Hagio Moto
Moto Hagio (萩尾 望都, Hagio Moto; Omuta, 12 mei 1949 ) is een Japanse mangaka die tegenwoordig in de prefectuur Saitama woont. Moto wordt beschouwd als de moeder van de "moderne" shojomanga. Ze wordt weleens beschreven als de meest geliefde shojoartiest ooit. Als pionier van het genre zat er ook veel diepgang en emotie in haar verhalen. Ze maakt deel uit van de Jaar 24 Groep.

Carrière 
Moto Hagio maakte haar debuut op twintigjarige leeftijd met het kortverhaal Lulu to Mimi. Nog enkele kortverhalen volgden en twee jaar later publiceerde ze Juichigatsu no Gimunajiumu, een kortverhaal over de liefde tussen twee jongens op een gymnasium. Samen met een aantal andere artiesten lanceerde ze zo onbewust een revolutionair genre, yaoi. In 1974 diepte ze het verhaal verder uit. In 1976 werd haar de Shogakukan Manga-prijs toegekend voor haar sciencefictionklassieker Juichinin Iru!. Midden jaren tachtig schreef ze vervolgens haar eerste langere werk.
Slechts een aantal van haar werken zijn vertaald in het Engels en daardoor geniet ze in het westen niet de bekendheid die ze in haar thuisland Japan wel heeft.

Werken 
 Ruru to Mimi, 1969
 Seireigari, 1971–1974
 11-gatsu no Gymnasium, 1971
 Poe no Ichizoku, 1972–1976
 Tottemo Shiwase Moto-chan, 1972–1976
 Thomas no Shinzou, 1973–1975
 They Were Eleven, 1975–1976
 Alois, 1975
 Hyaku Oku no Hiru to Sen oku no Yoru, 1977–1978
 Star Red, 1978–1979
 Mesh, 1980–1984
 Houmonsha, 1980
 A-A''', 1981
 Hanshin, 1984
 Marginal, 1985–1987
 Flower Festival, 1988–1989
 Aoi Tori, 1989
 Umi no Aria, 1989–1991
 Roma e no Michi, 1990
 Abunai Oke no Ie, 1992–1994
 Zankokuna Kami ga Shihai suru, 1993–2001
 Barbara Ikai'', 2002–2005

Bronvermelding

Mangaka