François Verwilt
François Verwilt (Rotterdam, ca. 1620-1623 – Rotterdam, 8 augustus 1691) was een Noord-Nederlands schilder en tekenaar.

Leven en werk 
François of Frans Verwilt was een zoon van Adriaan Fransz Verwilt en Magdalena Viruly. Zowel zijn vader als zijn grootvader Willem Willemsz Viruly, waren uit Antwerpen afkomstige schilders. Verwilt werd opgeleid in de schilderkunst door zijn vader en Cornelis van Poelenburch. Hij woonde te Rotterdam en met tussenpozen in Zeeland, hij wordt vermeld in Middelburg (1643, 1661), Vlissingen (1653) en Veere (1667). Dat hij zich in Middelburg en Veere aansloot bij het Sint-Lucasgilde duidt er op dat hij van plan was er langer te verblijven. Hij schilderde en tekende onder meer landschappen, portretten genrestukken en Bijbelse voorstellingen. Een bekend schilderij van Verwilt is Het zoontje van den Admiraal (1669), dat hij schilderde voor de Rotterdamse schout-bij-nacht (later viceadmiraal) Jan Jansse van Nes en diens vrouw.

Cornelis de Bie schreef over hem in Het Gulden Cabinet van de Edel Vry Schilderconst (1662): 

Verwilt, die zijn ouders en zussen overleefde, stelde in 1689 een testament op, waarbij zijn nalatenschap werd vermaakt aan een aantal neven en nichten en aan de Remonstrantse kerk in Rotterdam. Hij bepaalde ook dat bij zijn uitvaart de kist zou worden gedragen door "veerthien brave jongmans van de Remonstrantsche Religie". Al zijn prenten, tekeningen en schildersbenodigdheden, waaronder wrijfstenen, verf, penselen en schildersdoeken, liet hij na aan zijn leerling Cornelis Cingelaar. Zo'n 130 schilderijen, van onder anderen zijn vader, Blokland, Crabbe, Poelenburch, Rubens, Herman Saftleven, Willeboorts en hemzelf, werden na zijn overlijden verkocht.

Enkele werken 

Nederlands kunstschilder
Persoon in de Nederlanden in de 17e eeuw