Gustav von Wulffen
Gustav Adolf von Wulffen (Gotha, 18 april 1878 - Borkheide, 4 mei 1945) was een Duitse officier en SS-Brigadeführer en Generalmajor in de SS.

Herkomst 
Wulffen was een telg uit het geslacht Wulffen. Zijn ouders waren Gustav von Wulffen (1833–1902) en zijn vrouw Klara Wilhelmine Christiane Hauff (1845–1910).

Leven 
Na zijn vorming, trad Wulffen op 13 maart 1897 tot het cadettenkorps toe, en werd Secondeleutnant in het Infanterie-Regiment „Graf Bose“ (1. Thüringisches) Nr. 31 in Altona. Van oktober 1902 tot september 1906 was hij werkzaam als bataljonsadjudant. Op 18 mei 1907 werd hij tot Oberleutnant en gelijktijdig tot Hauptmann bevorderd. Op 1 oktober 1912 werd als adjudant in het 22. Infanterie-Brigade naar Breslau overgeplaatst.

Met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog raakte Wulffen bij Longwy aan het Westfront voor het eerst in krijgshandelingen verwikkeld. Op 3 mei 1917 werd hij tot commandant van het Großherzoglich Mecklenburgisches Grenadier-Regiment Nr. 89 benoemd. Tijdens het Lenteoffensief eind maart 1918 kon Wulffen zich in het bijzonder bewijzen, daarvoor kreeg hij op 21 april 1918 de hoogste Pruisische onderscheiding Pour le Mérite. Kort voor het einde van de oorlog werd hij nog op 18 oktober 1918 tot Major bevorderd.

Na de oorlog werd hij als Regierungsrat in de opbouw van het „Landesschutzes“ in de provinciën Opper- en Neder-Silezië ingezet; na de Kapp-putsch werd hij echter van zijn functies ontheven. Na verschillende functies in de particuliere sector, werd hij in 1924 manager van de Hamburger Nationalclub in Hamburg.

Wulffen werd begin 1931 lid van de NSDAP en later van de SS. Hij werd op 15 augustus 1939 tot SS-Brigadeführer bevorderd.

Hij werd in de staf van de plaatsvervanger van de Führer Rudolf Hess geplaatst, en werkte als klachtenfunctionaris en nam meteen de leiding van de afdeling C II „Personeelszaken van de Partij“ over. Op 15 november 1937 wisselde hij het Präsidialkanzlei, en werd later in de Persönlicher Stab Reichsführer-SS ingezet. Op 16 februari 1944 schreef Rijksleider en hoofd van de partijkanselarij Martin Bormann aan Reichsführer-SS Himmler: 

[”...Immer weer moest... vastgesteld worden, dat Wulffen in Potsdam niet de woordvoerder van de Partij was, maar woordvoerder tegen de Partij…. Het is mijns inziens niet nodig, dat u tegen SS-Brigadefuhrer Gustav Adolf von Wulffen optreedt. Ik zou het u dankbaar zijn, wanneer u de lopende bevorderingswens van Wulffen voorlopig niet liet meerekenen.” Als Wehrmachtscommandant van Potsdam kwam Wulffen onvermijdelijk in conflictsituaties met daar ter plaatse partijfunctionarissen.]

[”....Immer wieder musste...festgestellt werden, dass Wulffen in Potsdam nicht Sprecher der Partei war, sondern Sprecher gegen die Partei....Es ist meines Erachtens nicht notwendig, dass Sie gegen den SS-Brigadeführer Gustav Adolf von Wulffen vorgehen. Ich wäre aber dankbar, wenn Sie die laufenden Beförderungswünsche Wulffen´s zunächst unberücksichtigt ließen.”
Als Wehrmachtskommandant von Potsdam geriet Wulffen zwangsläufig in Konfliktsituationen mit dortigen Parteistellen.]

Op 16 maart 1944 antwoordde Himmler: 

”...Ich habe nicht vor, SS-Brigadeführer von Wulffen, über dessen ”Qualitäten” ich mir schon seit einiger Zeit im Klaren bin, weiter zu befördern.””...Ik ben niet van plan om de SS-Brigadeführer von Wulffen verder te bevorderen, wiens "kwaliteiten" ik al enige tijd ken.”Op 20 juli 1944, de dag van het complot, moest het Potsdammer Infanterieregiment 9 een beslissende rol spelen, maar Wullfen distantieerde zich uitdrukkelijk en betoonde Himmler zijn trouw aan het regime.

Aan het einde van de oorlog, nam hij op 29 maart 1945 het commando van de Infanterie-Division „Potsdam“ over. Deze divisie werd in april 1945 door de geallieerde troepen bij de Harz vernietigd. Daarbij werd Wulffen op 29 april 1945 zwaargewond aan zijn nek, en op 4 mei 1945 overleed hij aan zijn verwondingen.

 Familie 
Wulffen trouwde op 8 mei 1924 met Margarete Cattien (4 januari 1883 Forst). Er is verder niets bekend of het echtpaar ook nog kinderen kreeg.

 Carrière 
Von Wulffen bekleedde verschillende rangen in zowel de Allgemeine-SS als Heer. De volgende tabel laat zien dat de bevorderingen niet synchroon liepen.

 Lidmaatschapsnummers 
 NSDAP-nr.: 495 764 (1 juni 1931)- 556 972
 SS-nr.: 72 208 (15 maart 1933)

 Onderscheidingen 
Selectie:
 Pour le Mérite op 21 april 1918 als commandant II./Gross Herzoglich Mecklenburgische Gre Rgt Nr 89
 IJzeren Kruis 1914, 1e Klasse en 2e Klasse
 Kruis voor Oorlogsverdienste, 1e Klasse (1 september 1943) en 2e Klasse (24 december 1940) met Zwaarden
 Gewondeninsigne 1918 in zilver
 Erekruis voor Frontstrijders in de Wereldoorlogin 1934
 Landesorden SS-Ehrenring Ehrendegen des Reichsführers-SS Dienstonderscheiding van Leger en Marine, 2e Klasse (25 dienstjaren)
 Militair Kruis van Verdienste, 1e en 2e Klasse
 Ridderkruis van het Huisorde van Hohenzollern met Zwaarden op 8 oktober 1917
 Onderscheiding voor Trouwe Dienst (Pruisen), 25 dienstjaren

 Zie ook 
 Lijst van SS-leiding in de generaalsrang

 Literatuur 
 Hildebrand, Karl-Friedrich & Zweng, Christian. Die Ritter des Ordens Pour le Mérite des I. Weltkriegs, Band 3: P–Z. Biblio Verlag, Bissendorf 2011, ISBN 3-7648-2586-3, S. 580–582.
 Möller, Hanns. Geschichte der Ritter des Ordens pour le mérite im Weltkrieg, Band II: M–Z''. Verlag Bernard & Graefe, Berlin 1935, S. 534–536.

Wulffen
Wulffen
Wulffen
Wulffen
Wulffen