Kasteel de Kolck
Kasteel de Kolck was een adellijk landhuis van voor de 16e eeuw, gelegen aan de zuidwestzijde van Broekhuizenvorst aan de weg naar Swolgen.

Tegenwoordig is het een boerderij in U-vorm, met grachten omgeven, voorzien van een oprijlaan en brug.
Bij opgravingen zijn mergelblokken teruggevonden, hetgeen op het ontstaan in de Middeleeuwen wijst.
Er is een afbeelding bekend uit de tweede helft van de 18e eeuw van Abraham de Haen, waarop een rechthoekig huis met aan de achterzijde in het midden een trappenhuis goed zichtbaar is. De zolder bestaat uit twee verdiepingen en enkele vensters. Het dak heeft twee schoorstenen. Het geheel is ommuurd en heeft een gemetselde brug met als poort twee grote zuilen.

De eerste vermelding is pas uit 1533 toen er een belasting betaald moest worden; in 1548 wordt dan voor het eerst de eigenaar genoemd: Michiel van Broeckhuysen, pastoor van Broekhuizenvorst. Deze familie verkocht het uiteindelijk in 1659 aan Henrik Barnaerdt, gehuwd met Clara Margaretha Prayon. Via haar familie werd het in 1677 verkocht aan Reinier Thomas Wiricx, de schout van de dorpen in de omgeving. Deze verkocht het in 1711 aan de oud-burgemeester van Venlo, Michiel Sprenger. Doordat het door grote schulden verkocht moest worden kwam het in 1726 in handen van de griffier van het Hof van Roermond, P.J.J. de Winckel. Deze kocht zelfs de heerlijke rechten van Swolgen in 1739. Zijn zoon P.H.J. de Wickel overleed kinderloos in 1791, waardoor het aan de kinderen van zijn zus kwam. In 1816 werd het geveild en doorverkocht aan Petrus (Pieter) Christianus Haffmans, burgemeester te Arcen. Na de dood van zijn dochter verkochten haar erfgenamen het aan de gebroeders Hermans. Via een deling tussen de broers kwam het in 1904 aan de Hendrik Hermans, die het bouwvallige huis lieten slopen en het op oude fundamenten weer liet opbouwen.

Aan het einde van de oprijlaan van het kasteel staat de Onze-Lieve-Vrouw-Sterre-der-Zeekapel.

Kolck