Taiyaki
is een Japanse gevulde wafel in de vorm van een vis, dat normaliter als straatvoedsel wordt verkocht. Dit gebakje valt onder de wagashi (Japanse lekkernijen). Het heeft de vorm van de tai (鯛, rode zeebrasem), waarnaar het is vernoemd, maar het gerecht bevat geen vis. De meest voorkomende vulling is de anko (zoete rodebonenpasta), die is gemaakt van gezoete azukibonen. Er bestaat ook een mini-versie, genaamd , die worden vaak verkocht in zakken van meerdere tegelijk.

Bereidingswijze 
De deeglaag van de taiyaki wordt gemaakt van gewoon pannenkoeken- of wafelbeslag. Het beslag wordt, voor beiden kanten gespiegeld, op een ijzer met visvormige mallen gegoten. De vulling wordt dan aan één kant op het beslag gelegd en de mal wordt gesloten, waardoor de vulling wordt omhuld door een deeglaag. Vervolgens wordt de taiyaki aan beide kanten goudbruin gebakken. Dit geeft het een knapperige dunne buitenkant, maar zachte volle binnenkant. Het wordt warm gegeten.

Ingrediënten 
Traditioneel heeft de taiyaki een anko (zoete rode azuki bonenpasta) vulling en is het deeg gemaakt van bloem, ei, melk en suiker. Echter sinds de uitvinding van de taiyaki is het zich steeds verder gaan ontwikkelen, waarbij tegenwoordig verschillende ingrediënten worden gebruikt voor vulling en beslag, maar ook zijn er steeds meer variaties in vormen en maten. Zoals de croissant-taiyaki of taiyaki als ijshoorntje gevuld met softijs. Ook wordt de taiyaki in nieuwe vormen gebakken zoals bijvoorbeeld donut, trein of kat. Naast anko zijn andere veel voorkomende vullingen; custardcrème, chocolade, kaas, roomkaas en zoete aardappel. Sommige winkels verkopen zelfs taiyaki met okonomiyaki, gyōza-vulling of een worstje erin.

Herkomst 
Taiyaki wordt sinds 1909 verkocht in Japan. In essentie is het een vernieuwde vorm van een populaire lekkernij, de imagawayaki. Dit is vergelijkbaar met een gevulde wafel. Het zijn dikke ronde gebakjes, die ook gevuld zijn met anko of custardcrème omhuld door een deeglaag. Seijirō Kobe, oprichter van de banketbakkerij  in Tokio, lukte het niet goed zijn imagawayaki te verkopen, dus besloot hij de wafels te bakken in visvormen die lijken op tai, oftewel de rode zeebrasem. Tai wordt in Japan beschouwd als een symbool van geluk en fortuin, en was een dure vis die alleen betaalbaar was door de elite of bij speciale gelegenheden. Masamori Kobe, de vierde eigenaar van de winkel, verklaarde dat Seijirō de gewone mensen wilde laten proeven van de dure vis tegen lage prijzen.

Tijdens de Japanse kolonisatie van Korea is ook de taiyaki meegenomen. In Korea staat het gebakje bekent als bungeo-ppang (붕어빵; let. 'karper brood'). Na de Tweede Wereldoorlog is de taiyaki verspreidt geraakt over de hele wereld. Sinds de laatste jaren begint het gebakje ook een opmars te maken in Nederland, en zijn zelfs er al taiyaki-bakkerijen geopend.

Galerij

Zie ook 
 Japanse keuken
 Wagashi, Japanse traditionele zoetwaren
 Imagawayaki, de voorloper van de taiyaki

Referenties 

Gebak
Wagashi
Japanse keuken