text: DE WERTZUWACHSSTEUERIN DUITSCHLAND.
  II.
  In het vorig artikel zagen wij, dat de belasting als regel
  treft dell omgang onder levenden.
  Thans gaan wij over tot de behandeling van eenige 1) der uitzonderingen in Duitschland op dien regel toegelaten.
  Doze zijn schenkingen nan echtgenooten of ascendenten of
  descendenten, ook wel overdracht onder bezwarenden titel aan deseendenten en executie.
  War de eerste groep betreft, uitzonderingen op grond der
  personen, tussehen welke de anders belastbare reehtshandeling
  plants grijpt, zou. ik willen zeggen dat er in het algemeen
  weinig reden veer deze vrijstelling is.
  De belasting is eerie belasting op waardevermeerdering van
  onroerend goed, op grond en veer zoover deze onverdiend is. ~)
  Belast wordt overgang van s op B. Waarom zal dit ineens
  niet geschieden, wanneer B is echtgenoot of descendent? Wordt
  daardoor de waardevermeerdering, die A ten deel gevallen is
  te Met gedaan of komt zij even reeel te voorschijn als in
  andere gevallen? Men heeft bier niets te maken met de verhouding tusschen echtgenooten of tusschen ouders en kinderen.
  Daarin mengt men zich niet en deze wordt in geen enkel opzicht
  aangetast of bedreigd. Het eenige, waarmede men te maken heeft,
  is, dat geconstateerd wordt, dat een onroerend goed, door A
  eenigen tijd geleden verworven, thans belangrijk meer waard is
  I) Er zijn er hog wel meer natuurlijk, bijv. in FrankIurt Umlegungen e.d. Waar hot de bedoeling niet is eene volledige verhandeling over deze belasting te sehrijven, maar de algemeene
  gezichtspunten nan te geven, kan niet in al deze details, die bij
  den lezer waarsehijnlijk matige belangstelling zouden vinden,
  worden getreden.
  2) Hieronder komen wij terug op de vraag hoever her begrip
  onverdiend zich uitstrekt.
   767
  geworden. Dat dit geconstateerd wordt bij den overgang aan een
  echtgenoot of aan een zoon of dochter is onverschillig, in casu
  niet relevant. Niet in den persoon van den verwerver zit het
  eigenaardige dezer belasting, maar iu de wijziging vail de vermogenspositie van den vervreemder. 1)
  fntusschen, wanneer ook bij overlijden rekeuing gehouden
  wordt met de vermogensvermeerdering uit dozen hoofde, en de
  betokening alsdan geschiedt op grond van den vroegere, prijs
  bij den vorigen eigenaar (echtgenoot of ascende,lt), kan hefting
  bij doze gelegenheid nagelaten worden, ofschoon her ons juister
  en tot zekere hoogte voor de betrokke, personen zelfs aangenamer
  en onder omstandigheden voordeeliger voorkomt, zoo deze uitzoadering niet wordt gemaakt. 2)
  Evenmin is er o.i. reden executie 3) uit te zonderen. Oppervlakkig
  zou men geneigd zijn te zeggen: Wanneer hot zoover komt dat
  executie plaats grijpt is er geen aanleiding belasting te heffen.
  Belastingen op hot ongeluk verdienen geene aanmoediging. Toch
  zie ik geen reden voor doze uitzondering, omdat belastingheffiug
  alleen zal plaats vinden wanneer er werkelijk wiust tot een eeuigszins aanmerkelijk bedrag wordt gemaakt eu deze uitzondering
  een prachtig middel voor ontduiking kan worden. 4)
  i) Correctiof voor doze vrijstelling is do bepaling bijv. in de
  verordening to Keulon w 8. Bei unmitflelbarem Eigenthumserwerb
  durch Erbanfall, sowie in allen Ft~llen, in wolchen ein Wechsol
  dos Eigenthums an @rundstficken von dot Wertzuwachssteuer
  bofreit ist, wird beztiglich der Wertzuwachssteuer tier spatere
  Eigenthtimer sowohl hinsichtlich des Erwerbspreises als der
  Erwerbszeit so angosehen, als worm er alas G-rundstfick zum Erwerbspreise und zur Zeit dos Erwerbes des croton ehemaligen
  Eigenthtimers orworbon h~tte and dessert Eigenthum das @rnndsttick
  ohne Entrich~ung der S~euer in alas Eigen~hum einer anderen
  Person tibergegangon ist. Doze bepaling kan bii progressievo
  belasting ten gevolge hebbon dat de bevrijde erfgenaam ten
  slo~te moor betaalt.
   ~) Frankfurt a/Main kent dezo ui~,ondoring nie~.
  3) Bit geschied~ geheel algemeon in :Frankfur~ a/Main en hot
  Borlijnsche ontwerp, in beperkto mate in Keulen, zie hoot 4.
  ~) Daarom beperkt de Keulsche regoling de vrijstelling voor
  executie tot hot goval dat do kooper is do hypotheekgerechtigdo,
  borg en derg. ; die zich alleon door den aaukoop tegen vorlies kan w'ijwaren en do hypotheek minsflens 3 maanden voor de executie is
  ingeschroven. Ioder zion, dunk~ mij, hoe gering doze waarborgen
  tegon ontduikinff zijn.
  768
  Iemand heeff een goed waard f 10.000. Na eenigejaren is het
  waard f 100.000 waarvoor het verkocht wordt. Om nu de belasting
  te ontgaau wordt het gehypothekeerd met bijv. f 9 5 0 0 0 en voor
  deze hypotheekschuld geexecuteerd, waarhij het f 100.000 opbrengt. De kosten op deze transactie valleude zullen allicht heel
  wat minder bedragen dan de belast, ing anders zou kosten. De
  Keulsche regeling is zeker te verkiezen boven de Frankfurter;
  hog beter ware her o.i. deze vrijstelling geheel te sehrappen. ~)
  Omvang der belasting. Belast wordt her verschil tusschen den
  verkoopprijs en den prijs waarvoor her goed vroeger verkregen
  is, 2) echter met eenige bijzonderheden, die dit bruto bedrag
  terugbrengen tot een netto winst-cijfer.
  In de eerste plants mogen bij den oorspronkelijken (vroegeren)
  prijs gevoegd worden, het bedrag vall de aangebrachte verbeteringen, reparaties van grooten omvang, bouwkosten van een
  huis op een oubebouwd terrein e . d . Desverlangd moet het
  hiervoor opgegeven bedrag gespecificeerd worden. '~)
  l) Voor verdere uitzonderingen verwijzen wij naar de verordeningen
  zelf. De belangrijkste zijn opgenomen in bet Jahrbuch ftir Bodenreform :
  Keulen 3ahrbuch I p. 47 en 287.
  Gelsenkirehen I. p. 9_03.
  1~ ontwerp Ber]ijn II p. 30.
  Frankfurt a. Main I I p . 123.
   Gelsenkirehen zondert van de hefting ook hog uit her geval dat
  een bebouwd eigendom v o o r her e e r s t verkoeht wordt. Voor
  deze uitzondering, die juist groote winsten dikwijls vrij zal laten,
  en al weder her middel kan zijn om ontduiking der belasting op
  groove schaal mogelijk te maken is o.i. niets te zeggen. Blijkens
  her bovengenoemd berieht waren de inwoners zoo weinig met her
  bestaan dezer uitzondering bekend, dat hierop ui~drukkelijk gewezen
  moest worden. Zoo weinig vanzelf sprekend is deze uitzondering.
  2) De regeling in Gelsenkirchen staat geheel op ziehzelf in dit
  opzicht. Daar wordt voor zoover her onbebouwde terreinen geldt
  als vergelijking gebezigd niet de vroegere prijs maar de prijs van
  bouwland voor her boerenbedriif.
  Bedraagt her verschil meer dan 1000 Mark per Ar dan wordt
  1 pC~. belasting geheven over dit versehil. Bij 2000 Mark 1~ pCt.
  en zoo telkens voor elke 1000 hl:ark meer, ~ pCt. meer belasting.
  ,~) In Keulen is hieronder bijv. uitdrukkelijk begrepen stratenaanleg, nieuwbouw, verbouwingen met inbegrip van bouwrenten
  en architectenhonorarium. De straten-aanlegkosten worden met
  4 pCt. rente berekend.
  769
  Dikwijls wordt hier terecht bijgevoegd dat deze aftrek niet
  geldt voor zoover de kosten uit verzekering ') bestreden zijn.
  Men denke aan herbouw van een afgebrand huis uit de assurantiepenningen. Hier is geen enkele reden voor den aftrek.
  Onjuist is echter de eisch o) dat de aangebrachte verbeteringen
  hog waardevermeerdering ten tijde van den verkoop representeeren.
   De belasting is toch eerie belasting op de onverdiende vermogensvermeerdering. Wanneer nu op een bepaald object van
  dat vermogen door den bezitter gelden zijn besteed, tot verkrijging van de verbetering, die naar zijne opvatting daarvan te
  verwachten is, dan moeteu deze gelden medetellen ter bepaling
  van bet bedrag dat den bezitter van dat object als onverdiende
  bate te beurt valt. Geen objectieve maar een zuiver subjectieve
  maatstaf moet hier o.i. aangelegd wordeu.
  Ook worden in aanmerking genomen de kosten van verkrijging
  en levering op den koop en verkoop vallende.
  Bij onbebouwd terrein komt hierbij in den regel nog een
  belangrijke factor. Toegestaan is namelijk eene renteberekening
  van (in den regel) 4 pCt. "~) per jaar, eenvoudige rente, niet rente
  op rente, waartegenover dan de werkelijk genoten opbrengsten
  van het onbebouwde terrein (paeht, eigen bebouwing e. d.) weder
  worden afgetrokken. 4) Hiermede wordt volkomen erkend het
  karakter van speculatief bouwterrein dat dergelijk onbebouwd
  land bezit. Voor dengenc die zijn eigen land als bouwlaud
  (tuinland e.d.) blijft gebruiken, representeert de opbrengst volkomen eene billijke rentevergoeding. Voor dezen ware eene
  dergelijke bepaling niet noodig. ~) Voor den speeulant, die het
  terrein betaalt met eene som, alleen gemotiveerd door de zekerheld of waarsehijnlijkheid, dat her terreia binnenkort voor
  ') Zoo o.a. in Keulen en Frankfort.
  2) In her afgestemde ontwerp in Bremen vervat.
  3) Essen laat 5 pCt. renteberekening toe. Pankow en Weissensee
  geven 4~ pCt. In Keulen was oorspronkelijk voorgesteld slechts
  2 pCt. toe te kennen. @rosz-Liehtenfelde 4 pCt. voor hoogstens
  20 jaar.
  4) In Xeulen wordt deze aftrek niet toegepast.
  5) Berlijn en Frankfort'geven deze renteberekening alleen wanneer men den grond zelf niet voor landbouw of nijverheid benu~.
  770
  
  bebouwing in aaumerking komt, is de toelating van deze renteberekeuing eene vergemakkelijking van zijne speculatie.
   Wij hebben in den aanhef betoogd dat o.i. de speculatie wel
  degelijk invloed k a n hebben, onder bepaalde omstandigheden,
  op de verhooging van de prijzen van het bouwterrein, al
  gelooven wij niet aan eene groote machtige speculatie, die
  jaren vooruit als een ijzeren ring om de zich uitbreidende
  stad gaat liggen. In Duitschland echter is het geloof aan dezen
  drakeninvloed der speculatie algemeen verbreid en is men bedacht
  op maatregelen om deze speculatie te bedwingen. Wij zullen
  hieronder zien dat men met her heffingspercentage onderscheid
  maakt tusschen bebouwd en onbebouwd land ook naar den
  tijd dat het in handen van denzelfden eigenaar is gebleven,
  maatregelen geinspireerd door de zucht de landspeculatie te lijf
  te gaan. Des te merkwaardiger is bet dat men bier deze renteberekening heeft toegestaan die de positie van den speculant,
  die afwacht tot de prijs hem genoeg is gestegen, ongetwijfeld
  belangrijk versterkt.
   Waarom dit alleen bij onbebouwd land wordt toegelaten is
  niet geheel duidelijk. Hetzelfde zal zich in zekere mate ook bij
  huizen voordoen. Ill streken, waar op grond van stijgende
  huren eerie stijging der waarde van bouwterrein verwacht wordt,
  die toch niet anders is dan stijging der grondrente, daar zal die
  zelfde stijging zich voordoen ook bij bebouwde perceelen, al
  komt zij daar niet zoo openlijk voor den dag. De stijging der
  grondrente gaat, zij het ook met uitzonderingen en allicht
  tegenwerkt door andere tendenzen, (verlaten van de binnenstad
  voor de beter gebouwd buitenstad e.d.) over het geheele gebied
  waar zij zich vertoont. Ook reeds gebouwde huizen kunnen met
  her oog op de verwachte stijging boven hunne tegenwoordige
  waarde, al]een naar de tegenwoordige opbrengst gerekend, betaald worden, i)
  Wanneer men werkelijk de speculatie in bouw~errein in haar
  ergsten vorm, den bezitter, die rustig zijn tijd afwacht tot de
  prijzen voor zijn land, dat reeds lang bouwterrein is geworden,
  hoog genoeg gestegen zijn om hem te doen besluiten eindelijk
  ook zijn land voor bebouwing beschikbaar te stellen, ernstig te
  1) Vgl. Weber 1. a. p. 135.
  771
  lijf wil gaan, dan moet men afzieu van deze rentevergoeding.
  Allerminst is er reden juist bij speculatief bouwterrein, dat niet
  in werkelijk gebruik is bij den eigenaar, deze berekening toe
  te laten en den eigenaar gebruiker hooger te belasten. Moet er
  gekozen worden tusschen renteberekening voor beide categori~n
  of voor geen van beide, dan zou ik voor het laatste partij
  kiezen, al erken ik volkomen dat op de basis onzer kapitalistische maatschappij van winst eerst sprake kan zijn nadat men
  de normale kapitaalrente van zijn in de een of andere onderneming gestoken kapitaal, respectief vermogen heeft genoten.
   Hoezeer geneigd in het algemeen de ondernemerswerkzaamheid
  op hoogen prijs te stellen en haar eene groote maatschappelijke
  beteekenis toe te kennen,' wensch ik eene uitzondering te maken
  voor den handel in bouwterrein, die meer schadelijke dan
  maatschappelijk voordeelige kanten aanwijst. Voldoende kan
  gezorgd worden dat deze handel voor zoover zij nuttig werkt,
  voortgezet wordt, door een minimum winst vrij te laten, ell
  van het meerdere slechts een gedeelte voor den fiscus te eischen.
  Verder behoeft men in deze niet te gaan.
  In Hessen wordt in het regeeringsontwerp (zie hieronder)
  voorgesteld ook af te trekken waardevermeerdering, die een
  erf ondervindt, doordat steenen, ertsen, kolen of bronn~n er op
  of er in ontdekt worden of in het algemeen eerie dergelijke
  waardevermeerderende omstandigheid is ingetreden. Voor dezen
  aftrek is o.i. niets te zeggen. Hier is her zuivere type van toevallige waardevermeerdering. Veeleer is er reden deze waardevermeerdering door gepaste maatregelen betreffende exploratie
  en exploitatie geheel aan de gemeenschap te brengen.
  Keulen laat zelfs nog een verderen aftrek toe. Wanneer bij
  den verkoop van goederen tot een bepaald complex behoorende
  op her eene pereeel winst is gemaakt, terwijl op een ander
  pereeel vroeger verlies is geleden, wordt eompensatie toegelaten,
  mits tusseheu de beide verkoopen geen langere termijn dan
  3 jaar is verloopenl 1) Tegen deze billijkheidshalve gemaakte
  regeling kan geen bezwaar bestaan.
  i) (~elijke regeling is ook in Kreuznach gemaakt.
  77B
  Wij komen thaus Lot bedrag der belasting, her heM,gspercentage. Her karakter der belasting, belastiag op wiast ~ls
  zoodanig, maakt dat het percentage der belasting in verband
  moet wordeu gebracht met bet r e l a t i e v e
  bedrag der winst
  niet met het a b s o l u t e
  winsteijfer.
  Dit is dan ook overal
  gedaan.
   Alle 1) verordeningen hebben gemeen dat zij een zeker minim u m vrijlaten. De winst, die niet minstens een zeker percentage o_)
  bedraagt, wordt niet belast.
  Dit is o.i. volkomen juist gezien.
  Allereerst omdat belasting van elke wiust hoe gering ook,
  zonder finantieele resultaten van beteekenis te g e v e n , tot grooten
  omslag eu omvangrijke administratiekosten zou leiden, maar ook
  omdat aldus in zekere mate eene eompensatie gelaten wordt
  voor de mogelijkheid dat bij denzelfden persoon tegenover deze
  winst verliezen staau, die eveneens in ,~toeval, haar oorsprong
  vinden. '~)
  W o r d t dit minimum overschreden, dan wordt de winst belast
  ') Ten minste der aangenomen en in werking zijnde verordeningen. Her ~rouwens verworpen ontwerp in Bremen kende
  geen vrijJating, ttet ontwerp in Posen laat geen minimum vrij,
  doeh belast de winst tot 10pC~. dadelijk met 5 pCt. Ook Kiautsehau
  kent geen vrij minimum. Voor Bremen moet in aamnerking genomen worden dat Conjuneturgewinne reeds in de inkomstenbelasting aldaar getroffen worden.
  2) Liegnitz laat vrij. 5 pCt.
  Hanna.
  . 15 pCk
  @rosz Liehterfelde
  -Essen . . . 20 ,,
  Keulen . . ..
  10 pCb.
  Paderborn.
  -Dortmund . ..
  -Gelsenkirchen - Kreuznach.
  -Frankfort.
  30 pC~.
  Bankow . . ..
  -Weissensee.
  Berlijn ontwerp.
  -Kreuznach en Keulen laten bovendien nog vrij alle gevallen
  waarin niet meer dan 0.60 Mark per YI". b e t a a l d word~. Liegnitz
  kent de vrijstelling niet bij onbebouwde eigendommen.
   3) Deze vrijlating werkt dan als erkenning van een r i s i c o premie voor her bedrijf van handel in grond, wier sociaal nuttige
  fhnctie bij A. W e b e r 1. c. wellieht ietwat overdreven wordt, doch
  toeh niet geheel kan worden weggeeiiferd , zooa]s A. Pohlman
  l . e . p . 143 doer. PtXr die Spekulation in Boden liegt kein Bedtirfnisz
  vor und somlt aueh nieht fiir eine Risikopr~tmie. Intusschen komt
  5 pCt. vrijlating mij voldoende voor.
  773
  eu wel pr~gressief. I)eze regeling is aldus gemaakt, dat in den
  rege! althans voor elke 10 pCt. ~) meer winst 1 pCt. hooger belasting wordt geheven, totdat de progressie op een zeker punt
  ophoudt. Als voorbeeld nemen wij de regeling in Weissensee.
  Vrij is de winst beneden 10 pCt.
  Geheven wordt 5pCt. wanneer de winst bedraagt 1 0 - - 20 pCt.
  6 ,,
  2 0 - - 30 ,
  7 3 0 - - 4.0 ,
  8 ,
  4,0-- 50 ,
  9 ,
  5 0 - - 60 ,
  10 ,,
  6 0 - - 70 ,,
  11 ,
  7 0 - - 80 li~ ,,
  8 0 - - 90 ,,
  13 ,,
  90--100
  ,,
  100--110.
  14. ,,
  110--120
  ,,
  15 ,,
  120--130.
  16 ,/
  130--14.0
  ,,
  17 ,,
  14,0--150
  ,,
  18 ,,
  150--160
  ,,
  19 160 en daarboven.
  20 ,,
  Deze regeliug komt ons in versehillende opziehten onbevredigend voor.
  Trekt men een zeker minimum buiten de belastiug dan is
  het o.i. billijk, dit minimum overal af te trekken en dus bijv.
  bij winst van 11 pCt. belasting te heffen over 1 pCt. en zoo
  voorts. Dan vermijdt men bovendien de groote onbillijkheid, dat
  h o o g e r winst lager netto winst overlaat.
   Stel er wordt gemaakt f 1000 winst ~ 10 pCt.
  Dan is deze vrij, de verkooper behoudt zijne f l 0 0 0 winst
  ten volle. Stel hij maakt f 1 0 2 0 = 1 0 . 2 p C t . Dan wordt hij
  belast met 5 pCt. over de volle f 1020, hij betaalt dan f 51 en
  houdt dus f 9 6 9 winst over. Hiervoor is m. i. niets te zeggen..o)
  i) Frankfort klimt waarschijnlijk wel in verband met her hooge
  belastingvrije minilnum van 30 pCt., met 5 pCt. op, tot eene
  hefting van 25 pC~. bij eene winst van 130 pCt. of daarboven.
  2] Branhuber in eene bespreking over het Hessisehe ontwerp
  Jahrbueh der Bodenrefbrm I I , Heft 4. iuicht eene dergelijke
  bepaling toe, die hij (ten onrechte) in de Pruisische verordeningen
  
  774,
  Even sleeht geregeld is alweder ill den regel de progressie
  zelve. Iuplaats vall ceue regelmatig stijgende progressie wordt
  bij eeue zekere stijging van her percentage der winst de belasting telkens met het hooger percentage over het voile bedrag
  der wiust berekend met hetzelfde zonderlinge resultant: minder
  nettowinst bij hooger bruto winst tengevolge der belasting.
  Alweder een voorbeeld. Stel iemand wint f 19.900 ----- 19r pCt.
  Hij wordt belast met 5 pCt. eu betaalt f 9 9 5 ; won hij f20.000
  dan viel hij iu de categorie van 6pCt. en moest hij f l~00
  betalen.
  In het eerste geval houdt hij f 18.905 zuiver over.
  In het tweede geval f lS.S00. Ook bier dus evena]s bij den
  foutief geregelden overgang van her belastingvrij minimum tot
  de belastbare winst mogelijkheid van m i n d e r netto winst bij
  hooger bruto winst.
  Her komt ons juist voor hier progressieve heffing toe te passen.
   Wel is waar is de draagkrachttheorie, zooals wij hierboven
  hebben gezien niet voldoende ter reehtvaardiging dezer belasting,
  moet haar beginsel integeudeel elders gezocht worden, maar dit
  neemt o.i. niet weg dat wanneer eenmaal kraehtens dit beginsel
  besloten is tot invoering nan eene dergelijke belasting, de mate
  van heffiug wederom beinvloed wordt door de draagkraeht van
  d e n belastiugbetaler. Deze wordt dan hier o.i. uitgedrukt door
  de verhouding van her winstcijfer tot den vroegeren grondprijs.
  Eene winst van 100pCt. op f l 0 . 0 0 0 vertoont hier n a a r h e r
  k a r a k t e r d e r b el a s t i n g, grooter draagkracht dan eene
  winst van i~0 pCt over f 100.000, ook al bedraagt de absolute
  winst ilr her eerste geval, slechts fl0.000 in het tweede fi~0.000.
  Eene progressieve hefting naar het absolute bedrag der winst
  zou hier tot gemakkelijke tegenmaatregelen van de zijde der
  belastingschuldigen aanleiding geven, bijv. splitsing van pereeelen om tot vele kieinere verkoopeu te komen, war allicht
  ongunstig op verdere bebouwing zou kunneu inwerken.
  De progressie wordt o. i. het best geregeld door de progressieve
  mist. Zie bijv. Frankfurt a/Main w 4. So wird unter der weiteren
  Vorausse~zung, dasz eine Wertsteigerung von mindestens 30 pCt.
  des frtiheren Erwerbspreises... vorlieg~, ein Zuschlag erhoben.
  Dieser Zusehlag betragt 5 pCt. d e r Wertsteigerung, wenn (niet
  so welt) diese sieh auf 30--35 pCt. bel~mft.
  775
  hefting telkens allcet~ te doen plaats vinden over her meerder
  verkregene. Als voorbeeld deelen wij mede de regeling in Ha, mu ')
  up dit punt
  10 pCt. van de winst boven 15 pCt. plus
  - - van de stijging van 5 0 - - 75 pCt.
   4 ,,
  ,
  ,
  ,,
  ,
  75--100
  ,
  8 ,,
  ,, ,,
  ,,
  ,, 1 0 0 - - 1 5 0
  ,,
  1~ - ,,
  ,, 1 5 0 - - ~ 0 0
  15 ,, ,,
  ,,
  boven 200 pCt.
  War de mate van progressie aangaat hog eene opmerking.
  Natuurlijk meet er sen m a x i m u m gesteld worden. Er is echter
  o . i . geen reden dit m a x i m u m zoo vroeg te laten intreden sis
  veelal geschiedt en op zoo laag nivesu te houden. H e t hoogste
  mij bekende m a x i m u m is 30 pCt. ~)3)
  W a s r , zooals uit de cijfers betreffende Steglitz hierboven
  medegedeeld blijkt, prijsstijgingen van 500 en 600 pCt. zijn
  voorgekomen 4), is er o.i. geeu reden het m a x i m u m zoo lasg
  te stellen. Er zou geen bezwaar bestaau naar onze meshing bij
  dergelijke hooge winsten 50 pCt. of 60 pCt. der winst als belasting san de gemeenschap te brengen. 5)
  ~) Ook Lisgnitz heeft eene dergelijke regeling. Evenzoo Posen.
  2) De Aufsiehtsbeh6rde, die goedkeuring aan de verordeningen
  meet verleenen, wil geen hooger maximum toelaten, doch ook
  de oppositie in de gemeenteraden waarin vele huiseigenaren zitten
  (gedeel~;elijk volgens wettelijk voorschrif~ minstens de helft van
  her geheele aantal 1eden) verhindert sterke stijging.
  3) Franfurt begint bij 30 pC~. met 5 pCt. belasting en per 5pCt.
  meer winst 1 pCt. verhooging der belssting. Maximum 25 pCt. bii
  130 pCt. Keulen asnvang bij 10 pCt. winst. Percentage 10 pCt.
  Opklimming 1 pCt. meer belssting bij 10pCt. meer winst. Maximum
  25 pCt. bij 160 pCt. winst. Gelsenkirchen begint met 3 pCt. bij
  20 pCt. en stijg~ tot 30 pCt. bij 160 pCt.
   In Kiautsehau waar geen progressie is, wordt algemeeu 33.~ pCt.
  geheven.
  ~) Ook de Saksisehe regeering maakt in hare toeliehgng tot
  hare belasting-voorstellen van her jaar 1904, melding van waardestijgingen van :
  Over de jarcn
  600 pCt. in de gemeente Reick.
  1889--1899
  700 . . . . . . ..
  Laubegart
  ,,
  1000 ,,
  ,, . . ..
  Cotta.
  ,,
  1200 . . . . . . ..
  Heidenau . . ..
  ~) Her verst in deze richting is, sedert dit gesehreven werd,
  Freiberg i S gegaan. De sehaal van heifing is bier:
  
  776
  Bij
  
  de
  
  tusschen
  
  hetting
  
  wordt
  
  bebouwde
  
  en
  
  vrij
  
  algemee,,
  
  onbebouwde
  
  1) onderscheid
  
  eigendommen,
  
  gemaakt
  
  in alien zin
  
  d a t o n b e b o u w d e e i g e n d o m m e n bf op zichzelf h o o g e r worden getroffen
  
  of r e d u e t i e s
  
  daar
  
  m i n d e r s p o e d i g worden
  
  v e r l e e n d dan
  
  bij g e b o u w d e e i g e n d o m m e n.
   In
  
  deze
  
  dommen
  
  achterstelling
  
  als
  
  object
  
  van
  
  zonderling eontrasteert
  
  ligt
  
  het
  
  streven
  
  speculatie
  
  te
  
  onbebouwde
  
  eigen-
  
  t r e f f e n , een s t r e v e n dat
  
  met de b o v e n v e r m e l d e b e g u n s t i g i n g door
  
  de t o e g e l a t e n r e n t e - b e r e k e n i n g . W a n n e e r deze w e g g e l a t e n w o r d t ,
  komt
  
  her
  
  bestaat.
  ons
  
  vooI
  
  Allerminst
  
  dat
  
  er
  
  kunnen
  
  voor
  
  dit
  
  onderseheid
  
  geen
  
  wij
  
  als
  
  argumenten
  
  erkmmen
  
  g r o n d e n door Dr. P a b s t en R. B r u n h u b e r
  
  grond
  de
  
  a a n g e v o e r d ter recht-
  
  v a a r d i g i n g van dit onderscheid.
   Dr. P a b s t 2) v o e r t als g r o n d e n aan voor l a g e r b e l a s t i n g van
  g e b o u w d e e r v e n dan o n g e b o u w d ,
  verkocht
  terwijl
  
  worden,
  de
  
  tegen
  
  dat de eerste m e e r d e r e malen
  
  de l a a i s t e
  
  slechts
  
  eens
  
  of t w e e m a a l ,
  
  w a a r d e bij de eerste m i n d e r g e m a k k e l i j k te s e h a t t e n
  
  is dan bij de tweede. Bij den eersten g r o n d k o m t dan hog b e t
  10 p o t . vrij.
  5 ,,
  bij een w i n s t van 1 0 - - 20 p o t.
  6 ,,
  ,,
  ,,
  ,,
  ,, 20--. 30 ,,
  8 ,,
  ,,
  ,,
  ,,
  ,, 3 0 - - 40 ,,
  10 ,,
  ,,
  ,,
  ,,
  ,, 4 0 - - 50 ,,
  12 ,,
  ,,
  ,
  ,,
  ,, 5 0 - - 60 ,,
  14 ,,
  ,,
  ,,
  ,,
  ,, 6 0 - - 70 ,,
  lfl ,. . . . ..
  ,
  ,, 70--- 80 ,
  18 ,,
  ,,
  . . . . ..
  8 0 - - 90 ,,
  20 ,,
  ,,
  ,,
  ,
  ,, 9 0 - - 1 0 0
  ,,
  25 ,,
  ,. . . . . ..
   100--!20 ,
  30 ,,
  ,,
  ,,
  ,,
  ,, 1 2 0 - - 1 4 0 ,,
  35 ,,
  ,,
  ,,
  ,,
  ,, 1 4 0 - - 1 6 0 ,,
  40 ,,
  ....
  ,, 160-- 180 ,,
  45 . . . . . . . . ..
  1 8 0 - - 2 0 0 ,,
  50 . . . . . . . . ..
  200--hooger.
   i) K e u l e n m a a k t wel verschil naar den tijd van b e z i t , nie~
  tusschen b e b o u w d en o n b e b o u w d . Berlijn bijv. d a a r e n t e g e n b e g i n t
  m e t van o n b e b o a w d de d u b b e l e Umsatzs~euer te heffen en daarnaas~ nog v e r s c h i l te maken m e t de r e d u e t i e op g r o n d van langdm'ig bezit. Berlijn heeft 3 k l a s s e n , volle b e l a s t i n g , .~ en 89 Voor
  b e b o u w d : 1 ~ klasse bezit tot 5 j a a r , 2 e Masse van 5 - - 1 0 j a a r ,
  3 ~ Masse 10 j a a r en meet. O n b e b o u w d : 1 r k l a s s e tot 10 j a a r ,
  2 ~ kh~sse 1 0 - - 2 0 , 3 ~ klasse boven 20 jaar.
  2) 1. e. 369.
   777
  renteverlies dat tengevolge van de meerdere wisselingen te t~etalen is. Overtuigend ziju deze gronden m.i. niet. De grond
  van eenige match verkoop bij de eerste tegen een of tweemaa] bij
  onbebouwde erven kan een grond ziju voor matiging bij eene
  Umsatzsteuer, niet bij eene winstbelastiug. Her reuteverlies zal
  wel opgewogen wordeu door de relatief geringer belasting, daar
  de prijsstijging en daarmede de belastiug, wanneer de stijging
  zich over meer keeren verdeelt, telkens relatief geriuger wordt.
  Eeu onbebouwd terrein wordt eenmaal verkocht met een
  winst van 100 pCt. Een huis wordt driemaa] verkocht met een
  winst vail 20 pCt., I~5 pCt. eu 33~-pCt. De totaalwiust in
  verge[liking met den oorspronkelijken prijs is 100 pCt. In het
  eerste geval wordt bijv. belast eeue wiust van f 100.000. In
  her tweede gevaI f i~0.000 -1- f 30.000 -~- f 50.000. Over de
  eerste f 100.000, die in eene hooger belasting-percentage valt, zal
  belangrijk meer belasting geheven wordeu dan over de 3 potties
  waaruit de tweede f 100.000 bestaat. Er is daarom geen reden
  het renteverlies in aanmerking te nemen.
  Bruuhuber maakt t) de opmerking dat bij huizen van zuiver
  onverdieude waardestijgiug geen sprake is. Eene zaak, die goed
  gaat, verhoogt ook de waarde van her huis. Op dien grond
  behoeft m.i. geen ouderscheid tusschen bebouwd eu onbebouwd
  gemaakt te worden. De stelling zelf acht ik zeer betwistbaar.
  Wel kan toegegevetl worden dat er goede winkelstraten zijn,
  maar ik betwijfel sterk of een huis waarin toevallig individueel
  een goede zaak is gevestigd, zelf meer waard wordt. Her bezwaar kau gemakkelijk ondervangeu worden door de zaak
  qua talis afzonderlijk te verkoopen. Dan komt de persoonlijke
  verdienste volkomen en beter tot ziju recht, dan bij opdrijviug
  van den prijs van bet huis.
   Voert men op grond van dit ouderscheid geen verschil in
  belasting in, dau ontkomt men tegelijkertijd aan eenige moeielijke
  detailvragen: Bijv. een pereeel dat verkocht wordt is gedeeltelijk
  bebouwd, gedeeltelijk onbebouwd. Gedurende een zeker tijdsverloop is her bebouwd geweest. Wat is bebouwing e. d. : vragetl,
  waarvoor natuurlijk wel eene oplossing te vinden is, doch die
  de hefting onnoodig iugewikkeld maken.
  I)1. c. p. 64.
  778
  Ook war den duur van her bezit betreff, wordt veer her bedrag der
  belasting verschil gemaakt. In den regel i) wordt de belasting tot
  een lager bedrag geheven wanneer er meerdere jareu 'verloopen
  zijn sedert de laatste verkrijging. Sores zelfs wordt de belasting
  in het geheel niet geheven wanneer een zeker aautal jaren sedert
  de laatste verkrijging verloopen is. ")
  De steden, die veer zeker tijdsverloop reductie geven, of zelfs
  met de heffing geheel ophouden, gaan uit van de veronderstelling dat verkoop na langdurig bezit is niet speculatieve
  verkoop, terwijl snelle opvolging van verkoopen wijst op sterke
  speculatie. Van deze speeulatie prijsstijging vrcezende, willen zij
  deze tegengaan, althans in verminderde belasting een tegentendenz geven. Zonderling contrasteert deze opvatting met de
  daarnaast.voorkomende overtuiging dat de speculatie een ,,ring,,
  vormt, die eenvoudig haar tijd afwacht tot de prijzen hoog
  genoeg gestegen zijn. Het behoeft o.i. geen betoog dat reduetie
  na eeu zeker tijdsverloop in de belasting deze beweging sterk
  meet bevorderen veer zoover zij werkelijk moeht bestaan. :~)
  Waar wij noeh her, anders dan bij uitzondering, bestaan van
  eene dergelijke ringvorming aannemen, noch aan speeulatie
  zouder
  meet eene prijsstijgende werking toeschrijven, komt
  ') Bremen maakte geen versehil in tijd.
   2) Zoo bijv. in Keulen, volle belasting bij een bezitsduur tot
  5 jaar, ~ bij een bezit van 5--10 jaar, .~ bij meer dan 10-jarig
  bozit. Evenzoo in Berlijn veer gebouwde eigendommen, veer ongebouwde eigendommen worden de termijnen verdubbeld. Evenzo,)
  in Breslau.
  In Dortmund wordt bij een bezit van 6 jaar 10 pCt. reduetie
  gegeven. Bij 15-jarig bezit in her geheel geen Zuwachssteuer
  geheven. Deze regeling geldt alleen voor gebouwde eigendommen.
  In Frankfurt wordt geen eigenlijke Zuwachssteuer geheven,
  wanneer er 5 jaar voor gebouwde, 10 jaar voor onbebouwde
  eigendommen verloopen zijn. Eehter komt hiervoor in de plaats
  eene verhooging van de Umsatzsteuer, die niet over de winst
  doeh over den koopprijs wordt berekend van 1, 2, 3, 4, 5 en
  6 pC~. bij een bezit van 10, 20, 30, 40, 50 of 60 jaar bij onbebouwde eigendommon, van 1, 189 en 2 pCt. voor een bezit van
  20, 30 en 40 jaar bij bebouwde eigendommen.
  3) De hooge Zuschl:~ge in Frankfurt zijn uitdrukkeliik gemotiveerd
  met de vrees d a t e r anders beperking van gewensehten regelmatigen omzet van onroerend goed zou intreden.
  779
  
  het ons voor, dat het gewenscht is een dergelijk onderscheid
  naar tijdsruimte niet te maken.
   Het sueces van een dergeli.jke onderscheiding is zeer problematiek, in het karakter der belasting ]igt een dergelijk onderscheid niet. 1)
  Eene van de belangrijkste vragen bij de invoering dezer
  belasting opgedoken, was we1: Zal zij terugwerken of niet,
  m. a. w. : Zal de belasting alleen geheven worden van toekomstige
  waardevermeerdering na de invoering tier belasting, of zal zij
  geheven worden van elke waardevermeerdering gebleken uit
  vergelijking met vroegere prijzen, ook van voor de verordeniug ?
  M . i . kan bet antwoord niet anders luiden dan: zij moet
  alleen voor de toekomst werken. Dan alleeu worden.allen gelijk
  behandeld. Anders vervalt men in de grootste ongelijkheden
  d.i. oubillijkheden. Perceel s is twintig jaar geleden, d.i. bijv.
  voor dat tie groote waardestijging begon, het laatst gekocht,
  voor stel f ~
  l%rceel B., i~0 jaar geleden evenveel,
  eveuzeer f i~0.000 waard, is een half jaar voor de invoering
  tier belasting verkocht voor f 300.000. Beide perceelen worden
  een halfjaar na de belasting verkocht voor f 350.000. De
  verkooper van A. zal betalen over f 350.000 - - f 20.000. De
  audere over f 3 5 0 . 0 0 0 - - f 300.000. De eeu dus over f330.000,
  de ander over f 50.000.2)
  Is voor deze regeling iets te zeggen ? Is dit niet inderdaad
  de willekeur ten troon verheven ? Men moge bet betreureu dat
  niet reeds lang eene dergelijke belasting is ingevoerd. Men kan
  o.i. niet anders doen dan in de verkregen waardevermeerdering
  berusten en alleen de toekomstige waardevermeerdering belasten.
   Ongetwijfeld zijn hieraau o, nadeelen verbonden. Ten eerste zal
  natuurlijk de belasting, in den beginne vooral, reel minder
  1) De regeling als in Keulen, Berlijn e.d., plotselinge belangrijke reduetie na een zeker aantal jaren, is bovendien in ieder
  geval ongewenseh~. Een dag kan een versehil van 4- maken. Wil
  men met den tijd rekening houden, dan zal men jaarlijksehe termijnen moeten in aeht nemen en geleidelijk de heffingspereentage
  doen verminderen.
  2) In gelijken zin oordeelt Karl Kampman. Die Wer~zuwachssteuer. Erganzungsheft XXIV w~n her Zeit,sehri~t for die Gesammte
  Staatswissenschaft pag. 91.
  780
  opbrengen, ten tweede zal eene sehatting van de waarde der
  perceelen op bet oogeublik van het invoerea der belasting moeten
  plaats vinden, zooals men dan ook bijv. in Keulen heeft gedaan ~), al is dit niet streng noodzakelijk te achten, daar bij
  ons vermoedelijk in de gegevens van de vermogensbelasting
  voldoende basis te vinden is.
  Van de steden die deze belasting in Duitsehland hebben
  ingevoerd, hebbeu zieh o . a . Keulen, Berlijn ( o n t w e r p ) v e e r
  niet-terugwerking verklaard, :Frankfort a/Maitl terugwerkiug
  toegepast. 2) Het is echter wel merkwaardig, dat men toeh,
  waarschijulijk om practisehe redenen en om de onbillijkheden
  niet al te sterk te maken, de volle eonsequentie niet heeft
  a~ngedurfd.
  Overal .is deze terugwerking beperkt. :~) Zoo bijv. heeft Dortmund bepaald, dat de belasting ook zou treffen winsten berekend
  naar verkoopsprijzen w n veer de invoering tot 1860 toe. Toeh
  wordt niet de waarde van her betrokken erf in 1860 genomen
  maar de laatste verkoopsprijs, veer 1860 wordt dan genomen
  cell waarde van 60 Mark per 100 M e buiten de muren der
  stad, van s
  Mark per 100 M e binnen de muren der stad.
   De terugwerking tot 1860 heeft dus alleen beteekenis veer
  i) Bij ons zou deze vastgeknoopt kunnen worden aan de schatting der gebouwde en ongebouwde eigendommen, die immers toeh
  periodiek meet gesehieden. In Keulen geldt deze belasting van af
  1 April 1905.
  '~) Terugwerking is ook ingevoerd in Liegnitz, in Berlijn oorspronkelijk ontwerp (niet definitief ontwerp), Kreuznaeh, Pankow,
  Weissensee. Grosz Lichterfelde kent geene terugwerking.
  Het definitieve ontwerp te Berlijn is 26 September j.1. met 119
  tegen 2 stemmen afgewezen. Veer- en tegenstanders vereenigden
  zich bij deze verwerping. De voorstanders o. a. omdat geen teragwerking werd toegepast. Dit noemde de Oberb(irgermeister Kirsehner
  ,,S~eine start Brot" geven. M. i. speelt hier de zucht, spoedig
  groote ha ten veer de stedelijke financi~n binnen te halen, dezen
  magistraat patten.
  ~) Dr. H. K6ppe levert in her Jahrbuch der Bodenreform Jg. 2
  H. III pag. 216 rig., een betoog: Die zeitliche Begrenzung des
  steuerpflichtigen Wertzuwachses, dat de groote waardestijging
  plaats vend tussehen 1860 en 1870. Men zou dus verwaehten, een
  voorstel, om dien tijd bijv. 1865 als begin ~e nemen, dit komt
  evenwel niet, er zal terugwerking zijn, echter slechts tot aan den
  laatsten koopprijs.
  781
  perceelen sedert 1860 niet aan andereu overgedragen. De waardevcrmeerdering veer reeds verkochte pereeelen blijft den eigenaren
  gewaarborgd. Zeker een bron van groote onrechtvaardigheden. ')
  Wie betaalt de belasting? Prineipieel meet natuurlijk de
  vervreemder bij overgang onder de levenden, de boedel bij
  overgang bij doode belast worden, terwijl bij scheuking, waar
  de verkrijger eeonomisch hot voordeel der waardevermeerdering
  geniet, hot rationeel is deze ook veer de belasting aan te slaan.
   Toch wordt, ofsehoon dit systeem vrij algemeen gevolgd is,
  meestal de verkrijger naast den vervreemder subsidiair aansprakelijk gesteld, een maatregel, die zonder twijfel van greet
  practisch gewieht is, zonder dat daartegen overwegende theoretische
  bezwaren bestaau. Zoo is in Keulen de verkooper aansprakelijk
  gesteld. Is doze echter insolvent, dan is de keeper aansprakelijk.
  Tegen ontduiking door te lage aangiften meet natuurlijk gewaakt
  women. 2) Intusschen bedenke men dot te lage aangifte zieh
  hier wreekt bij volgende belasting, daar dan de te lage prijs
  als basis genomen wordt. ])e keeper heeft hier een kraehtig
  werkend eigenbelang om bij den verkooper op j uiste aangifte
  aan te dringen.
  Wie meet deze belasting heffen?
  In Duitschland is deze belasting in hoofdzaak eene stedeli.ike
  hefting. :') Zij is daar meestal verboude,J met de daar ook
  stedelijke Umsatzsteuer, oils mutatierecht, die zi.j gedeeltelijk
  vervangt.
  Ik veer mij zou deze belasting als een rijksbelasting willen
  geheven zien, om praktische en theoretische redenen.
  Allereerst komt her mij veer dot de Stoat in zijll geheel meet
  aanspraak heeft op de uit een-dergelijke hefting voortspruitende
  ') Zehiondorf goat terug tot 1 April 1895. Breslau onbeperkt
  in thoorie, maar de waarde van 1 Januari 1895 mag als basis
  worden aangenomen.
  2) E. J'ager. Die Wohnungsfrage ]3. II pag. 189, geef~ hiervoor
  aan, de bovoegdheid te seheppon veer de gemeente (bii ons zou
  dit hot l:Lijk moeten zijn) tegen de opgegeven waarde hot err
  over
  
  to nemon.
  ~) De Kreis Teltow heef~ ook eene der~elijke belasting op
  waardevermeerdering. In Kiaut;schon (China) heft her rijk doze
  belasting.
  Ecos. 1907.
   5t
  
  78~
  baten dan de gemeente. u
  deze is m.i. veel meer aangewezen eene uitbreiding van het bijdragen-systeem, de betterment tax, die trouwens in Duitschland ook reel meet ontwikkeld
  is dan bij ons. Ongetwijfeld heeft o.i. de gemeente recht tegenover het vele, dat zij doet, bijdragen te verlangenvandegenen
  die door haar werkzaamheid voordeel trekken. 0veral, en zeer
  dikwijls zal d i t h e t geval zijn, waar de werkzaamheid der gemeenten den grondeigenaren aanwijsbare voordeelen geeft, bi.j
  stratenaanleg, uitbreiding van straten, rioleering e.d. mag zij
  o.i. vorderen dat de onmiddelijk belanghebbenden eeu groot
  deel diet kosten dragen. Maar de conjuuetuurwinsten, die het
  hier geldt, zijn door de gemeente niet veroorzaakt. De gemeente
  groeit ill bevolking, niet de gemeente doet de bevolking groeien.
  De gemeensehap heeft hier een beter recht dan het individu. 1)
  De ruimere gemeenschap van den Staat heeft hier m.i. een
  b e t e r recht dan de meet beperkte.
  Hierbij komt hog lets. Wanueer deze heftiing eeue stedelijke
  w o r d t , is te verwachten dat zij j uist in groote vooruitgaande
  steden her meeste zal opbrengen eu daar tot een belangrijke
  verlaging der stedelijke belasting aanleiding kan geven. Dit zal
  dan zeer ten nadeele van het geheele laud, den trek naar deze
  steden nog kunstmatig vergrooten en daardoor bovendien aanleiding geven tot sterker stijging der huren d.i. stijging der
  groudrente, een maatsehappelijke outwikkeling derhalve in alleszins ongewensehte riehtiag. 3)
  Praktische redenen drijven o . i . in dezelfde riehting. Ten
  eerste zijn de ambtenaren der registratie ~n door de toepassiug
  der vermogensbelasting ~n door de hefting der mutatie-rechten
  praktisch het meest voorbereid voor deze nieuwe hefting, terwijl
  de stedelijke ambtenaren zich deze praktijk ab odo moeten eigen
  maken. Het Rijk beschikt over" reel meet en veel juister gegevens dali eeuige gemeeute.
   l)e heer L. J. H. Eversen '~) voert voor hefting door de gel) Vgh in gelijken zin A. Pohhnan, Jahrbueh der Bodenreform,
  1~ Jg. Heft 2 pag. 148 vlg.
  2) Vgl. hierover A. Weber 1. e. p. 194--195 en in zijne antikritiek tegen A. Pohlmann, Ueber st~,tdtisehe Bodenreform. Eine
  Replik p. 158/159 Jahrbuch der Bodenrefbrm Jg. I, Heft 2.
  u) Belasting op nnverdiende waardevermeerdering. Vragen des
  Tijds, April 1907.
  783
  gemecnten twee argumenten aan, die ik uiet als geldig kan
  erkennen; 1~ dat de richting der belasting-hervorming bii ons
  gaat in de richting, persoonlijke bclastingen aau her ttijk
  zakelijke belastingen aan de gemeenten; go dat deze belasting
  rekening moet houden met locale verschillen.
  Toegcgeven kau worden dat in de toekomst meet dan tot nu
  in zakelijke belastingeu uitbreiding der financieele hulpbronnen
  der gemeeuten gezocht moet worden. Doch hieruit vloeit allerminst voort dat deze Wertzuwachssteuer aangewezen is voor eene
  gemeentelijke belasting. Niet bet bezit van een onroerend goed qaa
  talis, de zakelijke betrekking daartoe doer den eigenaar belasting1)lichtig worden onafhankelijk van de opbreugst voor hem t)ersoo,lijk,
  maar alleen en uitsluitend bet felt dat hij persooulijk winst maakt ;
  ook al wordt niet met a l l e persoonlijke omstandigheden van
  den vervreemder rekening gehouden, hot komt mij toch voor
  dat deze l)elasting ook door bet streven slechts zuivere winsten
  te treffen, meet persoonlijke darl zakelijke elementen bevat.
  Dat rekeniug gehouden moet worden met locale verschillen,
  blijkt, naar her oordeel v,ln den beer Everseu, ook uit her
  felt dat deze regeling in Duitschland zoovele locale verschillen
  ill de praktijk vertoont. Het feit is juist, doch de beteekenis
  er van moet niet overdreven worden.
  Ten eerste zijn de onderlinge verschillen zoo heel groot nict.
   Bijv. vrij algemeen l) wordt 10 pCt. vriigclaten, is de opklimmiug met 10 pCt. waardevermeerderi,g eu 1 pCt.. belastiug.
  Maar bovendien de verschillen zijn vecl mecr terug te brengen
  op den tegcnstaud der in Duitschland invloedrijke huiseigenaren 2)
  dan op belangrijke locale verschillen.
  In her object der belasting o u v e r d i e n d e
  waardevermeerdering
  ligt ook niets, dat tot verschilleude locale
  behandeling aanleiding behoort te geven. Integendeel doze is
  universeel en voor her geheele rijk op ge]ijke wijze belastbaar,
  evenmiu als er van locale successie-bclasting o. i. sprake ]can zij11.
  Boveudien, wauneer her l~ijk deze belastiug invoert, kan
  daaraan eiudeli.jk verbonden worden de algeheele afschaffing der
  mutatie-rechten. Bij de installatie der Staatscommissie tot her-
  
  1) Zie hierboven.
  2) In een groot deel van Dnitschland is wett elijke regel dat de
  helft der raadsleden moet zijn Hausbesitzer.
  78~
  ziening o. a. onzer registratie-wetgeving, heeft de minister van
  Financi~n een sterken nadruk gelegd op de finanei~ele zijde
  dezer herziening, waaruit duidelijk bleek dat zijne Exeellentie
  niet geneigd was reel van de tegenwoordige opbrengst der
  registratie-belasting prijs te geven zonder voldoend aequivalent.
   Toeh is afschaftlng der mutatie-rechteu o . i . urgent. Eene
  hefting op bet enkele feit van den overgang, onversehillig of
  deze al of uiet met winst gepaard gaat, ja ook in het geval
  dat positief verlies is geleden, is onder geene omstandigheden
  te verdedigen. 1)
  Zoo billijk eene belasting op waardevermeerdering is, zoo
  onbillijk zijn de mutatie-reehten, die aanknoopen aan eene
  verkeershandeling, die geen enkel recht geeft daaruit tot bestaande draagkraeht te coucludeeren.-~)
  Welnu wanneer het rijk eene belastiug op waardevermeerdering
  heffen gaat, moeten de mutatie-rechten daartegenover verdwijnen ;
  dan zal eeu o . i . groote verbetering in ons belastingstelsel
  worden aangebracht. :~)
  Bovendien is her te verwachten dat het spoediger gelukken
  zal eene Wert)~zuwaehssteuer als rijksbelasting in re voeren, d a n
  algemeen eene dergelijke belastiag als gemeeutelijke belasting
  l
  
  1) In Duitsehlan~l waar men veer zonderlinge zaken niet terugsehrikt, schriji~ men her overheerschen van her oenfamiliehuis
  in Belgi~ boron de haurkazernes, zooals zij in Dui~sehland overwegen, toe aan de hooge mutatierochten, eene meening die begrijpelijkerwijze in Belgi~ niet gedeeld wordt e n o o k door de
  ervaring in Duitsche steden met eene Umsatzsteuer niet bevestigd wordt.
  2) Zooals men weet is dit de in Dui~schland gebruikelijke
  mo~iveering der Verkehrssteuern. Zie o. a. Max v. Heekel. Zur
  Lehre von den Verkehrssteuern, Finanzarehiv. 7ojg. pag. 401 vlg.
   3) In Keulen is men van deze overtuiging uitgegaan, dat vervanging van de Umsatzsteuer door de Wertzuwachssteuer principieel
  wenschelijk was. Om finantieele redenen hee[t men echter de
  ruiterlijko vervanging niet aangedurfd, en daarom zich tot ecn
  halven maatregel bepaald. Heeft de vervreemder Wertzuwachssteuer
  betaald, dan mag de verkrijger dit bedrag, doch hoogstens tot
  50 pGt. van de door hem te betalen Umsatzsteuer, in eompensatie
  brengen. Brengt de belasting in een jaar meer dan 400.000 Mark
  op, dan wordt de Umsatzsteuer met ~ pCt. verlaagd. Brengt zij
  800.000 Mark op, dan wordt deze met 1 pCt. verlaagd veer hot
  volgend begrootihgsjaar.
  785
  te zie, ontstaan. Her is onm,gelijk w,oruit te voorspellcn
  welken gang de outwikkeling der kleinere stedeu en dorpe, in
  ons land zal uemen. De trek naar d(: eene of audere plaats kan
  plotseling komen, de waardevermeerdering kan plotseling i.treden.
  De gemeenten die er waarschijnlijl~ niet over denken zullen
  eene dergelijke belasting in te voeren, zoolang daarvan geene
  of geringe financifiele resultaten te verwachten ziju, zullen zeer
  dikwijls achter het net visscheu. De groote waardevermeerdering
  zal her, dikwijls ontgaan. ~) Bovendien vergete men niet, dat juist
  in de laudelijke gemeenten de belanghebbenden thans in den
  regel zullen zijn degenen die als raadsleden over de eventueele
  invoering eerier dergelijke belasting te oordeelen zullen hebben. ")
  Hoeveel zal deze belasting opbrengen ?
  Zal voor den insider eene schattiug reeds moeilijk genoeg
  zijn, een outsider kau uit den aard der zaak niet reel meer
  doen dan enkele gegevens mededeelen, die e r o p wijzen dat
  deze belasting eene behoorlijke opbrengst belooft. Uit den aard
  der zaak zijn deze gegeveus uit het buitenland afkomstig.
  De waardestijging van den grond werd voor Charlottenburg
  alleen voor het jaar 1902 berekend op 34 millioen mark.
  