Mnemosyne: Bibliotheca Classica Batava
tieorum TennslissiaiaiQ PLATrami, qaoriuu loconim qne sit eridenlior correctio praemitlam e Putmi illoa locos , qui anti- qaam consaetudinem servant incolamsm. Legitur io Protagora p. 337. £. avirtt vvi itxmrTuv iitim, in Umaeo p. 27. B. &s tU iituKkt iit&t, p. 79. A. ^tlv SffTff ii" oJAmv? nZ ffiftarot, p. 91. C ^f tU ifoupmv T^ ftJiTf»9 xwrterrtSpayrtt , in Rep. ID. p. 414. E. itX is wip\ foiTpit xol Tp9<pcv tUs x^paf iftdvwn, VII. p. 530, E. ii hr' irxytuaov fltriri Jipxti" , VIU. p.S4S.£. fit 9rp)( Tatietf itt»4f Theael. p. 170. A. Smp jr/is ieoiis txn* riiit h tKi<rots ipx^vras- Eandem dicendi rationem crebro se- qanntur omnes, qui veteres in scribfuido imitabantor, eliam qat non magnopere ornamenta orationis et flosciiloa solebant venari. Plutabchub in Gcenmt cap. 6 Swtf eU ri^xyot ti%xvU TipiwiKtv iftirtviy , in ArtUo cap. 38. tucSinp h S/xy rf heplf, et cap. 41 Sffinp M vmiwrUv r^c retrpltet et alibi saepe. La- cnleotam est exemplum apud AainiDKii vol. tl. p. 440 rt U lut) iftivm &f Kcnk Stu¥ ruv rpeyivtn • ei ju« rs&t Mapaimi rpo- xty^vBiftivTXi T&v Tpoydvav. Similia molta ex seqaioribus col- legit DoBTtLLins ad Chabitoirii p. 138, i« i* Saxd/teu tou ri- <Pw, ^ff-A^if SvTff &xi $({pev( TBu xiyou , Hrrap i* nitxoclm 70V I3hu ivaXiiiv , alia ; et fluLiirs ad Diokih CBBTSosroiniii p. 70, awtp ivl fitiTpit Tijt yijt , it iv 9f»T0Tiiifl v^riXti, iq Iv ri^y TV ir&futTt. Traniqnne haec et senties praepositionem esse iterandam : ivea,vttv Ik tou jS/ev , Qnrtp ix miftwealsu , Iv r$ ffupuiTi , Snrep iv Ti0tii. Ilaqae vitiam concepit elegans lo- cus AirriPBUis in Stobui Floril. GXVI. 14. TTfis yoif Ti yiipxt &rvtp ipya^ipuu jErovra Tavipima wftis(poir^ %aix4- poSla dederat &f vpig ipyx^pin, at in TenaBtissimo fragmeDlo Ltsiab I. rtp) TeuTov riv KiiTiiXev iq wtp\ v^k^v iieupteipovTxt , et qaiB non est saepe ita toculus F Transposaeris ista , praepo- sitio inulilis abibit: if rpiq ipyx^pm rJ ySip»s , simul com- parationis ratio mulabitor. Si dices iir»M>dm9lai itl in tov ^iov S<nr§p ix aufiTrerleu , in verbo ipso inest comparalio, Swtp Ix ffvfixeirleu itJ ixfk$tTv, id est xovptlaf xa) luiiinat , eZra xxi Ix tou 0tov : contra SvTip ix vupvroaieu rev fileu itJ ivxXutnr si dixeris, hoc dices: i filet i^'v oTn svitjciviiv rt. xxiiwep eSv rif ix sviatovUv itTipxtTxi, eSrw luri ix tou filou yk Co(5glc VaKUI ISGIIOHIB. 40tf iirtiytu xfta^xiu AirriPHiHU non hoc volebat dicere : tJ yiipi^ If a oliv Ifyx^piiv ri , sed xttSiTtp txate^ lifiuv tJtKtu xpoa^triit i /tiv xpit ftupOTulteTey , i H Tfiit KoupeTov , i 31 vpit axvron- fuTey, i ii Tpi« 3 ri ttv ru%f ipyxviipicv, (nlor verbis Ltsui XXIV. 20) ournt Sxavrci TivSp^xtix xsxk xpcv^air^ xpif ri ^9p(K. Si hoc leBebis, qnod tam perspicuum est quani cer- tam , nusqaam tibi imponent librarionim fraades et magistel- lorutn inficeta addiUnnenta. Esperire banc ralionem in Plato- Hia Eulhyphrone p. 2. G. r^v ifiii» Afuitlta Kxriiiiv ti; iu^ttl- pomot Tolf ifXiKi^ttt ctuTOU tpx'^'tt tufmyopJittn fuu uvxtp xpit /Mtripti xpit Tvv xixiv (nbi opttmi codicea it *fit ftnripei exhibent, quod recipieDdum) et senliestS; xpit ttnTipariiv xixtv BOD lantum aliquanto facetius esse et mordaci Plaiokis ingenio djgnias, sed prorsus necessariam ac Tenim. Simililer in Pha^ done p. 67. D. iiheu r^v ^ux^v lixxtv fidniv lu^' airiiv (ex* punge fiivti*) iKkuo/iivtiv Srxip tx iivfiSn ix reu vifiMTos , quia apparet dici t2 raft* thai ohv iicftk •r^t 4^x^f emenda Sirxep Ix ianfuav rou v&nwrat , adiecit nescio quis alteram praeposi> tiooem , ne iivfti rov a&fuent dici viderentur. Ibid. p. 82. E. x«p»Xci^9vsa T^ ^V!^v 4 <piMiroipi» dTtxfiit iiaHtitftiniv h T$ ffiit»Ti Mc) xpoffxtxtXXtifitimii, ivctyxai^ofUvttv H uvxtp it* tlfyfuv h» vevTw aiwxtiviiu rk Srrx xri, eadem de causa re- seribeoduro est SSvxtp ii' tlpyfuu Toumt. Tertium ad eandem lapidem ofTeDderuni in eodem dialogo p. 115. B. Ittv niv tik^t Svxtp xxt' Jx*tl xari T« vuv rt tlpuftiv* xtti rk i» i^ Iftxpa- ffltv xf^i'V ^' • ubi philosophus acripseral Svxtp xar" tx»n tA vuv t' tlptiftivce xri. In superioribus iam liberarimus eodem vilio eiimiutn locum in libro de Rep. \IU. p. BKS. B. h»y fl^jv I3y i^iU^viit xTxitxvTtt Srxtp wpit ipfuni xpit t^ xikti. ipsa resp. dicilur esse velati scopulas, ad quem impegerit, itaque iivxtp xpit sppuni rji xihet genuinum est. Similti- mus Uuic in Luciano locus est 70, K ffuyrpt^ivTot uireit tou ffxiipout xep) ovTu ftixp^ ipfutTi t^ x6l3q>. Superest nous locus nilidissime scriptui in Pkaedro p. 2B0. D. , quem ea- dem labes obfuscat. Svxtp in xarSxrpv In t$ ipSvrt Ixvriv SpSv hixtiityt tnulto melius et suavius Plato ipse dederat urxtp Vv xsrixTpip TV ipavTi. At , dixerit aliquis , lam despicis et pro uibilo ducis constanlem omnium librorum Qdem et nihil te sdbvGoogIc 406 ViiiiK LKcniutK& velusUrum membraQarum aucloritas moret , ut tot locis , tot tes- tibos nihil credenduiD exi&limes? Non infitior in his p^vxi* guum esse in libris praesidium , udius et alLeriiis non oplimae notae est hie illic tux/mt iriKoupit , optimns qaisque in illis viliis, si tamen aunt vitia, fideli concordia conspirat. Qui ita agnnt satis oslendunt se in codicibus versandis et esculiendis aut DUiQqaam operam et sludium posnisse, aut non satis dili- genter et raptim et obiter in ea re esse versalos. Nae illi si scirent quales testes prodBcerent pudore suffunderentur. Atta- niea si lestimoaiis et auctoritatibns certare placet, ne banc quidem quamvis iniquam conditionem recnso. Prodacam lestem mullo meliorem, antiqaiorem et locupletiorem, quam qaidquid est Graeculorum , qui codices PuToaia nunc superslites post Baecnlum X. descripserunt Qoem igitur ? ipsum Lucuiioa no- strum , quem quaeao diligenter audialis diceatem , quae ezstaot 53|' 81. orm txavot SfTtp tv xaWxrpff r^i ^^xv?9 ittvrh |3xJxy. Ecqais dubitare potest quin flosculum faunc e PLATona decerp- seril homo lepidua, qui Platokkm latnquam digitos snos noTe- rat et saepius fatetar se ex Platoni et aliis bellissimum quod- que delibare. Imprimia'memorabilis locus est 16, 6, ubi ad ipsom Platohbh ita dicit: uiirii yeuv & <Pttfti Tavra, riStv &h- tioitt 9 vxp' ufuiv kaffiiy xtti xxri ri/v ftihnrtiv dxaviivifUMt txAtlxmifuu rsTf tMpivoit ; 0I U iTMvovri xai yvapl^eufiv fx«* «-» ri iySet Situ xtt) Ttip' Srou x«} Sirwg dvthe^dftnv Mil >^V fUv ifti ^^Koufi Tnt ivio\oylas, jh V JiKniif iiftiq xett rh Xti- fiSvit riv uftirepov, 01 tcvuutk i^tivd^iutrt xoixtK» Xixl xoKuiHH T»i 0et^it , t1 Tit ivaxi^offieU rt ttuTk isliiHTO x«) iv«irAf$«i md ipnoaett , of /tii dx^tv Saripcv Sarepou. Ilaque qnid Lu- OAROS in 8U0 Phaedri exemplo tegerit manifestum est: quia est illud ipsum ex se spectatnm optimum el Terissimum , est nobis , ut ipse alicubi dixit , ix tUv AiJf SiATMv S fidprut , qui sanam rationem cum librorum fide in gratiam reducit. In eodem Uialogo 47, 21 est qaa<^am scripturae discre- pantia , cuius originem saepe iuvabit perspectam habere : pu- TOfiatiiv d« xxxiv i xives ifv ri 0i?,ttov ik dn^oTv ioxt/iitvSiv tThfiv , pro ioKiftarBiv in aliis est Soxi/cmra; , quod vel sine libris debebat de coniectura restitui. Scribitur autem ioKiftd- sdbvGoogIc Vabiak Lectioheb. 407 9a« in libris sic ut ieuftx^ scriptam esse videalur ; compen* diam est syllabae tw, njuod cnm praecedeDti a qdo tenore perscriptum simjllimum est litterae i , ande e ioxifuirxt na- scilur itxifMvSeii aat ietu/MvUv. Non est , ot puto , alius locuB ad id demonslrandum magiK idoneus quam qui legitur apod Chabrohbii p. 7 1 , 19 tm^v rkv ivKokiiv liaxty "Tylvtf — rapxyuftvuSiii xir^ jul t^ Jitov Ipafu. Irascilur Rbibiio DoK' TnLtus p. 403 ,' qui noa dederat lectioaem apograpbi ropo- yvfi¥u<ritls , qnam bene Graecam esse et Dokyillids arbitratur et Rkiskius ad ,h. 1. qui scrilnt : ■ qvamvis ugilatiut til sr«p«- yuftvuStU , feni lamm potest — vuaitlq. Aoristi I. pa»». quoque vicem tnedii habent , qui saepistime alternant " nemo est hodie admoDBRilus nihil esse in his veri et miramur etH'nni confiden- liam, qui de bis rebus ila Bcribebant, in quibus plane erant hospites. Gaeterum Rbiskius &moi« iv MxaU rivi* dTuSeTrxi jpSyov , plumbeuii in Grammalicis , at, ubi sana ralione et acuto iudicio res obtineri potest, saepe incomparabilis et lam inge- Diosus quam Telix. Id CHAHrTOnis codice unico, qnem Ftorenliae diligenter excnssi , scripium esi Txp»yvftv^r i.e. rxpayvftvujttf. Apud Photiidc legiliir ehStlc e'txcuSsU, uTehxffiv. el apud Bb- STCBiuH oio-df/;: xhSifttvoi, elxMrlelt, ii^tct. Glossa est Hotnerica ex Iliad. I. 4tS3 jrxTkp ^ lnii airlx' StirStlq TloXXSt Kx-mpeeio, et pro ftKctaisle emenda tixdaxi. videbis huiusmodi errores in farragiiie discrepant ium scripturaruni saepe annotari , quo tutius emendabis locos similiter corruplos. Nonnumquam scribae in contraria currant. Photids: Iptcpdclt: iirmsydvxg , imo vero iirKtyKatetf. In Iahblicbi vita Pythagorae § SO compendium eiusdemmodi male intcllectum ab iis, qui veterem codicem Florentinum olini descripserunt, unde manavit el Ctsente apo- graphnm et qaidquJd est apograpborum , pessumdedit elegan- tem locum ex Abistoxb:(o, ut suspicor, sumtum. Edilur: clffcv Sti Ti/y xiXiv ttxiruv (^Crotonem) otK€7v$cei vuft^i^tixev 'HpXKXitt, ore rif ^ouf Siii Tijt 'It«A/«; fj^xwiv , vxi Axxi- vhu liiv aSixuShiTei , Kpiruvx ii fioijSouvTX rite vuxr^f irxpi T^v iyvoMV, &sivTX ruv jro\efi,luv, itx^Sslpxvrot xx) niTirxuTx iirxyytiXx/iivov »tp) ri fiviiftx avv&vutuv Ixttvt^ xxroixlrt- vixi iriKm iwip a,Mi fterivxv '''^i dtxvxHxi. u^e rifv %ipif> sdbvGoOgIc 408 Varub Lbctiorbs. luTii, in Optimo codlce Medieeo pro nfeex^ia legitur <S$ ?Jyouai» ^pxtAious (compeDdium sylUbae ow snprascriptum litlerae « satis simile est) , deinde pro forma barbara itnTMtlvfviou di- serte scriptom est itsntunaHtrtaiitt , deaiqiie pro JBriiivttet lutpytrlaf habet iir(Sa t&tfytataq id est Axoieitiatti. Seatet vitiis similibus codex dxatM ex FUmt^no indiligeoter admo- dbm descriptas, cuius rei pauca baec documenta cognosce. In § 14 (Tu^jSttAun 707; M«ix0i' tsu IpuvioXJyou Tfo0iJTXi( Airoyi' wi$, in codice est irpo^>f id est irjia^iJTau. § 18 eSrt iiauv»aiM rod. oSre tiwmiM. § 27 SfMds-fv cod. SiiA. id est itiXa^ev. § 30 rxtlovtf 9 iirscl^ioi to?; Arfj-o/f ivt^xH^ttv- Codex addil: ttlptiivTti aire) Kara, xpireq ovrui S^t o!>iUri olxiHt iri^^xv, emenda &xtvi^iif»v. % 46 &i /tt^cwrtv rjrv t/?(V -rxpitihiitov To7g i^ «vT»v viitlv , codeX /t^AA id est fi/AAa<;(rav. § Bl xal /ic^A/; Sf« rixeuf dyveiowi , codex im1 ptivoK. § K4 (Jl^vy 3^ xji} 6a,vArtf t$ ixl/tcvi ftii Tiptxv, codex rd 3«i;co id est ri "SMftivm. § 63 09uXifttvev itixvCvtci codex /3auA^/««dff. § 72. teveirtipifit* tot 9ut lynpttriat t%owri, codex /^xpS id est lyKparila^. § 8S /tI xoXivsut , codex luAeEffiJ. § 91 r<;cvar<£Ttiiv codex atpaufti- rav. § 94 i£xpa:r)J9-f»f irrinvrttt , codex axp^Tiiraf. §. 113, puSap/itvtifuvBt eiiiic codex /uSxpftoadfuvts it fix* t^ >,vf*v xaCl xtirxvTixiv ti ^Aas xol xarx^xXTtii^v fttrxxeifiiriftevet eu- tfuf. § 118 r^v j'A£a'<rav 3i xxi r^v x<'^<*> codex oplime rwXdirxt il xx) T^ X^'if"''- % 160 Tg ^vTMf TpOffnyoplf , cod. T^ ^vra irpovKfyoplif. % 164 ixf^^"^^ 3^ "<*) '0|K)J/igu xtx) 'Hr/cSsu hi^tat itf- Xty/ihxit cod. SffiAej'^Ji'ftif , corrige i^ethiyfiivxtt. % 204 Wf Tf vxtiXxxa xxi tIv TTxtSx, cod. vmiov , optiine Schaefbr ruAsp § 206 oirat iviSupt^auai ptiv ay iei. ^tv^avrxi H twv hxtxiuv It x»t repiipyuv ividufitSv , corrige irtSufuivouiri fiiv — dipi- ^evTXi a. § 207 xiiSiXau 9i sra/x(Awri£nfv eJvxi riiv t»v Tpocr^e- popiivuv xoiKiXlxv, codex Kxiihou ii roixtft^TXTOv ehxi ri ivip^ mvov yivot kxtA ri tuv iTiSupiiuv irMfSeg. v>iit(7ev il ivxpyit elvxt r^v rav Xfevcptpoptivuv xtixihlxy. % 264 ytvirSxi tpxv) Tttt^Tiff r^ wdxw KXTx TBUTo , . codcx pTO xixiv habet r id est wxpeiftlxv et mox pro rwv 6*ipl6i» rectissime twv 9evpluv, sdbvGoogIc A. H. G. P. VAK HEX Es, AnHoladonet ad Lycurgi OraliO- nem m Leocralem. Lugd. Bal. ap. E. J. Britt, 18i;4. De Grieksche redenaars bevalten , in weerwil vaD bunne meeslerschap over den Torm , ontegenzeggelijk zeer veel nat ODzen smaak bekedigl en zijo als voorbeelden voor onze lialie len eenen male ongesobikt. Wij bewonderen den boaw der perioden , de symmelrie van bet gebeel ea de kunst, die baar- doel bereikt, orKhoon zij het.beneden zich rekenl naar effect le jsgen ; maar bet dikwerf onvoUedige van bet beloog , de verregaande partijdigheid , de stootendc overvloed van opeengo- slapelde anlilhesen, de lelkens herbaalde, men zou bijna leg- gen nagescbreven, gemeenplaatBen , de onkunde in alles, wal niel in den slrengsten zin sliidie der welsprekendheid is , bet declamatorische element in ^^n woord , slell ons liij alien in meerdere or mindere male le leur. Uet bebourl in eene ge- sebiedenis der welsprekendheid le huis dil verscbljusel le ver- klaren ; met bet cog op de opieiding van ben die ^praken ea den aard van bet piibUek dal boorde , kan aldaar die verkla- ring nict zeer moeijelijk zljn. Bier is bet inlusscbeii voldoende het feit aan le wljzen en er eene opmerking mede le verbin- den, die meer bepaald LTcunqos raakt. Het is gebeel in deu regel, dat de genoemde gebreken, die zicb vooral in de jeugd vertoonen , bij meerdere praktijk verminderen or verdwijnen. WiJ verwonderen oos niel en maken ons nog veel minder on- geruBl over bet iugenium luxuriani onzer leerlingen in prima, Cicno was nog veel later bezig die al le groole bloenirijkbeid van zijnen eUjI te besooeijen. Of bij ten voile geslaagd is, is zeker eene andere vraag ; maar bet is vrlj waarseblJBliJk , dat de gemeenplaalsen en de al le kanstJg gebbuwdc periodeo, die ons niet zeldzaam misbagen , bij zijne tijdgenootcn juist groolq sdbvGoogIc 410 A. H. G. P. VAK DB> Eg, ■ Jtewonderaars vonden , aan weike , getijk Madvig zcgl , veel ora- lorium scheen , wat zich voor ons gevoel niet boven bet decla- matorium verheft Met regt stelt oien zich intusschen voor , dat dei^etijke foulen , door oefening en oaderviDding verdwij- Don. Zoo zijn zlj bij Duiostbikk, die van zijne jeugd af zich ID bet werkeltjke leven en onder zijne laedeburgers bewogen bad , gering ea oneindig mioder in het oog loopend dan bij IsoGHATcs, die zijn ieren in umbra icholae bad doorgebragt ea eindigde met zijne rede de Antidoxi, waarvan de vorm zoo on- berispelijk is en de perioden zoo voortreffelijk in elkaar sluileo, dat het Diet raadzaam is baar des avonda laat le lezen. Het Dioet na dit allea iedera verwondering wekkeD , dat Lt- cuBGus reduroering tegen Lkocr&tks niet aoders is uilgeval- len. Hij was, ik zal niet zeggen de leerling van Plato, want ' de Iwijfel vaD Prof. Bakb in de Bibl. Crit. N. scbijnt te veel grond hebben , niaar de vrieod van DRMOSTHams en had in ieder geval te veel versland om niet te weten waardoor deze boveo alle anderen oitblonk. Twaalf jaar laog bad bij aan bet hoofd' van het finantie>wezen van AlheM gestaan en had iD dezen door en door practischen werkkring zooreel voor bet ber- stel dcr getdmiddeien gedaan, dat zijn naam in dit opzigt te zamen met dien van Abistidbs genoemd wordt. Deze man du scbrijft kort voor zijiien dood eene beschaldiging zoo oDregt- vaardig als men het van de ergste.partijzncht naaawelijks kan verwacblen ; bij weet dat geene wet de veroordeeb'ng gebiedt en in plaats van redeneringen maakt hij eeoige phrases over den alouden roem van Athene, den dood van Godbus en den Trojaanschen oorlog; bewijst dal men het verwoeslen eener stad zeer gepast haren dood kan noemen; houdt slijf en slerk vol , dat de overledeo vader van Lbocbitbs met verontwaardi- ging op zijnen ontaarden zooh nederziet, die eenvoudig Athene verlalen had, toen zijne landgenooten bet slagveld te TAaeronea den rug toekeerden; schilderl de grootbartigheid van de Athe- Iters in de Perzische oorlogen en toont zich eindeiijk in deze schitterende bewijsvoering zoa onkuodig in alles , wat de ge* BChiedeDis van Griekenland betrelt, dat er id ziJDe redevoering niet Hn bmikbaar gegevea is. Ik meet bekoDnen dat dit een (Rfcbologisch verschljnsel is, dat ik niet kan verklareo. sdbvGoogIc AnNoTATioms m Lrcmci Obatioihh in LtocuTBM. 4li Docli hel is Lrcmaus oiet, waarblj ik niij wi) bepalcD, maar bij de aaDleekeningen op zljne oratie, waaruil de dis- serLatie van den Heer tan dbh Bs bestaat. Voor hem is de redevoering alleeo de aanleiiling om er grammaiicale observa- ties aas vast te knoopen , die bij des verkiezende op ieder an* der Grieksch auteur had kunnen leveren. Zija werk geell bet bewljs, dat bij de Grieksche redcnaara met oordeel gelezen beefl; maar voor geschiedenis of antiijuiteiten beval bet weiaig of Diets nieuws. Welligt is bet beter 266 ats anders, zoo lang men de dissertatie uitsluilend als proeve van eigen studte be- scbouwt. Zoo bet toch al noodig is zich vroeg , en de mees- ten doen bet te vroeg , eene specialiteit te kiezen , dan kieze men toch eene zoodaoige. waarbij men tetkens gedwongen wordt , andere deelen der philologie oin inlicbting te vragm. De studie der Bedenaars beefl intusscben dit eigenaardige . dat zij zeer op zich zelf staat , bare quaeslies verspreideo . zich over een betrekkelijk klein deel van bet gebeel; bij die zich met dit onderwerp bezig boadt kao eene menigtti andere onge* strait uit het oog verliezen. Met de studie der Homeinsche aoliqiiiteiten , welke met .die der gescbiedenis naauwer verbon- den is , is dit niet het geval. Dit is iutusschen slecbls in zoo varre waar, als btj hen die zich aan de Redenaars wijden^ de anLiquiteiten gemeenlijk voorop staan; voor eene kriliscbe bescbonwing ran den tekst zljn zij even nutlig als andere scbrljvers en noodzakelijker dan velen. Ik ben er dus ver van af bet aan E. als verwljt toe te r«keneQ, dat zlJn werk in dat opzigt niels levert; wlj kunaen ons bet beste van hem voorstellen , zoo slechts voor de lekst* kriliek zijn arbeid aan reglmatige eiscbeo voldoeti In eene korte inleiding , die belaas niet door friscbbeid of juistbeid van gedacbte aitmuit , wordt bet plan te kennen ge« geren bet werk in twee deelen te verdeelen. In hel eerste boofdstuk zal de tekst kriliscb worden behan- deld; in het tweede zuUen opmerkingen van versehilleoden aard eene plaats vinden. Jammer dat dit niet slreng volgehouden is; er staat in het eerste boofdstuk reel dat men in bet tweede zoa verwachlen en omgekeerd. De opmerkingen die nu volgen zijn voor een deel zeer goed en juist; haar aantal vermindert echlu' sdbvGoogIc 41t A. H. G. P. TAN DU Es, zeer, als men er de toepasriug van hekende zaken afneemi ; andere scbijnen niij verkeerd en dragen de sporen van iets dat inlusscheii met vJlzuebt te sterk gequalificcerd zoq ztjn. AU meeiilal hij een werk van dien aard, 'I zijn hi\k xoTJid, maar er ziJn lielaas ook ^av^x. Om dit gezegde te r^vaardigen meeD ik niet heter le kunnen doen , clan hel werk door te loo- pen en hi} de belangrijkste aannierkingen mijn geioelen ken- baar te maken. Ik wil daarblj naluuriljk iiiet geacht wordea myn zege) le bechlen aan de emendalics, waarvan ik zwijg. Reeds in § 1 konit de gewone vraag voor over de voor- naamwoorden van den ecrsten en iweeden persoon. Er staat &irip iifiSy en iets vender urip rwy vfitripuv vpoyivur. Tatum wilde vfiav lezen , E. wil liever vfieripuv in ^fttripuy rerande- ren. Ik zna hel in dezen zamenhang iiever met Tatlor faoaden, maar wil niet beslissen , omdat , zoo ergens, bier een fijne tact en eene geoefendheid gevordenl wordl. die men niet in korlea lijd magli'g wordl. Slechts mogc de schrljver zich in bet \ertolg niet lalen verleiden door plaalsen nil Dkhosthbrbs als deze: iv- piffxu rqv ftiv ^fAtripxv eiii/itiKv. Do eersle persoon staat, gfr- lljk bIJ D. altijd , in eene herisping. Nadal § 8 lot eene niet zeer vollcdige redenering over h^ onderseheid lussclien irirpiog , rxrp^tit en varptxig aanteiding gegeren hccrt , komi E. in § 9 tot de woordea : Sffx H ftii t^Sipx JttpttlKyt^ev hfi Sni/txri irposxyoptiaat. Hi] wil bet laat- sle woord sclirappeir; len eerste tocb is deze vorm in plaats van vpofffiT&iv in het Atlisch ongehoord, ten tweede knml rppf- xyepfiieiv bier niet in zijne eigenlijke beleekenis voor. Wat hel eersle betrefl , ik wil niet legenspreken dat rpevtixur bier heler zou geweest zljn , maar ik zie hierin nog geencn grond bel wonrd le verwerpen in plaats van het le veranderen. Op S 18 leekenl E. zeifaan, dat ■rpecayopfivxq in irpevtiTrii)* moel veranditrd worden. Er komt blJ, dat, zoo myn geheugea my niet hedriegt, juisi dit part, rpovxyoptiaxi op nng wel meer plaal!:en by Atlisclte Rchryvers staat, vgl. Mnem. III. 110. Wat bet Iweede betrefl, dat hel bier compellare zou helieekenen, ik zie de kraoht van. deze legenwerping niet in. De gewonc bete^ kcnis fan Tpo^xyopeitiv is aantpreken, noemen, even als hier en §96of 1S6. De plaats oil AtscHins, xvaar hel insuper di'cere {tic) sdbvGoogIc Anmtatio.'IBs t» Lvcunti OaATiu.\GU vi Leochatbm. 413 bete«keiienzul, is juUI door den tichrijver verkecnl verslaau. Iti ie rede tegen Ciisipanx, § 14, zegl Akschinbh over de betee*. keniii v«ii ipxi handeleniJe: vi/tov ifiirtpw vapi^oittu . . .. h ^ iiafp^iiiv yiypinrr*t, *Tiii( ;);cipeTavi|T^ " (J>*iviv, *ifx*f" iitK* a»i h) vtfiTiA^&iv ivifixri i voitoiiTrn , xai rpeviiw^v ipx^ iirivaq ihttt if i iiifti)^ jt^ctpersvir. Wat irpda-fixaiv hier ta -, i» Diet nioetjelijk oa te gaan en kan ten overvloede uU % 16 bljj- ken. 'I Zou toch ook w&l erg zijn, zoo, gelijk E. wi), de wetgever er uitdrukkelljk bad bijgevoegd wat men door eif%x\ XtipereytiTaJ te verslaan bad en dal wei oiel de ouUelooze slop- lap 2( i iHfUt x'lP""*''- Het woord tTvat beelt den scbrijver op dien verkeerden weg geliragt ; 'lis ook duidelijk, dat bet zoo niet blljven kan. Uil eene aandacbtige lezing van den za- menhang blijkt zonnektaar dat ABscaiuBs guschreven beeft ; wpoqtntav dfxit iirivm, oTftai, if i i^fw X^i/WTaycj. (OIMAI voor EINAI) d. U: (onder den naam van dpx^l l»ch wel.alle ■zoodaoige verslaande, zou ik denken . waarloe bet volk by ■opstekiog der banden beooenil." Beter gelukt schijnt de emendatie op § 26 : iw) ol fthi ant- rqv jraTf!i» wpomyiptuav 'Aiii*as, alwaar acbter uftm wordt ingevoegd rifuivrtf. Uet verwondert mij dal de scbrljver niet gezien beell dat § 30 : Toftii ixTTOy ol AiuKpirouq olxtreii xa) lepiTxitxt Tttv ktyaftivuv &v Tt tipy*i9nastv 9 rk ft/i !vt» rav auruv tttTirov KOTt^tijMTo , voor Xeyofitva* moet gelezeo worden yive- ftivuv. Met een enkel woord verdient S 30 vermeld te wordeo , al- waar voor Tp9niyyiM.tTo voorgesleld wordt le lezen x^?^- yiXn eo in plaats van iv rols n/tpe^tiKdriv beraleld wordt lr)i verder § 40, waar met veet waarschijnl^kbeid xipi^' jSou; en el i^i uitgeworpen wordt. In § 4S waar de S. zicb met bet Iviiirep hix^*!^"^ van Marklahd en bet tefivvovnei van Dobibe vereenigt, is nog een* kleioigheid ter verbetering overgebleven. De Redenaar zegt: f'l a it) Kx) ^xpaSo^irxTQW /tiv f'lwsTv , afi>i9iq ii. De tegen- slelting eischt , dunkt mij , rxpiio^ov. Minder kan ik mlJ vereenigen met § ii2: »&< H roi/( rri' sdbvGoogIc ftU A. H. G. P. VIH DKN Es. Ifitlv, alwair voorg«steld wordi v6dr vo\>Mxiiev in le voegen svAA0(>(. De tegenorerstelling met het voorafgaande zou dit eiicbeD] ik kan dit niet toegeveo. Gehed ran denzelfden aard is vat Ltcomiis g B7 zegt: griS( ykf oA itnh roiis nh ivl ifif weplxv irainftovvTMt axiuiftp M t^ t^( t^a«ai( jSnf- iiiitv , T^vrov ii fUnv xri. Waarschijalljk te regt rerbetert t. 0, Es alhier Kvr* ifiirtflctv, maar wil htj blijven bij het* geen hi] biJ S S2 ontirikkeU, zoo moet biJ ook lezen: Ar» imiovvTtit irivTxt aweiittv. Iq % 62 waar van den Ahbopagcb gezegd wordt, dat blJ jne^tvvei irixriivt, gis ik dat Lrctwius gescbreren beeft: Weinig overluigend is de bewijsvoeriag, dat in § 61 de woorden ««) uri /ituuSatfuvhv ra relxi KoiifflSti oaecht zoudeo {ijo. WlJ zullen, geloof ik, wel doen ae vooreerst nog in deo lekst te bebouden, Zekerder is $ 63 waar het fut, Mvxy'wp- Txi bersleld wordU Ik ga met stilzwijgea § 71 ToorbiJ, waar de Schrijver klaa^ blljkeiyk in de war is en maak hem Itever op § 74 opmerk- zaam. Wanneer aldaar van Leochatks gezegd wordt; et oSr' fiiiatv oSt' ^apcMti iiftiq, dan zai E. mi) wel gaarne toege- Tcn, dat LrcuBous geschreven heeft ^xittasv. Vgl. S 17, 39 HI. Zien wij verder § 00. Ltcubods zegt aldaar, dat Lkochatbs vermoedelijk oak dezen grand tot zijne verontschuldiging zal bijbrengen, dat hij nooit naar Athene zou zijn leniggekeerd , indicn hiJ bij zicb zelren had geweten aan de misdaad van land- rerraad schuldig le ziJn. Maar, antwoordt LycnHGos, deze rede- nering bcwljst we) zijoe oobeschaamdheid maar niet zijne on- sehuld: »it y»f toutb itt f.iyiiv, oAV ut buk i^lwXtujtv avU r^y vixiv lynctTiXtrev oii' l» Mtydpef; fin^xiiffe' raCrfv in TiKftifi^ TOu TpiyfutTOf ixtl ye ri i>,lttv toutov, vlftai 6ta» rtvet aMv lir^ xirijv iyayiSv riff riftvplttv, tv' iwiiiii riv tux^i xhiuvov ftpuyt, rou ix^eaui xat) t^^ai ittrirau ruxoi. De zin zal ongetwtjfeld veel gewonneo bebben, zoo Lvcubaos geschreven heeft, i^irXevra, irxceriMrov en fttT^xtiirai zeker on- derlusschen is het dat rinuplav niet geduld kan worden; het sdbvCoO^^lc AmoTATIONBS IN LfCURGI ORATIOrtEH IN LlOCUTBtC. 4t( kout mi] voor, dal er Blaan moel ftupixv. Men vcrgelljke het vervoig eo vooral de daarbij aangehaalde verzen. Ik slip alleeo nog aan de anaotalies op $ 116, 134 en 144 die mislukt zyn. doch dit wordt gelukktg vergoed door helgeen over § 14S gezegd wordt, en spoed mi) tot liet tweede boofd* 8tuk. Do uitgebreidtieid, die dit versiag reeds gekregen heeft, ooopt mij kort te zfja en met twee opmerkingen van deq SchriJ* ver a&cbeid te nemen. Allereerst z^n twijrel op pag. 107 aan- gaande het^n Ltcukous $ 102 berigt dat alleen de gedichten van UoMKiDs op de Panalktiuuen moglen gezongen ww^en. Ik heb er ntels tegen, tnaar wil tocb doea opmerken of niet jaist in dit puDt de Redeoasr vecl geloof verdient, die deze bepa< ling regt goed kennen moest. Hij bad tocb eeoe wet doen aaa< nemen, die ik met de woorden zelven van P$. Plul. de Vit. X Orall. zal aanhalen: ut x^^'f^t tlxivxt inattivM tmv ironfrSv, KOivif ypx\f/ii(ii»ovt ^xdrretv, lutl riv r^s ri^eae yfaptfuerix Kfiviaiat. Van Dieer gewigt is de opmerking, die ik wensch te maken op pag. 101 vigg. over de wetten , volksbesluiten , bf ieven , jonr' nalen, verzen enz., die meestal in de bandschriflen der rede- □aars onlbreken. Ik geloof dat de Scbrijver zicb met een re- sultaat vleit dat nog ntet zoo vast slaat. Wij bebben alleen to onderzoeken hoe het met de verzen ging. welke de redenaars van tijd tot ILJd aanhalen. Al de andere genoemde stukken werdeo ongetwijfeld door den grammaleut Yoorgelezeo en niet opgenomen in het bandschrifl, dat voor de bekendmaking be- stemd waB. Dit is nu zeer natuurlijk met de wetlen, die ieder- .een kon naslaao of kende of met de getuigenverhooren , waar- van de inhoud uit den zameobang bleek; maar bet is vreemd, dat ook znike stukken gemist worden, waarvan de lezere den inhoud konden gissen noch te weten komen, b. v. bij Dbho- STBuns de urofty^futTx tuv Vitiiiov &iKtiiii,Tav. Hen weet ove- rigens dat deze stukken in den regel ontbreken , zeer dikwyU geheel of gedeeltelljk onecht zijn, somwijlen uit de woorden van den redenaar ztilven ziJn opgemaakt, in welk geval zij vol- maakt onschadelljk zijn, eo daUziJ bljna allijd veel meer be- sdbvGooglc 416 A. H. G. P. TA* DBA Es, dorven zljn dan de redevoering, ivaaria zij geplaalsl zljn. Haar hoe was bet nu met de verzen, weike de redenaant aanhaaideD? Kwamen ziJ oorspronkelijk in het Handschrift voor or niet? Het antwoord is dunkl mtj arhankelijk van deze vraag: lazen de redenaars die verzen zelven voor of geschiedde dil ook door den grammaleusf Van roorlesen door den redenaar kan geene sprake zijn.-daar hij ongcttvijfeld uit het boord sprak; dat hij ze kan gereciteerd bebben ts a priori waarscbijniijk en kan bewezen wordeo. In de redevoering legen TmABcnns baall Abscbinis een paar niaal iia en tweeregelige verzen aao; het is vrij ongerljmd te denkeo dat hij midden in het vuur zij- ner rede telkens den grammalevs zal bevolen hebhen ze voor te lezen. Wanneer hij verder § 144 zes regels uit UoHaaiis cileert, zegt hij uildrukkelijk: hi ii ra /t)) & iyii vuvi ju^AAw kiyity. Hij is echler zoo weinig consequent dat hij £^ne bladzijde ver- der xegl: Aiyt wpSrov r<i vtp) tv( 'ZKropof rifutflttt. Een klaar bawijs, dal de redenaars hierbij geen vasten regel volgden. Doch hoe dit zij, wij moeten onderzoeken, wat van dten aard opgenomen werd in het US. faetwelk ter verspreiding beslemd was. Dat al de stukken, die door den grammalmts voorgelezen 'waren, faij wijze van bijlogen zoiiden gevoegd zijn achter de redevoering zelve is eene willekeurige hypotbese van E. Inle- genileH is het zeker dal de wetlen, voiksbesluiten enz., dio ovcral onlbraken, zooveel doenlijk door de Grammalici tusBchea den teksl zijn gevoegd, waaruit zij intusschen later weder groo- tendeels verdwenen zijn, zoo men althans met eenige waar- schijnlijkheid mag aannemen, dat zij bun werk niet tot enkele oralies, als daar zijn die van Dbnostheiibs over de Kroon en tegen Macartalua, zullen bepaald hebbcn. Voor dit verdwijnen nit de HSS. spreekt ook de omstandigbeid, dat niet al de stuk- ken van dien aard, die wij (bans nog bezitten, in aUe HSS. voorkomen; en, wat merkwaardig is. de HSS , waarin zij ont- breken, zijn niet allijd de slechlste. Aan te nemen dat dc verzen all^^n hij ivijze van hijlage zou< den zijn rnedegedeeld, dit loch is het eenige dat van de bewe- ring van G. zou overhtijvcn , mist altc naarschijnltjkheid. Daar- enlPifcn hcwijst hij uit Asscn. Cies. % 113 nvcrtuigend, dat der- gelijktf verzen, in dil geval een orakel, ook verkeenl wordeu :y Google Ahiwtatioiiis IK Ltcurgi OaATtoimi in Lbocratkn. 417 aangehaald; terwiji deie zelfde omalandigbeid bij Lrc. Leoer. § 132 meer dan waarBchijalijk is. Wij mogen hieruit eveo> vi%\ niel besluiten, dat dergelijke verzen in 's redeaaars band- scbrift altijd zoudea onlbroken hebbea. Onderslel eeos dat Lt- cniuiDs de verzen die bij $ 92 zijner redevoeriog citeerl, niet* opgeschreven had of, wat op betzelfde neftrkomt, maar alleen veel OQwaarsnliijnlijker is, op den kant niel had aangeduid, aan welkun dichter en aan welk zyner werken hJJ zijn cilaat onU leend bad. dan zou faet bij de ODTolledige aanduiding io den lekst: Tuv ipxtelay rivit irotiiTuy, den Grammatid toch wel On- mogelijk zijn geweest uit de onlzettende naassa verzen, die to Atexandrie leb\inaer beschibking slouden, de regie op levisschen. Nu kan er geen twijfel zijn ot Licvnaen been juist dezelfde verzen gecitecrd, die wij ihans bij bem lezen; bij baalde er welligl meerdere aan, maar men zieL diiidelijk, de emendatie, die ik op § 61 beb voorgesleld, komt bet nog bevesligen, deze verzen behoorden er allbans ook loe. Evenzoo komen bij Abscb. Tim. verzen aangebaald voor, die zonder nadere aanwijztng van den Rcbrijver niet ligt hadden teruggevonden kunnen wor- den, zie b. v. % 128 en 161. Vtirgclijkl men nu daarmede belgeen ik reeds als eene opnierking van van dbn Es opgaF, dat de beide regels Lrc. Leocr. § 132 verkeerd aangebaald zijn, dan Tolgt dat er in bet atgemeen wel eenige waarscbijnlijkheid be- staat dezelfde verzen terug te vinden.diede redeiiaar had aange- baald; maar dat het ook evenzeer mogelijk is, dat bij zelf niet naauwkeurig ts geweeitt in het opgeven zijner hronnen; bierdoor en door de crkende slordigheid ook der oudsle aTschrijvers zijn dan de oorspronkelijke verzen verloren gegaan, terwlJI faunne plaats door de GrammaHci is aangevutd, belzij door oude en echte verzen, maar die de Kedenaar niet had aangebaald, helgeen E. bij § 103 onderslelt, hetzij door ongescbikle prullen van later tijd, die in den zamenhang ongevcer pasten, gclijk in % 132. Eenvoudig eene phrase op pag. 108 der disfserlatie gaf mij aanleiding dil punt met uilvoerigheid le behandelen. Mijn vriend KiBHL hield, Mncm. II. 271, de verzen van Tyhtabus, welkc bij LycuKGus warden aangebaald, zonder aarzelen voor dezelfde, die de redenaar den ongelukkigen LEocRiTBs naar bet hoofd bad gcworiten; v.o De.i Es dcnkt dal zij later zijn ingcvoegd, loeti sdbvGoogIc 418 A. H. G. P. VAN t»n Es, Anhott. in Ltc. Out. ih Lbocb. de ecbte venen van TnTAKos verdwenen waren. Ik geloof niel, dat de zaak met zekerheid kao wordeo aitgemaakt. Ik vind bet gevoelen van mijiien medearbeider ie(s waarecbiJnUjker ^ dao dat Tan E. ea kan mtj zeer goed verbeelden, dat LTCtneos en zijne tijdgenooten het lapwerk, dat wij onder den oaam van TntTABUB bezilten, voor echl geboudeu bebben. Ik neem biermede afscbeid van den Bcbryver der Annolalio- ne*. Eene dissertatie laat uit den aard der zaak altljd veel ge- legenheid lot iturtfiM (ppeyrlte^; moge de gelegeoheid en de lUBt tot verdere stndie van Ltcuaaiis den Scbrgver in zt)DeD nieowen werkkring niet ontbreken ; bet zai mtJ altyd aange- naani zljn bem op dit of op een verwant gebted met de rrucfa- ten van zijnen arbeid le ontmoelen. Haarlem, 1!> AugustUM 18B4. S. A. Nabbr. BLADVULL1N6. In de eerste Olyntbiscbe Redevoering wil Dehostbinis onder anderen betoogen , dat Olynlhus alleen kan gered worden , zoo , de ^heaers eene dubbele tegermagt aitzenden , de eene tot onlzet Van de bedrcigde stad , de andere om middelerwijl de kusleo van Macedanie te verontrusten. Want, zegt bij § 17, fj il iarifov toutuv ixtyaf^vfre , Sk¥u ^^ (lirattQf uftiv ilj ^pix- vttst yivnTti. the yip ifiiiv rijv Ixsinou xxx&q Toiouvrav i/ro- ftelvxt tout' 'O?kuviov xstpa^yiTeTXi , pfSlui; M riiv olxelitv iktav iftwttTXi. £r kan, dunkt mij, wel geen twyfel zijn of er stood OlKQIANSnANGAenN . d. i. M T^f olxelay ixxvt^Sciiv. Hetzelfde werkwoord moet ook bersteld worden by TBucroiDBs , I. 24 , alwaar van de ait Epidamnus verdreven aanzieDlijken gezegd wordt: o'l ii iTt>.i6vTtq (tt-rk tZv ^xp- ^xpm i>.iZ'vro tooj iv rg Trif^ei xxrx ytjv xx) kxtx SxXxavxv. lees iwxvtXdivTtq. Men waclile zich bier xa^ixUvriq le le- zen, betwelk van bannelingen gezegd wordt, die in bunne vaderstad weder worden opgenomen; irxvilvxi daarenlegen is in bet algemeen terugkeeren. Het onderscbeid' is zeer duidelijk blj Ano. de Myit. % 80 en 81. H., n Aug. 1854. S. A. N. sdbvGoogIc PROEVE VAN BERSTEL DER VEKLORENE BOEKEN VAN LIVIUS. Zoolang nog geen compleet exemplaar der Historioe Bomanae Tan LiriDs is onldekt (en hoe gering is onze hoop op zulk eene vondal?) inoeten wij ons bebelpen met de scbrate berigten, wel- ke de gelukkige schrijrers niL latere eeuwen, die zljn werk allbaiu Tollediger dan wiJ besateo, aan de voor ons veriorene boekea outleenden. Deze meeslal ODiameDhangende en ver- sjiireide beriglen boezemen echter nog zooreel belang in, dat zij het gemis banner bron dubbel doen geroelen, en de zncbt levendig maken om zoo veel mogelijk le herBtellen, wat grootendeels, naar alle waarschynlijlcbeid ooherstelbaar, is ver- loren gegaan. Bekend ii de veel oniYattende arbeid van Joh. FiuiffiHKHiiis. die in zijne supplementen op de geredde boekea Tao Linos naar eanleidiog van alle ctassieke schrijvers, welke hem ten diensle stondeo, met veel talent en verdieoste ge- tracht heeft de veriorene boeken op Liviaansche wijze terug te geven. Een bezwaar echter tegen de metbode . welke Fuihsbi- MinB volgde, vind ik daarin gelegen, dat hi], nataurlijk met bet doel om zijne stipplemcnten zoo volledig mogelijk te maken, (Ule classieke schrijvers gebruikte. Op deze wijze toch loopt men ligt gevaar van aan Livius iets op te dringen , dat hij nim- mer geschreven noch gekeod beelt, en bij uileenloopende be- rigten is bel dikwerr onmogelijk om juisl datgene uit le kiezen, wat Livms gekozen heeft, vooromlerstellende, dat het feit hem bekend is geweest. Wanneer oten derhalve de verlorene boe- ken zooveel mogelijk in het leven wil terug roepen, dan beboeft men niet zelf een volledig verhaal van alle ons bekeode fcilen, die op den weg van Livius lagen . en in zijnen geest te scbrijven , sdbvGoogIc 420 PROEVB VAN BEHSTKL luaar door uituder iiaar volledigbeiJ daa naar zekerlieid le stre- ven trachte men sleclits zoo oaauwgezet, aU de gegevens (lit loelatcD , de woordeo eu gedachlen van Linus terug le geven. Ik bchoef oiel le beloogeii , van tioe gruot Itelang eene ver- eeiiiging alter overbUjfselen der verlorene boeken is, teu einde too vecl mogeUjk na le gaaii , weike liun inhoud was. Ik heb daarloe eene, voor zoo ver ik weet, uog ongebruikle melbode gevolgd eii reeds op hel 12*, lo*" en 14* boek loegepasA, w«lke mi] aanvankelfjk zeer gewenschle resultalen heert opgelcverd. Hel is, mij namelijk gebleken , dal niel alleen its epUomalor van Livius, niaar ook Florus, Eutrofius, Orosius, lioogsl waar- SGhijnlijk ook Valerius Maxixus, waar zij gebeurlenissen uit de tijdvakken der verlorene boeken van Livius behandelen, niemaad anders dan dezen Rchrijver als hron gebruikt helibeo. flet be- wijs van deze stelliog zoude miJ te ver aQeiden; ook vertrouw ik, dat velen, tnisschien wel alien, met niij tol hetzelfde resul- taal zijn gekomea. Of van nog meer scbrljvers, daa de ofge- Doemde, omtrenl buiine brou betzelfde mag gezegd worden is miJ nog niet gebleken. Wanneer men nu de tekslen dezer verscbitlende schrijvers boveo elkaar plaatst, zoodanig dal de overeenslemmende woor- den en gedachlen onder elkaar komen te staan, of naast el- kaoder, wanneer slechts iin eenig berigl voor ons bewaard heett, dan zai men niet alleen alle berigten Inj een verzametd verkrijgen, voor weike men met zekerlieid kan inslaan, dat Livius zg gekend hecft, maar ook zijne gedachlen, ja zelfs nn en dan zijne woorden terugvinden. Eene proeve dezer bewerking laal ik bier volgen. LIBER XIL Oroiiiu). DoblwlU et Domitio cot. Lacani Bnittii SManilei qtiiMi«a cim Edtropius). Itbrum Sammtuus StraicU et Senonibu* GallU beta locieUte , cum rediriTUm TUSGISQUB GaLLOBUH COPMB SB lUNXCRDHT oontra Komuioi bellam nolirentur, KodmdI ad eiarandoi Galloi mUera CONTRA BoHAHOS Livii Bpitome). Quum Romanorum sdbvGoogIc DBS VBBLOBIIK BOSEBX VA!1 LlVIDN. 421 legalM: quoi cum Galli iDlerfeciuent, legali a Gallii Senonibu$ inlet- fecti eisent, L. Caeeiliiu preelar ob olciioeDdam legalnrum necem, et comprinwndnni tiUDullniii bottioMi praetor cum legionibut ab iit caeniM est. cum eurcidi miiiiu all EtinKU GallUque oppreuiM ioteriil. Seplem pneterea triliuai militum in e> pugD> ocoUi, nalti Dobilai tmoida- ti, tredacim millia etiaa militum KamindrDin illo bcUo pniitnia lont. lU Mitem ijiiDtieicaDiqiie Galli «uneruat, toti* opihn* laii Konu detriU ti. Flonia). Omnes reliquias eorum in Etniria ad lacum Vadimonis Dolabella delevil: SkD COM BdMAM TE.XDIRinT A Glf. CORIWLIO DOLABBLLA COS. DILBTAE SUKT nequis exstarel id ea gente, quae incfinsatn a seRomani urbem gloriaretur. — ImmiDet porliii ad pmpeclum marts posilum maius Tventtnl prMpeotim ipecUculo Quum a Tarenltnia theatruni. .Ludos Torte celebrahant. cum adrcmigautem litori UiMtri Romauam classeni inde videnl. Roniiiiani claiaem foita praatereuntem faoitiliter iiiT*wraiit, quiuque tan- Romano clauli turn naiibni lii per fugun eUpiii: oslera retracta in porlnm olaiiis, et pro- fligata eil, praefecti DaTium trociilati, oomei bella utilea caaii, reliqni pietia direpfa easel. Huurnvtro, qui praeerat clasti, oecito, Tanditi lunt. Continuii iniMi Tarentnm • Komanii legali , nt da illalit misii ad eos a ttnatu legati, ut de' tit Sine mora aderat Ipgatio qucrereulur ininriii, puliatique ab iiadam, auctai Inmper iniurilii relnleranl queref-entur iaiuriii pulsali sunt. querelam Terens. Banc quoque Toede per obscoenam turpemque Faleriut Maxtmiit). CVm grarutimat tU iMuriiu aeetputtnt, aiui« ttimn TARBNTlIflS , QUIA LEOATIS RoMASCIRtlll IlflUBUM FBCISSEHT, diclu conlumeliam violant. vrina retptrnt tutt, legati a ttnalu rartmlum ad rtt rtptttadoM mitsi in Ihtalrum, (at ttt mt- tuttudo Graeciat) intradHcti. Ugationtm, jm'iiu oEctpfrviif ofrMi, ptregtnint, Dt Itit , juat paui ariat, quttli iim tutU, nt quid ultra eo nuaiafuM *tttt , fofiwmitwr, i'iui'Ah^< jWttsntiM <onim aniiqui morii ruptctna datort, qui *i eentTmiKa gravUnmui luuet'hn- M MMi'fur, mntUi nam pahiii. ,db,GoOglc 4SS Pnnn van Ki «n*i« bellum iaseui toortoni eiL Ob id bellum iii tHdiclum est. Ex hJDc bellum. BKLLDM INtHCTUM EST. Komuioi, qui qoantiqne hoitai oucnmitrepeTMit, pentMtientM, ultima aik^t Sed apparatus horribilis DMeliihu prolfllaniu qunque io artut cogcre, hoc eal boi qui id ntlie Mupet tnffldeDdae pralis caau Tictbuit, militiie wbcriliere; qnippe cnn fnutn da prols can lit, nUi nbiu prawentiboi oonauUtiiT. Itaqne Irmit Id UDiTanu TuootiDomm fioei cum Amdlio Mniula raercIlBt Romaoai, Igni ferroqae TuUt odiih, plurima axpngntt oppida, ininriwi ia- Samnitei defecerunt. Advernit eoi el Lucanoi el Brutliot et Etruicos aliquot pneliii a cotnpluribui ducibut bene pugnalum est, CoDtinao TaMntiiioi, plariniii GDitiiDOTiiiii preeiidiii (dlloi , ~"*~ cum tot simul populi pro Tareiilinis consargereat.omDibasqiie Tarenlinis PjrrLai luil, vebementior Pyrrhus, Pyrrhut, Epirolarum rex, ut auxilium ferret, IlLI PvBBHUH, EpIBI HBGBH AtJXllllIN COITTRA Ri>- qui etiaia in *e oh niagnitudinnii Tiriom ooDiUionuD- IIAH08 FOrOSCBRUnr, QUI XX GKMBIIB ACHILLIS OaiClflRH THAHBBAT. que, inmmun belli nomcnqm traduil, nam Tu«a(iun atpote n LaMdMmDBiii oondiUm cogsaUjuqua GraeoiM cin'tatam qui ex Lacedaemoniis coDditoribus semigraecam civitatem Ti*dicatuni> toUf Yirei Epiri , ThnMliaa el Macedouiae, Tiodicaturus, cum lotius viribus Epiri, Tbessaliae, Macedoniae, alephantai etiam uique in id tampiu ioYiuu Romania, numero XX in Italiam elepbaulisque in id tempus incognilis inllaliam venit. Is HOX AD It&LIAH TSRIT. Taiil: terra, mari, Tiria , eqnii, atmia, bellnii ad pMtremam Tiribaa «•■■■ terra viriis , equis, armis, additoinsuperferarum terrore.... ^liaqaa terriliilia: niii quod Delphioi illiot Taniiiimi apiritna, et mendacit- rimi aebulooia, quem magnam ipal Talam ferunt, rMpoDiD cireanTentiu an- bipio, eiitum fecit eiaa, qui non conlaluilael. Quum in praegidium Rkeginorum legio Catr^na cum prae- fecto Deeio lubellio mtsia etiel, occim Rkeginit, Rkegivm oc- sdbvGoogIc DID VBHLORinB BOBKBH TAN L1TIU8. 423 LIBER XIII. Edtbopius). Missus est conriu edh coifSUL P. Valbbios Lai- Tuiug, QUI cuH ixflobatobks Pthbhi CXPISSKT, IUSBIT IOS pib cas- TRA DUCr, OSTEiTSl OMnH KXBRCITUM, TUHQDX DIMITTI, UT UXUHTU- BKlfT PyRRHO, QUASCUNQUB A KoNAIfIS AOKRBNTUII. Omiiu). Ilwioe apud Hentel«am, OunpuiUe urbeni, BnTiuniqiia Siiin, Florus). Apud Heracleam elCaiopaDiBe fluTium Lirim prinu inter Pyrrhom nsom et LaeYtanm ooaiulsm pa^> cxmunUH Mk prima Laevino consule pugUa Livi'i Epitome). Valerius Laevinut cdnsul PUGNA not COHHISSA. 