Aplestosuchus
Aplestosuchus is een geslacht van uitgestorven baurusuchide Mesoeucrocodylia, bekend uit de Adamantina-formatie uit het Laat-Krijt van São Paulo, Zuid-Brazilië. Het bevat als enige soort Aplestosuchus sordidus, die wordt vertegenwoordigd door een enkel in verband liggend en bijna compleet skelet, met behoud van de resten van een niet-geïdentificeerde sphagesauride crocodyliform in zijn buikholte. Het exemplaar vertegenwoordigt direct bewijs van predatie tussen verschillende taxa van crocodyliformen in het fossielenbestand.

Ontdekking 
Aplestosuchus is alleen bekend van het holotype LPRP/USP 0229a, een in verband liggend en bijna compleet skelet inclusief de schedel, gehuisvest in het Laboratório de Paleontologia, Universidade de São Paulo. Bovendien werden losse tanden en schedelbotten van een niet-geïdentificeerde sphagesauride crocodyliform bewaard in de buikholte van LPRP/USP 0229a en toegewezen aan het inventarisnummer LPRP/USP 0229b. De vondst vertegenwoordigt direct bewijs van predatie tussen verschillende taxa van krokodilachtigen in het fossielenbestand.

LPRP/USP 0229 werd gevonden in het Buruti-kreekgebied, van de gemeente General Salgado, São Paulo, in het zuiden van Brazilië. Tot op heden leverde de vindplaats type-exemplaren op van vier andere krokodilachtigen, namelijk Baurusuchus albertoi, Baurusuchus salgadoensis, Armadillosuchus arrudai en Gondwanasuchus scabrosus. De exemplaren werden verzameld uit de Adamantinaformatie, de Baurugroep van het Paraná-bekken, waarschijnlijk daterend uit het Turonien of het Santonien van het Laat-Krijt, ongeveer 93,5-83,5 miljoen jaar geleden.

Aplestosuchus werd voor het eerst beschreven en benoemd door Pedro L. Godoy, Felipe C. Montefeltro, Mark A. Norell en Max C. Langer in 2014 en de typesoort is Aplestosuchus sordidus. De geslachtsnaam is afgeleid van het Griekse aplestos, wat 'onverzadigbaar', 'vraatzuchtig' betekent en suchus, gelatiniseerd van het Griekse souchos, de naam voor de Egyptische krokodilgod Sobek. De soortaanduiding is het Latijnse sordidus, wat 'smerig' betekent, verwijzend naar het vraatzuchtige gedrag van het dier, aangetoond door de predatie van een andere nauw verwante crocodyliform, een niet-geïdentificeerde sphagesauride.

Beschrijving 
Het enige bekende exemplaar van Aplestosuchus is meer dan een meter lang van de punt van de schedel tot de basis van de staart. Het werd op zijn kant bewaard, in dezelfde doodshouding als andere baurusuchiden die op de vindplaats waren verzameld. LPRP/USP 0229a, geconserveerd in twee verschillende blokken, leed enige postmortale disarticulatie, en als gevolg daarvan ging het grootste deel van de staart en de distale delen van de achterpoten verloren. Aplestosuchus was, net als andere baurusuchiden, een volledig landbewonend roofdier. Met een lengte tot vier meter waren baurusuchiden de toproofdieren van de Zuid-Amerikaanse ecosystemen uit het Laat-Krijt. Ze werden alleen overtroffen door grote theropoden, maar deze zijn zeer zeldzaam in de Adamantinaformatie en worden vertegenwoordigd door losse en fragmentarische tanden die meestal worden toegeschreven aan abelisauriden en carcharodontosauriden, en losse megaraptoride en unenlagiine wervels. 

Het sphagesauride materiaal dat in de buikholte van Aplestosuchus werd teruggevonden, werd waarschijnlijker geacht afkomstig te zijn van predatie, en was niet als aas gegeten, gezien de grootteverhouding tot de prooi, aangezien sphagesauriden gewoonlijk veel kleiner waren dan ongeveer een vierde van lengte van de afgeleide baurusuchiden.

Aplestosuchus onderscheidt zich van alle andere bekende Crocodyliformes door een unieke combinatie van eigenschappen, waaronder vier autapomorfieën. Het bezit een autapomorf neusbeen met bovenste middenlijnkam en een autapomorfe lengterichel op het voorhoofdsbeen die het middenlijncontact tussen de prefrontalia bereikt. De binnenrand van het bovenste slaapvenster is kamvormig en de beennaad tussen ectopterygoïde en jukbeen is ingekeept aan de achterrand. Een verlaging op de buitenste zijwand is aanwezig op het quadratum. De balk tussen de verhemeltebeenderen is autapomorf gekield op de onderzijde en is cilindrisch aan de bovenzijde. Het choanale septum is ook geribbeld op het ondervlak. Een autapomorfe enkelvoudige parachoanale uitholling is aanwezig aan de voorste buitenzijde van de parachoanale fenestrae, aan de basis van de pterygoïde vleugel. Op de onderkaak van Aplestosuchus is sculptuur beperkt tot de buitenwand van het dentarium, en het bovenvlak van de mandibulaire symphysis mist een pin. Bovendien bedekt de geribbelde rand van het angulare niet de voorrand van de mandibulaire fenestra, en is er een rij foramina zichtbaar tussen de mandibulaire fenestra en de beennaad tussen ectopterygoïde en jukbeen. Sommige van de hierboven genoemde niet-autapomorfe eigenschappen van Aplestosuchus sordidus, zoals de uitholling van het quadratum, het toelopen van de binnenranden van de prefrontalia en de richel op de ectopterygoïde-jugale articulatie, bevestigen de plaatsing binnen Baurusuchidae.

De vierde tand van het dentarium is sterk verlengd en past in een diasteem in de bovenkaak, waarachter juist de derde maxillaire tand verlengd is.

Fylogenie 
De fylogenetische positie van Aplestosuchus binnen Baurusuchidae werd onderzocht in de oorspronkelijke beschrijving door Godoy et alii (2014). Aplestosuchus, samen met de recent beschreven baurusuchiden Campinasuchus en Gondwanasuchus, werden gescoord in de taxon-karaktermatrix van Montefeltro et alii (2011), die uitsluitend gericht is op Baurusuchidae, met de toevoeging van acht nieuwe kenmerken. De resulterende matrix omvat tien baurusuchide soorten en drie outgroup-taxa, gescoord op basis van 74 kenmerken. Hieronder is een cladogram van Godoy et alii (2014) die de plaatsing van Aplestosuchus toont op basis van hun analyse.

Uitgestorven Crocodylomorpha