Hondsviooltje
Het hondsviooltje (Viola canina) is een vaste plant die behoort tot de viooltjesfamilie (Violaceae). De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als algemeen voorkomend, maar sterk in aantal afgenomen. De bloemen geuren niet. De plant wordt ook in siertuinen gebruikt.

De plant wordt 5-40 cm hoog. Alleen in het eerste jaar heeft de plant een wortelstok. De plant groeit verder door de vorming van zijstengels. De stevige bladeren zijn aan de voet zwak hartvormig tot afgeknot en hebben een niet of zeer smal gevleugelde bladsteel. Tijdens de bloei heeft de plant al jonge scheuten.

Het hondsviooltje bloeit in mei en juni met blauwpaarse tot lichtblauwe bloemen. Een tweede bloei is mogelijk in de herfst. Soms komen ook planten voor met witte of blauwwit gestreepte bloemen. De spoor is 4-6 mm lang en steekt 2-4 mm voorbij het kelkaanhangsel. De kelkbladen zijn spits. De bloem zit aan bebladerde stengels.

De vrucht is een met kleppen openspringende (dehiscente) doosvrucht. Op het zaad zit een mierenbroodje.

Ecologie 
De plant komt voor op matig voedselarme grond in de duinen, in schrale graslanden, bermen en heidevelden.

Plantengemeenschap 
Het hondsviooltje is een kensoort voor het verbond van heischrale graslanden (Violion caninae).

Tevens is het een indicatorsoort voor het droog heischraal grasland (hn), een karteringseenheid in de Biologische Waarderingskaart (BWK) van Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Externe link 
 

Hondsviooltje
Hondsviooltje