Harrison Dillard
William Harrison (Harrison) Dillard (Cleveland, 8 juli 1923 – aldaar, 15 november 2019) was een Amerikaans atleet.

Dillard is tot op heden de enige atleet die bij atletiek op Olympische Spelen een gouden medaille heeft behaald op zowel de 100 m als de 110 m horden. Bovendien won hij tweemaal goud op de 4 × 100 m estafette.

Biografie

Geïnspireerd door Jesse Owens 
Dillard, zoon van een losse arbeider en als scholier zo mager, dat hij de bijnaam 'Bones' kreeg, was op dertienjarige leeftijd getuige geweest van de intocht in Cleveland van Jesse Owens. Later had hij een ontmoeting met zijn grote voorbeeld, die hem een paar spikes uit Berlijn cadeau deed.Hij vestigde in 1942 voor het eerst de aandacht op zich, toen hij als junioratleet vijfde werd bij de Amerikaanse atletiekkampioenschappen voor senioren op de 400 m horden. Daarnaast werd hij bij de jeugdkampioenschappen tweede op de 110 en derde op de 200 m horden.

Eerste olympische titels 
De Tweede Wereldoorlog, waarvoor hij in militaire dienst werd geroepen, onderbrak zijn nog prille atletiekloopbaan. Na de oorlog hervatte Dillard zijn commerciële studie aan het Baldwin-Wallace College in Ohio en ook de atletiek pakte hij weer op. Hij won in die tijd 201 van de 207 sprint- en hordenfinales waaraan hij deelnam. In de periode van 31 mei 1947 tot 26 juni 1948 won hij 82 achtereenvolgende sprint- en hordenraces, dus was hij op de Amerikaanse selectiewedstrijden voor de Spelen, de US Trials, de grote favoriet om zich op de 110 m horden te kwalificeren voor de Olympische Spelen in Londen. Dat lukte echter niet, omdat hij tijdens zijn race drie horden toucheerde en de strijd staakte. Op de 100 m kwalificeerde hij zich als derde en laatste echter wel. Prompt werd hij in Londen op dit nummer olympisch kampioen. Ook was hij lid van de winnende Amerikaanse 4 × 100 m estafetteploeg. Samen met Barney Ewell, Lorenzo Wright en Mel Patton veroverde hij met een tijd van 40,6 s zijn tweede gouden medaille.

Opnieuw olympisch kampioen 
Vier jaar later kwalificeerde Dillard zich op de 110 m horden wel voor de Olympische Spelen in Helsinki. Na zich te hebben geplaatst voor de finale, won hij die vervolgens in de olympische recordtijd van 13,7, vlak voor zijn landgenoot Jack Davis die dezelfde eindtijd kreeg toegemeten. Op die Spelen was hij opnieuw lid van de winnende 4 × 100 m estafetteploeg, die verder bestond uit Dean Smith, Lindy Remigino en Andy Stanfield. Dit keer was de winnende tijd van de Amerikanen 40,1. Het leverde Dillard zijn vierde gouden olympische plak in totaal op.

Harrison Dillard verzamelde in totaal dertien Amerikaanse titels en vestigde wereldrecords op nu niet langer gangbaar zijnde nummers als de 120 yd horden in 13,6 in 1948, de 220 yd horden op een rechte baan in 22,5 in 1946 en 22,3 in 1947.

In 2013 werd hij opgenomen in de IAAF Hall of Fame.

Titels 
Olympisch kampioen 100 m - 1948
Olympisch kampioen 110 m horden - 1952
Olympisch kampioen 4 × 100 m - 1948, 1952
Amerikaans kampioen 110 m horden - 1946, 1947, 1952
Amerikaans kampioen 200 m horden - 1946, 1947
Amerikaans indoorkampioen 60 yd horden - 1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1955
 NCAA-kampioen 120 yd horden - 1946, 1947
NCAA-kampioen 220 yd horden - 1946, 1947

Persoonlijke records

Palmares

100 m 
1948:  OS - 10,3 s (OR)

60 yd horden 
1947:  Amerikaanse kamp. - 7,4 s
1948:  Amerikaanse kamp. - 7,2 s
1949:  Amerikaanse kamp. - 7,2 s
1950:  Amerikaanse kamp. - 7,3 s
1951:  Amerikaanse kamp. - 7,4 s
1952:  Amerikaanse kamp. - 7,4 s
1953:  Amerikaanse kamp. - 7,3 s
1955:  Amerikaanse kamp. - 7,3 s

110 m horden 
1946:  Amerikaanse kamp. - 14,2 s
1947:  Amerikaanse kamp. - 14,0 s
1952:  Amerikaanse kamp. - 13,7 s
1952:  OS - 13,7 s (OR)

200 m horden 
1946:  Amerikaanse kamp. - 23,35 s
1947:  Amerikaanse kamp. - 23,3 s

4 × 100 m 
1948:  OS - 40,6 s
1952:  OS - 40,1 s

Onderscheidingen 
 IAAF Hall of Fame - 2013

Amerikaans atleet
Amerikaans olympisch kampioen
Sprinter (atletiek)
Hordeloper