text: Voorts is door de verdediging bepleit dat vrijspraak moet
  volgen nu de ontvangen betalingen geen verband hielden met de adviseurswerkzaamheden die voor de respectievelijke treasurycommissies zijn verricht. De betalingen zagen namelijk slechts op het introduceren van
  de adviseur bij de woningcorporaties. Als treasuryadviseur zijn geen adviezen over concrete derivatentransac91
  
  90
  
  Rb. Overijssel 31 juli 2023, ECLI:NL:RBOVE:2023:3011.
  TBS&H 2024 | nr. 1
  
  Zie ook de noot bij de rechtbankuitspraak: A. Verbruggen, ‘De strafrechtelijke waardering van het derivatendebacle Vestia’, TBS&H 2018, p. 264-267.
  doi: 10.5553/TBSenH/229567002024010001008
  
  Dit artikel uit Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  ties gegeven en hij bemoeide zich evenmin met de uitvoering van derivatencontracten. Het hof verwerpt ook
  dit verweer. Er is de mondelinge afspraak gemaakt dat
  de adviseur een fee zou ontvangen voor elk derivatencontract dat een woningcorporatie met een bank afsloot.
  Hij was als treasuryspecialist ingehuurd om de treasurycommissies te adviseren over het te voeren financiële
  beleid. Het rentebeleid, dat onder andere vorm kreeg in
  het afsluiten van derivatencontracten, vormde een groot
  aandeel in dat financiële beleid. Rentelasten vormden
  destijds een grote, zo niet de grootste, kostenpost voor
  woningcorporaties. Er werd dus ook geadviseerd over
  het derivatenbeleid van de woningcorporaties. Juist
  vanwege deze treasuryadviseurspositie was het aantrekkelijk om contacten te onderhouden en met hem samen
  te werken. De adviezen hebben ongetwijfeld invloed gehad op de keuze van de woningcorporaties om concrete
  derivatencontracten af te sluiten.
   Buitengerechtelijke afdoening
  In de categorie buitengerechtelijke afdoening van corruptiezaken valt nog te wijzen op allereerst een strafbeschikking die door het OM is opgelegd in de vorm van
  een werkstraf van 120 uur aan een verdachte die werkzaam was als verhuurmedewerker bij een landelijke woningverhuurder en die is vervolgd voor niet-ambtelijke
  omkoping. Het lijkt erop dat deze verdacht voor of op
  verzoek van zijn contact bij een criminele organisatie
  een huurwoning in de vrije sector in Amersfoort zou
  zoeken. Daarbij vroeg de verdachte volgens het OM
  steeds om geld. Volgens de verdachte is hij wel achter de
  woning aangegaan, maar is het nooit tot een daadwerkelijke deal gekomen. Uit het onderzoek van het OM is
  inderdaad niet gebleken dat een huurwoning is toegewezen of dat er geld is ontvangen door de verdachte.
   Overigens is dit niet nodig voor het voltooide delict van
  niet-ambtelijke omkoping. Onder meer vanwege het
  blanco strafblad is een strafbeschikking opgelegd.92
  Daarnaast is het strafrechtelijk onderzoek naar Albemarle gesloten en de zaak geseponeerd. Naar aanleiding
  van een zelfmelding in 2018 is onderzoek gedaan naar
  verdenkingen van omkopingen door het Amerikaanse
  bedrijf Albemarle ten behoeve van het verkrijgen of behouden van projecten in India. Naast de Amerikaanse
  autoriteiten deed ook het Nederlandse OM onderzoek
  vanwege mogelijke betrokkenheid van een Nederlandse
  werkmaatschappij van Albemarle bij de vermoedelijke
  corruptie. Het OM heeft besloten om de strafzaak tegen
  de Nederlandse werkmaatschappij te seponeren. Nederland heeft nauw overleg gehouden met de Amerikaanse
  autoriteiten en ziet geen aanleiding het onderzoek voort
  te zetten nu de Amerikaanse autoriteiten een passende
  
  afdoening93 met het Amerikaanse bedrijf zijn overeengekomen.94
  Europees anticorruptiepakket
  In de vorige editie van deze kroniek is uitgebreid ingegaan op het in mei 2023 gepresenteerde Europees anticorruptiepakket.95 Dat pakket bestaat uit drie pijlers:
  1. voorstel voor een Richtlijn ter bestrijding van corruptie binnen de EU;
  2. de ontwikkeling van de eerste EU-strategie voor
  corruptiebestrijding en het opzetten van een
  EU-netwerk tegen corruptie;
  3. een nieuw kader van sancties in het kader van het
  gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) tegen corruptie.
  Inmiddels is de positie van Nederland96 ten aanzien van
  de voorstellen bekend (pijler 1). Ten aanzien van de
  voorgestelde repressieve maatregelen verwelkomt het
  kabinet dat het voorstel een ruim begrip van de term
  ambtenaren hanteert. Verder wordt het gunstig geacht
  dat – in aanvulling op de reeds geharmoniseerde strafbaarstellingen voor actieve en passieve omkoping – ook
  een aantal andere strafbaarstellingen gelijk wordt getrokken.
   Daarentegen zal het kabinet zich – blijkens het eerste
  BNC-fiche – onder meer inzetten:
  – op het verlagen van de voorgestelde strafmaxima of
  het niet dwingend voorschrijven hiervan. Omdat
  een aantal definities van strafbepalingen uit het
  voorstel in de Nederlandse strafwet geen separate
  strafbaarstelling kent, maar via diverse, meer algemene strafbepalingen strafbaar is gesteld, zouden
  de verplichtingen uit het voorstel in de Nederlandse
  context resulteren in ofwel een substantiële verhoging van minimale strafmaxima voor een aantal algemene delicten (onder meer diefstal, oplichting,
  verduistering, bedreiging), ofwel in invoering van
  een aantal specifieke strafbaarstellingen met een
  hoger minimaal strafmaximum in de context van
  corruptie. Dit terwijl de huidige Nederlandse strafmaxima in de Nederlandse strafrechtspraktijk niet
  lijken te knellen én de maxima voor corruptiemisdrijven in balans moeten zijn met die voor andere
  vergelijkbare misdrijven;
  – voor een heldere afbakening, zodat bepalingen niet
  verder gaan dan noodzakelijk om het doel van de
  richtlijn te verwezenlijken;
  – op het niet-dwingend voorschrijven van strafverzwarende- en verzachtende omstandigheden;
  
  93
  94
  95
  96
  
  92
  
  ‘Verhuurmedewerker vervolgd voor corruptie bij aanbieden van woning’,
  OM.nl 15 november 2023.
  doi: 10.5553/TBSenH/229567002024010001008
  
  www.justice.gov/opa/pr/albemarle-pay-over-218m-resolve-foreign-corruptpractices-act-investigation.
  ‘Openbaar Ministerie sluit onderzoek naar Albemarle’, OM.nl 15 oktober 2023.
  B. van der Vorm (red.), ‘Kroniek ondernemingsstrafrecht. Eerste helft 2023’,
  TBS&H 2023, p. 181-219.
  Fiche 1: Richtlijn en mededeling ter bestrijding van corruptie binnen de EU. Te
  raadplegen via: www.rijksoverheid.nl/documenten/publicaties/2023/05/03/
  fiche-1-richtlijn-en-mededeling-ter-bestrijding-van-corruptie-binnen-deeu.
   TBS&H 2024 | nr. 1
  
  71
  
  Dit artikel uit Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  –
  
  –
  
  tegen het verplicht door lidstaten mogelijk maken
  van bijkomende sancties/maatregelen voor bepaalde delicten. De keuze voor het mogelijk maken van
  een specifieke bijkomende sanctie/maatregel is onder meer afhankelijk van de ernst en aard van de inbreuk die een specifiek strafbaar feit veroorzaakt;
  een bijkomende sanctie/maatregel zou dus niet automatisch voor alle in het voorstel opgenomen delicten mogelijk moeten zijn;
  op het verduidelijken van de vraag hoe het voorgestelde artikel met betrekking tot privileges en immuniteiten zich verhoudt tot de bijzondere procedure in Nederland voor de strafrechtelijke vervolging van parlementariërs en bewindspersonen.
   Als het aan het kabinet ligt, zal er dus nog het nodige
  gesleuteld worden aan de eerste voorgestelde tekst van
  de richtlijn. To be continued!
  
  72
  
  Hoewel de definitieve tekst van de richtlijn, laat staan de
  implementatie in de lidstaten, nog wel even op zich laat
  wachten, heeft inmiddels al wel de eerste bijeenkomst
  plaatsgevonden van het EU-netwerk tegen corruptie
  (pijler 2). Op 20 september 2023 organiseerde commissaris voor Binnenlandse Zaken, Ylva Johansson, deze
  eerste samenkomst van nationale autoriteiten, professionals, internationale organisaties, EU-agentschappen
  en de Commissie in Brussel die is bedoeld om samenwerking te bevorderen, trends vast te stellen en best
  practices te ontwikkelen om in de hele EU een doeltreffender corruptiebestrijdingsbeleid tot stand te brengen.97
  Europese rechtspraak
  Allereerst een uitspraak van het Hof van Justitie van de
  Europese Unie over het latere gebruik van persoonsgegevens, die zijn bewaard met het oog op de bestrijding
  van zware criminaliteit, in corruptieonderzoeken. Het
  doel om ambtsmisdrijven te bestrijden die verband houden met corruptie vormt een doelstelling die minder belangrijk is dan de doelstelling om zware criminaliteit te
  bestrijden. Vanwege deze hiërarchie van doelstellingen
  mag in het kader van onderzoeken naar dergelijke
  ambtsmisdrijven geen toegang worden verleend tot persoonsgegevens die bewaard zijn met het oog op de bestrijding van zware criminaliteit. Dat is het antwoord
  van het Hof van Justitie98 op een vraag van een Litouwse
  rechter. Een openbaar aanklager bij een Litouws OM is
  uit zijn ambt ontheven. Het Parket-Generaal van de Republiek Litouwen legde deze sanctie aan die openbaar
  aanklager op, omdat hij tijdens een vooronderzoek op
  onrechtmatige wijze informatie had verstrekt aan een
  verdachte en aan de advocaat van de verdachte. De
  openbaar aanklager heeft deze beslissing aangevochten.
   Het ambtsmisdrijf dat deze openbaar aanklager wordt
  verweten, is vastgesteld op basis van gegevens die zijn
  
  bewaard door aanbieders van elektronische-communicatiediensten. Die gegevens zijn bewaard in het kader
  van criminele-inlichtingenoperaties en strafonderzoeken, en zijn aan de bevoegde autoriteiten ter beschikking gesteld ter bestrijding van zware criminaliteit. De
  verwijzende rechter vraagt aan het Hof of artikel 15 lid 1
  van de richtlijn betreffende privacy en elektronische
  communicatie,99 gelezen in het licht van de artikelen 7,
  8, 11 en 52 lid 1 EU-Handvest, zich verzet tegen het gebruik van dergelijke gegevens in het kader van onderzoeken naar ambtsmisdrijven die verband houden met
  corruptie. De toegang tot gegevens die door aanbieders
  van elektronische-communicatiediensten worden bewaard op grond van wettelijke maatregelen, kan in beginsel alleen worden gerechtvaardigd door de doelstelling van algemeen belang met het oog waarop de verplichting tot bewaring van die gegevens aan die
  aanbieders is opgelegd. Dit is slechts anders wanneer de
  met de toegang nagestreefde doelstelling van algemeen
  belang belangrijker is dan die welke de bewaring rechtvaardigde. Het Hof stelt vast dat de gegevens in de onderhavige zaak zijn bewaard met het oog op de bestrijding van zware criminaliteit. De doelstelling van algemeen belang om ambtsmisdrijven te bestrijden die
  verband houden met corruptie vormt volgens het Hof
  een doelstelling die minder belangrijk is dan de doelstelling om zware criminaliteit te bestrijden. Omdat die
  doelstelling minder belangrijk is, mag in het kader van
  onderzoeken naar dergelijke ambtsmisdrijven geen toegang worden verleend tot gegevens die bewaard zijn met
  het oog op de bestrijding van zware criminaliteit. Het
  verlenen van toegang zou volgens het Hof in een dergelijke situatie namelijk indruisen tegen de hiërarchie van
  doelstellingen van algemeen belang.
   Vervolgens een uitspraak van het EHRM, waarbij de
  vraag speelde of schending heeft plaatsgevonden van
  het lex certa-beginsel na een veroordeling voor ambtelijke omkoping. Het gaat om een klacht die is ingediend
  namens de bedrijven Total S.A. and Vitol S.A.100 Het
  EHRM heeft in deze zaak (unaniem) geoordeeld dat er
  geen sprake is van schending van artikel 7 EVRM (geen
  straf zonder wet, lex certa). Total en Vitol zijn in Frankrijk veroordeeld voor het omkopen van buitenlandse
  ambtenaren. Aan de gerezen verdenking liggen transacties ten grondslag van na 1 oktober 2000 en tot
  20 maart 2003, toen Irak werd binnengevallen door de
  coalitie onder leiding van de Verenigde Staten. Het
  Franse Hof van Beroep heeft, in een zeer uitvoerig gemotiveerd arrest, zowel ten aanzien van de feiten als ten
  aanzien van het recht vastgesteld dat Total en Vitol opzettelijk hebben ingestemd met en hebben gezorgd voor
  de betaling van geheime commissies aan Iraakse leiders,
  die hen in strijd met de resoluties 661 en 986 hadden
  99
  
  97
  98
  
  ‘Eerste bijeenkomst EU Anti-corruptie netwerk‘, Bijzonderstrafrecht.nl
  22 september 2023.
  HvJ EU 7 september 2023, zaak C-162/22, ECLI:EU:C:2023:631 (Lietuvos Respublikos generalinė prokuratūra).
  TBS&H 2024 | nr. 1
  
  Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002
  betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van
  de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie).
  100 EHRM 12 oktober 2023, ECLI:CE:ECHR:2023:1012JUD003463418 (Total S.A. & Vitol S.A. t. Frankrijk).
  doi: 10.5553/TBSenH/229567002024010001008
  
  Dit artikel uit Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  gevraagd de door de VN opgezette regeling te omzeilen.
   Het Hof van Beroep heeft geconcludeerd dat deze handelingen strafbaar waren op grond van artikel 435-3 van
  het strafwetboek zoals dat ten tijde van de feiten van
  kracht was. De bedrijven klaagden voor het EHRM – met
  een beroep op artikel 7 – dat de betreffende wet niet toegankelijk en voorzienbaar (accessible and foreseeable)
  was. Ten eerste, wat betreft de toegankelijkheid (accessibility) van de wet die het strafbare feit in kwestie definieert, merkt het EHRM op dat de bepalingen van artikel 435-3 van het strafwetboek in werking zijn getreden
  op 29 september 2000. Dat is vóórdat de verweten handelingen hebben plaatsgevonden. De bepaling stamt
  overigens voort uit het OESO-verdrag inzake bestrijding
  van Omkoping van Buitenlandse Ambtenaren in Internationale Zakelijke Transacties van 17 september 1997.
  Bovendien zijn uiterlijk in augustus 1990, slechts enkele
  dagen na de invasie van Koeweit door Irak, de financiële
  betrekkingen met die staat reeds bij decreet geregeld.
  Ten tweede, wat betreft de voorzienbaarheid (foreseeability) van de uitlegging door de rechter van de wet wordt
  erkend dat Total en Vitol de eerste entiteiten waren die
  zijn veroordeeld voor het misdrijf uit artikel 435-3 van
  het strafwetboek. De Franse Staat kan echter niet worden verweten dat niet is voldaan aan het vereiste van
  voorzienbaarheid van de wet doordat nationale rechtbanken nog niet eerder de gelegenheid hadden gehad
  om de wet als het ware uit te leggen of te verduidelijken.
   Wat de vaststelling van het strafbare feit betreft, merkt
  het EHRM in de eerste plaats op dat bij de vaststelling
  van de feiten het Hof van Beroep in een zeer uitvoerig
  gemotiveerd arrest, zowel ten aanzien van de feiten als
  ten aanzien van het recht is vastgesteld dat Total en
  Vitol opzettelijk hebben ingestemd met en hebben gezorgd voor de betaling van geheime commissies aan
  Iraakse leiders, die hen in strijd met de resoluties 661 en
  986 hadden gevraagd de door de VN opgezette regeling
  te omzeilen. Het Hof van Beroep heeft geconcludeerd
  dat deze handelingen strafbaar waren op grond van artikel 435-3 van het strafwetboek zoals dat ten tijde van de
  feiten van kracht was. Vervolgens merkt het EHRM op
  dat de nationale rechters hebben onderzocht of de verschillende bestanddelen van het strafbare feit kunnen
  worden bewezen. Ten slotte benadrukt het EHRM dat
  het Hof van Beroep de bijzondere situatie van elk van de
  vennootschappen heeft onderzocht, rekening houdend
  met zowel hun individuele gedrag als de feitelijke omstandigheden en de context daarvan. In zijn arrest heeft
  het Hof van Cassatie zijnerzijds de beoordeling van het
  Hof van Beroep onderschreven en geoordeeld dat de
  door laatstgenoemde vastgestelde handelingen inderdaad binnen de werkingssfeer vielen van lid 2 van artikel 435-3 van het strafwetboek, zoals van kracht ten tijde van de feiten. Het EHRM ziet geen reden om tot een
  andere conclusie te komen dan de nationale gerechten,
  die van oordeel waren dat Total en Vitol, die goed bekend waren met de oliehandel en ervaring hadden met
  grootschalige internationale transacties, voorzichtiger
  hadden moeten zijn en de risico’s beter hadden moeten
  inschatten toen zij besloten transacties voor de aankoop
  doi: 10.5553/TBSenH/229567002024010001008
  
  van Iraakse olie aan te gaan. Zo hadden ze zich kunnen
  wenden tot nationale instanties en/of juridisch advies in
  kunnen winnen.
   •
  GRECO
  Tot slot de publicatie van het tweede nalevingsverslag in
  de vijfde evaluatieronde van de Group of States Against
  Corruption van de Raad van Europa (GRECO). In dit rapport valt te lezen hoe Nederland het doet ten aanzien
  van de voorkoming van corruptie en bevordering van
  integriteit binnen centrale overheden (hoogste bestuurlijke functies) en rechtshandhavingsinstanties. Het rapport101 is op 17 oktober 2023 gepubliceerd samen met
  een Kamerbrief102 en een beslisnota.103 Volgens GRECO
  heeft Nederland stappen gezet om de in totaal zestien
  aanbevelingen die zij hebben gedaan in te voeren. Op
  het gebied van integriteitsbeleid bewindspersonen zijn
  acht aanbevelingen gedaan. Daarvan is een aanbeveling
  volledig ingevoerd, vijf deels en twee niet. Zo is een gedragscode voor bewindspersonen vastgesteld en is het
  wetsvoorstel regels gewezen bewindspersonen voor advies naar de Raad van State verzonden. In dit wetsvoorstel staan regels over de adviesverplichting voor oud-bewindspersonen die binnen twee jaar na hun ambtsperiode aan de slag willen in het bedrijfsleven, het
  lobbyverbod en het draaideurverbod. Daarnaast concludeert GRECO dat de Nationale Politie en Koninklijke
  Marechaussee grote vooruitgang hebben geboekt in het
  verbeteren van hun integriteitsbeleid.
  73
  
  Bijzondere wetgeving (I)
  Verzorgd door mr. R.S. Wijling en mr. L.S.E. Hinrichs
  Inleiding
  De afgelopen kroniekperiode heeft met name op het gebied van artikel 13b Opiumwet en de Wet Bibob de nodige rechtspraak opgeleverd. In deze rechtspraak staat
  vaak de evenredigheid van een maatregel centraal. Bestuursrechters toetsen sinds de Harderwijk-uitspraak
  weliswaar indringender aan de evenredigheid, maar
  deze kroniekperiode laat ook zien dat dit – behoudens
  uitzonderingen – niet tot wezenlijk andere uitkomsten
  leidt. In onze bijdrage bespreken wij eerst de relevante
  rechtspraak op het gebied van artikel 13b Opiumwet en
  de Drank- en Horecawet / Alcoholwet (Bibob). Wij sluiten af met een tweetal uitspraken die zien op de Wet op
  de kansspelen (‘Wok’).
   Opiumwet
  Wij starten deze kroniek met een uitspraak van 4 december 2023 van de voorzieningenrechter van rechtbank Zeeland-West-Brabant die tot het oordeel kwam
  dat 1,86 gram cocaïne – een handelshoeveelheid – toch
  
  101 Kamerstukken II 2022/23, 22112, nr. 3717.
  102 Kamerstukken II 2023/24, 36410-VII, nr. 16.
  103 Bijlage bij Kamerstukken II 2023/24, 36410-VII, nr. 16.
  TBS&H 2024 | nr. 1
  
  Dit artikel uit Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  bestemd was voor eigen gebruik.104 De verzoeker had namelijk voldoende aannemelijk gemaakt dat hij per keer
  0,5 tot 1 gram cocaïne gebruikte en dat hij in één koop
  voor meerdere keren een hoeveelheid cocaïne kocht.
  Meer dan één gebruikershoeveelheid betekent dus niet
  dat er altijd sprake is van een handelshoeveelheid, aldus
  de voorzieningenrechter.
  In een uitspraak van 3 augustus 2023 oordeelde de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland
  over de toelaatbaarheid in een bestuursrechtelijke procedure van strafrechtelijk bewijs dat in de strafzaak onrechtmatig was verklaard en leidde tot een sepot.105
  Meer concreet was een woning op een onjuiste wijze
  binnengetreden en leverde dit een schending van het
  huisrecht op. De voorzieningenrechter kwam tot het
  oordeel dat het gebruik van het strafrechtelijk onrechtmatig verkregen bewijs, gelet op het openbareordebelang dat artikel 13b Opiumwet beschermt en op de beschikbare informatie, in dit geval niet zozeer indruiste
  tegen hetgeen van een behoorlijk handelende overheid
  mag worden verwacht. Wel diende de burgemeester in
  de bezwaarprocedure zich een eigen oordeel te vormen
  over de feitelijke gang van zaken rondom het binnentreden. De burgemeester moest volgens de voorzieningenrechter ook bij de heroverweging betrekken of verzoeker
  ook in het bestuurlijke traject op enige wijze gecompenseerd zou moeten worden voor de schending van zijn
  huisrecht.
   74
  
  De voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland
  kwam in een uitspraak van 16 oktober 2023 tot het
  – zeldzame – oordeel dat een beroep op het gelijkheidsbeginsel een redelijke kans van slagen had.106 Zowel in
  de woning van een broer als in de woning van een zus
  werden – kort gezegd – drugs en handelsattributen aangetroffen en zij werden beiden verdacht van deelname
  aan dezelfde criminele organisatie. Ook verbleven in
  beide woningen minderjarige kinderen. Toch besloot de
  burgemeester van Doetinchem om de woning van de zus
  te sluiten op grond van een last onder bestuursdwang,
  terwijl de woning van de broer aanvankelijk openbleef
  en werd volstaan met een last onder dwangsom. De
  voorzieningenrechter achtte dit verschil (voorlopig) in
  strijd met het gelijkheidsbeginsel.
  In een uitspraak van 26 oktober 2023 van de voorzieningenrechter van de rechtbank Limburg stond de verwijtbaarheid van de eigenaresse van de woning centraal. Zij
  woonde samen met haar meerderjarige zoons.107 Tijdens
  haar vakantie samen met een van haar zoons werden
  drugs in de woning aangetroffen. De achtergebleven
  zoon was hiervoor verantwoordelijk en handelde volgens TCI-informatie vanuit de woning in drugs. De
  voorzieningenrechter stelde met de burgemeester vast
  
  104 Rb. Zeeland-West-Brabant 4 december 2023, ECLI:NL:RBZWB:2023:
  8442.
  105 Rb. Midden-Nederland 3 augustus 2023, ECLI:NL:RBMNE:2023:4023.
  106 Rb. Gelderland 16 oktober 2023, ECLI:NL:RBGEL:2023:5688.
  107 Rb. Limburg 26 oktober 2023, ECLI:NL:RBLIM:2023:6253.
  TBS&H 2024 | nr. 1
  
  dat de moeder geen betrokkenheid had bij deze situatie.
   Verder volgde uit het relaas van moeder dat zij – kort
  gezegd – geen enkele indicatie had dat er drugs in de
  woning lagen. Ook stelde zij niet van antecedenten van
  haar zoon op de hoogte te zijn. Door de zoon werd daarbij verklaard dat de drugs juist tijdens de vakantie van
  zijn moeder en broer in huis waren gehaald. Onder deze
  omstandigheden had de burgemeester onvoldoende gemotiveerd waarom de moeder toch een verwijt kon worden gemaakt en wat nog meer van haar mocht worden
  verwacht in het kader van toezicht.
   Over de vraag wanneer een sluiting evenredig is, is zowel door de Afdeling bestuursrechtspraak als door lagere rechtbanken een groot aantal uitspraken gedaan. In
  de vorige kroniek signaleerden wij al dat de bestuursrechter sinds de Harderwijk-uitspraak de evenredigheid
  van een sluitingsbesluit indringender toetst, maar dat
  dit behoudens uitzonderingen niet tot een wezenlijk andere uitkomst leidde. Deze lijn is ook in deze kroniekperiode voortgezet. Wij benoemen weer in het bijzonder
  de bescherming van minderjarige kinderen en kwetsbare personen ex artikel 8 EVRM als uitzondering. Wel signaleren wij dat de enkele aanwezigheid van minderjarige kinderen (vaak) niet voldoende is om een sluiting
  onevenredig te achten.108 Als sprake is van een bijzondere band met de woning (medisch of anderszins) en/of
  geen adequate andere opvang voorhanden is, kan dit wel
  leiden tot een onevenredigheid.109 Dit geldt ook indien
  de hoofdbewoner een kwetsbaar persoon is. Financiële
  schade en de gevolgen van een sluiting voor – kort en
  goed – het vervolg van de wooncarrière spelen ook een
  rol.110 Is sprake van een plaatsing op een zwarte lijst,
  wordt een huurovereenkomst ontbonden en is vervangende woonruimte beschikbaar (en financieel haalbaar)?111 Daarbij geldt (weer) dat bijvoorbeeld een enkele plaatsing op een zwarte lijst (vaak) niet voldoende is,
  zeker niet als een speciaal woontraject beschikbaar is.112
  Tot slot kan ondanks het voorgaande toch tot sluiting
  worden overgegaan ingeval het algemeen belang zwaarder weegt.113
  Wij sluiten af met een uitspraak waarin een (bedrijfs)
  pand niet op grond van artikel 13b Opiumwet werd gesloten, maar wel op grond van het niet naleven van de
  zorgplichten uit artikel 1.1.a of 10.1 Wet milieubeheer
  en/of artikel 1b lid 2 Woningwet in combinatie met het
  108 ABRvS 1 november 2023, ECLI:NL:RVS:2023:4036.
  109 ABRvS 25 oktober 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3950, NJB 2023/2569; Rb.
   Limburg 29 september 2023, ECLI:NL:RBLIM:2023:5865; Rb. Limburg
  29 november 2023, ECLI:NL:RBLIM:2023:6966; Rb. Limburg 17 november 2023, ECLI:NL:RBLIM:2023:6729; Rb. Zeeland-West-Brabant 14 september 2023, ECLI:NL:RBZWB:2023:6476.
  110 Rb. Noord-Nederland 2 augustus 2023, ECLI:NL:RBNNE:2023:3202.
  111 ABRvS 18 oktober 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3848; Rb. Limburg 1 december 2023, ECLI:NL:RBLIM:2023:7012; Rb. Limburg 8 december 2022 (gepubliceerd op 9 november 2023), ECLI:NL:RBLIM:2022:9769.
  112 ABRvS 1 november 2023, ECLI:NL:RVS:2023:4036; ABRvS 30 augustus 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3317, AB 2023/278, m.nt. C.B. Modderman.
  113 ABRvS 25 oktober 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3938; Rb. Limburg 7 november 2023, ECLI:NL:RBLIM:2023:6491; Rb. Midden-Nederland 27 september 2023, ECLI:NL:RBMNE:2023:5098.
  doi: 10.5553/TBSenH/229567002024010001008
  
  Dit artikel uit Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  Bouwbesluit.114 Uit deze zorgplichten volgt de verplichting tot actief ingrijpen ingeval gevaarlijke stoffen aanwezig zijn in – in dit geval – een drugslaboratorium. Een
  nalaten levert dus ook een overtreding op. Verwacht
  mag namelijk worden dat alle maatregelen die redelijkerwijs mogelijk zijn worden getroffen, om bijvoorbeeld
  nadelige gevolgen voor het milieu te voorkomen. De Afdeling kwam in een uitspraak van 8 november 2023 tot
  het oordeel dat een professioneel verhuurder niet aan
  deze zorgplicht had voldaan en een sluiting gerechtvaardigd was. Kort en goed had de verhuurder nagelaten
  onderzoek te doen naar een huurder, had hij geen huurcontract opgesteld, werd de huur uitsluitend contant
  betaald en vonden er geen regelmatige controles plaats
  van het pand.
  Drank- en Horecawet / Alcoholwet (Bibob)
  Wij bespreken hier eerst de uitspraken van de Afdeling
  van 13 september 2023.115 In deze uitspraken oordeelde
  de Afdeling over de vraag of rechtsbescherming openstond tegen gedoogverklaringen die voor coffeeshops
  worden afgegeven en of exploitatievergunningen (en
  daaraan gekoppeld gedoogverklaringen) in duur mochten worden beperkt.
   Uit de eerste uitspraak van 13 september 2023 volgt dat
  voortaan rechtsbescherming openstaat tegen een gedoogverklaring voor de verkoop van softdrugs (inclusief
  de voorwaarden verbonden aan die gedoogverklaring),
  een weigering van een gedoogverklaring en een intrekking daarvan. De Afdeling oordeelde dat dergelijke verklaringen voor de toepassing van de wettelijke regels
  over bezwaar en beroep zowel voor derden als voor de
  overtreder met een besluit worden gelijkgesteld. De Afdeling kwam tot dit oordeel gelet op – kort gezegd – de
  bijzondere positie van coffeeshops. Exploitatie wordt
  enerzijds (nog steeds) als illegaal beschouwd, terwijl zij
  anderzijds wel met overheidsregulering te maken krijgen. De Afdeling oordeelde dat het onder die omstandigheden onevenredig bezwarend was om van een exploitant te verlangen dat hij voor beoordeling van de
  vraag of en onder welke voorwaarden zijn coffeeshop
  werd gedoogd, was aangewezen op de voor hem risicovolle weg van het uitlokken van een handhavingsbesluit.
  Dit argument geldt mogelijk niet voor derden die een
  handhavingsverzoek zouden kunnen uitlokken, maar de
  Afdeling ziet onzes inziens terecht af van het maken van
  een onderscheid. Dit zou de rechtsbescherming alleen
  maar (nodeloos) ingewikkeld maken.
  Uit de tweede uitspraak van 13 september 2023 volgt dat
  een exploitatievergunning (en daaraan gekoppeld een
  gedoogverklaring) voor een coffeeshop mag worden beperkt in duur, zowel vanwege ter voorkoming van overlast als vanwege het schaarse karakter van een dergelijke vergunning. De Afdeling komt eerst tot het oordeel
  
  114 ABRvS 8 november 2023, ECLI:NL:RVS:2023:4142, NJB 2023/2902.
  115 ABRvS 13 september 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3431, AB 2023/264, m.nt
  C.J. Wolswinkel; ABRvS 13 september 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3482,
  AB 2023/265, m.nt C.J. Wolswinkel.
  doi: 10.5553/TBSenH/229567002024010001008
  
  dat de exploitatievergunning ‘schaars’ is onder verwijzing naar de APV van de gemeente Roermond en de op
  deze APV gebaseerde beleidsregels waarin voor specifiek coffeeshops een maximumaantal is opgenomen.
   Overigens zag deze beperking niet (direct) op de toestemming voor de verkoop van softdrugs, maar wel op
  de verlening van een recht om een horecabedrijf te exploiteren waarvan bekend was dat daarin softdrugs worden verkocht en dat deze verkoop werd gedoogd. Omdat
  sprake is van schaarse vergunningen, toetst de Afdeling
  vervolgens aan de Dienstenwet en gaat de Afdeling in op
  de vraag of de beperking van een looptijd kan worden
  gerechtvaardigd door een dwingende reden van algemeen belang. De Afdeling beantwoordt ook deze vraag
  bevestigend. De Afdeling kwam hiernaast – enigszins
  ten overvloede – tot het oordeel dat ook het schaarse
  karakter op zichzelf een beperkte looptijd rechtvaardigde. De beperking tot maximaal twee coffeeshops was
  namelijk eveneens ingegeven door het beperken van
  overlast door coffeeshops, zodat sprake was van een beperking die gerechtvaardigd was wegens een dwingende
  reden van algemeen belang. Omdat de gedoogverklaring
  aan de exploitatievergunning is verbonden, heeft deze
  dezelfde geldigheidsduur. Dit is volgens de Afdeling ‘een
  logische keuze die rechtens aanvaardbaar is’.
   In een uitspraak van 20 december 2023 ging de Afdeling
  in op de vraag wat nodig is om aan te tonen dat de exploitatie van een horeca-inrichting een gevaar voor de
  openbare orde oplevert.116 Verder ging de Afdeling nader
  in op de vraag welke mate van onderbouwing nodig is
  om aan te tonen dat een exploitant niet in enig opzicht
  van slecht levensgedrag is. In deze zaak – die in essentie
  ging om het organiseren van een illegale bingo vanuit
  een inrichting – was de Afdeling eerder tot het oordeel
  gekomen dat de motivering door de burgemeester onvoldoende concreet was. Het herstelbesluit van de burgemeester kon de toets der kritiek van de Afdeling ook
  niet doorstaan. De Afdeling was van oordeel dat de burgemeester geen nieuwe feiten of omstandigheden aan
  zijn besluitvorming ten grondslag had gelegd dan die
  waarover de Afdeling al had geoordeeld. Het is dan niet
  verrassend dat de Afdeling het herstelbesluit liet sneuvelen.
  Voor wat betreft de toepassing van de Wet Bibob signaleren wij in de eerste plaats een aantal uitspraken die de
  nodige media-aandacht hebben gekregen. In een uitspraak van 13 september 2023 oordeelde de Afdeling
  over de weigering door de burgemeester van Leiden van
  de DHW-vergunning en aanwezigheidsvergunning voor
  respectievelijk restaurant De Bruine Boon en café Oma
  Rietje en de intrekking van de DHW-vergunning van
  café Oma Rietje.117 De Afdeling stelde eerst vast dat een
  vermogensverstrekker van de exploitant van beide inrichtingen in relatie stond tot strafbare feiten. Omdat
  deze persoon vervolgens indirect vermogen had ver116 ABRvS 20 december 2023, ECLI:NL:RVS:2023:4753.
  117 ABRvS 13 september 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3480, Gst. 2023/87, m.nt.
  B. van der Vorm.
   TBS&H 2024 | nr. 1
  
  75
  
  Dit artikel uit Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  schaft aan de exploitant, stond ook de exploitant in relatie tot deze strafbare feiten. Verder bestond volgens de
  Afdeling een ernstig gevaar dat de vergunningen mede
  zouden worden gebruikt om uit gepleegde strafbare feiten verkregen of te verkrijgen, of op geld waardeerbare
  voordelen te benutten. De Afdeling wees hierbij met
  name op de omvang van het verkregen voordeel en het
  nog niet verdwenen zijn van het voordeel. Tot slot oordeelde de Afdeling dat de weigering en intrekking ook
  evenredig was. Helaas maakt de Afdeling hier weinig
  woorden aan vuil, maar wat wel opvalt, is dat de Afdeling geen ruimte zag voor het verbinden van voorschriften aan de vergunningen omdat sprake was van een ernstig gevaar. Ook de uitspraken van de diverse rechtbanken over de Ooststappen-vakantieparken – welbekend
  van de televisieserie ‘Massa is Kassa’ – trokken de nodige aandacht.118 Kort en goed was een (verdenking van)
  belastingfraude voldoende om op grond van de Wet Bibob tot intrekking van vergunningen over te gaan.
  76
  
  Wij signaleren verder de uitspraak van de Afdeling van
  22 november 2023.119 In deze uitspraak kwam de Afdeling anders dan het college van burgemeester en wethouders van Utrecht tot het oordeel dat geen sprake was
  van een ernstig gevaar dat een splitsingsvergunning zou
  worden gebruikt om strafbare feiten te plegen. Weliswaar was de aanvrager eerder beboet voor het zonder
  vergunning onttrekken van woningen aan de woonbestemming en lag de aanvraag om een splitsingsvergunning in het verlengde van deze overtreding. Echter, met
  het doen van een aanvraag probeerde de aanvrager nu
  juist een nieuwe overtreding te voorkomen, en van eerdere overtredingen was niet gebleken.
   In een uitspraak van de Afdeling van 13 september 2023
  stonden – onder meer – de door een burgemeester aan
  een exploitatievergunning verbonden voorschriften ter
  discussie.120 Deze voorschriften waren aan de vergunning verbonden vanwege eerdere overtredingen van belastingwetgeving door de voormalig exploitant (een
  broer van de huidige exploitant) en het verminderde gevaar in dat verband. Voor zover de voorschriften betrekking hadden op het voorkomen van bemoeienis door de
  voormalig exploitant met de financiële huishouding van
  de onderneming troffen zij volgens de Afdeling doel en
  mochten zij aan de vergunning worden verbonden. Het
  voorschrift dat de voormalig exploitant de onderneming
  niet mocht betreden – eveneens om bemoeienis te voorkomen – kon echter de toets der kritiek van de Afdeling
  niet doorstaan. Nog los van het feit dat de voormalig exploitant boven de onderneming woonde, kon hij ook via
  andere kanalen (telefoon, e-mail, WhatsApp) contact
  opnemen met de huidige exploitant. De wel toelaatbare
  voorschriften voorzagen bovendien al in het voorkomen
  
  118 Rb. Oost-Brabant 17 augustus 2023, ECLI:NL:RBOBR:2023:4047; Rb.
  Oost-Brabant 17 augustus 2023, ECLI:NL:RBOBR:2023:4048; Rb. Gelderland 2 augustus 2023, ECLI:NL:RBGEL:2023:4446, Sdu Nieuws Bestuursrecht, 2023/219.
  119 ABRvS 22 november 2023, ECLI:NL:RVS:2023:4327, NJB 2023/2843.
  120 ABRvS 13 september 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3472.
  TBS&H 2024 | nr. 1
  
  van bemoeienis. Het voorschrift werd dan ook als niet
  doelmatig en disproportioneel beoordeeld door de Afdeling, omdat het een te grote inbreuk op de bewegingsvrijheid zou maken.
   Tot slot is kort voor het einde van deze kroniekperiode
  op 20 december 2023 door de Afdeling een – met name
  voor de toepassing van de A-grond uit de Wet Bibob –
  interessante uitspraak gedaan.121 De Afdeling kwam tot
  het oordeel dat voor de toepassing van die grond wel is
  vereist dat de omvang van grootte van het verkregen
  voordeel moet worden omschreven. De enkele stelling
  dat voordeel moet zijn behaald is onvoldoende. Dit oordeel van de Afdeling baatte de appellant in dit geval
  echter niet, omdat de B-grond uit de Wet Bibob uiteindelijk wel standhield.
  Wet op de kansspelen
  Alhoewel ook deze kroniekperiode het aantal uitspraken
  over de Wok beperkt was, zijn deze uitspraken wel stuk
  voor stuk het signaleren waard. We benoemen in de eerste plaats een uitspraak van de rechtbank Den Haag van
  23 januari 2023 (gepubliceerd op 9 augustus 2023).122 In
  deze uitspraak stond de vraag centraal of een website
  die onlinekansspelen aanbood en vanuit Nederland toegankelijk was, (mede) gericht was op de Nederlandse
  markt. De rechtbank kwam – onder verwijzing naar het
  Ladbrokes-arrest123 – tot het oordeel dat artikel 1 aanhef
  en onder a Wok was overtreden. Kort en goed stelde de
  rechtbank dat sprake was van gelegenheid bieden als
  bedoeld in de Wok als spelers in Nederland via hun computer rechtstreeks aan het spel konden deelnemen.
   Daarvoor was voldoende als de website deelname vanuit
  Nederland niet softwarematig onmogelijk maakte en de
  inrichting van de website mede was gericht op potentiële deelnemers in Nederland. Hiervan was reeds sprake
  omdat Nederland werd genoemd als land van waaruit
  kon worden deelgenomen. Het maakt dan niet uit vanuit
  welk land het spel werd georganiseerd, waar de kansspelovereenkomst tot stand was gekomen en welk recht op
  die overeenkomst van toepassing was. De rechtbank
  kwam dan ook tot het oordeel dat sprake was van een
  overtreding van de Wok en een boete kon worden opgelegd. Omdat geen zichtbare leeftijdsverificatie plaatsvond, was hierbij ook sprake van een boeteverhogende
  omstandigheid.
  In een tweede uitspraak van de rechtbank Den Haag van
  15 september 2023 stond de vraag centraal of door het
  enkel plaatsen van hyperlinks op een (online)kansspelinterface reclame werd gemaakt voor (activiteiten in) de
  vestigingen van de aanbieder.124 Meer specifiek waren er
  hyperlinks geplaatst naar de website van de fysieke vestigingen en restaurants. Nadat de hyperlinks onder dreiging van een last onder dwangsom waren verwijderd,
  121 ABRvS 20 december 2023, ECLI:NL:RVS:2023:4759.
  122 Rb. Den Haag 23 januari 2023 (gepubliceerd op 9 augustus 2023), ECLI:
  NL:RBDHA:2023:11830.
  123 HR 18 februari 2005, ECLI:NL:HR:2005:AR4841, NJ 2005/404, m.nt. M.R.
  Mok.
  124 Rb. Den Haag 15 september 2023, ECLI:NL:RBDHA:2023:18247.
  doi: 10.5553/TBSenH/229567002024010001008
  
  Dit artikel uit Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  werden deze vervangen door een zogenoemd ‘pop-up
  venster’ met daarin een verwijzing naar de vestigingen
  van de aanbieder.
   In beroep stond de vraag centraal of terecht een last onder dwangsom was opgelegd vanwege hyperlinks en of
  deze last terecht was verbeurd vanwege het zogenoemde ‘pop-up venster’. De rechtbank beoordeelde eerst de
  reikwijdte van het begrip reclame door te overwegen dat
  het verboden is om op de kansspelinterface reclame te
  maken voor andere goederen of diensten dan de vergunde onlinekansspelen. Wervings- en reclameactiviteiten
  zijn daarbij gedefinieerd als ‘iedere vorm van communicatie waarmee vergunninghouders, al dan niet met behulp
  van derden, direct of indirect hun diensten of goederen
  aanprijzen’. Uit de wetsgeschiedenis leidde de rechtbank
  af dat het begrip ‘wervings- en reclameactiviteiten’ ruim
  moet worden uitgelegd. De kansspelinterface van eiseres stond niet geheel in het teken van kansspelen op afstand. Door de hyperlinks werd de aandacht van de consumenten erop gevestigd dat zij een bezoek aan de fysieke vestigingen, waar ook kansspelen werden
  aangeboden, konden brengen. Op de websites waar de
  hyperlinks naar doorverwezen stonden vervolgens wervende teksten, waarmee het fysieke spelaanbod en de
  restaurants werden aangeprezen. Dit maakte dat de hyperlinks volgens de rechtbank zowel directe als indirecte reclame waren voor andere diensten dan de vergunde
  onlinekansspelen. Dat de hyperlinks zelf niet aanprijzend waren geformuleerd, deed aan het vorenstaande
  niet af. Omdat sprake was van een overtreding, kon een
  last onder dwangsom worden opgelegd. Omdat de zogenoemde ‘pop-up vensters’ onderdeel vormden van de
  kansspelinterface en daarin een verwijzing en doorklikmogelijkheid was opgenomen naar de fysieke vestigingen, viel ook dit ‘pop-up venster’ onder de overtreding
  die op grond van de last onder dwangsom moest worden
  beëindigd. De dwangsom was dan ook verbeurd en kon
  worden ingevorderd.
   Tot slot benoemen wij hier de publicatie van het (nieuwe) Handhavingsbeleid fysieke illegale kansspelen op
  7 december 2023 in de Staatscourant.125 Dit nieuwe beleid geldt per 1 december 2023 en voorziet in een kader
  voor de Ksa voor het doen van onderzoeken en het sanctioneren van overtredingen. De Ksa heeft namelijk de
  wens om zichtbaarder te zijn in het fysieke illegale domein en daartoe actiever en zelfstandiger te kunnen acteren.
  125 Handhavingsbeleid fysieke illegale kansspelen, Stcrt. 2023, 33482.
  doi: 10.5553/TBSenH/229567002024010001008
  
  Bijzondere wetgeving (II)
  Verzorgd door em. prof. mr. H.J.B. Sackers
  Wet wapens en munitie (WWM)
  In de vorige kroniekbijdrage is gewezen op het Eindrapport van de Commissie Wet wapens en munitie.126 Inmiddels verscheen de beleidsreactie van de minister.127
  Daarin neemt de minister zich voor een aantal urgente
  onderwerpen uit te werken met het doel de huidige wet
  te wijzigen. Haar streven is om in de tweede helft van
  2024 een conceptwetsvoorstel in consultatie te brengen.
  Daarin zou een nieuwe definitie van ‘overdragen’ worden opgenomen, de verlenging van de geldigheidsduur
  van een wapenvergunning worden uitgewerkt en een
  wettelijke meldplicht voor de bestuurders van (schietsport)verenigingen worden opgenomen wanneer zij
  twijfelen aan de psychische gesteldheid van hun leden.
  Een apart punt vormt het voornemen om een specifieke
  strafbaarstelling van een voorbereidingshandeling in de
  wet op te nemen bij het vervaardigen van wapens door
  middel van 3D-printen.
  Diezelfde minister bracht eerder een conceptvoorstel
  tot wijziging van de wet in consultatie. Ter uitvoering
  van het ‘Actieplan wapens en jongeren’ wordt voorgesteld de verkoop van bepaalde gebruiksmessen en het
  dragen daarvan in de openbare ruimte strafbaar te stellen. Voorgesteld wordt scherpe (gebruiks)voorwerpen
  die in de praktijk op straat als steek- of dreigwapen kunnen worden gebruikt, aan te wijzen als wapen van de
  categorie IV onder 6°. Het wetsvoorstel wordt later in
  2024 verwacht.
   Minder relevant is dat als gevolg van het wetsvoorstel
  Seksuele misdrijven128 in artikel 7 lid 1 WWM enkele artikelwijzigingen zullen plaatsvinden. In november 2023
  volgde het wetsvoorstel ter versterking strafrechtelijke
  aanpak ondermijnende criminaliteit II129 dat onder meer
  artikel 55a WWM een nieuw lid brengt. Bij veroordeling
  wegens een van de misdrijven omschreven in artikel 55
  lid 3 t/m 7 WWM kan straks door de rechter de ontzetting van de in artikel 28 lid 1 onder 1°, 2° en 4° Sr, vermelde rechten worden uitgesproken en kan de schuldige
  worden ontzet van de uitoefening van het beroep waarin
  hij het misdrijf heeft gepleegd.
  Als Wet van 25 oktober 2023 trad op 1 januari 2024 de
  wijziging van artikel 174a Gemeentewet in werking dat
  de uitbreiding van de bevoegdheid van de burgemeester
  bevat om woningen te sluiten.130 Deze bevoegdheid kan
  nu ook worden aangewend zodra in die woning een wa126 ‘Ringen rond de roos’, zie: Kamerstukken II 2022/23, 33033, bijlage bij nr. 36.
  127 Kamerstukken II 2022/23, 33033, nr. 37.
  128 Kamerstukken II 2022/23, 36222.
  129 Kamerstukken II 2023/24, 36463.
  130 Besluit van 4 december 2023 tot vaststelling van het tijdstip van inwerkingtreding van de Wet van 25 oktober 2023 tot wijziging van de Gemeentewet, de Wet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba en enkele andere wetten in verband met uitbreiding van de sluitingsbevoegdheid van de burgemeester en de gezaghebber ter handhaving van de
  
  TBS&H 2024 | nr. 1
  
  77
  
  Dit artikel uit Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  pen is aangetroffen waardoor de openbare orde is verstoord of daartoe ernstige vrees bestaat.
   Als gevolg van de inwerkingtreding van de Invoeringswet Omgevingswet c.a. (Stb. 2023, 113) wordt het begrip
  ‘jachtakte als bedoeld in de Wet natuurbescherming’ in
  de artikelen 7a, 26 en 35 WWM gewijzigd in het begrip
  ‘omgevingsvergunning voor een jachtgeweeractiviteit
  als bedoeld in de Omgevingswet’. De inwerkingtreding
  is nog open.
  78
  
  Zowel de strafrechtelijke als de bestuursrechtelijke
  rechtspraak over de Wet wapens en munitie van de afgelopen periode levert weinig opmerkelijk nieuws. Zo is
  van de strafrechtelijke jurisprudentie HR 5 december 2023, ECLI:NL:HR:2023:1684, een reprise van het
  eerder in deze kroniekrubriek besproken arrest van de
  Hoge Raad uit 2020 (HR 31 maart 2020, ECLI:NL:HR:
  2020:504; NJ 2020/251, m.nt. H.J.B. Sackers). Opnieuw
  leverde de vraag wanneer van beschikkingsmacht en/of
  de bewustheid bij het ‘voorhanden hebben’ sprake is
  voer voor discussie op, zonder dat de Hoge Raad van zijn
  eerdere lijn afwijkt.131 Hetzelfde beeld geeft HR 12 december 2023, ECLI:NL:HR:2023:1693 te zien. Zie voor
  twee andere situaties met betrekking tot een tevergeefs
  beroep op het ontbreken van de beschikkingsmacht bij
  het voorhanden hebben Hof Arnhem-Leeuwarden
  7 april 2023, ECLI:NL:GHARL:2023:3047, en Hof Den
  Bosch 24 juli 2023, ECLI:NL:GHSHE:2023:2448 (wapens
  in een verborgen ruimte van de auto). Niettegenstaande
  deze rechtspraak blijkt dat het voor de verdediging toch
  zinvol kan zijn aan de hand van de feiten uit het dossier
  de ‘meer of mindere mate van bewustheid’ in twijfel te
  trekken. Een succesvol verweer leidde namelijk in Hof
  Amsterdam 27 oktober 2023, ECLI:NL:GHAMS:2023:
  2561 en in Hof Amsterdam 5 december 2023, ECLI:NL:
  GHAMS:2023:2954 tot vrijspraak.
   Uit de bestuursrechtelijke rechtspraak over de Wet wapens en munitie zijn te noemen de tevergeefs ingestelde
  beroepen tegen de intrekking of afwijzing van wapenverloven. Opnieuw blijkt dat de minste twijfel over de
  vraag of aan iemand een wapen mag worden toevertrouwd voor de Afdeling bestuursrechtspraak voldoende
  is om beslissingen in stand te laten.132
  De in de vorige kroniekbijdrage genoemde uitspraak HR
  20 juni 2023, ECLI:NL:HR:2023:936, is inmiddels verschenen als NJ 2023/280, m.nt. H.J.B. Sackers. ABRvS
  3 mei 2023, ECLI:NL:RVS:2023:1719, is voorzien van
  een annotatie, opgenomen in de afscheidsbundel voor
  Raymond Schlössels.133
  
  openbare orde en om enkele omissies te herstellen (Stb. 2023, 387), Stb.
  2023, 448.
  131 Zie met name de conclusie van A-G Frielink, punt 3.8 t/m 3.12.
  132 Onder andere in ABRvS 16 augustus 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3143, AB
  2023/258, m.nt. A.C. Hendriks en ABRvS 4 oktober 2023, ECLI:NL:RVS:
  2023:3709.
  133 H. Peters, S. Hillegers & T. Nijmeijer (red.), Keynotes, Nijmeegse annotaties
  als afscheid van Raymond Schlössels, Deventer: Wolters Kluwer 2023,
  p. 361-372.
  TBS&H 2024 | nr. 1
  
  Europees strafrecht
  Verzorgd door mr. dr. S.S. Buisman & mr. dr. W.S. de Zanger
  Algemene ontwikkelingen
  •
  
  Overeenstemming Europese Raad en Europees
  Parlement over oprichting AMLA
  Op 13 december hebben de Raad en het Europees Parlement een voorlopig akkoord bereikt over de oprichting
  van een nieuwe Europese autoriteit voor de bestrijding
  van witwassen en terrorismefinanciering (AMLA). Over
  deze nieuw op te richten Europese toezichthouder hebben wij in vorige edities van deze kroniek reeds gerapporteerd. Voor een inhoudelijke bespreking van de planning wordt verwezen naar deze eerdere publicaties.
   Het betreft, kort gezegd, een van de pijlers van het in
  2021 gepresenteerde pakket aan wetgevingsvoorstellen
  om de EU-regelgeving ter bestrijding van witwassen en
  terrorismefinanciering te versterken. Deze nieuwe toezichthouder zal onder andere bevoegdheden krijgen om
  direct toezicht uit te oefenen op bepaalde soorten kredietinstellingen en financiële instellingen, waaronder
  aanbieders van cryptoactivadiensten. Op deze manier
  wil de EU de teugels strakker aanhalen in de strijd tegen
  witwassen en terrorismefinanciering. De tekst van het
  voorlopige akkoord zal ter goedkeuring aan de vertegenwoordigers van de lidstaten en aan het Europees
  Parlement worden voorgelegd. De onderhandelingen
  tussen de Raad en het Parlement over de voorgestelde
  antiwitwasverordening en de richtlijn inzake antiwitwasmechanismen lopen nog.
  •
  EU-netwerk tegen corruptie komt voor het eerst bijeen
  In eerdere kronieken in dit tijdschrift werd verslag gedaan van de oprichting van het EU-netwerk tegen corruptie per 3 mei 2023. In september 2023 kwam dit netwerk voor het eerst bij elkaar in Brussel. Doel was om
  samenwerking te stimuleren, trends te signaleren en
  effectiever beleid in (de verschillende lidstaten van) de
  EU te bevorderen. In het netwerk zijn nationale actoren
  en experts vertegenwoordigd, maar ook internationale
  organisaties en de relevante EU-organen. Op die manier
  wordt beoogd alle belanghebbenden binnen de EU bij
  elkaar te brengen zodat ‘best practices’ en ideeën kunnen worden uitgewisseld en plannen kunnen worden
  gesmeed. Daarnaast kan de Europese Commissie zo
  worden ondersteund bij het tot stand brengen van richtlijnen, bijvoorbeeld door corruptierisico’s in kaart te
  brengen.
  Met deze eerste bijeenkomst lijkt de versterkte EU-brede aanpak van corruptie daadwerkelijk aanvang te kunnen gaan maken. Dat zal nog meer worden als de
  EU-richtlijn, waar momenteel over wordt onderhandeld,
  er daadwerkelijk komt.
   doi: 10.5553/TBSenH/229567002024010001008
  
  Dit artikel uit Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker
  
  •
  
  Tweede bijeenkomst EU en VN-Bureau voor Drugs en
  Criminaliteit inzake corruptie
  Recent hebben vertegenwoordigers van de EU ook, voor
  de tweede keer, om tafel gezeten met het VN-Bureau
  voor Drugs en Criminaliteit (United Nations Office on
  Drugs and Crime, UNODC) om te spreken over de stand
  van het gevecht tegen corruptie. In deze zogenoemde
  ‘anticorruptiedialoog’ op 5 oktober in Wenen werden
  strategische afspraken gemaakt, relevante recente ontwikkelingen besproken en werd de voortgang in dit
  werkveld besproken. De EU heeft tijdens dit overleg onderstreept dat de lopende evaluatie van het VN-verdrag
  tegen corruptie haar onverkorte aandacht heeft. Er zou
  sprake zijn van een cruciaal moment in het gevecht met
  corruptie, gelet op de recente implementatie van het
  (genoemde) EU-netwerk en de lopende onderhandelingen over een EU-richtlijn op dit gebied. Op de aanstaande tiende zitting van de Conferentie van de Staten die
  partij zijn bij het VN-Verdrag tegen Corruptie is een ander belangrijk moment om verenigd verder ten strijde te
  trekken tegen de problemen die corruptie veroorzaakt.
  