Christoffelwoord
Christoffelwoorden zijn genoemd naar de Duitse wiskundige Elwin Bruno Christoffel (1829-1900). De term Christoffelwoord werd ingevoerd door Jean Berstel in 1990, maar de theorie was reeds in ontwikkeling sedert het einde van de negentiende eeuw. Christoffelwoorden zijn de eindige versie van de Sturmiaanse woorden.

Oorsprong
E.B. Christoffel schreef in 1864 een artikel in het Latijn in Annali di Matematica Pura ed Applicata, waarin hij voor twee onderling ondeelbare gehele getallen   en  het verloop van de rij:
 
 
 
enz.
onderzocht. Hij maakte een corresponderende rij met de symbolen c en d, waarin hij een c noteerde als de volgende rest in de rij groter was dan de huidige (crescit), en een d als de volgende rest in de rij kleiner was (decrescit). De rij is periodiek met periode  alleen de eerste  symbolen zijn nodig. Voor bijvoorbeeld  en  vond hij de rijen:
 4 8 1 5 9 2 6 10 3 7 0 [4 8...]
 c d c c d c c  d c d c [c...]
Christoffel observeerde dat men uit het "woord" 'cdccdccdcdc' de getallen  en  kon afleiden:  is het aantal symbolen d in de rij en  is de lengte van de rij. Hij gebruikte deze rijen om de kettingbreukontwikkeling van de breuk  af te leiden.

Men kan overigens ook niet modulair tewerk gaan en beginnend bij 0 stappen ter grootte  maken tot men aankomt in een veelvoud van . Vanwege de onderlinge ondeelbaarheid is dat het kleinste gemene veelvoud . Bij het passeren en aankomen in een veelvoud van  noteert men een d, anders een c. Duidelijk is dat het aantal symbolen, dus het aantal stappen, gelijk is aan . En het aantal symbolen d is gelijk aan het aantal veelvouden van , dus het getal  Het bovenstaande voorbeeld wordt dan:

[4  8  1  5  9  2  6 10  3  7  0  (mod 11)]
 4  8 12 16 20 24 28 32 36 40 44 
  c  d  c  c  d  c  c  d  c  d

Meetkundige definitie

Een christoffelwoord kan op meetkundige wijze gedefinieerd worden, als discretisatie van een lijnstuk met een helling die een rationaal getal is, door een pad in het rooster van gehele getallen.
Stel  en  zijn twee gehele getallen die onderling ondeelbaar zijn. Trek het lijnstuk van  naar  en teken een pad van  naar  in het geheeltallig rooster  dat bestaat uit een opeenvolging van horizontale en verticale lijnstukken zodanig dat:
 het pad volledig onder het lijnstuk ligt;
 het gebied dat omsloten wordt door het lijnstuk en het pad geen punten uit het rooster  bevat buiten de punten op het pad zelf.

Het pad bestaat uit een opeenvolging van stappen in de -richting van een punt  naar het punt  of in de -richting van een punt  naar een punt  Men noemt dit een christoffelpad.

De opeenvolgende stappen van het pad kunnen voorgesteld worden als een woord over een binair alfabet met twee symbolen, bijvoorbeeld x en y. Voor een stap in de -richting noteert men een x, en voor een stap in de -richting een y. Dit geeft het (beneden-)christoffelwoord met helling :  Dit woord heeft de lengte  en er komt  maal een x en  maal een y in voor.

In het voorbeeld hiernaast is  en  en is dat woord xyxyxyyxyxyy.

N.B. Als men de definitie wijzigt en eist dat het pad volledig boven het lijnstuk ligt, krijgt men een bovenchristoffelwoord. Dit is in het voorbeeld yyxyxyyxyxyx, het omgekeerde van

Rekenkundige definitie
Stel  en  zijn twee onderling ondeelbare positieve gehele getallen en  is  Er is een alfabet {x,y} met twee symbolen. Het christoffelwoord  over dit alfabet wordt gedefinieerd als volgt:

, als 
, als 
voor  Dit is in essentie de methode die Christoffel gebruikte.

Voorbeelden
Enkele bijzondere christoffelwoorden zijn:
Het (triviale) christoffelwoord met helling 0 is x.
Het (triviale) christoffelwoord met helling oneindig is y.
Het christoffelwoord met helling 1 is xy.

Eigenschappen
Christoffelwoorden zijn eindige Sturmiaanse woorden. In plaats van een lijnstuk met helling  definieert men Sturmiaanse woorden aan de hand van een oneindige halve rechte vanuit (0,0) die een irrationale helling heeft.
Christoffelwoorden zijn primitieve woorden. Het kwadraat van een christoffelwoord  dit is de concatenatie  is geen christoffelwoord. En een christoffelwoord kan nooit het kwadraat van een ander christoffelwoord zijn; want dan zou het aantal symbolen x en y in het woord wel onderling deelbaar zijn.
Indien men de volgorde van de snijpunten van het lijnstuk met de horizontale en verticale lijnen van het rooster codeert met een y voor een snijpunt met een horizontale en x voor een snijpunt met een verticale, verkrijgt men een palindroom  Het christoffelwoord is  (in de figuur hiernaast is dat palindroom yxyxyyxyxy).

Standaardfactorisatie
De standaardfactorisatie van christoffelwoorden werd ingevoerd door Jean-Pierre Borel en François Laubie in 1993. Een factorisatie van een woord  bestaat uit een aantal woorden  waarvan de concatenatie gelijk is aan : . Men schrijft hiervoor: 

Borel en Laubie bewezen dat elk niet-triviaal christoffelwoord  een unieke factorisatie  heeft, waarin  en  zelf christoffelwoorden zijn.

Dit volgt uit de vaststelling dat, voor onderling ondeelbare gehele getallen  en  er een uniek roosterpunt op het christoffelpad van  naar  is waarvoor de afstand tot het lijnstuk het kleinste is (de uiteinden niet meegerekend, waar de afstand nul is). De standaardfactorisatie  bestaat dan uit het deel van het christoffelwoord  dat het pad codeert van  tot dit punt, en het deel dat het pad codeert vanaf dit punt tot 

In de voorbeeldfiguur ligt het punt  het dichtst bij het lijnstuk en de factorisatie van het christoffelwoord xyxyxyyxyxyy is (xyxyxyy, xyxyy). xyxyxyy is het christoffelwoord  en xyxyy is  Algemeen geldt: als het punt op het christoffelpad dat het dichtst bij het lijnstuk ligt het punt  is, dan bestaat de standaardfactorisatie van  uit het christoffelwoord met helling  en het christoffelwoord met helling 

Elk christoffelwoord kan aldus op een unieke manier uitgedrukt worden als het product van twee christoffelwoorden. Deze eigenschap kan men gebruiken om een oneindig grote, complete binaire boom te maken die alle christoffelwoorden bevat.

De driehoek in het voorbeeld, gevormd door de punten  en , bevat buiten deze drie punten geen andere roosterpunten. De oppervlakte  van deze driehoekde volgt uit de formule van Pick:  Daarin is  het aantal ingesloten roosterpunten en  het aantal hoekpunten, zodat 

De matrix:

behoort tot de speciale lineaire groep  van geheeltallige 2×2-matrices waarvan de determinant gelijk is aan 1. Dit betekent ook dat de Farey-afstand tussen de breuken  en  gelijk is aan 1. De breuken  en  zijn opeenvolgende breuken in de Farey-rij  (in ons voorbeeld: 2/3, 5/7 en 3/4 in ) en vormen een driehoek in de Farey-graaf. Er bestaat dus een verband tussen christoffelwoorden en de voorstelling van rationale getallen door kettingbreuken.

Discrete wiskunde
Combinatoriek