Parviraptor
Parviraptor is een geslacht van uitgestorven stamslangen (clade Ophidia) met als enige soort Parviraptor estesi uit de Purbeck-Limestoneformatie uit het Laat-Jura (Tithonien) of Vroeg-Krijt (Berriasien) van Dorset, Engeland.

Naamgeving
De geslachtsnaam, in 1998 benoemd door Susan E. Evans, is een combinatie van het Latijn parvus, "klein", en raptor, "rover". De soortaanduiding eert wijlen Richard Estes.

Het holotype BMNH 48388 werd verzameld door Samuel Husband Beckles. Het bestaat uit een blok met daarin losse schedelbeenderen, voornamelijk kaakdelen, gevonden in Durlston Bay in de Purbeck Limestone Formation

De tweede soort Parviraptor gilmorei werd beschreven uit de Morrison-formatie uit het Laat-Jura van westelijk Noord-Amerika; het was aanwezig in stratigrafische zone 4. De tweede soort werd later echter overgebracht naar het geslacht Diablophis. Een onbepaalde soort is bekend uit de verouderde Kirtlington Mammal Bed (Kilmaluagformatie) uit het Bathonien van Schotland.

Beschrijving 
De vorm, lengte en lichaamsvorm van Parviraptor en andere vroege slangen is momenteel niet bekend. Parviraptor is geclassificeerd als een basale slang op basis van schedelmorfologie. Het deelt de meeste schedelkenmerken met moderne slangen, maar heeft met name niet de laterale inkepingen in de onderkaak die bij moderne slangen worden gevonden. Zijn wervels delen alle diagnostische kenmerken van latere slangen. Analyse van Parviraptor-fossielen ondersteunt de hypothese dat slangenvoorouders eerder hun slangachtige koppen ontwikkelden dan slangachtige lichamen.

Fylogenie 
Cladogram gebaseerd op de fylogenetische analyse door Caldwell et alii (2015):

Uitgestorven reptielen