Sancho IV van Castilië
Sancho IV (Valladolid, 12 mei 1258 — Toledo, 25 april 1295), bijgenaamd de Dappere, was koning van Castilië en (als Sancho II) ook van León van 1284 (de kroon van Castilië) tot aan zijn dood.

Sancho was de tweede zoon en opvolger van Alfons de Wijze, tegen wie hij in opstand kwam. Hij was voortdurend verwikkeld in een machtsstrijd met de adellijke geslachten Lara en Haro, en met de troonpretendenten Alfons en Ferdinand de la Cerda, zonen van Sancho's overleden oudere broer Ferdinand. Bovendien bestreed hij de Moren, aan wie hij Tarifa ontrukte.

Sancho IV was net als zijn vader een geleerd man, die de letterkunde bevorderde, en zelf vertalingen maakte. Hij richtte ook de universiteit van Alcalá de Henares op.

Huwelijk en kinderen
Sancho was in 1281 gehuwd met Maria van Molina (1265 - Valladolid, 1321), een dochter van Alfons van Molina, zelf een kleinzoon van Alfons IX van Castilië. Sancho en Maria waren zodoende neef en nicht waardoor dispensatie voor het huwelijk diende aangevraagd te worden. Deze werd ook verleend, zij het dat de dispensatie pas na het huwelijk geschiedde. Dit werd na zijn dood door zijn broers als voorwendsel gebruikt om de opvolging door zijn zoon in twijfel te trekken.

Zij hadden volgende kinderen:
 Isabella van Castilië (1283-1328), gehuwd met Jacobus II van Aragón en nadien met Jan III van Bretagne
 Ferdinand IV (1285-1312)
 Alfons (1286-1291)
 Hendrik (1288-1299)
 Peter (1290-1319), gehuwd met Maria (1299-1316), dochter van Jacobus II van Aragón
 Filips (1292-1327), gehuwd met zijn nicht Margaretha, dochter van Ferdinand de la Cerda
 Beatrix (1293-1359), gehuwd met Alfons IV van Portugal.

Voorouders 

Koning van Castilië
Koning van León
Huis Ivrea
Persoon in de 13e eeuw