text: De Haan.
  233
  
  Studign.
  niet-dramatische po~zie bijeen en lichtte die toe met voorbeelden uit de
  Latijnsche literatuur der Oudheid, en wel voornamelijk uit de dichters
  Catullus, Tibullus, Propertius, Horatius, Vergilius en Ovidius en den filosoof
  Seneca, nu en dan ook uit Lucretius, Cicero, Livius en Claudianus (bruiloftsdichten). Hier en daar vond ik een stukje proza of een versregel, die het
  model zou kunnen geweest zijn van een vers van Hooft, maar van reel belang
  achtte ik dat niet. Over de geringe beteekenis van het zoeken naar ,,bronnen"
  van dit of dat kunstwerk, ten einde tot een betere aesthetische waardeering
  van dat werk te komen, maak ik in de Inleiding eenige opmerkingen. Een
  register tracht het gemak van den lezer te dienen en hem den weg te doen
  vinden in het, uit den aard der zaak, onsamenhangende boek.
  H.
  .J.C.D.H.
  C. M. DE JONO, Oott]ried yon Neifen. Neuausgabe seiner Lieder und literarhistorische Abhandlung i~berseine Stellung in der mittelhochdeutschen Literatur
  [Amsterdamsche dissertatie]. Amsterdam, H. J. Paris v/h. firma A. H.
  Kruyt, 1923.
  Bovenstaande uitgave brengt in de eerste plaats den diplomatischen
  afdruk van alle, onder Neifen's .naam overgeleverde, gedichten. In den
  kritischen tekst, waarin de volgorde van her Oroote Heidelberger Liederenhandschrift bewaard is, wordt elk gedicht naar inhoud en vorm behandeld.
  Her onderzoek naar de plaats, die Neifen in de middelhoogduitsche lyriek
  inneemt, wijst uit, dat deze dichter, hoewel bevangen in de beide heerschende
  stroomingen van zijn tijd, de hoofsche minnezang en de hoofsche dorpspo~zie,
  toch geen slaafsch navolger genoemd mag worden. Zijn gedichten, waarvan
  de meeste zich in de conventioneele sleet bewegen, doch waaronder zich
  ook enkele, aan 't volkslied grenzende liedjes bevinden, kenmerken zich
  voornamelijk door hun volmaakten vorm.
  Neifen's invloed op de lyrici van zijn tijd was niet zonder beteekenis.
   Vooral zijn tijdgenoot Schenk Ulrich yon Winterstetten, die in de literatuurgeschiedenis met Neifen op ~ n hoogte geplaatst wordt, staat sterk onder
  zijn invloed. Dat Winterstetten niet alleen van Neifen, doch ook van Wolfram,
  Wizenio, Neidhart en Tannh~iuser afhankelijk was, wordt aan vele voorbeelden toegelicht.
  De van philologisch standpunt interessantste strofen, die behalve in
  her Oroote Heidelberger Liederenhandschrift ook in de handschriften i,
  k e n p voorkomen, zijn in faksimiledruk aan het werk toegevoegd.
  Amsterdam.
  C. M. D. J.
  J. s. WIJLER, Isaac de Pinto, sa vie et ses oeuvres [Amst. diss.]. C. M. B.
  Dixon & Cle, Apeldoorn, 1923.
  Cette ~tude se compose de trois parties: 1~ la vie d'Isaac de Pinto~ 20 sa
  controverse avec Voltaire au sujet des Juifs, 30 ses autres ~crits d'ordre
  ~conomique, politique et philosophique.
  Isaac de Pinto naquit en 1717 d'une famille de Juifs portugais riches et
  honor~s, et mourut /l ta Haye en 1787. Les donn~es sur sa vie sont rest~es.
  