot de titel van graaf.
  
  In 1806 was haar echtgenoot op vakantie in het Slot van Saalfeld, een nevenresidentie van de familie Saksen-Coburg-Saalfeld. Hij vocht er mee in de Slag bij Saalfeld, haalde vermoedelijk het lichaam van de gesneuvelde prins Lodewijk Ferdinand van Pruisen van het slagveld en beschermde het hof van zijn schoonvader en -familie tegen de overmoed van de zegevierende Franse troepen.
  
  Van 1824 tot 1834 woonde Sophie in Mainz, waar haar echtgenoot commandant van de Bondsvesting was. Ze werd er in het algemeen aangesproken als vorstin. Ook was ze actief als schrijfster en publiceerde ze in 1830 Mährchen und Erzählungen, een Romantische collectie van sprookjes. Sophie was tevens draagster van het grootkruis van de Russische Orde van de Heilige Catharina. Na haar dood in 1835 werd ze bijgezet in het Slot van Preitenstein, het landgoed van de familie Mensdorff-Pouilly in Bohemen.
  
  Nakomelingen
  Sophie en haar echtgenoot Emmanuel von Mensdorff-Pouilly kregen zes zonen:
   Hugo Ferdinand (1806-1847)
   Alphons (1810-1894), graaf van Mensdorff-Pouilly, huwde eerst in 1843 met gravin Therese von Dietrichstein-Proskau-Leslie en daarna in 1862 met gravin Maria Theresia von Lamberg
   Alfred Carl (1812-1814)
   Alexander (1813-1871), Oostenrijks minister van Buitenlandse Zaken, huwde in 1857 met gravin Alexandrine Maria von Dietrichstein-Proskau-Leslie
   Leopold Emmanuel (1815-1832)
   Arthur August (1817-1904), huwde eerst in 1853 met Magdalene Kremzow, van wie hij in 1882 scheidde, en daarna in 1902 met gravin Bianca Albertina von Wickenburg
  
  Voorouders 
  
  Saksen-Coburg-Saalfeld