Poems and sonnets
246 Zoo's de dag begin te breek; En de sterre te verbleek, Voel ik vreeslijk hoi na benne, en ik weet des koffie tijd, " Sta op ou vrouw, des laat al, Kom af nu van de katel, En maak de koffie daadelijk want de licht schijn door de ruit." Als gij op kommando rij, Ga gij jacht, of ga gij vrij, De beste drank ter wereld kom mar uit een boer kom- buis ; Zoo hier is voor de koppie, G'lijk vol van geurig koffie, Een drank wat net gezond is op de veld of in de huis. 247 EEN DROOM EEN nacht het ik een vreemde droom. Ik zie voor't huis een ruischend stroom, Met schuimend water, wit als room, Die kook en zwel ; Op't wal was een wie neder buk, En slinger onder de verdruk Van wereld's droef en ongeluk, Of die van hel. Haar lokken zweven in de wind, En op haar borst draag zij een kind ; Diep, kon ik zien, was hij bemind ; Zij ziet alleen De bleek gelaatje (want de maan Was helder), en daar kom een traan En raakt zijn doodelijk lippies aan, Te koud te ween. Zij kruip al nader aan de vloed, Geest wit was zij, alsof haar bloed Verzuigd was ; op de water spoed Een lijk voorbij ; Toen dit gebuur verdwijn mij droom ; Zij was de vrouw van Piet'zn oom, En destijds sterf hij, nes een boom Snel afgesnij. PRINTED BY THE LONDON AND NORWICH PRESS, LIMITED LONDON AND NORWICH, ENGLAND UGSB A 000622612 o. 