title: Karl Pfeffer-Wildenbruch
text: Karl Pfeffer-Wildenbruch (Kalkberge-Rüdersdorf, 12 juni 1888 - Bielefeld, 29 januari 1971) was een Duits officier en SS-Obergruppenführer. Hij was generaal in de Waffen-SS en de politie. Hij was eveneens inspecteur-generaal van de politiescholen.
  
  Leven 
  Op 12 juni 1888 werd Karl Pfeffer-Wildenbruch in Kalkberge-Rüdersdorf geboren. Zijn vader was een dokter. De familie van Pfeffer-Wildenbruch kwamen origineel uit Salzburg, maar leefde al voor twee decennia in Oost-Pruisen. Hij volgde onderwijs op het eiland van Amrum, Bad Oeynhausen en Herford.
  
  Eerste Wereldoorlog 
  Pfeffer-Wildenbruch ging na zijn eindexamen (Abitur) op 7 maart 1907 als Fahnenjunker in dienst van het 2. Westfälische Feldartillerie-Regiment Nr. 22 van het Pruisische leger in Münster. Hij werd op 1 augustus 1908 bevorderd tot Leutnant. In 1911 volgde de aanstelling om zich bij de militaire technische academie te melden. Met het begin van de Eerste Wereldoorlog was hij batterijofficier en regimentsadjudant. Er volgde een aanstelling om als stafofficier voor Generalfeldmarschall Colmar von der Goltz, die in Bagdad het Ottomaanse 1e Leger commandeerde, te gaan werken. Van mei tot november 1917 was hij Erster Generalstabsoffizier van de militaire missie in Constantinopel. Eind 1917 keerde hij naar Duitsland terug, en werd Generalstabsoffizier in het 11. Infanterie-Division. Tot het einde van de oorlog had hij een aanstelling in de staf van het Generalkommando 55 en bij het XXIV. Reserve-Korps.
  
  Interbellum 
  In augustus 1919 ging hij naar de Schutzpolizei. Enige tijd later werd hij referent in het Reichsministerium des Innern en afdelingshoofd in Osnabrück en Maagdenburg. Van 1928 tot 1930 was hij inspecteur van de strijdkrachten van Chili. Aansluitend keerde hij terug naar Duitsland.
  
  Nationalsocialisme 
  In juni 1933 werd Pfeffer-Wildenbruch als Oberstleutnant commandant van een Landespolizei-Regiment in Frankfurt (Oder). Vanaf mei 1936 was hij de inspecteur-generaal van de politiescholen, en werd op 1 mei 1937 tot Generalmajor der Polizei bevorderd. Op 12 maart 1939 werd hij lid van de Allgemeine-SS en kwam in de staf van de Reichsführer-SS. Op 20 april 1939 volgde zijn bevordering tot SS-Brigadeführer. Eind 1939 richtte hij het 4. SS-Polizei-Panzergrenadier-Division op, en nam daarmee deel aan de slag om Frankrijk. Hij werd op 20 april 1940 tot SS-Gruppenführer der Waffen-SS en Generalleutnant in de politie bevorderd. Vanaf november 1940 was hij weer onderdeel van de staf van de Reichsführer-SS. Van 1940 tot 1943 was hij chef van de koloniale-politieambt in het Reichsministerium des Innern, en nam over op 8 oktober 1943 als Kommandierender General het VI. SS-Freiwilligen-Armeekorps (Lets). Op 9 november 1943 werd Pfeffer-Wildenbruch tot SS-Obergruppenführer en General der Waffen-SS en de politie bevorderd. Begin december 1944 volgde de benoeming tot bevelvoerend-generaal van het IX SS Bergkorps in Hongarije en bevelhebber van Boedapest. Als Kampfkommandant verdedigde hij de Hongaarse hoofdstad, na de omsingeling door Russische troepen van 24 december 1944 tot 11 februari 1945. De belegering van Boedapest was een van de langste en bloedigste van de Tweede Wereldoorlog, en duurde 102 dagen (zie de slag om Boedapest). Voor de verdediging van de stad werd Pfeffer-Wildenbruch op 11 januari 1945 met het Ridderkruis en op 1 februari 1945  met het Ridderkruis met Eikenloof onderscheiden. Als de uitbraak van zijn 500-koppige groep mislukt, vluchtte hij op 12 februari 1945 naar een nabijgelegen villa in Boeda en gaf zich over.
  
  Einde van de oorlog 
  Hij werd in de Sovjet-Unie tot 25 jaar dwangarbeid veroordeeld, in oktober 1955 keerde hij terug uit het krijgsgevangenkamp 5110/48 Woikowo naar Duitsland. Op 29 januari 1971 kwam Pfeffer-Wildenbruch om het leven tijdens een auto-ongeluk in Bielefeld.
  
  Carrière 
  Pfeffer-Wildenbruch bekleedde verschillende rangen in zowel de Allgemeine-SS als Waffen-SS. De volgende tabel laat zien dat de bevorderingen niet synchroon liepen.
  
  Lidmaatschapsnummers 
   NSDAP-nr.: 1 364 387 (aanmelding NSDAP op 28 juli 1932, opname in de NSDAP op 1 november 1932)
   SS-nr.: 292 713
  
  Onderscheidingen 
  Selectie:
   Ridderkruis van het IJzeren Kruis op 11 januari 1945 als SS-Obergruppenführer en General in de Waffen-SS en de politie, Kommandierender General / IX SS Bergkorps / Heeresgruppe Süd
   Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof (Nr.723) op 1 februari 1945 als SS-Obergruppenführer en Generaal in de Waffen-SS en Politie, Kommandierender General / IX SS Bergkorps / Heeresgruppe Süd
   IJzeren Kruis 1914, 1e Klasse (14 september 1917) en 2e Klasse
   Herhalingsgesp bij IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse (22 juni 1940) en 2e Klasse (20 juni 1940)
   SS-Ehrenring op 24 augustus 1940
   Ehrendegen des Reichsführers-SS in 1938
   Gewondeninsigne 1918 in zwart
   Dienstonderscheiding van de Politie in 1944
   IJzeren Halve Maan
   Liyakat Medaille met Sabel
  
  Afkorting 
   Befehlshaber der Ordnungspolizei (BdO) = Bevelhebber van de Ordepolitie
  
  Zie ook   
   Lijst van SS-leiding in de generaalsrang
  
  Externe links 
    DER SPIEGEL: Alte Kameraden von der Waffen-SS ehrten im bayrischen Sonthofen einen Kampfgefährten von einst mit dem Ritterkreuz.
    HUNGARIAN SPECTRUM: THE SIEGE OF BUDAPEST: NEO-NAZIS REMEMBER THE “BREAKTHROUGH” OF FEBRUARY 11, 1945.
    Bunderarchiv: persoonlijke oorlogsdagboek van Pfeffer-Wildenbruch.
  
  Literatuur 
    Fellgiebel, Walther-Peer. Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939–1945 — Die Inhaber der höchsten Auszeichnung des Zweiten Weltkrieges aller Wehrmachtteile. Friedberg, Germany: Podzun-Pallas.  2000, ISBN 978-3-7909-0284-6.
  
  Duits militair in de Eerste Wereldoorlog
  Duits militair in de Tweede Wereldoorlog
  SS-lid
  Duits generaal
  Duits politiefunctionaris
  NSDAP-lid veroordeeld tot detentie
  Duits krijgsgevangene