title: Eresabel
text: De eresabel is een van de hoogste Nederlandse onderscheidingen voor dapperheid. Alleen de Ridders van de Militaire Willems-Orde komen hiervoor in aanmerking. De koning(in) kent een versierde sabel toe aan een officier en deze draagt dit opvallende wapen bij zijn uniform.
  
  Geschiedenis van de Eresabel
  Eresabels zijn van alle tijden. In de Republiek der Verenigde Nederlanden, de Bataafse Republiek en het Koninkrijk Holland werden dergelijke sabels ofwel door de dankbare en toegenegen ondergeschikten aan hun commandant gegeven of door een regering, stad, of vorst aan een officier geschonken.
  De tijdens de Tiendaagse Veldtocht door de officieren en de flankeurs van de universiteiten en academies aan hun commandant geschonken eresabels hadden (nog) geen officiële status.
  
  De in 1855 ingestelde eresabels waren bestemd voor officieren van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger die al in de Militaire Willems-Orde waren opgenomen en zich nogmaals door dapperheid hadden onderscheiden.
  Na het Koninklijk Besluit van 1865 werden eresabels ook aan officieren van de landmacht en de schutterij toegekend.
  
  De eresabel was steeds een fraai versierde uitvoering van het gebruikelijke wapen en het gevest; de schede en de kling waren gedecoreerd en gegraveerd. Hierbij werd vooral gebruikgemaakt van goedkope materialen als "Berlijns zilver", hoorn en verguld koper.
  De uitvoering van 1859, de marine uitvoeringen en de eresabel van 1895 waren iets luxueuzer uitgevoerd.
  
  De vorm van de Eresabel
  In de loop der jaren zijn er de volgende uitvoeringen van de Eresabel geweest:
  Het Nederlands-Indische model van 1855; Op het gevest staat "KONINKLIJK EEREBLIJK VOOR BETOONDE DAPPERHEID"
  Het model van de Koninklijke Marine 1859; Het opschrift van deze sabel was gelijk aan de sabel van 1855 maar de vorm is die van de sinds 1843 gebruikelijke sabel van de Koninklijke Marine. Op de kling is ook een gekroond klaar anker, zonder kabel, afgebeeld.
  Het 2e Nederlands-Indische model van 1861; Op het gevest van dit iets slankere wapen staat "KONING WILLEM III VOOR BETOONDE DAPPERHEID" en op de kling zijn naam, rang en aanleiding voor het verlenen van de sabel gegraveerd.
  Het 2e model van de Koninklijke Marine 1864; Hier werd voor een ivoren gevest gekozen. Het anker is nu een ongekroond onttakeld anker.
  Het model voor Leger en schutterij 1867
  Het 3e Nederlands-Indische model van 1891; Op het gevest staat "NAMENS KONINGIN WILHELMINA VOOR BETOONDE DAPPERHEID"
  Het 4e Nederlands-Indische model van 1895; Deze sabel is zeer rijk versierd.
  Het 5e Nederlands-Indische model van 1898; Op het gevest staat "KONINGIN WILHELMINA VOOR BETOONDE DAPPERHEID"
  Het 3e model van de Koninklijke Marine 1907
  De eresabel van generaal Eisenhower (1947); Deze Oosters aandoende sabel is met edelstenen ingelegd en draagt de inscripties: "Queen Wilhelmina to General DD Eisenhower" en "Grateful memory of the glorious liberation". Op de knop van de sabel is het rijkswapen aangebracht.
  
  In een brief van 22 september 1879 heeft een aantal ministers de koning gevraagd om in te stemmen met hun voorstel dat het bezit van een eresabel ook op het dagelijks tenue werd aangeduid. De excellenties suggereerden een speld op het lint van het Ereteken voor Belangrijke Krijgsbedrijven. Het insigne is nooit bij Koninklijk Besluit vastgesteld maar werd, zo lijkt het, wel gedragen.
  Van het bezit van een door de Nederlandse Koning verleende eresabel getuigde dus een, overigens nooit officieel vastgesteld, insigne dat op het lint van het Ereteken Belangrijke Krijgsbedrijven werd gedragen. Het zijn twee gekruiste sabels met een gouden gevest gedekt door een gouden koningskroon.
  
  De Nederlandse koningen hebben in Nederlands-Indië 106 eresabels verleend, de laatste in 1927 aan kapitein der infanterie H. Behrens. Ook de geallieerde opperbevelhebber generaal Eisenhower kreeg na de Tweede Wereldoorlog een eresabel toegekend. Hij was geen ridder in de Militaire Willems-Orde. De Wet schrijft voor dat het Kapittel van de Militaire Willems-Orde de verleende eresabels registreert.
  
  Lijst van dragers van de Eresabel
  
  A 
   F.R.P. van den Abeelen
   F.H.P. van Alphen
  
  B 
   Felix von Balluseck
   Abraham Faure Beeckman
  F.W. Beeckman
  A.W.K. ter Beek
  H. Behrens
  O. von Below
   Lodewijk Johannes Wilhelmus Benschop
  J.H. Beucker Andreae
   Hendrik Frederik Carel van Bijlevelt
   Eduard Willem Bischoff van Heemskerck
   Willem Boetje
  C.J. Boon
   George Frederik Willem Borel
   Bernard Ignace van Bosstraeten
  J. van Braam Morris
   Désiré Lambert de Brabant
   Bernardus Franciscus Josephus le Bron de Vexela
  F.C. Burgers
   Theodorus Willem Johannes Buijs
  
  C 
   Frans Petrus Cavaljé
   Willem Gerardus Antonius Cornelis Christan
   Hans Christoffel
   Hendrikus Colijn
  
  D 
   Gotfried Coenraad Ernst van Daalen (1863-1930)
   Franciscus Darlang
   Christoffel Deykerhoff
   Sipko Drijber
   Abraham Dudok van Heel
  
  E 
   Jan Engelbert van Bevervoorde
  J.R. Engelhard
  
  F 
   Gaston Feuilletau de Bruyn
  A. Franssen Herderschee
  
  G 
   Anthonius Geertsema Beckeringh
  E.J. Geldorp
  J.E.W. van Gesseler Verschuir
  J.H.C. Godin
  
  H 
   Frans van Haaften
  J.J. de Hart
   Petrus Joannes Eduardus Hartsteen
  A. van Hengel
   Joannes Benedictus van Heutsz
  P.A.H. Holten
   Hendrik Gerard Johan van Hoogstraten
  
  K 
   Hendrik Pieter König
  
  L 
   Lodewijk David Cornelis de Lannoy
  J. van Leyden
   Emile Henri Florent Leyssius
  J.P. van Lier
   Hendrikus Johannes van Lith
  C.A. van Loenen
  
  M 
   Majang Koro
   Cornelis Johannes Marinkelle
   Hendrik Frederik Meijer
  A.P.W. Meis
  Jhr. Arend Frederik Meijer
  F.C.E. Meijer
  H.F. Meijer
  H.E. Munniks de Jongh
  W.G. Munters
  
  N 
   Wilhelm Christiaan Nieuwenhuijzen
  
  O 
   Herman Willem van Oijen
  
  P 
   A.H. van de Pol
   Antonius Gerardus Popelier
  
  R 
   George François de Ravallet
  C. Ravesteyn
   Hendrik Wilhelm Carel Reyneke van Stuwe
   Cornelis Adrianus Rijnders
   Karel Justus Constant Rijnen
   Pieter Roodzant
   Marinus Bernardus Rost van Tonningen
  A.J. Royen
  
  S 
  M.E.F.L. von Schauroth
   Wilhelm Bernhard Johann Antoon Scheepens
   Andries Hendrik Willem Scheuer
   Hendrik Adriaan Schippers
  H.J. Schmidt
   Hendrik Eduard Schoggers
  K.F. Schultze
  A.A. Schutter
   Marinus Segov
  F.P. Sievers
  W. Sluyterman van Loo
   Johannes Cornelis Jacobus Smits
   Anthonius Gerhardus Snijders
   Gerard David Spandaw
  P.J. Spruyt
   Franz George Steck
  W. Steffens
  H. Stipriaan Luiscius
  W.J.G. van Swieten
  
  T 
  B. Tammes
  Jhr. H.P. Tindal
  
  V 
  J.H.Ch. Vastenou
  J.H. van der Veen
   Gilles Johannes Verstege
   Jacobus Augustinus Vetter
  J.J. de Vries
  
  W 
   George Felix Bernard Watrin
   Peter Hermanus van der Wedden
  J.A. Westenbrink Weustmann
   Gerard de Wijs
   Sebo Woldringh
  
  Z 
  P.J. Zaal
   Theodoor Johan Arnold van Zijll de Jong
  W.H.B. van der Zwaan
  
  Externe links 
   Website onderscheidingen
   Website dragers Eresabel
  
  Eresabel
  Cultuur in Nederlands-Indië
  Krijgsmacht
   
  Militaire sociologie