‘Het vooruitzigt op zijn toekomstig geluk’
Uitgesproken orangistische families waren onder Lodewijks pages
sterk vertegenwoordigd. Tot deze categorie behoorden in de eerste plaats
Van Tuyll van Serooskerken [12], Van Limburg Stirum [15], Snouckaert
van Schauburg [19] en Van Kretschmar [24]. Hun verwanten hadden de
stadhouder in zijn paleis of in zijn garde- en lijfregimenten gediend en
hadden in 1795 ontslag gekregen of genomen. Holmberg de Beckfelt senior
was de Oranjes toegedaan, omdat hij voor hen werkzaam was geweest als
raadsheer in het Hof van Justitie en de Rekenkamer van hun graafschap
Culemborg. Daarenboven zou Willem v hem in 1789 voor zijn adelsverheffing
hebben aanbevolen bij de Zweedse koning.66 Wat het regentenpatriciaat
betreft hadden de prinsgezinde vaders van de pages Van Heteren Gevers [4],
VerHuell [8], Nepveu [16], Rendorp [17] en Van Schinne [18] als gevolg van de
Bataafse omwenteling hun stedelijke bestuursfuncties verloren, waarna zij
welbewust jarenlang buiten bediening bleven.
Aan de andere zijde van het politieke spectrum behoorde Gerrit Jan
Jacobson, de stiefvader van Joachim Sandra [7], tot de radicale patriotten en
Bataven. De vaders van Druyvesteyn [20] en Hoeufft [22] waren Haarlemse
patriotten die voor de omwenteling van 1787 van zich hadden laten horen en
in 1795 opnieuw op de voorgrond traden. De vaders van de vijf (niet-Franse)
katholieke pages stonden in het algemeen ambivalent tegenover de Bataafse
revolutie. Deze had hun weliswaar religieuze gelijkberechtiging gebracht,
maar ook een formeel einde gemaakt aan hun standsonderscheid, terwijl
de gebeurtenissen in Frankrijk hen deden vrezen voor hun (grond)bezit. De
geboden kans onder het Bataafse bewind voor het eerst vertegenwoordigende
en bestuurlijke functies te vervullen werd door de vaders van Von
64 Michael Broers, Napoleon: Soldier of Destiny, 17961805 i (Londen 2014) 155-156, 272, 499-500.
 65 Martijn van der Burg, Nederland onder Franse
invloed. Culturele overdracht en staatsvorming in de

napoleontische tijd, 1799-1813 (Amsterdam 2007)
58, 71.
66 De Nederlandsche Leeuw 50 (1932) 305.
Bönninghausen [2] en Van Lamsweerde [14] meteen aangegrepen, maar werd
alleen door laatstgenoemde blijvend benut. Afwijkend was het optreden
van Van Asbeck senior. Deze rooms-katholieke Friese edelman diende als
ritmeester in het stadhouderlijke lijfregiment Oranje-Friesland, week na de
omwenteling aanvankelijk uit naar het buitenland en wilde pas onder koning
Lodewijk een bestuurspost aanvaarden.
Tussen beide politieke uitersten bevonden zich pragmatici (of
opportunisten), die in 1795 de oude Republiek onbezwaard hadden verruild
prinsgezinde vader van Storm de Grave [25] behoort als militair tot deze
categorie. Als kapitein der infanterie ging hij meteen van Staatse dienst over

gabriëls

voor haar Bataafse opvolger en deze met vergelijkbare ijver dienden. De

in Bataafse dienst, waar hij snel carrière maakte. Zijn burgerlijke tegenhanger
is Donker van der Hoff senior die, hoewel een Oranjeklant, zijn bestuurlijke

101

en juridische betrekkingen in Haarlem eveneens zonder onderbreking

Hors de page
De uiterste vertrekleeftijd voor Lodewijks pages was weliswaar reglementair
vastgesteld op achttien jaar, maar evenals met de intreeleeftijd werd hiervan
nogal eens afgeweken.67 Slechts drie van de dertien jonge paleisdienaren die
voor het einde van het koninkrijk het hof verlieten, waren inderdaad zo oud.
 De overigen telden zestien of zeventien jaren (zie Appendix). Twee pages,
Joachim Sandra [7] en Théodore Donker van der Hoff [5], vertrokken zelfs
al op respectievelijk veertien- en vijftienjarige leeftijd. Kennelijk voldeed
hun positie aan het hof niet aan hun verwachting óf voldeden zij niet aan
de verwachting van het hof. Sandra ging rechten studeren en vestigde zich
daarna als advocaat in Amsterdam. Donker van der Hoff verruilde zijn
paleisbetrekking voor een post als adjunct-secretaris bij de administratie van
de Posterijen, waar zijn vader zitting had in het bestuur. Voor de overige elf
jongens lag hors de page een militaire loopbaan in het verschiet. Naar Frans
voorbeeld bepaalde de Étiquette du Palais royal dat de pages bij vertrek – evenals
een cadet die de Militaire School verliet – de rang zouden ontvangen van
tweede luitenant in het Koninklijke Leger.68 Daar kregen zij een aanstelling
bij linieregimenten: zes van hen in de infanterie en vijf in de cavalerie (zie
Appendix).
Toen begin juli 1810 een einde kwam aan zijn koningschap, had
Lodewijk twaalf pages in dienst. Een van Napoleons eerste besluiten over de
hofhouding van zijn broer had op hen betrekking. Na zich te hebben laten
67 Étiquette du Palais royal (1806), 34, 46.
ontvingen bij hun vertrek de rang van eerste

68 Étiquette du Palais royal (1806), 46. Degenen die

luitenant.
eerste page en tweede page waren geweest,

‘het vooruitzigt op zijn toekomstig geluk’

voortzette.
article – artikel


Napoleon in de slag bij Wagram op 6 juli 1809. Een page, herkenbaar aan de rijkversierde linten op de linkerschouder,
overhandigt Napoleon een stafkaart. Op zijn rug draagt hij de koker voor de keizerlijke verrekijker. Detail van
een schilderij van Horace Vernet uit 1836. © Château de Versailles, https://upload.wikimedia.org/wikipedia/
commons/9/9d/Napoleon_Wagram.jpg.
 informeren over ‘leur âge, leur nom, leur famille, etc.’, gaf hij op 24 juli
opdracht hen ‘sur-le-champ’ naar Parijs te sturen, waar zij werden opgenomen
onder de keizerlijke pages.69 Of alle ouders met deze abrupte wijziging in het
carrièreperspectief van hun zoons ingenomen zullen zijn geweest, is de vraag.
 Dienst aan het Hollandse hof van een opgedrongen buitenlandse monarch
was immers iets geheel anders dan te dienen in Parijs, in het paleis van de
‘overweldiger’ die aan de nationale zelfstandigheid pardoes een einde had
gemaakt. Kon, met andere woorden, de erkentelijkheid voor de door koning
Napoleon? Deze vraag laat zich helaas niet rechtstreeks beantwoorden, omdat
hierover geen uitspraken van betrokkenen zijn overgeleverd. In het feit dat

gabriëls

Lodewijk bewezen gunsten automatisch worden overgedragen op keizer

slechts één van de twaalf pages, namelijk de vijftienjarige Philip Snouckaert
van Schauburg [19], al na vijf maanden naar huis terugkeerde, kan echter een

103

aanwijzing worden gezien dat bijna alle naar Frankrijk overgebrachte jongens
IJver voor de Franse zaak, of deze nu werd ingegeven door loyaliteit
of opportunisme, kan worden afgeleid uit de dienststaten.70 Dit geldt zowel
voor de tien Hollandse pages die na hun diensttijd in het keizerlijk paleis
de rang van tweede luitenant in de Grande Armée ontvingen, als voor de acht
(niet-Franse) ex-pages die al onder koning Lodewijk naar een Hollands
regiment waren vertrokken en hun loopbaan na juli 1810 onder de tricolore
vervolgden.71 Van hen werd meer dan de helft in korte tijd bevorderd tot
eerste luitenant of kapitein casu quo ritmeester.72 Zes ontvingen op het
slagveld de orde van het Legioen van Eer.73 Maar de prijs die zij betaalden
was hoog. Twaalf voormalige Hollandse pages namen deel aan de Russische
veldtocht van 1812, van wie er vijf niet terugkeerden en twee gedurende twee
jaar in krijgsgevangenschap verbleven.74
De lakmoesproef kwam eind 1813, begin 1814 toen Napoleon
militair op de knieën werd gedwongen. Van de veertien op dat moment
nog in het Franse leger dienende voormalige Hollandse pages liepen
er vier uit krijgsgevangenschap over naar de geallieerden of naar de
Oranjetroepenmacht in wording.75 De overigen dienden de Franse keizer
Dienststaten en stamboeken der officieren van de

69 ‘… hun leeftijd, hun naam, hun familie etc.’;
‘… onmiddellijk…’. Keizer Napoleon aan Ch.F.
 Koninklijke Landmacht, 1814-1940 [2.13.04], inv.nr.
Lebrun, 22 juli 1810, Napoleon Bonaparte,

218 (klapper).
Correspondance générale x (Parijs 2008) 433;
Keizer Napoleon aan Ch.F. Lebrun, 24 juli 1810
(Correspondance générale x, 438). Keizerlijk

71

E. VerHuell [8], geboren in mei 1797, was nog
altijd te jong en diende daarom niet in het
napoleontische leger.
decreet van 24 juli 1810, na, Archief Gouverneur-

72 Het betreft 2, 6, 10, 12, 13, 14, 16, 21, 23 en 25.
Generaal der Hollandse Departementen, 1810-

73 Het betreft 6, 12, 14, 20, 21 en 25.
1813 [2.01.01.08], inv.nr. 8.
74 Niet teruggekeerd: 6, 9, 17, 18 en 22.
70 na, Stamboeken van officieren der Landmacht,

Krijgsgevangen: 16 en 24.
1795-1813 [2.01.15] toegang via digitale index; na,

75 Het betreft 2, 10, 14 en 23.
‘het vooruitzigt op zijn toekomstig geluk’

de carrièrekansen die de nieuwe situatie bood, wensten te benutten.
 article – artikel
tot aan diens abdicatie in april 1814 ‘uit hoog besef voor de heiligheid
van eenen afgelegden eed’, waardoor zij – zoals met betrekking tot Johan
Herman van Goltstein [21] werd opgemerkt – ‘de vanen, waaraan zij
trouw gezworen hadden, niet, dan na wettig bekomen ontslag’, konden
verlaten.76 In dit opzicht liep de houding van de individuele ex-pages
veelal parallel aan die van hun familie. Storm de Grave senior diende tot
na de val van Napoleon als brigade-generaal in het Franse leger. Ook de
vaders van Van Heteren Gevers [4], Van Asbeck [13] en Van Limburg Stirum
[15] bleven op lokaal niveau – uit voorzichtigheid of overtuiging – de
Fransen tot aan hun overhaaste vertrek steunen.77 En anders dan men zou
verwachten, gold dit eveneens voor de stadsbestuurders Rendorp senior
en Van Schinne senior, van wie de zoons als Franse luitenants in Rusland
waren omgekomen.78
Bij de ineenstorting van Napoleons Keizerrijk waren Lodewijks
voormalige Hollandse pages gemiddeld twintig jaar oud: de jongste,
VerHuell [8], was in 1814 zeventien en de oudste, Van Lamsweerde [14],
vierentwintig. Zij stonden toen aan het begin van een carrière, die vrijwel
allen voortzetten in het leger van de pas gevestigde Oranjemonarchie. In dit
tijdvak met snelle wisselingen van regime en aanhankelijkheid rekenden
de nieuwe machthebbers het deze jonge officieren noch hun families aan
dat zij het Franse bewind hadden gediend. Zich neervlijend in het bed van
Napoleon maakte koning Willem i graag gebruik van de in de Grande Armée
geschoolde zonen van ’s lands elite. Op hun beurt droegen laatstgenoemden
hun loyaliteit naadloos van de Bonapartes over op de Oranjevorst, die na
twintig jaar afwezigheid weliswaar door de geallieerden op de troon was
geplaatst, maar in ieder geval Nederlandse wortels had. Van hun trouw
aan de nieuwe koning gaven vele ex-pages terstond blijk door tijdens
de Waterloo-veldtocht van 1815 te strijden tegen hun gewezen Franse
wapenbroeders.79 Vanuit het perspectief van hun militaire carrière konden
zij trouwens niet anders. Slechts enkelen verruilden na verloop van tijd
het officiersbestaan voor een plaatselijke of regionale bestuursfunctie.80
De meesten bleven echter in legerdienst, in Nederland of overzee,

76 Het betreft 4, 12, 13, 15, 20, 21 en 25. Het citaat in:
‘Hulde aan de nagedachtenis van J.H. baron van
Golstein’, in Arnhemsche Courant, 12 september
1835. Vergelijk met Lindeijer, Tussen kasteel en kerk,
168.
 77 Thomas Theodoor Hendrikus Jorissen, De
omwenteling van 1813 i (Groningen 1867) xv-xvi;
Gijsbertus Koolemans Beijnen (red.), Historisch
gedenkboek der herstelling van Nee﻿̂rlands
onafhankelijkheid in 1813 iii (Haarlem 1913) 385;

Koolemans Beijnen (red.), Historisch gedenkboek iv
(Haarlem 1913) 116.
78 A. de Visscher de Celles, ‘Notes confidentielles’,
28 oktober 1813, Colenbrander (red.)
Gedenkstukken vi-1, 476-477; Koolemans Beijnen
(red.), Historisch gedenkboek iii, 15.
79 Het betreft onder anderen 2, 14, 16, 19, 20, 21 en
25. Ook de voortijdig vertrokken page Donker van
der Hoff [5] vocht als vrijwilliger bij Waterloo.
80 Bijvoorbeeld 4, 10, 13 en 15.
met doorgaans het kapitein- of ritmeesterschap als eindrang bij hun
pensionering of overlijden.81

Conclusie
Toen Lodewijk Napoleon in juni 1806 door zijn broer op de Hollandse
koningstroon werd geplaatst, richtte hij zijn hofhouding vrijwel geheel in
In de keizerlijke paleizen had dit eeuwenoude instituut een aan de moderne
tijd aangepaste vorm gekregen. Het was kleiner van omvang en strakker

gabriëls

naar napoleontisch model. Dit gold eveneens voor de bijbehorende pagerie.
georganiseerd dan in Versailles, en meer dan voorheen op militaire leest
geschoeid. Maar niet alleen in formele zin volgde de Hollandse koning het

105

Franse voorbeeld; ook bij de selectie van zijn pages nam hij de napoleontische
junior hoffuncties onder het Keizerrijk niet langer voorbehouden aan de
adel. Napoleons streven naar een fusion des élites en een politiek amalgame
leidde bij benoemingen, inclusief die ten paleize, tot een verruiming van de
sociale rekrutering. Voortaan konden ook niet-adellijke zoons uit de verbrede
bovenlaag met succes naar een pageplaats dingen.
Hetzelfde gold voor de ongeveer twaalf junior posten die aan het
hof van Lodewijk Napoleon te vergeven waren. Deze waren tijdens het
Koninkrijk Holland bijzonder gezocht als opstap naar een officierscarrière.
 Jongens met deze ambitie drongen er in sommige gevallen zelf bij hun ouders
op aan voor hen naar een pagepost te solliciteren, hoewel een aanstelling
als cadet op de Koninklijke Militaire School dezelfde mogelijkheid bood.
Meestal ging het initiatief echter uit van de familie. Het prestigieuze
dienstverband in de nabijheid van de Koning en het hoofse onderricht waren
daarbij belangrijke drijfveren, maar ook verlichting van de zorg voor een
grote kinderschaar speelde meer dan eens een rol. Door hun geringe aantal
vormden de pageplaatsen evenwel een schaarstegoed, waarnaar de nationale
elite solliciteerde volgens de procedures van de ontluikende bureaucratische
staat met schriftelijke rekesten en beredeneerde benoemingslijsten. De kans
van slagen nam echter aanzienlijk toe wanneer tegelijkertijd, op informeeltraditionele wijze, de recommandatie werd gezocht van invloedrijke
pleitbezorgers met toegang tot de koning. Voor het bevorderen van carrières
bleven cliëntelisme en nepotisme onmisbaar.
81 Hierop bestonden slechts enkele uitzonderingen:

generaal. Laatstgenoemde bleek van alle

Van Tuyll van Serooskerken [12] werd bevorderd

voormalige pages het succesrijkst: vele jaren lang

tot kolonel en Snouckaert van Schauburg [19] tot

was hij chef van de generale staf en in 1848 was hij

generaal-majoor. Storm de Grave [25] en Nepveu

tijdelijk minister van Oorlog.
[16] beëindigden hun carrière als luitenant-

‘het vooruitzigt op zijn toekomstig geluk’

praktijk als richtsnoer. Anders dan tijdens het ancien régime waren deze

article – artikel
Benoemingen waren voor Lodewijk Napoleon een geschikt middel
om zich te verzekeren van de steun van de bovenlaag. Hun medewerking en
loyaliteit waren voor hem, als opgedrongen buitenlandse vorst van een tot
monarchie omgevormde republiek, onontbeerlijk om zijn bewind te schragen.
 Onderzoek naar wie, op welke wijze en om welke redenen de begeerde
pageplaatsen ten deel vielen, geeft daarom een eerste indruk van Lodewijks
niet eerder bestudeerde patronagepolitiek en daarmee van de communicatie
en interactie tussen de monarch en de nationale elite. Het vergeven van deze
junior posten leent zich hiervoor bij uitstek, omdat het hierbij niet ging om
de individuele kwaliteiten van de kandidaten zelf, maar om het begunstigen
van de families waartoe zij behoorden. Een prosopografische analyse
van alle pagebenoemingen wees uit dat de vorst probeerde zijn jeugdige
hoffunctionarissen zo evenredig mogelijk uit de verbrede en verbrokkelde
bovenlaag van zijn koninkrijk te rekruteren. In hoeverre deze bevindingen
representatief zijn voor Lodewijks benoemingsbeleid inzake hoffuncties in
het bijzonder en overheidsambten in het algemeen, moet verder onderzoek
bepalen.
Het prosopografische onderzoek bracht de hardnekkigheid van
verscheidene prerevolutionaire verhoudingen aan het licht. Zo was een groot
aantal van Lodewijks pages afkomstig uit patricische en militaire families,
maar nog altijd bleek meer dan de helft van hen van adel te zijn. Protestanten
waren eveneens in de meerderheid, maar de koning bleek ook welbewust
rooms-katholieken te selecteren. Hoewel de meeste junior paleisdienaren
een orangistische familieachtergrond hadden, waren er voldoende met
patriots- en Bataafsgezinde vaders. Het minst representatief was de regionale
spreiding. Evenals voor 1795 geeft deze de tweedeling te zien tussen zoons uit
het stedelijk regentenpatriciaat uit het westen en jonkers uit de landadel uit
het oosten van het land. Hollanders waren het best vertegenwoordigd, terwijl
ingezetenen van nieuwe departementen zoals Brabant en Oost-Friesland
vooralsnog ontbraken.
 Het is aannemelijk dat de pagerie van Lodewijk Napoleon gaandeweg
een steeds betere afspiegeling van de nationale elite te zien zou hebben
gegeven, indien er niet al na vier jaar een einde was gekomen aan het
Koninkrijk Holland. De korte duur van Lodewijks bewind maakt het evenmin
mogelijk te bepalen of zijn patronagebeleid succes had en de gefavoriseerde
families zich inderdaad tot blijvende steun aan zijn bewind verplicht achtten.
Toetsing van hun trouw tijdens het aansluitende keizerlijke regime biedt
hiervoor overigens wel enige bevestiging. Wat de pages zelf betreft kan
eenzelfde conclusie worden getrokken, met dien verstande dat bij hen steeds
de continuering van hun militaire loopbaan voorop stond. Niet zozeer als
leden van begunstigde families, maar als door een eed van trouw gebonden
officieren waren de meesten van hen bereid drie snel opeenvolgende en
politiek uiteenlopende regimes loyaal te dienen. In dit opzicht verschilde hun
houding niet van die van andere militairen tijdens het transitietijdperk.
Jos Gabriëls is als senior onderzoeker verbonden aan het Huygens Instituut voor
Nederlandse Geschiedenis en Cultuur in Amsterdam. Zijn onderzoek richt zich op de
politieke, militaire en culturele geschiedenis van het napoleontische tijdvak, met een
voorkeur voor biografie en prosopografie. Hij publiceerde onder andere ‘“The Belgians
ran at the first shot”. De slag bij Waterloo en de retoriek van de lafheid’, Tijdschrift voor
Geschiedenis 129:4 (2016) 523-543. doi: https://doi.org/10.5117/tvgesch2016.4.gabr;
‘Cutting the cake. The Congress of Vienna in British, French and German political
caricature’, European Review of History 24:1 (2017) 131-157. doi: https://doi.org/10.1080
Napoleon’s Dépôt général de la Guerre, 1800-14’, European Review of History 26:2 (2019)
258-283. doi: https://www.researchgate.net/publication/325606229_Mapping_out_

gabriëls

/13507486.2016.1177714; ‘Mapping out future victories. Information management by

future_victories_information_management_by_Napoleon's_Depot_general_de_la_
Guerre_1800-14. Momenteel werkt hij aan een boek over Roestam de Mammeluk, de

107

lijfwacht en lijfknecht van Napoleon. E-mail: jos.gabriels@huygens.knaw.nl.
 ‘het vooruitzigt op zijn toekomstig geluk’

1791, 17 mrt.
Duranty,
Guillaume Antoine [1856]
François (‘William’)
chevalier de

Heteren Gevers,
Adriaan Leonard
van

Donker van
der Hoff, Daniel
Ferdinand
Théodore

3

4

5

1793, 6 mrt.
[1838]

1794, 19 aug.
[1866]

1793, 23 juni
[1822]

Bönninghausen,
Maximilian
Friederich Carl
Franz baron von

2

1791, 10 aug.
[1814]

Arcy, Hyacinthe
baron d’

1

Nr. Naam

BENOEMING

VERTREK

1806,
13 ½
22 nov.
1806,
12
22 nov.
1806,
15 ½
22 nov.
1806,
13 ½
22 nov.
1806,
15
22 nov.
1808,
11 jan.
1810,
24 juli

1808,
8 feb.
1809,
25 aug.
1808,
8 feb.
15

16

17

16

16 ½

Frankrijk

Overijssel
(Tubbergen)

Frankrijk

Herkomst

Adjunct bij de
Haarlem
secretaris-generaal
der Posterijen,
8 mrt. 1808 – 1810

VADER

nee

nee

ja

ja

ja

Waals

Waals

RK

RK

RK

Orangist

Orangist

n.v.t.
Bataaf

n.v.t.
Postmeester van Haarlem:
1782 – 1807
Schepen van Haarlem: 1793 – 1794
Lid lage rechtbank te Haarlem:
1795 – 1802
Hoofdschout van Haarlem:
1802 – 1807
Lid Raad van Administratie der
Posterijen:
okt. 1807 – 1810

Stadssecretaris van Rotterdam:
1788 – 1795
Rentenier op kasteel Endegeest
bij Leiden:
jan. 1801 –

Grootgrondbezitter nabij
Bourges
Beide ouders overleden vóór
1806

Majoor in Münsterse dienst:
tot 1793
Rentenier te Tubbergen: na 1793
Provisioneel representant van
Overijssel: 1795

Luitenant der infanterie in het
Franse Koninklijke leger: vóór
de Franse Revolutie

Politieke
Adel Religie
Functies
gezindheid

FAMILIE

Page van Napoleon Rotterdam /
24 juli 1810 – 1811
Leiden

2de luitenant
3de regiment
huzaren,
8 feb. 1808 – 1810

2de luitenant
1ste regiment
jagers, 25 aug.
1809 – 1810

2de luitenant
2de regiment
huzaren, 8 feb.
1808 – 1810

Geboortedatum
Functie
Datum Leeftijd Datum Leeftijd
[Sterfjaar]
na vertrek

PAGES

Appendix: De pages aan het hof van koning Lodewijk Napoleon, 1806 – 1810.
 CONNECTIE

Tante (zuster van moeder)
F.A.A. de Boisonnière de
Mornay: Onder-gouvernante van
de prinsjes, 8 juli 1806 – 1810

Tante (zuster van moeder) A.C. de
Boubers-Bernatre, née De Folard:
Gouvernante van de prinsjes,
8 juli 1806 – 1810

Mogelijke invloed op
benoeming tot page

article – artikel

VERTREK

VerHuell, Ernestus 1797, 6 mei
Johannes Herman [1817]
Abraham

Guichenon de
Chastillon,
Zacharias

Holmberg de
Beckfelt,
Otto Carel baron

8

9

10

1794, 9 juli
[1857]

1791, 22 okt.
[Rusland 1812]

1795, 22 mrt.
[1827]

Sandra, Joachim

7

1791, 20 mei
[Rusland 1812]

Neukirchen
genaamd
Nyvenheim,
Hendrik Nanning
baron van

6

1807,
19 jan.
1807,
19 jan.
1807,
6 jan.
12 ½

15

9½

1806,
11 ½
22 nov.
1806,
15 ½
22 nov.
1810,
24 juli

1809,
25 aug.
1810,
24 juli

1809,
30 juni

1808,
8 feb.
16

18

13 ½

14

17

Leiden

Gelderland
(Kwartier van
Nijmegen)

Page van Napoleon Culemborg
24 juli 1810 – 1812

2de Luitenant
Gorinchem /
5de regiment
Zwijndrecht
infanterie,
25 aug. 1809 – 1810

Page van Napoleon Doesburg
24 juli 1810 – apr.
1814

Studie rechten
in Amsterdam:
1809 – 1815
Advocaat te
Amsterdam

1ste luitenant
2de regiment
huzaren, 8 feb.
 1808 – 1810

Herkomst

VADER

ja

nee

nee

nee

ja

CONNECTIE

Raadsheer in het Hof van
Justitie en de Rekenkamer van
het graafschap Culemborg:
1780 – 1795
Burgemeester van Culemborg:
nov. 1802 –

Luthers Orangist

Gerecommandeerd door oom
C.H. VerHuell: Minister van
Marine,
mei 1805 – jan. 1808

Controleur van konvooien
en licenten te Doesburg:
1789 – 1795
Lid Departementaal Bestuur
Gelderland: 1805 – 1807
Assessor departement
Gelderland: 1807 – 1810

Orangist

Majoor-ingenieur der genie
Beide ouders overleden eind
1806

Stiefvader G.J. Jacobson:
Lid Staatsraad,
juli 1806 – sep. 1809

Arts te Leiden
Overleden in jan. 1795

Mogelijke invloed op
benoeming tot page

Patriot /
Bataaf

Luitenant, later kapitein in het
infanterie-regiment van zijn
oom: 1783 – 1787
Lid ridderschap Kwartier van
Nijmegen: 1787 – 1795

Geref.
Geref.
Waals

Geref.
Politieke
Adel Religie
Functies
gezindheid

FAMILIE

‘het vooruitzigt op zijn toekomstig geluk’

Nr. Naam

BENOEMING

Geboortedatum
Functie
Datum Leeftijd Datum Leeftijd
[Sterfjaar]
na vertrek

PAGES

gabriëls

109

Tuyll van
Serooskerken,
Vincent Johan
Reinier baron van

Asbeck, Tjalling
Minne Watze
baron van

1790, 2 nov.
Lamsweerde,
Maurits Theodorus [1826]
Oliverus Antonius
baron van

Limburg Stirum,
Willem Bernard
graaf van

Nepveu, Charles

12

13

14

15

16

1791, 5 okt.
[1871]

1795, 15 dec.
[1889]

1795, 16 jan.
[1855]

1792, 4 nov.
[1840]

Pays de Bourjolly, 1791, 24 mrt.
Jean-Alexandre Le [1865]

11

Nr. Naam

BENOEMING

VERTREK

1808,
16 jan.
1808,
16 jan.
1808,
16 jan.
1808,
16 jan.
1807,
19 jan.
1807,
19 jan.
16 ½

12

17

13

14

16

1809,
25 aug.
1810,
24 juli

1809,
25 aug.
1810,
24 juli

1809,
25 aug.
 1807,
25 mei

18

14 ½

18 ½

15 ½

17

16 ½
Frankrijk

2de luitenant
Stad Utrecht
6de regiment
infanterie,
25 aug. 1809 – 1810

Page van Napoleon Gelderland
24 juli 1810 – sep. (Arnhem)
1813

2de luitenant
Gelderland
4de regiment
(Zutphen)
infanterie,
25 aug. 1809 – 1810

Page van Napoleon Friesland
24 juli 1810 – 1812

VADER

nee

ja

ja

ja

ja

ja

Waals

Geref.
RK

RK

Geref.
RK

Orangist

Orangist

Bataaf

Orangist

Orangist

n.v.t.
CONNECTIE

Cousin R.G. van Tuyll van
Serooskerken:
Auditeur des Konings,
juli 1806 – 1807

Koningin Hortense de
Beauharnais:
een oudtante van haar vader was
een Le Pays de Bourjolly.
Mogelijke invloed op
benoeming tot page

Lid vroedschap van Utrecht:
vóór 1795
Rentenier: na 1795

Kolonel der infanterie in het
Staatse leger:
1793 – 1795
Kwartierdrost van Arnhem: juni
1808 – 1810

Lid Municipaliteit van Zutphen:
feb. 1795 – 1802
Lid Eerste Nationale
Vergadering: 1796 – 1797
Lid College van Financien
Kwartier Zutphen: 1802 – 1805
Landdrost van Gelderland: mei
1807 – mrt. 1808

Broer L.Th. Nepveu:
Auditeur bij de Staatsraad,
dec. 1807 – dec. 1808

Vader G.W.J. van Lamsweerde:
Intendant-generaal van het
Koninklijk Huis,
nov. 1807 – jan. 1809

Ritmeester in het lijfregiment
Vader G.F. van Asbeck:
Oranje-Friesland: 1789 – 1795
Paleisprefect,
Kwartierdrost van Leeuwarden: nov. 1807 – mei 1809
mei 1807 – nov. 1807
Lid Staatsraad: nov. 1807 – jan.
 1809

Kolonel der cavalerie in het
Staatse leger
Overleden in aug. 1794

Kolonel der cavalerie in het
Franse Koninklijke leger:
vóór de Franse Revolutie

Politieke
Adel Religie
Functies
gezindheid

FAMILIE
Herkomst

1ste luitenant
Utrecht
2de regiment
kurassiers,
25 aug. 1809 – 1810

2de luitenant
2de regiment
infanterie,
25 mei 1807 – 1810

Geboortedatum
Functie
Datum Leeftijd Datum Leeftijd
[Sterfjaar]
na vertrek

PAGES

article – artikel

Schinne, Pieter
Isaac van

Snouckaert van
Schauburg,
Philip Godard
Reinoud baron

18

19

21

1793, 31 mrt.
Goltstein van
[1835]
Hoekenburg,
Joannes Hermanus
Winoldus
Eugenius Walradus
Theodorus
baron van

1794, 22 aug.
[1852]

1795, 13 sep.
[1869]

1793, 10 juli
[Rusland 1812]

Rendorp, Joachim 1793, 11 mrt.
[Rusland 1812]

17

20 Druyvesteyn,
Cornelis

VERTREK

1809,
3 sep.
1809,
3 sep.
1808,
16 jan.
1808,
16 jan.
1808,
16 jan.
16 ½

15

12 ½

14 ½

15

1810,
24 juli

1810,
24 juli

1810,
24 juli

1809,
25 aug.
1809,
12 aug.
17

16

15

16

16 ½

Page van Napoleon Gelderland
24 juli 1810 – jan.
(Zevenaar)
1811

Page van Napoleon Haarlem
24 juli 1810 – feb.
1813

Page van Napoleon Den Haag
24 juli 1810 – dec.
1810

2de luitenant
Rotterdam /
3de regiment
Den Haag
infanterie,
25 aug. 1809 – 1810

2de luitenant
Amsterdam
2de regiment
huzaren,
12 aug. 1809 – 1810

Herkomst

VADER

ja

nee

ja

nee

nee

RK

Geref.
Geref.
Waals

Geref.
 CONNECTIE

Ambteloos grondbezitter bij
Zevenaar

Achterneef (moederszijde)
A.W.J.J. van Hugenpoth tot
Aerdt:
Minister van Justitie en Politie,
mei 1809 – 1810

Vader A.C. Snouckaert van
Schauburg: Onder-directeur
Depôt-generaal van Oorlog,
1807 – 1808
Intendant van de paleizen
in Utrecht en Amsterdam,
1808 – 1810

Luitenant-kolonel in het Staatse
leger: 1793 – 1795
Onder-directeur Depôtgeneraal van Oorlog:
jan. 1807 – 1808
Intendant van de paleizen in
Utrecht en Amsterdam: jan.
1808 – jan. 1810

Orangist

Lid vroedschap van Haarlem:
1785 – 1788
Lid stadsbestuur van Haarlem:
1803 – 1806 Overleden in juli
1806

Oom G. Brantsen van de Zyp:
Kamerheer van de Koningin,
mrt. 1807 – feb. 1808

Lid vroedschap van Rotterdam:
1787 – 1795
Lid vroedschap van Den Haag:
1808 – 1811

Orangist

Patriot /
Bataaf

Gerecommandeerd door verre
verwant J.B. Bicker:
(Eerste) Stalmeester van de
Koning, 1807 – 1810

Lagere stedelijke ambten in
Amsterdam: tot 1795
Lid vroedschap Amsterdam:
1808 – 1810

Mogelijke invloed op
benoeming tot page

Orangist

Politieke
Adel Religie
Functies
gezindheid

FAMILIE

‘het vooruitzigt op zijn toekomstig geluk’

Nr. Naam

BENOEMING

Functie
Geboortedatum
Datum Leeftijd Datum Leeftijd
na vertrek
[Sterfjaar]

PAGES

gabriëls

111

VERTREK

Storm de Grave, 1792, 5 mei
Carel Willem Johan [1878]

1795, 4 jan.
[1874]

1809,
6 okt.
1809,
3 sep.
1809,
3 sep.
1809,
3 sep.
17

14 ½

17

15

1810,
24 juli

1810,
24 juli

1810,
24 juli

1810,
24 juli

18

15 ½

18

16

Page van Napoleon
24 juli 1810 – jan.
1811

Page van Napoleon Den Haag
24 juli 1810 – mrt.
1812

Page van Napoleon Overijssel
24 juli 1810 – jan.
(Heino)
1811

Page van Napoleon Haarlem
24 juli 1810 – 1811

Herkomst

VADER

nee

ja

ja

nee

Geref.
Geref.
RK

Geref.
 Orangist

Orangist

Patriot /
Bataaf

Vaandrig in het lijfregiment
Oranje-Stad en Lande, waarin
zijn vader luitenant-kolonel was:
1780 – 1786
Generaal-majoor in het
Koninklijke Leger
19 aug. 1809 – 1810

Kolonel in het regiment
Hollandsche
gardes te voet: mei 1785 – jan.
1794
Generaal-majoor in het Staatse
leger: jan. 1794 – jan. 1795
Overleden in juli 1807

Ambteloos grondbezitter bij
Heino

Schout van Haarlemmerliede:
1785 – 1795
Secretaris van de weeskamer te
Haarlem:
1796 –

Politieke
Adel Religie
Functies
gezindheid

FAMILIE

CONNECTIE

Vader A.W. Storm de Grave:
had zich als kolonel der infanterie
bijzonder onderscheiden tijdens
de oorlog in Spanje, 1808 – 1809

Oom Ph.J. van der Goes:
Lid Wetgevend Lichaam,
okt. 1806 – nov. 1808
Lid Staatsraad i.b.d.,
juli 1806 – dec. 1808

Gerecommandeerd door
A.H. Cramer: Inspecteur
der Posterijen te Zwolle

Gerecommandeerd door oom J.J.
Cambier: Minister vice-president
van de Staatsraad, jan. 1808 – feb.
1810

Mogelijke invloed op
benoeming tot page

Bronnen:
Naamlijst met genealogische verwijzingen: Peter Christiaans, ‘In dienst des Konings. De hofhouding van koning Lodewijk Napoleon’, in: Leo Barjesteh van Waalwijk van Doorn en Frans van Rooijen (reds.), Tussen
vrijheidsboom en oranjewimpel. Bijdragen tot de geschiedenis van de periode 1795-1813 (Rotterdam 1995) 518-519.
Benoeming en vertrek: Alphabetisch register op de decreten van Zijne Majesteit den Koning van Holland (13 dln.; Amsterdam 1806-1810).
Carrièreverloop: na, Stamboeken van officieren der Landmacht, 1795-1813 [2.01.15]; na, Dienststaten en stamboeken der officieren van de Koninklijke Landmacht, 1814-1940 [2.13.04].
Relevante connecties: État nominatif, an, aclb, af iv 1831, inv.nr. 141; Relevé général, an, aclb, af iv 1831, inv.nr. 142; État des Pièces remises, na, akh, inv.nr. 413 (Papiers divers).
25

24 Kretschmar,
Alexander
Abraham baron
van

1792, 6 juli
Knoppert tot
[1864]
Heerenbrink,
Engelbertus
Bernardus Joannes
baron

23

1794, 13 sep.
 [Rusland 1812]

Hoeufft, Paul
Quirin

22

Nr. Naam

BENOEMING

Geboortedatum
Functie
Datum Leeftijd Datum Leeftijd
[Sterfjaar]
na vertrek

PAGES

article – artikel.
