Reinier van Genderen Stort
Reinier Johannes Willem van Genderen Stort (Buitenzorg (Java, Indonesië), 1 mei 1886 – Wassenaar, 7 januari 1942) was een Nederlandse schrijver en dichter.

Biografie
Van Genderen Stort werd in 1917 blind als gevolg van syfilis, waarna hij zich uitsluitend toelegde op het schrijven. Hij schreef psychologische romans over gesloten, aristocratisch verfijnde naturen uit het milieu der bourgeoisie in een provinciestad. In vroeger werk belijden de helden uit het werk van Van Genderen Stort een pessimistische en heidense levensbeschouwing - tussen platonisme en epicurisme strevend naar geestelijke harmonie. In het latere werk maakte dit plaats voor een meer christelijk humanisme. De auteur munt meer uit als stilist dan als karakteruitbeelder.

Prijzen
 1925 - C.W. van der Hoogtprijs voor Kleine Inez
 1928 - Tollensprijs voor zijn gehele oeuvre

Bibliografie
 1912 - Idealen en ironieën
 1913 - Paul Hooz en Lambert Brodeck
 1917 - Hélène Marveil
 1919 - De grijsaard en de jongeling
 1925 - Kleine Inez
 1929 - Hinne Rode
 1930 - Het avontuur
 1936 - Najaarsvruchten
 1936 - Rondom een balling
 1937 - Rijmproeven
 1938 - Het goede leven

Literatuur
 1987 - Wim Hilberdink: Toen de schaduwen hem omgaven, over Reinier van Genderen Stort. Hilversum, Flanor. 2e druk 1999. ISBN 90-73202-01-9.

Externe links 
 
 Biografie in het Biografisch Woordenboek van Nederland

Nederlands schrijver