Ignace Baert
Ignace Baert (Kortrijk, 15 oktober 1950) is een Vlaams zanger, pianist, componist en tekstschrijver.

Biografie

Jeugdjaren
Ignace komt uit een muzikale Kortrijkse familie en zit al op zijn negende op een muziekschool in Kortrijk waar hij o.a. pianoles krijgt van François Glorieux. Accordeonles krijgt hij privé in Heule van Hugo Hoste. Daarnaast doet hij de Humaniora; de combinatie wordt op zijn dertiende te zwaar en de muziek belandt op een zijspoor.

Vanaf 1967 speelt hij op het orgel en zingt bij het dansorkest "The Top Players", waar ook zijn vader als saxofonist-klarinettist in meespeelt. In 1968 gaat hij naar het Koninklijk Conservatorium in Gent.

Erik Marijsse en de Lilac Street Band
In 1968 komt zanger en journalist Erik Marijsse bij het orkest en wordt er gastzanger. Ignace gaat intensief samenwerken met Marijsse als manager, hetgeen uiteindelijk eindigt in 1976 als hij zijn legerdienst gaat doen. Marijsse neemt "Liefde" op, dat de B-kant wordt van zijn eerste  hit "Leven, leven, laten leven". Opvolger "Kijk naar omhoog" wordt voor Marijsse het grootste succes uit zijn carrière en komt op nummer 1 van de Vlaamse hitparade.

Marijsse investeert een deel van zijn kapitaal in het orkest en Ignace verandert de naam in 1970 in Lilac Street Band; in eigen beheer wordt de single "Lilac" opgenomen. De volgende single "Annelise" (een cover van een Duitstalig nummer) wordt een hit in Vlaanderen en verschijnt op het platenlabel RKM.

In 1971 valt de Lilac Street Band uiteen. Een groep van drie rondom Ignace gaat verder onder dezelfde naam terwijl Marijsse manager wordt.

Op de solotoer
In 1972 gaat hij op solotour, met nog steeds Erik Marijsse als manager. Daarnaast componeert hij in samenwerking met Marijsse voor zichzelf en anderen. Hun eerste compositie voor anderen is "Baby baby" voor het duo Nicole & Hugo die er voor België mee naar het Eurovisiesongfestival trekken. Anderen voor wie zij liedteksten schrijven zijn onder anderen Rita Deneve en Micha Marah.

Zijn eerste solohit in België scoort Ignace in 1973 met "More than sympathy", dat ook de Nederlandse hitparades bereikt (Veronica top 40). Het jaar erop komt zijn album uit, "With more than sympathy". In samenwerking met Fransman Claude François maakt hij in 1974 onder de naam "Jérémy" de plaat "Michèle" (vertaling van "Jo-Ann", de single die volgde op "More than sympathy"). Het lied "A sad sad song" wordt in het Frans "Pauvre chanson d'amour", maar dit komt niet meer uit bij Claude François. De samenwerking wordt stopgezet doordat de deals tussen de twee platenmaatschappijen niet overeenstemmen.

In 1975 vormt hij een gelegenheidstrio met Micha Marah en Raymond van het Groenewoud dat op Yes-Festival in Oostende de tweede plaats behaalt. Hetzelfde jaar doet het trio ook mee aan het Nordringfestival in Oslo als vertegenwoordigers van de BRT-radio. Het jaar daarna lijft het Belgisch leger hem in voor het vervullen van zijn dienstplicht. Vanwege zijn bekendheid in Vlaanderen wordt hij in Wallonië gelegerd.

Omdat het met zijn zang-, tekstschrijf- en componeercarrière niet echt vlot, besluit Ignace in 1977 muziekles te gaan geven aan diverse scholen rondom Roeselare en verlaat tijdelijk de showbusiness. Hij gaf muziekles aan het VISO in Roeselare en is sinds 1 november 2015 met pensioen.

Vanaf 1984 neemt Ignace de muzikale pen weer in de hand om voor artiesten als Jimmy Frey ("Mon amour (Voor ons allebei)"), Niels William, Liliane Saint-Pierre, Marjolein en Gunther Levi te schrijven en hun platen te produceren. Het zet hem er vier jaar later toe aan weer op te gaan treden en gaat van start met een heropname van "More than sympathy".

Vanaf 2002 treedt hij op als pianist-zanger met Bart Kaëll en het kwartet van Claire Berthorelly. Gaandeweg wordt hij hun begeleider. Zoon Yuri Baert is ook musicus, en ook bij hem neemt Ignace de rol van tekstschrijver en achtergrondzanger op zich.

Privéleven
Ignace is getrouwd met Hilde Manderveld. Zij hebben samen twee kinderen, Anouk en Yuri. Het gezin woont in Deerlijk.

Discografie

Singles

Als lid van de Lilac Street Band
 1970 - Lilac / Two boys in a race
 1970 - Annelise / I must live
 1971 - Bestseller / Somewhere
 1971 - Christine baby / Memories
 1971 - Ohio to Tokio / Ulalajehjeh
 1972 - Better days / Why my God

Als Ignace
 1973 - More than sympathy / It Must Be a Dream
 1973 - Het lied van Konijntje Piep
 1974 - Dancing time / More than I have
 1974 - Jo-Ann / Love me
 1974 - More than sympathy / Jo-Ann (dubbele A-kant)

Alias Jeremy
 1975 - A sad sad song / It's all right
 1975 - Pauvre chanson d'amour / C'est tout droit
 1975 - Michèle / Sans toi
 1975 - Harmony / Misery

Met Erik Marijsse
 1976 - Je crève d'amour (Erik Marijsse & Ignace Baert) / Cette journée pleine de joie (Ignace Baert)

Als Ignace
 1988 - More than sympathy (remake) / I don't wanna
 1988 - New / Into swing (Ignace & Glow)
 1989 - Is it right is it wrong / instrumentaal
 1990 - The right time / instrumentaal
 1990 - Hemel of hel / Ik leef weer met plezier

Als Ignace Baert
 1992 - Yuri

Als Ignace
 1993 Ik vecht voor jou (Ignace & Liliane Saint-Pierre) / Yuri
 1995 Anouk (the look of an angel)
 2001 More than sympathy (2e remake) / Jo-Ann (remake)

Albums

Als Ignace
 1974 - With more than sympathy

Als Ignace Baert / Injasz
 2007 - Divine piano
 2010 - Verzamelcd "Ignace, More than sympathy"

Bibliografie
 M. Dickmans en M. Bungeneers, De Vlaamse show-encyclopedie, Uitgeverij Pandora Publishers, Brasschaat, 2009

Vlaams zanger
Vlaams pianist
Belgisch componist