text: 26
  
  PERZIKSCHURFT (,,Peach scab") IN NEDERLAND,
  
  In September 1914 werden ons uit Gendringen eenige perzikerl
  toegezonden, die over een groot gedeelte van hunne oppervlakte
  waren bedekt met een zwarte, korstachtige massa. Eerst werd
  gedacht aan aantasting door Claslerosporium carpophilum, doch
  bij nadere beschouwing bleek het ziektebeeld toch eenigszins
  anders te zijn. Clasterosporiumnl. veroorzaakt scherp omgrensde,
  diep ingevreten bruine vlekken, terwijl deze perziken er meer
  uitzagen als door ,,schurft" aangetaste vruchten: zij hadden
  oppervlakkige, zwarte vlekjes, soms samengevloeid tot een
  grootere, niet scherp omgrensde vlek, met afzonderlijk er om
  heen nog tal van kleine, ongeveer speldenknopgroote vlekjes.
  Op plaat 1, fig. 1 zijn twee schurftige perziken afgebeeld,
  Op de grootere vlekken was de schil overal gebarsten, en
  het vruchtvleesch daaronder hier en daar gerot. De heer
  /~AARSCHALK,adsistent aan bet Instituut van Phytopathologie,
  verrichtte het mikroskopisch onderzoek en kon met volkomen
  zekerheid constateeren, dat op de vlekken een zwam voorkwam,
  behoorende tot het geslacht Cladosporium,welke zwam in habitus,
  vorm en grootte der conidii~n geheel overeenkwam met Cladosporium carpophilum THfiM., welke zeer veel schade toebrengt
  aan de perzikenkultuur in Noord-Amerika en Zuid-Europa.
  In Amerika vestigt zich veelal in de barsten op de schurftvlekken de bekende zwam Monilia fructigena PERS., de oorzaak
  van het Monilia-rot, in Amerika ,,brown-rot" genaamd. Ook
  bij de perziken uit Gendringen was dit het geval; ook hier
  trad de Monilia, die eerst nog maar sporadisch te vinden was,
  
  27
  nadat de perziken een paar dagen bewaard waren, z66 hevig
  op, dat deze in enkele dagen geheel verrot waren.
   Deze beide samengaande ziekten zijn in Amerika grondig
  bestudeerd, waarvoor alle reden was, daar men de schade
  door Monilia per jaar op _+ 5.000.000 dollars, dat is dus 121/2
  millioen gulden, schat 1), terwijl de waarde der perziken door de
  schurft met 25 % vermindert, en bovendien de opbrengst sterk
  achteruit gaat, doordat de vruchten veel kleiner blijven. Wij
  hadden tot dusver deze ziekte hog niet in Nederland waargenomen, zoodat zij hog niet heel veel schijnt voor te komen;
  wel is het mogelijk en zelfs waarschijnlijk, dat zij hier al eenige
  jaren optreedt, maar dan toch zeker niet in die mate, d a t e r
  veel aandacht aan is geschonken. Wij willen jtlist daarom op
  haar aanwezigheid hier te lande attent maken, daar misschien
  sommige lezers zich thans zullen herinneren, wel eens zulke
  schurftige perziken in hun ruin te hebben gezien, en ook als
  dit niet het geval is, kan het niet dan nuttig zijn, dat men met
  het gevaar bekend is. ,,Un homme averti en vaut deuxI"
  Behalve perziken, worden ook abrikozen, pruimen, bessen en
  amandelen aangetast.
  Het is niet te hopen, dat de ziekte zich hier zoo sterk zal
  uitbreiden als in Amerika; dit behoeft ook volstrekt het geval niet
  te zijn, daar men in bespuitingen met zwavelkalkpap een uitstekend middel tegen de schurft, en daarmede ook tegen Monilia,
  heeft gevonden. Daar de perzik de gewone Californische pap
  niet verdraagt, moet men gebruik maken van Scott'sche pap (zie
  vlugschrift no. 7 van her Instituut voor Phytopathologie). Bij
  proeven, in Amerika genomen, welke in de in de hoot genoemde
  werkjes van SCOTT uitvoerig worden vermeld, was na twee
  ~) W..M. SCOTT and T. W. AYRES, The control of peach brown-rot
  and scab. Bulletin no. 174, Bureau of Plant-lndustry, Washington, 1910.
   Tie ook: SCOTT and QUAINTANCE,Spraying peaches for the control of
  brown-rot, scab, and curculio, Farmers bulletin no. 440. Washington, 1911.
  28
  keer sproeien, de eerste maal een maand na het afvallen der
  bloemkroon, de tweede maal drie ~ vier weken v66r het rijpen
  der vruchten, de oogst praktisch vrij van schurft. 17 ~ van
  de vruchten leed nog aan Monilia, doch de besmetting bleek
  in 93 van de 100 gevallen uit te zijn gegaan van wonden,
  door een bij ons niet voorkomende snuitkeversoort aangebracht.
  Deze infecties buiten beschouwing gelaten, was slechts 1 %
  door ,,brown-rot" aangetast. Dus een in alle opzichten schitterend resultaat.
   Toch raden wij aan, hog een keer meer te sproeien, nl. even
  v66r de knoppen opengaan; de schurftzwam tast nl. ook de
  twijgen aan, waarop zij bruine vlekken veroorzaakt, in welke
  zij den winter overblijft. Van deze vlekken uit worden de
  vruchten besmet, en wel ongeveer 3 ~ 4 weken na het afvallen
  van de bloemen; de vlekken op de vruchten zijn drie weken
  na de aantasting zichtbaar. Door eene besproei'fng in het vroege
  voorjaar, op een tijdstip, dat de zwam op de twijgen zich
  weer begint te ontwikkelen, zal het wellicht mogelijk zijn die
  ontwikkeling aanmerkelijk tegen te gaan. Op onbebladerde
  perzikboomen kan echter gesproeid worden met gewone
  Californische pap, b.v. in de verdunning 1 + 7 (een deel pap
  op 7 deelen water); met deze verdunning, gesproeid twee weken
  of langer (maar niet korter) v66r het opengaan der bladknoppen,
  bestrijdt men tevens de krulziekte, zooals in Amerika en ook
  hier te lande gebleken is. Het is mogelijk, dat men daarbij
  ook nog resultaat zal verkrijgen tegen de perzikdopluis; de
  Engelsche entomoloog THEOBALD slaagde er althans in een
  naverwante dopluissoort, welke even als die van de perzik
  als larve overblijft, met een winterbesproei'fng met Calif. pap
  afdoende te bestrijden. In dezen winter zijn op iniatief van
  her lnstituut voor Phytopathologie ook in ons land een paar
  proeven genomen, waaruit zal blijken, of Calif. pap inderdaad
  met succ~s tegen perzikdopluis kan .gebezigd worden.
  29
  Wie tusschen zijne perziken exemplaren heeft gezien, welke
  een uiterlijk haddell als die, welke op plaat 1, fig. l zijn afgebeeld, heeft waarschijnlijk met schur]t te doen gehad. Hij zal
  goed doen zijne boomen + 14 dagen v66r het opengaan der
  bladknoppen te bespuiten met Californische pap 1 + 7 , vooral
  wanneer zij tevens door krulziekte of perzilcdopluis zijn aangetast.
   Direct na het afvallen der kroonbladeren, dus als de vruchten
  zich juist behoorlijk gezet hebben, moet weer gesproeid worden,
  nu echter met Scott'sche pap, en nog eens weer, als de vruchten
  de grootte van een noot hebben bereikt. Desnoods kan de
  eerste bespuiting achterwege blijven, althans wanneer men
  alleen de schurft te bestrijden heeft.
  Her "Instituut voor Phytopathologie houdt zich aanbevolen
  voor mededeelingen van hen, die eventueel de ziekte reeds
  opgemerkt hebben en van de resultaten der bespuitingen, indien
  die worden uitgevoerd. Het is zeer gewenscht, daarbij ~ n
  boom ter vergelijking geheel onbehandeld te laten.
  Wageningen, Februari 1915.
  T. A. C. SCHOEVERS.
  Verklaring
  
  van
  
  plaat
  
  I.
  FIG. 1.
  Links een licht, rechts een hevig door schurft aangetaste
  perzik; de eerste vertoont duidelijk de kleine vlekjes, de tweede
  een grootere vlek, met gebarsten schil. (Zie blz. 26.) Naar SCOTT
  en AYRES.
  FIG. 2.
  Behoort bij een in eene volgende aflevering te verschijnen
  artikel van den heer VISSER.
  jlD~. 1.
  Tijdschr. o. Plantenz. ; 1915.
  Fig. 1.
  j,9
  
  j J
  
  \
  
  /
  
  E~
  
  /
  ~,i~i
  
  \
  
  \
  
  ,\',,
  
  Perzikschurft (zie blz. 29).
  Fig. 2.
  |
  
  7:.
  