Piero della Francesca
Piero della Francesca (Borgo San Sepolcro (nu Sansepolcro), 1412 - aldaar, 12 oktober 1492) was een van de grootste 15e-eeuwse Italiaanse kunstenaars. Hij was opgeleid als wiskundige waardoor zijn latere werk als kunstenaar werd gekenmerkt, in het bijzonder in verband met perspectief en het werken met diepte. Hij schreef een verhandeling De prospectiva pingendi over hoe de regels van wiskundige diepte op ieder voorwerp zouden kunnen worden toegepast, bijvoorbeeld op een kubus of menselijk hoofd. Minder duidelijk in zijn werk is zijn significante bijdrage tot de „humanistische“ vertolking van figuren in specifiek het schilderen van zijn vertolkingen van Christus.

Piero was een zoon van Benedetto de Francesci (leerlooier en koopman). Zijn eerste opleiding als kunstenaar kreeg hij in de studio van Antonio di Anghiari. Verder studeerde hij (onder andere) onder Domenico Veneziano in Florence en werkte in Florence, Rimini, Rome en Arezzo maar zijn hart lag in zijn geboortedorp Sansepolcro waar hij regelmatig maar vooral tijdens zijn werk in Arezzo het grootste deel van zijn leven doorbracht. De meest uitgebreide (bestaande) serie fresco's is te vinden in de kerk van San Francesco in Arezzo. Een van Francesca's bekendere studenten is de architect en schilder Donato Bramante.

Piero della Francesca is samen met Luca Pacioli een van de bekendste inwoners uit de geschiedenis van Sansepolcro.

Schilderstijl 
De werken van Piero della Francesca behoren tot de Vroegrenaissance en hij signeerde zijn werken met Petrus de Burgo.

Belangrijke werken 

 Madonna della Misericordia (1445)
 De Geschiedenis van het Ware Kruis (1452 - 1466 in de San Francesco-kerk in Arezzo)
 De Geseling (ca. 1450)
 Madonna del parto (ca. 1460)
 De Verrijzenis (ca 1463), fresco afm. 225 x 200 cm, Museo Civico, Sansepolcro
 De Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza, de hertog en hertogin van Urbino (1472)

Italiaans kunstschilder