Nepenthaceae (monografie, 1873)
Nepenthaceae is een monografie van de Britse botanicus Joseph Dalton Hooker over Nepenthes, een geslacht van tropische bekerplanten. Met name soorten uit het noorden van Borneo worden in het werk behandeld. De monografie werd in 1873 gepubliceerd in het zeventiende en laatste deel van Augustin Pyramus de Candolle's Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis.

Inhoud 
In zijn werk erkende Hooker 33 soorten. Hiervan beschreef hij er 7 voor het eerst, namelijk N. bicalcarata, N. celebica (later gesynomiseerd met N. maxima), N. echinostoma (later beschreven als een variëteit van N. mirabilis), N. hirsuta, N. khasiana, N. tentaculata en N. vieillardii.

Soortenoverzicht 
De volgende soorten werden in het werk beschreven:

Infragenerieke classificatie 
Hooker splitste het geslacht Nepenthes in twee ondergeslachten. N. pervillei plaatste hij op basis van de afwijkende morfologie van de zaden in het monotypische Anurosperma; de overige soorten rekende hij tot Eunepenthes. In 1895 publiceerde de Oostenrijkse botanicus Günther Beck von Mannagetta und Lerchenau zijn monografie Die Gattung Nepenthes, waarin hij Eunepenthes verder verdeelde in de subgroepen Apruinosae, Pruinosae en Retiferae.

Publicatie over Nepenthaceae