Langhedul
De familie Langhedul was een aanzienlijk geslacht van orgelbouwers in Vlaanderen en Frankrijk, werkzaam tussen ca. 1480 en 1636. Het geslacht Langhedul heeft de Zuid-Nederlandse orgelbouwkunst verspreid in Frankrijk, zoals het geslacht Mors dit deed in Noord-Duitsland en Brebos in Spanje. Samen met de Waalse orgelmaker Crespin Carlier, die ook tot de Langhedulschool behoort, legden de Langheduls (voornamelijk Jan en Matthijs) de basis voor het Franse klassieke orgel zoals dat van 1636-1790 werd gebouwd.

Victor Langhedul 
Gestorven te Ieper ca. 1513. Woonde te Ieper.

Werkzaamheden:
 ca. 1480: Sint-Winoksbergen, jakobijnklooster
 1481: Sint-Omaars, Onze-Lieve-Vrouwkerk
 1486: Kortrijk
 1491: Mesen
 1500: Rijsel, Sint-Pieter

Matthijs de Wulf 
Schoonbroer van Victor Langhedul, zet het bedrijf in Ieper verder.

Werkzaamheden:
 1516: Sint-Omaars
 1521: Rijsel
 1522: Ieper

Michiel I Langhedul 
Zoon van Victor Langhedul. Hij werkte als jeugdig orgelmaker korte tijd aan het orgel van de kathedraal van Salisbury (Verenigd Koninkrijk), waarna hij naar Ieper terugkeerde en tot 1570 in Zuidwest-Vlaanderen vele orgels bouwde en restaureerde.

Werkzaamheden:
 1530-1531: Kathedraal van Salisbury: werkzaamheden
 1534: Kortrijk, Onze-Lieve-Vrouwkerk
 1535: Veurne, Sint-Walburga
 1536: Brugge, Onze-Lieve-Vrouwkerk
 1546: Sint-Omaars
 1548-1553: Sint-Winoksbergen
 1553, 1557, 1562: Nieuwpoort
 ca. 1555,1559: Duinkerke, Sint-Eligius
 1560: Veurne, Sint-Niklaas
 1560: Ninove, Onze-Lieve-Vrouwkerk, nieuw orgel
 1569: Poperinge
 1570: Kortrijk

Zonen van Michiel I Langhedul

Michiel II Langhedul
Zoon van Michiel I. Overleden in Gent, 6 februari 1592. Minder bekend dan zijn broer Jan.

Werkzaamheden:
 1588: Diksmuide
 1591: Brugge

Jan Langhedul
Zoon van Michiel I. Jan is de eerste "international" in de familie.  
Werkte eerst in Vlaanderen. In Ieper woonde hij aan de zuidzijde van de Boterstraat. Hij verplaatste zijn bedrijf omwille van sociale en religieuze onrust naar Rijsel (1583) en Parijs (1585). Hij werd benoemd tot hoforgelbouwer van Hendrik III, de koning van Frankrijk.
Hij introduceerde het Vlaamse orgeltype in Frankrijk en legde daarmee de basis voor het Franse barokorgel. De Noord-Franse en in het bijzonder de Parijse bouwtrant zal haar nationale traditie verlaten en plaats maken voor de Vlaamse orgelbouwstijl. 
Toen de rust in Vlaanderen door de Spaanse Successieoorlog was hersteld, keerde Jan naar zijn geboorteland terug, waar hij in 1590 samen met zijn zoon Guillaume het orgel in de Sint-Salvatorkerk in Gent renoveerde. Hij overleed 6 februari 1592 in Gent, waar hij in de dominicanenkerk werd begraven, blijkens een grafopschrift.

Werkzaamheden:
 voor 1577 tot omstreeks 1583: Ieper, Sint-Maartenskerk, onderhoud. Dit orgel is afkomstig uit de werkplaats van een Langhedul.
 voor 1578: Gistel, onderhoud
 restauratiewerk aan belangrijke Parijse orgels: 
 1587: het Augustijnerklooster
 1588: de Sainte-Chapelle
 de Saint-Benoît
 de Sint-Augustinuskerk
 1588: de St-Jacques-de-la-Boucherie, nieuw orgel
 1590: Sint-Salvatorskerk in Gent

Zonen van Jan Langhedul

Guillaume Langhedul
Guillaume zette het werk van zijn vader voort in Vlaanderen.  Zijn werkzaamheden situeren zich vooral rond Gent.  Hij is vermoedelijk jong overleden.

Matthijs Langhedul
Matthijs (Ieper? - Brussel, 1635/1636) was sinds 1592 organist en orgelmaker aan het Spaanse hof.  Hij onderhield er de vier orgels die de Vlaamse orgelbouwer G. Brebos gebouwd had.  Hij trok rond 1600 naar Parijs en onderhield er de orgels van zijn vader Jan.  
Voor Saint-Gervais bouwde hij een groot instrument waarop later leden van de beroemde familie Couperin zouden spelen (1653-1789).  In dit orgel zijn nog steeds pijpen gesigneerd "Langhedul 1600".  
Rond 1605 keerde hij terug naar Ieper. Hij werkt in 1609 in Gent. In 1613 vestigde hij zich in Brussel waar hij aartshertogelijk orgelbouwer werd.

Werkzaamheden
Periode in Parijs:
 belangrijke herstellingen aan de Parijse orgels van onder meer Saint-Loup, Saint-Eustache (nieuw rugwerk, 1604), de Saint-Jean-en-Grêve en de Saint-Leu (1603).
 1599-1601: bouw van een orgel in de Saint-Gervais: het instrument waar de Couperins later zouden op spelen
 Saint-Benoît-le-Bétourné Collegiate: nieuw orgel, later verplaatst naar de Saint-Jacques-du-Haut-Pas door Claude-François Clicquot

Periode in Vlaanderen:
 1611: Hondschote (Frans-Vlaanderen)
 1611: Veurne, Sint-Walburgakerk
 1614: Brussel, Sint-Goedele, werkzaamheden
 1617: Brussel, Begijnhof , werkzaamheden
 1617: het hof in Madrid, nieuw orgel voor Filips III van Spanje
 1617: Sint-Omaars, Onze-Lieve-Vrouwkathedraal
 1617-1619: Tongeren (basiliek), nieuw orgel
 1618-1636: Antwerpen, kathedraal, nieuw orgel broederschap H. Sacrament
 1620 en volgende jaren: Brussel, Abdij van Coudenberg. Onderhoud
 vanaf 1621: Anderlecht, nieuw orgel
 1624-1625: Brussel, hofkapel. Herstelling en wijziging aan het grote orgel.

De school van Langhedul
In Frankrijk werkte de Waalse orgelbouwer Crespin Carlier, tijdgenoot van Matthijs, in de stijl van de Langheduls en legde er mee de basis voor het Franse klassieke orgel zoals dat van 1636-1790 werd gebouwd.

In de Zuidelijke Nederlanden moeten we als directe of indirecte leerlingen zien: de familie Ysore (ook wel Isoré, Isorée, Isoree, Izoret, Ysere) uit Winoksbergen, Crespin Carlier, Nicolaas Bauwens uit Ath, Nicolaas Elewoud (of Hellewoud) uit Brugge, Jacques Stoop uit Ieper, Pieter van der Haeghen uit Gent en de orgelbouwers Van Belle. Jacob van Eynde wordt als afsluiter van deze Langhedul-traditie beschouwd.

Literatuur 
 M.A. VENTE, Figuren uit Vlaanderens orgelhistorie: 3. Het geslacht Langhedul., in: De Schalmei, jg. 1, nr. 4, juli 1946.
 M.A. VENTE, Figuren uit Vlaanderens orgelhistorie: 3. Het geslacht Langhedul., in: De Schalmei, jg. 1, nr. 5, september 1946.
 Ghislain POTVLIEGHE, Langhedul, in: Winkler Prins Encyclopedie van Vlaanderen, deel 4, 1974.
 A.J. GIERVELD, Langhedul, familie, in: Algemene Muziek Encyclopedie, deel 5, Unieboek, 1981, p.p.344-345.
 Flor PEETERS, Maarten Albert VENTE, Ghislain POTVLIEGHE, e.a., De orgelkunst in de Nederlanden van de 16de tot de 18de eeuw, Gaade/Amerongen, 1984.
 https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/persoon/8149

Zuid-Nederlands orgelbouwer (voor 1830)
Persoon in de Nederlanden in de 16e eeuw
16e-eeuws kunstenaar
Persoon in de Nederlanden in de 17e eeuw
17e-eeuws kunstenaar
Frans orgelbouwer