Kreits
Een kreits (Duits: Reichskreis) was een regionale groep staten binnen het Heilige Roomse Rijk. De kreitsen werden opgericht aan het begin van de 16e eeuw tijdens de Rijkshervorming. Ze bleven bestaan tot het einde van het Rijk in 1806. Het bestuur van een kreits werd uitgevoerd door de kreitsdag (Kreistag). 

De kreitsen waren onder andere verantwoordelijk voor de handhaving van de vrede en de uitvoering van de uitspraken van de Rijkshofraad en het Rijkskamergerecht.

De kreitsen 
De in 1500 opgerichte kreitsen:
 Beierse Kreits
 Boven-Rijnse Kreits
 Frankische Kreits
 Neder-Saksische Kreits
 Nederrijns-Westfaalse Kreits
 Zwabische Kreits

In 1512 werd deze eerste groep uitgebreid met vier nieuwe kreitsen:
 Bourgondische Kreits
 Keur-Rijnse Kreits
 Oostenrijkse Kreits
 Opper-Saksische Kreits

Landen buiten de kreitsen 
Een aantal landen bleef buiten de kreitsen van het Heilige Roomse Rijk. Dit waren:
 De landen die vielen onder de Boheemse Kroon: Bohemen, Moravië, Silezië en de Lausitz (Markgraafschap Opper-Lausitz en Markgraafschap Neder-Lausitz).(zie onderstaande tabel)
 Het Zwitsers Eedgenootschap, dat een semi-onafhankelijke status genoot.
 Diverse gebieden in Noord-Italië, die eveneens een zekere mate van zelfstandigheid kenden.
 Een aantal kleinere gebieden, zoals het graafschap Montbéliard (Mömpelgard). (zie onderstaande tabel)
 De gebieden van de rijksridderschap en de rijksdorpen.

 
Gebiedsnaam