Adeldom in het koninkrijk Hongarije
Dit artikel gaat over de titels van edelen in het koninkrijk Hongarije (1000-1946).

Vroeger gebruik (tot 1526) 
Voor het aantreden van de Habsburgers werd de adel gestructureerd volgens het aantal beklede ambten in het koninkrijk Hongarije. De hoogstgezetenen werden 'baron van het koninkrijk' (Latijn: barones regni) en kregen de titel magnificus vir.

Tijdens de regeerperiode van Sigismund van Luxemburg was het als volgt:
 Palatijn (Latijn: palatinus regni Hungarie, Hongaars: nádor)
 Vojvoda van Zevenburgen (Latijn: woyuoda Transsiluanus, Hongaars: erdélyi vajda)
 Opperste landrechter (Latijn: iudex curiae regiae, Hongaars: országbíró)
 Ban van Kroatië, Slavonië, Dalmatië, Mačva en Severin (Hongaars: horvát-dalmát bán, horvát-szlavón bán, macsói bán, szörényi bán)
 Opperste schatbewaarder (Latijn: magister tavernicorum, Hongaars: tárnokmester)
 Opperste deurwachter (Latijn: ianitorum regalium magister, Hongaars: főajtónálló)
 Opperste tafelmeester (Latijn: dapiferorum regalium magister, Hongaars: főasztalnok)
 Opperste hofschenker (Latijn: pincernarum regalium magister, Hongaars: főpohárnok)
 Opperste stalmeester (Latijn: agasonum regalium magister, Hongaars: főlovászmester)
 Gespannen van Pozsony en Temes (Hongaars: pozsonyi ispán, temesi ispán)
 Hoge Schatbewaarder (Latijn: summus thesaurarius, Hongaars: főkincstárnok)
 Graaf der Szeklers (Hongaars: székelyek ispánja)
 Geheime Kanselier (Hongaars: titkos kancellár)

Meestal werden deze ambtenaren verkozen door de machtigste edelen. Er kwam ook een nieuwe klasse van edellieden die ontstond uit de "Koninklijke Dienaren", genaamd de servientes regis.

Graven (Latijn: comes, Hongaars: ispán of gespan) die ontstonden voor de 16e eeuw hadden meestal posities in de administratie, waarmee ze hun respectievelijke comitaten (Hongaars: vármegyek) bestuurden. Toch was de positie van comes in sommige situaties erfelijk vanaf zo vroeg als de 13e eeuw, meestal bij families die in het zuidelijke of westelijke deel van het koninkrijk Hongarije verbleven. De gespannen waarbij de titel erfelijk was, noemde men supremus et perpetuus comes.

 Habsburgse periode (na 1526) 
Het gebruik van titels als hertog of graaf werd, hoewel het van eerdere origine was, pas verspreid tijdens de Habsburgse periode.

Volgens István Werbőczy (een Hongaarse jurist en palatijn uit de 16e eeuw, best bekend voor zijn werk Tripartitum, een samenvatting van de gebruikelijke wetten) waren de rechten van edelmannen:
 immuniteit van arrestatie, zonder juridische procedure
 enkel moeten gehoorzamen aan de koning
 vrijstelling van belastingen en douanerechten
 vrij zijn van dwang tot de militaire dienst, behalve voor de verdediging van het land.

De meeste edelen erfden de titel of kregen deze van de koning. Er waren twee andere manieren om van adel te worden: oftewel werd men geadopteerd door een adellijke familie, weliswaar met toestemming van de koning, oftewel werd deze gegeven aan de dochter van een edelman wanneer deze geen zonen had, ook met toestemming van de koning (dus werd de dochter in dat geval behandeld alsof ze een man was, kon ze de titel en eigendommen erven, en kon de titel aan haar kinderen geven, zelfs al trouwde ze onder haar status).

Edellieden waren meestal rijke grondbezitters. Er waren twee soorten landgoederen: deze die werden geschonken door de koning (meestal samen met de titel) en deze die werden aangekocht. Die van het tweede type konden vrij gekocht en verkocht worden, maar deze van het eerste type konden enkel worden overgedragen aan de oudste zoon (of met toestemming van de koning, de oudste dochter, zie hierboven). Als de familie uitstierf, ging de grond terug naar de koning.

Soms gaf een edelman een adellijke titel aan een van zijn getrouwen. Wettelijk gezien moest dit met toestemming van de koning, maar vaak werd de toestemming van de koning niet gevraagd.

Wegens de grote vraag naar soldaten tijdens de aanvallen van de Turken in de 16e eeuw en 17e eeuw, werd soms een hele groep van 80 tot 120 soldaten verheven tot de adelstand en kregen één gezamenlijk wapenschild.

De Achtste Wet van 1886 creëerde uiteindelijk de titel van 'Adellijke Prins' (Hongaars: herceg). De wet gaf een lijst van vorstelijke families, meestal van buitenlandse origine zoals: Saksen-Coburg-Gotha, Liechtenstein, Thurn en Taxis, en Schwarzenberg.

Alle erfelijke titels werden afgeschaft in 1945. In nieuw gevormde staten, die vroeger tot de Hongaarse kroon behoorde varieert de situatie. De constitutie van Tsjecho-Slowakije schafte bijvoorbeeld alle indicatoren van adellijke titels af in 1918. Hierbij worden ook titels en plaatsbepalingen die een adellijke titel suggereren meegerekend, (bv. Forgach de Ghymes).

 Enkele titels 
 Hertog (Latijn: dux, Hongaars: herceg, Slowaaks: vojvoda, Duits: Herzog): Het Hongaarse woord is afkomstig uit het Duits. Initieel waren alle hertogen lid van de koninklijke familie, zodat de titel ook vertaald kan worden als: koninklijke prins, erfelijke prins, of kroonprins (zoals in enkele andere landen).
 Prins (Latijn: princeps, Hongaars: herceg, fejedelem, of uralkodó, Slowaaks: Knieža, Duits: Fürst): De titel en rang prins was de hoogst verkrijgbare titel als Hongaars edelman, en werd geschonken door de Habsburgs in hun hoedanigheid als keizer van het Heilig Roomse Rijk en Oostenrijk. Deze titel kwam echter niet met een autonoom prinsdom.
 Graaf en baron (Latijn: comes of baro, Hongaars: gróf of báró, Slowaaks: gróf of barón, Duits: Graf of Baron): Deze titels werden meestal gebruik in de Habsburgse periode, alhoewel deze titels het eerst werden gebruik door koning Wladislaus II (1490-1516). De eerste gedocumenteerde creatie van een graaf (Latijn: perpetuus comes) was die van Johannes Hunyadi, alhoewel deze titel al eerder werd gebruikt door enkel families in Kroatië en westelijke delen van Hongarije, volgens de Duitse en Italiaanse gewoonten. De belangrijkste gravenfamilies voor de Habsburgse periode waren: Šubić, Zrinski, Frankopan, Balgay, Cseszneky, Németújvári (Grafen von Güssing), Héderváry, Szentgyörgyi (Grafen von Sankt-Georgen und Pösing), Nagymartoni, en Fraknói.

 Lijst van voorname adellijke families uit Hongarije 
 Aba (Genus Aba) (19 families) Aba (familie) en het koninklijke huis van Samuel Aba van Hongarije, koning van Hongarije, ban van Kroatië en Dalmatië, Palatijnen van Hongarije
 Almásy de Zsadány et Törökszentmiklós
 Andrássy de Csíkszentkirály et Krasznahorka (graaf)
 Antall de Kisjenő
 Asbóth
 Apafi de Apanagyfalva
 Athinai – Genus Aba
 Balassi de Gyarmat and Kékkő (baron)
 Bánffy de Alsólendva
 Bánffy de Losoncz (graaf)
 Báthory de Gagy – Geslacht Aba
 Báthory de Ecsed (graaf) – Gutkeled Geslacht
 Báthory de Somlyó (graaf) – Gutkeled Geslacht
 Batthyány de Németújvár (graaf)
 Beleznay de Pilis
 Benyovszky
 Beöthy of Beőthy
 Berthóty – Geslacht Aba
 Bethlen de Bethlen (graaf)
 Bethlen de Iktár (graaf)
 Beőr de Kövesd
 Bezerédj de Bezeréd
 Both de Bajna
 Brunszvik de Korompa (graaf)
 Budaméry – Geslacht Aba
 Csáky (en Csáki)
 Cséfalvay (en Cséffalvay)
 Cseszneky de Milvány et Csesznek (graaf)
 Csirke – Geslacht Aba
 Csobánka – Geslacht Aba
 Darányi de Pusztaszentgyörgy et Tetétlen
 Deák de Kehida
 Dessewffy de Csernek et Tarkeö
 Diósy de Tótdiós
 Dohnányi
 Erdődy de Monyorókerék et Monoszló (graaf)
 Eötvös de Vásárosnamény (baron)
 Esterházy de Galántha (graaf)
 Farkas de Bánegyháza
 Farkas de Boldogfa
 Farkas de Farkasfalva
 Farkas de Kisbarnak
 Farkas de Bolya
 Feichtinger de Baranyanádasd (baron)
 Festetics (Festetits) de Tolna (graaf)
 Frangepán – Frankopan in het Kroatisch
 Frichi – Geslacht Aba
 Gagyi – Geslacht Aba
 Garay en Garai – Gorjanski in het Kroatisch
 Gömbös de Jákfa
 Gődény de Gődényháza et Farkasfalva
 Hadik de Futak (graaf)
 Haller de Hallerkő, Haller von Hallerstein
 Hedry – Aba Genus
 Hertelendy de Vindornyalak et Hertelend
 Horthy de Nagybánya
 Hunyady (en Hunyadi)
 Imrédy de Ómoravicza
 Irinyi de Iriny
 Jakabffy (en Jakabfy)
 Jankovich
 Jeszenszky de Nagyjeszen
 Jeszenszky de Kisjeszen
 Jókai de Ásva
 Kačić (Baron) een aftakking van de Kroatische Kačić
 Kállay de Nagykálló
 Kálnoky
 Kanizsai/Kanizsay
 Károlyi de Nagykároly (graaf)
 Keczer – Geslacht Aba
 Kende
 Koháry de Csábrágh et Szitnya (graaf)
 Kompolthi – Geslacht Aba
 Kossuth de Kossuth et Udvar
 Khuen de Belasi (graaf)
 Laczkffy de Nádasd – Geslacht Aba
 Lackfi (en Laczkovich) – Lacković in het Kroatisch
 Lapispataky – Geslacht Aba
 Lipthay de Kisfalud et Lubelle (baron)
 Magyary
 Majthényi
 Medveczky
 Meskó
 Nádasdy de Nádasd et Fogarasföld (graaf)
 Orczy de Orczi (baron)
 Pálffy
 Pázmány de Panasz
 Perényi de Perény (baron)
 Podmaniczky
 Radvánszky de Radvány (baron)
 Rákóczi de Felsővadász (baron)
 Révay de Szklabinia et Blatnicza (graaf)
 Rhédey, Rhédey de Kis-Rhéde (prins, palatijn, hertog, graaf) - Geslacht Aba
 Sennyey de Kiszsenye (baron, graaf)
 Sigray (en Zsigray)
 Sirokay – Geslacht Aba
 Schneider de Zajol (zajoli Schneider/Snajder)
 Somosy de Somos – Geslacht Aba (comes)
 Stiborici (baronnen van het Koninkrijk, comes)
 Szapáry de Muraszombath and Széchysziget (graaf)
 Széchenyi (geslacht) de Sárvár-Felsővidék (graaf)
 Széchy
 Szécsen
 Szent-Imrey
 Szepessy de Négyes (baron)
 Szily
 Szilágyi
 Szőgyény-Marich de Magyarszőgyén et Szolgaegyház (graaf)
 Szőnyi
 Takács de Saár
 Teleki de Szék (graaf)
 Thököly de Késmárk (graaf)
 Thurzó
 Tisza de Szeged et Borosjenő (graaf)
 Turcsányi de Turcsány (Geslacht Divék)
 Vendéghy – Geslacht Aba
 Viczay de Loós et Héderváry (graaf)
 Vitéz – Geslacht Aba
 Wass de Czege (graaf)
 Zápolya (Szapolyai) – Zapolja in het Kroatisch
 Zichy de Zich et Vásonkeő (graaf)
 Zrínyi – Zrinski in het Kroatisch

 Koningshuis 
 Prins (Latijn: princeps of dux, Hongaars: fejedelem, Slowaaks: knieža, Duits: Fürst): Fejedelem was de titel van de heerser van het Hongaarse prinsdom totdat de eerste koning, Stefanus I, werd gekroond in 1000. In latere eeuwen was de fejedelem de heerser van Transsylvanië. Frans II Rákóczi werd ook verheven tot "prins van de geconfedereerde landgoederen voor een vrij Koninkrijk Hongarije" tijdens een oorlog om onafhankelijkheid (1703-1711).
 Koning (Latijn: rex, Hongaars: király, Slowaaks: kráľ, Duits: König): Het Hongaarse woord király is afkomstig van het Slowaakse woord kral of kralj, wat op zijn beurt afkomstig is van de Duitse naam Karl. Een regerende koningin werd királynő genoemd in het Hongaars, de partner van de koningin werd királyné genoemd. De titel junior koning (Latijn: rex iunior) werd gegeven aan een gekroonde zoon van de monarch die territoriale macht had en geregeerd werd door de gratie van God en zijn vader.
 Keizer (Latijn: imperator, Hongaars: császár, Slowaaks: cisár, Duits: Kaiser''): Nadat het Koninkrijk Hongarije deel werd van de Habsburgse monarchie in 1526, werd het geregeerd door de keizer van het Heilig Roomse Rijk, die ook Oostenrijk regeerde-desalniettemin was het koninkrijk Hongarije geen deel van het Heilig Roomse Rijk. Het koninkrijk Hongarije maakte van 1804 tot 1867 wel deel uit van het keizerrijk Oostenrijk.