Lijst van landen in 1944
Hieronder volgt een lijst van landen van de wereld in 1944.

Uitleg
 Op 1 januari 1944 waren er 52 onafhankelijke staten die door een ruime meerderheid van de overige staten erkend werden (inclusief Andorra, exclusief Nieuw-Zeeland en exclusief vazalstaten). In 1944 kwamen IJsland, België, Monaco, Frankrijk, Luxemburg, Polen, Albanië en Griekenland er als onafhankelijke staten bij en verdwijnt Hongarije.
 De in grote mate onafhankelijke Britse dominions zijn weergegeven onder het kopje dominions van het Britse Rijk.
 Alle de facto onafhankelijke staten zonder ruime internationale erkenning zijn weergegeven onder het kopje niet algemeen erkende landen.
 Afhankelijke gebieden en gebieden die vaak als afhankelijk gebied werden beschouwd, zijn weergegeven onder het kopje niet-onafhankelijke gebieden.
 Autonome gebieden en micronaties zijn niet op deze pagina weergegeven.

Staatkundige veranderingen in 1944
 1 januari: Syrië wordt erkend als een onafhankelijke republiek. Franse troepen blijven echter tot 17 april 1946.
 2 februari: de Republiek Corniolo wordt de facto onafhankelijk van de Italiaanse Sociale Republiek. In maart komt de onafhankelijkheid ten einde.
 2 februari: einde van het Duitse Rijkscommissariaat Oekraïne.  
 10 juni: de Republiek Val Ceno wordt de facto onafhankelijk van de Italiaanse Sociale Republiek. Op 11 juni volgt de Republiek Valsesia, op 17 juni de Republiek Val Taro en de Republiek Montefiorino, op 25 juni de Republiek Valli di Lanzo, op 26 juni de Republiek Torriglia, op 30 juni de Republiek Friuli Orientale en op 7 juli de Republiek Bobbio. Verder volgen in juni ook de Republiek Val d'Enza en Val Parma en de Republiek Val Maira en Val Varaita en in juli de Republiek Cansiglio.
 3 juni: proclamatie van de Voorlopige Regering van de Franse Republiek. Op 25 augustus wordt Parijs bevrijd. 
 17 juni: IJsland wordt onafhankelijk.
 11 juli: einde van de onafhankelijkheid van de Republiek Val Ceno. Op 24 juli komt ook de Republiek Val Taro ten einde, op 1 augustus de Republiek Montefiorino, op 21 augustus de Republiek Val d'Enza en Val Varaita, op 27 augustus de Republiek Bobbio. In juli komt ook een einde aan de Republiek Val d'Enza en Val Parma.
 18 juli: oprichting van het Reichskommissariat Belgien und Nordfrankreich ter vervanging van het Militair bestuur in België en Noord-Frankrijk.
 10 augustus: einde van de Japanse bezetting van het Amerikaanse eiland Guam.
 10 augustus: San Marino wordt door Duitsland bezet.
 12 september: bezetting van Roemenië door de Sovjet-Unie. 
 September: de Republiek Alto Monferrato, de Republiek Alto Tortonese, de Republiek Langhe en de Republiek Varzi worden de facto onafhankelijk van de Italiaanse Sociale Republiek. De de facto onafhankelijkheid van de Republiek Cansiglio, de Republiek Valli di Lanzo en de Republiek Friuli Orientale komt ten einde.
 3 september: einde van de Duitse bezetting van België en Monaco. Beide landen worden weer onafhankelijk.
 8 september: vorming van de Duitse vazalstaat Macedonië.
 9 september: Russische bezetting van het Koninkrijk Bulgarije.
 10 september: de Republiek Ossola wordt de facto onafhankelijk van de Italiaanse Sociale Republiek. Op 18 september volgt de Republiek Pigna, op 26 september de Republiek Carnia en op 10 oktober de Republiek Alba.
 11 september: einde van de Duitse annexatie/bezetting van Luxemburg. Het land blijft onder geallieerde bezetting tot 12 april 1945 en het noordelijke deel van het land stond van 16 december 1944 tot 28 januari 1945 weer onder Duitse bezetting.
 19 september: Russische bezetting van Finland.
 8 oktober: einde van de de facto onafhankelijkheid van de Republiek Pigna. De Republiek Carnia komt ten einde op 10 oktober, op 23 oktober de Republiek Ossola, op 2 november de Republiek Alba, op 27 november de Republiek Torriglia, op 29 november de Republiek Varzi en op 2 december de Republiek Alto Monferrato. Verder komt in november de Republiek Langhe ten einde en in december de Republiek Alto Tortonese.
 11 oktober: de Sovjet-vazalstaat Toeva wordt door de Sovjet-Unie ingelijfd.
 13 oktober: het Koninkrijk Griekenland wordt onafhankelijk van Duitsland. De laatste Duitse troepen trekken zich terug op 3 november.
 16 oktober: Hongarije wordt een Duitse vazalstaat.
 20 oktober: einde van het Duitse bestuur over Servië.
 20 oktober: einde van de Duitse vazalstaat Albanië. Het land wordt onafhankelijk.
 20 oktober: San Marino wordt weer een onafhankelijke staat.
 3 november: einde van de Duitse vazalstaat Griekse Staat.
 12 november: Oost-Turkestan wordt de facto onafhankelijk van China. 
 13 november: einde van de Duitse vazalstaat Macedonië. Het gebied wordt bij Joegoslavië gevoegd.
 15 december: einde van de Duitse vazalstaat Koninkrijk Montenegro. Het gebied wordt bij Joegoslavië gevoegd.
 31 december: Polen wordt onafhankelijk van Duitsland.

Algemeen erkende landen

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

L

M

N

P

R

S

T

U

V

Z

Dominions van het Britse Rijk
De dominions van het Britse Rijk hadden een grote mate van onafhankelijkheid. Met het Statuut van Westminster (1931) werden de dominions onafhankelijk van het Verenigd Koninkrijk, maar in Nieuw-Zeeland was het statuut nog niet geratificeerd door het lokale parlement. Newfoundland was de jure ook een dominion van het Britse Rijk, maar had in 1934 het zelfbestuur opgegeven.

Niet algemeen erkende landen
In onderstaande lijst zijn landen opgenomen die een ruime internationale erkenning misten, maar wel de facto onafhankelijk waren en de onafhankelijkheid hadden uitgeroepen.

Niet-onafhankelijke gebieden 
Hieronder staat een lijst van afhankelijke gebieden inclusief Åland en Spitsbergen.

Amerikaans-Britse condominia

Amerikaanse niet-onafhankelijke gebieden 
De Amerikaanse Maagdeneilanden en Puerto Rico waren organized unincorporated territories, wat wil zeggen dat het afhankelijke gebieden waren van de Verenigde Staten met een bepaalde vorm van zelfbestuur. Daarnaast waren er nog een aantal unorganized unincorporated territories: Amerikaans-Samoa, Baker, Guam (tot 10 augustus door Japan bezet), Howland, Jarvis, Johnston, Kingman, Midway, Navassa, de Panamakanaalzone, de Petreleilanden, Quita Sueño, Roncador, Serrana, Serranilla, de Swaneilanden. Deze gebieden waren ook afhankelijke gebieden van de VS, maar kenden geen vorm van zelfbestuur. Alaska en Hawaï waren als organized incorporated territories een integraal onderdeel van de VS en zijn derhalve niet in onderstaande lijst opgenomen. Groenland was een Deense kolonie, maar stond vanwege de Duitse bezetting van Denemarken onder Amerikaanse protectie.

Diverse eilandgebieden werden door de Verenigde Staten geclaimd als unorganized unincorporated territories, maar werden door andere landen bestuurd. De eilandgebieden Birnie, Caroline, Fanning, Flint, Funafuti, Gardner, Kersteiland, Malden, McKean, Nukufetau, Nukulaelae, Niulakita, Phoenix, Starbuck, Sydney, Vostok en Washington vielen onder het bestuur van het Verenigd Koninkrijk (als onderdeel van de Gilbert- en Ellice-eilanden). De eilandgebieden Manihiki, Penrhyn, Pukapuka en Rakahanga vielen onder het bestuur van de Nieuw-Zeeland (als onderdeel van de Cookeilanden); en de eilandgebieden Atafu, Bowditch en Nukunonu vielen onder het bestuur van Nieuw-Zeeland (als onderdeel van de Unie-eilanden, die bestuurd werden vanuit West-Samoa). De Filipijnen en Wake waren officieel afhankelijke gebieden van de VS, maar stonden onder Japanse bezetting.

Australische niet-onafhankelijke gebieden 
De externe territoria van Australië werden door de Australische overheid gezien als een integraal onderdeel van Australië, maar werden vaak toch beschouwd als afhankelijke gebieden van Australië.

Belgische niet-onafhankelijke gebieden

Brits-Franse condominia

Britse niet-onafhankelijke gebieden 
In onderstaande lijst zijn onder meer de Britse (kroon)kolonies en protectoraten weergegeven. Jersey, Guernsey en Man hadden als Britse Kroonbezittingen niet de status van kolonie, maar hadden een andere relatie tot het Verenigd Koninkrijk. De Britse Salomonseilanden, Canton en Enderbury (een Amerikaans-Brits condominium), Fiji (inclusief de Pitcairneilanden), de Gilbert- en Ellice-eilanden, de Nieuwe Hebriden (een Brits-Frans condominium) en Tonga werden door één enkele vertegenwoordiger van de Britse Kroon bestuurd onder de naam Britse West-Pacifische Territoria, maar zijn wel apart in de lijst opgenomen. Basutoland, Beetsjoeanaland en Swaziland werden door een vertegenwoordiger bestuurd onder de naam High Commission Territories, maar zijn ook apart in de lijst opgenomen. Newfoundland was de jure een onafhankelijk dominion, maar had in 1934 het zelfbestuur opgegeven. Brits-Indië is de term die refereert aan het Britse gezag op het Indische subcontinent. Het bestond uit gebieden die onder direct gezag vielen van de Britse Kroon (het eigenlijke Brits-Indië) en vele semi-onafhankelijke vorstenlanden (princely states) die door hun eigen lokale heersers werden bestuurd, maar onderhorig waren aan de Britse kolonisator. Deze vorstenlanden staan niet in onderstaande lijst vermeld, maar zijn weergegeven op de pagina vorstenlanden van Brits-Indië. Het Koninkrijk Egypte was sinds 1922 de jure onafhankelijk van het Verenigd Koninkrijk, maar stond tot aan de staatsgreep door de Vrije Officieren in 1952 onder grote Britse invloed.

Brits-Russische niet-onafhankelijke gebieden

Duitse niet-onafhankelijke gebieden

Finse niet-onafhankelijke gebieden 
Åland maakte eigenlijk integraal onderdeel uit van Finland, maar heeft sinds de Vrede van Parijs (1856) een internationaal erkende speciale status met grote autonomie.

Franse niet-onafhankelijke gebieden 
Het Europese deel van Frankrijk stond (gedeeltelijk) onder Duitse bezetting. De Franse overzeese gebiedsdelen stonden echter, met uitzondering van de Unie van Indochina, onder controle van het Franse bevrijdingsleger (Armée française de la Libération). Frans-West-Afrika was een federatie van Franse koloniën bestaande uit Dahomey, Frans-Guinea, Frans-Soedan, Ivoorkust, Mauritanië, Niger en Senegal. Frans-Equatoriaal Afrika was een kolonie die bestond uit vier territoria: Gabon, Midden-Congo, Oubangui-Chari en Tsjaad. De Unie van Indochina, ofwel Frans-Indochina, was een federatie die bestond uit het Protectoraat Cambodja, het Koninkrijk Laos, het Protectoraat Annam, het Protectoraat Tonkin en de kolonie Frans-Cochin-China. Algerije werd, met uitzondering van de zuidelijke territoria, bestuurd als een integraal onderdeel van Frankrijk, maar is wel apart in de lijst opgenomen.

Niet-onafhankelijke gebieden onder geallieerde bezetting

Italiaanse niet-onafhankelijke gebieden
De Italiaanse Egeïsche Eilanden stonden onder Duitse bezetting en waren formeel een onderdeel van de Italiaanse Sociale Republiek, een vazalstaat van Duitsland.

Japanse niet-onafhankelijke gebieden

Nederlandse niet-onafhankelijke gebieden
Tijdens de Duitse bezetting van Nederland stonden de Nederlandse koloniën onder gezag van de Nederlandse regering in ballingschap.

Nieuw-Zeelandse niet-onafhankelijke gebieden

Noorse niet-onafhankelijke gebieden 
Tijdens de Duitse bezetting van Noorwegen stond Jan Mayen niet onder Duitse bezetting.

Portugese niet-onafhankelijke gebieden

Niet-onafhankelijke gebieden van de Sovjet-Unie

Spaanse niet-onafhankelijke gebieden

Zuid-Afrikaanse niet-onafhankelijke gebieden

Zie ook 
 Lijst van historische landen
 Lijst van landen in de Tweede Wereldoorlog

1944
1944