Gele modderschildpad
De gele modderschildpad (Kinosternon flavescens) is een schildpad uit de familie modder- en muskusschildpadden (Kinosternidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Louis Agassiz in 1857. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Platythyra flavescens gebruikt.

Uiterlijke kenmerken 
De juveniele dieren zijn zeer donkerbruingrijs tot zwart, het schild is nog niet koepelvormig, en poten en flanken zijn duidelijk zichtbaar. De schildrand is geel, evenals de buik maar in het midden heeft de buik dezelfde kleur als het schild, meestal iets donkerder. Aan de gele kleuren is de wetenschappelijke soortnaam te danken, want flavescens betekent geel. Bij de volwassen exemplaren is de gele kleur meestal verdwenen, soms zijn de buikplaten bruingeel, het schild is zeer donkerbruin, -grijs of -groen. Het schild van een volwassen dier heeft een plat middendeel met daar omheen negen hoornplaten. De kop en poten kunnen volledig worden teruggetrokken. Het schild wordt ongeveer 15 - 20 cm lang.

Leefwijze
De schildpad is omnivoor; hij eet zo af en toe weleens plantendelen, hoewel het menu uit hoofdzaak bestaat uit amfibieën, visjes en insectenlarven. Als typische moerasbewoner vertoeft deze soort graag in het water maar om te zonnen kruipt de schildpad op het land. Ter verdediging scheidt hij een stinkende geurstof af uit twee klieren onder zijn rugschild, maar hij kan ook bijten met zijn krachtige kaken. Zijn zomerslaap houdt hij in het hol van een bisamrat of onder dode bladeren. In koudere streken houdt hij ook een winterslaap.

Verspreiding en leefgebied 
De gele modderschildpad komt voor in het noorden van Mexico en de Verenigde Staten, in Nebraska en Texas. De habitat bestaat uit ondiepe, modderige wateren of gegraven drinkputten voor vee.

Bronvermelding

Modder- en muskusschildpadden
IUCN-status niet bedreigd
Dier uit het Nearctisch gebied