Erich Fried
Erich Fried (Wenen, 6 mei 1921 – Baden-Baden, 22 november, 1988) was een Oostenrijks schrijver, dichter, vertaler en essayist van Joodse afkomst. Het grootste deel van zijn leven woonde hij in Engeland. Hij schreef steeds in het Duits.

Leven en werk 
Fried was enig kind van Joodse ouders in Wenen. Toen zijn vader na de Anschluss werd vermoord vluchtte hij met zijn moeder naar Londen. Tijdens en na de Tweede Wereldoorlog vervulde hij diverse eenvoudige baantjes, waaronder dat van bibliothecaris. In 1952 werd hij commentator van een Duitstalig radioprogramma bij de BBC, een baan die hij in 1968 om politieke redenen opgaf. In 1987 ontving hij de prestigieuze Georg-Büchner-Preis.

Hoewel Fried al op jonge leeftijd was begonnen met schrijven kwam zijn literaire productie pas echt op gang vanaf 1958; lange tijd verscheen er jaarlijks minstens één dichtbundel. Daarnaast publiceerde hij een roman, enkele verhalen, essays, hoorspelen en hooggeprezen vertalingen in het Duits van werk van T.S. Eliot, Dylan Thomas, Graham Greene en Shakespeare.

Kenmerkend voor Frieds werk is het spaarzame, puntige taalgebruik, in het spoor van de epigrammen van Bertolt Brecht. Op geraffineerde wijze speelt hij met eenvoudige woorden en zinnen die hij verrassend herhaalt en anders combineert, waardoor hij de lezer aan het denken zet.

Uit zijn werk spreekt zijn eigen levenservaring: het gemis van een vaderland, het gevoel van bedreiging en het verlangen naar een verloren jeugd.

Fried was echter vooral een geëngageerd schrijver en publiceerde in de jaren zestig onder andere twee anti-Vietnam bundels. Ook trok hij, Jood zijnde, de aandacht met zijn uitgesproken atheïstische en antizionistische opvattingen en zijn stellingname tegen Israëls Palestijnenpolitiek.

Wat het is (fragment) 
Het is onzin
zegt het verstand
Het is wat het is
zegt de liefde

(vertaling Remco Campert)

Bibliografie 

 Blutiger Freitag, 1929
 Judas Weg, ca. 1943
 Deutschland, 1944
 Österreich, 1945
 Drei Gebete aus London, 1945
 Nacht in London , 1946
 Gedichte, 1958
 Ein Soldat und ein Mädchen, 1960 (roman)
 Izanagi und Izanami, 1960 (hoorspel)
 Die Expedition, 1962
 Reich der Steine, 1963
 Warngedichte, 1964
 Überlegungen, 1964
 Kinder und Narren, 1965 (novellen)
 und Vietnam und, 1966
 Indizienbeweise, 1966 (hoorspel)
 Anfechtungen, 1967
 Zeitfragen, 1968
 Befreiung von der Flucht, 1968
 Die Beine der größeren Lügen, 1969
 Unter Nebenfeinden, 1970
 Die Freiheit den Mund aufzumachen, 1972
 Neue Naturdichtung, 1972
 Höre, Israel, 1974 (kritiek op Israël en het zionisme)
 Gegengifte, 1974
 So kam ich unter die Deutschen, 1977
 100 Gedichte ohne Vaterland, 1978
 Liebesgedichte, 1979
 Lebensschatten, 1981
 Das Nahe suchen, 1982
 Es ist was es ist, 1983 (zijn bekendste werk)
 Angst und Trost. Erzählungen und Gedichte über Juden und Nazis, 1983
 Beunruhigungen, 1984
 Um Klarheit, 1985
 Von Bis nach Seit, 1985
 Mitunter sogar Lachen, 1986

Literatuur en bronnen 
 A. Bachrach e.a.: Encyclopedie van de wereldliteratuur. Bussum, 1980-1984.  
 Catherine Fried-Boswell und Volker Kaukoreit (Hrsg.): Erich Fried. Ein Leben in Bildern und Geschichten. Wagenbach, Berlin 1993. 
 S. W. Lawrie, Erich Fried. A Writer Without A Country, New York 1996

Externe links 
 Erich Fried bibliografie
 www.erichfried.de

Oostenrijks schrijver
Oostenrijks essayist
Oostenrijks dichter
Oostenrijks atheïst
Antizionist