None
Josias Hoffman liet Koning Willem Hl der Nederlanden een wapen en een vlag ten behoeve van de Oranje-Vrijstaat ont- werpen. De oor- spronkelike tekenin- gen berusten in het Departement van Bui- tenlandse Zaken te 's Gravenhage. Het wapen — ontwerp A toont de jachthoorn der Oranjes op een gouden veld ; de gol- vende fasce(band)met dePrinsevlag moestde Oranjerivier voorstel- len. De muts der vrije Heren, rustend op de helm, is het teken der onafhankelikheid. De wildemannen houden vlaggen van oranje, rood, wit, blauw en oranje. Een woord- [Zie voor verdere bizonderheden : Dr. E. C. Godce-Molsbergen, Hoe de Oranje- Vrijstaters hun vlag en wapen kregen. Onze Eeuw, 1911.^ At the request of Pres. J. Hoffman William HI, King of Holland, caused a coat of arms and a flag to be designed for the use of the Orange Free State. The original projects are kept in the Archives of the Foreign Office at de Hague. Scheme A shows the huntinghorns of the House of Orange on a gol- den field, the undulating fascia (bandage) in the Colours of the House of Orange represents the Orange River. The cap of the free Barons resting on the casque (helmet) is a token of independence. The savages support flags of orange, red, white, blue and orange. A pun serves for a motto. This design was deemed too elaborate and was modified as follows : B. Three huntinghorns and an orange undulating fascia on a field argent (silver shield). This design was adopted by the Volksraad(in 1856), the Great Seal however being substituted for the fascia. C. shows the design for a flag, but this was not chosen. The wellknown Free State flag was planned as follows : three orange stripes were inserted between four white stripes and this design was adopted by the Volksraad. The hunt- inghorns reappear on the Union postagestamps. Josias Hoffman Marthinus Wessel Pretorius [Dr. Hendrik Muller, Oude Tijden in den Vrijstaat. \ speling dient als de- vies. Dit ontwerp werd als te samenge- steld beschouwd en vervangen door het ontwerp B : een zilve- ren veld met drie jachthoorns en een golvende oranje fas- ce. In 1856 werd dit door de Volksraad in dank aanvaard, met weglating van de oranje fasce, die werd vervangen door het reeds in gebruik zijn- de Grootzegel. C is het ontwerp van een vlag, dat evenwel niet door den koning werd gekozen. De welbe- kende Vrij staatse vier- kleur werd aldus ont- worpen: drie oranje- banen tussen vier wit- te, en zo overgenomen door deVolksraad. De hoorns zijn overgeno- men op de Unie-post- zegels van 1910. J. N. Boshof H. Muller, Oude Tijden enz\ Josias Hoffman, de eerste President van de Oranje-Vrijstaat, was bevriend met het Kafferhoofd Mosjesj en moest reeds in 1855 aftreden, omdat hij zon- der machtiging van de Volksraad aan de Basoeto's een vat kruit had gestuurd. — Jacobus Boshof was zijn opvolger. Hij re- geerde met veel beleid, ook tegenover Mosjesj, en werd opgevolgd in 1859 door M. W. Pretorius, de zoon van Andries Pre- torius, en sedert 1857 President van de Z.A. Republiek. D Josias Hoffman, the first President of the Orange Free State, was on friendly terms with Moshesh. In 1855 he had to resign, for having sent to Moshesh a barrel of powder without the consent of the Volksraad. — His successor was Jacobus Nicolaas Boshof, a wise administrator, also in his relations with Moshesh. In 1859 he was succeeded by M. W. Pretorius, the son of Andries Pretorius and since 1857 President of the S. A. Republic. 87 DE BASOETO-OORLOGEN THE BASUTO-WARS Thaba BosiGo [Illustrated London Newsi\ MOSJESJ nam in 1824 bezit van Thaba Bosigo, een berg, die door de natuur tot een onneembare sterkte was gevormd. De Kaapse Regering was, in haar begeerte om de opkomst van vrije Boeren-staten ten Noorden van de Oranjerivier te belemmeren, mede oorzaak, dat Mo- sjesj steeds machtiger werd en de Afri- kaners het leven ondragelik maakte. In 1852 was hij sterk genoeg om een Engels leger te weerstaan. Toen de Oranje-Vrijstaat zijn onafhankelikheid had terug bekomen, moesten zijn bur- gers herhaaldelik oorlog voeren met de Basoeto's, doch toen Mosjesj ein- delik op voor hem ongunstige voor- waarden vrede moest sluiten, werd Basoetoland tot Brits gebied verklaard (1868) en zó werden de Afrikaners be- roofd van de vruchten van hun taaie strijd en ontelbare opofferingen. MoSHESH took about 1824 possession of Thaba Bosigo, a mountain so formed by Na- ture as to be an inpregnable stronghold. The Cape Colonial Government in their desire to check the growth of an inde- pendent community of farmers to the North of the Orange River, materially assisted Moshesh in becoming a power- ful chief, harrassing the farmers and in 1852 even prevailing over the British Arms. The Orange Free State, free once more, had to wage war on various occa- sions with the Basuto's, finally succeed- ing in forcing Moshesh to terms, when the Colonial Government interceded again and declared Basutoland British territory (1868), thereby depriving the Africanders of the fruit of their strenu- ous struggles and untold sacrifices. \_Casalis, Les Hasouto.j Glendower [ Verzameling Dr. Hendrik Muller 's Gravenhage. Collection of Dr. Hendrik Muller, The Hague.] Glendower, de plaats van de heer G. Donovan, in het distrikt Rouxville, O. V. S., met het fort tot bescherming tegen de invallen der Basoeto's. D Glendower, the farm of Mr. G. Donovan, in the Rouxville-district, O. F. S., with the fort for protection against the invasions of the Basuto's. 88 Sir George Grey (1854—1861), de opvolger van Sir George Cathcart als Goever- neur van de Kaap-Kolonie, was een man van edel karakter, die zijn kundigheden en zijn werk- kracht wijdde aan de ontwikke- ling van de Kaap-Kolonie. Hij was een trouw vriend van de Oranje-Vrijstaat (het Grey-Col- lege is naar hem genoemd). Een van de voornaamste ge- beurtenissen gedurende zijn be- stuur was de toekenning van een vertegenwoordigende re- gering aan de Kaap-Kolonie, reeds jaren lang, doch te ver- geefs, gevraagd. In '854 nam het Rijksparlement het wets- ontwerp aan, waarbij een Kaaps Parlement werd ingesteld. Vol- ledig verantwoordelik bestuur werd eerst in 1872 gegeven. Sir George Grey (1854 — 1861) succeeded Sir George Cathcart as Governor of Cape Colony. He was a man of noble character, who devoted his abilities and ener- gies to the development of the Cape. He was a constant friend of the Orange Free State (Grey College is named after him). One of the most important events of his administration was the granting of Parliament- ary institutions to the Cape Colony, asked in vain tor many years; in 1854 the Imperial Parliament passed the bill, whereby the Cape Parliament was instituted. Responsible Government was granted only in 1872. rNadriik verboden — Photo Elliot — \_Z.A-. Museum, Kaapstad — S. -A. Museum, Cap: Copyriglit.~\ e Tow U.J Gedenkteken te Bloemfontein, ,,ter gedachtenis aan de dapperen, die in de oorlog van 1865—1868 voor de Vrijstaat hun leven lieten". Q Monument erected near Bloemfon- tein ,.in memory of the brave who gave their life for the Free State in the wars of 1865-1868". [_Hofstede, Geschiedenis v.d. 0. V. S.~\ Mr. H. A. L. Hamelberg Tot de mannen, die het meest hebben bij- gedragen om van de Oranje-Vrijstaat een j rustig zich ontwikkelende modelstaat te j maken, behoorde ook de Nederlander Mr. H. A. L. Hamelberg (geb. 1826 te j Zalt-Bommel), die in 1856 te Bloemfon- tein kwam, waar hij steeds werkzaam was als advokaat en achtereenvolgens ook als Sekretaris en later Lid van de Volksraad, Lid van de Uitvoerende Raad, Staats- prokureur, enz. optrad. Hij was altijd de gaarne gehoorde raadsman in moeilike gevallen. Sedert 1871 was hij konsu- lair vertegenwoordiger van de Oranje Vrijstaat in Nederland, waar hij in 1896 overleed. Hij is de dichter van het Oranje- Vrijstaatse Volkslied. Een uitnodiging, hem in 1884 door Pres. Kruger gezonden, om op te treden als Staats-prokureur van de Z. A. Republiek, werd door hem afgeslagen. Presidentshuis te Bloemfontein C Presidency at Bloemfontein [Verz. Dr. Hendrik F. N. Muller.] [Dr. Hendrik P. N. Muller, Oude Tijden in den Oranje-Vrijstaat.] Adv. Dr. H. A. L. Hamelberg is one of the men who have co-operated to make the Orange Free State the calmly developing model republic. He was a Nether- lander (born in 1826, in Zalt-Bommel) who arrived in Bloemfontein in 1856 where he practiced as a barrister and acted consecutively as Secretary and member of the Volksraad, member of the Executive Council, State- Attorney etc. In many matters of importance his ad- vice was eagerly sought for. From 1871 till his death in 1896, he served in the capacity of consular repre- sentative of the Free State in the Netherlands. He is the author of the Orange Free State national anthem. An invitation of Pres. Kruger, to accept the post of State- attorney for the South African Republic, he declined to accept (1884). 89 Jan Hendrik Brand was President van de Oranje Vrijstaat van 1864 tot 1888. Hij was een zeer bekwaam man met grote bestuursgaven, die de Oranje-Vrijstaat door alle moeilikheden heen wist op te bouwen tot steeds toenemende welvaart. Mosjesj wist hij einde- lik, na veel moeite en strijd, tot rust te brengen ; hoe moeilik het ook dikweis ging, slaagde hij er in de vrede te bewaren tussen zijn republiek en de Kaap-koloniale en de Rijks- regering, ofschoon hij daarvoor een groot deel van de op de Basoeto's veroverde voordelen en de diamantvelden moest prijsgeven. Hij verleende zijn diensten na Amajoeba bij de vredesonderhandelingen. Alge- meen geacht en bemind, stierf hij in 1888 Van hem is het bekende: „Alles sal reg kom". Jan Hendrik Brand was President of the Orange Free State from 1864 to 1888. He was a man of great gifts and administrative ability who succeeded in piloting the strug- gling republic through all diffi culties to ever-increasing pros- perity. He brought the tireso- me and costly wars with the Basuto's to an end; he al- ways tried to preserve peace with the Cape and the Bri- tish Governments, even when his burghers were inclined to take up arms, though he had to sacrifice much of the bene- fits the Free State had gained by overpowering Moshesh, and had to acquiesce in the annexa- tion of Griqualand West. Alter the victory of Majuba he lent his services in the negotiations leading to the Convention of Pretoria ( 1881). In 1888 he died loved and revered by the whole of South Africa. In 1867 werden diamanten ontdekt in Grikwaland- West. Mijnen werden ontgonnen op plaatsen, waar later Kimberley ontstond: De Beers, Dutoitspan en Buitfontein. Deze en andere plaatsen waren door trekboeren gekocht van de Koranna-kaptein Danster en hadden van 1848 tot 1854 deel uitgemaakt van de Oranjerivier-Soevereiniteit en daarna van de Oranje-Vrijstaat. Niettemin maakte een Grikwa-kaptein, Nikolaas Waterboer, aanspraak op deze plaatsen, toen daar eenmaal diamanten waren gevonden. Zijn aanspraken werden ondersteund door Sir Henry Barkly, die in 1871 de gehele streek naastte. President Brand protesteerde ernstig tegen deze daad, doch bewoog zijn burgers hun rechten niet gewapenderhand te verdedigen. Het Kaapse Parlement protesteerde onder leiding van de heer Merriman eveneens tegen de annexatie. In 1876 werd Waterboer door een Landhof in de Kaap-kolonie in 't ongelijk gesteld. Toch hield de Britse Regering de annexatie in stand en bood aan de Vrijstaatse Regering £ 90000 aan als schadevergoeding. Pres. Brand, die tegen elke prijs de vrede wenste te bewaren, nam het aanbod aan. De KlMBER- LEY-MIJN IN 1876 The Kim- BERLEY- MINE IN 1876 [Illtistr. Loudon News.} In 1867 diamonds were discovered in Griqualand West. Mines were opened at the place where Kimberley now stands, at De Beers, Dutoits pan and Buitfontein. Emigrant farmers had bought these and other farms from the Koranna chief Danster The ground had formed part of the territory of the Orange River Sovereignty from 1848 to 1854 and thereafter of the Orange Free State. Nevertheless, diamonds having been discovered, a Griqua chieftain, Nicholas Waterboer, claimed the district. His claims were backed by Sir Henry Barkly who in 1871 annexed the country. President Brand, though deeply deprecating the injustice of this action, withheld his burghers from defending their rights by arms. The Cape Parliament, led by Mr. Merriman, was strongly opposed to the annexation. In 1876 a Land-Court of the Colony delivered judgment against Waterboer. Nevertheless the British Government upheld the annexation, offering £ 90000 to the Orange Free State as a compensation for the waiving of all claims. The offer was accepted, President Brand being unwilling to try conclusions by armed resistance. 90 Het eerste spoorweg-station te Kaapstad 1875 The FIRST railway-station at Cape Town verboden — Foto Elliott.] 1.11 1 •' f 'JUMi; [ e: i*-di. i1.li 1 1 rj .^é0 [Copyright — Photo Elliott. 1 De tweede helft van de 19de eeuw bracht aan de Kaap-kolonie grote stoffelike vooruitgang. Spoorwegen werden aangelegd om Kaapstad met het binnenland te verbinden (1860). De lijn van Kaapstad naar Wellington werd in 1885 verlengd tot Kimberley en in 1894 tot Mafeking. De spoorweg van Port Elisabeth naar Cradock en Colesberg (1885) bereikte in 1893 Pretoria. Hier- boven is het spoorweg-station te Kaapstad, zoals het in 1875 er uitzag, afgebeeld. D The second half of the 19th century was for the Cape Colony a time of marked material progress. Railways were built to connect Cape Town with the interior (1860). The Cape Town to Wellington line was continued in 1885 to Kimberley and in 1894 as far as Mafeking. The Port Elisabeth to Cradock and Colesberg line (1885) reached Pretoria in 1893. The above picture represents the Cape Town rail- way-station in 1875. Sekoekoeni was de zoon van de Bapedi-kaptein Sekwati, die na een oorlog met de Transvalers onder Komdt-Gen. Potgieter een stuk grond aan de Z. A. Republiek moest afstaan. Na Sekwati's dood werd die afstand door Sekoekoeni betwist, hetgeen leidde tot een oorlog tussen hem en de Republiek. Sekoekoeni, goed voorzien van vuurwapenen en geholpen door een voor de oorlog ongunstig jaargetijde, wist zich geruime tijd staande te houden, totdat de Transvalers, door de regentijd gedwongen, de oorlog tijdelik moesten staken. Dit werd door de heer Shepstone uitgelegd als een bewijs van zwakte en aangevoerd als één van de voor- naamste redenen voor de naasting van 1877. D Sekukuni was the son of the Bapedi-chief Sequati who, as the result of a war with the Transvalers under command of Comdt.-Gen. Potgieter, had had to cede a tract of land to the S. A. Republic. After Sequati's death Sekukuni protested against this cession which resulted into a war between him and the Republic. Sekukuni being well fur- nished with fire-arms and assisted by a wet season, kept his own for a consid- erable time, until the Transvalers were forced by the intervening rainy season to stop the operations for some months. This was interpreted by Mr. Shepstone as a proof of the weakness of the Republic and brought forward as one of the reasons which served as justification of the annexation of 1877. iMtretisky, Erinnerungen.] President Dr. Francois Thomas Burgers, gewezen leraar der N. G. kerk te Hannover, K.K., werd, toen Mar- tinus Wessel Pretorius als Staats-president van de Z. A. Republiek in 1872 moest bedanken, in zijn plaats gekozen Hij was een bekwaam man, bezield met de beste voornemens voor zijn land Hij begreep de voordelen, die voor de Republiek gevolg zouden zijn van een spoor- weg, die de Transvaal met Delagoa-baai verbond. Goed geregeld volksonderwijs trachtte hij met alle kracht te bevorderen. Intusien was de verontruste en geldelik zwakke toestand van het land niet bevorder- lik voor 't slagen van zijn verreikende plannen, die bovendien door de bevolking slechts zwak werden gesteund. O The Rev. Franfois Thomas Burgers, formerly D. R Minister at Hannover CC, was elected Pre sident of the S. A. Republic in 1872, President M. W. Pretorius being obliged to resign. He foresaw the advantages which would accrue to the Republic from a railway connecting the Transvaal with Delagoa Bay, and he was anxious to promote a sound system of education. The unsettled and financially weak condition of the country was not conducive to materialising his far-reaching schemes which moreover did not receive the necessary support of his countrymen. 91 PRETORIA IN 1876 The three pictures of Pretoria on this page have been reproduced from photo's taken before the annexa- tion. On the first pict- ure the old Pretoria- Hotel is represented The second shows Market Street South, with in ihe fore- ground, to the right, the old Government- house. Behind this, two blocks further, was the jail, and be- hind this a few stores. To the left, where now the Grand Hotel is standing, was then the residence of Mr. Robert Lys. The third picture shows a portion of Church Square, seen from Church Street West. The Church, which was broken down a few years ago, was at the time that the photo was taken still in course of construction, the tower being not yet finished and surrounded by a scaffolding. Some of the stores on the foreground remained in existence into the 20th century. Nevenstaande drie afbeeldingen van Pretoria zijn naar foto's uit de tijd vóór de annexatie. Op de eerste afbeelding vinden wij een hoekje van het Kerkplein met het oude Pretoria-Hotel. De tweede toont de Marktstraat-Zuid, met op de voorgrond, rechts, het oude Gouvernements- gebouw. In het tweede blok daarachter was de „tronk". Verder-op enige winkels. Links op de voorgrond, waar nu het Grand Hotel is, stond toen het woonhuis van de heer Robert Lys. De derde afbeelding geeft een kijkje op het Kerkplein van uit de Kerkstraat-West. De kerk, die nu weer afgebroken is, was op het ogenblik, dat de foto genomen werd, nog in aanbouw. De toren is nog niet geheel gereed en nog omgeven door stei- gers. Enkele der win- keltjes op de voor- grond zijn tot in de 20ste eeuw blijven staan. Deze drie afbeeldingen zijn gemaakt naar foio's uit de verzameling van br. W J. Leyds.te'sGravenhage. O These three pictures are reproductions of photo's in the collection of Dr. W. J. Leyds, The Hague. Sir Theophilus Shepstone was als Secretaris voor Naturellenzaken in het Natalse Goevernement steeds gezaghebbende raadgever van de elkaar opvolgende regeringen. In Okt. 1876 werd hij aangesteld als speciale kommissaris, belast met het instellen van een onderzoek naar de grieven der Boeren, die op de Transvaalse grenzen van Natal woonden. In 1877 bracht hij een bezoek aan de Z. A. Republiek, om, zoals hij het voorstelde, zijn hulp te verlenen bij 't oplossen van de naturellen-kwestie. Op 12 April werd de Republiek formeel genaast, niet- tegenstaande de protesten van de Volksraad en van Pres. Burgers. Shepstone werd tot Administrateur benoemd. Toen het bleek, dat hij in dit ambt niet op zijn plaats was, werd hij in 1879 vervangen door Sir Owen Lanyon. O Sir Theophilus Shepstone was as Secretary for Native Affairs in the Natal Government the constant adviser of various successive administrations. In Oct. 1876 he was appointed a special commissioner to inquire into the grie- vances of farmers living on the Transvaal border of Natal. In 1877 he visited the South African Republic in order to assist, as he put it, in the solution of the native problem. On April 12th he formally annexed this Republic, notwithstanding the protest of the Volksraad and of Pres. Burgers. Shepstone was appointed Administrator but, not proving a success in this capacity, he was in 1879 superseded by Sir Owen Lanyon. [Illustrated Lo?id(jn News.^ 92 DE ZOELOE-OORLOG VAN 1879 THE ZULU WAR OF 1879 Sir Bartle Frere Sir Bartie Frere was Goeverneur van de Kaapkolonie van 1877 — 1880. Lord Carnarvon was in 1874 Sekretaris van Staat voor de Koloniën geworden en wenste een federatie van de Zuid Afrikaanse Kolonies en Staten te bewerken. Om de Transvaal daartoe te dwingen, moest door Sir Bartle Frere worden bewezen, dat de bur- gers niet in staat waren, zich tegen de Zoeloes te verdedigen. In 1877 vond, als eerste stap tot de federatie, de naasting van Trans- vaal plaats. Deze zelfde annexatie deed de Afrikaners in geheel Zuid-Afrika zich verzetten tegen elke federatie-poging en was tevens onmiddellike oorzaak van de Zoeloe-oorlog van 1878/79, waarbij de Boeren zich onzijdig hielden en de Britse legers het zeer zwaar te verantwoorden kregen. Op 22 Jan. 1879 werden bij Isandhlwana de Engelse troepen overvallen en bijna geheel vernietigd. Bij Prins Louis Napoleon [XaJi-iik vcrhoden — Photo Ellioll — Copyn'g/il.] [Z. A Mus.. Kaapstad — S. .4. Mits. Cape Town.] Rorkesdrift werd een Engels detachement aangevallen, doch kon zich redden. Bij Hlobane werd een derde detachement geslagen. (Piet Uys, de enige Transvaler, die zich bij de Engelsen had aangesloten, om de dood van zijn vader te wreken, sneuvelde hier.) Bij Ginginhlovoe werden einde- lik de Zoeloes voor goed verslagen. Ketswayo werd gevangen genomen en verbannen. In 1883 kon hij terugkeren ; hij stierf in 1884. Met de versterkingen, die in 1879 uit Engeland werden gezonden, kwam ook, als vrijwilliger. Prins Louis Napoleon, zoon van de gewezen Franse Keizer, die kort na zijn aan- komst bij een verkenningstocht door Zoeloes werd vermoord O Sir Bartle Frere was Governor of the Cape from 1877 to 1880, Lord Car- narvon being Se- cretary of State for the Colonie.s since 1874 and doing his utmosttobring about a federation of all the South- [it/iistnr,l Loi.in,! \.,^^\ Louis Napoleon, Prince Imperial of France. Ketswayo Cetewayo African Colonies and States. The Republics did not see the benefits of political federation under the prevailing circumstances, which induced Lord Carnarvon and Sir Bartle Frere to force them into it. In due course Transvaal was annexed. Amongst the reasons, brought forward in justification of this procedure, figured the Transvalers' alleged incapacity to keep the Zulus within bounds. One of the first consequences however of this elimination of the Africander military power was the collision between Cetewayo and the Colonial Government leading up to the Zulu-war of 1878 — 79, marked by the sanguinary defeat of the British arms at Isandhlwana (23 Jan. 1879) and Hlobane. At the latter place Piet Uys, the only Transvaler who had joined the British force with the intention of avenging his father's death, was killed in action. At Rorkesdrift the troops held their ground, and at Ginginhlovu the Zulus were heavily beaten. Cetewayo was taken prisoner and afterwards deported In 1883 he was allowed to return to Zululand, where he died soon after (1884 . Amongst the reinforcements sent from England to take the field against Cetewayo was also the Prince Imperial, son of the late Emperor Napoleon III, who had joined as a volunteer. Soon after his arrival he was sur- prised by a handful of Zulus, while out reconnoitring, and slain. 93 Na heldhaftige verdediging door het garnizoen van de versterkte post bij Rorkes-drift (zie vorige blz.) waren de Zoeloes afgetrokken, hoe- wel zij er in ge- slaagd waren, de gebouwen in brand te steken. Links is het huis van de zendeling Witt, verschanst met zakken mie- lies en beschuit- kisten. Rechts het huis, dat als hospitaal werd ge- bruikt. Links op de voorgrond de ruiter-afdeling onder Luit. Co- lonel Russell, die het garnizoen komt ontzetten. D The Zulus having met with effective resistance from the British garrison of the fortified post near Rorkesdrift (see preceding page), had retired, although they had succeeded in setting the various buildings on fire. To the left is the house of the Rev. Witt, barricaded with mealie bags and biscuit boxes. To the right is the house used as a Hospital. On the fore- ground, to the left, the mounted men under Lieut Col. Russell, galloping up to the Hospital to the rescue of the beleaguered garrison. Illustrated iMiidon News Rorkes- drift James Anthony Froude John William Colenso De begaafde Engelse geschiedschrijver Froude ontving op het einde van 1874 de opdracht van de Britse Regering om een politieke reis naar Zuid-Afrika te doen, ten einde een Confede- ratie van Natal en de Kaapkolonie tot stand te helpen brengen. Hij was de Hollands-spre- kende Afrikaners gunstig gezind. In zijn ver- slag toonde hij 't on- recht aan, dat de Vrij- staat was aangedaan. — Colenso ging in 1853 als Bisschop van Natal naar Zuid-Afrika. Hij vertaalde het „Prayerbook" en het Nieuwe Testament in de taal der Zoeloes, van welk volk hij een groot vriend was. Toen de Zoeloe Langalibalele, het hoofd der Hloebi, in opstand was gekomen tegen de Koloniale Re- gering, werd hij door Colenso verdedigd. Hij i veroordeelde het wille- keurig optreden van Lord Carnarvon en Sir Bartle Frere tegen de Z.-A. Republiek en protesteerde tegen de inlijving, in een rede, in 1880 te Pietermaritzburg gehouden, daar hij grote moeilikheden voorzag als gevolg van de anti-Afrikaner politiek, ü The talented English historian Froude was despatched to South-Africa, in the end of 1874, to visit this country on a political mission, the purpose being to effectuate a Confederation of the British South-African Colonies. He was well disposed towards the Dutch-speaking African- ders. In his report he proved the iniquity of the treatment, the Orange Free State had received. — Colenso went to South-Africa in 1853 as Bishop of Natal. He published a Zulu-translation of the Prayerbook and the New Testament. He was a friend of the natives and defended Langalibalele, when this Hlubi-chief revolted against the Colonial Government. He condemn- ed the highhanded tactics of Lord Carnarvon and Sir Bartle Frere against the S.-A. Republic and protested against the annexa- tion in a speech at Pietermaritzburg (1880), as he foresaw serious trouble with the Zulu-nation as the first fruit of the anti-Africander policy. \_Life of Colenso.^ [Illustrated London News.~\, 94 o oc oc Q X < < Q o: < ■OL ■73 V V ra c s > X 0 > c a ■a c il — c 0 S '5 o o > -o c u 3 0 oa ra 3 •O u > -a c ra ra < si u -o c ra > <u T3 C (ü JOB > U N a o 1 'en u •2, o D. 0 u -o c o o u Q 'o c o Ó ra z o» "o -0 1» c ■ofl u u 'Ê E 0 U c ra E 'ra ■o c ra 0 oa ra & ■o o > V 0 < tzj 0 a a X V c ■i. -T i> V a o ra -O 'S -O P3 o 00 00 'ü' 0 4) ^ « C c c u ■o 3 D. V oi V O 1> 3 "3 en o 00 00 U ^3 ^ >> -o T3 ra G -O o 3 c ra -. > c c: > c > Ë 0 U o 0 •o ^ 0 N V •O ra 3 ö5 1) ^ "ra C 1) ■2 ^0- a V o '^ t <; V o oo \ ^ oo ,— ( > 's. V, U \^ [£I :^ Q X »— ( \ ^^ _J x < t < CÜ i^ \. w Q ^ V < ,. < \ Dh ■,- v V \ V ^X V \' ^ I V ^ V 95 Koningin Victoria „God save the Queen" is meer dan zestig jaar gezongen terere van de Vorstin, die ten volle de liefde van haar onderdanen mocht bezitten. Vooral als ge- lukkige echtge- note en moeder zal zijvoortleven in de geschie- denis. Zij re- geerde streng konstitutioneel, zonder haar persoonlike me- ning te doen uitkomen Ne- venstaande af- beelding is uit het jaar 1876, toen zij de titel van „Keizerin van Indië" aan- nam. [lllitslra/et/ London News ] Queen Victoria „God save the Queen" was sung for more than sixty years in honour of the monarch, who enjoyed the unreserved love of her sub- iects. She will live in history principally as a happy wife and mother, whose long reign was strictly con- stitutional, the Queen never al- lowing her per- sonal wishes to intrude upon Sta- te affairs. This picture repre- sents the Queen in the year 1876, when she assum- ed the title of „Empress of India". Paardekraal Op 16 Dec. 1880 werd op de plaats Paardekraal, bij Krugersdorp, een plechtige bijeenkomst gehouden, waar de Transvalers weer een eigen regering (driemanschap) instelden en elkaar beloofden, niet te zullen rusten, voor Transvaal weer vrij was. Op 13 Dec. 1881 vond op dezelfde plaats een dankfeest plaats Sedert werd om de vijf jaar op Paardekraal, waar een gedenkteken ; werd opgericht, een grote nationale bijeenkomst gehouden Hieronder is de bijeenkomst van 1891 afgebeeld. \_\'crz. van Jhr Mr C Beelaerts vuil Blok- Unnl, Zeist. ^ ^Coll. of Jhr C. Bee- laerts van Blokland, Zeist?. On Dec. 16th 1880 a great many Transvalers came together at the farm Paardekraal where they, in solemn meeting, re-esta- blished self-government and bound themselves by oath not to rest before the Transvaal should be a free country once more. On Dec. 13th 1881 on the same farm a thankgivings service was held Since then a great national meeting was convened, every ; five years, at Paardekraal, where a monument had been erected The above picture represents the meeting of 1891. 96 De Eed van Trouw van het Driemanschap (Verkleinde afbeelding van het oorspronkelike stuk, getekend door de leden van het Driemanschap.) ^^^..4^.^ -^ -^^t^. A-y ^' ,7 ^v^ r- ~:^c ^:4'^-^'''-^< '<'-^-- / ■y f , ,,^' / -'/ -' ^ V^. ... ^A. y y?. yV- ^ e ^> ^^\- Sir G. PoMERoy Colley was een der beroemdste krijgskundigen van het toenmalige Engelse leger. Toen de Trans- valers naar de wapens hadden gegrepen, wilde hij zo spoedig mogelik Pretoria hereiken, doch vond zijn weg versperd door Transvaalse kom- mando's onder Komdt. -Generaal Piet Jou- bert. Bij Laing's Nek (28 Jan. 1881j en op de Ingogo-hoogten (8 Febr. 1881) leed Col- ley zware verliezen Bij de wereldberoemde bestorming van Majoeba door de Boeren sneuvelde de Generaal : een der edelste en ridderlikste tegenstanders, die de Boeren ooit gehad hebben. V?^ fe* The Triumvirate's Oath of Allegiance (Facsimile reproduction of the original document, signed by the members of the Triumvirate (For Translation see the „Appendix".) [Butler's Life of Colley-] Sir G. Pomeroy Colley was one of the most famous tacticians of the British army of his time. When the Transvalers liad proclaimed their indepen- dence he desired to reach Pretoria in the shortest possible time, but found his route blocked by the Burgher commando's under Comdt-'General Piet Joubert. At Laing's Nek and the Ingogo-heights (Jan. 28th and Febr. 8th 1881) Colley suffered heavy defeats. Du- ring the famous recapture by storm of Ama- juba by the Boers, the British General was killed in action. With his foes he had gain- ed the reputation of being one of the no- blest ad most gallant opponents they had ever to contend with. the Kimbei against the opportunity of Pretoria. William Ew^art Gladstone Toen „the grand old man" zich in 1894 uit het politieke leven terugtrok, kon hij terugzien op een wèl besteed leven ten nutte van zijn vader- land. Als jeugdig lid van het Parlement veroordeelde hij het geringe bedrag, dat bij de afschaffing der slavernij in de Kaap-kolonie als schadeloosstelling werd toegekend. Tij- dens zijn eerste ministerie werden de Diamantvelden Brits gebied. Gedurende de verkiezingsveldtocht van 1879 sprak hij scherpe afkeuring uit over de Britse annexatie van de Transvaal, doch, minister geworden, zag hij geen gelegenheid, ze ongedaan te maken. Na de Vrijheidsoorlog werkte hij mede aan het tot stand komen van de Pretoria-Konventie Gladstone's naam zal daarom door de Zuid- Afrikaners steeds met eerbied en dankbaarheid worden genoemd. O When "the Grand Old Man" retired from active politics, in 1894, he could look back upon a life of great activity for the benefit of j his country. When still a youthful Member of Parliamant he de- precated the low sum voted as an indemnification for the abolishment of slavery in Cape-colony. During his first term of administration ley Diamond-fields were proclaimed British territory. In the election campaign of 1879 he strongly protested British annexation of the Transvaal, but, raised to the rank of Cabinet Minister once more, he could not find an to undo the annexation. After the battle of Amajuba, however, he co-operated in in bringing about the Convention Gladstone's name will for ever be honoured and revered by every South-African. [Illustrated London News.^ 97 Transvaalse Krijgsofficieren 1880 Military leaders of the Transvaal 1ste rij: 1 Gen. Frans Joubert (Kommandant bij Bronkhorstspruit in het gevecht tegen Col. Anstruther); 2 Gen. Nic. J. Smit (leider der Kom- mando's in de slag op de Ingogo-hoogten 1; 3 Gen. Piet Cronjé (Komman- dant bij de belegering van Potchefstroom). 2e rij : 1 Komdt. Hans Erasmus ; 2 Komdt. J. du Plessis de Beer ; 3 Komdt. Henning Pretorius ' E- landslaagte) ; 4 Komdt. Hans Botha. 3e rij : 1 Komdt. D. J Muller (Lijdenburg); 2 Komdt. J. S. Joubert Sr, ; 3 Komdt. -Generaal P J. Jouberi ; 4 Vecht-Gene- raal J. M. Koek (Pot- chefstroom ; 5 Veldkt P. L. Bezuidenhout. 4e rij: 1 Komdt S. P. Grove; 2 Komdt. J. D. Weilbach (LaingsNek); 3 Komdt. C. Engelbrechl (Standerton); 4 Komdt. J. Fourie (Laings Nek' 5e rij; 1 Gen.H. J. Schoe- man (Pretoria); 2 Gen J. P. Steyn ( Lijdenburg. 1 st row : 1 Gen. Frans Joubert (leader of the Burghers in the fight with Col. Anstruther at Bronk- horstspruit) ; 2 Gen. N. J. Smit, commanding the forces in the battle of the Ingogo Heights; 3 Gen. P. Cronjé siege of Pot- chefstroom V 2nd row : 1 Comdt. Hans Erasmus; 2 Comdt. J. du Plessis de Beer; 3 Comdt. Henning Preto- rius (Elandslaa^te) ; 4 Comdt. Hans Botha. 3rd row: 1 Comdt D J. Muller (Lijdenburg;; 2 Comdt J S. Joubert Sr ; 3 Comdt. -General P. J. Joubert ; 4 Fighting- General J M. Koek (Potchefstroom) ; 5 Field- cornet P. L. Bezuiden- hout. 4th row: 1 Comdt. S. P. Grove; 2 Comdt. J. D. Weilbach (Laing's Nek); 3 Comdt. C. En- gelbrecht (Standerton ; 4 Comdt. J. Fourie (Laings Nek). 5th row : 1 Gen H. J. Schoeman Pretoria ; 2 Gen. J. P. Steyn i Lij- denburg) Potchefstroom in 1880 Na de grote vergadering van Boeren te Paardekraal werd, op Dingaansdag 1880, de Vierkleur der Republiek gehesen. Die- zelfde dag gingen burgers onder Kommandant Piet Cronjé naar Potchefstroom om er een proklamatie te laten drukken Op hen werd geschoten door soldaten, die in enkele huizen waren opgesteld. Die gebouwen werden na twee dagen vechtens ge- nomen. Dit was het begin van de oorlog. € \_Nadruk verboden lUiistrateJ London News Copyright.^ After the mass-meeting of Boers at Paardekraal, the Vierkleur of the Republic was hoisted on Dingaan'sday 1880. That same day a party of Burghers under Commandant Piet Cronjé proceeded to Potchefstroom with the purpose of having the proclam- ation printed there. The party was fired upon by soldiers who had taken up a position in certain outbuildings. These were taken after two days fighting. This was the commencement of the war. 98 MAJOEBA AMAJUBA j:^Yr*-*.m»',m^ r':^'. ^xmm^. 'S^'rt^^^S^'ÏMm'^^éM [Xaar een schets van Lady Butler Butler s Life of Colley From a sketch by Lady Butler.^ Kaart van de top VAN Majoeba [Butler's Life of Colley.'. Map of the summit OF Amajuba [Butlers Life of Colley.] KoDJe occupied by Highlanders ^f 'eoccupieö Sluejêcketi De stelling der troepen, op deze kaart aangetekend, komt niet geheel overeen met de posities, die zij in werkelikheid hebben ingenomen, doch dient meer om een algemeen denkbeeld te geven van de wijze, waarop de verschillende Engelse regimenten de berg bezet hielden. By A. waren de matrozen, bij B. de Northamptonshire-infanterie (2de Bataljon, 58ste Regiment), I bij C. de Gordons van het 95ste Regiment Hooglanders. — Attack ^= richting van waar de aanvallende Boeren kwa- men ; Kopje occupied by Highlanders = Kopje bezet door Hooglanders ; Reserve Hospital and Wells = Reserve-hos- pitaal en waterputten; Cemetery- Begraafplaats ; Final position = Laatste stelling; Kopje occupied by Blue Jackets = Kopje, bezet door zeesoldaten. Line of ascent by Brit- ish troops := Richting, waarin de Engelse troe- pen kwamen bij 't be- zetten van de berg. De cijfers geven de hoogte (in Engelse voeten) aan : bij benadering opgegeven positie bij de aanvang van 't gevecht. a a The position of the troops, marked on this map, is not intended to show the actual ground, held by them, but only to indicate generally the faces of the mountain, held by the different Regiments. A. = Bluejackets; B. = Northamptonshire 2nd Bn , 58th Reg.; C. = 92nd Highlanders, 2nd Bn. Gordons . ^^ : Approximate positions of firing lines. The figures mark the altitude at various points of the mountains. Line of accent by Bnliih troops 99 De Vredesonderhandelingen te Laings-Nek The Peace Negotiations at Laing's Nek [Nadruk vcrhodcu lUiisIrutcd I.otidon A^t'tc'i' Copyrig/it.] Na de over- winningen der Transvalers opLaing'sNek (28 Jan), In- gogo- Hoogten ' 8 Febr ' en Majoeba (27 Febr.) stemde Sir Evelyn Wood, Gen. Colley's op- volger, toe in een wapenstil- stand(5Maart\ welke leidde tot het sluiten van de vrede en de Pretoria- Konventie De Vredesonder- handelingen vonden plaats in het huis van de heer O'Neill. De laatste zitting der onderhandelaars is hierboven afgebeeld. Rechts van de tafel zit, schrijvend, President Brand; om hem heen staan Kapt. Cropper, Kapt. Roberts, Gen. Smit en Sir Evelyn Wood. Vóór de tafel zit Gen. Joubert, links op de voorgrond Vice-President Kruger en naast hem, achter de tafel, (Zwarti Dirk Uys, Luit Hamilton, Majoor Clark en Majoor Eraser. Hieronder is afgebeeld het ogenblik, waarop het gelukkige resultaat van de onderhandelingen aan de kommando's wordt bekend gemaakt. The Trans- vaalershaving been victori- ous in the batt- les of Laing's Nek (Jan 28th), Ingogo Heights Eebr i^thi and Ama- juba (Febr 27th',SirEve- lyn Wood, who had suc- ceeded Gen. CoUey, arran- ged an armis- tice which led up to the nego- tiations of Laing's Nek and finally to the Pretoria- Convention. The negotiations were held in the house of Mr O'Neil. At the last session were present : Pres. Brand (writing at the top of the table); around him are standing Capt. Cropper, Capt. Roberts, Gen. Smit and Sir Evelyn Wood; before the table sits Gen. Piet Joubert; at the lower end, next to him, Vice-President Kruger; and behind the table, beginning from the left. Dirk Uys, Lieut. Hamilton, Major Clark and Major Fraser. — The second picture represents the notification of peace to the Burghers. [Nadruk verboden Illustrated London News Copyright.] 100 Comdt.-Gen. Piet Joubert Gen. Nic. J. Smit Petrus Jacobus Joubert heeft zijn volk gediend in gewichtige staats- betrekkingen. In de vrijheidsoorlog was hij Kommandant-Generaal Hij was een uitstekend kenner van de gewoonten der kaffers en daarom aan gewezen voor de post van Naturellen- Kommissaris. In de Oorlog van 1899 -1902 leidde hij de krijgsverrichtin- gen om en bij Ladysmith, tot hij plotseling op 27 Maart 1900, over- leed, betreurd door gans het volk — Vecht-Generaal Nicolaas Smit is voor- al bekend geworden door de over- winning bij Ingogo, waar hij over de Transvalers het bevel voerde Hij " as, met Pres. Kruger en de heer S J du Toit, Super-intendent van Onderwijs, lid van de derde' deputatie, die in 1884 met Lord Derby onderhandelde over wijziging van de Pretoria Kon- ventie (zie bl 103) Q Petrus Jacobus Joubert served his country in many capacities. He was Commandant General in the war of 1880. Posses- sing a thorough knowledge of native cus- toms, he was an eminent native-com- missioner In the war of 1899 — 1902 he' had the command ovtr the republican troops in Northern Natal until he rather suddenly met his death (March 2 ah, 19C0 , regretted by all his countrymen. — Fighting-General Nicolaas Smit was made famous by the battle of Ingogo, where he commanded the Transvaalers With President Kruger and the Rev S. J du Toit, Super-intendent of Education, he formed the (third Deputation that, in 1884, was despatched to London to convince Lord Derby of the necessity of amending the Pretoria Convention (See pagelOS). Toen in 1884 Ketswayo was gestorven, ont- stond in Zoeloeland een hevige strijd om de opvolging. Een aantal Boeren, onder Jacobus van Staden en Conrad Meyer, mengden zich in die strijd ten gunste van Ketswayo's nog jonge zoon Dinizoeloe die de overwinning voor Dinizoeloe verzekerden '5 Juni). Als loon ontvingen zij een stuk grond, thans het distrikt Vrijheid, waar zij een republiek vestig- den, de Nieuwe Republiek genaamd, met een Volksraad, waarvan Lucas Johannes Meyer voorzitter was. In 1887 werd deze Republiek in de Z.-A. R. opgenomen. Lucas Meyer vertegenwoordigde het distrikt in de Trans- vaalse Volksraad, waarvan hij de laatste voor- zitter was. Hij was lid van de Transvaalse Regering gedurende de oorlog van 1899— 1902 en stierf te Brussel. Lucas J. Meyer After the death of Cetewayo in 1884 Zulu- land became the scene of a war of succes- sion in which a number of farmers, led by Jacobus van Staden and Conrad Meyer, took an active part in favour of Dinizulu, then still a lad and son of Cetewayo, and secured the supremacy of Dinizulu, for which assistance they were paid with the cession of a complex of farms, where they established an independent Republic, named the New Repu- blic, with a Volksraad, of which Lucas Johan- nes Meyer was president. In 1887 this republic was incorporated with the S.-A. R. (district of Vrijheid). Lucas Meyer represented this new district in the Transvaal Volksraad of which he was the last president. He was a member of the Transvaal Government during the war of 1899- 1902 and died at Brussels. Dr. E. j. p. Jorissen W. Eduard Bok Dr. E J P. Jorissen, een Nederlands predikant, trad in 1875 in Transvaalse staatsdienst, werd in 1876 Staatsproku- reur, was in 1877 en 18 8 lid der Trans- vaalse deputaties naar Engeland en ge- durende de onafhankelikheidsoorlog en daarna de rechtsgeleerde adviseur der Transvaalse regering. In 1900 werd hij benoemd tot rechter in het Hoogge- rechtshof der Z A R In 1890 vertrok hij, na de bezetting van Johannesburg door de Britse troepen, naar Holland, waarhijinl912stierf — DeheerBoktrad, spoedig na zijn aankomst in Transvaal, op als sekretaris van verschillende Volksraad-kommissies en van deeerste endetweededeputatie(1877enl878),van het driemanschap, en, na de vrijheids- oorlog, als Staats sekretaris. □ Dr. E. J P Jorissen, aciergymanfrom Holland, entered the Civil Service of the Trans vaal in 1875, was State- Attorney in 1876, member of the deputation to London in 1877 and 1878 and the legal adviser of theTransvaalers during and after the war of independence. In 1890 he was ap- pointed Judge of the Transvaal High Court. After the British occupation in 1900 he went to Holland, where he died in 1912 — Soon after his arrival in Transvaal Mr. W E. Bok was appointed secretary to various Volksraad-committees. He acted as secretary to the first and the second deputation (1877 and 1878) and to the triumvirate, and as State-secretary since 1880. 101 John X. Merriman [Nadruk verbodin Photo E. Peters - Copyright.^ Jan Hendrik HOFMEYR [Nadruk verboden — Photo E. Peters — Copyright.] J. X. Merriman is geboren in Engeland (1841) en ontving zijn opvoeding te Rondebosch en Oxford. In 1869 werd hij lid van het Kaapse Parlement en bleef dit tot de stichting van de Unie Hij was minister in de jaren 1875— 1878, 1881 ~ 1884,1889—1893 en 1899—1900. Ten tijde van de stichting van de Unie was hij Eerste Minister van de Kaap-kolonie en wist hij de geldzaken zo te regelen, dat de Kaap-kolonie met een sluitende begroting in de Unie kon worden opgenomen — J. H. Hof- meyr (Onze Jan) (geb. 1845, f 1910) heeft als journalist en als staatsman veel bijgedragen om de rechten van de Hollandse taal in de Kaap-kolonie te beschermen. Als politiek organisator bracht hij de Afrikaander Bond tot grote invloed en macht, ü J. X Merriman, born in 1841 in England, educated at Rondebosch and Oxford, was elected member of the Cape Parliament in 1869 and was re-elected ever since until the proclamation of the Union of South Africa. He was a member of the Cabinet in the years 1875-1878, 1881-1884, 1889—1893 and 1899- 1900. At the time of the Unification he was Prime Minister of Cape-Colony and so handled the much deranged financial matters of the Cape that this colony entered the Union with a well balanced budget. — J. H. Hofmeyr (Our John — 1845 — 1910) served his country as a publicist and a politician. He contributed much to the official recognition of the Dutch language in Cape Colony As a political organiser he made the Africander Bond a source of strength and influence for his nation. Baron Jan Hendrik DE Vil I, IERS Dr Geo. McCallTheal De heer (thans Baron' J. H de Vi Uiers (geb 1842 te De Paarl) studeerde te Kaapstad, Leiden en Berlijn ; werd in 1872 Staats-prokureur van de Kaap-kolonie; was als Hoofdrechter President van het Kaapse Hogerhuis. Hij is een der beste kenners van het Zuid-Afrikaanse recht. In 1910 was hij voorzitter van de Nationale Konventie — Dr. Geo Mc Call Theal heeft aan Zuid-Afrika onschatbare diensten bewezen als geschiedschrijver. Zijn „History of South Africa" is een standaard-werk van grote waarde Als grondig kenner der inboorlingen heeft hij ook hun geschiedenis op voortreffelike wijze behandeld D Mr. now Baron! J. H. de Villiers was born at De Paarl in 1842, was educated at Cape Town, Leyden and Berlin and was appointed State-attorney of Cape Colony in 1872. In his quality of Chief Justice he acted as president of the Cape Legislative Council. In 1910 he presided the National Convention. He is known for his profound knowledge of South African Law. — Dr. Geo Mc. Call Theal has greatly benefit- ed South Africa as an historian, His "History of South Africa" is a work of lasting merit. His profound knowledge of the S. A. natives has enabled him to publish also an excellent description of their history. 