Ghislain Cloquet
Ghislain Pierre Cloquet (Antwerpen (België), 18 november 1924 - Montainville (Frankrijk), 2 november 1981) was een Frans cameraman, director of photography en filmpedagoog van Belgische afkomst. In 1981 won hij de Academy Award voor Beste Cinematografie voor de uitbeelding van de film Tess van Roman Polański.

Levensloop 
Cloquet was de zoon van een Belgische architect en zijn Franse vrouw. In 1940 verhuisde het gezin Cloquet definitief naar Parijs en de kinderen kregen daarbij de nationaliteit van hun moeder.

Hij studeerde vanaf 1943 aan de Parijse École Louis-Lumière waar hij de specialisatie cinematografie volgde en onderbrak zijn studies om in het verzet te gaan. In 1946 hernam hij zijn studies aan het Institut des hautes études cinématographiques (IDHEC) en studeerde er het daaropvolgende jaar af.

Na een tweetal jaren camera-assistent te zijn geweest van onder meer Christian Matras en Edmond Séchan draaide Cloquet vanaf 1949 als cameraman een aantal korte documentaires. In 1954 ging hij aan de IDHEC aan de slag als lesgever.

In 1955 trok regisseur Alain Resnais hem aan voor de verfilming van de documentaire Nuit et Brouillard. De naam van Cloquet was gevestigd en hij werd een veelgevraagd director of photography om thema's zoals angst, dood en eenzaamheid uit te beelden. Hij werkte samen met bekende regisseurs zoals Robert Bresson, Jacques Demy, Jacques Becker, Louis Malle en André Delvaux.

Deze laatste had in 1962 in Brussel het Institut national supérieur des arts du spectacle (INSAS) opgericht (de Franstalige tegenhanger van het Rits). Cloquet verliet het IDHEC en ging vanaf dat ogenblik gedurende een tweetal maanden per jaar lesgeven aan het INSAS. In 1974 keerde hij terug naar het IDHEC als directeur vorming en bleef dit tot aan zijn dood.

Ondertussen bleef Cloquet films draaien. Voor André Delvaux draaide hij in 1965 De man die zijn haar kort liet knippen. Vooral in de jaren 1970 kreeg hij veel waardering voor zijn camerawerk. In 1975 vertrouwde Woody Allen hem de cinematografie van zijn komedie Love and Death toe. Cloquets meesterwerk was echter de verfilming van Tess van Roman Polański. Oorspronkelijk was Geoffrey Unsworth door Polanski gevraagd maar hij overleed plots na enkele draaidagen. Cloquet nam het werk van Unsworth over en kreeg hiervoor (samen met Unsworth) in 1980 de César en in 1981 de Academy Award en de British Academy Film Award voor de Beste Cinematografie.

Four Friends van Arthur Penn uit 1981 was zijn laatste film. Korte tijd nadat de film voltooid was, stierf hij op 56-jarige leeftijd. In totaal stond Cloquet in ruim vijftig films achter de camera.

Cloquet huwde drie keer. Zijn tweede huwelijk was met Sophie Becker, de dochter van regisseur Jacques Becker. Hij had drie kinderen, twee uit zijn eerste huwelijk en één uit zijn tweede huwelijk.

Filmografie (selectie) 
 1953 : Saint-Tropez, devoir de vacances, kortfilm van Paul Paviot
 1953 : Les statues meurent aussi van Alain Resnais en Chris Marker
 1955 : Nuit et Brouillard van Alain Resnais
 1956 : Toute la mémoire du monde van Alain Resnais
 1960 : Les Honneurs de la guerre van Jean Dewever
 1960 : Classe tous risques van Claude Sautet
 1960 : Le Trou van Jacques Becker
 1961 : Un nommé La Rocca van Jean Becker
 1961 : La Belle Américaine van Robert Dhéry
 1961 : Carillons sans joie van Charles Brabant
 1963 : Le Feu follet van Louis Malle
 1965 : De man die zijn haar kort liet knippen van André Delvaux
 1965 : Pas de caviar pour tante Olga van Jean Becker
 1965 : Mickey One van Arthur Penn
 1966 : Au hasard Balthazar van Robert Bresson
 1967 : Mouchette van Robert Bresson 
 1967 : Les Demoiselles de Rochefort van Jacques Demy
 1968 : Un soir, un train van André Delvaux
 1968 : Benjamin ou les Mémoires d'un puceau van Michel Deville
 1969 : Une femme douce van Robert Bresson 
 1969 : Mazel Tov ou le Mariage van Claude Berri
 1970 : Peau d'âne van Jacques Demy
 1970 : La Maison des bories van Jacques Doniol-Valcroze
 1971 : Rendez-vous à Bray van André Delvaux
 1972 : Nathalie Granger van Marguerite Duras
 1972 : Faustine et le Bel Été van Nina Companeez
 1973 : Dites-le avec des fleurs van Pierre Grimblat
 1973 : Belle van André Delvaux
 1973 : Au rendez-vous de la mort joyeuse van Juan Luis Buñuel
 1973 : L'Histoire très bonne et très joyeuse de Colinot Trousse-Chemise van Nina Companeez
 1975 : Love and Death van Woody Allen  
 1976 : Monsieur Albert van Jacques Renard
 1979 : Tess van Roman Polański
 1980 : Chère inconnue van Moshé Mizrahi 
 1981 : Four Friends van Arthur Penn

Literatuur 
 Kay WENIGER, Das große Personenlexikon des Films, Band 2, p. 101 en volgende,  Berlijn, 2001

Externe links 
 
 Biografie op ''Cinémathèque Française - Bibliothèque du Film

Frans cameraman
Frans pedagoog