Grand Prix-wegrace van Zweden 1988
De Grand Prix-wegrace van Zweden 1988 was de dertiende Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1988. De races werden verreden op 14 augustus 1988 op de Scandinavian Raceway nabij Anderstorp (Jönköpings län). Voor het eerst werden alle races (125 cc,- 250 cc,-, 500 cc,- en de zijspanklasse) op zondag verreden. In deze Grand Prix werd de wereldtitel in de 125cc-klasse beslist. Jorge Martínez won die titel en werd daarmee dubbelkampioen, want hij was al wereldkampioen in de 80cc-klasse, die in Zweden niet aan de start kwam.

Algemeen
Ondanks de jarenlange dreiging van de FIM om de Zweedse Grand Prix van de kalender te schrappen, ging de accommodatie in Anderstorp steeds verder achteruit. Het circuit was hobbelig en vuil en er bleven grote plassen water op staan. Bovendien was ook het zwembad nu onbruikbaar geworden. Omdat het tijdens de trainingen bijna voortdurend nat was, waren er veel valpartijen. Wayne Gardner liep daarbij een handblessure op, Jacques Cornu brak een sleutelbeen en Javier Cardelús brak een botje in zijn voet. Verder kwamen Christian Boudinot, Luca Cadalora, Carlos Cardús, Paolo Casoli, Harald Eckl, Norihiko Fujiwara, Juan Garriga, Patrick Igoa, Carlos Lavado, Rob McElnea, Julián Miralles, Luis Miguel Reyes, Raymond Roche, Jean-Philippe Ruggia, Allan Scott en Hans Spaan ten val. Donnie McLeod schrok hevig toen hij door aquaplaning de grip van zijn voorwiel verloor, maar hij bleef overeind. Een gevolg van de regen was ook dat de snelste tijden in de eerste trainingen verreden werden. Wie daar niet in slaagde was veroordeeld om een tijd op de natte baan te zetten. De slachtoffers daarvan waren Wayne Gardner en Egbert Streuer.

500cc-klasse

De training
Omdat Wayne Gardner door een valpartij nog geen snelle tijd gereden had moest hij dit alsnog op de natte baan doen. Het resulteerde in de dertiende startplaats. Wayne Rainey blaakte van het zelfvertrouwen na zijn overwinningen in  de 8 uur van Suzuka en de Britse Grand Prix, terwijl Eddie Lawson bezorgd was over het weer. Hij had vijf verschillende regenbanden getest en was niet tevreden, maar hij had de snelste trainingstijd op het droge circuit gereden. Lawson had in de droge training wel zijn afstelling voor een droge race gevonden, maar Wayne Gardner was daar door zijn val niet in geslaagd.

Trainingstijden

De race
Omdat hij de goede afstelling én de goede banden voor een droge race had gevonden, was Eddie Lawson klaar voor de race, in tegenstelling tot Wayne Gardner, die in de enige droge training gevallen was en wel goede regenafstellingen had, maar op het droge circuit met een op de gok afgestelde Honda moest aantreden. Wayne Rainey leidde de race twee ronden lang, maar viel daarna terug in de achtervolgende groep, terwijl Lawson de leiding nam en ogenschijnlijk zonder problemen naar de overwinning reed. Gardner bezette de tweede plaats en werd ook niet bedreigd. Al met al was het een saaie race, met grote tussenafstanden en weining gevechten. Christian Sarron werd derde. Invaller Roger Burnett deed het goed met de achtste plaats en de geblesseerde Raymond Roche scoorde eindelijk weer eens punten, hoewel zowel Cagiva als Suzuki geen hoge ogen gooiden.

Uitslag 500cc-klasse

Niet gefinished

Niet gestart

Niet gekwalificeerd

Niet deelgenomen

Top tien tussenstand 500cc-klasse

250cc-klasse

De training
Nadat de Yamaha's op het bochtige Donington Park in het voordeel waren geweest, verwachtte men op de snelle Scandinavian Raceway dat de Honda's het voortouw zouden nemen. Luca Cadalora, de winnaar op Donington, was echter opnieuw de snelste en behalve Juan Garriga was ook Jean-Philippe Ruggia met zijn productie-Yamaha TZ 250 sneller dan de Honda's. Jacques Cornu brak bij een val een sleutelbeen, waardoor het erop leek dat hij niet zou kunnen starten.

Trainingstijden

De race
Na de start in Zweden leidde Reinhold Roth voor Luca Cadalora, Dominique Sarron, Sito Pons, Jean-Philippe Ruggia, Juan Garriga, Carlos Cardús, Iván Palazzese en Jacques Cornu. Al snel vormde zich een kleinere kopgroep met Cadalora, Garriga, Pons, Roth en Sarron. Vooral Garriga, Pons en Cadalora vochten om de leiding, tot de laatste in de negende ronde ten val kwam. Een ronde later viel op dezelfde plaats Masahiro Shimizu, die door Cornu niet meer ontweken kon worden waardoor ook hij viel. Pons won de race voor Garriga en bouwde daarmee zijn voorsprong in het kampioenschap uit tot negen punten, waarmee het met (naar men toen nog dacht) drie races te gaan nog steeds spannend was.

Uitslag 250cc-klasse

Niet gefinished

Niet gestart

Niet gekwalificeerd

Niet deelgenomen

Top tien tussenstand 250cc-klasse

125cc-klasse

De training
In de 125cc-training was Jorge Martínez de snelste, maar de tijden lagen dicht bij elkaar, zodat Ezio Gianola bepaald niet kansloos was in de race. Hans Spaan deed goede zaken met zijn vierde startplaats voor zijn concurrent Julián Miralles. Ook opvallend was de negende tijd van Taru Rinne, die vorig jaar nog hard was gevallen in Anderstorp, maar die in de GP van Frankrijk als eerste vrouwelijke solocoureur WK-punten had gescoord.

Trainingstijden

De race
In de eerste helft van de 125cc-race in Zweden moest Jorge Martínez het initiatief aan Ezio Gianola laten. Martínez wilde niet te veel risico's nemen, maar toen hij eenmaal begon in te lopen op Gianola ging hij hem ook voorbij. Doordat hij drie punten meer scoorde dan Gianola was Martínez nu zeker van de wereldtitel. Intussen had Julián Miralles lang alleen op de derde plaats gereden, achtervolgd door Adi Stadler en Hans Spaan. Spaan's Honda was sneller dan die van Stadler en hij achterhaalde zelfs Miralles. Bij het uitkomen van de laatste bocht viel Spaan Miralles aan en beiden dachten dat ze derde waren geworden. De tijdwaarneming gaf echter aan dat Miralles 0,22 seconde sneller was geweest.

Uitslag 125cc-klasse

Niet gefinished

Niet gestart

Niet gekwalificeerd

Niet deelgenomen

Top tien tussenstand 125cc-klasse

Zijspanklasse

De training
Toen de meeste combinaties in de eerste (droge) training hun beste tijden zetten, kwamen de Nederlandse equipes in grote problemen. Theo van Kempen had moeilijkheden met zijn versnellingsbak en reed de zestiende tijd, maar Egbert Streuer kon door een gebroken versnellingsbakas helemaal geen tijd zetten. Hij moest dat later op een natte baan doen en kwalificeerde zich maar net, als twintigste en laatste. Steve Webster was de snelste, terwijl kampioenschapsleider Rolf Biland vanaf de tweede startrij moest starten.

Trainingstijden

De race
Bij winst zouden Rolf Biland en Kurt Waltisperg in deze race al wereldkampioen kunnen worden. Het kampioenschap moest echter nog even uitgesteld worden, want hoewel Biland even de leiding wist te nemen, werd hij toch nog ingehaald door Steve Webster/Tony Hewitt. De Yamaha van Egbert Streuer liep voor het eerst van het seizoen probleemloos, maar nu moest hij met bakkenist Bernard Schnieders van de laatste rij starten. Streuer passeerde bijna het hele veld en finishte als derde. Biland/Waltisperg hoefden zich echter geen zorgen te maken. Ze hoefden in de GP van Tsjecho-Slowakije slechts veertiende te worden om wereldkampioen te worden en zelfs als ze zouden uitvallen moesten Webster/Hewitt ook nog winnen om hen de titel afhandig te maken.

Uitslag zijspanklasse

Niet gefinished

Top tien tussenstand zijspanklasse

Trivia

Jacques Cornu
Nadat Jacques Cornu tijdens de training geblesseerd raakte werd hij onmiddellijk naar Zwitserland gevlogen, waar professor Livio in het ziekenhuis van Lausanne een sleutelbeenfractuur vaststelde. Livio mat hem echter een beschermend korset aan waardoor Cornu terug kon vliegen naar Zweden om alsnog te starten.

Peter Lindén
Natuurlijk voelt een luchtmachtofficier zich thuis op een vliegveld (zoals het circuit van Anderstorp). Dat gold in elk geval voor Peter Lindén, die in een nationale superbike-race startte, daarna in de 500cc-klasse achttiende werd en in de zijspanrace als bakkenist van Yoshisada Kumagaya Brian Barlow verving en achtste werd.

Taru Rinne
Taru Rinne had al hoge ogen gegooid door in de GP van Frankrijk veertiende te worden, maar dat ze nu slechts vijfentwintigste werd lag niet aan haar. Na de negende trainingstijd gereden te hebben lag ze ook in de race op de negende plaats toen haar uitlaat scheurde.

Zwembad
Een zwembad is uiteraard geen eerste noodzaak op een circuit, maar dat van Anderstorp maakte deel uit van een jarenlange traditie. Wie in Anderstorp een wereldtitel behaalde werd door zijn collega's in het zwembad gegooid. Omdat de Zweedse GP altijd tegen het einde van het seizoen viel waren dat al heel wat coureurs geweest. Nu het door achterstallig onderhoud onbruikbaar was geworden bleef Jorge Martínez een bad bespaard. Het onbruikbare zwembad stond echter ook symbool voor de rest van het circuit, dat ook niet werd onderhouden.

Alle races op zondag
Tot aan dit jaar had de organisatie van de Zweedse GP de 250cc-klasse altijd op zaterdag laten rijden, terwijl ze gemakkelijk in het programma van de zondag paste. Daarme hoopte men meer entreegelden op te halen, maar de coureurs beviel het allerminst. De 250cc-rijders hadden een trainingsdag minder en er kwam nauwelijks publiek op af. Nu had de FIM echter een ultimatum gesteld: men mocht alleen op zaterdag racen als er voor een Eurovisie-signaal gezorgd was. De Eurovisie zag daar echter niets in en maakte alleen beelden op zondag, zodat de Zweden gedwongen waren dan ook de 250cc-klasse te laten rijden. Vreemd genoeg had de FIM de Zweedse Grand Prix al voor het seizoen 1989 op de kalender gezet, maar de IRTA was het daar niet mee eens. Zij legde de organisatie een flink aantal eisen voor en dreigde de GP in 1989 over te slaan.

1988
Zweden
Sport in Jönköpings län