title: Dietmar Schönherr
text: Dietmar Schönherr (Innsbruck, 17 mei 1926 - Santa Eulària des Riu, 18 juli 2014) was een Oostenrijkse acteur, presentator, regisseur, hoorspelspreker, stemacteur, schrijver, vertaler en schlagerzanger.
  
  Jeugd en opleiding 
  Dietmar Schönherr behaalde in 1943 zijn diploma aan het Potsdammer Victoria-gymnasium. De filmregisseur Alfred Weidenmann zag hem op het Bornstedter Feld en wilde hem voor de hoofdrol in de Ufa-film Junge Adler. Schönherr wilde eigenlijk in militaire dienst, maar nam desondanks het aanbod aan. De hoogte van de gage gaf uiteindelijk de doorslag. In mei 1944 meldde hij zich als vrijwilliger bij de bergdivisie. In mei 1945 deserteerde hij en dook onder bij een bevriende boer.
  
  Carrière 
  Schönherr startte in 1946 een studie architectuur, maar koos via omwegen toch voor een acteursloopbaan. Van 1947 tot 1952 was hij spreker, acteur, regisseur, reporter en auteur bij de ORF. Daarna wisselde hij als radiodramaturg en presentator naar de WDR in Keulen.
  
  Theater, tv en film 
  In 1959 kwam de doorbraak met de film Rosenmontag. Hij werd populair als film-, theater- en tv-acteur. Hij speelde in meer dan 100 bioscoopfilms, maakte meer dan 100 tv-producties, stond in het Duitstalige gebied op het podium en zorgde als tv-presentator voor intelligent amusement.
  
  Hij speelde talrijke rollen op de volgende theaterpodia: Exl-Bühne in Innsbruck, Contra-Kreis-Theater in Bonn, Theater in der Josefstadt, Theater an der Wien, Salzburger Landestheater, Tiroler Landestheater in Innsbruck, Komödie Berlin, Renaissance-Theater in Berlijn, Ha-Bimah in Tel Aviv en ten slotte van 1977 tot 1990 bij het Züricher Schauspielhaus in de rol van Koning Lear.
  
  Naast zijn optredens als theater- en filmacteur werd hij bij het grote publiek bekend door zijn rol als ruimteschipcommandant Cliff Allister McLane in de tv-serie Raumpatrouille. Deze sciencefiction-serie heeft tot vandaag de dag een cultstatus bij de Duitse tv-kijkers en was tevens een van zijn populairste rollen. Tot de bemanning van het ruimteschip behoorden toentertijd Eva Pflug, Claus Holm, Wolfgang Völz, Friedrich G. Beckhaus en Ursula Lillig.
  
  Als presentator 
  Schönherr vestigde met de presentatie van nieuwe tv-formaten een naam, die zijn toenmalige collega's nog te riskant vonden. Van 1969 tot 1972 presenteerde hij met zijn echtgenote Vivi Bach de innovatieve en veelbekeken tv-show Wünsch Dir was. Met Je später der Abend presenteerde hij vanaf 1973 de eerste talkshow bij de Duitse televisie. In tegenstelling tot menige andere programma's van dit formaat probeerde hij zijn gasten steeds op een spannende, maar respectvolle manier te interviewen.
  
  Als stemacteur 
  Als stemacteur leende hij zijn stem aan James Dean in de films East of Eden, Rebel Without a Cause en Giant. Ook aan Sidney Poitier en Audie Murphy in The Unforgiven en Steve McQueen in The Thomas Crown Affair leende hij zijn stem.
  
  Schönherr was medeoprichter van de Tiroler Volksschauspiele, eerst in Hall en vanaf 1982 in Telfs. Hij leidde de Volksschauspiele vijf jaar lang. In 1983 regisseerde hij daar het drama Der Weibsteufel van Karl Schönherr (geen verwantschap).
  
  In 2009 maakte hij na de opnamen van de familie-komedie Zeit für Träume zijn afscheid van de film bekend.
  
  Als schlagerzanger 
  Schönherr startte in 1958 een weinig succesvolle carrière als schlagerzanger. Zijn eerste platencontract kreeg hij bij het platenlabel Philips, waar tot 1964 elf singles werden uitgebracht. Verdere singles werden tot 1976 gepubliceerd bij Ariola, Cornett en Prom. In totaal kwamen ongeveer 17 singles op de markt, waaronder vijf singles samen met zijn vrouw Vivi Bach. Zijn eerste nummer dat in de hitparades scoorde, was het in 1959 uitgebrachte Such das Glück der Welt, dat in de top 50 van het muziekblad Musikmarkt acht weken stond genoteerd met als beste notering de 35e plaats.
  
  Als schrijver 
  Schönherr was ook als schrijver werkzaam. Hij schreef onder andere romans, vertellingen, kinder- en jeugdboeken, die hij deels zelf als spreker voor luisterboeken publiceerde. Het merendeel van zijn plots spelen zich af in Midden-Amerika. Verder vertaalde hij enkele werken van André Gide en Jean-Paul Sartre vanuit het Frans.
  
  Privéleven en overlijden 
  Dietmar Schönherr was van 1950 tot 1964 getrouwd met Ellen (1923-2013). In 1963 leerde hij de Deense producente, zangeres en actrice Vivi Bach kennen, die hem voor haar film wilde contracteren. In 1965 stapten ze in het huwelijksbootje. Sinds de jaren 1970 woonde het echtpaar in een door henzelf gerenoveerde boerderij in Vogelhub bij Straßwalchen, die tot een geliefd trefpunt werd voor hun collega's. In 1990 verhuisden ze naar het stadje Kaiserstuhl. In 2005 betrokken ze hun huisje op Ibiza in Santa Eulària des Riu. Vivi Bach overleed op 22 april 2013. Schönherrs laatste wil bepaalde dat zijn as, samen met die van zijn vrouwen, werd uitgestrooid in de Middellandse Zee.
  
  In 2015 overhandigde de erfgenaam van het acteursechtpaar Florian Schönherr aan het WaRis – Tiroler Filmarchiv de gefilmde en een deel van de privé-nalatenschap van Schönherr en zijn vrouw Vivi Bach. De privé-schilderijencollectie werd in november 2015 ten gunste van Schönherrs cultuurproject Casa de los Tres Mundos in Nicaragua geveild. De kunstenaar Wolfgang Hunecke, een begeleider van Schönherr tijdens zijn engagement in Nicaragua, had de verzameling gemerkt en gecatalogiseerd. Daaronder bevonden zich werken van Vivi Bach, Arik Brauer, Gottfried Helnwein, Rudolf Hausner, Tomi Ungerer en Friedensreich Hundertwasser. De verkoop van ongeveer 200 werken brachten tussen de 100.000 en 120.000 euro op, waarvan bij benadering voor de helft een aquarel van Hundertwasser.
  
  Engagementen 
  Schönherr hield zich ook politiek en sociaal bezig. Hij trad ook op voor de SPÖ, om Bruno Kreisky te ondersteunen, die na de verkiezingen in 1970 bondskanselier werd en aanbleef tot mei 1983.
  
  In het begin van de jaren 1980 werd hij een actieve steunpilaar van de Duitse vredesbeweging, waar hij als spreker bij vredesdemonstraties tegen het NAVO-dubbelbesluit optrad. Vanaf 1982 zette hij zich in als campagneleider voor de Duitse Grünen. In 1983 nam hij deel aan de prominentenblokkade van het raketdepot in Mutlangen. Samen met duizenden andere demonstranten blokkeerden ze van 1 tot 3 september de toegangswegen naar de raketinstallatie op de Mutlanger Heide. 25 televisieteams en 150 journalisten wereldwijd volgden het gebeuren. Het proces wegens zijn deelname aan de blokkade werd na betaling van een geldbedrag van 8000 mark stopgezet. Hij diende het geld over te maken naar een humanitaire instelling van zijn keuze.
  
  Daarna prikkelde het bij hem om iets nuttigs te ondernemen. Sinds 1984 was hij actief bezig in Nicaragua. Politieke aandacht kreeg hij in november 1981, toen hij de toenmalige president Ronald Reagan uitschold voor Arschloch in de Zwitserse talkshow Rendez-vous, wegens diens steun aan de contra's in Nicaragua, die een slachting hadden verricht onder de Nicaraguaanse bevolking. Schönherr werd toen door de zender ontslagen.
  
  In Nicaragua ondersteunde hij sinds 1985 vijf solidariteitsprojecten met de inkomsten uit zijn filmverplichtingen en met de giften van veel vrienden en weldoeners, waaronder het cultuurcentrum Casa de los Tres Mundos in Granada, een geïntegreerde kunst- en muziekschool, die hij met zijn vriend Ernesto Cardenal en Peter Reichelt oprichtte. Hij bevorderde het herstel van het door de hurricane Mitch vernielde dorp Los Ángeles en stichtte in het noordoosten de nederzetting La Posolera. In samenwerking met de documentaire-filmer Werner Penzel ontstond in La Posolera de documentaire Sterben zu Füßen der Brüder. Posolera – ein Dorf in Nicaragua, die op 27 maart 1986 werd uitgezonden op NDR III. Op het eind van 1985 stichtte Schönherr samen met de Mannheimer filmmaker en expositieproducer Peter Reichelt de hulporganisatie Stiftung Hilfe zur selbsthilfe Pronica e. V., die in 1994 in de giftenvereniging Pan y Arte e. V. werd ingelijfd. In mei 2006 belastte Henning Scherf zich met het voorzitterschap van de vereniging en stichtte samen met Ernesto Cardenal de stichting Casa de los Tres Mundos. Schönherr was vicepresident van deze organisatie en voorzitter is sinds 2006 de schrijver en toenmalige vicepresident van Nicaragua Sergio Ramírez. Eens per jaar bezocht hij met zijn vrouw Vivi Midden-Amerika.
  
  Onderscheidingen 
   1967: Zilveren Bravo Otto
   1971: Goldene Kamera in de categorie Teamkamera voor Wünsch Dir was
   1972: Bambi
   1974: Deutscher Schallplattenpreis
   1974: Literatuurprijs Critici in Erba van de Kinderbuchmesse Bologna voor Ruzzitu
   1988: Ereburger van Granada (Nicaragua)
   1994: Würth-prijs van de Jeunesses Musicales Deutschland voor het Nicaragua-Projekt Casa de los tres mundos
   1999: Goldene Kamera in de categorie Kultstar des Jahrhunderts
   1999: Heinz-Galinski-prijs
   2005: Change the world Award van de Club of Budapest
   2005: Duitse televisieprijs (ereprijs voor zijn levenswerk)
   2008: Verdienstkreuz van het land Tirol
   2010: Egon Ranshofen-Wertheimer prijs van de stad Braunau am Inn
   2011: Österreichisches Ehrenkreuz voor Wetenschap en Kunst, 1e klasse
  
  Filmografie 
  
   1944: Junge Adler
   1947: Wintermelodie
   1947: Das Fräulein und der Vagabund
   1951: Nacht am Mont Blanc
   1955: Rosenmontag
   1956: Das Mädchen Marion
   1956: Bonjour Kathrin
   1956: Kleines Zelt und große Liebe
   1957: Made in Germany – Ein Leben für Zeiss
   1957: Einmal eine große Dame sein
   1957: Frühling in Berlin
   1958: Schwarzwälder Kirsch
   1958: Der schwarze Blitz
   1959: Nacht fiel über Gotenhafen
   1959: Alle Tage ist kein Sonntag
   1959: Du bist wunderbar
   1960: Der liebe Augustin
   1960: Im Namen einer Mutter
   1960: Schachnovelle
   1960: Ingeborg
   1960: Sabine und die 100 Männer
   1961: Geliebte Hochstaplerin
   1961: Treibjagd auf ein Leben
   1962: Sein bester Freund
   1962: Der längste Tag
   1962: Haß ohne Gnade
   1962: Kohlhiesels Töchter
   1962: Die glücklichen Jahre der Thorwalds
   1962: Marcia o crepa
  
   1963: Die Nylonschlinge
   1963: Das Rätsel der roten Quaste
   1964: Weiße Fracht für Hongkong
   1964: Ein Frauenarzt klagt an
   1964: Das Ungeheuer von London-City
   1964: Code 7 Victim 5
   1964: Das Geheimnis der chinesischen Nelke
   1965: Ein Ferienbett mit 100 PS
   1965: Sanders und das Schiff des Todes
   1965: Ferien mit Piroschka
   1965: Mozambique
   1966: Komm mit zur blauen Adria
   1966: Liebesspiel im Schnee
   1966: Raumpatrouille (tv-serie)
   1967: Kommissar X – Drei grüne Hunde
   1968: Otto ist auf Frauen scharf
   1969: Komm nach Wien, ich zeig dir was!
   1970: Der Mann, der den Eiffelturm verkaufte
   1975: Tatort – Tod eines Einbrechers (tv-serie)
   1981: Ein Fall für zwei (aflevering 1: Fuchsjagd)
   1983: Die Story
   1985: Der Tod des weißen Pferdes
   1985: Raffl
   1985: Der schwarze Tanner
   1987–1993: Fest im Sattel (tv-serie)
   1988–1996: Reporter (misdaadserie)
   1989: African Timber
   1990: Der Tod zu Basel
   1990: Reise der Hoffnung
  
   1991: Mirakel
   1991: Die Männer vom K3, aflevering 10 Narkose fürs Jenseits (misdaadserie)
   1992: Go Trabi Go 2 – Das war der wilde Osten
   1992: Schneewittchen und das Geheimnis der Zwerge
   1992: Der lange Weg des Lukas B. (miniserie)
   1992: Brandnacht
   1996: Tatort: Tod im All (tv-reeks)
   1997: Macht (tv-spel)
   1997: Bin ich schön?
   1997–2002: Leinen los für MS Königstein (tv-serie)
   1998: Auf eigene Gefahr (tv-serie)
   1998: Lutter Kopp (tv-spel)
   1998: Der Schrei des Schmetterlings
   1999: Tatort – Passion
   2000: Happy Hour oder Glück und Glas
   2001: Leo und Claire
   2001: SOKO Kitzbühel
   2003: Raumpatrouille Orion – Rücksturz ins Kino
   2004: Tatort – Nicht jugendfrei
   2005: Handyman
   2005: Glück auf halber Treppe
   2005: Familie Dr. Kleist (tv-serie, aflevering 22)
   2005: Brücke zum Herzen
   2005: Mein Vater und ich
   2006: Los Abandonados
   2006: Der Judas von Tirol
   2006: Sigmund Freud – Aufbruch in die Seele, ZDF-reeks, docudrama
   2009: Zeit für Träume
  
  Regie 
   1969: Lachotzky (speelfilm, draaiboek en regie)
   1971: Karibu Afrika (6-delige dokumentaire-tv-serie, co-regie en co-muzikanten & zangers)
   1972: Kain (speelfilm, draaiboek en regie, productie, uitleen)
   1978: Elefantenmenschen (India)
   2001: Tiefkühlkost + Wasserwerfer. Een reis in de jaren 1960 met Elke Heidenreich + Dietmar Schönherr, filmdokumentatie, Duitsland 2001, Auteurs: Hildegard Kriwet, Florian Opitz, Peter Sommer, productie: WDR, 45 Min., deels zwart/wit.
  
  Presentatie 
   1961: Besuch aus Paris
   1967: Gala-Abend der Schallplatte Berlin 1967 (pop)
   1967: ARD-Eröffnungssendung des Deutschen Farbfernsehens (met zijn vrouw Vivi Bach)
   1968: ZDF-Nightclub
   1969: Gala-Abend der Schallplatte Berlin 1969 (pop) (met zijn vrouw Vivi Bach)
   1970: Wünsch Dir was (met zijn vrouw Vivi Bach)
   1973: Je später der Abend
   1977: 4 + 4 = Wir
   1978: Welt der Tiere
   1981: arena – ARD-Kulturmagazin met de schrijfster Leonie Ossowski
   1992: Wahre Wunder
  
  Documentaire films 
  
   Der Mann mit der roten Nelke. documentaire, BR Deutschland, 1975, 59 Min., geschreven en geregisseerd door: Klaus Wildenhahn, produktie: NDR en WDR. première: 26 december 1975, III. Programme van WDR / NDR / HR. Volledig in dvd-box Klaus Wildenhahn – Dokumentarist im Fernsehen. (absolut Medien, Berlin 2020).
  
   Sterben zu Füßen der Brüder. Posolera – ein Dorf in Nicaragua. documentaire, Duitsland, 1985, 45 Min., Regie: Werner Penzel, productie: NDR, eerste uitzending: 27 maart 1986 in NDR III. videobewerking in het bestand van de mediatheek van de Carl von Ossietzky Universiteit Oldenburg, (katalog.bis.uni-oldenburg.de)
  
   Dietmar Otto Edler von Schönleiten genannt Schönherr – Fast ein Selbstportrait. film-collage, Duitsland, 2001, 43:40 Min., draaiboek en regie: Klaus Michael Heinz, productie: WDR, reeks: Fast ein Selbstportrait, eerste uitzending: 15 mei 2001 bij WDR, Inhaltsangabe von ARD.
  
   Gefällt Euch, was Ihr wollt? Dietmar Schönherr – Ein Leben ohne Fassade. documentaire, Oostenrijk, 2006, 45 Min., draaiboek en regie: Karin en Ernst Kaufmann, productie: Trax Entertainment in co-productie met ORF 2, eerste uitzending: 14 mei 2006 in ORF 2.
  
   höchstpersönlich – Dietmar Schönherr. documentaire, Duitsland, 2006, 30 Min., draaiboek en regie: Broka Herrmann, productie: Hessischer Rundfunk, uitzenddatum: 13 mei 2006.
  
   Nachtcafé. 20 Jahre Nachtcafé. Markante Männer. ein Blick zurück mit Wieland Backes en Dietmar Schönherr. talkshow, Duitsland, 2006, 90 Min., productie: SWR, eerste uitzending: 29 december 2006, Filmdaten von IMDb.
  
   Ich habe drei Leben. documentaire, Duitsland, 2006, 43 Min., regie: Broka Hermann, productie: Hessischer Rundfunk, eerste uitzending: 30 december 2006.
  
  Hoorspelen
  
  Als auteur 
  Het door Schönherr geregisseerde hoorspel Nichts von Bedeutung werd door de BR geproduceerd en op 25 september 1950 voor de eerste keer uitgezonden. De handeling speelt zich af in een hotel, waarin revolutionairen een bom hebben geplaatst. Een microfoon neemt de gesprekken van de afzonderlijke persoonsgroepen in hun kamers op, waardoor de luisteraar precies weet, in hoeveel minuten de explosie zal plaatsvinden.
  
  In het een uur durende hoorspel spraken onder de regie van Heinz-Günter Stamm veel bekende acteurs uit de toenmalige periode, waaronder Gert Westphal, Paul Dahlke, Carl Wery, Dagmar Altrichter, Peter Pasetti, Adolf Gondrell, Joana Maria Gorvin, Wolfgang Büttner, Fritz Rasp, Bettina Moissi, Hans Cossy en Werner Lieven.
  
  Als spreker 
   1953: Reporter Rex Rendal; 1e aflevering: Sieben blieben übrig – Regie: Kurt Meister
   1953: Reporter Rex Rendal; 2e aflevering: Noch sechzig Sekunden Zeit – Regie: Kurt Meister
   1953: Reporter Rex Rendal; 3e aflevering: Kurswagen nach Salzburg – Regie: Kurt Meister
   1954: Reporter Rex Rendal; 12e aflevering: Drei Uhr nachts – Regie: Kurt Meister
   1955: Dreiminutenspiele (volgens Thornton Wilder) – Regie: Friedhelm Ortmann
   1955: Neues aus Schilda; aflevering: Ein Geschenk des Himmels – Regie: Hermann Pfeiffer
   1955: Das Märchen von der 1002. Nacht (volgens Friedrich Hebbel) – Regie: Fritz Peter Vary
   1956: Der Doppelmord in der Rue Morgue (volgens Edgar Allan Poe) – Regie: Raoul Wolfgang Schnell
   1956: Der liebe Augustin (6 delen) – Regie: Walter Knaus
   1957: Der Sonntag der braven Leute – Regie: Heinz von Cramer
   1957: Der veruntreute Himmel (volgens Franz Werfel) – Regie: Heinz-Günter Stamm
   1958: Wilhelm Tell (volgens Friedrich Schiller) – Regie: Heinz-Günter Stamm
   1958: Die Geschichte einer Liebe – Regie: Manfred Rudolph
   1958: Nicht alles glänzt, was Gold ist – Regie: Heinz-Günter Stamm
   1958: Der seidene Schuh oder Das Schlimmste trifft nicht immer zu. Spanische Handlung in vier Tagen – Regie: Otto Kurth
   1958: Die Stunde des Huflattichs (van Günter Eich) – Regie: Fritz Schröder-Jahn
   1958: Literatur (volgens Arthur Schnitzler) – Regie: Theodor Steiner
   1959: Eine große Liebe – Regie: Willy Purucker
   1960: Die Falle (3 delen) – Regie: Heinz-Günter Stamm
   1961: Gordon Grantley – Regie: Heinz Dieter Köhler
   1962: Liebespaare einst und jetzt. Ein amouröses Tugendgespräch – Regie: Ulrich Gerhardt
   1962: Der vierte Platz; 3e deel: Mein tanzendes Kind – Regie: Friedhelm Ortmann
   1962: Das Staatsverbrechen – Regie: Roland H. Wiegenstein
   1963: Ewiges Südtirol/Hochzeit am Schlern – Regie: Fritz Aly
   1967: Ein Fall für Dr. Dahlberg – Regie: Fritz Benscher
   1967: Eros und Psyche – Regie: Heinz-Günter Stamm
   1967: Maria – Regie: Ludwig Cremer
   1967: Geordnete Verhältnisse – Regie: Ulrich Lauterbach
   1970: Unterwegs in Sachen Ende – Regie: Mathias Neumann
   1975: Ich verbinde mit Herrn Direktor Engelhardt – Regie: Rainer Clute
   1975: Gaslicht – Regie: Klaus Gmeiner
   1977: Stunde des Erkennens (volgens Arthur Schnitzler) – Regie: Klaus Gmeiner
   1977: Das Bacchusfest (volgens Arthur Schnitzler) – Regie: Klaus Gmeiner
   1980: Anruf aus dem Jenseits oder Femme fatale – Regie: Robert Bichler
   1981: Die Mainzer Republik – Regie: Otto Düben
   1981: Immer und immer wieder – Regie: Hans Hausmann
   1982: Blaubart (volgens Max Frisch) – Regie: Mario Hindermann
   1985: Der Verein – Regie: Buschi Luginbühl
   1985: Folgen Sie mir, Madame – Regie: Walter Baumgartner
   1988: Schreckmümpfeli 0: Der Pakt mit dem Dämon (van Leopold Ahlsen) – Regie: Buschi Luginbühl
   1991: Das Schottenschlössel – Geschichte einer Sommerfrische – Regie: Josef Kuderna
   1992: Blumen für Algernon – Regie: Buschi Luginbühl
   1994: Krok – Regie: Fritz Zaugg
   1998: B.B. Der Liebhaber (volgens Bertolt Brecht) – Regie: Buschi Luginbühl
   2001: Als die Echos noch gepachtet wurden – Regie: Buschi Luginbühl
   2002: Der Pakt mit dem Dämon – Brüderlein und Schwesterlein (van Leopold Ahlsen) – Regie: Buschi Luginbühl
  
  Discografie 
   1958 - Ich suche die Liebe / Du wirst geliebt
   1959 - Mag auch der Frühling vergeh’n / Du gingst vorbei
   1959 - Such das Glück der Welt / Niemand hält meine Hände
   1960 - Ich geh durch die Nacht / Billy, Jack und ich
   1960 - Morgen scheint die Sonne wieder / Komm bald wieder
   1960 - Nacht in Soho / Am schönsten war die Zeit bei dir
   1961 - Ich habe eine Freundin in Paris / Jeder Weg führt zu dir
   1962 - Riskiern wir einen Blick / Regen oder Sonnenschein
   1962 - Einmal kommt die Stunde / Ich seh’s ja ein
   1964 - Bye-Bye Tennessee / Ein Cowboy darf nicht feige sein
   1964 - Die Straße am Abend / Immer nur nein
   1964 - Sole Sole Sole / Nachts sind Küsse noch einmal so schön (Met Vivi Bach)
   1965 - Bei mir beißen nicht nur die kleinen Fische an / Zähl die Stunden (Met Vivi Bach)
   1965 - Nathalie / Sie tat es nur aus Liebe
   1968 - Tanz doch mal wieder mit mir / Mein Schatz ich muss zum Bus (Met Vivi Bach)
   1969 - Wünsch dir was / Es wird ja immer wieder Frühling (Met Vivi Bach)
   1976 - Der Duft der großen Welt / In der guten alten Zeit (Met Vivi Bach)
  
  Publicaties 
   Achtung Aufnahme. Loewes Verlag, 1943 (technische informaties over de film "Junge Adler" voor jeugdigen).
   Kuckuck und der Feuerwehrmann (jeugdboek). Spectrum, Stuttgart / Salzburg / Zürich 1977, ISBN 3-7976-1297-4 (= Drucksache, Band 5).
   Ruzzitu. afbeeldingen van Gottfried Kumpf. AT, Aarau / Stuttgart 1978, ISBN 3-85502-035-3 (kreeg een onderscheiding van de kinderboekenbeurs in Bologna).
   Dietmar Schönherr, die Präsidentenbeschimpfung: eine Fernsehdiskussion und ihre Folgen. met een voorwoord van Hans A. Pestalozzi en een epiloog van Regina Bohne over de ideologieën van Ronald Reagan. ibf, München 1983, ISBN 3-924011-03-6.
   Reagan's Freiheitskämpfer. Terroristen im US-Sold; documenten, afbeeldingen, berichten. editie Nuevo Hombre, Wuppertal 1985, ISBN 3-88943-100-3.
   Liberté und die Wölfe. Hammer, Wuppertal 1985, ISBN 3-87294-274-3.
   Neuausgabe: Ephelant, Wien 2006, ISBN 3-900766-20-7.
   Nicaragua, mi amor. Tagebuch eine Reise und das Projekt Posolera. Peter Hammer Verlag, Wuppertal 1985, ISBN 3-87294-275-1.
   Casa de los Tres Mundos / Das "Haus der drei Welten". een cultuurinnovatie – Granada / Nicaragua. Reichelt, Mannheim 1987, ISBN 3-923801-03-3.
   Die blutroten Tomaten der Rosalía Morales. Zweite erweiterte Liebeserklärung an eine unwirsche Geliebte.Eichborn, Frankfurt 2000, ISBN 3-8218-0844-6.
   Ingekorte montage, gelezen door de auteur. Hörbuch Hamburg, Hamburg 2000, ISBN 3-934120-69-5.
   Die blutroten Tomaten der Rosalia Morales. Ein Nicaragua-Roman oder Das Zerbrechen einer Illusion. uitgifte, becommentarieerd en met een nawoord door Eberhard Sauermann. Haymon-Taschenbuch 239. Innsbruck 2017. ISBN 978-3-7099-7882-5.
   Sternloser Himmel. Ein autobiographischer Roman. Eichborn, Frankfurt am Main 2006, ISBN 3-8218-0922-1.
   Luisterboek, gelezen door de auteur, Eichborn Lido, Frankfurt am Main 2006, ISBN 3-8218-5415-4.
   Guapito und der barmherzige Mann von Samara. (kinderboek, met afbeeldingen van Katja Jäger). Kreuz, Stuttgart 2006, ISBN 978-3-7831-2676-1,
   als luisterboek, ISBN 3-7831-2728-9.
   Canto a la Vida. Gedichte von Liebe Mystik und Revolution. 2008.
   Teksten van Ernesto Cardenal, gelezen door Dietmar Schönherr, muziek van Grupo Sal.
   Begrabt mein Herz am Fuße des Berges. Ephelant, Wien 2011, ISBN 978-3-900766-23-8.
   Job und der Frieden. Eine Tirolische Nachdichtung der Komödie "Die Acharner" van Aristophanes.  Franz Richard Reiter (Hrsg.), Ephelant, Wien 2014, ISBN 978-3-900766-25-2.
  
  Vertalingen van enkele werken van André Gide en Jean-Paul Sartre.
  
  Oostenrijks acteur