Zuid-Carolina onder negerbestuur. Eene bijdrage tot de Kennis van Amerika
Vraag. En dat zelfs misdadigers wier schuld be- wezen was niet werden gestraft? Antw. In de eerste plaats , daar de Jury's ge- deeltelijk uit kleurlingen bestonden, was het moei- lijk iemand in staat van beschuldiging te stellen. Als dat geschieden zou , gaf het ras , waartoe het in- dividu^behoorde , aanleiding tot moeilijkheden. Omtrent blanken bestond die zwarigheid , geloof ik , niet zoo bijzonder , maar kleurlingen hadden natuurlijk eene groote voorliefde voor hun eigen ras , en hunne be- grippen]^van recht en onrecht waren niet zeer helder. Was eenmaal een individu in slaat van beschuldi- ging gesteld , dan was het hoogst moeilijk eene schul- digverklaring te doen plaats hebben ; en als die werkelijk plaats had , dan was de veroordeelde toch zeker dat' hij gratie zou krygen. Ik heb meer dan een geval gezien dat de beschul- 229 ^igde werd vrijgesproken door denGrootenjury ende beschuldiger in staat van beschuldiging gesteld we- gens valsche beschuldiging of zoo iets. In het kerspel van Christ-Church hadden vier ge- vallen plaats ; mijn opvolger , een volbloed Scott-man , zeide dat het een schandaal was. Eenige kleurlin- gen hadden vee gestolen , en de eigenaar verkreeg dat zij in hechtenis genomen werden en voor den Rechter gebracht; de' bewijzen waren zeer duidelijk. De jury be- jstond bijna geheel uit kleurlingen ; deze werden opge- roepen door den Sheriff van mijn county , den heer Mackey , een zeer partydig man. De jury sprak de dieven vrij, en stelde de beide jonge planters in staat van beschuldiging wegens veroorzaken van onver- diende inhechtenisneming. Het geval kwam voor te Charleston in de zitting van Juni voor mijnen opvolger. Ik weet dat dit niet het eenige was. Het is verscheidene malen gebeurd. In dit geval werd de jury in 't ongelijk gesteld. Vraag, Zouden zulke gevallen iemand niet af- schrikken om bescherming te zoeken bij de wet ? Antw, Zonder twijfel. Vraag, Gij zeidet dat die dingen ook elders ge- beurden ? Antw, Zij gebeurden meermalen in mijne streek, en ik heb vernomen dat zij ook in andere streken gebeurden. Ik wil daarmede de geheime or- ganisation niet rechtvaarcftgen. Ik geloof ook jiiet dat zij iets goeds uitrichtten, maar ik wil slechts 230 zeggen dat zy , naar myne opinie, hunnen oorsprong hadden in de bestaande toestanden , en geenszins in vijandschap tegen het Federale gouvernement. Daar- mede hadden zij evenmin te maken als met het gouver» nement van China. Hetzij hunne redenen gegrond waren of niet , zij handelden uit het denkbeeld : dat het gouvernement hen niet beschermde , integendeel dat het de blanken in den Staat vijandig was ; dat het hunne vijanden in bescherming nam ; dat het diegenen , die misdaden tegen hen pleegden, eerder beloonde dan strafte. Dat was naar mijn gevoelen de oorzaak van het vormen van die Organisatie in Zuid-Carolina. Zooals ik gezegd heb , ik keur zb niet goed, want ik geloof dat zij tot niets diende. Vraag, Op welke wijze kregen en behielden de kleurlingen zulk een overwicht? Antw. Oorspronkelyk door dat de blanken van Zuid-Carolina weigerden eenig deel te nemen aan de verkiezingen in de organisatie van den Staat. Ze- kere lieden gingen toen naar de kleurlingen en zeiden : »Wij zijn uwe vrienden, wij zullen er ons mee be- moeien; wij zullen zorgen dat uwe kinderen wat kun- nen leeren , en wij zullen alles beter voor u maken en dergelijken." Zij wonnen hun vertrouwen en hunnen steun. De blanken bemoeiden zich niet met hen ; daardoor werden de kleurlingen hun vgandig , en meenden dat hunne belangen strijdig waren met die der blanken. De blanken waren in 't bezit van de landerijen en van het weinige geld dat er was. De- 231 kleurlingen werden door die lieden op het idee ge- bracht: dat de landerijen eigenlijk aan hen toekwa- men en niet aan hunne vroegere meesters ; dat de woonhuizen en katoenpakhuizen en al het andere aan hen behoorden. Verleden zomer heb ik dat meermalen hooren verkondigen in 't openbaar bij kiezersvergaderingen , en niet alleen door kleurlingen maar ook door blanken. Het Senaatslid Beverly Nash, een zwarte te Columbia , een zeer schrander, sluw en geslepen man, zeide in 't openbaar ten gehoore van zes of acht duizend kiezers : »De hervormers klagen dat de belastingen te hoog zijn. Ik zeg u zij zijn niet hoog genoeg. Zij moeten zoo veel be- talen , dat zij die landerijen terugbrengen waar ze behooren , namelijk : in de handen van de zwarten, die voor hen werkten. Gij hebt voor hen gewerkt , voor hen gezwoegd , zij hebben u verkocht, om hunne schulden te betalen : aan u hooren thans hunne lan- derijen toe." Dat was de grondtoon bij alle kie- zersvergaderingen van de zee tot aan de bergen. Sommigen uit het volk zeiden er niet veel op, maar de woordvoerders deden geweldig hun best , om het eene ras tegen het andere op te zetten. Wij tracht- ten nog zooveel mogelijk de harmonie in zaken van politiek en wetgeving te herstellen. Yraag, Was het bij de verkiezingen de bedoe- ling van u en uwe vrienden de rassen tot eensge- zindheid te brengen ? Antw. Ja mijnheer. 232 Vraag, Tot uwe veiligheid? Antw. Tot veiligheid voor den Staat en voor het gansche volk , zou ik denken. Als na de ver- kiezingen nog altijd zulke opruiende taal gevoerd ware door de kleurlingen, en deze hadden er naar gehandeld, dan ware natuurlijk een bloedige strijd onvermijdelijk geweest. In de laatste twee of drie Jaar zijn er in Zuid-Garolina zeer veel katoenpakhuizen en woonhuizen in brand gestoken. Vraag. Op aanstoken van anderen ? Antw. Dat weet ik niet; dat kan ik dus niet zeggen. Vraag. Waarom geschiedden die brandstichtingen ? Antw, Ik geloof, dat zy meer voortkwamen uit per- soonlijken haat tegenover de eigenaars , dan wel uit po- litieke bedoelingen. Een vooraf berekend plan geloof ik niet dat er bij gezocht moet worden. Het spreekt van zelf dat een onbeschaafd en woest man , gelijk de on- beschaafde kleurhng van Zuid-Carolina , die onderhevig is aan sterke indrukken en zeer hartstochtelijk is , als hij denkt slecht behandeld te zijn , of iets dergelijks , er licht toe komen kan eene vreeselijke wraak te nemen. Terwijl ze overigens zachtaardig zijn , zijn zij in hunne misdaden barbaarscher dan ik ooit menschen gezien heb. In verscheidene gevallen van moord, die bij mijne zittingen voorgekomen zijn , was de dood te- weeggebracht door een twintigtal wonden van ge- weerkogels. In één geval zelfs was niet alleen het hoofd afgesneden, maar het lijk had vier of vijf mes- 233 steken in de rechter borst; het hart was verschei- dene malen letterlijk door en door geboord, en daarna waren de ingewanden uitgescheurd. Het zijn van nature zeer vreedzame menschen, en als men hen met vrede laat , zullen zij zich niet ver- grijpen ; maar wanneer hunne hartstochten hen meester worden, en zij begaan eene misdaad, dan doen zy het wraakgierig. Vraag. Hunne onkunde , hunne bijzondere ge- aardheid , en hunne vatbaarheid om misleid te wor- den , zijn immers wel bekend bij de blanken van Zuid-Carolina ? Antw. Ja, mijnheer. Toch zgn van weerszijden velen goed gezind jegens elkander. De kleurlingen , die zich niet met de politiek inlaten, noch ten opzichte van het Staatsbestuur , noch met betrekking tot hunne woonplaats , en die toch verstand hebben , zijn meestal zeer welwillend jegens de blanken, helpen hen waarin zij kunnen , en leenen hun zelfs wel geld , als zij het noodig hebben. Velen van hen staan te goeder faam bekend , en zijn ook een zeer goed slag van menschen. Vraag. Waar ik toe komen wilde is dit : met het oog op die eigenaardigheden van den neger, z'ghe onkunde en vatbaarheid om misleid te worden , en de algemeen in den Staat heerschende opinie omtrent de wijze , waarop zg er toe gebracht zijn , om den blanken niet genegen te zijn, zou de com- missie gaarne van u vernemen welk effect het had 234 op het volk , en hun gevoel van veiligheid , toen de Gouverneur de kleurlingen .onder de wapens bracht als Staatsmilitie , en vireigerde de blanken op dezelfde w\}ze te wapenen? Antw. Wel mijnheer, het volk gevoelde dat het geenszins veilig was ; het begreep dat het elk oogen- blik overvallen kon worden. Ik voor mij geloof niet dat die militie georganiseerd is , om een aanval te doen op de blanken. Zij werd georganiseerd om bij de verkiezingen aan de kleurlingen ontzag in te boe- zemen. Ik geloof niet dat zij ooit bestemd waren te vechten tegen de blanken , maar het spreekt van zelf dat de blanken bang begonnen te worden , toen zij eiken avond, in ieder dorp van twee of drie duizend zielen , compagniên van kleurlingen zagen exerceeren, en dat zij zichzelven daarbij geheel weerloos voelden. In den tijd van de verkiezingen werd er overal veel whisky gedronken , want de kleurling geeft daarin zijnen blanken broeder niets toe , en ten gevolge daarvan hadden er eenige ongelukken en misdaden plaats , maar betrekkelijk uiterst weinig. Zij schenen zich te vergenoegen met het uitvoeren van de ideén hunner party. Op den dag der verkie- zing hielden zij parade , en dreven dan de kleurlingen weg waar deze hun in den weg liepen , vooral in de dichtst bevolkte negerdist rikten ; de blanken lieten zij ongemoeid. Ik geloof dat dit het oorspronkelijke doel was met die militie, want de Gouverneur Scott heeft zelf te lang in 't leger gediend , om te veronderstel- 235 len dat zij in eenen stryd tegen de blanken van Zuid-Garolina veel zou beteekend hebben. Ik geloof dat hij zich duidelijk daaromtrent verklaard heeft. Vraag. Bevatte de militie-wet iets dat de organi- satie van de blanken , als militie , en hunne vrapening als zoodanig , verhinderde ? Aniw, Neen , mijnheer ; volgens die wet moest de Gouverneur zyne toestemming geven tot het orga- niseren van eenc compagnie ; ieder die verkoos kón die toestemming vragen. Slond hij het toe, welnu, dan werd er eene compagnie georganiseerd ; het werd als een ernstig vergrijp beschouwd , als er eene compagnie georganiseerd was , vóór dat de toestemming was gevraagd. Wanneer de blanken eene compagnie hadden georganiseerd , en daarop de toestemming van den Gouverneur vroegen , dan weigerde hij die altijd , tot voor korten tijd. Eene compagnie van blanken uit Columbia , geloof ik , deed zulks onlangs en nog eene andere ; het werd beschouwd als zeer strafbaar eene compagnie te organiseren zonder de toestemming van den Gouverneur. Alle andere militie-organisaties waren verboden , behalve die welke hij goedkeurde , en hg keurde geene andere goed dan van kleurlingen. Vraag, Waren zij meest samengesteld uit -zgne politieke vrienden? Aniw, Geheel 'en al , mijnheer. XXVIll. Over de leverantie yaa wapens en amunitie voor de verdediging van den Staat. — Hoe de Gouver- neur, kwgtschelding van straf geeft. De Gouverneur Scott wenschte in 1870 herkozen te worden, en zocht dus door allerlei middelen zijne herkiezing te verzekeren. De hieronder volgende extracten handelen daarover : Het Rapport van de commissie van onderzoek van vsreg^ den Staat , samengesteld uit mannen van z'yne eigene part'g, komt daarop neer : dat hij 374000 dol- lars uit de schatkist besteedde om zich te doen her- kiezen. Zyn Republikeinsche antagonist , de heer R. B. Carpenter , zegt dat hij met dat zelfde doel de gevangenissen opende ; tot alle ambten lage sujetten benoemde, en zich in alle opzichten eenen meester toonde in de Staatkunde van Zuid-Carolina. De commissie bestaande uit Republikeinen, spre- kende over de kosten en het beheer van S c o 1 1 's militie zegt : »Dat deel van het werk der tegenwoordige admi- 237 nistratie, zoo algemeen en streng afgekeurd, zoo bin- nen- als buitenlands , zoo gereedelijk aanleiding ge- vende tot vermoedens en oppositie van wege een groot deel onzer Staatsburgers , zoowel als tot misnoegen bij anderen , ingesteld tot handhaving des vredes en tot bescherming van het leven en de eigendommen der ingezetenen, is niet alleen niet daartoe gebezigd, maar onverstandig aangewend , en heeft veel geld ge- kost. De onkosten voor aanwerving en organisatie van de militie, die nu reeds weder geheel gedesorgani- seerd is , de wapening van lieden , die nu reeds weer in werkelijkheid ongewapend zyn, de aankoop van die wapenen , van duizend Winchester buksen , die nu in een en dertig counties verstrooid zijn , hebben niet minder dan 171009.93 dollars be- dragen." ))De commissie ziet zich verder in de noodzake- lijkheid , hoe onaangenaam en vernederend zulkftook moge zijn voor de daarin betrokken personen , te verklaren : dat haar uit de bewijsstukken gebleken is, dat het uitgegeven geld niet geheel tot dat doel be- steed is." Bij dat aanwerven en organiseren der militie, zoo- wel als bij de gewapende macht , gebezigd»" door den Gouverneur , was er ruimschoots gelegenheid voor eerzuchtige partygangers en aspiranten tot herkiezing, om eene macht van persoonlijke vrienden en aan- hangers te wapenen , en uit te rusten , en hun , wanneer zij dienst deden , dezelfde bezoldiging toe te 238 leggen als de ofQcieren en manschappen van de Unie genieten , en dat niet uit hun eigen beurs, maar uit zoodanige gelden in de schatkist , als niet reeds eene andere bestemming hebben; terwyl die gelden weder aan den Staat moeten worden opgebracht door eene speciale belasting , te heffen in ieder county , wer- waarfs de Grouvemeur genoodzaakt was gewapende macht te zenden.'' Om daarin te voorzien, was er eene wet goedgekeurd, den 22 Sept. 4868, die den Gou- verneur volmacht gaf om in geval van oproer of op- stand te handelen. Over die noodzakelijkheid om gewapende macht te zenden mocht hij zelf oordee- len , en het was natuurlijk in zijn belang ofQcieren en manschappen in dienst te stellen, en hunne man- daten op de schatkist te teekenen. Een geënroleerde , georganiseerde, en gewapende macht van persoonlijke gunstelingen en aanhangers werd in dienst en te zijner dispositie gesteld op het juiste oogenblik. Zij kreeg orders om als compag- nién , bataillons, regimenten en brigades den geheelen Staat door te vormen wat genoemd werd de »Na- tionale garde,*' alias Scotts militie. Hiertegen is niets in te brengen; dat is van den beginne af- aan gebleVen. De vferkiezing in 1870 had plaats onder dien invloed , en terwijl sommige gelden , tot dat einde toegestaan , ook werkelijk voor dat doel gebezigd zijn , toch werd het grootste gedeelte van het geld gebruikt om de herkiezing van Robert K. Scott 239 als Gouverneur van Zuid-Carolina te bevorderen , en niet ten behoeve van de Republikeinsche party. Dat de Adjudant-generaal van het onwettige van deze gewgzigde bestemming der gelden niets zou geweten hebbai kan niet mogelijk zijn ; want aangezien hij lid is van de Kamer , President zelfs , moet hij alle act^i mede onderteekenen , en moet dus wel weten wat er in staat ; en in zijne betrekking van verkozen Adjudant-generaal , hoofdofficier van den staf , wiens uitdrukkelijke plicht het is den Opperbevelhebber bij de militaire organisatie ten dienste te staan , en diens be- velen over te brengen , kan hij zeker niet meenen dat men hem onkundig zou gelooven omtrent het gebruik van de fondsen in kwestie. En dit is niet alles. Een nog schandelijker dief- stal , uit persoonlijke eerzucht en winzucht , is aan de schatkist gepleegd , en zal in dat gedeelte van ons Rapport behandeld worden , waar sprake is van het onderzoek in de boeken en papieren van den fi- nantieelen agent. De enorme som van 202.602.66 (twee honderd en twee duizend zes honderd en twee dollars en zes en zestig cents) nergens te vinden in de boeken der schatkist , waarvan ook in 't openbaar nooit iets bekend moest worden , is betaald boven en behalve de toegestane som tot het veranderen van wapenen, zoodat die som thans bedraagt 374.696,69 dollars. De heer R. B. Carpenter zeide omtrent zijne politieke positie het volgende : 240 »Het was zeer wel bekend bij de conventie , die mij op de nominatie zette , dat ik voor den Greneraak Grant gestemd had, en eveneens voor de tweede verkiezing van. Lincoln. Het was ook wel bekend dat ik door den opperrechter Chase was benoemd tot Registrator van faillissementen , en eveneens wel- bekend dat ik door de eerste Wetg. Verg. van Zuid- Carolina verkozen was tot rechter; zij benoemden mij , omdat zij mij kenden als Republikein." Hij zeide vervolgens in antwoord op vragen van de commissie uit het congres het volgende : »Eene andere oorzaak van ontevredenheid was de veelvuldige kwytscheldingen van straf aan misdadigers verleend door den Gouverneur. Menschen die als door en door slecht beken^ stonden , en schuldig waren bevonden aan de ergerlijkste misdaden , werden op vrije voeten gesteld, zonder dat iemand zelfs hunne voorspraak was geweest voor zoover bekend. Zy^ werden in vrijheid gesteld , om op nieuw te stelen in de maatschappy. Eene andere reden van ontevre- denheid was de benoeming van zekere lieden tot ambten onder het uitvoerend bewind. De constitutie van Zuid-Carolina geeft aan dat bewind veel macht daaromtrent, of ten minste de Wetg. Verg. neemt dat zoo aan, hetzij de constitutie ze geeft of niet. Alle auditeurs , thesauriers , vrederechters , en de meeste lokale ambtenaren van het county worden door den Gouverneur benoemd. In den regel zijn die lieden geheel incompetent , en in den regel zijn 241 zy door en door slecht. Nog eene reden van onte« vredenheid was de organisatie en de wapening van de militie van den Staat ai de toezending van amunitie aan die korpsen. Die militie bestond enkel uit kleur- lingen. Talrijke verzoeken van blanke compagniên werden gedaan, om ook te worden ingelgfd in de militie van den Staat , maar deze werden alle gewei- gerd. Meer dan twintigduizend man kleurlingen, in verschillende deelen van den Staat , werden gewapend met Winchester- , Springfield- en andere buksen en toen de verkiezingen naderden , werden zij allen van patronen voorzien, alsof er gevochten moest v^rden. Zy waren soms zeer lastig , en deden veel kwaad.. Het was zeer stuitend voor de blanken dat al die kleurlingen gewapend waren , en somtijds aan *t plunderen gingen ; daarover ontstond veel onte- vredenheid. Eene andere oorzaak van ontevreden- heid was de kieswet , en de wijze waarop zij ten uitvoer werd gelegd. Ik herinner mij het getal artikels niet van die wet ; het zijn er zeer vele , maar geenerlei straf wordt er in genoemd tegen schending van eenig artikel. De wet stelt degeheele verkiezing in handen van de drie commissieleden van het county ; deze worden alleen door den Gou- verneur benoemd; hunne benoeming wordt niet eens bekrachtigd door den Senaat. De commissie moest de plaats bepalen waar de stemming zou plaats hebben. Zij benoemden de stemopnemers ; deze waren be- schikkers over de stembussen. Volgens de wet moest 16 242 dat stembureau de stembussen binnen drie dagen ver- zegeld aan de commissie ter hand stellen. De commissie zelve had volgens de wet tien dagen om de stemmen te tellen en den uitslag der verkie- zing op te maken. Meestal waren die commissieleden zelven candidaten i^aar eenig ambt , en moesten dan beslissen of zy zelven gekozen waren of hunne me- dedingers. Vóór de benoeming van de commissie echter ver- zocht de uitvoerende commissie van de Reform-partij aan den Gouverneur Scott dat hij een lid in ieder county uit hare partij zou benoemen. Dat weigerde hij en , voor zoo ver mij bekend is , benoemde hij niemand tot lid van die commissies wie niet tot zijne partij en zijne vrienden behoorde. De com- missies begonnen hun werk met de plaatsen te be- palen waar de stembussen zouden gesteld worden, en wel langs de rivieren en aan de kust , waar de dichtste bevolking van kleurlingen is , terwijl ver- der landwaartsin in de hooger streken het meerendeel blanken wonen , maar zeer verspreid. In den regel waren de stembussen op plaatsen die voor de kleur- lingen zeer gelegen waren , en voor de blanken zeer ongelegen. In sommige counties moesten de blanken dertien a veertien uren gaans naar de stembus rei- zen. Toen werd er voorgesteld dat er eene com- missie uit leden van verschillende partijen de stem- bussen mede zouden bewaren, om te zorgen dat er niets onwettigs mede gebeurde. De commissie wei- 243 ^erde zulks overal behalve te Charleston : zij namen de stembussen mede naar huis , en bewaarden ze daar tot den tijd dat zij ze moesten overgeven. Dat er met die stembussen geknoeid werd is thans eene uitge- maakte zaak. In sommige counties werd er zelfs ^en rechterlijk onderzoek ingesteld. Bijvoorbeeld : in het coun^ty Beaufort werd de commissie vdor den rechter aangeklaagd van geknoeid te hebben met de stembussen na de verkiezing. De zaak kwam voor b\j den Rechter Bond van het ommegaande Hof der Unie. De jury was samengesteld uit een gelijk getal blanken en kleurlingen. De beschuldigden werden .schuldig bevonden , en tot twee jaren confinement veroordeeld. In counties waar het bepaald onmogelijk was dat er eene meerderheid voor den Gouverneur Scott uit de stembus kon komen , werden naar mijn gevoelen de stembussen gedeeltelyk van andere stem- briefjes voorzien , het rapport valsch opgemaakt , en de wil der bevolking geheel gedwarsboomd. Het komt mij voor dat eene kieswet , waaronder zoo iets kan plaats hebben , moet gemaakt zijn mei het doel om eene bepaalde partij voortdurend aan 't roer te houden , om 't even op wien het volk gestemd heeft. Vraag, Wanneer had bij u de verkiezing plaats ? 244 Antw. Den 19 October. Vraag- Zyn de of&deele berichten van den Grouver* nfur omtrent die kw^tscheldingen van straf van October ? Antw, Ja mynheer. Vraag, Hoeveel personen zouden tusschen 1 Oc- tober en 19 October, den datum der verkiezingen ^ in vryheid gesteld zyn naar uv7 gevoelen ? Antw. Ik zou het niet kunnen zeggen. Ik heb verscheidene personen gezien , die ik zelf tot tucht^ huisstraf veroordeeld had , en die even vóór de ver- kiezingen pardon kregen. Ik ontmoette hen op straat ; het waren boeven van de ergste soort : sommigen waren tot verscheidene jaren confinement veroordeeld. ^. Te oordeelen naar degenen die ik gezien heb , moe- ten er over den geheelen Staat verscheidene boeven losgelaten zyn : zoo is my ook van eiders meegedeeld. Als ik my wel herinner, is de officieele opgave van 1 October 1869 tot 1 October 1870 van niet minder dan twee honderd en vyf van de vier honderd en tach- tig , die gevangen zaten. Hoeveel er reeds langer of korter dan een jaar gezeten hadden , kan ik niet zeggen. Of zulks uit de officieele opgave blykt, weet ik ook niet. De opgave van 250. van de 480 van October 69 tot Oct. 70 is van den Generaal Stolbrand ^ commandant van het tuchthuis. Ik geloof dat het getal kwijtscheldingen van straf dat van de veroordee- lingen grootelyks overtrof; vóórdat de (ïouverneur zoo mild begon te worden mei kwytschelding , moe- ten, er zeker nog meer hebben plaats gehad. 245 Vraag. En van 1 October tot den dag der ver- Isiezingen ging dat door met even veel mildheid ? Antw. Met de zelfde mildheid. Vraag. Maar dat getal kunt gij niet opgeven? Antw. Over den geheelen Staat niet. Vraag. Welken indruk maakten die in-vrijhéid- istellingen ten opzichte van de openbare veiligheid? Antw. Dat er al heel weinig openbare veiligheid bestond. Vraag. En ten opzichte van het vertrouwen op de gerechtshoven ? Antw. Zulk een dol gebruik maken van het recht van gratie moest wel een slechten indruk maken. Als er ongestraft misdaden kunnen gepleegd worden, :zal men er licht toe overgaan , vooral bij eene be- volking als de onze. De minderheid van de vereen igde commissie uit het Congres zegt in haar Rapport hierover : »De eenige machtiging tot aankoop van wapenen werd gegeven in de resoluties van 8 Februari en van 16 Maart 1869. Die van Februari machtigt den Gouverneur om , tot handhaving van de rust , eene gewapende macht te bezigen van honderd man , of meer , indien hij zulks noodig mocht oordeelen ; verder deze macht behoorlek te wapenen en uit te rusten. De resolutie van Maart machtigt hem om. twee duizend stuks geweren aan te schaffen , te betalen uit die gelden in de schatkist aanwezig, die niet reeds eene an-- 246 dere bestemming hadden. Daaruit blijkt dat de Grou- verneur beperkt was tot 2000 geweren, en ook wat het geld betreft was hy beperkt tot hetgeen nog geenerlei bestemming had gekregen bij de wet. En niettegenstaande dat kocht de Gouverneur Scott tien duizend achterladers en Winchester-buksen en een millioen koperen patronen." Omtrent het vrijlaten van misdadigers geven wij nog het volgende uit het rapport van den Rechter Poland en de verklaring van den Gouverneur Scott zelven : »Het recht van gratie te geven is mildelijk uitge- oefend door den Gouverneur , en als wij niet in aan- merking namen dat in den Staat een bijzondere stand van zaken plaats heeft, dat de blanken en kleurlingen zoo scherp van elkander gescheiden zijn, dat de ne- gers soms streng gestraft werden voor alledaagsche^ misdrijven , dat de- verzoeking natuurlijk groot moest zyn , om te gelooven dat zij schuldig waren , wan- neer zy om gratie verzochten : dan zou men tot het besluit moeten komen , met het oog op het getal kwijtscheldingen in vergelijk van het getal der ver- oordeelingen dat het recht van gratie is misbruikt. Dat het bij vergissing is uitgeoefend in vele gevallen , zooals dat in alle Staten dikwijls gebeurt, daaraan valt niet te twijfelen , als wij den aard van de ver- grijpen der begenadigden vernemen. Wij willen echter over deze handeling van het bestuur die sterk afkeu— rende stem niet doen hooren , die het in andere opzichten verdient. 247 De rapporten van het jaar 1870 toonen aan , dat fer in dat jaar vijf honderd vijf en zeventig veroor- deelden in het tuchthuis zaten, en dat er twee hon- derd en vijf kwijtschelding van straf kregen. De Gou- verneur geeft er deze verklaring voor : ))Degenen , aan wie kwijtschelding van straf werd verleend, waren hoofdzakelijk dezulken vder tijd na- genoeg om was, en wier gedrag als loffelijk was vermeld door den Superintendent. Door verkorting van zijnen straftijd ontgaat de veroordeelde meestal het verlies van zijne burgerschapsrechten , die hij zou verloren hebben, als hij den vollen tijd had uit- gezeten. Volgens het gevoelen van den Superinten- dent bevordert dat vooruitzicht zeer het goede gedrag der gevangenen. Het geeft hem de gelegenheid da- gelijks talrijke gedetineerden in 't werk te stellen als arbeiders , zonder bewaking buiten den omtrek der gevangenis , en niemand heeft het vertrouwen ge- schonden dat in hem' gesteld was." XXIX. Cumulative stemming als een redmiddel. Wij hebben boven gesproken van vertegenwoor- diging der minderheid , of cumulative stemming , als een van de redmiddelen , v^aartoe de blanken van Zuid-Garolina in de gegeven omstandigheden hunne toevlucht zouden kunnen nemen. In de Conventie van belastingschuldigen, gehouden te Columbia in Mei 1871 , werd dat onderwerp, naar 't schijnt, ter sprake gebracht, en droeg daar de goedkeuring weg. Het volgende is uit een Rapport desaangaande : »De commissie belast met het onderzoek naar het voor en tegen eener cumulative stemming, of zoo- danig stelsel, als waarbij de rechten der minderheid beschermd zouden worden, neemt de vrijheid het volgende te rapporteeren : 3>De middelen om de rechten van minderheden in bescherming te nemen bij vertegenwoordigingen, heeft sedert lang de aandacht van verschillende denkers bezig gehouden. In Europa , zoowel als hier , is die kwestie veel besproken , en de oplossing yverig ge- 249 zocht. Zoo gebrekkig is elk stelsel van eenvoudige meerderheid als heersohende partij, zoo in 't oog vallend de misbruiken waartoe zij aanleiding ^even, dat de noodzakelykheid van verhelping in dezen den onpartijdigen beschouwer allerdiingendst voorkomt. Uet is duidelyk dat de eischen aan een goed gouver- nement te doen , afdoende maatregelen zijn tot bescher- ming der minderheden. Uwe commissie acht het niet noodig in eene analyse te treden omtrent de onderschei- dene schema's van evenredige vertegenwoordiging, die al ontworpen zyn. Het zij genoeg te zeggen : dat naar ons oordeel een plan van cumulative stemming het best aan die eischen voldoet , te weten : de vertegen- woordiging in evenredigen samenhang te brengen met het gehêele lichaam der kiezers. Dit stelsel verdient aanbeveling , telkens als er meer dan eene plaats vacant is en vervuld moet worden. Het geeft den kiezer even zooveel stemmen als er plaatsen te ver- vullen zijn, en geeft hem de gelegenheid zijne stem uit Ie brengen over het gansche getal, of ze te "^cu- muleeren op elk gedeeltelyk getal daarvan. Het effect van dit stelsel is : dat het aan elke partij in eene maatschappij eene vertegenwoordiging geeft, gelyk aan hare numerieke sterkte. Op die wijze wordt de be- doeling van elke stemming bereikt , welke is : de gezindheden in eenige maatschappy collectief uit te drukken. Geene uitsluiting van meerderheid , noch van eenige minderheid uit de vertegenwoordiging heeft hierby plaats, maar evenredige vertegenwoor- 250 diging. Het cumulative stelsel van kiezen verzekeit volle erkenning aan alle belangen in het politieke lichaam." lUvire commissie is van opinie : dat in abstracto eene evenredige vertegenwoordiging een groot be- ginsel is in elk bestuur, een verstandige en recht- vaardige maatregel van hervorming, en die volstrekt noodig is om algemeen stemrecht bestaanbaar te maken met vrede, orde en veiligheid. Daardoor wordt een politiek lichaam op den duur in stand gehouden. Daardoor wordt er een heilzaam element aangebracht in den demokratischen klomp en daaraan een wezen van waar republikanisme gegeven , het- welk is , kortweg gezegd : algemeene en strikt nauw- keurige vertegenwoordiging. Maar indien proportio- neele vertegenwoordiging een bewonderenswaardig stelsel is in elk gouvernement , dat gebaseerd is op den volkswil , uwe commissie is van oordeel : dat zulks inzonderheid het geval is ten opzichte van zoo- danige maatschappij als onze Staat thans oplevert/' »Het is uwe commissie aangenaam te kunnen meêdeelen: dat het stelsel van cumulative stemming, hetwelk bestemd is zulk eene belangrijke rol te spelen in de ontwikkeling van volksregeering, reeds hier en daar in werking is getreden. In bet zuiden heeft het ondeiwerp buitengewoon veel belangstelling gevonden in den laatsten tyd. Ook in onzen eigen Staat is men er zeer mede in- genomen, als staande boven alle politieke partijschap.' '^ j>De Gouverneur Scott , door uwe commissie ge- vraagd zijnde naar zijn gevoelen omtrent de verte- genwoordiging der minderheid , gaf duidelijk te ken- nen dat zulks zijne goedkeuring wegdroeg. Hy ge- loofde , zeide hij , dat hierdoor beter dan langs eiken anderen wog, vooroordeel opgeruimd en krenking zou vermeden worden , en in H algemeen de meerderheid tot inzicht zou komen van hare verplichtingen." De heer George A. Trenholm, een van de leiders der conservative partij in den Staat, verdedigde den maatregel. De heer Trenholm zeide: »Het beginsel van al- gemeen stemrecht, als een middel tot algemeene^ vertegenwoordiging , heeft voorstanders onder recht- geaarde lieden in alle landen. Sommige staatsmannen verzetten er zich tevergeefs tegen. Hel ligt in den aard van elk wezenlijk republikeinsch gouvernement, en verdient den steun van alle goede burgers. Wij zijn niet tegen algemeen stemrecht , maar tegen de onvolkomen toepassing daarvan, niet alleen in Zuid- Carolina , maar in alle Staten van de Unie behalve één. De geheele minderheid, hoe groot zij ook zijn moge, heeft in die Staten geenerlei vertegenwoordi- 252 ging. Tegen dat gebrek, die ongehoorde onbillijk-, heid, komen wy op, daartegen zouden wij een middel willen invoeren. Het middel, door de commissie aan* bevolen , is niet nieuyf , het is in Europa , en ook hier * te lande , breedvoerig besproken , en vele uit- stekende mannen hebben er hunne goedkeuring aan- gehecht. In Engeland, dien groeten Staat, vi^aaraan "wy vele nuttige lessen omtrent Staatsbestuur ontlee- nen, te midden van eene aristocratie van geboorte , Tijkdom en opvoeding, is het beginsel van vertegen- woordiging der minderheid erkend en opgenomen in de constitutie. Dit geschiedde in 1867, en liogmaails in 1870, toen er eene motie was ingediend om de acte van 1867 te herroepen. Die motie werd be- streden door mannen als Bright en Gladstone en af- gestemd. Wat bevatte de acte van 1867, en waar- om stemden de machthebbenden toe in deze con- tiessie ? Zij gaf eenen vertegenwoordiger aan de minderheid in ieder graafschap dat drie leden naar *t parlement zendt. Z\j anticipeerde wijselijk op den lijd dat het algemeene stemrecht de politieke macht ^ou verplaatsen, eri diegenen wel eens minderheid zouden kunnen worden, die nu de meerderheid uit- maken." Het beginsel van vertegenwoordiging der minder- heid wordt door de commissie aanbevolen, en ag komt met de sanctie tevens van eene autoriteit, die de meeste beteek^iis moet hebben voor diegenen, aan wie die beslissing van de kwestie in hare gevolgen 253 het meeste afbreuk zou doen. Als er één naam is^ die* bij. de Republikeinen wat geldt, dan is het die van den heer Lincoln. Terwijl wij nu datgene verloren hebben, waarvoor zoovelen van ons volk hun goed en bloed hebben opgeofferd , mogen wij- ons nu niet tot onze mede- burgers in de andere Staten wenden , om ons te steunen tot verkrijging van dien noodzakelij ken maat- regel van bescherming ? Ik mistrouw het noorden niet, ik heb vertrouwen in hun begrip van recht." De heer Chamberlain, de Republikeinsche Procu- reur-Generaal , sprak in de conventie over dit onder- werp als volgt: In de eerste plaats, mijne heeren, is het noodig^ de absolute overmacht te wijzigen, die eene enkel numerieke meerderheid over den Staat verkregen heeft, ^en aan verstandelijke ontwikkeling en bezit 254 «ene behoorlijke vertegenwoordiging in het gouverne- ment te verzekeren. En zoekende naar een middel om, zonder het grondbeginsel waarop ons bestuur rust geweld aan te doen , toch de grieven te ver- iielpen waaronder een deel van de bevolking lijdt , heb ik myne aandacht gevestigd op het stelsel van cumulative stemming, omdat het niet alleen billgkis in theorie, maar omdat het ook zal blyken billijk te ïijn in zijne resultaten. Het ontneemt aan de meer- derheid geen van hare rechten. Het geeft haar wel overwicht, maar niet eene absolute beschikking over het lot van den Staat. Zoudt gy niet gelooven dat, 4ils men eens zeven en veertig fatsoenlijke mannen bracht in eene vergadering van onkundige lieden, van welke velen niet kunnen lezen of schrijven, dat deze laatste zich wel ontzien zouden om onbehoor- lijke dingen te doen of misdaden te begaan*? (Toe- juichingen). Wien is het niet bekend dat de tegen- woordigheid van één braaf man eene heele bende roovers op de vlucht jaagt ? Nu , volgens dit stelsel ontzegt gij aan de meerderheid geen van hare rech- ten , maar zoodra gij in het lagerhuis zeven en veertig van uwe knapste burgers brengt, dan zal het slecht wetten-geven ophouden en het goed wetten- geven beginnen. Zijn diegenen in deze zaal , die tegen dezen maatregel zouden zijn , zoo vasthoudend in hunne politieke denkbeelden dat zij een voorstel souden afslaan, waarbij z ij voor een derde vertegen- woordigd worden in de Staatszaken ? Ik hoop het 255 niet ; want indien z ij , tengevolge van politiek succes, de meerderheid van den Staat op hunne zijde hebben , dan zal er voor ons overschieten wat wij thans aan hen toestaan. Wat de Gouverneur Scott van de Wetgevende Vergadering zegt. Wat de commissie uit de Wetg. Verg. zegt van den Gouverneur Scott. Wat de Procureur-Generaal Chamberlain over beide zegt. De verdorvenheid van openbare beambten inZuid- Garolina behoeft geen betoog. Wy hebben hun we- derkeerig getuigenis. Hieronder volgt de uitgedrukte opinie van Gouverneur Scott aangaande het Wetge- vend Lichaam , insgelijks de opinie van het Wetge- vend Lichaam over hem en over andere openbare beambten, benevens de opinie van den Procureur- Generaat over beide en over den toestand van den Staat in H algemeen. Sprekende over de oprichting der militie door den Gouverneur , ten einde zijne eigene verkiezing te be- vorderen, zegt de commissie van onderzoek uit de Wetg. Verg. : »De commissie ziet zich genoodzaakt te dien op- zichte te verklaren , hoe onaangenaam en vernederend zulks ook moge z^n voor degenen die er in betrok- ken z^n : dat de gelden (volgens de bescheiden die 257 daanran voorhanden zijf^) niet z^n besteed enkel en alleen tot dat doel. Bg de aanwerving en de orga- nisatie der militie , zoovirel als der gewapende macht, gebezigd door den Gouvemetir , was* er ruimsdioots gelegenheid voor eerzuchtige lieden , die herkozéii wenschten te worden , om eene macht van persoon- lijke vrienden en aanhangers te wannen en uit te rusten en hun, wanneer zij in dienst gesteld werden^ dezelfde bezoldiging te doen uitbetalen, die de officieren en manschappen der Unie genieten , en dat niet uit hun eigen beurs, maar uit die gelden in de schatkist voorhanden , die niet reeds eene andere bestemming gekregen hadden." De Gouverneur Scott spreekt in een geleidbrief de navolgende opinie uit over de Wetgevende Ver- gadering : Staat Zuid-Carolina Departement uitvoerend bewind Columbia 7 Maart 1874. Aan de H. H. Leden van den Senaat van Zuid-Carolina. Mijne Heeren! Ik zend u bij dezen eene acte, toestaande 265000 dollars voor uitgaven ten behoeve van het Wetge- vend Lichaam , terug zonder mijne goedkeuring , en dat wel om de navolgende redenen , te weten : In de eerste plaats beschouw ik de som, die reeds is toegestaan gedurende deze zitting, en de som in deze 17 258 acte aangevraagd, namelyk 400000 dollars, eenvou- digweg als enorm voor ééne zitting van de Wetg. Verg. Het gaat alle begrip te boven hoe de Alge- meene Vergadering ook maar de helft van dat beolrag kon uitgeven op virettige vf'^ze. Ik acht mij ver- plicht als mijn gevoelen uit te spreken : dat er eene geheime verstandhouding moet hebben plaats gehad, om die som tot dat cyfer op te draven , zooals ook vele leden van die vergadering en van den Senaat hunne vervirondering hebben te kennen gegeven dat de toegestane som was veranderd van 125000 dollars, zooals zij meenden dat die was vastgesteld , tot 265000 dollars. Het doet mg leed dat ik de acte moet terugzenden zonder m\ine goedkeuring, en wel op den laatsten dag der zitting , maar anders te han- delen zou strgdig zyn met mijnen plicht , als zoude ik daardoor medeplichtig worden aan eene onrecht- matige handeling , waarvan de nadeelige gevolgen op het volk zouden neerkomen." Ik zou verscheidene andere afdoende redenen kun- nen bybrengen waarom deze bill niet tot wet be- hoort te worden gemaakt , maar daartoe ontbreekt mij de tijd. Ik kan niet anders dan mijne eenvoudige afkeuring uitspreken in de veronderstelling dat de leden der Algemeene Vergadering zelven een abuis zullen herstellen , dat hierbij zeker moet hebben plaats gehad. Hoogachtend (get.) Robert K. Scott Grouvemeur. 259 De commissie uit de Wetgevende Vergadering. Op bladz. 9Ö2 van het gedrukte verslag over Zuid- <]larolina is de brief opgenomen van den tegenwoor- digen procureur-generaal van den Staat , den Heer D. H. Chamberlain, een geprononceerden Republi- kein , geboortig uit Massachusetts ; hij heeft , zegt hij , het zwaard gevoerd tegen het Zuiden , en loen de oorlog geëindigd was , is hij er gebleven. De brief is gedateerd van den 3» Mei 1871 , en is ge- adresseerd aan den kolonel W. L. Trenholm, voor- malig secretaris van het departement van finantiên bij de confederatie. Deze heer zegt : 3)Ik leg alle partijschap ter zijde , en zal de din- gen eenvoudig meedeelen, zooals ik geloof dat zij bestaan. Laat ons den Staat beschouwen van toen <le wetten der reconstructie in werking traden in 1868. »Eene maatschappelijke revolutie heeft plaats ge- grepen ; eene geheele omkeering van de politieke betrekkingen onder ons volk is er uit voortgevloeid. De klasse , die vroeger alle politieke macht in handen had in een Staat, is er nu van beroofd. De klasse , die vroeger noch burgerrechten , noch politieke macht , noch maatschappelijke positie had , bezit thans alle politieke macht van den Staat. Ik spreek van de werkelijke resultaten, niet van de theorie. De betrekkelijke getalsterkte van de beide rassen was hier zoodanig, dat het eene ras h^ 260 de nieuwe wetten absoluut meester werdin den Staat*^ De houding en de handelingen van beide rassen onder deze nieuwe voorwaarden waren niet onna* tuurl^, maar naar myn gevoelen onverstandig en ongelukkig. Het eéne ras zag uit de hoogte neer op het andere ras, dat pas in zgne politieke rechten getreden was , maar het zocht deszelfs vertrouwen niet te vrinnen, terw\|l dit laatste van zijnen kant 200 q>oed]g mogeiyk greep wat binnen zijn bereik gekomen was door de nieuwe orde van zaken. Uit den aard der 2aak was het eene ras geheel zonder politieke ervaring , b\jna geheel zonder vor- ming; het liet zich leiden hoofdzakelijk door man- nen, die van elders waren overgekomen, en die slechts in weinige gevallen, van vroeger in den Staat gevestigd , zich by het andere ras aansloten. Nie- mand van eenig verstand , of die ook maar eenigs- zins bekend was met de werking van maatschappe- lijke krachten, kon er aan twijfelen of de elementen, waaruit de bovendryvende party zou komen te be- staan, waren niet die welke openbare deugden en eergevoel aankweeken, noch openbare orde en vrede plegen te bevorderen. Ik yn\ met ontkennen dat er uitzonderingen wa- ren, maar ik z^ dat in 1868 het te verwachten re- sultaat uit den aard der zaak was : dat er een gegrab- bel naar ambten zou ontstaan onder de leden van de bovendnjvende party , en dat zulks aanleiding moest geven dat er overal ambtenaren werden be- 261 noemd zonder geschiktheid , en met weinig besef van hun plicht om eerlijk het publiek te dienen. De natie had de maatregelen der reconstructie goed- gekeurd , niet omdat deze zonder gevaar waren, niet omdat zij blind was voor de ernstige mogelijkheden van toekomstige nadeelen, maar in de hoop dat het eene ras bij het dragen zijner nieuwe lauweren, en het gebruiken zyner nieuwe macht, met g^miatigd- heid en verdraagzaamheid gaandeweg de vooroordee- len zou doen verdwijnen, en de sympathie en de me- dewerking van het andere ras zou winnen , zóó dat er eene tamel^ke politieke homogeniteit ontstaan 20U, en dat het onderscheid van ras geen onderscheid van politieke richting meer zijn zou. Drie jaren zijn in- middels voorbygegaan, en wat is het resultaat? On» bevoegdheid , oneerlykheid , verdorvenheid in al hare vormen hebben met onbeschaamdheid allen van zidi weg gedreven , die zich nog tegen haar verzetten , en zij bezielen nu hen die den Staat' regeeren. G\i begrijpt dat het mij grieft deze verklaring af te moeten leggen. De waarheidsliefde dringt er mg toe. Mijne oogen zien het ; het stuitende en bedroe- vende feit dringt zich van alle zgden aan mij op. Ik kan niet onverschillig zijn omtrent den goeden naam van de groote nationale partij, waaraan ik mét de innigste overtuiging gehecht ben, en ik werp ver van mij wat de party , die zidi de nationale noemt , ons dagelijks verwijt. Ik ben een republikein uit gewoonte, uit overtuiging, uit aansluiting; maar mijn 262 republicanisme is niet, vertrouw ik, enkel samen-> gesteld uit evenveel onkunde als roofzucht. Dat is^ eenvoudigv^eg het kenmerkende van het karakter der thans heerschende party in den Staat .'^ Vervolgens ondervraagd zijnde door de vereenigde commissie uit het Congres verklaarde hij het vol- gende : Vraag. Geef ons eenig verslag van de misbruiken bij het Staats-gouvemement' van Zuid-Garolina. Antw. Het komt my voor dat het in de eerste^ plaats een ongeluk is dat de heerschende partij nood- zakelijkerwijs uit zoodanige bestanddeelen moest be- staan , als waaruit zy bestaat. Het spreekt van zelf dat er van stemmen met negers geen sprake kon zijn voor dat deel der bevolking, dat vroeger de heer- schende partij was. Tengevolge daarvan kregen de negers eene groote numerieke meerderheid, en bij hen voegden zich na den oorlog eenige weinige blan- ken. Bij dié elementen moest het getal geschikte personen voor openbare ambten zeer gering zijn. Een aantal onbevoegde en oneerlijke lieden werden overal in den Staat tot ambten benoemd. Hunne onbevoegdheid en oneerlijkheid kwamen overal aan 't licht. In vele counties zyn de zaken geheel in de war geraakt, en in de Wetgevende Vergadering was omkooping aan de orde. 