Eveline Saalberg
Eveline Saalberg (Arnhem, 30 juli 1998)  is een Nederlandse atlete, die gespecialiseerd is in de 400 m en de 400 m horden. Op beide onderdelen werd ze een keer Nederlands kampioene. Haar voornaamste successen boekte zij tot nu toe als lid van het nationale team op de 4 × 400 m estafette. In 2022 werd zij hiermee Europees outdoorkampioen en in 2023 zowel Europees indoorkampioen als wereldkampioen. Op dit estafetteonderdeel staat tevens het Nederlandse in- en outdoorrecord mede op haar naam. Op de wereldkampioenschappen in 2022 nam zij in de series bovendien deel aan de 4 × 400 m gemengd, dat in de finale een zilveren medaille veroverde.

Loopbaan

Jeugd en beginjaren  
Saalberg komt uit een sportief gezin. Op de basisschool viel haar aanleg voor de atletiek al op. Op sportdagen was ze met name goed in sprinten en ver- en hoogspringen. Haar leerkracht vond dus, dat atletiek wel iets voor haar zou zijn. "Mijn ouders hebben elkaar op een atletiekvereniging leren kennen. Dus ik dacht: waarom niet?" Al op achtjarige leeftijd meldde de uit Vessem afkomstige atlete zich daarom aan als lid van GVAC in het nabijgelegen Veldhoven. Begonnen met de meerkamp, richtte zij zich vanaf haar zestiende op de langere sprintonderdelen en veroverde in de jeugdcategorieën die ze doorliep enkele medailles op de 200 en 400 m op Nederlandse juniorenkampioenschappen.

Eerste successen 
Tijdens haar studententijd onderscheidde de studente geneeskunde zich door meervoudig Nederlands studentenkampioene te worden. Dit alles combineerde ze met een bestuursjaar als voorzitter bij Studenten atletiekvereniging MSAV Uros.

Haar doorbraak bij de Nederlandse top beleefde Saalberg op de Nederlandse kampioenschappen in 2019 in Den Haag. Geheel tegen de verwachting in won ze hier de titel op de 400 m horden. Ze dook voor de eerste keer onder de minuut met een tijd van 58,86 s. Na afloop verklaarde ze dat 'op een trainingsvakantie in Zuid-Tirol ze zich volledig kon focussen op de techniek van het hordelopen'.

Overstap naar Papendal 
In het najaar van 2019 sloot Saalberg zich aan bij de trainingsgroep van atletiekcoach Laurent Meuwly om op Papendal samen te gaan trainen met onder andere Eva Hovenkamp en Femke Bol. Dit combineerde ze met haar studie aan de Universiteit van Maastricht. Vanaf 2020 liep ze coschappen in het Máxima Medisch Centrum.De overstap naar Papendal bleek een schot in de roos. De trainingen met de nieuwe groep, de goede begeleiding van haar coaches en het intensievere trainingsschema zorgden voor een grote vooruitgang. "Bovendien ben ik op Papendal pas serieus krachttraining gaan doen. Dat heeft denk ik ook veel verschil gemaakt." Op de Nederlandse indoorkampioenschappen van 2020 werd Saalberg op de 400 m in het kielzog van Femke Bol en Lieke Klaver derde in 53,65 s, een verbetering van haar PR op dit onderdeel met ruim twee seconden! Tijdens het outdoorseizoen, dat vanwege de coronapandemie een gedecimeerd wedstrijdprogramma bood, snelde zij op de NK in Utrecht, dat zonder publiek werd afgewerkt, op de 400 m in 54,16 naar het zilver. In de hieraan voorafgaande ronde had zij reeds 54,01 voor zich laten klokken. Verder waren er nog enkele buitenlandse wedstrijden, waar zij nuttige ervaringen opdeed. Want wedstrijden in het buitenland, daar had ze tot dan toe nog niet zoveel aan deelgenomen.

Strijd om plaats in estafetteteam 
Het jaar 2021 was een belangrijk atletiekjaar, omdat eerst de Europese indoorkampioenschappen in het Poolse Toruń zouden plaatsvinden, later gevolgd door de door de coronapandemie van 2020 naar 2021 verschoven Olympische Spelen in Tokio. Voor Saalberg lagen er kansen om naast Femke Bol en Lieke Klaver een plaatsje te veroveren in de ploeg voor de 4 × 400 m estafette op beide toernooien.De GVAC-atlete begon goed met een vierde plaats op de 400 m tijdens de NK indoor in 53,79, slechts 0,14 seconden boven haar PR uit 2020. Ze verdiende er inderdaad uitzending naar de EK indoor in Toruń mee. Daar kwam zij echter niet in actie, omdat er vanwege het beperkte aantal deelnemende landen direct een finale werd gelopen en men om die reden er de voorkeur aan gaf om de meer ervaren Lisanne de Witte, die overigens niet aan de NK indoor had deelgenomen, in te zetten. Het Nederlandse team, naast Bol, Klaver en De Witte aangevuld met Marit Dopheide, liep naar het goud in 3.27,15, een Nederlands record. Een tweede kans om ervaring op te doen in een estafetteteam kreeg Saalberg vervolgens begin mei bij de World Athletics Relays in Chorzów. Ze nam er deel aan zowel de 4 × 400 m estafette voor vrouwen als de 4 × 400 m gemengd. In de eerste estafette werd zij alleen in de series ingezet, in de tweede alleen in de finale. Opvallend was hierbij, dat in de estafette voor vrouwen in de finale, met Lieke Klaver op de plaats van Eveline Saalberg, bijna twee seconden langzamer werd gelopen dan in de serie (3.30,12 om 3.28,40). In de gemengde estafette werd geëxperimenteerd met de bezetting. Alleen Nout Wardenburg liep zowel serie als finale; de overige ploegleden kwamen elk slechts eenmaal in actie, waarbij Saalberg ditmaal in de finale was opgesteld, waarin de ploeg als achtste en laatste finishte.Op de NK in Breda moest Saalberg, wilde zij kans maken op uitzending naar de Spelen in Tokio, op de 400 m bij de eerste vijf eindigen. Ondanks een goede 53,91 werd zij echter zevende en dus zat uitzending naar Tokio er niet in. Zij liet zich hierdoor echter niet uit het veld slaan en kwam kort na de Spelen zelfs tot haar beste tijden. Eerst verbeterde zij op 21 augustus haar PR op de 400 m aanzienlijk door in Bern 52,19 voor zich te laten noteren, waarna zij haar seizoen op 1 september afsloot met een eerste optreden in een Diamond League wedstrijd, de Memorial Van Damme. Daar werd zij op de 400 m achter winnares Camille Laus tweede in 52,38. Op de nationale ranglijst van 2021 eindigde zij met haar 52,19 op de vierde plaats.

Tweemaal estafette-zilver op WK's 
In 2022 was het voor Saalberg zaak om zich verder op te werken tot een vast lid van de 4 × 400 m estafetteploeg. Er stonden indoor zowel als outdoor immers wereldkampioenschappen op het programma. Een eerste proeve van bekwaamheid waren de NK indoor in Apeldoorn. Opnieuw werd ze daar op de 400 m achter Bol en Klaver vierde, maar nu wel in 52,69, ruim een seconde sneller dan het jaar ervoor en op slechts vier honderdste seconde achter de vlak voor haar als derde finishende Lisanne de Witte. Bovendien had zij eerder in de serie zelfs 52,54 voor zich laten klokken. Het maakte dat zij inderdaad in maart werd uitgezonden naar de WK indoor in Belgrado, waar zij voor het eerst in de basis van het estafetteteam werd opgesteld. Zowel in de series als in de finale kwam Saalberg in actie en het leverde haar haar eerste internationale kampioenschapsmedaille op. Want in de formatie Lieke Klaver, Eveline Saalberg, Lisanne de Witte en Femke Bol werd in 3.28,57 het zilver veroverd, vlak achter het team van Jamaica, dat won in 3.28,40.

Dit goede resultaat bleek een geweldige opsteker voor Saalberg, die vervolgens aan het begin van het baanseizoen, op 25 mei bij een wedstrijd in het Spaanse Huelva, haar PR op de 400 m met bijna een volle seconde aanscherpte tot 51,22. Niet alleen klom de GVAC-atlete met deze prestatie op naar de vijfde plaats op de Nederlandse beste vrouwen allertijden lijst, ze kwalificeerde zich er ook in één klap mee voor de EK in München en de WK in Eugene. Twee weken later bij de FBK Games dook Saalberg met 51,80 opnieuw onder de 52 seconden, een bevestiging van haar goede vorm. Op de NK in Apeldoorn, die vanwege de op handen zijn grote internationale toernooien reeds in de tweede helft van juni werden gehouden, beperkte zij zich, net als Klaver en Bol, tot de 200 m. Hierop werd zij zesde.Op de half juli van start gegane WK kwam zij vervolgens in actie op de individuele 400 m en als lid van de 4 × 400 m gemengde estafette. Op de 400 m overleefde zij haar serie niet, maar toen had zij inmiddels al een zilveren medaille te pakken, want reeds op de openingsdag was zij in actie gekomen op de gemengde estafette. Samen met Liemarvin Bonevacia, Lieke Klaver en Tony van Diepen was zij in haar serie tweede geworden, waarmee het team zich had geplaatst voor de finale. Daarin werd haar plaats overgenomen door Femke Bol en in deze samenstelling veroverde het Nederlandse viertal de zilveren medaille in de nationale recordtijd van 3.09,90 achter het team van de Dominicaanse Republiek, dat won in 3.09,82. Twee WK’s met twee maal zilver op estafette-onderdelen, een veelbelovende score voor de 23-jarige Saalberg.

Kampioenschappen

Internationale kampioenschappen

Nederlandse kampioenschappen 
Outdoor

Persoonlijke records 
Outdoor

Indoor

Prestatieontwikkeling

Palmares

200 m 
 2019: 6e NK indoor - 24,81 s
 2022: 6e NK - 23,76 s (-0,9 m/s)(in ½ fin. 23,52 s)

400 m 
 2020:  NK indoor - 53,65 s 
 2020:  NK - 54,16 s
 2021: 4e NK indoor - 53,79 s
 2021: 7e NK - 53,91 s
 2022: 4e NK indoor - 52,69 s (in serie 52,54 s)
 2022: 5e FBK Games - 51,80 s
 2022: 7e in serie WK - 52,59 s
 2022: 6e in ½ fin. EK 52,45 s (in serie 51,81 s)
 2023: 5e NK indoor  - 53,20 s
 2023: 5e FBK Games - 52,57 s
 2023:  NK - 52,20 s 

Diamond League-resultaten
 2021:  Memorial Van Damme - 52,38 s
 2022: 4e Stockholm Bauhaus Athletics - 52,92 s
 2023: 6e Weltklasse Zürich - 52,32 s

400 m horden 
 2019:  NK - 58,86 s

4 x 400 m 
 2021: 4e World Athletics Relays - 3.30,12
 2022:  WK indoor – 3.28,57 s
 2022:  EK – 3.20,87 s (NR)
 2023:  EK indoor – 3.25,66 s (NR)
 2023:  WK – 3.20,72 s (NR)

4 x 400 m gemengd 
 2021: 8e World Athletics Relays - 3.21,02
 2022:  WK – 3.09,90 (NR)

Onderscheidingen 
 Sportploeg van het jaar (4 × 400 m) - 2022

Nederlands atleet
Sprinter (atletiek)
Hordeloper