title: Damiano Cunego
text: Damiano Cunego (Verona, 19 september 1981) is een Italiaans voormalig beroepswielrenner van 2002 tot 2018. Cunego was een gepatenteerde klimmer. In 2004 won hij de wielerronde van zijn land op 22-jarige leeftijd. Daarnaast won hij driemaal de Ronde van Lombardije; 2004, 2007, 2008. Zowel bij lange beklimmingen in grote rondes als bij de kortere steile beklimmingen in klassiekers behoorde hij tot de wereldtop. In 2008 won hij de Amstel Gold Race.
  
  Loopbaan 
  Cunego werd in 1999 wereldkampioen op de weg bij de junioren in zijn geboorte- en woonplaats Verona. Hij is prof vanaf 2001. In 2004 werd hij op bijna hetzelfde parcours negende in het wereldkampioenschap voor profs.
  
  Cunego's grote doorbraak vond plaats in het voorjaar van 2004. In een maand tijd won hij het eindklassement van de Ronde van Trentino nadat hij al twee etappes op zijn naam schreef, de Ronde van de Apennijnen en de Ronde van Italië, met vier etappes. Aan het eind van 2004 won hij ook nog de laatste wereldbekerwedstrijd, de Ronde van Lombardije. Hij eindigde 2004 als aanvoerder van de UCI-ranglijst.
  
  In 2005 begon hij als een van de favorieten aan de Ronde van Italië, maar hij stelde teleur met een achttiende plaats in het eindklassement. Later werd bekend dat hij aan een lichte vorm van klierkoorts leed. Door een lange herstelperiode was het seizoen voor hem zo goed als voorbij.
  
  In 2006 startte hij als een van de topfavorieten in de Ronde van Italië, na winst in de Ronde van Trentino en een derde plaats in Luik-Bastenaken-Luik. Maar hij stelde teleur met een vierde plaats op meer dan 18 minuten van winnaar Ivan Basso. Stilaan werd zijn Giro-winst in 2004 als een toevalstreffer beschouwd. Maar in zijn Tourdebuut bewees hij het tegendeel. Oorspronkelijk kwam hij naar Frankrijk om ervaring op te doen, maar toch verteerde hij de zware bergen goed. In de Alpen behoorde hij zelfs tot de beteren. Hij werd tweede in de rit naar Alpe d'Huez. En in de afsluitende tijdrit werd hij tiende, waardoor hij zich verzekerde van de jongerentrui.
  
  In 2007 speelde Cunego niet zo'n grote rol in de Giro, waarin hij vijfde werd. Hij reed een knap najaar met een ritoverwinning in de Ronde van Duitsland en winst in de Ronde van Lombardije.
  
  In april 2008 won hij een etappe in de Ronde van het Baskenland, de Baskische klimkoers Klasika Primavera én de Amstel Gold Race waarin hij debuteerde. De Giro d'Italia liet hij schieten om een goed klassement te kunnen rijden in de Ronde van Frankrijk, maar in de Tour kon hij geen potten breken. Na een val in de achttiende etappe kwam hij op grote achterstand binnen. Hij besloot 's avonds op te geven. Voorafgaand aan de rit stond hij veertiende in het klassement. In het najaar presteerde hij wel weer zeer goed. Hij behaalde zilver op het wereldkampioenschap wielrennen op de weg in Varese, en won drie weken later voor de derde maal in zijn loopbaan de Ronde van Lombardije.
  
  In 2009 stelde Cunego opnieuw teleur bij zijn deelname aan de ronde van Italië. Wel won hij aan het begin van dit seizoen de 3de en 4de etappe in de internationale wielerweek en tevens het eindklassement. De Tour sloeg hij over, maar in de ronde van Spanje had hij weer een serieuze opleving. Hij won 2 bergritten. De achtste etappe naar de Alto de Aitanan zegevierde hij voor Robert Gesink en hij won de veertiende etappe naar de Pandera.
  
  In 2010 kon Cunego weer geen potten breken en was de elfde plaats in de Giro het maximaal haalbare. In 2011 besloot Cunego zich nog een keer volledig op de Tour te richten. Zonder echt op te vallen reed hij naar een verdienstelijke zesde plaats in het eindklassement. Dit was tevens zijn laatste grote resultaat. In 2015 tekende Cunego een contract bij Nippo-Vini Fantini.
  
  In de Ronde van Italië 2016 was Cunego lange tijd drager van de blauwe trui, als leider in het bergklassement. In de laatste bergetappe, één dag voor het einde van de Giro, verloor hij de trui echter aan Mikel Nieve.
  
  Ziekte 
  Na zijn loopbaan werd Cunego in 2020 ziek door een hersenvliesontsteking. Hiervoor werd hij in juni 2020 opgenomen in een ziekenhuis waar hij bijna twee maanden zou verblijven.
  
  Overwinningen 
  
  1998
  Eindklassement Ronde van Lunigiana
  1999
   Wereldkampioen op de weg, Junioren
  2002
  Giro d'Oro
  Giro del Medio Brenta
  2003
  7e etappe Ronde van het Qinghaimeer
  Eindklassement Ronde van het Qinghaimeer
  2004
  1e en 2e etappe Ronde van Trentino
  Eindklassement Ronde van Trentino
  Ronde van de Apennijnen
  GP Industria & Artigianato-Larciano
  2e, 7e, 16e en 18e etappe Ronde van Italië
   Eindklassement Ronde van Italië
  GP Fred Mengoni
  GP Nobili Rubinetterie
  Ronde van Lombardije
  Memorial Marco Pantani
  2005
  3e etappe Ronde van Romandië
  GP Nobili Rubinetterie
  Trofeo Melinda
  Japan Cup
  2006
  3e etappe Internationale Wielerweek
  Eindklassement Internationale Wielerweek
  Giro d'Oro
  2e etappe Ronde van Trentino
  Eindklassement Ronde van Trentino
  GP Industria & Artigianato-Larciano
   Jongerenklassement Ronde van Frankrijk
  2007
  1e en 2e etappe Ronde van Trentino
  Eindklassement Ronde van Trentino
  4e etappe Ronde van Duitsland
  GP Beghelli
  Ronde van Lombardije
  2008
  5e etappe Ronde van het Baskenland
  Klasika Primavera
  Amstel Gold Race
  Ronde van Lombardije
  Japan Cup
  2009
  3e en 4e etappe Internationale Wielerweek
  Eindklassement Internationale Wielerweek
  8e en 14e etappe Ronde van Spanje
  2011
  2e etappe Ronde van Sardinië
  Ronde van de Apennijnen
  2e etappe Ronde van Romandië
  2012
  2e etappe Ronde van Trentino
  2013
  Bergklassement Tirreno-Adriatico
  3e etappe Internationale Wielerweek
  2017
  6e etappe Ronde van het Qinghaimeer
  
  Resultaten in voornaamste wedstrijden 
  (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
  |
  |}
  
  Ploegen 
   2002 –  Saeco-Longoni Sport
   2003 –  Saeco
   2004 –  Saeco
   2005 –  Lampre-Caffita
   2006 –  Lampre-Fondital
   2007 –  Lampre-Fondital
   2008 –  Lampre
   2009 –  Lampre-NGC
   2010 –  Lampre-Farnese Vini
   2011 –  Lampre-ISD
   2012 –  Lampre-ISD
   2013 –  Lampre-Merida
   2014 –  Lampre-Merida
   2015 –  Nippo-Vini Fantini
   2016 –  Nippo-Vini Fantini
   2017 –  Nippo-Vini Fantini
   2018 –  Nippo-Vini Fantini-Europa Ovini
  
  Externe links
  
    Officiële website (archief)
   
  
  Italiaans wielrenner
  Winnaar van de Ronde van Italië