title: Universitaire crisis
text: Vrije ruimte
  
  Universitaire crisis
  Henk van Houtum
  
  De Universiteit is in crisis. De affaires stapelen zich op. Daarmee brokkelt
  
  hetzelfde is als aantal citaties. Want wat veel wordt gelezen kan inhoudelijk
  
  ook het vertrouwen in en het aanzien van de wetenschap in hoog tempo
  
  matig of weinig vernieuwend zijn, een hoog insidersgehalte hebben of
  
  af. Maar mensen als Stapel en Nijkamp zijn geen anomalie; ze zijn het
  
  vooral een handig overzicht van eerder werk zijn. En dat zegt op zich
  
  extreme gevolg van een geperverteerd systeem. Want meer dan
  
  weinig over de intellectuele bijdrage. De uitspraken van de Nederlandse
  
  individuele waanzinnigheid, laten ze het morele failliet van de structuur
  
  zanger en presentator Gordon worden ook vaak aangehaald, maar
  
  zelf
  
  individuele
  
  daarmee zijn ze nog niet van hoge kwaliteit. Daarnaast kan het jaren
  
  verantwoordelijkheid maar de fraude wordt in de hand gewerkt door een
  
  zien.
  Natuurlijk,
  
  wetenschappers
  
  hebben
  
  een
  
  duren voordat een uitvinding, een inzicht of een geheel werk wordt
  
  collectief falen.
  opgepakt. Kant werd pas na zijn zestigste beroemd, Aristoteles en
  
  De streepjescode ontbreekt
  er maar aan
  
  Spinoza zelfs pas tweehonderd jaar na hun dood. Die tijd is de
  hedendaagse wetenschapper niet gegund. Die moet nu ‘scoren’.
  Ten slotte, het eindeloos elkaar citeren is ook geen garantie van
  innovatie. Dat wist Schopenhauer al. Hij klaagde in zijn lezenswaardige
  boek ‘Middenstanders van de Wetenschap’ al over de veelal onkritische,
  
  De oorsprong van het morele falen van de Universiteit is dat zij van haar
  
  weinig oorspronkelijke ‘kathederkruideniers’ die een wetenschappelijk
  
  kerntaak – de wetenschappelijke vorming – is afgeraakt. Daarvoor is niet
  
  geschrift opstellen waarbij “volgens de homeopathische methode het
  
  alleen de Universiteit verantwoordelijk, maar ook haar belangrijkste
  
  zwakke minimum van een gedachte met vijftig bladzijden woordenvloed
  
  financier: de overheid. Democratisch gezien wij allen dus. Vanuit de
  
  wordt verdund”.
   obsessie dat publiek geld economisch efficiënt moet worden besteed en
  
  Met Schopenhauer zou ik willen zeggen: bevrijd de Universiteit van
  
  meetbaar nut moet opleveren, is de Universiteit vandaag verworden tot
  
  de kruideniers. De wetenschap is geen bedrijf en de Universiteit werkt
  
  een kennisfabriek. Kennis moet vooral economisch nuttig zijn en het liefst
  
  ook niet voor de staat. Net zomin de student een consument is of een
  
  direct inzetbaar in economische topsectoren. Analoog aan de fabriek
  
  inwisselbaar administratief nummer. Benoem voor mijn part een deel van
  
  gaat het in de hedendaagse Universiteit vooral om kwantitatief meetbare
  
  de Universiteit tot Universitaire Beroeps Opleiding (UBO). Er is niets mis
  
  prestaties. Het universitaire mantra is aantallen. Het zijn de aantallen
  
  met eerbaar beroepsonderwijs. Maar maak de rest van de Universiteit
  
  publicaties, studenten, prijzen, promoties, acquisities en subsidies die
  
  werkelijk vrij en subsidieer die als was het een kunst. Zonder verspillend
  
  tellen. Die aantallen leveren geld en aanzien op, waarmee weer meer
  
  controlesysteem, marketing en overhead. Want net als kunst vindt goede
  
  wervingskracht ontstaat voor weer meer aantallen. In de bijhorende
  
  wetenschap een nieuwe werkelijkheid uit. Het laat dingen vanuit een
  
  fabriekstaal heet een wetenschappelijk schrijfsel vandaag output, welke
  
  ander, onverwacht of noodzakelijke kritisch perspectief zien. Werkelijke
  
  in aantallen per jaar door de afdelingsmanagers wordt geturfd. Het gaat
  
  creativiteit en verrijking vragen om het opzoeken van de grenzen, het
  
  er om zoveel mogelijk Engelstalige ‘output’ te ‘produceren’ in
  
  durven betreden van het nog niet eerder betredene. Haal dus de druk
  
  ‘high-ranking’ ‘journals’ die door grote Amerikaanse en Britse bedrijven
  
  van de waardering op aantallen weg bij de vrije wetenschap. Elitair?
  
  worden beheerd. Boeken tellen niet of nauwelijks. Nederlandse artikelen
  
  Ivoren Toren? Noem het maar zoals je wilt. Ik zeg: geen samenleving
  
  en boeken nog minder. Intussen gaat de competitieve meetmanie zover
  
  zonder vrijdenkers. Het is veel gevraagd, en lijkt paradoxaal, maar de
  
  dat individuele onderzoekers impactscores (marktwaardes) krijgen, alsof
  
  weg om vertrouwen en aanzien terug te krijgen is niet nog meer willen
  
  ze verhandelbare goederen zijn in een intensieve menshouderij. De
  
  controleren en meten. De fabrieksmatige obsessie met productiviteit en
  
  streepjescode ontbreekt er nog net aan.
   controle leidt juist tot intellectuele verramsjing en fraude. Nee, geef de
  
  Ook de kwaliteit van het geschrevene wordt louter kwantitatief
  gemeten, namelijk in termen van hoeveel een artikel wordt geciteerd.
  wetenschapper juist rust, tijd en het vertrouwen. Alleen dat haalt de
  Universiteit uit deze crisis.
  Dat is als je verloren sleutels zoeken alleen op plaatsen waar de
  lantaarnpaal je verlicht. Want het is een misvatting te denken dat kwaliteit
  
  AGORA 2014-1
  
  Meer weten? Neem contact op via h.vanhoutum@fm.ru.nl.
  vrije ruimte
  
  universiteit 53.
  