Universiteit van Bourges
De Universiteit van Bourges werd gesticht in 1463 en bestond tot de Franse Revolutie. Het was een studium generale waarvan vooral de rechtsfaculteit vermaard was. Sinds 1968 is er in de stad weer een campus, behorend tot de Universiteit van Orléans.

Geschiedenis 
De universiteit van Bourges werd opgericht door koning Lodewijk XI op verzoek van zijn broer, hertog Karel van Berry. Paus Paulus II verleende op 12 december 1464 de autorisatie. Onder meer omdat het Parlement van Parijs tegenwerkte, duurde de opening nog tot 1470. 

Aanvankelijk was de universiteit gevestigd in het Hôtel-Dieu, een instelling die zelf vanaf 1487 verhuisde naar een nieuwbouw. Het volledige aanbod van vijf faculteiten was aanwezig: artes, theologie, geneeskunde, kerkelijk recht en burgerlijk recht. In de beginperiode werden nauwelijks goede professoren gevonden. Door tussenkomst van de koninklijke familie, in de personen van Marguerite van Angoulême en Marguerite van Valois, alsook van kanselier Michel de l'Hospital, deed de stad een financiële inspanning en werd bijvoorbeeld de Italiaanse rechtsgeleerde Andrea Alciato aangetrokken. 

Tijdens zijn korte verblijf (1529-1533) introduceerde Alciato het juridisch humanisme, wat de civiele rechtsfaculteit van Bourges blijvend aanzien bezorgde. Na zijn vertrek werd hij opgevolgd door rechtsgeleerden als Éguiner Baron, François Douaren, François Baudouin, Hugues Doneau en Jacques Cujas. Aan de universiteit vestigde zich een protoreformatisch klimaat, dat niet zonder invloed bleef op studenten als Jean Calvin en Théodore de Bèze. 

Initieel telde de universiteit vier naties: Frankrijk, Berry, Aquitanië en Touraine. Ook kwamen veel Duitsers en Schotten in Bourges studeren. De Duitsers mochten in 1621 een Germaanse natie oprichten.

De Bartholomeusnacht bracht in 1572 een slag toe aan de bloei van Bourges, aangezien de meeste professoren protestants waren. Toch bleef de rechtsfaculteit zeker tot het midden van de 17e eeuw intellectueel levendig. De neergang deed zich voor met de Negenjarige Oorlog, die ervoor zorgde dat veel Duitse studenten wegbleven. 

Na de opheffing tijdens de Franse Revolutie vestigden zich in de 19e eeuw een aantal hogescholen in Bourges. In 1968 opende de Universiteit van Orléans een Institut Universitaire de Technologie (IUT) in Bourges, gevolgd door antennes voor rechten (1993), wetenschappen en onderwijs.

Professoren 
 Andrea Alciato
 Jacques Amyot
 Barthélémy Aneau
 François Baudouin
 Éguiner-François Baron
 Nicolas Bohier
 Jacques Cujas
 François Douaren
 Antoine Gautier
 François Hotman
 Hugues Doneau
 Henry Scrimgeour
 Melchior Wolmar

Alumni 
 Hubert van Giffen
 Raoul Adrien
 Patrick Adamson
 Heinrich Fugger
 Hermann Ludwig von Wittelsbach
 Konrad Peutinger
 William Barclay
 Théodore de Bèze
 Germain Colladon
 Johannes Calvijn
 Antoine Loysel
 Janus Secundus (Jan Everaerts)
 Conrad Gesner
 François du Jon
 Jacques-Auguste de Thou
 Johan van Oldenbarnevelt

Literatuur 
Noël Garnier, La nation allemande à l'Université de Bourges in: Revue bourguignonne, 1908, p. 5-67
Winfried Dotzauer, Deutsche Studenten an der Universität Bourges. Album et liber amicorum, 1971. ISBN 3445008213 
Marie-Claude Tucker, Maîtres et étudiants écossais à la Faculté de droit de l'Université de Bourges (1480-1703), 2001. ISBN 2745305220 
Stéphan Geonget (ed.), Bourges à la Renaissance. Hommes de lettres, hommes de lois, 2011. ISBN 2252037865

Franse universiteit
Bourges
Voormalige universiteit