Holtpodzolgronden
Een holtpodzolgrond is een bodemtype in het Nederlandse systeem van bodemclassificatie dat behoort tot de moderpodzolgronden. In deze podzolgronden wordt moder aangetroffen, een humusvorm waarin organisch- en mineraal materiaal niet sterk gemengd zijn. Holtpodzolgronden in onontgonnen staat hebben een zeer dunne A-horizont en een duidelijk ontwikkelde moderpodzol B-horizont.

In de bovenste centimeters komt regelmatig een dunne humuspodzol voor, een zogenaamde micropodzol. Bij een ontgonnen bodem zijn kleur en humusgehalte van de bouwvoor afhankelijk van de dikte van de micropodzol en de A-horizont. Wordt de B-horizont omhoog geploegd dan krijgt de bouwvoor een grijsbruine kleur.

Holtpodzolgronden komen veel voor op de wat rijkere plaatsen op de stuwwallen van de Veluwe. Ze werden daar in het verleden ook wel bruine bosgronden of humusijzerpodzolen genoemd. Ook zijn ze plaatselijk te vinden in hoger gelegen lemige dekzandafzettingen in Noord-Brabant en in pleistocene afzettingen van Maas en Rijn.

Voor de eikenhakhoutcultuur op de Veluwe zijn deze gronden in het verleden diep bewerkt.
De humus is hierdoor sterk geoxideerd, waardoor de grond aanmerkelijk armer is geworden.

Bevindt zich in de ondergrond een briklaag of banden B-horizont, dan kan er sprake zijn van respectievelijk een hoekpodzolgrond of een horstpodzolgrond.

Etymologie 
De naam holtpodzolgronden is ontleend aan het toponiem holt, een oude benaming voor bos.

Schematische profielbeschrijving 
De onderstaande tabel omvat een schematische uiteenzetting van het bodemprofiel van een holtpodzolgrond.

Bodemtype