Emile Wambach
Emile (Emiel) Xavier Wambach (Aarlen, 26 november 1854 - Antwerpen, 6 mei 1924) was een Belgisch dirigent, componist en muziekpedagoog.

Zijn vader was sinds 1854 fagottist bij het 10e Linie regiment in Aarlen. Wambach kreeg zijn eerste muzieklessen op zesjarige leeftijd aan de Antwerpse muziekschool, studeerde in 1866 aan het Brussels conservatorium en vervolgens aan de in 1867 door Peter Benoit te Antwerpen opgerichte Vlaamse Muziekschool. Hij was te Antwerpen kapelmeester (1894) van de kathedraal en leraar (1901) aan het conservatorium, waar hij in 1912 Jan Blockx als directeur opvolgde. Vanaf 1902 was hij tevens inspecteur van de Belgische muziekscholen.

Zijn opera Quinten Massys (1899) oogstte destijds veel succes. Wambach schreef vloeiende en elegante melodieën. Zijn composities omvatten oratoria, cantaten, kerkmuziek, lyrische drama's, koor-, orgel- en orkestwerken en liederen.

Oeuvre
Ode aan Rubens, 1877, cantate
Het Vaderland, 1880, cantate
Mozes op de Nijl, 1881, oratorium
Yolande, 1884, oratorium
Concert Aria voor Bazuin (en Strijkorkest), 1884
Kindercantate, 1885, cantate
Te Deum, 1886
Super Flumina, 1888
Blancefloer, 1889, oratorium
Schouwspeldans, 1892
Ouverture in de oude stijl, 1894
Grote Mis
In Exitu Israel
Melusina, 1894
Heldencantate, 1898, cantate
Quinten Massys, 1899, opera (libretto van Raf Verhulst)
Stabat Mater, 1901
Prinskesdag, 1905, cantate
Aan Belgenland, 1905, cantate
Jeanne d'Arc, 1909, oratorium
25 Oorlogsgedichten
Huldezang, 1919, cantate
Pie Jesu
Invocatie tot Sint Michiel
Cantate voor de Gelukzalige Zuster Theresia (onvoltooid)

Externe link 
 Componistendossier van Emiel Wambach op SVM

Belgisch dirigent
Belgisch muziekpedagoog
Belgisch componist
19e-eeuws componist
20e-eeuws componist