Kleibosrussula
De kleibosrussula (Russula pseudointegra) is een oneetbare, vrij zeldzame paddenstoel behorend tot het geslacht Russula. Mycorrhiza vormend met eik (Quercus) en beuk (Fagus) vooral in lanen op voedselrijke klei of leem. Hij leeft in een vergelijkbare habitat en uiterlijk als Russula rosea. Russula pseudointegra onderscheidt zich echter door zijn heet smakende vruchtvlees.

Kenmerken 
Hoed
De vlezige hoed is (5) 10-15 cm breed. Bij jonge paddenstoelen is hij vaak halfbolvormig gesloten, dan convex en later uitgespreid. Het midden kan soms licht ingedeukt zijn. De rand van de hoed is op latere leeftijd vaak golvend gebogen, nauwelijks gegroefd en vaak witachtig bedekt met een poederachtige laag. De hoedhuid is meestal egaal kersenrood van kleur. Maar hij kan ook dieproze, scharlakenrood tot helder koraalrood van kleur zijn. Zelden is het midden geelachtig gebleekt of vertoont het okerachtige of oranje tinten. Bij jonge vruchtlichamen of bij regen is de hoedhuid licht vettig tot plakkerig, later droog en mat glanzend tot fluwelig, en later glad. Hij kan voor meer dan de helft worden afgepeld.

Lamellen
De lamellen staan meestal vrij dicht op elkaar, ze zijn in het begin bleek oker, rijp vol geel en vertonen soms een zalmroze glans, na verloop van tijd kunnen ze donkerder worden tot oranje-oker. De lamellen zijn smal aangehecht aan de steel of bijna vrijstaand, ze zijn zelden vertakt.

Steel
De steel is 4-10 cm lang en 1,5-3 cm breed, cilindrisch van vorm. In de jeugd is hij poederig, gerimpeld en stevig, maar al snel wordt hij vol en uiteindelijk sponsachtig-poreus. Bij ouderdom wordt de steel vaak grijs.

Geur en smaak
De paddenstoel ruikt aangenaam naar fruit, soms zelfs naar menthol. De geur kan echter ook doen denken aan bramenjam of aan de geur van de gewone zwavelkop. Het vlees smaakt mild maar bitter, na wat kauwen licht scherp en samentrekkend. Het sporepoeder is vol okergeel (IVb volgens Romagnesi).

De guaiachtest is negatief. IJzersulfaat verkleurt het vlees tot grijs en sulfovanilline veroorzaakt een levendige rode verkleuring van het steelvlees.

Microscopische kenmerken 
De sporen zijn kort elliptisch tot bijna bolvormig, 7-8,5 µm lang en 6,5-8 µm breed. Ze zijn bedekt met lage wratten van ongeveer 0,7 µm hoog die een vrij onvolledig netwerk vormen. De hoedhuid bevat geen pileocystidia, maar wel ingekapselde, lange en vrij brede (2,7-4 µm) primordiale hyfen. Deze hyfen bevatten vacuolen maar geen membraanpigmenten.

De cystidia op de lamellen zijn dof of spindelvormig en hebben een amorfe buitenste laag die de cellen als een mantel omhult, waarbij de top vrij blijft. De pleurocystidia zijn 55-80 µm lang en 8,5-13 (17) µm breed en hebben celwanden van meer dan 2 µm dik. De basidia zijn 43-60 µm lang, 10-13 µm breed en hebben 2, 3 of 4 sterigma.

Ecologie 
Net als alle russula's is de kleibosrussula een mycorrhizapaddenstoel die voornamelijk een symbiose aangaat met eiken, maar ook graag met beuken. Hij kan ook partnerschappen aangaan met andere loofbomen, zij het minder vaak. De paddenstoel geeft de voorkeur aan vochtige, zwak zure tot licht alkalische bodems met matige voedingsstoffen. Hij komt voor op klei- en leemgronden en op verschillende bodems met verschillende uitgangsgesteenten. Je vindt de paddenstoel vooral in beuken- en gemengde beukenbossen, zoals dennen-beukenbossen, orchideeën-beukenbossen of meesterwingerd-beukenbossen, evenals in eiken-mengbossen zoals meekrap-eiken-haagbeukenbossen, warmteminnende meelkruid-wintereikenbossen en zure zegge-havikskruid-wintereikenbossen, of in eiken-iepen-uiterwaardbossen. Hij kan ook worden gevonden in openbare parken. De vruchtlichamen verschijnen van juli tot begin oktober. De paddenstoel geeft de voorkeur aan heuvelachtige gebieden en lager bergland.

Verspreiding 

De kleibosrussula komt voor in Noord-Azië (Verre Oosten van Rusland, Japan), Noord-Amerika (Verenigde Staten) en Europa. In Zuid-Europa komt hij voor van Spanje tot Roemenië, en in West-Europa van Frankrijk tot Groot-Brittannië. In Oost-Europa komt hij voor in Wit-Rusland en Rusland, en in Noord-Europa komt hij voor in heel Zuid-Fennoscandinavië.

In Nederland komt deze paddenstoel matig algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.

Foto's 

Schimmelsoort
Russula