Caveat emptor
Caveat emptor is een Latijnse uitdrukking die zich laat vertalen als koper (emptor), wees op je hoede (letterlijk: de koper zij waakzaam). Hij wordt vaak afgekort tot caveat.

De zegswijze drukt uit, dat de koper het risico bij een mogelijke koopovereenkomst dragen moet: eens gekocht, altijd gekocht. Volgens deze lezing dienen kopers eerst na te denken voor ze tot koop overgaan. Laat de koper dit na, dan is hij of zij aan de koop gebonden, zelfs als er achteraf nog iets mis blijkt te zijn.

De spreuk komt het beste tot uitdrukking in de onderzoeksplicht die wordt gesteld voor een beroep op dwaling. Een koper kan zich in principe niet beroepen op een onjuiste voorstelling van zaken als hij of zij niet eerst zelf onderzoek heeft verricht. Wie dit onderzoek nalaat en de billen brandt, zal op de blaren moeten zitten. In principe geldt in de meeste rechtsstelsels namelijk "afspraak is afspraak", en worden overeenkomsten niet zo snel ontbonden.

Zowel in Liar’s Poker van Michael Lewis uit 1989 als in Dit kan niet waar zijn: onder bankiers van Joris Luyendijk uit 2015 speelt dit begrip een grote rol bij het roekeloos handelen door beurshandelaren ten koste van hun klanten. Ook de film Margin Call laat goed de rechteloosheid van kopers zien in deze juridische setting.

In Nederland heeft het bovengenoemd principe ook woningcorporatie Vestia parten gespeeld bij de Vestia-affaire.

Burgerlijk recht
Latijn in het recht