Huis Schaumburg
Het Huis Schaumburg of Schauenburg was een Duitse grafelijke dynastie die tussen de 12e en de 17e eeuw over verschillende gebieden in het Heilige Roomse Rijk. Het geslacht is vernoemd naar de burcht Schaumburg bij Rinteln aan de Wezer. Het Huis regeerde behalve het graafschap Schaumburg ook over Holstein, Sleeswijk en Gemen.

Geschiedenis
De eerste bekende graaf van Schaumburg is Adolf I. In 1110 beleende Lotharius van Supplinburg Adolf met de ten noorden van de Elbe gelegen graafschappen Holstein en Stormarn. Zijn opvolgers breidden hun gezag over de regio steeds verder uit. In 1273 en 1290 deelden zij Holstein op in verschillende delen. In 1390 werd bijna Holstein verenigd onder de Graven van Holstein-Rendsburg, die in 1375 ook het Hertogdom Sleeswijk in handen kregen. Deze tak stierf in 1459, waarna Sleeswijk en Holstein aan Christiaan I van Denemarken, uit het Huis Oldenburg vielen. 

Een andere tak regeerde nog wel over Schaumburg en Holstein-Pinneberg. Via zijn huwelijk werd graaf Joost I in 1492 heer van Gemen. In 1640 sterft de dynastie uit als de laatste graaf Otto V op 26-jarige leeftijd sterft. De gebieden van het huis Schaumburg worden verdeeld, waarbij Schaumburg aan Hessen-Kassel en Schaumburg-Lippe kwam, Holstein-Pinneberg aan Denemarken en Holstein-Gottorp en Gemen aan Limburg-Stirum.

Stamboom
Dit is een vereenvoudige stamboom van het Huis Schaumburg. Sommige ongetrouwde mannelijke leden en een groot aantal vrouwelijke leden van het Huis zijn weggelaten.