Philippe Buache
Philippe Buache (La Neuville-au-Pont, 7 februari 1700 - Parijs, 24 januari 1773) was een Franse geograaf, bekend om het uitvinden van een nieuw systeem in de geografie en het populariseren van dit werkveld.

Levensbeschrijving 
Nuache werd opgeleid door de geograaf Guillaume Delisle, wiens dochter hij trouwde, en die hij in 1730 opvolgde aan de Académie des sciences. Hij werd in 1729 benoemd tot eerste geograaf van de koning. Hij vestigde een systeem met de verdeling van de wereld in zeeën en riviersystemen. 

Buache schreef verschillende werken. Zijn neef, Jean Nicolas Buache (1741-1825) was eveneens geograaf van de koning.

Antarctica 
Hij geloofde, net als Oronteus Finaeus en Gerard Mercator, in het bestaan van een zuidelijk continent (Antarctica), een hypothese die door latere ontdekkingen werd bevestigd. Antarctica werd pas in 1818 ontdekt. Het continent ligt onder een dik pak ijs en de werkelijke kustlijn kon pas in 1958 door seismisch onderzoek worden vastgesteld. De kaart van Oronteus Finaeus uit 1531 toont echter een Antarctica met ijsvrije kusten, bergen en rivieren. Mercator maakte zelf kaarten in 1569 en volgens Hapgood moet hij naast de eerdere kaart van Finaeus ook andere bronnen hebben gebruikt, omdat sommige gebieden op Mercators kaart duidelijker te onderscheiden zijn. 

Buache maakte zijn kaart in 1737. Mogelijk baseerde Buache zijn kaart, net als zijn collega cartografen op oudere bronnen, die niet meer zijn gevonden. Buache liet op zijn kaart van Antarctica duidelijk een waterweg (Mer Glaciale, ijszee) zien, die het continent verdeelde in twee grote landmassa's ten oosten en westen van wat tegenwoordig is gemarkeerd als het Transantarctisch Gebergte. Het Gebergte verbindt net als de waterweg van Buache de Rosszee en Weddellzee. Het Gebergte volgt goeddeels de binnenlandse kustlijn, als deze niet bedekt is met ijs, dus Buache's waterweg.

De subglaciale topografie van heel het continent Antarctica werd door seismisch onderzoek pas bekend in 1958 (IGY Survey, International Geophysical Year). De IGY Survey toonde Antarctica als een archipel van grote eilanden met een mijl dik ijspak tussen hen in.

Werken 
 Considérations géographiques et physiques sur les découvertes nouvelles dans la grande mer (Paris, 1754). Dit bevat een kaart van de westkust van Noord-Amerika.
 Le parallèle des fleuves des quatre parties du monde pour servir a déterminer la hauteur des montagnes (1757)
 Mémoire sur la traversée de la mer glaciale arctique (1759). Dit bevat de hypothese van een peninsula van Alaska.
 Considérations géographiques sur les terres australes et antarctiques (1761)

Zie ook 
 Piri Reis-kaart

Frans geograaf
Geografie