Stereolithografie
Stereolithografie is een vrij algemene toegepast ‘Rapid Prototyping’ vormgeefproces. Via stereolithografie kunnen rechtstreeks modellen uit kunststof worden gemaakt, naar model van een CAD-file.

Kenmerk 
Het kenmerk van het stereolithografieproces is dat door een laagsgewijze polymerisatie van een vloeistof er een vorm wordt gecreëerd.

Begrippen 
SLA staat voor: StereoLithography Apparatus. (Stereolithografie-apparaat).
SLS staat voor: Selective Laser Sintering (Sinteren).

Proces 
Het 3D-printen gebeurt doordat een laserstraal laag per laag de oppervlakte van een vloeibare kunststof (kunsthars) verhardt. Waar de laserstraal de vloeistof raakt, treedt de verharding in werking. 
Variant A: wanneer een laag is afgewerkt, zakt het object – dat op een platform staat – een fractie van een millimeter dieper in het bassin. 
Variant B: wanneer een laag is afgewerkt wordt het object – dat aan een platform hangt – een fractie van een millimeter omhooggetrokken.
Het 3D-object wordt gevormd door de verschillende lagen, die telkens miniem van elkaar verschillen, boven op elkaar te verharden.

Toepassing 
Stereolithografie wordt vaak toegepast om vroeg in het ontwerpproces, vanuit het 3D-CAD model, een fysiek model te maken. Hierdoor kan het model al in een vroeg stadium beoordeeld worden.

Doordat het stereolithografieproces steeds efficiënter plaatsvindt dalen de kosten. Hierdoor wordt het vooral bij kleine series steeds meer toegepast.

Een ander toepassing is het gebruik in het afgietproces. Met behulp van het stereolithografieproces kan vrij eenvoudig een product worden gemaakt. Dit product kan dan via het afgietproces in een ander materiaal gekopieerd worden (aluminium, brons, siliconen).

Geschiedenis 
De term “stereolithography” was voor het eerst, in 1984, gebruikt door Charles (Chuck) W. Hull.

Zie ook 

 Lithografie
 Druktechniek
 Solid freeform fabrication
 Rapid prototyping
 Rapid manufacturing
 STL-bestand
 3D-printer

Referentie 
 
Vormgevingstechniek
3D-printing