title: Sonnet 121
text: Sonnet 121 is een van de in 1609 gepubliceerde 154 sonnetten geschreven door de Engelse toneelschrijver en dichter William Shakespeare. Het maakt deel uit van een reeks die bekendstaan als de Fair Youth-sonnetten. Hierin drukt de dichter zijn liefde uit voor een jonge man. In dit sonnet gaat de dichter tekeer tegen de hypocrisie van mensen die hem zijn seksuele avontuurtjes (zijn sportive blood) verwijten terwijl ze zelf niet onbesproken zijn.
  
  Shakespeares tekst
  
  Vertaling 
  't Is beter schandelijk te zijn dan schandelijk te schijnen
  Als iedereen het je verwijt terwijl je het niet bent;
  En je de achting verspeelt waar je recht op hebt,
  Niet hoe je het zelf aanvoelt, maar wel hoe anderen je zien.
  Waarom denken die onzuivere valse ogen van vreemden
  Iets te mogen aanmerken op mijn avontuurtjes?
  Die moreel zwakke mensen maken mijn rekening,
  En wat ik goed acht is voor hen iets slechts.
  Nee, ik ben wie ik ben, en zij verwijten mij slechts fouten 
  Die ze zelf hebben begaan,
  Want ik kan goed en eerlijk zijn en zij zelf degenen die corrupt zijn;
  Door hun slechte gedachten mag ik mezelf niet blootgeven,
  Tenzij ze dit als algemene regel stellen:
  Alle mensen zijn slecht en door hun slechtheid heersen zij.
  
  Analyse 
  Shakespeares sonnetten zijn voornamelijk geschreven in een metrum genaamd jambische pentameter, een rijmschema waarin elke versregel bestaat uit tien lettergrepen. De lettergrepen zijn verdeeld in vijf paren, jamben genoemd, waarbij elk paar begint met een onbeklemtoonde lettergreep.
  
  Zie ook 
   Sonnetten van Shakespeare
  
  Externe links 
    Nederlandse vertaling(en) van Sonnet 121 op de website van Frank Lekens
   Shakespeare's Sonnets
   Selected Sonnets and Their Meanings
   Gradesaver Shakespeare's Sonnets Study Guide
   Shakespeare-online
   CliffNotes over Sonnet 121
   SparkNotes over Sonnet 121
  
  Sonnet van Shakespeare