Wagashi
is een brede verzamelnaam voor een aantal traditionele Japanse delicatessen en zoetwaren, die zijn verheven tot echte kunstwerken. Vaak worden ze in combinatie met matcha (groene thee) geserveerd tijdens een theeceremonie. Met name de soorten die gemaakt worden uit mochi (kleefrijstcake), anko (rodebonenpasta) en fruit. Normaliter worden wagashi gemaakt uit plantaardige traditionele Japanse ingrediënten.

Herkomst 

De naam wagashi  is een samenstelling van  en .  betekent snoep, maar oorspronkelijk betekende het eigenlijk fruit en noten. Met de toenemende suikerhandel tussen China en Japan werd suiker tegen het einde van de Muromachi-periode een veelgebruikt ingrediënt. Door de introductie van thee en dimsum werd het creëren van wagashi voor theeceremonies erg populair tijdens de Edo-periode in Japan.

Kenmerken 
Kenmerkend voor wagashi is ook dat deze zoveel mogelijk traditionele Japanse ingrediënten bevatten. Denk aan (kleef)rijstmeel, anko (zoete rodebonenpasta), sojabonen, en dus suiker. In tegenstelling tot veel westerse zoetigheid wordt er daarbij ook vrijwel geen boter, eieren, of melk bij gebruikt. Chocolade of vanille zie je er ook maar weinig in terug. In plaats daarvan wordt er gekozen voor matcha (groene thee), koffie, yomogi (wijde alsem) of subtiele fruitsmaken van natuurlijke smaakstoffen. Populaire toppings voor over de wagashi zijn kinako (geroosterd sojameel) en kuromitsu (bruine suikersiroop).

Het maken van wagashi is doorgaans veel werk en wordt gezien als een echte kunstvorm. Voor Japanners zijn de wagashi kleine kunstwerken, die zowel het jaargetijde vertegenwoordigen waarin de wagashi wordt gemaakt als de bescheiden cultuur van Japan. Wagashi zijn vaak erg gedetailleerd ontworpen met gebruik van seizoensgebonden en natuurlijke motieven, zoals bladeren en bloemen om de verschillende objecten van de natuur in de vier seizoenen van Japan weer te geven. De soorten worden meestal vernoemd naar poëzie, historische gebeurtenissen of elementen uit de natuur.

De wagashi worden vaak verkocht in speciale winkels, vergelijkbaar met de banketbakkerijen in Nederland. Ze worden gegeven als cadeau tijdens feestdagen, maar kunnen ook gebruikt worden als traktatie om uit te delen aan gasten. Verschillende plaatsen in Japan hebben wagashi met een unieke smaak als hun lokale specialiteit. Vaak worden ze na een (zaken)reis als souvenir voor thuis meegenomen.

Soorten 

Vaak wordt de namagashi (生菓子) geassocieerd met wagashi, maar dat is een groep welke onderdeel is van de brede verzamelnaam wagashi. Er zijn nog veel meer soorten wagashi, zoals de bekende mochi, daifuku, dango, taiyaki en manjū.

Indeling 
Wagashi wordt ingedeeld naar bereidingsmethode en het vochtgehalte. Het vochtgehalte is erg belangrijk, omdat het de houdbaarheid beïnvloedt. Zo moet namagashi gegeten worden rond de dag van de bereiding, maar kan higashi lang meegaan. De indeling is als volgt:
  is kneedbaar — vochtpercentage: 30% of hoger,  voorbeeld: mochi, daifuku, dorayaki, sommige soorten dango, manjū, taiyaki, yokan, anmitsu
  of nerikiri
  — gemaakt van mochiko (kleefrijstmeel) of geplette rijst
  — gevormd en dan gestoomd
  — gebakken
  — gebakken in een platte pan of op een plaat
  — uit de oven
  — in gelei
  — gekneed
  — gefrituurd
  is half-kneedbaar — vochtpercentage: 10% – 30%,   voorbeeld: monaka, angashi, amanattō, (o)shiruko / zenzai 
 
  — verschillende delen samengebracht
  — gebakken
  — gebakken in een platte pan of op een plaat
  — uit de oven
  — in gelei
  — gekneed
  is hard en niet kneedbaar — vochtpercentage: 10% of lager,   voorbeeld: konpeito, goshiki-ito, rakugan, zuurtjes, lolly's, arare, senbei (Japanse zoutjes)
  — gegoten in een mal
  — samengedrukt
 
  — gebakken
  — snoepgoed

Voorbeelden

Galerij met voorbeelden

Zie ook 
 Japanse keuken
 Turks fruit – Turks gebak
 Dango
 🍡
 Daifuku
 Mochi
 Taiyaki

Externe links 
  Japan Wagashi Association (in het Japans)
  YouTube - Insider Business - Video over Wagashi

Referenties 

 

 
Japanse snack
Gebak
Japanse keuken