Philip Massinger and John Fletcher; a comparison
Biz. 398, vs. 169. Eenparigk — is niet „gelijk, eenkleurig van vederdoscb,*' als de noot opgeeft, maar ^geftadig." Biz. 423. vs. 8. Voorghewend — beteekent: „tegengeworpen." Biz. 427. vs. 4. Ttmpee/t — beteekent niet alleen „rtorm," maar ook „onwe6r,*' verbetert de Heer alberdingk thtm, betgeen hem zeker niemand betwis- ten zal. B Iz. 437. vs. 15. Deughd, — De Heer alberdingk thvm beftrijdt mijn verklaring van deughd door ,.weldaad." Volgends hem ware ,.goed*' een beter fynoniem geweest : nog zeggen wy: „dat doet mjdeugd" en *t woord is verwantaan „ter dege>*' — Ik heb niets tegen zyn verklaring; maar ik moet doen op- merken, dat, gelijk ik daarop reeds gewezen heb, kiliaev deughd vertaalc met benejicium, waaruit biykt, dat het woord te dier tijd in deze beteekenia genomen word. En wanneer ik dan zeg : ..dat doet my deugd, dat doet my goed, dat doet ray wel, cela me fait du bien," is het dan niet volkomcn *t zelfde als dat ik zeide: „dat is my een weldaad: cela nCest un biemfait.**? — Biz. 441 vs. 10, 11. — Ik heb aangemerkt, dat de opvolging van vier flepende re- NALEZING EN AANTEEKENINGEN. 57 I gels hier verdedigbaar is: de Heer A. T. vraagt my, waaroin ze elders, ook waar „geennieaw koeplet" is, ni'e^ verdedigbaar zofi wezen. Ik zofi hem op mijne benrt vragen, of zijne vraag ernftig gemeend is. Het ftaat natuar- lijk elken fcbrijver vrij, een gedicht te vervaHrdigen, geheol van flepen- de regels of waar die elkander herbaaldelijk opvolgen : doch wanneer hy eenmaal een bepaalde maat heeft aaDgenoroen, wanrin ftaande en flepende vaerzen elkander naar een vaste orde vervangen, dan brengt het afwijken van die orde een ftoornis te weeg, die den lezer onaangenaam aandoet en hem aan onoplettendheid of flordigheid van de zijde des rchrijvers doet deiiken, of wel hem doet zoeken naar de reden, waarom de fcbrijver die afwijking Legaan heeft. Ik geloof, dat de Heer A. T. de bcste dich- tcrs van ons en van andere landen te wel kent, om te weten, dat zy in gcdichten, die niet in zoogenaamde vers libres gefchreven zijn, fteeds aan de door hen zelve gekozen orde zijn getrouw gebleven: en hy zelf heeft zeker nimmer anders gehandeld. Aid. vs. 14. — Bekend is bet, dat men lang een korteren weg naar de Oost- indieu langs het Noorden om woft zoeken. Heemskerk en anderen hadden 't in 1596, in 1602 en later vrachteloos beproefd : men wilde 't echter niet opgeven ; doch nn men den doortocht in 't Noord-oosten niet gevonden had, bedoot men dien aan de Noord-westzijde te zoeken. De Oostindifche Maatfchappy vaardigde te dien einde in April 1609 een Engelfchen ftunr- raan, Henry Hudfon, af, met een enkel fchip, om een vaart naar Sina door 't Noord-westen te zoeken. Hy keerde, na de baai ontdekt te hebben, die federt naar zijn naam genoemd werd, in *t najaar terug; doch naar Enge- land, van waar men hem niet wilde laten vertrekken om aan zijn meesters verdag te doen. De Engelfchen zondcn hem in 't jaar 1611 andermaal nit op denzelfden tocht; doch hy kwam ook na weder t* hnis, zonder de be- geerde doorvaart gevonden te hebben. Het is op deze en andere herbaalde- lijk doorgedrevene en fteeds mislukte proefnemingcn, dat Vondel hier zinfpeelt. Biz. 451. vs. 1. Laftbaer. — Te recht herinnert my de Heer a. thym, dat baar in de famenftelling niet noodwendig behoort te worden opgevat naar de verkla- ring, welke men er thands aan geeft: — vermits toch dankbaar, vruchtbaat\ fchrikbaar^ vloeibaavy niet beteekenen wat gedankt, bevruchtf verjchrikt^ gr,- vloeid kan worden. Baar drukt dragen uit, het dragen van een voorwerp of van een werktnig : en zoo is lastbaar gelijk aan lastdragend. Biz. 461. vs. 8. — Blgkens vs. 1, waar wy van „rfen klapper Papegay" lezen, hinkte V. ten opzichte van dit woord op twee gedachten. Pape-gaai, in 't Fr. pape-gaif is de „Paus" of „priester" onder de gaaien, waarfchijnlijk dus naar zijn zwierige pluimaadje, of wel omdat hy 't meeste praat onder die vogelfoort, genoemd. Wie voorts over gaaietij gaden (vereenigen), gades, gading, galiky meer verkiest te weten, dien vcrwijs ik naar iinrDECOPERs ' Proeve, III. biz. 219, volgg. Aid. vs. 11. */ Lof. — Niet om *t metrum alleen, maar ook omdat het woord, even als oorlog en anderen, zoo wel o. als mann. gcbezigd wordt. Zoo in het volgende: ,,'t Lof der Zeevaert": zoo „naar 't Lqf gaan", gelijk nog de Roomschgezindcn zeggen. Biz. 463. vs. 5. — Geen woord is er in onze taal, noch welliclit in eenige ter waereld, dat in zoo verfchillende vormcn wordt gebezigd, om fteeds nagenoeg hct- zelfde denkbeeld uit te drakken, als vergeterif 't zij men het als w.w. of als 58 NALEZING EN AANTEEKENINGEN, r I I I b.v.D.w. befchouwt. Zoozegtmen b. v.: ik heb mijn boek vtrgeten; ik heb vergeten, by hem nan te loopcn; ik ben die les, die beleediging oert^efen; die zaak is my lang vergeten; vergeet my niet; vergeet mijnermet; hj was zijner vergeten. In de laatfte voorbeelden beheerfcht „vergeten" een genit in uavolging van 't Latijn, en om dezelfde reden gedenken, in gedenk mijntr. ]i\ «. 481. V8. 16, in denoot. Ledcebaerden. — dit was,zegtde HeerA. THTai,iD zynoverzicht in de Tijd van Sept. 1855, oudtijds „smallen, schranzen." Ik beb dikwerf bet woord booren gcbruiken in de ovorlevering van den os, die, om zijn bals, geheschen werd naar bet bovenste plat van ccn Kamper toren, waarzooyeel frisch gras groeide, dat men 't jammer vond er een bcest geen maal van te gunncn. ,)Zie", riepen de Kampenaars, toen bet dier de tong nit den bek hing, bij de worgende optrekking : „by lekkcbaardt er al na." — Ik dank mljn vriendelijken recenfent voor de aardige bydrage; docb nit zijn verhaal blijkt, dat lekhebaarden geen „fmullen of fchranzen" beteekent; — want de os fchranft^ niet toen by opgehcfchen werd — maar eenvoudig: ^zijn baard likken," fen lecher le levres^ zoo als de Franfcben zeggen. niz. 483. vs. 5. Schamel — behoort, met potzelj edel, dartel^ onnoozel, tot die weinige woorden, wclke den onden bywoordelijken aitgang, die later in elijk en eligia overgegaan, behonden bebben. Dit fchamel of fchemel geefc ten kate op „als niet onaerdig uitdrukkendo de eigenfcbap der eerlijk befcbaemden en fchamclen (I) van niet dan in 't fchemerligt of in 't b^fchaduwde zig te dur- ven vcrtooncn." Biz. 517. Ts. 3. Choor, — Kan choor (rei) een fchaar ran danfeiide of hnppelende lammcren beteekenen ? — Ilet is een gisdng van den Hcer a. thijm, en ik heb geen reden haar volftrekt af te keuren. Biz. 529. vs. 15. Waer hebbe ick oyi verfchuld — heeft de beteekenis van: „waar heb ik ooit, door schnld, my waard gemaakt (xerdiend)" cnz. „Hy was een zulcken laft niet verfchald'* beteekent dan; „Hy had door (eenige) schuld zich aan zulken last (van znlken last, des) niet waard gemaakt, niet verdiend." Ik ben dcze vcrklaring Terfcbuldigd aan don Heer a. thtm. Biz. 599. vs. 16. JcJovSy Jaloerach. — Over de ctymologie van dit woord vergelijke men : bildbkdijk, Verhandeling over de geflachten^ 1818, biz. 349. Biz. 603. vs. 13. OuboUigh, — beteekent ook ,,ongcfcbikt, wrak," in bloot fyzieken zin. Zie de NederL Gedichten, uitgegcven door a. thyu. Bund. II biz. 174. Biz. 650. KLiKCK-OHEDicuT. — Dit fonnet ftaat in de oude uitgaven vooraan, maar dewijl znlks met onze rangfchikking beter nitkwam, is 't bier acbteraan ge- plaatst. Men kon er des te eer naar goedvinden mede omfpringen, ver mids bet niet nit Yondels koker, maar almcde nit dien van Fers is geko- men. Immers nil vs. 12 en 13 in verband met bet voorafgaande bliJkt, dat de Uitgever, behagen gevonden bcbbende in de Warande van Gheeraerts, Yondels Kunstgodin beval er dichten op tc moken, en een Beeldcnaar of liever Kopi'ist die tc illuftreercn. Aid. vs. 13. Verlichten — is de letieilyke vertaling van illujhreertn^ en is nog in Vlanndoren in gebruik. Waarora is alleen het bastertwoord by ons in zwang, en bedient men zich niet van het zuiver ncderduitsch ? Of is het de fcbnld NALBZING EN AAKTEKKEKINGEN. 59 dcr Uitgeyers, die misfchien vonr een dubbelzinnige opvatting vreezen, wan- neer z\j ,,een verlicht boek" aankondigen? Biz. 652. reg- 18 v. o. Twee groote trekpleifters. — Koi*t na dat dit yel in drok ver- fchenen was, bleek my, datRoemerVisfcher nog eene dochter heeft gehad, ouder dan Tcsselfchade, doch jonger dan Anna. Zy heette Geertrui of Truitjen en huwde vroeger dan haar zusters, en wel met Nicolaes van Bayl, Onderfchout te Amfterdam. Hoewel zy het aan den beroemden naam barer zosters dankt, dat ook de hare ter fprake is gekomen, fchijnt zy mede niet onbedreven te zyn geweest in de bevallige kunften. Haar dochter Elizabeth, was toen zy, 9 Ang. 1641, met Jurriaen Yoscuyl, van Kampen, huwde, reeds 24 jaar. Van SwoU gaf in 1630 zijn Margrietje „onder de gunft van Juff. Geer- truyt Roemers" nit. In een nog ongedrukte aanteekening van den Harder- wijker Staatsman Ernestns Brink, in 't bezit van mijn vriend Jhr. Mr. F. A. Ridder van Rappard, leest men het volgende: ^i2omer, die Visfcher, ille Belgicas martialis, heeft 3 dochters, die alle in zeer fraje exercitien Hjn opgetoogen; connen fecr fray mnriqae, fchilderen, in glas fchrijven ofte graveren, referein maken, emblemata te inciferen, allerlei manufacturen van bordnren, cock goet fwcmmen, en het zich geleerd hebben in haer vaders tuyn, alwaar een gracht met water was, extra urbem. Sijn jongfte dochter beet TKSSELscuAE, omdat fy geborcn was op dien tijt als in Tesfcl veel fchepen blevcn, oock omdat by daer veel by verloor. Eenigcn tijt daerna wierd de vefte voor fijn buys afgebroocken by den Monckelbaens-toren, om die ftat te vergrooten; Too nocmde by ignen hondt Schae-baet, omdat hy, fohae in Texel geleden hebbcnde. na wederom baete kreech by het afbre- ken der ftadsmuyren, die recbt over fijn huys ftonden, ende dat daerom nu fijn huys funde midden in de ftadt comen, ende meer weert fijn." B I z. 654. reg. 9 v. o. — De brief van Hoofit aan de Kamer „in Liefde bloeyende," is wel degelijk in leoogefchreven. Hy bevindt zich in zijn oorfpronkclijken vorm in het handfchrift van Hoofts Poezy aan de Boekery dezer ftad, en heeft tot opfchrift Wt Fiorenze 1600, en tot onderfchrift in Fiorenze 1600 July 8... Intusfchen neemt deze omftandigheid niets weg van de waarde mijner rede- tieering t. a. p. Immers lo. de brief is wijd verfchillend van dien wel ken wy in de gedrukte uitgave lezen, en 2o. de regels, door my biz. 25 aange- haald, luiden in den oorfpronkelijken text aldus : In Hollant climt men mei tot lof langs des deucht trappen Al can ick niet van my gelyck Italia clappen ; In Amfterdam men vint die met fyn hooch gedicht De duyfler week, die leyt tot ware vreucht^ verlicht^ En vechtersy die omt beft V gemetn beloop der dingen Tot goedts en quaeds beken, met aengenaemheyt fingen ; Veel gaften jonck en oudty die, check en welbe/praekty Met vree/e (?) niet verhalen haer gedicht volmaekt. Men ziet hiuruit, vooreerst, dat de zeventienjarige jongeling toen nog die keuriglieid van uitdrukking en meesterfchap over de taal niet bezat, wclke hem later kenmerktcn, en ten anderen, dat er over Vondcl gcen woord ge- rproken wordt. — Hooft moet dus den brief later verander«l hebben, toen „Coster, Vondelen, Breero en Victorijn" eeuigen naam begonnen te maken; maar het betoog van Brandt blijft evenzcer zonder grond. niz. 656. reg. 15. v. o. — Aangaandc Mr. Joan Vechters of Victorijn vermcldt de Heer albkrdinor thijm: „dat hy tot die Katholiekeh behoorde, wclke ten spijt hnnner geringe voomitzichten in het Nederlandsch gemeenebest (I), ten spijt der redenen, die vele geloofsgenoten naar elders de wijk hadden I I I I ' 60 NALEZING EN AANTEEKENINGEN, doen neinen, eencr geleerde opvoeding deelachtig werden; welkc opvoeding Vechtcrs tot ecn Aaiibidder der Klassieke Kunst ea Historie, maar niet tot een groot pocet maakte." Gaame neem ik deze welwillende mcdcdeeling oyer van het perfoonlijk gcvoclen des welwillendcn verflaggevers; doch betrcor, dat ly my niets nieuws gclcerd hceft met betrekking tot den man, van wien ik t. a. p. ge- tuig weinig te weten. Biz. 660. GRAFScuRiFT. — Dit rijm Haat ook, in gezelfchap van meer lofrijmen op denzelfden dichter, bezijden *s mans becltenis gcplaatst in het Groot Liedeboeck van o. a. bredbbo. Amft. Cornelis Lodewijk van der PUfTe, 1622. De afbeelding op zicb zclve is een ellendig prul, maar de teekeuaar of gravenr dacht het zcker tc vergoeden met ceo kolosfalen laawerkrans, waar- mede hy het borstbeeld omgeven heeft. Biz. 661. volgg. — In de latere uitgaven zijn de woorden op den tytel: den loden tot uaedenckeUf en de mottoos, aU mede het Klinckdicht van W. v. d. Vondel, de opdracht aan C. P. Hooft, do voorrede aen den lezer, en het Klinckdicht I aan de Joodfche Rabbijnen geheel weggelaten. De lezer zal nu gaaudeweg de ondervinding opdoen, dat vele van die zoogenaamde putjens Ediiien, door de eigenaars zoo hoog gefchat, en gedurende zoo veel jaren blindelings herdrukt, en daarenbovcn foms erbarmelijk verknoeid, hoegenaamd geen waarde bczitten voor hem, die tot de juiste kennis van de gefchriften ouzes puikdichters wenfcht te geraken. I Otize herdruk is naauwkeurig gevolgd naar de authentleke uitgaaf van 1620, by Dirck Pietersz. (Pers.) Biz. 665, reg. 12, v. b. Uive E. — De Ueer albeudingk tuym geeft in een noot op zijn verflag van de 6** on 1^ afl. van Vondels Werken, hiervan de na- volgcndc verklaring. — „Door dit „uwe E" moet Vondel „Ereiitfestc'* fdc titcl der bnrgerlijke autoriteiteu), en gceuszins het thands zoo mis- I bruikt „Edele" bedoeld hebben. Vondel wist wel, dat er bg geen perfoon van het burger huishouden, waar wellicht het Hoofl in den gevel ftond, sprake van „Edel" kon zijn, dan bij Pieter Cz., den dichter, tocn dezc op zijn 53ste jaar een adelbrief van Lodewijk XIII ten geschenke ontvinj;, door bemiddeling van de H. H. Wickevoort, waarvan een een gezantschap in Parijs bekleedde, en de andere Hoofts ncof was. Pieter had I'lechts eenen zoon, met wiens kinderen zijn geslacht uitgestorven en zijn adel in het graf gcdaald is. Even beluchiyk als „Kdcle'* hier klinken zofi, ten jare 1620 — even dwaas is het, uit het oude „nwe L,'* almede uw Edele te lezen. bil- j DERDIJK heeft aangctooud (Verkandeling over de gejlackterif 1818), dat het j „uwe Liefdc" bctcekont. Voorzeker is deze opmerkiiig van den gcleerdcn referent, hoe juist en be- , langrijk ook in zekeren zin, evenwel „watcr in de zee gcdragen", vermids bet I opfchrift zelf der toeeigening (biz. 663) den opmerkzamen lezer duidelijk gcnoeg aantoont, welke tytel den „raed en ouwd burgermeester" Ilooft toekwam. Biz. 677. Aendk joodscu£ babbtnen. — Van dit klinkdicht is de latere lezingaldus: OP DE VERWOESTING VAN JERUSALEM, * AEN DE JOODSE RABBYNEN. I Uw ganfche PriefterJ'chap was^ als van bl^chap, droncken, Tocn ChriJ'tua king aen *t hout met annen uitge/treckt, Cekrui/tt gegee/felt, en van dierbaer bloet bevleckt, Duer hem dien tittren kclck des doots was toege/choncken. NALEZING EN AANTEEKENINGEN. 61 I I t I Zy dochten luttel, dot Rechtvaerdigheit, die boven In *8 kernels hoogen troon de Jixe weegh/cAael houdtj On/chuldigh bloet waerdeert noch meer dan *t Jijnfte gout; En telt al U zuchten van de waerheit, hier ver/choven : Maer toen de dagh eens quam, dien Godt be/choren hadt Tot wraeck van *t /chellemftuck der godtvergete Jladt, Die veiligh docht te Jlaen op haer gewijde drempels; Bleek klaer, wat zulck een Jluk al plagen met zich broght^ En dat den wrevlen tot geen borftweer ftrecken mocht, Gewelt van muttrenf noch fchijnheiligheit des tempeU. Biz. 683. vs. 125. Verpayfiert. — Verpayfteren^ verpeijteren is thands yolgends hdt- DECOPER en BUKMAK overgegaan in plet/leren, ,,ra8t nemen, uitrusten/' Zie HUYDBC, uitg. van van lbltveld, D. II. biz. 24, 25, en bubhan. Aantner- kingen, D. II, biz. 98. Biz. 684. vs. 160. — Hoe weinig gelgkenis er zij tusfcfaen del en de u^ worden die letters toch herhaaldelijk met elkander verwisfeld. Zoo zeide men voor geweld vroeger gewoud, voor fchuld, fchoudf voor /o/d, /oud — en zeggen wy nog voor foldaaty foudenier, zoo voor J'ultan, foudaan, Wy zeggen foldeer/elj de Bybelvertalcrs Jefaia XLI, 7. foudeerfel, Daar-en-tegen zeggen wy goud^ koudy bouty houdeny oud, voor gold, kold, bolt, holden, old, als wy vroeger fpraken en de Engelfchen 'fc nog doen. De Franfchen hebben lang/o/« en fola gefchreven, doch fous en fous gezegd. Zoo is wilde en woude in den grond hetzelfde. Biz. 685. vs. 170. — Dergelijke voorbeelden van de fterke bulging treffen wy menig- vnldig by onze vroegere fchrijvers aan, waarvan nog fommige in ons fpraak- gebraik zljn overgebleven, als: ten dage, ten deele, ten behoeve, ten huize, van den huize, van den lande, uit dien hoofde, met dien verdande, naar zijnen beelde, ten eenen male. B 1 z. 698. vs. 595, volgg. Hoe dwaes, enz. — Navolging van den aanhef van bene- KAA8 Troae I. Quicunque regno Jidit, etc. Biz. 744. vs. 2089. VeylighUjcken: — is in aller maniere pleonastifch. Immers, neemt men aan, dat bildbrdtk gelijk hceft, die ig en Ujk voor eenzelvig verklaart — dan is Ujk overtoUig: en houdt men Ujk hier noodig als adverbiale ter- minatie, dan komt en als zoodanig niet te pas, gelijk b. v. by vaecken, fchandelijcken (Zie vs. 2062). 4 Bh. 756. — Voeg hier, achter *t kritisch overzicht van Hierufalem Verwoeft, het na- volgende ^u(iicium van petrus camper in z\jn diss, de Justo VondeUo, 1818, Ann, Acad, Lugd, Bat. ^^In HieroJ'olymis Vastatis argumentum aptum tragoe- diae dcjtderamus, multa rudioris ingenii vestigia pasfim inveniuntur. Baud ta- men ita fe res habet, ut pulckerrimis et ad ejffectus movendos aptis/tme excogitatis iocis hocce poeiaa pror/us fit defiitutum,** biz. 768. vs. 15. Ont/prangh — beteekent bepaaldclijk ^fprong nit het bed," „rtond op;" beweert de Ilr. albkrdinok thym, doch hy fchijnt den vaersregel nict in verband met den volgenden gelezen te hebben. Er ftaat: I \ I 1 - J ' u.; b2 NALEZIN6 EN AANTEEKENINGEN. Zy ontfprangh en goedertierigh Schoof op haer gordijnkena chierigh: en men fchuift imniers de gordgnen niet op nadat men ait het bed gefpron- gen is? Biz. 775. reg 2. v. b. — Van Schoutens Joumaal beftaat ook een Lattjnfche ver- taling, getyteld : Diarium vel defer iptio laboriofiffimi et mole/tifflm Ilineris facti a GuilHlmo Cornelii Schoutenio, Hornano, etc, Amft, ap. rETBUS kabsium Ao. 1619. — Maar *t klinkdicht van Vondel is er nict by ovcrg^bracht. I f)3 LUST DER WOORDVERKORTINGEN. A of Nalez en Aant . Zie Nolezlcg en Aanteeke- lidw. lidwoord. ningen. m. e. manneltjk enkelvoud. aant. tiantcekening. mann. mannelUk. nanw. aaiiwyzend. meerv. meerToud. Abl. ablatlvus. namel. nameiyk. a4j. adJectlYura. N.D. Kederdnitach. adT. adverblum. «*. note. Aid. aldaar. nomin. nominativua. A. S. Angel-Saksisch. n. T. naamval. B. Buck. 0. onzOdig. b. T. by voorbeeld. n, a onder anderen b. V. n. w. byroegcUJk naamvrourd. ongeiykrl. ongelQkvloelend. Bed. isedrdf. onv. verl. t. onrolmaakt rerleden tifd bedr. bedrifrend. onz. onzUdig. bezitt. bexittellik. p. perfoon. bl. of biz. bladzude. P»g. pagina. cap. capnt. perfect perfectnm. cl. classe. plar. plnralla. collect. collectlvnm. pluaq. perfect. plusquam perfectnm. comp. compare tivufl. pr. proeve. d. i. dat Is. praea. praefena. dr. diuk. Pa. Pfalm. e. a. m. en andere meer. reg. regel. Ed. Edltlc. famengeft. ramengefteld. eig. of elgenl. eigenliik. nng. flngnlaria. Eng. Engelsch. rtibj. fabjunctivns. enk. enkeUoQd. rabft. fabftantivum. vm. en xoo voort. T. Tome. fem feminlnom Toon. Tooneel. fol. of fo. foltn. trana. tranntief. Fr. Fransch. t. w. te weten. frcq. freqnentatlTum. t. w. t. tegenwoordige tt)d. geb. w. gebledende w^is. Uitg. Ultgare. gcUlkvl. gelljkvlneiend. ▼erg. ▼ergel^k. genlt. genltivus. V. Vondel. germ. germanlsme. V. b. ran boven. Gr. Orieksch. verl. deelw. ) ▼erleden deelwoord. H.l). Hoogduitsch. ▼. 1. d. w. \ HoU. Hollandsch. VI. ' Vlaamach. Hoofdft. HoofdCtuk. V. 0. van onderen. Itnperf. imperfectum. volgg. en volgende. Indlc. IndtcatiruM. voorz. ▼oorzetfel. infln. inflnitivus. y. n. w. voornaamwoord. hitrana. intranntief. vr. vroawelijk. in r. in voce. ra. vaers. Jaarg. jaargang. w. w. werkwoord. Lat. LatUn. «. n. w. zelfltandig naamwoord. lib. liber. \. 