Georges Migot
Georges Elbert Migot (Parijs, 27 februari 1891 – Levallois-Perret, 5 januari 1976) was een Frans componist, muziekpedagoog, organist, kunstschilder en dichter.

Levensloop 
Migot werd in een protestantse artsenfamilie geboren; zijn eerste pianoles kreeg hij op zevenjarige leeftijd van zijn moeder. Al spoedig begon hij te componeren en toen hij 15 jaar was, werd het eerste kleine werk onder de titel Noël a capella pour quatre voix gepubliceerd. Vanaf 1909 studeerde hij bij Jules Bouval (harmonie), André Gédalge (fuga), Charles-Marie Widor (compositie), Alexandre Guilmant en Louis Vierne (orgel), Vincent d'Indy (orkestratie) alsook Maurice Emmanuel (musicologie) aan het Conservatoire national supérieur de musique in Parijs.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende hij in het Franse leger en raakte zwaargewond in de buurt van Longuyon. Voor ongeveer 1 jaar was hij aangewezen op krukken om te kunnen lopen. Later componeerde hij en won hij met zijn werken verschillende prijzen zoals de Prix Lili Boulanger (1917), de Prix Lépaulle (1919), de Prix Halfen (1920) en de prijs van de Fondation Blumenthal (1921). 

Vanaf 1937 doceerde hij aan La Schola Cantorum in Parijs. Verder produceerde hij uitzendingen van de omroepmaatschappij Radio-Cité van 1937 tot 1939. Van 1949 tot 1961 was hij conservator van het instrumentenmuseum van het Conservatoire national supérieur de musique in Parijs. Door de "Société des Auteurs, Compositeurs et Éditeurs de Musique" (SACEM) werd hij onderscheiden met de Grand-Prix de la musique française. 

Als componist schreef hij werken in verschillende genres. Zijn stijl was beïnvloed door de muziek vanuit de renaissance en het barok, maar ook als mengeling met de stijl van Gabriel Fauré en Claude Debussy. Hij waardeerde de Franse luitisten en de stijl van Jean-Philippe Rameau. 

Naast zijn werkzaamheden met het componeren besteedde hij ook aandacht aan de schilderkunst. Hij ontwikkelde een talent als kunstschilder en kon in de jaren 1917, 1919 en 1923 in grote Parijse galerijen zijn werken tentoonstellen. Verder schreef hij gedichten. Deze zijn dan weer soms terug te vinden in zijn eigen composities. Tot slot is hij auteur van boeken over thema's uit de muziekgeschiedenis en over muziekesthetiek.

Composities

Werken voor orkest

Symfonieën 
 1919-1920 Symfonie nr. 1 "Les Agrestides", voor orkest - première: 29 april 1922 in Parijs 
 1927 Symfonie nr. 2, voor orkest - première: 7 september 1961 tijdens het "Festival de Besançon" 
 1943-1949 Symfonie nr. 3, voor orkest
 1944-1951 Symfonie nr. 6, voor strijkorkest - première: 12 juni 1960 in Straatsburg
 1946-1947 Symfonie nr. 4, voor orkest 
 1948-1952 Symfonie nr. 7, voor kamerorkest
 1954 Symfonie nr. 8, (zie: Werken voor harmonieorkest)
 1954-1964 Symfonie nr. 12, voor orkest - première: 29 mei 1972 in Rijsel
 1955 Symfonie nr. 5 "Sinfonia da chiesa", (zie: Werken voor harmonieorkest)
 1962 Symfonie nr. 10, voor orkest
 1963 Symfonie nr. 11, (zie: Werken voor harmonieorkest)
 1967 Symfonie nr. 13, voor orkest
 1970 Petite symphonie, in drie delen voor strijkorkest - première: 23 juli 1971 in Béziers
 Symfonie nr. 9, voor strijkorkest (= onvoltooid)

Concerten voor instrumenten en orkest 
 1922-1925 Dialogue, voor piano en orkest
 1922-1926 Dialogue, voor cello en orkest
 1924 Suite, voor viool en orkest
 1928 La Jungle, polyfonie voor orgel en orkest
 1962 Concert, voor piano en orkest 
 Suite, voor piano en orkest
 Suite en concert, voor harp en orkest
 Concert, voor klavecimbel en kamerorkest

Andere werken voor orkest 
 1920 Le Paravent de laque aux cinq images, voor orkest 
 1921 La Fête de la bergère, voor orkest 
 1922 Trois ciné-ambiances, voor orkest
 1929? Prélude pour un poète, voor orkest - première: 7 juni 1929 in Parijs 
 1931? Le Livre des danceries, suite voor orkest - première: 12 december 1931 in Parijs 
 1931-1939 Le Zodiaque, voor orkest 
 1962 Phonic sous-marine, voor orkest

Werken voor harmonieorkest 
 1954 Symfonie nr. 8, voor 15 blazers en 2 contrabassen
 1955 Symfonie nr. 5 "Sinfonia da chiesa", voor harmonieorkest - première: 4 december 1955 in Roubaix
 1963 Symfonie nr. 11, voor harmonieorkest

Missen, oratoria en andere kerkmuziek 
 1939-1946 La Passion, oratorium in twaalf delen - première: 25 juli 1957 (Het werk is in 1959 opgenomen in 1999 op 2 cd's gepubliceerd door Elisabeth van der Ploeg (sopraan), Tony Jaanus (alt), A.Roodenburg (tenor), K. Deenik (bariton), Henk Driessen (bas), het NCRV Vocal Ensemble en koor en Radio Filharmonisch Orkest o.l.v. Marius Voorberg - ARION ARN268468)
 1943-1946 L'Annonciation, oratorium
 1948-1949 La Mise au Tombeau, oratorium voor gemengd koor en blaaskwintet - tekst: van de componist
 1951 Mystère orphique, voor zangstem en orkest 
 1953 La Résurrection, oratorium 
 1954 La Nativité de Notre Seigneur, lyrisch mysterie voor solisten, gemengd koor en instrumenten - tekst: van de componist 
 1958 Liturgie œcuménique, voor 3 zangstemmen en orgel 
 Nombreux trios et quatuors vocaux sans accompagnement, voor gemengde koren a capella, dubbelkoor en triplekoor a capella 
 Psaume XIX, voor gemengd koor en orkest

Muziektheater

Opera's

Balletten

Toneelmuziek 
 1958-1960 Le Zodiaque, lyrische choreografie op een tekst van de componist

Vocale muziek

Cantates 
 1949-1950 Cantate d'amour - tekst: van de componist

Werken voor koor 
 1957 Du ciel et de la terre, ruimtesymfonie voor een film 
 Saint Germain d'Auxerre

Liederen 
 1917 7 Petites Images du Japon, voor zangstem en piano 
 1937 Vini vinoque amor (l'amour du vin et par le vin), voor 2 zangstemmen, dwarsfluit, cello en piano 
 1945 6 Tétraphones, voor bariton, dwarsfluit, viool en cello - tekst: van de componist 
 1967 La plate, vaste savane, voor sopraan en instrumenten
 1969 3 chansons de joie et de souci, voor zangstem en gitaar 
 1972 3 dialogues##, voor zangstem en cello 
 1973 5 chants initiatiques, voor zangstem en piano  
 Cortège d'Amphitrite, voor vier zangstemmen en vier vioolstrijkstokken - tekst: Albert Samain
 Chansons de Margot, voor zangstem en piano - tekst: Philéas Lebesque

 Kamermuziek 
 1906 Trio, voor hobo, viool en piano
 1909 Les Parques, voor 2 violen, altviool en piano 
 1911 Sonate, voor viool en piano
 1918 Trio, voor viool, altviool en piano
 1921 Strijkkwartet nr. 1 1922 Dialogue nr. 1, voor cello en piano
 1923 Dialogue nr. 1, voor viool en piano
 1925 Dialogue nr. 2, voor viool en piano
 1925 Kwartet, voor 2 bes klarinetten, bassethoorn en basklarinet
 1929 Dialogue nr. 2, voor cello en piano
 1929 Livre des Danceries, trio voor dwarsfluit, viool en piano
 1935 Trio, trio voor, viool cello en piano
 1944 Trio, voor hobo, klarinet en fagot
 1944-1945 Strijktrio 1945 Sonate, voor dwarsfluit en piano
 1950 Pastorale, voor 2 dwarsfluiten
 1954 Kwintet, voor dwarsfluit, hobo, klarinet, hoorn en contrabas
 1955 Saxofoonkwartet 1955 Kwartet, voor 2 violen en 2 celli
 1957 Strijkkwartet nr. 2 1957 Sonatine nr. 1, voor sopraanblokfluit en piano
 1958 Sonate, voor cello en piano
 1959 Sonatine nr. 2, voor sopraanblokfluit en piano
 1960 Kwartet, voor dwarsfluit, viool, cello en piano
 1960 Sonate, voor gitaar en piano
 1961 Kwartet, voor viool, altviool, cello en piano
 1962 Sonate, voor 2 celli
 1962 Strijkkwartet nr. 3 1963 Suite, voor althobo en piano
 1964 Introduction pour un concert de chambre, voor 5 blaasinstrumenten 
 1965 Trio, voor dwarsfluit, cello en harp

 Werken voor orgel 
 Premier livre d'orgue Werken voor harp 
 1949 Sonate luthée 

 Publicaties 
 Essais pour une esthétique générale, Paris, 1920 – 2e éd. 1937.
 Appoggiatures résolues et non résolues, Paris, 1922-1931.
 Jean-Philippe Rameau et le génie de la musique française, Paris, 1930.
 Lexique de quelques termes utilisés en musique, Paris, 1947.
 2 volumes de poèmes (2 boeken met gedichten), Paris, 1950-1951.
 Matériaux et inscriptions, Toulouse, 1970.
 Kaléidoscope et Miroirs ou les images multipliées et contraires autobiographie, Toulouse, 1970.
 Les écrits de Georges Migot, un recueil d'articles, 4 volumes, Paris, 1932.

 Bibliografie 
 Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
 Martial Leroux: Histories musicales des Hauts-de-Seine, 1993, 490 p.
 Gilles Catagrel, Xavier Darasse, Brigitte Francois-Sappey, Georges Guillard, Michel Roubinet, Francois Sabatier: Guide de la musique d'orgue, Fayard, 1991, 840 p.
 Jean-Marie Londeix: Musique pour saxophone, volume II : répertoire général des oeuvres et des ouvrages d' enseignement pour le saxophone, Cherry Hill: Roncorp Publications, 1985.
 C. Lathan: Et trad. Georges Migot : the man and his work, Strasbourg, 1982.
 Lucien Poirier: La désignation sous le titre de "livres d'orgue" de deux recueils de musique pour orgue de Georges Migot, in: L'Orgue, No. 177 (1981), pp. 10-15.
 Antoine Trainaud: La philosophie de Georges Migot, Poitiers. 1980. dissertation. 111, 182 p.
 Therese Menard: Georges Migot. La musique pour piano seul, 1919-1946, Strasbourg 2 (Strasbourg). 1979. dissertation. 115 p.
 Alain Pâris : Georges Migot in Universalis, 1977.
 Marc Honegger: Catalogue des œuvres musicales de Georges Migot, Strasbourg: Les Amis de l'œuvre et de la pensée de Georges Migot, Institut de musicologie 1977. XXXII. 126 p.
 Marc Honegger: Introduction à Georges Migot, musicien, in: Schweizerische Musikzeitung. 105 (1965), pp. 348-356.
 Marc Honegger: Georges Migot. Zur Erneuerung der geistlichen und liturgischen Musik in Frankreich, in: Musik und Kirche. 31 (1961), pp. 19-24.
 Marc Honegger: Georges Migot. Zur Erneuerung der französischen Vokalmusik, in: Musica. 8 (1954), pp. 381-383.
 Marc Honegger: Georges Migot où "Le retour de la musique a ses origenes vocales", in: Schweiz. Musikzeitung. 94 (1954), pp. 329-331.
 Georges Migot : compositeur et humaniste, 1891-1976. Exposition du 7 juin au 2 juillet 1977, Bibliothèque nationale et universitaire ... Strasbourg, Strasbourg: Bibliothèque nationale et universitaire 1977. IV, 61 p.
 Georges Migot, in: Le Courrier Musical de France. 28 (1969), pp. 225-242.
 Marc Pinchard: 75e anniversaire de Georges Migot, compositeur francais, in: Musica-Disques. 1966, No. 146, pp. 6-10.
 Marc Pinchard: Connaissance de Georges Migot, musicien francais, Paris: Les Ed. Ouvrieres 1959. 133 p.
 Antoine Bender: Georges Migot: Grand Prix de la Musique francaise, in: Caecilia. Strasbourg. 67 1959, pp. 147-151.
 Clarendon: La Passion de Migot'' in: Le Figaro, 18 décembre 1946

Externe links 
  Biografie (gearchiveerd)
  Migot als kunstschilder (gearchiveerd)
  Verdere internetpagina
 

20e-eeuws componist
Frans componist
Frans muziekpedagoog
Frans organist
Frans kunstschilder
Frans dichter
20e-eeuws schrijver