Zee van Azov
De Zee van Azov (Russisch: Азо́вское мо́ре, Azovskoje more; Oekraïens: Озівське of Азо́вське мо́ре, Ozivs'ke of Azovs'ke more; Krimtataars: Azaq deñizi) is een randzee van de Zwarte Zee, die aan de zuidkant van de rest van deze zee wordt gescheiden door de Straat van Kertsj, die sinds de annexatie van de Krim in 2014 in de handen van Rusland is.

Kenmerken 
Westelijk bevindt zich de Krim (inclusief de kust van de 110 km lange Schoorwal van Arabat), noordelijk ligt Oekraïens grondgebied, en oostelijk Rusland. De oppervlakte bedraagt 37 555 km².

De Zee van Azov is een relatief kleine zee (het oppervlak is circa een tiende van de Zwarte Zee) en is met een maximum diepte van slechts 14 meter de ondiepste zee ter wereld. De inhoud van de zee is ongeveer 256 km³ water. In de winter vriest zij dicht en schepen kunnen dan alleen doorvaren met behulp van ijsbrekers.

De voornaamste waterleverancier is de rivier de Don, die de zee in het noordoosten bereikt via de zeer ondiepe Golf van Taganrog. Bij de delta van de Don ligt ook de stad Azov, waarnaar de zee is genoemd. Een andere belangrijke rivier die in de Zee van Azov uitmondt is de Koeban in het zuidoosten. De rivieren voeden de zee met ongeveer 50 km³ zoet water op jaarbasis. Ondanks de significante instroom van zoet water is de saliniteit in het midden nog iets meer dan 10 promille. De belangrijkste open verbinding ligt in het zuiden naar de Zwarte Zee. Via de Straat van Kertsj stroomt het water de Zwarte Zee in, maar er is tevens een zeer grote tegenstroom van zout water waardoor de zee zout blijft.

In de zee is een duidelijke stroming waarneembaar die tegen de klok in draait. Dit is het gevolg van de instroom van de rivieren en de heersende wind. Als een gevolg van deze constante stroom zijn er langs de kust diverse schoorwallen gevormd, waarvan die van Arabat aan de westkust het grootste is. Achter de schoorwal ligt Syvasj, een brakke en moerassige lagune, die via de Straat van Henitsjesk nog in verbinding staat met de Zee van Azov.

De schoorwal is op natuurlijke wijze ontstaan door sedimentatie in de 12e eeuw. In 1835 werd er een weg over gelegd voor postkoetsen. In het zuiden begint de schoorwal bij het schiereiland Kertsj en eindigt tegenover Henitsjesk in het noorden.

De zee heeft troebel water veroorzaakt door de geringe diepte, de zanderige bodem en veel stroming door de rivieren en de wind. Ze kent een hoge biomassaproductie, mede door de voedingsstoffen die door de rivieren worden aangevoerd.

Namen 
In de oudheid werd de zee Lacus Maeotis genoemd, naar de stammen der Maeotae die aan haar oostkust woonden.

Nabijgelegen plaatsen en rivieren 
Plaatsen rond de zee van Azov zijn:
 Berdjansk (Oekraïne, geannexeerd door Rusland in 2022)
 Marioepol (Oekraïne, geannexeerd door Rusland in 2022)
 Novoazovsk (Oekraïne, geannexeerd door Rusland in 2022)
 Taganrog (Rusland)
 Azov (Rusland)
 Jejsk (Rusland)
 Primorsko-Achtarsk (Rusland)
 Temrjoek (Rusland)
 Kertsj (Oekraïne, geannexeerd door Rusland in 2022)
 Sjelkino (Oekraïne, geannexeerd door Rusland in 2022)
 Henitsjesk (Oekraïne, geannexeerd door Rusland in 2022)

Rivieren die in de zee van Azov uitmonden:
 Don
 Kagalnik
 Kalmioes
 Koeban
 Jeja
 Mius
 Molotsjna
 Salgir

Binnenzee
Geografie van de Krim
Zwarte Zee