title: Signalement van: La Wallonie et la Première Guerre mondiale (la suite). Nouveaux éclairages dur la Wallonenpolitik / Paul Delforge
text: Paul Delforge, La Wallonie et la Première
  Guerre mondiale (la suite). Nouveaux
  éclairages sur la Wallonenpolitik, Namur,
  Institut Destrée, 2020, 96 pp., ISBN
  9782870350553
  Paul Delforge, directeur
  de recherches à l’Institut
  Destrée, heeft in 2008 een
  lijvige studie La Wallonie et
  la Première Guerre mondiale
  gepubliceerd, met als ondertitel Pour une histoire de
  la séparation administrative.
  Hij was de eerste historicus
  die onderzoek deed naar de
  uitwerking op Wallonië van
  de politiek van de Duitse bezetter om België
  te ontwrichten door de communautaire
  spanningen op te drijven.
  WT 2021/1 | RECENSIES & SIGNALEMENTEN
  
  | 93 |
  
  In het kader van een Flamenpolitik vanaf
  1914, voerde de bezetter in 1917 een ‘bestuurlijke scheiding’ tussen Vlaanderen en
  Wallonië door. Dat maakte een aanvullende
  Wallonenpolitik noodzakelijk, om ambtenaren te werven voor de nieuwe Waalse administratie. In november van datzelfde jaar
  trad het bolsjewistische Rusland uit de strijd
  tegen Duitsland, waardoor de vrees versterkt
  werd dat een terugkeer zonder meer naar
  de vooroorlogse toestand onmogelijk zou
  zijn. Wallinganten als Emile Buisset, René
  Branquart, Arille Carlier, Franz Foulon, Léon
  Troclet en Oscar Colson zetten toen, met
  het oog op bespreking in beperkte kring, elk
  teksten op papier over een mogelijke naoorlogse federale inrichting van het land;
  nochtans had de Assemblée wallonne, die
  in 1912 was opgericht, dat probleem niet
  onderzocht. Bereidheid om met het Duitse
  initiatief mee te werken, was aan de Waalse
  kant nog veel geringer dan aan de Vlaamse.
  In zijn nieuw boekje deelt Delforge het resultaat mee van zijn voortgezet onderzoek
  in Duitse archieven. Na de wapenstilstand
  van november 1918 en de vredessluiting
  van juni 1919, werd zowel de Wallonenpolitik
  als de Flamenpolitik enigszins voortgezet. Er
  bestonden een Separatkonto Namur en een
  Wohlfartsfonds für Wallonien, om gevluchte activisten financieel te ondersteunen.
   Daardoor werden ze ook bewaard als nuttige
  medewerkers voor de Duitse belangen. Dat
  het ook hierbij om zo heel weinig Walen ging
  vergeleken bij het aantal Vlamingen, bevestigt Delforge in zijn betoog uit 2008, dat het
  Waalse activisme iets totaal anders was dan
  het Vlaamse. Bij zover dat hij nu voorstelt
  om niet meer van Waalse ‘activisten’ te spreken zoals van de Vlaamse, maar van Waalse
  ‘collaborateurs’.
  | 94 |
  
  In 2014 heb ik integendeel gewezen op de
  heel sterke gelijkenis tussen het Waalse en
  het Vlaamse ‘activisme’ (of ‘collaboratie’
  dus), die door éénzelfde Duitse politiek in
  het leven werden geroepen en gehouden.1
  LODE WILS
  
  1 L. Wils, Onverfranst, onverduitst?
  Flamenpolitik Activisme, Frontbeweging, Kalmthout, 2014, pp. 272-275.
  RECENSIES & SIGNALEMENTEN | WT 2021/1.
  