FINANCIEELE AANSPRAKELIJKHEID VAN DEN ACCOUNTANT INGEVAL VAN FRAUDE IN EEN DOOR HEM GECONTROLEERD BEDRIJF
MAANDBLAD VOOR ACCOUNTANCY EN BEDRIJESHUISHOUDKUNDE
98
king met verschillende rantsoenen, kennis vereischte van krijgs­ gedaagde gedurende bovengenoemd tijdvak heeft verzuimd de
kunde, vestingbouw of voedselleer, evenmin behoeft men een ontvangstposten in eischers kasboek te vergelijken met de
syllabe van bedrijfsleer of accountancy te weten om het bespro­ souches van eischers kwitantieboeken;
ken vraagstuk op te lossen. Common sense om de opgaaf te dat deze fraude pas op 29 Juli 1932 door gedaagdes accoun­
begrijpen en verder algebra en accuratesse zijn volop vol­ tant B. is ontdekt bij vergelijking van het kasboek met de
souches der kwitantieboeken;
doende.
Toegegeven moet worden, dat de opgaaf niet eenvoudig is dat de fraudes reeds bij den aanvang ervan zouden zijn ontdekt,
gesteld en zelfs op enkele punten eenigszins misleidend is, indien de voorgangers van den accountant B. eveneens het
zoodat hier inderdaad een moeilijkheid meer aanwezig is. Maar kasboek met de kwitantie-souches hadden vergeleken;
het komt ons voor, dat examenopgaven vóór alles duidelijk dat het nalaten hiervan wanprestatie van gedaagde oplevert
moeten zijn, en niet zoo bedenkelijk als hier op puzzles mogen in de tenuitvoerlegging van de tussehen partijen bestaande
lijken.
 overeenkomst, althans een onrechtmatige daad van gedaagde;
Wij meenen, dat in het algemeen bij statistiek-vraagstukken dat gedaagde door deze nalatigheid aan eiseher een schade
geen gespecialiseerde kennis vereischt is en zelfs niet van heeft veroorzaakt van ƒ 13.462.79, die zij verplicht is aan
statistiek, indien men alle begrippen in het vraagstuk definieert. eiseher te vergoeden, doch gedaagde betaling heeft geweigerd;
Indien wij een serie getallen geven met de opgaaf, daaruit b.v. dat dit bedrag met het door eiseher aan gedaagde verschul­
den mediaan of den modus te bepalen, dan is daarvoor noodig digde honorarium moet worden verminderd;
kennis van begrippen, die bij de statistische methode worden van den Raad vordert bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad
gebruikt. Indien wij echter die begrippen gelijktijdig definieeren gedaagde te veroordeelen om tegen behoorlijke kwijting aan
is het vraagstuk uitsluitend mathematisch.
eischeres te betalen de somma van ƒ 12.362.79 (twaalf duizend
Statistiek-vraagstukken hebben derhalve alleen beteekcnis, drie honderd twee en zestig gulden negen en zeventig centen)
indien ze zich bepalen tot toetsing van de kennis van begrippen met de wettelijke rente ad 6 % ’s jaars vanaf den dag der
die bij de statistische methode zelf te pas komen. Wanneer dagvaarding tot op dien der algeheele voldoening toe;
dit niet meer het hoofddoel is gaat het feitelijk niet meer over Overwegende, dat als door gedaagde erkend rechtens vast­
staat, dat T. ten nadeele van eiseher een bedrag van ƒ 13.462.7 9
statistiek, doch over mathematica.
Op bovenstaande gronden komt het ons voor, dat vraagstuk­ heeft verduisterd;
ken als het besprokene niet vallen binnen het kader der Overwegende, dat gedaagde echter heeft ontkend zich aan
wanprestatie te hebben schuldig gemaakt en in het bijzonder
vakexamens voor accountant.
 F.P. van DOORNE. heeft ontkend, dat tussehen partijen is overeengekomen, dat
gedaagde de boekhoudkundige en financieele leiding en controle
zou voeren over eischers bedrijf, daar eiseher de boekhoud­
kundige en financieele leiding van zijn zaken, voorzoover niet
FINANCIEELE AANSPRAKELIJKHEID VAN DEN
door hem zelf gevoerd, heeft overgelaten aan zijn boekhouder
ACCOUNTANT INGEVAL VAN FRAUDE IN EEN DOOR K.
en deze aan den klerk T., die belast was met het incasHEM GECONTROLEERD BEDRIJF.
seeren van rekeningen, het uitschrijven der kwitanties en
der daarbij behoorende souches, overliet en zelfs van tijd tot
tijd het inschrijven van eischers kasboek, hebbende gedaagde
Onlangs is in Ned. Indië een vonnis uitgesproken tegen een verder
gesteld, dat zjj in opdracht van eiseher in de jaren
accountantskantoor, dat beschuldigd werd van nalatigheid in
1927
tot
en met 1931 één maal per jaar en na ontdekking der
de uitvoering van een contröle-opdracht. Wij meenen dat, daar fraudes halfjaarlijks
eischers boekhouding door middel van een
zoo zelden zulk een uitspraak in ons land voorkomt, het ,wel
van belang voor onze lezers is daarvan kennis te nemen en harer accountants aan een onderzoek heeft onderworpen,
publiceeren het daarom onverkort, met weglating der namen. teneinde voor eiseher na te gaan, of zijn boeken wel richtig
Om misverstand te voorkomen, deelen wjj mede, dat het accoun­ door zijn boekhouder werden bijgehouden, waarover gedaagde
tantskantoor, dat voor schadevergoeding werd aangesproken, dan telkens aan eiseher rapport uitbracht en zulk een éénjaarljjksch onderzoek niet impliceert, dat de accountant belast is
niet van Nederlandsche nationaliteit was.
 met de boekhoudkundige en financieele leiding en controle
Thans volgt het vonnis:
over het bedrijf van den opdrachtgever;
Overwegende eerst en vooraf, dat de door den procureur overwegende ten aanzien van dit geschilpunt tussehen par­
van eiseher, Mr. H., gevraagde acten kunnen worden verleend tijen betreffende den inhoud van de overeenkomst,
dat eiseher geacht moet worden de door hem bij conclusies
evenals de door partijen gevraagde acten van bewijsaanbod;
Overwegende, dat eiseher, stellende,
van eisch en repliek in het geding gebrachte accountantsrap­
dat gedaagde, vanaf April 1927 in opdracht van eiseher de porten van gedaagde, jaarlijksche winst- en verliesrekeningen
boekhoudkundige en financieele leiding alsmede de controle en balansen te hebben overgelegd tot bewijs van de door hem
over eischers bedrijf heeft gevoerd tegen de in den eisch gestelde gestelde overeenkomst tussehen partijen;
honoraria, die alle zijn voldaan behoudens die voor het jaar
dat echter deze geschriften niet de door hem gestelde over­
1932 ad ƒ 1.100.— in totaal;
eenkomst bewijzen, doch wel de door gedaagde gestelde beperk­
dat gedaagde verzuimd heeft de boeken van eischers kantoor te contröle-overeenkomst;
gedurende de jaren 1928 tot en met 1931 en gedurende de dat toch door voormelde geschriften rechtens is komen vast
eerste zeven maanden van het jaar 1932 geregeld en behoorlijk te staan;
te controleeren:
le. dat gedaagde over het boekjaar 1926 voor eiseher heeft
dat hierdoor T. als boekhouder tevens kassier op eischers
opgemaakt een balans en winst- en verliesrekening per
kantoor gelegenheid heeft gehad tussehen 1 Januari 1928 en
ultimo 1926 alsmede een rapport, houdende toelichting op
29 Juli 1932 een bedrag van ƒ 13.426.79 ten nadeele van eiseher
evengenoemde stukken en de door haar tot het samen­
te verduisteren;
stellen ervan verrichte werkzaamheden;
dat T. deze verduisteringen heeft kunnen plegen, omdat 2e.  dat gedaagde over de boekjaren 1927 tot en met over 1931

MAANDBLAD VOOR ACCOUNTANCY EN BEDRIJFSHUISHOUDKUNDE
99
ten behoeve van eischer dezelfde stukken als over het boek­ daar dit laatste alleen door eigen inzage van eischers boeken
jaar 1926 heeft opgemaakt en aan eischer ingediend,
en bescheiden door gedaagde kan worden verricht ;
Overwegende, dat de aard van de overeenkomst met een Overwegende alsnu ten aanzien van de verplichtingen van
accountant tot contrôle van een bedrijf kan varieeren vanaf gedaagde in de overeenkomst zooals de Raad rechtens aanneemt,
een geregelde dagelijksche dan wel wekelijksche of maande- dat zij tusschen partijen heeft bestaan,
lijksche controle, waarbij de accountant de hoofdboeken bijhoudt dat gedaagde heeft beweerd:
tot aan de verplichting van den accountant om de boekhou­ Ie. dat een controleerend accountant niet verplicht is als een
ding telkens ten aanzien van een bepaald boekjaar te controdetective op te treden en zijn werk te doen met wantrouwen
leeren en uit de boeken een balans en winst- en verliesrekening
in het personeel ;
samen te stellen, die dan vergezeld van een toelichtend rapport 2e. dat de accountant mag afgaan op de opgaven van het
moeten worden ingediend;
personeel, dat, zooals in casu van K., een vertrouwens­
positie inneemt, en de accountant alleen verplicht is zijn
dat door de door eischer in het geding gebrachte zooeven
onderzoek ten gronde toe voort te zetten, indien zich bij
genoemde stukken duidelijk rechtens is aangetoond, dat tusde contrôle iets voordoet, dat zijn verdenking moet gaande
schen partijen heeft bestaan een overeenkomst van den geringen
maken ;
omvang als zooeven het laatst genoemd ;
dat ook het door eischer in het geding gebrachte rapport 3e. dat gedaagdes accountant, die eischers boekhouding onder­
zocht, redelijkerwijs mocht aannemen, dat K. zijn dage­
van de aceountants-firma F houdende verklaring van deze
lijksche taak van boekhouder en van kasbeheerder in
firma, op welke tijdstippen gedurende de boekjaren 1927 tot
en met 1932 gedaagde eischers boeken heeft onderzocht, geen , eischers bedrijf onder reehtstreeksch toezicht van eischer
volbracht ;
afbreuk doet aan de conclusie, dat tusschen partijen een over­
eenkomst bestond van evengemelden geringen omvang, doch 4e.  dat gedaagdes accountant mocht afgaan op eischers telken­ male gedane verzekering, dat de uitstaande vorderingen dit rapport deze conclusie juist bevestigt ; door hem goed en verhaalbaar werden geacht en eischer dat toch uit voormeld door gedaagde niet weersproken rap­ hiermede gedaagde onthief van een nader onderzoek van port blijkt, dat gedaagde voor het boekjaar 1927 pas op 23 den stand der debiteuren-rekening ; Augustus 1927, voor het boekjaar 1928 op 14 x\ugustus 1928, voor het boekjaar 1929 pas op 17 November 1929, voor het boek­ Overwegende ten aanzien van dit alles, jaar 1930 pas op 23 Augustus 1930, voor het boekjaar 1931 dat gedaagde, die tot taak had het bedrijf van eischer te pas op 19 September 1931 en voor het boekjaar 1932 pas op controleeren en een jaarlijksche balans en winst- en verlies­ 29 Juli 1932 een aanvang heeft gemaakt met haar werkzaam­ rekening uit de door haar gecontroleerde boekposten aan de heden betreffende het telkens loopende boekjaar, terwijl, indien hand van de aanwezige bescheiden te controleeren; een overeenkomst was gesloten als door eischer gesteld, gedaag­ dat toch de balans en de winst- en verliesrekening een vol­ de niet voortdurend de eerste zes maanden van ieder boekjaar komen juist beeld moeten geven van den stand der zaken per ongecontroleerd zou hebben gelaten en eischer daartegen zeker­ ultimo December van elk boekjaar; lijk zou hebben geprotesteerd en zelfs hebben moeten protes- dat, om hiertoe te kunnen geraken gedaagde een geheel zelfstandige plicht had alle boekposten te controleeren aan de teeren voor handhaving van zijn rechten ; dat, nu hiervan ten processe is gebleken, het feit, dat gedaag­ hand van de aanwezige bescheiden en verantwoordingsstukken ; de steeds pas na afloop van het eerste halfjaar met de controle­ dat deze verplichting ten aanzien van een of ander bedrijfs­ werkzaamheden een aanvang maakte en die dan blijkens onderdeel pas zou komen te vervallen, indien eischer zelf voormeld rapport van F door nog éénmaal of enkele malen gedaagde uitdrukkelijk zou hebben ontslagen van haar plicht, contrólewerk over elk boekjaar te verrichten beëindigde, mede dat bepaalde onderdeel te controleeren; rechtens bewijst, dat tusschen partijen slechts bestaan heeft dat zulk een controleeren van boekposten aan de hand van een overeenkomst van jaar-contróle met verplichting van de bescheiden moeilijk detectivewerk kan worden genoemd, gedaagde om een balans en winst- en verliesrekening met daar dit niets meer is dan een voldoen door gedaagde aan de op haar rustende plicht tot volledige controle en deze plicht toelichtend rapport over elk boekjaar op te maken; dat hieraan ook niet afdoet, dat gedaagde gedurende het geheel zelfstandig staat, los van welke verplichtingen ook, die loopende boekjaar meer dan één keer contrólewerk verrichtte, op eischers personeel als werknemers rusten ; daar gedaagde terecht heeft aangevoerd, dat haar eigen dat een mededeeling van eischer zelf, dat de in zijn boeken bedrijf niet goed zou kunnen worden uitgeoefend, indien zij voorkomende debiteuren goed zijn, niets afdoet aan gedaagdes bij al hare cliënten met den aanvang van haar contrólewerk plicht te controleeren, of de vorderingen op debiteuren zooals zij per ultimo December van het boekjaar in de boeken voor­ zou wachten tot na afloop van het te controleeren boekjaar ; dat toch algemeen bekend is, dat een accountant, die met komen, in werkelijkheid nog bestaan, daar nu eenmaal de balans jaarcontróle belast is, eindcijfers trekt uit de door hem gecon­ en de winst- en verliesrekening per ultimo December van een troleerde bockposten vanaf het begin van het te controleeren boekjaar een juist beeld moeten geven van de bedrijfsverrichboekjaar tot het moment, waarop hij met de controle aanvangt tingen in het gecontroleerde jaar; en bij de tweede en eventueel volgende controle voor dat boek­ Overwegende, dat gedaagde heeft erkend, dat haar controjaar voortbouwt op deze telkens door hem getrokken eind­ leerende accountants wat betreft de controle over de jaren 1928, 1929, 1930 en 1931 niet de souches der kwitantie-boekjes cijfers ; dat eischers bewering bij repliek, dat T. dat inderdaad, zooals gedaagde bij dupliek mede heeft be­ T na 14 Augustus 1928 heeft gepleegd, daar gedaagde bij de weerd, de meest nauwkeurige controle is een onderzoek bij de blijkens het rapport van F op dezen datum gehouden controle, debiteuren zelf, doch dit inderdaad in een bedrijf als dat van de door T in het toen verloopen tijdvak van het jaar 1928 eischer niet, zooals wel bij bank-instellingen, door het af geven had moeten ontdekken, doch de vóór 14 Augustus 1928 plaats van saldobiljetten, gebruikelijk is ; gehad hebbende verduisteringen geen gevolg kunnen zijn van dat echter een controle van de souches met de stukken, aan gedaagdes nalatigheid, nu eischer den aanvang van gedaagdes de hand waarvan de kwitanties annex de souches zijn opge­ nalatigheid stelt per den aanvang van 1928 en gedaagde krach­ maakt, alleszins voldoende, maar danook noodzakelijk geacht tens der partijen overeenkomst niet de verplichting had, met moet worden, en gedaagdes bewering bij dupliek, dat zekerheid hare contróle-werkzaamheden over 1928 een aanvang te maken, omtrent het vinden van de fraude niet bestond, daar het ondei’- terwijl eventueel gebrek aan juiste controle over voorafgaande zoek der tallooze souches zich tot het nemen van steekproeven jaren als niet gesteld niet voor beschouwing in aanmerking zou hebben moeten beperken, niet opgaat, daar de Raad aan­ komt ; neemt, dat gedaagde tot plicht had de ontvangstposten van Overwegende, dat derhalve het door T na 14 Augustus 1928 het kasboek met de kwitantiesouches en zoo noodig deze souches verduisterde bedrag rechtens moet worden vastgesteld, daar met de stukken aan de hand waarvan zij waren op gemaakt alleen gedaagdes nalatigheid ten aanzien van de schade gelijk te verifieeren, wordende het goede resiiltaat van zulk een con­ aan dit deel van het door T verduisterde bedrag oorzakelijk trole rechtens aangetoond door het vaststaande feit, dat de werkt ; accountant B door de ontvangst-posten in het kasboek met de Overwegende echter, dat dit bedrag uit der partijen stellingen souches te verifieeren de door T gepleegde fraude heeft niet nauwkeurig is vast te stellen; ontdekt ; dat gedaagde weliswaar bij conclusie van antwoord heeft Overwegende, dat ook gedaagdes bewering bij dupliek, dat beweerd, dat het grootste deel der verduisterde posten valt T ongetwijfeld ook betalingen heeft ontvangen zonder dat dit in de periode tusschen medio 1931, nadat gedaagde het boekjaar in de boeken werd verantwoord of uit de kwitantie-souches 1930 had gecontroleerd, en medio 1932, toen gedaagde de kon blijken, haar niet kan baten ; fraudes ontdekte, doch deze bewering, die kennelijk gedaan is dat het in de eerste plaats niet kan worden aanvaard, dat om aan te toonen, dat de verduisteringen hebben plaats gehad debiteuren van eischer zonder bewijs van kwijting aan T beta­ in een periode, waarin gedaagde in het geheel geen controle lingen zouden hebben verricht en voormelde bewering van heeft verricht, niet opgaat, daar het nalaten door gedaagde gedaagde ook in strijd is met haar stelling van antwoord, dat van de controle van de ontvangst-posten met de souches in den T voor alle debiteuren de kwitanties uitschreef en aan K ter tijd vallende vóór de periode van medio 1931 tot medio 1932 teekening voorlegde ; mede oorzakelijk heeft gewerkt ten aanzien van T ’s verduiste­ Overwegende, dat ook gedaagdes beroep op het Engelsche ringen gedurende deze laatste periode, omdat deze verduiste­ recht en de Engelsche jurisprudentie betreffende den aard ringen na eerdere ontdekking van de fraude door voormelde van een overeenkomst met een accountant tot bedrijfscontróle controle zekerlijk niet meer zouden hebben plaats gehad; niet opgaat, daar op de door partijen hier gesloten overeenkomst Overwegende echter, dat de Raad voormelde bewering niet het Nederlandsch-Indische recht toepasselijk is; aldus ten nadeele van gedaagde mag uitleggen, nu eischer Overwegende, dat derhalve thans moet worden nagegaan, uitdrukkelijk heeft gesteld, dat do verduisteringen door T zijn of het nalaten van het controleeren door gedaagde van de gepleegd in de periode van 1 Januari 1928 tot 30 Juli 1932 ontvangstposten in het kasboek met de souches der uitgeschre­ en gedaagde zelf heeft erkend, dat T met de verduisteringen ven kwitanties oorzaak is, dat eischer het gestelde bedrag van gedurende ruim 2y2 jaar is doorgegaan, terwijl door den inhoud ƒ 13.462.79 schade heeft geleden; van het strafvonnis, houdende veroordeeling van T terzake Overwegende, ten aanzien hiervan, van de gepleegde verduisteringen mede is bewezen, dat de dat weliswaar de bij het ingetreden gevolg, namelijk, dat verduisteringen zijn gepleegd in de periode van 1 Januari 1928 eischer schade geleden heeft, dichts tbijliggende oorzaak is het tot 30 Juli 1932; verduisteren van genoemd bedrag door T, doch als oorzaak van Overwegende, dat de Raad, nu elke andere maatstaf ont­ een ingetreden gevolg moet worden aangemerkt alle tot het breekt, het voor de periode 1 Januari 1928 tot 14 Augustus intreden van het gevolg medegewerkt hebbende factoren, 1928 door T verduisterde bedrag, naar billijkheid verhoudings­ zonder medewerking waarvan normaliter moet worden aange­ gewijs zal vaststellen, wat nimmer in het nadeel van gedaagde nomen, dat het gevolg niet zou zijn ingetreden en door dc kan zijn, daar in het begin de verduisteringen geringer zullen werking waarvan dus is te voorzien, dat het gevolg kan intre­ zijn geweest dan later, immers in den beginne nog geen reeds bestaande gaten behoefden te worden gestopt ; den; Overwegende, dat op grond hiervan het niet-controleeren Overwegende, dat de Raad derhalve voor evengenoemden MAANDBLAD VOOR ACCOUNTANCY EN BEDRIJFSHUISHOUDKUNDE termijn als door T verduisterd aanneemt — f 13.462.79 — Oo Q — X / 13.462.79 = ƒ 1.835.84, waarvan op grond van het overwogene gcdaagdes nalatigheid geen oorzakelijke werking heeft gehad, zoodat geen schadeplichtigheid van gedaagde jegens eischer voor dit bedrag bestaat ; Overwegende, dat dit voor het restant à ƒ 11.626.95 wel het geval is, daar gedaagdes nalatigheid oplevert wanprestatie in de contróle-overeenkomst en deze schade, zooals reeds over­ wogen, als gevolg dezer wanprestatie moet worden aangemerkt ; Overwegende alsnu ten aanzien van de vraag, of gedaagde tot betaling van dit volle bedrag onder aftrek van de ƒ 1.100.— ten aanzien waarvan zij een door eischer niet aangevallen beroep op compensatie heeft gedaan, moet worden veroordeeld; dat gedaagde zich heeft verweerd met de stelling, dat de verduisteringen door T en de hierdoor geleden schade geheel aan eischers eigen nalatigheid en schuld zijn te wijten, daar normale contrôle in het bedrijf zelf door eischer en ook door K, viens nalatigheid ook ten laste van eischer komt, ten volle is verzuimd; Overwegende, dat dit beroep, dat tot inhoud heeft, dat alle schade ten laste van eischer zelf moet blijven, geacht moet worden ook het mindere in te houden, n.1. een beroep op het
compensatie-beginsel, i.c.  UIT HET BUITENLAND

Red.: CH. HAGEMAN, Drs. A. TH. DE LANGE,
A. M. VAN RIETSCHOTEN en Drs. E. P. M. VAN WAES
(Bijdragen en mededeelingen zende men aan den Secretaris
der Redactie)
Aansprakelijkheid van accountants

De wettelijke aansprakelijkheid van accountants vormt hier
geen onderwerp, dat belang inboezemt. In het Britsche Rijk
echter, waar het beroep onder invloed van de jurisprudentie
staat, trekken de verslagen der „Cases” groote belangstelling.
Het volgende geval is ook voor ons van voldoende interesse,
daar het een inzicht geeft in de beroepsopvattingen, die aldaar
gehuldigd worden.
Het geval speelde zich af in Canada. De statuten der Blue
Band Navigation Co bevatten een clausule, die hoewel dubbel­
zinnig den accountant kon doen gelooven, dat het toegestaan
was om gelden aan aandeelhouders ter leen te verstrekken.
De manager, een der voornaamste aandeelhouders maakte hier­
van dankbaar gebruik. Zijn schuld liep op tot ongeveer
$ 30.000.—. Deze post was op de Balans verantwoord als Voor­
schotten aan Aandeelhouders. Een jaar later werd een bedrag
van $ 25.000.— op een afzonderlijke debiteurenrekening West­
ern Trading Syndicate overgeboekt op last van den manager.
De accountant, naar deze overboeking bij deze informeerende
kreeg ten antwoord, dat hij geen inlichtingen wilde geven,
daar de zaken van strikt vertrouwelijken aard waren. Hij
verstrekte echter een schriftelijke garantie voor deze vordering.
Het bleek, dat het Syndicaat voor speculatieve doeleinden
in het leven was geroepen. Op balansdatum was een winst
gemaakt van $ 12.000.—-, die als vordering bijgeboekt werd
en op de Verlies en Winstrekening werd verantwoord. Het
bedrag werd in bet volgende boekjaar in de kas gestort.
In het rapport van den accountant was van bovengenoemde
transacties niets vermeld. Toen de Company failleerde, bleek,
dat de vordering waarvoor de manager een garantie had ver­
strekt niet invorderbaar was.
 Hoe luidde nu het oordeel van den rechter? In eerste instan­
tie werd de accountant veroordeeld, daar hij in zijn taak te
kort was geschoten. De Vennootschap, noch de Commissarissen,
noch de aandeelhouders hadden gelden beschikbaar gesteld voor
speculatieve doeleinden. De accountant had nagelaten te informeeren naar de bevoegdheid van den manager en was alleen
afgegaan op de schriftelijke garantie. Voorts was de juiste
finaneieele positie niet aan aandeelhouders bekend gemaakt,
hoewel deze wel aan den accountant bekend was.
In hooger beroep werd deze beslissing echter vernietigd. Het.
