None
De heer Mr. W. Albarda maakt, naar aanleiding van hetgeen door de beide vorige Sprekers is medegedeeld, de opmerking, dat, wil men waarde hechten aan de observatien nopens de wind- richting, men wel zal doen met daarbij te letten op welke hoogte boven den grond de dieren vliegen; dikwijls toch komt het voor, VERBLAG. XXI dat er een belangrijk verschil is tusschen de windrichting dicht aan den grond en die ter plaatse waar gewoonlijk de windwijzers zijn aangebracht. Als men dus de laatste tot basis neemt, dan heeft men niet altijd de ware, wanneer de insecten op korten afstand van den bodem vliegen. De Voorzitter, de heer Fokker, vermeldt, in aansluiting aan het voorgaande, ook zijne waarnemingen uit Zierikzee, betreffende het trekken van Libelluliden op 6 Juni. Des morgens van dien dag, terwijl het zeer warm was met vrij hevigen wind, vernam hij, dat er groote scharen korenbouten uit het Zuiden overkwamen. Hij begaf zich toen ’s middags naar den zeedijk ten westen van Zierikzee, doch zag geen enkele korenbout over de Schelde of uit het Zuiden overkomen, ofschoon hij er anderhalf uur bleef; wel was de dijk dicht bezet met Zibellula quadrimaculata, die blijkbaar zaten uit te rusten en alleen bij nadering opvlogen, om elders weder te gaan zitten. Des avonds van dien dag ten 7 ure in zijnen tuin gezeten, kwamen er eerst enkelen, later troepjes van 6 tot 20 stuks, uit het Westen en Zuidwesten (den kant van den zeedijk) overvliegen. De wind was toen hevig en Oost, ook op de hoogte waar de korenbouten vlogen, zoodat zij bepaaldelijk tegen den wind in kwamen. Den volgenden dag moest Spreker langs de zeedijken naar Haamstede rijden en zag er toen langs den geheelen zeedijk, in kleine troepjes, trekken uit het Westen. Zoodra hij den zeedijk verliet en het land inreed, was er geen enkele meer te zien. Hij is toen niet geweest aan de duinen en kon dus niet nagaan, of de Libelluliden, die op 7 Juni over den zeedijk van West naar Oost trokken, uit het Westen daar kwamen, m. a. w. van over zee, of dat zij kwamen van de duinen, waar zij den vorigen dag met anderen wind (en dus niet over zee) hebben kunnen komen, en waar zi) uitgerust hadden. Merkwaardig was het, dat op 7 Juni, bij drukkende warmte, geen enkele vlieg op den zeedijk zich liet zien, terwijl in het land de paarden er zeer door lastig werden gevallen. Blijkbaar wareh alle vliegen opgegeten of gevlucht. XXII VERSLAG. Een bericht in de Nieuwe Rotterdamsche Courant van 11 Juni over den trek op Schouwen is derhalve minder juist. Nog verdient vermelding, — ofschoon niet wel kan worden nagegaan of er verband tusschen bestaat, — dat een dag later zich verscheidene zeer afgevlogen exemplaren van Vanessa Cardui L. voor het eerst vertoonden, die sedert geregeld zijn voorgekomen, terwijl daarentegen de Libellula’s na twee dagen weder even spoorloos verdwenen waren. De heer Ritsema stelt verder ter bezichtiging een buisje met spiritus gevuld, waarin larven (van verschillenden leeftijd) , een paar popjes en enkele imagines van eene kleine Buprestide waren. Hij ontving deze dieren, door tusschenkomst van ons medelid Mr. Th. F. Lucassen, van Dr. Krüger te Kagok (Tagal, Java). Bij onderzoek bleken zij eene nog onbeschreven soort van het geslacht Aphanisticus te zijn (sedert beschreven als A. Krigeri Rits.). Volgens eene bij- gevoegile aunteekening waren deze larven ter genoemde plaatse in het blad van het suikerriet mi- Pn neerende aangetroffen. Volgens een schrijven van den heer Lucassen legt het wijfje een zwart ovaal eitje aan den onder- kant van het blad (a). De daaruit te voorschijn komende kleine larf werkt zich dadelijk in het celweefsel en zet haren tocht op- en nederwaarts voort, haar gangetje verbreedende naarmate zij zich ontwikkelt, totdat zij zich onder eene kleine verhevenheid verpopt (4) Aan den bovenkant van het blad is niets te be- speuren. Nevensstaande af beel- dingen geven een goed denkbeeld van den vorm der larve en van hare gangen in het blad. — Spreker trachtte nu te weten te komen, of er reeds iets over de levens- VERSLAG. XXIII wijze van andere Aphanisticus-soorten bekend was, en had eindelijk het geluk, te ontdekken dat de levenswijze en eerste toestanden van den Europeeschen (ook inlandschen) A. emarginatus F. door Perris beschreven en afgebeeld zijn in diens werk Zarves de Coléoptères, Paris 1878 (p. 149—153, pl. VI, fig. 182—188). Hieruit bleek, dat de larve der genoemde soort eveneens mineerende leeft in Juncus obtusiflorus Erh. en articulatus D.C. — Perris vond op de plaats waar de gang begint en dus daar waar het eitje gelegd was, een langwerpig rond lichaam, glanzig zwart, bol, in den vorm van een kapje (calotte). Het bleek hem, dat dit kapje door het moederdier vervaardigd wordt ter beschutting van het eitje, eene bijzonderheid die ook bij Trachys-soorten is waargenomen. Of deze beschutting bij den Javaanschen Aphanisticus ontbreekt, dan wel of zij over het hoofd gezien is, zal een nader onderzoek moeten leeren; wellicht zelfs is hetgeen door den heer Lucassen het eitje genoemd wordt, het bewuste kapje dat het eitje beschutten moet. De heer Heylaerts geeft eene negende «Liste supplémentaire» van de Macrolepidoptera, door hem in Breda en vmstreken waar- genomen, vergezeld van een aantal opmerkingen omtrent reeds vroeger door hem van daar vermelde soorten. Een en ander wordt als bijlage achter dit verslag gedrukt. Hij deelt verder onderscheidene door hem gemaakte observatie’s mede, als: 4°. Het specifiek verschil tusschen Platyptilia ochrodactyla Hübn. en Pl. Bertrami Roesl. is hem gebleken niet te bestaan. Op vrij groote schaal nam hij proeven in zijn’ tuin, waar de noodige Artemisia campestris en vulgaris, Tana- cetum vulgare en Achillea ptarmica als planten in den vollen grond waren overgebracht, waarop verscheidene paren vlinders van beide vormen gezet werden. Ook in afzonderlijke stopflesschen ‘werden met wijfjes van beiden proeven genomen. Het resultaat was: a. dat ochrodactyla-eieren Bertrami-vlinders, en omgekeerd, op- leverden. (Pl. ochrodactyla Hübn. varieert eenvoudig). XXIV VERSLAG. b. dat Artemisia niet, maar Tanacetum en Achillea wel het voedsel der, van beide vormen gelijke, rupsen is. c. dat de vliegtijd lang duurt, nl. van Juni, eind, tot half Augustus. 2°, In het laatst van October 1888 vond hij, in het Ulven- houtsche bosch, op Sorbus aucuparia de rups van dAgrotera nemoralis Sc. Na nog enkele dagen bladeren van genoemden boom te hebben gegeten, spon zi) zich daartusschen in, Weldra veranderde zij in een merkwaardig popje, dat vrij slank, kastanjebruin en overigens zeer levendig was. De vleugel- en pootscheeden zijn zeer lang en vrij breed, het kopschild heeft op het voorhoofdsgedeelte een hoogen bult; het laatste segment heeft vier haakjes, twee dikkere en twee dunnere. Het merkwaardigste is, dat op de rugzijde, van af den kop, lange geelbruine haren staan; ook de zijvlakten van het abdomen dragen enkele haren, terwijl de borst- en zijvlakten van den thorax geheel haarloos zijn. — De vlinder (een d) kwam reeds den 16 Mei 1889 uit. 30. In het voorjaar van 1889 kweekte hij de rupsen van Bupta bima- culata F., verkregen uit de eieren van een paar gevangen wijfjes dier soort. Die rupsen varieeren zeer sterk; er waren een- kleurig groene, bruinzwarte, geelbruine en groene met wijn- moerkleurige teekening, bestaande uit eene langsstreep over het midden van den dsten, 2den, 3den en 4den ring, een stip op den 4den—8sten, een kruis op den 9den—11 den en eene vlek op den laatsten. Den 21 Juni waren allen ingesponnen. 40. Zeer groot zijn de verwoestingen, door rupsen in 1889 aangericht. In de geheele provincie Noordbrabant werden de populieren kaal gevreten door de rupsen van Zeucoma Salicis L.; die van Porthesia chrysorrhoeu L. en similis Fuesl. vernielden de bladeren der pere- en appelboomen, daarin trouw bijgestaan door Bombyr ucustria L., waarvan alleen in ‘Sprekers tuin meer dan 200 nesten gevonden zijn. Hyponomeuta padellus L. en mulinellus Z., beiden stellig ééne soort, waren in tallooze kolonien aanwezig. — Zonderling genoeg waren de rupsen van enkeie spanners, die in vele jaren VERSLAG. XXV bj Breda bij honderd duizenden te tellen zijn, zooals Hibernia defoliaria Cl. en leucophaearia Schiff., Anisopterya aescularia Schiff., Phigalia pedaria F. en Cheimatobia brumata L. slechts in middelmatig aantal voorhanden. 50. Hij meent te moeten wijzen op het voorkomen eener Tenthredinide, waarschijnlijk behoorende in het genus Selandria Leach, onderafdeeling Hoplocampa Htg. Dit kleine diertje doet in Breda en omstreken voor duizende guldens schade. De plaag wordt van jaar tot jaar erger, en er is, helaas, weinig of niets tegen te doen. Het volmaakte insect komt in het vroege voorjaar, als de pereboomen hunne bloesems openen, uit de pop, legt zijne eitjes op de bloem, en de uitkomende larf weet zich in het vruchtbeginsel te nestelen. De pas gevormde vrucht groeit nog eenigen tijd door, tot zij de grootte van een’ kleinen knikker heeft bereikt. Zij valt dan af, want zij is inwendig geheel uit- gevreten. De roode larf heeft haar dan verlaten en is eene andere vrucht binnengedrongen. In de maanden Juni en Juli gaat het diertje in den grond, doch blijft tot den winter nagenoeg onverpopt. Het donker worden der vruchtjes verraadt de aanwezigheid der larven. Dit jaar, ofschoon ‘Sprekers twaalf pereboomen wit van bloesem waren, heeft hij zelfs geen enkele peer. De schade, door Carpocapsa pomonella L., die later komt, aangericht, beteekent niets in vergelijking van die door genoemde Tenthredine teweeg gebracht. 60. Zonderling is dit jaar het voorkomen van vlinders op anor- malen tid. Dieren, die gewoonlijk in Maart en April voorkomen, b. v. Zaentocampa gothica L., T. pulverulenta Esp. en Biston stratarıus Hufn., vond Spreker nog 29 Mei Il. , terwijl bijna alle soorten, die bij Breda in Juni vliegen, reeds in het begin dier maand waren verdwenen. De heer Everts laat eenige merkwaardige inlandsche Coleoptera zien, en wel: XXVI | VERSLAG. Bembidium nigricorne Gylh., ten vorigen jare bij Apeldoorn gevangen. Deze soort is uiterst zeldzaam en komt in dennen- bosschen voor; zij was tot dusver alleen te Eindhoven en te Enschede aangetroffen: waarschijnlijk is zij wel met B. lampros verward. Adelosia macra Marsh. (picimana Dfts.), door den heer van der Hoop langs het strand te Scheveningen gevonden; vroeger was zij ook door den heer Kinker langs het 1J gevangen. Agonum gracilipes Dfis. aan den Hoek van Holland, door Mr. Leesberg; er was tot hiertoe slechts een gebrekkig exemplaar uit Rotterdam van Dr. Veth bekend. Ochthebius nanus Steph. Faunae nov. sp. Rotterdam, 6 (Veth). Helmis Maugeti Latr. (aenea Müll.), door den heer Kinker ontdekt op Beekhuizen bij Velp, aan een’ steen in eene beek, en door Dr. Veth aldaar in eenige exemplaren teruggevonden. Quedius mauroruf us Grav., een paar exemplaren bij Hilligersberg in Maart uit dood riet gezeefd. De soort was vroeger alleen door den heer Kinker bij Hillegom gevangen. Batrisus formicarius Aubé, door den heer Wasmann bij Aalbeek in Limburg ontdekt. De grootste Europeesche Pselaphide. Elater sanguineus L., in Juni in den Haag op straat loopende; deze fraaie soort was slechts eenmaal bij Vento door den heer van den Brandt gevangen. Corymbites cinctus Payk., bij Arnhem, in Juni (Veth). Deze soort is uiterst zeldzaam en was tot dusver alleen by Brummen en Exaeten gevangen. Behalve de hierboven als nieuw vermelde Ochthebius nanus, zijn nog, als nieuw voor onze fauna, aan de Naamlijst toe te voegen: Harpalus honestus Dfts., eene goede soort van //. rufitarsis Dfts. af te -cheiden. Gevangen bij Utrecht (Oudemans) en Ede (Jaspers). Philhydrus grisescens Gylh., door den heer Kuwert (die zich in 't bijzonder bezig houdt met de studie der Palpicornia) uit Holland opgegeven. Euryusa sinuata Er., Aalbeek 7, bij Zasius brunneus (Wasmann). Aleuonota gracilenta Er., Apeldoorn, 6 (Veth). Thectura inhabilis Kr., Arnhem en Breda (v. d. Hoop). VERSLAG, XXVII Megacronus (Bryoporus) cernuus Grav., Exaeten 5, onder afgevallen bladeren (Wasmann). Stenus providus Er., met de var. Rogeri Kr., Exaeten 3 en Blijenbeek (Wasmann). » gallicus Fauv., Exaeten (Wasmann). Ancyrophorus homalinus Er., Exaeten 5 (Wasmann). Pselaphus Dresdensis Hrbst., Exaeten 2 (Wasmann). Anisotoma punctulata Gylh., St. Pieter, 12 (Maurissen). Ernobius nigrinus St., uit de harsgallen van Pinus sylvestris, Exaeten 3 (Wasmann). Hylesinus oleiperda F., Rotterdam, 8 (Veth). Deze veertien soorten, gevoegd bij het supplement op de Naamlijst, in de jongste Wintervergadering gegeven, doen het aantal Neder- landsche Coleoptera tot 2868 soorten stijgen. Nog leest de heer Everts een gedeelte voor uit een’ brief, bij hem van Dr. J. Bosscha uit Sambas (Borneo) ontvangen , waaruit blijkt hoe deze, nevens zijne vele ambtsbezigheden, nog tijd weet te vinden tot het bijeenbrengen van entomologisch materiaal en het maken van biologische studien. De heer van de Poll laat ter bezichtiging rondgaan een exem- plaar eener zeldzame Australische Dermestide (Psacus attagenoides Pasc.) met waaiervormige antennen, een voor deze familie geheel afwijkenden sprietenbouw. Deze eigenaardigheid der sprieten heeft den heer Pascoe bij zijne beschrijving verleid, het diertje in de familie der Rhipiceridae te plaatsen, hoewel hij zelf moest opmerken dat het in een paar punten belangrijk van deze familie afwijkt en eene groote gelijkenis vertoont met Aftagenus pellio L. Toch berust deze zienswijze geheel op onnauwkeurige waarneming zijner- zijds en laat de aanwezigheid van de door hem niet opgemerkte en voor de Dermestiden zoo kenmerkende ocel op het voorhoofd geen den minsten twijfel over, dat wij hier te doen hebben met een Dermestiden-geslacht met afwijkenden sprietenbouw. De heer de Meijere deelt mede, dat het hem gelukt is XXVIII VERSLAG, Cecidomyia rosaria Löw te kweeken uit gallen, — zoogenaamde wilgenrozen, — die hij in den afgeloopen winter in vrij groot aantal by Bodegraven gevonden had. In Mei kwamen de volkomen insecten (1 d en 3 2) uit. Opmerking verdient, dat slechts die poppen muggen leverden, welke hij in het begin van Mei uit de gallen had uitgepeld, in drie van de vier gevallen reeds eenige uren nadat dit was geschied; terwijl de overige poppen bleken niet in staat te zijn, om zich uit de droge gallen naar buiten te werken, en toen hij deze later opende, allen gestorven waren. Van een der wijfjes verkreeg hij eenige eitjes. Deze zijn zeer langwerpig, iets c-vormig gebogen en glanzend bloedrood gekleurd. Tot dusver was dit insect in volwassen staat niet als inlandsch „bekend. Wijlen Prof. Weyenbergh vond echter de gallen en larven bij Haarlem (zie Tijdschr. v. Entom., XVII, blz. 154). De heer de Meere vertoont de gallen en muggen, benevens door hem vervaardigde afbeeldingen, ook van de eieren en de larven. De heer Piepers meent te moeten opkomen tegen sommige beschouwingen omtrent het gezichtsvermogen der insecten, vóór eenigen tijd door den Gendschen Hoogleeraar F. Plateau naar aanleiding van door dien geleerde ingestelde proefnemingen mede- gedeeld. Door tal van waarnemingen, zoowel door anderen als door hemzelven gedaan, is Spreker tot de overtuiging gekomen, dat het gezichtsvermogen der insecten in zijnen aard niet van dat der vertebrata verschilt; dat het ten volle aan hunne behoeften voldoet; dat de insecten bepaaldelijk binnen den kring, welke door de behoeften van elke soort wordt bepaald, scherp en nauwkeurig kunnen waarnemen; en dat het nu wel waarschijnlijk is, dat zij niet op zoo groote afstanden kunnen zien als dit met de meeste zoogdieren en vogels het geval is, doch dat toch ook zeker hun gezichtsvermogen niet tot zoo korte afstanden is beperkt als dit door genoemden Hoogleeraar wordt beweerd. Uit dit een en ander neemt Spreker tevens aanleiding, om zijne denkbeelden mede te deelen omtrent het ontstaan der op- vallende gelijkenissen in gedaante en kleur, die men gewoon is VERSLAG, XXIX mimiory te noemen, een verschijnsel dat. in de Indische insecten- wereld eene groote rol speelt en waarover hi) dikwijls zijne ge- dachten heeft laten gaan. Naar zijne meening worden vele dergelijke gevallen van overeenkomst voor mimicry gehouden, welke veel eenvoudiger en natuurlijker op eene andere wijze kunnen worden verklaard, en moet ook de thans onder de zoologen aangenomen verklaring omtrent het ontstaan daarvan worden verworpen. Dat verschijnsel heeft z.i. niet ééne, maar verschillende oorzaken, welke ons nog niet allen helder zijn, maar van welke hij toch sommigen meent te kunnen aangeven. Zoo vermoedt hy, dat eene der meest voorkomende oorzaken daarvan geene andere is dan de werking der verbeeldingskracht, bij de dieren opgewekt door waarnemingen met het gezichtsvermogen. Dit wordt door hem met verschillende voorbeelden uitvoerig toegelicht De beschik- bare ruimte in dit verslag laat evenwel niet toe, deze zeer belang- wekkende voordracht in bijzonderheden te vermelden, hetgeen ook minder noodig is, omdat de Spreker heeft toegezegd, zijne beschou- wingen later meer in het breede te zullen uiteenzetten in een opstel voor het Tijdschrift bestemd. De heer J. T. Oudemans laat eenige nesten zien, in den bekenden vorm van een samengerold pakketje, van Attelabus cur- cultonoides L., die door hem in de maanden Juni en Juli gevonden waren op het landgoed Schovenhorst te Putten op de Veluwe, en wel op de tamme kastanje, Castanca vesca. Dit bevestigt alzoo het vermoeden, door Dr. Everts uitgesproken in zijne Nieuwe Naamlijst van Nederlandsche Schildvleugelige Insecten (blz. 189), dat ge- noemde kever, behalve op eiken, ook op de tamme kastanje zou wonen. Vervolgens laat de heer Oudemans ter bezichtiging rondgaan een nest van eene solitaire bij, behoorende tot het geslacht Osmia (later gebleken te zijn Osmia bicornis L.), gevonden op het buiten den Eng te Lienden (Betuwe). Het is door het moederdier gemaakt in een ledig Zweedsch-luciferdoosje, dat toevallig op eene venster- bank in de open lucht was blijven staan. Het is van leem vervaardigd XXX VERSLAG. en bevat verscheidene cellen, met de levende larven en de als voedsel dienende stuifmeelklompjes er in. Eindelijk vertoont hij eenige woningen van de larven der gewone tapijtmot, Tinea pellionella L., door hem eerst met eene grijze en later met eene roode wollen stof gevoed. Deze methode, reeds door Réaumur beschreven, doet namelijk duidelijk uitkomen, op welke wijze de larve haar kokertje vergroot, wanneer dit haar te klein wordt. Sommige kokers vertoonen aan beide uiteinden een rooden ring; anderen, die langer op de roode stof vertoefden , hebben bovendien aan beide zijden eene roode, ingezette baan. De heer Snellen deelt mede, dat de heer Mr. van Gelder te Mangkasar in het voorgaande jaar, toen een ambtenaar der Ned. Ind. Regeering de Postiljons-eilanden ging bezoeken, zich die ge- legenheid ten nutte maakte, om een inlandsch verzamelaar bij de expeditie te doen medereizen, met het doel om de Lepidoptera dier eilanden te leeren kennen, en tevens denzelfden verzamelaar met gelijk doel naar het eiland Tanah-Djampea heeft gezonden. De Postiljons-eilanden zijn gelegen tusschen Celebes, Flores, Soembawa en Java. De groep, waartoe Tanah-Djampea behoort, ligt ten Zuidoosten van het eiland Saleyer, dat zelf ten Zuiden van Celebes wordt gevonden. Zij strekt zich dus in de richting van Flores uit; terwijl de Postiljons-eilanden ten Noorden van Soembawa liggen en als ’t ware de verlenging uitmaken van eene Noordoost- waartsche reeks, in de richting van Saleyer, gevormd door Java, Madoera, de Kangeang- en de Paternoster-eilanden. Alde vermelde, door dien verzamelaar bezochte eilanden zijn klein, en het was derhalve niet te verwachten, dat zij een groot aantal Lepidoptera zouden opleveren; doch daar zij zelden bezocht worden, scheen het wel de moeite waard ze eens te onderzoeken. Het getal der verzamelde soorten was inderdaad niet groot, ongeveer 50, en bestond voor vier vijfden uit Rhopalocera; doch wat volstrekt niet werd verwacht en zeer verrassend mag heeten, waren eenige trekken in het karakter der vlinder-fauna aldaar. Deze heeft namelijk volstrekt geene overeenkomst met die van VERSLAG. XXXI Java en slechts ten deele met die van Zuid-Celebes. Voor het laatste pleit het voorkomen op Tanah-Djampea van Hestia Blanchards Moore, Danais Leucoglene Feld. , Neptis Antara Moore, Jolaus Cyrillis Hew., Zerias Alitha Feld. en Tominia Voll., Papilio Adamanthius Feld., allen overeenstemmende met de exemplaren van Celebes, terwijl de genoemde Papilio ook blauwer, minder groen van tint is. Wat echter zeer opmerkelijk mag heeten, is het voorkomen van soorten, die niet op Java of Celebes, maar wel op Sumatra en de Philippijnen worden gevonden, zooals bij voorbeeld Papilio Antiphns Fabr. (van Tanah-Djampea) , niet zeldzaam op Sumatra en Luzon; en van Papilio Hipponous Feld. (van de Postiljons-eilanden), aan Spreker alleen van de Philippijnen bekend. Vervolgens is merkwaardig, dat de locale varieteiten van andere wijd verbreide soorten niet overeenkomen met de vormen der meer nabij gelegen groote eilanden Java en Celebes, maar meer met die van de ver verwijderde Philip- pijnen en Sumatra. Zoo, bij voorbeeld, stemmen Danais Juventa Cr. en Abigar Eschsch. van Tanah-Djampea met de Philippijnsche stukken overeen (van Sumatra bezit Spreker deze soorten niet). Hetzelfde is het geval met Pontia Xiphia Fabr. (Nina Voll.); de voorwerpen gelijken volkomen op die van Luzon, niet op die van Java. Op Celebes komt P. Xiphia niet voor, maar wordt vervangen door de verwante P. Dione Wall. Het allerduidelijkste echter is de over- eenkomst bij Pieris Lyncida Cram. (Hippo Voll); de voorwerpen dezer soort van Sumatra en de Philippijnen (ook van Cochin-China) hebben eene botergele, breed grauwbruin gerande onderzijde der achtervleugels, met een botergeel vlekje aan de onderzijde van de voor- vleugelpunt, terwijl bij de Javaansche exemplaren de onderzijde der achtervleugels geheel wit is, met smalleren grauwbruinen achterrand , en die onderzijde zich — ook bij de spitser gevleugelde en grootere voorwerpen van Celebes — eveneens wit, maar tegen het lijf dun geel bestoven en nog smaller, tevens bleeker , donker gerand vertoont. Bij beide laatstvermelde vormen is ook het vlekje aan de onderzijde der voorvleugelpunt wit en niet geel. De voorwerpen van Lyncida, die op Tanah-Djampea werden gevangen, zijn de kleinsten van allen en hebben eene citroengele onderzijde der achtervleugels met een XXXII VERSLAG, donkeren rand, die echter slechts even breed is als bij de exemplaren van Celebes; ook bezitten zij een geel vlekje in de voorvleugelpunt. Voorwerpen van Pontia Xiphia en Pieris Lyncida laat Spreker ter bezichtiging rondgaan. Hij stelt zich voor, met Mr. Piepers eene meer uitgewerkte mededeeling over dit onderwerp samen te stellen. Toch kan hij niet nalaten, reeds nu opnieuw te wijzen op het gewicht van het mede door Professor Veth meermalen aanbevolen onderzoek ook van de kleinere eilanden of eilanden-groepen in den Oost-Indischen archipel. Voor zulk een onderzoek kunnen particu- lieren of genootschappen, wier bescheiden middelen een grondig onderzoek van groote landen niet toelaten, dikwijls veel doen. De Voorzitter, de heer Fokker, laat enkele merkwaardige Hemiptera zien, en wel: 10. een exemplaar van Ceratocombus coleoptratus Zett., door Jhr. Dr. Everts te Valkenberg gevangen. Zoowel het geslacht als de soort zijn nieuw voor onze fauna. Zij leeft onder afgevallen bladeren, in mierennesten, en is in Engeland ook gevonden onder mos, terwijl zij zeer gelijken moet op een aldaar mede voorkomend dipteron. De uiterst kleine soort is overal zeldzaam. 2°. eenige mannetjes en wijfjes van Zeratocoris Saunders: Doug]. et Sc., eene Capside, evenzeer nieuw voor onze fauna, door Spreker in menigte gevangen op eene lage weide onder Zierikzee. Deze vangst is zeer belangrijk, daar de soort ‘alleen uit Engeland, Zweden en Finland bekend en ook daar zeldzaam is. 3°, een exemplaar van <Aéopophilus Bonnasrei Sign., door ons overleden Eerelid Signoret in deel XV van het Tijdschrift be- schreven. De soort is daarom merkwaardig, omdat zij aan de kust van Engeland en Frankrijk onder steenen in de zee leeft. Voorts vertoont de heer Fokker een stuk van een perkoenpaal, met 300 liter creosoot per M* bereid, en door en door bruin, waarin toch kleine Nacerdes-larven leefden (zie hetgeen hij hierover ‘ schreef in deel XXXII van het Tijdschrift, blz. 401 volg.). Ten slotte vestigt de heer Leesberg nog de aandacht op VERSLAG. xxxtit hetgeen Dr. Kraatz in het Deutsche Entomologische Zeitschrift, 4889, p. 11, geschreven heeft over het rapport, dezen winter door onze Commissie betreffende de generieke nomenclatunr uit- gebracht. Na de toezending van dat rapport en de daarin vervatte conclusien of stelregels te hebben vermeld, besluit Dr. Kraatz aldus: «Diese beide Sätze sind ebenso richtig als die daraus ge- zogenen Schlussfolgerungen der Commission, in ihre Allgemeinheit ausgesprochen, ungerechtfertigt sind; dieselbe lauten» (hier volgt ons eindoordeel over de vele veranderingen in den Catalogus van 1883 en in het werk van den heer des Gozis) en dan volgt: «Für die Veränderungen sind die Autoren des Cat. Col. Eur. in keiner Weise verantwortlich zu machen; will die Commission ein Urtheil über die aufgestellten Gattungsnamen fällen, so möge sie jeden Fall für sich beurtheilen; die Verfasser des Catalogs werden dieses Urtheil respectiren, wenn sich kein Widerspruch dagegen erhebt». Ofschoon Spreker hier alleen uit zich zelven en niet uit naam der Commissie het woord voert, meent hij toch in haren geest te handelen, wanneer hij met enkele woorden opkomt tegen hetgeen door Dr. Kraatz is aangevoerd. Het was toch niet de taak der Commissie, om de tallooze naamsveranderingen in den Cat. Col. Eur. of in het werk van des Gozis stuk voor stuk aan eene critiek te onderwerpen, maar alleen, volgens hare opdracht, om te onder- zoeken of het vervangen der algemeen aangenomen generieke namen, hetzij door oudere hetzij door geheel nieuwe namen, den steun onzer Vereeniging verdient. Deze taak is, naar ’Sprekers meening , door de Commissie volbracht , door het binominale systeem van Linnaeus consequent als uitgangspunt aan te nemen. Tot staving van het in het rapport uitgesproken oordeel over de on- gemotiveerde en met het bedoelde systeem strijdige namen in den Cat. Col. Eur., kan er op gewezen worden, dat in dien Catalogus niet minder dan 30 genera prijken met den naam van Geoffroy, wiens auteurs-recht in het rapport geheel werd verworpen, omdat hij het Linneaansche systeem niet heeft gevolgd. Niets meer te behandelen zijnde, wordt de vergadering, onder Ÿ xxxtv VERSLAG. dankzegging aan de verschillende Sprekers, door den Voorzitter gesloten, Den volgenden dag werd eene excursie ondernomen ‘onder de gemeente Ossendrecht, waaraan al de ler vergadering opgekomen Leden (met uitzondering van de heeren Albarda en Lodeesen, de laatste wegens ongesteldheid), alsmede de heer d’Ailly deelnamen. Ofschoon de keuze van het terrein, waartoe de heer Everts het initiatief had genomen, alleszins doelmatig mag heeten, was on- gelukkigerwijs het weder van dien aard, dat aan een geregeld zoeken naar insecten bijna niet te denken viel. Herhaalde en soms langdurige regenbuien dwongen de deelnemers aan dezen tocht, om zich vaak binnen de muren te houden, en al werd nu of dan tusschen de buien door sommigen getracht nog iets te bemachtigen , de grond en de planten waren te nat, om hiervan eenig resultaat te kunnen verwachten. Door schier niemand werd dan ook eenige merkwaardige vangst gerapporteerd; alleen verdient vermelding, dat de heeren van der Wulp en de Meijere Myennis fasciata F. in vrij grooten getale aantroffen tegen boomstammen, en dat laatstgenoemde een exemplaar ving van ‘en zeldzamen Psarus 611. 612. 613. 614. 615. LES MACROLEPIDOPTERES DE BREDA ET DE SES ENVIRONS. LISTE SUPPLEMENTAIRE N°, 9. CAPTURES DE 1882-1889, PAR °F. J. M HEYLAERTS. Bembecia hylaeiformis Lasp. — Plusieurs chenilles dans les tiges de framboises, assez près de la racine. Quelques mâles sont éclos du 28 Juillet au 5 Aoüt 1887. Sesia empiformis Esp. Un beau 3 fut capturé par moi le 17 Juin 1887 près de Boeimeer. Lasiocampa populifolia (W.V.) Esp. Le 25 Juin 1887 j'ai fait la trouvaille de quelques chenilles adultes près du Speelhuis, et d’une seule qui était encore assez petite, Le 27 Juillet un beau couple apparut; plus petits que le type les spécimens ont les dessins plus larges et plus prononcés; la couleur du fond est plus foncée (? var. aestiva Stgr.). Lasiocampa tremulifolta Hb. De deux chenilles, trouvées le 2 Aoùt 1886 sur un jeune chéne près du Speelhuis, je mai eu qu’un seul d, éclos le 2 Juin 1887. Drepana harpagula Esp. Plusieurs chenilles sur Betula alba en Septembre (17) près de Princenhage. Les insectes parfaits se montrèrent du 5 au 10 Juin 1887. Aussi en 1888 j’ai fait la rencontre de quelques chenilles de cette espece. Faunae nova species, RXXVI LES MACRULEPIDOPTERES 616. Clie glaucata Sc. Les chenilles en quantité sur Prunus spinosa en Sept. près du Speelhuis. Du 17—21 Mai 1888, l'année suivante, plusieurs spécimens éclosèrent. 617. Gluphisia crenata Esp. De cette espèce, rare partout, j'ai trouvé la chenille, près du Speelhuis, sur Populus tremula. N'étant pas encore à toute sa taille (c'était le 24 Août), elle a continué de manger chez moi les feuilles d'un Populus canadensis de mon jardin, vivant, comme: la chenille de Demas Corylı L., entre deux feuilles superposées. Une belle 2 apparüt le 16 Mai 1889. La chrysalide noire res- semble en grand à celle d'une Depressaria. 618. Ammoconia caecimacula (S.V.) F. En chassant à la miellée le 25 Sept. 1887, je trouvais une 9 assez passée de cette espèce. Elle pondait une quantité d’oeufs, qui sont éclos assez tôt au printemps de 1888. Avant la troisième mue les chenilles sont vertes, mais après la couleur est un jaune- roussâtre ponctué et strié de noir sur le dos. En bas de la stigmatale claire la couleur est un jaune verdätre sale. La tête, d’un jaune de cire luisant, a les parties buccales plus claires. Le plus curieux est l’écusson dorsal du premier segment, dont le dessin est caractéristique pour notre espèce et très visible sur la chenille préparée. A laide d’une loupe ordinaire l’on voit un segment de cercle d’un jaune brunätre, liseré de blanc, sur le milieu duquel se montre une espèce de pyramide (construite de deux lignes blanches convergeantes en haut, et se reposant sur le liseré en bas) flanquée de deux points blancs des deux côtés. 619. Coenobia rufa Hw. Un mäle le 24 Juillet près den Emmer. 620. Caradrina arcuosa Hw. Quelques mâles volant vers neuf heures du soir dans une prairie près den Emmer. 621. Cosmia paleacea Esp. Plusieurs chenilles trouvées sur un jeune chêne dans le Loopschans. La chenille est d'un bleu de cobalt presque blanchâtre et à reflet verdätre. La dorsale et les sousdorsales sont d’un blanc luisant, la stigmatale DE BREDA ET DE SES ENVIRONS. XXXVII est brunätre. La tete est d’un jaune de cire et pas poin- tillée de noir. Les points oculaires et les parties buccales sont d’un brun assez clair. Elles se chrysalidèrent le 18—21 Juin et les insectes parfaits, 3 mâles et 2 femelles, apparurent déjà du 14—18 Juillet 1887. 622. Herminia cribralis Hùbn. Plusieurs mäles volant le soir le 12 Juillet 1884 dans une prairie basse près du Speelhuis. 623. Brephos Parthenias L. Le 2 Avril 1886 je trouvais une femelle enceinte (dans le Valkenberg), qui a pondu une quantité d’oeufs. 624. Eugonia fuscantaria Hw. Une femelle fut trouvée par moi le 9 Octobre 1885 sur un arbre du Speelhuis. J’en ai eus plusieurs oeufs, mais les chenilles sont toutes mortes après la troisième mue. 625. Thamnonoma brunneata Thnb. Une femelle à demi-morte fut trouvée par moi sur la bruyère de Galder, le 20 Juin 1884; elle pondait encore 4 oeufs. Les jolies chenilles éclosaient après trois semaines. Elles mangeaient avidement les feuilles de Salix alba. Jen ai préparée une, les trois autres se chrysaliderent, mais je n’ai eue qu’une seule femelle assez grande le 16 Juin 1885. REMARQUES. 4°. De 1882—1889 j'ai trouvé ou obtenu de chenille plusieurs variétés ou aberrations remarquables: Hepialus hectus L. var. tout-à-fait noire à tàches argentées. Bombyx Trifolu Esp. var. Medicaginis Bkh.(typique de chen.). Acronycta Aceris L. var. candelisequa Esp. le 17 Juin 1886. as 5 à Mamestra contigua Vill., à ailes antérieures noires et à täches ordinaires d'un blanc assez pur, le 6 Mai 1885 dans le Mastbosch, XXXVIII m. LES MACROLEPIDOPTÈRES Mamestra Persicariae L. l’ab. unicolor Hgr. (de chen.). Hadena Polyodon L. var. presque noire, trouvée le 2 Juillet 1887 dans le Valkenberg. Hydroecia nictitans Bkh. ab. erythrostigma Hw., mais d'un brun foncé sur les ailes antérieures, qui ont en outre la subterminale très large et d’un bleu-lilas très clair. Amphipyra pyramidea L. Un 4, à ailes antérieures très foncées, et à ailes postérieures d’un gris un peu jaunAtre, est éclos chez moi le 25 Juillet 1888. Taeniocampa Gothica L. Un mâle presque blanc ayant’, hormis le dessin ordinaire, l’extra-basilaire et la coudée très prononcées et d’ailleurs d’un noir de jais. Eclos le 3 Avril 1888. Taeniocampa opima Hübn. Une femelle, &close chez moi le 8 Avril 1883, a les ailes anterieures d’un noir de jais et velout&, les lignes ordinaires et les täches d’un blanc pur. Orrhodia rubiginea F. var. unicolor. Parmi une grande quantité de spécimens de cette espéce élévés ab ovo, jai obtenu quelques exemplaires sans les dessins et les tàches ordinaires. Orrhodia ligula Esp. var. subspadicea Stgr. Un specimen fut trouvé par moi, près du Speelhuis, ayant les ailes antérieures d’un noir foncé, un point basal, les täches réniforme et ronde, la subterminale et la frange d’un jaune d’or brillant. Je nommerai cette superbe aberration auronigra m. Scopelosoma satellitia L. var. maculis flavis Stgr. Un exem- plaire de chenille presque noir est éclos le 3 Octobre 1883. Eupithecia pumilata Hübn. Male trouvé dans le Ulven- houtsche bosch, le 2 Avril 1888, presque tout-à-fait noir à lignes ordinaires blanches. C'est un fait bien curieux que ce mélanisme chez les Lépidoptères Brédanois. Je pourrais ajouter encore nombre d'espèces étant très foncées et beaucoup plus qu’ailleurs. C’est le cas non seulement DE BREDA ET DE SES ENVIRONS. XXXIX pour les Macro-, mais aussi pour les Microlépidoptères. De ces derniers j'ai trouvé plus de 700 espèces dans nos environs; bien peu des espèces, décrites dans la Faune de Mr. P. C. T. Snellen, nous manquent ici, p. e. celles, qui habitent exclu- sivement les bords de la mer. Une grande quantité de variétés et d’aberrations, ayant le mélanisme pour base, existent dans mon cabinet. 2’. Quelques espèces, ordinairement assez rares ici, ont été trouvées en nombre par moi, e. a. Zonosoma annulata Schultze; les chenilles sur Acer campestris. 3°. Deslephila Euphorbiae L. Les chenilles sont très communes, Juillet 1889, près de Boeimeer. J’aurais pu en rassembler au moins une centaine en quelques heures. Sur une seule plante de PD Euphorbia esulae, près de la rivière le Mark, je trouvais 16 chenilles ensemble. Breda, le 10 Juillet 1889. LIJST DER LEDEN VAN DE NEDERLANDSCHE ENTOMOLOGISCHE VEREENIGING op 13 Juli 1889, MET OPGAVE VAN HET JAAR HUNNER TOETREDING, ENZ. 20 i> aren BEGUNSTIGERS. Mevrouw de Wed. Hartogh Heys van de Lier, geb. Snoeck, Alerander- straat 23, te ’sGravenhage. 1868. Dr. F. J. L. Schmidt, te Rotterdam. 1869. Mr. J. Thiebout, te Zwolle. 1869. Het Koninklijk Zoologisch Genootschap Natura Artis Magistra te Amsterdam. 1879. Mr. J. W. van Lansberge, oud Gouverneur-Generaal van Ned. Indie, Huize de Rees te Brummen. 1882. Dr. C. Sepp, Emeritus Predikant, Keizersgracht bij de Leidsche straat, 469, te Amsterdam. 1882. C. L. Roos Vlasman, Burgemeester van Abcoude en Baambrugge, te Abcoude. 1882. Mr. H. Hartogh Heys van Zouteveen, Phil. nat. Dr., te Assen. 1882. Teyler’s Stichting te Haarlem. 1883. Mr. J. Jochems, Korte Vijverberg 4, te ’s Gravenhage. 1883. De Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen te Haarlem. 1884. Dr. J. G. M. Mastboom, Westeinde 140, te ’s Gravenhage. 1887. Mevrouw de Wed. Mr. J. Kneppelhout, geb. van Braam, Hemelsche Berg, te Oosterbeck. 1887. Mevrouw M. Neervoort van de Poll, geb. Zubli, Heerengracht 476, te Amsterdam. 1887. J. P. Goedkoop, Plantage Muidergracht 5, te Amsterdam. 1887. EERELEDEN. Dr. G. F. Westerman, Directeur van het Koninklijk Zoologisch Ge- nootschap Natura Artis Magistra, te Amsterdam. 1858. H. T. Stainton, F. R.S. cte., Mountsfield, Lewisham, 8. E., te Louden- 1861. LIJST DER LEDEN ENZ. XLI Dr. C. Felder, lid der Kais. L. C. Academie der Naturwissen- schaften en Burgemeester van Weenen, Operngasse 8, te Weenen. 1861. Prof. J. O. Westwood, M. A., F. L. S., Directeur van het Hopean Museum, te Oxford. 1862. Jhr. Dr. J. L. C. Pompe van Meerdervoort, te Bergen-op-Zoom. 1861. Dr. Gustav L. Mayr, Professor aan de Hoogere Burgerschool te Weenen, III Hauptstrasse 75, te Weenen 1867. Dr. H. D. J. Wallengrèn, te Farhult, bij Hôganäs in Zweden. 1871. R. Mac-Lachlan, F. R. S., Westview, Clarendon Road, Lewisham, 8. E., te Londen. 1871. j Dr. T. Thorell, voormalig Hoogleeraar in de Zoologie aan de Hoogeschool te Upsala in Zweden, thans wonende te Sori, Liguria (Italie). 1872. Dr. C. A. Dohrn, President der Entomologische Vereeniging te Stellin. 1873. E. Baron de Selys Longchamps, Boulevard de la Sauveniere 34, te Luik. 1874. CORRESPONDEERENDE LEDEN. Frederic Moore, Claremont House, Avenue Road, Penge (Surrey). 1864. Jhr. J. W. May, Consul-Generaal der Nederlanden, Arundal House, Percy Cross, Fulham Road, S. W., te Londen. 1865. Dr. W. Marshall, Professor aan de Universiteit te Leipzig. 1872. A. Fauvel, Rue d’Auge 16, te Caen. 1874. Dr. O. Taschenberg, te Halle a. S. 1883. A. W. Putman Cramer, Douglass Street 51, te Brooklyn, Staat New-York, in Noord-Amerika. 1883. Dr. F. Plateau, Professor der Zoologie aan de Hoogeschool te Gend. 1887. A. Preudhomme de Borre, Conservator aan het Kon. Museum van natuurlijke historie, Aue Seutin 11, Schaerbeek, bij Brussel. 1887. 8. H. Scudder, te Cambridge (Mass.) in Noord-Amerika. 1887. BUITENLANDSCHE LEDEN. Vicomte Henri de Bonvouloir, Boulevard S. Germain 215, te Parijs. (1867--68). — Coleoptera. H. Jekel van Westing. lid der K. Acad. van natuuronderzoekers te Moscou en van verscheidene entomol. genootschappen, Rue de Dunkerque 62, te Parijs. (1868—69). - Coleoptera, meer bijzonder Curculioniden. René Oberthtir, Faubourg de Paris 20, te Rennes (Ille-et-Vilaine) Frankrijk. (1882—83). — Coleoptera, vooral Carabiciden. GEWONE LEDEN. 18 15— 16. F. M. van der Wulp, Trompstrual 154, te ’s Gravenhage. — Diptera, XLI LIJST DER LEDEN ENZ. Dr. M. C. VerLoren van Themaat, Huize Schothorst, te Hoogland bij Amersfoort. — Algemeene Entomologie. J. W. Lodeesen, Tulpstraat 6, te Amsterdam. — Lepidoptera indigena. W. O. Kerkhoven, te Lochem. 1851-52. R. T. Maitland, Commelinstraat, 17, te Amsterdam. — Algemeene Entomologie. P. C. T. Snellen, Wijnhaven (Noordzijde) 45, te Rotterdam. — Lepidoptera. Dr. M. Imans, te Utrecht. Dr. W. A. J. van Geuns, Koninginnegracht 15, te ’s Gravenhage. 1852-53. Mr. H. W. de Graaf, Noordeinde 123, te ’s Gravenhage. — Inl. Lepi- doptera, bijzonder Microlepidoptera. G. M. de Graaf, Heerengracht 55, te Leiden. — Lepidoptera. G. A. Six, De Ruiterstraat 65, te ’s Gravenhage. — Hymenoptera. Dr. W. Berlin, Oud-Hoogleeraar, Westeinde 2, te Amsterdam. — Algemeene Zoologie. 1855-66. A. A. van Bemmelen, Directeur van de Diergaarde te Rotterdam. — Algemeene Entomologie. Mr. E. A. de Roo van Westmaas Huize Daalhuizen, te Velp. — Lepidoptera. 1856-57. Mr. J. Herman Albarda, te Leeuwarden. — Neuroptera. Mr. W. Albarda, te Ginneken. — Lepidoptera en Neuroptera. Dr. A. W. M. van Hasselt, Amsterdamsche Veerkade 15, te ’s Graven- hage. — Araneiden. 7 1857-58. Dr. J. W. Schubärt, te Utrecht W. K. Grothe, te Zeist. 1358-59. J.C.J. de Joncheere, Voorstraat, D 368, te Dordrecht. — Lepidoptera. 1860-61. J. Kinker, Keizersgracht CC 580, te Amsterdam. — Lepidoptera en Coleoptera indigena Dr. E. Piaget, aur Bayards, Neuchatel (Zwitserland). — Diptera en Parasitica. | LIJST DER LEDEN ENZ. XLIII 1863-64. Mr. R. Th. Bijleveld, Voorhout 88, te ’s Gravenhage. — Algemeene Entomologie. D. J. R. Jordens, Sassenpoorterwal, F 3471, te Zwolle. — Lepidoptera. 1864165. Mr. A. H. Maurissen, te Maastricht. — Europeesche insecten. Dr. H. J. Veth, Leeraar aan de Hoogere Burgerschool, Boezemsingel 118, te Rotterdam. — Algemeene Entomologie, vooral Coleoptera. H. W. Groll, te Haarlem. — Coleoptera. 1365-686. Mr. A. Brants, Eusebius-Builensingel, te Arnhem. — Lepidoptera. 1866-87. - F. J. M. Heylaerts, St.-Jansstraat, A 503, te Breda. — lepidoptera enz. Dr. N. W. P. Rauwenhoff, Hoogleeraar te Utrecht. --- Algemeene Zoologie. A. van den Brandt, te Venlo. — Lepidoptera. 1887-68. C. Ritsema Cz., Conservator bij ’s Rijks Museum van natuurlijke historie, Rapenburg 94, te Leiden. — Algemeene Entomologie. 1868-69. Dr. J. G. de Man, te Middelburg. — Diptera en Crustacea. Dr. F. W. O. Kallenbach, te Rotterdam. — Lepidoptera. A. Cankrien, te Äralingen. — Lepidoptera. Mr. C. J. Sickesz, Huize de Civese, bij Lochem, 1869-70. M. Nijhoff, Nobelstraat 18, te ’s Gravenhage. — Bibliographie 1870-71. Jhr. Dr. Ed. J. G. Everts, Leeraar aan de Hoogere Burgerschuul, Stationsweg 79, te ’s Gravenhage. — Europeesche Coleoptera. Mr. M. C. Piepers, Lid der rechterlijke macht in Nederlandsch Indie, thans met verlof in Nederland, Plein 14, te ’s Gravenhage, — Lepidoptera. Dr. P. J. Veth, Oud-Hoogleeraar, Villa Maria, Utrechtsche weg 22, te Arnhem. 1371-72. Dr. J. Ritzema Bos, Leeraar aan ’s Rijks Landbouwschool te Wage- ningen. — Oeconomische Entomologie. J. B. van Stolk, Schie 23, te Rotterdam. — Lepidoptera, XLIV LIJST DER LEDEN ENZ. Mr. A. F, A. Leesberg, Gedempte Burgwal 33, te ’s Gravenhage. — Coleoptera. Dr. H. J. van Ankum, Hoogleeraar aan ’sRijks Universiteit te Groningen. — Algemeene Zoologie. M. M. Schepman, te Rhoon. — Neuroptera. Dr. C. K. Hoffmann, Hoogleeraar aan ’s Rijks Universiteit, Morsch- singel, te Leiden. — Vergelijkende ontleedkunde en Embryologie. 1872-73. Dr. A. J. van Rossum, Eusebius-plein, te Arnhem. 1373-74. Dr. J. van Leeuwen Jr., Hoogleeraar aan ’s Rijks Universiteit , Pielers- kerkgracht 11, te Leiden. — Lepidoptera. Mr. M. ’s Gravesande Guicherit, te Delfl. — Coleoptera. 1874-75. H. L. Gerth van Wijk, Leeraar aan de Hovgere Burgerschool te Middelburg. — Hymenoptera aculeata. J. van den Honert, Plantage Muidergracht 32, te Amsterdam. — Lepidoptera. | K. N. Swierstra, Conservator bij het Koninkl. Zool. Genootschap Natura Artis Magistra te Amsterdam. — Algemeene Entomologie. 1575-76. H. Uijen, Priemstraal, te Nijmegen. — Lepidoptera. A. J. Weytlandt, te Westzaan. — Coleoptera. Dr. M. W. Beijerinck, te Delft. — Gallenmakende Insecten. Vine. Mar. Aghina, Sacr. Ord. Praed., te Schiedam. — Lepidoptera. 1876-77. Dr. P. H. J. J. Ras, Velper weg 56a, te Arnhem. W. H. Dreessens, Oudebrugsteeg 5, te Amsterdam. Mr. A. J. F. Fokker, te Zierikzee. — Hemiptera Emile Seipgens, Leeraar aan de Hoogere Burgerschool, Zoeterwoudsche singel, te Leilen. — Coleoptera. A. M. J. Bolsius, Practizeerend Geneesheer te Tangerang (residentie Batuvia) Java. 1577-78. Dr. C. Kerbert, Directeur van het Aquarium, Plantage Middenlaan, hoek Badlaan 70, te Amsterdam. Dr. G. A F. Molengraaff, Privaatdocent aan de Universiteit, Plantage Middenlaan 88, te Amsterdam. --- Lepidoptera. LIJST DER LEDEN ENZ. XLV 1878-79. Dr. A. C. Oudemans Jsz., Directeur van den Zoologisch-Botanischen tuin, te ’s Gravenhage. — Acarina. Dr. Henri W. de Graaf, Heerenstraal 74a, bij Leiden. — Anatomie en Physiologie der Insecten. P. T. Sijthoff, Administrateur op de kina-plantage Tjilaki, nabij Bandong, Preanger regentschappen, Java. — Coleoptera. Dr. F. A. Jentink, Directeur van ’s Rijks Museum van natuurlijke historie, Rembrandt-straat, te Leiden. 1379-80. Dirk ter Haar, te Cuyk. — Lepidoptera en Orthoptera. K. Bisschop van Tuinen Hz., Leeraar aan de Hoogere Burgerschool en het Gymnasium te Zwolle. — Lepidoptera. 1830-81. Dr. J. T. Oudemans, Privaatdocent aan de Universiteit, Assistent aan het Zoologisch laboratorium, Plantage Middenlaan 78, te Amster- dam. — Macrolepidoptera, Hymenoptera, Thysanura en Collembola. J. Jaspers Jr., Breestraat 331, te Beverwijk. — Inlandsche Insecten. 1331-82. Dr. H. Bos, Leeraar aan ’s Rijks Landbouwschool te Wageningen. — Formiciden. 1882-83. Dr. R. H. Saltet, Binnen-Amstel bij de Keizersgracht 244, te Amsterdam. D. van der Hoop, Zuidblaak 64, te Rotterdam. — Coleoptera. Dr. J. Bosscha Jz., tijdelijk op Borneo. — Coleoptera. H. M. Bruna, Predikant te Purmerend. — Lepidoptera. Dr. R. Horst, Conservator bij ’s Rijks Museum van natuurlijke historie, Nieuwsteeg, te Leiden. 1883-84. Johan P. Vink (adres: in firma H. Duys) te Nijmegen. — Lepidoptera. J. KR. H. Neervoort van de Poll, Heerengracht 476, te Amsterdam. — Coleoptera. ’ Mr. Th. F. Lucassen, Kemanglen (Tagal) Java. — Coleoptera. Mr. W.J. C. Putman Cramer, te Velp. — Lepidoptera. Otto Netscher, te Batavia. — Coleoptera. J. Büttikofer, Conservator bij ’sRijks Museum van natuurlijke historie, Breestraat, te Leiden. Dr. Th. W. van Lidth de Jeude, Conservator bij ’s Rijks Museum van natuurlijke historie, Buommarkt, te Leiden. — Anatomie der Insecten, XLVI LIJST DER LEDEN ENZ. 1884-85. Joh. de Vries, P. C. Hooftstraat 82, te Amsterdam. — Lepidoptera. 1886-87. Dr. Max C. W. Weber, Hoogleeraar aan de Universiteit, Sarphati- kade 3, te Amsterdam. Dr. J. C. C. Loman, Leeraar aan het Gymnasium, Leidsche Kade 96, te Amsterdam. Dr. J. van der Hoeven, Eendrachtsweg, te Rotterdam. — Coleoptera. N. A. de Joncheere, te Dordrecht. — Lepidoptera. Erich Wasmann, S. J., te Exaelen bij Roermond. — Coleoptera en Formiciden. 1887-88. H. F. Hartogh Heys, te Assen (tijdelijk bij Prof. E. Gens te Verviers (Belgie). W. Roelofs, Rünstraat 20, te ’s Gravenhage. — Curculioniden. L. W. Havelaar, te Namen (Belgie). — Lepidoptera. 1388-89. H. A. de Vos tot Nederveen Cappel, te Apeldoorn. — Lepidoptera. Dr. T. Lycklama à Nyeholt, Westersingel 83, te Rotterdam. — Lepidoptera. M. Merens, Prins Hendrikkade 144, te Amsterdam. — Coleoptera. J. C. H. de Meijere, Phil. Nat. Cand., Spinhuissieeg 5, te Amsterdam. — Diptera. J. L. C. van Essen, Marktstraat 3, te Arnhem. — Coleoptera. G. de Vries van Doesburgh, te Aralingen. — Lepidoptera. BESTUUR. President. P. C. T. Snellen. Vire-President. Dr. A. W. M. van Hasselt. Secretaris. F. M. van der Wulp. Bibliothecaris. C. Ritsema Cz. Penningmeester. J. W. Lodeesen. COMMISSIE VAN REDACTIE VOOR HET TIJDSCHRIFT. P. C. T. Snellen. 