Jan Mazereeuw En Zijn Secte
Hun bijeenkomsten werden volgens Van Campen beurtelings gehouden in de huizen van hen, bij wie ruimte
genoeg was, om allen een plaats te geven. Later hadden
zij hier en daar, o. a. te Andijk, een eigen gebouw, voor
bestemd. Verhaalt Van Campen
de godsdienstoefeningen
verder dat, hoewel eerst de toegang vrij was, later alleen
aan hun samenkomsten
mochten deelnemen,
ingewijden
thans zijn deze voor een ieder toegankelijk, evenals elke
andere godsdienstige bijeenkomst. Zij hebben geregeld des
Zondagochtends
plaats; er wordt dan uit de Heiligg Schrift
en daarna uit de werken van Jane Leade of van Mazereeuw voorgelezen, terwijl het geheel met psalmgezang besloten wordt;
dit laatste was vroeger niet gebruikelfik,
maar is eerst later ingevoerd. Volgens mededeeling van
'

1) Brief van den Heer A. Vriend, dd. 18 Mei l914.
47
voorganger 1) zijn de bijeenkomsten
tegenwoordigen
uur
9
tot
11
gehouden en niet van 8 tot 12
altijd van
vermeld
wordt, terwijl hij ook nooit
uur, gelijk meestal
het samenzijn gerookt en
vernomen had, dat gedurende
koffie gedronken
werd, zooals Van Campen mededeelt;
dit gebruik heeft dus of nooit of anders alleen in de allerreeds
eerste tijden plaats gehad, daar de heer Yriend thans
is.
Nieuwe
leden
worden
zonder
leeftijd
op gevorderden
uit een
aangenomen.; overgekomenen
eenige plechtigheid
andere gezindte moeten zich echter aan een onderzoek onderwerpen. Mazereeuw heeft zelf geen godsdienst-onderwijs
aan de kinderen gegeven; langen tijd is dit verricht door
P. Vriend te Andijk, C. van der Kamp te Enkhuizen
en
later
te
is
aan
P.
het
Opperdoes 2),
vermoedelijk
Wijdenes
de ouders overgelaten, die het ook thans nog op zich newordt zeer streng gehandhaafd:
men. De Zondagsviering
b.v.
 is
dien
wielrijden
op
dag niet geoorloofd, tenzij het
des
Zondagmiddags leest men thuis
bepaald noodzakelijk is;
Gereformeerde
schrigvers, die bij hen in hooge
nog de oude
worden
minder streng gevierd.
achting staan. Feestdagen
Aldus leven de volgelingen van Mazereeuw nog onder
ons voort, standvastig geloovend in hetgeen hun voorganger
heeft. Maar hoe de critiek van verschillende
verkondigd
zijden over hun leer moge geweest zijn, de getuigenissen
over hun leven als mensch eh staatsburger waren te allen
tijde vol lof. Van Campen laat zich wel eenigszins spottend
nit over hun "vrome nederigheid",
zooals hij hun ver-gedreven ingetogenheid
betitelt, die eertijds den vrouwen niet
toeliet, gouden of andere sieraden te dragen, allen opschik
uit de woningen verbande en zelfs wat blinkend was met
zwarte verf overdekte - maar evenzeer erkent hij : "Zij
zijn in het burgerlijke goede onderdanen en werkzame leden
der maatschappij, zonder zich evenwel van anderen door
bijzondere braafheid te onderscheiden". Prins getuigt (blz. 95)
nog gunstiger van hen: "Mazereeuw en zijne volgelingen
den

1) Brief van den Heer A. Vriend, dd. 25 Juli 1917.
2) Brief van den Heer A. Vriend, dd. 7 November 1917.
'

48
konden door een genomen beschouwd worden als eenvoudige,
degelijke en ernstige, ja goedaardige en oprechte menschen
van
ts zijn", terwijl iemand, die zeker geen geestverwant
Mazereeuw is, m# schreef: Velen van hen heb ik goed
gekend. Het waren eenvoudige menschen in kleeding en
daarvan
levenswijze,
geen dwepers, maar in tegenstelling
zeer verdraagzaam"
1). Vooral dit laatste mag niet worden
als wij ons 'een goed beeld willen vormen
voorbijgezien,
van den geest, die Mazereeuw's volgelingen bezielt.
Moge deze bijdrage strekken, om hem en de zijnen beter
te leeren kennen dan totnogtoe het geval was.
B u s s u m.
 i) Brief van den Heer A. Warnaar, Hoofd der school te Andijk,
dd. 16 Nov. 1913.
N a s c h r i f t. Onlangs is in 't licht verschenen: "Geschriften handelende over Openbaringen 16 :8 tot en met vers 17 van Jan Masereeuw. Beschreven in het jaar 1822" (Enkhuizen 1918). Hierachter is
een brief van Mazereeuw gevoegd, '"waarin hij zijn roeping tot schrijven vermeldt". In het "Voorwoord"wordt medegedeeld,dat, indien deze
uitgave voldoende aftrek vindt, misschien nog andere geschriften van
Mazereeuw znllen gedrukt worden.
