The Crew Cuts
The Crew Cuts was een Canadese doowop zanggroep, dat een aantal populaire platen maakte die in de Verenigde Staten en wereldwijd in de hitlijst werden gebracht. Ze noemden zichzelf naar het toen populaire kapsel crew cut, een van de eerste connecties tussen popmuziek en kapsel.

Bezetting en oprichting 
 John Perkins (1931-, zang, leadzang)
 Ray Perkins (1932-, zang, bas)
 Pat Barrett (1933-2016, zang, 1e tenor)
 Rudi Maugeri (1931-2004, zang, bariton, arrangementen)

Het kwartet werd opgericht in 1952 in Toronto onder de naam The Canadaires. In 1954 bestond het uit de broers John & Ray Perkins, Pat Barrett en Rudi Maugeri, die ook voor de vocale arrangementen verantwoordelijk was. Na een tv-optreden in Cleveland werd Bill Randle opmerkzaam op de groep, die de nieuwe naam The Crew Cuts voorstelde en ze introduceerde bij Mercury Records.

Carrière 
Ze waren allemaal lid geweest van de St. Michael's Choir School in Toronto, waaruit ook het andere beroemd kwartet The Four Lads voortkwam. Maugeri, John Perkins en twee anderen (Bernard Toorish en Connie Codarini) die later tot The Four Lads behoorden, vormden eerst de groep The Jordonaires (niet te verwarren met een gelijknamige groep The Jordanaires, die bekend stond om het zingen van achtergrondvocalen op hits van Elvis Presley) en ook The Otnorots (Toronto achterstevoren gespeld als Otnorot), maar ze splitsten zich uit de groep om de middelbare school af te maken. Toen The Four Lads terugkeerden naar Toronto voor een thuiskomstconcert, kwamen John Perkins en Maugeri elkaar tegen en besloten dat ze zelf een muzikale toekomst konden hebben. Ze voegden zich in maart 1952 bij Barrett en Ray Perkins. De groep heette oorspronkelijk The Four Tones (niet te verwarren met The Four Tunes, een groep op de grens tussen popmuziek en rhythm-and-blues).

Diskjockey Barry Nesbitt uit Toronto plaatste ze in zijn wekelijkse tienershow, waarvan het publiek de groep de nieuwe naam The Canadaires toekende. Alle vier de leden werkten op dat moment bij de regering van Ontario, maar zegden hun baan op om fulltime te zingen. Ze werkten in clubs in de Niagara Falls, Ontario en Niagara Falls New York, en spaarden hun geld en reden naar New York, zodat ze konden verschijnen in het televisie- en radioprogramma Talent Scouts van Arthur Godfrey. Hoewel ze een plaat kregen bij Thrillwood Records en het nummer Chip, Chip Sing A Song Little Sparrow opnamen, leidde dit echter niet tot verbetering van hun fortuin en bleven ze in kleine nachtclubs spelen.

In maart 1953 keerden ze terug naar Toronto en traden ze op als voorprogramma van Gisele MacKenzie in het Casino Theatre. Ze was onder de indruk en reageerde positief bij haar platenlabel, maar kon zich de naam van de groep niet herinneren.

Ze speelden in een nachtclub in Sudbury, Ontario, in een Canadese winter onder nul toen ze bericht kregen dat ze waren uitgenodigd om als gast te verschijnen in een televisieprogramma in Cleveland. Ze reden 600 mijl bij temperaturen rond -40° om te verschijnen in de Gene Carroll Show, waar ze drie optredens hadden. In Cleveland ontmoetten ze de lokale diskjockey Bill Randle. In zijn show bij het radiostation WERE (1300 AM) in Cleveland, bedacht hij de naam die vanaf dat moment bij de groep zou horen. Bovendien regelde Randle dat ze auditie konden doen bij Mercury Records, die hen genoeg mocht om het kwartet een contract te geven.

Hoewel hun eerste hit Crazy 'Bout You, Baby, door Maugeri en Barrett zelf geschreven, werden ze al snel specialisten in cover-opnamen van oorspronkelijk r&b-nummers. Hun eerste cover Sh-Boom (waarvan het r&b-origineel werd opgenomen door The Chords) werd in 1954 nummer 1 in de hitparade. Een aantal andere hits volgden, waaronder Earth Angel, die de nummer 2 in de hitparade bereikte en groot succes had in het Verenigd Koninkrijk en Australië. Veel van de niet-covernummers die hits werden in Canada waren onbekend in de Verenigde Staten, terwijl het alleen hun covers waren die groot succes hadden in de Verenigde Staten.

De groep verhuisde in 1958 van Mercury naar RCA Records en ging uiteindelijk uit elkaar in 1964, maar ze verhuisden allemaal naar de Verenigde Staten en herenigden zich in 1977 in Nashville. In de jaren 1990 werden ze opgenomen in de Juno Hall of Fame. In de afgelopen jaren waren de drie overgebleven leden te zien in een PBS-special die werd gefilmd in de Taj Mahal van Trump in Atlantic City. Het programma Magic Moments: The Best of '50s Pop wordt nog steeds uitgezonden als onderdeel van de fondsenwerving voor de publieke omroep. Een remix van hun versie van het nummer Sh-Boom was te zien in de aftiteling van de videogame Destroy All Humans!. De oorspronkelijke opname van hun nummer Sh-Boom is ook te horen op een van de in-game radiostations in Mafia II.

In latere jaren werd Rudi Maugeri muzikaal directeur van een van de muzieksyndicatiebedrijven, Radio Arts in Burbank. Het bedrijf leverde muziek op 10 inch-spoelen van audiotape voor gebruik in automatiseringssystemen voor radiostations en voor Live Assist-gebruik over de hele wereld. Maugeri selecteerde en publiceerde elke week een playlist voor het bedrijf. Zijn staat van dienst met het uitkiezen van hits voor syndicatie was in de bovenste 90% en platenpromotors hadden Radio Arts op hun lijst van 'must see' bedrijven, omdat Radio Arts wekelijks muziek aan honderden stations leverde. Maugeri werd in 1979 geïnterviewd in de gesyndiceerde radioshow ShBoom Radio Show.

The Crew-Cuts behoorden tot honderden artiesten wiens materiaal werd vernietigd in de Universal-brand van 2008.

Discografie

Singles 
 1954: Crazy 'Bout Ya Baby
 1954: Sh-Boom
 1954: Oop-Shoop
 1954: I Spoke Too Soon
 1954: The Barking Dog
 1954: Twinkle Toes
 1955: Unchained Melody
 1955: Chop Chop Boom
 1955: Are You Having Any Fun
 1955: Earth Angel
 1955: Ko Ko Mo (I Love You So)
 1955: Don't Be Angry
 1955: A Story Untold
 1955: Gum Drop
 1956: Angels in the Sky
 1956: Mostly Martha
 1956: Seven Days
 1956: Tell Me Why
 1956: Honey Hair, Sugar Lips, Eyes of Blue
 1956: Bei mir bist du schon
 1956: Keeper of the Flame
 1956: The Varsity Drag / The Halls of Ivy
 1956: Little by Little / Young Love
 1957: The Angelus
 1957: Suzie Q / Such a Shame
 1957: I Sit in the Windows
 1957: Be My Only Love
 1957: Young Love
 1958: Hey, Stella! (Who Zat Down Your Cellar?)
 1958: Baby Be Mine
 1959: Fraternity Pin
 1959: Gone, Gone, Gone
 1960: It Is No Secret / No, No, Nevermore
 1960: American Beauty Rose
 1960: Aura Lee
 1960: Over the Mountain
 1960: You and the Angels
 1960: Malaguena
 1961: The Legend of Gunga Din
 1962: Twistin' All Around the World
 1962: Laura Love
 1962: Hush Little Baby (Don't You Cry)
 1963: Hip-Huggers
 1963: The Three Bells
 1964: Yea, Yea, She Wants Me

Albums 
 1954: The Crew Cuts on the Campus
 1954: Crew Cut Capers
 1955: The Crewcuts Go Long Hair
 1956: Rock and Roll Bash
 1956: Music ala carte / The Crew Cuts
 1959: Surprise Package
 1959: The Crew-Cuts Sing
 1960: You Must Have Been a Beautiful Baby!
 1961: Sing Out
 1962: High School Favorites
 1963: The Great New Sound of the Crew-Cuts / Crew-Cuts Sing Folk

Compilaties 
 1980: The Wonderful, Happy, Crazy, Innocent World of the Crew-Cuts
 1996: The Best Of: The Mercury Years
 2001: Best of the Crew Cuts
 2006: Sh-Boom: Where Swing Met Doo-Wop & Rock'n'Roll
 2013: The Biggest Surprise Package: The Best of the Crew Cuts
 2017: The Singles Collection 1950–1960

Canadese band