Eolacertilia
De Eolacertilia zijn een orde van uitgestorven diapside reptielen, mogelijk kunstmatig, die als voorouders van hagedissen en slangen worden beschouwd. De fossielen die aan deze groep worden toegeschreven, zijn gevonden in bodems variërend van het Vroeg-Trias tot het Vroeg-Krijt (235 - 120 miljoen jaar geleden).

Vanwege een reeks kenmerken van het skelet lijken veel kleine diapside reptielen van het Mesozoïcum te anticiperen op de huidige vormen, maar sommige basale kenmerken sluiten ze uit van de groep van echte Squamata. Sommige vormen, zoals de familie van de Kuehneosauridae, ontwikkelden speciale specialisaties voor het boomleven en werden zwevers. Kuehneosaurus en Icarosaurus bezaten uitzettingen van de dorsale ribben die geschikt waren voor het ondersteunen van een huidmembraan, waardoor deze dieren met behulp van een vlieghuid door de bomen konden bewegen.

Onzekere classificatie 
Andere vormen die aan de aeolacertielen worden toegeschreven, zijn gevonden in Zuid-Afrika in bodems van het Vroeg-Trias en worden vaak beschouwd als de ware voorouders van hagedissen: Palaeagama, Paliguana en Saurosternon staan echter bekend om hun onvolledige fossielen, die de verwantschappen van deze vormen niet goed definiëren. Waarschijnlijk vormen de aeolacertielen geen echte unitaire groep, maar eenvoudig een opeenvolging van dieren die geleidelijk meer geëvolueerd zijn en nog andere van een onzekere systematische locatie. Veel van deze vormen zijn echter belangrijk voor het begrijpen van de evolutie van hagedissen en slangen.

Uitgestorven amfibieën