George Bergmann
George Karel Lodewijk Bergmann (Lier, 30 juli 1805 - aldaar, 14 december 1893) was een Belgisch advocaat en politicus voor de Liberale Partij. Hij was burgemeester van Lier.

Levensloop 
Bergmann was de zoon van Georg Bergmann, een voormalig soldaat die gehuwd was met Catharina van Zinnicq, een lokale burgerdochter. Zijn vader oefende verschillende overheidsfuncties uit, waaronder belastingsontvanger te Lier. Bergmann studeerde af als doctor in de rechten aan de Rijksuniversiteit Gent in 1828. Vervolgens ging hij aan de slag als advocaat. Bij het uitbreken van de Belgische Revolutie was hij het enige familielid dat niet uitweek. Als orangist maakte hij vervolgens een zware periode door, waarover hij later getuigt in het postuum uitgegeven Gedenkschriften.

Bergmann huwde Josephine Giese, de dochter van een Duitse scheepsmakelaar die zich te Antwerpen had gevestigd ten tijde van Napoleon. Hij werd politiek actief in een kern van gelijkgezinde orangisten en later liberalen te Lier. Hij was daarbij betrokken bij de uitbouw van het Lierse liberale verenigingsleven. Zo was hij de stichter, en tevens een tijdlang voorzitter, van de Lierse Liberale Associatie. Tevens was hij geëngageerd in tal van (liberale) organisaties zoals de muziekmaatschappij De Groote Harmonie, de zangmaatschappij De Nethegalm, het leesgezelschap Eenheid en Vooruitgang en de toneel- en letterkundige maatschappij Tony's Vrienden. Deze laatste was in 1875 gesticht ter nagedachtenis aan zijn zoon Tony. In 1879 werd hem als liberaal kopstuk de communie geweigerd en deze gebeurtenis vervreemdde hem definitief van de kerk.

Daarnaast was hij actief in de prille Vlaamse Beweging. Een van zijn jeugdvrienden uit zijn studententijd was Jan Frans Willems, de vader van de Vlaamse Beweging. Diens broer was tevens gehuwd met een zus van George Bergmann. In 1838 werd Bergmann verkozen in de Lierse gemeenteraad, in 1846 werd hij tevens provincieraadslid en in 1848  werd hij aangesteld als schepen van Financiën te Lier. In deze hoedanigheid was hij verplicht de wetten van 1919 en 1920 inzake de inkomstenbelasting uit te voeren en de gevolgen hiervoor voor de gemeentefinanciën te compenseren door ze (blijvend) te saneren. In 1853 werd Bergmann burgemeester. De ideologische strijd tussen katholieken en liberalen verscherpte en in 1858 lukte het hem niet om als liberaal provincieraadslid verkozen te worden in het kanton Lier. In 1872 veroverden de katholieken de meerderheid en vormden het nieuwe Liers stadsbestuur en moest hij zijn burgemeesterssjerp moest inleveren.

Zijn zoon Anton Bergmann speelde een belangrijke rol bij de ontwikkeling van het liberaal flamingantisme en kreeg daarin de volle steun van zijn vader.

Bij zijn dood in 1893 werd hij burgerlijk begraven, wat toentertijd nog uitzonderlijk was te Lier.

In Elsene werd er een straat naar hem vernoemd, met name de George Bergmannlaan.

Bibliografie 
 Uit vader Bergmann’s gedenkschriften (1895, postuum)

Liberale Partij-politicus (België)
Schepen van Lier
Burgemeester van Lier
Antwerps provincieraadslid
Belgisch advocaat
Persoon binnen de Vlaamse Beweging