Jacques Fabien Gautier Dagoty
Jacques Fabien Gautier Dagoty (of ook Gautier d'Agoty) (Marseille, 1716 - Parijs,1786) was een Frans anatomist, schilder en gespecialiseerd in anatomische meerkleurige prenten met een karakteristieke donkergroene achtergrond in de mezzotint-techniek

Biografie 
In 1736 verhuist Jacques-Fabien Gautier (Dagoty is een latere toevoeging)  naar Parijs om er zijn geluk te beproeven in de meerkleurendruk prenten voor medische studenten; de vierkleurendruk  was in 1737 voor het eerst toegepast door Jan Ladmiral in een editie van Albinus.

Hij treedt in 1738 even toe tot het atelier van de bekende kleurendrukgraveur Jacob Christoph Le Blon (1667-1741) maar gaat al snel zijn eigen weg. In 1745 vat hij het plan op om zijn kleurenprenten als referentie te doen gelden voor geneeskundestudenten. Hij zet hiervoor een samenwerking op met Jacques-François-Marie Duverney (1661-1748), een docent in anatomie.  Na de dood van Duverney werkt hij samen met Antoine Mertrud (gestorven 1767)

Na de dood van Le Blon betwisten zowel Ladmiral al Gautier het patent van Le Blon. Uiteindelijk slaagt de zeer trotse en zelfingenomen Gautier erin om een patent te verwerven over de drie- en vierkleurendruk, dat eerder toebehoorde aan Le Blon. Het toevoegen van een vierde (zwarte) kleur wordt niet als een originele vondst beschouwd.

Hij was de vader van vijf zonen: Jean-Baptiste, Honoré-Louis, Jean-Fabien, Édouard and Arnauld-Éloi . Allen traden ze in de voetsporen van hun vader.

In het midden van de 18e eeuw slaagt hij (en zijn vijf zonen kunstenaars) erin  een invloedrijke plaats te verwerven in de Parijse wereld van medische publicaties. Zo  levert hij kleurplaten voor de periodieken Mercure de France, Observations physiques, Observations sur histoire naturelle, Obervations sur la peinture, en Journal de Monsieur.

Hij slaagde erin om in de belangstelling te blijven door o.m. zijn eigen brieven  aan de Royal Society of London te publiceren. Zeker tot 1779 slaagt hij erin zichzelf te associëren met de uitvinding van de vier-kleurendruk, na een levenslange strijd met de aanspraken van de Le Blon-clan inzake driekleurendruk-prenten.

Kort na zijn dood in 1785 verdwijnen de kleurendruk-actviteiten van de familie.

Bibliografie 
Hij werd lid van de Academie van Wetenschappen van Dijon.

In 1754 hij schreef een pamflet tegen Newtons kleurentheorie.

Een greep uit zijn werken:

 Essai d'anatomie en tableaux imprimés (Parijs, 1745), met als bijlage Suite de l'Essai d'anatomie en tableaux imprimés (Paris: Gautier, 1745), met hierin zijn bekendste werk met als bijnaam : de gevilde Engel.

 Myologie complete en couleur et grandeur naturelle, 1746 (met teksten van Duverney)
 Anatomie de la tête, 1748, opgedragen aan koning Lodewijk XV (in samenwerking met Duverney); 8 platen
 Anatomie generale des viscères en situation, de grandeur et couleur naturelle, avec l’angeologie, et la nevrologie de chaque partie du corps humain (Parijs,1752). Niettegenstaand zowel Duverney als Mertrud hieraan hebben meegewerkt, schrijft hij in de colofon : “je suis le demonstrateur, le peintre, et le graveur tout ensemble”.  Er bestaan exemplaren met 18 en met 24 kleurplaten. 
 Galerie françoise, ou Portraits des hommes et des femmes célèbres qui ont paru en France, 1770 (in samenwerking met zijn zoon Jean-Baptiste Gautier Dagoty)
 Galerie universelle contenant les portraits de personnes célèbres de tout pays, actuellement vivantes, 1772 (eveneens in samenwerking met zijn zoon)
 Exposition anatomique des organes de sens, 1775 (in samenwerking met zijn zonen)

Reputatie 
Zijn reputatie was niet onverdeeld positief.

De Duitse arts Johann Ludwig Choulant (1791-1861)  schreef in 1852 over hem :

Goethe reageerde op zijn weerlegging van Newtons kleurentheorie met een artikel, waarin hij hem  beschreef als .... actief, snel, impulsief, begaafd, maar agressief en belust op sensatie

Externe link

Galerij 

Frans kunstschilder