Willink van Collenprijs
De Willink van Collenprijs is een voormalige Nederlandse kunstprijs, die voor het eerst in 1880 werd toegekend.

Achtergrond 
De Amsterdamse fabrikant en amateur kunstschilder Wilhem Ferdinand Willink van Collen (1847-1878) en zijn vrouw Anna van Bosse waren grote kunstliefhebbers. Bij zijn overlijden liet Willink van Collen een bedrag na van 30.000 gulden aan de Maatschappij Arti et Amicitiae. Hij bepaalde dat de rente van het kapitaal gebruikt moest worden om jonge kunstenaars in hun studie te steunen.

Het bestuur van Arti et Amicitiae besloot een jaarlijkse schilderwedstrijd te organiseren voor alle Nederlandsche kunstenaars, binnen het Rijk metterwoon gevestigd en den ouderdom van 30 jaren nog niet bereikt hebbende". Later werd de leeftijd opgetrokken naar 35 jaar. De schilderstukken moesten ongesigneerd worden ingeleverd en werden anoniem beoordeeld. Er werd door de jury een eerste prijs toegekend, een premie en soms een accessit (eervolle vermelding).

Het niveau van de inzendingen schommelde nogal eens. In 1891 werd besloten een lastiger thema voor de prijsvraag te kiezen, om schilders die onvoldoende waren geschoold af te schrikken. Het jaar erop besloot de jury geen eerste prijs uit te reiken, omdat er sprake was van "onvoldoende kunstwaarde".
Enkele van deze gekozen thema's waren: expressiekop (1891), een feit uit de vaderlandse geschiedenis (1892), het leven van Willem de Zwijger (1932) en de zomer (1935).

Geen toekenning 
In 1893 werd een wedstrijd uitgeschreven voor een muurschildering in het Arti-gebouw. Er waren zeven inzendingen, die zo tegenvielen dat er geen prijs werd toegekend. In 1894 werd door het bestuur besloten het geld uit het Fonds Willink van Collen te besteden aan de aanschaf van het schilderij In de sneeuw van George Hendrik Breitner, een reis van drie studenten van de Rijksakademie van beeldende kunsten naar de National Gallery in Londen tijdens de paasvakantie en aan een tegemoetkoming voor een in Londen wonende schilder.

Het besluit om het geld anders te besteden dan voorheen gebeurde stuitte tegen de borst van kunstenaars. Negenentwintig schilders, waaronder Hendrik Willem Mesdag, Jacob en Willem Maris, Paul Gabriël en Louis Apol, stuurden een gezamenlijke brief hierover in. In 1896 werd door het bestuur een nieuwe wedstrijd uitgeschreven.

Winnaars

Winnaars 1880-1893

Winnaars vanaf 1896 
1896 - Marius Bauer
1897 - Minca Bosch Reitz, Theo Molkenboer, Johan Vlaanderen
1898 - Gerrit Haverkamp
1900 - Coba Ritsema
1903 - Jan Kleintjes
1904 - Hendrik Jan Wolter, Henk de Court Onderwater, Huib Luns
1905 - Cornelis Vreedenburgh
1906 - Barend Polvliet, Lizzy Ansingh
1907 - Piet Egmond, August Falise
1909 - Johann Georg van Caspel, Chris van der Hoef, Georg Rueter, David Schulman
1910 - Elsa van Doesburgh, Maria van Hove, Bernard van Beek en Ed Gerdes
1911 - Jacob Ritsema
1913 - Gerard Johan Staller
1914 - Salomon Garf
1917 - Nico Cevat, Riviergezicht
1925 - Johan Dijkstra, Aart Glansdorp, J. Franken
1939 - Theo Kurpershoek
1942 - Jan Goedhart, Portret van Johanna Schoemaker
1950 - Henk Willemse
1951 - Joop van den Broek (glazenier)
1954 - Jan Groenestein

Kunstprijs in Nederland
Nederlandse schilderkunst