Arthur II van Bretagne
Arthur II van Bretagne (25 juli 1261 - Saint-Denis-en-Val, 27 augustus 1312) was van 1305 tot aan zijn dood hertog van Bretagne. Hij behoorde tot het huis Dreux-Bretagne.

Levensloop
Arthur II was de oudste zoon van hertog Jan II van Bretagne en Beatrix van Engeland, dochter van koning Hendrik III. Na het overlijden van zijn vader erfde hij in 1305 het hertogdom Bretagne, terwijl zijn jongere broer Jan het graafschap Richmond erfde.

Als hertog van Bretagne voerde Arthur II een onafhankelijke politiek tegenover de Franse kroon. Zo verdeelde hij het hertogdom in acht districten: Léon, Cornouaille, Trégor, Penteur, Vannes, Nantes, Rennes en Saint-Malo. In 1309 organiseerde hij de eerste vergadering van de Bretonse Staten, waarbij voor het eerst in de Franse geschiedenis de Derde Stand werd vertegenwoordigd.

In 1312 stierf hij op 51-jarige leeftijd in het Château de l'Isle in Saint-Denis-en-Val. Hij werd bijgezet in het cordeliersklooster van Vannes. Zijn graf werd tijdens de Franse Revolutie vernield, maar later gerestaureerd.

Huwelijken en nakomelingen
In 1275 huwde hij met zijn eerste echtgenote, burggravin Maria van Limoges (1260-1291). Door dit huwelijk kwam Arthur in het bezit van het burggraafschap Limoges. Ze kregen drie kinderen:
 Jan III (1286-1341), hertog van Bretagne
 Gwijde (1287-1331), graaf van Penthièvre
 Peter (1289-1312), heer van Dol-Combourg en Saint-Malo

In mei 1292 huwde Arthur met zijn tweede echtgenote Yolande van Dreux (1263-1330), dochter van graaf Robert IV van Dreux en weduwe van koning Alexander III van Schotland. Ze kregen zes kinderen:
 Jan van Montfort (1295-1345), graaf van Montfort en tegenhertog van Bretagne
 Beatrix (1295-1384), huwde met heer Gwijde X van Laval
 Johanna (1296-1364), huwde met burggraaf Robrecht van Kassel
 Alix of Adelheid (1297-1377), huwde met graaf Burchard VI van Vendôme
 Blanche (1300), jong gestorven
 Maria (1302-1371), werd kloosterzuster

Voorouders

Hertog van Bretagne
Huis Dreux-Bretagne
Persoon in de 14e eeuw