text: RECHTEN & PLICHTEN
  
  Gevolgen van het
  zorgprestatiemodel
  Hoogstwaarschijnlijk zal het zorgprestatiemodel vanaf 1 januari 2022 in
  werking treden. De DBC-systematiek zal dan plaatsmaken voor een andere productstructuur. De gevolgen hiervan zullen op korte termijn al merkbaar zijn.
  O
  
  p dit moment wordt er in de geestelijke
  gezondheidszorg gewerkt met DBC’s met
  een lange looptijd, waarbij de startdatum van de
  DBC bepalend is voor tal van factoren, zoals de
  toerekening van de omzet aan het jaar waarin de
  DBC is geopend. In de overeenkomsten die zorgverzekeraars met de zorgaanbieders sluiten, zijn
  verschillende afspraken opgenomen die uitgaan van
  de huidige DBC-structuur. Denk aan het omzetplafond en aan de afspraken over een gemiddelde prijs
  per individuele verzekerde. Dergelijke afspraken
  zijn - zoals bekend - inmiddels gemeengoed geworden in de ggz.
  Wees extra alert
  Met de invoering van het zorgprestatiemodel zouden
  zorgaanbieders extra alert moeten zijn op de contractering, gezien de wijziging in de bekostigingssystematiek
  en de (voorgenomen) harde sluitingsdatum van
  DBC-trajecten op 31 december 2021. Voor trajecten die
  in 2021 zijn gestart en in 2021 worden afgesloten, geldt
  dat de omzet gewoon wordt toegerekend aan 2021.
  Maar voor zorgtrajecten die normaal gesproken zouden
  doorlopen in het daarop volgende jaar, is dat voor
  2021-2022 niet meer het geval.
  Hierdoor vindt er een verschuiving plaats in de
  contractvariabelen (parameters) waar praktijken
  rekening mee moeten houden. Door de harde sluitingsdatum zal veel van de omzet voor DBC’s met beginjaar
  
  2021 niet langer aan 2021 worden toegerekend. Naar
  verwachting leidt dit tot een lagere omzet voor 2021.
  Onduidelijk is nog of, en zo ja hoe, verzekeraars hier de
  afspraken op zullen aanpassen.
   Kortere zorgtrajecten
  Dankzij de invoering van de minutensystematiek
  zal er ook sprake zijn van kortere- en daarmee goedkopere trajecten. Trajecten die anders een looptijd
  zouden hebben van 1 jaar, en die gestart zijn op 1 juli,
  zullen nu na een half jaar moeten worden afgesloten;
  en deze worden (vermoedelijk) afgerekend tegen de
  waarde van een halfjarig traject. Dit kan leiden tot een
  lagere gemiddelde prijs per unieke verzekerde. Deze
  effecten zullen optreden in 2021 en worden derhalve
  mogelijk ook verdisconteerd in de contractering voor
  2021.
  Kortom, het zorgprestatiemodel werpt zijn schaduw
  vooruit. Wat hiervan de precieze effecten zullen zijn, is
  nog onbekend. Een reële inschatting maken, is lastig.
  Met alle onzekerheden rondom Covid-19 en de
  compensatiemaatregelen is in elk geval duidelijk dat we
  alert moeten zijn op de contractering voor 2021.
  Zorgaanbieders moeten ervoor waken om afspraken te
  maken waar ze achteraf - door gewijzigde condities niet aan kunnen voldoen. Als er een overeenkomst
  wordt gesloten onder condities die in de praktijk niet
  worden waargemaakt, bestaat er namelijk een gerede
  kans dat zorgaanbieders daarop worden afgerekend.
  •
  
  34 • 6/20
  
  Karik van
  Berloo
  is advocaat bij
  Eldermans|Geerts
  advocaten in de
  zorg
  
  RECHTEN & PLICHTEN
  
  Kijk niet zonder
  toestemming in
  een dossier
  Wanneer in de zorg iets verkeerd is gegaan, is het goed om dit met een
  collega te bespreken. Maar hou het gesprek informeel, zo leren we van
  het Centraal Tuchtcollege.
  E
  
  Diederik de
  Rooy
  is psychiater en
  jurist. Hij is
  verbonden aan het
  Leids Universitair
  Medisch Centrum
  en aan Transparant
  in Leiden
  
  en 47-jarige vrouw gebruikt lithium en een
  MAO-remmer, twee geneesmiddelen die in een te
  hoge dosering gevaarlijke bijwerkingen kunnen hebben.
   Ze ontwikkelt lichamelijke klachten, waarbij haar
  behandelend psychiater denkt aan een lithiumintoxicatie,
  maar hij acht dit onwaarschijnlijk. Uiteindelijk belandt zij
  op de intensive care en blijkt er sprake van een overdosering van de MAO-remmer. De vrouw dient een tuchtklacht in tegen haar behandelend psychiater. De psychiater
  besprak de casus na met een collega, die daarop zonder
  toestemming van de patiënte haar medisch dossier
  bestudeerde en een gespreksverslag schreef over het
  gevoerde overleg. Dit verslag had een formele opzet: het
  was gedateerd, met formeel taalgebruik. Vervolgens werd
  het verslag afgedrukt op briefpapier van de instelling waar
  beide psychiaters werken en door deze collega ondertekend. Zonder dat zijn collega hiervan op de hoogte was,
  bracht de psychiater het gespreksverslag in als processtuk
  bij de tuchtprocedure die tegen hem liep. Toen de klaagster
  hier hoogte van kreeg, diende zij ook een tuchtklacht in
  tegen de collega die het gesprekverslag had geschreven,
  omdat hij een ‘onzorgvuldige, subjectieve en onwaarachtige verklaring’, zou hebben opgesteld.
  Berisping
  Het Regionaal Tuchtcollege verklaarde de klacht
  gegrond. Dit omdat volgens het tuchtcollege ‘de bewoordingen van het verslag er niet op wijzen dat het alleen als
  interne feedback was bedoeld’. En aan een verslag dat ook
  
  •
  
  een ‘externe werking’ heeft, mogen hogere zorgvuldigheidseisen worden gesteld, zo vervolgde het college. En
  daaraan voldeed het verslag niet, zo erkende de collega-psychiater ook zelf. Omdat de collega vooraf wel had
  kunnen bedenken dat het verslag in de tuchtprocedure zou
  worden ingebracht, en omdat hij zonder diens toestemming in het medisch dossier van de klaagster had gekeken,
  legde het Regionaal Tuchtcollege hem een berisping op.
   Belangrijke les
  Volgens het Centraal Tuchtcollege voldeed het
  gespreksverslag weliswaar niet aan de vereisten die
  gesteld mogen worden aan een deskundigenbericht met
  externe werking, maar kon de psychiater niet weten dat
  het verslag zou worden meegenomen in de tuchtprocedure. Omdat hij inzag dat hij onjuist had gehandeld,
  werd de berisping omgezet in een waarschuwing.
  Wat kunnen we hiervan leren voor de praktijk?
  Allereerst dat psychiaters natuurlijk niet zonder
  toestemming van de patiënt in zijn dossier mogen
  kijken. En ten tweede: dat het weliswaar verstandig is
  om zaken na te bespreken met collega’s, maar om
  daarbij zeer terughoudend te zijn met het opstellen van
  formele verklaringen. Doe dit bij voorkeur niet
  voor naaste collega’s, en neem altijd de kwaliteitsstandaarden van de beroepsorganisatie in acht.
  Bron: Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg, 3 maart 2020
  
  35 • 6/20.
  