title: Ephraim Daniel Pichot
text: Ephraim Daniel Pichot (Paramaribo, 21 januari 1753 - Maastricht, 27 februari 1847) was een Nederlands militair, politicus en bestuurder. Hij was onder andere rechter, schepen en mede-burgemeester van Maastricht en lid van Provinciale Staten van Limburg.
  
  Levensloop 
  Ephraim Daniel Pichot was een telg uit het van oorsprong Franse hugenotengeslacht Pichot, waarvan leden eind zeventiende eeuw via Amsterdam in Suriname terechtkwamen. Hij was de zoon van Jan Willem Pichot (1730-1802) en Anna Maria van der Beets (1725-1758). Waarschijnlijk had hij drie jongere zussen, die echter jong stierven. Zijn moeder overleed toen hij nog geen vijf jaar oud was. De familie Pichot bezat in Suriname diverse plantages (o.a. 'Lust en Rust') en waren slavenhouders. De beruchte plantagehoudster Susanna du Plessis (1739-1795) was een halfzuster van zijn vader.
  
  Pichot vertrok omstreeks 1770 uit Suriname om in Nederland een militaire loopbaan te volgen. In 1774 was hij in Den Bosch gedetacheerd. Eén of twee jaar later verhuisde hij naar Maastricht, mogelijk vanwege zijn militaire verplichtingen, of vanwege het feit dat zijn vrouw uit deze omgeving afkomstig was. Hij bracht het uiteindelijk tot kapitein der cavalerie. Naar verluidt was hij in Maastricht tevens actief als ondernemer, hoewel niet duidelijk is op welk terrein. In mei 1815 stelde hij in elk geval 40 tot 50 werknemers uit zijn "atelier" ter beschikking om het Fort Willem I versneld te kunnen afbouwen. Zoals veel Maastrichtenaren uit de hogere burgerij was hij lid van de vrijmetselarij. Waarschijnlijk was hij tevens actief binnen de Waalse gemeente.
  
  Bij de komst van de Fransen in 1794 vluchtte Pichot voor het oorlogsgeweld, mogelijk naar Amsterdam, maar kort na de inname van Maastricht keerde hij terug. Daarbij zou de advocaat Roemers naar eigen zeggen een belangrijke rol hebben gespeeld. Over Pichots (politieke) activiteiten in de Franse Tijd (1794-1814) is verder niets bekend.
  
  Na het vertrek van de Fransen werd hij in 1815 tot mede-burgemeester van Maastricht benoemd, samen met André Charles Membrede, Godart van Slijpe en Théodore Joseph de Billehé de Valensart. Membrede was voorzitter van het college van burgemeesters, ofwel 'eerste burgemeester'. In 1819 werd hij opnieuw gekozen, nu in een college van drie burgemeesters, met Van Slijpe en Jean François Hennequin. Die laatste viel in 1821 af vanwege de 'schutterijkwestie', toen de koning hoogstpersoonlijk ingreep en de raad op non-actief stelde. Vanaf 1822 kon Pichot zijn taak voortzetten (tot 1830), nu als schepen van Maastricht, wat feitelijk hetzelfde was, met een andere titel.
  
  Naast deze gemeentelijke bestuursfunctie was Pichot in 1815 ook tot rechter benoemd, samen met Van Slijpe (wiens dochter in 1814 met een van zijn zonen was getrouwd). Daarnaast was hij lid van Provinciale Staten, eerst in Noord-Brabant (van 19 september 1814 tot ergens in 1815), daarna in het verenigde Limburg (18 maart 1816 tot 1 juli 1820). Dat hij in 1820 niet herverkozen werd, had mogelijk te maken met zijn oranjegezindheid, een overtuiging die dat moment minder goed lag in de Maastrichtse en Limburgse politiek.
  
  Het is niet bekend waar Pichot woonde. De oudste twee kinderen waren in 's-Hertogenbosch geboren; de anderen in Maastricht, op de jongste zoon na. Deze werd in Bunde geboren en ingeschreven in het doopregister van de Hervormde Gemeente te Meerssen, destijds als simultaankerk het kerkgebouw delend met de rooms-katholieke parochie van Meerssen. Mogelijk bezat hij in Bunde een buitenhuis. Pichot overleed op 94-jarige leeftijd te Maastricht.
  
  Nageslacht 
  Ephraim Daniel Pichot trad op 25 april 1774 te Valkenburg in het huwelijk met Sara Louisa Marie Hesselberg. De oudste twee kinderen, een tweeling, werden op 13 november van dat jaar geboren. Het echtpaar Pichot-Hesselberg kreeg uiteindelijk elf kinderen.
   Johan Willem Pichot (1774-?)
   Jeanne Louise Pichot (1774-1835), gehuwd met Corneille Heereman (1761-1830), 5 kinderen
   Quirijn George Pichot (1776-1834), administrateur plantages en lid van het Hof van Politie in Suriname, gehuwd met Louise Henriette Spiering
   Frederic August Pichot (1777-1837), controleur waarborg voor gouden en zilveren werken, gehuwd met jkvr. Johanna Cornelia Hubertina Hesselt van Dinter, 1776-1843, 5 kinderen
   Daniel Louis Pichot (1779-1856), distillateur, militair, commissaris van politie te Schiedam, gehuwd met Henrietta Lucretia Pichot (1782-1834), 6 kinderen
   Sigismunda Jeanne Catharina Pichot (1780-1875), gehuwd met Samuel Paulus Pichot Lespinasse (1772-1835), 6 kinderen
   Carel Quirijn Pichot (1782-1802), overleden in Paramaribo
   Frederik Cornelis Marie Pichot (1784-1845), belastingontvanger, burgemeester van Amby, gehuwd met Cornelia Eleonora van Slijpe (1784-1840), dochter van de Maastrichtse burgemeester Godart van Slijpe, 5 kinderen
   Sophie Dorothé Pichot (1785-1865), gehuwd met de Fransman Louis-Joseph Moraux (1770-1823), belastingontvanger, lid conseil de préfecture, voorzitter vrijmetselaarsloge 'La Constance', 3 kinderen
   Marie Henriette Alexandrine Pichot (1787-1863)
   Salomon Reinier Marius Pichot du Plessis (1789-1840), rechter te Maastricht, burgemeester van Cadier en Keer, bouwheer Huis Blankenberg, gehuwd met Sara Alexandrine Collard (ca. 1789-1831), 8 kinderen
  
  De vijfde zoon, Frederik Cornelis Marie Pichot, zorgde er door zijn huwelijk met jkvr. Cornelia Eleonora van Slijpe voor dat het adellijk geslacht Van Slijpe voortgezet werd als Pichot van Slijpe, dat echter in 1969 uitstierf. De jongste zoon, Salomon Reinier Marius Pichot du Plessis, kreeg het tweede deel van zijn naam toegewezen op verzoek van zijn peettante, de eerdergenoemde Susanna du Plessis, die voor de doopplechtigheid uit Suriname was overgekomen. Het verzoek werd enige tijd later toegewezen door de rechter, Jan Willem Pichot, de grootvader van de dopeling! Bij haar dood zes jaar later liet zij onder andere de koffie- en cacaoplantage 'Nijd en Spijt' (met 500 akkers en 109 slaven) en het Huis Du Plessis in Paramaribo na aan haar minderjarige erfgenamen, waaronder Salomon. Zijn aandeel in de erfenis werd na zijn dood verdeeld onder zijn zes nog levende kinderen.
  
  Nalatenschap 
   Pichots portret werd in 1909 door Henri Goovaerts (1865-1912) geschilderd naar een oudere tekening in het bezit van dhr. M. Pichot du Plessis. Het in opdracht van het Maastrichtse gemeentebestuur vervaardigde olieverfschilderij bevindt zich in de burgemeestersportrettengalerij in het Stadhuis van Maastricht. Waar het origineel is gebleven, is niet bekend.
   Enkele grafstenen van de families Pichot en Van Slijpe rondom de Sint-Walburgakerk in Amby zijn onderdeel van een rijksmonument.
   In de buurt Wittevrouwenveld in Maastricht-Oost is sinds 1947 een straat naar hem genoemd, de Schepen Pichotstraat.
  
  Trivia 
   In september 1817 ontstond in de Groote Sociëteit op het Vrijthof een ruzie tussen Pichot en graaf Van Dam, de commandant der vesting. Pichot ondervroeg Van Dam over de militaire zaken van de stad, wat die laatste onbetamelijk vond. Van Dam had een zweepje bij zich en sloeg Pichot daarmee op de benen, uitroepend: "Je vous pulveriserai, vous croyez être des Bourguemaîtres d'Amsterdam. Je me fous des Bourguemaîtres!" 
   Toen Pichot en zijn vriend Van Engelshoven in 1833 tijdens een jachtpartij een herberg bezochten in de omgeving van Beek, ontstond een schermutseling met de plaatselijke veldwachter Wijnen, die hun wapenvergunning wilde controleren. In het daarop volgende gevecht liep Wijnen flinke klappen op.
  
  Bronnen, noten en referenties 
  
  Persoon in de Nederlanden in de 18e eeuw
  Militair in de Verenigde Provinciën
  Zuid-Nederlands rechter (voor 1830)
  Lid van de Provinciale Staten van Limburg (voor 1830)
  Gemeenteraadslid van Maastricht
  Schepen van Maastricht
  Burgemeester van Maastricht