Randy Travis
Randy Travis, geboren als Randy Bruce Traywick (Marshville, 4 mei 1959), is een Amerikaanse countryzanger, songwriter en acteur.

Jeugd 
Op 8-jarige leeftijd begon Travis, beïnvloed door zijn country-geïnspireerde vader, gitaar te spelen. Twee jaar later had hij samen met zijn broer Ricky als het duo Traywick Brothers zijn eerste publieke optreden. Beiden begonnen echter vroeg met drinken en kwamen vaak met justitie in aanraking. Vechtpartijen, rijden onder invloed en drugsmisbruik waren aan de orde van de dag. Op 16-jarige leeftijd vertrok Randy naar Charlotte, waar hij tijdens een talentenjacht de aandacht op zich vestigde. De bareigenaresse Lib Hatcher vond welgevallen aan zijn muziek en bood hem een baan aan als keukenhulp. Bovendien kreeg hij in haar zaak gelegenheid om op te treden. In Charlotte had hij, tenminste in de eerste jaren, vaak problemen met de politie.

Carrière 
Lib Hatcher werd uiteindelijk zijn manager. Met grote betrokkenheid bezorgde ze hem in 1978 zijn eerste platencontract. Er werden twee singles opgenomen, die echter niet uitzonderlijk succesvol waren. In 1982 nam Hatcher de Palace Club in Nashville over. Randy werkte weer in de keuken en had zo nu en dan optredens. Zijn manager financierde zijn eerste album, dat werd gepubliceerd onder de naam Randy Ray en vooral werd verkocht aan de gasten van de club. In 1985 tekende hij een contract met Warner Brothers Records. Onder de nieuwe naam Randy Travis werd in hetzelfde jaar de single On The Other Hand gepubliceerd, die een respectabele klassering in de middelste regionen van de countryhitlijst bereikte. De volgende single 1982 haalde het zelfs tot in de top 10. Derhalve werd On The Other Hand opnieuw gepromoot en deze keer plaatste de single zich op de 1e plaats. In 1986 verscheen zijn eerste album Storm of Live bij Warner Bros. Het was van een indrukwekkende kwaliteit, kreeg uitstekende kritieken en er werden meer dan drie miljoen exemplaren van verkocht.

Randy Travis werd tot de belangrijkste steunpilaar van de countrymuziek, die in de afgelopen jaren in ondiepe popwateren was terecht gekomen. Met zijn aan Lefty Frizzell en John Anderson herinnerende zangstijl behoorde hij tot de neo-traditionalisten, die tijdens de tweede helft van de jaren 1980 een trendwending inleidden. Zijn tweede album Always & Forever was nog succesvoller dan het eerste. Tot aan het eind van het decennium scoorde Travis zeven achtereen volgende nummer 1-hits. Hij kreeg talrijke onderscheidingen, waaronder twee Grammy Awards en meerdere CMA-Awards. Bevoorrecht werden zijn successen ook door het sterke songmateriaal, waarop hij kon terugvallen. Het waren vooral de door Paul Overstreet en Don Schlitz geschreven nummers als Diggin' Up Bones en Forever an Ever, Amen die topposities garandeerden. Voorts had Randy Travis ook enkele songs van Bobby Helms gecoverd.

In 1991 trouwden Lib en Randy. Zijn succesreeks bleef doorgaan. De door hem veroorzaakte vernieuwing van de countrymuziek bracht nieuwe sterren naar de voorgrond als Garth Brooks en Alan Jackson, die hem iets naar de achtergrond verdrongen. Enkele platen werden mislukkingen. Na het millennium nam hij enkele religieus getinte albums op, die hem ook veel erkenning opleverden. Bovendien werkte hij mee in verschillende films.

Onderscheidingen 
 1985: Academy of Country Music Awards – Top New Male Vocalist
 1986: Academy of Country Music Awards – Top Male Vocalist
 1986: Academy of Country Music Awards – Album of the Year
 1986: Academy of Country Music Awards – Single of the Year
 1986: Country Music Association Awards – Horizon Award
 1987: Academy of Country Music Awards – Top Male Vocalist
 1987: Academy of Country Music Awards – Album of the Year
 1987: Academy of Country Music Awards – Single of the Year
 1987: Country Music Association Awards – Male Vocalist of the Year
 1987: Country Music Association Awards – Male Album of the Year
 1987: Country Music Association Awards – Male Vocalist of the Year
 1988: Country Music Association Awards – Male Vocalist of the Year – Best Male Country Vocal Performance
 1988: Grammy Awards 1988 – Best Male Country Vocal Performance
 2004: Grammy Awards 2004 – Best Southern, Country en Bluegrass Gospel Album
 2005: Grammy Awards 2004 – Best Southern, Country en Bluegrass Gospel Album
 2005: Dove Award – Country Album of the Year
 2006: Dove Award – Country Album of the Year
 2007: Grammy Awards 2007 – Beste Southern, Country en Bluegrass Gospel Album
 2010: Grammy Awards 2010 – Beste samenwerking met zang –  I Told You So in een duet met Carrie Underwood
 2016: Country Music Association – opname in de Country Music Hall of Fame

Discografie

Albums 
 1983: Randy Ray Live
 1986: Storms of Life
 1987: Always and Forever
 1988: Old 8x10
 1989: No Holding Back
 1989: Old Time Christmas
 1990: Heroes and Friends
 1991: High Lonesome
 1992: Wind in the Wire
 1994: This Is Me
 1996: Full Circle
 1998: You and You Alone
 1999: A Man Ain't Made of Stone
 2000: Inspirational Journey
 2001: Randy Travis Live
 2002: Rise and Shine
 2003: Worship and Faith
 2004: Passing Through
 2005: Glory Train
 2007: Songs of the Season
 2008: Around the Bend
 2013: Influence Vol. 1: The Man I Am
 2015: On the Other Hand: All the Number Ones

Filmografie 
 1992 – Matlock (aflevering 6x16 en 7x8)
 1995 – The James Gang (in de rol van Cole Younger)
 1996 – Sabrina, the Teenage Witch (aflevering 1x03 gastrol)
 1997 – The Shooter (als Kyle)
 1997 – Fire Down Below (als Ken Adams)
 1997 – Annabelle's Wish (spraakrol)
 1998 – Black Dog (in de rol van Earl)
 2001 – Texas Rangers
 2003 – Touched by an Angel
 2006 – The Visitation

Amerikaans countryzanger