Egil Kapstad
Egil Kapstad (Oslo, 6 augustus 1940 – aldaar, 13 juli 2017) was een Noorse jazzpianist, componist en arrangeur. Hij was verantwoordelijk voor de muziek voor meer dan vijftig theaterprodukties en heeft tevens gecomponeerd voor film en televisie. Kapstad heeft een aantal klassieke werken voor orkest, koor, strijkkwartet en andere kleine ensembles geschreven. Hij was de baas van Ny Musik en heeft gewerkt als tv-presentator, voor NRK.

Biografie 
Kapstad werd begin jaren zestig bekend als lid van het kwintet van Frode Thingnæs. In de jaren 1962-1964 leidde hij een eigen trio, daarnaast werkte hij met Karin Krog. Hij was lid van Bjørn Johansen's kwartet (1964-1965) en trad op met het orkest van Thorleif Østereng. In 1965 studeerde hij contrapunt, harmonieleer en twaalftoonstechniek bij Bjørn Fongård en instrumentatie bij Sigurd Berge. In 1967 bracht hij zijn eerste plaat uit. In de jaren zeventig werkte hij samen met onder meer Krog, Johansen, Paul Weeden, Harald Gundhus en Bjarne Nerem. In 1977 kreeg hij een Buddyprisen. Vanaf dat jaar werkt hij met de ensembles van  Magni Wentzel. In de jaren tachtig trad hij op met o.a. Appaloosa Mainstream Ensemble (1980-1984), Nordic Be-Bop Society en Friends Connection. In de jaren na 1986 bracht hij verschillende platen uit met Jan Erik Vold. Als huispianist van het platenlabel Gemini speelde hij mee op opnames van onder meer Totti Bergh, Laila Dalseth, Al Cohn, Kenny Davern en Flip Phillips. Verder speelde hij samen met mannen als Red Mitchell, Barney Kessel, Bob Brookmeyer, Jan Garbarek, Philip Catherine en Toots Tielemans.

Kapstad doceert jazzgeschiedenis en improvisatie aan het Musikkonservatoriet i Kristiansand. Hij werkte als pianist mee aan meer dan zestig albums.

Kapstad kreeg in 1977 de Norsk jazzforbund's Buddyprisen, in 1984 een NOPA-award voor 'werk van het jaar' (Epilog) en een Gammleng-prisen in de categorie jazz (1985). Hij ontving twee keer de Spellemannprisen in de categorie jazz, voor zijn albums 'Cherokee' (1989) en Remembrance (1994).

Werken

Composities (selectie) 
 Syner (1967) (uitgevoerd in de nieuwe versie in 1990)
 Epilog – Bill Evans in Memoriam (Vossajazz, 1983)
 Døgn for kammerorkester
 Theatermuziek voor Shakespeare's King Lear
 Theatermuziek voor Ibsen's Kongsemnerne
 Theatermuziek voor Helge Hagerup's Kuler og krutt i solnedgangen

Discografie 
 Als leider
 Syner (1967)
 …spiller Einar Schanke (1979)
 Friends (1980)
 Epilog – Bill Evans in Memoriam (1984)
 Cherokee (1988)
 Remembrance (1993)
 Wolfvoices (2003)
 Als begeleider
 By Myself (1964), met Karin Krog
 Twostep og blå ballader (1974), met Lars Klevstrand
 I fløyterens hjerte (1990), met Lars Klevstrand
 I anstendighetens navn (1976), met Ole Paus
 Everything Happens to Me (1977), met Bjarne Nerem
 Til jorden (1978), met Rolf Jacobsen
 Live fra ABC-teatret (1979), met Odd Børretzen & Alf Cranner
 Live at Jazz Alive (1983), met Thorgeir Stubø
 Sofies plass (1983), met Magni Wentzel
 All or Nothing at All (1985), met Magni Wentzel
 My Wonderful One (1987/88)
 Dedications (1985), met Per Husby
 I Hear a Rhapsody (1985), met Totti Bergh
 Major Blues (1990), met Totti Bergh
 Time for Love (1986), met Laila Dalseth
 A Woman's Intuition (1995), met Laila Dalseth
 Den dagen Lady døde (1986), met Jan Erik Vold
 Blåmann! Blåmann! (1988), met Jan Erik Vold
 Sannheten om trikken er at den brenner (1990), met Jan Erik Vold
 Pytt pytt blues (1992), met Jan Erik Vold
 Obstfelder Live på Rebekka West (1993), met Jan Erik Vold
 Her er huset som Per bygde (1996), met Jan Erik Vold
 Storytellers (1998), met Jan Erik Vold
 Constellations (1990), met Bjørn Alterhaug
 Three Shades of Blue (1995), met Staffan William-Olsson
 Oslo Jazz Circle – Jubileumskonsert (1998), met verschillende artiesten
 Round Chet's Midnight (1999), met Hilde Hefte
 Playsong (2001), met Hilde Hefte
 First Song (2000), met Bodil Niska
 Violin (2000), met Ola Kvernberg

Externe links 
 Website Egil Kapstad
 Norsk Jazzarkivs nettsider

Noors componist
Noors arrangeur
Noors jazzcomponist
Noors jazzpianist