text: T. P1.-ziekten 68 (1962): 196-197
  IN MEMORIAM
  DR. WILLEMGRAAFLAND
  
  WmLEM Gm~FLANO, geboren in 1926, studeerde biologie aan de Universiteit van Amsterdam. Met grote energie wist hij een deel der studiekosten zelf te
  verdienen, o.a. door te werken op het Laboratorium van de Afdeling Volksgezondheid van de Gemeentelijke Geneeskundige en Gezondheidsdienst te Amsterdam, hetgeen ertoe bijdroeg dat hij zijn gezichtskring verbreedde. Na het
  candidaats-examen en het vervullen van de militaire dienstplicht werd hij opgemerkt door Professor Dr. Jorta WESXERDIJK. Op haar verzoek werd deze begaafde student aangesteld door de Rijksuniversiteit van Utrecht als assistent bij
  bet Phytopathologisch Laboratorium ,,Willie Commelin Scholten" te Baarn.
  Sindsdien is hij de fytopathologie trouw bebleven. De virologie trok hem in het
  bijzonder.
  Na zijn doctoraal-examen in 1953 schenen de grootste moeilijkheden overwonnen. Hij kon zich nu geheel wijden aan het onderzoek en het onderwijs in de
  fytopathologie, dat hem altijd nauw aan het hart heeft gelegen. Door zijn prettige manier van omgaan met mensen wist hij zich vele vrienden te verwerven
  onder de vakgenoten in Nederland en daar buiten. Een studiebeurs, verleend
  door de Franse regering, stelde hem in staat enkele maanden te werken op bet
  ,,Station Centrale de Pathologie V6g6tale" te Versailles, waar hij o.a. de techniek leerde van het opkweken van gezonde planten uit meristemen van virus196
  
  zieke vari~teiten. Bezoeken aan congressen en korte studiereizen brachten hem
  in contact met Belgische en Engelse onderzoekers. Ondertussen zctte hij zijn
  onderzoek over het parasitisme van Exobasidium azaleae voort, dat leidde tot
  z~in proefschrift, dat in 1960 verscheen.
   Zo scheen hij als onderzoeker een goede toekomst tegemoet te gaan, als zich
  niet reeds in 1954 de eerste tekenen van zijn slepende ziekte geopenbaard hadden. Na lange perioden van behandeling in bet Academisch Ziekenhuis te
  Utrecht, waar men geen middel tot genezing onbeproefd liet, trad wel telkens
  verbetering in, maar helaas liet zijn gezondheidstoestand steeds meer te wensen
  over. Verder experimenteel werken was uitgesloten. Zijn vroeger te Amsterdam
  opgewekte belangstelling voor de hydrobiologie deed h e m het plan opvatten
  parasieten van wieren te bestuderen. Reeds doodziek trof hij hiertoe nog voorbereidingen,
  Zijn sterk geloof en wil tot leven hebben hem misschien langer voor gezin en
  werk behouden dan de ernst van zijn ziekte deed verwachten. De dag voor zijn
  heengaan gaf hij toe de strijd verloren te hebben, een strijd, die hij met zoveel
  bewonderenswaardige moed gestreden heeft. Hij overleed op 10 april 1962 in
  het Academisch Ziekenhuis te Utrecht, pas 35 jaar oud.
  Met WILLEM GRAAFLANDging een begaafd onderzoeker heen, aan wie het
  Baarnse laboratorium veel te danken heeft, een strijdbaar rnens en bovenal een
  vriend van velen. Hij laat een lege plaats achter in de kring van zijn studie- en
  vakgenoten en in bet bijzonder in zijn gezin. Naar zijn vrouw en kinderen gaat
  ons medeleven uit.
  L. C. P. KERLING
  
  197.
  