Edict van tolerantie
Een edict van tolerantie is een schriftelijke bepaling (edict) door een regering en/of vorst, waarbij de vrijheid van godsdienst in het land (deels) toegestaan wordt alsmede de uitoefening van de godsdienst in al zijn facetten (eredienst, samenkomsten, kerkraden).  Meestal komt een dergelijk edict neer op een stilzwijgende acceptatie van de godsdienst, maar betekent niet automatisch een introductie van de godsdienst binnen het staatsbestel.

Voorbeelden binnen de christelijke wereld

Hoewel de edicten tolerantie nastreefden, werd in sommige gevallen het edict tenietgedaan.
Op het edict van Saint-Germain volgde een bloedbad tegen de hugenoten die de basis legde voor de Hugenotenoorlogen.
Het Edict van Nantes werd door Lodewijk XIV van Frankrijk herroepen en gevolgd door het Edict van Fontainebleau, waarbij protestantse kerken werden verwoest en scholen gesloten.
Op zijn sterfbed, in 1790, had Jozef II last van zijn katholieke geweten en besloot daarop zijn Patent van Tolerantie uit 1781 terug te trekken

 T
Geschiedenis van het christendom