Renate van Frankrijk
Renate (Renée) van Frankrijk (Blois, 25 oktober 1510 — Montargis, 12 juni 1574) was de tweede dochter van koning Lodewijk XII van Frankrijk en Anna van Bretagne. 

Zij werd geboren op het Kasteel van Blois. Haar oudere zuster Claude en zijzelf waren de enige kinderen uit het huwelijk die in leven bleven. Als kind had zij als speelmaatje de jonge Anna Boleyn, aan wie zij steeds met tederheid en affectie bleef terugdenken.

Volgens haar moeders wens had Renate van haar het hertogdom Bretagne moeten erven, maar haar vader wilde daar niet van horen en beloofde het hertogdom stiekem aan zijn toekomstige opvolger Frans I. Als tegemoetkoming kreeg Renate van Frans I het hertogdom Chartres.

Haar zus Claude was korte tijd een huwelijkskandidaat voor keizer Karel V maar koning Frans I huwde zelf met haar. Later werd Renate als gevolg van akkoorden tussen Frans en Karel V aan de laatste beloofd. In 1516 koos men voor een andere bruid voor de keizer. Het werd Louise, de jongste dochter van Frans die jong zou overlijden.

Renate trouwde in 1528 met Ercole II d'Este, die in 1543 hertog van Ferrara werd. Uit het huwelijk werden volgende kinderen geboren:
 Anna d'Este (1531-1607), die trouwde met (1) Frans van Guise en met (2) Jacob van Savoye-Nemours, tweede hertog van Nemours.
 Alfonso II d'Este (1533-1597), hertog van Ferrara 
 Lucrezia Maria d’Este (1535-1598, die trouwde met Francesco Maria II della Rovere, hertog van Urbino
 Luigi d’Este (1538-1586), bisschop van Ferrara en aartsbisschop van Auch 

Haar echtgenoot overleed in 1559. Als gevolg van onenigheid met haar oudste zoon, de nieuwe hertog Alfons II, besloot zij in 1560 naar Frankrijk terug te keren. Zij vestigde zich in Montargis, waar zij op 63-jarige leeftijd overleed.

Huis Valois-Orléans
Frankrijk, R