Huibertus Bonda
Huibertus Bonda (Zaandam, 12 mei 1862 - Amsterdam, 2 maart 1941) was een Nederlands architect.

Hij was zoon van Bart Bonda en Trijntje Brandenburg. Hijzelf was getrouwd met de Zeeuwse Anna Uzebia Sirag, dochter van een militair. Het echtpaar woonde voor langere tijd in de Kinkerbuurt aan de Brederodestraat en Nicolaas Beetstraat 132 te Amsterdam. Hij werd op 6 maart 1941 begraven op begraafplaats Zorgvlied.

Zijn actieve periode wordt ingeschat op tussen 1883 en 1922. Hij werkte onder andere voor het kantoren van Eduard Cuypers (1896-1897) met als belangrijkste bijdrage het tweede versie van Station 's-Hertogenbosch. Er volgde ook een samenwerking met Hendrik Petrus Berlage. Zijn voornaamste bouwwerken zijn te vinden in Amsterdam en Den Bosch (waar hij trouwde). Zo was de in 2017 gesloopte Valeriuskliniek van zijn hand. Er zijn/waren echter ook gebouwen van hem te vinden in Enkhuizen (Ontmoetingskerk) en Arnhem.

Van zijn opleiding is nauwelijks iets bekend. Zelf leidde hij architect Arnold Ingwersen op.

Werken 
Enkele van zijn werken zijn:

 Gereformeerde weeshuis in Amsterdam, 1900
 Gereformeerde Duystkerk in Delfshaven, 1902
 Twee herenhuizen Jan Luikenstraatn in Amsterdam, 1902
 Woon-winkelpand Marnixstraat 240, 1902
 Herenhuis Westerstraat 164 in Enkhuizen, 1902-1905
 Klopperkerk in Enkhuizen, 1904
 Valeriuskliniek in Amsterdam, 1908-1910
 Protestantse school aan het Brugplein in 's-Hertogenbosch
 Johannes Vermeerstraat 6 in Amsterdam, 1913

Publicaties 
 Gerrit Vermeer, Huibertus Bonda (1862-1941), gereformeerd architect, Cuypersbulletin 3&4, 2022

Nederlands architect