Filippa van Vlaanderen
Filippa van Vlaanderen (1287? - 1306), ook Filippa van Dampierre genoemd, was een dochter van de Vlaamse graaf Gwijde van Dampierre en Isabella van Luxemburg.

De Franse koning Filips IV leefde constant in conflict met de Engelse koning Eduard I. Gwijde zocht steun bij het Engelse vorstenhuis om de autonomie van Vlaanderen en zijn rijkdom die steunde op de invoer van Engelse wol te vrijwaren. In Lier werd in 1294 een huwelijksovereenkomst tussen Filippa en de zoon van de Engelse koning, de latere Eduard II ondertekend.

De Franse koning besloot dit huwelijk niet te laten doorgaan en nodigde de nietsvermoedende graaf en zijn dochter uit naar Corbeil-sur-Seine om afscheid te nemen van Filippa vooraleer zij voorgoed naar Engeland zou vertrekken. Twee van Gwijdes zonen en een groot gevolg Vlaamse edelen werden door Filips en zijn echtgenote Johanna van Navarra met veel luister ontvangen. Toen Gwijde het huwelijk van zijn dochter aankondigde liet de Franse koning Gwijde en zijn dochter op 28 september 1294 gevangennemen.

Twee van Gwijdes zonen, waaronder Robrecht, slaagden erin hun vader, met de hulp van paus Bonifatius VIII, eind februari 1295 vrij te krijgen. Van Filippa hoorde men niets meer. Volgens de Vlamingen werd ze door vergiftiging in het Louvre omgebracht in 1306.

Voorouders

Huis Dampierre
Vlaanderen, F