None
Dit boek is zu oud dat het auteursrecht erop is verlopen, zodat het boek nu deel uitmaakt van het publieke domein. Een boek dat tot het publieke domein behoort, is een boek dat noort onder het auteursrecht is gevallen, of waarvan de wettelijke auteursrecht termijn is verlopen. Het kan per land verschillen of een boek tot het publieke domein behoort. Boeken in het publieke domein zijn een stem uit het verleden. Ze vormen een bron van geschiedenis, cultuur en kennis die anders moeilijk te verkrijgen zou zijn. Aanstekeningen, opmerkingen en andere kanttekeningen die in het origineel stonden, worden weergegeven in dit bestand, als herinnering aan de lange reis die het boek heeft gemaakt van uitgever naar bibliotheek, en uiteindelijk naar u. Richtlijnen voor gebruik Google werkt samen met bibliotheken om materiaal uit het publieke domein te digitaliseren, zodat het voor iedereen beschikbaar wordt. Boeken uteil het publieke domein behoort. Dit is echter een kostbaar proces. Om de ze dienst te kunnen blijven leveren, heben we maatregelen genomen om misbruik door commerciële partijen te voorkomen, zoals het plaatsen van technische beperkingen op automatisch zoeken. Verder vragen we u het volgende: + Gebruik de bestanden alleen voor niet-commerciële doeleinden We hebben Zoeken naar boeken met Google ontworpen voor gebruik door individuen. We vragen u deze bestanden alleen te gebruik du niet-commercië le doleinden. + Voor geen geautomatiseerde zoekopdrachten uit Stuur geen geautomatiseerde zoekopdrachten naar het systeem van Google. Als u onderzoek doet naar computervertalingen, optische tekenherkenning of andere wetenschapsgebieden waarbij u toegang nodig heeft tot grote hoeveelhe-den tekst, kunt u contact met ons opnemen. We raden u aan hiervoor materiaal uit het publieke domein te gebruiken, en kunnen u misschien hiermee van dienst zijn. Laat de eigendomsverklaring staan Het “watermerk” van Google dat u onder aan elk bestand ziet, dient om mensen informatie over het project te geven, en ze te helpen extra materiaal te vinden met Zoeken naar boeken met Google. Verwijder dit watermerk niet. Houd u aan de wet Wat u ook doet, houd er rekening mee dat u er zelf verantwoordelijk voor bent dat alles wat u doet legaal is. U kunt er niet van uitgaan dat wanneer een werk beschikbar lijkt te zijn voor het publiek domein in de Verenigde Staten, het ook publiek domein is voor gebruikers in andere landen. Of er nog auteursrecht op een boek rust, verschilt per land. We kunnen u niet vertellen wat u in uw geval met een bepaald boek mag doen. Neem niet zomaar aan dat u een boek overal ter wereld op allerlei manieren kunt gebruiken, wanneer het eenmaal in Zoeken naar boeken met Google staat. De wettelijke aansprakelijkheid voor auteursrechten is behoorlijk streng. Informatie over Zoeken naar boeken met Google Het doel van Google is om alle informatie wereldwijd toegankelijk en bruikbaar te maken. Zoeken naar Beken met Google helpt lezers boeken uit Allerlei landen te ondekken, en helpt auteurs en uitgevers om een nieuw leespubliek te bereiken. U kunt de volledige tekst van dit boek doorzoeken op het web vialhttp: //books.google.co Verslag van de 41° Zomervergadering der Nederlandsche Entomologische Vereeniging, gehouden te Winterswijk op 17 Juli 1886... re. Lijst van de Leden der Nederl. Entomologische Vereeniging. — Bijgekomen boeken van 1 September 1885 tot 10 October 1886. ne Entomologische Vereeniging van ontvangen tijdschriften.... Verslag van de 20° Wintervergadering der Nederl, Entomologische Vereeniging, gehouden te Leiden op 16 Januari 1887.———6—€66_& Mr. A. J. F. Fokker, De macroptere vorm van Geocoris quirylloides L. F. J. M. HEYLAERTS, Psyche helicinella H.S. et les Psychides à fourreau héliciforme (Pl. 10)....... P. C. T. SNKLLEN, Bijdrage tot de kennis der Lepidoptera van het eiland Curagao, met afbeeldingen door Prof. Dr. J. van LEEUWEN jr. (PL. 1—5)......2.~. A. W. M. van Hassler, Etudes sur le genre. Vops (PI. 6). P. C. T. Sxerren, Synonymische aanteekeningen. Dr. I. W. Schavur Beschreibung neuer Pselaphidien aus der Sammlung des Museum Ludwig Salvator. Ein Beitrag zur Fauna Brasiliens, der Kgl. Niederländischen Besitzungen und Neuhollands. (Fortsetzung und Schluss). (Pl. 7, 8 und 9). Bladz. XXXIII XL XOIII 67 87 91 F. M. van DER Wrp, Boletina silacea n. sp. (Pl. 11, fig. 1). Dezelfde, Nog iets over  quas collegit, pro Museo Lugdunensi, J. R. H. NEERVORTH VAN DE POLL, insulis Curacao, Bonaire et Arub. Drex ter Haar, Lijst van planten, waarop de in Nederland vorkomende Microlepidoptera te vinden zijn. (Vervolg en slot), 2: 6 6...... P. C. T. SULLEN, Boekaankondiging: Mémoires sur les Lépidoptères, rédigés par N. M. Romanoff, Tome HI, St. Petersburg, 1887............ Cremens Mürrer, Vierzehn neue Heteromeren, von Brap-SHAW im Zambesi-Gebiete aufgefunden und im Museum der Kgl. zool. Gesellschaft „Natura Artis Magistra” zu Amsterdam befindlich, mit Abbildungen von J. R. H. NEERVOORT van DE Porz (PI. 12).... Erron Wasmann, S.J., Bemerkungen über die Attelabiden, Rhynchitiden und Nemonygiden von Holländisch Limburg. Epm. Rerrrer, Bemerkungen zu der Arbeit: „Beschreibung neuer Pselaphiden aus der Sammlung des Museums Ludwig Salvator, von Dr. L. W. Souauruss”. Bladz. 166 173 175 181 199 227 295 297 343 356 VERSLAG KEN-EN-VEERTIGSTE ZOMERVERGADERING NEDERLANDSCHE ENTOMOLOGISCHE VEREENIGING, GEHOUDEN TE WINTERSWIK, op Zaterdag 17 Juli 1886, des morgens ten 104 ure. Voorzitter Dr. J. G. H. Rombouts. Verder tegenwoordig de heeren Mr. A. Brants, Jhr. Dr. Ed. J. G. Everts, Mr. A. J. F. Fokker, Dirk ter Haar, Dr. A. W. M. van Hasselt, D. van der Hoop, Mr. A. F. A. Leesberg, J. W. Lodeesen, P. C. T. Snellen, K. N. Swierstra, K. Bisschop van Tuinen Hz., Dr. H. J. Veth, Joh. de Vries en F. M. van der Wulp. Van de heeren Mr. W. Albarda, Dr. J. Ritzema Bos, J. Jaspers jr., C. Ritsema Cz. en Dr. A. J. van Rossum is bericht ingekommen, dat zij verhinderd zijn de vergadering bij te wonen. De Voorzitter opfert de vergadering met de volgende toespraak : "Terwijl ik U, Mijne Heeren, in het daartoe uitgekozen Winterswijk een welkom op de stiste Zomervergadering toerpe, komen verschillende gewaarwordingen en herinneringen mij voor den geest. "Nog onder den indruk van het woord, op de voorgaande al-gemeene vergadering door ons oudste Eerelid als Eerevoorzitter uitgesproken, zeg ik U dank voor het in mij gesteld vertrouwen, "Toen gij mi hebt opgedragen de eerste vergadering van het 5de decennium te leiden. "Dankbar werp ik een terugblik op de vele jaren van het bestaan onzer Vereeniging, als ik bedenk, dat ik ook in hare eerste algemeene vergadering mocht voorzitten en daarna eenige jaren President van haar Bestuur  Vereeniging, die de entomologische wetenschap in dat ruime tijdsverloop hebben gemaakt. Ontschuldigingen of zelfbeschuldiging daarvoor bij te brengen, waartoe zou het dienen? Beloften om de schade in te halen, zij zouden, op mijnen leeftijd, in uw oor slechts ijdele klanken zijn. Mij aan de leiding dezer vergadering te onttrekken, veroorloofdet gij mij niet. « En daarom, Mijne Heeren, stoutmoedig dus maar den presidialen hamer in handen genomen, wel wetende, dat die niet tot hand- having der orde behoeft gebruikt te worden en vol vertrouwen op uw aller welwillendheid en ondersteuning, op de voorkomendheid van onzen geachten President en onzen ijverigen Secretaris. Welche dan, Mijne Heeren, het negende lustrum der Nederlandsche Entomologische Vereeniging met moed ingetreden. Moge deze bijenkomst weder de blijken dragen, dat de lust, om de wetenschap te doen blijken, nog niet onder ons is uitgedöt. Moge zij, den reeds verklagen roem standen houden en opnieuw toonen, wat eene Vereeniging, uit zuverlässige verschillende elementen samen gesteld, op het gebied der wetenschap vermag. Moge zij, even als haar vorgangsters, strekken om onze kennis uit te breiden en den bestaanden band van onderlinge vriendschap en waardeering nog vaster aan te halen. In deze verwachting en in dit vertrouwen verklagt die deze vergadering geopend. Notulen geacht te zijn goedgekeurd. De President van het Bestuur, Dr. A. W. M. van Hasselt, brengt, overreenkomstig art. 17 der wet, het volgende jaarverslag uit: "Mijne Heeren!" "Met mij, — dus bleek ten volle uit uw applaus, — zult gij gaarne instemmen met den dank aan den geachten Patriarch der Vereeniging, onzen Eerevoorzitter, Dr. Rombouts, voor zijne bebelangwekkende inleiding dezer 44ste Zomervergadering. Het bleek daaruit, dat ons oudste lid nog altijd met waarlijk jeugdig vuur voor de belangen onzer Vereeniging is vervuld. "In den cyclus onzer fata nemen de doodsberichten, helaas! gewoonlijk eene vaste plaats in. Ook voor den afgeloopen jaar= cirkel bleven zij niet achter, ofschoon gelukkigerwijze niet voor de gewone Leden. Der Vereeniging ontvielen opnieuw twee onzer geëerde Begunstigers en een correspondeerend Lid. Mr. J. Kneppelhout, de beroemde literatur, — welk oud-student denkt, onder anderen, niet aan zijn «Klikspaan» en zijn typischen «Flanor », — overleed 8 November 1885. Begunstiger sedert 1867, steunde hij dus bijna 20 jaren de belangen onzer Vereeniging. Haar gaf hij in 4870 nog een bijzonder bewijs van zijn belangstelling, door, — bij gebrek aan ruimte voor de toen verkregen bibliotheek Hartogh Heys, — zeer voorkomend, een hem toebehoorend lokaal te Leiden kosteloos ter onze beschikking te stellen. Dr. Francois P. L. Pollen, mede sinds 1867 Begunstiger, onviel ons op 9 Mei 1886. Van kindsbeen aangetrokken tot de zoologie, ondernam hij, reeds op jeugdigen leeftijd, met zijn nog in leven zijnden vriend van Dam eene reis naar Madagascar, waaraan bet welbekende prachtwerk over de fauna van dat eiland te danken is. In lateren tijd besteedde hij zijn talent op verschillend gebied van wetenschap en nijverheid; inzonderheid behartigde hij de belangen der zeevisscherij. Als gevolg zijner studien over de zalmte elt zond de Regeering hem als haar gedelegeerde naar Berlijn, ter zake van het tractaat over de zalmvisscherij, dat onlangs door de Vertegenwoordig is bekrachtig. Dr. Hendrik Weyenbergh jr., op 25 Juli 1885 overleden, was, na elf jären tot de werkende leden te hebben behoord, — in wier kring hij reeds zeer vroeg, nog medicinae student zijnde, werden opgenomen, — van af 1872 correspondeerend Lid der Verneiging. Wetende, hoe warm zijn hart klopte voor de beoefening der entomologie, wenschte het toenmalig Bestuur därdoor met het blijven, toen hij in genoemd jaar het vaderland ging verlaten. Den 6 December 1842 te Haarlem geboren, was hij aanvankelijk bestemd voor de geneeskunde, in welk vak hij in 1863 het doctoraal diploma verwierf. Toegevende dan zijne aangeboren neiging voor de naturwetenschappen, met name tot de dierkunde, zette hij daarin, eerst te Utrecht, later te Göttingen, zijne studien voort. Aan laatstgenoemde akademie promoveerde hij, in 1871, als doctor in de philosophie. Reeds destijds had hij zich door onderscheidene geschriften van zoologischen en vooral entomologischen aard, ook in ons Tijdschrift, een goeden naam in de ge- Leerde wereld verworven. Een jaar na zijne laatste promotie werd hij dienvolgens uitgenoodigt tot het bezetten van den leerstoel in de zoologie aan de universiteit te Cordova in de Argentijnsche republik. Tot op dat tijdstip was aldaar weinig of geen werk gemaakt van een wetenschappelijke beoefening van dit leerstuk. In weerwil van veel tegenkanting, heeft hij er, met onverdroten ver, de grondslagen van gelegd. Hij vormde de noodige hulpmiddelen voor bet onderwijs door de stichting van een zoologisch museum; hijriep er een tijdschrift in het leven, aan dezen tak van wetenschap gewijd; hij bleef er voortgaan met tal van opstellen over zoologie en entomologie in het licht te geven in verschillende tijdschriften, zoo in Argentina als in Europa. In 1884 deed zijne reeds lang endermijnde gezondheid hem besluiten, naar zijne geboorteplaats terug te keeren. Onze vriend hoopte, door tijdelijke rust, genezing voor zijne kwaal te vinden, doch weldra, helaas! bleek zijne hoop jdel te zijn geweest. Gedurende zijn professoraat in bovengenoemde republiek heeft hij, onder anderen, ook getracht de entomologische fauna van het land te leeren kennen. Eenige door hem nagelaten aanteekeningen over Argentijnsche. Lepidoptera en Diptera worden bereids in ons Tijdschrift opgenomen en zullen weldra het licht zien. De door het daar te lande verzamelde insecten worden door Mevrouw zijne weduwe, met groote piëteit, als eene nagedachtenis van haren overleden echtgenoot bewaard. Waarschijnlijk zal die collectie nogtot verdere wetenschappelijke mededeelingen aanleiding geven!). "Met een word dient thans nog vermeld, dat het Bestuur, — als daarmede destijds niet in kennis gesteld, — ten vorigen järe verzügens heeft het verlies te boekstaven, dat de Vereeniging gelden heeft door het afsterven van den heer Emil vom Bruck uit Crefeld, sind 1853 correspondeerend Lid. Tengevolge van's mans menigvuldige reizen in Zuid-Europa heeft hij de kennis der Europeesche Coleoptera vermeerderd met vele nieuw ontdekte soorten, terwijl zijne collectie een van de rijksten in ons wereld-deel uitmaakte. Hij was hoofdzakelijk verzamelaar, die gewoon was de beschrijving zijner ondekkingen aan sommige specialiten overte laten. Ook in ons vaderland heeft hij zijne onderzoekingen voortgezet. Voor ongeveer 30 jaren bezocht hij, onder anderen, Schevenningen en leverde toen eenige bijdragen voor onze Coleopterenfauna, waarvan Snellen van Vollenhoven destijds in de "Bouwstoffen" mededeeling heeft gedaan. "Ons Ledental, — eenigen tijd ernstig bedreigd door de zwareziekte van een onzer volij" verigste seniores, den heer Heylaerts, — is stationnair gebleven. Niemand der gewone Leden heeft bedankt, maar, — wat uiterst zeldzaam is, — er is ook niemand bijgekommen. Zijn soms onze jeugdige studie-genooten, zoo aan de universiteiten als aan de hoogere burgerscholen en elders, wellicht te beschroomd. VERSLAG. XI eens van elke verantwoordelijkheid ontheven te zijn. Daartoe draagt misschien wel iets bij een gevoel van mogelijk overdreven mis-moedigheid. Schetste ik U, in de vorige Zomervergadering, de sedert de oprichting steeds toenemende numerieke verhouding van ons ledental in de afgeloopen 40 jaren van ons bestaan, thans staan wij voor het feit, dat de Vereeniging in de twee laatst-verloopen jaren schier stationnair is gebleven. En dit verschijnsel, bij onze toenemende bevolking voorkomende, zou wellicht stilstand en daarmede achteruitgang kunnen aankondigen. Laat ons toch met alle kracht streven, die te voorkomen, door een-drachtige, wezenlijke samenwerking. Ten deze heb ik enkele « gemoedsbezwaren », of daartoe tegenwoordig wel al het noodige wordt in ’t werk gesteld, Ik zal die opteekenen vragenderwijze, die vragen in de eerste plaats ook tot mijzelven richtende: « Geven we ons wel altijd genoegzame moeite, onderling om, bij onze eigene, ook de speciale belangen onzer medeleden, bij el « ke voorkomende gelegenheit, te behartigen? "Zijn zij, die grootere of kleinere verzamelingen in eigendom bezitten, wel steeds vrijgevig genoeg in het afstaan van merk-waardige specimina aan de erkende specialiten in onze Vereeniging? "Houden we allen wel altijd, voor zeldzame exoten, het nationaal belang daarvan voor het centrum der Entomologie, het Leidsche Rijksmuseum, in het oog? (Men zij hierbij indachtig aan den plicht der erkentelijkheid voor onze subsidie van het Rijk). Doen onze Leden, die er den aanlegte bezitten, wel allen evenzeer hun best, om elkander door entomologische teekeningen voor te lichten bij onze bijenkomst. Kan men, door het inzenden van kleine mededeelingen den inhoud van het Tijdschrift, — dat toch den naam draagt der gezamenlijke Vereeniging, — niet meer onderhoudend maken, ook zonder dat men er zelf op heeft ingeteekend? Wonen we wel altijd, naar vergade-ringen bij, zonder ons door zomerwarmte of vooral winterkoude te laten terughouden? Maken we voldoende werk er van, om jeugdige elementen voor te bereiden en op te wekken, om zich te doen voorstellen voor het Lidmaatschap? Richten we allen op den bloei der Vereeniging en hare instandhouding (ook van financieele zijde) wel voldoende het oog, door de aandacht van bevriende of verwante Maecenaten te vestigen op eventueele toetreding als « begunstiger »? (Men herinnere zich, dat wij in de laatste tijden het verlies van een vijftal hunner hebben. te betreren, zonder eenige vervanging. «Een verzoek nog, waarde vrienden! wilt dezen catechismus toch niet aanmerken als eene philippica. Het was slechts eene ontboezeming, mij in de pen gegeven door blakende liefde voor het welzijn van onze kleine, en nog altijd reine, Maatschappij. Maar, — «die staat, zie toe dat hij niet valle! » Dixi. Nach aanleiding van hetgeen de President van hetgeen de Bestuur aan het slot van zijn jaarverslag heeft gezegd, vraagt de heer Swierstrahet woord. Reeds dadelijk kan hij aan een der daarin uitgesproken wenschen tegemoet komen, en wil hij het bewijs leveren, dat ook hem de bloei der Vereeniging zeer ter harte gaat. Hij heeft namelijk het voorrecht op een nieuwen begunstiger te mogen wijzen, den heer Mr. A. Quaestius te Groningen, en twee nieuwe leden voor te stellen, de heeren Dr. Max Weber, Hoogleeraar aan de universi-teit te Amsterdam, en Dr. J C. C. Loman, Leeraar aan het gymnasium aldaar. — Deze blijde ınedeeling wordt door de Vergadering met luidruchtige ingenomenheid ontvangen. De Penningmeester, de heer Lodeesen, brengt zijne rekening over 1885/86 ter tafel, alsmede eene schets der begrooting voor bet volgende jaar. Hij geeft daarbij tevens een algemeen overzicht van de ontvangsten en uitgaven der door hem beheerde kassen, waaruit blijkt, 1°. dat het saldo der algemeene kas ongeveer gelijk is aan dat van he Vorige jaar en dit ook het geval is met de verkregen renten; 2°. dat het saldo der kas voor de uitgave van Scheveningsche  dat blijkbaar aanstalten maakte tot eierleggen. Eenige andere, bij diezelfde gelegenheid in het schemerlicht gevangen witte voor Aimkerella gehouden, bleken Zlachista dispilella te zijn. Uit de gedane waarnemingen ten opzichte van Kinkerella valt af te leiden, dat het beste middel om den vlinder te bekomen, zal zijn, de overwinterde mijnen in Maart en April op te zoeken. Later, in Mei, schijnt dit zer möglich te worden, want toen is het niet meer gelukt, eene enkele mijn te vinden, Dit is wellicht daaraan toe te schrijven, dat de verdorde helmstengels van het vorige jaar dan hoe langer hoe meer knakken of afbreken en on- zichtbaar worden door de nieuw uitspruitenden. Overigens schijnt de hoofdvliegtijd van den vlinder inderdaad in het laatst van Juni te vallen en verdient het ook opmerking, dat onafgevlogen vlinders vrij wat grauwer van tint zijn, door sterker bestuiving, dan het door den heer Kinker gevangen exemplar, waarnaar Spreker de soort beschreef, en voorts dat het 9 merkbaar smalvleugeliger is dan de 4. Intusschen schijnt het toch ook, dat ten minste enkele rupsen nog langer dan tot half Juli onveranderd blijven, want bij het nazien, op 13 Juli, der helmspiertjes, met het doel om enkelen ervan naar deze vergadering mede te nemen, vertoonde zich al spoedig eene nog onverpopte rups. In een der helmbladen namelijk bevond zich eene mijn, aan wel Ker bovenste gedeelte in de opper- huid een klein klepje was gebeten. Meenende dat dit een door den vlinder reeds verlaten spinsel aanduidde, wilde Spreker het verder met een speld openen, maar bemerkte tot zijne verwondering, dat de langwerpige, inwendig met witte zijde bekleede cocon (de rups overwintert in een bruin spinsel binnen in de mijn) nog een onveranderde, oranjegele rups bevatte. De overige spinsels werden nu verder onaangeroerd gelaten. Uit deze waarneming blijkt verder, dat de rups vór hare ver- popping een nieuw spinsel maakt en niet in hare winterwoning verandert. Een uitgedroogd popje, dat op het zand lag en wel van eene uit haar spinsel geraakte rups afkomstig is, was licht geel- bruin, met lange zuiger- en sprietscheeden, als een popje van Nannodia Hermannella F., eene verwante Gelechide. De heer Leesberg verhaft, dat het voorjaar van 1884 door een’ wagenmaker drie stukken eikenhout werden ter hand gesteld, nog van de schors voorzien, en welke bij het doorzagen zooveel gaten vertoonden, dat het als onbruikbaar moest worden afgekeurd. Spreker plaatste die brokken hout in eene gesloten kist, maar verzuimde aanvankelijk er naar om te zien. Eerst in het volgende jaar werd de kist weder geopend en vond hij daarin veel zaagsel en ook eenige kleine exemplaren van Lyctus unipunctatus Hrbst. In het najaar van 1885 bemerkte hij, dat zelfs in den bodem der kist een gang was gemaakt, en nu, in Juni 1886, dat er eene menigte kevers waren uitgekomen, en wel opnieuw een aantal exemplaren van Zyctue, doch thans van grooter gestalte, en tevens vele voorwerpen van Callıdıum variabile L. Onder deze laatsten bevonden zich zeven exemplaren van de var. sigrinus Muls, (donkerblauwe dekschilden, zwart halsschild, roode pooten met zwarte dijen, en roode  pooten met zwarte dijen, en roode sprieten); en voorts ruim een 20-tal exemplaren, van beide sexen, van de verschillende varieteiten werd door Spreker de copulatie wärgen, zoodat de mogelijkheid van verdere kweeking bestaat. Bij het nazien zijnner collectie bevond de heer Leesherg onder zijnne exemplaren van C. variabile twee dieren, die in den Haag op wijnvaten waren aangetroffen en aanmerkelijk smaller bleken te zijn dan de overigen. Bij nauwkeurig onderzoek werd het hem duidelijk, dat deze tot eene andere soort behoorden, nl. tot Callıdıum lividum Rossi of melancholicum F., welke, volgens Redtenbacher, leeft in de staken, waarop men den wijnstok bindt. De voorwerpen, zoowel van Lyctus als van Callidium, worden an de aanwezigen vertoond. De heer Everts deelt een en ander mede over het subgenus Philochthus Steph. van Bembidium, naar aanleiding van Bedel’s Faune des Coléoptères du bassin de la Seine. Bedel geeft het volgende tabellarisch overzicht van de daartoe behoorende zes soorten, waarvan de zeer gewone Bembidium gultula F als ’t ware het middelpunt uitmaakt. Achterrand van het halsschild uitge-rand of scheef afgesneden tusschen de achterhoeken en het midden-gedeelte van de basis....... 2. Achterrand van het halsschild geheel recht afgesneden......... 5. De zijden van het halsschild geheel recht afgesneden......... 5. De zijden van het halsschild dof, met eene zijne, oneffen sculptur; de zijden zwak gebogen en de zij-groef van binnen onduidelijk afgescheiden............. aeneum Germ De geheele oppervlakte van het hals- schild, ook de zijden, als gepolijst; de zijden sterk gebogen; de zijgroef naar binnen scherp begrensd... 4. 4. Het 3de tot 10de sprietenlid ongeveer driemaal zoo lang als breed; dek- schilden iriseerend, van voren minder sterk bestippeld dan bij lunulatum, de binnenste rijen zelfs aan het uiteinde aangeduid... zridicolor Bed. Het 3de tot 10de sprietenlid hoogstens 2} maal zoo lang als breed; dek- schilden van voren grof bestippeld ; de binnenste rijen aan het uit- einde uitgewischt......... lunulatum Fourcr. (= riparium Ol. en bigul- tatum var. ß Schaum). 5. Halsschild en dekschilden even breed op de grootste doorsnede, dek- schilden ovaal, op de zijden ge- bogen. zonder duidelijke zijvlek voor let uiteinde, bovenzijde zwart- achtig: kop groot..... 2... Mannerkeimi Sablb. deze op de zijden weinig gebogen, langwerpig ovaal, met roodachtige vlek by bet uttamde; bovenzijde wet bunwacktiyen weerschun: kop van uudduluatige grootte.. yallada F. = legnuua Besv.). Exesupkuen van a] deze suurten. uit ‘Sprekers colledie. wurden ter bezichtiging gesteld. B. biguttatum is overal op vochtige plaatsen te vinden; aeneum op zilte gronden langs de zeekust; iridicolor Bedel 1879 (Fr. Col. Seine, I, p. 35) langs zout en brak water; lunulatum op moerassigen bodem; Mannerheim: op vochtige plaatsen, onder rottende bladeren; gu¢tula is gemeen op vochtige plaatsen. De heer Everts laat verder zien Donacia appendiculata Ahr. (= reticulata Gyll.), eene Zuid-Europeesche soort, die op Sparganium ramosum leeft, doch waarvan de heer Maurissen verscheidene exemplaren bij Nuth in Limburg heeft gevangen. Als de meest noordelijke vindplaatsen van deze soort zijn Görz en de Krain vermeld. Het schijnt meer en meer te blijken, dat menige Soort, tot dusver alleen uit de zuidelijke streken van Europa bekend, ook meer noordelijk kan worden aangetroffen. Merkwaardige vondsten zijn vooral te verkrijgen door het bijeenbrengen van een zeer uit- gebreid materieel. Als men b.v. een fungus ontmoet, die waar- schijnlijk iets herbergt, dan stelle men zich niet tevreden, met dien even uit te pluizen en enkele diertjes er uit te halen, maar doet men beter, alles boven een zak te verbrokkelen en mede te nemen, om dan later de geheele vangst nauwkeurig te onderzoeken. Zoo doende bestaat er veel meer kans op zeer verrassende vondsten, die men eerst dan bemerkt en in den beginne zeker over ’t hoofd zou hebben gezien. Ten slotte vertoont de heer Everts nog een exemplar van Meloë rugsus Marsh., nieuw voor onze fauna, en een d en 9 van gloterus dispar F. Het eerste werd zoo even door hem van den heer Fokker ontvangen; de.\y/oferus werd door den heer Springer, tuinbouw-architect te Amsterdam, in grooten getale bij Hilversum op Pterecuria cancasica gevonden, en door tusschenkomst van den heer Swierstra aan onderscheidene coleopterologen rondgedeld. De heer Fokker bespreekt in de eerste plaats eene door hemgedane waarneming betreffende eene talrijke kolonie van Crabro cuguae L. In het begin van Mei dezes jaars verzocht men hem eens te komen zien naar het afbreken eener oude klepbrug te Zienkree, waarvan het hout vol met dieren was Hij ging er heen en bevond dat de zware bovenbalken der klep, ofschoon van buiten nog gaaf en wel geverwd, inwendig vermutmd waren en allerwege met gaten en gangen doorboord, die met eene ontelbare massa doode en half vergane vliegen waren opgevuld. Hi) liet zich een paar blokken van dit hout te h Us bezorgen. Aanstonds rees bij hem het vermeiden, dat hij hier te doen had met de slachtoffers eener bijen- of wespensoort, die vroeger in die balken hare nesten had gemacht. Bij het nalezen van een paar schrijvers werd dit versterkt en kwam het hem voor, dat de bewoners graafwespen moeten geweest zijn; immer een paar schrijende, in hout gravende bijen bergen in hare gangen geen insecten, maar zoogenaamd bijenvoer, en de andere bijen en gezellig lewende wespen kauwen hare prooi tot eene soort van brij; hier was echter de prooi gaaf, en dus scheen alleen aan graafwespen te kunnen worden gedacht. Het ordderzijk van het eene stuk hout leverde niets anders op dan tallooze vliegen, allen van dezelfde soort, Calliphora vomitoria L., een paar ledige cocons, kennelijk van eene wesp, en enkele vrij versch er uitziende, doch ook ledige tonnetjes van eene kleinere vlieg, die blijkbaar op natuurlijke wijze opengebroken waren en wier aanwezigheid dus alleen daaruit moet verklaard worden, dat dezer larven slechts indringers zijn en geleefd hebben in rottende dierlijke overblijfselen of houtdeelen. Het andere stuk hout zond Spreker aan den heer Ritsema, die onmiddellijk verklaarde, dat de vernielers zonder twijfel graafwespen waren. De heer Ritsema was bij zijn onderzoek gelukkiger. Ook hij vond massa’a vliegen (Calliphora vomitoria en éen Lucilia caesar L.) en eenige kleinere ledige vliegentonnetjes, doch bovendien een cocon, waarin eene verdroogde nimf besloten was, die, hoewel kleurloos, aan den vorm van den kop duidelijk herkenbaar was als van eene Crabro-soort, terwijl het geel Geringde en gevlekte Achterling, of schoon schlaflos los samenhängend, toch der deed zien dat het voorwerp tot Crabro vagans L. behoorde. Dit is geheel in overeenstemming met eene vermelding van Snellen van Vollenhoven (Gelede dieren van Nederland, blz. 375), dat Cr. vagans zijn nest voorziet van blauwe bromvliegjes. XXII VERSLAG. Er is dus geen twijfel aan, of wij hebben hier met het werk te doen van eene thans uitgestorven, maar indertijd, — naar de duizenden vliegenoffers te oordeelen, — buitengewoon talrijke kolonie van Cr. vagans, die in het bovengedeelte der klep zeker vele jaren achtereen gehuisd heeft en vermoedelijk door eene nieuwe verwlaag zijn ingesloten (of buitengesloten) en uitgeroeid. Het voorkomen dezer soort onder die omstandigheden en in zoo grooten getale verdient wellicht vermelding. In de tweede plaats vestigt de heer Fokker de aandacht op eene nieuwe methode, om eene vloeibare conservatie-stof in de insecten- collectien te brengen, zonder dat men gevaar loopt om de insecten of de binnenzijde der cartons of dozen daarmede te bevlekken. Hij ontving n.l. onlangs van den heer André te Beaune een daartoe uitnemend geschikt voorwerp, dat hij ter bezichtiging laat rond- gaan. Het bestaat uit een klein glazen kommetje, dat rechtop, met de opening naar boven, aan eene speld is gestoken. De heer André levert die toestelletjes per stuk tegen 25 centimes en per 100 tegen frs. 22. Ten slotte vertoont dezelfde Spreker 4°. Eene 74 mm. lange larve van Pygolamms bidentata Fourcr., eene Reduvide, door den heer Groll te Vorden gevangen. Deze vangst is zeer merkwaardig, omdat de soort, ofschoon verspreid door geheel Europa (ook in Belgie is zijn een paar malen gevonden), overal hoogst zeldzaam is. De soort en het geslacht zijn nieuw voor onze fauna. Met de larve gaat ook een volwassen exemplar Ter bezichtigt rond. 2°. Een exemplar van Chilacis Typhae Perr., eene Lygaeide nieuw voor onze fauna, en eveneens door den heer Groll te Vorden gevangen in een 10-tal voorwerpen, deels nog larven, op Typha latifolia. Ook deze soort is in geheel Europa uiterst zeldzaam en slechts hier en daar in weinige exemplaren gevonden (nog niet in Belgie). 3°. Een exemplar van Nysius helveticus H.S., te Soest door Jhr. Dr. Everts gevangen. Deze soort is wel niet zoo zeldzaam als de beide vorigen, maar behoort toch ook tot de overal schaars VERSLAG. XXIII voorkomende soorten. Zij is zeer onderscheiden door de hooge richel, die over het geheele schildje loopt en door de onafgebroken richel van het pronotum. Het exemplaar behoort tot de varieteit brunneus Fieb., die, even als de soort zelve, nieuw is voor onze fauna. De heer ter Haar vermeldt de vangst van een exemplaar van Callimorpha dominula L. door zijnen vader in diens tuin te Nijmegen, en laat verder ter bezichtiging rondgaan eenige om hunne zeldzaam- heid of vindplaats merkwaardige, Nederlandsche Lepidoptera, en wel: Polyommatus Phlacas L. var. Eleus F. — (voor de eerste maal in ons land). Lycaena Semiargus Rott. — Giessendam (voor het eerst in de provincie Zuidholland). Melitaca Aurinia Rott.  1884 te Ubbergen (gelijktijdig met den heer Hendrichs te Velp bij Grave) en vond haar in 1885 opnieuw bij Cuyk in drie vrouwelijke exemplaren. Wilde egeft twee generatien op: rups in Mei, Juni en Augustus, September; vliegtijd April, Mei en einde Juni, Juli. Dit moge in een milder klimaat het geval zijn, bij ons te lande schijnt slechts eene generatie voor te komen. Een 9 althans legde op 26 Juli 1885 eieren en deze wamen niet uit vór 24 April in dit jaar. De teelt mislukte volkomen bij gebrek aan het noodige voedsel, ofschoon de eieren, om het vroeg uitkomen tegen te gaan, in de open lucht waren bewaard. Acidalia imitaria Hbn. — Cuyk. Eupithecia linariata W.V. — Een exemplaar op 3 Augustus te Cuyk. minutata Gn. — Cuyk. Absinthiata Cl. — Cuyk; ook door Spreker te Domburg gevangen. Acentropus niveus Ol. — Cuyk. Schoenobius mucronellus Scop. — Cuyk. XXIV VERSLAG. Teras Boscana F. var. Parisiana Gn. — Van deze soort, die bij Cuyk als type en als varieteit eene niet zeldzame verschijning is, werden door Spreker een aantal exemplaren der varieteit gekweekt, de rupsen waren niet, zoals in Snellen’s Flinders van Nederland, naar de aangehaalde schrijvers, beschreven wordt, groen, maar geel met donkeren kop, een licht, donker gerand nekschild en donkere buikpooten; de rups schijnt dus ook te varieren; een exemplar, door de zorg van een aantal sluipwespjes geprepareerd, is als overtuigingstuk er bij gestoken. Grapholitha expallidana Haw. — Cuyk. » gaceana HS. — Cuyk. » strobilella L. — In een 15-tal exemplaren uit bij Ubbergen opgeraapte den-appels gekweekt. De rups leeft daarin geheel verborgen en verraadt door geen uitwen-dig zichtbaar teeken. Hare aanwezigheid, zoodat men de den-appels op goed geluk moet medenemen; terwijl de zeer platte pop tusschen de schubben der appels te voorschijn komt, zonder dat zij er éen van stand doet veranderen. 2 Enicostoma lobella W.V. — Cuyk. Gelechia scalella Scop. — St. Jansberg, Limburg. Coriscium cuculipennellum Hbn. — Cuyk. Laverna aurifrontella Hbn. — Cuyk. Elachista obscurella Staint. — Limburg (Middelar). Platyptilia nemoralis Zell. — Ubbergen, reeds op 8 Juli. Bucculatrix nigricomella Zell. — Een 25-tal exemplaren gekweekt uit rupsen, in April te Cuyk gevonden; op een na, behooren zij allen tot de varieteit awrimaculella Staint. Wellicht zal de zomer-generatie den type opleveren. Cosmopteryx Scribaiella Zell. — Van dit prachtige vlindertje vond Spreker op den St. Jansberg een aantal rupsen, minerende in eene rietplant, die tusschen struikgewas stond. Behalte een groß aantal sluipwespjes, waarvan de blad- VERSLAG. XIV mineerende rupsen buitengewoon veel te lijden hebben, leverde deze kweeking een negental vlindertjes. Nog begegeft zich de heer ter Haar voor een oogenblik op het gebied der practische entomologie. Het best kan men rupsen kweeken in de bekende suikerflesschen, doch een groot bezwaar is hierin gelegen, dat bij het verwijderen van den bodem de flesch springt of barsten ontstaan, die op den duur toch oorzaak worden van het uiteenvallen der flesch. Het volgende middel om dit te voorkomen, is door Spreker in de laatste jaren met vrij goeden uitslag aangewend. Men omwinde de flesch, dicht bij den bodem, ongeveer zesmaal met een wollen draad, die sterk moet worden aangehaald. Den vorigen dag moet 41 of 14 centimeter boven de plaats, waar de draad zal worden gebonden, eene reep papier om de flesch zijn geplakt, ten een zooveel mogelijk het inbarsten te voorkomen. Nu drenke men den draad met spiritus, daarbij zorg dragende dat het voch t niet op de flesch zelve loopt. De flesch wordt dan met den bodem naar boven op de tafel geplaatst, en vervolgens de spiritus in brand gestoken. Bij eene dikke flesch dient dit nog eens herhaald te worden. Dadelijk nadat de spiritus is uitgebrand, moet de flesch in eene kom of emmer met koud water worden gedompeld; meestal zal dan de bodem met een knap er geheel afbarsten en met de hand er uit kunnen worden gedrukt. De heer van der Wulp vestigt de aandacht op een zeer onlangs verschenen werk: Diptera Marchica. Systematisches Ferzeichniss der Zweiflügler der Mark Brandenburg, door G. H. Neuhaus, Berlin 1886. — Sinds het klassieke werk van Schiner, de Fauna austriaca (1868) en diens kort daarop gevolgden Catalogus Dipterorum Europae, had geen boek het licht gezien, waarin de geheele orde der Diptera systematisch werd behandelt, en als zoodanig verdient de arbeid van Neuhaus met welgevallen te worden begroet. De Schrijver, een emeritus-predikant en tot dusver niet als dipteroloog bekend, is een man van reeds ver gevorderden leeftijd, want in zijne voorrede spreekt hij van het werk «seines Alters» en blijkt het, dat hy reeds sinds 1835 zich met de studie die Diptera heeft bezig gehouden. Nochtans bevat het boek niet meer dan 1200 soorten als in Mark Brandenburg voorkomende, een getal stellig veel te gering, als men in aanmerking neemt, dat in ons kleine landje op dit oogenblik reeds 2100 soorten bekend zijn en nog van tijd tot tij. Denn wenn de kleinere soorten schijnt de Schrijver niet altijd genoegzame aandacht te hebben geschonken. Als bloote «Verzeichniss» is het werk van belang voor de kennis der geographische verspreiding der middel-Europeesche Diptera; voor de systematiek evenwel zal men er niet veel uit kunnen leeren, omdat de Schrijver uitsluitend de groote meesters, Meigen en Schiner, gevolgd heeft, maar weinig of geenacht heeft geslagen op de na hen aangebrachte systematische verbeteringen. De heer van der Wulp levert verder eene opgave van in den laatsten tijd nieuw als inlandsch bekend geworden. Diptera, wäre van de meesten tevens door hem ter bezichtiging worden gesteld. Allen zijn zeldzame soorten, wie ondekking te danken is aan de ijverige nasporingen van Mr. A. H. Maurissen te Maastricht en Dr. J. G. de Man te Middelburg, welke laatste tegenwoordig de Diptera tot een onderwerp van zijn bepaalde studie maakt. Het zijn: Colpodia angustipennis Winn. — Een d, Middelburg, September, (de Man). Sciara conspieua Winn. en placida Winn., beiden te Maastricht (Maurissen). Mycetophila stolida Walk. — Een d, Maastricht, September (Maurissen). | Diva aprilina Meig. — Een d, Middelburg, October (de Man). Beris Morrisia Dale en chalybeata Först. — Beiden door den heer Maastricht gevangen, de eerste te Amby in Juni, de tweede te Maastricht in Mei. Gymnopternus nigrilamellatus Macq. — Een & te Domburg, in Juni (de Man). Gymnopternus nigrilamellatus Macq. — Een & te Domburg, in Juni (de Man). Sarcophagus erythrura Meig. — Een d bij Breda, in Juli (de Man). VERSLAG. XXVII Periscelis annulata Fall. — Een te Middelburg, in Juli (de Man). Chlorops brunnipes Zeit. — Een 4 te Breda, in Juli (de Man). Oscinis plumiger Meig. — Een 9, als voren (de Man). Borborus tibialis Zett. — Drie mannelijke exemplaren te Domburg, in September (de Man). De heer Veth deelt mede, dat hij, de Paasch- en Pinkster-vacantie te Arnhem doorbrengende, dit jaar bijzonder gelukkig is geweest in zijne vangsten aldaar. Behalve tal van meer of minder zieldzame Coleoptera, ving hij er een zestal soorten, nieuw voor onze fauna, te weten: Pterostichus angustatus Dfts. Strichoglossa semirufa Er. Scopaeus minimus Er. Stilicus fragilis Grav. Brachypterus cinereus Heer. Sitones longicollis Fahrs. De exemplaren laat hij ter bezichtiging rondgaan. De heer Brants zegt het einige der wetenschappelijke mede- deelingen te heben afgewacht, ten een verzeichnete een verzeichnete te richten tot de Leden, meer bepald tot hen, die zich met het nagauen der levenswijze van de Schubvleugelige insecten bezig houden. Het is uit het Tijdschrift bekend, dat hij eenige jaren geleden het voorrecht had, binnen Arnhem, op Aconitum napellus, de rupsen aan te treffen van Plusia moneta F., die eerst in den latsten tijd hare woonplaats schijnt uitgebreid te hebben tot aan de kusten van de Oost- en de Noordzee en eertijds beschouwd werd als uitsluitend eene bewoonster der bergstreken van middel-Europa. Sedert ge lukte het hem, nagenoeg jaarlijks die rupsen, meestal nog zeer jeugdig, aan te treffen en steeds tot vlinders te kweeken, doch hi) is er nimmer in geslaagd, de paring van deze waar te nemen of eieren te bekomen. Daar het nog steeds de vraag blijft, op welke wijze de genoemde soort overwintert, stelt Spreker er inmiddels belang in, hieromtrent zekerheid Te bekomen. Twee XXVIII VERSLAG. feiten ständige vast: de rupsen vertoonen zich reeds vroeg in het voorjaar (in April) in de samengesponnen toppen van de voedings-plant, en de vlinder verlaat in de tweede helft van Juni het poppenvlies; zoo althans is het verloop ten onzent. De vraag dringt zich dan ook op den voorgrond, in welken staat de soort haar bestaan verzekerd ziet gedurende de maanden Juli enz. tot in April of Mei van het volgende jaar, waar men met de onderscheidene schrijvers mag aannemen, dat slechts ééne generatie in het jaar voorkomt? Ook in den loop van dit jaar heeft Spreker wederom getracht, gekweekte vlinders in het leven te houden, ten einde deze tot bet leggen van eieren te brengen, doch geen hunner heeft ook slechts éen enkel eitje afgezet. Trouvens, zij bleven hoogstens een veertental dagen in het leven, ofschoon zij, zoodra ze in het zonlicht geplaatst werden, gretig gebruik maakten van den hun toegedienden verdunden honig. In den regel hangt de vlinder onbewegelijk aan een stengel of blad, en Alleen door licht en warmte wordt hij genoopt tot eene zacht zwevende vlucht of tot het be- drijvig betasten der bloemen, ten einde daaruit, met behulp van den buitengewoon langen zuiger, vocht op te slorpen. Hoewel het meerendeel der gekweekte vlinders tot het manne- lijk geslacht behoorde, zoo bevonden zich toch ook eenige vrou- welijke dieren daaronder. Nadat deze gestorven waren, opende Spreker hun achterlijf, ten einde althans eenigszins over het voor- komen der eieren te kunnen oordeelen. Tot zijne bevreemding kon hij echter bij geen dezer vlinders eenig spoor van eieren ontdekken. Het denkbeld kwam toen in hem op, dat deze vlindersoort ten onzent niet voortteelt, doch telkens als hij voorkomt, ingevoerd is door individuen die, na overwintering in zuidelijker gelegen landen, de eieren zijn komen hechten aan de jeugdige uitspruit- sels der voedingsplant. Het vermoeden schijnt dus gewettigd, dat niet de jonge rups noch het ei, maar de moedervlinder overwintert; doch ook te dien aanzien ontbreken bepaalde gegevens. Een en ander beveelt Spreker in de hijzondere aandacht van de Leden der vergadering aan, niet alleen omdat het hier geldt eene der prachtigste Europeesche vlinders, maar ook, naar zijne over- tuiging, eene soort, die bestemd is eene rol in de nijverheid te spelen. Het dichie en betrekkelijk groote spinsel, waarin de pop rust, bestaat namelijk uit doffe, doch zeer zachte en taaie zijde, en het is niet onwaarschijnlijk, dat daarvan te eeniger tijd nut zal worden getrokken voor de zijdeteelt. Dat de aandacht bereids hierop gevallen is, bleek aan Spreker bij een bezogen aan een nijverheidstentoonstelling, in 1883 te Zurich gehouden, alwaar hij, nevens de cocons der meest bekende zijde-voortbrengende rupsen, een aantal spinsels van Plusia moneta zag tentoongesteld. Mocht het blijken, dat de zijde van deze Plusia inderdaad bruik-baar is, dan is het ontegenzeggelijk een groot voordeel, dat het dier in Europa tehuis behoort en eene plant tot voedsel kiest, welke thans reeds als sierplant op nagenoeg iedere boerenhofstede geworden wordt en gemakkelijk is aan te kweeken. Hoe het ook zij, de eerste vraag, welke opgehelderd dient te worden, is die omtrent de wijze van overwintering der soort, om dat daarnaar te beoordeelen valt, of Plusia moneta, wat Nederland betreft, slechts als trekvogel is te beschouwen, dan wel of zij gerekend mag worden tot de dieren, die bij ons inderdaad inheemsch zijn of dit althans zullen worden. Met aandrang roept Spreker de medewerking in van de Leden der Nederl. Entomol. Vereeniging, ten einde dit punt tot klaarheid te brengen; voor edere mededeeling, die ten deze eenig licht kan aanbrengen, houdt hij zich aanbevolen. Niemand verder het woord verlangende, sluit de Voorzitter deze vergadering, onder dankbetuiging aan de verschillende Sprekers. Den volgenden dag werd in de fraaie en vruchtbare omstreken van Winterswijk eene gezamenlijke excursie gehouden, die door heerlijk zomerweder begunstigd werd en voor hei meerendeel der tochtgenooten veel stoff tot tevredenheid opleverde. Als de merkwaardigste vangsten werden opgegeven: LAG. COLEOPTERA. Elaphrus Ulrichi Redt. Amara patricia Dfts. Bradycellus similis Dej. Bembidion Doris Panz. Tachypus pallipes Dfts. Hydroporus obscurus St. Gyrinus colymbus Er. — Fn. nov. sp. Hydraena testacea Curt. Bolitochara bella Mark. Tachyusa coarctata Er. Staphylinus compressus Marsh. Baptolinus affinis Payk. — Fn. nov. sp. Homalium planum Payk. — Fn. nov. sp. Colon brunneum Latr. Liodes humeralis Kug. Ptinella testacea Heer. Scaphidium 4-maculatum Ol. — Fn. nov. sp. Colon brunneum latr. Liodes humeralis Kug. Ptinella testacea Heer. — Fn. nov. sp. Cryptophagus lapponicus Gyll. — Fn. nov. sp. Enicmus rugosus Hrbst. Litargus bifasciatus F. — Fn. nov. sp. Enicmus rugosus Hrbst. Litargus bifasciatus F. — Fn. nov. sp. Rhagonycha fuscicornis Kiesw. Aspidiphorus orbiculatus Cyll. Cerocoma Schaeffer L. Platytarsus echinatus Bonsd. Hylobius fatuus Rossi. Balaninus nucum L. Tychius Schneideri Hrbst. Sibinia Viscariae L. Orchestes Avellanae Don. Apion opeticum Bach. 