Samarracultuur
De Samarracultuur is een laat-neolithische archeologische cultuur in Noord-Mesopotamië, ruwweg gedateerd op 5500-4800 v.Chr. Ze overlapt gedeeltelijk met de Hassuna- en vroege Ubaidcultuur. De cultuur werd voor het eerst erkend tijdens opgravingen door de Duitse archeoloog Ernst Herzfeld op de site van Samarra. Andere sites waar Samarraans materiaal is gevonden, zijn onder meer Tell Shemshara, Tell es-Sawwan en Yarim Tepe.

Bij Tell es-Sawwan tonen bewijzen van irrigatie, inclusief de teelt van vlas, de aanwezigheid van een welvarende gevestigde cultuur met een sterk georganiseerde sociale structuur. 

De cultuur is vooral bekend om zijn fijn gemaakte aardewerk versierd met gestileerde dieren, waaronder vogels, en geometrische ontwerpen op een donkere achtergrond. Dit wijdverbreide type aardewerk, een van de eerste wijdverbreide, relatief uniforme aardewerkstijlen in het Oude Nabije Oosten, werd voor het eerst erkend in Samarra. 

De Samarracultuur was de voorloper van de Mesopotamische cultuur van de Ubaid-periode.

Neolithische cultuur in Zuidwest-Azië
Mesopotamië