Robert Vandeputte
Robert Vandeputte (Antwerpen, 26 februari 1908 - Brussel, 18 november 1997) was een Belgisch minister en gouverneur van de Nationale Bank van België.

Levensloop
Vandeputte was de zoon van de uit Kuurne afkomstige legerofficier Cyriel Vandeputte en van de uit Deinze afkomstige Anna D'Hont.

Zijn humaniorastudies deed hij aan het Onze-Lieve-Vrouwecollege in Antwerpen. Hij behaalde aan de Katholieke Universiteit Leuven twee diploma's: in 1930 dat van doctor in de rechten en in 1932 dat van doctor in de politieke en sociale wetenschappen. Dit tweede met een proefschrift gewijd aan Het begrip van het politiek misdrijf. Vanaf 1930 was hij advocaat in Antwerpen, terwijl hij nog kortere of langere tijd verder studeerde aan de universiteiten van Parijs, Bern, Nijmegen en Berlijn. Het waren vooral cursussen verbintenissenrecht die hij daar volgde. Zijn stage als advocaat volgde hij bij de latere minister Hendrik Marck.

In 1933 werd hij docent en in 1936 hoogleraar aan de KU Leuven en hield dit hoogleraarschap vol tot in 1978. Hij doceerde voornamelijk verbintenissenrecht, vergelijkend recht en verzekeringsrecht. Ook was bij betrokken bij het opstellen van het weekblad Elkerlyc en redacteur bij De Standaard.

In 1939 werd hij kabinetschef van de ministers van Economische zaken Gustave Sap en August de Schryver. Met deze laatste trok hij, na de meidagen 1940 naar Frankrijk. In juli was hij weer in België.

Hij werd in 1940 algemeen secretaris van de Belgische Vereniging van Banken en in 1943 directielid van de Nationale Bank en van de Emissiebank in Brussel. Hij was aldus betrokken bij de voorbereiding van de naoorlogse geldhervorming. Na de bevrijding liepen de beide directeursmandaten ten einde en werd hij in 1944 gedelegeerd bestuurder en in 1948 voorzitter van de Nationale Maatschappij voor Krediet aan de Nijverheid (NMKN), instelling die hij tot grote bloei bracht. Van 1954 tot 1971 was hij lid van de regentenraad van de Nationale Bank en nam nog talrijke andere mandaten op, zoals voorzitter van de Rijksmaatschappelijke zekerheid, bestuurder van de nieuw opgerichte Nationale Investeringsmaatschappij, lid van de algemene raad van de ASLK, lid van de Hoge Raad van Financiën en lid van de Economische Raad voor Vlaanderen. Zijn aandacht ging ook naar de vernederlandsing van het bedrijfsleven in Vlaanderen.

Hij dankte zijn bekendheid aan enerzijds zijn professoraat aan de Katholieke Universiteit Leuven, anderzijds aan zijn bijna wekelijkse artikels over monetaire en financiële onderwerpen in de krant 'De Standaard'. Van 1935 tot 1994 schreef hij een paar duizend artikels in deze krant. Toen ze in de jaren negentien tachtig failliet ging, werkte hij actief mee aan een heropstanding.

Nationale Bank
In 1971 werd hij, in opvolging van Hubert Ansiaux, de zeventiende gouverneur van de Nationale Bank, in een periode waarin het internationale monetaire stelsel in zijn voegen kraakte, terwijl ook de nationale economie een slechte tijd inging. Hij maakte de ineenstorting mee van het internationale wisselkoersstelsel van Bretton Woods en de oprichting, in april 1972, van een Europees model van wisselkoersstelsel, de 'Europese muntslang'. In oktober 1973 trof de eerste oliecrisis ook de Belgische economie.

Vandeputte was een groot voorstander van Europese monetaire integratie. Vanaf 1974 was hij voorzitter van het Comité van Centrale-Bankpresidenten van de Europese Gemeenschap, maar ook van het pas opgerichte Europees Fonds voor Monetaire Samenwerking. Hij was ook, vanuit het gouverneurschap bestuurder van de Bank voor Internationale Betalingen in Bazel en van het Wereld monetair Fonds (IMF) en van de Wereldbank.
 
In 1975 bereikte hij de leeftijdsgrens van zevenenzestig jaar en beëindigde zijn activiteiten als gouverneur van de Nationale Bank, waar hij werd opgevolgd door Cecil de Strycker, van oorsprong Antwerpenaar zoals hij.

Na de Nationale Bank
Tot 1978 bleef Vandeputte actief als hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven en als voorzitter van het Herdiscontering‑ en Waarborginstituut.

Hij bleef talrijke activiteiten ontwikkelen, zo was hij onder meer als voorzitter van de Administratieve en Economische Hogeschool Brussel, voorzitter van de Geneeskundige Stichting Koningin Elisabeth, bestuurder van de Koningin Elisabethwedstrijd voor muziek, voorzitter van het Paleis voor Schone Kunsten Brussel, voorzitter van de Katholieke Universiteit Brussel, voorzitter van de Stichting Artois-Baillet-Latour, voorzitter van het Financieel comité van het Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek en voorzitter van de Raad van Bestuur van de Vlaamse Uitgevers Maatschappij (VUM)

In 1981 aanvaardde hij het ambt van minister van Financiën in de regering Mark Eyskens, een regering die in  moeilijke economische omstandigheden tot stand kwam en na enkele maanden werd omver geworpen. Hij bleef toen nog enkele jaren actief als auteur van onder meer biografische werken.

Vandeputte was getrouwd met Marie-Louise Cauwe, dochter van de Brugse vrederechter Georges Cauwe. Hij was de vader van baron Tony Vandeputte, afgevaardigd bestuurder van het Verbond van Belgische Ondernemingen.

In 1995 ontving hij de eerste VRG-Alumniprijs.

Publicaties
 De nieuwe Duitsche wetgeving, Antwerpen, 1934
 Het Belgische monetaire experiment, Antwerpen, 1945
 Toestanden en misstanden in Kongo, 1950
 Quelques aspects de l'action de la société nationale du crédit à l'industrie, Brussel, 1961
 Wat ik rondom mij zag, 1975
 Leon-A. Bekaert, een groot man, een goed mens, Tielt, 1979
 Geschiedenis van de Antwerpsche Hypotheekkas, 1881-1981, Tielt, 1981
 Ministre sans pouvoir, Brussel, 1982
 Een machteloos minister, Antwerpen, 1982
 De harde strijd. Van Eylenbosch tot Cool. Beknopte geschiedenis van het ACV, Gent, 1983
 Economische geschiedenis van België, 1944-1984, Tielt, 1985
 Fernand Collin en zijn tijd, Tielt, 1985
 Sociale geschiedenis van België, 1944-1985, Tielt, 1987
 Economie in België in kort bestek, Antwerpen, Kluwer, 1988
 De schoolkwestie en de Guimardstraat, Tielt, 1990
 L'histoire économique de la Belgique, 1944-1990, Brussel, 1993

Literatuur
 Joos FLORQUIN, Ten huize van... Deel 16, Leuven, Davidsfonds, 1980
 Mark EYSKENS, Robert Vandeputte, in: Nationaal biografisch woordenboek (NBW), Deel 16, Brussel, 2002, col. 770-776.

Externe links 
 
 

Belgisch minister van Financiën
CVP-politicus
Gouverneur van de Nationale Bank van België
Belgisch onderwijsbestuurder