text: 38
  
  MAANDBLAD VOOR ACCOUNTANCY EN BEDRIJFSHUISHOUDKUNDE
  
  100 %. En in een noot verklaart Hahn, zeker om een tegen­ nach nur Risikopramie” is. WTant gaat de bank ze als echt-, dat
  werping te voorkomen: „Das ans dem Zins die Bankspesen und is netto-inkomen aanwenden, dan loopt zij vast met haar liquidi­
  die Passivzinsen zu zahlen sind, ändert nichts daran, dass er im teit, die niet langer gedekt is. Halm is hierin dezelfde fout ver­
  Verhältnis zwischen Bank und Kreditnehmer als Risikoentgelt vallen als Pierson indertijd op het gebied van het ondernemerserscheint.” Heeft Hahn aldus het principe der (bank)rente inkomen.Piersem rekent tot de winst van den ondernemer naast
  ontvouwd, zoo helpt hem de grenswaardeleer voor de bepaling loon en ondernemerspremie ook de risicopremie of de vergoe­
  van den rentestand. Elke bank, zegt hij, beschikt over een voor­ ding voor ondememersrisico, waaraan hij zelfs een heele para­
  raad liquiditeit, crediet. Ze is bereid, b.v. het le millioen tegen graaf wijdt.6) Terwijl echter ondernemersloon en ondernemers­
  1 % uit te leenen, terwijl elk volgend millioen tegen telkens één premie echt inkomen zijn, behoort die vergoeding hier niet toe,
  percent meer wordt beschikbaar gesteld „weil der Bank bei der juist als vergoeding is zij dat niet, doch veeleer kosten. Merk­
  Wertvergleichung der Nachteil des weiteren Liquiditätsverlustes waardige omdraaiing van wat wij uit de geschiedenis der eco­
  nur durch eine erhöhte Zinsvergütung aufgewogen erscheinen nomische leerstellingen gewend zijn op te merken: terwijl toch
  würde.” En volgens de grenswaardeleer bepaalt dan de ver­ bij de physiocraten en tot zekere hoogte ook bij Ad. Smith als
  goeding „für den jeweilig in Betracht kommenden letzten Teil­ kosten doorgaan wat in waarheid inkomen is, n.1. diverse onderbetrag” den stand der rente voor alle door de bank te verleenen nemerskosten als loonen en renten, wordt nu als inkomen voor­
  credieten. Op analoge, doch omgekeerde wijze komt dan de in­ gesteld, wat in werkelijkheid kosten zijn. Elke risicotheorie, of
  werking der credietvraag ter sprake, van die zijde dalen de zij nu rente, ondernemingswinst of mogelijk nog andere ver­
  rentebiedingen, tot het evenwicht quantitatief is bereikt. Wat schijnselen met netto karakter wil verklaren, gaat aan het ge­
  van deze risico-leer te denken? Zij hinkt aan alle kanten en noemde euvel mank. Zoo ook b.v.  kapitaalbegrip overneemt en de grenswaardeleer als juist aan­ Het boek van Halm is belangrijk, maar het is een failure. De
  vaardt, von Böhm niet gelezen heeft, maar dan staat wel vast. halve waarheid, die het bevat, wil hij ons als heele waarheid doen
  dat hij hem niet goed heeft gelezen. Want risico zegt voor de slikken. En dat zal hem hier en daar gelukken, door zijn scherp
  verklaring van het renteverschijnsel en van den rentestand let­ zinnigheid, zijn consequenten durf en zijn modernen kijk op de
  terlijk niets. Rente is inkomen, en natuurlijk netto inkomen. crediet verschijnselen. Maar hij draaft, voor wie nauwer toeziet.
  Men kan van zijn renten leven zonder kapitaal in te teren, gelijk door. Hij loopt vast met de fictie, die hij ons als ideaal voor
  men van alle inkomen leven kan zonder achteruit te timmeren oogen stelt. Ik zou meenen, dat een en ander te wijten is, met
  Risico is objectieve onzekerheid, en wat dient om deze te dekken alleen eerbied voor des schrijvers vernuft en pakkenden betoog­
  is assurantie en dus nimmer als inkomen voor vertering of- trant, aan een tekort aan algemeene theoretisch economische
  dynamische besparing beschikbaar. Is iets voor 100 % risico­ fundeering. Misschien is de spreuk: een halve waarheid is erger
  premie, dan gaat het, als kosten, op den duur voor 100 % op dan een heele leugen, te hard voor den serieuzen arbeid van
  ter dekking van de ingevolge het bedoelde risico intredende Halm. Maar dat die arbeid meer verwarring brengt dan licht
  schaden. Dat ligt in het begrip zelf, en op dit stuk valt niet te ontsteekt, staat bij mij vast.
   transigeeren. Waar v. Böhm, bij de bespreking van „Gegenwart
  H. W. C. BORDEWIJK
  und Zukunft in der Wirtschaft”, het punt der objectieve on­
  zekerheid (in Hahn’s kader het toenemend gevaar dat do liqui­
  BESLECHTE GESCHILLEN
  diteit gaat loopen) behandelt (Pos. Theorie I, blz. 325 v.), zegt
  Red. Mr. A. E. J. NYSINGH
  hij, dat dit element „mit der Entstehung der Zinserscheinung
  keinen Zusammenhang hat.” En waarom niet? De lagere schat­ (Bijdragen en mededeelingen zende men aan den Secretaris
  ting, waartoe deze onzekerheid voert bij een deel van de toe­
  der Redactie)
  komstige goederen (b.v. den oogst van het volgende jaar, maar
  niet een wissel op het Huis Rothschild!) „trägt hier den Cha­
  Wanlevering van aandeelen door eene Naamlooze
  rakter des Abzugs einer Risikoprämie”. Wat Hahn dus ziet als
  Vennootschap
  verklaring van de rente, zag v. Böhm-Bawerk als grond van uit­
  sluiting. Krasser tegenstelling is niet denkbaar. Nog eens, bij de In den loop van het jaar 1926 kwam de Heer X in betrekking
  behandeling van grond II van het agio (blz. 334, noot 2) zegt met de Naamlooze Vennootschap Y, met een nominaal kapitaal
  v. Böhm: „Trifft subjektive (dus aan den kant van het schat­ van ƒ 509.000, waarvan geplaatst en volgestort ƒ 250.000, ter­
  tende subject) mit objektiver Unsicherheit zusammen, so finden wijl het voornemen bestond nog 100 aandeelen a pari te doen
  natürlich zwei Wertabzüge statt. Von diesen geht derjenige,
  en Arolstorten ter versterking van het bedrijfskapitaal
  der wegen objektiver Unsicherheit gemacht wird, als partiku­ uitgeven
  en
  gedeeltelijke
  der Bankschulden; tot deze plaatsing
  läre Erscheinung bei einzelnen Güterarten den Zins nichts an5). was de Directeuraflossing
  door
  een
  reglementair besluit der Commissa­
  wohl aber der Abzug wegen subjektiver Unsicherheit”. Ik neem rissen bevoegd.
   natuurlijk aan Hahn niet kwalijk, dat hij over deze zaak een X voelde wel voor deelname en sloot met den Directeur der
  andere meening heeft dan v. Böhm, maar wel dat hij met de
  eene mondelinge overeenkomst, waarbij hij zich verplichtte
  argumenten van v. Böhm, die precies het omgekeerde staande N.V.
  tot
  storting
  25.000, waarvoor hij 25 aandeelen zou ont­
  houdt, niet rekent, en voor de juistheid van eigen bewering vangen. Daarvanhij ƒechter
  deze contanten niet ineens kon fourgeen bewijsgrond aanvoert.
  necren
  zou
  hij
  in
  Sopt.
  1926
  f 15.000 storten en in April 1927
  Wat nu nog de tegenstrijdigheid betreft, waaraan Hahn zich ƒ 10.000.
  schuldig maakt in de aangehaalde noot, deze komt eenvoudig Deze overeenkomst werd uitgevoerd; den 14 September 1926
  hierop neer, dat het onbegrijpelijk is, hoe de bank nog de Bank­ stortte
  hij per cheque ƒ 15.000 en ontving 15 aandeelen; in
  spesen en Passivzinsen betalen kan, wanneer alle rente, die zij April 1927
  10.009 tegen ontvangst van 10 aandeelen.
  beurt, risicopremie is wegens liquiditeitsverlies ? Er blijft voor Alvorens ƒdeel
  te nemen had X door zijn accountant een rap­
  die renteverplichtingen der bank letterlijk niets over, zoo de port doen opstellen,
  waarin o.m. werd geconstateerd dat 250
  stelling van Hahn waar is, dat de rente „seiner ganzen Grosse aandeelen geplaatst waren.
  5) Cursiveering van mij.
  6) Leerboek der Staathuishoudkunde, 3e druk, blz. 263 v.
  MAANDBLAD VOOR ACCOUNTANCY EN BEDRIJFSHUISHOUDKUNDE
  
  39
  
  Den 10 Juni 1927 nam hij met de aandeelen deel aan eene binding behoorde te vorderen volgens Art. 1302 Burg. Wetb.
  Algemeene Vergadering van aandeelhouders; den 20 Juni ont­ (wanpraestatie), doch volgens Art. 1684 B.W. Volgens dit Art.
   ving hij dividend over het geheele jaar op de vijftien door hem kan ontbinding van een maatschap voor bepaalden tijd aan
  d.d. 14 September 1926 genomen aandeelen. In Juli echter ont­ gegaan, door een der vennooten slechts worden gevorderd op
  ving hij van de Vennootschap een schrijven, waarbij hem werd grond van wettige redenen (niet voldoen aan zijne verplich­
  verzocht het dividend van 1 Januari—14 September te restitu- tingen door een vennoot, ernstige ongesteldheid en andere ge­
  wichtige redenen ter beoordceling den rechter).
  eeren, aan welk verzoek hij voldeed.
  Pas in November 1927 ontdekte hij den 14 September 1926 X was van een geheel andere meening n.1., dat het hier een­
  niet te hebben ontvangen 15 aandeelen uit het nog niet uit­ voudig betrof een overeenkomst met een Naamlooze Vennoot­
  gegeven aandeelenkapitaal (nummers boven 250), doeh vijftien schap tot levering van aandeelen door de laatste, een koop-over„oude” aandeelen (Nos. beneden 250), vroeger behoorende aan eenkomst dus. In verband met de feiten trouwens, waaruit hij
  den Directeur. Hij gevoelde zich benadeeld en wenschte tegen ageerde, kon er hier z.i. geen sprake zijn van maatschap. Maat­
  schap immers vereischt inbreng (art. 1655 B.W. maatschap is
  Y maatregelen te nemen.
   Het geval maakte op het eerste gezicht een hoogst eigenaar- een overeenkomst, waarbij twee of meer personen zich verbinden
  digen indruk, want al sprak het voor den Advocaat van X van­ om iets in gemeenschap te brengen enz. ) ; en hier stelde hij juist
  zelf dat hier iets onbehoorlijks gebeurd was, hoe kon hij in dit dat niets was ingebracht; immers hij ageerde juist omdat de
  ƒ 15.000 niet in de kas der vennootschap waren gevloeid !
  concrete geval bewijzen dat er schade was?
  Gelukkig had X, zooals ik boven reeds zeide, voor zijn deel­ Met deze opvatting vereenigde zich het Hof : „Overwegende
  name een rapport doen uitbrengen, en bovendien was hij in het dat geïntimeerde heeft gevorderd de ontbinding niet van een
  bezit van een rapport, door den Accountant der N.V. over het overeenkomst van vennootschap maar van eene met een ven­
  jaar 1926 uitgebracht.
  nootschap gesloten overeenkomst”.
  In het voor zijn deelname uitgebracht rapport kwamen twee Verder wierp de Vennootschap als Grief op, dat de Recht­
  feiten naar voren, in de eerste plaats, dat er op dat oogenblik bank ten onrechte had aangenomen, dat X zijn recht niet had
  250 aandeelen geplaatst, ergo niet meer bij de N.V. in porte­ verwerkt.
  feuille waren; in de tweede plaats, dat er op de balans prijkte De rechtsverwerking werd door de Vennootschap aangenomen
  een post van ƒ 71.000 „niet realiseerbaar actief” (goodwill, op grond van het ontvangen der aandeelen zonder controle der
  nummers, door het innen van dividend en door het deelnemen
  oprichtingskosten e.d.).
  Naar de opvatting van X was er hier wanpraestatie immers aan een Algemeene Vergadering.
   hoe kleiner het aandeelenkapitaal, des te zwaarder drukte dit Hiertegen beriep X zich op het feit, dat in het algemeen het
  z.g. actief de aandeelen. Om deze meening te toetsen verzocht verzuim van controle een eventueel reclame-recht doet teniet­
  X ’s advocaat zijn Accountant hem hierover te adviseeren en gaan, doch dat in het concrete geval controle niet noodig was,
  deze bevestigde in een schrijven de opvatting, dat X thans in nu hem uit het vóór zijn toetreden opgestelde rapport gebleken
  dit „actief” deelde voor 15/ 250, terwijl hij, had hij „nieuwe” was, dat 250 aandeelen geplaatst waren, dus niet meer bij de
  aandeelen ontvangen, daarin voor 15/ 265 zou hebben gedeeld.
  N.V. in portefeuille; dat hij dus, met de N.V. contracteerende,
  Bovendien merkte de Accountant op, „dat X leefde in do er niet op verdacht kon zijn, dat deze hem aandeelen zou leve­
  veronderstelling dat het kapitaal der N.V. zou worden uitge­ ren, welke zich niet meer in hare portefeuille bevonden. X be­
  breid, met gunstige gevolgen voor het bedrijf als verhooging liep zich op een vonnis, gewezen door de Rechtb. den Haag
  der credietwaardigheid, omzet- uitbreiding en vermindering (18 Jan. 1921; Ned. Jurispr. 1921 pag. 577); waarin de ver­
  van vaste lasten door geleidelijke aflossing van banksehulden”. plichting tot controle niet werd aangenomen op grond, dat het
  Nu was er nog een moeilijkheid. Naar de meening van X ’s door den kooper opgewekt vertrouwen zoodanig was, dat con­
  advocaat betrof het hier een overeenkomst met den Directeur trole overbodig kon heeten.
   q.q. dus met de N.V. gesloten, X betaalde per cheque luidende: Wat het innen van dividend betrof, hier meende X dat de
  aan de N.V. Y, doch wat kon hij van do Vennootschap vorderen? Rechtbank terecht had aangenomen, dat de Vennootschap door
  Normaliter immers slechts mogelijk sommatie tot levering van haar verzoek tot restitutie van dividend van 1 Jan.—14 Sep­
  nieuwe aandeelen; bij onderzoek van het Handelsregister bleek tember 1925, en X zich, door aan dit verzoek te voldoen, zich
  echter dat inmiddels alle aandeelen geplaatst waren; 280 wa­ op het standpunt hadden gesteld dat X houder was geworden
  ren volgestort, op de laatste 220 stuks welke door den Directeur van op 14 Sept. 1926 nieuw geplaatst kapitaal”.
  waren genomen, was slechts vijf procent, dus ƒ 11.000 gestort. Dit beroep kon hij versterken door een beroep op het rap­
  Indien alle aandeelen geplaatst en volgestort waren, had X port door den Accountant der N.V. over het jaar 1926 uitge­
  weliswaar niet gekregen wat hij wenschte, doch dan zouden do bracht, waaruit bleek dat bij deze N.V. de gewoonte bestond
  latere feiten zijn klacht ongegrond gemaakt, althans een zeer van dividend-uitkeering vanaf den dag der uitgifte.
  Wat het bezoeken der Algemeene Vergadering van aandeel­
  chicaneuzen schijn gegeven hebben.
  Thans echter kon X de vennootschap dagvaarden tot ontbin­ houders betrof, meende X dat men dit als eigenaar van aan­
  ding der overeenkomst wegens wanpraestatie n.1. levering van deelen doet, doeh hiermede niets werd bewezen omtrent het
  „oude” inplaats van „nieuwe” aandeelen ; terwijl hij bovendien eigenaar-zijn van „oude” of „nieuwe” aandeelen.
  niet behoefde te sommeeren, daar de Vennootschap, tengevolge Het Hof vereenigde zich met deze opvatting en meende dat
  van de plaatsing van alle aandeelen zich in de onmogelijkheid het recht tot ontbinding niet verwerkt was geworden.
   had gesteld alsnog te presteeren en bjj gevolg sommatie over­ Tenslotte richtte de Vennootschap haar verweer tegen de
  schade-constructie van X en meende dat hij recht op „volge­
  bodig was.
  De Arrondissementsrechtbank te Amsterdam wees de vorde­ storte aandeelen” welnu die had hij immers! Bovendien meende
  ring toe; de N.V. evenwel, thans in liquidatie, ging in appèl en zij, dat de door X gestorte ƒ 15.000 wel degelijk, zij het langs
  bij de behandeling voor de Vijfde Kamer van het Gerechtshof een omweg, in de kas der N.V. gevloeid waren.
  A’dam ontvouwde zij eenige grieven tegen het vonnis, die ik De Directeur, zeide de Vennootschap, had aan haar een be­
  langrijke schuld; hij had nu 15 aandeelen aan X verkocht, en
  thans nader zal bespreken.
  Allereerst werd als Grief opgeworpen, dat de overeenkomst, het geld in de kas gestort, het kapitaal was dus wel degelijk met
  waarvan door X de ontbinding werd gevorderd, was een maat- ƒ 15.000 versterkt. Hiertegenover handhaafde X de opvatting
  schaps-overeenkomst, terwijl de vennootschap was aangegaan omtrent de schade, zooals die ook door den Accountant van zijn
  voor bepaalden tijd; en dat X derhalve niet, gelijk hij deed, ont­ Advocaat was juist bevonden. Bovendien had deze de balans
  
  40
  
  MAANDBLAD VOOR ACCOUNTANCY EN BEDRIJFSHUISHOUDKUNDE
  
  over het boekjaar 1926 der N.V. onderzocht en geconstateerd dat
  LITERATUUR
  de Directeur wèl had eene vordering op, doch totaal geen schuld
  Red. M. M. DEEN Jr. en A. ROBLES
  aan de N.V., en bovendien dat noch onder het hoofd aandeelenkapitaal”, noch onder eenig ander hoofd de bewuste ƒ 15.000
  in de kas der N.V. waren gekomen.
   Van fictie naar werkelijkheid. Cases VIII t/m XII van
  Het Hof deelde ook in dezen X ’s opvatting: „Overwegende
  „Profits”
  dat geïntimeerde (X) recht had te ontvangen aandeelen in een
  versterkte N.V. en ontving aandeelen in een N.V. die deze ver­ Case VIII. In de werkelijkheid is er van een konstant prijs­
  sterking niet had verkregen terwijl het verder geen betoog
  geen sprake, maar ondergaat dit voortdurend ,,up and
  behoeft dat een Vennootschap door inning van een schuld haar niveau
  downs.”
  Kan daling van het prijsniveau redding uit F. en C’s
  kapitaal niet vergroot”.
  impasse
  brengen
  1 Ongetwijfeld.
  Op de boven-omschreven gronden wees het Hof, evenals de ,.No matter whether
  the gain in production resulted from
  Rechtbank, de vordering tot ontbinding, met rente en kosten, discovery
  of
  natural
  resources,
  improvement in the arts, more
  toe.
  efficient
  labor
  better
  management,
  cause, and no
  Deze zaak geeft mij bovendien aanleiding tot eenige opmer­ matter how great the gain might be,ororanyhowother
  wide
  the fluctua­
  kingen van meer algemeenen aard, over de verhouding van tions from year to year, or how much money consumers
  saved,
  Advocaat en Accountant.
   they
  would
  always
  have
  enough
  left
  to
  clear
  the
  shelves,
  Bij het steeds meer ingewikkeld mechanisme van den Handel, ded prices were reduced far enough and soon enough ’’. provi­
  zal men hij een eventueele procedure, niet kunnen volstaan met Tmmers in plaats van het vroeger vermelde schema van
  juridische argumenten, zonder kans te loopen de Quintessence Case I zou men krijgen :
  van de quaestie over het hoofd te zien. Heeft de advocaat voor Output ........................................... 1.100.000 units of goods
  zichzelf de richting gevonden waarin hij wenscht te zoeken, en Sales ............................................... 1.100.000 units of goods
  doen zich in die richting bedrijfs-economische of handelstech­ Receipts ......................................... 1.000.000 dollars
  nische quaesties voor, dan zal hij goed doen, alvorens in te Wages ............................................ 1.000.000 dollars
  grijpen, zijne opvatting te doen toetsen door een bevoegd Ac­
  Index of prices = 90 +
  countant. Het kan zijn, dat zijne aanvankelijke opvatting, in het
  licht van diens rapport, zal 1)1ijken geheel onhoudbaar te zijn Maar, in Case YTT1 ontbreekt de winst, „In this imaginary
  of wel grondige wijziging te behoeven. Hij kan ongetwijfeld ook industrial order, production is constantly increased without the
  tijdens de procedure zulk een advies vragen, doch in verband spur of the profit motive. Blijkens „Parts T t/m IV ” van
  met den regel, dat men tijdens de procedure de grondslagen „Profits” achten F. en C. een dergeljjke ordening onbestaan­
  van den eisch niet mag veranderen, zal dit bezwaarlijk zijn. baar. „Without the prospect of profits, the increased output
  Daarenboven is het voor een goede proces tactiek m.i. zeer on- would not be produced”.
   gewenscht, den eisch of het verweer tijdens de procedure, in „Introduce profits, and sec whether is in possible for com­
  onderdeden te wijzigen. Het schaadt de helderheid, die toch een petitive industry, year after year, to use these profits in enlar­
  allereerste vereischte is, wil men een juiste beslissing kunnen ging its output and yet through the expedient of lower prices,
  sell its entire output. ’’ F. en C. gaan weer uit van Case I maar
  verwachten.
  De verhouding van den Advocaat en den Accountant zie ik veronderstellen „that in a subsequent year the output is the
  in dergelijke gevallen, als die van den Arts, die een specialist same, wages are reduced by $ 100.000, receipts and prices are
  in consult roept, alvorens een therapie te beginnen. Voor een reduced proportionately, and the entire output of the previous
  scherp toegespitste, logische argumentatie is het noodig dat de year is sold”. Het schema wordt:
  Case IX.
  Advocaat door een hoogstaand deskundige omtrent de feiten,
  die hij, als niet liggend op zijn terrein, niet kan en behoeft te Output ........................................... 1.000.000 units of goods
  Sales ............................................... 1.000.000 units of goods
  kunnen beoordeelen. worde voorgelicht.
  Aan den anderen kant geldt hetzelfde bij analogie voor de Receipts ......................................... 900.000 dollars
  verhouding Accountant-Advocaat. Dikwijls toch roepen cliënten Wages ............................................. 900.000 dollars
  de hulp in van hun vertrouwden Accountant tot het regelen Profits ........................................... 100.000 dollars
  Index of prices = 90.
  en vereffenen van financieele en fiscale quaesties; ook vraagt
  men den Accountant, wel hulp bij het opstellen van een akte Tn het volgend jaar „by disbursing as wages the 100.000 dol­
  (Vennootschap« akte bijv.).
   profits, the Corporation produces an additional 110.000
  Ongetwijfeld zal de redactie, dooi- den ervaren Accountant lars
  units
  goods, and sells the output of the previous year. Het
  gegeven, in de meeste gevallen geheel voldoen aan de verwach­ schemaof wordt:
  tingen van den cliënt, toch zal men, juist ter vemiijding van Output .......................................... 1.100.000 units of goods
  eventueele moeilijkheden goed doen, ook den Advocaat in dezen Sales ............................................... 1.000.000 units of goods
  om raad te vragen. Gewoonlijk gaat alles in het leven vanzelf, Receipts ......................................... 1.000.000 dollars
  slechts in enkele gevallen ontstaan quaesties, die de Advocaat, Wages ............................................. 1.000.000 dollars
  juist door zijn vertrouwdheid met deze „pathologische geval­ Unsold, goods ....................................... 110.000 units of goods
  len” het best instaat is te voorzien en af te wenden.
  Index of prices = 100
  M.i. kan van doelmatige en geregelde samenwerking tusschen
  Advocaat en Accountant veel worden verwacht bij het voeren
  M.a.w. „the whole situation becomes exactly what it was in
  van processen, maar nog meer bjj het voorkomen ervan, wat Case I, except that at the end of the year the Corporation has
  voor het algemeen belang het meest gewenscht moet worden the additional output on hand. These goods constitute its entire
  geacht.
  „profit”. Dit kan jaar in. jaar uit zoo doorgaan, maar heeft
  geen nut. .The Corporation as a whole could gain nothing by
  enlarging its output”. Een voortdurend dalend prijspeil lost
  Mr. JAC. GROOTEN Jr.
  de moeilijkheid alleen dan op „if under these conditions industry
  could produce the additional goods.” Maar aan die voorwaarde
  wordt niet voldaan, daar dalende prijzen weldra ook de pro­
  ductie doen dalen.
  