Anton van Duinkerken
Wilhelmus Johannes Maria Antonius (Willem) Asselbergs, beter bekend onder zijn pseudoniem Anton van Duinkerken (Bergen op Zoom, 2 januari 1903 – Nijmegen, 27 juli 1968) was een Nederlandse dichter, essayist, hoogleraar, redenaar en literatuurhistoricus. In 1960 ontving hij de Constantijn Huygensprijs en zes jaar later de P.C. Hooft-prijs.

Biografie
Van Duinkerken begon een priesteropleiding. Tijdens deze studie begon hij met schrijven, maar kennelijk beviel dit de rector van het seminarie niet want hij kreeg een schrijfverbod opgelegd. Omdat schrijven voor hem wezenlijk belangrijk was, raakte hij in een crisis. Vlak voor de priesterwijding verliet hij toen gebroken het seminarie. Vervolgens verhuisde van Duinkerken in 1929 naar Amsterdam. In de jaren dertig en veertig was hij redacteur van het katholieke dagblad De Tijd. Hij werd tevens de aanvoerder van de katholieke jongeren die zich verenigd hadden rond het letterkundig tijdschrift De Gemeenschap. Van Duinkerken werd in die tijd ook bekend door zijn pennenstrijd met Menno ter Braak over geloof en rede, alsmede door zijn radicale afwijzing van het nationaalsocialisme ('Ballade van den katholiek').

Evenals Simon Vestdijk en een aantal andere vooraanstaande Nederlanders die door de Duitse bezetter wegens hun invloed als gevaarlijk werden beschouwd, werd hij gegijzeld in het kamp Sint-Michielsgestel. Hij verbleef er in 1942 bijna acht maanden.

Vanaf 1952 tot aan zijn dood was hij hoogleraar Nederlandse Letterkunde aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Daarvoor moest hij zijn lidmaatschap van de Partij van de Arbeid opgeven. Hij manifesteerde zich aan de universiteit ook als bestuurder; in 1964-1965 was hij rector magnificus.

De manier waarop Van Duinkerken zijn laatste ziekbed verdroeg heeft volgens Michel van der Plas ('In de kou') op velen die hem bezochten indruk gemaakt, deels door zijn mildheid en religieus gefundeerd optimisme, deels ook door de afschuwelijke pijn die hij welbewust doorstond, onder andere ten overstaan van Jan Engelman.

Hij was gehuwd met Leonie Judith Anna Arnolds en vader van kunsthistoricus Fons Asselbergs en schilder Gustave Asselbergs. Anton van Duinkerken is een oudoom van schrijfster Hanna Bervoets.

Stijl 
Van Duinkerkens poëzie heeft een traditionele vorm, een soms vertellende, soms betogende, altijd inhoudelijk gedachtenrijke zo niet overladen stijl, met daaronder een sterke, warme, soms wat melancholische gevoelstoon. Zijn proza, dikwijls essayistisch van aard, kenmerkt zich door een krachtige retorische stijl, een zekere breedvoerigheid en buitengewone eruditie.

Erkenning
In Bergen op Zoom is een basisschool vernoemd naar Anton van Duinkerken. Tot 1977 was er ook in Nijmegen een basisschool die naar hem vernoemd was. Van 1971 tot 1995 was er in Veldhoven een middelbare school die naar hem vernoemd was. Maar het Anton van Duinkerkencollege voor havo en atheneum fuseerde in 1995 met andere Veldhovense scholen, en ging op het Sondervick College.

Prijzen 

 1933 - C.W. van der Hoogtprijs voor Dichters der contra-Reformatie
 1957 - Provinciale prijs voor schone kunsten voor 'Brabantse herinneringen', verschenen in het maandblad Roeping
 1960 - Constantijn Huygensprijs
 1966 - P.C. Hooft-prijs voor zijn gehele oeuvre.
 1968 - Literatuurprijs van de gemeente Hilvarenbeek voor zijn Nijmeegse Colleges

Eredoctoraat 
 1937 - Katholieke Universiteit Leuven, voor zijn werk als letterkundige.

Bibliografie

 1927 - Onder Gods ogen
 1928 - Verdediging van carnaval
 1928 - De Ravenzwarte
 1929 - Hedendaagse ketterijen (heruitgebracht in 1946)
 1929 - Roofbouw
 1929 - Vertelsel in de hut
 1930 - Achter de vuurlijn
 1930 - Lyrisch labyrinth
 1931 - Het wereldorgel
 1932 - Katholiek verzet
 1932-1939 - Bloemlezing uit de katholieke poëzie van de vroegste tijden tot heden
 1933 - Welaan dan, beminde gelovigen
 1935 - De menschen hebben hun gebreken
 1936 - Hart van Brabant
 1937 - Verscheurde christenheid
 1938 - Twee vierkante meter
 1941 - Legende van den tijd
 1941 - Voorbijgang, met tekening van C.A.B. Bantzinger, in Orpheus-serie nr. 4, uitgever A.A.M. Stols
 1941 - Nederlandsche vromen van den nieuwe tijd
 1944 - Waaiend pluis
 1944 - Drievuldige begroeting
 1945 - Het tweede plan
 1945 - Undique Carmina Sonant; twaalf vertaalde gedichten
 1946 - Ascese der schoonheid
 1946 - Tobias met den engel
 1947 - Waarom ik zo denk...
 1948 - Begrip van Rome
 1949 - Antoon Coolen
 1951 - Mensen en meningen
 1952 - Het tijdperk der vernieuwing van de Noordnederlandse letterkunde
 1955 - Over de blijvende waarde van verzetspoëzie
 1957 - Beeldenspel van Nederlandse dichters
 1958 - Guido Gezelle 1830-1899
 1960 - Vlamingen
 1962 - Verzamelde geschriften (3 delen)
 1964 - Brabantse herinneringen
 1966 - Festoenen voor een kerkportaal
 1967 - Gorter, Marsman, Ter Braak
 1968 - De stijl van Elkerlijk
 1968 - Nijmeegse colleges

Over Anton van Duinkerken
 Overzichtsartikel door Michiel van Kempen, 'Anton van Duinkerken.' In: Kritisch Literatuur Lexicon, afl. 57, mei 1995. (biografie, beschouwing, uitvoerige primaire en secundaire bibliografie)
 Theo Kroon,  Anton van Duinkerken. Zutphen: Terra, (1983)
 André Roes,  'Een schaduw die verschuift; Leven en werk van de jonge Anton van Duinkerken. Baarn: AMBO, 1984.
 Michel van der Plas, Daarom, mijnheer, noem ik mij katholiek; Biografie van Anton van Duinkerken (1903-1968). Amsterdam/Tielt: Anthos/Lannoo, 2000.
 Maria Elisabeth Polman, De keerzijde van het leven; Anton van Duinkerken als literatuurcriticus bij De Tijd (1927-1952). Nijmegen: Valkhof Pers, 2000.
 Mariëlle Polman (red.), Anton van Duinkerken; een veelomvattend mens. Tilburg: Stichting Zuidelijk Historisch Contact Tilburg, 2003.
 Jeroen Brouwers, Verguld met deze Cappa. Den Haag: Statenhofpers, 2019.
 Div. auteurs, Herinneringen aan Anton van Duinkerken. Bergen op Zoom: Boekhandel Van der Kreek, 2003.

Externe links 

 
 Biografie in het Biografisch Woordenboek van Nederland
 Website Anton van Duinkerken
 Biografie op Brabantserfgoed.nl
 Stichting Anton van Duinkerken Nu
 Website van de Anton van Duinkerken school in Bergen op Zoom

Nederlands dichter
Nederlands literatuurcriticus
Nederlands schrijver
20e-eeuws schrijver
Pseudoniem
Hoogleraar aan de Radboud Universiteit Nijmegen
Lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen
Rector magnificus van de Radboud Universiteit Nijmegen
Rooms-katholiek persoon
Guido Gezelle