Royal Bed Bouncer
Royal Bed Bouncer is het derde studioalbum van de Nederlandse symfonische rockgroep Kayak. Het album is net als het eerste album van de band opgenomen in de Intertone Studio in Heemstede.

Het duurde even alvorens dit album uitkwam, doordat bassist Cees van Leeuwen werd vervangen door Bert Veldkamp. Met dit album deed Ton Scherpenzeel een "greep naar de macht". De muziek is veel meer naar de toetsinstrumenten toegeschreven; Ton Scherpenzeel schreef dan ook vrijwel alle teksten en muziek. Het belangrijkste instrument op deze elpee was de piano, die in bijna alle nummers terugkomt. De mellotron, typerend voor de symfonische rock, is af en toe te horen, maar meer op de achtergrond dan bij andere albums. Pierre Geoffroy Chateau was opnieuw de geluidstechnicus. Het album zou, was de bedoeling, voor een doorbraak van Kayak zorgen in de Verenigde Staten, maar die verwachting kwam niet uit. Zo werd bijvoorbeeld een tournee aldaar met Caravan afgeblazen.

De enige single van het album is Chance for a lifetime. De beoogde opvolger van We are not amused, Kayak's vorige single, was Bulldozer, welk nummer echter niet op de plaat terecht kwam.

Het was het laatste album dat Kayak voor EMI opnam; de volgende albums zouden bij Vertigo Records en Mercury Records verschijnen. De reden moet gezocht worden in een ruzie tussen manager Frits Hirschland en het platenlabel. Ook speelde mee dat ze album alleen mochten opnemen in een geluidsstudio van 16 sporen. terwijl 24 al gangbaar was.

Musici
De musici track 1-10 en 19:
 Pim Koopman — drums, zang, leadzang op 4
 Ton Scherpenzeel — toetsinstrumenten, zang
 Johan Slager — gitaar, zang
 Bert Veldkamp — basgitaar, zang
 Max Werner — zang, mellotron
 Patricia Paay — woordloze zang op 8

Tracklist
Allen 1-10,19 Ton Scherpenzeel, behalve 8 door Pim Koopman ; bonustracks zie andere albums.

Hitnotering 

Muziekalbum uit 1975
Muziekalbum van Kayak