Johan Frederik Kruse
Johan Frederik Kruse

Zijn leven.

Johan Frederik Kruse werd geboren in Zeist op 9 april 1848 en in diezelfde maand gedoopt in de Evangelische Broedergemeente aldaar. Hij was de oudste in het gezin van 4 kinderen van Johannes Frederikus Kruse en Elizabeth Hartwigsen. 

Op 21 mei 1873 verhuisde hij naar Neuwied (Dtsl.), iets wat heel gebruikelijk was in die tijd, omdat er vanuit de Broedergemeenten in Nederland veel uitwisseling was met die in Duitsland.

Vanaf november 1875 woonde hij in Leeuwarden en had als beroep orgelbouwer.

Op 20-6-1878 trouwde hij in Leeuwarden met Sophia Maria Hardorff, de dochter van Willem Hardorff (1815-1899) en Cornelia van der Zeeff. Deze Willem Hardorff werkte eerst als meesterknecht in het bedrijf van Willem van Gruisen en nam ca. 1846 diens bedrijf over. Willem Hardorff was een kleinzoon van M.H. Hardorff, die in het orgelmakersbedrijf van A.A. Hinsch werkte als meesterknecht.

Johan Frederik werkte in het bedrijf van zijn schoonvader. Deze trok zich rond 1880 terug uit het bedrijf en Kruse zette het zelfstandig voort.

Johan Frederik Kruse overleed in Leeuwarden op 5 oktober 1907. Na zijn dood werden de nog lopende zaken afgehandeld door de Gebr. Adema.

Zijn werk.

Het werk van Kruse staat nog in de traditie van de Noord-Nederlandse (Friese) orgelmakerijen aan het eind van de 19e eeuw. Vormgeving en opbouw van kas, wind- en regeerwerk getuigen daarvan. Op het eerste gezicht zou men vaak van zijn orgels denken dat ze van van Dam zijn: het Friese zevendelige orgelfront werd omstreeks 1860 door de orgelmakers van Dam geïntroduceerd.

De wat conservatieve Kruse leverde nog degelijk en ambachtelijk werk, wat in die tijd bijzonder was, gezien de bewondering die men had voor de technologie; het pijpwerk betrok hij van elders, wat rond de eeuwwisseling meer gebeurde.

De verschillende registerfamilies in het 19e eeuwse kerkorgel hadden zo hun eigen functie. Van de prestanten werd een vol en krachtig geluid verlangd voor de begeleiding, de fluiten moesten vol, maar toch ook liefelijk klinken en de strijkers hadden ook hun eigen functie. De trompet moest stevig klinken in het totale klankbeeld van het orgel. Het werk van Kruse beantwoordt aan deze omschrijving. Vulstemmen als Mixtuur en Sesquialter ontbreken vrijwel overal en het aantal achtvoeten bij orgels met de omvang die hij doorgaans bouwde, van kleine bezetting dus, is vrij groot: de invloed van het muzikaal denken rond de eeuwwisse­ling; de vulstemmen die heden ten dage op zijn orgels worden aangetroffen zijn latere toevoegingen.

kenmerken van zijn orgels:

 de vormgeving van de vazen en de lier op de fronttorens,
 het voortzetten van de lijnen van de kasstijlen tot in de balustrade onder de kas,
 de hoorn des overvloeds (cornucopia) in de zijpartijen (bij zijn latere orgels).

De concurrentie in Leeuwarden was groot: ook Bakker en Timmenga, van Dam en Adema werkten in die tijd vanuit deze regio. Kruse zocht zijn opdrachten dan ook door heel het land: van de Waddeneilanden tot in Zeeuws-Vlaanderen. Door hem en andere regionale orgelbouwers werden zo honderden dorpskerken van balustrade-orgels voorzien, van de zijde bespeeld en met aangehangen pedaal.

Orgels (selectie)

Zie ook 
 Lijst van orgelbouwers

Nederlands persoon in de 19e eeuw
Nederlands orgelbouwer