Salter-Harrisfractuur
Een Salter–Harrisfractuur is een botbreuk (fractuur) die de groeischijf (epifysairschijf) betreft en daarom alleen voorkomt bij kinderen.

Soorten
Er zijn negen types Salter-Harrisfracturen beschreven: type I tot en met V werden beschreven door Robert B Salter en W Robert Harris in 1963. De minder vaak voorkomende type VI tot en met IX zijn later toegevoegd. 
 Type I -  Komt voor in ±6% van de gevallen en is een fractuur dwars door de groeischijf.
 Type II - Komt voor in ±75% van de gevallen en is een fractuur door de groeischijf en metafyse. Hierbij wordt de epifyse gespaard.
 Type III - Komt voor in ±8% van de gevallen voor en is een fractuur door de groeischijf en epifyse. Hierbij wordt de metafyse gespaard. 
 Type IV - Komt voor in ±10% van de gevallen en is een fractuur door zowel de metafyse, groeischijf en epifyse.
 Type V - Komt voor in ±1% van de gevallen. Hierbij gaat het om een compressiefractuur van de groeischijf.
 Type VI - Letsel aan de structuren rondom het kraakbeen (perichondraal).
 Type VII - Geïsoleerd letsel van de groeischijf.
 Type VIII - Geïsoleerd letsel van de metafyse, met een potentieel letsel van de endochondrale ossificatie.
 Type IX - Letsel van het periost dat mogelijk de membraneuze groei kan belemmeren.

Ezelsbruggetje 
Er is in het Engels een ezelsbruggetje om de oorspronkelijke vijf types te onthouden:
S ("Straight across") – type I 
A ("Above") – type II
L ("Lower" of "beLow") – type III
T ("Two" of "Through") – type IV
ER ("ERasure of the growth plate") – type V

Fractuur
Aandoening bij kinderen