WETSONTWERP BELASTINGHERZIENING 1946.
WETSONTWERP BELASTINGHERZIENING 1946.
door Drs. J. Modderaar
Onlangs verscheen de Memorie van Antwoord op het Wetsontwerp
Belastingherziening 1947, waarbij tegelijkertijd een Nota van Wijzigingen
op het oorspronkelijke ontwerp werd ingediend. De voorstellen, die in
dit wetsontwerp zijn belichaamd, zijn wel van een dergelijke importantie
voor het bedrijfsleven, dat zij een beschouwing ten volle waard zijn.
In dit wetsontwerp toch wordt een serie bestaande wetten, te weten
de Vennootschapsbelasting, de Vermogensbelasting 1942, de Inkomsten­
belasting 1941, de Loonbelasting, de Vermogensbelasting 1892, de Suc­
cessiewet en de Omzetbelasting aan een aantal belangrijke herzieningen
onderworpen, waarvan de strekking is om het bedrijfsleven, dat onder de
zware lasten, haar door den bezetter opgelegd, zucht, het bestaan gemak­
kelijker te maken. Daarnaast stelt de Minister deze belangrijke beperking
op den voorgrond, dat het totaal van de belastingopbrengsten door deze
herzieningen niet belangrijk in ongunstigen zin mag worden beïnfluenceerd. De Minister is in dezen opzet geslaagd door naast een sterke
verlaging van de Vennootschapsbelasting en de afschaffing van de Ver­
mogensbelasting 1942, over te gaan tot de invoering van de W eelde­
belasting en tot een verzwaring van de Vermogensbelasting 1892 en door
de agrarische bedrijven, die, als gevolg van economische politiek van den
bezetter, van de Ondernemingsbelasting waren vrijgesteld, hierin weder
te betrekken.
 Weliswaar becijfert de Minister nog een nadeelig saldo uit deze belas­
tingherziening van 8 4 ^ millioen gulden, maar hij vertrouwt, dat de prik­
kel, die van deze verlaging uitgaat, tot hernieuwde economische activiteit
eenerzijds en de rem op het maken van economisch niet noodzakelijke
onkosten in het bedrijfsleven anderzijds, dermate van gunstigen invloed
zullen zijn op de toekomstige belastingopbrengsten, dat dit nadeelig saldo
voor een belangrijk deel zal worden geëlimineerd. Het batig saldo, resulteerend uit de verhooging van de Omzetbelasting, zou zijn bestemming
vinden in de financiering van de noodvoorziening van ouden van dagen,
wanneer dit ontwerp eventueel tot wet zou worden verheven.
Het komt ons voor, dat de gedachtengang, die hieraan ten grondslag
ligt, volkomen juist is. Tengevolge van de steeds hoogere tarieven van
de directe belastingen in de bezettingsperiode was het zwaartepunt een­
zijdig verschoven naar de directe belastingen. De verlaging van de tarie­
ven van de Vennootschapsbelasting en de verhooging van de tarieven
van de Omzetbelasting dragen belangrijk bij om het evenwicht tusschen
deze beide soorten van heffingen te herstellen.
Het groote bezwaar tegen de indirecte heffingen, dat daarin bestaat,
dat de groote massa, die het minst draagkrachtig is, het zwaarst door een
verhooging wordt getroffen, wordt zooveel mogelijk ondervangen door
de eerste levensbehoeften hiervan vrij te stellen.
 Hiertegenover staat het groote voordeel, dat de Vermogensbelasting
1942 wordt afgeschaft, zij het dan in twee etappes, waarbij het tarief in
eerste instantie zoodanig wordt verlaagd, dat deze belasting niet meer
als een bedrijfslast zal worden gevoeld. De afschaffing van deze belasting
geschiedt volkomen terecht, aangezien deze belasting in wezen een dub­
bele belasting is en bovendien geheven wordt, ook wanneer de bedrijfs­
resultaten volkomen negatief zijn. Vooral voor ondernemingen met een
groot bedrijfskapitaal, waarop normaal een matige opbrengst wordt ver-

m ab

blz. 42

kregen, vormde deze belasting, vooral in verliesgevende jaren, een bron
van groote ergernis.
Hoewel de bezwaren tegen de Vennootschapsbelasting groot zijn, aan­
gezien deze in wezen ook een dubbele belasting is en volledige afschaf­
fing dientengevolge meer bevrediging zou hebben gewekt, is de verlaging
tot een vast tarief van 331/ 3 % toch een belangrijke stap op weg naar
een meer billijke belasting van het bedrijfsleven. De huidige tarieven
waren zoo hoog en de onredelijkheid in de progressietabel zoo groot, dat
de neiging tot belastingontduiken en tot het economisch opvoeren van de
kosten hierdoor ten zeerste werd gestimuleerd.
De tariefsverlaging zal in dit opzicht ongetwijfeld gunstige gevolgen
hebben.
Aan den anderen kant zal dit nieuwe tarief de kapitaalvorming in de
onderneming ten zeerste bevorderen, wat, gezien de voorbijgegane periode
van kapitaalverliezen tengevolge van roof door de bezetters, oorlogs­
schade, veroudering en slijtage van de bedrijfsinstallaties, als één van de
belangrijkste voorwaarden van ons nationaal herstel is te beschouwen,
in het bijzonder voor de middelgroote ondernemingen, voor welke de
kapitaalmarkt niet toegankelijk is en die aangewezen zijn op financiering
uit eigen middelen, zal deze factor van overwegende beteekenis zijn.
 Toch komt het ons voor, dat de verlaging tot 25 %, zooals in het oor­
spronkelijke ontwerp was vastgesteld, juister en billijker was dan het nu
vastgestelde percentage van 331/% %. Juister omdat, zooals de Minister
in de Memorie van Toelichting zelf ook terecht opmerkt, de belasting
van een specialen rechtsvorm eigenlijk een slecht staal van wetgeving is,
die de toepassing van een bepaalden rechtsvorm op economische en juri­
dische gronden belemmert. Het percentage van 25 % was dan ook door
den Minister als een overgangsmaatregel beschouwd en was bestemd te
verdwijnen, zoodra een algeheele herziening van onze belastingwetgeving
zou zijn ingevoerd. Het komt ons nu in het licht van deze verklaringen
onbegrijpelijk voor, dat het percentage van 25 % weer wordt verhoogd tot
33V s %•
Dit klemt te meer omdat dit percentage voor tal van ondernemingen
en wel voor die, waarvan de winsten ƒ 37.500,— niet overtreffen, niet
alleen geen belastingverlaging, maar een belastingverhooging beteekent
en wel van 30 tot 33V3 %. Hier worden in het bijzonder getroffen de
minder groote ondernemingen, die, voor zoover zij niet gedreven worden
in een onpersoonlijken rechtsvorm, reeds getroffen worden door de hooge
inkomstenbelasting en nu ook in den vorm van naamlooze vennootschap­
pen getroffen worden door een belastingverhooging. Wij wijzen hier­
bij in het bijzonder op de omstandigheid, dat in deze categorie vele ven­
nootschappen voorkomen met een beperkt aantal aandeelhouders, voor
wie de vennootschapsbelasting een uitgesproken dubbele belasting betee­
kent.
 Het is niet overbodig in dit verband de aandacht te vestigen op het
feit, dat deze belastingverlaging de tendens tot het omzetten van andere
ondernemingsvormen in naamlooze vennootschappen zal versterken. De
ondernemingen, die overeenkomstig de regelingen van het Liquidatiebesluit zijn omgezet van een naamlooze vennootschap in een commandi­
taire vennootschap, of in een anderen persoonlijken ondernemingsvorm,
komen tengevolge van deze wetswijziging wel in een onaangename
situat-'e Misschien zou de Minister deze ondernemingen, die tengevolge
van de nieuwe wet haar bedrijf weer wenschen onder te brengen in een
naam'ooze '"'nnootschap, kunnen tegemoetkomen door vrijstelling van
registratierechten.
nab

blz. 43

Deze tendens tot omzetting in een naamloozen vennootschapsvorm zal
des te sterker worden nu bij dit ontwerp de tarieven van de inkomsten­
belasting, vooral voor de middengroepen, niet onaanzienlijk worden ver­
zwaard. Het tarief van 331/ 3 % in de inkomstenbelasting zal men reeds
bij bescheiden winsten heel spoedig overschrijden.
Misschien zou het gewenscht zijn door wettelijke bepalingen het ont­
staan van zeer kleine vennootschappen, waarbij geen ander doel voorzit.
dan om een overigens gerechtvaardigde persoonlijke aansprakelijkheid
te ontloopen, tegen te gaan.
Een belangrijk voorstel in dit ontwerp is vervat in artikel 4, waarbij
het vormen van belastingvrije reserves wordt mogelijk gemaakt. Hiermede
is de Minister tegemoet gekomen aan een van de dringendste wenschen
van het bedrijfsleven. Immers het was bij het huidige systeem van de
inkomsten- en vennootschapsbelasting niet mogelijk om voldoende winst
voor verliesgevende jaren belastingvrij te reserveeren. De bestaande
compensatietermijn van twee jaar was daarvoor volkomen onvoldoende.
 Deze onbelaste reserve is echter aan beperkingen onderhevig en wel in
de eerste plaats in dien zin, dat de jaarlijksche toeneming niet meer dan
15 % van de winst mag bedragen Het percentage van 15 % is wel rede­
lijk en komt ook wel overeen met wat in de praktijk op het gebied van
reservevorming gebruikelijk is, hoewel dit percentage met betrekking tot
bedrijven met zeer riskant karakter nog wel eens laag kan blijken te zijn.
Bezwaarlijker lijkt ons de regeling, waarbij het ontwerp als maximum
van de toegestane reserve vaststelt de som van 20 % van de waarde der
lichamelijke activa, welke voor de uitoefening van het bedrijf worden
gebruikt en 10 % van de waarde der bedrijfsvoorraden.
Dit plafond zal in de meeste bedrijven te laag blijken te zijn, in het
bijzonder voor die bedrijven, welke verplicht zijn uit te breiden, of te
vernieuwen als gevolg van geleden oorlogsschade, tegen prijzen, die vaak
het drievoudige zijn van die vóór Mei 1940. De verliezen, welke hierdoor
in de toekomst kunnen ontstaan, zullen tengevolge van het vastgestelde
plafond niet voldoende door de belastingvrije reserve worden gedekt.
In art. 4 sub 9 wordt vastgesteld, dat de herleide overgangsreserve als
onbelaste reserve wordt beschouwd. Door deze bepaling wordt het gunstig
effect van de belastingvrije reserve voor een groot aantal ondernemingen
geëlimineerd. Immers de bedoeling van het wetsontwerp is, de kapitaal­
vorming, die bij het huidige belastingwezen in erge mate wordt geremd, of
vaak zelfs onmogelijk gemaakt, zooveel mogelijk te stimuleeren en daar­
mede het herstelproces van ons economisch leven te bevorderen. Ten­
gevolge van art. 4 sub 9 wordt dit streven voor een belangrijk gedeelte
onmogelijk gemaakt, zoodat het aanbeveling verdient om deze bepaling
te laten vervallen.
 Blijkens de Memorie van Antwoord heeft de Minister deze bezwaren
wel gevoeld en als gevolg daarvan geeft hij nu bij de Nota van wijzigin­
gen de volgende oplossing.
Den belastingplichtige wordt namelijk toegestaan de herleide over­
gangsreserve geleidelijk uit te keeren, in dier voege, dat de uitdeelingen
en de daarover betaalde vennootschapsbelasting, in mindering op de her­
leide overgangsreserve mogen worden gebracht. Van de ondernemingsbelasting wordt men dus vrijgesteld.
In volgende jaren kan men dan uit behaalde winsten de onbelaste
reserve weer aanvullen, totdat het plafond weer is bereikt.
Het komt ons voor, dat deze oplossing eenerzijd3 onvoldoende is en

m ab

biz. 44

anderzijds stimuleert tot winstuitdeelingen, die in maatschappelijk opzicht
in de huidige omstandigheden ongewenscht zijn.
Immers bij tallooze grootere en ook wel kleinere ondernemingen zal
de herleide overgangsreserve belangrijk grooter zijn, dan de toegestane
belastingvrije reserve. Een uitkeering daarvan zou de financiëele positie
van het bedrijf,- op een tijdstip, waarop bijna elk bedrijf tengevolge vaa
de oorlogsomstandigheden en de daarna gevolgde prijsstijging worstelt
met een kapitaaltekort, belangrijk verzwakken.
Een behoorlijk financiëel beheer zal dan ook uit deze fiscale overwe­
ging nimmer tot een zoodanige uitdeeling besluiten, waarmede het practische nut van deze concessie denkbeeldig blijkt
Echter ook voor de bedrijven, waarvan de herleide overgangsreserve
niet boven de belastingvrije reserve uitgaat, is deze prikkel tot winstuitkeering niet bevorderlijk voor de versterking van de financiëele positie
van de vennootschap. Men kan wel zeggen, dat deze prikkel tot winstuitkeermg volkomen in strijd is met de bedoeling van de belastingvrije
reserve, die de zeer noodzakelijke kapitaalvorming in het bedrijfsleven
tracht te stimuleeren.
Zooals reeds werd opgemerkt geldt de mogelijkheid tot het vormen van
belastingvrije reserves niet alleen voor naamlooze vennootschappen en
daarmede gelijkgestelde lichamen, maar voor alle ondernemingsvormen.
 In dit opzicht worden de lichamen op denzelfden voet behandeld als de
andere ondernemingsvormen.
De gelijkheid van behandeling geldt echter niet ten opzichte van de
verlaging van de belasting. De naamlooze vennootschappen en daarmede
gelijkgestelde lichamen worden wel sterk bevoordeeld boven de andere
ondernemingsvormen. De persoonlijke ondernemingsvormen zooals de
éénmanszaak, de firma en de commanditaire vennootschap onderqaan ten
volle den druk van de in vele gevallen hoogere tarieven van de inkomsten­
belasting. Wanneer men bedenkt, dat bij een inkomen van ƒ 66 750 —
voor tariefgroep I de progressiegrens van 75 % is bereikt, bij tariefgroep
II dat percentage bii een inkomen van f 133.000, — , dan wordt het duide­
lijk, dat bij deze heffing van een bereidheid tot ondernemen met inbegrip
van het financieren van ondernemingen geen sprake meer zal zijn De
uitspraak van den Minister, dat degene, die dezen belastingdruk onder­
gaat, bereid zal zijn zich harder in te spannen, of langer te werken dan
hij gewild zou hebben indien de belastmg hem niet drukte, gaat in de
praktijk, zooals nu reeds voldoende blijkt, in het geheel niet op. De middelgroote ondernemingen, voor zoover deze niet in den vorm van naam­
looze vennootschappen worden gedreven, worden hiervan in het bijzonder
de dupe.
Toch kunnen de voorstellen in het Voorloopig Verslag gedaan om
deze ongelijkheid te verminderen door de Ondernemmgsbelasting op de
winst af te schaffen en als compensatie van de belast’nqdervinq de Ven­
nootschapsbelasting te verhooqen van het voorgestelde percentage van
25 % tot 40 % ons evenmin bekoren. Hoe zeer de rechtsgrond van de
Ondernemmgsbelasting ook aanvechtbaar is, de verhooging van de Ven­
nootschapsbelasting, die in wezen een dubbele belasting is, is een nog
grooter bezwaar.
 Aan de minder belangrijke wijzigingen van het Besluit op de Inkom­
stenbelasting 1941 gaan wij voorbij, aangezien zij meerendeels van technisdhen aard zijn. Een uitzondering maken wij ten aanzien van art. 5
sub L, waarbij artikel 48 gewijzigd wordt in dien zin, dat de belasting-

m a b blz. 45

voet van deze inkomsten het percentage zal zijn, dat geheven wordt van
de laatste zeshonderd gulden van het volgens de tabel belaste gedeelte
van het zuiver inkomen. Het minimum percentage is vastgesteld op 20
en het maximum op 40.
Deze bepaling is dus een aanzienlijke verzwaring, vergeleken bij de
vroegere regeling, waarbij het percentage werd vastgesteld door het in­
komen te deelen door het betaalde bedrag aan belasting. Het minimum
was hier 15 % en het maximum 3 7 ^ %•
Het komt ons voor, dat de oude regeling juister was dan de nieuwe.
Wanneer bijvoorbeeld door verkoop van een bedrijf een bedrag aan
geaccumuleerde goodwill wordt gerealiseerd, is het niet juist om dit be­
drag te belasten met het percentage van de laatste zeshonderd gulden
van het bestaande inkomen. Immers de goodwill groeit geleidelijk in den
loop der jaren en als gevolg daarvan stijgt het inkomen geleidelijk. W as
de ongerealiseerde goodwill vatbaar voor belastingheffing, dan zou vol­
gens een langzaam stijgend percentage zijn belast. Teneinde deze onbil­
lijkheid te ondervangen, is men in 1941 gekomen tot het opnemen van
artikel 48, waarin geheven wordt naar gemiddeld percentage van het
inkomen.
De Minister gaat in de Memorie van Antwoord dit bezwaar volkomen
voorbij door bij zijn berekening uit te gaan van een gelijkblijvend inkomen
Over de verschillende jaren.
 Tenslotte vestigen wij nog de aandacht op artikel 5 sub J, waarbij de
regeling, dat een huwelijk gedurende tenminste een derde gedeelte van
het kalenderjaar, of van het belastingtijdvak, moet bestaan voordat men
recht heeft op plaatsing in tariefsgroep II, veranderd wordt in dier voege,
dat het voldoende is, wanneer het huwelijk in dat betreffende jaar is
gesloten, onverschillig op welken datum.
De nieuwe tabel van het Besluit Inkomstenbelasting 1941 is technisch
belangrijk beter dan de bestaande, waarbij wij in de eerste plaats wijzen
op de verhooging van de belastingvrije bedragen. In 1940 bedroeg het
belastingvrije bedrag voor gehuwden zonder kinderen ƒ 750.—, bij de
nieuwe tabel ƒ 1.000,'—■. In verband met de sterk gestegen kosten van
levensonderhoud is deze verhooging wel zeer billijk. In de tweede plaats
zijn de tariefklassen, die bij de bestaande regeling overwegend ƒ 300,—
groot waren, verlaagd tot ƒ 120,—>, hetgeen de toevalsfactor bij de hef­
fing belangrijk vermindert. Vervolgens heeft men de te zware belasting
van de lagere inkomens en van de inkomens van ongehuwden aanmer­
kelijk verlicht. Het eerste was te meer noodzakelijk, nu de kosten van
levensonderhoud zoo sterk zijn gestegen. Voor de ongehuwden geldt,
dat ook zij dikwijls belangrijke verplichtingen hebben ten aanzien van
het onderhoud van familie’eden. Dit beteekent nat-"urh"k niet dat qeen
belanqrijk verschil moet blijven bestaan met gehuwde belastingplichtigen.
Ook de kinderaftrek is in dit gewijzigde wetsvoorstel in verschillende
opzichten beter geregeld dan bij de bestaande regeling het geval was.
W as het gevolg van de bestaande regeling zoodanig, dat bij elk volgend
kind de belastingaftrek geringer was. in het nieuwe ontwerp plaatst men
elk k:nd in dit opzicht op dezelfde basis.
 Tenslotte heeft men de progressie, die bij de bestaande regeling zeer
onregelmatig verloopt, bij de nieuwe regeling veel geleidelijker gemaakt,
hetqeen uiteraard de billijkheid in de belastingheffing verhoogt.
Hoofdstuk V handelt over de Loonbelasting, waarvan men de bepalin­
gen heeft aangepast aan de wijzigingen van de bepalingen van het Besluit
op de Inkomstenbelasting 1941.
nab

blz. 46

Hoofdstuk VI behandelt de wijzigingen betreffende de W et op de
Vermogensbelasting 1892, waarvan de belangrijkste wel is, dat de vrij­
stelling voor ongehuwden gebracht wordt van ƒ 7.500,— op ƒ 1 0.000,—
en de aftrek per kind van ƒ 7.500,—■ wordt verlaagd tot ƒ 5.000,—. De
verlichting voor ongehuwden is inderdaad wel juist, omdat deze groep
dikwijls verplicht is om familieleden te onderhouden. De vermindering
van het belastingvrije bedrag voor kinderen zal niet veel bezwaren ont­
moeten, omdat dit bij de bestaande regeling inderdaad zeer royaal gere­
geld is.
In het bijzonder vermelden wij nog artikel 10, waarbij de Minister zich
het recht voorbehoudt om ten aanzien van de belastingjaren 1945 en 1946
voor de berekening van het vermogen bijzondere regelen te geven. De
bedoeling van deze bepaling zal wel zijn om hier de afwijkende bepalingen
van de Vermoqensaanwasbelasting voor de vaststelling van het vermoqen
op de genoemde data van toepassing te verklaren. De vraag kan echter
worden gesteld, of deze regeling niet in afwijking is van de W et.
 Hoofdstuk VII behandelt de verhooging van de rechten van successie,
van overgang en schenking. Hoewel de tarieven in het buitenland som­
tijds nog hooger zijn, komt het ons voor, dat deze verhooging een ongunstigen invloed zal hebben op de kapitaalvorming. Dit klemt te meer, daar
de opbrengsten van deze belastingen worden opgenomen onder de ge­
wone middelen van de Staatshuishouding. Ook de betaling van deze
successierechten zal voor menige kleine onderneming, waarin dikwijls
het geheele kapitaal van de nalatenschap is belegd, waarbij wij in het
bijzonder denken aan het boerenbedrijf, nog veel moeilijkheden opleveren.
Tenslotte behandelt hoofdstuk VIII de wijzigingen in het Besluit op
de Omzetbelasting 1940, die wel heel belangrijk zijn. De Minister bere­
kent de extra-bate uit deze herziening op 97 millioen gulden, hetgeen dus
een aanzienlijk bedrag is.
Hoewel natuurlijk aan elke belastingverhoóging bezwaren zijn verbon­
den, meenen wij, dat deze verhooging, die het evenwicht herstelt tusschen
de directe en indirecte heffingen, welk evenwicht in de afgeloopen bezet­
tingsjaren ten ongunste van de directe heffingen was verstoord, moet
worden aanvaard.
Ten aanzien van de vraag „Cascadestelsel” of „Éénmalig stelsel”
meent de Minister dat, ondanks de ook daaraan verbonden bezwaren, het
eerst genoemde stelsel moet worden gehandhaafd.
Het komt ons voor, dat deze keuze juist is, aangezien de benarde toe­
stand van 's lands financiën een qroote opbrengst noodzakelijk maakt.
W el mag de vraag worden gesteld, of het aantal vrijstellingen niet zou
moeten worden uitgebreid, nu de verhoogde heffing de tendens tot uit­
schakeling, welke tendens altijd verbonden is aan het huidige systeem,
nog aanmerkelijk versterkt.
Het heffingspercentage wordt in dit ontwerp gebracht van twee op
drie procent en het tarief van fabrikanten voor hun leveringen dienten­
gevolge op zes procent. Het tarief voor leveringen door groothandelaren
als zoodanig blijft vastgesteld op een half procent.
 Ingetrokken worden de verlagingen van de normale percentages voor
de leveringen van diverse agrarische producten, aangezien deze uitzon­
deringen door den bezetter in de W et zijn gebracht teneinde de productie
van levensmiddelen te stimuleeren. Deze overwegingen spelen in de hui­
dige omstandigheden geen rol meer.
De invoerbelasting wordt met de gewijzigde tarieven in overeenstem­
ming gebracht, hetgeen men vindt opgenomen in de bepalingen onder C

mab

blz. 47

Een belangrijke wijziging vindt men opgenomen onder E, waarbij vol­
komen vrijstelling van Omzetbelasting wordt verleend voor de levering
van aardappelen, brood, granen, meel en bloem van granen, groenten en
fruit, melk en water en waarbij een gedeeltelijke vrijstelling wordt ver­
leend voor de levering van doode en levende dieren, behoudens enkele
uitzonderingen van meer luxieuse producten en verder van eieren, ge­
rookte haring, margarine, peulvruchten, enkele vleeschsoorten, vet, spek
en zout, voor zoover deze goederen geleverd worden door den fabrikant
aan ondernemers, die de goederen ten behoeve van hun onderneming
betrekken. Op deze wijze tracht men en terecht de Omzetbelasting voor
eerste levensbehoeften zoo draaglijk mogelijk te maken.
 In hoofdstuk IIA vindt men opgenomen de bepaling van het weeldetarief, welk tarief door den Minister vastgesteld is op 15 %,
Het komt ons voor, dat tegen deze wijziging toch wel ernstige bezwaren
bestaan. In de eerste plaats is het buitengewoon moeilijk om vast te stel­
len wat weelde is. Een zelfde artikel kan voor de eene persoon nood­
zakelijk zijn, terwijl het voor den andere als weelde moet worden geken­
merkt. De onderscheiding is dus zuiver willekeurig, hoewel de Minister
bij de Nota van Wijzigingen tegemoet gekomen is aan het bezwaar, dat
■deze lijst van goederen door hemzelf zou worden vastgesteld. In deze
nota is reeds een lijst van goederen opgenomen als onderdeel van het
ontwerp, terwijl aanvullingen, na invoering, alsnog aan het Parlement
ter goedkeuring zullen worden voorgelegd. Daarbij komt nog, dat de
opbrengst van deze weeldebelasting wel erg zal teleurstellen, aangezien
het verbruik van die zwaar belaste artikelen sterk zal verminderen en
daarmede de fiscale opbrengst. Enkele industrieën zullen door deze belas­
ting zeer worden getroffen, met als gevolg inkrimping van de productie
en vermindering van werkgelegenheid.
In dit zelfde artikel onder sub 2 wordt een hoog tarief van 25 % van
toepassing verklaard op bepaalde soorten diensten, welke bestaan uit het
geven van toegang tot vertooningen, voorstellingen, uitvoeringen, wed­
strijden en andere vermakelijkheden.
Een groot bezwaar tegen toepassing van dit tarief op deze categorie
diensten is, dat men hier in conflict raakt met de belangen van de gemeen­
ten, die uit de vermakelijkheidsbelasting een belangrijk gedeelte van haar
inkomsten putten. Een handhaving van de volle vermakelijkheidsbelas­
ting naast deze omzetbelasting zal wel bezwaarlijk zijn.
 De datum van inwerking-treding van deze belastingherziening is door
de Nota van Wijzigingen eveneens veranderd, in dier voege, dat de ver­
laging van de vennootschapsbelasting ingaat met de boekjaren, welke na
3! December 1945 eindigen, hetgeen dus op een uitstel van 1 jaar neer­
komt, wanneer men vergelijkt met het oorspronkelijk ontwerp. Voor de
vermogensbelasting 1942 geldt de verlaging voor de boekjaren, welke
met of na 1 januari 1946 beginnen. Voor de inkomstenbelasting wordt
de nieuwe tabel van kracht op 1 Juli 1947, behoudens enkele uitzonderin­
gen, terwijl voor de omzetbelasting dezelfde datum van toepassing is,
D e wijzigingen ten opzichte van de Successiewet zijn van toepassing na
den dag van het in werking treden van de wet.
Resumeerend komen wij tot de conclusie, dat dit wetsontwerp in vele
opzichten een belangrijke bijdrage levert tot het herstel van het bedrijfs­
leven en tot stimuleering van de zoo noodzakelijke kapitaalvorming en
spaarzin in onze verarmde gemeenschap.
Zooals reeds vermeld bestaan er tegen bepaalde onderdeelen belang ­
rijke bezwaren, die door wijziging echter zouden kunnen worden weg­
genomen.
a a b blz. 48.
