title: Verwallgroep
text: De Verwallgroep (vroeger Ferwallgroep) is een subgroep van de Centrale Alpen. De bergketen is gelegen in de Oostenrijkse deelstaten Tirol en Vorarlberg. Het Tiroler gedeelte is iets groter dan het deel dat in Vorarlberg gelegen is. De naam is waarschijnlijk afgeleid van het Retoromaanse Val bel, dat "mooi dal" betekent. Over deze etymologie bestaat echter nog enige discussie.
  
  De Verwallgroep vormt voor bergwandelaars en -beklimmers een geliefd gebergte. In tegenstelling tot de naburige Silvretta is de Verwallgroep slechts gering vergletsjerd. Tal van bergwegen geven de mogelijkheid van meerdagige tochten van hut naar hut. Een deel van de bergtoppen reikt boven de grens van drieduizend meter. Met name de bergen in Vorarlberg hebben een uniek, oorspronkelijk karakter. Het Tiroler gedeelte heeft tot op heden geen beschermde status en wordt bedreigd door de toeristische ontsluiting van het gebied. Geologisch gezien behoort de Verwallgroep tot de gneiszone van de Centrale Alpen.
  
  Naburige bergmassieven
  Aan de Verwallgroep grenzen de volgende tot de Alpen behorende bergmassieven:
  Lechbrongebergte (in het noordwesten)
  Lechtaler Alpen (in het noordoosten)
  Samnaungroep (in het zuidoosten)
  Silvretta (in het zuiden)
  Rätikon (in het westen)
  
  Begrenzing
  In het noorden wordt de Verwallgroep tussen Bludenz en Stuben am Arlberg begrensd door het Klostertal. Van daar gaat het over de Arlbergpas het Stanzertal tot aan Wiesberg bij Strengen, waar de Rosanna en de Trisanna samenstromen. Het Paznauntal vormt vanaf hier tot bij Galtür de afgrenzing richting zuidoosten. In het zuiden wordt de Verwallgroep begrensd door een denkbeeldige lijn tussen Galtür, de Zeinisjoch en Partenen. Vanaf hier loopt de zuidwestelijke grens door de Montafon terug naar Bludenz. De Arlbergpas verbindt de Verwallgroep met de Lechtaler Alpen, de Zeinisjoch is gelegen tussen de Verwallgroep en de Silvretta.
  
  Subgroepen
  De Verwallgroep is in de Alpenvereinsführer verder onderverdeeld in kleinere ondergroepen. Allereerst is er een onderverdeling gemaakt tussen een westelijke en een oostelijke Verwallgroep. De grens tussen deze twee groepen loopt over de Muttenjoch.
  
  Westelijke Verwallgroep
  Itonskopfgroep (Itonskopfgruppe)
  Eisentalergroep (Eisentaler Gruppe)
  Kaltenberggroep (Kaltenberggruppe)
  Drosberggroep (Drosberggruppe)
  Hochjochmassief (Hochjochstock)
  Madererkam (Madererkamm)
  Valschavielkam (Valschavielkamm)
  Fluhgroep (Fluhgruppe)
  
  Oostelijke Verwallgroep
  Fasulkam (Fasulkamm)
  Karkopfgroep (Karkopfgruppe)
  Faselfadgroep (Faselfadgruppe)
  Kuchenspitzgroep (Kuchenspitzegruppe)
  Kartellgroep (Kartellgruppe)
  Seßladgroep (Seßladgruppe)
  Welskogelgroep (Welskogelgruppe)
  Rifflergroep (Rifflergruppe)
  Rendlgroep (Rendlgruppe)
  
  Bergtoppen
  In de Verwallgroep liggen ruim 220 bergtoppen met een officiële hoogteaanduiding.
  De belangrijkste bergtoppen van de Verwallgroep zijn, op volgorde van hoogte:
  Hoher Riffler, 3168 meter
  Kuchenspitze, 3148 meter
  Küchlspitze, 3147 meter
  Blankahorn, 3129 meter
  Seeköpfe, 3061 meter
  Patteriol, 3056 meter
  Saumspitze, 3039 meter
  Kleiner Riffler, 3014 meter
  Fatlarspitze, 2986 meter
  Scheibler, 2978 meter
  Pflunspitze, 2912 meter
  Kaltenberg, 2896 meter
  Rugglespitze, 2809 meter
  Fädnerspitze, 2788 meter
  Valschavieler Maderer, 2769 meter
  Beilstein, 2749 meter
  Reutlinger Turm, 2606 meter
  Hochjoch, 2520 meter
  Itonskopf, 2089 meter
  
  Toerisme
  In de winter heeft de Verwallgroep vooral te maken met de drukke toeristische regio's rondom Schruns en Tschagguns in de Montafon in het westen en Sankt Anton am Arlberg en Ischgl in het Paznauntal in het oosten. In de zomer is er sprake van een relatieve rust in het gebied tussen de Arlberg en de Silvretta. In de Verwallgroep bieden tien alpenverenigingshutten onderkomen aan de bergwandelaars, die zich over goed aangelegde en gemarkeerde bergpaden door de bergen begeven.
  
  Hutten
  In de Verwallgroep liggen tien hutten van alpenverenigingen. De hoogstgelegen hut, een schuilhut voor vier personen, is de Kieler Wetterhütte op een hoogte van 2809 meter. De hoogstgelegen geëxploiteerde hut is de Darmstädter Hütte op 2384 meter. De grootste hut is met een capaciteit van 140 slaapplaatsen de Heilbronner Hütte. 
  
  Darmstädter Hütte, 2384 meter (DAV)
  Edmund-Graf-Hütte, 2375 meter (ÖAV)
  Friedrichshafener Hütte, 2138 meter (DAV)
  Heilbronner Hütte, 2320 meter (DAV)
  Kaltenberghütte, 2089 meter (DAV)
  Kieler Wetterhütte, 2809 meter (DAV, schuilhut)
  Konstanzer Hütte, 1688 meter (DAV)
  Niederelbehütte, 2310 meter (DAV)
  Reutlinger Hütte, 2395 meter (DAV, zelfverzorgingshut)
  Wormser Hütte, 2305 meter (DAV)
  Alpengasthof Dias, 1863 meter (privaat geëxploiteerd)
  
  Bergpaden
  De vele aangelegde en gemarkeerde bergpaden maken een doorkruising van de Verwallgroep mogelijk zonder dat naar het dal hoeft te worden afgedaald. Desalniettemin is op vele plaatsen een afdaling naar het dal aangelegd als noodvoorziening.
  Peter-Bruckmann-Weg: Konstanzer Hütte - Heilbronner Hütte
  Friedrichshafener Weg: Heilbronner Hütte - Friedrichshafener Hütte
  Georg-Prasser-Weg: Wandelroute rondom de Friedrichshafener Hütte
  Hoppe-Seyler-Weg: Darmstädter Hütte - Niederelbehütte
  Kieler Weg en Rifflerweg: Niederelbehütte - Edmund-Graf-Hütte
  Ludwig-Dürr-Weg: Friedrichshafener Hütte - Darmstädter Hütte
  Reutlinger Weg: Kaltenberghütte - Konstanzer Hütte
  Sepp-Jöchler-Weg: Darmstädter Hütte - Niederelbehütte
  Stubener Weg: Kaltenberghütte - Reutlinger Hütte
  Wormser Weg: Wormser Hütte - Heilbronner Hütte
  
  Gidsen en kaarten
  Veel gebruikte handleidingen en kaarten voor wandelingen en beklimmingen in de Verwallgroep zijn:
  Alpenvereinsführer "Verwallgruppe", Bergverlag Rother, tiende oplage, 2005
  Alpenvereinskarte 28/2 "Verwallgruppe", 1:25.000, 2004
  Kompass WK 41 "Silvretta-Verwallgruppe", 1:50.000, 2005
  Freytag & Berndt WK 372 "Arlberggebiet, Paznaun, Verwallgruppe", 1:50.000
  
  Gebergte in Oostenrijk
  Massief in de Alpen
  Geografie van Tirol
  Geografie van Vorarlberg