Manier van articulatie
In de taalkunde (articulatorische fonetiek) omschrijft de manier van articulatie hoe de tong, lippen, kaak en andere spraakorganen betrokken zijn bij het maken van een spraakklank. Het concept wordt doorgaans gebruikt voor het omschrijven van hoe medeklinkers worden gevormd. Voor elk articulatiepunt kunnen meerdere manieren van articulatie bestaan. 

Het Internationaal Fonetisch Alfabet kent de volgende manieren van articulatie:
Plosief
Nasaal
Fricatief
Sibilant
Lateraal frictatief
Affricaat
Flap
Tril
Approximant
Halfklinker
Lateraal approximant.
Klik
Implosief
Ejectief

Zie ook
Distinctief kenmerk
Fonetiek
Fonologie

Fonetiek