Francis Bacon is William Shakespeare. Ontcijferd uit Bacon's Geheimschrift in zijn eigen Werk "The advancement of learning;" en uit de Werken van William Shakespeare ..
We lezen dus Bacon, G = 100, H = 100. Op de tweede wijze wordt: A E = f, E I = m, I 0 = r, 0 U = a. We krijgen dus de letters f, m, r, a of FRA . M. Ze vormen de afkorting FRA van FRANCIS. Het geheel is dus M. FRA. BAGON. G. H. Bacon is Shakespeare. Lawrence, pag. 109. 60 Bacon begint de Advancement of Learning, 1640, Lib. VI, Ch. I met de volgende regels : ,, Certainly any man may assume the liberty, if he be so humourd, to jest and laugh at himselfe, or his owne Projets. Who then knowes whether this worke of ours be not perchance a Transcript out of an Ancient Booke, found amongst the Books of that famous Library of Saint Victor, a Catalogue whereof M. Fra Rabelais hath collected." De M is hier eene afkorting van Magister of M a i s t e r. Hierin staat dus dat ieder de vrijheid heeft, over zich zelf te spotten en lachen, indien hij lust heeft. ,,Wie weet of dit werk van ons misschien geene nabootsing is van een oud boek, gevonden onder de boeken van de beroemde bibliotheek van Saint Victor, waarvan M. Fra Rabelais een catalogus heeft gemaakt?" Het oude boek is ,,Liv. 2 c. 7 ,,des faits & diets du bon Pantage". Bacon zinspeelt dus hier op de mogelijkheid dat hij een boek had kunnen schrijven, vol verborgen scherts, als dat van Francois Rabelais. Deze verborgen scherts is de folio 1623 van William Shakespeare. We zullen de ontcijfering van bladz. 136 hier eindigen en hopen ze later te kunnen voortzetten. In de regels 49 tot 65 op de Iste kolom van pag. 136 hebben alle cursieve woorden en alle woorden, die met een Hoofdletter beginnen, Bacongetallen tot getalwaarde. I n f a n t = 139 (Kay); 139 = 931 = 7 X 133. 133 = Fr. Bac. (Kay). G i g g e = 165 (Kay) = 5 X 33 ; 165 = 561. 561 = 3 X 187 ; 187 = Fra Bacon (Kay). Cuck = 88 (Kay); 88 = 8 X 11 ; G i n g e r := 58 = W. S. Hold = 37 = Bagon ; Remuneration =: 249 (Kay). 249 = 942 = 6 X 157. 157 = Fra Rosicros.se. Pidgeon = 67; Bastard =: 166 (Kay). ad dungil =: 69 = 3 X 23 ; L a t i n e = 58. dimghel =172 (Kay) = 4 X 43 ; Umjuem = 129 (Kay) = 3 X 43; dunghel unguem = 7 X 43 (Kay) = 301 = 103. Regel 62. Arts-man preamhulat. „De man van het Geheimschrift gaat vooraf". Arts-man =■ 81, preamhulat = 103. We lezen hier : Shakespeare is Geheimschrift. C h a r g h 0 u s e = 257 (Kay). 257 = 100 + 157. Charghouse = Francis Bacon — Fra Rosicrosse. De Rosicrucians bewaarden het geheim van Fr. Bacon. Mountaine = 184 (Kay). 184 = 481 = 13 X 37. M 0 n s = 57 = Fra Bacon. 61 HOOFDSTUK XV. BLADZ. 136 VAN FOLIO 1623 ONTCIJFERD DOOR DE RANGGETALLEN DER WOORDEN. In het vorige Hoofdstuk hebben we pag. 186 ontcijferd, door de getalwaarden van de cursieve woorden en ook van andere te bepalen. In d i t Hoofdstuk ziillen we het doen door de ranggetallen der belangrijkste woorden op die bladzijde, geheel op de wijze als we pag. 270 en 271 in de folio 1640 van de ,,Adv. of Learning" hebben ontcijferd (hoofdst. VI). We hebben reeds opgemerkt dat a 1 m e s - b a s k e t op regel 25 als tivee woorden geteld moest worden. Op deze pagina komt verder het woord Horn e-b o o k e voor op regel 32 en P i d g e o n - e g g e op regel 57. Deze moeten heide als een woord geteld worden, even- als M u s t e r-r 0 w 1 e in hoofdstuk VII. De schrijvers van ,,Secret. S h a k. Seels" merken op dat voor de tellingswijze van zulke woorden wel een bepaalden regel zal bestaan. Deze regel lijkt ons te zijn : Als twee of meer woorden, die geheel onafhankelijk van elkaar kunnen staan, door een verbindingsteeken zijn verbonden, moeten ze als een woord beschouwd worden. Als echter de woorden van een samengesteld woord, dat gewoonlijk als een woord wordt be- schouwd door een verbindingsteeken in deelen zijn gesplitst, moet het als tivee woorden worden beschouwd. De bedoeling van een onnoodiy verbindingsteeken is natuurlijk om minder of meer woorden op eene bladzijde te hebben, al naarmate dit voor het ranggetal van hepaalde w^oorden noodig is. De eerste kolom van pag. 136 is in twee deelen gesplitst door: Enter Brcu/art, Boy. regel 16. Van af regel 17 tot het einde der Iste kolom der pag., regel 65, hebben we 49 = 7^ regels. We hebben deze kolom gedrukt op de bladzijden 50 en 51 van dit werk. Het total e aantal woorden van deze 49 regels is 333 = 3 X HI- Het aantal romeinsch gedrukte woorden is 314 = 2 X 157. Ill — Bacon (Kay); 157 = Fra Rosicrosse. We hebben op bladz. 50 en 51 linJcs naast iederen regel het (/etal geplaatst dat aangeeft, hoeveel woorden van het begin af staan, tot en met den aangegeven regel, alle woorden geteld. Het getal 66 bij regel 27 wijst dus aan, dat het laatste woord van dien regel, h o n o r i f i c a b i 1 i t u d i n i t a t i b u s, het 66ste •woord is. 62 Het totale ranggetal van een hepaald woord op een regel, b.v. A b op regel 33 wordt dus gevonden, door het getal, links staande van regel 32, n.l. 89, te vermeerderen met het getal, dat de plaats van A b aanwijst op regel 33. Dit is 3. Het ranggetal van A b is dus 89 + 3 = 92. We zullen dit het eerste ranggetal noemen van het woord. I R. Aan den rechterhant van de regels op bladz. 50 en 51 staan de (jetallen die het aantal romeinsch gedrukte woorden aangeven, die van het hegiv van regel 17 af staan, tot en met den aangegeven regel. Het getal 111, staande rechts van regel 37, wijst aan, dat het laatste woord van dien regel, n.l. Consonant, het lllcle rom. woord is. We noemen het ranggetal van alleen rom. woorden het tweed e ranggetal. We schrijven dit H R. Dit ranggetal van een hepaald woord op een regel, b.v. A b op regel 33 wordt dus gevonden, door het getal, rechts staande van regel 32, n.l. 82, te vermeerderen met het getal, dat de plaats van A b aanwijst op regel 33. Dit is 3. Dit ranggetal van A b is dus 82 + 3 = 85. We kunnen nu echter ook, evenals in hoofdstuk VI, het ranggetal van een woord bepalen, door van beneden, van het laatste woord der pagina kolom af, naar hoven te tellen. Indien we hierbij alle woorden tellen, noemen we dit het derde ranggetal. III R, en indien we alleen de rom. woorden tellen, het vierde. ranggetal IV R. We hebben voor deze ranggetallen geen afzonderlijke bladzijden gedrukt. Immers R III kan dadelijk uit R I gevonden worden, door 333 -}- 1 of 334 te verminderen met R I. We hebben dus : 334 _ R I = R III. Zoo is R III van het woord Consonant, waarvan R I := 121 was, gelijk aan 334 — 121 = 213. Evenzoo kan R IV worden gevonden uit R II, door 314 -\- 1 of 315 te verminderen met R II. 315 — R II = R IV. Zoo is R IV van het woord B a op regel 35, waarvan R II = 99 is, gelijk aan 315 — 99 == 206 = 2 X 103. We zullen nu voor de voornaamste woorden van de Iste kolom van bladz. 136 de ranggetallen aangeven. Reg. 19. Chirra. RI = 7, R II = 1, R IV = 314. 314 = 2 X 157. 157 = Fra Rosicrosse. Reg. 27. H 0 n 0 r i f i c a b i 1 i t u d i n i t a t i b u s. R II 66, R III 268. 63 66 = Fra Baconi ; 268 = 4 x 67. 67 = Francis. Reg. 27. As. R I = 65, R II = 58, R IV = 257. 65 = 5 X 13 = 5 X 1(0)3 ; 58 = VV. S; 257 = 100 + 157. We vinden dus hier weder VV. S. is as(s) of ezel. Reg. 28. Flap dragon. R I = 73, R II = 66, R III = 261, 73 = 37 = Bagon, 261 = 9 X 29. 29 = Fr. Bac. Reg. 33. Ab. R I = 92, R II i= 85, R III = 242, R IV = 230. 92 = 4x23; 85 = 58 = VV. S. ; 242 = 2 xll^; 230 = 23(0). A b stelt dus Bacon voor. Het aantal rom. woorden tot en met den 33sten regel is 93 = 3 x 31 = 3 x 3(0)1. Het aantal woorden, alle geteld, tot en met den 33sten regel is 100 = Francis Bacon. Reg. 34. Ba. R 1 = 101, 101 = 1(0)1 = L. Reg. 35. B a. R II zz 99 = 3 X 33 ; R IV -^ 206 = 2 x 103. Reg. 35. Sheepe. RI = 110, R II = 102, R III -^ 224, R IV . 213. 110=11(0); 102 = 2x51; 224 = 4x56; 213 = bac. Sheepe = 58 = W. S. ; 51 = Bacons ; 56 = Fr. Bacon. Reg. 37. Consonant. RI=121, RII=111, R III = 213. R IV 204. 121 = L X L, 111 = Bacon (Kay), 204 = 4 X 51. Reg. 41. Sheepe. R I 143, R II = 133. 143 = F. Bacon (Kay). 133 = Fr Bac. (Kay). Reg. 49. Infant. RI = 201, R III 133, 201 = 3x67. Reg. 58. Bastard. R I = 276, R II = 264, R III = 58, RIV = 51. 276 = 12 X 23, 264 = 2 X 132, 132 rr 4 X 33. 58 = VV. S. was een bastaardnaam voor Fr. Bacon. Reg. 61. 1 = 11: R I = 300, R II = 286, R III 34, R IV 29. 300 = 3 X 100, 286 = 2 X 143, 34 = 43, 29 = Fr Bac. Reg. 61. La tine. R I = 303, R II = 289, R III = 31, R IV = 26. 303 = 3(0)3 = 33, 289 = 17^ 31 = 3(0)1, 26 = Fra. B. HOOFDSTUK XVI. HET NORTHUMBERLAND MANUSCRIPT. In het jaar 1867 werd in het paleis, Alwick Castle, in Northumber- land, van den Hertog van Northumberland, een bundel Manuscripten gevonden, die het eerst een rechtstreeksch verband brengt tusschen de namen Bacon en Shakespeare ten tijde van hun leven. Deze manuscripten waren in een omslag vereenigd. Op den omslag stond met eene stevige hand de inhoud geschreven der geschriften die in dien bundel waren geweest. Nog 90 folio pagina's waren daarvan aanwezig ; het laatste gedeelte bevond zich niet meer in dien bundel. 64 F. le Marchand Douse maakte eene diepgaande studie van die manuscripten, die afschriften waren van werken die dateerden van 1598 of voor dien tijd. Eerst in 1904 ward een collotype facsimile ervan uitgegeven onder leiding van F. Burgoyne, Bibliothecaris van de Lambeth Public Libraries, en kwam de inhoud onder ieders bereik. Deze manuscripten bestonden hoofdzakelijk uit afschriften van werken van Francis Bacon. De stukken, die n i e t meer in den bundel aan- wezig zijn, zijn de laatste en worden op den omslag aldus genoemd : „ Orations at Graie's Inns revells. .... Queen Mat* By Mr. Francis Bacon. Essaies by the same author. Richard the Second. Richard the Third. Asmund and Cornelie. Isle of Dogs firmnt. By Thomas Nashe, inferior places." De Orations at Graie's Inn revells waren eene reeks van voor- drachten, door Fr. Bacon in 1595 vervaardigd en bij eene feestelijkheid uitgesproken. De Essais van dien schrijver waren het eerste, dat van hem onder zijn naam in druk verscheen in 1597. Bichard the Second en Richard the Third zijn Histories van William Shakespeare, terwijl Asmund and Cornelie benevens The Isle of Dogs op naam staan van Thomas Nashe, een politieken satire schrijver uit dien tijd. Onder de aanwezige geschriften in den omslag zijn verschillende voordrachten, in 1592 door Francis Bacon gehouden, alsmede Leicester's Commomvealth. Dit was een anonym pamflet, in het buitenland gedrukt en in 1585 in Engeland op clandestine wijze binnengevoerd. Het is waarschijnlijk van Bobert Parsons, 1546 — 1610, die in Somersetshire was geboren en behoorde tot de Jezuitenorde. Het komt echter niet voor op de lijst der werken, door dezen geschreven. Het bevatte eene beschrijving van de feesten, door Lord Leicester op het kasteel Kenilworth gegeven ter eere van Elizabeth. Lord Leicester was voor de derde maal gehuwd met Lettice Knollys, de weduwe van Walter Devereux, Earl of Essex, die de vader was van den ongelukkigen Robert, Earl of Essex, eens den gunsteling van Koningin Elizabeth. Het pamflet bevatte de beschuldiging dat Lord Leicester door vergif uit den weg had geruimd genoemden Walter Devereux, Earl of Essex, om de weduwe te kunnen huwen. Nu heeft de ,, Hamlet" van Shakespeare hetzelfde thema tot grondslag. De eerste vraag, die zich voordoet, is : Hoe kwam deze bundel in de bibliotheek van den Hertog van Northumberland? 65 De Hertog van Northumberland was een afstammeling in de rechte lijn van Henry Percy, graaf van Northumberland, gehuwd met Diana, zuster van Robert, graaf van Essex, die in 1601 wegens hoogverraad ten opzichte van Koningin Elizabeth werd onthoofd. Tot 1596 was Francis Bacon zeer bevriend met Lord Robert Essex. Ze vormden met meerdere andere jonge edelen een literairen kring, die in Gray's Inn bijeenkwam. Anthony Bacon, de oudere broeder van Francis Bacon, was vanat 1595 tot 1599 de particuliere Secretaris van Lord Essex; hij woonde al dien tijd in Essex House samen met Lord Essex. In 1599 verkocht deze laatste Essex-House aan Mr. A. Bacon voor de som van 2000 £ sterling, op voorwaarde, dat Essex het ten alien tijde van Mr. Bacon kon terugkoopen. Deze bleef er na de gevangen- neming van Essex in wonen, maar moest het huis verlaten op bevel van Koningin Elizabeth. Na den dood van Robert Essex in 1601 kwamen zijne roerende goederen aan zijne erfgenamen, en kan de manuscriptenbundel in handen gekomen zijn van Henry Percy, Earle of Northumberland. De waarschijnlijke eigenaar was dus Anthony Bacon. Er valt echter van dezen bundel meer op te merken. Naast de boekentitels op den omslag staat eene rij van citaten, die daar later, in duidelijk schrift, op zijn geschreven. De onderzoekingen van Douse maken het waarschijnlijk dat deze citaten afkomstig zijn van John Davies of Hereford, den besten schoonschrijver ten tijde van Elizabeth, die een bewonderaar van Francis Bacon was. Reeds in 1610 richtte deze zich in een sonnet tot Francis Bacon, welk sonnet eindigde met de regels : ,,My Muse thus notes thy worth in ev'ry live ! With yncke which thus she sugars ; so, to shine." Onder de citaten naast de boekentitels op den omslag trekt in de eerste plaats de aandacht regel 1086 van ,,T}ie Bape of Luerece". (Zie pag. 45 van dit boek.) ,,ReveaUng day through every cramiy i)eeps'\ Boven aan den rand van den omslag staat tweemaal het woord Neville en het motto van het geslacht Neville „Ne vile velis". Sir Fulke Neville woonde, evenals Anthony Bacon, in Essex-House en hij behoorde tot de literaire vrienden van Lord Essex. Dit verklaart hoe die naam en dat motto op den omslag staan geschreven. Daar echter Ne vile velis een cryptogram is van den naam Neville, is dit tevens eene aanwijzing die de schrijver doet, dat er anagrammen of cryptogrammen op den omslag zijn te vinden. Inderdaad staat nu tevens op den omslag een woord, dat groote verrassing bracht, n.l. honor ificabilitudino. Speckman, Shakespeare. 5 66 Dit woord is jnist zulk een woord als het monsterwoord honor i- ficabilitudimtatihus op pag. 136 van folio 1623 van W. Shakespeare, L. L. L. Act. V. Zie bladz. 56 van dit boek. Wat beduidt dit woord hier? In de „Gatholicon" van Giovanni da Genova, een der eerste gedrukte boeken, leest men: * ,,Ab honor ifico, hie et honorificahilis, — le et hec honor ificahilitas, — tis et hec honorificabilitudinitas, et est longissima dictio, que illo versu continetur — Fulget Honorificabilitudinitatibus iste". Het lange woord in L. L. L. kwam dus precies in dien vorm reeds vroeger voor. Het woord op den omslag is een variant ervan, dat, op die wijze geschreven, niet voorkw^am. In het Manuscript is echter de laatste letter van dit woord ondui- delijk geschreven, en w^ordt door sommige onderzoekers als e in plaats van o gelezen. Wij meenen echter dat de juiste lezing o moet zijn. Evenals het groote woord in L. L. L. zal dit nieuwe woord van 20 letters, waarvan de 19 eerste letters precies dezelfde zijn als van het groote woord in L. L. L., een anagram moeten bevatten. Het anagram van honorificabiliUidino is : Hi ludi Fr. Baconi in otio. d. i. Deze spelen van Francis Bacon zijn in zijn vrijen tijd gemaakt. Vergelijken we dit anagram met dat van het groote woord (pag. 56), Hi ludi otii Fra Baconi tibi sunt. dan zien we dat de overeenstemming opvallend is. Gaan w^e nu dit woord rekenkundig toetsen. De som der getalw. der eerste en laatste letters van de woorden: „Hi ludi Fr. Baconi in otio" is: 121 = 11^ = L. L. Op den omslag is echter meer geschreven en wel de woorden : ,, Anthony comfort and consort". We hebben hier eene rechtstreeksche verwijzing naar Anthony Bacon. In de ^Merchant o/ Fem'ce" wordt gesproken van ,,Anthony my c 0 m f 0 r t". Nu had Francis Bacon alle reden om van zijn broeder Anthony te spreken als „my comfort". Het was Anthony Bacon, die steeds aan Francis de geldsommen verschafte, die deze noodig had. Hoewel Francis Bacon nooit buitensporige uitgaven deed, had hij steeds geldgebrek en moest zijne bezittingen te gelde maken en geld- sommen opnemen. Eens zelfs werd hij voor eene betrekkelijk kleine schuld gegijzeld. En het was steeds zijn broeder Anthony die hem * Sir Burning Lawrence, „Bacon is Shakespeare". 67 hielp. Ter eere daarvan noemde Francis Bacon in de Merchant of Venice den edelmoedigen Koopman „Antonio'\ Zooals Smedley opmerkt in zijn ,,The Mystery of Bacon", kon de eenige reden van het voortdurend geldgebrek van Francis alleen zijn de kosten van het laten drukken van de tallooze werken, die hij niet onder zijn eigen naam uitgaf. Op den omslag van het Northumberland Ms. bevindt zich ook een gedichtje van 4 regels : ,,Multis annis jam transactis Nulla fides est in pactis; Mel in ore, verba lactis Fel in corde, fraus in factis." Dit is : In de vele jaren, die zijn verloopen, was er geen trouw in verdragen ; er was honig in den mond, liefelijke woorden (zoet als melk) werden gegeven, maar er was bitterheid in het hart en bedrog in de daad. De vervaardiger van deze regels was Philip Melanchton *. Deze woorden komen echter ook voor in een brief, die in April 1597 door Rodolphe Bradley geschreven werd aan Anthony Bacon. Hierin staat : ,,Your gracious speeches concerning getting of a prebendshippe for me be the words of a faithfull friende and not of a courtier who hath Mel in ore et verba lactis, sed fel in corde et fraus in factis.^' Anthony Bacon was dus met dit couplet bekend. Ook de inhoud ervan geeft eene aanwijzing, dat het betrekking heeft op de Bacons. Immers reeds vele jaren trachtten de broeders Bacon eene openbare, goed gesalarieerde, betrekking te verkrijgen door middel van hun Oom Burghley en diens zoon Robert Cecil. Er waren te dien tijde twee partijen aan het hof van Elizabeth, n.l. die der Cecils en die van Essex. Tusschen 1590 en 1600 was de invloed der Cecilpartij het grootst. Francis Bacon die eerst een groot aanhanger der Essex partij was, wendde zich van af 1596 weer van die partij af. Anthony Bacon bleef echter tot het laatst van zijn leven een fel tegenstander der Cecil partij. Eerst na den dood van Robert Cecil onder Koning James I gelukte het aan Francis Bacon om van James een goed gesalarieerd ambt te krijgen. Bij het leven van Cecil was het inderdaad ,,Mel in ore sed fraus in factis". Al deze citaten op het Northumberland Ms. vormen dus een stevigen keten, dat het geen toeval is dat onder de opgenomen stukken voorkomt ,, Richard the Second" en ,, Richard the Third". Alvor, Die Losung des Shakespeare Problems. 68 De Histories Richard II en Richard III verschenen in 1597 voor het eerst, zonder naam van den schrijver. Eerst in 1604 stond bij den volgenden druk de naam van den schrijver en wel William Shake-speare. Waar de overige stukken van den bundel volgens de onderzoekingen van Douse alle van 1597 of eerder zijn, daar is de aanwezigheid van een afschrift van Richard II en Richard III, die in 1597 voor het eerst gepubliceerd werden, zeer opvallend en geeft op zich zelf reeds eene aanwijzing, dat Racon de auteur is. Na de verschijning van Richard II werd een predikant gevangen genomen op vermoeden den schrijver te zijn. Want Elizabeth, die in dergelijke zaken zeer scherpziende was, vermoedde dat dit stuk eene persiflage op haar persoon bevatte. Zooals Francis Racon zelf mededeelt in zijne verzameling Apothegms, (geestige gezegden), die eerst na zijnen dood in druk verscheen, vroeg Elizabeth, die hoopte dat ook de rechters in dit stuk eene beleediging van Haar zouden zien, wat hij daarvan dacht. Maar Racon antvvroordde heel kalm, dat zeker de schrijver een ernstig vergrijp had gepleegd, daar hij den geheelen inhoud gestolen had van de oude c 1 a s s i e k e schrijvers. Wat de gevoelens van Racon, den schrijver zelven, bij deze vraag van Elizabeth waren, kan men zich voorstellen. Om nog beter te doen uitkomen in het Northumberland Ms., dat Racon de auteur was, is met eene geheel andere hand, de omslag van den Mss. bundel volgekrabbeld met de namen Shakespeare, Racon, Nashe, in alle mogelijke krullen. Eenmaal zelfs staat in eenen enkelen woordenkrans ,,Ry Mr. Francis William Shakespeare Racon, Richard the Second, Richard the Third. Le Marchand Douse veronderstelt, dat dit door leerlingen van den schoonschrijver Davies of Hereford is geschied. Het zoude verbazing kunnen wekken, dat ook de naam van den schrijver Nashe in dit verband voorkomt. Deze naam op deze plaats voegt echter een nieuwen schakel toe aan den keten Racon-Shake- speare. Thomas Nashe was een scherpe satireschrijver, die ook geprobeerd heeft drama's te schrijven. In 1597 verscheen onder zijn naam „Tlie Isle of Dogs" . Het was eene scherpe satire op de toe- standen ten tijde van Elizabeth. Dadelijk na het verschijnen van dit werk werd Nashe dan ook gevangen genomen en tot gevangenisstraf in de Fleet veroordeeld. Nashe zelf verklaarde bij zijn proces, dat hij niet tver'helijk verantwoordelijh was voor den inhoud van dit stuk. Nashe was een schrijver, die steeds geldgebrek had en dan ook herhaaldelijk daarvoor gevangen zat. Hij was de man niet om zonder reden eene scherpe satire te schrijven, maar wel, om ter wille van eene goede betaling, de v e r a n t w o o r d e 1 ij k h e i d op zich te 69 nemen. Na de begenadiging van Nashe verscheen van hem in 1599 een nieuw pamflet ,, Lenten Staffe". Hierin komt ook voor het woord Honorificahilitudinitatihus. Dit is eene aanwijzing dat degene, die deze panifletten en satirieke stukken schreef, niet was Thomas Nashe, maar een der gebroeders Bacon. Eindelijk verscheen direct na de ter doodbrenging van Robert, Earle of Essex, eene lofrede op dezen door Thomas Nashe. Daar het niet waarschijnlijk is dat deze van Francis Bacon was, Hgt het dus voor de hand om Anthony Bacon, den fellen tegenstander der Cecils, die juist 100 dagen na Essex overleed, als den auteur hiervan te beschouwen en Thomas Nashe als den strooman van dezen. En hiermede is dan ook geheel verklaard hoe eenige werken van Nashe voorkomen in den Mss. bundel, die Bacon's w^erken bevatte en Nashe's naam in krabbels tusschen die van Bacon en Shakespeare stond. Francis Bacon heeft echter zelf eene rechtstreeksche aanwijzing gegeven, dat het woord honorificahditudinitatibus van hem afkomstig was, in een van zijn e i g e n werken. Hij Het bij zijnen dood na, in handschrift, eene verzameling van spreekwijzen en elegante uitdruk- kingen in alle talen, die hem te pas waren gekomen bij het schrijven zijner werken. Ze wordt in het Britsch Museum bewaard. Hij noemde ze ,,The Promus of Formularies and Elegancies". Ze werd het eerst uitgegeven door Mrs. Henry Pott in 1883, die aantoonde, dat deze uitdrukkingen volkomen op dezelfde wijze in de werken van Shakespeare voorkwamen. In 1910 werd ze herdrukt in ,, Bacon is Shakespeare", van Sir Burning LawTence. We hebben er eene uitdrukking in ge- vonden, waarop tot heden de aandacht niet is gevestigd. Ze luidt: Ministeri'mn memn honor i fi cab o. d. i. ,,Ik zal mijn ambt eer aan doen". Het woord lionoiificaho is echter geen gebruikelijk Eatijnsch woord. Het werkwoord is lionorare. Honorifico is een woord, gevormd uit honor (eer) en facio (bewijzen). Dit werkwoord werd in de literatuur alleen gebruikt door Kerkvaders. Waarom gebruikte Bacon dan dit woord ? Zooals we in dit hoofd.stuk opmerkten, staat in de Catholicon van Giovanni het woord honorifcoah stam van ho)/or/Jical)i/ itndi nlfatibus. En van d i t werkwoord leidde Bacon nu af honorificabo. De vier laatste letters vormen CABO = BAGO. De 11 eerste letters zijn volkomen dezelfde als van het groote woord in L. L. L. Het aantal letters is juist 27 als van dit woord. Echter zit meer verborgen in de geheele uitdrukking. M i n i s t e r i u m m e u m honorificabo. letters: 11 -j- 4 + 12 =27. 70 De getalwaarden dezer vier woorden afzonderlijk zijn : 143 + 49 -f 110 = 302. 143 =z F. Bacon (Kay); 110 - 11(0); 302 = 2 X 151. We zien hier optreden het ranggetal 151 van het groote woord op pag. 136 van folio 1623. (Zie bladz. 56 van dit boek.) De drie woorden tezamen vormen echter ook een anagram. Het woord honorificaho bevat reeds: Fr. Baconi. Vervolgens vinden we VV. S., hit en Memorie. Het geheel luidt: Monim. W. S. Memorie Fr. Baconi. I hit d. i. Het monument van W. Shakespeare is t e r he r- i n n e r i n g a a n Francis Bacon. Ik v e r 13 o r g dit. We zagen dat de som der getalwaarden der letters was 302. 302 = 203 = 100 + 103 ; 203 := 7 x 29 ; 29 = F. Bac. De som der getalw. der uiterste letters dezer woorden is 169. De som der getalw. der middelste letters is 133. 169 = 13 X 13 ; 1(0)3 = Shakespeare ; 133 = Fr. Bac (Kay). De folio 1623 wordt begeleid door een gedicht : „To the Memorie of deceased Authour Maister W. Shakespeare" waarin gezegd wordt dat, ,,als de tijd het ..Stratford 3£oniment zal hehben vernietigd, mv naam zal hltjven leven". Dit Stratford M o n i m e n t is eene buste met opschrift, opgericht voor 1623 naast het graf van Shakspeare (aldus staat de naam op het monument te Stratford on Avon). Waar ,,W i 1 1 i a m Shakespeare" de grootste mystificatie is, die ooit is voorgekomen, daar is deze buste met opschrift dit ook. In ,,Secr. Shah. Seals" wordt aangetoond, dat het aantal der letters van het opschrift der buste juist 287 is. Het is dus opgericht door degenen, die al de werken van Bacon en Shakespeare teeken- den met het „seaV' 287 = Fra Rosicrosse, en daar Francis Bacon bij de oprichting nog leefde, was het dus zijn werk. Het is ons buitendien gelukt het opschrift te ontcijferen. Het bevat eene scherpe hekeling van den persoon van Shaxpere, in een en tekst, die reeds voor 1616 gedrukt stond. De oprichting van dit monument verborg Bacon in zijn boven ver- meld anagram : ,,Het monument van Shaxpere is ter herinnering aan Francis Bacon". Het was hierom dat Francis Bacon in Sonnet 81 (Geheimschrift) schreef dat, als hij leven zoude, hij een grafschrift zoude schrijven 71 op Shaxpere. Dat de Stratfordeans met de verklaring van dit sonnet moeite hebben, bij aanname dat Shaxpere van Stratford de auteur (Jer sonnetten is, is zeer begrijpelijk. Sonnet 81. Or I. (F. B) shall live your Epitaph to make, Or you (W. S.) survive, when I in earth am rotten. From hence your memory (W. S.) death cannot take, Altough in me (F. B) each part will be forgotten. Your name (W. S.) hence immortall life shall have, Though I (F. B) once gone, to all the world must die. The earth can yeeld me (F. B) but a common grave. When you (W. S.) intombed in men's eyes shall lye. Your memorie (W. S.) shall be my gentle verse, Which eyes not yet created shall ore read. And toungs to be, your being (W. S.) shall rehearse, When all the breathers of this- world are dead. You (W. S.) still shall live (such vertue had my Pen), Where breath most breathes even in the mouths of men. HOOFDSTUK XVII. DE BACONGETALLEN ALS VERKEERDE BLADZIJDENUMMERS IN FOLIO 1623. De folio 1623 van W. Sh. bevat drie deelen, n.l. dl. I de ^Comedies'', dl. II de ^Histories" en dl. Ill de „Tragedies". Sir Sydney Lee * schreef: ,,Als een voorbeeld van zorgvuldige boekdrukkimst is de Eerste Folio niet te loven. De drukfouten zijn talloos en vooral in de paginatuur". We zullen aantoonen dat deze laatste opzettelijk zijn aangebracht, om de Bacongetallen aan te wijzen. Dl. I van folio 1623 bevat 303 bladzijden. 303 = 3(0)3 = Bacon. Er zijn 11 bladzijden verlceerd genummerd. De yerX-eerc/e nummers zijn: 51, 58, 88, 151, 162, 163, (2 maal), 187, 212, 251, 252 en 273. Deze getallen onthullen : 51 = Bacons ; 58 = VV. S. ; 88 = 8 x U = H X L. 187 = Era Bacon (Kay); 212 = 4 x 53; 252 =r 12 x 21. 273 = 13 X 21 = 1(0)3 X 12 ; 12 = F. Bac ; 251 = 100 + 151. 151 het ranggetal van het groote ivoord op bladz. 136 der folio. Zie verder pag. 80. * S. Lee. A life of Shakespeare. 1889. 2>"i Edition, pag. 308. 72 PLAAT I. 270 OF THE ADVANCEMENT ^^S^' 1 2 3 4 5 6 789 10 11 1 The knowledge 0/ Ci/jjhering hath drawn on with it a knowledge 12 13 u 15 10 17 18 19 20 2 relative unto it, which is the knowledge of Bisciphering , 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 8 or of Discreting Cyphers though a man were utterly ignorant 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 4 of the Alphabet of the Cypher, and the Capitulations of secrecy 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 5 past between the Parties. Certainly it is an Art which requires 53 54 55 56 57 58 59 60 6 great paines and a good witt and is (as the other was) con- 61 62 63 64 65 66 67 68 69 7 secrate to the Counsels of Princes : yet notwithstanding by 70 71 72 73 74 75 76 77 78 8 diligent provisions it may be made unprofitable, though, as 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 9 things are, it be of great use. For. if good and faithfull Cyphers 92 93 94 95 96 97 98 99 100 10 were invented & practised, many of them would delude and 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 11 forestall all the Cunning of the Becypherer, which yet are very 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 12 apt and easie to be read or written : but the rawnesse and 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 18 unskilfulnesse of Secretaries, and Glarks in the Court of Princes, 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 14 is such, that many times the greatest matters are committed 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 15 to futile and weake Cyphers. 73 PLAAT I. ?^g^l 231 282 233 234 235 236 237 23 Neither have we (in our opinion) touched these Arts perfunctorily 238 239 240 241 242 243 244 245 24 though cursorily ; but with a piercing stile extracted 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 25 the marrow and pitch of them out of a masse of matter. 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 26 The judgement hereof we referre to those who are most able to 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 27 judge of these Arts. For seeing it is the fashion of many 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 28 ivho would he thought to hnoiv much, that every ivhere mahiny 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 29 ostentation of tvords and outward termes o/Arts, they become a 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 30 wonder to the igjtorant, hut a derision to those that are Masters oj 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 31 those Arts : ive hope that our Lahours shall have a contrarie successe, 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 32 ivhich is, that they may arrest the judgment of every one who is best 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 33 vers'd in every particular Art ; and he undervalued hy the rest. As 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 34 for those. Arts which may seeme to be of inferior ranke 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 35 and order, if any man thinke wee attribute too much 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 36 unto them ; Let him looke about him and hee shall see 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 37 that there bee many of speciall note and great account in OF LEARNING. Lib. VI. 74 PLAAT II. 270 OF THE ADVANCEMENT ^^Sel 1 2 3 4 5 6 7 1 The Tcnowledge of Cyphering hath drawn on with it a knowledge 8 9 10 11 12 13 14 15 2 relative unto it, which is the knowledge of Bisciphering, 16 17 18 19 20 21 22 23 24 3 or of Discreting Cyphers though a man were utterly ignorant 25 26 (27) 27 28 29 30 31 32 33 4 of the Alphabet of the Cypher, and the Capitulations of secrecy 34 35 36 37 (37) 38 39 40 41 42 43 5 past between the Parties. Certainly it is an Art which requires 44 45 46 47 48 49 50 51 6 great paines and a good witt and is (as the other was) con- 52 53 54 55 56 57 58 59 60 7 siderate to the Counsels of Princes : yet notwithstanding by 61 62 63 64 65 66 67 68 69 8 diligent provisions it may be made unprofitable, though, as 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 (81) 9 things are, it be of great use. For if good and faithfull Cyphers 82 83 84 85 86 87 88 89 90 10 were invented & practised, many of them would delude and 91 92 93 94 95 96 (96) 97 98 99 100 11 forestall all the Cunning of the Decypherer, which yet are very 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 12 apt and easie to be read or written : but the rawnesse and 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 18 unskilfulnesse of Secretaries, and Clarks in the Court of Princes, 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 14 is such, that many times the greatest matters are committed 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 15 to futile and weake Cyphers. 75 PL A AT II. ^^S®^ (215) 216 217 218 219 220 221 23 Neither have we (in our opinion) touched these Arts perfunctiorily 222 223 224 225 226 227 228 229 24 though cursorily ; but with a piercing stile extracted 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 25 the marrow and pitch of them out of a masse of matter. 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 26 The judgement hereof we referre to those who are most able to 254 255 256 (257) 27 judge of these Arts. For seeing it is the fashion of many ivho 28 tvould be thought to hnou) much, that every ivhere maJcing 257 29 ostentation of words and outivard termes 0/ Arts, they become a 30 ivonder to the ignorant, but a derision to those that are Masters of 258 31 those Arts; we hope that our Labours shall have a contrarie successe, 32 which is, that they may arrest the judgment of every one tvho is best 259 260 33 vers'd in every particular Art; and be undervalued by the rest. As 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 34 for those Arts which may seeme to be of inferior ranke 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 35 and order, if any man thinke wee attribute too much 281 282 288 284 285 286 287 288 289 290 291 36 unto them ; Let him looke about him and hee shall see 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 37 that there bee many of speciall note and great account in OF LEARNING. Lib. VI. 271 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 38 their owne Gountrie, who when they come to the chiefe 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 39 City or seat of the Estate, are but of mean ranke and scarcely 326 327 328 329 330 331 332 333 334 (335) 335 336 40 regarded : so it is no marvaille of the sleighter Arts, placed by 337 338 339 340 341 342 843 844 41 the Principall and supreme Sciences seeme pettie things ; yet 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 42 to those that have chosen to spend their labours and studies 356 357 358 359 360 361 302 363 364 365 43 in them, they seeme great and excellent matters. And thus 366 867 368 44 much of the Organ of Speech. 76 PLAAT III. 270 OF THE ADVANCEMENT Regel ^gg ^g^ ^gj. ^g^ ^g^ ^gg ^g2 ^gj ^g,-, ^59 ^^g 1 The hnoivledge of Cyphering hath drawn on with it a knowledge 457 456 455 454 453 452 451 450 449 2 relative imto it, which is the knowledge of Discipheriny 448 447 446 445 444 443 442 441 440 439 H or of Discreting Cyphers though a man were utterly ignorant 438 437 436 435 434 483 432 431 430 429 428 4 of the Alphahet of the Cypher, and the Capitulations of secrecy 427 426 425 424 423 422 421420 419 418 417 5 past between the Parties. Certainly it is an Art which requires 416 415 414 413 412 411 410 409 6 great paines and a good witt and is (as the other was) con- 408 407 406 405 404 403 402 401 400 7 siderate to the Counsels of Princes : yet notwithstanding by 399 398 397 396 395 394 393 392 391 8 diligent provisions it may be made unprofitable, though, as 390 389 388 387 386 385 384 383 382 381 380 379 378 9 things are, it be of great use. For if good and faithfull Cyphers •611 376 375 374 373 372 371 370 369 10 were invented & practised, many of them would delude and 368 367 366 365 364 368 362 361 360 359 358 11 forestall all the Cunning of the Becypherer, which yet are very 357 356 355 354 853 352 351 350 349 348 347 346 12 apt and easie to be read or written : but the rawnesse and 345 344 843 342 841 340 339 338 337 336 18 unskilfulnesse of Secretaries, and Clarks in the Court of Princes 335 334 333 332 331 330 329 328 327 326 14 is such, that many times the greatest matters are committed 325 324 323 322 321 320 319 818 317 316 815 314 15 to futile and weake Cyphers. 77 PLAAT III. Kegel 238 237 236 235 234 233 232 23 Neither have we (in our opinion) touched these Arts perfunctiorily 231 230 229 228 227 226 225 224 24 though cursorily ; but with a piercing stile extracted 223 222 221 220 219 218 217 216 215 214 213 212 25 the marrow and pitch of them out of a masse of matter. 211 210 209 208 207 206 205 204 203 202 201 200 26 The judgement hereof we referre to those who are most able to 199 198 197 196 195 194 193 192 191 190 189 188 187 27 judge of these Arts. For seeinii it is the fashion of many ivho 186 185 184 183 182 181 180 179 178 177 28 tuould he thought to Tcnoiv much, that every ivhere making 176 175 174 173 172 171 170 169 168 167 166 29 ostentation of n-ords and outward termes of Arts, they become a 165 164 163 162 161160 159 158 157 156 155 154 153 30 ivonder to the ignorant, hut a derision to those that are Masters of 152 151 150 149 148 147 146 145 144 143 142 141 31 those Arts; ive hope that our Lahours shall have a contrary successe, 140 139 138 137 136 135 134 133 132 131 130 129 128 127 32 ivhich is, that they may arrest the judgment of every one, ivho is best 126 125 124 123 122 121 120 119 118 117 116 115 33 versed in every particular Art ; and he undervalued hy the rest. As 114 113 112 111 no 109 108 107 106 105 104 34 for those Arts which may seeme to be of inferior ranke 103 102 101 100 99 98 97 96 95 94 35 and order, if any man thinke wee attribute too much 93 92 91 90 89 88 87 86 85 84 83 36 unto them ; Let him looke about him and hee shall see 82 81 80 79 78 77 76 75 74 73 72 37 that there bee many of speciall note and great account in OF LEARNING. Lib. VI. 