Arturo Riccardi
Arturo Riccardi (Pavia, 30 oktober 1878 - Rome, 20 december 1966) was een Italiaanse admiraal (Ammiraglio d'Armata) in de Regia Marina tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij stond bekend als specialist op het gebied van de luchtoorlog.

Levensloop 
Arturo Riccardi was zoon van Adolph Riccardi en Ifigenia Rasini Di Mortigliengo en werd geboren in Pavia (volgens sommige bronnen Saluzzo). Riccardi studeerde aan de marine-academie in Livorno en begon een carrière in de marine. In 1904 onderscheidde hij zich tijdens een reddingsoperatie na een brand aan boord van de kruiser Marco Polo, waarvoor hij onderscheiden werd. Hij vocht in de Fanteria Real Marina (marinekorps) tijdens de Bokseropstand in 1900-1901. Riccardi nam ook deel aan de Verre Oosten-veldtocht van 1905 en de Eerste Wereldoorlog. Hiervoor ontving hij met diverse onderscheidingen, waaronder de Bronzen medaille voor Dapperheid, de Chinamedaille, de Overwinningsmedaille en het Oorlogskruis. Hij diende van 1910 tot 1914 als adjudant van de Hertog van Genua.

Interbellum 
Riccardi was kabinetschef van 6 februari tot 13 mei 1925 en leidde het kabinet voor de minister van marine. Riccardi werd op 8 september 1932 bevorderd tot Ammiraglio di Divisione (Schout-bij-nacht). Hij was commandant van het Corpo Reali Equipaggi Marittimi (CREM) van 1932 tot 1934. In 1934 trad hij toe tot de Partito Nazionale Fascista (PNF) en werd bevorderd tot Ammiraglio di Squadra (viceadmiraal) op 27 december 1935.

Hij bekleedde verschillende functies, waaronder de functie van directeur-generaal van personeelszaken en militaire diensten, in het Ministerie van de Marine.

Tweede Wereldoorlog 

Op 11 december 1940 volgde hij Domenico Cavagnari op als Capo di Stato Maggiore (stafchef) van de Regia Marina. Riccardi werd de facto commandant van de bestaande ministeries waaronder de marine strijdkrachten en luchtvaart. Hiernaast was hij ook Sottosegretario di Stato per la Marina (onderstaatssecretaris) van marine. 

Van 13 tot 14 februari 1941 was Riccardi hoofd van de delegatie met Raffaele de Courten, Emilio Brenta, en Carlo Giartosio tijdens de conferentie van Meran. Hier werd met de Kriegsmarine onder leiding van Großadmiral Erich Raeder over samenwerking in het Middellandse Zeegebied gesproken. Riccardi maakte zijn eerste grote gevecht in de Tweede Wereldoorlog mee tijdens de slag van Tarente, van 11 tot 12 november 1941. 

Riccardi werd gedwongen beide posities op te geven na de val van het regime van Benito Mussolini op 25 juli 1943. Onder de nieuwe regering van Pietro Badoglio volgde Raffaele Courten Riccardi op als minister van marine. Na 1945 werd deze positie samengevoegd in het nieuw gevormde Ministero della Difesa (MDD) (ministerie van Defensie).

Familie 
Riccardi was getrouwd. Het echtpaar had drie kinderen.

Militaire carrière 
 Academie van de Marine in Livorno: 31 oktober 1892
 Luitenant ter zee 3e klasse (Guardiamarina): 1897
 Luitenant ter zee 2e klasse (Sottotenente di Vascello): 
 Luitenant ter zee 2e klasse oudste categorie (Tenente di Vascello):
 Korvetkapitein (Capitano di Corvetta): 
 Fregatkapitein (Capitano di Fregata): 1918
 Kapitein-ter-zee (Capitano di Vascello): 
 Commandeur (Contrammiraglio): maart 1931
 Schout-bij-nacht (Ammiraglio di Divisione): 8 september 1932
 Viceadmiraal (Ammiraglio di Squadra): 27 december 1935
 Luitenant-admiraal (Ammiraglio di squadra designato d'Armata): november 1939
 Admiraal (Ammiraglio d'Armata): 28 oktober 1942

Onderscheidingen 
Selectie:
 Orde van Sint-Mauritius en Sint-Lazarus
 Grootofficier op 28 september 1936
 Commandeur op 15 juni 1933
 Officier op 1 juni 1930
 Ridder op 6 december 1914
 Orde van de Italiaanse Kroon
 Grootkruis op 1 februari 1940
 Grootofficier op 27 oktober 1934
 Commandeur op 12 november 1925
 Officier op 14 december 1919
 Ridder op 14 december 1911
 Ridder in de Militaire Orde van Italië op 1 juni 1939
 Bronzen medaille voor Dapperheid op 8 september 1904
 Koloniale Orde van de Ster van Italië
 Commandeur op 29 oktober 1936
 Officier op 16 juli 1936
 Duits Kruis in goud 18 januari 1943 als Ammiraglio d'Armata en Capo di Stato Maggiore della Marina (Stafchef Italiaanse Marine)
 Chinamedaille
 Overwinningsmedaille (Italië)
 Oorlogskruis (Italië)
 Medaille Mauritius voor 50 jaar Militaire Dienst (Medaglia mauriziana al merito militare di dieci lustri)
 IJzeren Kruis 1939, 1e en 2e Klasse in oktober 1942
 Orde van Verdienste van de Duitse Adelaar in oktober 1942

Italiaans militair in de Eerste Wereldoorlog
Italiaans militair in de Tweede Wereldoorlog
Italiaans admiraal