Mestkevers van het geslacht aphodius ill. als vijanden van de champignon-kultuur
31

MESTKEVERS VAN FIET GESLACHT APHODIUS ILL.
ALS ViJANDEN VAN DE CHAMPIGNON-KULTUUR.
In de eerste dagen van September 1916 bracht mij de fleer
IDE alhier een aantal kevertjes, waarvan sommige geheel zwart,
de meesten echter zwart met roode dekschilden, welke hij had
meegebracht van de champigonkweekerij ,,Aurora" van den
Heer POLVLIET te Ugchelen bij Apeldoorn.
Volgens dezen Heer werden deze kevertjes voor zijne champigtlonkultuur vrij schadelijk, zoowel door her omwoelen van
den paardemest, die voor de kultuur der champignons dient, als
door her opeten van her daarin aanwezige zwamdradennet of
mycelium, waaruit de vruchflichamen of paddestoelen opgroeieil,
die onder den naam van ,,champignons" worden gegeten.
De kevertjes werden door mij dadelijk herkend als behooreltde
tot de zoogenaamde ,,meslkevers" van het geslacht Aphodius Ill.
De mestkevers worden gerekend tot de familie der Plaalsprietigen of Lamellicornia, waartoe o. a. de Meikever behoort. Hunnen
naam ontleenen de nlestkevers aan bet feit, dat de vrouwelijke
kevers hare eiere1~ leggen in mest, waarin de engerling-achtige
larven leven en waarmee deze zich voeden, evenals de volwassen kevers zelven. Schadelijk aan planten worden de
mestkevers gewoonlijk niet.
Her geslacht Aphodius omvat in 't algemeen kleinere mestkeversoorten. De kevertjes, die de Heer IDE meebracht, behooren
voor 't meerendeel tot de soort Aphodius fimetarius L., een
geringer aantal behoorde tot: de soort Aphodius ater de Geer.
Aphodius fimetarius varieert in lengte tusschen 51/2 en 8
raM.; hij is zwart, zoowel aan de rugzijde als aan de buikzijde;
de dekschilden echter zijn helderrood. 't Is eerie zeer algemeen
voorkomende soort, die vooral in paardemest en koemest
wordt gevonden.
32

Aphodius ater heeft een lengte van 5--6 raM. en is geheel
zwart. Zij komt volgens Everts (,,Coleoptera Neerlandica", II,
blz. 26) hoofdzakelijk voor in koe- en schapemest, maar ook
in vette tuinaarde.
 Daar de champignonkultuur in ons land niet bijzonderveel
wordt beoefend, zijn de vijanden dezer teelt hier te lande ook
minder bekend; en zoo wist ik dan ook niet dat deze plaagin
champignonkulturen meet voorkwam. Toch bleek mij weldra dat
men in Frankrijk met de schade, door Aphodiusfimetarius, teweeggebracht, wel op de hoogte is. Zoo vond ik deze soort vermeld in
Cauchois ,,Manuel du champignonniste" (Paris, Librairie Horticole; 5i/2me 6dition, bl. 53.), en wel onder den naam le Suisse
(de Zwitser). Uit het feit, dat de kevertjes bij de champignonkweekers in Frankrijk een populairen naam hebben, blijkt wel,
dat zij daar tamelijk vaak in den paardemest der champignonkelders voorkomen
Intussehen schijnt hog geen eenigszins
afdoend bestrijdingsmiddel bekend te zijn. Bij hun wroeten
in den mest, vaHen er vele keverijes in de paden tusschen de
dijkjes van mest, in welke men de champignons teelt. Natuurlijk
kan men, bij bet opnieuw uitgraven der paden, de daaruit weggehaalde aarde, die sores wemelt van kevertjes, vermengen met
ongebluschte kalk, die men door overgieting met water gaat
blusschen. De aldus ontwikkelde hitte doodt de kevertjes.
J. RITZEMA BOS.
Mededeelingen der Nederlandsche Phytopathologische
Vereeniging.
Naar aanleiding van hetgeen ik op de laatste bladzijde van
den vorigen jaargang schreef, heeft de Heer K. FENTENER VAN
VLISSINGEN te Haarlem zijne bijdrage als donateur verdubbeld.
Verder traden als donateurs tot onze Vereeniging toe de Heeren
A. W. INSINGER te Bennekom en G. w\N DER VEEN te Rotterdam.
J. RITZEMA BOS.
32

Aphodius ater heeft een lengte van 5--6 raM. en is geheel
zwart. Zij komt volgens Everts (,,Coleoptera Neerlandica", II,
blz. 26) hoofdzakelijk voor in koe- en schapemest, maar ook
in vette tuinaarde.
 Daar de champignonkultuur in ons land niet bijzonderveel
wordt beoefend, zijn de vijanden dezer teelt hier te lande ook
minder bekend; en zoo wist ik dan ook niet dat deze plaagin
champignonkulturen meet voorkwam. Toch bleek mij weldra dat
men in Frankrijk met de schade, door Aphodiusfimetarius, teweeggebracht, wel op de hoogte is. Zoo vond ik deze soort vermeld in
Cauchois ,,Manuel du champignonniste" (Paris, Librairie Horticole; 5i/2me 6dition, bl. 53.), en wel onder den naam le Suisse
(de Zwitser). Uit het feit, dat de kevertjes bij de champignonkweekers in Frankrijk een populairen naam hebben, blijkt wel,
dat zij daar tamelijk vaak in den paardemest der champignonkelders voorkomen
Intussehen schijnt hog geen eenigszins
afdoend bestrijdingsmiddel bekend te zijn. Bij hun wroeten
in den mest, vaHen er vele keverijes in de paden tusschen de
dijkjes van mest, in welke men de champignons teelt. Natuurlijk
kan men, bij bet opnieuw uitgraven der paden, de daaruit weggehaalde aarde, die sores wemelt van kevertjes, vermengen met
ongebluschte kalk, die men door overgieting met water gaat
blusschen. De aldus ontwikkelde hitte doodt de kevertjes.
J. RITZEMA BOS.
Mededeelingen der Nederlandsche Phytopathologische
Vereeniging.
Naar aanleiding van hetgeen ik op de laatste bladzijde van
den vorigen jaargang schreef, heeft de Heer K. FENTENER VAN
VLISSINGEN te Haarlem zijne bijdrage als donateur verdubbeld.
Verder traden als donateurs tot onze Vereeniging toe de Heeren
A. W. INSINGER te Bennekom en G. w\N DER VEEN te Rotterdam.
J. RITZEMA BOS.
Fig. 1.
Fig. 2.
Fig. 3.
