Stelling van Casey
De stelling van Casey is een stelling uit de Euclidische meetkunde, die geldt als generalisatie van de stelling van Ptolemaeus. De stelling is vernoemd naar de Ierse wiskundige John Casey (1820-1891).

Formulering van de stelling 
Laat  een cirkel zijn, en  en  vier elkaar niet snijdende cirkels die in  liggen, en in volgorde raken aan . Laat vervolgens  de lengte zijn van de uitwendige gezamenlijke raaklijn aan  en . Dan geldt:

 De stelling is ook geldig als niet alle vier de cirkels binnen  liggen. Als een cirkelpaar dan aan weerszijden van de cirkel ligt, dan moet voor  de lengte van de inwendige in plaats van de uitwendige raaklijnen worden genomen.
 Voor  kan ook een lijn worden genomen, als ontaarde cirkel
 Vaak formuleert men de stelling als

zodat de volgorde van de cirkels niet van belang is.
 De stelling van Ptolemaeus is een bijzonder geval met punten voor  en  (als ontaarde cirkels) waarbij die punten op de cirkel  liggen.
 Het omgekeerde van deze stelling is ook juist, uit het voldoen van de raaklijnen van vier cirkels aan de vergelijking kan worden afgeleid dat er een gemeenschappelijke raakcirkel is.

Meetkunde
Casey, Stelling van