4 × 400 meter estafette
De 4 × 400 m estafette is een atletiekonderdeel waarbij elk team, bestaande uit vier lopers, elk viermaal 400 meter of 1 ronde op de piste moet lopen. Meestal wordt dit onderdeel gehouden als laatste nummer van een atletiekwedstrijd. De lopers hebben een wisselvak van 20 meter (normaal gesproken gemarkeerd met twee blauwe lijnen), waarin het estafettestokje overgedragen dient te worden. Omdat de lopers een vliegende start hebben, kunnen de tijden niet vergeleken worden met een normale 400 m.

De estafette voor mannen stond tijdens de Olympische Spelen van 1912 in Stockholm voor het eerst op het programma; de eerste olympische 4 × 400 m estafette voor vrouwen werd in 1972 in München gelopen. Het Amerikaanse team domineerde de internationale wedstrijden op dit onderdeel, maar kreeg tegenstand van Jamaica (jaren vijftig) en Groot-Brittannië (jaren negentig).

In 2017 werd de 4x400 voor gemengde teams geïntroduceerd op de World Athletics Relays in Doha, teams van twee mannen en twee vrouwen. Op de Olympische spelen van 2020 (gehouden in 2021) werd het Nederlandse team vierde in de finale, het Belgische team vijfde.

Wereldrecords

Snelle 400 meter-splits

Mannen 
 Herb McKenley (Jamaica) liep een splittijd van 44,6 in de finale van de Olympische Spelen van 1952 (WR met 3.03,90)
 Ron Freeman (USA) liep een splittijd van 43,2 in de finale van de Olympische Spelen van 1968 (WR met 2.56,16)
 Julius Sang (Kenia) liep een splittijd van 43,6 in de finale van de Olympische Spelen van 1972
 Michael Johnson (USA) liep een splittijd van 42,9 in de finale van het wereldkampioenschap atletiek van 1993

Vrouwen 
 Jarmila Kratochvílová (Tsjechië) liep een splittijd van 47,8 in de finale van het wereldkampioenschap atletiek van 1983.
 Olga Nazarova en Olga Bryzgina (Sovjet-Unie) liepen beiden een splittijd van 47,8 in de finale van de Olympische Spelen van 1988 (WR met 3.15,17)

Wereldrecordontwikkeling

Mannen

Vrouwen

Zie ook 
 400 meter (atletiek)
 4 × 100 meter estafette

Hardlopen