Transformatorblik
Transformatorblik  is een speciale staalsoort, waaruit de lamellen van de kern van een transformator worden gestanst. Het staal bevat silicium en heeft daardoor een hoge specifieke elektrische weerstand, wat gunstig is voor het verminderen van de wervelstroomverliezen in de kern.

Achtergrond 
In een transformator wordt de elektrische energie van een wisselspanning via een magnetiseerbare kern van de ene spoel naar de andere overgebracht. Door het elektromagnetisch wisselveld ontstaan in de kern wervelstromen. Deze zorgen voor Ohmse verliezen, en daarnaast voor hysteresisverliezen. Deze verliezen zijn uiteraard ongewenst. Om de verliezen zo klein mogelijk te maken dient de elektrische weerstand hoog te zijn. Dit wordt bereikt door voor de kern een materiaal met hoge soortelijke weerstand te kiezen. Bij hogere frequenties kiest men vaak voor ferriet, een keramisch product. Bij lagere frequenties, zoals bij het elektriciteitsnet gebruikelijk, wordt de voorkeur aan een metalen kern gegeven.

Transformatorblik 
Een massief metalen kern heeft echter een te lage weerstand, hetgeen leidt tot hoge wervelstroomverliezen. Daarom wordt de kern opgebouwd uit dunne lamellen (0,18 tot 0,35 mm) die onderling geïsoleerd zijn. Deze lamellen worden bovendien vervaardigd van een staalsoort die een hoge soortelijke weerstand heeft. Dit wordt bereikt door Si (silicium) toe te voegen aan het vloeibare staal. Daarnaast moet het staal heel zuiver zijn, waardoor de hysteresisverliezen laag blijven.

Ten slotte kan men de magnetische eigenschappen van het blik verbeteren door grain oriented steel (gericht blik) toe te passen, waarbij de kristallen in het staal niet willekeurig dooreen zijn gericht, maar een voorkeursrichting bezitten. Dit staal is echter duurder en de lasbaarheid ervan is gering.

Zie ook 
 Weekijzer

Magnetisme
IJzer
Transformator
Energietechniek
Staal