Wilhelm Ritter von Leeb
Wilhelm Ritter von Leeb (Landsberg am Lech, 5 september 1876 – Füssen, 29 april 1956) was een Duits generaal-veldmaarschalk tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog was Leeb majoor in het Duitse leger. Hij diende onder meer aan het oostfront en in de staf van Rupprecht van Beieren, de laatste kroonprins van Beieren. Voor deze militaire dienst werd hij tot ridder geslagen.

Na de Eerste Wereldoorlog bleef Leeb in het leger. In 1923 was hij betrokken bij het neerslaan van de Bierkellerputsch. Nadien klom hij op tot de rang van luitenant-generaal.

Hitler stelde Leeb in 1938 kort op rust, na hem tot kolonel-generaal bevorderd te hebben. Hetzelfde jaar nog trok Hitler zijn pensioen tijdelijk in en gaf hij Leeb het bevel over het Twaalfde Leger dat onder meer deelnam aan de bezetting van Sudetenland in 1938. Hierna werd Leeb een tweede maal op rust gesteld.

In de zomer van 1939 werd zijn pensioen een tweede keer ingetrokken en kreeg Leeb het bevel over Heeresgruppe C. Tijdens de Slag om Frankrijk braken zijn troepen door de Maginotlinie. Voor zijn aandeel in deze overwinning werd hij in juli 1940 bevorderd tot generaal-veldmaarschalk. Vervolgens kreeg hij het bevel over Heeresgruppe Nord tijdens de aanval op de Sovjet-Unie. Leebs taak was het vernietigen van alle Sovjettroepen aan de Oostzee, de inname van alle marinebases aldaar en de inname van Leningrad tegen 21 juli 1941. Toen de invasie op 22 juni 1941 begon, stootte Leeb op weinig weerstand en kon hij snel negenhonderd kilometer oprukken. De inname van Leningrad mislukte echter, nadat Duitse troepen zware verliezen leden tijdens de slag bij Tichvin.

In januari 1942 bood Leeb Hitler zijn ontslag aan. De officiële versie luidde dat Leeb vrijwillig terugtrad om gezondheidsredenen. Na de oorlog werd Leeb berecht tijdens het militaire proces van Neurenberg en veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Hij werd echter onmiddellijk vrijgelaten omdat hij al langer dan drie jaar in voorarrest zat. Leeb stierf in Füssen in 1956.

Militaire loopbaan 
 Fahnenjunker-Unteroffizier: 1 december 1895
 Fähnenjunker: 18 januari 1896
 Sekonde-Leutnant: 3 maart 1897
 Oberleutnant: 13 mei 1905
 Hauptmann: 7 maart 1912
 Major: 19 mei 1916
 Oberstleutnant: 28 december 1920
 Oberst: 1 februari 1925
 Generalmajor: 1 februari 1929
 Generalleutnant: 1 december 1929
 General der Artillerie: 1 januari 1934
 Titulair Generaloberst 28 februari 1938
 Generaloberst: 1 november 1939
 Generalfeldmarschall: 19 juli 1940

Decoraties 
 Ridderkruis van het IJzeren Kruis op 24 juni 1940 als Generaloberst en Opperbevelhebber van de Heeresgruppe C
 IJzeren Kruis 1914, 1e Klasse (12 maart 1915) en 2e Klasse (16 oktober 1914)
 Herhalingsgesp bij IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse en 2e Klasse
 Medaille ter Herinnering aan de 1e Oktober 1938 met gesp „Prager Burg”
 Orde van Militaire Verdienste (Beieren), 3e Klasse met Zwaarden
 Ridderkruis in de Militaire Max Joseph-Orde op 2 mei 1915
 Ridderkruis in de Huisorde van Hohenzollern met Zwaarden
 Kroonorde (Württemberg) met Zwaarden
 Hanseatenkruis van Hamburg en Bremen
 IJzeren Halve Maan
 Erekruis voor Frontstrijders in de Wereldoorlog
 Dienstonderscheiding van Leger en Marine voor (25 dienstjaren)
 Insigne voor Leger Bergleiders

Leeb, Wilhelm von
Leeb, Wilhelm von
Leeb, Wilhelm von
Leeb, Wilhelm von
Leeb, Wilhelm von