Elektroakoestische muziek
Elektroakoestische muziek is muziek die zich concentreert op de akoestische eigenschappen van elektrische muziekinstrumenten.

Er is ook een muziekstijl die electronic acoustic improvisation (EAI) wordt genoemd en die ook om de textuur en eigenschappen van het geluid draait, veelal in een improvisatiecontext. De stroming is onder andere beïnvloed door Musique Concrète, avant garde jazz, noise, elektroakoestische muziek, het Japanse Onkyo, experimentele componisten zoals John Cage, Morton Feldman en David Tudor en de britse vrije improvisatie groep AMM, in het bijzonder hun gitarist Keith Rowe. Erstwhile Records heeft belangrijke EAI-albums uitgebracht.

Veelgebruikte voorbeelden van een elektroakoestische muzikale techniek zijn het opzettelijk gebruik van feedback via een gitaarversterker en glitch.

Technieken

Geprepareerde gitaar

Het prepareren van een elektrische gitaar met diverse objecten is een vorm van elektroakoestisch onderzoek.

3rd bridge-gitaar

Een 3rd bridge-gitaar is een elektrische gitaar met een toegevoegde derde brug. Meestal is de derde brug een drumstok, schroevendraaier, balpen of Japans eetstokje. Een 3rd bridge-gitaar kan een normale elektrische gitaar zijn die aangepast is, een prepared gitaar, of het kan een ander, eventueel zelf ontworpen, elektrisch snaarinstrument zijn.

Circuit bending
Een experimentele vorm van elektronisch musiceren is circuit bending. Door in elektronische velden kortsluitingen te solderen kunnen bijzondere klankvervormingen optreden.

Computers
Ook het gebruik van laptops en computers, geregeld ook met zelf geschreven software, komt vaak voor.

Elektroakoestische componisten en muzikanten

EAI-muzikanten

Zie ook
 Akoestische kortsluiting
 Buizenversterker
 Experimentele muziek
 Elektroakoestiek
 Sound art

Referenties
Chadabe, J. 1997. Electric Sound: The Past and Promise of Electronic Music. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.
Eimert, H. 1957. “What is Electronic Music?” Die Reihe 1 [English edition] (“Electronic Music”): 1–10.
Emmerson, S. (ed.) 1986. The Language of Electroacoustic Music, London: Macmillan.
Emmerson, S. (ed.) 2000. Music, Electronic Media and Culture. Aldershot (UK) and Burlington, Vermont (USA): Ashgate Publishing.
Griffiths, P. 1995. Modern Music and After: Directions Since 1945. Oxford: Oxford University Press.
Heifetz, R.J. 1989. On the Wires of Our Nerves:The Art of Electroacoustic Music. Cranbury, NJ: Associated University Presses Inc.
Kahn, D. 1999. Noise, Water, Meat: A History of Sound in the Arts. Cambridge, Mass.: MIT Press.
Licata, T. (ed.). 2002. Electroacoustic Music: Analytical Perspectives. Westport, Conn.: Greenwood Press.
Manning, P. 2004. Electronic and Computer Music. Oxford and New York: Oxford University Press.
Morawska-Büngeler, M. 1988. Schwingende Elektronen: Eine Dokumentation über das Studio für Elektronische Musik des Westdeutschen Rundfunk in Köln 1951–1986. Keulen-Rodenkirchen: P. J. Tonger Musikverlag.
Roads, C. 1996. The Computer Music Tutorial. Cambridge, Mass.: MIT Press.
Stockhausen, K. 1996. "Electroacoustic Performance Practice." Perspectives of New Music 34, no 1 (Fall): 74-105.
Ungeheuer, E. 1992. Wie die elektronische Musik “erfunden” wurde…: Quellenstudie zu Werner Meyer-Epplers musikalische Entwurf zwischen 1949 und 1953. Kölner Schriften zur Neuen Musik 2, edited by Johannes Fritsch and Dieter Kämper. Mainz: B. Schott’s Söhne.
Wishart, T. 1996. On Sonic Art. Amsterdam: Harwood Academic Publishers.

Externe links

National Associations
 GRM — Groupe de recherches musicales / Musical Research Group, based in the National Audiovisual Institute (INA) (Paris)
 CEC — Canadian Electroacoustic Community / Communauté électroacoustique canadienne
 HELMCA – Hellenic Electroacoustic Music Composers Association
 SEAMUS — Society for Electro-Acoustic Music in the United States

Andere institituten
 IRCAM — Institut de recherche et coordination acoustique/musique / Acoustic/Music Research and Coordination Institute (Parijs)
 CECH — Electroacoustic Community of Chile
 empreintes DIGITALes — Montréal-based label for recordings of musique concrète, acousmatic music, electroacoustic music
 EMS — Electroacoustic Music in Sweden
 Musiques & Recherches — Belgian association dedicated to the development of electroacoustic music
 CCRMA — Center for Computer Research in Music and Acoustics (Stanford CA USA)
 EMF — Electronic Music Foundation
 EMM — Electronic Music Midwest
 NEAR, het Nederlands Elektro-Akoestisch Repertoirecentrum is in Nederland een centrum dat zich bezighoudt met deze muzikale ontwikkeling.

Bronnen 
 EARS — the ElectroAcoustic Resource Site
 eContact! — The CEC’s web journal for electroacoustics
 Electroacoustic Music — Style reference at Synthtopia
 NIME — Conference on New Interfaces for Musical Expression
 VIBRÖ — Chronicles of contemporary sound experiments
 Art of the States: electroacoustic — Electroacoustic works by American composers
 Mexican electroacoustic music
 SONUS — The CEC’s online listening library (jukebox) of 2000+ electroacoustic works
 Ressources.electro (ook )
 60x60 - 60x60 project at Vox Novus

Akoestiek
Speelwijze snaarinstrument
Muziek van de 20e eeuw