title: Daifuku
text: , of , is een wagashi (Japanse zoetwaar), die bestaat uit een kleine ronde mochi (kleefrijstcake) gevuld met zoete vulling, meestal anko, gezoete rode bonenpasta gemaakt van azukibonen. Daifuku is een zeer populaire wagashi in Japan en wordt vaak geserveerd met matcha (groene thee). Binnen de wagashi valt de daifuku onder de namagashi, welke een vochtgehalte van 30% of meer hebben. 
  
  Daifuku is er in vele varianten. De meest voorkomende is witte, lichtgroene of lichtroze gekleurde mochi gevuld met anko. Deze zijn ongeveer 4 cm in diameter. Bijna alle daifuku zijn bedekt met een fijne laag rijstmeel (rijstzetmeel), maïszetmeel of aardappelzetmeel om te voorkomen dat ze aan elkaar of aan de vingers blijven plakken. Hoewel mochitsuki de traditionele methode is om mochi en daifuku te maken, kunnen ze ook in de magnetron worden gekookt.
  
  Geschiedenis 
  Uzumomochi stamt uit de vroege Edo-periode. Daifuku heette oorspronkelijk  vanwege de aard van de vulling. Later werd de naam veranderd in . Omdat de uitspraken van  en  in het Japans hetzelfde zijn, werd de naam verder veranderd in , een geluksbrenger. Tegen het einde van de 18e eeuw won daifuku aan populariteit en mensen begonnen ze geroosterd te eten. Ze werden ook gebruikt als geschenken bij ceremoniële gelegenheden en feestdagen.
  
  Variaties 
  
  De meest populaire vulling van de daifuku is anko, een zoete, rode azukibonenpasta. Sommige versies bevatten hele stukken fruit, fruitmengsels of gemalen meloenpasta. Vaak zijn ze bedekt met een topping van kinako (geroosterde soyameel), suiker of cacaopoeder.     
  
     
   Een versie gemaakt met , mochi op smaak gebracht met wijde alsem ( yomogi ). De vulling is meestal anko.
  
     
   Een versie waarbij azukibonen of sojabonen worden gemengd in mochi en/of anko. 
  
     
   Een versie die ongezoete anko-vulling bevat; het heeft een milde zoute smaak. 
  
     
   Een versie gemaakt met  die is gemengd met vossenstaartgierst. 
  
     
   De meest traditionele versie met aardbeien en zoete vulling, meestal anko, in een kleine ronde mochi. Ook andere crèmes dan anko worden gebruikt voor de zoete vulling en veel regio's hebben zo hun lokale specialiteit. Omdat het aardbei bevat, wordt het meestal in de lente gegeten. Het is uitgevonden in de jaren 80. Veel banketbakkers beweren de lekkernij uit te hebben gevonden, dus de exacte oorsprong is onbekend. 
  
     
   Een versie die een vulling van gezoete ume (うめ, Japanse abrikoos) bevat.
  
   
   Een versie met zoete vulling met koffiesmaak.
  
     
   Een versie die gevuld is met gepureerde, gezoete kastanjes (Mont Blanc-crème).
  
     
   Een versie met crème caramel (プ リ ン) vulling.
  
  Zie ook 
   Mochi, Japanse kleefrijstcakejes
   Wagashi, algemene term voor Japanse delicatessen Vergelijkbaar voedsel in andere landen:
  
   Tteok, Koreaanse kleefrijstcake
   Lo mai chi, Chinese kleefrijstcake
   Bánh giầy
   Jian dui
   Sapin sapin
  
  Referenties 
  
  Wagashi
  Japanse keuken
  Rijstgerecht