Pierre et Gilles
Pierre et Gilles is een Frans kunstenaars- en liefdesduo bestaande uit Pierre Commoy (La Roche-sur-Yon, 1950) en schilder Gilles Blanchard (Le Havre, 1953). Sinds 1976 maken ze samen kunstwerken waarbij fotografie en schilderkunst elkaar ontmoeten. Ze brengen nauwgezet verf aan op de foto's zodra ze op canvas zijn afgedrukt. Hun hedendaagse iconografie bevindt zich op grens tussen kunstgeschiedenis en populaire cultuur.

Achtergrond 
Commoy studeerde fotografie in Genève terwijl Blanchard studeerde aan de École des Beaux-Arts in Le Havre. In 1974 verhuisde Blanchard naar Parijs om te schilderen en illustraties te maken voor tijdschriften en advertenties. Commoy ging aan de slag als fotograaf voor de tijdschriften Rock & Folk, Dépèche Mode en Interview.

In de herfst van 1976 ontmoetten Commoy en Blanchard elkaar bij de opening van een Kenzo-boetiek in Parijs, en gingen samenwonen in een appartement in de Rue des Blancs-Manteaux dat ze tegelijkertijd als studio gebruikten. Een jaar later begonnen ze samen te werken; daar waar Blanchard schilderde, zorgde Commoy voor de foto's. Hun publieke doorbraak kwam met hun afbeeldingen voor het tijdschrift Façade, met portretten van Andy Warhol, Mick Jagger en Iggy Pop. In 1979 verhuisde het stel naar de wijk Bastille. Vanuit daar ontwierpen ze platenhoezen en modeadvertenties. Ook maakten ze in die tijd hun eerste reis naar India, een land dat veel van hun werk zou inspireren. In 1987 bezochten ze India nogmaals, waarna ze vaker religieuze en mythologische thema's gingen toepassen.

In 2000 hadden Pierre et Gilles een grote overzichtstentoonstelling in het New Museum of Contemporary Art in New York, zeven jaar later in de Galerie nationale du Jeu de Paume in Parijs.

Controverse 
Het werk van Pierre et Gilles heeft meermaals tot controverse geleid. In 2012 was er sprake van publieke verontwaardiging in Oostenrijk toen hun werk getiteld Vive la France op grote straataffiches werd getoond om reclame te maken voor de tentoonstelling Nackte Männer (Duits voor 'naakte mannen') in het Leopold Museum in Wenen. Het affiche toonde drie naakte Franse voetballers met hun geslachtsdelen volledig onthuld. De zwarte, Arabische en blanke mannen moesten gezamenlijk de multi-etnische samenstelling van de moderne Franse samenleving voorstellen. De daaruit voortvloeiende controverse leidde tot een daad van zelfcensuur door de kunstenaars, die besloten de geslachtsdelen te verbergen door middel van gekleurde linten.

Kunstwerken (een selectie) 
 Palace, 1978
 Adam et Ève, 1982
 Etienne Daho, 1983
 Garçons de Paris, 1983
 Paradis, 1983
 Naufragés, 1986
 Pleureuses, 1986
 Les saints, 1988
 Saint Sebastien, 1988
 Le petit communiste, 1990
 Meduse, 1990
 La madone au cœur blessé, 1991
 Les mariés, 1992
 Le petit jardinier, 1993
 Jolis Voyous, 1995
 Plaisirs de la forêt, 1995
 Comme un garçon, 1996
 Les amoureux, 1998
 Dans le port du Havre, 1998
 Mercure, 2001
 David et Jonathan, 2005
 Vive la France, 2006
 Wonderful town, 2007-2009
 Le printemps arabe, 2012
 Oreste, 2013
 For ever, 2014
 Marianne 37, 2015
 En plein coeur, 2016

Zie ook 
 Gilbert & George

Frans kunstenaar
Frans fotograaf
Frans kunstschilder