Geïsoleerde singulariteit
In de functietheorie, een onderdeel van de wiskunde, is een geïsoleerde singulariteit een singulariteit die geen andere singulariteiten in de directe omgeving heeft.

Een complex getal  is een geïsoleerde singulariteit van een functie , als er een open schijf  bestaat, die zodanig in  is gecentreerd, dat  holomorf is op , dat wil zeggen, op de verzameling, verkregen uit  door  daar uit te verwijderen.

Iedere singulariteit van een meromorfe functie is geïsoleerd, maar singulariteiten kunnen isoleren is geen voldoende om te garanderen dat een functie meromorf is. Veel belangrijke instrumenten uit de functietheorie, zoals de laurentreeks en de residustelling vereisen dat alle relevante singulariteiten van de functie geïsoleerd zijn.

Voorbeelden  
 De functie  heeft 0 als een geïsoleerde singulariteit.
 De cosecans functie  heeft elk geheel getal als een geïsoleerde singulariteit.
 De functie  heeft een singulariteit in 0, maar deze singulariteit is niet geïsoleerd, aangezien er extra singulariteiten in de omgekeerde van elke geheel getal bestaan, die zich willekeurig dicht bij 0 bevinden. Dit is zo hoewel de singulariteiten op deze omgekeerde punten zelf wel geïsoleerde singulariteiten zijn.

Complexe analyse