title: Slash (artiest)
text: Saul Hudson (Hampstead, 23 juli 1965), bekend onder het pseudoniem Slash, is een Brits-Amerikaans muzikant. Hij is vooral bekend als leadgitarist van de Amerikaanse rockband Guns N' Roses, waarin hij speelde van 1985 tot 1996 en waarin hij in 2016 terugkeerde. In de tussentijd vormde hij Slash's Snakepit en was hij medeoprichter van Velvet Revolver, samen met de voormalig Guns N' Roses-bandleden Duff McKagan en Matt Sorum. Zijn debuutalbum als soloartiest, simpelweg Slash genaamd, kwam uit in 2010. Dit soloproject kreeg vervolg met Apocalyptic Love (2012), World on Fire (2014), Living the Dream (2018) en 4 (2022).
  
  Vroege levensloop 
  Slash is geboren in Hampstead, een rijkere buurt in Londen, en groeide op in Stoke-on-Trent. Slash is de zoon van een blanke Engelse vader en een zwarte Amerikaanse moeder. Zijn moeder, Ola Hudson, werkte als kostuummaker voor onder anderen David Bowie. Zijn vader, Anthony Hudson, was ontwerper van albumontwerpen voor artiesten zoals Neil Young en Joni Mitchell. Op 11-jarige leeftijd scheidden zijn ouders en woonde hij voornamelijk in bij zijn moeder.
  
  De aanleiding voor Slash om gitaar te gaan spelen kwam door een muzikale leraar op school:
  
  Na het besluit een band te vormen met zijn vriend Steven Adler, besloot Slash basgitaar te gaan spelen omdat Adler zichzelf als leadgitarist bestempeld had. Slash ging naar de Fairfax Music School en vertelde de receptioniste dat hij basgitaar wilde spelen. In die tijd ontmoette hij zijn leraar Robert Wolin. Wolin vertelde hem dat hij een eigen basgitaar nodig had als hij wilde leren spelen. Slash ging naar huis en vroeg zijn oma om een gitaar. Zij gaf hem een enkelsnaars flamencogitaar. Nadat Slash Wolin Brown Sugar hoorde spelen op zijn gitaar, besefte Slash dat de gitaar zijn roeping was.
  
  Carrière 
  In 1983 vormde Slash de band Road Crew samen met jeugdvriend Steven Adler. Ze plaatsten een advertentie in de krant voor een bassist en ontvingen een bericht van Duff McKagan.
  
  Nadat Road Crew uiteenviel ging Slash spelen bij een lokale band Black Sheep. Samen met een andere nieuwe groep, Hollywood Rose, stonden ze in 1984 als openingsact bij de christelijke metalband Stryper. Na de show maakten Slash en Axl Rose kennis met elkaar en ze werden al snel vrienden. Duff McKagan speelde intussen samen met Izzy Stradlin en Axl, en deze band kwam niet echt van de grond. Duff besloot zijn oude vrienden Slash en Steven erbij te vragen, en Guns 'n Roses was compleet.
  
  Na 1996 verliet Slash Guns N' Roses en trad hij bij Slash's Blues Ball, Slash's Snakepit en Velvet Revolver op als leadgitarist. Daarnaast heeft hij ook meegespeeld op nummers van artiesten als Alice Cooper, Michael Jackson, Blackstreet, Lenny Kravitz, Rihanna, Fergie, Myles Kennedy en M. Shadows.
  
  In november 2009 bekroonde het magazine Time Magazine Slash als de tweede beste gitarist aller tijden. Hij haalde ook de 21ste plaats van 50 beste gitaristen ooit, een lijst van Gigwise.
  
  Op 2 april 2010 bracht Slash zijn eerste soloalbum Slash uit. Hierop werkt Slash onder meer samen met Fergie, Ozzy Osbourne, M. Shadows, Lemmy Kilmister, Myles Kennedy en Kid Rock. In 2014 kwam het album World On Fire uit waar hij samen aan werkte met Myles Kennedy en The Conspirators.
  
  In 2012 kreeg Slash een ster op de Hollywood Walk of Fame.
  
  Slash werkte in 2013 mee aan een nummer van het debuutalbum van The Dead Daisies, dat in het najaar van 2013 gratis bij het rockmagazine "*Classic* Rock" zat. Het album is ondanks de gratis verspreiding ook als (betaalde) download en in de normale verkoop verkrijgbaar.
  
  In 2014 werd de Sena Performers European Guitar Award aan hem toegekend.
  
  Kenmerkende eigenschappen 
  Slash' handelsmerken zijn onder meer dat hij tijdens optredens vaak een hoge hoed en een zonnebril draagt. Eveneens kenmerkend is dat hij het spelen van solo's meestal combineert met het rustig oproken van een sigaret. Hij was een fervent drinker van Jack Daniels whiskey, vroeger stond hij dan ook al weleens dronken op het podium.
  
  Door zijn verschijning en karakteristieke gitaargeluid, dat hij bereikt door gebruik te maken van een Les Paul met Seymour Duncan Alnico II Pro elementen (waarvan in zijn solo's de tone veelal weggedraaid wordt) versterkt door een Marshall-versterker, is hij uitgegroeid tot een van de meest toonaangevende gitaristen van het moment. Zijn op blues gebaseerde solo's en ritmepartijen onderscheiden hem sinds het einde van de jaren tachtig van de toenmalige lichting geschoolde gitaarspelers die toen erg populair waren (onder anderen Steve Vai, Yngwie J. Malmsteen, Jason Becker). In het spel van Slash is duidelijk de invloed van een van zijn grote voorbeelden, Led Zeppelin-gitarist Jimmy Page, te horen.
  
  Zijn artiestennaam komt van de zoon van Seymour Cassel, die hem de bijnaam gaf omdat "Slash altijd gehaast was en zich van het ene ding naar het andere haastte".
  
  Het geluid van Appetite for Destruction 
  Op internet is er een ware klopjacht ontstaan op zoek naar het kenmerkende geluid van Appetite for Destruction. Verschillende fora en YouTube-filmpjes zijn gewijd aan het zoeken en proberen na te streven van dit specifieke gitaargeluid.
  
  Voor de opnames van Appetite for Destruction begonnen, is Slash in 1986 bij Studio Instrument Rentals (S.I.R.) verschillende versterkers gaan testen, zodat hij een geschikte versterker kon vinden voor de opnames. Zijn keus viel hierbij op S.I.R. inventarisnummer #39, een door Tim Caswell aangepaste Marshall 1959 Super Tremolo, waarbij het tremolocircuit was omgebouwd tot een extra gain-stage. Toen in 1987 de opnames begonnen was deze versterker al verhuurd, hoogstwaarschijnlijk aan George Lynch. Daarom leverde S.I.R. voor de Appetite for Destruction-opnames hun versterker #36, die door Frank Levi nagenoeg identiek aan #39 was aangepast.
  
  Na de opnames heeft Slash getracht de #36 over te nemen, maar S.I.R. wilde hier niet aan meewerken aangezien het een van hun meest verhuurde versterkers was. Vervolgens heeft Slash geprobeerd #36 te verduisteren, door aan S.I.R. te vertellen dat de versterker gestolen zou zijn, zodat hij deze versterker na de verhuurperiode niet terug hoefde te brengen. Een jaar later echter identificeerde Glenn Buckley, een werknemer van S.I.R., de versterker bij een optreden in Los Angeles en werd de versterker teruggenomen. Beide versterkers zijn niet meer in Slash' bezit, en het is niet bekend waar de versterkers gebleven zijn.
  
  Marshall is hierop ingesprongen en heeft in samenwerking met Slash in 2011 de AFD100 versterker uitgebracht. Deze versterker heeft een op een Marshall 2203 gebaseerd voorversterkercircuit met de bovengenoemde aanpassingen van #36 en gebruikt vier 6550 eindbuizen. Tevens is de AFD100 schakelbaar naar de #34 mod, een andere, door Frank Levi aangepaste JCM800 die Slash nog steeds in zijn bezit heeft. De #34 is onder andere gebruikt op de Use Your Illusion-albums. De #34 mod schakelt de extra voorversterkerbuis van #36 uit en gebruikt in plaats daarvan een cathode-follower als extra gain-stage. De versterker is in een gelimiteerde oplage van 2300 stuks uitgebracht.
  
  Discografie 
   Zie ook discografie Guns N' Roses.
   Zie ook discografie Slash's Snakepit.
   Zie ook discografie Velvet Revolver.
  
  Albums 
  
  |-
  |align="left"|Slash||02-04-2010||10-04-2010||17||18||
  |-
  |align="left"|Live in Manchester||03-07-2010||-|||||| met Myles Kennedy / Livealbum
  |-
  |align="left"|Made in Stoke 24/7/11||14-11-2011||-|||||| met Myles Kennedy / Livealbum
  |-
  |align="left"|Apocalyptic Love||18-05-2012||26-05-2012||7||5|| met Myles Kennedy & The Conspirators
  |-
  |align="left"|World on Fire||16-09-2014||20-09-2014||6||8||met Myles Kennedy & The Conspirators
  |-
  |align="left"|Living The Dream||21-09-2018||29-09-2018||21||2||met Myles Kennedy & The Conspirators
  |-
  |align="left"|Living The Dream Tour||20-09-2019||-||-||-||met Myles Kennedy & The Conspirators / Livealbum
  |-
  |align="left"|4||11-02-2022||19-02-2022||11||1||met Myles Kennedy & The Conspirators
  |}
  
  |-
  |align="left"|Slash||2010||10-04-2010||38||11||
  |-
  |align="left"|Apocalyptic Love||2012||26-05-2012||13||5|| met Myles Kennedy & The Conspirators
  |}
  
  Singles 
  
  |-
  |align="left"|Beautiful Dangerous||2010||13-10-2010||tip17||-|| met Fergie
  |}
  
  Dvd's
  
  Gastoptredens bij verscheidene artiesten 
   2013 - Tomorrowland - Chuckie
   2011 - The Roast of Charlie Sheen → Inleiding Charlie Sheen
   2010 - Fergie - Beautiful Dangerous
   2009 - ZZ Top → La Grange (met John Mayer)
   2009 - Brüno (film) → Dove of Peace (soundtrack/single bij film, met diverse artiesten)
   2009 - Rihanna - Rated R. → Rockstar 101
   2008 - Alice Cooper - Along Came A Spider → Vengeance Is Mine
   2007 - Queen and Paul Rodgers → Tie Your Mother Down
   2006 - Daughtry - Daughtry → What I Want
   2006 - Paulina Rubio - Ananda → Nada Puede Cambiarme
   2006 - Derek Sherinian - Blood of the Snake → In The Summertime
   2006 - The Fast and the Furious: Tokyo Drift (original motion picture soundtrack) → Mustang Nismo 2006 - The Fast and the Furious: Tokyo Drift (original score) → Welcome To Tokyo 2006 - Sarah Kelly - Where the Past Meets Today → Still Breathing; Out of Reach 2005 - Ray Charles - More Music from Ray → Baby Let Me Hold Your Hand (version 2003)
   2005 - Eric Clapton - Save The Children Benefit Single → Tears In Heaven 2005 - The Beatles - Benefit Single for the 2004 Indian Ocean earthquake → Across The Universe 2003 - Elan - Street Child → Street Child 2003 - The Yardbirds - Birdland → Over, Under, Sideways, Down 2003 - Matt Sorum - Hollywood Zen → The Blame Game 2003 - Robert Evans - The Kids Stay In The Picture Soundtrack → Love Theme From The Godfather 2002 - Ray Charles - Ray Charles Sings for America → God Bless America Again 2001 - Rod Stewart - Human → Human; Peach 2001 - Cheap Trick - Silver → You’re All Talk 2001 - Michael Jackson - Invincible → Privacy 2001 - Bad Company - Merchants of Cool → Wishing Well; Crossroads 2001 - Ronnie Wood - Far East Man → Assorted Songs 2000 - Doro - Calling The Wild → Now Or Never 1999 - Various Artists - Humanary Strew: A Tribute to Alice Cooper → No More Mr. Nice Guy 1999 - Chic - Live at the Budokan - Le Freak; Stone Free 1999 - Graham Bonnet - Day I Went Mad → Oh! Darling 1999 - Duff McKagan - Beautiful Disease → Hope; Mezz 1998 - Ella - El → Bayangan 1997 - Alice Cooper - A Fistful of Alice → Lost in America; Only Women Bleed; Elected 1997 - Sammy Hagar - Marching to Mars → Little White Lie 1997 - Michael Jackson - Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix → Morphine
   1997 - Blackstreet - Another Level → Fix 1997 - Marta Sánchez - Azabache → Moja mi Corazón 1997 - Insane Clown Posse - The Great Milenko → Halls of Illusions 1996 - Marta Sánchez - Curdled Soundtrack → Obsession Confession 1995 - Quentin Tarantino - Jackie Brown → Jizz Da Pitt 1995 - Mario Peebles - Panthers Soundtrack → The Star Spangled Banner 1995 - Michael Jackson - HIStory → D.S. 1994 - Paul Rodgers - Stone Free: A Tribute To Jimi Hendrix → I Don't Live Today 1994 - Gilby Clarke - Pawnshop Guitars → Cure Me...Or Kill Me...; Tijuana Jail 1994 - Carole King - In Concert → onder andere Hold Out For Love 1993 - Carole King - Colour Of Your Dreams → onder andere Hold Out For Love 1993 - Paul Rodgers - Muddy Water Blues: Tribute to Muddy Waters → The Hunter 1993 - Duff McKagan - Believe In Me → Believe In Me; Just Not There 1992 - Motörhead - March ör Die → Ain't No Nice Guy; You Better Run 1992 - Queen - Freddie Mercury Tribute Concert → Tie Your Mother Down 1992 - Spinal Tap - Break Like the Wind → Break Like the Wind 1991 - Lenny Kravitz - Mama Said → Fields of Joy; Always on the Run 1991 - Alice Cooper - Hey Stoopid → Hey Stoopid 1991 - Michael Jackson - [[Dangerous (album)|Dangerous]] → Black or White; Give In to Me
   1990 - Iggy Pop - Brick by Brick → Home; My Baby Wants To Rock & Roll; Pussy Power; Butt Town
   1988 - Alice Cooper - Western Civilization: The Metal Years → Under My Wheels
  
  Trivia 
  In de vijfde aflevering van het vijftiende seizoen van South Park werd Slash op de hak genomen en voorgesteld als een equivalent van de kerstman. Slash zou een mythe zijn die afstamt van de Nederlandse "Wunterslaush" (Sinterklaas) en blijkt helemaal niet te bestaan.
  
  Signatures 
  
   Gibson Slash vermillion (1200 stuks van gemaakt)
   Gibson Slash rosso corsa (1200 stuks van gemaakt)
   Gibson Les Paul "AFD" Custom Shop
   Gibson Les Paul "AFD" (Appetite For Destruction) (zie afbeelding)
   Epiphone Les Paul "AFD"
   Gibson Les Paul Goldtop
   Epiphone Les Paul Goldtop
   Gibson USA Slash Signature Les Paul Standard
   Gibson Custom Shop (geïnspireerd door Slash Les Paul Standard)
   Epiphone Slash Signature Les Paul Standard Plus Top
   Marshall JCM Slash 2555 Jubilee Signature
   Marshall AFD100
   SW-95 Slash Signature (Wah-Wahpedaal)
   Seymour Duncan Slash (aangepaste Alnico II Pro met een heel ander geluid)
  
  Externe links 
   Officiële website
   Velvet Revolver
  
  Amerikaans gitarist
  Brits gitarist
  Pseudoniem