Enneper-oppervlak
In de differentiaalmeetkunde en de algebraïsche meetkunde, deelgebieden van de wiskunde, is het Enneper-oppervlak een oppervlak dat zichzelf snijdt en parametrisch als volgt kan worden beschreven
 
 
 

Het Enneper-oppervlak werd in 1864 geïntroduceerd door Alfred Enneper in verband met zijn  theorie over minimaaloppervlakken.

Met de impliciteringsmethoden van de algebraïsche meetkunde wordt gevonden dat de punten in het hierboven gegeven Enneper-oppervlak voldoen aan de volgende vergelijking van de graad 9:

 
 
 

Duaal is het raakvlak op het punt met gegeven parameters gelijk aan , waarin 

 
 
 

Haar coëfficiënten voldoen aan de impliciete vergelijking 

 
 

Het Enneper-oppervlak is een minimaaloppervlak. De Jacobiaan, de Gaussiaanse kromming en de gemiddelde kromming zijn: 

 
 
 

Algebraïsche meetkunde
Differentiaalmeetkunde