Instructieset van IBM 360
De instructies van Systeem/360 zijn 2, 4 of 6 bytes lang. Geheugenadressen zijn drie bytes lang. 

De adressering geschiedt door adressen op te bouwen uit de inhoud van een register (basisregister) van 32 bits (waarvan 24 bits voldoende zijn) en een in de instructie opgenomen  "displacement", ook "offset" genoemd, van 12 bits. Er zijn 16 registers, dus een register wordt aangewezen met 4 bits. Soms wordt nog een tweede register gebruikt, het "indexregister", dat dan kan worden gebruikt om een tabel te indiceren.

De tabellen hieronder tonen de volledige instructieset van de IBM Systeem/360.

Opmaak van instructies

RR: De meeste instructies in de rijen 0, 1, 2 en 3 zijn RR-instructies. Ze zijn twee bytes lang. Na de opcode worden twee registers genoemd. Bijvoorbeeld, de instructie AR 6,14 (interne code 1A6E) telt register 14 bij register 6 op.

RX: De instructies in de rijen 4, 5, 6 en 7 zijn RX-instructies. Ze zijn vier bytes lang. De ene operand is het register R. De andere operand bestaat uit een basisregister (B), een indexregister (X) en een offset van 12 bits. De instructie werkt met een geheugenadres dat wordt bepaald door de offset en de inhoud van B en X bij elkaar op te tellen.

Het basisregister wijst meestal naar het begin van het programma. Het wordt aan het begin van het programma geladen en daarna niet meer veranderd. Een klein programma heeft aan een enkel basisregister voldoende. Het indexregister kan worden gebruikt om arrays te adresseren.

Register 0 kan niet worden gebruikt als basis- of indexregister. Is er geen basis- of indexregister nodig, dan geeft men dus 0 op.

RS: Een aantal instructies in de rijen 8 en 9 zijn RS-instructies. Deze zijn net als RX-instructies, maar er zijn drie operanden: twee registers (R1 en R2) en een adres dat bestaat uit een basisregister en een offset van 12 bits. Er is dus geen indexregister zoals bij de RX-instructies. Bij sommige RS-instructies wordt R2 niet gebruikt.

SI: Andere instructies in de rijen 8 en 9, A en B zijn SI-instructies. Ze zijn vier bytes lang. De ene operand is direct in de instructie opgenomen. Dit heet immediate. De andere operand bestaat uit een basisregister en een offset van 12 bits, dus net als bij de RX-instructies, maar zonder indexregister. Er zijn ook SI-instructies waarbij de immediate operand niet wordt gebruikt.

SS: De instructies in de rijen C, D en F zijn SS-instructies. Ze zijn zes bytes lang. Beide operanden bestaan uit een basisregister en een offset. Verder is in de instructie de lengte van de operanden opgenomen. Soms is er één lengte (8 bits), soms twee (elk 4 bits). De waarde van de lengte is minimaal 1, maximaal 256 respectievelijk 16.

Tabel van instructies
De geprivilegieerde instructies hebben een gele achtergrond.

Sommige instructies zijn alleen beschikbaar op een uitbreiding van het systeem. Het zijn:

De tekst bovenaan en links geeft aan wat de meeste instructies in die regel of kolom doen. Hierop zijn uitzonderingen.

Uitgebreide mnemonische codes
1 De instructie BC krijgt als operand een conditie en een sprongadres. Om de programmering te vereenvoudigen zijn er uitgebreide mnemonische codes waarin de conditie al verwerkt is. Ook de instructie BCR heeft die mogelijkheid, maar alleen als de conditie 0 of 15 is. Merk op dat een enkele mnemonic meerdere betekenissen kan hebben: BM betekent if minus of if mixed, te gebruiken op het resultaat van een berekening of op TM. In beide gevallen wordt de conditie geassembleerd als 4.

Registers
De architectuur heeft 16 registers van elk 32 bits.
Ze zijn genummerd van 0 tot 15 en voor bijna elk doel bruikbaar.

Kan de processor drijvende-kommabewerkingen uitvoeren, dan zijn er ook nog 4 registers van elk 64 bits.
Deze hebben de nummers 0, 2, 4, 6.
Andere registernummers mogen bij een drijvende-kommabewerking niet worden gebruikt.

Alfabetische lijst van instructies
R1: het register waarnaar wordt verwezen in de eerste operand.
R2: het register waarnaar wordt verwezen in de tweede operand.

IBM 360