text: De piepjonge Bert Van Hoorick als lid van de Socialistische Anti-Oorlogsliga
  
  wmmmmm
  
  en arrestatie tijdens de algemene staking van
  1936 vestigt hij zijn naam als leidende figuur
  van de Aalsterse KP. In die jaren is hij nauw
  betrokken bij de anti-fascistische actie en
  begeeft hij zich zelfs naar Spanje om de hulp
  aan het republikeinse kamp te organiseren.
   BRONNEN
  Archief Bert Van Hoorick
  
  Rik Hemmerijckx, departement
  Archief AMSAB
  
  Bert Van Hoorick (°1915) is één van de leidende figuren geweest van de communistische partij, die in 1957 de overgang gemaakt
  heeft naar de sociaal-democratie. Hij groeit
  op in het arbeidersmilieu van Aalst waar socialisme en flamingantisch daensisme zeer
  sterk leven. Zijn vader, die kort voor de wapenstilstand van 1918 sneuvelde, heeft hij
  nooit gekend. Begeesterd door het flamingantisch romantisme richt hij tijdens zijn studiejaren op het Atheneum te Aalst de
  'Tweinkerels' op, een afdeling van het vrijzinnig georiënteerde Algemeen Vlaams
  Studentenverbond (AVS). In 1933 sluit hij
  aan bij de BWP en weldra wordt hij één van
  de leidende figuren binnen de Socialistische
  Anti-Oorlogsliga (SAOL) te Aalst. Zijn jeugdig radicalisme getrouw stelt hij zich op als
  een aanhanger van de links revolutionaire
  stroming rond P.H. Spaak. In 1934 begint hij
  zijn studies aan de Rijksuniversiteit van Gent
  maar door zijn politiek engagement komt
  daarvan niet veel in huis. Wegens de uitgave
  van een anti-militaristisch pamflet wordt hij
  in 1935 voor het gerecht gedaagd en vrijgesproken. Met de toetreding van P.H. Spaak
  tot de regering en de ontbinding van de
  SAOL verliest Van Hoorick zijn laatste binding met de sociaal-democratie en eind 1935
  treedt hij toe tot de KPB. Door zijn agitatie
  
  De definitieve doorbraak van Van Hoorick
  naar de top van de partij komt er tijdens de
  bezettingsperiode. Tijdens de meidagen van
  1940 wordt hij krijgsgevangen genomen, maar
  na zijn terugkeer in januari 1941 neemt hij
  de leiding op zich van de clandestiene KP in
  Vlaanderen. Vanaf 1942 werkt hij mee aan
  de uitbouw van het Onafhankelijkheidsfront.
  Op 11 februari 1943 wordt hij gearresteerd
  en na een verblijf in het concentratiekamp
  van Breendonck doorgestuurd naar Buchenwald.
   Bij zijn terugkeer in mei 1945 neemt hij opnieuw de leiding van de KP in Vlaanderen.
  Hij wordt hoofdredacteur van het partijblad
  De Rode Vaan en in 1946 volgt zijn verkiezing tot volksvertegenwoordiger en gemeenteraadslid. In het parlement laat hij zich onder meer kennen door zijn stellingname tegen
  een eenzijdige bestraffing van de collaboratie. Hij neemt ook de verdediging van de
  textielarbeiders op zich. Na de voor de KPB
  rampzalige verkiezingen van 1949 richt Van
  Hoorick zich noodgedwongen op zijn mandaat als gemeenteraadslid- De interne spanningen die door de verdere marginalisering
  van de partij steeds hoger oplopen leiden na
  het congres van Vilvoorde tot zijn verwijdering uit de KP-leiding. Hij distantieert zich
  meer en meer van de partij: de Hongaarse
  opstand van 1956 betekent voor hem de definitieve breuk met de KP en hij maakt de
  overstap naar de sociaal-democratie.
  TGSB 1997 / 2
  
  EK3-T..
  IRON BASTION-JOINT DEFENCE BY THE ARMY AND THE PEOPLE
  UNE MURAILLE INDESTRUCTIBLE-DEFENSE CONJOINTE
  PAR L'ARMEE POPULAIRE DE LIBERATION ET LE PEUPLE
  FÊST WIE EIN STAHLERNES BOLLWERK STEHT DIE VEREINIGTE
  VERTEIDIGUNGSGRUPPE VON ARMEE U N D VOLK
  
  Affiche uit de AIB-collectie : sociaal realisme in dienst van het Chinese socialisme
  
  1EÛMNEM
  
  Door de interne verdeeldheid binnen de
  Aalsterse BSP kan Van Hoorick onmiddellijk de leiding van de plaatselijke partij overnemen. In 1958 wordt hij opnieuw verkozen
  tot volksvertegenwoordiger en een jaar later
  wordt hij schepen van onderwijs en cultuur.
  Eén van zijn vele verwezenlijkingen is ongetwijfeld de bouw van het cultureel centrum
  in Aalst. Bij de voor de BSP succesvolle
  gemeenteraadsverkiezingen van 1970 moet
  de burgemeesterssjerp normaal gezien toekomen aan Van Hoorick, maar een woordbreuk
  van de Aalsterse CVP beslist er anders over.
  In het parlement stelt hij zich op als een pleitbezorger van de culturele autonomie en een
  verdere federalisering van de staatsstructuren.
   Hij heeft in belangrijke mate het Vlaamse
  profiel van de toen nog unitaire BSP bepaald
  en onder meer een belangrijke rol gespeeld
  op het Vlaamse socialistische congres van
  Klemskerke. Hij is tevens secretaris van de
  Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap. Nadat hij in 1976 zijn mandaat van volksvertegenwoordiger heeft opengesteld neemt hij in 1979 definitief afscheid
  van de actieve politiek. Hij publiceert zijn
  memoires in 1982(1).
  Het nogal bewogen politieke leven van Van
  Hoorick is niet zonder gevolgen gebleven voor
  de bewaring van zijn archief. Van vóór 1957
  is er in feite niets of zeer weinig bewaard: noch
  over de SAOL, noch over de KPB, noch over
  het verzet zal men er veel gegevens in terugvinden. Na 1957 is de documentatie ruimer,
  maar zij blijft fragmentair. Naast de verkiezingsdossiers bevat het archief vooral gegevens over de gemeentepolitiek, over de communautaire problematiek, de cultuur, enz.
  Het politieke leven van Van Hoorick kan
  niettemin goed gedocumenteerd worden.
  Vanuit zijn ruime belangstelling voor de ge-
  
  schiedenis van de arbeidersbeweging heeft hij
  zich ook ingezet voor de vrijwaring van het
  historische erfgoed van de beweging. Zo heeft
  hij een belangrijke collectie van het blad Recht
  en Vrijheid bewaard, alsook de vlaggen van
  de textielbond Hand aan Hand, een aantal
  losse stukken over de vroege socialistische
  beweging in Aalst en een omvangrijke fotoverzameling.
  (1) B. VAN HOORICK. In tegenstroom. Herinneringen
  1919-1956, Gent, 1982, 291p.
   De affichecollectie van de
  Anti-Imperialistische Bond
  Rik Hemmerijckx,
  Archief AMSAB
  
  departement
  
  De Anti-Imperialistische Bond is een door de
  m a r x i s t i s c h - l e n i n i s t i s c h e partij P V D A
  (AMADA) opgerichte organisatie die zich
  specifiek richt op de internationale solidariteit, meer bepaald met de onderdrukte volkeren uit de derde wereld. De organisatie
  richt reizen en vormingscursussen in en lag
  mede aan de basis van een aantal opgemerkte
  acties, gaande van scherpe kritische campagnes tegen de caritatieve opstelling van
  11.11.11 begin jaren '70 tot betogingen tegen de militaire interventie in Irak in 1991.
  Recentelijk heeft het AMSAB een mooie
  afficheverzameling van de AIB gekregen. Ze
  omvat meer dan 100 stuks en belicht diverse
  aspecten van de AIB-werking. Naast de AIBaffiches zijn er ook vele affiches van verzetsbewegingen uit Eritrea, Koerdistan, Peru,
  Afghanistan, Turkije enz., alsook van een
  aantal socialistische landen (Cuba, Albanië,
  China enz.)
  
  TGSB 1997 / 2.
  