Roodoogstekelkruin
De roodoogstekelkruin (Phacellodomus erythrophthalmus; protonym: Anabates erythrophthalmus) is een zangvogel uit de familie Furnariidae (ovenvogels).

Naamgeving 
De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Maximilian van Wied-Neuwied in 1821. Hij noemde de soort Phacellodomus erythrophthalmus, hetgeen betekent: hebbende rode ogen in het Oudgrieks.

Kenmerken 
De roodoogstekelkruin is circa 17 centimeter lang. Het is een bruine vogel met oranjerode ogen. De vogel heeft een lange roodachtige staart. Verder wordt deze vogel gekenmerkt door een met korte stekels bezette rode kruin.

Verspreiding en leefgebied 
Deze vogel is endemisch in Brazilië en telt twee ondersoorten:
 Phacellodomus erythrophthalmus erythrophthalmus - van de staat São Paulo tot het zuiden van Bahia.
 Phacellodomus erythrophthalmus ferrugineigula - van Minas Gerais en Rio de Janeiro tot Rio Grande do Sul.

De natuurlijke habitats zijn vochtige subtropische of tropische laagland bossen, moerasbossen en secundaire bossen op een hoogte tussen de 0 en 800 meter in het bioom Atlantisch Woud.

Status 
De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar waarschijnlijk stabiel. Om deze redenen staat de roodoogstekelkruin als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

Ovenvogels
Endemisch dier uit Brazilië
IUCN-status niet bedreigd