title: Tatragems
text: De tatragems (Rupicapra rupicapra tatrica) is een ondersoort van de gems (Rupicapra rupicapra). De tatragems heeft een geïsoleerd voorkomen en is endemisch voor het westen van de Karpaten.<ref name="Backor">  (2015). Re-establishment of Tatra chamois (Rupicapra rupicapra tatrica, Blahout 1971) to the Nízke Tatry Mts. - historical overview. Chamois International Congress, 1: 151-154.</ref> De aantallen worden geschat op minder dan 200 individuen en staat daarom als kritiek vermeld op de Rode Lijst van de IUCN.
  
  Taxonomie
  In de recent uitgebrachte publicaties van Wilson & Mittermeier (2011) en Groves & Grubb (2011) wordt de tatragems beschouwd als een van de vier ondersoorten van de gems, samen met de alpengems (R. r. rupicapra), balkangems (R. r. balcanica) en chartreusegems (R. r. cartusiana).  (2011) Ungulate Taxonomy. Baltimore, Verenigde Staten: Johns Hopkins University Press. ISBN 9781421400938 In het iets oudere Mammal Species of the World van Wilson & Reeder (2005) geldt de tatragems eveneens als ondersoort van Rupicapra rupicapra, maar is het een van de zes erkende ondersoorten.
  
  Verspreiding en leefgebied
  De tatragems komt voor in de Poolse en Slowaakse kant van de Hoge Tatra en werd tussen 1969 en 1976 geherintroduceerd in de Lage Tatra in Slowakije. Ze leven er op kiezelhoudende puinhellingen in de alpiene zone, berghooilanden en alpiene en boreale graslanden.
  
  Status en bedreigingen
  De ondersoort staat op Annex II van de Habitatrichtlijn en Appendix III van de Conventie van Bern. Op de nationale rode lijsten van Polen en Slowakije staat de ondersoort als kritiek vermeld.  (2008). 4006: Kozica tatrzańska (Rupicapra rupicapra tatrica, Blahout 1971). Geraadpleegd op 22 november 2015. Mogelijke bedreigingen voor de populatie in de Lage Tatra zijn hybridisering met de alpengems (Rupicapra rupicapra rupicapra''), die geïntroduceerd werd in de bergen van de Grote Fatra en het Slowaaks Paradijs. In de Hoge Tatra bedreigt vooral het hoge aantal toeristen de populatie tatragemzen. Omdat beide populaties relatief klein zijn is de soort kwetsbaar voor genetische verarming en stochastische factoren.
  
  Galerij
  
  Holhoornigen
  Dier uit het Palearctisch gebied
  Karpaten
  IUCN-status niet bedreigd