text: Témoigner. Entre histoire et mémoire
  
  Revue pluridisciplinaire de la Fondation Auschwitz
  128 | 2019
  
  Kwibuka. 25 ans après, comment se souvenir du
  génocide des Tutsis au Rwanda ?
  
  Alain Genestar. “Pro memorie: terug naar Auschwitz
  met Simone Veil”
  Sabine Bordon
  Traducteur : Rita Roggen
  
  Édition électronique
  URL : https://journals.openedition.org/temoigner/8444
  DOI : 10.4000/temoigner.8444
  ISSN : 2506-6390
  Cet article est une traduction de :
  Alain Genestar. “Pour mémoire : retour à Auschwitz avec Simone Veil” - URL : https://
  journals.openedition.org/temoigner/8405 [fr]
  Éditeur
  Éditions du Centre d'études et de documentation de l'ASBL Mémoire d'Auschwitz
  Édition imprimée
  Date de publication : 2 avril 2019
  Pagination : 176
  ISBN : 978-2-930953-090
  ISSN : 2031-4183
  Référence électronique
  Sabine Bordon, «Alain Genestar. “Pro memorie: terug naar Auschwitz met Simone Veil” », Témoigner. Entre
  histoire et mémoire [Online], 128 | 2019, Online op 30 mars 2022, geraadpleegd op 24 avril 2022. URL:
  http://journals.openedition.org/temoigner/8444 ; DOI: https://doi.org/10.4000/temoigner.8444
  
  Ce document a été généré automatiquement le 24 avril 2022.
  Tous droits réservés
  
  Alain Genestar. “Pro memorie: terug naar Auschwitz met Simone Veil”
  
  Alain Genestar. “Pro memorie: terug
  naar Auschwitz met Simone Veil”
  Sabine Bordon
  Traduction : Rita Roggen
  
  RÉFÉRENCE
  Alain Genestar. Pour mémoire : retour à Auschwitz avec Simone Veil. Paris, Grasset, 2018,
  80 p.
  1
  
  Eén jaar na het overlijden van Simone Veil, verschijnt bij de Franse uitgeverij Grasset
  Pour mémoire : Retour à Auschwitz avec Simone Veil. Dit boek van een zeventigtal pagina’s
  van de hand van Alain Genestar is gebaseerd op het bezoek dat Simone Veil samen met
  haar naaste familieleden bracht aan Auschwitz-Birkenau, naar aanleiding van de 60 e
  verjaardag van de bevrijding van het concentratiekamp. De auteur van dit boekje met
  de sobere, korte titel bevat het integrale exclusieve interview met Simone Veil na die
  bedevaart.
   2
  
  Verwacht je niet meteen aan het relaas van de overlevende van het kamp. Het eerste
  deel van het boek vertelt immers hoe de idee van haar terugkeer naar AuschwitzBirkenau is gegroeid en onder welke omstandigheden het bezoek heeft plaatsgehad. Na
  dertig pagina’s weerklinkt de stem van mevrouw Veil, die op een sobere manier,
  oprecht en zonder omwegen, vertelt over haar deportatie. Haar antwoorden op de
  vragen van de reporter leveren een heldere getuigenis op. Ze praat over de deportatie,
  maar je voelt je niet beklemd. De gedachtewisseling tussen Alain Genestar en Simone
  Veil leidt de lezer op een subtiele wijze naar de realiteit van het concentratiekamp. De
  auteur heeft zijn doel bereikt. Willen we het daarbij laten? Na het lezen borrelt er
  immers een gevoel van onbehagen met een zweem van frustratie op. Het interview
  ontroert de lezer, maar kon of moest het niet meer doen?
  
  3
  
  We proberen een uitleg te geven, zonder daarom tot op het bot te gaan. Laten we
  beginnen bij het onbehagen. Waar komt dat vandaan? Dat hangt zonder de minste
  
  Témoigner. Entre histoire et mémoire, 128 | 2019
  
  1
  
  Alain Genestar. “Pro memorie: terug naar Auschwitz met Simone Veil”
  
  twijfel samen met de keuze van het medium. Het valt uit de toon. Simone Veil, een
  politica van formaat, heeft beslist om een stuk van zichzelf en haar familie publiek te
  maken via Paris-Match. Een leven lang heeft ze geweigerd om iets toe te vertrouwen aan
  een journalist. Ook al kun je respect opbrengen voor haar beslissing, je kunt evengoed
  verwonderd, ontgoocheld of verbijsterd zijn.
   4
  
  Paris-Match dat is “Le poids des mots, le choc des photos” (het gewicht van woorden en
  de schok van foto’s) en ook de monotonie van “La vie est une histoire vraie.” (het leven
  is een waargebeurd verhaal). De keuze voor dit weekblad met actualiteit en foto’s, dat
  strandt op een tafeltje in de wachtzaal van de tandarts, stoort onvermijdelijk. Roept de
  naam niet eerder de amoureuze escapades op van Buckingham Palace en Monaco? En de
  vakantie van sterretjes van allerlei allooi? Of ook de niet aflatende vraag naar het
  waarom van de publicatie van de videobeelden van de aanslag op de Promenade des
  Anglais in Nice? Paris-Match flirt met het voyeurisme, niets meer en niets minder. En dat
  is niet nieuw. Is dit dan het meest aangewezen tijdschrift om te spreken over de
  Holocaust? Het is een feit dat Simone Veil geroerd was door het feit dat Alain Genestar
  Auschwitz had bezocht, maar dat doet geen afbreuk aan het onbehagen dat deze
  verbazingwekkende associatie opwekt.
   5
  
  Wat te denken van die frustratie? Het werk vertoont gebreken. Alain Genestar heeft
  niet alle aspecten van de deportatie van Simone Veil in het licht gesteld in het eerste
  deel van zijn boek. De hele familie Jacob werd gedeporteerd. Deze familie werd dubbel
  getroffen – door rassendeportatie en door politieke deportatie –. Zelfs als het
  voornaamste motief van het boek de integrale publicatie van het exclusieve interview
  met een Franse politieke persoonlijkheid naar aanleiding van de 60 e verjaardag van de
  bevrijding van Auschwitz was, waarom laat hij dan het lot van Simone Jacob buiten
  beschouwing? Waarom distantieert hij zich van het lot van haar familie? Slechts enkele
  regels over Denise, haar zus, hadden de herinnering kunnen oproepen aan haar politiek
  engagement en haar lidmaatschap van de verzetsbeweging Franc-Tireur, haar arrestatie
  door de Gestapo van Lyon en haar deportatie naar Ravensbrück en Mauthausen, toen ze
  nauwelijks twintig jaar oud was. Enkele regels over het lot van haar broer Jean hadden
  kunnen verwijzen naar de kwetsbaarheid van de kinderen en de gruwelijke realiteit
  van verraad.
  6
  
  Het had een gelegenheid kunnen zijn voor een volmaakt eerbetoon aan Simone Veil,
  een slachtoffer van de rassenpolitiek van de nazi’s, die een politieke heldin was
  geworden en zich had gewijd aan de eenwording van Europa en de verzoening tussen
  Frankrijk en Duitsland. Wat jammer.
  AUTEURS
  SABINE BORDON
  Geassocieerd onderzoeker CEGESOMA
  
  Témoigner. Entre histoire et mémoire, 128 | 2019
  
  2.
  