I Sing the Body Electric (album)
I Sing the Body Electric is het tweede muziekalbum van Weather Report. Het verscheen in 1972. De jazzrockformatie had alweer twee nieuwe muzikanten opgenomen. Eric Gravatt en Dom Um Romao kwamen de gelederen versterken. Het album klonk voor jazzrock begin jaren 70 behoorlijk rock-achtig, maar ook invloeden van freejazz en funk zijn te horen. Direct aan het begin is een voor Weather Report typische ritmiek te horen op het bekken.

Het album heeft de titel gemeen met een gedicht van Walt Whitman (een licht erotische lofzang op het lichaam) en een verhaal van Ray Bradbury (over de aanschaf van een elektronische grootmoeder ter vervanging van een net gestorven moeder) en een aflevering uit de serie The Twilight Zone, gebaseerd op het verhaal van Bradbury.

Musici
Joe Zawinul - elektrische en akoestische piano, ARP 2600 synthesizer
Eric Gravatt – slagwerk
Wayne Shorter – saxofoons
Dom Um Romão – percussie
Miroslav Vitous – basgitaar

met
Andrew White – althobo (op Unknown Soldier)
Hubert Laws - dwarsfluit (op Unknown Soldier)
Wilmer Wise - D- en piccolo-trompet
Ralph Towner - twaalfsnarige gitaar (op The Moors)
Yolande Bavan - zang
Joshie Armstrong - zang
Chapman Roberts - zang

Muziek 
De eerste twee nummers zijn opgenomen in november 1971 in de Columbia Records Studio in New York, de tracks 3 en 4 in januari 1972 aldaar. De overige tracks werden opgenomen tijdens een concert op 13 januari 1972 in de Shibuya Kokaido Hal in Tokio. Het gehele concert was later (voorlopig alleen in Japan) te horen op Live in Tokyo.

Muziekalbum van Weather Report
Muziekalbum uit 1972
Muziekalbum uitgegeven door Columbia Records