Grote mierklauwier
De grote mierklauwier (Taraba major) is een zangvogel uit de familie Thamnophilidae. Het is het enige lid van het geslacht Taraba (monotypisch).

Kenmerken 
De grote mierklauwier is een grote en onderscheidende vogel, meestal 20,3 cm lang en weegt 56 g. Het heeft een kam, zware snavel, en briljante rode ogen. Het volwassen mannetje heeft zwarte bovendelen, met twee witte ringen en witte buik. Er is een witte dorsale normaal verborgen vlekje behalve in gevaar; jonge mannen zijn vergelijkbaar met de volwassen, maar dunne vleugeldekveren. Het vrouwtje heeft een rijke dunne bovenkant en witte onderkant.

Leefwijze 
De vogel voedt zich met insecten en andere geleedpotigen. Het zal ook kleine hagedissen en zoogdieren eten.

Voortplanting 
Het wijfje legt twee, soms drie, grijs-gemarkeerde witte eieren in een diep nest in een struik, die worden uitgebroed door beide seksen voor 14 dagen van het uitkomen. De kuikens vliegen uit binnen 12 dagen.

Verspreiding en leefgebied
Hij komt voor in de tropische Nieuwe Wereld in het zuiden van Mexico, Midden-Amerika, Trinidad en Zuid-Amerika naar Noord-Argentinië en het zuidoosten van Brazilië.

Deze vogel leeft vooral in en bij struikgewas, cacao en citrusplant en soms in tuinen, met een voorkeur voor dichte ondergroei. Hij is meestal te vinden als territoriale paren.

Deze soort telt tien ondersoorten:
 Taraba major melanocrissus: van ZO-Mexico tot W-Panama.
 Taraba major obscurus: van W-Costa Rica tot N-Colombia.
 Taraba major transandeanus: ZW-Colombia, W-Ecuador en NW-Peru.
 Taraba major granadensis: N- en C-Colombia en NW-Venezuela.
 Taraba major semifasciatus: O-Colombia, Z- en NO-Venezuela, de Guyana's en NO- en C-Brazilië.
 Taraba major duidae: Cerro Duida (ZO-Venezuela).
 Taraba major melanurus: het westelijk Amazonebekken.
 Taraba major borbae: WC-Brazilië bezuiden de Amazonerivier.
 Taraba major stagurus: O- en NO-Brazilië.
 Taraba major major: O-Bolivia, Paraguay, Z-Brazilië en N-Argentinië.

Externe link
Avibase

Thamnophilidae
Dier uit het Neotropisch gebied
IUCN-status niet bedreigd