text: «Laat mij eerst mijn buikgordel losmaken», zeide I. O. Xd.
  Toen hij zijn buik-gordel had losgemaakt, ging ,hij uit de kamer
  naar zijn vrouw bij de stookplaats. Toen kauwde I T è n g g a
  sirih. Zij beval haar. slavin en die schepte eten op en gaf't aan
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0
  
  SOKMlSANEESeiIE VERHALEN..
  -'//
  
  I O. X cl. Daarop ging I O. X cl. eten; toen hij gegeten had,
  kauwde hij sirih.
  . Toen sloegen zij op de gongs, de menschen die feest vierden
  in 't andere huis. Hij vroeg nu aan zijn vrouw hem met klapper
  in te wrijven.
  Daar is nog wat in de klapperdop overgebleven,'t overschot
  van toen gij uw kind hebt ingewreven», zeide zijn vrouw.
  Daarop gaf hij 't haar en zij wreef hem in. Toen zij hem met
  klapper had ingewreven, ging I O. X d. zich aankleeden.
  Pas daalde I O. Xd. af in de voorgalerij of I R. K. begon
  gillend te schreeuwen , in de spleet van een paal, totdat I ü . X cl.
  de trom bereikte en danste; steeds bleef I R. K. gillend schreeuwen.
   En 1 T è n g g a hoorde het en zeide: 'misschien is er iemand,
  meegebracht door I O. Xd?* Zij ging de kamer in, met een
  licht; zij zag niets. Zij rolde al de matten open, ze naziende,
  ook achter de omwanding, maar hij zag niets. Toen zeide
  1 T è n g g a tot I O. X cl.: is er iemand door u verborgen in
  de kamer?» *Er is niemand-, zeide I ü . Xd. «Hoe is 't dan ,
  dat men zoo gillend schreeuwt U -Er is niemand», zeide 1 O. Xd.
  Wakker geworden toen 't licht werd, begon I T è n g g a met
  een gloeiend hart te zoeken , totdat zij haar vond in de spleet
  van een paal. Toen pakte zij haar beet en wierp haar op den
  grond. Maar I. O. X cl. was niet in huis; hij was in 't andere
  huis een bezoek gaan brengen.
  Toen hij in huis terug keerde, vroeg I T è n g g a aan I O. N cl.:
  «er is niemand, hebt gij mij gezegd; ga dan nu maar eens
  kijken boven op de cactus.' Toen riep I R. K. tot I. O. Xd. :
  «Kom toch, neem mij en ga mij brengen naar den tuin; uw
  vrouw is niet wijs! zij heeft mij in de cactus geworpen.»
  Toen nam I O. X d. de schacht van een lans en stak uit
  't hoornen ondereind en prikte er I R. K. op en ging haar naar
  den tuin brengen. Hij zette haar weer in de tomaten struik.
  Juist was I O. Nd. terug gegaan naar de kampong, of I R. K.
   veranderde in een mensch ; veel slavinnen waren er, die zingend
  achter haar liepen naar de rivier. De oude K a m i sloeg haar
  gade, toen zij gingen baden. Toen kwam I O. X d. van de
  kampong en de oude K a m i zeide: «Kom hier heen , oemboe!»
  Maar I. O. Nd. zeide: 'neen, want 't stinkt zoo dicht bij je. *
  «Blijf dan boven den wind en ik zal beneden den wind blijven ;
  ik heb u wat te zeggen. >
  •
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0
  
  278
  
  SOEMBANEESCIIE VERHALEN.
  I O. Nd. ging nu. «Kauw mij een sirih pruim», zeide de
  oude K a m i.
  «Ei, ei!» zeide I. O. N d. «Buitengewoon mooi was I R. K»
  toen ik haar gisteren zag», zeide de oude K a m i . «Als gij mij
  voor den gek houdt, zal ik je dooden!» «Neen», zeide de
  oude Kami.
  En I O. N d. bleef overnachten , terwijl hij op den loer stond.
   De nacht was reeds ingegaan , terwijl hij op de wacht stond bij
  de tomaten struik. Daarop ging I R. K. baden , terwijl veel
  slavinnen op een rij achter elkaar liepen en zongen. Toen nam
  I O. X d. 't omhulsel en verbrandde 't in 't vuur, nadat hij
  't geweekt had in een schotel met water. Toen keerden zij terug
  van de rivier en hij goot 't water uit op I R. K. Allemaal
  vielen zij bewusteloos neer, I R. K. met haar slavinnen. Toen
  tilde I O. N d. haar op en bracht haar in huis. In huis gekomen ,
  kwam I R. K. weer tot bewustzijn. En zij zeide tot I O. X d.:
  <gij kent heel wat listen, O e m b o e Ndiloe!> Maar I. O. Nd.
  zeide: «dat kent gij toch, R a m b o e Kahi!»
  Maar I. R. K. zeide: «neen, ik ken heelemaal geen listen.»
  Toen trouwde I. O. N d. met I R. K. Vervolgens nam I R. K.'
  een waaier en zij ging er mee waaien. En toen ontstond er een
  gouden huis. Wederom waaide zij en er ontstonden veel slaven,
  't huis propvol.
  Na vijf a zes dagen zond I T è n g g a een slaaf uit de kampong: «ha K a w a u , ga eens kijken naar I O. Nd. in den tuin.
   Hij is er al wel tien nachten. Ik ga eens naar den tuin, zeide
  hij wel tot mij, maar ik zie hem heelemaal niet terugkeeren»,
  zeide I T è n g g a . Daarop ging I K a w a u naar den tuin, om
  naar I. O. Nd. te zien. In den tuin gekomen: «wat is er,
  Kawau?» vroeg I. O. Nd. aan I. K a w a u . ?De meesteres
  heeft mij gezonden: ga eens even kijken naar den meester in
  den tuin, zeide zij tot mij, en daarom kom ik.» Maar I. O.N d.
  zeide tot I K a w a u : ga maar.
  En I K a w a u keerde terug naar de kampong. In de kampong
  gekomen, vroeg I T è n g g a aan I K a w a u : «is uw meester in
  den tuin», zeide zij. En I K a w a u zeide: «hij is in den tuin en
  er is ook een vrouw van hem.« Toen vroeg l T è n g g a : «wie
  is die vrouw van hem?» En I K a w a u zeide: <Kahi e n k e l
  hoofd.» Toen zeide I T è n g g a : «zij! 't is best te begrijpen,
  dat I. O. N d. buitengewoon lang wegblijft.. En zij zond I K a w a u
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0
  
  SOEMKANKKSl'lIK VKKIIALKN".
   279
  
  en I K a k a om liet varken onder't huis te vangen en te brengen
  naar de echtgenootc van I O. Nd.: de onvergelijkelijke moet
  al de ribben van 't varken er uit halen, er mag geen haartje
  uitgetrokken zijn, niet één, en 't varken mag niet sterven.
  I K a k a en I Ka wan droegen 't varken op hun schouders
  en brachten 't varken naar den tuin. En zij kwamen in den
  tuin. «Hier is 't varken», zeiden zij tot I R. K. «Waarom is't,
  dat gij een varken hierheen brengt», zeide I R. K. tot I Ka wau
  en I K a k a . Breng 't haar, opdat zij de ribben er uithale,
  de haren mogen er niet uitgetrokken zijn en 't mag ook niet
  dood zijn, zeide de meesteres tot ons.- «Hoc is 't, een toovenares, zegt zij van mij, dat zij mij zegt de ribben er uit te
  halen ? Wie kan de ribben er uit halen ? Hak 't open . dan pas
  kan ik de ribben er uit halen.»
  En I R. K. beval haar slavin: ga en maak eten klaar voor
  I K a w a u en I K a k a . Zij gingen eten koken. En I R. K.
   bracht 't varken binnen in de kamer en zij waaide met den
  waaier, terwijl zij er de ribben uithaalde. Toen I K a w a u gegeten
  had, riep I R. K. hem: «Komt en draagt 't varken terug naar
  de kampong.» En I R. K. zeide tot I K a w a u : «ik ben geen
  toovenares, al kan ik de ribben van een varken er uit halen,
  moet gij goed aan uw meesteres zeggen. >
  Daarop ging I K a w a u naar de kampong, terwijl zij't varken
  droegen. I K a w a u kwam in de kampong en zij legden het
  varken in de voorgalerij. «Heeft zij de ribben er uit gehaald?»
  zeide I T è n g g a , terwijl zij 't vroeg. «Zij heeft 't klaar», zeide
  I K a w a u . En I T è n g g a ging 't varken over 't geheele lichaam
  knijpen.
  «Ga en leg 't onder 't huis, zeide I T è n g g a tot I K a w a u.
  Zij gingen en brachten 't onder 't huis.»
  Toen zij wederom wakker werd, toen 't licht was, zeide zij:
  «vang één geit, breng 't haar wederom, opdat zij alle beenderen
  er uit hale.»
  Daarop gingen I K a w a u en I K a k a de geit wegbrengen.
   Zij kwamen in den tuin en I K a w a u zeide: «er is weer wat,
  ramboe, een geit! ga die brengen opdat zij er al de beenderen
  uithale, zeide zij tot ons.» Zij nam de geit aan en waaide met
  den waaier; zij haalde al de beenderen er uit. Toen zij er de
  beenderen had uitgehaald, gaf zij ze aan I K a w a u . om ze
  weg te brengen.
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0
  
  280
  
  SOEMBANEESCHE VERHALEN.
  1 K a w a u ging nu naar de kampong. In de kampong gekomen,
  legden zij de geit in de voorgalerij. En I T è n g g a kwam naar
  beneden, terwijl zij de geit overal betastte. Toen zij ze geheel
  betast had: ga haar maar loslaten, zeide I T è n g g a.
  Wederom ving zij nu een haan en zond I Ka wau om dien
  te brengen en er de beenderen uit te halen. Toen gingen I
  K a w a u en I Ka ka den haan wegbrengen. Zij kwamen eraan
  en wederom haalde zij de beenderen uit den haan. Nadat zij ze
  er uitgehaald had, gaf zij hem terug en zij gingen heen. I
  K a w a u en I K a k a in de kampong gekomen, legden den haan
  weer in de voorgalerij. I T è n g g a kwam naar beneden, terwijl
  zij den haan kneep, maar zij voelde nergens één been meer.
  Toen zeide zij: ga hem maar in huis brengen.
   Wederom wakker geworden toen 't licht was, nam zij een
  mand en deed er katoen in ; zij drukte 't stevig vast en riep I
  K a w a u en I K a k a : -gaat 't brengen, zij make terstond op
  dezen dag nog een gekleurde slimoet en een gekleurde rok;
  breng 't nu terstond. »
  I K a w a u en I K a k a gingen heen en zij kwamen in den
  tuin. Toen vroeg I R. K.: «wat heb je daar, Kawau?» «'t is
  katoen ; breng 't, opdat zij er terstond heden een gekleurde slimoet
  en een gekleurde rok van make en 't ook terstond afmake.»
  Zij nam 't aan en werkte en maakte 't terstond af en gaf ze
  aan I K a w a u . En I K a w a u nam ze aan en bracht ze naar
  de kampong. «Breng 't, K a w a u ! zij hier beneden kan heelemaal niet werken, zult gij tot haar zeggen», zeide I R. K.
   En I K a w a u kwam in de kampong en zij legden ze neer
  in de voorgalerij. I T è n g g a kwam naar beneden en zij keek
  naar de gekleurde slimoet en de gekleurde rok, een mand vol
  en zij bracht ze in huis. «Oe! zoo gaat 't niet! telkens loop ik
  er in; wat ik zeg, zij doet 't telkens.»
  Wederom wakker geworden toen 't licht werd. ging zij naar
  haar toe, en zij kwam bij 't huis van I R. K. «Kom naar beneden», zeide I T è n g g a tot I R. K. Af aar I R. K. riep haar
  slavin: «breng haar sirih», zeide zij. Maar I T è n g g a wilde
  geen sirih kauwen. Toen kwam I R. K. naar beneden. Zij sloeg
  naar I R. K., maar raakte haar niet. I R. K. raakte haar echter
  wel, terwijl zij haar sloeg, totdat de oogen en 't lichaam van
  I T è n g g a gezwollen waren.
  I T è n g g a keerde nu terug naar de kampong. Maar I O. Nd.
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0
  
  SOEMHANEKSCME VERHALEN.
  281
  
  ging het zeggen aan haar ouders. Toen I O. N d. in de kampong
  kwam, wachtte I T è n g g a hem op en schold hem uit. Toen
  werd I T è n g g a geslagen door I O. N d. en hij joeg haar uit
  huis. Zij keerde weer terug naar 't huis van haar vader en
  broeders.
   Zijn ouders gingen nu naar den tuin en de heele kampong
  kwam bij elkaar om I R. K. te halen , men slachtte, beginnende
  boven in de kampong, totdat men den tuin bereikte. En I R.
  K. zond haar slaven, om haar schoonvader en schoonmoeder
  tegemoet te gaan.
  Toen haar schoonouders bij 't huis gekomen waren, werden
  zij in huis gedragen. Den volgenden morgen kwamen al haar
  slaven om haar schoonouders te dragen. Men droeg haar in
  eens, met huis en al. Men slachtte, beginnende bij den tuin ,
  totdat men in de kampong kwam. In de kampong gekomen,
  vierde men buitengewoon feest. Men sloeg op de gongs; de
  vrouwen dansten. de mannen dansten, men hield spiegelgevcchten.
  Toen hoorde het de vader van I R. K. Zijn oogen, welke
  blind waren geworden van 't huilen, werden weer geopend,
  daar I R. K., die in de put was gevallen. weer terug was
  gekomen, naar hij hoorde. Toen zij van de menschen hoorde,
  dat haar vader er was, liep zij haar vader tegemoet. Toen zag
  I R. K. haar vader; buitengewoon blijde was I R. K.. toen zij
  hem zag. Zij kuste zijn handen en zijn voeten. En haar vader
  ook weende, omdat hij dacht aan zijn dochter, dat zij nu weer
  in 't leven was terug gekeerd.
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0
  
  282
  
  SOEMBANEESCHE VERHAKEN.
  XIX. I R am b o e Ka h i . m e t den b o s c h liaan.
   I X d j o r o e N d j a r a , was de vader van I Ra m b o e K a h i ;
  haar moeder was I L o e m b a B a b a n g ; haar broeders waren
  I P i l a N d i l o e en I M a d a . lederen dag sliepen haar ouders
  en haar broeders in den tuin, terwijl zij onkruid wiedden in den
  tuin. Alleen I R. K. was 't, die in de kam pong bleef, daar zij
  moest weven. Toen haar ouders in den tuin gingen slapen,
  zeiden zij tot haar: «wees vlijtig en breng ons eten.» Ja, zeide
  I R. K. En haar moeder zeide tot haar: weef wat vlug, opdat
  gij 't afmaakt en kom dan naar ons om onkruid te wieden in
  den tuin.) Ja, zeide I R. K.
  En haar ouders en haar broeders vertrokken nu naar den
  tuin. Den volgenden morgen. bracht I R. K. haar weefgetouw
  naar beneden en begon te weven. En een boschhaan hoorde
  haar, het dreunend geluid dat I R. K. maakte bij 't weven.
  De boschhaan kwam nu dichter bij en zette zich neer op 't
  kopstuk van 't weefgetouw van I R. K. Toen zeide de boschhaan kakelende: <•-ho Ramboe Kahi, kauw mij een sirih-pruim
  voor rooden mond, kauw mij klapper voor glimmend gezicht. '
  En I R. K. kwam naar buiten en rolde haar weefgetouw op.
  Zij pakte den boschhaan op en klom er mee in huis en deed
  hem in een kamer. Toen ging zij eten klaarmaken en toen 't
  eten gaar was, schepte zij 't op en gaf 't hem om te eten,
  met kippen eieren.
   En de boschhaan zeide kakelend tot I R. K.: «ga gij naar
  buiten en laat mij alleen eten.? Toen ging I R. K. naar buiten.
  En de boschhaan at. Nadat hij gegeten had, nam I R. K. de
  schotels weg en gaf hemf sirih om te kauwen. Wederom nam
  zij hem op en bracht hem in de voorgalerij. Toen vloog de
  boschhaan, weggaande, heen. Daar 't avond was geworden,
  bracht zij haar weefgetouw in huis.
  * k a p o o n d a p a ha p n r a r a n g a r o e,
  n j a i n a nda. k o k o e r i l i m a t a = kauw mij sirih voor rooden mond,
  kauw mij klapper voor glimmend gezicht.
  Een gewone uitdrukking voor iemand, die een liefdesverklaring atlegt
  aan ecu meisje. Wil voor mij doen, wat ci'ii goede huisvrouw voor ha;u'
  in an doot.
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0
  
  SOEMBANEESCHE VERHALEN.
  283
  
  Toen 't wederom licht werd, bracht 1 R. K. haar weefgetouwweer naar beneden. Terwijl /.ij aan 't weven was, kwam de
  boschhaan er wederom aan, daar hij 't gedreun van 't weefgetouw hoorde. En hij zeide wederom: «ho Ramboc Kahi,
  kauw mij een sirih pruim voor rooden mond, kauw mij klapper
  voor glimmend gezicht.»
  En I R. K. kwam naar buiten, terwijl zij haar weefgetouw
  oprolde. Eveneens kookte zij eten voor den boschhaan. Toen
  't eten gaar was, schepte zij 't op en gaf 't hem om te eten.
   Nadat hij gegeten had, gaf zij hem sirih. Wederom droeg zij
  hem naar beneden in de voorgalerij. In de voorgalerij gekomen ,
  ging de boschhaan heen. Zoo gebeurde het iederen dag met
  den boschhaan en I R. K. bekommerde zich niet om 't weefgetouw.
  Toen kwam I Pi la X d i l o e uit den tuin en zeide tot zijn
  zuster, haar vragende: <hebt gij uw weefgetouw al af?» «Nog
  niet , zeide I R. K. Wat voert gij hier dan uit, dat gij 't weefgetouw heelemaal nog niet af hebt gemaakt? Kom ons eten
  brengen, hebben wij u gezegd, en gij komt ook niet. Morgen
  gaat gij eten brengen aan vader en moeder.
  En I R. K. ging nu naar den tuin. Juist was I R. K. heen
  gegaan, of I Pil a N d i l o e bracht 't weefgetouw naar beneden
  en begon te we.ven. Dreunend klapte 't weefgetouw. Toen kwam
  de boschhaan er aan en zette zich neer op 't weefgetouw. En
  I Pi la N d i l o e nam de klop-bamboe en sloeg den boschhaan.
  Deze stierf nu en hij nam hem en roosterde hem. I Pi la
  N d i l o e at de eene helft op en hij bewaarde voor I R. K. de
  andere helft. Toen kwam I R. K. terug van den tuin.
  «Daar is wat kippenvleesch in 't mandje in uw kamer; ik
  sloeg een kip dood, die in de asch hier zat te krabbelen»,
  zeide I Pi la N d i l o e . Toen nam I R. K. 't mandje en maakte
  't open en keek er in: 't was niet als 't vleesch van kip uit huis.
   Zij rolde haar weefgetouw op en ging er mee naar 't bosch. In
  't bosch gekomen, bond zij haar weefgetouw aan een boom en
  begon te weven, terwijl zij zong: «waar zijt gij toch hier,
  ü e m b o e N d i l o e k i p ; in 't verwarde struikgewas, in de dicht
  neergetrapte alang alang?»
  Wederom rolde zij haar weefgetouw op, wederom ging zij
  heen en kwam in een ander bosch. Zij maakte haar weefgetouw
  open en zong. 't Was hetzelfde, als zij zooeven gezongen had:
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0
  
  284
  
  SOKMBANF.KSCIIE YKKHALEX.
  «waar zijt gij toch hier, O e m b o e X d i l o c k i p ?
  zeide zij
  zingende. Maar I O e m b o e X d i l o e k i p was aldaar niet.
  Wederom ging zij naar een ander klein bosch; wederom
  zong I R. K.. maar zij zag I O e m b o e N d i l o e k i p aldaar
  niet. Wederom rolde zij haar weefgetonw op en ging naar een
  ander bosch. Wederom bond zij 't weefgetouw aan een boom
  en weefde en zong. Toen hoorde haar de boschhaan en hij
  antwoordde kakelend: «hier ben ik! ga naar den bruinen
  waringin-boom, naar den vasten wonderkrachtigen steen.' X d i l o e
  uw broeder was 't, die mij sloeg en roosterde», zeide I O. Xd.
  k i p tot I R. K.
  En I R. K. ging naar hem toe. Toen veranderde I O. X d.
   k i p in een mensen. De bruine waringin-boom veranderde in
  een huis. En zij bleven er wonen, terwijl I O e m b o e X d i l o e
  trouwde met I R. K.
  Toen het ongeveer een maand geleden was. ging haar broeder
  I Pi l a X d i l o e zoeken naar I R. K. Hij vond haar aldaar en
  I O. X d. k i p zag I P i 1 a X d i l o c , en goed gezond was weer
  zijn hart. toen hij zijn zwager zag, en niet meer boos was hij
  op hem, die hem doodgeslagen had.
  Men kookte eten voor hem en gaf hem te eten. Xa ongeveer
  tien nachten, trouwde I O. Xd. kip; daar zijn zwager er nu was.
  Ep men gaf hem goud en mamoeli's en paarden. Toen keerde
  I P i 1 a X d i l o e terug naar zijn huis.
  ' 1 a p i n g i ai w n n g g a r a r n ,
  la w n t o c n g o e d o e mbi hn = naar den bruinen wnringiii boom, naar
  den onbeweeglijken wondei-kraehtiffon steen; d. i. eon heilige plaats, door
  geeston bewoond.
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0
  
  SOEMBANEESCHK VKKHALKX.
  285
  
  I R a in b o e K a h i. en d e u i e n.
   I R a m b o e K a h i, was de dochter van I I) o m o e W o e 1 a n g
  en haar moeder was I L i n g g a Wan dal o e. Haar dorp was in
  Kambera. En nu kwam I O e m b o e X d i l o e zijn vrienden
  bezoeken in Kambera; in T a b o e n d o e n g was de kampong
  van I O e m b o e N d i l o e . Hij kwam geen vriendschapsbezoek
  brengen bij andere menschen, want 1 H a d o e Hi na was zijn
  oom. Hij zag I Ram b o e Ka hi en vroeg haar. De ouders van
  I Ra mbo e Ka hi zeiden: ja. Haar ouders verzamelden nu de
  menschen en men sloeg op de gongs, terwijl men feest vierde.
  En I O e m b o e N d i l o e trouwde. Haar vader slachtte onzegbaar
  veel, paarden. karbauwen, toen I O. X d. trouwde. Eveneens
  de manden en de slaven, welke zij meebracht (als bruidschat).
  En I O. N d. gaf paarden. karbouwen, oude mamoeli's en
  gouden kettingen.
  Ongeveer één jaar bleef I O. Xd.; toen ging hij naar zijn
  eigen kampong. Hij was juist vertrokken naar Taboendoeng,
  toen I K a h i, van de overzijde. en I L o d a gingen roepen
  naar I Ra m b o e K a h i , de vrouw van I O. Xd., om hout te
  gaan sprokkelen in 't bosch. terwijl zij een listig plan hadden.
   I K a h i en I L o d a hadden gaarne I. O. Nd. als man gehad,
  daarom smeedden zij een listig plan tegen I Ram b o e K a h i ,
  de vrouw van I O. N d.
  In 't bosch gekomen, werd I Ra m b o e K a h i door I K a h i ,
  van de overzijde, en door I L o d a , op den rug geworpen en
  zij raspten de borst open van I R i m b o e K a h i , met een
  klapper-rasp. Tegen den avond keerden zij terug, 't Eerst kwamen
  I K a h i en I L o d a , en toen vroeg de moeder van I R i m b o e
  K a h i : «waar is toch uw naamgenoot?» zeide de moeder van
  I R& m b o e K a h i . «Zij komt er nog aan; zij sprokkelde geen
  hout, zij speelde maar wat.» Korten tijd daarna kwam I RSm b o e K a h i en zij ging regelrecht door naar haar kamer. Haar
  moeder zeide: «kom toch eten.» < Wacht nog even», zeide
  I Ram b o e K a h i.
  Na langen tijd, kwam zij er uit en ging eten, Xadat zij
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0
  
  286
  
  SOKMRAXRESCHK VKRHAI.KX.
  gegeten had, ging /.ij heen om te slapen. Zij zeide niets tegen
  haar moeder van haar pijn.
  Wederom wakker geworden toen 't licht was, riepen zij haar
  wederom om hout te gaan sprokkelen. Zij ging, toen zij haar
  riepen.
   In een dal gekomen, wierpen zij haar op den rug en raspten
  de borst van I Ram b o e Ka hi. 't Was avond toen zij wederkeerden. En ook nu kwamen I Ka hi en I L o d a 't eerst aan.
  «Waar is uw naamgenoot? > zeide de moeder van I R a m b o e
  Kahi. «Zij komt er al aan», zeiden zij.
  Na korten tijd kwam I R a m b o e K a h i ; zij ging regelrecht
  naar haar verblijfplaats om te slapen. 'AVat zou er toch zijn
  met I Ram b o e K a h i ? misschien heeft zij wel de koorts.»
  En haar moeder ging naar haar toe in de kamer, om naar
  haar te zien. Toen zag haar moeder, wat haar pijn deed, de
  teekenen van 't raspen door I K a h i en I L o d a . Maar zij zeide
  tegen haar moeder: «als ik sterf, begraaf mij dan bij den offersteen van 't huis. De uien. overgeschoten van 't eten van I. O.
  N d., welke onder mijn hoofdblok liggen , neem die en plant ze
  bij mijn voeten en bij mijn hoofd.»
  Toen 't wederom licht werd. stierf I R a m b o e K a h i . Toen
  I R a m b o e K a h i gestorven was, weende haar moeder meer
  dan te zeggen is. Toen 't avond werd, begroef men I R a m b o e
  K a h i . En haar moeder nam de uien, waarvan zij tot haar
  moeder gesproken had, en plantte die, één bij het hoofd, één
  bij de voeten.
   I O. Xd. nu bleef drie maanden in Taboendoeng; en hij
  keerde terug. Buitengewoon veel pinang en sirih bracht hij te
  paard mee uit Taboendoeng. Toen I O. Xd. aangekomen was,
  bracht haar moeder voor hem sirih naar beneden , om te kauwen.
  En haar moeder vertelde aan I O. Xd., dat I R a m b o e K a h i
  gestorven was. <Daar is haar graf», zeide zij.
  Toen brachten ook I K a h i en I L o d a sirih aan I O. Xd.,
  maar hij wilde niet kauwen. Hij gaf niets om haar beiden. Hij
  ging liggen boven op 't graf van zijn vrouw. Op zekeren nacht,
  terwijl I O. Xd. sliep op 't graf van zijn vrouw, bewoog zich
  de ui, juist voor zijn voeten; eveneens de ui, bij zijn hoofd.
  Xadat drie nachten voorbij gegaan waren, leefde I R a m b o e
  K a h i weer. Toen nam I O. Xd. haar op en bracht haar in de
  voorgalerij en legde haar op zijn knieën.
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0
  
  SOEMBANEESCHE VERHALEN.
  287
  
  Maar I K a h i , van de overzijde, en I L o d a , daalden heelemaal niet neer uit hun huis. daar zij bang waren voor I O. Xd.
   «Laten wij hem trouwen, zeiden zij van u, daarom doodden
  zij mij?, zeide I R. K. het vertellende aan I O. Nd. Toen
  I O. Xd. dat hoorde, nam hij zijn kapmes en ging naar I K a h i
  en 1 L o d a toe. En hij doodde ze allen, den vader, demoeder,
  de familie. En hij stak hun huis in brand en verbrandde ze
  allen op eenmaal.
  Na twee a drie maanden, zond hij iemand om het aan zijn
  ouders te gaan vertellen. Zijn ouders kwamen met een groot
  gevolg om hem terug te halen naar Taboendoeng. Toen zij
  allen uit Taboendoeng aangekomen waren , slachtten zij karbauwen en varkens, ook danste men, terwijl men feest vierde.
  Xa korten tijd werd I R a m b n e K a h i zwanger. Toen haar
  maand was gekomen, baarde zij een jongen. Hij kreeg den
  naam van den vader van I O. X d. Langzamerhand werd
  I Do m o e W o e l an g, de zoon van 1 O. Xd., groot. Hij kon
  al loopen. Toen maakte men zich gereed. Men slachtte karbauwen en varkens. De vader van I R a m b o e K a h i gaf haaide bruidschat en zij gingen heen naar Tabbendoeng.
  Downloaded from Brill.com 07/14/2024 06:12:56PM
  via Open Access. This is an open-access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported (CC BY-NC
  3.0) Licence.
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0.
  