Immuunsuppressiva
Immuunsuppressiva of immunosuppressiva zijn geneesmiddelen die de werking van het afweersysteem remmen. Immunosuppressiva worden gebruikt bij aandoeningen waarbij de ontstekingsreactie van het lichaam ongewenst is. Dit is het geval bij 
 auto-immuunziektes, waar het immuunsysteem zich zonder duidelijke aanleiding richt op lichaamseigen weefsels. Bijvoorbeeld reumatoïde artritis, ziekte van Crohn of colitis ulcerosa.
 orgaantransplantaties, waar het lichaamsvreemde weefsel juist gewenst is. Bijvoorbeeld niertransplantatie.
Door immunosuppressieve medicijnen wordt het risico op infectieziektes vergroot. Bij sterke immuunsuppressie worden patiënten vatbaar voor micro-organismen die normaal onschadelijk zijn, zoals schimmels.

De groep middelen die als immuunsuppressiva worden aangeduid is niet scherp omschreven. Het Farmacotherapeutisch Kompas en het Geneesmiddelenrepertorium hebben een hoofdstuk Immunosuppressiva, dat slechts een deel van de middelen bevat die immunosuppressiva genoemd worden. Meestal worden de onderstaande middelen daartoe gerekend. Prostaglandinesynthetaseremmers (NSAID's) en antihistaminica vallen er meestal niet onder, hoewel ze het immuunsysteem wel gedeeltelijk remmen. Ook medicijnen die immuunsuppressie als (niet-gewenste) bijwerking hebben vallen er niet onder.

Onvolledige lijst, gecompileerd uit het Farmacotherapeutisch Kompas 
 Glucocorticosteroide
 Ciclosporine
 Methotrexaat
 Azathioprine
 Cyclofosfamide
 Mycofenolaatmofetil / Mycofenolzuurnatrium
 Tacrolimus
 Pimecrolimus
 Everolimus
 Sirolimus

 Biologicals (onvolledig)
 Lymfocytenimmunoglobuline
 Thymocytenglobuline 
 Basiliximab 
 Daclizumab 
 Dupilumab
 Adalimumab 
 Ustekinumab
 Anakinra 
 Infliximab
 Etanercept
 Rituximab