title: De Toekomst van Suriname
text: DE TOEKOMST VAN SURINAME
  DOOR
  
  C. F. J. BRANDS
  Point n'est besoin d'espérer pour entreprendre. ni de réussir pour persévérer.
  WILLEM DE ZWIJGER.
  Met deze beroemde woorden voor oogen, waag ik het nog eens
  terug te komen op de artikelen, waarin ik een half jaar geleden in
  verschillende bladen de aandacht mocht vestigen op onze prachtige kolonie Suriname, als middel ter bestrijding van de werkeloosheid aldaar en hier te lande.
  Ik doe dit nu met meer hoop, omdat aldaar een andere Regeering is gekomen, welke, naar wij verwachten, durf en ondernemingsgeest zal toonen en we mogen hopen, dat de nieuwe Gouverneur den eisch zal gesteld hebben van meer vrijheid van handelen en vooral van „regeeren" dan tot dusverre aldaar gebruikelijk
  was en waardoor soms de best bedoelde maatregelen om Suriname's
  welvaart te bevorderen van uit den Haag werden getorpedeerd.
  Er is in Suriname genoeg „werk aan den winkel" en als de Nederlandsche Regeering met breeden blik en goeden wil steunen
  wil, natuurlijk voorloopig rekening houdende met de berooide
  schatkist en het werkeloozenvraagstuk alhier wil verbinden aan
  het kolonisatievraagstuk aldaar, dan kan in ons vruchtbaar Suriname veel goeds bereikt worden, daar dat land, hetwelk ongeveer
  5 X zoo groot is als Nederland, slechts voor een zeer klein gedeelte
  ontgonnen is, eene bevolking van slechts ±155.000 inwoners bezit en voor het allergrootste gedeelte moeras, maagdelijke wouden
  en laag bergland is, vol vruchtbare streken, waaronder een schat
  van kostbare mineralen verborgen is. Er moet in 't algemeen gesproken, aan dat land nog alles gedaan worden om het tot eene
  welvarende, modern ingerichte kolonie te maken, zoo als het
  grootste gedeelte van Oost-Indië geworden is.
   De vervallen plantage's uit Suriname's bloeiperiode moeten
  weer worden ontboscht en gedraineerd, gereed gemaakt voor cultures, waarvoor het land met zijn vetten bodem en verrukkelijk
  tropen klimaat, gelijk aan dat van Medan, het meest geschikt is
  
  Downloaded from Brill.com 05/20/2024 07:55:24PM
  via Open Access. This is an open access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International Public
  License (CC-BY-NC 4.0).
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0
  
  \
  310
  
  DE TOEKOMST VAN SURINAME
  
  en waaraan de markt het meeste behoefte heeft. Er moeten door
  de geheele kolonie, evenals men dit vroeger in Demerara gedaan
  heeft, goede breede wegen, bruggen, irrigatie werken, kanalen,
  sluizen, spoorwegen met stations worden aangelegd, moerassen
  moeten worden drooggemaakt, overstroomde landen moeten
  worden ingepolderd, havenwerken, aanlegsteigers en moderne
  scheepstimmerwerven en dokken moeten er worden gebouwd; de
  gezondheidsdienst, zoowel in de stadjes als op de plantages eischt
  veel en voortdurend werk, terwijl de organisatie van den landbouw op coöperatieven grondslag met verkoop-centralen in de
  voornaamste cultuurcentra een allereerste zorg van de regeering
  behoort te zijn.
  Er moeten steenfabrieken worden gebouwd om goede klinkers
  te leveren voor de bestaande en nieuw aan te leggen wegen, welke
  nu van gebrande klei zijn gemaakt en niet bestand tegen zwaar
  vervoer. Ook voor het bouwen van huizen, loodsen en andere gebouwen behoort in 't vervolg gebakken steen te worden gebruikt.
  Het is daar, in tegenstelling met de naburige landen de gewoonte de huizen van hout te bouwen, dat afgezien van het brandgevaar in een tropisch klimaat aan rotting, ratten- en witte mierengevaar onderhevig is, veel onderhoud en verf eischt en bovendien
  duur is. Een behoorlijk houten woonhuis kost in Paramaribo nog
  gauw / 15.000, elders nog meer.
   Het land behoort ook door aanleg van meerdere electrische
  krachtinstallaties geschikt te worden gemaakt tot het vestigen
  van industrieën, de spoorbaan, nu slechts loopende tot het Kabelstation, dient voor exploratiedoeleinden belangrijk te worden
  verlengd en vertakt, terwijl de zanderige terreinen er langs, practisch kunnen worden gebezigd voor aanleg van cultuurwouden
  van sommige edele houtsoorten, teneinde voor het nageslacht
  langzamerhand de gevolgen van den tegenwoordigen roofbouw
  minder voelbaar te maken.
  Dit alles en nog veel meer behoort door de nieuwe Regeering
  met kracht te worden ter hand genomen, om straks, als de crisis
  voorbij is, werk- en woongelegenheid aan te bieden aan tienduizenden kolonisten met hunne gezinnen.
  Dit alles kost natuurlijk veel geld! Natuurlijk, alsof het onderhouden van zoovele tienduizenden werkeloozen en wachtgelders
  ook niet veel geld kost en dan moeten we maar niet denken aan de
  honderden millioenen guldens, welke nu voor niets doen, wachten
  met daaraan verbonden demoralisatie van zoovele duizenden jonge
  en krachtige menschen zijn uitgegeven, daar, waar voor dit geld
  
  Downloaded from Brill.com 05/20/2024 07:55:24PM
  via Open Access. This is an open access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International Public
  License (CC-BY-NC 4.0).
   http://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0
  
  DE TOEKOMST VAN SURINAME
  
  311
  
  zooveel nuttige en productieve arbeid had kunnen zijn verricht!
  Zij die wat futloos en slap van lendenen zijn, zullen mij wel
  spoedig verwijtend doen opmerken, dat er in Suriname ook werkeloosheid heerscht en dat de cultures daar ook slecht gaan. Dit
  is zoo, maar juist daarom behoort er nu alles gedaan te worden om
  gereed te zijn als de crisis voorbij is en er weer geld te verdienen
  zal zijn. Want daarna zal de uitvoering van al die plannen heel
  wat meer kosten dan in dezen tijd, waarin werkkrachten van allerlei aard goedkoop te krijgen zijn. Wat het geld betreft noodig
  om de exploratie en exploitatie van Suriname ter hand te nemen,
  heeft men gedacht aan de uitgifte van een groote welvaartsleening in kleine coupures, waarvan de rente door den Staat onder
  zekere voorwaarden zou worden gegarandeerd. Ook hebben sommigen het denkbeeld geopperd van eene premieleening en zelfs
  van een loterij, ofschoon deze laatste, naar mijn bescheiden meening wel doeltreffend, doch beneden de standing van ons land is.
  Er zijn ook nog wel andere middelen om aan geld te komen ten behoeve van eenig nuttig productiedoel in Suriname.
  Waarom zou men bijvoorbeeld door heffing van extra rechten
  op den invoer alhier van niet-Surinaamsche sinaasappels, bananen en andere vruchten ,de consumptie van onze eigen West-Indische sinaasappels, bananen, enz. in ons land niet kunnen bevorderen? De opbrengst dezer extra rechten zou bij voorbeeld
  voor het maken van wegen of bruggen in dat land kunnen worden
  besteed of voor verbetering der culturen! In elk geval is, naar de
  meening van zeer bevoegden, het geld ten behoeve van Suriname's
  ontwikkeling, wèl te krijgen.
   De regeling van het Kolonisatievraagstuk voor dit land is eveneens urgent en men behoort den zwarten bril, waarmede deze
  zaak tot dusverre bekeken werd, nu eindelijk eens op te bergen.
  Het is opmerkelijk dat deze zwartkijkers meestal zij zijn, die zelven in een gespreid bedje zijn terecht gekomen en zich maar niet
  kunnen begrijpen wat een krachtig jong en energiek lichaam in
  den harden strijd om het bestaan kan bereiken, als men slechts
  wil. Deze laatsten, en gelukkig voor ons land bestaan er duizenden
  van hen, late men onder zekere garantiën en naar keuze gratis
  naar Suriname komen, men late hen in de Proefhoeve een half
  jaar lang een practischen cursus volgen in den tropischen land-,
  bosch- of tuinbouw, waardoor ze tevens acclimatiseeren, men
  geve hun in een gezonde streek een groot stuk, goed irrigeerbaar,
  vruchtbaar land met kleine bungalow, zaden en gereedschappen,
  alsmede eenig vee, al hetgeen ze op gemakkelijke wijze, doch
  
  Downloaded from Brill.com 05/20/2024 07:55:24PM
  via Open Access. This is an open access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International Public
  License (CC-BY-NC 4.0).
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0
  
  312
  
  DE TOEKOMST VAN SURINAME
  
  contractueel, in eigendom moeten kunnen verkrijgen, men late
  hen, wanneer ze nog niet getrouwd zijn, trouwen met Hollandsche
  meisjes (dit moet een voorwaarde zijn) en late hen daarna schuiven.
  In de meeste gevallen zullen ze prachtig slagen. Ze kunnen, zonder
  tot het niveau te dalen van de Britsch-Indiërs, leven van de op
  brengst van hun land, kleeren hebben ze niet veel noodig, verwarming evenmin, en langzamerhand kunnen ze gaan exporteeren en beginnen ze tot de planters te behooren.
   Om zoo'n nederzetting groepeeren zich van zelf andere bedrijven en er ontstaan op deze wijze, op de meest gewenschte plaatsen kleine gemeenten en kan daaruit eene welvarende landstreek
  ontstaan, met eene wassende bevolking, juist datgene wat Suriname noodig heeft.
  De vraag is actueel geworden of de Joodsche emigranten uit
  Duitschland in Suriname geen tweede Vaderland zouden kunnen
  vinden. Ik ben niet bevoegd deze vraag te beantwoorden, maar
  zeker is 't, dat Suriname steeds een jodenkolonie geweest is, (veelal
  VAN SEPHARdische joden) waar velen het tot groote welvaart hebben gebracht. Zij zijn daar zeer in aanzien, vormen er nog steeds de
  kern der beschaafde bevolking. Zij kunnen het klimaat goed verdragen en vermengen zich gemakkelijk met de inheemsche bevolking,
  wat een groot voordeel voor het land kan zijn. Door dat zij van nature ijverig ondernemend en onderzoekend zijn, lijkt 't mij niet uitgesloten, dat zij bij een groot aantal, een stimulans kunnen vormen
  tot meerdere opleving van den handel, scheepvaart en industrie
  aldaar. Eene bijzondere gemengde commissie van Christenen en
  Joden, zou deze zaak echter nauwkeurig moeten onderzoeken
  en als haar rapport gunstig mocht zijn, dan kan de zaak der
  kolonisatie van Suriname, waaraan zoo'n groote behoefte is, wellicht een heel eind verder worden gebracht.
  Ter voorbereiding van de kolonisatie zou het wenschelijk zijn,
  wanneer de Regeering bereid zou worden bevonden in Paramaribo
  een kolonisatie-station te vestigen, waar een ieder, die zich in Suriname wil vestigen, betrouwbare gegevens en inlichtingen omtrent plaats van vestiging, culturen, grondsoorten, irrigatie, enz.
  kan krijgen en waar de contracten zouden moeten worden opgemaakt, noodig om in bezit te worden gesteld van de gewenschte
  cultuurgronden of industrieterreinen.
  De in Rotterdam gevestigde Vereeniging „Nationaal Verbond
  tot kolonisatiebevordering van Suriname en andere gewesten"
  (Avenue Concordia 45) zou in deze gevallen op vruchtbare wijze
  met de Regeering kunnen samenwerken.
   Amsterdam, 10 Augustus 1933.
  Downloaded from Brill.com 05/20/2024 07:55:24PM
  via Open Access. This is an open access article distributed under the terms
  of the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International Public
  License (CC-BY-NC 4.0).
  http://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0.
  