Ferdinand Schörner
Ferdinand Schörner (München, 12 juni 1892 - aldaar, 2 juli 1973) was een Duits generaal-veldmaarschalk tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij was eveneens de laatste opperbevelhebber van de Oberkommando des Heeres.

Tweede Wereldoorlog 
Tijdens de Tweede Wereldoorlog voerde Schörner het bevel over Duitse troepen tijdens onder meer de Poolse Veldtocht, Operatie Barbarossa en de oorlog in Finland. Schörner is bekend om zijn uitspraak "Arktis ist nichts", "de Arctis stelt niets voor", waarmee hij bedoelde dat de klimatologische omstandigheden geen hinderpaal vormden voor het Duitse leger.

In juli 1944 kreeg Schörner het bevel over de Heeresgruppe Nord en in januari 1945 over Heeresgruppe Mitte. Op 4 april 1945 werd hij bevorderd tot generaal-veldmaarschalk.

Schörner stond bekend om zijn grenzeloze trouw aan Hitler en zijn tot op het laatst genadeloze vechtersmentaliteit, die hem weliswaar in de eindfase van het Derde Rijk de bewondering van Joseph Goebbels bezorgde, maar voor talloze Duitse soldaten een zinloze dood betekende die hem daardoor massaal verachtten. Berucht was zijn order, in de laatste dagen van de oorlog, dat iedere Duitse soldaat die achter het front werd aangetroffen ter plekke moest worden geëxecuteerd voor desertie en landverraad. Dit kostte eveneens vele soldaten het leven. Overeenkomstig Hitlers testament werd hij op 30 april 1945 benoemd tot opperbevelhebber van het Duitse leger, een functie die hij een week lang, tot de Duitse capitulatie op 8 mei 1945, heeft mogen uitoefenen. Daarna liet hij zijn troepen in de steek en koos hij, in burgerkleren (hij deed zich voor als een Beierse boer), het hazenpad, gedrag waarvoor hij zijn eigen soldaten had laten ophangen als deserteur.

Na de oorlog 
Schörner werd op 18 mei 1945 in Oostenrijk gearresteerd door Amerikaanse troepen. In februari 1952 werd hij voor een Sovjet-rechtbank veroordeeld tot 25 jaar gevangenisstraf. In april van datzelfde jaar werd die straf teruggebracht tot 12 jaar. In januari 1955 werd Schörner uit de krijgsgevangenschap vrijgelaten en vertrok hij naar Dresden in de DDR. In de Bondsrepubliek leidde zijn vrijlating tot commotie. De latere minister van defensie, de conservatieve Franz-Josef Strauß, betitelde Schörner als Ungeheuer in Uniform (monster in uniform) en in maart 1955 startte de Bundesdisziplinarkammer een disciplinair onderzoek om te voorkomen dat Schörner van de wachtgeldregeling conform artikel 131 van de Duitse grondwet gebruik kon maken. In 1957 startte een justitieel onderzoek naar zijn onethische gedragingen tijdens de Tweede Wereldoorlog (met name vanwege de executies van deserterende Wehrmachtsoldaten en zijn vlucht bij de capitulatie). In 1958 liet de DDR hem vertrekken naar de Bondsrepubliek. Hier werd hij opnieuw aangehouden en tot vier en een half jaar cel veroordeeld. Ook verloor hij zijn militaire pensioen. Schörner kwam vrij in 1963. Hij stierf tien jaar later in zijn geboortestad München.

Militaire loopbaan 
 Gefreiter: 1 april 1912
 Unteroffizier: 1 augustus 1912
 Plaatsvervangend Feldwebel: 22 mei 1913
 Titulair Leutnant: 29 november 1914
 Leutnant: 26 december 1917
 Oberleutnant: 15 juli 1918
 Hauptmann: 1 augustus 1926
 Major: 14 augustus 1934
 Oberstleutnant: 16 maart 1937
 Titulair Oberst: 27 augustus 1939
 Oberst: 30 januari 1940
 Generalmajor: 17 december 1941 - 1 augustus 1940
 Generalleutnant: 28 februari 1942 - 27 januari 1942
 General der Gebirgstruppe: 15 mei 1942 - 1 juni 1942
 Generaloberst: 20 mei 1944 - 1 april 1944
 Generalfeldmarschall: 5 april 1945

Decoraties 
 Ridderkruis van het IJzeren Kruis op 20 april 1941 als Generalmajor en commandant van de 6. Gebirgs-Division
 Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof (nr.398) op 17 februari 1944 als General der Gebirgstruppe en opperbevelhebber van het XXXX. Panzerkorps
 Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof en Zwaarden (nr.93) op 28 augustus 1944 als Generaloberst en opperbevelhebber van de Heeresgruppe Nord
 Ridderkruis van het IJzeren Kruis met Eikenloof, Zwaarden en Briljanten (nr.23) op 1 januari 1945 als Generaloberst en opperbevelhebber van de Heeresgruppe Nord
 IJzeren Kruis 1914, 1e Klasse (27 januari 1917) en 2e Klasse (22 december 1914)
 Gewondeninsigne 1939 in goud
 Gewondeninsigne 1918 in zilver en zwart
 Pour le Mérite op 5 december 1917
 Kruis voor Militaire Verdienste (Oostenrijk-Hongarije), 3e Klasse met Oorlogsdecoratie op 20 april 1916
 Orde van Militaire Verdienste (Beieren), 4e Klasse met Zwaarden en met Kroon op 24 oktober 1917
 Erekruis voor Frontstrijders in de Wereldoorlog
 Dienstonderscheiding van Leger en Marine voor (18 dienstjaren) op 2 oktober 1936
 Medaille ter Herinnering aan de 13e Maart 1938
 Herhalingsgesp bij IJzeren Kruis 1939, 1e Klasse (20 september 1939) en 2e Klasse (12 september 1939)
 Medaille Winterschlacht im Osten 1941/42 op 20 augustus 1942
 Gouden Ereteken van de NSDAP op 30 januari 1943
 Orde van het Vrijheidskruis (Finland), 1e Klasse met Zwaarden en Eikenloof op 1 juli 1942
 Mouwband Kurland
 Commandeur in de Orde van de Italiaanse Kroon op 2 augustus 1938
 Sint-Alexanderorde (Bulgarije), 2e Klasse met Zwaarden op 15 juli 1941
Hij werd meerdere malen genoemd in het Wehrmachtsbericht. Dat gebeurde op:
 18 februari 1944
 30 november 1944
 1 januari 1945
 5 april 1945
 9 mei 1945

Duits maarschalk
Duits militair in de Eerste Wereldoorlog
Duits militair in de Tweede Wereldoorlog
Duits krijgsgevangene