Dicarbonaat
In de organische chemie is een dicarbonaat, ook bekend onder de naam pyrocarbonaar een verbinding met de divalente structurele eenheid -O-(C=O)-O-(C=O)-O-, die bestaat uit twee carbonaat-groepen die een zuurstofatoom delen. Deze verbindingen kunnen beschouwd worden als esters van het hypothetische dikoolzuur, H2C2O5, of HO-(C=O)-O-(C=O)-OH. De twee belangrijkste voorbeelden van deze groep verbindingen zijn dimethyldicarbonaat en di-tert-bytyldicarbonaat.

Het is een van de koolstof-zuurstof-anionen, slechts bestaand uit koolstof en zuurstof. Dicarbonaatzouten zijn instabiel, maar het anion kan als intermediaire component aanwezig zijn in carbonaat-oplossingen.

De naam bicarbonaat wordt heel soms, foutief, gebruikt om het bicarbonaat-ion (waterstofcarbonaat, HCO3^{-}) aan te duiden of de organische groep RO-(C=O)-OH.

Hypothetische chemische verbinding
Anorganische verbinding van koolstof
Oxoanion
Koolstofoxide