Zuid-Carolina onder negerbestuur. Eene bijdrage tot de Kennis van Amerika
Dit boek is zo oud dat het auteursrecht erop is verlopen, zodat het boek nu deel uitmaakt van het publieke domein. Een boek dat tot het publieke domein behoort, is een boek dat nooit onder het auteursrecht is gevallen, of waarvan de wettelijke auteur srechttermijn is verlopen. Het kan per land verschillen of een boek tot het publieke domein behoort. Boeken in het publieke domein zijn een stem uit het verleden. Ze vormen een bron van geschiedenis, cultuur en kennis die anders moeilijk te verkrijgen zou zijn. Aantekeningen, opmerkingen en andere kanttekeningen die in het origineel stonden, worden weergegeven in dit bestand, als herinnering aan de lange reis die het boek heeft gemaakt van uitgever naar bibliotheek, en uiteindelijk naar u. Richtlijnen voor gebruik Google werkt samen met bibliotheken om materiaal uit het publieke domein te digitaliseren, zodat het voor iedereen beschikbaar wordt. Boeken uit het publieke domein behoren toe aan het publiek; wij bewaren ze alleen. Dit is echter een kostbaar proces. Om deze dienst te kunnen blijven leveren, hebben we maatregelen genomen om misbruik door commerciële partijen te voorkomen, zoals het plaatsen van technische beperkingen op automatisch zoeken. Verder vragen we u het volgende: + Gebruik de bestanden alleen voor niet-commerciële doeleinden We hebben Zoeken naar boeken met Google ontworpen voor gebruik door individuen. We vragen u deze bestanden alleen te gebruiken voor persoonlijke en niet-commerciële doeleinden. + Voer geen geautomatiseerde zoekopdrachten uit Stuur geen geautomatiseerde zoekopdrachten naar het systeem van Google. Als u onderzoek doet naar computervertalingen, optische tekenherkenning of andere wetenschapsgebieden waarbij u toegang nodig heeft tot grote hoeveelhe- den tekst, kunt u contact met ons opnemen. We raden u aan hiervoor materiaal uit het publieke domein te gebruiken, en kunnen u misschien hiermee van dienst zijn. + Laat de eigendomsverklaring staan Het "watermerk" van Google dat u onder aan elk bestand ziet, dient om mensen informatie over het project te geven, en ze te helpen extra materiaal te vinden met Zoeken naar boeken met Google. Verwijder dit watermerk niet. + Houd u aan de wet Wat u ook doet, houd er rekening mee dat u er zelf verantwoordelijk voor bent dat alles wat u doet legaal is. U kunt er niet van uitgaan dat wanneer een werk beschikbaar lijkt te zijn voor het publieke domein in de Verenigde Staten, het ook publiek domein is voor gebruikers in andere landen. Of er nog auteursrecht op een boek rust, verschilt per land. We kunnen u niet vertellen wat u in uw geval met een bepaald boek mag doen. Neem niet zomaar aan dat u een boek overal ter wereld op allerlei manieren kunt gebruiken, wanneer het eenmaal in Zoeken naar boeken met Google staat. De wettelijke aansprakelijkheid voor auteursrechten is behoorlijk streng. Informatie over Zoeken naar boeken met Google Het doel van Google is om alle informatie wereldwijd toegankelijk en bruikbaar te maken. Zoeken naar boeken met Google helpt lezers boeken uit allerlei landen te ontdekken, en helpt auteurs en ui tgevers om een nieuw leespubliek te bereiken. U kunt de volledige tekst van dit boek doorzoeken op het web via http: //books .google . com UC NRLF J iJliiifiir ff *B 5fll v-f THE LIBRARY OF THE UNIVERSITY OF CALIFORNIA PRESENTED BY PROF. CHARLES A. KOFOID AND MRS. PRUDENCE W. KOFOID ZÜID-CAliOLip ONDER NEGERBESTUUR. EENE BIJDRAGE TOT DE KENNIS VAN AMERIKA. XTJLJLR "T BXTGI^BZ^SOZZ VAN JAMES S. PIKE, Toomuülg mlnlster-reildeiit der Yeieenlgde Staten te *8 GraTenliage. DOESBORQH , R. V. HINLOOPEN LABBERTON. 1875. m ^'^It'^^.l >^j ^[^IA^\^^^^,^ ^^.4Mstv:v^^> ^<'' '^ uri. Snelpersdruk van H. C. A. Thieme , te Nijmegen. VOORREDE VAN DEN SCHRIJVER. De navolgende bladzijden werden geschreven in Zuid- Carolina gedurende de zitting der Wetgevende Vergade- ring in de maanden Februari en Maait 1873. Zij ontleenen hare kleur aan de tooneelen , waardoor de Schrijver omgevep was. Deze vermelding is noodzakelijk met het oog op den vorm van een deel van den inhoud. Ik heb geene positive theorie met betrekking tot de toekomst van Zuid-Carolina. Vijftien jaar geleden , toen de emancipatie nog ver af scheen , waagde ik de voor- spelling, dat de Golf-Staten ten slotte geheel in handen der Negers zouden komen ; maar nu de vrijmaking der slaven plotseling tot stand gekomen is , is de stand van het problema veranderd. Toch zijn sommigen van opinie, dat die voorspelling onvermijdelijk zal bewaarheid wor- den met betrekking tot het lot der Zuidelijke Staten , Zuid-Carolina ingesloten. In de volgende bladzijden heb ik die opinie bestreden , wat Zuid-Carolina betreft , en den weg aangewezen , langs welken het mij toeschijnt , dat de Afrikanisatie kan worden voorkomen , en ik heb eenige beschouwingen ten beste gegeven , die wellicht kunnen leiden tot het doen van pogingen daartoe. Maar ivB155i87 IV VOORREDE. er is een groot onderscheid tasschen hetgeen A^n gedaan worden en hetgeen zal gedaan worden ; wellicht zal dat ook hier blijken. Wellicht zullen de blanken van Zuid- Carolina toelaten wat zij zouden kunnen verhinderen. De beslissing hangt grootendeels van hen af. Maar hunne handelwijs in de tegenwoordige krisis is niet alleen eene zaak van het hoogste belang voor hen zei ven ; de andere Staten hebben er even veel belftng bij , en hunne aan- dacht vestig ik daarom eveneens op dit vertoog. De feiten verdienen de belangstellende overweging van ieder , die niet a priori overtuigd is, dat ons staat- kundig systeem in alle opzichten proefhoudend en tegen alles bestand is. New-York, Oct. i873. VOORBERICHT VAN DEN VERTALER. Het onderhavige werkje van den Heer Hke heeft in Amerika eenen buitengewonen opgang gemaakt. Geen wonder! Uncle Tom's Cabin is er mogelyk bijna verge- ten , maar de vrijmaking der slaven , in hare gevolgen, is er voor velen eene levenskwestie geworden. Als eene bydrage tot de kennis van den stand van zaken aldaar in het bijzonder, en op het gebied van land- en vol- kenkunde in 't algemeen , moge de vertaling bij ons belangstellende lezers vinden! Het homo sum etc. zal zeker hier wel niet behoeven aangevoerd te worden, als eene opwekking tot kennisneming van deze met ware belangstelling geschreven bladzgden. Voor den Nederlandschen lezer zal het wellicht niet geheel overbodig zyn een woord over Zuid-Carolina te doen voora^an. Het heeft met den broedérstaat Noord-Garolina zyneu naam te danken aan Fransche kolonisten, die in 't laatst der 16e eeuw zich er vestigden^ en het naar hunnen koning, Karel IX, Carolina noemden. Het ligt aan den Atlantischen Oceaan tusschen Noord-Carolina en Georgia, tusschen 32 en 35 graden noorderbreedte. Het is ruim VI VOORBBRICHT. ZOO groot als ons land; het getal inwoners echter be- draagt nog geen millioen. Het is verdeeld in 31 coun- ties of graafschappen. De zetel van het Gouvernement is Columbia, een landwaartsin gelegen stadje, overigens van weinig beteekenis. De voornaamsfe stad is Char- leston , uit den laatsten oorlog wel bekend , eene stad van circa 50000 zielen met uitgebreid en handel, tevens een zetel van geleerdheid, en van den R. K. en den Anglikaanschen bisschop. Zij wordt door vier sterke forten verdedigd , en ligt op nagenoeg 3 uren afstand van zee. Op de kust van Carolina liggen verscheidene eilanden. De grond is er bij uitnemendheid vruchtbaar. Hoewei in sommige streken moerassig , heeft men er ook hooge streken. Het voornaamste middel van bestaan is de landbouw. De produkten zijn : hout , , ryst , maïs , katoen , tabak , indigo en mineralen. In 1776 behoorde het, na vele lotswisselingen , nog aan Engeland ; toen werd het met geheel Amerika vry verklaard. De welbekende Engelsche wijsgeer Locke stelde in 1670 , op verlangen van den toenmaligen En- gelschen Minister van Koloniën , graaf Shaftesbury , bij wiens kinderen hij gouverneur was, eene constitutie op voor Carolina , en deze was sedert daar ingevoerd. Zuid-Carolina , geiyk de andere staten van het Zui- den , ligt thans vernederd in het stof. Het heeft mede- gestreden voor de afscheiding , voor de ontbinding der Unie, het is overwonnen. Het wilde verouderde toestan- den bestendigen. Bij verkiezingen , bijvoorbeeld , had de slavenhouder stemmen naar 't aantal zijner slaven ; voor elke vijf slaven drie stemmen meer. De emancipatie , tengevolge van den oorlog , of liever van den vrede , heeft daaraan een einde gemaakt. De Neger is vrij niet VOORBBttlCHl'. vil alleen , maar stemt voor zich zei ven. De gevolgen doen zich gevoelen. Verreweg de meerderheid der bevolking zgn kleurlingen , gewezen slaven. Men noemt ze nog dikwijls zwarten , ofschoon sommigen, door vermenging, bijna blank , ja zelfs rossig zijn. De democraten zijn voor de algeheele gelijkstelling en vermenging gestemd ; zelfs wat huwelijken betreft. De oude blanken echter schuwen die gelijkstelling en minachten het tegenwoor- dige Negerbestuur , zooals zij het noemen ; zij wachten heil van het Congres : dat het de Constitutie der Unie zoodanig zal wijzigen , dat de stembus hen weder op het kussen brenge. Zal dat geschieden? 0f zal misschien het aantal blanken genoeg toenemen , en dat der kleur- lingen genoeg afnemen, dat daardoor alleen hunne hoop zal verwezenlijkt worden? De toekomst zal het leeren. De Heer Pike schijnt , met velen , die hoop te voeden. Voor ons heeft die kwestie op zich zelve zeker weinig belang. Maar wil men Amerika leeren kennen , dan is het zaak niet enkel kennis te nemen van algemeene toes>tanden (Amerika is zoo groot en zoo verscheiden) maar zich in kennis te stellen van speciale toestanden. Zuid-Carolina staat intusschen in dezen ook niet geheel op zich zelf. De Unie is goedgezind jegens de bedwon- gen staten , maar uit den aard der zaak zijn deze in hun inwendig bestuur grootendeels geheel vrij; hun lot is in hun eigen hand. Daar zit thans de kwaal. Het tafereel , dat de Heer Pike , die ook hier te lande wel beken4 is, ophangt van den tegepwoordigen toestand van Zuid-Carolina , is donker , maar alleszins lezenswaardig. Men kan het werkje beschouwen als een aanhangsel op BixorCs New America , dat ook bij ons veel belangstelling gevonden heeft. Wat eigenlijk bijla- Vlil VÓORBEklOHt. gen zijn, heeft meestal niet den gewonen meer droogen vorm , die bylagen plegen te hebben ; die Verhooren en Rapporten hebben zelfs iets zoo eigenaardigs, dat wij gemeend hebben ze niet te moeten weglaten. Zooveel mogelyk hebben w\j getracht het karakter van tekst en bylagen beide getrouw weer te geven. B. SOHOLTEM. DoESBOROH , Maart 1875. .t I. Üen Negerparlement. — Vernedering der Blanken. — £ene omkeering in de Maatschappij. — Een zon- derling schouwspel. Columbia, de hoofdstad van Zuid-Garolina , is be- koorlijk gelegen in H hartje van het hoogland, nage- noeg in het midden van den Staat. Het heelFt breede, open straten , regelmatig aangelegd , en fraaije , onder boomen prijkende, villa's in en om de stad. Bijna ner- gens vindt men meer en beter gelegenheid tot uit- stapjes te paard of per rijtuig. In alle tijden van het jaar ziet men elegante rijtuigjes, met vlugge paar- den bespannen , de straten doorkruisen ; nu in den winter is het weer zelfs uitlokkend. Omstreeks Kerstmis en Nieuwjaar , toen de koude zich over het geheele land zoo streng en plotseling deed gevoelen, was het hier ook wel eenigszins winter , naar 't schijnt : men zag zelfs sledevaart en schaatsenrijders ; maar thans vriest het hier niet, en bij het zachte lenteweer , dat hier heerscht, denkt men niet meer aan de koude. Gisteren , omstreeks vier um* in den namiddag , Mroomden hier de vergaderde Wijzen uit hunne ver- gaderzaal , waar zy hunne begaafdheden hadden ten toon gespreid. Ongeveer drie vierden van hen be- hoorden tot het Afrikaansche ras. Het v^as, alsof er eene beurs, of publieke veiling, uitging in een van de zuidelyke Staten. Alle negertypen en physionomiên ¥^aren er te zien : van den lichtgetinten octoroon tot den gitzwarten neger; van den netten huisknecht tot den onbehouwen ryst- of katoenplanter. Hunne kleeding was evenzoo verschillend. Sommigen droegen een kalen, glimmenden, zwarten rok uit de tweede hand, met een kachelpijp op het hoofd , die tien jaar uit de mode was ; anderen gaven blikbaar niets om eene behooriyke kleeding ; zij drpegen grove en vuile werkhuizen en slappe inge- deukte hoeden. Het gebrek aan linnengoed was by eenden v^- borgen door eene groye wollen bouffante , maar minder te verbergen was het lompe schoeisel, en de broeken , die blykbaar te kort , en bovendien ge- scheurd waren. Die donkerkleurige menigte , het ruwe houten hek uitgestroomd zynde , verloor zich in de straat. Dat was de Wetgevende Vergad^ing van Zuid-Carolina. Boven den ingang , en in de paneelen van hejt deftige gebouw , ziet men in ^asrelief de bus^n van Greorge Mc DufQe en Robert Y. Hayne. Hadden die mannen , boven uit den gevel , werkelyk dat tooneel eens kunnen aanschouwen 1 1 Wat zouden zy gelegd hebben ? >Ik sidder ," schreef eens Jefferson , toen hij de -slavemy in het Zuiden beschreef, »ik sidder, als 9Ïk er aan denk, dat bij God gerechtigheid is." Maar zou één van die oude Zuidelijke vaderlandlie- ^ende mannen der revolutie , die in hun gemoed strijd voerden over den vloek der slavernij , zich ooit zulk een vervallen tot barbaarschheid hebben kunnen voor-^ «t^Ui^n , als waarvan dü schouwspel het toonbeeld was? »Mijn God, zie dat eens aap!" was de on* willekeurige uitroep van een eenvoudigen planter uit de lage streken , terwyi hij in de vergaderzaal ; over de balustrade leunde , en al zijne aandacht ge- vestigd had op de vergadering. »Het is de eerste ^maal , dat ik hier ben. Ik dacht , dat wy wel wis- >ten wat wij deden , toen wij toestemden in de eman^ >cipatie. Ik kende den neger, en ik heb veel voor- »speld van 't geen gebeurd is , maar ik had nooit 3>gedacht , dat het tot zoo iets komen zou." Dit is dan nu het resultaat, de. rijpe, aangekweekte vrucht van de geroemde beschaving van het Zui- den, na eene ervaring van twee eeuwen, Eene bevolking van blanken , die, van klein af begon- nen , tot welvaart , verlichting en beschaving, ge^ komen waren , , bekend met alle kunsijen en weten- schapp^i ; een volk van blanken, dat zich dapper ver- dedigde tegen vreemde tyrannie, dat zijne vryheid en onafhankeiykheid redde uit het vuur en de stormen van den burgerkrijgy dat mannen heeft voortgebracht, die y tot roem der natie , eene eerste plaats hebben ingenomen als staatsmannen en redenaars — zulk een volk is dan tot dit uiterste gebracht ! Het ligt vernederd in het stof, onder den druk van dat vreemde samenraapsel , dat byeengebracht is uit zijne eigene vroegere slaven. Het is het schouwspel van eene ten onderste boven gekeerde maatschappij. In plaats van die aloude aristokratische maatschappij staat nu de ruwe vorm van de onbeschaafdste demo- cratie , waarvan de menschheid ooit een voorbeeld zag bij 't bestuur van een Staat. Het is de heffe des volks in het gewaad hunner be- schaafde voorgangers , zwaaijende over hen den staf van onkunde en verdorvenheid, en dat alles ten gevolge van de onverbiddelijke numerieke meerderheid. Het is de barbaarschheid, die door physieke krachten de beschaving overhoopwerpt. Het is de slaaf, die den baas speelt in de zalen van zijnen meester, en die dien meester onder de knie heeft. En al is dat alles zonder boos opzet geschied , het is niet te min een voldongen feit. Wij zullen de zaken van wat naderbij beschouwen , en binnentreden in de zaal der Volksvertegenwoordiging. Hier zitten hon- derd vier en twintig leden ; drie en twintig leden zijn blanken; 39 vertegenwoordigen het overschot der voormalige beschaving. Het zijn lieden van een degelijk uiterlijk, mannen van gewicht en beteekenis in de gemeenten, die zij vertegenwoordigen. Zij zijn allen uit de hoogere streken. Sommigen dragen reeds de sneeuwvlokken van zestig of zeventig winters op hunne kruin. Daar zitten zy zwijgend voor zich heen ziende. Zij gevoelen , dat zij slechts losse steenen zijn , die daar neergeworpen zijn , om nog eenigszins den stroom tegen te houden , dien zij niet meer kunnen stuiten. Zij zeggen weinig , en doen voor het oogenblik ook wei- nig. Zij slaan enkel den opkomenden vloed gade , en teekenen den waterstand aan der overstrooming. Met weerzin zitten zij daar. Zij gevoelen , dat zij als 't ware martelaars zijn, wier roeping het is , met stille onderwerping te lijden voor dat groote element in den Staat , welks beklagenswaardig lot het is de speelbal te worden van een meedoogenloos fatum. Als een groepje in eenen hoek van de welingerichte vergaderzaal slaan* zij, als verstomd, het dolle ru- moer gade aan de breede linkerzijde en het centrum , waar de aangelegenheden besproken , en de debatten gevoerd worden door negers; waar de zonderlinge stuurlieden zitten , die het roer en het lot in handen hebben van den eens zoo fieren, hooghartigen Staat. Bij deze wreede beproeving van zijnen hoogmoed, zyne mannelijke fierheid , zijne belangen , zijnen va- derlandschen geest moet van den Zuidelijken Bour- bon der Wetgevende Vergadering gezegd worden, dat hij zich gedraagt met eene waardigheid , eene 6 bedaardheid , een decorum ^ die bewondering afdwin-» gen. Hij gevoelt , dat de ijzeren hand van het nood- lot op hem rust. Hij is in zich zelven gekeerd » troosteloos , hopeloos. De gryze hoofden van bet tegenwoordige geslacht betuigen openlijk , dat zij geene uitkomst zien. Zij zien zelfs geen middel tot gedeeltelijk herstel. Zij gevoelen, dat het herwinnen van invloed , van beteekenis, van .macht in den Staat voor hen eene onmogelgkheid is. Zij schikken zich in hunne positie met een stoïcisme , waarvoor hun geenerlei loon te wachten staat. Zij zijn de typen van een overwonnen geslacht. Zij hebben alles op het spel gezet , en alles verloren. Zij hebben niels gered dan hun eigen leven. Hunne have en hun kroost zyn verloren gegaan. De oorlog , de eman- cipatie , de drukkende, telkens vernieuwde, belastingen hebben alles geroofd. Zij worstelen nu nog slechts tegen eenen geheelen ondergang. Zij zitten geduldig en wachten den nacht af. Die negerdrom tegenover hen maakt wetten onder een vervaarlijk rumoer, en onder de luidruchtigste debatten. Deze drie en twintig blanken zijn slechts de toeschouwers, de gedwongen toehoorders van de domme en ruwe schijnvertooning van een delibere- rend lichaam, welks tegeawoordig bestaan en bevoegd- heid een wonder, en eene schande tevens, is voor de moderne beschaving. Buiten die cjrie en twintig leden , die alleen dé oppositie uitmaken , zijn er , zooals gezegd is , hK>^ honderd en een. Van deze zijn vier en negentig kleiff- lifigeti , en de zeven overigen , blanken , z^n hunne bondgenooten. Alzoo is de verhouding in het ge- heele lichaam der Vertegenwoordiging, wat betreft de blanken tot de zwarten, als neg geen één tot ({m. Maar in de bevolking staat het getal blaiiken tot dat der zwarten als drie ioi vier; naar de basis der getallen is alzoo de onevetiredigheid in de vergaderzaal in 't oog loopend. In die Verhouding moesten er vier en vijf- tig blanken tegen zeventig kleurlingen in zijn. De kleur wijst nagenoeg ook de oppositie aan. Zooals de stand van zaken is, is het bijna letterhjk een ne- gerparlement , en het is het eenige op d^n aard- bodem , dat eene blanke bevolking vertegenwoordigt , en geacht tnoet worden het gehalte uit te dmk- ken van eene geavanceerde type van moderne be- schaving. Maar de lezer zal zich moeilijk een dui^ del^k denkbeeld* kimnen vormen vAn dat lichaaxo , en moeilijk zich de atgeheele omkeering in de Wet- gevende vergadering van Zuid-GaroUna kunnen voorstel- len , indien hij niet omtrent de bijzonderheden wordt ingelicht. Wel nu , de president is een neger , de griffier is een neger , de deurwachters zijn negers , de knechts zyn negers , zelfs de dienstdoende kapelaan is een gitzwarte neger. Aan sommige lessenaars zitten negers , wier typen bezwaarlijk elders dan in Congo zouden te vinden zijn, wier klee- ding, gezicht , houding en uitdri^kking slechts te huis behoort op de voorplecht van een rooverschip. 8 Men moet bovendien weten, dat deze mannen, met hoogstens een half dozijn uitzonderingen , zelven sla- ven zijn geweest, en dat hunne voorouders eeuwen achtereen slaven waren. Men zegt , dat , twaalf of vijftien jaar geleden , een slavenhouder in het Zuiden , alle wetten tegen den slavenhandel openlyk trotserende, eens een schip heeft uitgerust , eene lading slaven uit Afrika ge- haald , en die in Zuid-Carolina en Georgia veilig aan wal heeft gezet , en dat hij er zich openlijk op be- roemde. Als men sommige van deze volksvertegen- woordigers ziet , moet men het wel gelooven ; zy zien er uit, alsof ze pas waren opgevangen in de binnenlanden van Afrika. Als het zoo is , zullen wij over hunne tegenwoordigheid verder hier niet uit- weiden, zy zou een van die zonderlinge zamenloo- pen van omstandigheden zijn , die op zich zelven byna het geloof schijnen te rechtvaardigen aan eene onmiddelijke tusschenkomst van de hand der Voor- zienigheid in de menschelyke zaken. 11. De neger als wetgever. — Zijne bespraaktheid bij debatten. — Karaktertrekken van den neger. '— De toekomst van den Staat. Een van de dingen , die iemand het meest op- vallen , wanneer hij bij toeval eens eene van die negervergaderingen by woont , is de bespraaktheid bij de debatten : als men ten minste dien naam kan geven aan het eindeloos gekakel , dat daar plaats heeft. De hoofdonderwerpen der discussie vallen ge- heel onder het bereik van de leden , daar zij van praktischen aard zijn, en rechtstreeks in verband «taan met de persoonlijke belagen der wetgevers, zoowel als van hunne lastgevers. Wanneer eene bill aanhangig is , waarvan de strekking is : het toestaan van gelden, om ex-negerplagers te vangen en te straffen , dan weten zij heel goed wat dat beteekent. Zy voelen het in merg en been. Eveneens met maatregelen van onderwijs. De vrije school is bij hen juist op hare plaats; zoo ook het uitrusten en drillen der negermilitie. Op dit punt . zijn zij on- uitputtelijk ; dag in dag uit kan Sambo redeneren 10 over die onderwerpen, en over al wat er mee in verband staat. Er komt aan zijn babbelen geen einde, maar het ii^ellectueel standpunt is dat van een troep nieuw bekeerde negers bg eene Kamp- meeting. Natuurlijk zulk een praten kan eindeloos gerekt worden. * Het is slechts de oppervlakkigste beuzelpraat. Daarenboven is de neger in den hoog- sten graad een naaper , en , even als een aap of een papegaai , beproeft hij telkens , of hg dit of dat ook niet kan. Hy staat voor niets, hij beproeft alles ; om 't even , of hij uitgelachen wordt , of toe- gejuicht, al naar mate het hem goed afj^at of niet. Hij is levendiger van aatd dan een bldhke , én diaar zijne grootere bewegelijkheid gepaard gaat tnet eèiie zekere goedaardigheid , is hij betrekkelijk minder ge- makkelijk binnen de perken te houden. Zijne na- aperij in 't gebruik van stadhuiswoorden is soms^ allerkluchtigst. Van eene aardigheid of eene anecdote is hy een groot liefhebber , èli bij de ministe Siêui- ïeiding barst hij los in een Vreéselijk geöchatër. EVèn gemakkelijk gaat hij over tot tvöörd voeren óp de meest onsamenhangende mailiër , en daar hefifi ètllè oefening en ontwikkeling ontbreekt , en hij van taal- kunde en redekunde niet het rtiiüsle begrip hëëft , zegt hij tienmaal het zelfde , en staat, om !&oo te zeggen , onderwijl voortdurend te damden op 'de muziek van zijn eigeïi stem. Hij i^al ie^mSial het woord voeren over dezelfde kv^éstiê , en tefteiis jpté- cies hetzelfde zeggen , zonder dat hij het zelf Wéét 11 Lord Derby teide ©ens vaü eeïien botterik, diè in H parlement het woord voerde : diat die man niet wist Thraarover hij sprèkèü iou , als hij be^ön , dat hy niet ^ist waarover hij Sprak , als hij aan H woord ^dis , en dat hij zelf niet Wist Waarover hij gespro- ken had, als hij Vveèr op :fcijniB plaats zat. Welnu ,^ aan die -beschrijviiig bèaiht^öordt dö neger Volkómëö. Mannen Van óndörviiiding ih deien gevén töe , dat de broeders klëüriihgen een verwonderlijk talent hébben bij 't behandelen van zaken. Zij zyn onge- loofelijk gevat in 't opmerken van Wïit aan de oVde is , eh van dat talent tn^kéh zij télkais gebruik óp eené ongehoorde manier. Niemand kan vijf minuten ain. 't woord blijven , zbttder in de rede te Worden gevallen , en de èette interruptie is het téeken tot Vier, vijf, ifes andere, totdat de oorspronkelijke Woordvoerder er onder bedolven wordt, als onder eene lawine. Op éénen dag veertig kweéties over prioriteit; soms wordt er over niets dttdérs gehandeld: De ^wart^ voorzitter is niet in staat dat extraordinaire element vin de debatten te bteteagelén. Weinige blanken verstaan in dezen 4bö de kunst van hard- nekkig volhouden en niet opgeven, vbor zij aan 't Wtiord z'^n. Hun gehaspei en geworstel , hun ge^ stóhreeuw en getier gaat alle btfeschrijving te boven, 't Is te vergeefs dal de hamer van den prééidfent on- dphoudel^k klopt. Van aUe zijden wordt er ge- sèhreèuwd , en in de rede gevallen. Ieder ml niet 12 minder z^n dan zijn nevenman , en galmt blykbaar «ven .vaak, omdat hy pleizier vindt in de verwar- ring, ais om andere redenen. Het valt licht te be- grepen , dat kleurlingen elkander niet ontzien ; ten gevolge daarvan mist men er alle betamelykheid ei waardigheid. De voorzitter verlangt b. v. van een iid , dat zich bijzonder onordelyk aanstelt , dat hy zal gaan zitten. Het onordelyk lid gehoorzaamt , maar 43trekt tegel ykertijd zijne beenen voor zich uit over den lessenaar, zoo dat de voorzitter nog slechts de zolen van zyne laarzen kan zien. £en oogenblik later staat hy al weer gereed , om aan 't woord te komen. Als dat zoo eenige malen herhaald is, dreigt de voorzitter het lid, al lachende, dien Heer tot de orde te zullen roepen. Dit wordt als een onbe- taalbare aardigheid beschouwd, en met een luid ge- schater begroet. Onderwijl worden er, een macht van noten gekraakt, en opgepeuzeld, waarbij deeene hand dienst doet tot versterking van den inwendigen mensch , en de andere tot opheldering van de in- zichten van den redenaar. Dat goed-lachs-zyn van die donkerkleurige vergadering is eene groote oorzaak van wanorde. Zy lachen gelijk de eenden kwaken : als de een begint , volgen de anderen. Maar bij al dit stuitend koddige in eene wetgevende vergadering, moet men toch erkennen, dat er bij dien ongered- derden hoop niet te min iets zeer werkelijks omgaat. Het is niet alles en altijd aperij en zotteklap. Zy stellen wel degelyk en ernstig belang in de zaken , 13 die behandeld worden. Als wij dit niet erkenden en respekteerden , zouden wij bewijzen niet goed ge- zien noch opgemerkt te hebben. Zij zijn ernstig overtuigd , dat hunne positie niet volkomen verzekerd is ; die ernstige overtuiging geeft eene soort van waardigheid aan hunne handelingen. De levendig gevoerde wartaal , hoe onbeschaafd ook , is blijkbaar soms zoo oprecht gemeend en zoo gewichtig in hun eigen schatting , dat men ze eerder achten dan ver- achten moet. De gansche zaak is eene verwonder- lijke nieuwigheid voor hen zelven, zoowel als voor den toeschouwer. Zeven jaren geleden werkten deze man- nen op de koren- en katoenvelden , onder de zweep van den blank-overseer. Thans werken zg in prio- riteitskwesties en dergelijke. Zij vinden, dat zij het eene zoo goed kunnen doen als het andere. Zij ge- ven de voorkeur aan het laatste. Het is gemakke- lijker , en het wordt beter betaald. Daarenboven is 't een bewijs van een verkregen resultaat. Het be- teekent vrijheid. Zij zijn ontkomen aan hunne ver- drukkers ; zij moeten zich nu verdedigen. Het be- teekent de instorting der gevangenismuren , die zij maar al te goed kennen. Het is de zonneschijn van hun leven. Het is hun jubilé. Het is hun lang- beloofde visioen , waarin zij den Heere zullen aan- schouwen van aangezicht tot aangezicht. Zullen wij dan te streng oordeelen over dat schouwspel? Mis- schien moeten wij ons verwonderen , dat zij , na een zoo korten proeftijd , zoo goed doen wat zij doen. .14 De barbaren dedep Rome te gronde gaan* Er volg- den eeuwen van duist^mi?* Ma;ar toen brak de be- schaving weer door , en er kwam licbt. De dagen waren lang en vermoei^dy^ maar zij waren ein^ delijk doorleefd. Nu hebben wy de drukpers, den spoorweg , den telegraaf; en d^ze duiden eenén aK ge'heelen ommekeer aan in de mensobelijkc; aangeler genheden. Wat vroeger slechts na eeuw^ tot stimd kwam , geschiedt thans in jaren. Zal de üwarte onr der den invloed van het nieuwe licht niet spoedig tot beschaving komen? Wie weet het? W\j kun- nen vreezen, maar wy kunnen ook hopen. Niets ' is onmogelijk in on^en tjjjd. Neem eens aan, dl4 Zuid-Carolina geheel in de hand der zwarten komt* Wij hebben eene Unie van groote en bloeiende Sta- ten. Het centrum is ontegenzeggelijk blank ; het heeft levenskracht ; het houdt geiyken tred met den modernen vooruitgang in ideén en verbeteringen; zijn invloed reikt ver. Hoe kan een Staat van die Unie buiten dien invloed blyven ? Als Zuid-Caro- lina op zich zelf stond , dan zou het raogelyk zijn , dat het tot middernachtelijke duisternis verviel ; maar kan het dat , zoolang het een integrei:end deel uit- maakt van de natie? Maar zal werkelijk Zuid-Carolina geafrikaniseerd worden? Dat hangt er van af. Een vreemdeling die lang in het Zuiden woonde , een man van veel doorzicht , die in Zuid-Carolina was , toen de oorlog begon , zegt : dat hy het niet gelooft. Hoe slecht <le zakei\ ool^, si^is^, konx^n toch blanken van el- der9 ?ich er vestigen. Onder het genot der yrij- hei4 y^rrnenigvyldigjBn de zwarten niet zoo sterk als i^, dcï J5|ave?iiij. 2! wakke kinderen sterven weg bij ge))ir^k a5ua de noodige*zorg. Wel komen er zwar- te^ over uit Noord-Carolina en Virginia , maar an- 4^en yertrejy^en opl^ Zuidwaarts. Blanke jongelin^ ^^X^^ 'die tot i^ren komen, schijnen niet langer ge- neigd, om naar elders te verhuizen. Na den oor- log gii;^gep er velen weg , maar dat heeft opgehou- den,; velen zyn zelfe teruggekomen. De vroegere fi^yenbouders zpi npg in 't bfe^it van hunne lan- derijen. De negers waren te a^n^, om land te koo- pen , al wilden ook de eigenaars verkoopen. Dat was een sterke dam tegen de ontwikkeling van den neger tot eene bovendrijvende macht in den Staat. Zijne geheele macht lag in de numerieke meerder- heid. De tegenwoordige verhouding, van vier zwar- ten tegen drie blankeii , wijzigt zich reeds in 't voor- deel der laatsten. De blanken schijnen te winnen in getal , ^e zwarten te verliezen. Eene niet hoof- delijke , maar cumulative wijze van stemming , zou de blanken nog meer aanwinst bezorgen , en de po- litieke macht der blanken in de vertegenwoordiging versterken , terwijl ze nu overbluft worden. Ziedaar het oordeel van dien man. Bovendien , zeide hij , nam de industrie sterk toe. Daardoor openden zich middelen van bestaan in den Staat , waarop blanken van elders afkwamen. Die invloed deed zich reeds 46 gevoelen. Het vertier in de steden nam toe, ook daardoor vermeerderde de blanke bevolking. Hooge belasting was wel is waar een nadeel en eene be- lemmering , maa;* de handelaar legde die weder op z^ne waren , en de fabrikant op zgne produkten y en zoodoende betaalde eigenlijk de verbruiker. Maar deze gewichtige kwestie kan niet in ééne paragraaf worden afgehandeld. Zij vereischt nadere beschou- wingen. Zy grijpt te diep in het lot van den Staat ; de plichten der blanken en de belangen van den ge- zeten man staan in te nauw verband met eene juis- te beslissing in dezen, om de zaak haastig en op- pervlakkig af te doen. Wij moeten de behandeling tot eene nadere gelegenheid ter zijde laten, want het is voor Zuid-Garolina eene levenskwestie. III. Schelmerijen van het Bestuur. — Het tegenwoor- dige Bestuur niet beter dan het vorige. — De schat- kist door schurken geplunderd. ~ Omkoopbaarheid van de drakpers. Dat het Staatsgouvernement van Zuid-Garolina op lange na niet tot de eeriykste behoort , is reeds lang van algemeene bekendheid. Het vorige bestuur stal links en rechts met eene ongehoorde en ongeloofe- lijke driestheid. De dieverijen daalden af in alle ran- gen. De schurken stonden met elkander in verstand- houding , en met de hoogste autoriteiten deelden zij de schatkist. Lagere beambten kregen allen evenredig hun aalideel : parlementsleden en hunne handlangers inkluis. De hoofdpersonnagies , die met den gouver- neur Scott aan H bestuur waren, wonen te Columbia, en niemand roept hen ter verantwoording op. Zij schamen zich zelfs niet over hunne schurkestreken , want hunne medeplichtigen zijn legio , en daarom is er geen gevaar voor hen ; ieder is er in betrokken : zoo komt er niets aan 't licht. Ai wat bekend is , is , dat de staatsschuld gestegen is van vijf tot vijftien 18 millioen, en dat er daarenboven allerlei obligaties ten laste der schatkist in omloop zijn gebracht door staats- beambten , die daartoe gemachtigd waren. Alle. zijn in meerdere of mindere mate frauduleus ; sommige zelfs zulke schandelijke zwendelar\jen , dat de beta- ling tydeiyk is kunnen geweigerd worden. Het geheele vorige bestuur, dat in November 1872 aftrad , was een ware modderpoel ; het tegenwoordige bestuur is ontstaan wegens de knoeierijen van het vorige ; maar de schatkist schijnt er niet te veiliger om te z\in ; noch ook de kans grooter, dat de schur- kerijen aan 't licht zullen komen. De tegenwoordige gouverneur was voorzitter der wetgevende vergadering. Men rekent , dat hij gedurende zijnen diensttijd voor meer dan 400000 dollars aan certificaten ten laste der schatkist heeft uitgegeven. Deze zijn nogonafge- lost , en er zijn geene fondsen voor aangewezen, zoo- dat zij vroeger of later op het hoofd der belasting- schuldigen neer komen. De spoorwegleening voor den Blue-Ridge-spoorweg is een tweede schandaal , dat over verscheidene millioenen loopt. De zaak is kortelijk deze : eenige jaren geleden werd er concessie gegeven voor eenen spoorweg over het Zuidelijk deel van den Blue-Ridge , van Zuid-Garolina naar Kentucky. Het was een moeilijk werk , en de staat beloofde mede- werking op zekere voorwaarden. De weg werd nooit gemaakt , en de voorwaarden nooit vervuld , maar de obligaties werden officieel uitgegeven. Dit was evenwel niet het ergste. De uitgifte was toegestaan tot een 19 i)edi*ag van 1,800,000 dollars; en het is gebleken tlat er tot een bedrag van meer dan 5,000,000 dollars is uitgegeven. De coupon zou als betaalmiddel voor belasting worden aangenomen , en zoo doende zijn de obligaties wijd en zijd gegaan. Welnu , de gansche zaak is op den oogen- blik , ten gevolge eener gerechtelijke beslissing , te niet gedaan , op grond : dat zij op frauduleuse grond- slagen rust. De mogelijkheid bestaat, dat de wetge- vende vergadering, indien zij op hare beuit er goed voor betaald wordt , die 5,000,000 zwendeldoUars zal wettig verklaren, en ziedaar, dan zit de Staat er aan vast I Dat die oneerlijkheden van Jjiet vorige bestuur over- gaan op dit IS duidelijk , als men weet : dat de voor- malige Voorzitter tot Gouverneur gekozen is, en Pat- terson , een aartsschurk naar 't schijnt, tot Senator ;. Toch werd het tegenwoordige bestuur gekozen met het oog op de schurkerijen van het vorige , en men hoopte, dat het blijken zou beter te zijn; maar de verkiezing van Patterson, spoedig na de bijeenkomst der wetgevende vergadering, en vooral de wijze waarop hy gekozen werd , sloeg eensklaps die hoop den bodem in. Daardoor is gebleken , dat eenigen van de meest gewetenlooze blanke en zwarte roovers , die als leden of als handlangers jarenlang in de hoofdstad hun snood bedrijf gevoerd hebben , nog steeds de vergaderzaal ontsieren. Zoo algemeen is de bedorvenheid in alle 20 rangen, dat er aan vervolging niet te denken vait. Men plundert , en men beroemt er zich op. Zij stelen^ en zeggen tegen u : bewijs het my ! Eene inschrijving wettig te doen verklaren wordt enkel beschouwd als eene handige operatie. Het koopen van een Senatorschap als een voordeelig baantje. Die er het meest weet uit te halen wordt het meest be- vwmderd. ïHoe ben je toch aan zooveel geld gekomen?'' vroeg men eens aan een van de invloedr'gkste dryvers in het parlement. »Ik heb het gestolen," antwoordde hij rondweg. Die zelfde man gaat er nog dagelyks openlyk mee voort. Men zeide eens aan een van de leden van ^t vorige gouvernement , dat hij onder de verdenking lag van den Staat voor groote sommen bestolen te hebben. :»Laten zy het mij maar bewijzen,'* was al wat hij antwoordde. Beiden intusschen hangen den rijken heer uit naast de arme schatkist, die zij leeg gemaakt hebben. Alleen de totale uitputting van die schatkist, en de hopelooze politieke toestand van den Staat, beletten de dieverijen, op groote schaal , van vroeger. Zooals de zaken staan, worden de belastingen geenszins verminderd. Terwijl vroeger 400,000 dollars voldoende waren voor staats- uitgaven , is dit cijfer thans geklommen tot nagenoeg twee raillioen. Deze leveren eene malsche weide op voor eene groote kudde. Want geen enkele dollar daarvan is rente voor staatsschuld. Het ronselen met en ver- 21 4(oopen van finantieele ambten , die onder de ver- schillende counties, of graafschappen, verdeeld worden, gaat evengoed zijn gang als ooit te voren , omdat het stelsel van bestuur er gereedel^k de gelegenheid toe geeft. De nieuwe Gouverneur wordt gezegd 30 èi 40 duizend dollars jaarlyks te verteeren , terwyl de in- komsten van zijn ambt slechts 3500 dollars bedragen. Zijne finantieele operaties worden geacht eene zaak te zijn , die van zelf spreekt ; men haalt de schouders op , en daarmee uit. Niet alleen wijst men u in Columbia de villa's van de blanke dieven , die elk een halve millioen of meer gestolen hebben , maar hier en daar zelfs het comfortable verblijf van een zwarten collega , vnens eenig bedrijf de politiek is. De broeder kleurling heeft zich tot dusverre met kleinere sommen moeten tevreden stellen dan de blanke ; betrekkelijk kan hij dus niet zooveel vertooning maken , intusschen leeft hij er goed van , en houdt nog een aardig stuivertje over. Sambo is van nature geneigd tot kapen ; hy is er knap in. In de slavemy was het zijne alge- meen bekende zwakheid; het is van hem daarom vergefelijker dan voor eenen blanke. De eenige ma- nier voor hem , om wat te krijgen, was tot dusverre : het iemand af te stelen. De blanke is dus eigenlijk alleen verantwoordelijk voor zyn stelen. De neger kan tot zynen voormaligen meester zeggen : wat gy my voordoet , zal ik u wel nadoen. Het tafereel , 22 dat ik heb opgehangen van 't geen plaats heeft in den Staat , moge op zich zelf voldoende zyn ; het effect zou aanmerkeiyk verhoogd worden , als ik tgd en ruimte beschikbaar had voor bijzonderheden. Eéne toch moge hier eene plaats vinden I De totale huis- houdeiyke uitgaaf van het parlement bedroeg van 1841 tot 1861 gemiddeld jaarlyks 400 dollars. Ver- leden jaar bedroeg die som 16000 dollars. De schurkeryen zyn daarby niet minder merkwaar- dig wegens haar karakter ^ als om baar cyfer. Verleden jaar was de schatkist in de noodzakeUjk- heid voorschotten te nemen op de belastingen. Een paar banken sprongen by , en schoten 60,000 dol-, lars. Zy moesten dit jaar de zaak voor het Committé van reclames brengen , om hun geld terug te krygen. De schaamtelooze kerels weigerden de reclame aan te. nemen, als hun niet 15 of 20 pCt. als hun aan- deel werd toegewezen ! Een andere klasse van erkende staatsdieven zya de ambtenaren over de drukkeryen. De invloed van de vrije pers wordt in Zuid-Carolina goed begrepen. Onder het vorige regime werd zy dan ook gemuil- band. Nu worden byna alle nieuwsbladen door den Staat gesubsidieerd. Het gouvernement gebruikt ze, en betaalt ze ad libitum. Een gezameniyk bedrag van 75000 dollars wordt betaald aan ongeveer vyf en twintig dagbladen, in sommen tusschen de 1000 en 7000 dollars voor ieder. Eenigen tyd geledea werd daarvan eene Ujst opgemaakt , en uitgegeven. 23 op order van de Wetgevende Vergadering , waar zulks bij stemming vsras uitgemaakt. Op deze sub- sidies kiumen de hier verschynende weekblaadjes na- genoeg geheel bestaan. Natuurlijk worden deschur- kerijen er niet in vermeld. Het gansche bedrag voor drukwerk van den Staat beliep het vorige jaar bij raming (want men moet hier alles by raming te weten komen) niet minder dan 600,000 dollars. IV. De zwarten de bovendreven de party. — Na\jver tusschen zwarten en geelen. — De gelukzoekers- regering bgna uit. — De staat geregeerd door eigen burgers. Het is niet enkel nieuwsgierigheid als men vraagt : »Wie eigenlijk dat wetgevend lichaam beheerscht? Zooals wij gezien hebben, is het voor verreweg het grootste gedeelte samengesteld uit kleurlingen. Zij zijn van allerlei tint , van koolzwart tot bijna blank : evenals de bevolking van den Staat. Er is werkelijk in Zuid-Garolina geen middel, om te weten, of iemand negerbloed in zijne aderen heeft , tenzij men zyn geslachtsboom naga. Zoo ook in de vergaderzaal. Wie is daar nu de boventoon voerende man ? Is het de blanke wellicht ? Volstrekt niet ; daar is Sambo al aan ontwassen. Onder de eigenlijke blanken in den Staat heerscht het gevoelen : dat het alleen het blanke bloed is , dat de kleurling in de aderen heeft , hetwelk hem in staat stelt zaken te behandelen in het nieuwe regime. De zuivere negers staan by hen zoo laag 25 aangeschreven , dat de vroegere meesiers met geene mogelijkheid zouden willen aannemen, dat deze de burgerlijke zaken zouden kunnen behandelen, zoo goed nog als ze althans hier behandeld worden. Men stelt alzoo geen vertrouwen in hen, maar wel in hunne minder donker gekleurde collega's. Wij willen eens nagaan hoe het in dezen gesteld is. De man , die steeds zyne plichten op de meest bescheidene en waardigste wijze in de vergadering vervult, is de kapelaan. Hij is gitzwart. In de waarneming van z^n ambt , in wat hij zegt , en vooral in wat hy nalaat te zeggen, zou hij met voordeel tot model kunnen genomen worden door de blanke geestelijke heeren , die zoo dikwijls de dienst waarnemen in het Congres, en de politiek daarbij er niet buiten laten. De voorzitter van de Commissie voor de mid- delen is eveneens geheel zwart. Zgne positie is eene der gewichtigste; hij werd er toe gekozen om zijne soliditeit , en hij schijnt het vertrouwen volko- men waardig. Twee van de beste woordvoerders zijn geheel zwart. De een schijnt daarbij een eerlijk man te zijn ; de andere heeft den naam van een schurk te zijn. Beide zijn eerder korifeên dan jabroers. Zoo ook in den Senaat. Het is niet te veelgezegd, dat Beverly Nash , een man , die geheel zwart is , de leider is der Republikeinsche partij. Hij wordt meer dan eenig ander lid tot raadsman en leids- man gekozen. De oppositieparty der blanken erkent zelve , dat hy alleen meer aangeboren talenten heeft 26 dan de helft der blanken in den Senaat samen. Het Senaatslid uit Georgetown is insgelijks een echte neger, en hij beroemt er zich op, dat hy voor geenen blanke onderdoet in eenig opzicht. Blgkbaar is hy geen vriend van de blanken; hy ziet er bar enbru* taal uit , maar heeft werkelyk evenveel geest en be- kwaamheid als iemand van de minder zwarte broe- deren , die om hem zitten. Hy is een van de aan- voerders zyner partij, en laat zich alleen leiden door zijn eigenbelang. Veilig kan men aannemen , dat geen van de minder zwarte leden van het lichaam hooger staat aangeschreven , of meer invloed of be- kwaamheid heeft dan de bovengenoemde zwarten» Zoodat er geen reden bestaat , om aan te nemen ^ dat het blanke element in het negerras alleen oorzaak is , dat deze mannen , die onlangs nog slaven waren, de functies kunnen vervullen van volksvertegenwoor- diger. Zij staan volkomen gelijk met de Mulatten. 