Edingerella
Edingerella is een geslacht van uitgestorven temnospondyle Batrachomorpha (basale 'amfibieën'). Het leefde in het Vroeg-Trias (Olenekien, ongeveer 248 miljoen jaar geleden) en zijn fossiele overblijfselen zijn gevonden in Madagaskar.

Naamgeving
De capitosauriërs van Madagaskar zijn bekend sinds 1961, toen Lehman een reeks goed bewaarde exemplaren publiceerde, voornamelijk schedels, verzameld in de sedimenten van het Ankitokazobekken uit het Laat-Trias in het noordwesten van het eiland. Het materiaal werd toegewezen aan de twee nieuwe soorten Benthosuchus madagascariensis en Wetlugasaurus milloti. In 1988 werden die kort herbeschreven door Warren & Hutchinson, die voorstelden om ze tot een enkele soort van het reeds bestaande geslacht Parotosuchus te laten behoren, waardoor de nieuwe combinatie Parotosuchus madagascariensis ontstond. Vervolgens stelden Schoch & Milner (2000) het nieuwe geslacht Edingerella voor (ter ere van paleoneuroloog Tilly Edinger) zonder een revisie van het materiaal uit te voeren, terwijl Damiani (2001) de exemplaren als incertae sedis beschouwde. Het was Steyer (2003) die een eerste grondige review maakte van de Malagassische exemplaren, waarmee hij definitief aantoonde dat ze tot één enkele soort behoorden. Aangezien deze soort vergelijkbaar is met het geslacht Watsonisuchus voor sommige diagnostische kenmerken, waaronder de aanwezigheid van een temporale fossa, benoemde hij de nieuwe combinatie Watsonisuchus madagascariensis. Een studie door Maganuco en collega's (2009) heeft reële verschillen tussen deze soort en de anderen die behoren tot Watsonisuchus aan het licht gebracht, wat de toeschrijving aan een apart geslacht Edingerella toch rechtvaardigde.

Het holotype is MNHN Mae 3003, de schedel van een jong dier. Nog eens acht schedels, soms met postcrania, zijn aan de soort toegewezen.

Beschrijving 
Edingerella is vooral bekend van enkele schedels en zeldzame fossielen van het postcraniale skelet (inclusief de voorste helft van een skelet bestaande uit de schoudergordel, een deel van het voorbeen en enkele wervels en ribben). Edingerella moet ongeveer een meter lang zijn geweest en was dus aanzienlijk kleiner dan de meeste van zijn naaste verwanten in de capitosauriërs. Edingerella werd gekenmerkt door een matig langwerpige snuit en een brede achterkant van de schedel, met grote divergerende tabulaire hoorns.

Bij Edingerella kruist de hoofdas van de oogkas de otische inkeping niet, maar gaat er zijdelings naar toe. Dit dier onderscheidt zich van soortgelijke vormen (zoals Watsonisuchus) doordat ook volgroeide dieren de ectopterygoïde hoektanden behouden, die meestal alleen aanwezig bij de juveniele stadia bij de andere soorten capitosauriërs, en voor het volledig open parasfenoïde kanaal, dat bijna gesloten is bij Watsonisuchus. De poten van Edingerella zijn ongewoon robuust, vooral in vergelijking met die van andere capitosauriërs.

Fylogenie 

Edingerella wordt beschouwd als een vertegenwoordiger van de capitosauriërs, een groep temnospondyle 'amfibieën' die gewoonlijk van grote omvang zijn, waaronder talrijke strikt aquatische vormen die typisch zijn voor het Trias. Hiervan is Edingerella op verschillende manieren beschouwd als een van de meest basale capitosauriërs (Maganuco et alii, 2009) of als lid van een afgeleide clade die ook Watsonisuchus, Xenotosuchus, Stanocephalosaurus, Cherninia, Eocyclotosaurus en Stenotosaurus omvat (Fortuny et alii, 2011). 

Hieronder is een cladogram uit de laatste studie weergegeven:

Uitgestorven amfibieën