Persoonshaven
De Persoonshaven was een industriehaven op Feijenoord in Rotterdam.

Het plan tot aanleg werd door de gemeenteraad van Rotterdam op 28 maart 1901 zonder beraadslaging bij acclamatie goedgekeurd. De aanleiding vormde een verzoek om terrein door de kooplieden S.A. Vles en Zonen; de terreinen aan de Nassauhaven waren "uitverkocht".

Deze haven was bedoeld voor fabrieken die aan vaarwater moesten liggen en een spooraansluiting nodig hadden; ze had net als de Nassauhaven het volgende karakter:
"[...]Het zijn eigenlijk niet bepaald havens, het zijn waterstraten, ontworpen in verband met het gewone wegennet, zoodat men bouwperceelen krijgt, aan de eene zijde aan het water gelegen en aan de andere zijde aan de gewone straat. Die waterstraten zijn per m² vrij wat goedkooper in aanleg en onderhoud, dan een gewone straat met zijne riolen, enz. Daarenboven werpen zij door havengeld rente af.[...]"

De terreinen kregen een diepte van 45 tot hoogstens 65 meter omdat gebleken was dat enkele terreinen aan de Nassaukade die een terreindiepte van 80 meter hadden, moeilijk verkoopbaar bleken. Het bodempeil van de haven werd bepaald op -3,5 m Rottepeil, wat gelijkstaat aan -4,15 m NAP.

Hoewel de Persoonshaven nog steeds bestaat, heeft ze haar functie van industriehaven inmiddels verloren.

In de tweede helft van de 20e eeuw vertrokken veel bedrijven en werd meer van wegtransport gebruikgemaakt. De Nassauhaven slibde tegen het eind van de 20e eeuw langzaam dicht.

De haven was al een aantal jaren voordat in 1901 met de aanleg ervan begonnen werd, gepland en dientengevolge al in 1894 door burgemeester en wethouders vernoemd naar Claes Jermiasz Persoons en zijn zoon Johannes, die beiden stierven in 1692. Vader Claes genoot bekendheid door het rechtzetten van toren van de Laurenskerk.

Haven in Rotterdam