Andrés Mendoza
Andrés Mendoza (Chincha Alta, 26 april 1978) is een Peruviaans voormalig betaald voetballer die als linksbuiten en ook centraal in de aanval kon opereren. Mendoza werd een cultfiguur bij Club Brugge na de eeuwwisseling. Hij kwam tussen 1999 en 2004 voor blauw-zwart uit. Hij speelde 44 interlands in het Peruviaans voetbalelftal, waarin hij acht keer scoorde.

Mendoza speelde bijna vijf jaar voor Club Brugge en liet een onuitwisbare indruk na bij de Brugse aanhang. Van hen kreeg hij de bijnaam Dokter André omwille van zijn vaak redding brengende doelpunten wanneer Brugge met punten dreigde te morsen. Of De lachende sluipmoordenaar, een combinatie van Mendoza's efficiëntie op cruciale ogenblikken en de lach die hij veelal op zijn gelaat toverde, verwijzend naar de Trinidaanse spits Dwight Yorke van Manchester United en Aston Villa. Ook werd Mendoza vaak Zotten André genoemd, afgeleid van zijn flamboyantie. In Peru ging hij door voor El Condor (de Gier) en La Pantera (de Panter). Zijn kenmerk was snelheid gekoppeld aan schotkracht bij vrije schoppen, die tijdens zijn periode bij Club Brugge vooral door Nastja Čeh genomen werden.

Clubcarrière

Sporting Cristal 
Andrés Mendoza speelde van 1996 tot 1999 bij Sporting Cristal in Peru. Eind 1999 transfereerde Mendoza naar Europa, waar hij voor de Belgische topclub Club Brugge tekende.

Club Brugge

2000–02 
Aanvankelijk was Andrés Mendoza spits en had hij een invallersstatuut. Zijn eerste (halve) seizoen was ook het laatste (halve) van kapitein en boegbeeld Vital Borkelmans. De reden was dat Jochen Janssen basisspeler was onder trainer René Verheyen. Mendoza knokte zich niet meteen in de vaste elf. De Peruviaan draaide de rollen pas het volgende seizoen om. Janssen werd bankzitter en vertrok in 2001. René Verheyen speelde met twee spitsen: Gert Verheyen en Janssen. Later gebruikte Brugge een systeem met drie aanvallers: een diepe spits en twee wingers. Zijn belang bij de aanval werd veel groter. Mendoza's hoge snelheid en doelgerichtheid en actieradius kwam tot zijn recht. Hij speelde voornamelijk als linksbuiten bij Club Brugge. Op die positie werd hij een te duchten speler voor de meeste defensies van de Belgische clubs. Toen Club Brugge op 13 augustus 2000 (i.e. de openingsspeeldag van het seizoen 2000/01) in het Jan Breydelstadion met 6–2 won van KAA Gent heeft Mendoza voor het eerst als vaste centrumspits gespeeld bij Club Brugge. Dat kwam omdat de snelle dribbelvaardige Senegalees Khalilou Fadiga, sinds 1997 bij Brugge, 's zomers nog voor Brugge uitkwam. Fadiga speelde Gent op een hoopje. Mendoza was spits en Gert Verheyen rechtsbuiten. Trond Sollied, het seizoen ervoor zelf nog trainer van KAA Gent, voerde zijn beruchte 4–3–3 punt naar achteren in als spelsysteem. De Noor was René Verheyens opvolger doch hij voegde Verheyen toe aan zijn trainersstaf. Fadiga vertrok eind augustus 2000 naar het Franse AJ Auxerre. Sollied liet Mendoza de leemte positioneel opvangen. Mendoza speelde nog amper als diepe spits en werd flankaanvaller, doorgaans op links. Het publiek smaakte zijn partnerschap met rechtsbuiten Gert Verheyen en centrumspitsen Rune Lange of Sandy Martens in de 4–3–3 opstelling. Onder Sollied behaalde Mendoza zijn grootste successen. De eerste maal dat hij de Brugse harten veroverde, speelde Brugge een uitwedstrijd tegen het Zwitserse FC Sankt Gallen in het kader van de UEFA Cup 2000/01. Destijds bestond de groepsfase van de UEFA Cup nog niet. In de 120ste minuut (tweede verlenging) van deze terugwedstrijd maakte Mendoza het doelpunt van kwalificatie voor de volgende ronde. Brugge strandde in de 1/8ste finales tegen het Franse Olympique Lyon.

2002–04 
Met Club Brugge won Mendoza in 2002/03 de Belgische landstitel onder Sollied. Het seizoen ervoor en erna behaalde Mendoza met Club Brugge ook de Beker van België en telkens was hij in de finale absolute uitblinker, bijzonderlijk de eerste finale. In die finale, van 2001/02 tegen het voormalige Excelsior Moeskroen, maakte hij alle Brugse doelpunten in een 3–1 overwinning. Anno 2023 is Andrés Mendoza samen met Club Brugge-icoon Raoul Lambert de enige voetballer die ooit een hattrick lukte in de finale van de Beker van België.

Dankzij de Belgische landstitel van 2002/03 mocht Mendoza met Club Brugge deelnemen aan de laatste voorronde van de UEFA Champions League 2003/04 en overleefde deze en stootte door naar de groepsfase, waarin de ploeg dankzij een goal van Mendoza verrassend de Europese grootmacht AC Milan versloeg, dat seizoen titelverdediger in de CL. Nota bene buitenshuis in San Siro. Met de buitenkant van zijn linker trapte Mendoza de bal rechts in de winkelhaak, waarbij hij ook Italiaans international Alessandro Nesta op het verkeerde been zette. Ivan Gvozdenović gaf een dieptepass naar Mendoza.

In de laatste voorronde tegen Borussia Dortmund had Mendoza een directe vrije trap gescoord hard onder het muurtje van Dortmund-spelers door — via de voet van verdediger Dedê werd keeper Roman Weidenfeller verschalkt — én hij blonk uit in de strafschoppenserie, waarin vooral de Kroatische doelman Tomislav Butina de held werd. Zonder zenuwen, en zowat als een sneltrein, scoorde Mendoza de beslissende elfmeter die recht gaf op de groepsfase. Indien niet had Club Brugge dat seizoen niet eens mogen deelnemen aan de Champions League. Anders gesteld: Mendoza was in 2003 drie keer belangrijk voor Club Brugge in de Champions League.

Club Brugge plaatste zich wel niet voor de volgende fase van de Champions League en werd naar de UEFA Cup 2003/04 verwezen, waarin de ploeg werd uitgeschakeld door Girondins de Bordeaux uit Frankrijk, nadat het in Bordeaux (heenwedstrijd) met een mindere prestatie en door toedoen van Bordeaux-middenvelder Albert Celades een mogelijke kwalificatie voor de volgende ronde meteen uit handen gaf. Brugge had in de vorige ronde het Hongaarse Debreceni VSC uitgeschakeld, maar de toenmalige Franse topclub Bordeaux bleek te hoog gegrepen. 

Later dat seizoen, in zijn allerlaatste wedstrijd voor Club Brugge, hielp hij, onder de leiding van Sollied, mee de bekerwinst binnen te halen tegen 'de Ivorianen van KSK Beveren' van coach Herman Helleputte. Hij viel in voor de Noorse aanvaller Bengt Sæternes, die de Peruviaanse woelwater en publiekslieveling wegens blessures uit het elftal speelde. Mendoza maakte de belangrijke 3–2 die Brugge naast de voorsprong ook terug vertrouwen gaf na eerdere eigen doelpunten van Dany Verlinden en Birger Maertens; ofte de Beverse doelpunten werden gemaakt door Club Brugge-spelers. Peter Van der Heyden scoorde daarna nog een vierde doelpunt, waardoor Brugge met 4–2 won. Het werd Mendoza's laatste wedstrijd voor Brugge, waar niemand toen echt rekening mee hield. Mendoza gebruikte de Wet van 78 (eenzijdige contractbreuk) om te vertrekken.

In België was Mendoza populair onder de supporters van Club Brugge omdat hij tijdens zijn periode op 'Olympia' vele belangrijke doelpunten heeft weten te scoren. Daarnaast was hij erg flamboyant, wat niet echt strookte met een zekere koempelmentaliteit (die van hard werken) die in Brugge van spelers werd verlangd. Mendoza was bijvoorbeeld [meestal] de [enige] speler [bij Club Brugge] die met witte schoenen speelde of die met enkeltape dan weer met kraag rechtop speelde, wat toen in België [nog redelijk] ongebruikelijk was (als zou hij 'vedettestreken' hebben gehad). Mendoza wist dit te bezweren door op onbepaalde tijdstippen belangrijk te zijn voor het team, met zowel doelpunten als assists. In die hoedanigheid stond hij in Brugge bekend als Dokter André, Zotten André, the Smiling Assassin en zelfs als Mozart.

Metaloerh Donetsk 
Na het seizoen 2003/04, waarin hij nog wel enorm belangrijk was voor de Bruggelingen in Europa en in de beker doch in de competitie al vaker niet speelde dan wel vanwege sterke prestaties van vooral Bengt Sæternes en de Braziliaan Victor, verhuisde Andrés Mendoza op 10 juli 2004 naar het Oekraïense Metaloerh Donetsk. Echter voelde Mendoza er zich nooit echt thuis. Hij werd door Metaloerh uitgeleend aan het Franse Olympique Marseille in 2005 en het Russische Dinamo Moskou in 2006.

Testen bij Ajax 
In de week voor de start van de Nederlandse Eredivisie 2007/08, kreeg Mendoza een kans bij AFC Ajax. De Amsterdammers wilden tijdens een korte proefperiode zien of de Peruviaan het spitsenproblemen op de linkerflank kon oplossen. Op vrijdag 17 augustus werd Mendoza afgetest.

Steaua Boekarest 
In januari 2008 vertrok hij naar Steaua Boekarest, maar brak niet door en vertrok na afloop van het seizoen naar Monarcas Morelia. Hier werd hij tweede in de topschutterstand van de Apertura met 10 goals in 16 matchen.

Diyarbakirspor 
In augustus 2009 keerde Mendoza terug naar Europa en ging er aan de slag bij de Turkse neo-eersteklasser Diyarbakirspor.

Columbus Crew 
In 2010 trok hij naar Columbus Crew. Ondanks dat hij dit seizoen met 13 goals in 29 matchen clubtopschutter werd, werd zijn contract niet verlengd. Het bestuur vond zijn inzet en karakter onvoldoende.

Latere carrière 
CF Atlante werd zijn volgende team. In 2012 is Mendoza teruggekeerd naar zijn geboorteland om bij Club Pacifico FC te gaan spelen. In 2015 zette de 37-jarige Mendoza een punt achter zijn loopbaan.

Interlandcarrière
Andres Mendoza was weinig geliefd bij de Peruaanse fans door zijn nonchalance, specifiek zijn ogenschijnlijke gemak om gemiste kansen weg te lachen. In Peru is zijn bijnaam 'Condor' Mendoza ("De Gier") en 'La Pantera ("De Panter") omwille van zijn hoge snelheid.

Mendoza maakte zijn debuut voor het Peruviaans voetbalelftal op 10 februari 1999 in de met 2-1 verloren vriendschappelijke interland tegen Ecuador. Hij maakte in dat duel het openingsdoelpunt, maar de bezoekers kwamen langszij via twee treffers van Eduardo Hurtado.

Zie ook
 Lijst van spelers van Club Brugge
 Lijst van spelers van Columbus Crew
 Lijst van spelers van Dinamo Moskou
 Lijst van spelers van Olympique Marseille
Lijst van spelers van het Peruviaanse voetbalelftal

Externe links 

 Afbeeldingen Andrés Mendoza Club Brugge
 

Peruviaans voetballer