Ferreira Gullar
Ferreira Gullar, pseudoniem van José Ribamar Ferreira (São Luís (Maranhão), 10 september 1930 – 4 december 2016), was een Braziliaans schrijver, biograaf, vertaler, essayist, dichter, dramaturg en kunstcriticus. Hij behoorde tot Braziliës meest gerenommeerde hedendaagse dichters.

Leven 
Ribamar was de oudste van acht kinderen en leed in zijn jeugd onder de strenge discipline van zijn school. Hij bracht veel tijd door in een openbare bibliotheek en daarmee met het lezen van boeken en schrijven van gedichten. In 1945 maakte hij een opstel over de Dag van de Arbeid, waarvoor hij echter geen lof kreeg omdat hij verschillende grammaticafouten maakte. Dit motiveerde hem om vervolgens veel tijd te steken in het bestuderen van grammatica.

In 1951 trok hij naar Rio de Janeiro en werkte hij voor het tijdschrift Revista do Instituto de Aposentadoria e Pensão do Comércio. In deze stad spelen zich veel van zijn teksten af, vooral in zijn laatste boeken.

In 1961 werd hij benoemd tot directeur van de cultuurstichting in de hoofdstad Brasilia. Tijdens zijn leiding had hij het toezicht op de bouw en vormgeving van het museum voor volkskunde. Zijn werk Se correr o bicho pega, se ficar o bicho come, waarvoor hij in 1966 met een Molière-prijs werd bekroond, wordt gezien als een meesterwerk van het moderne Braziliaanse theater.

Gullar geloofde dat de literatuur een middel zou zijn om de realiteit te beïnvloeden. Hij probeerde in de poëzie de kracht en de vibraties van het leven te vangen. In 1964 zette zijn maatschappelijke betrokkenheid hem ertoe aan lid te worden van de Communistische Partij van Brazilië. In 1968 werd hij daarvoor tijdens de zwarte dagen van de dictatuur bijna opgepakt, samen met veel andere intellectuelen en kunstenaars zoals Caetano Veloso en Gilberto Gil. In 1971 besloot hij daarom in ballingschap te gaan naar het buitenland. In deze tijd woonde hij in meerdere landen in Latijns-Amerika, vooral in Argentinië en Peru.

In 1977 keerde hij terug en bleef hij actief met het schrijven van boeken en het schrijven van stukken voor kranten. Zo schrijft hij wekelijks een column voor het tijdschrift Folha de S.Paulo.

In 1994 overleed zijn vrouw, actrice Theresa Aragon, met wie hij sinds 1954 getrouwd was en samen drie kinderen kreeg.

Erkenning 
Gullar werd een groot aantal maal onderscheiden. Hier volgt een lijst van slechts enkele daarvan:
1950: Poëzieprijs, Jornal de Letras, met zijn gedicht O Galo/De Haan.
1966: Molière-prijs voor Se correr o bicho pega, se ficar o bicho come1996: Sharp-prijs
2002: Prins Claus Prijs
2007: Jabuti-prijs voor Resmungos als beste fictieboek
2009: Een van de 100 invloedrijkste Brazilianen, tijdschrift Época
2010: Camõesprijs
2010: Eredoctoraat van de faculteit van letteren van de Federale Universiteit van Rio de Janeiro

 Bibliografie 
Poëzie
1949: Um pouco acima do chão1954: A luta corporal1958: Poemas1962: João Boa-Morte, cabra marcado para morrer (cordel)
1962: Quem matou Aparecida? (cordel)
1966: A luta corporal e novos poemas1966: História de um valente (cordel; na clandestinidade, como João Salgueiro)
1968: Por você por mim1975: Dentro da noite veloz1976: Poema sujo (onde localiza-se a letra de Trenzinho do Caipira)
1980: Na vertigem do dia1986: Crime na flora ou Ordem e progresso1987: Barulhos1991: O formigueiro1999: Muitas vozes2005: Um gato chamado gatinho2010: Em Alguma Parte AlgumaAntologiën
1977: Antologia poética1980: Toda poesia1981: Ferreira Gullar - seleção de Beth Brait
1983: Os melhores poemas de Ferreira Gullar - seleção de Alfredo Bosi
1989: Poemas escolhidosVerhalen en kronieken
1996: Gamação1997: Cidades inventadas2007: ResmungosTheater
1966?: Se correr o bicho pega, se ficar o bicho come1979: Um rubi no umbigoKronieken
1989: A estranha vida banal2001: O menino e o arco-írisAutobiografie
1998: Rabo de foguete - Os anos de exílioBiografieNise da Silveira: uma psiquiatra rebelde, 1996

Essays
1959: Teoria do não-objeto1965: Cultura posta em questão1969: Vanguarda e subdesenvolvimento1977: Augusto do Anjos ou Vida e morte nordestina1977: Tentativa de compreensão: arte concreta, arte neoconcreta - Uma contribuição brasileira1978: Uma luz no chão1983: Sobre arte1985: Etapas da arte contemporânea: do cubismo à arte neoconcreta1989: Indagações de hoje1993: Argumentação contra a morte da arte1998: O Grupo Frente e a reação neoconcreta2002: Cultura posta em questão/Vanguarda e subdesenvolvimento2002: Rembrandt2003: RelâmpagosTelevisie
1990/1991: Araponga1998: Dona Flor e Seus Dois Maridos1995: Irmãos Coragem''

Externe link 
Prins Claus Fonds, profiel

Braziliaans schrijver
Essayist
Kunstcriticus
Braziliaans scenarioschrijver
Vertaler
Pseudoniem