Willy Millowitsch
Willy Millowitsch (Keulen, 8 januari 1909 – aldaar, 20 september 1999) was een beroemd Duits toneelspeler, acteur en directeur van het Keulse Millowitsch-Theater.

Carrière als acteur 
Millowitsch kwam uit een vermaard toneelgeslacht. Zijn ouders Peter Wilhelm Millowitsch en Käthe Planck waren de eigenaren van een theater in Keulen. Al op jonge leeftijd moest Millowitsch het theater overnemen door de vroege dood van zijn vader. Hij sleepte het theater de moeilijke oorlogstijd door.

Millowitsch ontwikkelde zich tot een populaire theateracteur en wist al in de jaren 50 op televisie door te dringen. Naast een bloeiende carrière op televisie en theater had hij ook verschillende hits met beroemde schlagernummers in het Keulse dialect.

Een bomaanval tijdens de Tweede Wereldoorlog had het Millowitsch-Theater aan de Aachener Straße in Keulen minimale schade toegebracht. In die tijd was Konrad Adenauer hoofdburgemeester, die wilde dat er weer voorstellingen werden uitgevoerd vanaf oktober 1945, die tot in 1949 dagelijks plaatsvonden. Samen met zijn zus Lucy leidde Willy het theater, waar hij ook als acteur op het podium stond.

Sinds 1946 acteerde hij ook in talrijke bioscoopfilms, zoals Gesucht wird Majora (1949). Tot 1996 speelde hij mee in meer dan 125 films en tv-rollen zorgden voor extra inkomsten, gezien de fluctuerende economische successen van zijn theater. Tot de bioscoopfilms behoorden Drei Mann auf einem Pferd (1957), Zwei Herzen im Mai (1958), Scampolo (1958), Zum Teufel mit der Penne en de Hollywood-productie Hilfe, die Ami's kommen (1985), waarin hij een bijrol vervulde. Zijn bekendste tv-rol was die van commissaris Klefisch bij de tv-zender WDR van 1990 tot 1996 in zes afleveringen.

De eerste Duitse live-uitzending van het theaterstuk Etappenhasen van de dichter Karl Bunje was op 19 oktober 1953, met Willy Millowitsch in de hoofdrol. Door deze voorstelling werd zijn theater overbekend, hetgeen resulteerde in het uitzenden van talrijke blijspelen vanuit zijn theater door de tv-zenders. Het werden regelrechte successen, mede dank zij zijn podiumpartner Elsa Scholten, die sinds 1920 tot het interieur behoorde.

In het kader van de ARD-Fernsehlotterie op 14 september 1968 speelde hij de rol van de rechter dr. Kleinfisch in de komedie Die Kartenlegerin op het podium van het Ohnsorg-Theater in Hamburg.

Carrière als schlagerzanger 
Millowitsch zocht uiteindelijk ook zijn geluk als schlagerzanger. In 1960 bood het platenlabel Ariola hem een contract aan. Zijn eerste nummer was Wenn dieses Lied ein Schlager wird. Enkele maanden later volgde het nummer Heut' sind wir blau. Zijn grootste hit werd de carnavalskraker Schnaps, das war sein letztes Wort (1960), die meer dan 900.000 maal werd verkocht. In het Rheinland werd hij gezien als een van de succesvolste vertolkers van carnavalsliederen. Het lied Ich bin ene Kölsche Jung van Fritz Weber, is onlosmakelijk met zijn naam verbonden.

Privéleven en overlijden 
In 1939 trouwde Willy Millowitsch met Linny Lüttgen, maar dit huwelijk hield niet lang stand. Op 28 september 1946 trouwde hij met Gerda Feldhoff, waarmee hij vier kinderen kreeg: Katarina, Peter, Susanne en Mariele. De enige die zich niet interesseerde voor het acteren was Susanne. Peter nam in 1998 het theater over van zijn vader.
Willy Millowitsch overleed op 20 september 1999 in het Keulse St.Elisabeth ziekenhuis aan hartfalen. Hij werd bijgezet op het Melaten-kerkhof in Keulen. De dodenmis werd door bisschop dr. Friedhelm Hofmann gelezen in de Kölner Dom, wat normaal uitsluitend was voorbehouden aan kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders. Tijdens de uitvaart speelde de toenmalige domorganist Clemens Ganz een improvisatie in mol over zijn succesvol lied Ich bin ene kölsche Jung. De uitvaart werd door de WDR live uitgezonden.

Herdenking 
De band Höhner droeg ter gelegenheid van zijn 80e verjaardag in 1989 het nummer Willy, wat wör Kölle ohne Dich op aan Millowitsch. In 1992 financierde de Keulse theaterman Harry Owens een standbeeld voor hem, dat werd opgesteld aan de Eisenmarkt. In hetzelfde jaar trad hij op als spreker en zanger bij het concert Arsch huh, Zung ussenander tegen racisme en antisemitisme. Sinds 2003 wordt jaarlijks de Willy Millowitsch-medaille uitgereikt aan personen, die zich met het Keulse dialect verdienstelijk hebben gemaakt.

Op 4 oktober 2002 werd een kleine parkeerplaats achter een hotel in de nabijheid van het Millowitsch-theater omgedoopt in Willy-Millowitsch-Platz, die echter niet de nodige aandacht kreeg. In plaats daarvan kreeg in 2013 het Gertrudenplätzchen de naam Willy-Millowitsch-Platz, waarheen op 25 april 2014 het monument van de Eisenmarkt werd verplaatst.

Discografie

Singles 
 1960 - Heut' sind wir blau
 1960 - Citronella
 1960 - Schnaps, das war sein letztes Wort
 1961 - Das Herz von Köln
 1961 - Die Liebe ist vergänglich
 1965 - Ich hab' Musik so gern

Filmografie 
 1949 - Gesucht wird Majora
 1951 - Der Tiger Akbar
 1952 - Der fröhliche Weinberg
 1953 - Der Etappenhase (tv)
 1955 - Unternehmen Schlafsack
 1955 - Der verkaufte Großvater (tv)
 1955 - Zwei blaue Augen
 1956 - Der Etappenhase
 1957 - Drei Mann auf einem Pferd
 1957 - Schön ist die Welt
 1957 - Zwei Herzen im Mai
 1958 - Scampolo (met Romy Schneider)
 1958 - Die Landärztin
 1958 - Liebe, Mädchen und Soldaten
 1958 - Vater, Mutter und neun Kinder
 1959 - Alle Tage ist kein Sonntag
 1959 - Laß mich am Sonntag nicht allein
 1959 - Schneider Wibbel
 1960 - Der wahre Jakob
 1960 - Willy, der Privatdetektiv
 1961 - Der Hochtourist
 1961 - Im Nachtjackenviertel (tv)
 1961 - Robert und Bertram
 1961 - Die Fledermaus
 1962 - Dicke Luft
 1962 - Der Zigeunerbaron
 1962 - Tante Jutta aus Kalkutta (tv)
 1964 - Die drei Scheinheiligen
 1965 - Drei kölsche Jungen (tv)
 1966 - Der Raub der Sabinerinnen (tv)
 1967 - Der kühne Schwimmer (tv)
 1967 - Heubodengeflüster
 1967 - Herrliche Zeiten im Spessart
 1968 - Paradies der flotten Sünder
 1968 - Otto ist auf Frauen scharf
 1968 - Der Meisterboxer
 1968 - Die Kartenlegerin (tv)
 1968 - Die Lümmel von der ersten Bank – Zum Teufel mit der Penne
 1968 - Frau Wirtin hat auch einen Grafen
 1968 - Pension Schöller (tv)
 1969 - Klassenkeile – (Pauker werden ist nicht schwer – Schüler sein dagegen sehr)
 1969 - Charley’s Onkel
 1969 - Warum hab’ ich bloß 2× ja gesagt?
 1969 - Frau Wirtin bläst auch gern Trompete
 1972 - Die lustigen Vier von der Tankstelle
 1973 - Unsere Tante ist das Letzte
 1973 - Alter Kahn und junge Liebe
 1975 - Der Geheimnisträger
 1975 - Im Nachtjackenviertel (tv)
 1978 - Das Geld liegt auf der Bank (tv)
 1981 - Der keusche Lebemann (tv)
 1982 - Ein dicker Hund
 1983 - Die wilden Fünfziger
 1985 - Hilfe, die Amis kommen (National Lampoon's European Vacation) (met Chevy Chase)
 1987 - Das Mädchen aus dem Fahrstuhl (tv)
 1989 - Kommissar Klefisch – Ein Fall für Onkel
 1990 - Heidi und Ernie (tv-serie)
 1990 - Tante Jutta aus Kalkutta (tv)
 1991 - Pizza Colonia (tv)
 1991 - Kommissar Klefisch – Dienstvergehen
 1992 - Der blaue Heinrich (tv)
 1992 - Kommissar Klefisch – Ein unbekannter Zeuge
 1993 - Kommissar Klefisch – Tod am Meer
 1993 - Pension Schöller (tv)
 1995 - Kommissar Klefisch – Klefischs schwerster Fall
 1996 - Kommissar Klefisch – Vorbei ist vorbei

Onderscheidingen 
 1961 - de gouden Bravo Otto
 1962 - de zilveren Bravo Otto
 1983 - Televisieprijs Telestar van de tv-zender WDR
 1984 - Bundesverdienstkreuz
 1989 - Ereburgerschap van de stad Keulen
 1990 - Bambi
 1992 - Bambi
 1994 - de gouden Willi-Ostermann-Medaille (hoogste onderscheiding van de Kölner Karneval)
 1994 - de Bayerischer Fernsehpreis (Ereprijs van de Beierse minister-president)

Externe link
 

Duits acteur
Duits zanger