text: Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  Beroepsgeheim en verschoningsrecht
  Eric Brewaeys*
  
  1
  
  Inleiding
  
  1.1
  
  De wettelijke basis1
  
  1. Het beroepsgeheim is, in het Belgische recht, wettelijk verankerd in een strafrechtelijke bepaling, namelijk artikel 458 Strafwetboek (Sw.):
  ‘Geneesheren, heelkundigen, officieren van gezondheid, apothekers, vroedvrouwen en alle andere
  personen die uit hoofde van hun staat of beroep kennis dragen van geheimen die hun zijn toevertrouwd, en deze bekendmaken buiten het geval dat zij geroepen worden om in rechte of voor een
  parlementaire onderzoekscommissie getuigenis af te leggen en buiten het geval dat de wet hen
  verplicht die geheimen bekend te maken, worden gestraft met gevangenisstraf van acht dagen tot
  zes maanden en met geldboete van honderd euro tot vijf honderd euro.’
  
  1.2
  
  Het doel van de regeling
  
  2. De wetgever beschermt tegelijk het belang dat de geheimgerechtigde heeft dat
  de geheimen die hij toevertrouwde door de geheimhouder zouden geëerbiedigd
  worden en het belang van bepaalde beroepen dat de betrouwbaarheid gewaarborgd
  moet blijven met het oog op een degelijke uitoefening. De wetsbepaling schept een
  plicht tot geheimhouding of zwijgplicht in de persoon van de geheimhouder. Deze
  plicht gaat gepaard met een zwijgrecht ten aanzien van derden, particulieren of
  overheid.2
  1.3
  
  Het misdrijf
  
  3. De wettelijke bestanddelen van het misdrijf zijn:
  – de dader moet een persoon zijn die door zijn staat of beroep tot beroepsgeheim
  gehouden is;
  – een bekendmaking;
  – van een beroepsgeheim;
  
  *
  1
  2
  
  Eric Brewaeys is Staatsraad, docent aan de Vrije Universiteit Brussel en lid van de Raad voor de
  Journalistiek.
  P. Lambert, ‘Secret professionnel’, in: RPDB Compl. X, Brussel: Bruylant 2007.
  A. De Nauw, Inleiding tot het bijzonder strafrecht, 6e dr., Mechelen: Kluwer 2010, nr. 365.
   111
  
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  – opzettelijk gepleegd;
  – buiten de gevallen van getuigenis in rechte en verplichte bekendmaking.3
  De bekendmaking kan mondeling of schriftelijk zijn. Er is geen openbaarheid vereist.4
  De loutere bevestiging door een geheimhouder van een reeds bekend feit kan een
  schending van het beroepsgeheim opleveren.5 Nochtans werd ook beslist dat er
  geen schending van het beroepsgeheim is wanneer de geheimhouder zich beperkt
  tot het vermelden van feiten die zo algemeen bekend zijn dat zij geen bevestiging
  nodig hebben.6
  4. Het misdrijf vereist geen kwaadwillig opzet. Het algemeen opzet is voldoende
  Het is niet relevant voor de toepassing van de strafwet dat door de schending van de
  zwijgplicht aan de geheimgerechtigde zelf geen schade wordt berokkend of zelfs
  kan worden berokkend. Er is schending van het beroepsgeheim zodra de bekendmaking van door dit geheim gedekte feite opzettelijk en spontaan is.7 De beweeg­
  reden van de bekendmaking heeft geen belang. Het is enkel vereist dat de bekendmaking opzettelijk gebeurde.8
  1.4
  
  Toepassingsgebied ratione personae
  
  Gezondheidswerkers
  5. De wet heeft het in de eerste plaats uitdrukkelijk over geneesheren, heelkundigen, officieren van gezondheid, apothekers en vroedvrouwen. Wanneer de gezondheidswerker optreedt als de noodzakelijke vertrouwenspersoon van degene die zich
  tot hem heeft gewend valt hij onder toepassing van de strafbepaling.9
  Dit geldt ook voor verplegend personeel,10 kinesitherapeuten,11 ambulanciers12 en
  andere paramedici.13
  
  3
  4
  5
  6
  7
  8
  9
  10
  11
  12
  13
  
  112
  
  De Nauw 2010, nr. 366
  De Nauw 2010, nr. 374.
  Gent 13 mei 1977, JDF 1977, 286.
  De Nauw 2010, nr. 374.
  De Nauw 2010, nr. 376.
  Corr. Kortrijk 6 november 2001, AJT 2001-02, 634.
   H. Nys, Geneeskunde. Recht en medisch handelen (Serie Algemene Praktische Rechtsverzameling
  (APR)), Mechelen: Kluwer 2005, nr. 1224.
  K.I. Antwerpen 2 november 2000, Limb. Rechtsl. 2002, 192.
  Bergen 9 december 1975, Pas. 1976, II, 159.
  K.I. Luik 6 maart 1985, JLMB 1985, 661; Corr. Charleroi 27 juni 1968, JT 1970, 311.
  B. Allemeersch, ‘Het toepassingsgebied van art. 458 Strafwetboek. Over het succes van het
  beroepsgeheim en het geheim van dat succes’, RW 2003-04, 10, nr. 36.
   Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  Ruim toepassingsgebied
  6. De term ‘personen die uit hoofde van hun staat of beroep kennis dragen van geheimen die hun zijn toevertrouwd’ is voor het overige zeer ruim. Met deze algemene
  omschrijving heeft de wetgever de nodige ruimte willen geven om het beroepsgeheim te kunnen toepassen op de beroepen die hij niet in gedachten had.14
  De wetsbepaling heeft een algemene draagwijdte en moet zonder enig onderscheid
  worden toegepast op alle personen die ingevolge de wet, de gebruiken of de ethiek
  de noodzakelijke vertrouwelingen zijn van de hun toevertrouwde geheimen.15
  Volgens de rechtspraak is de strafbepaling toepasselijk op allen die uit hoofde van
  hun staat of beroep het hun toevertrouwde geheim moeten bewaren, ofwel wanneer de feiten die zij aldus onder het zegel van de geheimhouding vernemen, hun
  door privépersonen zijn toevertrouwd, ofwel wanneer zij ervan kennis krijgen bij de
  uitoefening van een beroep aan de handelingen waarvan, de wet, in het algemeen
  belang en om reden van openbare orde, een vertrouwelijk en geheim karakter toekent.16
  De wetgever heeft artikel 458 Sw. in bepaalde gevallen ondubbelzinnig van toepassing verklaard. Hij is nogal gul omgesprongen met het toekennen van een beroepsgeheim aan diverse beroepsgroepen.17
  Sociale sector
  7. In de sociale sector geldt de plicht tot geheimhouding onder meer ook voor de
  maatschappelijke assistenten.18 Ze geldt ook voor sociale bemiddelaars.19
  Artikel 458 Sw. is toepasselijk op al wie, in welke hoedanigheid dan ook, zijn medewerking verleent aan de toepassing van de Jeugdbeschermingswet, en daardoor
  instaat voor de geheimhouding van de feiten die hem in de uitoefening van zijn
  opdracht worden toevertrouwd en die hiermede verband houden.20 Dit geldt voor de
  gehele sector van de hulpverlening aan jongeren.21
  Artikel 7 van het decreet van 7 maart 2008 inzake bijzondere jeugdbijstand22 bepaalt
  dat elke persoon die, in welke hoedanigheid ook, zijn medewerking verleent aan de
  
  14
  15
  16
  17
  18
  19
  20
  21
  22
  
  Allemeersch, RW 2003-04, 5, nr. 16.
   Cass. 20 februari 1905, Pas. 1905, I, 141; De Nauw 2010, nr. 367.
  Cass. 27 juni 2007, Arr.Cass. 2007, 1469; Pas. 2007, 1348; Rev.dr.pén. 2008, 69.
  Allemeersch, RW 2003-04, 11, nr. 38.
  Corr. Brussel 9 april 1987, JT 1987, 539.
  Arbrb. Luik 25 mei 2001, JLMB 2001, 1146.
  Cass. 28 juni 1989, Arr.Cass. 1988-89, 1298; Pas. 1989, I, 1186; JT 1989, 511.
  B. De Smet, ‘Beroepsgeheim hulpverleners in jeugdzaken’, in: Strafrecht en strafvordering. Artikelsgewijze commentaar met overzicht van rechtspraak en rechtsleer, Mechelen: Kluwer (losbl.).
  Belgisch Staatsblad (BS) 15 april 2008.
  113
  
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  toepassing van dit decreet zorgt voor de geheimhouding van de feiten die hem in de
  uitoefening van zijn opdracht worden toevertrouwd en die hiermee verband houden.
  Personeelsleden van het OCMW mogen geen feiten bekendmaken als die bekendmaking een inbreuk vormt op de rechten en de vrijheden van de burger, in het bijzonder op het privéleven, tenzij de betrokkene toestemming heeft verleend om de
  gegevens die op hem betrekking hebben, openbaar te maken (artikel 107 van het
  decreet van 19 december 2008 betreffende de organisatie van de openbare centra
  voor maatschappelijk welzijn).
   Strafvordering23
  8. In het Wetboek van Strafvordering (Sv.) wordt vaak verwezen naar deze wets­
  bepaling, om het geheim van het opsporingsonderzoek of het vooronderzoek in
  strafzaken te garanderen.24
  Een tolk die de politiediensten naar aanleiding van een opsporingsonderzoek of een
  gerechtelijk onderzoek bijstaat, verleent zijn medewerking aan zulk onderzoek en
  is aldus zelf wegens schending van het beroepsgeheim strafbaar wanneer hij het
  geheim dat hij in de uitoefening van zijn opdracht verneemt, schendt door dit ter
  kennis te brengen van derden. Hij kan evenwel de door hem aldus verkregen vertrouwelijke informatie delen met andere personen die aan dezelfde geheimhoudingsplicht zijn onderworpen en die optreden met dezelfde doelstelling, te weten
  met het oog op de waarheidsvinding, en ten aanzien van een zelfde opdrachtgever,
  met name het Openbaar Ministerie of een onderzoeksrechter in wiens belang de
  informatie wordt verstrekt.25
  Ook de gegevens in verband met de bemiddeling in strafzaken zijn confidentieel.
  Onverminderd de verplichtingen die hem bij wet worden opgelegd, mag de bemiddelaar de feiten waarvan hij uit hoofde van zijn ambt kennis krijgt, niet openbaar
  maken. Hij mag niet worden opgeroepen als getuige in een strafrechtelijke, burgerrechtelijke, administratieve, arbitrale of in enige andere procedure met betrekking
  tot de feiten waarvan hij in de loop van een bemiddeling kennis heeft genomen.
  Artikel 458 Sw. is op hem van toepassing (artikel 555 Sv.).
  Politieambtenaren
  9. De politieman is drager van het beroepsgeheim in de zin van artikel 458 Sw., telkens wanneer hij als verplichte vertrouweling optreedt. Dit artikel is echter niet van
  
  23
  24
  25
  
  114
  
  Zie hierna nrs. 67 e.v.
  Bijvoorbeeld art. 28quinquies, 46ter, 46quater, 88quater, 90quater Sv.
  Cass. 6 oktober 2009, Arr.Cass. 2009, 2244; Pas. 2009, 2175; T.Strafr. 2010, 265.
   Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  toepassing wanneer het gaat om materiële feiten die geen enkel geheim karakter
  hebben, ook al kwamen ze de politieman enkel door zijn beroep ter kennis.26
  De officier van gerechtelijke politie die in die hoedanigheid een vertrouwelijke brief
  ontving waarbij hem iemand als de dader van een inbreuk werd aangewezen is eveneens gebonden door het beroepsgeheim.27 Wanneer hij in rechte getuigenis aflegt,
  kan hij weigeren de naam van een informant bekend te maken als hij het voor de
  bescherming van die persoon en in het belang van de misdaadbestrijding in geweten nodig acht die naam te moeten verzwijgen.28
  Juridische beroepen
  10. Het beroepsgeheim is ontegensprekelijk van toepassing op advocaten.29 Die
  vertrouwelijkheid geldt ook voor de schuldbemiddelaar (artikel 1675/18 Gerechtelijk Wetboek (Ger.W.)),30 al wie in welke hoedanigheid ook deelneemt aan de verzameling, de verwerking of de mededeling van de in het bestand van berichten van
  beslag, delegatie, overdracht en collectieve schuldenregeling geregistreerde gegevens of kennis heeft van die gegevens (artikel 1389bis/4 Ger.W.) en de bemiddelaar31
  (artikel 1728 Ger.W.).32
  Er werd geoordeeld dat contracten die een accountantskantoor met zijn cliënteel
  heeft afgesloten gedekt zijn door het beroepsgeheim.33
  Het beroepsgeheim geldt ook voor de notaris.34 Een notaris die een vennootschapsakte ontvangt om er authenticiteit aan te verlenen, verkrijgt echter geen vertrouwelijke gegevens. Hij ontvangt integendeel een reeks van gegevens, inclusief de
  identiteit van de gedelegeerd bestuurder, met het oog op de wettelijk verplichte
  bekendmaking ervan. In dit kader is hij slechts tot een discretieplicht gehouden die
  moet wijken voor de bevelen van de belastingadministratie op basis van artikel 322
  en 323 Wetboek van de inkomstenbelastingen (WIB), bepalingen die van openbare
  orde zijn. Met het overhandigen van de betrokken lijst aan de belastingadministratie
  
  26
  27
  28
  29
  30
  31
  32
  
  33
  34
  
  L. Huybrechts, ‘Het ambtsgeheim van de politieman en het publiek geheim’ (noot onder Brussel
  20 december 1988), RW 1988-89.
   Cass. 22 maart 1926, Pas. 1926, I, 310.
  Cass. 10 januari 1978, Pas. 1978, I, 515; Cass. 26 februari 1986, Arr.Cass. 1985-86, 801; JT 1986, 328;
  Pas. 1986, I, 801.
  Zie hierna paragraaf 3.
  Onverminderd de verplichtingen die hem door de wet worden opgelegd en behalve wanneer hij
  wordt opgeroepen om in rechte te getuigen, mag de schuldbemiddelaar geen feiten bekendmaken waarvan hij kennis had uit hoofde van zijn functie. Art. 458 Sw. is op hem van toepassing.
  S. Brouwers, ‘Vertrouwelijkheid: essentiële waarborg bij bemiddeling’, RABG 2009, p. 237-240.
  Onverminderd de verplichtingen die hem bij wet worden opgelegd, mag de bemiddelaar de
  feiten waarvan hij uit hoofde van zijn ambt kennis krijgt, niet openbaar maken. Hij mag door
  de partijen niet worden opgeroepen als getuige in een burgerrechtelijke of administratieve procedure met betrekking tot de feiten waarvan hij in de loop van zijn bemiddeling kennis heeft
  genomen. Art. 458 Sw. is van toepassing op de bemiddelaar.
  Brussel 30 november 2006, FJF 2007, 854; TFR 2007, 842.
  Cass. 22 maart 1888, Pas. 1988, I, 129; Cass. 1 juli 1912, Pas. 1912, I, 367.
   115
  
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  heeft de notaris dan ook enkel gegevens meegedeeld die hem werden bezorgd met
  het oog op publicatie. Hij heeft geen enkele vertrouwelijke mededeling prijsgegeven
  die hij in het kader van het verlijden van de vennootschapsakte heeft ontvangen. Op
  basis daarvan heeft de notaris het beroepsgeheim niet geschonden.35
  De gerechtsdeurwaarder is gehouden door een beroepsgeheim omtrent de gegevens
  waarvan hij in het raam van zijn ambtsuitoefening kennisneemt. Hij mag derhalve
  aan derden niet de identiteit meedelen van diegene aan wie de in beslag genomen
  roerende goederen werden verkocht.36
  In beginsel hebben bedrijfsjuristen geen beroepsgeheim.37 Artikel 5 van de wet van
  1 maart 200038 tot oprichting van een Instituut voor bedrijfsjuristen bepaalt wel dat
  de door de bedrijfsjurist verstrekte adviezen, ten gunste van zijn werkgever en in het
  kader van zijn functie van juridisch raadsman, confidentieel zijn.
  Fiscale ambtenaren
  11. Hij die, uit welken hoofde ook, optreedt bij de toepassing van de belastingwetten of die toegang heeft tot de ambtsvertrekken van de administratie der directe
  belastingen, is, buiten het uitoefenen van zijn ambt, verplicht tot de meest volstrekte
  geheimhouding aangaande alle zaken waarvan hij wegens de uitvoering van zijn
  opdracht kennis heeft (artikel 337 lid 1 Wetboek van de Inkomstenbelastingen
  (WIB)).
   De financieel-economische sector
  12. De leden van FSMA39 zijn, zelfs na beëindiging van hun functie, gebonden door
  het beroepsgeheim en mogen de vertrouwelijke informatie waarvan zij kennis hebben gekregen bij de uitoefening van hun taken, niet onthullen, aan welke persoon
  of autoriteit ook (artikel 74 van de wet van 2 augustus 2002 betreffende het toezicht
  op de financiële sector en de financiële diensten).40
  De voorzitter, de leden van het Mededingingscollege, de auditeur-generaal, de directeurs economische en juridische studies en de andere personeelsleden van de Belgische Mededingingsautoriteit, alsmede iedereen die onder hun gezag werkt, zijn
  gebonden door het beroepsgeheim en mogen in de regel de vertrouwelijke gegevens
  en informatie waarvan zij wegens hun functie kennis hebben gekregen aan geen
  enkele persoon of autoriteit bekendmaken, behalve wanneer zij worden opgeroepen
  
  35
  36
  37
  38
  39
  40
  
  116
  
  Cass. 4 januari 2008, Pas. 2008, 28; RW 2009-10, 578, T. Not. 2008, 234.
  Rb. Brussel 12 januari 1999, RW 1998-99, 1181.
  HvJ EU 14 september 2010, nr. C-550/07, JT 2011, 144; JLMB 2010, 1400, RW 2010-11, 1684, m.nt.
  J. Stevens (Akzo Nobel Chemicals en Akcros Chemicals).
  BS 4 juli 2000.
  Autoriteit voor Financiële Diensten en Markten.
  BS 4 september 2002.
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  om in rechte te getuigen. Zij mogen deze gegevens en informatie enkel gebruiken
  voor het doel waarvoor deze gegevens werden ingewonnen (art. IV. 34 van het Wetboek van economisch recht).41 Artikel 458 Sw. is te dezen van toepassing (artikel 38).
   Artikel 458 Sw. is ook van toepassing op externe accountants, externe belastingconsulenten, externe boekhouders, externe boekhouders-fiscalisten, stagiairs en de
  personen voor wie zij instaan.42
  Ambtenaren
  13. In bijzondere wetten wordt ook aan bepaalde ambtenaren de plicht van geheimhouding opgelegd, en beteugeld door verwijzing naar deze bepaling.43
  De leden en de personeelsleden van de Commissie voor de bescherming van de
  persoonlijke levenssfeer en de deskundigen om wier medewerking is verzocht,
  verplicht het vertrouwelijk karakter te bewaren van de feiten, de handelingen of de
  inlichtingen waarvan zij uit hoofde van hun functie kennis hebben gehad (artikel
  33 van de wet van 8 december 1992 tot bescherming van de persoonlijke levenssfeer
  ten opzichte van de verwerking van persoonsgegevens).44 Artikel 37 van dezelfde
  wet voorziet in strafsancties voor wie deze verplichting tot vertrouwelijkheid heeft
  geschonden.
  Meer in het algemeen geldt het principe, vervat in artikel 6 van het koninklijk besluit
  van 22 december 2000 tot bepaling van de algemene principes van het administratief
  en geldelijk statuut van de rijksambtenaren die van toepassing zijn op het personeel
  van de diensten van de Gemeenschaps- en Gewestregeringen en van de Colleges van
  de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie en van de Franse Gemeenschapscommissie, alsook op de publiekrechtelijke rechtspersonen die ervan afhangen45
  
  41
  42
  43
  
  44
  45
  
  Wet van 28 februari 2013, BS 29 maart 2013.
  Art. 58 Wet 22 april 1999, BS 11 mei 1999.
   De leden van de commissie van de rekeningen voor bijzondere opdrachten, opgericht ingevolge
  art. 206 e.v. Wet 17 juni 1991 tot organisatie van de openbare kredietsector en harmonisering van
  de controle en werkingsvoorwaarden van de kredietinstellingen, de leden van haar secretariaat,
  en de deskundigen die deze commissie bijstaan (art. 80 Gecoördineerde wet 24 december 1996
  tot organisatie van de openbare kredietsector en van het bezit van de deelnemingen van de openbare sector in bepaalde privaatrechtelijke financiële vennootschappen, BS 31 december 1996) en
  art. 80 Gecoördineerde wet 24 december 1996 tot organisatie van de openbare kredietsector en
  van het bezit van de deelnemingen van de openbare sector in bepaalde privaatrechtelijke financiële vennootschappen; art. 11 Decreet 15 juli 1997 houdende oprichting van een Kinderrechtencommissaris; bemiddelaar in familiezaken (art. 734sexies Ger.W.); de organisator en de leden
  van de lokale adviesraad: art. 43 lid 2 Wet 21 december 1998 betreffende de veiligheid bij voetbalwedstrijden; leden van OCMW: art. 40 Decreet 19 december 2008 betreffende de organisatie van
  de openbare centra voor maatschappelijk welzijn (BS 24 december 2008); leden van de provincieraad: art. 30 Provinciedecreet; gemeenteraadsleden: art. 30 Gemeentedecreet; operator van telecomnetwerk ten aanzien van vragen van de secretaris-generaal van de CBFA gesteld als auditeur:
  art. 81 Wet 2 augustus 2002 betreffende toezicht op de financiële sector en de financiële diensten
  (BS 4 september 2002).
  BS 18 maart 1993.
  BS 9 januari 2001.
   117
  
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  (afgekort: APKB). De ambtenaren hebben het recht op vrijheid van meningsuiting
  ten aanzien van de feiten waarvan zij kennis hebben uit hoofde van hun ambt. Het
  is hun enkel verboden feiten bekend te maken die betrekking hebben op de veiligheid van het land, de bescherming van de openbare orde, de financiële belangen
  van de overheid, het voorkomen en het bestraffen van strafbare feiten, het medisch
  geheim, de rechten en de vrijheden van de burger, en in het bijzonder het recht op
  eerbied voor het privéleven; dit verbod geldt bovendien voor feiten die betrekking
  hebben op de voorbereiding van alle beslissingen zolang er nog geen eindbeslissing
  is genomen evenals voor feiten die, wanneer zij bekend worden gemaakt, de mededingingspositie van het organisme waarin de ambtenaar is tewerkgesteld, kunnen
  schaden. Deze bepalingen gelden eveneens voor de ambtenaren die hun ambt hebben neergelegd.
  Politieke mandatarissen
  14. Gemeente- en provincieraadsleden zijn, op straffe van overtreding van artikel 458 Sw., gehouden tot geheimhouding van wat op de besloten vergaderingen
  wordt besproken (artikel 30 § 4 Gemeentedecreet en artikel 30 § 4 Provinciedecreet).
   De gemeenteraadsleden zijn niet gebonden aan enig beroepsgeheim voor die punten die behandeld worden in openbare zitting.46
  Diverse categorieën
  15. Men neemt aan dat het beroepsgeheim ook geldt voor de priester als biechtvader.47 Het geldt ook voor morele consulenten die tot de niet-confessionele gemeenschap behoren.48
  De activiteit van een huwelijksbemiddelaar is verwant met die van een gezinsbemiddelaar, waarbij de allergrootste geheimhouding is vereist. Een attest dat door
  een huwelijksbemiddelaar wordt uitgereikt in het kader van een echtscheidings­
  procedure waarin de partijen tegenover elkaar staan en dat poogde hen te verzoenen, moet bijgevolg uit het debat worden geweerd.49
  De getuige bij een testament bij openbare akte, zoals bedoeld in artikel 971 Burgerlijk Wetboek (BW) valt eveneens onder de strafrechtelijke bepaling.50
  
  46
  47
  
  48
  49
  50
  
  118
  
  Corr. Kortrijk 6 november 2001, AJT 2001-02, 634.
  Cass. 5 februari 1877, Pas. 1877, I, 114; Brussel 13 maart 2002, TBBR 2002, 435; Brussel 28 juni
  1988, RW 1988-89, 340; Rb. Antwerpen 23 september 1985, RW 1985-86, 1595; Corr. Charleroi
  30 mei 1968, JT 1968, 514; P. De Poorter, ‘Secret professionnel et secret de la confesssion’, JT 2002,
  p. 201-206.
  De Nauw 2010, nr. 370.
  Brussel 8 december 2005, JLMB 2006, 286.
  Cass. 20 februari 1905, Pas. 1905, I, 141.
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  De wisselagent,51 de bankier,52 de journalist,53 zaakvoerders en boekhouders54 zijn
  dan weer geen personen die uit hoofde van hun staat of beroep kennis dragen van
  geheimen die hun zijn toevertrouwd.
   1.5
  
  De aard van de informatie
  
  16. Het beroepsgeheim verplicht tot geheimhouding van:
  1. alle informatie;
  2. waarvan de kennisname is gebeurd;
  3. tijdens de uitoefening door de vertrouwenspersoon van zijn ambt of functie of
  terwijl hij wegens die hoedanigheid werd aangesproken, voor zover althans deze
  informatie;
  4. in een redelijk verband staat met de uitoefening van het ambt of de functie door
  de vertrouwenspersoon en zij;
  5. inherent vertrouwelijk is of expliciet dan wel impliciet onder voorwaarde van
  geheimhouding is toevertrouwd aan de vertrouwenspersoon.55
  17. De wet spreekt over geheimen die zijn toevertrouwd. Deze bewoordingen moeten niet te letterlijk worden opgevat. Het beroepsgeheim dekt behalve datgene
  dat uitdrukkelijk of stilzwijgend werd toevertrouwd, zaken die ter kennis van de
  betrokkene kwamen wegens zijn staat of beroep. Vereist is echter dat de betrokkene
  de vertrouweling is geweest en niet enkel de getuige. De betrokkene moet handelen als noodzakelijke vertrouweling. Treedt hij niet als dusdanig op, dan is hij niet
  gebonden door het beroepsgeheim. Een onderscheid is niet altijd gemakkelijk te
  maken omdat de betrokkene soms kennis krijgt van feiten ter gelegenheid van de
  uitoefening van zijn beroep, doch niet in zijn hoedanigheid. Strikt genomen vallen
  dergelijke feiten niet onder het beroepsgeheim. De wetsbepaling slaat niet op een
  materieel feit dat geen enkel geheim karakter heeft, ook al kwam de persoon enkel
  ter kennis in de uitoefening van zijn beroep.56
  Het is zonder belang of de geheimhouder de met de uitoefening van zijn beroep verband houdende informatie heeft ontvangen van zijn opdrachtgever dan wel van een
  derde.57 Toch neemt men aan dat het beroepsgeheim niet wordt geschonden door
  een beoefenaar van de geneeskunde die een misdrijf, gepleegd door een persoon die
  door hem niet is ontvangen als consultant of als patiënt, ter kennis brengt van het
  gerecht.58
  
  51
  52
  53
  54
  55
  56
  57
  58
  
  Cass. 26 september 1966, Pas. 1967, I, 89.
   Cass. 25 oktober 1978, Pas. 1979, I, 237; JT 1979, m.nt. A. Bruyneel; J. Spreutels, ‘Secret bancaire
  et droit pénal’, Rev.dr.pén. 1979, 433-449.
  Cass. 25 april 1870, Pas. 1870, I, 226 – zie hierna paragraaf 5.
  Cass. 16 mei 1977, Pas. 1977, I, 947.
  Allemeersch, RW 2003-04,12, nr. 40.
  De Nauw 2010, nr. 375.
  Cass. 22 februari 2011, Pas. 2011, 612; T.Strafr. 2011, 346.
  Cass. 9 juni 2004, Arr.Cass. 2004, 1025; Pas. 2004, 991, Rev.dr.pén. 2005, 103; Cass. 13 juli 2010, Pas.
  2010, 2130.
   119
  
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  Het beroepsgeheim en inzonderheid het onderzoeksgeheim wordt niet geschonden,
  wanneer degene die er kennis van draagt, verklaart dat hij een valse inlichting niet
  bevestigt of zich beperkt tot het vermelden van feiten die zo algemeen bekend zijn
  dat zij eigenlijk geen bevestiging nodig hebben.59
  De bedrijfsrevisor die op verzoek door de voorzitter van de rechtbank van koophandel is aangewezen om een verslag op te maken met de beschrijving van elke inbreng
  in natura van de verzoeker in een op te richten vennootschap en die achteraf tot
  gerechtelijk deskundige wordt benoemd in het kader van de procedures van gerechtelijk akkoord en faillissement betreffende verzoeker, miskent het beroepsgeheim
  niet waartoe hij is gehouden, door, bij de uitoefening van zijn deskundigenopdracht,
  ruchtbaarheid te geven aan inlichtingen en feiten waarvan hij tijdens de uitoefening
  van zijn ambt van bedrijfsrevisor kennis heeft genomen.60
  18. De bevoegdheid om na te gaan wat als geheim moet worden beschouwd, komt
  niet toe aan de cliënt en evenmin aan de tuchtrechtelijke overheid, maar aan de rechter. Deze zal daarvoor rekening houden met de concrete omstandigheden. Hij mag
  rekening houden met de aard van de gegevens, het mogelijke privékarakter ervan,
  de noodzaak van een eventuele geheimhouding, het belang van de opdracht waarmee de vertrouwenspersoon is belast en de gebruiken terzake. Het is niet vereist dat,
  als iemand mededelingen doet, hij uitdrukkelijk vermeldt dat hij dit ten vertrouwelijke titel doet. De meegedeelde gegevens kunnen ook vertrouwelijk zijn, ongeacht
  of zij als geheim worden bestempeld of niet. Aan de andere kant volstaat het niet
  om een bepaalde mededeling of geschreven verklaring als ‘vertrouwelijk’ te bestempelen opdat deze verklaring noodzakelijk als een toevertrouwen zou gelden. Of de
  informatie geheim is uit haar aard dan wel of er sprake is van een werkelijk toevertrouwen, hangt in grote mate af van de feitelijke omstandigheden; het zal de rechter
  zijn die op basis van het concrete dossier de knoop moet doorhakken. Geheim is wat
  bestemd is om voor anderen verborgen te blijven. Dit is vooral een feitelijke aangelegenheid, die in functie van het betrokken beroep anders zal worden ingevuld.  Cass. 26 januari 1983, Arr.Cass. 1982-83, 706; JT 1983, 395; Pas. 1983, I, 620; Rev.dr.pén.,1983, 583;
  Rev.prat.soc., 1985, 359.
  Allemeersch, RW 2003-04, 15, nrs. 52-53.
  Allemeersch, RW 2003-04, 17, nr. 57.
  Brussel 11 januari 1967, RW 1966-67, 1682.
  Corr. Kortrijk 6 november 2001, AJT 2001-02, 634.
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  1.6
  
  Duur van de bescherming
  
  19. Het geheim karakter van een bepaald gegeven is in beginsel een voortdurende
  garantie op vertrouwelijkheid: zolang de cliënt belang heeft bij het vertrouwelijk blijven van de gegevens, blijft het beroepsgeheim bindend. Dit verandert niet
  wanneer de vertrouwensopdracht wordt beëindigd en de geheimhouder niet meer
  optreedt voor zijn cliënt of patiënt; het geheim karakter blijft verworven. Zo blijft de
  zwijgplicht gelden nadat de cliënt of patiënt is overleden.65 Ook de gepensioneerde
  advocaat of geneesheer moet de vertrouwelijke gegevens betreffende zijn cliënten
  geheim houden.66 Toch kan het geheim karakter van de betrokken informatie vervallen. Dit is het geval wanneer het geheim algemeen bekend wordt of wanneer de
  bescherming van artikel 458 Sw. niet meer noodzakelijk blijkt.
   1.7
  
  Gedeeld beroepsgeheim
  
  20. Wie tot het beroepsgeheim is gehouden, overtreedt artikel 458 Sw. niet indien
  hij informatie die onder het beroepsgeheim valt meedeelt aan anderen die optreden
  met een zelfde doelstelling en ten aanzien van dezelfde opdrachtgever en die mede­
  deling bovendien noodzakelijk en pertinent is voor de opdracht van de geheimhouder.67
  Een tolk die de politiediensten naar aanleiding van een opsporingsonderzoek of een
  gerechtelijk onderzoek bijstand verleent kan de door hem aldus verkregen vertrouwelijke informatie delen met andere personen die aan dezelfde geheimhoudingsplicht zijn onderworpen en die optreden met dezelfde doelstelling, te weten met
  het oog op de waarheidsvinding, en ten aanzien van een zelfde opdrachtgever, met
  name het Openbaar Ministerie of een onderzoeksrechter in wiens belang de informatie wordt verstrekt.68
  21. De notie ‘gedeeld beroepsgeheim’ hoort vooral thuis in de medische wereld en
  deze van de zorgsector.69
  De theorie van het gedeeld geheim geldt alleen hetzij op voorwaarde dat ze beiden het
  belang van dezelfde persoon behartigen, het delen van de informatie noodzakelijk
  is en dit beperkt blijft tot het noodzakelijke, hetzij in de gevallen bij de wet bepaald.
  Er is dus geen sprake van een gedeeld geheim tussen enerzijds de behandelde arts
  
  65
  
  66
  67
  68
  69
  
  Gent 7 september 1995, T. Not. 1996, 591; Antwerpen 17 mei 1991, RW 1991-92, 470; Gent 21 juni
  1984, Vl. T.Gez. 1984-8, 455; Brussel 8 maart 1972, Pas. 1972, II, 105; Gent 4 mei 1965, RW 1965-66,
  630; Gent 24 juni 1963, RW 1963-64, 1128; Rb. Brussel 14 mei 1991, TBBR 1992, 436; Rb. Brugge
  19 januari 1988, RW 1988-89, 757.
  Allemeersch, RW 2003-04, 15, nr. 54.
   Cass. 13 maart 2012, RW 2012-13, 1255, m.nt. F. Blockx; T.Strafr. 2012, 333, m.nt. T. Bauwens; NJW
  2012, 597; Pas. 2012, 578; Gent 14 september 2011, T.Strafr. 2012, 354, m.nt. T. Bauwens.
  Cass. 6 oktober 2009, Arr.Cass. 2009, 2244; Pas. 2009, 2175; T.Strafr. 2010, 265.
  P. Lambert, ‘Secret professionnel’, in: RPDB Compl. X, Brussel: Bruylant 2007, nr. 194.
  121
  
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  anderzijds en de geneesheer-deskundige of de arts die optreedt voor een ziekenfonds of een verzekeringsmaatschappij.70
  De arts, evenals de ziekenhuispersoneelsleden die kennis nemen van vertrouwelijke
  informatie, zijn gebonden door het beroepsgeheim.
   De toepassing van de theorie van het ‘gedeelde beroepsgeheim’ veronderstelt dat
  de mededeling van gegevens die onder het beroepsgeheim vallen in het absoluut
  belang van de patiënt is, en dat laatstgenoemde geacht moet worden daarin impliciet toe te stemmen.71
  Een hoofdgeneesheer die, ter voorbereiding van een persmededeling, vertrouwelijke
  patiëntengegevens meedeelt aan de ziekenhuisdirecteur en aan verschillende advocaten in het kader van een adviesopdracht, maakt zich niet schuldig aan de schending van zijn geheimhoudingsplicht aangezien hij zich kan beroepen op de theorie
  van het gedeelde beroepsgeheim, nu zowel de ziekenhuisdirecteur als de advocaten
  ook gebonden zijn door het beroepsgeheim.72
  Men aanvaardt dat een persoon die gebonden is door het beroepsgeheim confidentiële informatie mag uitwisselen met andere personen van zodra deze eveneens
  gebonden zijn door het beroepsgeheim. Dit is echter te ruim. Opdat er sprake zou
  zijn van geoorloofde gegevensuitwisseling in het kader van het gedeeld of toevertrouwd beroepsgeheim is het niet voldoende dat de bestemmeling van de confidentiële informatie tevens gebonden is door dit geheim. Dit is een noodzakelijke,
  maar geen voldoende voorwaarde. De overdracht van de informatie moet tevens
  noodzakelijk zijn om de diagnose of de therapie verder te zetten. Ze moet gebeuren met uitdrukkelijke of stilzwijgende toestemming van de geheimgerechtigde of
  minstens plaatsvinden in diens belang. In de rechtspraak en rechtsleer wordt reeds
  sinds twee decennia aanvaard dat het beroepsgeheim de uitoefening van het recht
  van verdediging niet onmogelijk mag maken. Anders geformuleerd: het recht van
  verdediging primeert soms boven het beroepsgeheim. Een arts die strafrechtelijk
  vervolgd wordt wegens een misdrijf in het kader van de diagnose of de behandeling
  zou zich nooit behoorlijk kunnen verdedigen indien hij niet de mogelijkheid zou
  hebben om te beschrijven op welke wijze hij de patiënt onderzocht en behandeld
  heeft en wat daarvan de resultaten waren. Onvermijdelijk hoort daar de bekendmaking van gezondheidsgegevens bij. Het is overigens ook een uitzondering op het
  principieel verbod van verwerking van gezondheidsgegevens in de Wet Verwerking
  Persoonsgegevens.73
  
  70
  71
  72
  73
  
  122
  
  De Nauw 2010, nr. 374.
   Brussel 23 oktober 1990 JLMB 1991, 717; JT 1991, 496.
  Gent 28 november 2003, T.Gez. 2004-05133, m.nt. T. Balthazar.
  T. Balthazar, ‘Het gedeeld beroepsgeheim is geen uitgesmeerd beroepsgeheim’, T.Gez. 2004-05,
  p. 143-144.
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  22. In de medische wereld is zo’n gedeeld beroepsgeheim soms ingeschreven in de
  wet.
  Wanneer een arts wil overgaan tot euthanasie, moet hij een andere arts raadplegen over de ernstige en ongeneeslijke aard van de aandoening en hem op de hoogte
  brengen van de redenen voor deze raadpleging. De geraadpleegde arts neemt inzage
  van het medisch dossier, onderzoekt de patiënt en moet zich vergewissen van het
  aanhoudend en ondraaglijk fysiek of psychisch lijden dat niet gelenigd kan worden
  (artikel 3, 2, 3° van de wet van 28 mei 2002 betreffende de euthanasie).74
  Wanneer euthanasie werd toegepast, moet daarvan, via een wettelijk voorgeschreven vertrouwelijk registratiedocument, aangifte worden gedaan bij de federale controle- en evaluatiecommissie (artikel 5).
  Wie, in welke hoedanigheid ook, zijn medewerking verleent aan de toepassing van
  deze wet, is verplicht tot geheimhouding van de gegevens die hem in de uitoefening
  van zijn opdracht worden toevertrouwd en die hiermee verband houden. Artikel 458
  Sw. is op hem van toepassing (artikel 12).
   Een arts die een abortus wil verrichten na de termijn van twaalf weken van de zwangerschap kan dat slechts doen indien het voltooien van de zwangerschap een ernstig
  gevaar inhoudt voor de gezondheid van de vrouw of indien vaststaat dat het kind
  dat geboren zal worden, zal lijden aan een uiterst zware kwaal die als ongeneeslijk
  wordt erkend op het ogenblik van de diagnose. In dat geval moet de geneesheer tot
  wie de vrouw zich heeft gewend, de medewerking vragen van de een tweede geneesheer (artikel 350, 4° Sw.).
  De verzorgingsinstelling moet aangifte doen van de uitgevoerde ingreep aan de
  commissie voor de evaluatie van de wet van 3 april 1990 betreffende de zwangerschapsafbreking.75 Een ieder die, in welke hoedanigheid ook, zijn medewerking
  verleent aan de toepassing van deze aangifte en evaluatie, staat daardoor in voor de
  geheimhouding van de gegevens die hem in de uitoefening van zijn opdracht worden toevertrouwd en die hiermee verband houden. Artikel 458 Sw. is op hem van
  toepassing.76
  1.8
  
  Bijzondere informatie
  
  23. Voor bepaalde gegevens geldt een verscherpte geheimhoudingsplicht (zie de wet
  van 11 december 1998 betreffende de classificatie en de veiligheidsmachtigingen,
  
  74
  75
  
  76
  
  BS 22 juni 2002.
  Wet van 13 augustus 1990 houdende oprichting van een commissie voor de evaluatie van de wet
  van 3 april 1990 betreffende de zwangerschapsaf breking, tot wijziging van de artikelen 348,
  350, 351 en 352 van het Strafwetboek en tot opheffing van artikel 353 van hetzelfde Wetboek, BS
  20 oktober 1990.
  Art. 7 van deze wet.
   123
  
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  veiligheidsattesten en veiligheidsadviezen).77 In sommige uitzonderlijke materie
  maakt de wet het mogelijk dat gegevens in verband met de persoonlijke levenssfeer
  het voorwerp uitmaken van geheime maatregelen die aan de controle van de betrokken personen alsook van het publiek ontsnappen.78
  In een bijzonder regime – classificatie genaamd – kunnen worden ondergebracht:
  informatie, documenten of gegevens, materieel, materialen of stoffen, in welke
  vorm ook, waarvan de niet-geëigende aanwending schade kan toebrengen aan een
  van de volgende belangen:
  a. de verdediging van de onschendbaarheid van het nationaal grondgebied en van
  de militaire defensieplannen;
  b. de vervulling van de opdrachten van de strijdkrachten;
  c. de inwendige veiligheid van de Staat, met inbegrip van het domein van de kernenergie, en het voortbestaan van de democratische en grondwettelijke orde;
  d. de uitwendige veiligheid van de Staat en de internationale betrekkingen van België;
  e. het wetenschappelijk en economisch potentieel van het land;
  f. elk ander fundamenteel belang van de Staat;
  g. de veiligheid van de Belgische onderdanen in het buitenland;
  h. de werking van de besluitvormingsorganen van de Staat;
  i. de veiligheid van de personen aan wie, krachtens het Wetboek van Strafvordering, bijzondere beschermingsmaatregelen worden toegekend79 (artikel 3 van
  deze wet).
  Het niveau ‘zeer geheim’ wordt toegekend wanneer de niet-geëigende aanwending
  buitengewoon ernstige schade kan toebrengen aan een van deze belangen. Het
  niveau ‘geheim’ wordt toegekend bij mogelijke ernstige schade. Het niveau ‘vertrouwelijk’ geldt bij mogelijke schade.
   De leden van de veiligheidsoverheid, het personeel belast met de uitvoering van haar
  opdracht en de veiligheidsofficieren zijn verplicht de geheimen te bewaren die hun
  zijn toevertrouwd omwille van de medewerking die zij verlenen aan de toepassing
  van deze wet. De geheimhoudingsplicht blijft bestaan, zelfs wanneer zij opgehouden hebben deze medewerking te verlenen. Zij vallen onder toepassing van artikel
  458 Sw. (artikelen 23 en 24).
  77
  78
  79
  
  124
  
  BS 7 mei 1999.
  Zie daarover: Arbitragehof nr. 151/2006, 18 oktober 2006, RW 2006-07, 537; TBP 2008, 34.
  Beschermde bedreigde getuigen.
   Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  2
  
  Het medisch beroepsgeheim
  
  2.1
  
  Doel
  
  24. De geheimhoudingsverplichting van de artsen berust op de noodzaak het grootste veiligheidsgevoel te verzekeren aan zij die zich aan een arts moeten toevertrouwen, en aldus elke patiënt de zorgen te verzekeren die zijn gezondheidstoestand
  vereist, welke de oorzaak ervan ook zij.80
  De eerbied voor het vertrouwelijke karakter van de informatie betreffende de
  gezondheid is een fundamenteel beginsel van het rechtssysteem van alle verdragspartijen bij het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Het is niet
  alleen van het grootste belang om het privéleven van de zieken te beschermen, maar
  ook om hun vertrouwen in het medische korps en de gezondheidsdiensten in het
  algemeen te bewaren. Deze overwegingen gelden in het bijzonder wanneer het gaat
  om de bescherming van de vertrouwelijkheid van de informatie betreffende de seropositiviteit, waarvan de bekendmaking verwoestende gevolgen kan hebben voor het
  privé- en gezinsleven van de betrokkene en op zijn sociale en professionele situatie,
  aangezien hij daardoor wordt blootgesteld aan vernedering en een risico op uitsluiting.81
  De patiënt heeft recht op bescherming van zijn persoonlijke levenssfeer bij iedere
  tussenkomst van de beroepsbeoefenaar en inzonderheid betreffende de informatie
  die verband houdt met zijn gezondheid. De patiënt heeft recht op respect voor zijn
  intimiteit (artikel 10 van de wet van 22 augustus 2002 betreffende de rechten van de
  patiënt).82
  Het beroepsgeheim vertoont een algemeen en absoluut karakter wat de arts niet toelaat zich op te werpen als behoeder van de goede werking van de instellingen of als
  historische getuige, door in een boek medische gegevens openbaar te maken over
  een president van de republiek, die tot aan zijn overlijden zijn patiënt was.83
  2.2
  
  Voorwerp
  
  25. Het beroepsgeheim van de artsen slaat op feiten die uit hun aard geheim zijn
  of die uitdrukkelijk of stilzwijgend aan de arts in de uitoefening van zijn beroep
  werden toevertrouwd. Het slaat dus niet op een materieel feit dat geen enkel geheim
  
  80
  
  81
  82
  83
  
  Cass. 23 juni 1958, Pas., 1958, I, 1180; Arr.Cass. 1958, 854; Cass. 30 oktober 1978, Arr.Cass. 1979,
  235; Pas. 1979, I, 248; RW 1978-79, 2232; JT 1979, 369; Cass. 16 december 1992, Arr.Cass. 1911-92,
  1445; Pas. 1992, I, 1390; Cass. 9 juni 2004, Arr.Cass. 2004, 1025; Pas. 2004, 991, Rev.dr.pén. 2005,
  103; Cass.  EHRM 25 februari 1997, Rev.dr.pén. 1998, 311, m.nt. S. Van Drooghenbroeck; T.Gez. 1997-98, 314,
  m.nt. S. Callens (Z. t. Finland).
  BS 26 september 2002.
  Trib. gr. inst. Paris (Fr.) 23 oktober 1996, AM 1997, 213.
  125
  
  Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  karakter heeft, ook al kwam het de arts ter kennis in de uitoefening van zijn beroep.
   De arts die, zonder iets bekend te maken, enkel de verbalisant toestemming geeft
  om zijn patiënt, ‘die daartoe in staat wordt bevonden’, te bezoeken, schendt de regel
  van het beroepsgeheim niet.84 Evenmin de arts die door de overheid wordt aangeduid om verslag uit te brengen over iemands gezondheidstoestand.85 Ook de arts
  die op vordering van de overheid op grond van artikel 63 § 1, 1° Wegverkeerswet een
  bloedproef verricht op zijn patiënt.86
  Het beroepsgeheim beoogt de bescherming van de patiënt. Het wettelijk verbod om,
  behoudens rechtvaardigingsgrond, feiten bekend te maken die aanleiding kunnen
  geven tot strafrechtelijke vervolgingen ten laste van de patiënt, kan niet worden uitgebreid tot feiten waarvan de patiënt het slachtoffer zou zijn.87
  26. Het beroepsgeheim verbiedt de artsen rechtstreeks of onrechtstreeks feiten
  bekend te maken die uit hun aard geheim zijn of die hun uitdrukkelijk of stilzwijgend in de uitoefening van hun beroep werden toevertrouwd, en dit buiten het geval
  dat zij geroepen werden om in rechte getuigenis af te leggen en buiten het geval dat
  de wet hun verplicht die geheimen bekend te maken; dit verbod bestaat zelfs indien
  de feiten aanleiding kunnen geven tot een strafrechtelijk opsporingsonderzoek en
  de bekendmaking aan de gerechtelijke overheid gebeurt.88
  2.3
  
  Uitzonderingen
  
  Arbeidsrelaties
  27. De werknemer moet, in geval van afwezigheid wegens ziekte, een door de werkgever gemachtigd en betaald arts die voldoet aan de bepalingen van de wet van
  13 juni 1999 betreffende de controlegeneeskunde, hierna controlearts genoemd,
  ontvangen en zich door deze laten onderzoeken. De controlearts gaat na of de
  werknemer werkelijk arbeidsongeschikt is, verifieert de waarschijnlijke duur van de
  arbeidsongeschiktheid en, in voorkomend geval, de andere medische gegevens voor
  zover die noodzakelijk zijn voor de toepassing van de bepalingen van deze wet; alle
  andere vaststellingen blijven onder het beroepsgeheim (artikel 31 § 3 Wet betreffende de arbeidsovereenkomsten (WAO)).
   84
  85
  86
  
  87
  88
  
  126
  
  Cass. 19 februari 1986, Arr.Cass. 1985-86, 856; Pas. 1986, I, 760; RW 1986-87, 1259.
  Cass. 16 juli 1894, Pas. 1894, I, 267.
  Cass. 19 maart 1962, Pas. 1962, I, 798; Cass. 19 mei 1982, Arr.Cass. 1981-82, 1154; JL 1983, 1, m.nt.
  F. Piedboeuf; Pas. 1982, I, 1099; Cass. 3 april 1985, Arr.Cass. 1984-85, 1064; Pas. 1985, I, 975; Cass.
  25 april 1989, Arr.Cass. 1988-89, 989; JT 1990, 89; Pas. 1989, I, 883; RW 1989-90, 224, m.nt. L. Huybrechts.
  Cass. 9 februari 1988, Arr.Cass. 1987-88, 720, Pas. 1988, I, 662; Cass. 18 juni 2010, JLMB 2010, 2011;
  Pas. 2010, 1952; RW 2011-12, 652.
  Cass. 14 juni 1965, Pas. 1965, I, 1102.
   Dit artikel uit Preadviezen Vereniging voor de vergelijkende studie van het recht is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  Levensverzekeringen
  28. De door de verzekerde gekozen arts kan de verzekerde die erom verzoekt de
  geneeskundige verklaringen afleveren die voor het sluiten of het uitvoeren van de
  overeenkomst nodig zijn. Deze verklaringen beperken zich tot een beschrijving
  van de huidige gezondheidstoestand. Deze verklaringen mogen uitsluitend aan de
  adviserend arts van de verzekeraar worden bezorgd. Deze mag de verzekeraar geen
  informatie geven die niet-pertinent is gezien het risico waarvoor de verklaringen
  werden opgemaakt of betreffende andere personen dan de verzekerde. Het medisch
  onderzoek, noodzakelijk voor het sluiten en het uitvoeren van de overeenkomst, kan
  slechts steunen op de voorgeschiedenis van de huidige gezondheidstoestand van de
  kandidaat-verzekerde en niet op technieken van genetisch onderzoek die dienen om
  de toekomstige gezondheidstoestand te bepalen. Mits de verzekeraar aantoont de
  voorafgaande toestemming van de verzekerde te bezitten, geeft de arts van de verzekerde aan de adviserend arts van de verzekeraar een verklaring af over de doodsoorzaak. Wanneer er geen risico meer bestaat voor de verzekeraar, bezorgt de adviserende arts de geneeskundige verklaringen, op hun verzoek, terug aan de verzekerde
  of, in geval van overlijden, aan zijn rechthebbenden (artikel 95 van de Wet op de
  Landsverzekeringsovereenkomsten).
  Ziekte- en invaliditeitsverzekering
  29. De zorgverstrekkers moeten aan de geneesheren-inspecteurs, de apothekersinspecteurs en de verpleegkundigen-controleurs van het RIZIV alle inlichtingen en
  bescheiden verstrekken welke zij ter uitoefening van hun controleopdracht behoeven. De mededeling en het gebruik van die inlichtingen en bescheiden zijn afhankelijk gesteld van eerbiediging van het geneeskundig geheim (artikel 150 van de wet
  van 14 juli 1994 betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen) (Z.I.V.-Wet 1994).
  