Een empirische toetsing van de Strategietypologie van Miles &amp; Snow
4 Middels discrimimantanalyse werden discriminantfuncties
afgeleid. Dit gebeurde op basis van de door de respondenten
afgegeven klassenindeling van hun bedrijven volgens de Miles
en Snow-typoiogie en de scores van hun organisaties op een
dertigtal intentionele strategievariabelen. Alvorens de strategievariabelen in de discriminantanalyse in te voeren werden zij
middels factoranalyse (principale componenten, varimax) en
het berekenen van maatstaven voor interne consistentie (Cronbach a) gereduceerd (zie Nijssen, 1992:61 e.v.).
56

Voor de meubelbranche werden twee significante functies
afgeleid, voor de computerbranche één. De karakterisering van
de geïdentificeerde groepen aan de hand van de groepsgemid­
delden en de functies kwam goed overeen met de door Miles
en Snow afgegeven type-omschrijvingen voor de strategiety­
pen. De afgeleide functies bleken verder ook redelijk goed het
juiste groepslidmaatschap van de bedrijven te kunnen vóór­
spellen. Gebruik makend van de ïeaving one out’-methode
waren de trefquotes voor respectievelijk de meubel- en compu­
terbranche 52% en 53%. De relatieve informatiewinst (ten
opzichte van het proportionele kanscriterium, zie Morrison,
1969:158) kwam hiermee achtereenvolgens uit op 59% en
71%. De grove 25%-indicatie, voorgesteld door Hair c.s.
(1979), waaronder interpretatie van de resultaten misleidend
kan worden (in Zajac en Shortell, 1989:424), werd dus ruim­
schoots gehaald.
5 Het meest opvallende hierbij is dat zowel bij R&D-management als bij Marketing/verkoop de defenders toch een iets
hoger gemiddelde laten registreren dan de analyzers.
6 In verband met de vaker veronderstelde oplopende mate van
adaptiviteit binnen de sequentie van de strategietypen: reactordefender-analyzer-prospector werden ook ordinale maatstaven
gehanteerd. Kendall’s Tau-B en -C tonen zich echter ook niet
significant, hoewel de aangetroffen waarden wel in de richting
neigen van het in deze studie gehanteerde significantie-criterium van p < 0.10 Tau-B en Tau-C respectievelijk 0.102 (p<0.11)
en 0.113 (p<0.11) (p-waarden niet in de tabel).
 7 De voorhanden secundaire data boden geen tot weinig hou­
vast voor nadere uitspraken.
januari/februari 1993.
