Vossenburg (plantage)
Vossenburg is een voormalige suikerrietplantage aan de Commewijnerivier in Suriname.

In het Surinaams werd Vossenburg ook wel Fosborgoe of  Mosika-di-Vroe genoemd, naar de eerste eigenaar De Vree. Gerrit De Vree was een zoon van Gerard de Vree, afkomstig uit Arnhem, burgerkapitein in de Beneden-Commewijne, eigenaar van plantages Vossenburg en Wayampibo, gehuwd met Abigael van Sandick en overleden in 1726. Aansluitend eigenaren van Vossenburg zijn geweest:
1737: Gerrit de Vree
1770: H. W. Crantzen, erven Brantse
1819: Erven M.W. Englen en J.N. Brandsen
1824: M. Broen Mz. qq.
1863: Erven baron D.W.G.J. Brantsen van de Zyp 

In 1819 was Vossenburg 3.000 Surinaamse akkers groot, ongeveer 1.300 hectare. De plantage had een watergedreven suikermolen.

In 1857 waren er op plantage Vossenburg 'ongeregeldheden' waarvan de aard niet verder gespecificeerd wordt. 
Mogelijk hield de onrust verband met het nieuwe slavenreglement van 1856 dat de Nederlandse koloniale overheid, vooruitlopend op de onvermijdelijke afschaffing van de slavernij, had vastgesteld. Op plantage Vossenburg had "vooral de bepaling dat de verlorene nachtrust moest worden gerestitueerd, de gemoederen der slaven in gisting gebragt", aldus de plantage-administrateur.
In 1859 waren op Vossenburg 240 slaafgemaakten tewerkgesteld (109 mannelijk, 131 vrouwelijk). De burger-officier op Vossenburg heette D.M. Uhlenkamp.

In het licht van de naderende afschaffing van de slavernij zette de kolonie volop in op kerstening met het idee hierdoor controle te kunnen behouden over de slavenmacht. Op Vossenburg was J.P.C. Klint diaken of zendeling vanuit de Luthersche gemeente. Kerstening was echter geen eenvoudige zaak. Zo wilden de slaafgemaakten geen afstand doen van hun amuletten en muziekinstrumenten, daar deze een religieuze betekenis hebben binnen de Afrikaanse traditie (Winti). Het was de zendeling op Vossenburg wel duidelijk geworden dat de zogeheten Kwa kwa (een drum) niet alleen de ‘Augenlust, Fleischeslust und hoffärtigem Wesen ganz bestimmt verleiten kann’, maar dat deze ook een religieuze functie vervulde. Hoezeer de zendeling ook het zondig karakter van dit instrument benadrukte, geen van de slaven die er een bezat, ook niet de gekerstende, wilde er afstand van doen. De meeste zendelingen waren zich van deze diepere betekenissen niet bewust. 

Bij de daadwerkelijke juridische emancipatie van 1863 zijn op Vossenburg 42 verschillende familienamen geboekstaafd, zowat allen genoemd naar Nederlandse plaatsnamen: Ankerveen, Arkel, Assendelft, Axel, Boven, Budel, Dubarry, Eijndhoven, Geldorp, Gemerts, Grootebroek, Hage, Hardenberg, Haringcarspel, Heerenveen, Hengeloo, Holysloot, Hoogwoud, Oirschot, Oosterwolde, Oosthuizen, Opperdoes, Pancras, Putten, Schagen, Schermer, Sparen, Sparendam, Spijk, Uithoorn, Vanse, Varen, Vinke, Vinks, Wervershoof, Wieringen, Winschoten, Wormer, Zaandam, Zand, Zandfoort, Zijpe. De geëmancipeerden konden hun achternaam niet zelf kiezen. In hetzelfde jaar werd plantage Vossenburg te koop aangeboden. In september 1869 kwamen alle werkcontracten met de op de plantage werkende arbeiders te vervallen. 

Plantage in Commewijne
Suikerrietplantage in Suriname