Cargolade
De cargolade is escargot waarbij slakken en masse levend op een groot barbecuevuur gegrild worden. Het is een traditioneel gerecht uit de Catalaanse regio die strekt van het Franse Roussillon tot en met het Spaanse Catalonië.

Beschrijving 
De cargolade is traditioneel een sociale gebeurtenis waaraan familie en vrienden deelnemen bij het jagen, de bereiding en consumptie van de escargots. Voor de cargolade wordt traditioneel de segrijnslak gebruikt, maar ook andere slakkensoorten kunnen gebruikt worden.

Nadat de slakken enkele dagen gevast hebben - mogelijk met kruiden bijgevoerd, worden ze levend op een gril gelegd met de opening van de huisjes naar boven. Voor de smaak, maar ook ter voorkoming dat de slakken tijdens de gril uit hun huisjes komen, wordt zout gestrooid. Tegen overmatige droging en ter verdere bevordering van de smaak wordt olijfolie, aioli of spekolie over de slakken gesprenkeld.

Legende 
Volgens een legende in de Franse Pyrénées-Orientales (het voormalige Roussillonstreek - Noord-Catalonië, een historische provincie voortgekomen uit het voormalige vorstendom Catalonië) zouden de goden op het Olympus gek zijn op slakken. Deze slakken hadden toen een vleugel aan hun gouden schelp, waarmee ze zich verticaal op en neer bewogen. Deze eigenschap diende vermoedelijk tot gemak van de goden, die daardoor niet door hun knieën hoefden te gaan om de slakken te rapen. Venus was ooit verjaagd van het Olympus omdat ze de onbezonnenheid was begaan een schone sterveling lief te hebben. Zij was beland aan de Albères, een prachtige kreek aan de kust van de Middellandse Zee, een plek dat haar naam zou krijgen: Portus Veneris, ofwel Port-Vendres. Bij de vlucht van de Olympus-berg had ze Jupiter een dozijn van die eenvleugelige slakjes ontfutseld. Aangekomen op haar bestemming ontdeed ze deze slakjes van hun vleugel, veranderde ze hun gouden schelpen in eenvoudige slakkenhuisjes en liet ze de diertjes vrij in de natuur. De slakken trokken de bossen en bergen in, alwaar ze zich sindsdien voortplantten. De nakomelingen van Venus en de sterveling waren gebonden zich te buigen om de slakjes te rapen die ooit de exclusieve lekkernij van de goden waren. 

Ter herinnering aan deze legende en de goddelijke voorvaderen bestaat in de Roussillonstreek de jaarlijks terugkerende paganistische traditie waarin enorme cargolades met duizenden van deze slakjes worden bereid en verorberd. De stad Bompas in de Pyrénées-Orientales is hiervan een voorbeeld: het organiseert elk jaar in juli de Fête de l'escargot waarbij enkele tonnen slakken in de vorm van cargolades worden gekookt en geconsumeerd.

LLeida 
In het Catalaanse Lleida wordt jaarlijks de Aplec del Caragol gehouden, een driedaags festival, gedurende welke escargots onder meer in de vorm van enorme cargolades gegeten worden. De cargols a la Llauna is een typisch variant van de cargolade en kent zijn oorsprong in Lleida, maar wordt tot in alle uithoeken van Catalonie gewaardeerd. Zo vormt de cargoles a la Llauda het hoofdrecept op het festival de l'escargot in het Frans-Catalaanse Toulouges en is het een populair gerecht in Andorra.

Escargotgerecht
Catalaanse cultuur
Franse keuken
Spaanse keuken