Eryosuchus
Eryosuchus is een geslacht van uitgestorven capitosauride temnospondyle Batrachomorpha (basale 'amfibieën') uit het Midden-Trias van Noord-Rusland. Het was wellicht een zeer groot roofdier: het grootste bekende toegewezen exemplaar kon tot driehonderdvijftig centimeter lang worden, met een schedel van meer dan honderd centimeter lang.

Geschiedenis van de studie 
Eryosuchus werd in 1966 benoemd door Witalii Georgiewitsj Otsjew, 'Ochev', op basis van de typesoort Eryosuchus tverdochlebovi uit afzettingen van de Donguz-formatie in de oblast Orenburgskaya. Het holotype is PIN 104/3090. In dezelfde publicatie benoemde Ochev ook Eryosuchus garjainovi en Eryosuchus antiquus, beide uit dezelfde formatie en oblast als Eryosuchus tverdochlebovi. Verschillende andere soorten die eerder in andere geslachten waren geplaatst, zijn soms in Eryosuchus geplaatst, zoals Stanocephalosaurus pronus uit Tanzania en Stanocephalosaurus rajareddyi uit India, maar dit wordt grotendeels betwist, evenals de geldigheid van Eryosuchus antiquus, die is alleen gebaseerd op een onderkaakfragment. Deze soorten, evenals meer zekere soorten Eryosuchus, werden soms geplaatst in de omvattende geslachten Parotosaurus / Parotosuchus, wat de complexiteit van de capitosauriër-taxonomie en de rol van biogeografie bij het formaliseren van dergelijke taxonomie onderstreept. In het meest beperkende concept van Eryosuchus (dat van Schoch & Milner, 2000 en de meeste andere auteurs), is Eryosuchus uitsluitend een Russisch taxon. Morales (1988) benoemde een mogelijke nieuwe soort Eryosuchus die de grootste bekende zou vertegenwoordigen, met een niet-gecatalogiseerde schedel van meer dan honderd centimeter lang, wat een van de grootste bekende temnospondylen zou vertegenwoordigen; Schoch & Milner (2000) herhaalden dit en suggereerden dat er een beschrijving door Morales aanstaande was, maar dit exemplaar is nooit beschreven en zou een ander geslacht kunnen vertegenwoordigen. Als dit exemplaar buiten beschouwing wordt gelaten, is het grootste bekende exemplaar van Eryosuchus slechts iets meer dan vijftig centimeter.

Anatomie 
Concurrerende concepten van Eryosuchus produceren verschillende samenvattingen van diagnostische kenmerken. Het concept van Schoch & Milner, dat van een uitsluitend Russische clade en dat wordt overgenomen door de meeste andere deskundigen, vermeldde slechts twee synapomorfieën van het geslacht: oogkassen van gemiddelde grootte (groter dan de meeste capitosauriden anders dan mastodonsauriden) en een langwerpig post-glenoïde gebied (PGA) achter het schoudergewricht dat ondiep hol is en met een mediale richel sagittaal uitgelijnd. Damiani's (2001) uitgebreidere concept vermeldde alleen lateraal gerichte tabulaire hoorns met een naar voren gerichte beenlap als apomorf voor dit geslacht. Eryosuchus tverdochlebovi en Eryosuchus garjainovi worden vertegenwoordigd door veel schedels en postcraniale overblijfselen, wat hun geldigheid verzekert in tegenstelling tot Eryosuchus antiquus, vertegenwoordigd door één onderkaakfragment, specimen PIN 2973/65. De twee definitieve soorten worden onderscheiden door hun relatieve oogkasomvang en de lengte van de beennaad van hun basicranium. Dit is een van de weinige capitosauriërs waarvan volledig verbeende intercentra van de wervelkolom bekend zijn.

Fylogenie

Biostratigrafie 
Het Russische kader voor biostratigrafie uit het Trias is gebaseerd op temnospondylen, in tegenstelling tot de Zuid-Afrikaanse Assemblage Zones, die grotendeels gebaseerd zijn op Amniota. Eryosuchus is een van de taxa die wordt gebruikt om regionale correlaties te maken, gezien het relatief veel voorkomende voorkomen in Rusland. Er wordt aangenomen dat de Eryosuchus Fauna op zijn minst gedeeltelijk correleert met de Cynognathus Assemblage Zone in Zuid-Afrika.

Uitgestorven amfibieën