Harry Carey
Harry Carey (New York, 16 januari 1878 – Brentwood, 21 september 1947) was een Amerikaans acteur die beroemd werd in de periode van de stomme films. Hij speelde tot 1947 in 267 films. Zijn zoon Harry Carey jr. werd ook een beroemd acteur.

Biografie 
Harry Carey werd op 16 januari 1878 geboren als Henry DeWitt Carey II in The Bronx in New York. Zijn ouders waren  Henry DeWitt Carey, een belangrijke advocaat en rechter aan het Hooggerechtshof van New York, en zijn vrouw Ella.

Carey groeide op in The Bronx en had later verschillende baantjes, zoals cowboy, spoorwegopzichter, schrijver en advocaat. Hij studeerde aan de Militaire Academie in Hamilton en volgde een rechtenstudie aan de Universiteit van New York. Toen hij bij een ongeluk op zee longontsteking opliep, schreef hij in zijn herstelperiode een toneelstuk waarin hij zelf een rol speeld. Het stuk werd drie jaar lang door heel de Verenigde Staten opgevoerd en was erg succesvol. Carey's tweede toneelstuk was echter een flop en hij verloor veel van zijn verworven geld.

Filmcarrière 
In 1911 introduceerde de met Harry Carey bevriende acteur Henry B. Walthall hem bij de regisseur D.W. Griffith, die Carey in een groot aantal stomme films liet spelen. Carey werd vooral bekend om zijn rollen in de eerste bekende westerns, zoals de goedhartige bandiet Cheyenne Harry. Carey speelde deze rol 20 jaar lang, vanaf de eerste Cheyenne Harry-film A Knight of the Range (1916) tot de laatste, Aces Wild (1936). Carey speelde ook de hoofdrol in een van John Fords eerste films, Straight Shooting (1917).

Dankzij Carey's robuuste uitstraling werd hij veel gevraagd voor westerns en avonturenfilms. Toen de films van geluid werden voorzien, oogstte Carey succes met zijn rauwe, zelfverzekerde baritonstemgeluid, zodat hij voor hetzelfde genre films bleef spelen. Zo speelde hij onder andere in MGM's junglefilm Trader Horn (1931). Omdat Carey ondertussen de 50 gepasseerd was, speelde hij echter steeds minder hoofdrollen in films met een groot budget. Daarom koos hij voortaan voor rustige, solide en karakteristieke rollen, waarbij hij kon teren op decennia lange acteerervaring. Zo kreeg hij een Oscarnominatie voor zijn rol als de President van de Senaat in Frank Capra's succesvolle film Mr. Smith Goes to Washington (1939). Andere memorabele rollen speelde Carey als Sergeant Robert White in Howard Hawks' film Air Force (1943) en als Mr. Melville in Red River (1948), een andere film van Hawks.

In 1940 maakte Harry Carey zijn debuut op Broadway in het toneelstuk Heavenly Express, waarin hij samen met de acteur John Garfield op het podium stond.

Privéleven 

Harry Carey trouwde minstens twee keer, volgens sommige bronnen was hij ook in 1910 getrouwd, met Clare E. Carey. Andere bronnen noemen ook een huwelijk met actrice Fern Foster. Zijn laatste huwelijk was met de actrice Olive Fuller Golden, waar hij in 1920 mee trouwde. Dit huwelijk hield stand tot zijn dood. Het echtpaar bezat een grote ranch in Saugus, een plaats ten noorden van Los Angeles in Californië. Hun zoon Harry Carey jr. werd ook een acteur die beroemd werd in diverse westerns. Hij en zijn vader speelde samen in Red River (1948). Met zijn moeder speelde Carey jr. in 1956 in The Searchers.

Overlijden 
In 1947 had Harry Carey longkanker en COPD en stierf in dat jaar op 69-jarige leeftijd. Hij werd begraven in het familiegraf in de Woodlawn, een kerkhof in The Bronx. Voor zijn filmoeuvre kreeg hij een ster op de Hollywood Walk of Fame in 1521 Vine Street.

Filmografie

1909 - 1919

1920 - 1929

1930 - 1939

1940 - 1949 

Amerikaans acteur