title: Geschiedenis van de Nederlandsche bovenwindsche eilanden in de 18de eeuw
text: Dan lezen wij van de „passage naar Holland met de Oostwaart"
  (waarmede hij ook zou terugkeeren). „Voor levensgevaar in 't
  Vliesche gat 1000 pesos" doet denken aan zwaren storm en misschien verlies van goederen. Hieraan knoopt zich vast de reis
  „van 't Vlie naar Worcum met de loodsboot en vandaar naar
  Amsterdam", ofschoon ik het doel der reis niet kan gissen. De
  posten / 1200 voor kosten van advocaten en / 300 van Texel naai
  St. Eustatius zijn duidelijk en „levensgevaar door die van Salee"
  was eene niet ongewone ondervinding. Eindelijk slaat „verlies
  door de Spaansche kapers" op de ons reeds bekende gebeurtenissen *). Philips kan derhalve reeds 17 October 1736 met Bewindhebberen gesproken hebben; in elk geval waren zij toen op de
  hoogte, want van dien datum is een stuk, waaruit blijkt dat zij de
  zaak hoog opnamen. Zij waren van oordeel dat de hoogheid van
  H. M. Mog. zeer geledeerd was en hun eigen orders waren gevilipendeerd. Zij gelastten dat vóór alles de orde op St. Maarten
  diende hersteld, daartoe het garnizoen van St. Eustatius behoorde
  gebruikt te worden, en mocht dat onvoldoende blijken, dan zoumen de militairen, voor Curacao bestemd, eerst St. Eustatius
  laten aandoen. De raadsleden, door de cabale afgezet, moesten
  worden hersteld, daarentegen zij, die in de expulsie van den commandeur en de revolte hadden getrompeerd, vervangen door de
  moderaatste, gegoedste en on eenzij digste ingezetenen. Wanneer
  er van hen niet genoeg op het eiland waren, dan moesten een
  paar Statianen maar in den Raad zitting nemen. Men behoorde de
  gansche zaak grondig te onderzoeken, maar overigens zachte
  ') Philips aan X 21" Aug. 1737 f.a.p. Joh. Markoe aan X 30 Juni 1736, port. no. 4
  fol. 659'.
   •) Joh. Markoe aan X 2 Juli 1736, port. no. 4 fol. 659v. Philips aan X d.d. St.
  Eust. 2 Juli 1736, aWoar fol. 684.
  ') A'orte demons/ra<t> van Jan Philips, heer van Almery over het door hem geledene, 8 Aug. 1737, port. no. 5 fol. 7. 8'. i?ir/t«n«ng nan <fc groofescAatfc (totaal31058—2
  pesos) aMaar fol. 9. 10'.
  Downloaded from Brill.com 05/19/2024 03:41:51PM
  via Open Access. This is an open access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International Public
  License (CC-BY-NC 4.0).
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0
  
  NEDERLANDSCHE BOVENWINDSCHE EILANDEN
  
  177
  
  middelen te gebruiken, de gemoederen te kalmeeren en middelerwij 1 de uitvoerrechten op vee en vruchten alsmede het hoofdgeld
  niet intevorderen. Men kon dan inmiddels eens nagaan, hoe die belastingen op de Fransche en Engelsche eilanden geheven werden.
  Tot nader order zou intusschen het commandement van St.
  Maarten weder aan dat van St. Eustatius ondergeschikt zijn. Ook
  daarna drongen de Heeren nog eens op zachtheid aan, geen lijfstraffen, alleen boeten of verbanning mocht men opleggen *).
  Toen de rebellen, na tot driemaal daartoe te zijn aangemaand,
  hardnekkig weigerden zich te onderwerpen, besloot de Raad van
  St. Eustatius bericht te zenden aan Kapitein Schrijver •), die
  met 's Lands oorlogsschip bij Curacao lag, met verzoek om hulp.
  De secretaris Joh. Heyliger Pzn. schreef dat aanstonds aan zijn
  broeder Pieter Heyliger jun., dien de rebellen op St. Maarten tot
  kapitein-luitenant der burgerij gekozen hadden. En ziet, twee
  dagen later kwam Pieter met de andere raadsleden naar St. Eustatius om zich te onderwerpen. Zóó groot was de vrees voor de
  mogelijke komst van het oorlogsschip. Maar Philips kon thans
  terugkeeren; 22 Juli 1737 kwam hij weder op zijn eiland aan.
   Naar het bevel der Heeren liet hij nieuwe raadsleden kiezen,
  Wouter Barry, Nic. Salomonsz., William Mussenden en Jac. Calwaert, terwijl de oude raadsheer Willem van der Poelen en de
  oude secretaris Jan Pieter Schenck aanbleven. Hij oordeelde dat
  er voorbeeldige straf noodig was, ook voor onzen goeden naam
  onder Franschen, Denen, Engelschen en Spanjaarden en hoopte
  dat thans allengskens rust en vrede zouden terugkeeren ^). De
  ontheffing van uitgaande rechten op mondkost en vee hadden de
  eilanders met dankbaarheid vernomen en hoopten nu nog op die
  voor het hoofdgeld, omdat de langdurige droogte groote armoede
  had gebracht *). Voor dien vrede niet bevorderlijk was Philips'
  handelwijze, die, in afwachting denkelijk van een rechterlijk vonnis, alvast goederen confiskeerde *). Of waren dat de hem ontstolene? Doch met die berechting schoot het niet op. De Heeren
  wilden, dat iemand van St. Eustatius tegen de schuldigen zou optreden als fiskaal, maar Faesch legde hen uit, dat niemand daartoe bekwaam was. Ja, de advokaat Elias Rud. Thomasius! Maar
  ') Kamer aan Raad van St. Maarten 17 Oct. 1736, aan Faesch 21 Sept. 1737 en 6
  Mei 1738, 108 W.I.C. 71.
  •) Cornelis Schrijver Philipszoon, die een jaar later vice-admiraal zou worden, de
  maritieme raadgever van Willem IV.
  •) Philips aan X 21 Aug. 1737, port. no. 5, fol. 3 ^ 1.
  ') Wouter Barry c.s. aan X 14 Aug. 1737, aWaar fol. 11. 12.
  ') Verklaringen d.d. 18 Nov. 1737 aWaar fol. 87 . 91. 93.
  West Indische Gids XII
  12
  
  Downloaded from Brill.com 05/19/2024 03:41:51PM
  via Open Access. This is an open access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International Public
  License (CC-BY-NC 4.0).
   http://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0
  
  178
  
  NEDERLANDSCHE BOVENWINDSCHE EILANDEN
  
  deze had zich verontschuldigd, omdat de tegenpartij hem reeds
  als advokaat aangenomen had. Doch waarom zou hijzelf, de commandeur, geen fiskaal zijn? Dat was wel meer gebeurd *). Eindelijk zou men toch uit patria als buitengewoon fiskaal Jan Credo
  Bacot zenden, om de zaak tot een einde te brengen *). Eenige
  moeielijkheid baarde ten slotte die ondergeschiktheid aan St.
  Eustatius. Philips mocht noch belastingen innen, noch wetten
  uitvaardigen zonder toestemming van het hoofdeiland en
  Faesch moest hem al spoedig daaraan herinneren *). Financieel
  was de ongelukkige geschiedenis natuurlijk een leelijke schadepost. De verliezen van Philips zouden, na taxatie, moeten worden vergoed, maar de Heeren hoopten dat geld uit de op te leggen
  boeten te vinden. Voorts had Pieter Brutel, de waagmeester,
  kans gezien om tijdens Philips' afwezigheid er met de boeken
  en het kasgeld van door te gaan. Wat de man aan onroerend goed
  bezat liet Philips verkoopen om de schade te dekken *).
  ') Faesch en Raden aan X 21 Dec. 1738 aldaar fol. (ongepagineerd; na 170).
  ») Kamer aan Joh. Heyliger 2 Octob.1744, 108 W.I.C. 71. Op 200 pesos; uit de boeten?
  •) Faesch aan Philips 25 Octob. 1737, port. no. 5 fol. 65.
  «) Faesch aan X als ftoiwi 31 Dec. 1738. Kamer aan Faesch 6 Mei 1738, 21 Nov.
  1739. 108 W.I.C. 71. Philips aan X 21 Aug. 1737 als 6o»en. Ik vind den naam afwisselend als Brutel en Buitel.
  Downloaded from Brill.com 05/19/2024 03:41:51PM
  via Open Access. This is an open access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International Public
  License (CC-BY-NC 4.0).
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0.
  