Epibreren
Epibreren is een Nederlands werkwoord dat in 1954 gepubliceerd werd door Simon Carmiggelt. De betekenis is het verrichten van niet nader gespecificeerd werk dat heel voornaam lijkt, maar desondanks helemaal niets voorstelt. Degene die het woord gebruikt zegt bijvoorbeeld op een vergadering dat hij een en ander gaat epibreren en vertrouwt erop dat de overige aanwezigen dat voor zoete koek slikken.

Oorsprong 
Carmiggelt zei ooit in een interview dat hij het woord niet zelf verzonnen had, maar het in 1953 had gehoord van een ambtenaar die hem wegzond omdat het stuk waarop Carmiggelt zat te wachten, nog "geëpibreerd" moest worden. In de bewuste Kronkel, gepubliceerd in de bundel Ping pong, schrijft Carmiggelt:

Andere betekenissen 
"Epibreren" is tevens de naam van een fictief Waddeneiland, waar De Dichters uit Epibreren hun naam aan ontleend hebben. Zeer waarschijnlijk heeft dit Groningse gezelschap de naam weer van Carmiggelt. Zij verwijzen op de website, die "Het eiland Epibreren" beschrijft, naar een "wild weekend" dat Carmiggelt en Renate Rubinstein daar in 1953 zouden hebben doorgebracht en om dit voor Carmiggelts vrouw te verdoezelen, zou hij het werkwoord epibreren ingevoerd hebben.

In het Duits 
In het Duits bestaat het woord 'epibrieren'. De oorsprong hiervan is onduidelijk. Het woord kreeg er landelijke bekendheid  toen de oplichter Jürgen Harksen het in 2007 in een interview gebruikte. Het kan echter niet worden uitgesloten dat het ook in Duitsland optredende ensemble De Dichters uit Epibreren het ca. 2000 over de grens heeft geïntroduceerd.

Externe link 
 Onze Taal over epibreren

Begrip in het Nederlands
Neologisme