Sveltonectes
Sveltonectes (betekent 'behendige zwemmer' in het Grieks) is een geslacht van uitgestorven platypterygiine ophthalmosauride ichthyosauriërs, bekend uit de regio Oeljanovsk, West-Rusland.

Naamgeving 
Sveltonectes werd in 2011 benoemd door Valentin Fischer, Edwige Masure, Maxim S. Arkhangelsky en Pascal Godefroit en de typesoort is Sveltonectes insolitus. De geslachtsnaam is afgeleid van sveltos, Grieks voor 'behendig', en nektes, Grieks voor 'zwemmer', en verwijst naar zijn kleine formaat, gestroomlijnde schedel en krachtige gordelmusculatuur. De soortaanduiding is afgeleid van insolitus, Latijn voor 'ongebruikelijk', in verwijzing naar de talrijke ongebruikelijke kenmerken van deze ichthyosauriër, evenals zijn ongewone tandmorfologie.

Sveltonectes is bekend van het holotype IRSNB R269, een bijna volledig driedimensionaal geconserveerd skelet inclusief een gedeeltelijke schedel. Het werd verzameld in een niet nader genoemde vindplaats in Oeljanovsk, daterend uit het Laat-Barremien van het Vroeg-Krijt, ongeveer 126 miljoen jaar geleden. Een andere thunnosauriër beschreven vanuit dezelfde vindplaats door Bogolubow (1909), is Ichthyosaurus steleodon. Het is een nomen dubium dat twee keer zo groot en robuuster is als Sveltonectes.

Beschrijving 
Net als sommige andere ophthalmosauriden, heeft Sveltonectes een uitsteeksel op het neusbeen van de schedel in het neusgat, een prefrontaal dat deel uitmaakt van de rand van het neusgat en een voorhoofdsbeen dat deel uitmaakt van de rand van het bovenste slaapvenster. Sveltonectes is uniek omdat hij kleine, scherpe tanden heeft en tal van andere bijzondere kenmerken, zoals een zeer primitief prooticum. De kenmerkende vorm van deze tanden suggereert dat hij een ander voedingspatroon had dan andere ophthalmosauriden uit het Krijt. Binnen de Ophthalmosauridae is Sveltonectes wellicht het nauwst verwant aan Aegirosaurus.

Fylogenie 
Het volgende cladogram toont een mogelijke fylogenetische positie van Sveltonectes in Ophthalmosauridae volgens de analyse uitgevoerd door Zverkov en Jacobs (2020):

Ichthyosauria