Peter Van der Heyden
Peter Van der Heyden (Aalst, 16 juli 1976) is een Belgisch voormalig betaald voetballer die rond de eeuwwisseling bekend werd als linkervleugelverdediger van SC Eendracht Aalst en Club Brugge.

Met Brugge won hij tussen 2000 en 2005 twee Belgische landstitels en twee Belgische bekers. Van der Heyden kwam verder ook uit voor VfL Wolfsburg en Mainz 05 in Duitsland en opnieuw in België voor Beerschot AC. In 2010 keerde hij kort terug naar Club Brugge en speelde er nog eens anderhalf jaar. Hij was profvoetballer tussen 1998 en 2012. In 2016 zette hij een punt achter zijn spelerscarrière bij Knokke op amateurniveau. Van der Heyden verzamelde 21 caps in het Belgisch voetbalelftal en maakte deel uit van de selectie voor het WK 2002.

Clubcarrière

Denderleeuw en Aalst 
Peter Van der Heyden speelde eerst op amateurniveau voor FC Denderleeuw in het seizoen 1997/1998. Het jeugdproduct van KSC Lokeren debuteerde op 22-jarige leeftijd bij toenmalig eersteklasser Eendracht Aalst, waar hij een defensie vormde met onder anderen Geoffrey Claeys, Georges Arts en David Van Hoyweghen.

Doorbraak bij Club Brugge 
Na twee jaar vertrok hij ietwat verrassend naar Club Brugge om er Vital Borkelmans als linksachter te vervangen. Hij zou vijf seizoenen voor Brugge spelen. In die vijf seizoenen had de Aalstenaar acht doelpunten gemaakt. 

Op de korte termijn leek hij wel een kopie van Borkelmans, die elf jaar voor Brugge uitkwam. In zijn eerste seizoen werd RSC Anderlecht kampioen, maar kende Club Brugge een fraaie Europese campagne in de UEFA Cup (derde ronde). Echter, tegen FC Barcelona kreeg Van der Heyden in de terugwedstrijd op Camp Nou een rode kaart op twintig minuten van het einde toen de 1–1 eindstand reeds stond. Thuis had Brugge met 0–2 verloren van Barcelona.    

In 2002 won Van der Heyden met de Beker, tegen Excelsior Moeskroen, zijn eerste trofee. Van der Heyden viel, nog meer dan verdedigend, op met aanvallende impulsen en strakke voorzetten en werd hierdoor onvervangbaar bij Club Brugge. De Brugse achterhoede werd volledig Vlaams na het vertrek van de Congolees Hervé Nzelo-Lembi en vóór de komst van de Tsjech David Rozehnal: twee Oost-Vlaamse vleugelbacks; Aalstenaar Van der Heyden en Eeklonaar Olivier De Cock, en twee Vlaamse centrale verdedigers; West-Vlaming Birger Maertens en Antwerpenaar Philippe Clement. Het kwartet werd onder leiding van de Noorse trainer Trond Sollied kampioen in 2003. In de zomer van 2003 kreeg Van der Heyden er met de Serviër Ivan Gvozdenović een concurrent bij, maar hij hield Gvozdenović al bij al eenvoudig achter zich in de pikorde toen bleek dat Van der Heyden zijn vormpeil zeer hoog kon houden.

Gvozdenović werd voortaan opgesteld als linkshalf, later onder Sollieds opvolgers ook als verdedigende middenvelder of (dan toch) als linksachter. Van der Heyden werd aanvallend nauw betrokken, en vond veelal Gvozdenović, de Sloveen Nastja Čeh of de Roemeen Alin Stoica terug bij het samenspel. Voorjaar 2004 maakte "De Peet", zoals hij binnen Club Brugge werd genoemd, het vierde doelpunt van Club Brugge in de bekerfinale tegen de "Ivorianen van SK Beveren" — SK Beveren stelde tien Ivoriaanse spelers op die hun opleiding genoten in de academie van Jean-Marc Guillou. Brugge won de finale met 4–2.

Een seizoen later was het laatste seizoen van Sollied. Die laatste is dus tevens de enige trainer die de linksachter heeft gekend tijdens zijn eerste periode Club Brugge. Club Brugge werd net als in 2003 landskampioen. Van der Heyden was basisspeler voor het grootste gedeelte van het seizoen. Van der Heyden, over wie al bekend was dat hij Brugge na het seizoen 2004/05 zou verlaten, speelde niet mee in de titelwedstrijd tegen RSC Anderlecht: zijn Canadese concurrent op linksachter daarentegen, Michael Klukowski, kwam in actie.

Periode in Duitsland 
In de zomer van 2005 vertrok Van der Heyden transfervrij naar VfL Wolfsburg in Duitsland, waar hij met Eric Gerets een Belgische trainer boven zich kreeg. De overgang naar het in de Bundesliga uitkomende VfL Wolfsburg was begin november 2004 reeds beklonken. Van der Heyden had de beslissing genomen om zijn aflopende contract bij Club Brugge niet meer te verlengen om zijn blik te verruimen. Brugge verdiende daardoor geen cent aan de verdediger die toen 2,5 miljoen euro waard was en die zich de voorbije jaren had opgeworpen tot een sterkhouder van het elftal. Van der Heyden ondertekende bij Wolfsburg een contract dat hem tot de zomer van 2008 in Duitsland hield. Zijn eerste seizoen bij Wolfsburg verliep prima voor Van der Heyden: hij speelde 24 Bundesliga-wedstrijden.

Het jaar erna kreeg Klaus Augenthaler de sportieve leiding. De Aalsterse linksback kreeg van Augenthaler in exact de helft van de wedstrijden zijn kans: 18 Bundesliga-wedstrijden. In zijn laatste seizoen verhuisde hij helemaal naar het achterplan onder de nieuwe Duitse trainer: Felix Magath. Zowel onder Augenthaler als onder Magath sukkelde hij bovendien van de ene blessure in de andere.

Van der Heyden kreeg — weliswaar uit tegen leider Bayern München — van Felix Magath nog slechts één keer minuten in de Bundesliga. Hij speelde over het hele seizoen 2007/08 één keer mee: hij maakte negentig minuten vol tegen Bayern (2–1 verlies). Na het aflopen van het contract verliet hij de "Volkswagenclub" en tekende hij bij 1. FSV Mainz. Onder de Noorse trainer Jørn Andersen speelde hij aanvankelijk 17 competitieduels. Het seizoen erna deemsterde hij onder diezelfde Andersen helemaal weg. In de winter van 2009/10 drong hij aan op een vertrek. Daardoor kan zijn transfer naar Mainz als een serieuze tegenvaller worden bestempeld.

Terugkeer bij Club Brugge 
Op 21 januari 2010 keerde Peter Van der Heyden terug naar Club Brugge. Hij tekende een contract voor anderhalf seizoen. Van der Heyden, intussen 35 jaar, eiste opnieuw een basisplaats op — integraal onder de Nederlandse trainer Adrie Koster. Eremetaal won hij ditmaal niet met de club waar hij zijn grootste successen behaalde, maar hij speelde toch 35 competitieduels in nog eens anderhalf jaar bij Club Brugge. Van der Heyden verloor heel even zijn vaste plaats als  linksback aan de Costa Ricaan Júnior Díaz, maar heroverde ze weer. Op 29 maart 2011 maakte Club Brugge bekend dat ze de optie in zijn contract niet zouden lichten, waardoor Van der Heyden na dit seizoen de club verliet.

Latere carrière 
Drie maanden later tekende de bijna 36-jarige Van der Heyden een contract van één jaar bij Beerschot AC, dat evenwel het financiële water aan de lippen zou komen te staan en als KFCO Beerschot-Wilrijk van nul zou moeten beginnen. Van der Heyden kwam tot 33 competitieduels op Het Kiel en zei na het seizoen 2011/12 de eerste klasse én het profvoetbal vaarwel. In 2012 stapte Van der Heyden over naar Knokke FC. Hier sloot hij zijn loopbaan in 2016 op amateurniveau af.

Interlandcarrière 
Van der Heyden debuteerde voor het nationale team van België in de vriendschappelijke wedstrijd in en tegen Tsjechië op 30 april 2001, net als Timmy Simons. Bij de Rode Duivels had hij grote concurrentie voor de linksbackpositie van onder anderen Nico Van Kerckhoven, Philippe Léonard, Didier Dheedene, Olivier Deschacht, Jelle Van Damme, Thomas Vermaelen en Sébastien Pocognoli. Sinds zijn debuut zat hij 30 keer in de selectie en kwam hij 21 keer in actie voor de Belgen (laatste wedstrijd: Portugal-België op 24 maart 2007). Daarin scoorde hij één keer, op 4 juni 2002 tegen Japan op het WK in Zuid-Korea en Japan. In 2016 vertelde Van der Heyden dat hij de schoen waarmee hij het doelpunt maakte nog altijd in zijn bezit heeft en dat hij deze "altijd zal blijven koesteren".

Clubstatistieken

Erelijst

Trivia
 Van der Heyden speelde in juni 2011 een gastrol in de VTM-telenovelle Ella. Hij speelde daarin zichzelf.
 Peter Van der Heyden is ambidexter.
 Hij is geen familie van gewezen middenvelder van Club Brugge en Rode Duivel, Stephan Van der Heyden.

Zie ook
 Lijst van spelers van Club Brugge
 Lijst van spelers van VfL Wolfsburg

Belgisch voetballer