text: I.
  Het door Wilhelm Schmid vermelde aantal van 1296 door Sophocles
  gevormde neologismen is te hoog en in zijn nauwkeurigheid niet vrij van
  willekeur. W e l heeft Schmid gelijk, wanneer hij constateert, dat de meeste
  neologismen van Sophocles „belanglose Wortveränderungen" zijn.
  Schmid-Stählin, Geschichte der griechischen Literatur I, 2, 486-488
  (München 1934).
  II.
  De mening van Mahlow, dat de „Dorische" δ in de tragedie geen
  Dorisme, maar een Attisch archaïsme is, vindt steun in het feit, dat in
  de woordenschat van de tragici Attische archaïsmen meermalen aangetroffen worden, Dorismen echter vrijwel ontbreken.
  G. Mahlow, Neue Wege durch die griechische Sprache und Dichtung
  (Berlin-Leipzig 1926).
  III.
  Een der eerste vereisten voor een doeltreffende studie van de Griekse
  woordgeschiedenis in de 5de en 4de eeuw ν. Chr. is een chronologisch
  onderzoek en een lexicale analyse van de geschriften van het Corpus
  Hippocrateum.
  IV.
  Een reeks van lexicale analyses van alle Griekse auteurs en anonyme
  taaidocumenten biedt een oplossing voor de grote moeilijkheden, die de
  totstandkoming van een Thesaurus Linguae Graecae verhinderen.
  V.
  Het is gewenst in lexica ook die betekenissen van een woord aan te
  geven, welke slechts optreden in samenstellingen of afleidingen, die met
  dat woord gevormd zijn.
  VI.
  De argumenten, die Risch aanvoert ter verdediging van zijn zienswijze,
  dat de „Mischungskomposita" in de Indogermaanse talen een afzonderlijk
  type van samenstellingen vormen, zijn niet overtuigend.
  Ernst Risch, Griechische Determinativkomposita. IF 59 (1944).
  VII.
  W a a r Ernout en Meillet bepaalde Latijnse woorden, vooral voor
  obscene begrippen, alleen op grond van hun betekenis als „vulgair" of
  „populair" karakteriseren, geschiedt dit ten onrechte.
  2
  
  Emout-Meillet, Dictionnaire étymologique de la langue latine (Paris
  1939).
  VIII.
   O p de eindexamens van het V.H.M.O. dient bij het oordeel over de
  kennis van het Nederlands meer. rekening gehouden te worden met een
  „Algemeen Beschaafde" uitspraak der candidaten.
  IX.
  De gegevens, die de Middeleeuwse handschriften en muziektheoretici
  verschaffen over de uitvoeringswijze van het Gregoriaans, zijn niet in
  overeenstemming met de interpretatie daarvan door de School van
  Solesmes.
  