Saurosphargidae
De Saurosphargidae zijn een familie van uitgestorven mariene reptielen bekend uit het vroege Midden-Trias (Anisien) van Europa en China.

Het typegeslacht van de familie is Saurophargis, zelf gebaseerd op de typesoort Saurosphargis volzi, benoemd door Friedrich von Huene in 1936 op basis van een enkel exemplaar verzameld uit de onderste Muschelkalk uit het Vroeg-Anisien van Gogolin, Polen - een sectie van twaalf onvolledige ruggenwervels met ribben. De geslachtsnaam van Saurosphargis is afgeleid van het Griekse sauros, 'hagedis', en sphargis, de oude geslachtsnaam voor de lederschildpad, in verwijzing naar het dorsale osteodermenpantser en verbrede ribben die een gesloten borstribmand vormen, eigenschappen die blijkbaar een overgang vertegenwoordigen tussen schildpadden en andere reptielen. Echter, vanwege de vernietiging van het enige bekende exemplaar tijdens de Tweede Wereldoorlog, beschouwden veel auteurs Saurosphargis als een nomen dubium. Desalniettemin, zelfs op basis van alleen overgeleverde beschrijvingen, werden er veel verschillen opgemerkt, zelfs van zijn naaste bekende verwant destijds, Eusaurosphargis dalsassoi van de Anisien-Ladinien grens van de zuidelijke Alpen. Er bestonden verschillende hypothesen voor de affiniteiten van deze soorten, en samen met Helveticosaurus werd oorspronkelijk gedacht dat ze placodonten waren, maar latere studies suggereerden verwantschap met andere sauropterygiërs en / of ichthyopterygiërs.

Pas bijna een eeuw na de ontdekking van Saurosphargis werden in China andere nauw verwante exemplaren gevonden. In 2011 beschreven en noemden Li et alii drie van deze exemplaren, Sinosaurosphargis yunguiensis, verwijzend naar deze soort als de Chinese versie van Saurosphargis. De exemplaren van Sinosaurosphargis werden verzameld uit afzetting II van de Guanling-formatie, daterend uit het Pelsonien (midden Laat-Anisien). Gebaseerd op zeer gedetailleerde beschrijvingen en afbeeldingen van Saurosphargis van Huene (1936), en gebaseerd op vergelijkingen met de goed bewaarde Sinosauropshargis, hernoemden Li et al. (2011) Saurosphargis volzi als een geldige soort en richtten de familie Saurosphargidae op om de twee te bevatten. Verder meldden ze de ontdekking van materiaal dat verwijst naar Saurosphargis uit de Beneden Muschelkalk van Winterswijk, Nederland, dat in voorbereiding is. Saurosphargis en Sinosaurosphargis werden opgenomen in een fylogenetische analyse en werden teruggevonden in een monofyletische Saurosphargidae die het zustertaxon van Thalattosauriformes bleek te zijn. Sauropterygia werd teruggevonden als de zustertaxon van hun gecombineerde groep, met een clade gevormd door Eusaurosphargis en Helveticosaurus in een basale positie.

In 2014 beschreven Li et alii een tweede soort Largocephalosaurus, die aanvankelijk werd geïnterpreteerd als een eosauropterygiër vanwege de beperkte voorbereiding van het holotype van zijn typesoort Largocephalosaurus polycarpon. De tweede soort Largocephalosaurus qianensis, bekend van drie exemplaren, en de nieuw geprepareerde delen van het postcraniale skelet van Largocephalosaurus polycarpon onthulden hetzelfde osteodermpantser en verbrede ribmand die uniek zijn voor saurosphargiden. Zo werd Largocephalosaurus geherinterpreteerd als een saurosphargide en een fylogenetische analyse herstelde beide soorten en vormde een monofyletische Largocephalosaurus, als basaal voor de clade gevormd door Saurosphargis en Sinosaurosphargis. Alle vier bekende exemplaren van Largocephalosaurus kwamen van de Luoping Biota, van afzetting II van de Guanlingformatie, die Sinosaurosphargis opleverde, naast verschillende ongewervelde dieren, vissen, basale ichthyosauriërs, Atopodentatus en verschillende soorten eosauropterygiden, waaronder zowel pachypleurosauriërs als nothosauriden.

Fylogenie 
Het volgende cladogram is vereenvoudigd naar Li et alii (2014) fylogenetische analyse, die de onderlinge verwantschappen van alle bekende Saurosphargidae-soorten laat zien, en de plaatsing van de clade binnen Sauria. Saurosphargis werd uitsluitend gecodeerd op basis van het holotype. De verwijdering / opname van Ichthyopterygia bleek de topologie het meest te beïnvloeden - het veranderen van de posities van de Eusaurosphargis + Helveticosaurus en Thalattosauriformes claden, en het veranderen van de posities van verschillende taxa binnen Eosauropterygia, die hier niet worden getoond:

Uitgestorven schildpadden