title: J.B. Suvée en het Frans Klassicisme (1743-1807)
text: J. B. Suvée en het Frans
  Klassicisme (1743-1807).
  H eeft de Brugse schilder J. B. Suvée een voornam e
  rol gespeeld in het ontstaan van het Frans Klassicism e ?
  Bijna honderd jaar geleden aarzelde J. W eale niet daarop
  bevestigend te antwoorden x; in dezelfde zin schreef
  D r. J. Broeckx zijn m ening neer 2. D ie vraag te onder­
  zoeken en met vaste gegevens te beantwoorden, is het
  doel dat wij ons gesteld hebben.
  Leven
  Joseph-B enoit Suvée w erd op
  
  3 januari
  
  1743 te
  
  Brugge geboren als zoon van H enricus en M aria-Jacoba
  D e Vriendt 3. O p achtjarige ou derdom w erd hij in de
  leer gebracht bij Matthias D e V isch 4, die, in 1739, de
  1 J. W e a l k , Catalogue du musée de l’Académie de Bruges. Brugge,
  Londen, 1861. „Ce fut sans doute Suvée qui inaugura la réforme de
  l’art en France. David ne fut en ceci que son imitateur, et, quoique
  supérieur à lui dans le modelé, il ne l’égala jamais ni dans la pureté
  des idées, ni dans la beauté du coloris.” (blz. 100).
  2 T . L u y c k x , J. B r o e c k x , Brugge. Antwerpen, 1943. „Hij is,
  historisch beschouwd, voor Brugge en voor ons land een zeer gewich­
  tige figuur, omdat hij, reeds vijftien jaar vóór David, de Classicistische
  principes op ver doorgevoerde wijze huldigde. Suvée mag, samen met
  David, de hemieuwer van de Franse schilderkunst genoemd wor­
  den.” (blz. 266).
  3 Januarius 1743. 3a Natus et 4a baptisatus est Josephus Benedictus
  filius Henrici Martini Suvée et Marie Jacobe De Vriendt conjugum
  susceperunt Josephus Franciscus Lammeire et Joanna Jacoba De
  Later. (Brugge, Stadhuis, Burgerlijke Stand, Geboorteregisters van
  S. Salvators, i e wijk).
   4 P. L e D oulx, Levens der konstschilders, konstenaers en konstenaeressen soo in 't schilderen, beeldhouwen als andere konsten de welke van de
  stadt van Brugge gebooren sijn ofte aldaer hunne konsten geoeffent
  hebben, blz. 138 (1795, Brugge, Stadsarchief). Dr J. D e M eyer ba-
  
  „A ca d em ie van Teekenen, Schilder en B ouw K onsten”
  had heropgericht 5. D e jon ge Suvée volgde er de lessen
  en werd tot primus uitgeroepen, in het tekenen naar het
  levend m odel, op 18 mei 1761 6.
   In 1763 vertrok hij naar Parijs waar hij studeerde aan
  de „A ca d ém ie de Saint L u c” ; in 1764 werd hij de eerste
  in het tekenen naar het leven. Hij zette vervolgens zijn
  leertijd voort aan een hogere instelling,
  
  de Parijse
  
  „A ca d ém ie royale de peinture et de sculpture” , die toen
  d oor Bachelier bestuurd w erd; Suvée logeerde bij de
  direkteur en w erd d oor hem bescherm d 7. P. Ledou lx
  verm eldt dat hij ook daar de eerste prijs naar het levend
  m odel behaalde en de „tw eede Bachelier” genoem d
  werd. T oen men in 1766 te Parijs de „É cole gratuite de
  dessin” oprichtte, een onderwijssysteem dat op het
  einde der X V I I I e eeuw in Frankrijk een grote bloei kende,
  werd Suvée er tot leraar benoem d. In 1768 bekwam
  Suvée de tweede plaats, na V incent, in de Prijs van
  R om e; op 31 augustus 1771 werd hij tot laureaat uitge­
  roepen vóór D avid, die ook in 1772 en 1773 tweede werd
  vooraleer in 1774 de begeerde prijs te behalen 8. D ezelfde
  seerde zich hoofdzakelijk op dit hs. voor zijn Notice biographique sur
  J. B. Suvée, peintre d’histoire. Brussel, 1898.
  8 E. H o s t e n , E. S t r u b b e , De Brugsche Academie van 1765 tot
  I 7 7 5 , in Annales de la Société d’Êmulation, LXXIV (1931), blz. 97.
  6 P. L e d o u l x , o.e., blz. 138.
  7 „Mars 176 5. Joseph-Benoist Suvée, P[eintre], de Bruges en
  Flandre, âgé de 22 ans. Protégé par M. Bachelier. Demeure chez
  M. Bachelier.” L. Reau, Histoire de l’expansion de l’art français.
   Belgique et Hollande. Suisse. Allemagne et Autriche. Bohème et Hongrie,
  Parijs, 1928, blz. 2 8 1. Volgens S. R o ch eb lave, Notes sur les Élèves
  flamands inscrits à l’École académique de Paris entre les années 1765 et
  1812, in Annales de l’Académie Royale d’Archéologie de Belgique,
  L X X (1922), studeerden tussen die jaren 142 Zuid-Nederlanders,
  waaronder 28 Bruggelingen, aan de Académie ; dit getal werd door
  geen andere stad van ons land bereikt (blz. 15 2 -15 3 ).
  8 H. L a p a u z e , Histoire de l’Académie de France à Rome. P a r i j s ,
  1924. I, blz. 362.
  dag nog, schreef Suvée aan de Brugse A kadem ie: „ C ’ est
  dans votre école et au milieu de vos conseils que j ’ ai
  puisé ces premières connaissances de m on art, ... C ’ est
  à vous messieurs à qui j ’ en dois les prem ières m ar­
  qu es...” 9. Z ijn geboortestad ontving hem op 16 oktober
  op een vorstelijke w ijze; bij die gelegenheid gaf hij een
  schilderij ten geschenke dat een oude man voorstelt en
  dat L ed ou lx in de Akadem ie v e rm e ld t10.
  T e Parijs teruggekeerd was hij gedurende één jaar
  leerling van de „É co le des élèves protégés” , die in de
  x v m e eeuw d oor A . C oypel gesticht was om als v o o r­
  bereiding te dienen v oor het verblijf te R om e n . In 1772
  kwam hij n og eens naar Brugge terug alvorens naar R om e
  af te reizen; hij schonk toen aan de Akadem ie een ge­
  schilderd z elfp ortret12.
   Aan het h oofd van de „A ca d ém ie de France” te R om e
  stond toen Natoire, die in 1775 w erd opgevolgd d oor
  V ien. T o t in het m idden der x v m e eeuw hadden de leer­
  lingen van deze A cadém ie geen buitengew one voorliefde
  v oor de A ntieken; hun belangstelling ging m eer naar
  Rafaël. Eerst in 1754 kon Natoire, sprekend over de
  Antieken zeggen : „ l is com m encent à sentir la nécessité
  de cette étude” 13. O p 1 n ovem ber 1773 schrijft Suvée :
  „L e s grands maîtres sont toujours l’ objet de m on adm i­
  ration; mais surtout les belles figures entiques. Je les
  prands le plus que je puis p our m es guides dans mes
  opérations d ’ après la nature” 14.
  8 Brugge, stadsarchief, Academie, Correspondance, Liasses 1770­
  1832.
  10 Waarschijnlijk nr 135 van het Groeningemuseum te Brugge.
  11 A. L e r o y , Histoire de la peinture française au XVIIIe siècle.
  Parijs, 1934. blz. 26.
  18 Nr 138 van het Groeningemuseum te Brugge.
  13 J . L o c q u i n , La peinture d’histoire en France de 1747 à 1785.
  Parijs, 1912. blz. 98-102.
  14 J . G u i f f r e y , Joseph-Benoit Suvée. Correspondance inédite ( 1773­
  1807), in Archives de l’art français. Nouv. pér.
  (1910), blz. 294-296.
  IV
  
  Vooraleer in augustus 1778 naar Parijs terug te keren,
  bezoch t hij n og verschillende andere Italiaanse steden.
   H et is vanuit Venetië dat hij op 13 ju li 1778 aan zijn
  vriend Lem onnier een brief schreef waarin hij zich zeer
  vleiend uitliet over werken van Rubens, Titiaan, V e ro ­
  nese 16.
  T ijd en s zijn verblijf te Parijs (tot 1801) heeft hij van
  de dertien jon g e Brugse schilders die aan de „A ca d ém ie
  royale de peinture et de sculpture” studeerden, er elf
  als leerling gehad (zie Bijlage). Naast deze schilders
  staan in de inschrijvingsregisters een vijftal Vlaamse
  beeldhouw ers verm eld als „P rotégé par Suvée” 16.
  O p 29 m ei 1779 werd hij „ A gréé de 1’A cadém ie” 17.
  D e 29e januari 1780 ontving de A cadém ie hem als lid ;
  daartoe was hem opgelegd gew orden een doek te schil­
  deren m et als onderwerp : „ D e vrijheid aan de kunst
  teruggeschonken door het edikt van maart 1777” 18.
  O p 5 maart 1780 kwam hij opnieuw naar Brugge waar
  een feestelijke ontvangst plaats greep. O p 12 ju n i 1780
  huwde hij te Parijs de dochter van de goudsm id Rameau.
  In 1781 werd hij „professeu r adjoint” benoem d van de
  Académ ie, in dat jaar w erd D avid „a gréé” 19. In het
  Salon van 1783 stelde de Brugse meester o.m . de „ V e r ­
  rijzenis van Kristus” (Brugge, S. W alburga) ten toon.
  16 H. L e m o n n i e r , Suvée et ses amis à l'école de Rome ( 1772-1778),
  in Gazette des Beaux-Arts, XLV (1903), blz. 102-103.
  16 L. Reau, Histoire de l’expansion de l’art français, blz. 277-290.
   17 „Le 29 Mai, le sieur Suvée, Peintre d’Histoire, né à Bruges,
  a fait apporter à l’assemblée de l’Académie Royale de Peinture et de
  Sculpture, plusieurs de ses ouvrages. Une couleur suave, vraie et
  harmonieuse, de la grace dans l’attitude de ses figures et dans le jet
  de ses draperies, une belle intelligence dans la distribution des masses
  de clair et d’ombre. Enfin une connaissance approfondie des diffé­
  rentes parties de son art et une exécution très-aimable, lui ont valu à
  l’unanimité des suffrages” (Journal de Paris, 31 mei 1779).
  18 Brief van Suvée van 30 januari. (Stadsarchief van Brugge.
  Academie, Correspondance. Liasses 1770-1832).
  19 S. R o c h e b l a v e , o.e., blz. 1 5 6.
  O ok aan de volgende Salons nam hij m et verschillende
  schilderijen deel. In 1791 exposeerde hij als nr. 730
  „D ibu ta d es tekent de schaduw van haar geliefde” ;
  over dit werk schreef hij aan de Société des Arts op
  13 m ei 1792 ,,... sur la dem ande de M M rs les commisaires
  de la Société, je fit l’ année dernière un tableau repré­
  sentant D ibutade traçant l’ om bre de son amant. Ce
  tableau devait faire partie des lots du dernier tirage. Je
  suis encore à sçavoir le m otif qui a déterminé la Société
  de ne plus s’ inform er d ’ un tableau dont ses commisaires
  avaient dem andé le sujet et fixé le grandeur.... L e prix
  du tableau est de 1200 1.” O p n ju li liet de Société hem
  weten dat men 800 1. w il geven 20.
   O p 20 novem ber 1792 werd Suvée verkozen tot
  direkteur van de A cadém ie de France te Rom e. Louis
  D avid, afgevaardigde bij de Nationale Conventie, rea­
  geerde heftig en w endde al zijn invloed aan, om de post
  te laten afschaffen, wat dan ook gebeurde op 25 novem ­
  ber 21. In 1794 verbleef hij, om politieke redenen, twee
  maanden in de gevangenis, waar hij het portret schil­
  derde van A ndré Chénier, enkele dagen vó ó r diens
  d o o d 22.
  In 1795 richtte men de A cadém ie de France, die uit
  R om e verjaagd was, te Parijs w eder o p ; op 1 januari
  1796 bevestigde het D irectoire de benoem ing van Suvée
  
  s0 Dit werk was nogmaals aanwezig in het Salon van 1 7 9 3 (nr 1 1 7 ) ;
  het is wel dat schilderij dat hij in januari 1 7 9 9 aan de Brugse Akademie
  schonk (nr 1 3 2 van het Groeningemuseum). Het portret van Louis
  Rameau (nr 1 3 6 van het Groeningemuseum) schijnt, naar de vol­
  gende beschrijving te oordelen, ook in het Salon van 1 7 9 3 te zijn
  geweest : „Un des plus remarquables portraits exposés au Salon est
  celui de Suvée, dans lequel on voit un homme d’affaires, de grandeur
  naturelle, assis à son secrétaire” . J . G u iffrey, o . c . , blz. 3 0 2 - 3 0 4 , 3 4 8 ­
  35°-
  
  Hij schreef aan Topino-Lebrun : „Qui nommèrent-ils ? Qui ?
  Devinez ! Suvée, l’horrible aristocrate Suvée, l’ignare Suvée !”.
  H. Lapauze, o.e., I, blz. 4 4 3 - 4 4 5.
   aa J. G u i f f r e y , o.e., b l z . 2 9 1 - 2 9 2.
  tot direkteur; het zou echter nog zes jaar duren eer hij
  zijn post te R om e zou kunnen bezetten. Intussen hield
  hij zich te Parijs bezig met de jo n g e kunstenaars die er
  hun afreis naar R om e verbeidden 23.
  In
  
  1799 kwam Suvée nogmaals naar B rugge; in
  
  oktober 1801 vertrok hij naar R om e waar hij op 27 n o­
  vem ber aankwam 24. Hij stelde alles in het werk om het
  vervallen M ancinipaleis te ruilen v o o r de Villa M ed icis ;
  het ruilverdrag werd getekend op 18 mei 1803, toen
  Suvée reeds de Villa in bezit had genom en 26.
  O p 23 januari 1803 werd te Parijs een afzonderlijke
  „C lasse des B eaux-Arts” in het „Institut National”
  ingericht; de A cadém ie Royale was immers op 8 augustus
  1793 afgeschaft gew orden. O p 28 januari 1803 maakte
  m en de namen van de leden van de Klas beken d; er
  waren acht schilders waaronder D avid, V ien, V in cent;
  Suvée was er niet bij 26.
  Intussen richtte Suvée zijn school in ; op 7 novem ber
  kon hij het volgende resultaat m elden aan M me Favart :
  „ J ’ ai déjà une gallerie de deux cents pieds de long,
  rem plie des plus belles statues, de bustes et bas-reliefs
  antiques.... L e beau portique du côté du jardin sera de
  m êm e em belli par des m onum ents d ’ art, m oulés sur des
  marbres antiques” 27.
   O nder zijn leerlingen telde hij o.a. de Bruggeling
  J. Odevaere, leerling van David, en de bekende Franse
  
  25 H. L a p a u z e , o.e., I, blz. 461-465; II, blz. 2.
  s* L. Hautecœur, Rome et la Renaissance de l’Antiquité à la fin du
  XVIIIe siècle. Parijs, 1912, blz. 273.
  26 H. Lapauze, o.e., II, blz. 4, 19.
  28 A . T u e t e y , Notices sur les artistes, candidats à la classe des BeauxArts de l'Institut, in Archives de l’art français. Nouv. pér. IV (1910),
  
  blz. 244-289. In een vroegere lijst vernoemde men tien schilders die
  in aanmerking zouden kunnen komen voor de nieuw op te richten
  Klas. In een bijgevoegde nota werden nog drie schilders vermeld, die
  na de tien kandidaten gevoegd moesten worden; daarbij was ook
  Suvée.
  27 J. G uiffrey, o.e., blz. 322-325.
  schilder Ingres. D e zorg voor zijn instelling benam al
  zijn tijd zodat hij haast geen gelegenheid m eer von d om
  nog te schilderen. H et was nochtans zijn bedoeling
  geweest, toen hij naar R om e vertrok, zich verder met de
  kunst bezig te h ouden 28.
  D e Brugse meester overleed te R om e op 9 februari
  1807. In de Parijse A cadém ie kreeg hij, alhoewel maar
  „corresp on dan t” , de eer van een posthum e herdenking
  door L ebreton 29.
  In de inventaris, opgesteld op 6 oktober 1807 d oor
  Lem aitre, notaris te Parijs, vinden we verschillende
  werken die over de klassieke O udheid handelen 30. In
  zijn nagelaten verzam eling kwam o.a. een schilderij van
  Jordaens voor.
   Werk
  O m het werk van Suvée in de tijd te kunnen situeren,
  is het vooreerst n odig een algemeen beeld te schetsen
  van de toenmalige toestand op kunstgebied.
  R on d het m idden van de x v m e eeuw gebeurden een
  reeks belangrijke vondsten : P om peï en H erculanum
  w erden opgegraven en te Paestum „on td ek te” m en de
  Griekse tempels. K ort na 1750 verscheen van com te de
  Caylus het „R ecu eil d ’ antiquités égyptiennes, étrusques,
  romaines et gauloises” , van Piranesi de
  
  „A n tich ita
  
  R om ane” . Z o kwam er een algemene belangstelling
  v oor de Klassieke O udheid. Klassicisme werd een reaktie
  
  J8 Bulletin de la Société de l’histoire de Vart français, 1923, blz. 388.
  29 J. G u iffrey, Les membres de l’Académie des Beaux-Arts de 1796 à
  1910, in Archives de l’art français. Nouv. Pér. IV (1910), blz. 239.
  30 — neuf volumes infolio, dits les antiquités d’herculanum...
  — douze volumes reliés qui sont les hommes illustres de Plutarque...
  — quinze volumes dont œuvres de Winkelmann...
  — trente volumes dont la traduction d’homere...
  — sept volumes dont la traduction des metamorphoses d’Ovide...
  (Brugge, Stadsarchief).
  tegen de speelse R ok ok o; m en w ilde een vernieuwing
  en zoch t inspiratie in de serene Oudheid.
   Een grote invloed ging van R om e u it; daar verbleef
  meestal R . M engs die er in 1752 zijn beroem d atelier
  opende. Hij beïnvloedde zeer de daar verblijvende
  jo n g e schilders o.a. V ien ; zijn stijl, o.a. in de Parnassus
  van de Villa A lbani (1761), is m eer in de aard van
  Poussin. W inckelm ann gaf in 1755 zijn bekend werk uit :
  
  Gedanken über die Nachahmung der griechischen Werke...',
  daarin spoorde hij aan tot een navolging der Grieken en
  wees op het belang van de grootse omtreklijn en de
  kennis van de drapering.
  D ie gedachten werden algemeen aanvaard en d oor
  anderen verder verspreid; bij ons verm elden we „ L e
  costum e” (1776) van A . C. Lens 31. O ok in de schilder­
  kunst w erd het Klassicisme voelbaar. V ien, die van
  1744 tot 1750 te R om e geweest was, kwam, terug te
  Parijs, in de invloedsfeer van de Caylus die hem v ijf
  schilderijen liet uitvoeren in enkaustiek, volgens het
  recept van P lin iu s32. In 1761 stelde hij een „J eu n e
  G recque ornant un vase” ten toon waarin zow el het
  dekor als de kledij zeer eenvoudig waren geh ou den;
  in 1763 toon de hij een „M arch an d e d ’ A m ours” , een
  transpositie van een antiek fresko. H et liefelijke en het
  precieuse nam bij hem echter terug de bovenhand en hij
  zette de begonnen vernieuwing niet voort. H et waren
  twee Engelsen, B. W est en G . H am ilton, die de stijl
  verder uitwerkten; vooral H am ilton, die een atelier te
  R om e had, is van belang 33.
   81 Cfr. J. D ierckx, Kunstschilder Andreas Cornelis Lens als theore­
  ticus (1739-1822), in Gentse Bijdragen, VII ( 1941 ), blz. 173 - 208.
  32 P. Lavedan, Histoire de Vart, II, Parijs, 1944 , blz. 447.
  33 J. Locqu in , La part de l’influence anglaise dans l’orientation néo­
  classique de la peinture française entre 1750 et 1780, in Actes du Congrès
  d’histoire de l’art, (Parijs, 1921 ), II, blz. 391 - 399.
  H et was ook toen dat Suvée en D avid in de Eeuwige
  Stad waren ; m et V incent, M énageot en Peyron b eh oor­
  den ze tot een zelfde generatie (geboren tussen 1743
  en 1748) en waren leerlingen van V ien geweest. Geruim e
  tijd verliep hun kunststreven haast gelijk, gew orteld als
  het was in de R okoko ; D avid had zelfs veel ontleend aan
  Boucher. A lleen enkele houdingen o f typen deden soms
  klassicistisch aan; even diep als V ien o f de Engelsen
  drongen ze voorlop ig niet in het antieke door.
  D e tekeningen, die w e uit de Brugse tijd van Suvée
  kennen, zijn nog gans in de Rokokostijl van de tijd ; som ­
  m ige staan nog onder invloed van Garem ijn. Z ijn ideaal
  bestaat in het nauwkeurig afbeelden van de werkelijkheid.
   In 1771 w on hij de Rom eprijs met de „S trijd tussen
  M ars en M inerva” (M useum te Rijsel) (afb. 1). Buiten
  het onderwerp is er niets klassicistisch aan het kleurrijk,
  laat-Barok schilderij; de personen, de kledij en de
  kom positie zijn bew ogen. E r loop t een grote diagonaal
  van bovenaan
  
  links naar onderaan
  
  rechts;
  
  deze is
  
  gesteund d oor twee kleinere diagonalen.D e kom positie
  van zijn rivaal D avid (Parijs, L ou vre) heeft verwant­
  schap m et B oucher’ s stijl. R on d deze tijd staan en Suvée
  en D avid nog even ver van het integraal Klassicism e.
  T e R om e kopieerde Suvée veel naar de A ntieken; hij
  maakte ook schetsen van ruïnes, gebouw en en land­
  schappen. In de Steinmetzverzameling te Brugge en in
  het L ouvre zijn o.m . zulke tekeningen van hem b e ­
  waard. V erschillende andere werken zijn uit zijn
  Rom einse tijd gekend : „M y tolog isch e scene” (1776,
  M useum van G ent), verschillende werken die hij in
  ’t Salon van 1779 tentoonstelde : „G e b o o rte van
  K ristus” (leper, S. M aartens), een „soldaat” en
  „ S . Sebastiaan” (G roeningem useum nr 134 en 131),
  „G e b o o rte van O .L .V .” (Parijs, Église de l’A ssom p ­
  tion) 34. G een enkel werk kunnen we klassicistisch n oe34
  
  Van h e t laatste w e r k s c h r ijft J. L o c q u i n , La peinture d’histoire...,
  
  J. R. S u v é e , Strijd tussen M ars en Minerva, 1771
  ( Museum te Rijsel)
  
  Te voegen tussen blz. 142 en 143
  van jaargang 1956.
   m en ; de meester streefde m eer naar het delikate en het
  gracieuze dan naar een grootse vereenvoudiging. In de
  verm elde „G e b o o rte van O .L .V .” wijzen niettemin
  enkele details op antieke invloed ; het grootse en een­
  voudige speelt een voornam e rol. H et is wel een over­
  gangswerk.
  In 1779 maakte hij „ D e vrijheid aan de kunst w eer­
  gegeven” (Parijs, L ou v re); in het Salon van 1781 b evon d
  zich van hem „ D e Vestalin Emilia het vuur opw ekkend”
  (slot te M aisons). T erw ijl Suvée in de tijdsgeest ver­
  strikt zat, stellen we bij D avid, rond die jaren, een grotere
  vooruitgang naar het Klassicisme vast; de jarenlange
  lessen van V ien begonnen vruchten af te werpen 35.
  D it stellen we o.a. vast in het schilderij van D avid :
  „B elisarius vraagt een aalmoes” dat ook in het Salon
  van 1781 aanwezig was. In 1783 stelde hij ten toon :
  „A n d rom a ch e beweent het lijk van H ektoor” ; daar
  bereikte hij haast een eindpunt in de lange ontwikkeling
  naar het echte Klassicisme. D at Suvée niet de inspiratie
  en het genie bezat om de nieuwe elementen tot een stijl
  u it
  
  te
  
  werken,
  
  bew ijst
  
  zijn
  
  „V errijzen is”
  
  (Brugge,
  
  S. W alburga), dat ook in dit Salon te zien was.
   David, vertrokken van hetzelfde punt als zijn rivalen,
  deed de evolutie, die een twintigtal jaren vroeger begon ­
  nen was, uitvloeien in een stijl waarin de voornam e
  rust en de tekening het h oofd d oel vorm den. H et eind­
  doel bereikte D avid m et de „E e d der H oratiërs” dat
  in 1784 te R om e werd geschilderd en een ongem ene
  geestdrift verwekte; ook te Parijs kende het stuk even-
  
  blz. 275) : „Depuis longtemps, l’École française n’avait pas produit
  une œuvre d’une conception aussi juste, d’un recueillement aussi
  intime, d’une sérénité aussi charmante.”
  36 Vooraleer David naar Rome vertrok, had hij nochtans verklaard
  in 1775 : „Ne craignez rien, l’antique ne me séduira pas : il manque
  d’entretien et ne remue pas” . L. G i l l e t , La peinture de Poussin à
  David. Parijs, 1935, blz. 267.
  eens een groot sukses. Z o streefde hij definitief al zijn
  mededingers voorbij en werd de erkende leider van
  de nieuwe stijl.
  Suvée was geen wegbereider van de klassicistische
  stijl in de schilderkunst. Zijn kunst zat geworteld in de
  Rokoko ; in een overgangswerk, als de voornoemde
  „G eboorte van O .L .V .” , gebruikte hij vóór 1784 maar
  enkele klassicistische elementen. Hij volgde een mode
  die toen opkwam en die ook anderen in hun schilder­
  wijze verwerkten.
  Luc D e v lie g h e r,
  A sp. N .F .W .O.
  BIJLAGE
  Leerlingen van Suvée, volgens de inschrijvingsregisters
  van de „Académie royale de peinture et de sculpture” te
  Parijs. Opgemaakt naar L. R eau, Histoire de l’expansion de l'art
  français, blz. 278-290
  2-X-1778 Jean-Joseph Beirens, 22 j. uit Brugge.
  19-II-1781 François Wynckelmann, 18 j. uit Brugge.
  3-IX-1783 Bernard Duvivier, 21 j. uit Brugge.
   20-III-1784 Jacques Madere, 22 j. uit Brugge.
  16-XII-1786 Joseph Ducq, 23 j. uit Brugge.
  21-111-1789 Ignace Van den Bussche, 25 j. uit Beveren-bij
  Roeselare.
  29-V-1789 Guillaume-Pierre Geysen, 25 j. uit Brugge.
  16-XII-1790 Jean-Baptiste Welenstein, 16 j. uit Brussel.
  23-IX-1797 Joseph de Meulemeester, 25 j. uit Brugge.
  23-IX-I797 Joseph-Denis Odevaere, 22 j. uit Brugge.
  17-II-1798 Jean Van de Male, 20 j. uit Brugge.
  17-II-1798 Mathieu Van den Bogaerde, 22 j. uit Brugge.
  8-VI-1801 Albert-Jacques-François Gregorius, 25 j. uit
  Brugge.
  