Centrumkerk (Paramaribo)
De Centrumkerk in Paramaribo, een kerkgebouw van de Hervormde Kerk in Suriname, werd in 1810 gebouwd. Het was een zg. staatskerk tot 1975. Het gebouw diende als parlementsgebouw bij de afkondiging van de Onafhankelijkheid van Suriname in dat jaar. De Centrumkerk staat op de Werelderfgoedlijst als onderdeel van het Surinaams culturele erfgoed. 

Het kerkgebouw stond centraal tussen de huizen, op het Kerkplein, de voormalige Oranjetuin, en stak ruim boven de huizen uit. De Centrumkerk is een achthoekige koepelkerk, gebouwd op initiatief van dominee van Esch. Het kerkgebouw werd in 1814 ingewijd. In 1821 brandde het af, waarna de diensten gehouden werden in de Lutherse kerk, in Loge Concordia en later ook in de Grote Stadskerk.

In 1833 werd door stadsbouwmeester Charles Roman een nieuwe achthoekige kerk ontworpen en gebouwd. De kerk werd op 5 juli 1835 ingewijd. Er werd een kerkorgel besteld bij de orgelbouwer Carl Friedrich August Naber te Deventer, maar dat is in de oceaan ten onder gegaan. Naber maakte een nieuw orgel, waarvoor koning Willem II betaalde. Dit overleefde de overtocht wel en werd in 1846 ingewijd.

De vloer van de huidige kerk bestaat voor een groot deel uit grafstenen uit de eerste helft van de 18de eeuw. Hier werd onder meer Johanna Margarete van Striep (1706-1769), huysvrouw van Salomon Du Plessis begraven. Het kerkgebouw heeft een bakstenen onderbouw en een leien dak met twee ventilatietorentjes. De ramen kunnen kantelen en worden tijdens de diensten geopend. Het interieur is simpel maar mooi afgewerkt. Twee rijen Ionische zuilen ondersteunen een houten tongewelf dat onlangs werd gerestaureerd. De preekstoel werd in het begin van de 19de eeuw in Suriname gemaakt.

Bouwwerk in Paramaribo
Kerkgebouw in Suriname
Monument in Suriname
Werelderfgoed in Suriname