NASCHRIFT bij artikel Marcel Pheijffer
NASCHRIFT
Marcel Pheijffer
Wetenschap is debat. Ik ben dan ook blij met de drie
reacties op mijn artikel. Het zijn drie totaal verschillende reacties. Ruud Vergoossen legt de nadruk op de
verbeteringen die de laatste jaren in het regelgevend
proces zijn bereikt. Hij onderschrijft mijn conclusie
dat regelgeving vooral internationaal tot stand komt
en dat commentaar dan ook in het internationale
circuit dient te worden gegeven. Hij ziet voldoende
mogelijkheden tot het leveren van commentaar en
relativeert terecht dat commentaar niet automatisch
wordt overgenomen.
Harold Hassink signaleert verbetering, maar blijft bij
de in zijn oratie geuite kritiek. Anders dan ondergetekende ziet hij de PIOB en CAG als pogingen om de
schijn op te houden. Sterker: hij suggereert dat er nog
steeds sprake is van zelfregulering binnen het accountantsberoep. Hassink en Vergoossen staan tegenover
elkaar als het gaat om de samenstelling van de IAASB.
Eerstgenoemde pleit nadrukkelijk voor minder vertegenwoordigers vanuit het accountantsberoep, terwijl
laatstgenoemde juist graag vooral vertegenwoordigers ziet vanuit de openbare accountantspraktijk.
Hassink ziet in de dominante positie van het accountantsberoep de oorzaak voor het feit dat ‘er geen standaarden komen die het beroep echt pijn doen’. Het
gaat er echter niet om of standaarden het beroep wel
of juist niet pijn doen. Het gaat erom dat standaarden
maatschappelijk gezien relevant zijn en het beoogde
effect hebben. En of dat zo is, moet inderdaad niet
door het accountantsberoep zelf worden bepaald,
maar in de dialoog en interactie met het maatschappelijk verkeer.
Hans Blokdijk is het felst in zijn reactie. Begrijpelijk
op een punt waarop ik hem onrecht heb aangedaan.
 Hij heeft kennelijk in het verleden wel gereageerd op
de exposure drafts van de Code of Ethics. Hij kon
echter zijn naam niet in de re-exposure draft terugvinden. Ik heb daar ook naar gezocht en kon het
eveneens niet vinden. Niettemin passen ten aanzien
van dit punt excuses en als het woord ‘criticaster’
steekt, dan wil ik dat best vervangen door ‘iemand die
kritiek levert’. In ‘woordenboekenwijsheid’ maakt dat
wellicht een verschil, in de praktijk voor velen echter
niet.
Blokdijks reactie ziet vooral op de VGC-opmerkingen
in mijn artikel. Ik heb die gemaakt in de marge en als
illustratie, maar ook omdat het een actueel voorbeeld
van een standaard betreft, die in Nederland voor de
nodige beroering binnen de beroepsgroep heeft
gezorgd. Het artikel gaat nauwelijks over de VGC,
maar handelt over IFAC en de ontwikkelingen van

juni

2007

standaarden. Het due process én de kritiek daarop
wordt uitgebreid besproken.
Maar of mijn artikel nu wel of niet over de VGC gaat,
de kritiek van collega’s als Blokdijk, Westra en Spil op
de nieuwe gedragscode blijft staan, is begrijpelijk en
deels terecht. Ik heb ook mijn kritiekpunten en uit
deze regelmatig, bijvoorbeeld in de cursussen die ik
nota bene namens het Koninklijk NIVRA in den
lande verzorg. Ik wil daar best verder over in debat of
over publiceren, echter niet in dit naschrift. Feit is en
blijft dat de VGC een code betreft die door een
(krappe) meerderheid van de aanwezigen op de
ledenvergadering is aangenomen. We hebben het er
dus mee te doen.
 Het was dezelfde ledenvergadering waarop Blokdijk
stelde dat ‘IFAC geen denktank is, maar een speelveld
voor lobbyisten, een arena waarin de resultante van
de krachten van allerlei belangengroeperingen tot
stand komt’. Laat ik deze opmerking positief oppikken
en koppelen aan mijn oproep om internationaal de
stem te laten horen en kritiek te geven. Daag IFAC
vooral uit opmerkingen en kritiek van derden,
accountants en niet-accountants, ter harte te nemen,
erover na te denken en te discussiëren. Zorg ervoor
– om met Blokdijk te spreken – dat er meer komt dan
een zwakke kreet uit een klein landje. De mogelijkheden daartoe bestaan, vide het hoofdartikel.
Overigens sta ik niet alleen met mijn oproep.
Vergoossen steunt in zijn reactie mijn oproep, hetgeen
Barbara Majoor enige tijd geleden ook deed in
Accountancynieuws. Daarin refereerde ze aan de
nieuwe internationale gedragsregels die thans worden
ontworpen. NIVRA-directeur Gert Smit doet een
soortgelijke oproep in zijn column in De Accountant
(april 2007): ‘Het Nederlandse beroep wordt door
vele tientallen leden vertegenwoordigd in de internationale commissies en werkgroepen die zich daarover
buigen. We hebben voldoende kennis en expertise in
Brussel en New York, zaak is nu om dit goed te coördineren en te communiceren met de leden hier in
Nederland. Alleen zo kunnen we anticiperen en
ervoor zorgen dat we blijven meebeslissen over onze
eigen toekomst’. Ik zal mijn stem als een van die vertegenwoordigers zeker laten horen. Doet u het ook? Ik
hoop van wel! ■

MAB

249.
