text: SYMONSZ.
  JOHANNES
  
  (EEN
  
  TORRENTIUS,
  NALEZING)
  DOOR
  
  DR. A. BREDIUS.
  EDERT het verschijnen
  van mijn boekje over dezen merkman, dat gelukkig geleid heeft tot het turugwaardigen
  van zijne hand, is er
  vinden van een fraai stilleven
  over hem een en ander geschreven.
  herhaaldelijk
  Dr. W. MEYER 1) heeft er bijzonderen
  nadruk
  
  op
  gelegd, dat TORRENTIUS wel degelijk tot de ridders van
  den Rozen Cruyse behoorde, tegelijk met vele aanzienlijken
  hier te lande en in het buitenland ; vandaar ook de belangstelling
  
  van KAREL I en PRINS FREDERIK HENDRIK voor TORRENTIUS. In een 2e
  publiceerde Dr. MEYER het antwoord "Nihil" op een Request van TORRENTIUS
  
  stukje
  aan den
  
  De heer MEYER vergat
  document
  gewezen had.
  Raad.
  er bij te zeggen,
  
  dat ik hem
  
  op
  dit eigenaardig
  mij op
  Jhr. B. W. F. VAN RIEMSDIJK schreef in het fraaie Gedenkboek,
  eene bijdrage over het door hem voor 's-Rijksmijn 6oen verjaardag
  aangeboden,
  van TORRENTIUS en diens vermoedelijk
  stilleven
  Museum
  gebruik
  aangekochte
  Hoogen
  
  1) In Nijhoff'sBijdragenvoor de Vader1andscheGeschiedenis.19Ií.
  220
  Anderen
  schreven
  over de mogelijKheid
  obscura.
  door TORRENTIUS, enz.
  der photographie
  van den Hoogen Raad
  vondt ik onder de Requesten
  Onlangs
  
  een
  
  van
  
  Camera
  
  van
  
  het
  
  ontdekken
  
  nog twee
  die
  verbaasden.
  Want
  moeten
  er
  uit
  van
  TORRENTIUS
  mij
  wij
  opmaken,
  requesten
  kennis maakte.
  schilder reeds in 1621 met de gevangenis
  dat de avontuurlijke
  in stricte gevanckenisse"
  omstreeks
  October
  Hij zegt toch dat hij is "sittende
  in de boyen".
  in Mei van dat jaar dat hij is gedaan
  verseeckeren
  door zijn schoonvader,
  Dit geschiedde
  JACOB vAN CAMP, wiens dochter
  na
  kort
  had
  hun huwelijk
  CORNELIA hij reeds
  verlaten. Dat wil zeggen : TORRENTIUS
  1621 en reeds
  
  sonder te willen
  geeft er een andere lezing van en schrijft: "dat zyne huysvrouwe,
  de
  hadde
  omme
  hem
  te moyen".
   hem
  komen, by
  vijff jaren opgehouden
  ,,weder by
  TORRENTIUS had zich
  (Dus reeds 1616 was zij uit het echtelijk huis vertrokken.)
  aan
  de
  vrouw
  te onderhouden,
  tenniet
  overeenkomst,
  gehouden
  blijkbaar
  zijne
  te doen, benevens
  een gedeeltelijke?
  een jaarlijksche
  uitkeering
  teruggave
  hare
  van
  "dotale goederen".
  ook alle verklaringen
  die ten verzoeke van den
  Nu worden
  begrijpelijk,
  worden
  om
  aan
  te
  schoonvader
  toonen, dat de schilder wel
  uitgelokt
  gebelgden
  minste
  
  en zelf een paard
  rammelde
  ruim in het geld zat, met de goudstukken
  had. I) TORRENTIUS stelt zich als heel arm aan en vraagt om "brieven
  aan het Gerecht van Amsterdam.
  van cessie met committimus"
  maar
  de advokaat
  van zijn vrouw komt in appel. Hij
  die,
  Hij verkrijgt
  
  degelijk
  op stal
  
  dat men hem nog langer in de boeyen zal houden en vraagt nu ,,mandain gewoonlycken
  van
  forme". En hij werd ontslagen, niet tegen,,ment
  anticipatie
  staande
  zijn vrouw de haar toekomende vijf jaren alimentatie nog weer geeischt had.
  is het, dat er gewag gemaakt wordt van eene verklaring
  der
  Eigenaardig
  vreest,
  
  ha,ar "noyt geslagen, gestoten
  ofte gedreycht"
  had. Ik
  dat de schilder
  vrouw,
  er
  kunnen
  is
  echter
  veel
  meer
  dit
  heb die nergens
  over
  vinden;
  nog
  proces
  verloren gegaan.
  Wat
  
  is de vereering, hoogachting,
  mij nu zoo zeer verwondert,
  onderdanige
  al
  waarmede
  men
  des
  ondanks
  TORRENTIUS maar weinigen tijd
  eerbiedigheid
  later bejegende,
  zoo, dat men hem als een vorstelijk
  persoon groette als hij te
  Haarlem op de groote markt wandelde. (Zie daarover mijn hiervoren genoemd werkje.)
  De eenige oplossing van dit vraagstnk
  moet gezocht worden in de hooge
  van fascinatie, die er van dezen sluwen, handigen, eleganten, door de dames
  kunstenaar
  die zich met een aureool
  van geheimzinnige
  nageloopen
  uitging,
  mate
  
  krachten,
  
  bovennatuurlijke
  
  gaven
  
  enz. wist te tooien.
   en de nog later gevondenein de Bijla?er.,
  1) Zie eenige dier attestaties in mijn werkje over TORRENTIUS
  
  221
  Helaas
  
  voor
  
  hem, t heeft niet lang geduurd, en het einde van den eens
  zoo gevierden
  man was toch diep treurig.
  Aan het slot der bijlagen laat ik nog eens volgen de deliberaties
  over het
  het
  antwoord
  van den Hoogen
  Raad op
  van TORRENTIUS, na zijne
  request
  en schoon voor het
  veroordeeling.
  Mij kwam daarin zoo moedig, zoo menschelijk
  van den raadsheer
  antwoord
  Mr. PAULUS VAN ASPEREN, wiens naam m.i. niet
  vergeten
  
  mag
  
  worden.
  