Rudolf II van Oostenrijk
Rudolf II (Rheinfelden, juli 1270 — Praag, 10 mei 1290), uit het Huis Habsburg, was, samen met zijn broer Albrecht I, hertog van Oostenrijk van 1282 tot 1283 en hertog van Zwaben en heerser over de Habsburgse stamlanden aan de Boven-Rijn en in de Elzas van 1283 tot zijn dood. Als graaf van Habsburg staat hij bekend als Rudolf V. Rudolf was de jongste zoon van Rooms-koning Rudolf I en Anna van Hohenburg.

Biografie 
Na zijn vaders overwinning op de Boheemse koning Ottokar II Přemysl in 1276 vielen de door Ottokar bezette hertogdommen Oostenrijk, Stiermarken, Karinthië en Krain als onbezette lenen weer terug aan het Rijk. Vervolgens werd Rudolf in 1282 op de Hofdag van Augsburg samen met zijn broer Albrecht I beleend met Oostenrijk en Stiermarken, die de broers samen zouden regeren. Een jaar later werd deze regeling alweer ongedaan gemaakt. In het Huisverdrag van Rheinfelden kreeg Albrecht Oostenrijk toegewezen, terwijl Rudolf de Habsburgse stamlanden in het westen van het Rijk zou krijgen. Rudolf I beleende zijn zoon tegelijkertijd met het hertogdom Zwaben dat sinds het uitsterven van de Hohenstaufen geen hertog meer had gehad. Daardoor hadden de graven en bisschoppen zich allerlei hertogelijke rechten en goederen kunnen toe-eigenen en was de hertogelijke macht in het gebied zeer verzwakt. Het lukte Rudolf niet om zijn aanspraken op het gebied kracht bij te zetten.

In 1289 trad Rudolf in het huwelijk met Agnes van Bohemen, de jongste dochter van Ottokar II Přemysl en de zus van de regerende koning Wenceslaus II om zo de relatie tussen de Habsburgers en de Přemysliden te herstellen.  Op 10 mei 1290 stierf Rudolf onverwacht in Praag. Enkele maanden na zijn dood kreeg Agnes een zoon, Jan Posthumus. In 1308 zou Jan zijn oom Albrecht I vermoorden, waardoor hij de bijnaam Parricida (verwantenmoordenaar) kreeg.

Voorouders 

Habsburg
Hertog van Oostenrijk
Hertog van Zwaben
Persoon in de 13e eeuw