Julius van de Sande Bakhuyzen
Julius Jacobus van de Sande Bakhuyzen (Den Haag, 18 juni 1835 – Den Haag, 21 oktober 1925) was een Nederlands kunstschilder en etser.

Leven en werk 
Van de Sande Bakhuyzen, lid van de familie Backhuijsen, was een zoon van Hendrikus van de Sande Bakhuyzen (1795-1860) en Sophie Wilhelmina Kiehl (1804-1881). Julius kreeg, net als zijn zuster Gerardine de eerste teken- en schilderlessen van zijn vader, die kunstschilder was. Hij studeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. In 1871 won hij de grote koninklijke medaille op een tentoonstelling in Amsterdam, met zijn werk de Vijver in het Haagse bos. Vanaf 1875 bracht hij de meeste zomers in Drenthe door, vaak samen met zijn zus Gerardine. Hij wordt als schilder gerekend tot de Haagse School. Zijn oeuvre omvat vooral landschappen.

Van de Sande Bakhuyzen was lid van een aantal kunstenaarsverenigingen, zoals Arti et Amicitiae en Pulchri Studio. Hij was mede-oprichter van de etsclub van de Pulchri Studio.

Trivia 
De Van de Sande Bakhuijzenstraat in Amsterdam is naar (onder andere) Van de Sande Bakhuyzen vernoemd.

Galerij

Bibliografie 
 Bodt, S. de (1997) De Haagse School in Drenthe. Zwolle: Waanders Uitgevers.
 Liefde-van Brakel, T. de (1997) Hendrikus, Gerardine en Julius van de Sande Bakhuyzen: Een Haagse schildersfamilie uit de negentiende eeuw. Zwolle: Waanders Uitgevers.

Zie ook
 Lijst van Nederlandse kunstschilders

Nederlands etser
Nederlands kunstschilder
Schilder van de Haagse School