Koning Albertfonds
Het Koning Albertfonds (K.A.F.) was een Belgisch noodfonds dat op 23 september 1916 door door de Belgische regering in ballingschap (Le Havre) en de toenmalig koning Albert I van België werd opgericht. De doelstelling van dit fonds was onder meer het oprichten van noodwoningen, barakken (meestal van hout) en kerken en het uitvoeren van dringende herstellingen aan beschadigde woningen.

Door de destructie van de Eerste Wereldoorlog waren er tienduizenden woningen vernield en waren er middelen nodig om de daklozen en vluchtelingen te huisvesten en het land weer op te bouwen. Op 5 januari 1925 werd het Koning Albertfonds opgeheven. De woningen werden zoveel mogelijk verkocht.

Er Vlaanderen werden gebouwen opgericht in onder andere:
 Ieper (houten barakken en kerk)
 Kortemark (noodwoningen)
 Lier (houten noodwoningen)
 Lo-Reninge (noodwoningen)
 Middelkerke (houten barakken)
 Zemst (houten noodwoning)

In Wallonië zijn die noodwoningen, ook genoemd "Baraques Albert", op verschillende plaatsen bewaard en bewoond gebleven tot heden.

Bronnen 
 Inventaris Onroerend Erfgoed Thema: Noodwoningen opgericht na de Eerste Wereldoorlog
 Lier 1914-18 400 noodwoningen moeten grote woningnood verhelpen
 Gazet Van Antwerpen Foto's op canvassen herinneren aan Eerste Wereldoorlog, 9 februari 2014

Fonds
Eerste Wereldoorlog in België