Ferdinand Jantzen
Ferdinand Bernardus Jantzen (Amsterdam, 29 juni 1895 - Ede, 25 augustus 1987) was een Nederlands architect van protestantse kerken.

Biografie
Na diverse technische en kunstzinnige opleidingen studeerde hij in 1920 af, waarna hij architectenbureaus, onder meer van Christiaan Posthumus Meyjes sr. en van Eduard Cuypers. In 1922 begon hij een eigen architectenbureau.

Hij ontwierp bakstenen kerkgebouwen, aanvankelijk in de stijl van het expressionisme, verwant aan de Amsterdamse School. Vanaf het einde van de jaren 30 van de 20e eeuw sloeg hij een meer traditionalistische richting in, welke na de Tweede Wereldoorlog meer en meer modernistische trekken kreeg. Vanaf het eind van de jaren 50 werd zijn werk meer en meer functionalistisch van aard.

Jantzen ontwierp, naast kerken, ook wel kerkmeubilair. Daarnaast restaureerde hij een aantal kerken.

Het werk van Jantzen vindt men vooral, maar niet uitsluitend, in het westen van Nederland.

Werken

1926: Hervormde kapel/wijkgebouw Westerwijk in een huizenblok te Amsterdam-West
1928: Jeruzalemkerk te Amsterdam-West
1932: Pauluskerk te Oegstgeest
1934: Schootsekerk te Eindhoven
1936: Uitbreiding van de Lutherse kerk te Ede
1937: Goede Herderkerk te IJmuiden
1937: Uitbreiding van de Lutherse kerk te Bussum
1938: Maarten Lutherkerk te Amsterdam-Zuid (Rivierenbuurt)
1938: Kruiskerk te Heerde
1942: Restauratie van de Hervormde kerk te Krommeniedijk
1946: Oorlogsmonument Amstelveenseweg
1950: Restauratie van de Grote Kerk te Loenen
1951: Lutherse kerk te Heusden
1955: Verlosserkerk te Marknesse
1957: Augustanakerk te Amsterdam-West (Bos en Lommer)
1957: De Schakel, kerk te Luttelgeest
1958-1965: Restauratie van de Lutherse kerk te Delft
1970: Gereformeerde kerk te Elst (Gelderland)

Externe bron
 Archimon

Jantzen, F