title: Edmond de Selys Longchamps
text: Michel Edmond de Selys Longchamps (Parijs, 25 mei 1813 – Luik, 11 december 1900) was een Belgisch senator en natuuronderzoeker.
  
  Levensloop
  Edmond de Selys was de zoon van Michel-Laurent de Selys Longchamps, die hij in zijn jeugd nauwelijks ontmoette, aangezien hij pas in 1827 in België kwam wonen en voordien met zijn moeder in Parijs verbleef, terwijl zijn vader activiteiten had in Luik. Hij trouwde in 1838 met Sophie-Caroline d'Omalius d'Halloy (1818-1869), dochter van de Belgische geoloog, senator en gouverneur van Namen, Jean d'Omalius d'Halloy. Hun twee zonen zorgden voor een talrijk nageslacht.
  In 1867 deed de Selys wat zijn vader had nagelaten, namelijk een officiële wederopname in de adel met de titel van baron, overdraagbaar op alle afstammelingen.
  
  De Selys was bij zijn verhuizing naar het kasteel van Longchamps vijftien en begon, samen met Henri Stephens, de tuinman van de Luikse universiteit, op het domein van Longchamps een plantenboek aan te leggen, eerst volgens de methode van Linnaeus, vervolgens volgens die van de Jussieu. Het jaar daarop werd hij voorgesteld aan de Société des sciences naturelles in Luik en hij las er zijn studiewerk Mémoire sur les Lépidoptères de la province de Liège voor. Twee jaar later werkte hij mee aan de Dictionnaire géographique de la province de Liège van Philippe Vandermaelen en publiceerde er een geclassificeerde catalogus van vogels in het Luikse, alsook een lijst van de ongevleugelde, netvleugelige en schubvleugelige insecten in de provincie Luik. Dit was de aanzet voor de talrijke wetenschappelijke notities die hij zijn leven lang opstelde en publiceerde. Zelfs tijdens zijn huwelijksreis in Italië maakte hij notities over de schubvleugeligen die hij er tegenkwam.
  
  In 1841 werd hij corresponderend lid van de Belgische Koninklijke Academie en in 1846 werd hij volwaardig lid van deze instelling. In 1842 verscheen het eerste deel van zijn Faune belge. De fauna bleef hij de rest van zijn leven van dichtbij volgen.
  
  Libellen
  Sélys-Longchamps wordt beschouwd als 's werelds grootste autoriteit op het gebied van libellen van zijn tijd. Zijn rijkdom en invloed stelden hem in staat om een van de uitgebreidste collecties van zijn tijd van libellen aan te leggen. Hij benoemde meer dan 1000 libellensoorten en geslachten van over de hele wereld. Zijn collectie is bewaard, en nu gehuisvest in het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen te Brussel.
  
  Politieke loopbaan
  Op de leeftijd van 28 werd De Selys gemeenteraadslid in Borgworm en bleef dit zijn leven lang. Hij schonk onder meer grond aan de gemeente voor de aanleg van een begraafplaats.
  
  In 1846 nam hij actief deel aan het stichtingscongres van de Liberale Partij. Hetzelfde jaar werd hij tot provinciaal raadslid verkozen. In 1848 werd hij tot volksvertegenwoordiger verkozen. Van 1855 tot 1900 was hij senator. In het parlement was hij zeer actief en drukte zijn stempel op heel wat nieuwe wetgeving.
  
  Na eerst ondervoorzitter van de Hoge Vergadering te zijn geweest, was hij van 1880 tot 1884 voorzitter van dat orgaan. Enkele maanden voor zijn dood nam hij ontslag uit het parlement.
  
  Eerbetoon
   Hij was tweemaal directeur van de Klasse der Wetenschappen in de Koninklijke Academie.
   Hij werd erevoorzitter van de Société entomologique de Belgique.
   Hij was voorzitter van de Société Royale des Sciences in Luik.
   Hij was lid of erelid van gelijkaardige genootschappen in Nederland, Parijs, Londen, Berlijn, Florence, Wenen, Stockholm, Dresden, Stettin, Bern, Helsingfors.
  
  Publicaties
  De Selys publiceerde meer dan 250 wetenschappelijke studies, waaronder:
  
  Libellen
   1840 – met Hermann August Hagen; Monographie des Libellulidées d'Europe, Brussel
   1850 – met Hermann August Hagen; Revue des Odonates ou Libellules d'Europe. Mémoires de la Société Royale des Sciences de Liége 6: 1–408
   1853 – Synopsis des Calopterygines. Bulletin de l'Académie royale des Sciences de Belgique 20(annex): 1–73
   1854 – Synopsis des Gomphines. Bulletin de l'Académie royale des Sciences de Belgique 21(2): 23–114
   1854 – met Hermann August Hagen; Monographie des Caloptérygines. Mémoires de la Société Royale des Sciences de Liége 9: 1–291, 14 pls.
   1856 – Odonates de Cuba. in:  Historia fisica, politica y natural de la isla de Cuba 7: 183–200
   1857 – Odonates de Cuba. in:  Histoire physique, politique et naturelle de l'ile de Cuba 7: 436–471
   1858 – met Hermann August Hagen; Monographie des Gomphines. Mémoires de la Société Royale des Sciences de Liége 11: 257–720, 23 pls.
   1860 – Synopsis des Agrionines, première légion: Pseudostigma. Bulletins de l'Académie royale des Sciences de Belgique ser. 2, 10(1): 9–27
   1862 – Synopsis des Agrionines, seconde légion: Lestes. Bulletins de l'Académie royale des Sciences de Belgique ser. 2, 13(2): 288–338
   1862 – Synopsis des Agrionines, troisième légion: Podagrion. Bulletins de l'Académie royale des Sciences de Belgique ser. 2, 14(1): 5–44
   1871 – Synopsis des Cordulines. Bulletins de l'Académie royale des Sciences de Belgique ser. 2, 31: 238–316; 519–565
   1871 – Aperçu statistique sur les Névroptères Odonates. Transactions of the Entomological Society of London 1871: 409–416
   1872 – Note sur plusieurs Odonates de Madagascar et des îles Mascareignes. Revue et magasin de zoologie ser. 2, 23: 175–183
   1872 – Matériaux pour une faune névroptérologique de l'Asie septentrionale. Première partie. Odonates. Annales de la Société entomologique de Belgique 15: 25–45
   1876 – Synopsis des Agrionines, cinquième légion: Agrion (suite). Le grand genre Agrion. Bulletins de l'Académie royale des Sciences de Belgique ser. 2, 41: 247–322; 496–539; 1233–1309
   1883 – Synopsis des Aeschnines. Première partie: Classification. Bulletins de l'Académie royale des Sciences de Belgique ser. 3, 5: 712–748
   1886 – Révision du Synopsis des Agrionines. 1re partie, comprenant les légions "Pseudostigma, Podagrion, Platycnemis et Protoneura", Brussel
  
  Overige werken
   1837 – Catalogue des lépidoptères ou papillons de la Belgique: précédé du tableau des libellulines de ce pays
   1839 – Étude de micromammalogie. Revue des Musaraignes, des Rats et des Campagnols, suivie d'un index méthodique des Mammifères d'Europe, Parijs
   1842 – Catalogue des Oiseaux des environs de Liège, classés d'après une nouvelle méthode, Luik
   1842 – Faune belge. Indication méthodique des Mammifères, Oiseaux, Reptiles et Poissons observés jusqu'ici en Belgique
   1837 – Catalogue des Lépidoptères ou Papillons de la Belgique
   1845 – Enumération des Insectes lépidoptères de la Belgique
   1868–1877 – Recherches sur la faune de Madagascar et de ses dépendances / d'apres les découvertes de François P. L. Pollen et D. C. van Dam, Leiden
   1879 – Sur la classification des Oiseaux depuis Linné, Brussel
   1888 – Catalogue raisonné des Orthoptères et des Nevroptères de Belgique
   1888 – Note comparative sur la distribution géographique des Orthoptères en Belgique, en Angleterre et en Hollande
  
  Afstammelingen
   Raphaël de Selys (1841–1911) trouwde in 1872 in Luik met Eusébie Brigode de Kemlandt (1850–1935).
   Maurice de Selys (1876–1960), doctor in de natuurwetenschappen, trouwde met Emilie de Sauvage Vercour (1876–1952).
   Michel de Selys (1900–1963), doctor in de rechten, trouwde met Clotilde de Chestret de Haneffe (1899–1981). Uitgedoofde tak.
   Raymond de Selys (1880–1966), trouwde met Emilie de Theux de Meylandt et Montjardin (1880–1972). Hij kreeg in 1958 de titel graaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte.
   Michel François de Selys (1910–1983), Belgisch ambassadeur, trouwde met gravin Pauline Cornet de Ways-Ruart (1914–1953). Ze hadden zes kinderen, met afstammelingen tot heden.
  
  Literatuur
    (1901). A la mémoire de Michel-Edmond baron de Selys Longchamps. Recueil des discours prononcés lors des funérailles.
    (1902). Edmond de Selys Longchamps, in: Mémoires de la Société entomologique de Belgique, T. IX
    (1902). Notice sur la vie et les travaux de Michel-Edmond baron de Selys Longchamps, membre de l'Académie, in: Annuaire de l'Académie royale de Belgique
    (1914-1920). Michel-Edmond de Selys Longchamps, in: Biographie nationale de Belgique T. XXII, col. 192–199
    (1998). État présent de la noblesse belge, Annuaire 1998, Brussel
    &  (2008). Une vie au fil des jours. Journal d’un notable politicien et naturaliste, Michel-Edmond de Selys-Longchamps (1823–1900), 2 vol., LXV-1747 p., 25 ill., 2 tab. généalogiques, Brussel, (Collection Grand in-8°).
    &  (2013). Life and work of Michel Edmond de Selys Longchamps (1813-1900), the founder of Odonatology. Odonatologica 42(4): 349–382
  
  Liberale Partij-politicus (België)
  Gemeenteraadslid van Borgworm
  Luiks provincieraadslid
  Belgisch volksvertegenwoordiger
  Belgisch senator
  Voorzitter van de Senaat (België)
  Edmond
  Selys, E
  Belgisch natuurkundige
  Selys, E