title: None
text: inschrijven. Hierdoor krijgt het Nederlandsch Instituut van Register­
  Accountants hetzelfde tweeslachtige karakter als het Nederlandsch Insti­
  tuut van Accountants, dat eenerzijds een standsorganisatie is, die pro­
  beert alle groepen van personen, die de accountantsvakbekwaamheid heb­
  ben, ook hen, die het beroep niet uitoefenen, samen te binden, anderzijds
  het accountantsgroep regelt. En aangezien voor de overheidsaccountan;
  de ambtelijke voorschriften nu eenmaal prevaleeren boven statuten er
  reglementen van het N. I. v. A. en voor den internen accountant d«
  gezagsverhouding tot den werkgever van doorslaggevende beteekenis is
  heeft men den onbevredigenden toestand gekregen, dat door de verga
  dering van alle leden eener vereeniging algemeene voorschriften voor de
  beroepsuitoefening worden gegeven, die slechts een bepaalde groep bin­
  den.
  Het ware dan ook te wenschen, dat, indien men tot een wettelijke rege­
  ling van het accountantswezen kwam, men een afzonderlijke regeling
  maakte uitsluitend voor hen, die het beroep van zelfstandigen, openbaren
  accountant inderdaad uitoefenen.
  Naschrift.
  Met groote belangstelling heb ik kennis genomen van de opmerkingen
  van collega Mr. Moret, gemaakt naar aanleiding van de polemiek over
  de „Ordening van het Accountantsberoep in Nederland”.
  Op de hem eigen scherpzinnige wijze heeft deze het probleem van de
  „ordening” in enkele groote lijnen geanalyseerd.
  't Zal den lezers van mijn artikel in het Februari-nummer, alsmede van
  de naschriften in daarop gevolgde nummers geplaatst onder beschou­
  wingen van collega’s, die hun zienswijze naar voren brachten, niet ver­
  wonderen als ik verklaar het in het algemeen eens te zijn met de thans
  gegeven visie op het vraagstuk.
  Immers de geheele opzet van mijn artikel, alsmede van mijn naschriften
  is op dezelfde opvattingen gebaseerd geweest.
  Over details moge wellicht eenig verschil van meening bestaan, over
  de hoofdzaak zijn wij het eens.
  Uit deze overweging wil ik dan ook aan de opmerkingen van Mr.
  Moret op dit oogenblik niets toevoegen.
   W . N. DE BLAEY.
  COM SUM ENTENCREDIET EN EFFICIEN CY
  door Joh. van Rooti
  Bij het lezen van de titel van dit artikeltje zal menigeen zich afvragen
  welk verband er tussen deze beide woorden zou kunnen bestaan.
  Tijdens de bezetting van ons land door de Duitsers is ons door de
  aether van Engeland uit en na de bevrijding in verschillende, door minis­
  ters uitgesproken redevoeringen toegezegd, dat de overheid zou streven
  naar een grotere efficiency bij de uitoefening van haar taak.
  Dat dit nodig is zal vermoedelijk niemand willen ontkennen. Wij
  denken in dit verband b.v. slechts aan de overheidsadministraties en dan
  in het bijzonder aan de veelschrijverij en de onoverzichtelijkheid der ge­
  meentelijke administraties. Een ander voorbeeld is de controle op het overm ab
  
  blz. 331
  
  heidsbeheer. Hierover heeft de heer A. M. Groot een artikel geschreven
  in het tijdschrift „Economisch-Statistische berichten” d.d. 1 Mei 1946,
  waarin hij een lans breekt voor de toepassing van een systematische efficiency-contröle op het overheidsbeheer door middel van kostprijsbe­
  rekening en variabele budgettering, zoals dit reeds geschiedt bij de Ne­
  derlandse Spoorwegen en haar dochterondernemingen.
  De inhoud van het ontwerp van wet op het consumentencrediet geeft
  ons aanleiding tot het schrijven van dit artikeltje, daar wij bij het lezen
  van genoemd ontwerp van wet hebben moeten vaststellen, dat van over­
  heidswege zelfs bij het instellen van nieuwe onderdelen der overheids­
  administratie niet wordt getracht tot een behoorlijke efficiency in de wijze
  van werken te komen.
  Is het reeds erg dat de overheid ten aanzien van haar eigen admini­
  straties in dit opzicht in gebreke blijft, erger is het volgens onze mening
  nog dat zij het plan heeft, zoals uit het genoemde wetsontv/erp blijkt,
  ook het bedrijfsleven hiervan de dupe te laten worden.
   Wij zullen eerst in het kort de inhoud van het betreffende wetsont­
  werp weergeven.
  Tengevolge van de vijf jaren bezetting is er in ons land grote schade
  ontstaan zowel aan onroerende goederen als aan roerende goederen in
  de ruimste betekenis van het woord. Naast deze schade is door allerlei
  factoren een grote achterstand in de productie van de goederen opge­
  treden. De overheid heeft na de bevrijding van ons land eerst alle krach­
  ten ingespannen om te bereiken dat iedere Nederlander weer een behoor­
  lijk gesorteerd distributiepakket met levensmiddelen kan kopen. Deze
  maatregelen zijn gepaard gegaan met een extra-uitgave uit de staatskas
  van circa enige honderden millioenen guldens per jaar ter overbrugging
  van het verschil tussen het binnenlandse- en het buitenlandse prijsniveau.
  Zo langzamerhand komt echter gelukkig het moment waarop ook
  gebruiksgoederen ter beschikking van onze landgenoten zullen komen.
  De prijzen van deze goederen zullen eveneens belangrijk hoger liggen
  dan die in Mei 1940, terwijl er grote behoefte aan deze gebruiksgoe­
  deren zal zijn. Gezien de hiervoor reeds gereleveerde achterstand zal het
  noodzakelijk zijn dat deze behoeften op betrekkelijk korte termijn worden
  bevredigd.
  Daar deze situatie echter vooral voor de bevolkingsgroepen met de la­
  gere inkomens en voor de grotere gezinnen te grote uitgaven in eens zou
  meebrengen, heeft de overheid besloten aan hen, die in de bovenbedoelde
  situatie verkeren tijdelijk een crediet te verlenen. Deze credieten zullen
  in beginsel in twee jaren moeten worden terugbetaald. Bij het bepalen
  van het wekelijks terug te betalen bedrag zal rekening worden gehouden
  met de draagkracht van den credietnemer. De credieten worden ver­
  strekt in de vorm van waardebonnen, die slechts zullen kunnen worden
  gebruikt voor het kopen van uitdrukkelijk aan te duiden goederen b.v.
  vooral kleding, schoenen of bepaalde huishoudelijke artikelen.
   De waardebonnen worden verstrekt al naar gelang de goederen be­
  schikbaar komen. Hiermede wil de overheid bereiken dat er geen infla­
  torische invloed van deze maatregel uitgaat en dat de waardebonnen
  werkelijk overeenkomstig het doel zullen worden gebruikt.
  De grootte van het crediet bedraagt maximaal f 100.—' per persoon,
  vermeerderd met ƒ 100.-— voor het gezin als zodanig. x) Met kinderen,
  1 )
  Voor grote gezinnen (meer dan 4 personen) ƒ 125,— voor ieder gezinslid boven
  de vier.
  m a b blz. 332
  
  die reeds zelfstandig een inkomen genieten, zal eventueel rekening wor­
  den gehouden.
  Er zal een schaal worden aangelegd, waaruit is vast te stellen de groot­
  te van het te ontvangen crediet voor de verschillende inkomensgroepen
  en voor elke gezinsgrootte.
  De aspirant-credietnemers moeten een aanvraagformulier invullen en
  ondertekenen. Op dit formulier moet o.a. ook het inkomen worden ver­
  meld en eventuele saldi waarover zij beschikken.
  Indien een aanvrager als deelnemer aan het consumentencrediet wordt
  geaccepteerd, dan is hij verplicht direct te gaan sparen. Het te besparen
  bedrag bedraagt normaal per week f 1.—■per f 100.—- van het maximaal
  aan den aanvrager te verstrekken crediet. Afwijkingen zijn mogelijk.
  De aanvrager ontvangt later waardebonnen, die hij moet geven aan
  den winkelier waarbij hij de betreffende goederen koopt. De winkelier
  kan deze bonnen inwisselen bij de kantoren der Nederlandse Middenstandsbank.
  De verlening van de consumentencredieten en het toestaan van uitstel
  van afbetaling zullen liggen in handen van plaatselijke- of districtsraden
  voor het consumentencrediet, die door de gemeentebesturen volgens be­
  paalde richtlijnen in het leven zullen worden geroepen. Deze raden zijn
  belast met de organisatie van de uitvoering. Hierbij moeten twee geval­
  len worden onderscheiden, n.1. werknemers en zelfstandigen.
   Voor de werknemers wil de overheid de werkgevers zegels laten plak­
  ken. De controle op het naleven van deze voorschriften door de werk­
  gevers zou worden opgedragen aan de Raden van Arbeid.
  De werkgevers moeten het door de werknemers wekelijks te sparen be­
  drag inhouden van het loon dat door hen wordt uitbetaald. Voor de zelf­
  standigen zullen de apparaten van Spaarbankwezen en volkscredietwezen
  worden ingeschakeld.
  W anneer wij ons realiseren wat de gevolgen voor het bedrijfsleven zul­
  len zijn, indien de in dit ontwerp voorgestelde methode van het inhouden
  der te sparen bedragen zal worden gehandhaafd, dan kunnen wij slechts
  constateren dat het ongemak en ongerief, dat door de onnodige uitge­
  breide administratieve rompslomp tengevolge van de voorschriften in de
  sociale wetten ontstaat, nog een uitbreiding zal ondergaan.
  Bij het lezen van het ontwerp hebben wij ons afgevraagd of het mo­
  gelijk zou zijn een en ander op een meer doelmatige wijze dan door het
  plakken van zegels te behandelen.
  De inrichting en organisatie van de te voeren administratie in verband
  met het consumentencrediet zou voor het bedrijfsleven zodanig kunnen
  zijn, dat het administratieve werk, vooral in deze tijd, waarin wij toch al
  zo’n tekort aan personeel hebben, tot het minimum wordt beperkt, ter­
  wijl een controle van overheidswege zeer goed mogelijk zou zijn.
  Wij zullen hier alleen bespreken de organisatie voor de administratie
  van de grotere bedrijven.
  De instantie, die het consumentencrediet toestaat, stuurt van deze toe­
  stemming een afschrift aan den werkgever van den betreffenden persoon,
  waarin dus ook is opgenomen de grootte van het wekelijks in te houden
  bedrag alsmede het aantal termijnen.
   Voorschrift moet zijn dat de werkgever per werknemer die aan het
  consumentencrediet deelneemt, een kaart aanlegt in dezelfde geest als
  de kaart voor de loonbelasting, die eenmaal per jaar bij den inspecteur der
  belastingen moet worden ingeleverd. Op deze kaart moeten de gegevens
  m a b blz. 333
  
  uit het afschrift van de toestemming worden overgenomen. Eventueel
  is dit afschrift reeds zodanig in te richten dat dit als de hiervoor bedoelde
  kaart kan worden gebezigd.
  In de loonadministratie van den werkgever kan dan op de loonkaarten
  een extra-kolom worden aangebracht, waarin de wekelijkse inhoudingen
  tegelijkertijd met de overige boekingen betreffende het weekloon kunnen
  worden vastgelegd. Wij veronderstellen hierbij dat de boekingen op de
  loonkaarten hetzij met de hand hetzij mechanisch worden doorgeschreven
  op een z.g. proofsheet, dat als loonlijst kan dienst doen. Op de loonzakjes
  van de betreffende personen wordt ook melding gemaakt van het inge­
  houden bedrag. Tevens wordt op de loonkaarten de grootte van het ver­
  leende crediet aangegeven en de laatste datum van inhouding. Per kwar­
  taal moet de werkgever het ingehouden bedrag per giro of bank overma­
  ken aan den ontvanger der gemeente onder inzending van een soort
  aangifteformulier aan de Raad van Arbeid, waardoor ook bij de over­
  heidsadministratie tegelijkertijd een functiescheiding (n.1. bewaring en
  registratie) wordt doorgevoerd. Aan het eind van een kalenderjaar moet
  de werkgever dan vanaf de loonkaarten het totaal ingehouden bedrag
  per deelnemenden werknemer overnemen op de hiervoor bedoelde kaarten
  en eventueel zonodig op een verzamelstaat. De kaarten en de verzamelstaat worden dan b.v. in de maand Januari van het daaropvolgende ka­
  lenderjaar gezonden aan de Raad van Arbeid.
  Voor de volledigheid laten wij hier nog de boekingen volgen zoals
  deze in het door ons gedachte systeem nodig zouden zijn.
   De ontvangen toestemmingen van de credieten worden in een register
  geboekt (Liever in eens op de grootboekkaarten).
  De journaalpost wordt dan:
  Werknemersconsumentencrediet
  Aan In te houden spaargelden
  Van uit de loonlijsten wordt geboekt b.v.:
  Lonen
  Aan Ingehouden loonbelasting
  Aan Ingehouden ziekenfondspremie
  Aan Werknemersconsumentencrediet
  Aan Kas.
  Bij betaling per giro per kwartaal zou moeten worden geboekt:
  In te houden spaargelden
  Aan Giro
  De saldi van de rekeningen „Werknemersconsumentencrediet” en „In
  te houden spaargelden” moeten aan het einde van het kalenderjaar gelijk
  zijn aan de saldi voorkomende op de voorgeschreven kaarten per deel­
  nemende werknemer, n.1. het verleende crediet of het saldo aan het begin
  van het jaar verminderd met het in dat jaar ingehouden bedrag.
  Voor zover het de rekening „In te houden spaargelden” betreft, dient
  echter per 31 December rekening gehouden te worden met het ingehouden
  bedrag over het laatste kwartaal, daar dit pas na 31 December zal worden
  afgedragen aan den gemeente-ontvanger. Wij zijn ervan overtuigd dat
  wij hier slechts de hoofdlijnen enigszins uitvoerig hebben besproken. De
  m a b blz. 334
  
  bijzonderheden, die zich in de practijk nog zullen voordoen, zullen zonder
  bezwaar ingevoegd kunnen worden.
  *
  
  Wij geloven dat door het volgen van het hierboven uiteengezette sy­
  steem veel onnodig werk zal kunnen worden voorkomen, daar in een be­
  drijf van enige importantie de mogelijkheid bestaat dat een groot aantal
  der werknemers deelnemers aan het consumentencrediet zullen kunnen
  zijn.
   Indien het systeem van het wetsontwerp zou moeten worden gevolgd,
  dan zou dit medebrengen dat iedere week voor alle deelnemers zegels
  moeten worden gehaald (eventueel zullen deze misschien voor een aan­
  tal weken in voorraad kunnen worden genomen) en dat iedere week de­
  ze zegels op de betreffende kaarten worden geplakt, hetgeen een vrij om­
  vangrijk werk zal zijn. Het plakken van z.g. blokzegels, zoals voor de
  rentekaarten mogelijk is, achten wij in dit geval, voor zover wij dit op het
  ogenblik kunnen bekijken niet direct mogelijk.
  Wij vertrouwen dat de lezers door deze uiteenzetting de titel van dit
  artikeltje, waardoor verband is gelegd tussen het consumentencrediet en
  efficiency, nu zullen willen accepteren en hopen dat de inhoud van dit
  artikeltje er toe zal kunnen medewerken, dat aan de bedrijven in ieder ge­
  val na gevraagde en verkregen toestemming de mogelijkheid zal worden
  gelaten op de hierboven geschetste wijze deze materie administratief te
  verwerken. Indien dit het geval zou zijn, dan kunnen wij niet anders dan
  dankbaar zijn en slechts hopen dat de tijd spoedig komt waarop ook voor
  de premiebetalingen voor de sociale wetten tot een efficiënter systeem
  zal kunnen worden overgegaan.
  BOEKBESPREKING.
  Prof. Dr. M . J. H. Smeets: De ontwikkeling van de Inkomsten­
  belasting. Rede uitgesproken bij de aanvaarding van het
  ambt van buitengewoon hoogleeraar in de leer van de open­
  bare Financiën en in het belastingrecht aan de Katholieke
  Economische Hoogeschool te Tilburg op 1 April 1946.
  Uitgave W . Bergmans — Tilburg.
  door Prof. Dr. P. ]. A. Adriani.
   Op 26 Januari ,1931 aanvaardde de Heer M. J. H. Smeets het lectoraat
  in het belastingrecht te Tilburg met een openbare les „Het juridisch be­
  grip „belastingen” ”, het volgend jaar promoveerde hij te Nijmegen op een
  proefschrift over Inkomen en Vermogen en hun beteekenis voor de wel­
  vaart, thans ligt zijn rede bij de aanvaarding van het ambt van buiten­
  gewoon hoogleeraar voor ons. Daartusschen in liggen tal van publicaties
  in verscheiden periodieken over vragen, de belastingheffing en de leer
  van de openbare financiën betreffend.
  Het inkomen heeft blijkens zijn proefschrift steeds de belangstelling
  van dezen schrijver gehad en dus ook de belasting van het inkomen. Het
  is dus begrijpelijk, dat hij met aandacht de ontwikkeling van de inkom­
  stenbelasting gadeslaat.
  m a b blz. 335.
  