Rijkskantoorgebouw voor het Geld- en Telefoonbedrijf
Het Rijkskantoorgebouw voor het Geld- en Telefoonbedrijf in Amsterdam, is een historisch en architectonisch gebouw dat een rijke geschiedenis heeft. Het gebouw, dat oorspronkelijk diende als het Rijkskantoorgebouw voor Geld- en Telefoonbedrijf, heeft door de jaren heen verschillende transformaties ondergaan en is nu een van de meest prominente hotels in het centrum van Amsterdam. Het gebouw staat op een vierhoekige plattegrond met punt naar het zuiden, dat omringd wordt door de Nieuwezijds Voorburgwal (huisnummer 226), Paleisstraat (geen ingang), Spuistraat (huisnummer 175) en Raadhuisstraat (geen ingang).

Geschiedenis 
Het gebouw werd in 1927 gebouwd als het Rijkskantoorgebouw voor Geld- en Telefoonbedrijf. Het ontwerp van het gebouw was van de hand van de architect Joop Crouwel. Het gebouw heeft een neorenaissance stijl en is opgetrokken uit baksteen met decoratieve elementen van natuursteen.

In deze periode werd telefonische communicatie steeds toegankelijker voor het publiek, en het gebouw speelde een cruciale rol bij het faciliteren van deze verbindingen voor de inwoners van Amsterdam. Het was de thuisbasis van de PTT voor het rayon Amsterdam en na de splitsing heeft ook KPN er nog een tijd gebruik van gemaakt. Na de verhuizing van KPN naar Sloterdijk aan het begin van de 21e eeuw, stond het pand een tijd leeg, met uitzondering van de begane grond en de kelder, waar een vestiging van Albert Heijn was geopend.

Van 2013 tot 2015 werd het gebouw door architectenbureau Office Winhov omgebouwd tot een hotel van W Hotels.

Architectuur en ontwerp 
Het oorspronkelijke ontwerp van het gebouw was van de hand van Joop Crouwel uit 1925, met een robuuste betonconstructie en een monumentale bakstenen gevel. Het ontwerp is sterk beïnvloed door het Larkin gebouw van Frank Lloyd Wright, één van de eerste kantoorgebouwen met klimaatbeheersing. De restauratie van de buitengevel is gecombineerd met het vervangen van de gevels van de binnenhoven. De nieuwe glazen gevels monden uit in de dakopbouw, die samen een samenhangende en tegelijkertijd contrasterende ingreep vormen in het bestaande gebouw. Op het dak is ook een zwembad gebouwd.

Op de verdiepingsvloeren, vroeger gevuld met infrastructuur voor de geld- en telefoonlogistiek, zijn nu de luxe hotelkamers ingericht. Vanwege de supermarkt die een groot deel van de begane grond inneemt, is er gekozen voor een omgekeerde organisatiestructuur. Daarbij zijn de openbare voorzieningen, zoals de receptie, bars en restaurant op de bovenste verdieping zijn geplaatst. Hier hebben gasten een panoramisch uitzicht over de stad. Met de dakopbouw wordt het nieuwe publieke karakter van het gebouw zichtbaar voor de stad.

Gemeentelijk monument in Amsterdam