Proosdij Berchtesgaden
Berchtesgaden was een tot de Beierse Kreits behorende vorstelijke proosdij binnen het Heilige Roomse Rijk.

Berchtesgaden werd tussen 1102 en 1105 gesticht door Irmgard en Berengar von Sulzbach en werd in 1120 herbouwd. Het was sinds 1142 een pauselijk eigenklooster. In 1156 verleende keizer Frederik I het klooster de rijksvrije status. Het staatje ontleende zijn rijkdom aan het delven en verhandelen van zout. In 1380 kreeg de proost Berchtesgaden als rijksleen van koning Wenzel. Sinds 1558 was de proost rijksvorst met zetel en stem in de rijksvorstenraad van de Rijksdag. Van 1594 tot 1723 kwamen alle proosten uit het huis Wittelsbach, de regerende dynastie in Beieren.

Bij de Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803 werd in artikel 1 de proosdij aan de voormalige groothertog van Toscane toegekend. Daarmee ging het gebied deel uitmaken van het nieuwe keurvorstendom Salzburg.

Al in de Vrede van Presburg (artikel 10) van 26 december 1805 stond de keurvorst Salzburg met Berchtesgaden aan Oostenrijk af.

Na de nederlaag van Oostenrijk tegen Frankrijk moest Oostenrijk de gebieden in de vrede van Schönbrunn (14 oktober 1809) aan het koninkrijk Beieren afstaan.

Het Congres van Wenen (1815) regelde de terugkeer van Salzburg naar Oostenrijk, maar Berchtesgaden bleef bij Beieren.

Regenten
 1111-1142: Everwijn
 1142-1148: Hugo I
 1148-1174: Hendrik I
 1174-1178: Dirk
 1178-1188; Frederik I
 1188-1201: Bernhard I van Schönstätten
 1201-1201: Gerhard
 1201-1210: Hugo II
 1210-1211: Koenraad Garrer
 1211-1217: Frederik II Ellinger
 1217-1231: Hendrik II
 1231-1239: Frederik III van Ortenburg
 1239-1252: Bernhard II
 1252-1252: Koenraad II
 1252-1257: Hendrik III
 1257-1283: Koenraad III
 1283-1303: Johan I Sachs van Sachsenau	1
 1303-1316: Hartung van Wildon
 1306-1316: Eberhard Sachs van Sachsenau
 1316-1333: Koenraad IV Tanner
 1333-1351: Hendrik IV van Inzing
 1351-1355: Reinhold Zeller
 1355-1357: Otto Tanner
 1357-1362: Peter I Pfaffinger
 1362-1368: Jakob I van Vansdorf
 1368-1377: Greimold Wulp
 1377-1384: Ulrich I Wulp
 1381-1384: Sieghard Waller
 1384-1393: Koenraad V Thorer van Thörlein
 1393-1396: Pilgrim van Puchheim
 1396-1403: Gregorius Schenk van Osterwitz
 1404-1404: Berthold van Wehingen
 1404-1432: Peter II Pinzenauer
 1432-1446: Johan II Praun
 1446-1473: Bernhard III Leuprechtinger
 1473-1486: Erasmus Pretschlaiffer
 1486-1496: Ulrich II Pernauer
 1496-1508: Balthasar Hirschauer
 1508-1522: Gregor Rainer
 1523-1541: Wolfgang I Lenberger
 1541-1567: Wolfgang II Griesstätter
 1567-1594: Jakob II Pütrich
 1594-1650: Ferdinand van Beieren (1612: bisschop van Luik, Münster en Hildesheim, keurvorst van Keulen; 1619: bisschop van Paderborn)
 1650-1688: Maximiliaan Hendrik van Beieren (1650: keurvorst van Keulen, bisschop van Luik en Hildesheim; 1683: bisschop van Münster)
 1688-1723: Joseph Clemens van Beieren (1685-1694: bisschop van Freising; 1685-1719: bisschop van Regensburg; 1688: keurvorst van Keulen; 1694: bisschop van Luik; 1714: bisschop van Hildesheim)
 1724-1732: Julius Hendrik van Rehlingen-Radau
 1732-1752: Cajetan Anton van Notthafft
 1752-1768: Michael Balthasar van Christalnigg
 1768-1770: Frans Anton Josef van Hausen-Gleichenstorff
 1780-1803: Josef Koenraad van Schroffenberg-Mös

Bronnen

Berchtesgaden
Berchtesgaden
Geschiedenis van Beieren
Geschiedenis van Salzburg
Berchtesgaden
Berchtesgaden