title: Sonnet 154
text: Sonnet 154 is, samen met Sonnet 153, een sonnet van William Shakespeare dat gebaseerd is op een gedicht van de Griekse dichter Marcianus Scholasticus. Dat gedicht beschrijft hoe Cupido's liefde (voorgesteld als een brandende fakkel) wordt gestolen door de nimfen.
  
  Shakespeares tekst
  
  Vertaling 
  Eens lag de liefdesgod te slapen,
  De fakkel van de liefde naast zijn zij,
  Een groep van nimfen kwam voorbij,
  Gezworen kuise maagden voor het leven
  De schoonste van hen allen greep het vuur 
  Dat zoveel harten had verwarmd
  Zo kwam het dat de generaal der lusten sliep,
  Terwijl een maagdenhand hem ontwapende
  En zijn vuur in een koude nabije bron wierp 
  Doch de hitte van die toorts was niet meer te koelen.
  Tot heil van allen welde toen een bron op
  Die genezing bracht aan zieke mannen. Maar ik,
  De slaaf van mijn geliefde, vond geen kuur
  Waarmee bewezen is dat liefde water verhit
  Maar water geen liefde kan koelen.
  
  Analyse 
  Shakespeares sonnetten zijn voornamelijk geschreven in een metrum genaamd jambische pentameter, een rijmschema waarin elke sonnetregel bestaat uit tien lettergrepen. De lettergrepen zijn verdeeld in vijf paren, jamben genoemd, waarbij elk paar begint met een onbeklemtoonde lettergreep.
  
  Zie ook 
   Sonnetten van Shakespeare
  
  Externe links 
   Nederlandse vertaling(en) van Sonnet 154 op de website van Frank Lekens
   Shakespeare's Sonnets
   Selected Sonnets and Their Meanings
   Gradesaver Shakespeare's Sonnets Study Guide
   Shakespeare-online
   CliffNotes over Sonnet 153 en Sonnet 154
   SparkNotes over Sonnet 154
  
  Sonnet van Shakespeare