text: FISC.ALEEN BESCHERMENDEINVOERRECHTEN.
  De beide uitdrukkingen, aan hot hoofd van dit opstel vermold, worden dikwijls gebezigd, dooh omtrent hare juiste
  beteekenis bestaat bi.j sommigen onzekerheid. Dig is daarvan
  her gevolg, d a t zij veelal sleehgs dienen om hot algemeen
  karakter van een tarief aan te duiden, niet met in aehtneming
  van de strengste nauwkeurigheid. Zij zijn dan ellip~ische uigdrukkingen: Ik wil traehten over dit onderwerp eenig lieht te
  verspreiden, maar tevens over eenige andere zaken, die daarmede
  in verband staan.
  Hot verschi] tusschen z u i v e r fiseale en z u i v e r besehermende reehten is zeer diep. Zuiver fiscaal zijn ten eerste
  alle invoerrechten, die louter equivalenten zijn van aceijnzen;
  Waar een suikeraeeijns bes~aat, belas~; men suikerbevattende
  artike]en met een invoerreeh~; is dit niet hooger dan vereischt
  word~ om de binnenlandsche nijverheid met de buitenlandsche
  op een veer van gelijkheid te brengen, zoo is hot zuiver fiseaal.
  In de tweede plaats past de henaming op invoerreehten, waardoor goederen worden ge~rofgen, die men hinnenslands om de
  eene of andere reden niet k a n voortbrengen, zooals in Nederland
  of andere Noordelijke ]anden kot~e, thee, citroenen, ka~oen~;
  of niet m ag voor~brengen, zooals tabak in F,ngeland; of
  f e i t e l i j k niet voort.brengt, omdat de nationale nijverheid
  zieh op andere zaken heeft toegelegd, die haar meet voordeel
  beloofden, en hot zioh laa~ aanzien dat di~ zoo blijven zal ook
  bij een matig reoht. In dit laatste geval is hot matige reeht
  louter fiseaal ; een hooger zou her allieht niet meer zijn.
   Z u iv e r , dat is, al166n besehermend zijn die reehten, welke
  door hun hoog bedrag allen invoer van hot be]aste artikel
  tegengaan. Gesehiedt dit onvolkomen, heeft er in weerwil van
  hot hooge reeht nog invoer plaats, dan is hot invoerreeht wel
  zuiver beschermend naar zijn doe], maar niet naar zijne geEcoN. i902.
  l
  
  vo|gen. Want zt~iver beschermende reehten worden niet geheven~
  om geld in de schatkist, maar om binnenlandsche takken
  van nijverheid (die men dan vereenzelvigt met t/d en nationalen
  arbeid,~) tot bloei te brengen. Zij worden niet geheven om
  betaald, maar juist om niet betaald te worden. Zulke rechten
  worden echter zelden of nooit geheven. Wil de wetgever den
  invoer van een arLikel volstrekt tegengaan, zoo staat hem
  daarvoor een reel eenvoudiger en doeitreffender middel ten dienste ;
  hij kan den invoer verhieden. De overgroote meerderheid der
  besehermende rechten zijn niet zuiver beschermend, maar besehermend-fiscaal. Zij bevoordeelen bepaalde takkeQ van bedrijf,
  eehter niet door alle buitenlandsche mededingers te weren van
  de binnenlandsche markt: maar door de voor~hrengselen , uit
  die takken van bedr~jf in her eigen land verkregen, knnst~
  matig duur te maken. De verhruikers dier voortbrengselen
  zouden zich in den vreemde kun~en voorzien; dit wordt hun
  nie~ belet, maar door een hoog invoerreeht bemoeilijkt. Daarom
  heeten deze rechten naar waarheid besehermend; maar z~j ~jn
  meer dan dat, zij zijn ook fiscaal, want zij brengen geld, sores:
  reel geld, in de schatkist.
   Wie zich vo|ledig wil uitdrukken, zal dus invoerreehten als
  de bier bedoelde niet besehermend, maar fiscaal-beschermend
  moeten noemen. Hij zal dan echter hetzelfde moeten doen met
  betrekking tot menig invoerreeht, d~t met een zuiver fiscaal
  oo g m e r k geheven wordt. Naar waarheid heef~ men opgemerkt,
  dat her veer de werking van een tarief niet aankomt op her
  doel waarmede het is samengesteld, maar op zijue gevolgen,
  en nieman~ zal kunnen looehenen, dat deze beschermend zi.jn,
  zoo vaak een artikel wordt belast, dat ook binnenslands wordt
  verkregen. Her bestanddeel Bescherming moge dan, in vergelijking met hetgeen gewoonlijk daaronder verstaan word~,
  zeer zwak zijn, zoo zwak dat een ~ransgh of Duitsoh fabrikant:
  beweren zou onder een rggime van vols]agen vrijen handel ~e;
  zijn gebraeht, wanneer de invoerrechten in zijn eigen land
  daartoe verlaagd werden. Dit neemt niet weg, da~ een streng
  nauwkeurige spreekwijze niet toelaat zulke invoerrechten zuiver~
  fiscaal te noemen. Gelijk de vroeger genoemde bevat hun
  karakter een mengsel van beide bestanddeelen; zij z~jnflseaa~
  in hoofdzaak alleen.
  3
  Dit alles vereischt geen nadere toeliohting; maar bij de overweging Van dlt onderwerp, rijst: van zelf een praetisehe en
  tegelijk prineipieele vraag op, en die is deze. Mag een beslist.
   voorstander van hande]svrijheid ooit vrede hebhen met andere
  dan z ui v er fiseale Jnvoerrechten P De vraag meet goed worden
  begrepen. Zij houdt nie~ in: mag een voorstander van handelsvrijheid ooit nalaten in her voortvloeien zelfs van zwakke beseherming uit een tarief een bezwaar te zien P Her antwoord
  d~rop ligt veer de hand. Maar mag hij ooit in dat bezwaar
  berusten; is her niet zijn roeping , over elk tarief, waaruit
  eenige beseherming ~oortvloeit, onvoorwaardelijk den star te
  breken .P
  Om zieh hierover een oordee] te vormen, meet men denken
  aan de plaats, die de invoerreehten in her stelsel van belastingen bekleeden. Zij zijn in hoofdzaak verteringsbelastingen
  en moeten a]s zoodanig medewerken tot voldoening aan een
  der eischen, die aan de verteringsbelastingen in hast geheel
  gesteld worden, den eiseh d e r v e r s e h e i d e n h e id. De een
  besteed~ zijn geld OlO deze, de ander op gene wijze; door veer
  verseheidenheid te zorgen verhoogt men de kans, dat ieder naar
  de mate zijner verteringeu, veer zoover .men dien maatstaf
  gebruiken mag, wordt getroffen. Oeheel kan dit doel natuurlijk
  nooit bereikt worden, maar men kome er naderbij en make
  her zoodoende ook mogelijk iedere verteringsbelasting in her
  bijzonder, behoudens die enkele, die hoog kunnen, ja moeten
  zijn, hetrekkelijk laag te houden. Met middelen als ons Personeel, als de aecijnzen, komt men bier eehter niet vet genoeg ;
  ook her tsrief van invoerrechten meet daarhij diensten bewijzen,
  en dat is zijne taak in her belastingstelsel.
   Maar indien men her tarief met. dat denkbeeld veer oogen
  wil inrichten, stuit men altijd op twee moeilijkheden, i~en
  zal niet willen nalaten een artikel, bijvoorbeeld, als manufaeturen te belasten, dat zieh in hooge mate tot weelde leent
  en daarvoor, zelfs bij min gegoeden, .reel wordt gebezigd;
  maar tot dit artikel behooren evenzeer volstrekt onmisbare
  kleedingsstoffen. Ziedaar de eerste moeilijkheid. De tweede is,
  dat een na~ar 'den hierboven gestelden eiseh ingericht ~arief
  niet zuiver fiseaal kan ~jn in z~jne werking.
  Geen wonder dus, dat ]~ngeland, teen her aan alle besoher-
  
  4
  raing den rug toekeerde, van zulk een tarief niets weten wilder
  Hot moest een keus doen: hetzij eenige besoherming laten
  voortbestaan, hetzij den regel der verseheidenheid eenigszins
  veronachtzamen. Her koos dit laatste, en dit had zijn root-,
  zoowel als zijn nadeelen. Sleehts enkele artikelen worden door
  her Engelsche tarief belast, en deze meestal zwaar. De arme
  man betaalt nu niets voor her eenvoudige kleedingstuk van
  Duitsche confectie, maar de rijke lady evenmin voor haarbalkleed. De kof~e kost aan invoerrecht bijna 17, de thee 4489
  cents, de onbewerkte tahak f 4 per kilogram; maar de tallooze
  weeldeartikelen van vreemden oorsprong, die onder kramerijen
  voorkomen, zijn vrij. De drie hierboven genoemde reehten, die
  op koffie, thee en tabak, braehten in 1899 ~ 15.000.000 op.
   Nederland heeft dit voorbeeld niet gevolgd, maar hot had
  niet dezelfde vr~jheid van keus als F,ngeland. Her kon de koffie
  niet belasten, wegens zijne handelsbelangen. Hot luttele recht op
  tabak zou niet reel verhoogd kunnen worden, zonder dat groote
  schade word toegebraeht ~n aan onzen tabakshandel, ~n aan
  onze tabaksnijverheid. War de thee betreft, alle deskundigen
  zijn hot daarover eens, dat verhooging van hot reeht van ~5
  cent per kilogram, waardoor thans dit artikel wordt gedrukt,
  hot theeverbruik hier te lande stork zou doen verminderen,
  dermate dat de schatkist er weinig voordeel van zou trekken.
  Hoe kan dan ons tarief een behoorlijke sore opbrengen, tenzij
  hot een groot aantal posten hevatP Dat doet hot werkelijk, maar
  ook daaraan zijn, naast voordeelen, eenige nadeelen verhonden.
  Her voordeel is, dat de regel der verseheidenheid wordt
  betracht ; ons tarief is inderdaad, meer dan her F,ngelsehe, dienstbaar aan zijn doel: matige belasting van velerlei verteringen.
  Her onmiskenbare nadee] is: ten eerste, dat enkele voorwerpen
  van behoefte, hoewel lioht getrofren, niet vrij blijven; ten
  andere, dat uit ons tarief eenige beseherming voorvloeit.
   Keeren wij nu terug tot de gestelde vraag: mag de voorstander van handelsvrijheid ooit berusten in een tarief van
  invoerreehten, waarop de benaming van zuiver-fiscaal niet ten
  volle pastP
  Mij dunkt, alles komt hier aan op de d o sis bescherming
  die in een zoodanig tarief ligt opgesloten, en doze hangt
  natuurlijk af van de algemeene norm der rechten, die eenige
  
  boschorming govon. Hoe hoogor die norm, dos to moor boschorruing zal or zijn, des to mindor dus zal zulk oen tariof don
  freetrader bohagon. Hij aanvaardt hot in weorwil van de
  bozwaren, die hot oplovort, on dat kan alloon goschiodon,
  zoolang die bozwaron goring zijn, andors worden zij ovorwegend
  on makon zi.j do zaak onaannemolijk. F,on voorbeold mogo dit
  vorduidelijken on nog nader aanwijzen, hoodanig de houding
  van een voorstandor van handelsvrijhoid mot botrekking tot
  oen gemongd, dat is een niot zuivor fiscaal tariof mag zijn.
  De inkomstenbelasting is voorwaar goon volmaakte bolasting.
  Ton oorsto daarom niet,' omdat inkomon goon volmaakte maatstaf is van draagvermogen; twee gezinnen kunnon hotzelfde
  inkomen hobben, torwijl nochtans beidor draagvermogen vor
  niteonloopt, daar do bohoeften vorschillond zijn on do noodzakolijkheid van opleg zich niot veer boido gezinnen in dezolfdo
  mate door gevoolon. Ten tweodo is do inkomstonbolasting niot
  volmaakt, omdat zij noodwondig aanloiding goeft tot fraudo.
   In woerwil van do scherpsto eontrole zullen vor~cheidene aangiften steeds to laag blijvon on zal dig aau do waakzaamhoid
  van den tlseus ontsnappon. Maar wat volgt daaruitP Dat
  wij doze belasting onvoorwaardolijk race,on voroordeelenP Aldus
  luidt do slotsom van onkelen, maar zij zijn niot zoer talrijk
  moor in onze dagon. De meosten zion in, dat do inkomstonbolasting con onmisbaar bostanddoel is van eon goed gerogeld
  financieel stolsol. Mogen wij dan modegaan mot iedor voorstel,
  strokkondo tot verhooging van hot percentage der inkomstonbolasting of hare progressioP ])at evonmin. Wij zijn oven stork
  ovortuigd van de gebreken dozer belasting als van hare onmisbaarhoid. Wij verzetten ons togon hare afschaffing, waar zij
  bostaat (ijvoron zelfs veer hare invoering waar zij nieg bestaat),
  doch vorzetten ons niot mindor krachtig tegen hare vorhooging
  b o r o n een zekor poll, omdat wij weten dat in dat geval hare
  fouten to hinderlijk zouden worden, de verloiding tot fraudo
  die zij schept to reel zou worden verstorkt. Waar nu juisg
  de grenzon liggon, die men niet overschrijden mat, is con
  zaak van tact, van oordeoh De een stolg zo allicht lets verdor
  dan de ander. Maar dit staat vast: nJe.mand, die con goopend
  cog hooft veer do gobrokon der inkomsgonbelasging kan e r in
  bewilligen, dat zij tot con zeor hoog percentage geheven wordt.
  6
  Hij aanvaardt haar alleen, zoolang zij matig blij~t, omda~
  alleen dan in de bezwaren die haar aankleven berust kan worden.
   Niet anders, zou ik meenen, staat de freetrader tegenover
  een gemengd tarief. Wetende, dat w[j nu eenmaal geen ander
  kunnen hebben, leggen wij ons daarbij neder, maar al144n
  zoolang in dit mengsel her bestanddeel dat ons mishaagt zwak
  vertegenwoordigd blijft. Iedere toeneming van dat bestanddeel
  brengt ons iets nader 5ij her punt, waarop de nadeelen, naar
  onze schatting, de voordeelen zouden overtrefren, en dat punt
  mag nooit bereikt worden.
  Alz66 zijn de woorden te verstaan, voorkomende in de
  Memorie van Toelichting van her op 11 Augustus 1900 ingediende wetsontwerp, u Wanneer her tarief zijn algemeeu karakter
  ,,behoudt en de vcrhooging der invoerrechten binnen enge grenzen
  ,,wordt beperkt, kan ook door hem, die ann de nutt[ge werking
  ,,van her beschermend stelsel niet gelooft, in die verhooging
  ,,berustworden. D o c h a l l e e n o n d e r d i e t w e e v o o r w a a r ,,den.,, En welke de e n g e g r e n z e n zijn, bleek uit een
  andere zinsnede, uu
  volledige fabrikaten is een recht van
  ,,6 percent tot regel aangenomen. Aanvankel~jk heeft de on,,dergeteekende gemeend, dat her percentage nog wel lets
  ,,hooger gesteld ken worden. Uit verschillende inlichtingen is
  ,,hem echter gebleken, dat dit onraadzaam zou zi.jn.,, Naar
  her oordeel van sommigen was reeds de voorgestelde verh0oging
  onraadzaam; eene zienswijze, die men ook om haar principieel
  karakter behoort te eerbiedigen, al meent men zelf, dat de
  beginselquaestie anders meet gesteld worden dan door hen, die
  haar zijn toegedaan, geschiedt. Maar dat de bescherming,
  zoolang zij niet verdwijnen kan, gering meet blijven, d~rover
  zijn allen her eens, die in bescherming een bezwaar zien.
  Deze laatste meening rust niet Uitsluitend op economische
  gronden, ook redenen van hooger orde p]eiten daarvoor.
   Her is meet gezegd: eene regeering, die belangrijke tariefsverhooging in uitzicht stelt, roept allerlei begeerlijkheden
  wakker. Aan hot gastmaal, dat zij bereidt, willen velen aanzitten. Welke fabrikaut, die afzet vindt op de 5innenlandsche
  markt, zal, veer zoover hij: zijn belang laat spreken, niet wenschen dat zijn afzet verruimd en de pr[jzen, die hij bedingen
  kan, verhoogd worden? ~/Ien meet een vreemdeling zijn in her
  
  mensohenhart 0m de zedelijke gevolgen voorbij te zien, die her
  aanvaarden der beschermiugstheorie door de regeering noodzakelijkerwijs te Weeg brengt. Ik vii die theorie zelve thans
  met rust laten; om haar te verdedigen zou men moeten beginnen met her leerstuk van de equatie der internationale vraag,
  opgebouwd door de beste economen der negentiende eeuw
  Ricardo, James Mill, Senior, Stuart Mill, 0airnes, onzen
  W. C. Mees vooral niet te vergeten - - af te breken; mast
  dit aan te toonen, ligt thans niet op mijn reg. Nemen wij ter wille
  der redeneering voor een oogenblik aan, dat meu in de omvero
  werping van dat leerstuk is geslaagd en d e economisch goede
  werking van her beschermend ste]sel bewezen heeft. Dan zal
  toeh erkend moefen worden, dat de zedelijke nadeelen, tegenover die economisch goede werking staande, zeer groot zijn,
  met andere woorden, dat de prijs, waarvoor de stoffelijke winst
  verkregen wordt, hoog is. Hoeveel hebzucht wordt niet ontketend, hoeveel bederf niet gebracht in he~ staatkundig levent
  Hoeveel verdeeldheid wordt ook niet gezaaid, daar bet onmogelijk zal zijn aan aller wenschen te voldoen, aller belangen
  met eLkaar te verzoenen. Bescherming werkt als een slap,
  sentimenteel stelsel van bedeeling; zij kweekt onder hen, voor
  wie zij bestemd is, dezelfde eigensehappen aan. Eene diet treurige eigenschappen is virtuositeit in de kunst van zich als
  deerniswaardig aan te stellen. Reeds nu vinden sores de kunstgrepen, waarvan zij die aalmoes vragen zich bedienen, in
  gewijzigde, maar daarom niet minder aanstootelijke vormen
  navolging; dit wordt aangemoedigd en verergerd, zoodra de
  bescherming getooid wordt met den nimbus van bevordering
  der arbeidersbelangen te zijn. Heeft onze Regeering nog niets
  daarvan bespeurdP Eer een jaar verstreken is zal zij her bespeurd hebben a d n a u s e am.
   J~en ander nadeel is gelegen in de beleediging van her
  billijkheidsgevoel, waarmede bescherming door middel van sterk
  verhoogde invoerreehten gepaard gaat. Gij meent dat een tak
  van bedrijf gesteund moet worden. Laat bet zoo zijn; maar
  dan zult gij uw steun toeh inzonderheid moeten verleenen aan
  dezulken in dien tak van bedri.jf, die in de moeilijkste omstandigheden verkeeren; niet aan den landbouwer, die, dank
  zij de goede eigenschappen van zijn grond, groote oogsten
  
  8
  verkrijgt, maar aan hem, die op sohralen grond werkt en zieh
  daarom mot kloine opbrengsten moot vergenoegen; niet aan
  den fabrikant die, van groote kapitalon voorzien, in hot genot
  eoner uitgebreido clientele, op ruime sehaal voortbrengt, maar
  aan dien anderen, die al doze voordoelen mist. Men make
  echter de tokening; men beoijfere wie van besoherming door
  hooge invoerreohten de meeste baton geniet; steeds zal men
  vinden, dat hot naar verhouding altijd hij is die in de gunstigste
  omstandigheden verkeert : de boer op rijken grond, de industrieel
  met ruimen afzet en daardoor betrekkelijk geringe produetiekosten. Dit gewiehtig punt wordt door de protectionisten altijd
  voorbij gozien; zij spreken er niet over; hot schijnt hun voldoende to betoogen, dat de nationa]o nijverheid gestound moot
  worden. AJsof hot middel, waardoor dit geschiedt, niet tevens
  aan kritiek moest worden onderworpen, en eon middel good
  ken zijn dat zoo tastbaar onrechtvaardig werktl
  De Regeering heeft verzekerd, dat Zij met hare tariefsverhooging de bevordering der nationale nijverhoid niet b e o o g e n
  zal, maar doze alleen als een bijkomstig voordeol, als gewenseht
  gevolg van een herziening, die met uitsluitend fisoale doeleiuden wordt ondernomen, zal aanvaarden. Wij nemen van deze
  verklaring acre, maar" zij doer onze bezorgdheid niet wijken.
   Want die bezorgdheid ontspruit juist hieruit, dat de Regeering
  de economisohe working van besohormende reohten nuttig aeht
  en veer hunne verkeerde zedelijke working geen oog schijnt te
  hebben, zoodat nu iedere waarhorg ontbreekt tegen hot overschrijden d~r hierboven genoemde ~enge grenzen~/. F~n hetgeen
  door sommige harer vrienden bij de jongste bogrootingsdebatten
  is gezegd, vermindert de zorg niet. Hot maakt een zeor greet
  versehil, of tariefsherziening wordt ondornomen met een diep
  besef van de hezwaren, die elke, ook de geringste versterking
  van hot beschermend b estanddeel in ons tarief oplevert, dan
  wel, of men daarbij van een ander standpunt uitgaat. In hot
  eerste geval zal men, hij gehleken geldbehoefte, van hot tarief
  sleohts een bescheiden som eisehen; zoodra meer noodig is,
  geeft men aan andere middelen de voorkeur; in her tweede
  vindt men alle vrijheid om verder te gaan. In hot eerste geva]~
  brengt onderlinge vorgelijking der nadoelen, aan de vorhooging
  van iedere belasting v e r b o n d e n , slechts dan tot de slotsom,
  
  9
  
  dat die vau tariefsverhooging de geringste zijn, wanneer deze
  laatste zeer matig blijft; in her tweede geval voert dezelfde
  vergelijking tot een andere slotsom. Daarenboven zal her geheele
  werk in een verschillenden geest worden opgezet en uitgevoerd,
  hetgeen zich op menig punt zal openbaren.
  Tot voortzetting dezer beschouwingen bestaat voor alsnog
  geene aanleiding; die zal eerlang wel komen. En onzerzijds
  zal men niet mogen verzuimen nieuwe bronnen van inkomsten te noemen, wanneer dit noodig mocht blijken, want tot
  aanwijzing van hetgeen in dat geval behoort te worden nagelaten, mogen wij ons dan niet bepalen. Deze bladzijden strekken
  hoofdzakelijk tot verduidelijking van eenige begrippen, tot
  wegneming van misverstanden, die met betrekking tot de hier
  behandelde onderwerpen gerezen zijn.
  N. G. PIERSON.
  