title: Van der Kunbuurt
text: De Van der Kunbuurt is een buurt in Amsterdam-Oost.
  
  Geschiedenis en ligging 
  Het grondgebied behoorde tot 1921 tot de gemeente Watergraafsmeer maar werd dat jaar geannexeerd door Amsterdam. Het gebied was tezamen met de Omval, dat dat jaar werd geannexeerd van de gemeente Ouder-Amstel, een rafelrand met allerlei soorten bedrijven waaronder de cacaofabriek Blooker ooit begonnen in 1813 in molen De Vriendschap aan het Oetgenspad 133 en in 1886 verhuisde de fabriek naar Weesperzijde 194. Amsterdam was echter nog niet zover met de bebouwing. Wel liep er al de Spoorlijn Amsterdam-Utrecht. De omgeving kreeg pas vorm toen dankzij de Spoorwegwerken Oost die spoorlijn op een dijklichaam werd gelegd. Een aantal jaren daarvoor kreeg ook de westkant een nieuwe vorm; de Berlagebrug over de Amstel kwam in 1932 gereed, maar de aansluitende weg volgde pas veel later.
  
  De buurt wordt volgens de Basisregistratie Adressen en Gebouwen ingedeeld als liggend tussen de Ringvaart (noorden), Spoorlijn Amsterdam-Utrecht met het Station Amsterdam Amstel (oosten), gebouw Leeuwenburg (zuiden) en de Amstel (westen). Voor de meeste Amsterdammers is gevoelsmatig de Mr. Treublaan de noordgrens. Er is namelijk opmerkelijk verschil tussen de bebouwing aan de noord- en zuidzijde van die laan. Ten noorden van de wijk ligt de wijk Weesperzijde en ten zuiden de wijk de Omval.
  
  De wijk dankt zijn naam aan de Van der Kunstraat, die vernoemd is naar Leopold Johannes Adriaan van der Kun ingenieur van Rijkswaterstaat. De buurt is de kleinste buurt van Oost.
  
  Gebouwen 
  Zoals vermeld deelt de Mr. Treublaan de wijk in tweeën. Ten noorden van die laan staan relatief moderne kantoren, de school van Herman Knijtijzer uit 1960 en een brandweerkazerne. Ten zuiden van de laan staat sociale woningbouw. Die eenvormige woningbouw bevindt zich aan de Mr. Treublaan (zuidelijke gevelwand) zelf, de Van der Kunstraat; de Goudriaanstraat en de Weesperzijde, hier de oostoever van de Amstel. Dat Amsterdam hier in 1921 nog niet was blijkt uit dat de eerste woningen hier pas na de Tweede Wereldoorlog rond 1950 werden neergezet door woningbouwvereniging Zomers Buiten. Er staan zes flats van vier woonverdiepingen in strokenbouw met groen tussen de blokken en speelvoorzieningen. De woningdichtheid is relatief laag.  
  
  Deze laagbouw kwam aan het eind van de 20e eeuw in de slagschaduw te liggen van woningen uit het midden en dure segment alsook de kantoortorens, eerst de Rembrandttoren, nadien gevolgd door de Breitnertoren en de Mondriaantoren. In 2019 volgde nog de Amstel Tower aan de andere kant van het Amstelstation.
  
  Toekomst
  In de jaren negentig kwam de sociale huur onder druk te staan. Omdat de wijk op relatief dure grond staat en de flats afgeschreven zijn dreigde er sloop. Projectontwikkelaars wilden op de plek van de goedkope woningen graag bouwen vooral in het duurdere segment. De bewoners verzetten zich tegen de sloop en nieuwbouwplannen en wijten de slechte staat van de woningen vooral aan achterstallig onderhoud. In 2005 werd besloten om de woningen nog minstens vijftien jaar te laten staan en kregen de meeste woningen een opknapbeurt. Na die periode dreigde er opnieuw sloop, omdat Amsterdam voor 2025 plaats zoekt voor 50.000 extra woningen en hier ruim 200 kleinere, goedkopere woningen kunnen worden vervangen door 1500 grotere maar duurdere woningen waarbij vooral in de hoogte zal worden gebouwd en er één geheel ontstaat met de Omval. Naast de bewoners verzette ook het stadsdeel Oost zich tegen de sloop omdat de woningen bouwkundig voorlopig nog in redelijke staat verkeren en relatief lage huren hebben voor de minder kapitaalkrachtige.
  
  Amsterdam-Oost
  Wijk in Amsterdam