Vraag &amp; Antwoord
96 Vraag en antwoord

Vlaams Diergeneeskundig Tijdschrift, 2023, 92

HOE ZINVOL ZIJN SEROLOGISCHE ALLERGIETESTEN BIJ EEN PAARD
MET HUIDKLACHTEN?

VRAAG
Hoe zinvol zijn serologische allergietesten bij
een paard met huidklachten?

ANTWOORD
Vooreerst is en blijft de diagnose van allergische
dermatitis een klinische diagnose gebaseerd op anamnese, huidonderzoek en uitsluiting van andere jeukende huidaandoeningen. Bij paarden met jeuk moet na
het uitsluiten van infecties, ectoparasitaire infestaties
en andere niet-allergische jeukende aandoeningen,
eveneens de rol van insectenbeten uitgesloten worden
door middel van een grondige insectencontrole alvorens de diagnose van atopische dermatitis te stellen
(Anthony Yu, 2006). Allergietesten vormen (helaas
misschien) geen “short cut” om tot een snelle diagnose van allergie te komen.
Allergietesten (zowel serologietesten als huidtesten) worden bij voorkeur niet als een diagnostische
test beschouwd, want valspositieve (irritatiereacties)
en valsnegatieve resultaten zijn steeds mogelijk. In
die zin wordt door de World Academy for Veterinary
Dermatology (WAVD) in de richtlijnen voor de diagnose van equine allergische huidaandoeningen aangegeven dat een positieve allergietest een ondergeschikt
criterium is in de diagnose van allergie aangezien ook
gezonde paarden positieve reacties kunnen vertonen.
 Eigenlijk moeten de allergietesten gezien worden
als een hulpmiddel om allergenen te selecteren die bij
een paard kunnen gebruikt worden in een poging tot
desensibilisering. Aangezien het succespercentage van
allergeen-specifieke immunotherapie bovendien erg
beperkt is bij paarden met zomereczeem (Ginel et al.,
2014), wordt deze therapie het beste voorbehouden
voor paarden met atopische dermatitis. Het desensibiliseren van paarden met atopische dermatitis geeft
gunstige resultaten. Afhankelijk van de studie werd
een verbetering gezien bij 56% tot 93% van de paarden. Hierbij valt op dat het succespercentage verhoogde naarmate de allergeen-specifieke immunotherapie
langer werd toegediend. In een studie uitgevoerd in
UC Davis werd een verbetering gerapporteerd bij
76,5% van de paarden na één jaar en bij 82% van de
paarden na twee jaar (Stepnik et al., 2011). In deze
studie werd verder aangegeven dat er geen verschil
was in het succespercentage van ASIT gebaseerd op
serologie of huidtesten.
Inzake verschillen tussen serologische testen en

intradermale testen zijn er verschillende punten aan
te halen.
Eerdere studies geven een slechte correlatie tussen serologie en IDT aan (Lorch et al., 2001). Dit
kan te wijten zijn aan het feit dat de bloedtest de hoeveelheid circulerend IgE meet, terwijl de huidtest de
rechtstreekse reactiviteit op bepaalde allergenen in de
huid aangebracht, aantoont. Als er bijvoorbeeld veel
IgE-antistoffen aanwezig zijn in de huid -en niet in
het bloed- kan het zijn dat er een valsnegatieve IgEserologietest weergegeven wordt.
 Recent werd aangetoond dat CCD-reactiviteit de
accuraatheid van serologische testen negatief beïnvloedt. CCD’s zijn kruisreactieve koolhydraten determinanten – koolhydraatketens die aangetroffen worden in glycoproteïnen. CCD’s zijn een onderdeel van
de structuur van veel allergieverwekkende eiwitten,
vooral plantaardige allergenen, zoals pollen. Tijdens
een allergische reactie wordt IgE geproduceerd tegen
zowel de koolhydraatketens als de eiwitten van allergenen. Er werd in enkele studies aangetoond dat dit
bij 30% van de mensen, honden en katten het geval is
(Willemse, 2004). Ook bij paarden werd de aanwezigheid van CCD’s reeds aangetoond. Uit ander onderzoek blijkt dat IgE tegen CCD’s klinisch irrelevant is.
De inhibitie van IgE tegenover deze CCD zorgde voor
een daling van het aantal positieve reacties tegenover
pollen en had geen effect op reacties tegenover mijten (Enck et al., 2021). Inmiddels is bekend dat het
verwijderen van CCD-specifiek IgE ervoor zorgt dat
in-vitrotesten beter correleren met de gevoeligheid en
specificiteit van intradermale huidtesten. CCD’s blokkeren betekent dat de accuraatheid van serologische
testen zal verhogen. Deze techniek wordt in commerciële labo’s reeds toegepast.
Tot slot is er in de humane allergologie nu de trend
om zowel bloedtesten als huidtesten te gaan bepalen
bij allergische patiënten. Met andere woorden men
stapt af van het principe van slechts één allergietest.
Gezien beide testen pro’s en contra’s hebben, schetst
een combinatie van beide testen een vollediger beeld,
dat natuurlijk nog steeds moet gecorreleerd worden
met de aanwezige jeuk.
REFERENTIES
Casey T. Stepnik, Catherine A. Outerbridge, Stephen D.
White, Philip H. Kass (2011). Equine atopic skin disease
and response to allergen-specific immunotherapy: a retrospective study at the University of California, Davis

Vlaams Diergeneeskundig Tijdschrift, 2023, 92

97

(1991- 2008). Journal of Veterinary Dermatology 23 (1),
29-e7.
 Equine allergic skin diseases : https://Consensus Guidelines - World Association for Veterinary Dermatology
(SG) (wavd.org)
Enck K. M., et al. (2021). Detection and inhibition of IgE
antibodies reactive with cross-reactive carbohydrate determinants in an ELISA for allergen-specific IgE in horses. Journal of Veterinary Dermatology 31, 23.
Ginel P. J., Hernandez E., Lucena R., Bianco B., Novales
M., Mozos E. (2014). Allergen- specific immunotherapy
in horses with insect bite hypersensitivity: a doubleblind, randomized, placebo-controlled study. Journal of
Veterinary Dermatology 25, 29-e10.
Lorch G., Hillier A., Kwochka K., Saville W., Kohn C.,
LeRoy B. (2001). Comparison of immediate intradermal
test reactivity with serum IgE quantitation by use of a

radioallergosorbent test and two ELISA in horses with
and without atopy. Journal of the American Veterinary
Medical Association 218, 1314-1322.
Lorch G., Hillier A., Kwochka K.W., et al. (2001). Results
of intradermal tests in horses without atopy and horses
with atopic dermatitis or recurrent urticaria. American
Journal of Veterinary Research 62, 1051-1059.
Yu A. (2006). Atopy. In depth selected topics in dermatology. AAEP proceedings 52, 466-468.
Willemse T. (2004). Atopische dermatitis bij de hond: therapeutische mogelijkheden. Tijdschrift voor Diergeneeskunde 129, 402-408.
Dr. S. Vandenabeele, Vakgroep Kleine Huisdieren,
Faculteit Diergeneeskunde, UGent Salisburylaan 133,
B-9820 Merelbeke

Oproep

Vragen uit de dierenartsenpraktijk
De vraag- en antwoordrubriek behandelt reeds lang probleem- en vraagstellingen
waarmee de dierenarts-practicus te maken krijgt. Het is een graag gelezen rubriek en om
haar succes staande te houden, zijn wij immer op zoek naar vragen die oprijzen tijdens de
praktijk.
Indien u met een dergelijk probleem of vraag geconfronteerd werd/wordt, dan kunt u
ze te allen tijde doorsturen naar nadia.eeckhout@ugent.be Ze worden door een expert
(Faculteit Diergeneeskunde of elders) van een deskundig antwoord voorzien dat samen
met de vraag in het tijdschrift gepubliceerd wordt.
