Psychopompos
Psychopompos (afgeleid van het Oudgriekse: , psuchopompos, wat ‘geleider van zielen’ betekent) is een benaming voor wezens zoals goden, engelen of demonen, die volgens verschillende mythologieën en religies de pas overleden mensen begeleiden naar het hiernamaals. Dergelijke wezens komen in vrijwel elke religie voor, en worden daarin vaak geassocieerd met paarden, raven, honden, kraaien, spreeuwen, mannelijke herten en dolfijnen.

Achtergrond 
In het oude Griekenland kreeg de god Hermes de titel psychagoog en psychopompos, en dit betekent ‘geleider van zielen’ naar de onderwereld, zoals in de mysteriën. In welke vorm de oude wijsheid in vervlogen tijden ook werd uiteengezet, steeds blijkt dat de planeet Hermes, of Mercurius, nauw is verbonden met de mysterieleringen die zich met het leven na de dood bezighouden. In India heette Hermes Boedha, niet te verwarren met Boeddha, en men noemde hem de zoon van Soma, de maan.

In Homerus’ Odyssee kan men bijvoorbeeld lezen hoe Hermes de zielen van de overleden minnaars ‘krijsend als vleermuizen’, naar de ‘weiden met affodillen’ (boek 24) leidt.

Voorbeelden 
 Azteekse mythologie
Xolotl
 Cahuilla-mythologie
Muut
 Keltische mythologie
Belatu-Cadros (in het bijzonder in Wales)
Epona
Ogmios
Ankou
 Christelijke mythologie
Michaël
Petrus
 Egyptische mythologie
Anubis
Neith
Horus
Seth
Thoth
 Engelse mythologie
Waetla
 Etruskische mythologie
Vanth
Charun
 Griekse mythologie
Artemis
Charon
Hermes
Thanatos
Hypnos
Morpheus
 Hindoeïstische mythologie
Agni
Pushan
Yama
 Inuitmythologie
Anguta
Pinga
 Islamitische mythologie
Azrael
Nakir en Munkar
 Japanse mythologie
Shinigami
 Jodendom
Gabriel
Sandalphon
 Mayamythologie
Ixtab
 Noordse mythologie
Baldr
Odin
Walkure
Hel
 Perzische mythologie
Mithra
 Polynesische mythologie
Aumakua
 Romeinse mythologie
Mercurius
 Slavische mythologie
Volos
 Voodoo
Guédé
 Zoroastrisme
Daena
Vohu Mano

Griekse onderwereld
Mythologie