Philippe Parmentier
Philippe Joseph Parmentier (Feluy, 1784/1787 – Gent, 5 mei 1867) was een Belgisch beeldhouwer.

Leven en werk 
Parmentier was een zoon van de beeldhouwer Antoine François Parmentier en Marie Madeleine Remiens. Hij kreeg de eerste lessen van zijn vader en studeerde aan de École des Beaux-Arts in Parijs, als leerling van onder anderen François Joseph Bosio. Parmentier exposeerde meerdere malen, onder meer bij de Brusselse en Gentse Salon en de tentoonstelling van Levende Meesters in Amsterdam (1824) en Haarlem (1825). In 1836 werd hij benoemd tot hoogleraar aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Gent, een functie die hij tot 1850 zou vervullen.

Enkele werken 
 grafmonument van Charles Pisani de la Gaude (1826), Sint-Aubankathedraal, Namen
 standbeeld van Jacob Cats (1829), Brouwershaven
 grafmonument van P.L. Bortier (1830), Begraafplaats van Laken
 gedenkteken Karel van Hulthem (1839), Augustijnenkerk, Gent
 marmeren beeld van Sint-Nicolaas (1839) en een voorstelling van de vier evangelisten, Sint-Niklaaskerk (Veurne)
 buste van Lodewijk Roelandt (1841), collectie Museum voor Schone Kunsten (Gent)
 grafmonument voor de kanunniken Joos en Ambrosius Goethals in de Sint-Baafskathedraal van Gent. Samen met broer Leopold Parmentier.
 buste van Jozef Kluyskens, collectie Stadsmuseum Gent

Fotogalerij 

Belgisch beeldhouwer
Belgisch hoogleraar