BEWOORDINGEN VAN DE GOEDKEURENDE ACCOUNTANTSVERKLARINGEN BIJ VERANTWOORDINGEN
Accountantsverklaring
Accountancy
Beroepsregels

BEW OORDINGEN V AN DE GO EDKEURENDE
A C C O U N TA N T SV ER K LA R IN G EN BIJ VERAN TW O O RD IN GEN

door H. Baas
1

Inleiding

In artikel 14 lid 4 GBR is bepaald, dat een stuk, dat is afgegeven door of namens
een registeraccountant en dat een niet door of mede door hem afgelegde ver­
antwoording bevat, geacht wordt een goedkeurende verklaring zonder voor­
behoud in te houden tenzij het tegendeel blijkt door gebruik van één der in
het eerste tot en met derde lid van dat artikel en in artikel 6 voorgeschreven
bewoordingen. Door deze opbouw is het niet nodig, dat de GBR voorschriften
bevat omtrent de te gebruiken bewoordingen van de goedkeurende verkla­
ring.
In de vakliteratuur worden aan de formulering van de verklaring doorgaans
drie eisen gesteld, t.w. duidelijkheid, volkomenheid en beknoptheid. Algemeen
werd en wordt erkend, dat een uniforme tekst het meest aan deze eisen be­
antwoordt. Dit was in 1972 voor het NIVRA aanleiding om het gebruik van
een door haar ontworpen uniforme tekst voor de goedkeurende verklaringen
bij jaarrekeningen aan te bevelen.
Naast jaarrekeningen bestaan er echter nog andere verantwoordingen,
waarover aan accountants wordt verzocht hun oordeel uit te spreken. De voor­
delen van de uniforme tekst van de verklaring bij een jaarrekening pleiten ook
voor een uniforme tekst bij deze andere verantwoordingen.
Op de najaarsconferentie 1979 van het NIVRA handelende over actuele
vraagstukken rond de beroepsregels stond o.a. bovengenoemd onderwerp op
de agenda. Bij de congresstukken behoorde onder meer een door de CTB
voorbereid voorstel voor een ontwerp-meningsuiting. Hierin worden voor een
aantal veel voorkomende verantwoordingen standaardteksten van goedkeu­
rende accountantsverklaringen aanbevolen, waarbij de standaardtekst van de
goedkeurende verklaring bij jaarrekeningen als uitgangspunt is genomen.
 De aanbevolen teksten zijn:

m a b blz. 409

A. Jaarrekeningen

Standaardtekst goedkeurende accoun­
tantsverklaring

1.1. Jaarrekeningen van de in art.
306 Boek 2 B.W. genoemde
rechtspersonen.
Wij hebben de jaarrekening
19 . .. van de N.V. gecontro­
leerd. Op grond van ons onder­
zoek zijn wij van oordeel, dat
deze jaarrekening een getrouw
beeld geeft van de grootte en sa­
menstelling van het vermogen
van de vennootschap op ...
19 ... en van het resultaat over
19 ...
1.2. Jaarrekeningen van de niet in
art. 306 Boek 2 B.W. genoemde
rechtspersonen, die evenwel
voldoen aan de in titel 6 Boek 2
B.W. genoemde minimumei­
sen van presentatie en inzicht.
2.1. Jaarrekeningen van de niet in
art. 306 Boek 2 B.W. genoemde
rechtspersonen, die (nog) niet
voldoen aan de in titel 6 Boek 2
B.W. genoemde minimumei­
sen van presentatie en inzicht,
doch overigens wel aan de er­
aan te stellen eisen voldoen.
2.2. Jaarrekeningen, waarvan niet
vereist is, dat zij inzicht geven in
vermogen e n /o f resultaten,
doch qua presentatie en toelich­
ting wel een getrouw beeld ge­
ven van de uitkomsten van het
gevoerde financiële beheer.
m ab blz. 410

2.
Wij hebben de jaarrekening ge­
controleerd. Op grond van dit
onderzoek zijn wij van oordeel,
dat deze verantwoording een ge­
trouw beeld geeft van de uit­
komsten van het over 19 ... ge­
voerde financiële beheer.
B. Andere verantwoordingen dan jaar­
rekeningen
3.
Verantwoordingen op jaarreke­
ningen gelijkend, die niet vol­
doen aan de normen van pre­
sentatie en inzicht vastgelegd in
titel 6 Boek 2 B.W.
3.
Wij hebben de. . . over 19...
van . .. gecontroleerd. Deze ...
 is bestemd voor.. . Op grond
van dit onderzoek zijn wij van
oordeel, dat deze ... voldoet aan
de voor dit doel daaraan te stel­
len eisen.
4.
Verantwoordingen op jaarreke­
ningen gelijkend, die wel vol­
doen aan de normen van pre­
sentatie en inzicht vastgelegd in
titel 6 Boek 2 B.W.
4.
Wij hebben de. . . over 19...
van . .. gecontroleerd. Deze is
bestemd voor ... Op grond van
dit onderzoek zijn wij van oor­
deel dat deze ... voldoet aan
de voor dit doel daaraan te stel­
len eisen en een getrouw beeld
geeft van de grootte en samen­
stelling van het vermogen van
de ... op ... 19 ... en van het re­
sultaat over...
5.
Balans met toelichting grote b.v.
5.
Wij hebben de jaarrekening
19... van .. . gecontroleerd. Op
grond van dit onderzoek zijn wij
van oordeel, dat de balans met
toelichting een getrouw beeld
geeft van de grootte en samen­
stelling van het vermogen van
de vennootschap op . .. 19...
6.
Andere verantwoordingen niet
op jaarrekeningen gelijkend

6.
Geen aanbevolen tekst,

In het volgende hoofdstuk zullen deze standaardteksten worden besproken,
waarna in hoofdstuk 3 zal worden nagegaan of en zo ja welke alternatieven
er mogelijk zijn. De bereikte conclusies zijn ter afsluiting in hoofdstuk 4 opge­
nomen.
 m ab blz. 411

2

Kritische beoordeling van de door de CTB aanbevolen standaardteksten

Een aantal van de hierna uiteengezette bezwaren komen overeen met die van
een aantal collega’s tegen een door de CTB in 1972 aanbevolen standaard­
tekst. (Zie NIVRA-berichten juni 1972.)
2.1 Standaardtekst 1
a. Het is niet raadzaam dat in de tekst aansluiting is gezocht met het bepaalde
in art. 308 boek 2 B.W. Een jaarrekening van een vennootschap, waarop
titel 6 boek 2 B.W. van toepassing is, moet volkomen aan de bepalingen
van de wet voldoen.
Door het gebruik in de accountantsverklaring bij de jaarrekening van be
woordingen, die in een bepaald artikel van de wet zijn opgenomen, kan
bij de onbevangen beschouwer de vraag opkomen of de accountant nu ja
dan neen heeft gecontroleerd of de jaarrekening ook aan andere wettelijke
eisen voldoet.
b. Indien men een bepaalde standaardtekst uitsluitend van toepassing ver­
klaart op jaarrekeningen, die verplicht dan wel niet verplicht voldoen aan
de wettelijke bepalingen zoals opgenomen in titel 6 boek 2 B.W. lijkt het
duidelijker om er in de standaardtekst melding van te maken, dat de jaar
rekening aan de wettelijke bepalingen voldoet. Deze verwijzing is evenwel
niet in de tekst van de verklaring opgenomen.
c. Deze standaardtekst wordt ook aanbevolen voor jaarrekeningen van huis­
houdingen die weliswaar niet hiertoe verplicht, voldoen aan de bepalingen
van titel 6 boek 2 B.W. Indien een dergelijke jaarrekening evenwel niet aan
de wettelijke bepalingen voldoet, behoeft dit niet in de verklaring te wor­
den vermeld, doch zal indien de verantwoording toch voldoet aan de eraan
te stellen eisen verklaring nr. 2 worden afgegeven.
 Gevreesd moet worden, dat indien gebruikers van verklaringen in een con
creet geval jaarrekeningen onder ogen krijgen van ondernemingen etc.,
die niet zijn onderworpen aan de bepalingen van titel 6 boek 2 B.W. waar­
bij in het ene geval een verklaring nr. 1 en in het andere geval verklaring
nr. 2 is afgegeven, öf het verschil voor hen niet duidelijk zal zijn öf zij ge­
neigd zullen zijn aan een verantwoording met een verklaring nr. 1 meer
vertrouwen te hechten dan aan een jaarrekening vergezeld van verklaring
nr. 2.
d. Het is niet zonder meer duidelijk, wat het begrip vermogen in de tekst in­
houdt. Het ligt voor de hand, dat hiermede het totale vermogen (eigen en
vreemd vermogen op lange en op korte termijn) wordt bedoeld. De vraag
kan dan wel worden gesteld, waarom niets wordt verklaard omtrent de actiefzijde (het kapitaal), waarin de huishouding het vermogen heeft opgeslo­
ten.
e. Het is algemeen gebruikelijk en voor vennootschappen, die onderworpen
zijn aan de bepalingen van titel 6 boek 2 B.W. zelfs verplicht, dat in de jaar­
rekening tevens de overeenkomstige cijfers van het voorgaande jaar zijn
opgenomen. Omtrent de verklaring, die destijds bij de overeenkomstige
cijfers is afgegeven, geeft deze standaardtekst ten onrechte geen uitsluitsel.
Echter, iedere accountant zal, indien bij de overeenkomstige cijfers destijds
een andere dan een „schone” goedkeurende verklaring was afgegeven, dit
m a b blz. 412

ƒ

feit in zijn verklaring bij de volgende jaarrekening vermelden.
Het lijkt ons daarom beter om in navolging van hetgeen hieromtrent b.v.
in de U.S.A. is voorgeschreven in de verklaring te allen tijde de opgenomen
overeenkomstige cijfers over het voorgaande jaar te betrekken.
 De term „getrouw beeld geeft van de grootte en samenstelling van het re­
sultaat” laat onvoldoende uitkomen, dat dit beeld mede afhankelijk is van
de bij het opmaken van de jaarrekening toegepaste waarderings- en winstbepalingsgrondslagen. De term wordt b.v. zowel gebruikt bij jaarrekenin­
gen gebaseerd op historische prijzen als bij die gebaseerd op actuele waar­
de. In een standaardtekst in deze vorm wordt daarom een verwijzing naar
de toegepaste waarderings- en winstbepalingsgrondslagen node gemist.
De discussie hierover is reeds oud, doch zal indien men deze standaardtekst
blijft toepassen, vermoedelijk niet tot een einde komen.
2.2 Standaardtekst 2
Een aantal van de onder 2.1 genoemde bezwaren zijn ook op deze standaard­
tekst van toepassing, te weten, die genoemd onder c. en e. Naast deze bezwa­
ren kunnen tegen deze standaardtekst nog andere worden aangevoerd, te we­
ten:
g. Deze tekst kan gemakkelijk verkeerd worden geïnterpreteerd. De leek kan
namelijk de indruk krijgen, dat de accountant niet alleen een goedkeurend
oordeel uitspreekt over de uitkomsten van het gevoerde financiële beheer,
doch tevens over het beheer zelf, hetgeen bepaald niet door hem wordt
bedoeld. Met name in het theoretisch denkbare geval, dat een goedkeu­
rende verklaring volgens deze tekst wordt afgegeven bij een verantwoor­
ding van een verantwoordingsplichtige, waarbij in meerdere of mindere
mate sprake is van wanbeheer, zou dat een kwalijke uitleg van de tekst zijn,
die men door het kiezen van andere bewoordingen eenvoudig kan voor­
komen.
 h. Onze volgende kritiek richt zich op het woord „beheer”. In ons vakjargon
komen wij dit woord in twee betekenissen tegen, namelijk enerzijds in de
aan een organisatie te stellen eis van functiescheidingen tussen personen
belast met het beheren, het bewaren en het registreren. Hier heeft het de
betekenis van beschikken, waaronder volgens Starreveld moet worden
verstaan zowel het geven van opdrachten en machtigingen en het aan­
gaan van verplichtingen als het geven van kwijtingen. Anderzijds komen
wij in ons vakjargon dit woord tegen in termen als kasbeheer, voorraad­
beheer etc. Hier heeft het de betekenis van bewaren.
Wij nemen aan, dat onder het woord „beheer” in de standaardtekst moet
worden verstaan „beleid”.
Het zou duidelijker geweest zijn, indien men dan ook maar voor dit woord
had gekozen in plaats van het voor meerdere uitleg vatbare woord „be­
heer”.
i. De tekst wekt ten onrechte de indruk, dat de jaarrekening uitsluitend de
resultaten aangeeft van het „financiële beheer” (in de betekenis van beleid).
Het financiële beleid is echter een onderdeel van het totale beleid net zoals
inkoop-, verkoop- en personeelsbeleid hiervan deel kunnen uitmaken. De
financiële uitkomsten van dit totale beleid behoren in de jaarrekening tot
m a b blz. 413

uitdrukking te komen. Deze standaardtekst maakt dit onvoldoende duide­
lijk.
2.3 Standaardtekst 3
Het hiervan onder e. genoemde bezwaar is ook op deze tekst van toepassing.
Hieraan kan nog het volgende worden toegevoegd.
j. Een verantwoording moet volkomen voor zich spreken.
Dat betekent, dat indien er sprake is van een verantwoording, waarvan de
doelstelling niet wettelijk is bepaald, dan wel, niet algemeen bekend mag
worden verondersteld, deze in de verantwoording moet worden vermeld.
 Indien de doelstelling in de verantwoording is vermeld, is het vanzelfspre­
kend onnodig, zoals in deze tekst aanbevolen, deze tevens in de accoun
tantsverklaring op te nemen.
Indien nu het geval zich voordoet, dat de accountantsverklaring wordt af­
gegeven bij een verantwoording, waarvan de doelstelling niet wettelijk is
bepaald of algemeen bekend is en deze niet expliciet in de verantwoording
is vermeld, vertoont de verantwoording onvolkomenheden en voldoet
dientengevolge niet aan de daaraan te stellen eisen. Deze onvolkomenheid
kan nimmer worden goedgemaakt door de doelstelling in de accountants­
verklaring op te nemen.
2.4 Standaardtekst 4
Buiten de onder e., b. en j. opgenomen bezwaren, die ook op deze tekst van
toepassing zijn, is op deze verklaring nog het volgende aan te merken.
 k. De standaardtekst wordt aanbevolen voor verantwoordingen op jaarreke­
ningen gelijkend, die hoewel niet verplicht, toch voldoen aan de normen
van presentatie en inzicht, vastgelegd in titel 6, boek 2 B.W. Op grond hier­
van worden de verklaringen nr. 1 en nr. 3 gecombineerd tot één verkla­
ring. Dit lijkt ons een beetje dubbel op. Men mag er van uitgaan, dat de
hier bedoelde verantwoording niet „per ongeluk” aan de bepalingen van
titel 6 boek 2 B.W. voldoet, maar dat dit één van de eisen is geweest, waar
aan de verantwoording dient te voldoen. Er van uitgaande, dat er hier­
naast meerdere eisen zijn geweest, waarmede bij het samenstellen van de
verantwoording rekening moest worden gehouden, zien wij niet in, waar­
om in de accountantsverklaring bij een dergelijke verantwoording naast
het feit, dat de verantwoording voldoet aan de eraan te stellen eisen, der
halve alle eisen, inclusief die van het voldoen aan het bepaalde in titel 6
boek 2 B.W. nog moet worden vermeld, dat deze tevens een getrouw beeld
geeft van grootte en samenstelling van vermogen en resultaat, daar dit
reeds impliciet is verklaard. Het laatste gedeelte van de tekst is daarom
reeds begrepen in het eerste gedeelte. Deze tekst voldoet derhalve niet aan
de eis van beknoptheid.
2.5 Standaardtekst 5
Op deze tekst zijn de bezwaren genoemd onder a., b., d., e. en f. eveneens van
toepassing. Daarnaast is nog de volgende aantekening te maken.
l. In de tweede zin van de verklaring is ten onrechte niet aangegeven, dat
de balans met toelichting, waarbij de verklaring wordt gegeven, deel uit­
m ab blz. 414

maakt van de jaarrekening van de in de eerste zin van de standaardtekst
bedoelde grote besloten vennootschap.
 3

Alternatief van de door de CTB aanbevolen standaardtekst

In hoofdstuk 1 is reeds gesteld aan welke eisen de accountantsverklaring moet
voldoen, t.w. duidelijkheid, volkomenheid en beknoptheid. Toen de door Limperg op grond van deze eisen voorgestelde enkele handtekening weinig of
geen navolging vond, ging iedere accountant dan wel maatschap zijn eigen
verklaring ontwerpen. De gewenste duidelijkheid werd hierdoor vanzelfspre­
kend niet bereikt. Dit was voor het NIVRA aanleiding om in 1972 één stan­
daardtekst aan te bevelen. Het is niet geheel duidelijk of deze standaardtekst
uitsluitend werd aanbevolen voor jaarrekeningen van lichamen, die onder­
worpen waren aan de bepalingen van de WJO (titel 6 boek 2 B.W.). Wel is ze­
ker, dat ook bij andere instellingen gebruik van deze verklaring wordt ge­
maakt. Uitgaande van de eis van duidelijkheid, geïnterpreteerd vanuit de ge­
bruikers zijn hiervoor ook wel enige argumenten aan te voeren. Dezelfde ar­
gumenten, echter nu bezien vanuit het accountantsstandpunt hebben geleid
tot de besproken uitbreiding van het aantal standaardteksten voor goedkeu­
rende accountantsverklaringen van 1 tot 5, waarbij iedere tekst bij een bepaald
soort verantwoording behoort.
Echter door middel van vijf verschillende antwoorden op steeds dezelfde
aan de accountant gestelde vraag, te weten voldoet de verantwoording aan de
eraan te stellen eisen, waarbij dan de formulering van het antwoord afhangt
van het soort verantwoording, kan men nooit de vereiste duidelijkheid berei­
ken. Daarom is deze voorgestelde uitbreiding van het aantal standaardteksten
eerder een stap terug naar de vroegere onduidelijke situatie dan een stap voor­
waarts naar de beoogde duidelijkheid.
 Onze GBR bepalen in art. 1, dat een verklaring is een schriftelijke medede­
ling van een accountant inhoudende de uitkomst van een onderzoek naar de
getrouwheid van een verantwoording. Volgens art. 13 lid 1 houdt een goed­
keurende verklaring in, dat de verantwoording voldoet aan de eraan te stellen
eisen. Waaruit deze eisen bestaan, geven de GBR niet aan en kunnen ze ook
niet aangeven, aangezien deze afhankelijk zijn van het soort verantwoording
en het doel ervan. Alleen voor een jaarrekening of bescheiden, die bij andere
huishoudingen dan ondernemingen daarvoor in de plaats treden, wordt een
uitzondering gemaakt. Art. 17 lid 2 bepaalt namelijk, dat een goedkeurende
verklaring bij een verantwoording het oordeel inhoudt, dat deze een zodanig
inzicht geeft in de grootte en samenstelling van het vermogen en resultaat van
de huishouding, als in de gegeven omstandigheden vereist is.
Volgens de toelichting op het ontwerp-GBR dient onder een verantwoor­
ding te worden verstaan: „Elke kwantitatieve voorstelling van feitelijkheden
voor zover daaraan een verantwoordingskarakter moet worden toegekend”
en onder een jaarrekening het stuk, dat dient als c.q. de functie heeft van de
uiteindelijke beheersverantwoording van de leiding aan het bevoegde orgaan.
 Tijdens de behandeling van de ontwerp-GBR is er over artikel 17 uitvoerig
gediscussieerd, met name over het laatste gedeelte van het eerste lid. De con­
clusie van deze discussie was, dat jaarrekeningen zoals hiervoor gedefinieerd
m ab bh, 41b

moeten bestaan uit een balans, een winst- en verliesrekening en een toelich­
ting en dat een jaarrekening inzicht moet geven in grootte en samenstelling
van vermogen en resultaat. Dit zou dan betekenen, dat in afwijking van de toe­
lichting bij de ontwerp-GBR een staat van inkomsten en uitgaven van een
overheidsorgaan niet een stuk is, dat onder artikel 17 GBR valt, daar in een
dergelijke verantwoording geen inzicht in vermogen en resultaat wordt gebo­
den. Daarentegen dient echter een dergelijk stuk wel als een uiteindelijke beheersverantwoording te worden gezien, waardoor het wel weer onder de de­
finitie van jaarrekening valt. In de ontwerp-meningsuiting op pag. 2 staat ver­
meld, dat een jaarrekening niet onder alle omtandigheden inzicht geeft in sa­
menstelling en grootte van vermogen en resultaat. Al met al blijkt het nog niet
zo eenvoudig te zijn om vast te stellen wat men onder een jaarrekening dient
te verstaan. Het lijkt goed om te overwegen om art. 17 GBR te laten vervallen.
Met artikel 13 lid 1 GBR, waarin is bepaald, dat de goedkeurende verklaring
inhoudt, dat de accountant tot het oordeel gekomen is, dat de verantwoording
voldoet aan de eraan te stellen eisen, kan het beroep volstaan.
 Dit nog te meer, daar, zoals wij in het voorgaande hebben betoogd, uit de
verantwoording zelf de doelstelling ervan dient te blijken. Bij de ene verant­
woording zal dit zijn het geven van inzicht in grootte en samenstelling van het
vermogen van de verantwoordingsplichtige, bij een andere verantwoording
daarentegen het verstrekken van een overzicht van de ontvangsten en uitga­
ven etc. De doelstelling is een gegeven voor de accountant. Hij heeft hierop
geen directe invloed, doch heeft slechts als taak vast te stellen of de verant­
woording al dan niet aan deze doelstelling beantwoordt of anders gezegd of
deze al dan niet voldoet aan de eraan te stellen eisen.
Met betrekking tot aan een verantwoording te stellen eisen dient onder­
scheid te worden gemaakt tussen twee aspecten hiervan, te weten het juist­
heids- en het toereikendheidsaspect. Het eerstgenoemde heeft betrekking op
cijfermatige juistheid van de verantwoording.
Het toereikendheidsaspect doelt op de bij het opmaken van de verantwoor­
ding gehanteerde grondslagen, waarvan de keuze overigens afhankelijk is van
het doel van de verantwoording.
Deze aspecten, waarop de accountant ook zijn controle richt, zijn bij alle soor­
ten verantwoordingen te onderscheiden. Het lijkt daarom voor de hand te lig­
gen om in de verklaring naar deze aspecten te verwijzen.
Op grond van het voorgaande willen wij de volgende standaardtekst voor
de goedkeurende accountantsverklaring aanbevelen:
„Wij hebben de .. . (naam van de verantwoording) van . . . (naam van de ver­
antwoordingsplichtige) over/per .. . (jaar/ datum) (eventueel jaren en data) aan
een onderzoek naar de getrouwheid onderworpen.
Wij zijn van oordeel, dat deze voor wat juistheid en toereikendheid betreft,
voldoet (voldoen) aan de daaraan te stellen eisen1).
 Hierbij willen wij nog de volgende toelichting geven:
- De tekst is bij iedere verantwoording toe te passen. In plaats van vijf wordt
*) Deze tekst komt gedeeltelijk overeen met de door Prof. A. B. Frielink aanbevolen standaardtekst zoals deze is opge­
nom en in NIVRA-berichten juni 1972.
m a b blz. 416

het aantal goedkeurende accountantsverklaringen teruggebracht tot één,
hetgeen de duidelijkheid bevordert.
Door in de eerste zin aan te sluiten bij de terminologie van art. 1 GBR kan
er geen misverstand over bestaan, dat in de tweede zin een accountants­
verklaring wordt gegeven.
Volgens art. 13 lid 1 GBR houdt een goedkeurende verklaring in, dat de
registeraccountant tot het oordeel is gekomen, dat de verantwoording vol­
doet aan de eraan te stellen eisen. Door in de aanbevolen standaardtekst
zoveel mogelijk de in dit artikel gebezigde bewoordingen te gebruiken, is
ieder misverstand over de strekking van de verklaring onmogelijk.
De gebruikers van de verklaring dienen op de hoogte te zijn van de aan
de verantwoording te stellen eisen. Indien deze eisen in wetten zijn vast­
gelegd of bij de gebruikers van de verklaring uit andere hoofde voldoende
bekend zijn, kan hierover geen misverstand bestaan. In andere gevallen zal
de accountant echter zijn verklaring slechts mogen geven indien in de ver­
antwoording de eraan te stellen eisen expliciet zijn opgenomen. Dit is het
aspect van de toereikendheid, dat in de aanbevolen tekst opgenomen is.
 Door in de standaardtekst onderscheid te maken tussen de aan de verant­
woording te stellen eisen voor wat betreft juistheid en toereikendheid
wordt het mogelijk om in de gevallen, waarin de accountant geen goed­
keurende verklaring kan geven in zijn verklaring aan te geven of de aan­
leiding hiervan is gelegen in onzekerheden en/of bedenkingen met betrek­
king tot de juistheid en/of de toereikendheid van de verantwoording. Al­
dus zal het wellicht ook mogelijk worden om in de verklaring van oordeelonthouding, waartegen wij overigens grote bezwaren hebben, enige nuan­
ceringen aan te brengen, waardoor een einde kan worden gemaakt aan
de negatieve interpretatie van deze verklaring.
Door in de standaardtekst, mits opgenomen, tevens naar de overeenkom­
stige cijfers van de voorgaande periode te verwijzen, sluit men aan bij de
voorschriften, die dienaangaande in de Verenigde Staten gelden, hetgeen
de uniformiteit bevordert.
De consequenties van deze aanbevolen standaardtekst van de goedkeuren­
de verklaring voor de overige mogelijke verklaringen zijn hier niet verder
uitgewerkt. In de concept-meningsuiting van de CTB heeft dit overigens
ook niet plaatsgehad. Het spreekt vanzelf, dat welke van de aanbevolen
verklaringen ook zullen worden aanvaard, de gevolgen voor met name art.
14 GBR nader moeten worden aangegeven.
 Met de door ons aanbevolen standaardtekst kan men internationaal niet
dan wel nauwelijks uit de voeten. Overigens geldt dit ook voor de huidige
aanbevolen standaardtekst en de door de CTB aanbevolen teksten. Art. 14
lid 4 GBR, laatste gedeelte spreekt niet over een vertaling van bewoordin­
gen uit de GBR in een vreemde taal, doch over het gebruik van een equi­
valent daarvan in de taal, waarin de verklaring is gesteld. Dit geldt ook voor
de standaardtekst voor de goedkeurende verklaring. Dit heeft dan als con­
sequentie, dat indien sprake is van b.v. een Amerikaanse of Engelse ver­
klaring het voor de hand ligt om in de verklaring zoveel mogelijk aanslui­
ting te zoeken met de in die landen gebruikte uniforme teksten.
m ab blz. 417

4

Conclusie

Uit het voorgaande kan worden geconcludeerd, dat naar onze mening de door
de CTB aanbevolen vijf standaardteksten voor goedkeurende accountantsver­
klaringen bij verantwoordingen dienen te worden vervangen door één nieuwe
tekst, die bij alle mogelijke verantwoordingen kan worden toegepast.
Aldus wordt voldaan aan de aan de verklaring te stellen eisen voor wat be­
treft duidelijkheid, volkomenheid en beknoptheid.
m ab blz. 418.
