None
Voorhofen en aangezicht zijdeachtig geelwit, nauwelijks half zoo “breed als de dwarsdoorsnede der oogen; het aangezicht van onderen iets breeder en daar in geringe mate vooruitstekend; knevelborstels en kinboard wit. Sprieten zwartbruin, het eerste lid het langst en even als het tweede borstelig; het derde lid slechts weinig korter dan het eerste, spits toeloopend, de eind- borstel bijna zoo lang als de spriet. Zuiger glanzig zwart; ook de kleine palpen zwart, aan het eind met donkere borsteliges. — Thorax aschgrauw, van boven lichter; de zwartbruine middenband scherp afgescheiden, naar achteren smaller en zich daar in eene meer algemeene donkerbruine grondkleur verliezende; ter weder- zijde van den band vertoonen zich bruine vlekken vé6r en achter den dwarsnaad, aan de schouders en vé6r den vleugelwortel; al deze vlekken veranderen echter naarmate het licht er op valt; geheel van voren gezien, worden sommigen lichtbruin met zwart- achtigen voorzoom. Schildje grauwbruin Het voorste gedeelte van den thorax is zoo goed als naakt; de borstels achter den dwars-naad en aan het schildje zwart. — Achterlif bruingrauw, iets glanzig, van boven tegen den voorkant der ringen donkerder; genitalien (Pl, 12, fig. 3 en 4) lang en slank; de tangarmen glanzig zwart, zoo lang als de drie laatste lijfsringen te zamen; tusschen de tangarmen bevindt zich een naar boven gerichte te zwanzig van zwartbruine kleur, en van onderen een dergelijk orgaan van langwerpigen vorm, ongeveer teilen hebben eenigke, zwart gemengde beharing; de voorlaatste lifsring is van onderen eenigszins uitpui-lend en daar met eenigszins uitpui-lend en daar met eenigszins en van onderen en in de zijden der voorste ringen lang en borstelig, — Pooten helder roodel, de heupen met grijsachtig waas; de middel- en achterdijen van boven met zwarte langstreep en ook. Aan de spits zwart; de laatste tarsenleden der voorste pooten gebruind; aan de achterpooten de schenen verdonkerd en de tarsen bruinzwart; de beharing der heupen, de lange en fijne borstels onder aan de voor- en achterdijen, alsmede de lange borstels aan de voor- en achterdijen, alsmede de lange borstels aan de voor- en achterdijen, onder aan de middeldijen eene rij van zwarte borstels; ook de borstels aan de tarsen grootendeels zwart; voetballen geel. —- Kolfjes vuilgeel. Vleugels (fig. Een, Java (Piepers). Te oordeelen naar de afbeelding, door Macquart gegeven van de mannelijke geslachtsdeelen van Asilus bengalensis (Dipt. exot. I, 2, pl. 12, f. 2), komen deze vrij wel overeen met die van bovenstaande soort; ook Macquart’s korte beschrijving zou ook wel teenigszins van toepassing zijn, indien daarin niet uitdrukkelijk de sprieten geel werden genoemd. Het komt mij voor, dat beide soorten althans zeer aan elkander verwant zijn, ook blijkens de anmerking, aan de beschrijving van 4. bengalensis toegevoegd, dat deze soort op A. wxanthopus Wied. gelikt, met uitzondering van den niet verbreeden voorrand der vleugels; hetzelfde kan toch evenzeer van Mochtherus striatus worden gezegd. Thereva albina Wied., Zool. Mag. Ill, p. 3, n°. 2; id. Dipt= ex. 1, p. 412, n°.-5; id. Auss. Zwei. 1, p. 233, n°. 9. — Java (Piepers). Psilopus jucundus Low, Neue Beitr. VU, p, 87, n°. 5; id. Monogr. of Diptera of North America, Il, p. 258, n°, 7. 200 EENIGE UITLANDSCHE DIPTERA. Syn. Ps. Sipho Macq., Dipt. exot. Il, 2, p. 119, n°. 41, pl. 21, f. 4 (meic Wiedemann). Een ¢, Nieuw Grenada (von Nolcken) in het Museum van Natura Artis Magistra. Deze aan Ps. Sipho Wied. verwante soort schijnt in Amerika zeer verspreid voor te komen. Low beschreef haar naar voor-werpen van Cuba, doch vermeldt tevens, dat hi in de collectien van von Winthem en Wiedemann ook Braziliansche exemplaren heft aangetroffen. Psilopus fenestratus, n.sp., ¢. Viridi-chalybeus; antennis nigris, seta dorsali fere longitudine thoracis; pedibus nigris, tibiis flavescentibus; halterihus flavis; alarum dimidio costali limboque nervi transversi posterioris fuscis; macula hyalina in cellula apicali; nervo transverso posteriori subrecto. Long. 5,5 mm. Metelegrafen, met staalblauwen weerschijn, voor als voorhoofd zeer glanzig; aangezicht van boven bijna zoo breed als de door- snede der oogen, naar onderen smaller wordende; het heeft een zilverachtigen weerschijn, die zich ook vooraan op het vooraoofd vertoont. Sprieten zwart; het derde lid eivormig met een fijnen rugborstel, die slechts weinig korter is dan de thorax. Zuiger geelachtig. Op den thorax vertoonen zich drie, niet zeer duidelike purperen langsstrepen, eene in “t midden en de anderen langs den zijnaad; de borstzijden hebben een witten weerschijn, die zich ook over de heupen uitstrekt. Achterlijf slank; aan de drie eerste ringen de insniydingen zwart; de laatste ringen geheel van die kleur, even als het omgebogen hypopygium (fig. 6), dat iets langer is dan de laatste ring; de bovenste aanhangsels langwerpig, een weinig gebogen, zeer spits toeloopend, aan de onderzijde fijn behaard, in “t midden ingekeept en daardoor schiinbaar tweeledig, het laatste gedeelte van boven zeer fijn en d icht gewimperd. Behänger van het achterlijf ter zijde van de voorste ringen bleekgeel, overigens zwart. — Pooten zwart; de schenen, behalve aan het begin en het einde, geelachtig; aan de voorste pooten de tarsen langer, aan de achterpooten iets korter dan de schenen; borstels der pooten weinig in *toog vallend. Kolfjes geelachtig. Vleugels (fig. 7) aan de voorste helft donkerbruin; deze donkere kleur strekt zich van onderen uit tot de discoidaal-ader en aan de vleugelspits tot voorbij de spitsdwarsader, terwijl zij voorts ook de achterdwarsader als een breede schaduw begeleidt; in de spitscel, even voorbij de achterdwarsader, is een eenigszins vierkant, glas-achtig vlekje; spitsdwarsader sterk ingebogen, hare inwrichting vormt een scherpen hoek dicht bij den vleugelrand, en de discoidaal-ader zelve is tot dien rand voortgezet; de achterdwarsader is nagenoeg recht. Drie mannelijk exemplaren, Java (Piepers). Psilopus bifilum, n. sp., ¢. Praecedenti (Ps. fenestrati) similis, sed brevior et alarum macula subhyalina in cellula posteriori secunda extensa. Long. 4,25 mm. Deze soort is na verwant aan de voorgaande; zij is korter en meer ineengedrongen; de pooten zijn forscher gebouwd; de voor-tarsen nauwelijks iets langer dan de schenen, aan de middel- en aan het schildje zijn naar evenredigheid langer; de bovenste aanhangsels van het hypopygium (fig. 8) zijn van onderen niet ingekeept, aan de spits minder puntig’ uitgerekt en daar zonder de fijne en dichte bewimpering an de binnenzijde; daarentegen bevindt zich aan de buitenzijde en lange, behaarde draad, waarvan bij fewestratus geen spoor anwezig is. De vleugels (fig. 9) zijn in teekening en aderbeloop geelijk aan die van genoemde soort, met dit onderscheid dat de glasachtige middenvlek hier i ets langwerpiger is, zich ook nog naar omlaag over de discoidual-ader voortzet en daardoor meer den vorm van een handje verkrijgt. Een enkel 3, Java (Piepers). Verwant aan de heide hier beschreven soorten (fenestratus en bifilum) is, naar het. mij voorkomt, Ps. ¢enebrosus Walk, (Proc. linn. Soc. 1, p. 16, n®. 53), waarvan echter alleen het 9 be- schreven is. Het aderbeloop schijnt geheel overeen te komen en de teekening der vleugels dezelfde te zijn als die van dzfilum; de kleur van het licham is ecliter donkerder (purplish black), die der pooten daarentegen lichter, wijl de wortel der dijen geelachtig (tawny) wordt genoemd. Walker had zijne soort van Singapore en later ook van Borneo. Psilopus.setosus,. n. sp.," 9. Aeneo-viridis; abdomine purpureo, nigro-annulato; antennis nigris, seta apicali longitudine dimidia corporis; pedibus flavis, trochanteribus et pedorum posticorum geniculis tarsisque nigris; als immaculatis, nervo transverso apicali leniter arcuato,. nervo transverso postico recto. Long. 3,25 mm. Helder metaalachtig groen; voorhoofd glanzig staalblauw, aan-gezicht zilverwit, beiden een weinig smaller dan de doorsnede der oogen. Sprieten zwart; het tweede lid met lange borstels; het derde spits-kegelvormig, met haarvormigen eindborstel, die half zoo lang is als het lichaam. Zuiger geelachtig. De schouders en de kanten van den thorax met purperkleurige vlekken; de borst-zijden met een zilverwitten weerschijn, die zich ook over de zwartachtige heupen voortzet; de ringen des achterljfs met een zwarten, purperachtig weerschijnenden zoom. Pooten heldergeel; de uiterste basis der dijen en aan de achterste pooten de knieen en de spits der schenen (aan de middelpooten echter minder duidelijk) zwart; tarsen donkerbruin, aan den Wortel lichter; order aan de voordijen eenige gele borstelharen, waarvan drie langer dan de anderen; eene korte uitstaande behandling en enkele verspreide borstels aan de schenen zijn zwart. Kolfjes bruingeel. Vleugels (fig. 10) glasachtig met eene flauwe grijsachtige tint; de bovenarm der discoidai-ader (spitsdwarsader) is zacht boogvormig, de achterdwarsader recht. Ken?, Java (Piepers). Achalcus scutellaris, n. sp., ¢. Testaceus, fronte nigra, scutello viridi-aeneo; abdomine nigro- fasciato; antennis brevissimis, fuscis; pedibus flavis; alarum nervis cubitali et discoidali subparallels. Long. 2,5 mm. Kop iets breeder dan de thorax; aangezicht witachtig, ufterst smal, lijnvormig; voorhoofd glanzig zwart. Sprieten zwartbruin, zeer kort; het laatste lid spits toeloopend, kort voor het een langen, microscopisch behaarden rugborstel; palpen klein, witachtig. Thorax geelbruin, op den rug donkerder en glanzig; schildje donker metaalachtig groen; achterlijf geelbruin, aan de basis zoo breed als de ‘thorax, naar achteren smaller; de tweede en volgende ringen met een breeden zwartbruinen voorzoom, die aan de laatste ringen de lichte grondkleur bijna geheel verdringt. Pooten roodgeel, de tarsen naar het een weinig gebruind; aan de achtertarsen het eerste lid kort, het tweede driemaal zoo lang; de voorpooten nagenoeg geheel naakt, aan de middel- en achterschenen eenige borsteltjes. Kolfjes geel. Vleugels met bruin- grauwe tint; de cubitaal- en discoidaal-ader evenwijdig loopende; achterdwarsader ongeveer op het midden der vleugellengte. Een ¢, Java (Piepers). Volucella testacea, n. sp., 9g. Ovata, testacea; facie recta; fronte supra antennas puncto nigro; alarum macula parva in medio costae limboque nervorum transversorum fuscis. Long. 14—12,5 mm. Van korte en breede gestalte. Kop groot, breeder dan de thorax, bruinachtig geel; voorhoofd niet vooruitstekend, boven de sprieten met een glanzig zwart stipje, in? ongeveer half zoo breed als de dwarsdoorsnede der oogen, met iets donkerder en eenigszins glanzigen middenband; bij het zijn de oogen over eenigszins glanzigen middenband; bij het zijn de oogen over eenigszins glanzigen middenband. Aangezicht rechtstandig, aan de onderste helft iets gewelfd, doch zonder uitstekende bult; het voorhoofd en het middenste gedeelte van Profelstemt de kop volkomen overne met dien van Yemnocera recta (zie Tijdschr. v. Entom. XXV, pl. 10, f. 9). Sprieten roestkleurig, korter dan de halve gezichtslengte; het derde lid in 't midden nauwelijks iets ingeknepen; sprietborstel eenkleurig met de sprieten, weinig langer dan het derde sprietenlid, van boven langer gevederd dan van onderen. —- Thorax bruingeel, op den rugs met grauwgele bestuiving; schildje bruingeel, eenigszins door-schynend; de beharing op den rugs van den thorax en op het schildje zwart, doch niet dicht genoeg om de grondkleur te veranderen; aan de achterhoeken van den thorax wordt zij iets langer en meer borstelig, even als aan den achterrand van het schildje, alwaar echter geen spoor van doornachtige verhevenheden te zien is; de borstzijden hebben een dichte geelachtige beharing. — Achterlyf gewelfd, bruingeel, zoo goed als naakt, iets door-schijnend; eerste ring zeer kort; de tweede en volgende ringen hebben een min of meer duideljken bruinachtigen zoom, die in de zijden donker der zijden donker is; in de mees'e exemplaren is die zoom. Zoo flauw, dat slechts bruine zijvlekken overblijven, welke ook op de onderzijde overgaan; een dergelijk vlekje bevindt zich mede onder tegen den anus. — Pooten bruinachtig geel. — Vieugels glasachtig, aan den voorrand met eenige bruin; aderen zwartbruin; aan de uitmonding der hulpader, een weinig voorbij de halve vleugellengte, is een klein donker vlekje; ook de darsaderen zijn donker beschaduwd. Vier mannetjes en twee wijfjes van het eiland Curacao, die ik an de goedheid van mijn geachten vriend Snellen te danken heb; zij bevonden zich te midden der bezending van Lepidoptera, voor enkele jaren door Pater Jansen op genoemd eiland bijeengebracht. Deze nieuwe soort is, naar 't schijnt, zeer verwant aan Temnocera megacephala Low (Dipt. Amer. sept., Centuria IV, n°. 57); zij mist echter de donkere langsstrepen op den thorax, de zwarte afgebroken band op den buik en den donkeren zoom aan het eind van den voorrand der vleugels. Beide soorten vormen een’ overgang tusschen de geslachten Volucella en Temnocera, daar 2ij geen tandjes of doornen aan den achterrand van het schildje ver- toonen; zulke overgangen maken het zeer begrijpelyk, dat Williston, die de familie der Syrphiden zoo uitnemend heeft bestudeerd, de twee genoemde genera weder heeft vereenigd. Eristalis niger Wied., Anal. entom. p. 38, n°. 64; Aussereur. Zwei. I, p. 183, n°, 45. Java (Piepers). E. obseurata Walk. (Proc. Linn. Soc. Lond. V, p. 239, n° 40), ofschoon van Nieuw Guinea afkomstig, schijnt dezelfde soort te zijn. Eristalis ruficeps Macq., Dipt. ewot. 11,2, p. 51, n°% 32, Een g van Nieuw Grenada (von Nolcken) in het Museum van Natura Artis Magistra. Macquart had zijne exemplaren van Columbia (S. Fe de Bogota), Pteroptila cincta Drury. Musca cincta Drury, Illustr. 1, p. 109, tab. xiv, f. 6. Syrphus pinguis Fabr., Syst. Ent. p. 763, n° 6; Mntom. Syst. TW, pe 282,4n®. 16: FEristalis pinguis Fabr., Syst. Anti. p. 233, n° 6; Wiedem., Aussereur Zweifl. Il, p. 193, n° 64. Milesia Ania Walk., List Dipt. Brit. Mus. Il, p. 564; Macq., Dipt. exot. supp. V, p. 94, n°. 9. Pteroptila cincta, Osten Sacken, Cat. Dipt. N. Amer. p, 133. Een ¢ van Nieuw Grenada (von Nolcken) in het Museum van Natura Artis Magistra. De synonymie van Hristalis pinguis met Musca cincta Drury is reeds door Wiedemann, die van Milesia Ania door Osten Sacken geconstateerd. Tot dusver was de soort alleen van Jamaica en van S. Domingo bekend, en zoover ik weet, nog niet op het vaste land aangetroffen. Dejeania pallipes Macq., Dipt. exot. IL. 3, p. 34, pl. 2, fig, 9; suppl I, p. 4143; Schiner, Dipt. Nov. Reise, p. 337; v. d. Wulp, Biol. Centr. Amer. Dipt. Il, p. 8. ENIGE UITLANDSCHE DIPTERA. Een viertal wijfjes van Nieww Grenada (von Nolcken) in het Museum van Natura Artis Magistra te Amsterdam. Dejeania plumitarsis v. d. Wulp, Zjdschr, v. Entom. XXIX, p. xxx1; Biol. Centr. Amer. Dipt. U, p. 10 (= Dejeania corpulenta Macq., Dipt. ewot. I. 3, p. 35 en suppl. I. p. 143. pl. 12, fig. 2; Schiner, Dipt, Nov. Reise, p. 337. Een?, als voren. 9 Saundersia ochripes v. d. Wulp,  Biol. Centr. Amer. Dipt. MM, p: 244 pl, 25. fies A. Kenige exemplaren, waarbij slechts één 9, als voren. Saundersia rubicunda, n. sp., ¢ &. Fulva; antennarum articulo tertio nigricante; thorace obscure cinereo; abdomine nigro-spinoso; alis subfuscis. Long. 10 mm.: Behoort tot de verwantschap van 8. rufopilosa en nigro-spinoso v. d. Wulp (Biol. Centr. Amer., Diptera, Ul. p. 22 en 23) en zijn beiden gelijkende, Het achterlijf mist echter de dichte beharing, waardoor die soorten zijn gekenmerkt, en alleen met de loupe bemerkt men, dat het niet geheel naakt is, maar eene betrekkelijk spaarzame en weeke beharing draagt. De zwarte rug-vlekken ontbreken bij het ¢ geheel en zijn bij het ¢ beperkt tot een paar smalle, bijna streepvormige vlekjes op den tweeden en derden ring, die door een witachtig of lichtgeel waas omringd zijn; op die vlekken staan enkele zwarte borstels, die bij het outbreken, zoodat daar de zwarte stekelachtige borstels zich tot den achterrand der ringen bepalen. Terwijl bij 8. rufopilosa aan het. einde des achterlijfs tusschen de zeer dichte roode beharing zich slechts enkele zwarte stekels verto Oen, zijn daarentegen bij rubicunda daar ter plaatse talrijke zoodanige stekels voorhanden. ENIGE UITLANDSCHE DIPTERA. 207 Die in het selten, vooral ter wederzijde van den anus, dicht opgegehoopt zijn. Twee mannetjes en twee wijfjes uit Nieuw Grenada (von Nolcken) in het Museum van Natura Artis Magistra te Amsterdam. Aporia quadrimaculata Macq., Dipt. eaot. suppl. I, pi 169: Twee exemplaren, die ik meen als wijfjes te moeten beschouwen, van Nieuw Grenada (von Nolcken) in het Museum van Natura Artis Magistra te Amsterdam. De beharing van den sprietborstel, waarvan Macquart spreekt, is ufterst gering. Verwant met Aporia is het genus Lasiona, door mij opgericht (Biol. Centr. Amer. Dipt. UW, p. 4127) voor eene Mexicaansche soort, doch in dit laatste zijn de macrocheten van het achterlif veel talrijker en dichter opeen geplaat. Leptoda elegans, n. sp., ¢. (Pl. 12, fig. 11 en 12). Grisea; thorace vittis tribus, abdomine maculis variantibus, scutello pedibusque nigris; antennis palisque flavis; alarum costa dilute brunnea; nervo discoidali arcuatim flexo. Long. 5,5 mm. Deze kleine, doch fraaie Dexine is, wegens het langwerpige, kegelvormige achterlijf en verdere kenmerken, het best te rangschikken in het genus Leptoda, door mij voor de Amerikaansche Devia gracilis Wied. gevormd. Zij verschilt evenwel van deze, behalve door de veel mindere grootte, door de niet hoekige, maar afgerende ombuiging der discoidaal-ader. Grondkleur van thorax en achterlijs, die van den kop wit; het voorhoofd is boogvormig gewelfd, naar achteren sterk versmald; voorhoofdsband zwart, aan het verbreede voorste gedeelte met rooden gloed; onmiddellijk boven de sprieten een wit weerschijnend dwarsbandje; het onderste gedeelte der wangen. zoo lang als de halve lengte-doorsnede der oogen; ter wederzijde van den mondrand eene Plekmet roedachtigen weerschijn. Spritzen ongever half zoo lang als het aangezicht; de beide worteladenen 208 EENIGE UITLANDSCHE DIPTERA. roodachtig, het derde id okergeel, driemaal zoo lang als het tweede; sprietborstel zwart, weinig langer dan het derde sprietlid, dicht gevederd. Zuiger bruin, aan den worten en de eindlippen rood- geel; palpen rood-geel, draadvormig. — Thorax met drie zwarte banden, van den voorrand uitgaande, de middenste band breeder en tot een een een voorbij den dwarsnaad voortgezet, de buiten- waartsche banden aan den naad afgebroken; ter wederzijde, onder de schouders, een zwarte band, die breed begint en, zich ver- smallende, tot den vleugelwortel doorloopt. Schildje zwart met eenigen glans. — Achterlijf, van boven gezien, kegelvormig, van ter zijde gezien, cylindrisch, aan het een afgeknot; naarmate het licht daarop valt, vertoont zich een meer of minder uitgebreide zwarte teekening, hetzij als een vrij breede achterzoom der ringen, of wel als afzonderlike rug- en zijvlekken; de eerste ring blijft altijd schier geheel donker en de bolvormige anus is onveranderlijk glanzig zwart; de genitalien zijn ro odachtig en steken van onderen een weinig uit; stevige macrocheten bevinden zich aan den achterrand der drie laatste rimgen. — Pooten zwart, de heupen van dezelfde grize kleur als de borstzijden; tarsen langer dan de schenen; aan de voorpooten de dijen en schenen even lang, aan de achterste pooten de dijen langer. — Vleugelschubben groot, geelachtig wit. Kolfes geel. Vleugels iets grauwachtig, tegen het eind van den voorrand wegsmeltend lichtbruin; de spitscel reikt met hare nauwe opening tot even boven  breed als de doorsnede der oogen, zwart, aan de oogkanten met een smallen witten zoom; voorhoofdsborstels zwak; aangezicht lichtgrijs met witten weerschijn; mondborstels stevig, van onderen nog door eenige kleinere borstels gevoled; oogen groot; kinbakken zeer smal. Sprieten en palpen zwart; de sprieten tot over de helft van het aangezicht afdalende; sprietborstel microscopisch behaard; palpen klein, cylindrisch. — Thorax, schildje en achterljf grauwbruin; op den thorax eene flauwe aanduiding van donkere langsstrepen; schildje met vier borstels; achterlyf gewelfd, naar het einde spits toeloopend, met zwartachtige, afgebroken rugstrepen en op den tweeden en derden ring een paar eveneens gekleurde, rondachtige zijvlekken. Pooten zwart; schenen met een paar een paar eindsporen; achterschenen aan de achterzijde met twee of drie lange borstels. Vleugelschubben klein, doch de onderste duidelijk buiten de bovenste uitstekend; kolfjes vu Ilgeel. Vleugels met flauwe grijze tint; voorand naakt en zonder grand doorn; unmonding der subcostal-ader op een derde van de vleugellengte; middeldwarsader voorbij die unmonding en op het midden of nog even voorbij het midden der schijfcel; schijfdwarsader recht; laatste gedeelte der discoidaal-ader bijna dubbel zoo lang als het voorlaatste; anal-ader kort, den vieugelrand niet bereikende. Ken ¢, Java (Piepers). Naar de kenmerken, door Rondani. (Dipt. Ital. Prodromus, Vol. VI) aangegeven, zou deze soort in zijn genus Orchisia moeten worden geplaatst. De eenige daartoe behoorende Europeesche soort (Sapromyza costata Meig. = Coenosia pictipennis Low) onderscheidt zich echter door een donkerbruinen zoom aan den voorrand en een witten zoom aan den achterrand der vleugels, terwijl bij de hierboven beschreven soort de vleugels geheel eenkleurig zijn. Coenosia ferruginea, n. sp., 9. Rufa; antennis, palis pedibusque flavis; tarsis fuscis; seta antennarum pubescente. Palpura apice dilatata. Long. 3,5 mm. Tijdschr. v. Entom. XXXIV (1891). 14 210 EENIGE UITLANDSCHE DIPTERA. Roestkleurig. Voorhoofd breeder dan de doorsnede der oogen; voorhoofsborstels zwak; aangezicht rechtstandig; mondrand niet vooruitstekend; mondborstels vrij kort, van onderen gevolgd door eenige nog kortere borstels; in de zijden van het voorhoofd en van het aangezicht, tegen de oogkanten, een smalle zoom van zilverwitten weerschijn. Sprieten roodgeel, tot bijna aan den mondrand reikende; het derde lid vrij breed, elliptisch; sprietborstel fin behaard. Palpen roodgeel, aan den wortel dun, doch naar het einde verbreed. — Achterlijf langwerpig eirond, spits toeloopend en in eene lange eierbuis geéindigd; de insnijdingen bruinachtig. Pooten roodgeel, met verspreide, zwakke borstels, die aan de voordijen zoowel van achteren als van onderen regelmatig op rijen geplaatst zijn. Vleugelschubben rudimentair, de bovenste de onderste bedekende. Vleugels glasachtig met iets grauwe tint; uitmonding der subcostaal-ader ongeveer tegen het midden van den voorrand; middeldwarsader even voor Oberbij die unmonding en merkelijk voorbij het midden der schijfcel; schijfcel warsader recht; laatste gedeelte der discoidual-ader 24 tot 3 maal zoo lang als het voorlaatste; anaal-ader tot aan den vleugelrand voortgezet. Een 9, Java (Piepers). LAGAROSIA, nov. gen. Ortalinarum. dayegds (smal). Gen. Mischogastro affinis. Statura gracilis; frons lata; ocelli approximati; antennarum articulus tertius subelongatus, arista plumata; palpi subincrassati; macrochaetae mesothoracis desunt; scutellum quadrisetosum; abdomen subcoarctatum; pedes graciles, nudi; femora mutica, intermedia versus apicem attenuata; tibiae sine seta apicali, intermediae calcaratae; alae latae, hyalinae, nigro-fasciatae; vena auxiliaris valde proxima venae subcostali, venae cubitalis et discoidalis parallelae; angulus posterior cellulae basalis inferioris acutus. Ik zie mij genoodzaakt, dit nieuwe geslacht te vormen voor een tweetal Javaansche Ortalinen. Door het slanke licham en het aan de basis verdunde achterlijf, de gedaante van kop, sprieten en pooten en de teekening der vleugels heeft het, op het eerste ge- ENIGE UITLANDSCHE DIPTERA. 211 zicht, eene groote overeenkomst met het Zuid-Amerikaansche genus Mischogaster Macq. (= Conopsida Macq.). Het aderbeloop der vleugels vertoont echter afwijkingen, die eene generieke samen- voeging verbieden: de hulpader, die bij Mischogaster) in ’t geheel niet te zien is, wijl zij met de subcostaal-ader is vergroeid, loopt bij Lagarosia wel zeer dicht langs de subcostaal-ader is vergroeid, loopt  is. Overigens zijn de vieugels wortelwaarts minder versmald; het achterlijf is an de basis minder sterk verdund en mist de borstelige beharing, die in Mischogaster zijwaarts aan den achterrand der ringen aan-wezig is. Als verdere kenmerken van dit nieuwe geslacht kunnen de volgende dienen: Kop rond; voorhoofsborstels weinig in getal, maar tot dicht bij de sprieten voortgezet; het aangezicht in 't midden een weinig uitgehold, maar zonder sprieten korter dan het gezicht; sprieten korter dan het gezicht; sprieten korter dan het gezicht; sprieten korter dan het gezicht; middeldwarsader ver voorbij die uitmonding en even als de schijfdwarsader recht en steil. Lagarosia lacteata, nov. sp. Nigra, subnitida; thoraciculose pollinario, vittis duabus nigris; als hyalinis, limbo costali fasciisque duabus inaequalibus nigro-fuscis, apice lacteo. 1) Ik heb hier meer bepaald het oog op eene nieuwe soort, stellig tot het genus Mischogaster behoorende, zeer nabijkomende aan M. wiger Schin. (Dipt, Nov. Reise, p. 256) en die ik in de Biologia Centrah Americana denk te beschrijven. Of de andere soorten van Mischogaster in het aderbeloop ten volle daarmede overeenstemmen, is mij onbekend maar toch zeer waarschijnlijk. 212 EBENIGE UITLANDSCHE DIPTERA. Long. 8 mm. Voorhoofd zoo breed als de dwarsdoorsnede der oogen en even als het aangezicht zwart, alleen van voren boven den sprietwortel met een smallen lichten zoom. Sprieten zwartbruin; het derde lid ruim dubbel zoo lang als het voorgaande, aan het eenigszins spits toeloopende; zuiger en palpen zwart, Thorax van boven met donkergrijze bestuiving, waarin de bide zwarte langsstrepen slechts weinig uitkomen; ter wederzijde zijn vier vrij stevige b. Forstels; Borst wähltig besteht besteht, en behauptet, het achten iets blauwachtig; de kleine zwarte behauptet, kleine zwarte behauptet, steken van onderen tepelachtig uit. Pooten zoo goed als naakt, zwarte, de dijen met blauwachtige tint; middelschenen met een lange en stevige eindspoor; eerste lid der achtertarsen aan de binnenzijde met vuilwitten haarglans. Kolfjes geelachtig wit. Vleugels (fig. 43) glasachtig, met zwarte aderen; de randader heft een smallen donkerbruinen zoom; een smallen zwartbruine band gaat van de mediastinaal-cel uit en loopt schuin naar beenden, doch reikt niet verder dan tot in den bovenhoek der erste wortelcel; een tweede, breedere band van dezelfde kleur begint aan den voorrand even védr de uitmonding der radiaal-ader, neemt de beide dwarsaderen in zich op en eindigt in den aterrand, waar hij het breedste is; het einde der vleugels, buiten dezen laatsten dwarsband, is melkwit, hetgeen vooral uitkomt als men de vleugels tegen eene donkere oppervlakte houdt; de radiaal-ader loopt gebogen naar den voorrand; de cubitaal-ader en de discoidaal-ader gaan ongeveer evenwijdig naar de vleugelspits; de beide dwarsaderen zijn steil en liggen dicht bij elkander, de middeldwarsader op drie vierden der schijfcel, de schijfdwarsader op een vierde der eerste achtercel; de wortelcellen zijn vrij groot, de middelste door eene rechte dwarsader gesloten; de dw arsader daarentegen, welke de onderste wortelcel sluit, is sterk ingebogen, waardoor laatstgenoemde cel zoowel van boven als van onderen in een scherpen hoek eindigt. Een enkel mannelijk exemplar, Java (Piepers). BENIGE UITLANDSCHE DIPTHRA. 213 Lagarosia striatella, n. sp., 2. Nigra, subnitida; thorace griseo-pollinario, vittis duabus nigris; alis hyalinis, limbo costali fasciisque tribus nigro-fuscis, media lata, costam non attingente, ultima tenui prope alarum apicem. Long. 8 mm. Gelijkt op de voorgaande soort, doch verschilt in de teekening der vleugels (fig, 14): de breede tweede band sluit niet tegen den voorrand aan; daarentegen is er kort voorrand aanwezig, die aan den voorrand, bij de uitmonding der radiaal-ader, begint, in schuine richting en eenigszins gebogen voortloopt en, jets verbreed, onder de uitmon ding der discoidaal-ader eindigt. Het laatste gedeelte der discoidaal-ader is ongeveer dubbel zoo lang als het voorlaatste (in Jacteata ten minste driemaal zoo lang). Overigens zijn de pooten niet zwart, maar pekkleurig, de achtertarsen is lichtbruin. Een ¢, Java (Piepers). De vele punten van overeenkomst tusschen de beide soorten kunnen aanleiding geven tot de meening, dat wij hier zouden te doen hebben met de beide sexen van ééne soort; het in ’t oog vallend verschil in de teekening der vleugels schijnt evenwel daartegen te pleiten. HOM ONEURA, n. gen. Sapromyzirum. Oom (zich vereenigen); vetgor (ader). Corpus oblongo-ovatum, convexum. Caput latitudine thoracis; frons plana, lata; setae frontales utrinque duae; epistoma perpen-diculare, nudum; oculi oblongi, nudi; genae malaeque angustae. Antennae breves, deflexae; articulus tertius ovatus; seta antennarum plumosa. Rostrum validum; palpi cylindrici, Scutellum quadrisetosum. Abdomen thorace brevius, 5-annulatum, utrinque setulis brevibus instructum, Tibiae omnes setula praeapicali. Alae abdomine longiores; vena auxiliaris venae subcostali proxima, ambae in triente primo costae excurrentes; cellulae basales duae inferiores parvae. Het insect, waarvoor dit nieuwe geslacht wordt opgericht, gelijkt veel op onze Sapromyza-soorten met gevederden spriethorstel (gen. Minettia Rob. D.), doch onderscheidt zich door de tot aan het eind zeer dicht naast elkander loopende hulpader en subcostaal-ader, een kenmerk, dat eenige verwantschap aanduidt met het geslacht Lonch. Homoneura picea, n. sp., 9, 9. Nigro-fusca, subnitida; halteribus pedibusque nigris, tarsis fuscis. Long. 3,5 mm. Zwartbruin, flauwglanzig; het voorhoofd dicht véer de sprieten met roodachtigen zoom; het aangezicht en het achterhoofd tegen den achtersten oogrand lichtgrijs. Sprieten bruin, kort; het tweede lid met een omhoog gericht borsteltje; het derde aan den worten van onderen eenigszins roodachtig; sprietborstel zoowel aan de onder-als aan de bovenzijde lang gevederd (fig 15). — Thorax van boven door eene bruinachtige bestuiving mat schijnende, geheel van vorelijk; ook het achterlijk met eenige grauwe bestuiving, die echter de grondkleur weinig verandert. — Pooten zwart, doch aan de voorpooten de knieen en soms ook de basis der schenen eenigszins geelachtig; de tarsen bruingeel; de voorste dijen hebben van onderen eenige grauwe bestelde borstels, die der middeldijen korter; daarentegen hebben de middeldijen aan de voorzijde op de tweede helft ongeveer 6 korte maar stevige Bor- stels; de middelschenen hebben stevige eindsporen. Kolfjes zwart. Vleugels (fig. 16) bruingrauw; tegen eene donkere oppervlakte gezien, krijgen zij eene geelachtige tint en worden de aderen bruingeel; middeldwarsader iets voorbij de uitmonding der sub- costaal-ader en op het midden der schijfcel geplaatst; schijfdwarsader recht; de cubitaal- en discoidaal-ader zijn recht en loopen naar het einde nauwelijks iets uit elkander; het laatste gedeelte der discoidaal-ader is anderhalf maal zoo lang als het voorlaatste. Een ¢ en een 2, Java (Piepers). BENIGE UITLANDSCHE DIPTERA. 215 Notiphila dorsopunctata Wiedemann, dnalecta ent. p. 58, n°. 134; Aussereur. Zweifl. WW. p. 594, n°. 5. Een?, Java (Piepers). Wiedemann’s beschriving past in alle opzichten op dit exemplar; het is 4 mm. lang en heeft aan den voorrand der vleugels eenige borstelljes, even als Not. ciliata v.d. Wulp (Dipt. Sumatra-exped. p. 55), die ook donkere borstelwratjes op den thorax vertoont; dorsopunctata onderscheidt zich echter van deze door de gele sprieten en het gevlekte achterlif. Paralimna javana, n. sp., ¢. (Pl. 12, fig. 17). Cinerea; fronte, thoracis dorso scutelloque ex rubro fuscis; abdomine linea dorsali et segmentorum limbo antico fuscis; antennis pedibusque nigris, tarsis testaceis. Long. 3,5 mm. Aschgrauw. Kop (fig. 18) groot, breeder dan de thorax; voorhoofd met eenige zwarte vlekjes en eene glanzig zwarte dwars-streep dicht boven de sprieten; voorhoofdsborstels (cen aan elke zijde) en de verticaal-borstels stevig, de ocellaar-borstels daaren-tegen zeer kort. Sprieten (fig. 49) zwart, kort; het tweede id van boven met eene stip van witlen weersch. In der deutschen langwierpig, met korte uitstaande behälve, voor al van boven en aan de spits; sprietborstel van boven kamachtig behaard, gelijkmatig verdikt, behalve tegen het eind, waar hij dunner wordt. — Thorax gewelf, op den rug roodachtig bruin, in de zijden met eenige stevige borstels; schildje roodachtig bruin, halfrond, vrij plat, met vier borstels. Achterljf plat eivormig; de bruine rugstreep smal; de bruine voorzoom der ringen is op den derden en vierden ringen bewerten en neemt ongeveer de halve lengte dezer ringen in; op den buik is alleen aan de kanten iets van de bruine zoomen zichtbaar. Pooten vrij kort, zwart; de dijen, vooral de voordijen, met grijzen weerschijn; de middelschenen met krachtige eind-sporen en buitenwaarts met eenige stevige borstels; tarsen bruin-geel, de laatste leden donkerder; voethaken en voetballen klein. de haken gebogen. Vleugels (fig. 20) bruingrauw, langer dan het achterlijf; voorrand aan den wortel borstelig; randader tot de uitmonding der discoidaal-ader voortgezet ; subcostaal-ader met de hulpader vergroeid, op een derde der vieugellengte in den voor- grand uitmondende en aldaar een randdoorntje uitstootende ; radiaal- ader recht en tot drie vierden van den vleugel reikende; cubitaal- en discoidaal-ader evenwijdig met elkander loopende ; middeldwarsader iets voor de uitmonding der subcostaal-ader en merkelyk védr het midden der schijfcel; schijfdwarsader recht, een weinig scheef en van onderen tot dicht bij den achterrand reikende; laatste ge- deelte der discoidaal-ader een vijfde korter dan het voorlaatste. Ken ¢, Java (Piepers). Dat het Amerikaansche genus Para/imna ook in de oude wereld voorkomt, blijkt uit eene aanteekening van den Baron Osten Sacken in het Berl. ent. Zeitschr, XXVI, p. 238, waarbi deze in eene soort van de Philippijnen Schiner’s Notiphila sinensis (Dipt. Nov. Reise, p. 244) meende Te herkennen, daarbij op- merkende dat laatstgemelde eene Paralimua is. Drosophila nigropunctata, n. sp. Obscure cinerea, nigro-multipunctata; abdomine nigro, incisuris pallidis; antennis dilute fuscis; palpis nigris; pedibus testaceis. Long. 1,75 mm. De grondkleur van kop, thorax en schildje is bruinachtig grauw, dat een donker aanzien verkrijgt door tallooze zwarte stippen, waaruit de haren en borstels ontspruiten; die waarop de borstels staan, zijn duidelijk als wratjes verheven en geven op den rug van den thorax, waar de borstels in langsrijen zijn geplaatst, eenigszins den schijn van donkere strepen. De sprieten zijn iets ichter van kleur; de sprietborstel heeft van boven 5 of 6, van enderen 2 of 3 haren; de kleine palpen zijn zwart. Het achterlijf is kort en breed, zwart met lichtere insnijdingen. Ook de pooten zijn zwart; aan de middelschenen zie ik een uiterst kleinen praea-picalen borstel; aan de voor- en achterschenen kan ik er geen. Entwicklijk vuilgeel, Vleugels veel langer dan het achterlijf, EENIGE UITLANDSCHE DIPTERA. 217 glasachtig met Bruingrauwe ting; ungültig der subcostal-ader op ruim een vierde der vleugellengte; middeldwarsader merkelijk voorbij die ungültig de cubitaal-ader is voorbij deze dwarsader opwaarts gebogen, waardoor de eerste achtercel het breedst wordt boven de schijfdwarsader; de cubitaal-en discoidaal-ader isongever dubbel zoo lang als het voorlaatste. Een ¢, Java (Piepers). EENIGE UITLANDSCHE DIPTERA. VERKLARING DER AFBEELDINGEN. Pl. 12, fig. . Tipula ornaticornis (kop). » » (eind van het achterlijf 2). 3. Mochtherus striatus (eind van het achterlijf 2). 4.» » (als voren, van boven gezien). Doped » (vleugel). 6. Psilopus fenestratus (mannelijke genitalien). eae) » (vleugel). 8. Ged bifilum (mannelijke genitalien). 9. (vleugel). 1025 > setosus (vleugel). 11. Leptoda elegans (van boven gezien). Ae » (vleugel). 11. Leptoda elegans (van boven gezien). Ae » (vleugel). 11. Leptoda elegans (van boven gezien). Ae » (vleugel). 12. Leptoda elegans (van boven gezien). Ae » (vleugel). 12. Leptoda elegans (van boven gezien). Ae » (vleugel). 13. Leptoda elegans (van boven gezien). Ae » (vleugel). 14. Leptoda elegans (van boven gezien). Ae » (vleugel). 15. Leptoda elegans (van boven gezien). Ae » (vleugel). 16. Leptoda elegans (van boven gezien). Ae » (vleugel). 17. Leptoda elegans (van boven gezien). Ae » (vleugel). 18. Leptoda elegans (van ijde gezien). 13. Layarosia lacteata (vleugel). 14. Striatella (vleugel). 15. Homoneura picea (kop). 1Gs > » (vleugel). 17, Paralimna javana. 185.0—9 » (kop). 10a ey » (spriet). 205 o> » (vleugel). Ty. E.XXXIV. Exotische Diptera PL12, Bv.K. lith. Pes PSHT EY, Overgedrukt uit het Tijdschr. voor Entomol. dl. XXXV. Ces DIAGNOSES OF NEW MEXICAN MUSCIDAE, BY F, M. VAN DER WULP. A short time after the first parts of my work on the Central- American Muscidae (Biologia Centrali Americana, Diptera, vol. II) were published, I received from the Editors other Mexican col- lections containing many new species and even some new genera belonging to the groups already treated of. In due time these new collections will be fully described in a supplementary part of the above mentioned work, but in meanwhile the Editors have kindly allowed me to print short diagnoses of the new genera and species in the « Tijdschrift voor Entomologie ». PHASINAE, Trichopoda nitidiventris n. sp. ¢. — Black; face silvery- white; transverse suture of the thorax and indistinct lines before it, whitish; abdomen shining, with the anus rufous; legs black, fringes of the hind tibiae black with yellow tips; tegulae dark brown; wings black, their hind border and tip broadly whitish, — Length 10 mm. Trichopoda alipes n. sp. ¢. — Black; face with white reflections; humeral spots and two thoracic lines white; legs black , base of the middle and hind femora rufous; fringes of the hind tibiae black; wings black, with the tip and hind border broadly hyaline and the end of the costa yellowish. — Length 7,5 mm. Trichopoda squamipes n. sp. ¢. — Face silvery-white; thorax black with yellow humeral spots and two yellow stripes; scutellum and abdomen yellowish-rufous; legs rufous, tibiae brown towards the tip; fringes of the hind tibiae black; wings black with the hind margin subhyaline. — Length 8 mm. Trichopoda nigripes n. sp. ¢ 9.— Black; face and lateral borders of the front greyish-white; thorax anteriorly with yellow tontum and black stripes; abdomen rufous with black tip; legs black, sometimes the base of the hind tibiae rufous; tegulae yellowish; wings brown or black, with the hind border subhyaline. — Length 6 mm. HOMOGENIA n. gen. — Characters of Trihopoda, but the apical cell of the wings open; the black fringe on the outer side of the hind tibiae short and less striking; the dark coloration of the wings not sharply separated from the hind border, or the wings broad and yellowish, with brown spots or shadows. Homogenia rufipes n. sp. ¢. — Reddish-yellow; frontal band four stripes on the thorax, metanotum, a dorsal abdominal stripe, the anal segment, and the fringe of the hind tibiae, black; third antennal joint, apical part of the femora and tibiae, and the whole tarsi dark brown; wings on the costal half brown. Length 8 mm. Homogenia n. gen. Gogenia latipennis n. sp. 9. — Yellowish-rufous; frontal band, four stripes on the thorax, third antennal joint, a dorsal stripe on the abdomen, the tips of femora and tibiae, the fringe of the hind tibiae, and finally the tarsi, black; wings broad, brownish with dark shadows along the veins; the base and costa yellow. — Length 11 mm. Homogenia nigroscutellata n. sp. — Similar to the preceding species, but of a smaller size and with the scutellum blackish; the black dorsal stripe of the abdomen sometimes very broad, the yellow colour being reduced to lateral borders, — Length 7—9 mm. Hyalomyia munda n. sp. — The whole body thickly covered by a yellowish-grey tomentum; front broader than the eyes; frontal band, four stripes on the thorax, antennae, and legs, black; wings yellowish, the costa somewhat infuscated, the veins yellow. — Length 5,25 mm. Hyalomyia villosa n. sp. — Cinereous; front broader than the eyes; antennae, four stripes on the thorax, and abdomen black; legs piceous; sides of the abdomen and underside of the hind femora densely with yellowish pilosity; wings yellowish, slightly infuscated towards the tip, veins yellow. — Length 7 mm. Hyalomyia hebes n. sp. — Yellowish-grey; front broader than the eyes; frontal band, antennae, four stripes on the thorax, abdomen, and legs, black; sides and apex of the abdomen with short yellowish hairs; wings greyish, their base, costa and tip infuscated; the veins blackish. — Length 5 mm. Hyalomyia ochreps n. sp. — Black; front ochraceous, as broad as the eyes; abdomen with metallic reflections; wings hyaline, infuscated at the base. — Length 5 mm. Hyalomyia argenticeps n. sp. — Head silvery-white; front as broad as the eyes; thorax grey with four black stripes; abdomen shining black with metallic reflections; legs black; wings greyish, slightly infuscated at the base and along the costa. — 6 mm. Hyalomyia nigrens n. sp. 9. — Front trigonal, posteriorly with the eyes nearly coalescent; face prominent towards the oral margin; thorax cinereous with black stripes; abdomen black, the last three segments cinereous with the hind margins and a dorsal stripe black; legs black; wings greyish. — Length 5 mm. Hyalomyia piceipes n. sp. — Front black, trigonal, the eyes a little separated on the vertex; face white, not prominent; thorax obscure cinereous; antennae, thoracic stripes, and scutellum, black; abdomen shining bluish-black; legs brownish; wings hyaline. — Length 6 mm. Hyalomyia moerens n. sp. 9. — Front black, trigonal, separating the eyes on the vertex; antennae, thorax, scutellum, and legs, black; abdomen shining metallic violet; wings brown; small cross-vein on the middle of the discal cell. — Length 4 mm. Hyalomyia umbrosa n. sp. 9. — Black; front trigonal, scarcely separating the eyes on the vertex; abdomen shining violet; wings grey, the veins broadly bordered with brown; small cross-vein beyond the middle of the discal cell. — Length 6 mm. Hyalomyia umbrifera n. sp. 9. — Black; front trigonal, scarcely separating the eyes on the vertex; abdomen, except the first segment, cinereous, with a black dorsal stripe and the hind borders of the segments black; wings partly brownish; small cross-vein beyond the middle of the discal cell. — Length 5,5 mm. GYMNOSOMINAE. Cistogaster ruficornis n. sp. o. — Head pale yellow; frontal band testaceous; antennae and palpi rufous; thorax posteriorly testaceous with four brown stripes; abdomen rufous; thorax posteriorly, scutellum, dorsal spots on the abdomen, and legs, black. — Length 5,5 mm. Cistogaster melanosoma n. sp. 9. — Black, including the antennae, palpi and legs; head whitish; shoulders, pleurae, and last abdominal segment, grey. — Length 6 mm. Cistogaster subpetiolata n. sp. 9. — Grey; frontal band, stripes on the thorax, first and second abdominal segments and spots on the following segments, antennae, and legs, black; apical cell closed nearly at the wings margin. — Length 3,5 mm. Cistogaster propinqua n. sp. 9. — Head whitish; frontal band black; antennae partly rufous; palpi rufous; thorax grey with black stripes; abdomen yellowish-rufous with brown markings; legs black; apical cell closed nearly at the wings margin. — Length 6 mm. Cistogaster griseonigra n. sp. 9. — Grey; head whitish; frontal band, thoracic dorsum, some portions of the abdomen, antennae except the rufous base of the third joint, and legs, black; palpi rufous. — Length 4,5 mm. Cistogaster ferruginosa n. sp. 9. — Head, thorax and scutellum ochraceous; abdomen rufous; frontal band, antennae (except the rufous base of the third joint), and legs, black; palpi rufous. — Length 5—6 mm. Cistogaster hirticollis n. sp. 9. — Head ochraceous; thorax and scutellum brownish. densely pilose; abdomen rufous with a black dorsal stripe; frontal band, antennae, and legs, black; palpi rufous. — Length 5,5 mm. Cistogaster variegata n. sp. ¢. — Head ochraceous; thorax and scutellum yellowish-grey, thoracic dorsum with four brown stripes; abdomen rufous with black markings; frontal band, antennae, and legs, black; palpi rufous. — Length 4 mm. OCYPTERINAE. Ocyptera signatipennis n. sp. — Head whitish; thorax and scutellum blackish; abdomen rufous, with a black dorsal band and white incisions; antennae and legs black, the tibiae dark rufous; wings brownish on the costa and some of the veins bordered with brown, — Length 14 mm. DIAGNOSES OF NEW XANTHOMELANA n. gen. — Head broader than the thorax; front not prominent, in both sexes broadly separating the eyes (except one species, anceps, in which the front is triangular in 1 mm and the eyes nearly contiguous on the vertex); frontal bristles weak; vibrissae at some distance above the oral margin, which is slightly prominent. Antennae shorter than the face; third joint oval or elliptical; arista bare. Abdomen cylindrical, showing five segments, with marginal macrochaetae. Legs with some bristles; foot-claws and pulvilli elongate in the 1 mm. Wings usually blackish along the costa; curvation of the fourth vein rounded; apical cell closed and shortly petiolated at the wings tip. — The flies of this genus are black with more or less extended yellow or rufous portions on the abdomen. Xanthomelana articulata n. sp. — Black; head, shoulders and the transverse suture of the thorax yellow; abdomen rufous, black towards the end; femora rufous at the base; wings blackish, more obscure towards the costa; antennae elongate, the arista thick and distinctly jointed at the base. — Length 5 mm. Xanthomelana rubicunda pn. sp. (¢?). — Thorax black with yellow and whitish markings; head white; antennae short, arista not visibly jointed; abdomen and legs rufous; antennae, frontal band, scutellum, and the last two segments of the abdomen, black; wings blackish, darker at the base and along the costa. — Length 4,5 mm. Xanthomelana dorsalis n. sp. ¢. — Thorax Black with yellow markings; abdomen yellow, with a black dorsal band or black dorsal spots; head pale yellow; legs black, the coxae and base of the femora yellow; wings black on the costa. — Length 7 mm. Xanthomelana trigonalis n. sp. ¢. — Yellow; frontal band, antennae, three stripes on the thorax, trigonal dorsal spots on the abdomen, and legs, black; wings black along the costa. — Length 7,5 mm. Xanthomelana gracilenta n. sp. ¢. — Thorax black with yellow or whitish markings; head yellow (¢); frontal band, antennae, and legs, black; abdomen yellow, with a dorsal band and the last segment black; tegulae and halteres pale yellow; costal half of the wings blackish. — Length 4,5 mm. Xanthomelana anceps n. sp. ¢. — Deep black, including the antennae, legs, tegulae and halteres, only the abdomen yellowish-red; wings blackish; front triangular, the eyes nearly continuous on the vertex. — Length 5 mm. PHANINAE. CLINOGASTER n. gen. — Front slightly prominent, as broad as the eyes; frontal bristles weak; no orbital bristles; two stronger bristles on the vertex; face somewhat inclined; occiput swollen; vibrissae rudimentary. Eyes bare. Antennae elongate, nearly as Long as the face; first joint very short; the second much longer, the third twice as long as the second; arista bare. Thorax with macrochaetae; abdomen elongate, curved down; four visible segments, the anal segment short; some short marginal macrochaetae, legs slender; foot-claws and pulvilli elongate in ¢. Wings shorter than the abdomen; apical cell closed and shortly petiolated; curvature of the fourth vein with acute angle. Clinogaster notabilis n. sp. d. — Black; face and reflections on the thorax whitish; hind margins of the first two abdominal segments narrowly yellow; anal segment and base of the antennae rufous; wings with a brown shadow at the end of the costa; their base yellowish. — Length 12,5 mm. PENTHOSIA n. gen. — Front slightly prominent, broad in both sexes; frontal bristles weak; on the vertex two strongly bristles; face somewhat inclined, on each side with a row of hairs; eyes bare; vibrissae weak; inferior part of the cheeks more than half as long as the longitudinal diameter of the eyes, Antennae obliquely exerted; their basal joints very short, the third joint much longer; arista nearly bare. Thorax densely pilose; abdomen cylindrical, posteriorly curved downward, with short marginal macrochaetae. Legs hairy; foot-claws and pulvilli elongate in ¢. Wings longer than the abdomen; apical cell closed and petioleated, its petiole bent upward; curvation of the fourth vein rectangular. This genus is erected for Scopolia satanica Bigot (Aun. soc. ent. de France 1888, p. 254), which is not at all a Scopolia Rob. Desv. TACHINAE. Dejeania montana n. sp. ¢. — Thorax blackish, indistinctly striped; face and cheeks yellowish white; scutellum and abdomen rufous; anal segment black; antenna e and legs piceous; palpi rufous. — Length 9—11,5 mm. Hystricia testaceiventris n. sp. ¢. — Face and cheeks whitish; front and thorax blackish; scutellum and abdomen yellowish; antennae, palpi and legs black; third joint of the antennae double as long as the second; wings infuscated. -- Length 13,5 mm. 