Vladimir Karpov
Vladimir Vasiljevitsj Karpov (Russisch: Владимир Васильевич Карпов) (Orenburg, 28 juli 1922 - Moskou, 19 januari 2010) was een Sovjet-Russisch schrijver en militair.

Karpov doorliep de militaire academie van Tasjkent en was tevens bokskampioen in het middengewicht. Hij kwam in 1942 terecht bij een strafbataljon aan het Kalininfront. Wegens betoonde moed werd hij in 1943 gerehabiliteerd en in 1944 uitgeroepen tot Held van de Sovjet-Unie.

Na de oorlog ging Karpov naar de militaire academie van Froenze (in 1947) en hij diende in Centraal-Azië. Hij sloot in 1966 zijn loopbaan als regimentscommandant en stafchef van een divisie af.

Karpov begon met schrijven in 1945. In 1954 volgde hij een schriftelijke cursus aan het "Maxim Gorky-instituut". Sinds 1966 was hij redacteur van het tijdschrift Oktyabr in Oezbekistan en tussen 1981 en 1986 van "Novy Mir". In de periode 1986-1991 was hij eerste secretaris van de Bond van Sovjetschrijvers.

Tussen 1984 en 1989 was Karpov lid van de Opperste Sovjet. In 1986 werd hij lid van het Centraal Comité van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie.

Bibliografie
 «Двадцать четыре часа из жизни разведчика» (24 uur in het leven van een scout) (1960);
 «Командиры седеют рано» (Commandanten worden vroeg grijs) (1965);
 «Маршальский жезл» (De staf van de maarschalk) (1970);
 «Взять живым!» (Neem hem levend) (1974), roman
 «Не мечом единым» (Geen enkel zwaard) (1979), roman
 «Полководец» (Commandant) – documentaire over Generaal Ivan Petrov (1984)
 «Маршал Жуков, его соратники и противники в годы войны и мира», (Memoires van maarschalk Georgi Zjoekov) (1989);
 «Маршал Жуков. Опала» (1994);
 «Расстрелянные маршалы» (Terechtgestelde maarschalken) (1999)
 «Генералиссимус», в 2 томах, (Generalissimo) – een biografie van Jozef Stalin (2002)
 "Маршал Баграмян "Мы много пережили в тиши после войны" - Memoires van Hovhannes Bagramjan (2006)

Referenties

Russisch schrijver
Militair uit de Sovjet-Unie
Communist uit de RSFSR
Held van de Sovjet-Unie