Brandheuvel
Een brandheuvel is een soort grafheuvel waarbij de heuvel over de resten van een brandstapel en crematieresten opgeworpen is. Een brandheuvel wordt ook wel brandgraf genoemd.

Brandheuvels stammen uit de ijzertijd. Ze zijn soms voorzien van een greppel. Brandheuvels liggen vaak in grote groepen bij elkaar. Anders dan bij 'normale' grafheuvels, zijn bijgaven schaars. Er worden af en toe gesmolten voorwerpen gevonden die op de brandstapel aanwezig waren.

Brandheuvels zijn onder andere gevonden:
bij Emmen (vlak bij hunebed D41)
bij de Galgenberg tussen Sleen en Zweeloo
op het Noormansveld bij Dwingeloo
bij begraafplaats Zevenberg bij Pesse
op het Hunnenkerkhof tussen Oosterhesselen en Wachtum
op het Holtingerveld bij Uffelte
op de Boshoverheide
heuvel 7 van de Zevenbergen bij Oss
langs de Diedenweg in Wageningen
bij Stegeren, Hoogengraven (de veldnaam van het terrein is Calsum).

In brandskeletgraven worden crematieresten in een boomkist gelegd.

IJzertijd
Archeologische terminologie
Topografie
Grafheuvel