Oorlog tussen de Seleuciden en de Maurya's
De oorlog tussen de Seleuciden en de Maurya's (305 v.Chr.) was een conflict tussen keizer Chandragupta Maurya en de Griekse vorst Seleucus I. Chandragupta Maurya was de winnaar in het conflict en zo kwam een einde aan het Griekse gezag in de Indusvallei en het tegenwoordige Afghanistan. Deze gebieden, die twee decennia eerder satrapieën waren geworden van het rijk van Alexander de Grote, werden geannexeerd door het Mauryarijk. Seleucus legde zich neer bij het verlies van de oostelijke satrapieën en sloot een verdrag met Chandragupta, die met een Macedonische prinses trouwde.

Achtergrond

Chandragupta Maurya kwam in 321 v.Chr. aan de macht in Magadha door de laatste keizer van de Nandadynastie af te zetten. Hij vocht elf jaar tegen de Nanda's met succesvolle guerrillaveldtochten, en veroverde hun hoofdstad Patliputra.

De Indusvallei en het hedendaagse Afghanistan (Arachosia, Drangiana, Bactrië) waren tussen 327-325 v.Chr. veroverd door Alexander de Grote. Alexander verdeelde het gebied in verschillende satrapieën waar hij gouverneurs (satrapen) aanstelde die in zijn naam de satrapie bestuurden. Nadat Alexander vier jaar later (323 v.Chr.) stierf, verdeelden de Diadochenoorlogen zijn enorme rijk. Alexanders voormalige satrapen en generaals vochten om invloed en macht. Een van deze generaals, Seleucus I Nicator, lukte het een enorm gebied in het oostelijk deel van het rijk voor zich te winnen, dat later bekend werd als het Seleucidische Rijk. Dit gebied besloeg ook Alexanders veroveringen langs de Indusvallei.

Het opkomende en uitbreidende Mauryarijk kwam in conflict met Seleucus toen Chandragupta de Indusvallei aan zijn gebied wilde toevoegen.

De oorlog
Chandragupta Maurya vocht met Seleucus in de Indusvallei en de regio van Gandhara, een rijk koninkrijk dat enkele jaren eerder onderworpen was door Alexander de Grote. De Maurya's waren zeer succesvol in hun veldslagen tegen de Macedonische legers. Hoewel de Indiërs minder soldaten hadden dan de Macedoniërs, hadden deze laatsten veel tegenslagen te verduren. De Indische infanterie, cavalerie, strijdwagens en oorlogsolifanten waren goed uitgerust met goede wapens en metalen harnassen. De Macedoniërs droegen ook metalen harnassen, maar deze waren inferieur ten opzichte van de Maurya's. De oorlogsolifanten speelden een grote rol in het verslaan van Seleucus, want de Macedoniërs hadden niets om hen te weerstaan. Seleucus had enkel zware infanterie, wat zijn leger traag maakte, terwijl Chandragupta Maurya zowel zware als lichte infanterie had die zeer effectief waren om de vijandelijke legers te verslaan. De Indische boogschutters waren ook zeer bekwaam en veroorzaakten zware verliezen in Seleucus' leger. De Macedonische falanx was niet effectief tegen de Indische formatie en dankzij het militair genie van Chandragupta Maurya konden de Macedoniërs de Indiërs niet tegenhouden. Op het einde van de oorlog was het Macedonische leger bijna vernietigd en zo wonnen de Maurya's de oorlog beslissend. Seleucus Nicator accepteerde de nederlaag en gaf de volledige regio van Hindoekoesj, Punjab en Afghanistan over aan Chandragupta Maurya. Op hetzelfde moment breidde Chandragupta Maurya zijn gebied ook nog eens uit in het Hoogland van Dekan.

Volgens de Romeinse historicus Appianus sloot Seleucus ook een huwelijk af met Chandragupta Maurya, om de mogelijkheid van nieuwe oorlogen te vermijden. Seleucus kreeg 500 oorlogsolifanten in ruil als een bruidsschat, toen Chandragupta Maurya trouwde met zijn dochter. De olifanten zouden een grote hulp blijken te zijn in de volgende conflicten, en bereikten hun climax in de Slag bij Ipsus.

Als vredesonderhandelaar had Seleucus Megasthenes gezonden. Hij maakte verschillende reizen naar het Mauryarijk, en schreef er een boek over.

Voor Seleucus was het een vernederende nederlaag, hij verloor de oorlog omdat het Mauryase leger meer gedisciplineerd en beter georganiseerd was dan dat van hem. De oorlog beïnvloedde de Diadochenoorlogen in het westen. Met de oorlogsolifanten die hij had gekregen van de Maurya's, kon Seleucus zijn rivaal, Antigonos I verslaan in de slag bij Ipsus. Nadat hij Antigonos' gebieden aan die van hem had toegevoegd, stichtte Seleucus het Seleucidische Rijk, wat een grote macht zou blijven in het Middellandse Zeegebied en het Midden-Oosten tot 64 v.Chr.

Bronnen
 
 Paul J. Kosmin The Land of the Elephant Kings: Space, Territory, and Ideology in Seleucid Empire
 Ramesh Chandra Majumdar Ancient India''

Noten

Hellenistische oorlog
Seleuciden
Oorlog in de 4e eeuw v.Chr.
Oud-Griekse veldslag
Historisch land in India