Mnemosyne: Bibliotheca Classica Batava
RuHIfRENII QUAIDAM INEBITA. luST. I. 2 — VIII. 1. 2S3 II. i (fkig. 66). Prorsns ut admirabU^ irideatur, hoe ilUs nalura datum, quod Graeci longa sapiautium doctrina pfae^ ceptisque philosophorum consequi nequeuot. •— Glossa ; pra0ceplis' que philosophorum. Taeit. Ann. XIII. 42.. II. 4 (pag. 72). Duae his regtoae fuere, Harpesia at Lam- pedo , quae in duas partes agiuine diviso , iacly tae iam opibus , vicibus gerebant bella , soH terminos alternis defeudeutes. -^ Glos- sa : alternis. v. Gronov. p. 790 , et Burm. ad Aiitholog. T. It p. 438. II. 6 (pag. 82). Quippe non advenae, neque passim c<dl6eta populi GoUuvies originem urbi dedit; sed eodem innati solo, qmd incolunt: e/- quae illis sede, eadem origo est. — Glossa: -^em innati solo, quod incolunt : et. ' II. IS (pag. 113). Erat res spectaculo digua, et aestimUione sortis humanae , rerum varietate mirandae , in exiguo. latentem videre navigio, quem. paulo ante vix aequor omne capiebat. L. aestimatio. II. 15 {pag. 118). Ducem suo sociorumque exercitui deli- gunt Pausaniam , qui pro ducatu regaum Graeciae affectans » prodilionis praemium cum Xerxe nuptias filiae eius paciscitur, redditis captivis, ut fides regis aliquo beneficio obstringeretur. L. regi. ' III. S (pag. 135). Lacedaem(»iii quoque eo consjdratius ad arma concurrunt, quod adrersus servos dimieandum videbalur. Ex yaria lectione leg. connixius. • VI. 3 (pag. 18S). Porro Pisandrus pro coniunctione Agesii* lai etiam virtutum aemulator erat , contendebatque , ne a rebus gestis eius , et gloriae splendore decederei. ^^ L. ne reius gestis mus el gloriae splehdori cederei. * VI. 5 (pag. 189). Itaque, quae ineensa fuerunt, pra^rum sumiu et exercitu Persarum re^tituit. -^ JL praedarum fructu. Corr. Propert. III. l.fin. — luret. ad Symmach. p. 23 let Burm^ fed Anthoi. T. I. p. 449. VII. 6 (pag. 212). Conciliante nuptias fratre patruele, altor^ virginis, Arryba, rege Molossorum, qui sororem Olympiadis Troada in matrimonio habebat: quae causa illi exitii, malorum- que omnium initium fuit. — L. fuerunt; sciLnuptiae, v. p. 21& VIII. 1, (pag. 216). Factum Phocensium , tametsi omnes ex- 254 RUHNKENII QUABDAM INEDITA. secrarentur propter sacrilegium, plus tamea iovidiae Theba- nis, a quibus ad hanc necessitalem compulsi fuerant^ quam ipsis intulit. — L. inussiL YIII. 2 (j9a^. 218). Ill urn vindicem sacrilegii, ilium ultorem religionum : quod orbis viribus expiari debuit , solum qaipiacula exigeret, exstitisse. — Glossa: piacula, v. p. 635, 673, 676. YIII. 5 (pag. 226): Sed pactio eius fidei fuit, cuius ante fuerat deprecati belli promissio. — L, belli remimo. IX. 6 (pag. 244). — adeo ut etiam stricto gladio eum Pbilippus coDsectatus sit, aegreque a filii caede amicorum precibns ex(h ratus. -^ Leg. revocaius [quod est in God. Bodl. Gron.]. IX. 8 (pag. 247). Gratiam fingere in odio, in gratia offen- sam simulare, instruere inter concordantes odia, apud utrum- que gratiam quaerere , solemnis illi consuetudo. — Simulare fort, ex glossa. - • XI. 1 (pag. 257). Amicos quoque, tam subita mulatione re? rum, baud mediocris metus ceperat, reputantes nunc provo* calam Asiam , nunc Europam perdomitam , lUyrios et Thracas et Dardanos , ceterasque barbaras gentes fidei dubiae et mentis infidae. — L. mentis infestae. * XII. 3 {pag. 309) : Post baec Alexander habitum regum Persa« rum, et diadema insolitum antea regibus Macedonicis, velut in leges eorum , quos vicerat , transiret , adsumit. — L. adsdvit. V. A. Gron. p. 808. Burm. ad Petron. 37. XII. 16 (pagr. 344): Qua nocte eum mater Olympias concepit, Tisa per quietem est cum ingenti serpente volutari [v. Schnlt. ad Sen. p. 85] ; nee decepta somnio est : nam profeclo mains humana mortalitate opus utero tulit. — L. commum mortalitate. XII. 16 (f>a^. 345). Nam ea die, qua natus est, duae aqui- lae lota die perpetes supra culmen domus patris eius sederunt, omen duplicis imperii, Europae Asiaeque, praeferentes. — Glossa , Ma die. XIII. 6 {pag. 362). Quae recitatae praesenle universa Graecia in mercatu Olympiaco magnos motus fecerunU — L. cierunt. XYI. 4 {pag. 410). Siquidem cum plebs et novas tabulas, et divisionem agrorum divitum impotenter flagitaret , diu re in se* natu tractata , cum exitus rei non inveniretur , ad postr^mum adversus plebem nimio otio lascivientem auxilia a Timolbeo lusTinus VIIL 2 — XLIV. 4. 2SS Atheniensium du(^, mox ab Epaminonda Thebanorum petivere. Glossa rei. XVIII. 7 {pag. 446). Post paucos deinde dies Carthaginetn capit; evdcatoque populo ad Goncioiieniy exsilii iaiuriam queri- tur, belli necessitatem excusat; contentumque victoria ^ua, pu- nitis kuctoribus miserorum civium iniurion exsilii , omnibus se veniam dare dicit. — F- ex glossa iniuriosi exsilii. XXII. 2 {pag, 480). Sic compositis rebus, immissiis militibus populum obsidet, senatum trucidat: cuius peracta caede, ex plebequoque locupletissimos et /?rom|?^iwtmo5 interficit. — L./?a- ratissimos e vestigiis Ms. ap. A. Gronov. • XXIII. 1 (pag. 495). Quippe ab initio pubertatis in silvis in- ter pastores habebantur, sine ministerio servili, sine veste, quani induerent vel cui incubarent. — L. alebantur. XXIII. 2 (pag. 497). Igitur Agathocles , cum morbi cura et aegriludo graviores essent, et inter se alterum alteriu^ malo cresceret, desperatis rebus, uxorem suam Texenam, genitos- que ex ea duos parvulos, cum omni pecunia et familia, regali- que instrumento, quo praeter ilium nemo regum ditior fuit, navibus impositos Aegyptum , unde uxorem acceperat, remittit. — L. cum morbus et aegriludo cura graviores essent. V, Plutarcb. Alexandr. p. 674. e, Casaub. in Apulei. p. 163, Suid. i. v. Btxt- OTspov et of, TrepKTTT. XXV. 3 {pag. 525). Neque illi maior ex imperio, quam ex bello voluptas erat: nee quisquam Pyrrhum, qua tulisset impe- tum^ sustinere valuit. — L. qadi .ruisset impetu. Liv. XXXVIH. 27 , vel , qua tulisset eum impetus, v. A. Gron. p. 926. Liv. IV. 38. XXXVIII. 27. XLI. 5 {pag. 688). Ita enim et praeruptis rupibus undique cingitur, ut tutela loci nullis defensoribus egeal; et soli circum- iacentis tantaubertasest, ut propriis opibus expleatur. — Glossa nullis defensoribus. Si lensii ratio Vcileret , auctor scripsisset tulela sui [Ruhnkenium. voluisse arbitror expulsis suppositiliis vocabulis legendum esse: ut tutela nulla egeat]. XLII. 4 {pag. 700). Prater eius Orodes» cum regnum vacans occupasset Babyloniam , quo Mitbridates confugerat, diu obsidet; et fame coactos in deditionem oppidanos compellit. . — > Glossa op- pidanos. ' i7 266 RuHNKENil QOAMBkU IStDlXk. '-^ BlAOTULLINGEN. XLIIL 4 (pag. 716). Sed bas insidus mulier quaedani regis cognata prodidit / quae adulterare cum Graeco adolescente ^so- liU, ia ampleia iuveaiSy miserala format eios, ineidias ape- ruit , pedculnmque ^eclinavit — L. fartumae. XLIV. 4 (pag. 729). T«m plane manifesto qoodam nHmine in* ter forentes aestus ac redproeanies imdas, velut nav^, non fluctu veheretur , leiu sale in litore exponitur. — Glossa redpr^^ 4xmies undas. ijugduni BaL, exeunie mense Aprili 1853. E. Mehler. B L A D V U L L I N G B N. Blj LuciANUS , Alexand. 60 , komt het woord TroXtijlyi^ voor , en de lexitographen hebben het als airx^ slpviiilvoy gedwee in liunne thesauri opgenomen. Het woord heeft echter zijn aan- •zijn te danken aan een* afschry ver , die slecht overgeschreven , of aan een* lezer, die slecbt gelezen heeft. De plaats luidt aldus: ^Hv SI iv xvTolg xpc) Tlouroq Ixrpig tjJv ri^^y^v, TroXii- 2vjg tov, oSre lourp^ 7rpi7rovr» ovrs 7ro?^i^ £v^p) rccuraTrotuv. Lu- ciANus heeft stellig geschreven voXiog jf^yj Siv. Uit de vol- gende woorden ovrs Ixrp^ TrpsTrovrx oSts vo>,t^ oivipl blijkt ten duidelijkste de nood'zakelijkheid der door mij voorgestelde Terandering. Blj Stobabus , Append, effs. Fhrentine (Gawf.IV. pag. 14. 9) -wordt een fragment medegedeeld van "O^l9eo^, een naam , wiens verfclaring nog al moeijelykheden zou epleveren. De man heette 'E{f^l$€oi; (z. Atabn. IV. 157 c [?]). De laeune in zljne woor- den is gemakkelijk in te vuHen : ^O^lSe^g o 'Atfj/v^Zb^ rovg xpfj^ (TTOvg (ih iv Tolt; .... ixpyi^rovg SI HArk i^v filov OfJi^otovg ?Cp)^ ^v»i ay»t^ ivvpTvtotf, Er stond denkelijk*: ^/jj^ctou^ fih iv ToTg ' L\/ April 18^5. E. M. POETAE LYRICt 6RAE€I. Recensuil Thbodohos Bbrgr. Ed. alttra. Fasc. prior. Lips. Rei^ chenbach 1852. 8*. ' Het is jQu tien jaar gdeden , sedert d& eerste uitgave van dit Yoortreffelijke werk verseheen ; en het is belangrijk na te gaan , weike veranderingen die tusschentijd in de overtuiging van den Marburgschen geleerde heeft te weeg gebragt. Dewiji nu Prof. BfeasK ons bovendien de eer deed, ons te verzoeken zijn werk bij de ikdlandsche Htteratoren bekend te maken, rekenen wij h^ pligt 9 een eenigzins uitvoerig verslag te geven van het nieu- we, dat ons daarin wordt aaogi^odeH. Weltigt isook de twee- de aflevering, die het werk zal beslaitra, reeds vers^henen. Voor het oogenblik moeten wij ons intusschen bij deze eerste bepalen , die 400 pagg. telt en eves ats de eerste oitgave met PiNDARus aanvangt , die in het geheel 310pagg« beslaat. Neemt men in aaMnerking » dat genoen^Ie diebter in de vorige editie sleehts tien paginas minder inneemt en het geheel , dat tot vs. 306 van THBoems loopt , sleehts met 24 pagg. is aangegroeid , dan zon men oppervlakkig niet denken, dat het onderseheid tusschen beide zoo groot was. Toch blljkt het al spoedig, dat wij hier iets geheel anders voor oogen hebben; want de gedrongen maar* toch duidelijke druk der noten maakt dat ied^e bladzijde veel meer bevat dan in hetgeen Bergk zijne proecdoais noemt. Maar niet alleen de massa, vooral de innerlijke waarde van bet werk is belangrijk vermeerderd. Nemen wi} eerst Pindarus, dan vin-*' den wij, dat Birok de eerste ma^ sleehts van enkele hss. de 17* f. 258 Bergr, Poetae Ltrigi Graeci, Ed. altera. lezingen mededeelt en dat nog wel met een libri deteriores , meliores of iels diergelljks; verder geeft hij van den arbeid van anderen slechts eene bloemlezing , immers ten einde den oin- vang van het boek niet te zeer te doen aangroeijen , (hij zegt bet zelf in zijne voorrede) , deelde hij alleen die conjecturen mede , » quae probabilitatis specie maxime commendarentur." Maar in deze tweede editie vinden wij de volledige collaties der bss. , wier lijst hij aan bet begin mededeelt , en de con- jecturen van anderen, tot op den laatsten tijd bijgebouden, en veel uitvoeriger vermeld. Dit is niet alleen het geval met Her- mann en BocRH enz. , maar ook met zoo vele andere geleerden^ onder welke wij zoo niet met onverdeelde vreugde , dan toch met nationale zelfvoldoening onzen Hecker op de meest eervolle wij- ze vermeld vinden. Dat daarblj het eigen aandeel van den scherpzinnigen Bergk niet ontbreekt^ die in die noten menige conjecturen mededeelt, zoo als wij ze van hem gewoon zljn, zonder ze daarom nog in den tekst te zetten , liet zich ver- wachten. Even interessant is bet den tekst zelven na te gaan ^n de hernieuwde uitspraak van den uilgever te bestuderen. Om over dit punt een bepaald gevoelen te hebben, heeft referent zich de moeite getroost de negen eerste oden naauwkeurig te vergelijken. Hij heeft zestig plaatsen aangeteekend , v^ar bei- de edities verschillen. Op de meeste houdt Bergk zich thans pader aan de overgeleverde lezing, dan in de vorige uitgaaf, niet zoozeer omdat hij die lezingen overal voor de ware houdt, maar omdat hij tusschen meerdere conjecturen niet wil beslis- i^en. Minder in aantal zljn de plaatsen, waar hij zich thans voor het eerst met Hermann of Bogkh vereenigt, en omtrent even talrijkzljn diegenen, waar hij hen thans verlaat , ofschoon hunne conjecturen in de eerste uitgaaf in den tekst stonden. Nog zijn er sommige plaatsen , waar hij vroeger eigen conjec- turen. in den tekst zelte, die hij thans of geheel terug neemt of wel alleen in een noot vermeldt. Eindelijk zijn er eehige weinigen waar hij nu nieuwe conjecturen van hem zelven ter- stond in den tekst plaatst. Onder die zestig plaatsen zijn er niet min4ejr^dan twaalf, waar B; zyne eigene conjecturen uit den t^kst lieeft verwijderd. Eenigen tijd geleden.ontving re- ferent pq}^^van Prpf. Schneidbwin diens uitgave van Pinharus, PlNDARUS. 259 by Tbubner in 1850. Het kwam hem belaogrijk voor ook deze uitgave met Bergk te vergelijken ; hij nam daartoe diezelfde negen eersle oden en vond dat Schnbidewin van Bsrgks eerste edilie op 48 plaatsen, van de tweede op 35 plaatsen yersefailt. Rekent men faier af Bergks nieuwe conjecturen, die Sghneide- wiN natuurlijk nog niet kende, dan is de toenadering aanzien- li|k en mag men opmaken, dat de kritiek van Pindarus op den goeden weg is. De verdeeling der verzen is niet zelden veranderd ; onder de andere terstondin hetoog loopende bijzonderheden befaoort, dat Islhm. III. weder al^ oudtijds in twee oden gescheiden is. Ref. gaat nu over tot fael vermelden dier plaatsen, wier ver-- •andering bem bij een vlugtig doorloopen het merkwaardigst scfaeen. Een der eerste was OL II. 2&. In de eerste editie "stond: Kepxvvov Tccvviistpx Xsfii^a, cpiXsl Si fiiy ll»KX»q »Ul» ,met de korte aanmerking : » plerique codd. addunt hunc ver- *» siculum : (pixiovri il MoTtrat" Maar nu (ik deel de geheele lK)ot mede om een denkbeeld te geven van Bergks manier): • Post hunc versum APabcGMaHGuLipWlSLabPlVal Bodl tres ii Aab exhibent cptxiovrt Si (Aab ts) Mmtrxu Eiecit Tri- "^ clinius itaqaedeest in libris, qui illius recensionem se- » quuntur. Schol. Ivri vepifrahv rl ku^ov cog irph^ r^i/ ivrltrrpo- 'j» ^ov * iUv Kcc) i^cKhq etir^ TrotpiKsiTxt y quae ipsius Aristo- , » PHANis nota esse videtur, vid* infra: tc^to rh xaXov Mirei 9 *Api(rTo0civ}jg, Apparet locum anliquitus iam labem contraxis- '» i^e. Hihi videtur poeta scripsisse : Zisiv f^h h ^O^vfiThtg iiro6oivol<rxv fipificp • • * ' • xspxvvov rccvviistpci Xsfii^av ^Jirtg • ^tXeoKTiv a MoTo'oci. » ut Arghiloghus xp^o^^^^P ^^^^^ » etiam Pindaro licuit hetero- » cliton rmuitsipoi dicere y cuius ignoratio corruptioni ansam » dedit. — " Even als bier zoo hebben op menige andere plaats de scholien den uitgever goede diensten bewezen. Een ander voorbeeld van die naauwkeuriger manier is vs. 76 dier zelfde ode: (S6D BeRGK I POSTAB I/¥RICI OlAEGI , Ed. ALTERA. wtor in de eer^e editie niete stond aangetedi^ad als » IroTfj^ov « BoEOKHius , Yulgo trcdiMv. — vwifiTXTov optiiui libri , mulii In de nieuwe nHgave daarentogen 8taait in den tekst : vi^iq iwivrm 'Pictg iTripraroiif ixf^ha^ Sfip^v ^ met deae verklariog der meuwe leziog : » ita locum gravi- » ier oarruptum restiiui^ nam «vr$ manifestum glossema, coa- » ilia waJg i (siYe TrA'g i malis) et senlentia et versus requirit , » et sic fei^ Didtmus constituit locum : J ^ AQuf^o$ iw) roi KpS* 9 €T0ifA9t^ mi dficifi(9'T9U ix^i Trifeipov • 4sed mu vidit iTrivrav 4» ^rr igeftditm itt*o t vivtm , quod hyperbato nou ferendo ad > 7 nr^ retolit , quo oomiue simpliciter SatHrnus appellari po- « VAxi , ct Plato Gratyl 404, a. Vulgo legitur ; K/wfvo^ SVd/^y » iuyT$ ^ipeifw iriais $ t^cvtop 'Pi^ ^vipTOfrav $x^h^9 6f6vav , » aed AGPcPlVaJ ^5^ hoipw^ (Pc addit y^) wr^i a-, if. i jr, 'P. » v^rm^v ixoi^^ vaTg (vd etijun ufwJg i^^m , ut videlur) ^ir ^ im. £t iCp^y^ aniiquiius nc^ leeium e^i^Q inde apparel, quod » Arisrtarebus omnia ad Joy^ retuUt > Didfmu$ denuim Satui;^ > Htm iatdyiige^dam less^ vidit; ipsum Bomen an tntulerit^ non ^ Uqoet, quamquam £ort, Kpt^o^, I r£^ l^it Ari&tarclu^s con*> » iecit src^cr/o^ * pro '7ri(riq ut Rhadamantby^ eompotator lovis di< » ceretur ; quod $i is quoqii0 i wmwv s^vavit , ut videtur » Schol. indicare , scripsfese .c^insendus etet h ^c^np l^t ....; » TripfTipov ^Jffiog i ^^vrcav 'Piag ijTTccr^if ix'^lfrm W^9 4pivov sa- ^ tis df^i^pmg , sed, fortasse h v^rhi Tawwv ezisd irc^f^if owt^ ? fviif^^pov riatpg , «y wasjg 'pSa^ \ywepr^TO» ixfii^^g ipiyov scrip* » sit." — Geheel op het gebied der gissingen beweegt zicb Ot IX. &6« In de eei^^ wtgafve ^t<wd: PdiDAara*. ! Ksvfoi xopxv Koi! cfupTirav KpoyiSiv, eyx^pui ^»fft>tJief a\ met de aanmerking: ■ xovfict ttofSiv xa\ (peprirav libri Boninl ■ polati , vulgo xaapoi xofScv it ^tprxTW." In de andere aitgi is de tekst dezelfde, msar ia {dafds van de korle aanteel Bing kontt QU bet volgeode.; • Kopm xx) AH^PlValG^ » KBupmi xxt Pc, Kopav re interpolati plerique ut vulgo, i » qnod XDpm-Tt (pepriiaw re WSGuLabLip. — Kpom'Sxy, ai ■ qaos , sed maoilestus orar subest. quem non sustuUt Hj > HAHN Ae)iir^ coxrigens ^ qaaraqHam probavit SGHnBnwTV: ■ quipFaetereaTx^e^irM-eoDtecU, iihiic xovpoi- xigtM re $ • TKTwtr A<aJ>'ui' scripsit, j^ttod qaid sibi velit Doa intelligix ' ■ detiir oomen gentts ddksscere , ad qaam Epbarmostus 41 • que sUrpeiu referebaL fieiriis ultinuifi auetor ia laatFiffloiiti >diuierat Protogeniam , DeaealioBis et P^rrfai fiUiuu, (ba^c 1 • "lasneviavU tpu-cf^^ errant interpretes , qut Protogeniam Opi > tis ^iam fingimt, cuius omueB Pi^. foFta^se ipse iguwavi B Protogeniae igitor eiosque mariti posleri sive nepotes dieual » Loeria- imperaase , usqoe Optntia filk ascita aUenus sang; » gCDti ftdraixlDS est iam ciou xotipet xounuv (pepr^Tuv eu weai PntagMta nupsit dicendura esaet, sobstituil Patroayi 'Cum, quod qnale iauii, vix pr«b«tnliter indagari pole ■ Cmiieiat aliqnis: AaxpMv ^ quod lameo doo. unau ob ca r satt displiceL Tenlavi Bf^eviMv, Botnin- «st Locr(Ki; » urbs QpSviov , nee obstat quod Sebol. Hasiar. IL B. 653, - uympha Yhrbnia nomen tiiaxisse tradidit. KuviSsv et ipsv ■ afituDi Ibret, cum Deucalion. Gyni domiciliiuu collocasse ■ ratur, Tid. Sch. Tbeoeriit. XV. nerbij gaaii, waar wij Ihans lezen: 1 262 Bergk, Poetae Lviuci Gbaegi, Ed. altera. ^xv6iq V 'A%/A£U^ TX (Ah (livoov ^iXtifxg iv iifioiq , ^mq im ciivps , f^e^x^x 3' tpyx , x^P^^^ dxfjuvx 0px^(rlixpov ikovrx TrxXXav Uov xvif^oiq , (Axx^ XsovTewtn iyporlpoiq C7rpxa^€v [cpivov]^ en in de aanleekenin^ : » Atups, (Asyixx V tpyx scrips! et dein** » de (pivov , quod est metrici supplemenlum , uncis inclusi. Le* » gebatur xdr/p^v fieyxXx Ipyx^ nisi quod AcPlMS idupe. Pa- » raphr. o il 'A;^/AA£y^ rx f^h ttxI^^ cqv xdupev iv roiq olxoig T§jg » ^tXvpxq , Kx) TXVTX li [Js^yxKx xx) cvvsx^^ KXT€ip^a^STO i^elatig » fioKxltri fixx^? 9 ^^y. ysvvxtOTipov l^iMv y Xsivrcov t€ xx) avtov • iypiav '^^tj^q dvxtpQv. tidetur <p6ucv non reperisse, idem izd* » X^^ ^^P^ y itaque alter sch. xKXT^},4^aq li i^iviiyox^y * ^^t » yxp siTTeTv X^ivrcov xyporipuv fJi^Ax^^ iviipyet, 9 ^ivrecffip » xypoTipotcFiv (jBidie fAXx^f^^^^)' Lacuna forU redintegranda : f^x^ » ;^f AfJvTf^o'/v xyporip6i(nv iTpxcraero: Sententia est: magna 1 Tacinora patravit in pugna cum feris leonibus." In het Yoor- bijgaan vesiigen wij meer in liet byaonder de aandacht op Nem. VI. en staan een oogenblik stil bg Nem. X. S : de oude lezing KXTMKi(ri€v staat thans weder in den tekst in plaats van BdCKHS rx KXTUKiiTev 9 maar aan de vermelding der conjecturen van audereu is deze toegevoegd : » Librorum scriptura utrum » glossema sit, quod gennanum vocabirium expulit an ex cor- » ruptelaorta, incertum. Vossis AiyiixToiaKxr" olxP ivx^Sjf » (nam kxt ifm" ivitrd^ et similia duiiuscula) vel Jkiyiirroid * (3€(3xiixTxt itrr^i coniicere.'* , (Jit de Islhmia kictst ref. als voorbeeld I. 18 en deelt de noot in haar geheelmede, ten eindeden lezer niet tedwingen Bbbgk zelven ter vergelijking ter hand te nemen. In beide editifts is de tekst dezelfde , als volgt : xslvoi yxp i^puav hcppiiXxrxi AxKilxl(4,ovi xod Btifixtq iri- XTtaiey xpxTiffroi* h r iiixoitrt dlyov irK€l(rrm xydnfav, • xx) rptTrolstF^iv ixi^fAVj^xv iifiov xx) XsfiyiTstrtTiv (pixXxitrl rs ;^py(rov, ySVOfASVOl (TTSCpXVCOP vixx0ipav, maar in de tweede vinden wij deze aanteekening : » Vs. I84 » Locus vitium contraxit , nam non de victorii^ omnino , sed PiNDABUS. 263 » de curutibus diceadum erat , reliqua genera deioeeps singula^ » tim perceosentur , nee ipsum genus dicendi offensione xaret » Gum Scholiast. Isth. III. ad Stat. Theb. II. 85 haalt uit Pindarus aan : Opile TaCDeey PeNo^oNNHTHCTANcCCl^y. cod. Gud. opile Ifi?CAEEyP«N«NN HTH£<^^. NECCini, Mon. opire l6;CDe6ypenoronnHTHe(pa H^ ' CCINHy. Prising, opite. I«CE^PE NONONNH THF^o:. Ne.CC^Ny. Uit deze wonderlijke letterverbindingen maakt Bogkh: ^riyvylouq 3' iwpsv^ ovov wiXiv aires rij/S' i^ ouwi. And^en zoeken er weder wat anders achter « thans maakt Bergk er van : \£lyvylovg 3* fyp' ^Aovav NijtffTXig (rrscpivcitg uiro , en er Wijft zeker nog wel voor een derden gelegenheid^ zijne vindingrijk- heid op deze plaats te beproeven. Nieuw zijn er bijgekomen frgm. 27 en 28, bet eerste uit Strab. YU. T. 2. p. 91 Kra- mer , bet andere SchoL Aristoph. Plul. 9; welke de vorige maal de aandacht van Bergk ontsnapt schijnen te zijn, Dan wordt frgm. 34 , voor zoo ver ik zie , voor het eerst aan- gehaald uit Himer. III. 1 , waar op de hymne van Pindarus op Apollo gedoeld wordt. Nog vestigt ref. de aandacht op fr. &5 A> fr. 187 der vorige editie , en op fr. 62. Deze veran4e- 264 Ber6K> Poetae Lykici Gaabgi, Ed. alteiu; • ring van Yolgorde in de frgmm. is ver van willekearig, men zie b. T. fir. 69 , vroeger 95. Hadden wij pktotfl , daa zou* den wy yervolgefia frgm. 146 aanhalen, waar de meerdere bezadigdheid van Bwgks tegeawoordig oordeel gunstig afsieekt b^ de wiyze, op welke bij vroeger over deze plaats beeft ge- baHdeld. Ffgnu ISO der yorige editie ontboreekt; zel^er nvel alleen omdat Pjiiiiarus niel uitdrukkel^^k genoemd vi^ordl^ ^cv^y verwacbten dus dit soort vaa fragiBeaten later m^ bet ttieuw ontdekte dat evenmin is opgenomen (misficbtea ook omdat het onderzoek aaar den warenauteur nc^ niet is aigelo(q[ieii) » gelijk n(^ anderea bijv. frgnu 163. la dU opzigt beeft das^ vfraomeer mea bet zoo noemea mag, deze editie eea verlies gefedea; betzelfite geldt voor de aaaotatiea og fr. 16 — 17 » fir. 57 ea 38 ea fir. 224 der tegeawoord^e editie, die zeer ingdiort zija. Nieuw zya aog bebalve de reeds geaoemde , bet Iragmeat 960 uit Philodbii. de Mus. coL XX, vervolgeas (waaneer ik m^ met bedrieg , waat bet overugt is zetar bezvraarlijk) fir« 286 : 5cA«J. Abist. Av.QSQ; fir. 288, Eusrr. Prooem. 21; fir. 290, SebU. II n. 277, eiactelyk het laatste fi*gai. 323 ait MATiiAi«€ki,'s Anea- dota, dat ref. met de bijgevoegde aaamerkiagea zeer ter leziiiig aaabeveelt. . * 4 * * * Ook voor het tweede gedeelte vaa boveastaaad Werk gddt de opmerkiDg, dat bet eeae aieuwe aitgaaf is, en dat men dien ten gevolge in de eerste phats vragen moet , in weft op* zigt zij van de vorige versdiift. Immers de st^m van be! pu- bliek b^dK geoordeeld over dea geheelea aanleg van bel vrerk, 9.*s Lyrici zijn door deskandigen algemeen gunstig ontvangen , en ook referent maakt dit oorded gaam tot bet zijae. ' Hier komen in aanmerking alleen de Elegiaei , d. i. de dieh- ters , die uitsluttend of voornamelijk in elegiscbe maat bd)kB geschrevcn. De eerste aflevering der ^ienwe aitgaaf breelt in liet begin van Theognis af , wiens beoordeeling derbalve gevoege*- lijker tot bet behandden van den tweeden fasdmlus word! uit* gesteM. Van de auteurs der vorige aitgaaf komen das alleea ter spra- &tB(HAC[. . 865 ke KioiiiNos, Tyrtabos^ Asios, Mimnermos^ Soi^on, de echte en de •¥al6cbe Phogtudbs, en Xbhophanbs. In de nieuwe isi dU aantal vermeerderd, Na Asios vinden wij PjBisiN^Ros tusscben gevofegd , van wi^ idechts iin epigram bewaard te ' , naar wQ bopen zijn slecblste gedicht. Tusseben Solon en Phogtluhbs volgen twee raadsels van Kueobului a nit lAndos , die als \iFaar« dige dochter van een der zeven wijzen haren geest heeft ge* toond door 't vernuft van bet nageslacbt op eene proef te stel-* len , welke v?ij gaarne onverminderd aan de lezers der Mnemth syne nie^deelen ^ , namelijk ten opzigle van bef;. tweede raadsel^ daar Athbkaeos i^lf verklapt , dat zij met bet eerste de kdppen bedoeld beeft , waarmede men bloed aftapt. Dit raadsel werd ook aan zekeire Edmbtis toegescbreven , maar 't bljgkt niet , of wij bier met eene dicbteres dan v^el met eene personificatie van Kleobulina's geestigbeid te doen bebben ; van bet tweede frag- ment wordt zelfs de ecbtbeid betwist* Absopos, dien wij eveneens eerst uit deze uitgaaf leeren kennen , als mogelijk anteur van zes regels, is welligt alleen eene scbrijffout in een bandscbrift der Anthologie ' ; bij scbijnt van een moeijelijk bumeur te zijn 1) AntL Palai. VII. 304: ,. Bscraalogy ix Kq^trjg^ Mdyvtjg fiyog^ AVfAOPog viog**: (oXawo S* sp n^iidxo^Q o6vr "A^^ avpd^mp* >) Atbbk. X. 462 b : *'Apdq^ eldop Ttvgl jifailxoy in* dpsQ^ MoXXtjuotPta Gaib Opuscc, Phy^ p»720: "ApSq* eldop Hlsftjmftdt nal e^aTsatiiptu fitaUig. «ai TO fila QB^ct^ %o€tq SkXU^4%n%op, ttoB derde raadsel tB fHochla onToUedif tot 003 gel^owen , PtUT. iSeipt Sap. CoHv. 6: Het heeft betrekking op de Pbrjgiscbe fluit. 5) Anth, PaLX. 1%S. Ilcig T^g dp8v ^amxTOV V4 q>v^oi,^ ^\ fivgiu fdq asv Xvfqd* xal ovxa tpv^eip BviAaqig <, ovxe q>SQ$kP' ^dsa (isp y«9 ao^ xd qivQa* yoUcTf 3^<*^<>i 'd'dXuaaw, datqa^ aelffpalifg KvxXa xal ^eXLov * 266 Bbr6k> Pobtab Lyrigi Graegi, Ed. altera. geweest , daar hlj klaagt , dat men het leven niet. ontvlieden kan y zonder in den dood te vervallen y en dat bet leven niets aangenaams heed , dan land , zee » sterren , zon en maan , al bet andere is enkel droefenis. Dan volgt Dbmodokos met zes fragmentjes van te zamen zestien verzeu. Onze lezers herin- neren zich misschien eene korlswijl van Pobson S die de kennis van H Griekscb aan alle Duitschers ontzeide, bebalve aan Hbr- MANN : » en Hbrhann zelf is een Duitscher'* Dien zet heeft hij van Dbmodokos, natuurlijk met verandering van naam en volk, en ook dit heeft de Griek den Engelschman geleerd , daar hij 't zelfde epigram mutatis mutandis tweemaal meMeelt : hlJ zelf bad bet >veder van Phogylides^. Hei langste fragment van Dbmodokos bandelt oyer bet bekende onderwerp, dat de Kap^ %aXla (1. xalXa) ds noivjtKpofi^oi te xal alyaa' u^nftd&yttg ia6l6p I afAOtfiat^v ixdizsia^ Nifua^v. 4) Mnem. 1. 256. 5} Dem. fr. 1. 2. Phoctl. fr. 1. Vgl. echter Bergks noot. «) Anth. XI. 235 : KaL Toda Jtjfiodoxov XXok xaxol* ovx o (lep^ og d* ov , ndpzaSf nlijp IlqoxXeovg* xol Uqoxliijg da Xlog, Ibid. 236 : ndvtag liBP KlXixag xaxol dpigag * ip ia Klliitp elg dyaOog K^pvqrjg^ «al KiPt'gifg di JCUi$« Ibid. 237: KannadoxiiP ^rof' ^'Ej^dpa xuuij ddnap* dlXd xaX avi^ xdrdapaf Y^vcraiiipff at/iaTog lo^olov. Ibid. 238 : KaTtnadoxat gtavXop [isp dai * idiPijg da rvxopzag gtavXotagoi * Keqdovg S* aHpaxa (pavXoxatok * ^V d* dqa dig xal tqlg nafdXrjg dgdSiaPTah dnijpifg ^ d^ Tora ylypopxai, g>avXa7tig>ttvX6t<tT0^. M (^' M^* Cob.) XlTOfiM^ ^aaiXav, (iij TaTgdM^g^ o<pga (juj ttvtog xoaiiog oXtad^a^ xamtadoxiiofiapog* B. betwist de ecbtheid Tan het fr. ait Aristot. Eth, Nik VIL 9 (de joiste lezing is zeer onzeker, en die Tan B. ivat stoat): {KeA toda Jijuodoxov *) MtXtjuiot dfvpato^ ftap ovn aUri, dgtaa^w 9* old nag dSvPOtot. DiOG. Lasrt. I. 84 : *'Hp Tvx'dg *Q^^^^ I d^ffdiav x^p Ugi^l^ dinffp* ELseuci. 267 padociers zoo sleclit zijn, en ook dii lierbaalt hi) nog eens, een ander is tegen de Ciliciers gerigt. Waarom 't niet gelaten bij bet korte en krachtige Kptirsq , Kctir7Fce>ioKcct , KlXirceg , rpi» Kci^Tra xxxiffTd ? Hoe 'i zij , wij deelen hier de overblijfsels zijner gedichien me& , al ware 't alleen om den lezer alles^ te geven, wat B. aan zijne nieuwe editie op 't stuk van overge- slagen dichiers heeft weten toe te voegen. Haasten wij cms te Z6ggen^ dat de reden hiervan allereerst in de deugdel^kbeid der vroegere moot gezockt worden. Immers zoodra wij een veld betreden , waar gezette studie verbetering kon ^e weeg brengen^ vinden we die in ruime mate. Allereerst heeft de uitvoerigbeid reel gewonnen. Het aantal bladzijden wel is waar is bijna onveranderd gebleven , maar een meer compresse druk gaf gdegenheid tot bet opnemen van een veel rijkereninhoud^, yooral tot eene meer iiitgebreide me^deeling der aanUalingen. Hinderlijk is het immers dikwerf in die vele gevalleo^ dat men met een fragment van enkele woorden te doen heeft , wanneer de zamenbang , de aanhaling uit den schrijver die bet stuk be* waard heeft , niet of ter naauwernood wordt opgegeven. Liet de eerste editie in dat opzigt iets te wenscben over^ de.tweede voldoet aan alle billijke eischen ^ , en dat B. in dit gemis voor- zien heeft 9 is nog slechts eene bijzaak by het overige, dat de Lyrici hem te danken hebben. Bovenal deed het ons genoe* gen, het zoogenaamde diplomatisqhe gedeelte van dezen arbeid zoo veel gevorderd te zieq , met andere woorden , op te merken , met hoeveel zorg de bronnen voor het vaslstellen van den tekst waren opgespoord en geraadpleegd. Eene liOr(e lijst van 7) De correctie blijkt hier en daar onvoldoende te zijn geweest. Ref. tee- kende ondcr 't doorlezen op: b1. 314 r. 5 v. ben. to voor ta, Ttrt. V. 4 dn^p f IX. A d^m XI. 31 naq^ XII. 2 oi/rs, 23 aleae voor coAeas, 31 o^- Tov Toor avtov f bL 325 ben. eieroitas, Mmii. I. 1 'AtpQodiiijg ^ 10 ag^a** iioy, bl. 331 rcg. 7 noitjaag^ So W XXVI I. 4 ly/?^^, bL 361 r. 12 v. ben. v. 2 in plaats van V. 1. ^) Gaame maakt ref. Tan deze gelegenheid gebmik om me6 te deelen , dat ook de Mnemosyne hare aanhalingen gaame nitvoerig zon hebben gegeven ^ ware Hniet, dat de noodige ruimte outbroken had, Tooral bij de lijst Tan gissin- gen op Aristophinbs , waar dat gemis zeer in het oog loopt* 268 BiRGK, PoKTAB Ltmgi 6rabci, Ed. altera. lo88e verhandelingen over de Elegiaci, aan het boofd der noten op Kallihos^ was ons zeer welkom: waarom Diet ook eene Hjst der uitgaven van alle Lyrid in den raimsten zin , zoo van Terzamelingen (de Gnarmd , ScHifBiDBwnfs DeleeSus enz.) ^ als vaa die werken waarin enkele stnkken worden medegedeeld. Misschien haalt B. zvUks nog in. Ook eene korte levensschets der behandelde dich tens zon menigeen aangenaam zijn, vooral van de minder algemeen bekende. Hoe weinige litteratoren tocb kennen de verschillende dichters nit elkaar, die de namen van SiMomms, Phrynichos, Philoklbs en anderen dragenP Eveneens 20U men kortdijk rekenschap kunnen vragen van de ai^umefi- ten , volgens vireike de Psetidophocylidea als onecht worden op- gegeven : een virensch , dien men vooral niet als twijfel aan de ;ivaarbeid van die opinio gelieve nit te leggen. Ook is bet duister , waarom hier en daar de orde der fragmenten veranderd is: zelfs worden de cijfers der vroegere editie niet opgegeven. Maar men meet van het goede niet te veel willen hebben^ en ref. maakt deze opmerkingen vdstrekt niet om te vitten of de waarde van het werk te verkleinen^ maar alleei^ om aan te wljzen^ waar ook dit goede weder zijne grenzen heeft. De meerdere voUedigheid in bet opgeven der varia lectio Mijkt bet best bij 'tbebandelen der afzonderlijke dichters , en wij zuUen er d&ir eenige voorbeelden van geven , thans in *t algemeen herhalende, dat voornamelijk hierin de meerdere waarde der nieuwe uitgaaf gelegen is. Tot dat doorbopen van de behan- delde stukken gaat ref. thans over : het is in zeker opzigt eene treurige taak y zulk een invalidenhuis , of liever zulk eene be* grafenisplaats van voormalige grootheden te monsteren. Reeds Kalunos, de eerste in de rij, heeft alleen op zijn bestaan en op vier regels genoegzameaanspraak, scboon ook deze niet onbetwist^ Immers wanneer Thiersch ^^ bijna alle verzen die op zyaen naamslaan, aan Tyrtaeos wil toewijzen / dan moet men bem gaaf toestemmen , dat taal en dichttrant gebeel overeenkomstig 0) Men zie nERMHARDT , Gr. Littg. II. 3^8. >•) Miinchn. GeL Am. III. 5V7 ^Igg. Glegiaci. gQ9 zljn met de groote fragmenlen die m^ aan TntxAfios toe* sebr^ft. In vs. 15 van Iiet grootste fragment van Kaixuvos heed B. eene gissing in den tekst opgenomen, die my slecht$ ten halve bevalt: de moedeloosheid ^wordt als onnut voorg&* /stdd omdat menigeen ( f ) die den strijd ontvlugt is toeh t* huis sterft, maar, gaat de dicbter straks voort, dien bemint het volk ook niet : Zoo stond in de eerste uitgaaf, en bet scbynt ook d^ lezing dor hss. van Stobaeus te zijn , die 't fragment bev^aard beefiL B. beweerty dat ipx^rxt ook van een dapper man kan worden gezegdy en set tpysr^i er Toor in de plaats, denkelyk ia den in den zin van &wixirai , bij onlhoudt zidi van, byneemt geen deel aan .... waaraan ? aan de Imon^^ en den ^olivaq ixijh rav ? Dat strookt weinig met den uitvoerigen aard van soort- gdijke poezy y en dan moet nog worden aangetoond , dat ipy$* rxi in der daad de bedoelde I)eteekenis heeft. Zou bet bijwoord vroKXaKi niet €en onbepaald r/^ vorderen , of kan bet gevoege* lljk met cpvyiv worden vereenigd ? Hoe 't moge wezen , zulke gissingen zljn ligt te maken en moeijelijk te bewyzen ; boe zai B. b. V. aantoonen , dat de Trerers van Kallinos tot betzelfde volk bebooren, als Caesars Treverif De zaak is er immers niet me6 afgedaan, dat bij 't in eene noot beweert, en dat de lezer ten gevdge daarvan de gelijkluidendbeid der beide namen q^ merkt , en bet vermoeden » wel aardig " vindt. Zoo kan reL ook zljnen twijfel niet verzwljgen aan de waarfaeid van Hegkbrs gewaagde stellingen over Tyrtaeos"; cr blijft merkwaardij^ genoeg over in die voortreffelljke Episiola om dit gerust te mo«- gen zeggen. Maar over 't algemeen zijn die groote fragmenten van TvRTAEos zoo laf en wateracbtig , zoo zouteloos , zoo onman- nelijk en oudwijfscb , dat de goede smaak der Sparlanen zeker van minder allooi dan bunne dapperbeid moet zijn geweest , in- dien ze volgens de overlevering door dat geteem tot de verove- ring van Messene ontvlamd zijn. Ik spaar den lezer eene ver- ") Epistola Critica ad ScHNSiDEWliiDM , Philol, V. 450 vlg[g^. 270 Bergk, Poetae Lyrici Graeci, Ed. altera. taling van/tvieze xtfiafievr* oCiioix ^Ixxig iv ;^£pa'/v Ix^vt» ^*, immers zegt de dichter zelf xhxp^ '^^y o^dx^p^oTg xa) vefzea-ti^ rhv IhTv, en 't is baitendien een onbandig plagiaal uit bet slot der Ilias^^; als men toch stelen wil, men slele ten minslQ met smaak. Maar die eindelooze berbalingen^ dat vervelende sneu- velen onder de voorvecbters , dat slingeren met den lange scha- duw werpenden speer, dat bij elkaar blijvende, dat ongelnk- kige zwaard of naar verkiezing eene lange lans, en dan dat scbild met een punt in H midden , afgewisseld door Soupog ''Apfjg en de woning van Hades , bet is niet te verwonderen dat Tyrtacos met zuike gedicbten zijn volk overal been kon ja« gen , al was bet tegen den Vijand in. Reeds Ltkurgos dealt een diezer fragmenten mede^^, en ze dagteekenep dus stellig nog uit den bloeitijd der Griekscbe litteratuur , maar 't is een zegen dat bet overscbot verloren is. Fr. Ill is zeer aardig uit IV (II der vorige uilg.) ontward. Van IV. 8 is bet slot pnin- geyuldy dit scbijnt betcr dan er met Bach en Dindorf en den eersten druk een der tallooze adiectiva binnen te loodsen die eenen trihrachys vormen en iets kwaads beteekenen. In vs. 12 y^Xk fr. X is bet gev^one eWoirl^a rsxiist vervangen dpor oSr^ Smg oJr" txaog. Wei is wraar de afwijkiog van de bss. is min- der groot, schoon nog allijd aanzienlijk, maar 't vsrare toch eene vreemde cohstructie, met bet enkele ylyvsrcti aan te dni- den , dat men geene notitie van zoo iemand ueemt , geenen eerbied voor hem aan den dag legt , dat hij geen onizag heeft , en dat men bem geen medelijden bevsrijst : of raoet aan Sxtg je- gens bem vrorden g^dacbt? Vs. 28 is bet aardig, met ^6n bs. en Valckenaer ipsT^g in ipxTtig te veranderen , maar de zin ver- eiscfatr/^, en B. bad zijne eigene gissing &px t/$ gernst kun- nen laten staan , ten zij om de maat : maar zoo deze bem te- genhield, wMrom die lezing nog v^eder venneld? Vs. 51 en 52 boudtB. in beide uitgaven voor ecbt, boewel zij XI. 21 vlg. terug keeren , en ondanks Stolls tegenspraak ^*. Het ge- •dicbt zou biJ de weglating op deze plaats ongetwijfeld win- ") X. 25 vig. *5) //. X 71 vlgg. **) Lykurc. Uokr. 107. i5) Philol IV. 169. Elegiaci. — TytiTABOSi 271 nen. Waarom toch XL 2S iiifipii^x^ dat twee i^egeld Idter weder terugkeert? Naar 't schljnt alleen omdat de gewone lazing ifipifix is. Ref. kan volstaan met op BLOMFistiD en lixn^ sTBBHuis te verwijzen , zonder eyenwel HkAmann ^^ , die Sfifiptfi^ Yerdedigt, zoo bard te vallen als eerstgenoemde geleerde dat doet^ MerkWaardig is XII. 6 fiixtov yoor iAoi?^xov > (l^ druk IX. 6) , Yolgens 6. M. ScBHn)T , naar aanleiding yan Hestghios p^&XiQv : " fiSixxov > en vs. 23 heeft B^ dobr de stonte yeranderiQg yan avrig S* in el U rig den zin allergelukkigst hersteld, zoo<» dat nu eindelyk de bedoeling van den dicbter ten voile iiit-« J&omt> die van vs. 23 af aan de rouw over den g^sneuvelde g^schetst heeft » terwijl hij met bet overige deel van 'tgedicht, te beginnen met vs^ 3t}> de eer scbildert> die aan de overlC'* yende dapperen te beurt valt* . Bij die tot biertoe besprokene^ in 't Homeros nageprate oud- lonisch opgestelde^ en ook uit Homeriscbe ceniones bestaande quasi verzen steekt allergunstigst een raw Doriseh gedicbtje af ^ dat vrq onder deze fragmenten vinden , en waarvan slechts zes regels tot onsgekomen zijn* Het is een if^^lSxnipiov , een marscb** lied > en behelst eene aansporing aan de soldaten ; verheffing van denkbeeld vindt men er natuorlijk niet in, maar een kracb« iig^n eenvoud , die treffend (iontrasteert met het gemaniereerde der overige fragmenten: » Welaan^ gij zonen der onde lnir« p gers van Sparta , [die stad] van dappere mannen , voert moe- » dig bet schild in de linkerband^ en den speer in de regter: « ontziet uw leven niet, dat is geene gewoonte van Sparta.*' Zoo kan de ware Tyrtabos gesproken bebben , om de jeugd van Laoedaemon tot) rav ""Apeog tlvo^iv t$ voeren > zoo als bet an*- dere fragment zegt, ii^n regel uit een diergelijk marscblied^ maar waai^van de auteur niet wordt opgegeven. Ik beb bij de vertaling met B. bet woord ^xhare verworpen en ztjne gissing h^iTBp^.ixi vs. 4 daarvoor in de plaats gesteld, scboon hij die bescheiden in de noot laat staan. Is bet oiibescbeideh , ib vs. 3 vxripcov door Tporipav te vervangen ? Voor de vertaling altbans is dat niet Wel te vetmijden. Maar B. beeft bier en door zijn ge* >6) UiHST. op Arist. Plutos 729 lb. , bl. 249. — BiOMf. Gloss, op AisC0. Tkeh, 795 Bl. — Hjsam. de Em, Gr.,Gr. p. 21. V 37i Bergk, Pobtae Ltbigi Grabci, Ed. altera. heele werk heen eene fout.bega^n , die op deae plaais weder stui- tend te voorscbyn treedt en opgemerkt verdienl te worden , hoe mofiijelijk zij ook te vermijileii is. Zijoe Doot t a. p. liiidt let- tefiyk als Yolgt : 9 fioiXhera caaoellis sepsi , nam ebl baud dubie ^ a» librariis profeetum ad versum redintegrandam ; Tyrtaeas » seripsisse videtur lipu is^trep^ Y evrixiJt^ag. Ceternm /3^A- > Act* libri nieliores PCM (supra fixXKovTi^) var. lecl. v. , sed » ^ikkavre^ V et. rell; , Luzac et Tbiersch Trixxovrag.^' — Deze Roaty ^ verre na niet de onduidelijksle YaQ bet gansche werk, kan een denkboeld geven van de oplettendbeid, die verdseht wordt om de » (^helderingen " te lezen , waarbij nog komt , dat nargens tirordt terklaard^ wat PGM V zij a, zoodat bij den lezer bekeiidheid oodersteld ivordt met de bss. der auteors , waarin deze fragmenten bewaard gebleven zijn , met ander e woorden , dat men B/s noten zonder opzetielijke slodie niet kan lezen , tenzij men eene specialiteit Toor de Lyriei of een oppervtakkig yeelweler is. Binnen sekere grenzen liet zicb dit gebrek stel* lig Terbelpen, en dat eene korte opgave en beschrijving der hss. , welke bier ab autoriteiten voor betwiste lezingen Worden aangevoerdy zoo ten eenenmale ontbreekt, is voor bet minst zeer bindorlijk voor bet berdken van 't voorgestelde doel^ de beoordeeling van den gegeven tekst volgens de bronnen door den leaer zelven. > Omtrent Asios:,: den a^teur van vier oviergebleven r^eis, vak niet yeel op ie merken. Een verscbil van lezing beeft B. ver- lokt tot bet uiten van bet zonderiing gevoelen^ dat de o6rsprong van den Homerisdien Inos uit . bet verhaal bij Athbnabos IV. 259 A. moet worden afgeleid. Wij lezen daar een lang ver- haal^* evergenpmen uit den'krontjkscbrijver llfi^piAs van Ery^ tbrde^ over den. raoord van koaing Knopos (?) van Eryihrae en bet hiemagtigen der tyramtis over die stad door zijne vleijers On* TYs«Efi,ilBos enEoHAROSy maafr d6eehig« zinso^e, die B. kan be* dodd biebbeh ^? , geeft aan ref. allhang niet bet minste uitslait* sd; itntrent bet ontstaan van Iros. Vai^ meer belang id de tbans volgeixte diehter; de Uefelijke, zacht melancholische Mimnermos, wiens korte fragmenten ons ^7) ot exttXowTo di^a to TrBqi tag d^BQcunsCng elvai^ rojv eni-ipctviov Ttgoa^m Elbgiaq. — Ttrtabos. Hihhbrhos. t1$ eeil hoogen dank van zijne dicbterlijke vermogens inboezemen; dtw>r de heerltjke versiGcatie in de eerste plaats, maar ook door de geheele wijze van Toortbrengen zijner diep gevoelde klag- ten. De dichter had blijkbaar meer geest dan kraoht , want het kwaad waarover hij klaagt is niet anders dan de ouder- dom , en de eigenlijke reden zijner bittere wanhoop ptatweg het Terlangen naar zinnelijke liefde, een verUngen, ia. htj <xA ronduit bij zijn waren naam noemt": xpusrtiSi)f ^ixinK icai l*el>.tx» Supte Kx\ tiivi; als hi) die niet meer heeft, wi) bij ster* ven , zoo htj maar zonder smart op zijn zestigste jaar sterven mag", want ieder moet ztjn eigen genoeg^ zocdten: van uwe raedebui^ers spre^t tocb de een goed orer u , en de ander weder kwaad". Solor, denkdijk in aanzien en nahlj de zes^ tig jaar, raadthem aan zljnen dood tot een tachtigjarigen leef- ttjd uit te stellen, en voegt er den half deugdzameo, balfegois* tiscben wen&ch biJ , dat isijn dood door zijne vrienden als eene ramp moge beechouwd worden. Te regl heeft B. de twee be* doelde fragmenten van Solon >i onder Mn hoofd: » aan Hihnbr- •Hos" vereenigd, ze behooren ont^nzeggellJkbljeeD, misschien onmiddellijk na elkander. Hoe innig levensmod Miunerhob ge' weest is, laat zich ook aQeiden uit zijn .eigenaardtg medelfjden met de arme zon , die dagelljks 't zelfde werk te doen be^ : sltijd eenCoonigheid en nooit rost. De moraliserende TnBoaitis, enders gangch nie} gemakkelijk wanneer het op argumenten ad Aomtnem aankwam, beelt de twee regels: zoek nw eigen genot enz. onder zijne sprenken opgenomen , maar ze door eene {a- leiding van twee andere verzea tot een : ■ doe wel en zie niet t om " vervormd ; fi. heeft die beide regels , die htj reeds tij- dens den eersten druk wantrouwde, bier g^eel weggelaten, ml) dnnkt met het volste regt. Eene etoiscbe spreuk in den raond Kiva; niA xoXitM;. Mij dnnkt dat de lin e«rat regt terstaanbnao^ wordt, ■Ib men aol xoXaxas doonchrapt : men nocittde le a^oiiKmres vegene lianne ileijerij. 