Nicola Antonio Zingarelli
Nicola (ook: Niccolò) Antonio Zingarelli (Napels, 4 april 1752 – Torre del Greco, Napels, 5 mei 1837) was een Italiaans componist, muziekpedagoog, organist en dirigent.

Levensloop 
Zingarelli ging na het overlijden van zijn vader samen met zijn broers Francesco en Giuseppe voor muziekstudies aan het Conservatorio di Santa Maria di Loreto in Napels, waar toen ook Domenico Cimarosa en Giuseppe Giordani studeerden. Zijn leraren waren Fedele Fenarolis en later Abbate Alessandro Speranza, een leerling van Francesco Durante. In 1768 ging aan het conservatorium zijn Intermezzo giocoso "I quattro pazzi" in première.

Op 22 juli 1772 werd hij organist aan de Annunziata-toren. Met steun van de hertogin van Castelpagano ging op 13 augustus 1781 zijn eerste opera Montezuma in het Theatro San Carlo in Napels in première. Ook de bekende opera's in Milaan, Venetië, Mantua, Turijn, Florence, Rome en zelfs in Parijs voerden de succesvolle werken van Zingarelli uit. In 1790 ging in Parijs zijn opera Antigone in première. In september 1790 ging hij bij Belle van Zuylen op bezoek en bleef drie maanden. Ze werkten samen aan haar opera, genaamd Les femmes. De samenwerking was niet erg goed te noemen, en het werk is nooit opgevoerd.

In 1793 kreeg Zingarelli de begeerde positie van de domkapelmeester van Milaan. Zijn werk moet heel succesvol geweest zijn, want hij werd in 1794 genomineerd als kapelmeester van de kerk Santuario della Santa Casa di Loreto in Rome. In 1804 werd hij zelfs pauselijke kapelmeester van het koor van de Cappella Sistina (Sixtijnse Kapel). In 1811 componeerde hij ter gelegenheid van de geboorte van de eerste zoon van Napoleon Bonaparte (I), de latere Napoleon II, een Te Deum, dat hij ook zelf dirigeert. Maar de gehechtheid aan de Paus veroorzaakte, dat hij bij Napoleon Bonaparte in ongenade viel. Dat was de reden waarom hij in 1812 weer terugging naar Napels. Daar werd hij directeur van het Real Collegio di Musica di Napoli (Koninklijke Muziekschool), en werkt samen met collegas als Giovanni Paisiello, Giacomo Tritto en Fedele Fenaroli. Na het overlijden van Giovanni Paisiello in 1816 werd hij ook kapelmeester van de domkerk van Napels. In Napels was hij als organist, componist en professor heel productief.

Zingarelli was een van de laatste vertegenwoordigers van het begin van de 18e eeuw door Alessandro Scarlatti opgerichte Napelse school. Zijn opera's, in het bijzonder Romeo e Giulietta, oogstten tot het optreden van Gioacchino Rossini veel succes in heel Europa. Ook de in zijn laatste levensjaren geschreven kerkcomposities staan qua deugdelijkheid in vergelijk tot de composities van zijn tijdgenoten bovenaan. Tot zijn bekendste leerlingen behoren Vincenzo Bellini, Michele Costa, Vincenzo Morlacchi. Errico Petrella, Gaetano Donizetti en Saverio Mercadante. Gaetano Donizetti heeft zijn requiem uit 1837 aan zijn leraar Zingarelli opgedragen.

Als componist schreef Zingarelli elf pastorellen (o.a. werken voor orgel), kamermuziek, 70 symfonieën voor orkest, vocale muziek, 168 missen, 30 Requiem en talrijke andere delen uit de mis, psalmen, vespers, hymnen, magnificats, litanieën, sequensen, gezangen voor de goede week, 250 motetten, 5 oratoria, Italiaanse cantates en 40 opera's.

Composities

Werken voor orkest 
 1768 I quattro pazzi, intermezzo
 1785 Sinfonia Milanese in re-minore (d klein)
 1785 Sinfonia Milanese in re-maggiore (D groot)
 1785 Sinfonia Milanese in mi-maggiore (E groot)
 1815-1835 Sinfonia in mib-maggiore (Es-groot)
 1815-1835 Sinfonia in re-maggiore (D groot)
 Allegro con brio
 1815-1835 Sinfonia in mi-minore (e klein)
 1836 Sinfonia Funebre in do-minore (c klein)
 Adagio
 Allegro
 Sinfonia in do-maggiore (C-groot)
 Larghetto
 Allegro giusto
 Sinfonia in do-maggiore (C-groot)
 Larghetto
 Allegro

Werken voor harmonieorkest 
 Classic Motet

Missen, cantates, oratoria en gewijde muziek 
 1794 Gerusalemme distrutta, oratorium
 1806 Conversione di San Paolo, cantate
 1811 Te Deum
 1818 L' amor filiale, cantate - tekst: Francesco Ruffa
 1825 Le tre ore dell'agonia del Nostro Signore Gesu Cristo
 Intro: "Gia Trafitto In Duro Legno..."
 Prima Parola: "Pater Dimitte Illis Quia Nesciunt Quid Faciunt"
 Seconda Parola: "Hodie Mecum Eris In Paradiso" Quando Morte Coll
 Terza Parola: "Mulier, Ecce Filius Tuus. Filius, Ecce Mater Tua"
 Quarta Parola: "Deus Meus, Deus Meus Utquid Me Dereliquisti Me?"
 Quinta Parola: "Sitio, Sitio, Sitio"- Qual Giglio Candido Allor Che Il Cielo
 Sesta Parola: "Consummatum Est" L'alta Impresa E Gia Compita...
 Settima Parola: "In Manus Tuas Domine, Commendo Spiritum Meum" Jesus...
 Amen
 1826 Miserere
 1829 Cantate, voor het Birmingham Festival
 1837 Requiem, voor de eigen dodenmis van de componist
 All'armi franche, cantata rivoluzionaria
 Amor timido, cantate voor sopraan en strijkers
 Dante-Inferno - Canto Trentesimoterzo
 Recitativo: "La Bocca Sollevo Dal Fiero Pasto..."
 Recitativo: "Tu Vuo Ch'io Rinovelli..."
 Allegro Moderato: "Lo Non so Chi Tu se', Ne Per Che Modo..."
 Andante: "Breve Pertugio Dentro Dalla Muda..."
 Allegro Vivace: "Ben Se' Crudel, Se Tu Gia Non Ti Duoli..."
 Recitativo: "Come Un Poco Di Raggio Si Fu Messo..."
 Andante Sostenuto: "Padre, Assai Ci Fia Men Doglia..."
 Allegro: "Quetami Allor Per Non Farli Piu Tristi;..."
 Recitativo: "Quand'ebbe Detto Cio, Con Li Occhi Torti..."
 Allegro: "Ahi Pisa, Vituperio Delle Genti..."
 De vlucht naar Egypte, oratorium
 Didone, monoloog voor sopraan en strijkers
 Due sinfonie lauretane
 Ero, monoloog voor sopraan en strijkers
 Il nuotator d'Abido, voor sopraan en strijkers
 Requiem, voor de Napels minister Medici
 28 verdere Requiem
 Salve Regina, voor bas en orgel
 30 Stabat Mater
 Tre ore di agonia di Nostro Signore Gesù Cristo

Muziektheater

Opera's

Vocale muziek 
 1808 In questa tomba oscura, voor sopraan en piano - tekst: Giuseppe Carpani
 Ariette (6) da camera, voor sopraan en piano
 Confusa, smarrita, spiegarti vorrei
 Entra l'uomo all'orchè nasce

Werken voor orgel 
 Fuga in la maggiore (A-groot)
 Marcia per organo
 Marcia (Andante)
 Andante con moto
 Pastoral sonatina in re-minore (d-klein)
 Sonatina in re-minore (d-klein)

Publicaties 
 B. Guarini: Notizie della vita del Cav. D. Nicola Zingarelli, Napels. 1837.
 Catalogo della Musica lasciata da Nicola Zingarelli... Napels, 1837.
 Ulrico Hoepli: Bibliografia degli scritti di Nicola Zingarelli - 1884-1932. Milano, 1933. 60 p.
 A. de La Fage: Nicola Zingarelli, in: Miscellanées musicales, Parijs, 1844.
 G. Tebaldini: L'achivio musicale della Cappella Lauretana, Loreto. 1921.
 A. Mondolfi: Nicola Zingarelli attraverso la catalogazione dei suoi autografi nella Biblioteca di S. Pietro a Majella, in: »Il Rievocatore«, 1955.
 Rey Morgan Longyear: The Symphonies of Niccolò Zingarelli, in: Analecta Musicologica, vol. XIX, Köln. 1979. pp. 288-319
 L. Kantner: Aurea luce - Musik an St. Peter in Rom 1790-1850, Wien. 1979.
 F. Lippmann: V. Bellini und die it. Opera Seria seiner Zeit, Köln-Wien., 1969.
 Andreas Holschneider: Die Musiksammlung der Fursten Doria-Pamphilj in Rom. in: Archiv für Musikwissenschaft, 18. Jahrg., H. 3./4. 1961. pp.248-264
 Maria Caraci Vela: Niccolò Zingarelli tra mito e critica, in: «Nuova Rivista Musicale Italiana», XXII 1988. 3, pp.375-422.

Externe link 
 Biografie

Italiaans componist
Italiaans dirigent
Italiaans muziekpedagoog
Italiaans organist
18e-eeuws componist
19e-eeuws componist
Klassiek componist