Mnemosyne: Bibliotheca Classica Batava
^ae, pcddttdturiaVl^Xwv; Ut id lKi^im»^t rfe Inotrttm quidem iibcarios:Ab etf ert«w.j:;^jw^t Vs^ 7* ^^ 9ii^o^'^ou jm ,m* TiSv ^T6iiTctu : quis: sic loqmti)ur Mt locutQfi juioquaxa e^t^ Altera dditloYet ScMEibBH^. RemediUm qtiaereddiiUR est;: nafQ aiiquid md&atfi hie di certiim est< . -: ~ Pag. 311 >: 3« B& el k-h Ixt f£y v^wvn Mr pif^^ A/^jo^^ <vV7£j^ ki:i. YoDdlam 0y, q&am prioifa requirfiiit^ ^posteflora respuuDt Expunge f4^ii et habebis Htperumb manKTO :. — : i tnf^ f4M Ar , $ipc oi^Tc^f t,7i. Contrario . errora fl|5iHbft dedit ^. 511,:©* ?^irm M ov r» xptqct, iibi ou expunxerunt BS. ($ar|tioi eat /jqaod Sv cooiecit: :;r^v ^ 4vr^. Abutwhu* ^diwm aufiter&ata Dec jtiuHd^ codio^ tra^^aront qui librariorma fidem iii.taUbus imploi^sbt/ ui Chraacitati vim afferant. Vsifll* 4rc'ij(ri»ri quo^ debet ttr sooordiae aoribarim^ ia irotjff- trtof4 ri^mi ;:9ro$7v fit Bim\i9(i quamqu&idin libn$ seiioeDties oo- purr^at i^ Hibilo meliora surit quliim. .Toiu'm , .^^iAdi^r* Ibi/si^B^ , nam boe qu^qne'CoaBtant^ daedtam-eiHrripil^. Vs. 13i y.pMcpm )3. iMT^yS^/d^: Litera uotatur puncto^ /? ex-; piiQctiim est. ft^stti quod , in baiusmodi; : i^o tmlaticium; . lest ; ^a(pmi dwivmulielag. Exemplum est f(^ ajmd Ipsum HYpaaiBBjf pr^ lif^^phr. f^ 27^ 17 Somi^ . Gompettdia scHptUrae et siglaa tam antiqua sunt, ut shtv scriptttm^ aota^laQhy graph ioa iqdo* Oliiim 30Pibam fefjBllJ£»e : i^uspt^R.. Upd^ M : n^td^ noiis soripta qu2im aaepQ et quatnAadum mlereiderint propenliem ostendam. Vs. 19* uTrip tIvuv ovv oU&An ,im\ T.&^flc(a9i^€Kiafylyv^(r4^.; optiqae haao haber^t siadderetur^ ^^" i^mf hxqQy,fyj»^^' ^00 y kt sequitur:!T«2T%^S)f x(i6\ extofw^ ivr^ uif^(^ lypi^m^vX sent^ptU ridiciiria et ab^brda «xeat. . Repone ^fcrdf et ratio i)bn- 21 * 522 THEPEIAOT TnEP ETaENinnOT stabit. SimiS modo scriba erravii p. SI 6, IS ubi t/mi^v dede- rttil f at ipse correxit Trpaitfv. Vs. 21. iiv tk; rhv ^fiov x^r^Aiier^: Bonum faetum quod li- brarius ipse in kxtccXv^ punctum litlerae ^ addidit et sic ex- pungendam esse ostendit. Non solent dare poenas ol xxraxu^ ^xvTsq thv iijfAOv. Namqae xpilrrovg #}if ylyvovTM riig 7rap» rav dSiKOVfAivoov rtfiaplxg , ut ait Ltcurgus io Leocrat. .§.126 et tempera nostra testantur. Idem ioctdare vitium obsidei Ltsiab locum nobilem 4e Thbrahbzvb (in Eraiosth. §« 78) hxcUooq fi.ly iv l^tyapxlf ^k^v^ iSpTog (?5>f ykp xurifv xxri/^u^i) , incoUc^ Y 2tv iv i^fioKpxrlcf,y i)q yap vfiSg KXTtiovXiSxrato. Neminem vidisse xa^ riAuf requiril Contra in lAxico Rhetarico, quod PkoUano Por- soNi subiectum est , male Schkbidbwui legebat : Jj iiv m; Trpoiti^ xapiov fi vcAq $ wit^v qpxrixv: nam bi quidem in iudieium ad- dttcebantur fV* i^npyacptivoig y quare ^poi^ scribendum. Cf. Aeschin. hi Ctesiph. §. 171. p. 78. Vs. 24. ^^7 shcci h T^ iiKats^nplep. Bakius: smivai sU.ri ii^ xxgifipiov. Vs. 51. ifAxlvetrti yxp &v el &>.Xov rivx rpiirov rhv vSfiav tovtov iiBfT^e ij ovraq si rxg fih Tifixq kx) rxq A^Xelxg ix rou hiyeiv ol piiropsg KxpTTOvvTXt , Tovg ii Ktvitivoug virip xirSiv TCfiq tii^ratg ivsiviKXTe. Quicumque est , ut Lohgini verbis utar (in Art. Hhetor. p. 715. Ald. 561. Walz.) , rsrpififiivoq rot &tx xphg t^i/ rf6u^€viv rm (fciavoov kx) ipxxlav hiyav facile sentiet banc sea- britiem orationis in nitido et facundo cive Auico ferri non posse. ScHriEiDEwiNus ucscio quam vxpxrx^iv veterum commemorat. Nemo nostrum tam negligenter et inepte scripsisset el Hypsridbm credamus f Mihi quidem satis certum est compluscula verba post fi ovTGog vel !f ovtooo-I , quod in ovra^ei facile potuit corrumpi, scribae socordia intercidisse. Praeterea xlvSvvov ivariiivxi tivI non facile credam Graecum esse. Vs. 38. fiii iU^iiv dxovsfv rav ivoXoyoufLkvosv ixv rtvsg i^a rot) vifjLou ^iyacnv. Pro Ttvsg si t/ legeris nihil erit molestiae , si Tivsg servabitur, joepte dictum erit. Pag. 312, 6. TxpxK€^€vii codex , Trxpxxtx&isi HrPEmoBs et ae- qusdes dicehant, qu^e formae ubique revocandae. Vs. 11. SuspiciQsnm est u7F%p Tt& irpiyyiMrQg pro vepl^ et vi- I I EI£Arr£AIA2 AnoAoriA npos UOATETKTON. S23 Liosum sine conlroversia vii A/n — ov nsx.P'f^^* V^ !■'■* ^"^ > leinde auTh rMiv^ vpiyi/umrt ei nixp^M ion signiGcat id juod locus poBtulat et sine exempto dictum est. Vs. 19. in-ifx^ quod S. librario iovilo obtrudit, nam ipse cor- rexit errorem , eiusdem farinae est atque tiyil* , TM/ieiOfV atque alia , in quibus ui concuiruHt in Hngna. antiquiore. In versa Henandreo apud Habpogr. v. Knrr/w Atii Ixovrn ri TafueTev ei xat^titfiiiiev scribae omnium codicum de more Tctftuoii dcdernnt : quid creda- mus peecasse in oratione solnta ? Vs. 22. Ixif irif^i : quod orator dtcit Graete sonat ?Ay tj! xi' Ml, qHod restituendum. Vs. 23. tl "SI iMj iix^MiSiivevTai uwi voU vii Aia- t^ yiif Vt- TpxyfUm xdr^ hini Kxi SxvxTeu S^ix: UDUSquisque statim ad- nionitiis concedet haec esse distinguenda in banc modum: 8jiz- fiy.^i'ii^ivrai urh aou. N^ A/« , ri yetp Ttrpxyftlvx jtrl. Eadera forma dicendi ohliterata est p. 3!3, 25. imV Iv t^ 'Att«^ itt Ta<piivxi. ieiviyap itsiijve. Supple: Ni^ A/a, imx ykf siroinivt, cuius lectionis vestigia quaedam obscura exslant in scriptura codicis negligenter eorrecta. Vs. 29. fyx»Taxf>t6iiveii: Athenimset non nliler dicebant quara xttTKii^iv^vxi et iyxxTaxXiv^vxi , Alexandrini contra — K>^6livai usurpabant. Itaque foma vetus, obltterari solet iu Auieorum monumentis, subrepit uova. In AaisroivAns Avihug vs. 122. tSarep riO'ipav fyx»Tax?Llvijvxt ftx^xx^v. tandem ex uno codice, sed optimo Ravennale , receptum est a DiNDOBFiD. Caeteri script! et editi conspirant in iy)uiTaxt.iS^vxi. Turpe est ad banc diem scholiou antiqmim ad b. I. sic edi: iYxxTXxXiSijyxi: aoroii "Att/wJ , ug iv NftJ)^A«/«- (694) aAA(fc xxTxxMvtU itvpl. Tb il xXiviijvxi xoivov. Lege: cyxx- raxAii^cH et rb Si xf.i6ijvxt xoiviv. Vs. 51. Tovr' — ffAtftfq tivstf. Scriba sensit erroreln, correxit iAq^J;, nnn licuit per Schn., quicomparavitPlatonica: toutbIo- xiif not 4A)f^q Kiyeiv, tovto vxeirriev el dXniij f.iyu , quae aul vitiosa sunt ant aliena. Addit: ■ quid diserlminis sit inter «A)}- iig Xij-e/n et AfitjSij ti kiyeiv vel me tacenle intelligitur." Ne- que hercle inletligo ueqne bace omnino Graece dici posse arbi- tror. Graecttm est dXtiSii hiytt^ el tovt" ix^iiU fJym breviter 324 rnEPEIAOT TIIEP ETSENIfinOT pro i},Hti9 i^t rA^f o xkysig. Itaque «Ay4if resiitui Pag, 513 » B, lA^fy *AWi*«JVT)^ iw*) 'iTjrc^feJvr/^: Ke diligent simo quidem et docto librario , nedum nostro tam imperito et ii6gligeBti» oredi pote&t sic bene 6ra#c^ die! pra tMx^v^ quod repMut Eodem modo no9 librarii MiGeaAtw io Ap^ogia Pla^ TOMS p* 36. A, mI fiii avifffi "Avtnog k») Mih^TQ^ MP^rnyopii^ov' reg ifiou , ubi ivifi^tfrn legendvin esse appareU Vs. 10. rotg iisTft) ^'vA^ TCptvi^Al r»lv Itfoh .^?^7v ret hi^opx : tr^tifTfii facilis sed mn iQvis error est pro tOiphm. Ys. 11. f! fih Ihov Tuv ^uP^Sv ^tftpA. rd ipogi \A Graeea orar tio sit supplendum Um Sv^ nam sefi9i|s e^t: f! p^v Ahou Jjv rav (pv^av ri Spog , o icp^pov , continuo aequitur: c2 ii^pTrpoa' ffxivT«g dlx^y ivvrd ih^ok . r^D tf^ou j^/ , uU Hon tain. procKvis arat error. ^ - Vs. 14. TpofrdvwohUvM ipyipm: excidit ^iculus et repooeoi- dam rip^tiptWk wp9<r»%^^mi , quod est ex irariprlbtts^ pr4»r$as eodem modo po&itur aptid ]>irmi*UAr KmwiMyi. p.M)^. * xipfAXT^ iTToiouvxi TTpocraTri^w^ 'Att^^m < Vs. 20. KooTCiTfiXiHvTci,: utsupraostendimust ^^^Vro'torma resti* tuenda est Hxt6itHXivhfT». Vs. 26. iiTToXctfA^nkg icpfUm hc^vT^.: mulfuA dubitQ possitne Graece o^vrov pro ^«vt«5 . et ^wivwv poiH * qnae pervulgata omnium opinio est magnam.partem'iult^ loeisvitiosis vel intri* oatioribus vel artifiioiosius eompositis. Amt^ d^vrJi/ in ^ecunda persons recto ponitur^ vid» Qaoncit ad Sofn. O^ef. Cb^;853» sed iiyc^v i^wlisi irprf/Sa^A' l^wi'y vel.tf't' lA&f ^iv \ kptij/rkx i^^h^U ac similia Ubrariis deberi in diem miki lit certiu$« Qi|o phM*^ verso Codices et Codicum sOri^tuiiaSy ore^it m^i copi? e^^eio- plorum undo iiquido appareat C|ua0> dqit $aribae et ^aecu/r ad hoc gemis viitii siisvrl0(ipQi^'^ la JbocBAiis f^mch saiepis^me 9»Ah Tfw servatum est, t^emel pe<w*ur i^ S*,3a. A To7f ^irou Ttsu^ noH mioua est jaece^sarium quam i» bta X^Np^H^ajm ^ep. VI. S4 .87. p'v Jl iiiiif/wyy^M^ .to?r ifl^uxoS d^piv 4im4«^ 'fp^f ^wf .«w(^. Qu»J|i vgttts sit error lo^ nq*€^ EI2ArrEAIAS AnOAOrU nPOS: nOATETKXON. 526 Vesg. 314 , 3. xPHfi^i^^^v ftir^ oi itxa^cc) S Ti'0ov?iovrm : HtPS- luoes neque in rep. iieque verbis solebat fiaxeioil^tt , itaque Xf^"- vdatcov seripserat ^ in cutm locttm » ui sexeen lies alibi » giirrept^it noYitia forma > eutiis exempla quMquot apud veleres Aiticos te^ gontur ad con^an^aftt consuetudineio antiqui seroKnin ^ant re- fingenda. Vs» 6u^ oi fAivoy avrol: ctiroi sunt oi f^ccxeioplfyvrsi , quod ab- surdum est. Snienda oSros , hi iudiees ; caetenun impedttus hie locus est et inooncinnus, ut periisse nbnniilla credatu ei male coaluisse scripturae reliquiae Vs. 10. uvxyrSyrxg oTctf.TpovhAvnfx 9^ faoc qujdem non fac^e bumanom non est , nedum Aiticae deganliae. Corrige : ^-po/W- vtv f quando in pubHcum.prodeunL Vs. 13. xasr* Ev^suixxoy ii .xihxKilxv xanf^opsUi^Viam con^ stanter omnes ex ratione et usu Graecitatis omtilunt praeposi- tionem, banc Htferidbh unum semel addtdisse eredemus? dein- de pro riiv ^hlav Bikids rAtirtiv rif y jxhia^ requirebat : et sane*- quam aat hoc verum est aut TOixirwf ^hlxw. Vs. 20. (5^ iya iU — i^Ksy^st oi it^oinlfKOvrA Avriiv iy- xXiifAOiTx Tift TrS^si iyxoiXova-»v: extreuia. baec locum im- pediunt et onerant: nemo^ si abessent, desiderasset > opinor, quae ve) quotidiani sermonis negligentiam dedeeent. Vs. 28. cog vj z^P^ *?V H MoKotcIm avrng. h ^ ri Up6v it^iv : teoemus manifestum emblema. Olympus ita contendebat: ifivf Iqfv VI xApc^y iv i rh Up6w htv. Putidum erat et perineptum nominare partem regni, in qua nobilissimum tempi urn esset si- turn. Deittde poterat dicere : ig ^ Mo?kOO(ri» sU aairijg , quam- qnam ne hoc quidem $Uiipiciofie careret , quoniam ^ Mo^ottU erat dieendum. Cf. Nibbuhb in LeciL Histor. et Philqlog. Part. III. pag. 271. Itaqoe nomen veteribus inaudilum, inepte addi- turn, alieno loco insertum expungere dubitabimus ? Utcumque Yetus liber est, at istiusmodi interpolationes sitnt aliquanto ve-. tustiores. Quam vellem hoc tenerent ac persentirent omnes ,. qui antiquas Graecas litteras tractant. Non tarn diu insuls^. additamenta omne genus praefitarissimum. quemque scriptorem inquinassent Nunc passim intersirepii anser olores ^ magisteUi et seioli suas voculas interponunt Principum virorum orationi , pleramque ad interpretanda ta , quae. nemo noo iutelligit, nfn*. / k 326 TIIEPEIAOT THEP ETSENinnOT uumquam moleste et odiose obloqauntar. In animo est ulrius' que generis plurinia exempla e diyersissimis scriptoribas coUe* eta et selecta cum philologis propediem communicare. Nanc duo apponam. Thuctou)es scripserat V. 83. i^pirsvtrc^v h rh '^Ap- yog — vvijpxs ii rt xdroTg xa) aitTitBv Trpxv^ifitvev , magtstdlus adscribit scholion: otMiev: U rov ""Apyovq. Puerulis hoc scri- ptum esse apparet. Qui Thqgtdidbm inspiciet videbit banc loci esse nunc scripturam: iir^pxB Si ti airoTg xa) ijc rov *'Apyouq airSiev vpM(r6fj(,6vov. Gontrarii generis emblema nimium dia laluil in Xenophontis Cyropaed. VIII. 1. 44. ike xcc) oStoi xirbu (pi iouKot) avvsp 01 &pt<90i TTXTipa ixd^ow , Sti iirsfiiXeTO otvTuv. Subsannans aliquis adscripsit: ovcaq di^s6fKpi?kiyag de) ivipivdia iixre^oUv : haec nunc pro Xbiyophoivtbis leguntur. Sed ad Ht- PBRiDEM redeo. Continue sequitur: oSkov^ ^potrtixsv ^fMiq rap IksT oiflh h xiveTv. Necesse est scribere vpocriiKstv. ScHifEmBWiRo haec ex Oltmpubis persona dici videbantur , quern vel lipt&g re- fellit. Neque TrpoaijKiy dixisset matrona impotens, sed arro- gantius Trpo^iixei, quod nunc ex indirecta oratione peUueet. Vs* 30. iv ahxvifAXTi ip)^<^V)^^5 shoLi : nove dictum et perpe- ram dictum pro iv ihxyiiAXToq pUp&s. Pag. 315 9 1. Tuv pviripav iiv rig JcitK^ toutov xplvetv, t^pamybg siv Tig KTs : palam est excidisse Ij post xplvaiv. Vs. 8. Tiy»g oiv xixpixx xcc) $\g iym» xx6haxx; Quid hoc verbi est xxdhxxcc f Ex sordibus sequioris Graecitatis esse sa- tis constat. Quid igitur ? HrpBRiDEHue eo usum librario nostro cro- demus ? Non faciam , inquis. Neque ego. Alhenienses illis tern- poribus, et aliquanto post etiam, non ferebant Tovg ^oxoixif^ov' rag 9 sed obstrepebant aut leniter admanebaDt^ si quis extra Alticam natus sic peccasset. Ne Dehetrio quidem Pc».iorcbtae , urbe post defectionem vi recepta, peperoeront 0xp(3xpl^ovTf ^ vid^ Plut. Moral, p. 183. A. Equidem suspicor xx) slg Aymx x»- 6hxxx additamentum esse GraeculL Atheniensibus satis erat dixisse : rhxg oh xixpixx ; quidquid additur mate additur. Ex- spectant quos sit nominaturus. Continue nominal. Vs. 13. vTTsp Siv ^ly^liTTcfi vTnipirsi xxl: simplicissimum est re- cipere iTr^psriixei , quod Schoesianno in mentem venit. Venio nunc ad locum pessitne mulcatum, in quo uno quid in papyrapeo libro scriptum foprit neqoe oc^lis neque coniectu* ElSArrEAIAS AnOAOriA IIP02 nOATETKTON. 3t7 ra Deque uUa ope reperiii potoit pag. 516, 4. Scripturae v^terts hae sunt rdiquiae : ^0* ct\hodi iiw ourci mv y^nopLnv^ av ^x^ijTMf 1^ £9r auTOv Tou ^f^yfioToa' h»i tots . • « xitHavfuiTOxpiv . , eitovnovKccx ffOTtou •.•••• V/yov . • • • iVT^ioiKovfieviit,, Sghiosidewin ha^c ila Gonslituit : dg '&^?,odi irw oSroi r^v yyifniu ttv <rxphfffxu, i iir* K^ Tirepov HacsJ ifi&q 6T6xpiv4fievog ij oti xxxSig ifbo} to*' ksJg el^cci , u UoXisvKTs - iAA' al itxxm to&tx yivi&KOUtn Tcdvreg iire) dCih (liv hiv ^vixfbod iv t^ olwjopUvif . in qiiibus muUa sunt quae improbes. Apparet scribam dedisse: x«} tJ« T^pov ditHiff ipiAq i xpivifji^vo^ 9 oi, Sghk* » vTmtftifi(ieyog. ». e. (rvMCpayrav fdenter r^^mpriy quod senteniia flagitdbaiJ* Al utto" xphofAxt non «st ffwxo^)avia , heque hoc flagUi^t sedtenlla , siA vt haee veiiia emn superioribus.coniungantur , quo fttcto luben" ler oarebimus tnfelicibus eonteotum ScunnDBWiNiet SfiHomiANNi^ cpiae in Add§ndis affeFUDtup. K»Kcig ipui ioKil^ e^hm dicitur significare: iyv^slv ifio) iox^ , quodmihi non vide^ur credi« bile: xxKugslidrsg pro oiH^Hdreg saepiuscule occiirrit, imprimis apud IsoGBATEM, sed neque xxxSg oTi» vd xt^^ ^iis^uaqtonl legitur neque haee interpositis aliis verbis dirimi possonL Prae* terea non possunt haee i^uviir^ eontinuari Quid sit si^riben- dum tum demum intelligetur quum caetera evidenti emendar tione restituta eruni* Dubitanter coniicio: xotlroi rotXifJi y* 1tr»9t Trirrnq ht^ ubi scriba-de more iffoa^Trm^sg posuerit In caeteris credo meliora dari posse quam fiS. dederunt: namr que in oiilv fi,h hiv odiafiov h rfl o}xouf4iuifi et /zh nihili est et oiftxfMv Tijg ohovfiiwfig Graecum est. Supplendum suspicar : ha^i vivraq on oSrs iSjfiSg hiu oiiieU iv t^ olxovf^v^ ox/rs fii* mpxog cSt* Ihog^ ut omnes, qui ubique sunt, aoimi magniCu* dine superare dicantur Aikenienses . non tastuia Barbaros , qui soli verbis oUts fiivxpxog' oSt* Ihog signiEcantur. Vs. 12. ro^ovTOv oSfoi iiri>,iwov dxoiiveo'ixi tiv» rotovrov ^iyov: nibil vidi infelicius quam istud ixovtritrim de eoniectura exple- turn ex ..oeo-ixi. Vi vidi, ut supplevi : d^i^ixov Trpo&Utrdxi. Idem ScHOBMANNus repperit. Sghneidewinus vesligiis scripturae pressius insistens Trpovkixi probavit. Si quid iudico , librarius 228 i TIIEI^mOX THEP ETBSMinnOX rpo^Mxi ieiit , orator vpoffte^iai. Ittdicio essepo^rit iunioribus lectio dTi^nroy^t9^^(F$cH nihil esse tam absurdum, quio verum et saQum v ideatur tis > qui codicwa scr iptuHs confiduQt » infiniti- vut futuvi eang^thsestadnarmamiaUum^ qualia mnt i0ou\oyTo npt^oopiiwitrtm , i^Uvro &p^$s» rdi. t^md Mobechium po9t Phryni^ chum p. 747sq. et Kn/kegtfrum ad Thwffd. L 27. 2." aoDOtavil haec ScHNEiDEwiN ante repertam veram leetton^. Inverteeda ratia eii : qnidquid de geoere hoc doeti coUegerunt exigeitdimi est ad norroam talinm, qnale est inihmof iwitreT^i^ quod natam est ex errore; In lods a Lobbqi^io ^allatis nihil dst prae- sidii. 2osaiim et Zosuii similes liceat contemnere^ Apud Afr- nocn). de Jfjf^ter. p. 1&. §. 184 pro: Mly»f Ifiot^iiiTHv fif diro* A^y jus} r& A^, quod LoBBCiKius coacoquere potait^ optioaus hbtr lficv)Jirtfiv lie iTo\>jivM rm <£» dadit. . Foadiusretiam abo^ titur loco DiNAacQi in Philocl. %* t. ^Ar^v x^xii^m "A^a^.oif iU Thf UttpaM x»r»vX^eaf,y nam KotT»vK$iff4iy. barbaruna est ]^roiwnra;9FXBi9£<^i^ o^gka^r^iJ^^ AwmtAeiif reddi- tnm est et iik/^v 6yi^frmr6M VLz^omio^ cuius pe^me depraTa- tus locttB est IV. lit et ioculariter eorrupta Verba. VI. 137. ijfijSeiyAftWTAf. hn^^p^€tv 0»yn*at ir* odrocpipcgi, .uhi si poiA- M^»g hrtx^tpii<retp repeaes , res et onrtio sana edt. In Equi- Hiw Arist. 182 d^ tax^Btv nunc legitur et vd^vtcu iviyxtf in Anabasi VIL 2. 15. Unua locus superest Abscbuiis in Ctesiplu i0* ^ T£ fioffHu^tif Ttu^ "A^/crr^Driv , quod unus quist|ue bene AUiot scions icorrexerit /S^i^j^c/ ^ id Bekkbros in libris repertum spretit Kan^Gfeitus quid attiderit vitiorum non vacat quaerere. Certuip est nil prodesse KOLxomv iM^m kmuL Vs. 18. Qiipyd^8T9/: librario impatandmn pro ^pyc^o: eidem debetur rplct fn/ pro rpl* Irif , de quo genere erroruin praestai niMl i>iuic (^am, panca dicere. Salil esto iunliores philologos admonuisse veram elTcterem scripiuram i|^ .anliquisstmis mendis saepe optime servatam. Mere. Qt^velim -oslendet locus Isaki de NiGOSfRATi hered. $. 8. p. 47. ^Afimdhif: (ieg. "Afieiv.) Ys mv »iT^ vphq rh &pxovra yJKSV &yuv otihi rptSTij yeyoviTX. TPIETH^ male lectum servavit Isaei manu(n Tpr htj. Vs. 21. slXii^pivxi »Mv : cod. as .... • leg. xitToig. Vs. 24. iv i<r^»X6itf, KXTht^trccv : vera scriptura est iu 06<T(p»X6t EISArrEAIAS AnOAOriA nPOS nOATETKXON, 5!29 Saepe sic peccatur eod^mque remedio utendum et apud alios et in UnvcYDiBE II. 75. Vs. 26. xl xxtvoTOfilxt irpirepov iK^e^eifAfiivxi : supplendu^n xl r/rpdrepov ix^. et pro vSv ivep^wprxi (cod. svspyoi cum sigia) ivepyol sUiv legendum^ quod Sghneidewin in Addendis recte mo- nuit. , In locp Xenof^qntis, quern attulit {dfi VeclL \Y^ 3.),. le- geiidum est: on i^h ttxvv ^iXxilvspyi ht {rx xpyvpstx) Tri^i <rot0iq , non TrxXaii. Vs. 35. i'TToplxv iv rfj Trixsi Trxpxvxsvx^ovTeg : praepositionem expungit Bakius. Pag. 517, ii (i^'vip'ithyin xMu : participium aliqubd desiderant. Non esse opus ostendent hi loci. Demosth. in Apatur. p. 896. iyoU ih Tov 'jn^si^xvTa ifixvr^ ro^otircp l^^v Jjrrov xv TrspuieTv Strep (pvyxg av xx) xrvx^oy yiiixelro ut3» tqvtov. Arist. Acharn. 55. a TptTTi?k€fA€ xx) KeXei , ^spidypso'di fis ; his locis ac similibus ^sptopxv est iyxxrxXslirsiv. Non est abu- tendum in banc rem loco Aristophanis in Nub. 124. s^d emet^iuiduin : ^m-^py AfT^^ olM ' JiCAii ^ •!«{, .,; ^ Vs.)4» otjreipwp^fi fiSL bv Ttp^uf^j^ attatnem sAtis copatat illAd<- ftjeii46^ HOB alitar dixisse.qnam »^a;^fr> qi]ftle»>:foriiM edl* tor^s ;]nado reQipilliii, modo ^j^nanlur; nt nes ^t iCatoil ittt4 krit. Recte naper eas formas Putdni cdnstanter reddidit. Srixiii BAUHiuB* Alii p ia bis. IhMPObfdJs in Oeuosvh^i^ » fbp0ia$ Auic$$ subinde lantam revocarimt, H libri, taiuquam atvies> mtflieermi* $ed non mia us futile i9st hoe auqpiciernm giesus ^uaia .quae olim ex pullis eapiebantiU*. :lnf aliqnando iUe jdies^ qvum istam quoque erudftani siu))6rsUtionran tmm smiot d^ahit :a6 4p«iioeirt stadia noatra iknpedtrehMBtmcuti, :i4[ui «[i^ sintvki anti9Uis , Qra9eis litteris M.sermone pluiobeiii ii: ; ;HibI»i^i^ iihw^ rionuac salis^jostendids6\¥id^xn :Re8liilmiittii)k Vitium/aJ^jeAitocH buj3 cQiDinissum; v& 16 ttbi in Gddice est B£AXTAETlBi]}Xld^> ediderunt fipxxif Sc' t/ sivmv. YetHVtk ease 4|iiod refiosui ifiddm faciei vel hie locus Lygurgi in Leocrat. %. 146. (Sou^ofixi. S'-hM fil^Xi^ vpih if^xq sinkit KW^iofXh Scribebani £wgrrf.-^of. m. /«nro MDCccLiir. ; t» . wj '■ ( DRIE ONUITGBGEVENE LATUNSGUE BRIEVEN VAN LUZAC, WYTTENBACH kn WIELAND. Dewijl , zoover mi) . bekend is » geeoe Lattfnsche brieven uil- gegeven ziju van den grooten Wikland/ die bet Hoogduitsch leerde schrijven met de gemabkelijkheid en de bevaltigheid den Franschen , zoo het scheen , alleen eigen ^ geloof ik , in het he- zit zijnde Tan zulk een , zeker zeldzamen , met nelte en vaste hand door hem gescbreven briefs geene ondienst te doen aan bet philologiscb publiek met de uitgave van dit staaltje van WiBLANDs latiniteity waarin bij doel zien, boebij met de hem eigene juistbeid en sierlijkbeid zich ook in de taal van La- Hum, zoo H noodig was^ wist uit te drnkken. Het schrijven is een antwoord op een brief van mynenvader^ destijds rector der Latijnsche scholen te Harderwijk , die het plan had , Wib- LANDS ArisUppus in onze taal over te brengen , maar die zich vooraf bij den auteur vergewissen wilde , of het werk , dat in vier deelen te Lei/nig 1800 — 1802 versehenen was, ook Dog zoa wordto vervolgd. Van die vertaling is intusscben, mis- sobien in afwachting van het toegezegde vijfde deel , niets ge- komen. Ik voeg bier nog twee brieven van twee zeer beroemdej>hi- lologen bij , van Luzag en van Wtttknbagh< Luzag schreef den eersten aan mijn vader , zijn geliefden leerling , wien bij alias BrIKVBN tar LuZAC, WTTmiBAGH, WlBLAND. S3i Avat zi^ne studien betrof niededeelde; de brief is in Tarfecfaillende opzigten belangrijk en tan blijyende waarde. De andera redevoe* ring van mgn yader, door LtizAc met dewoorden pb& geminam quidem oralionem /' bedodd , heeft ten titel : Iani tbn Baiioc Oratio de Graecin^m Romanorumque scriptomm 9twUo , hoe eiiam phi* loiophiat luce praesttmtissimo , pubHce habita die XIII Deeembris , GDI3GCXCIX 9 quum in Gymnasia Harderviceho Rectoris munus salemniter auspicaretur. Hardervici apad E. Tuiioff, Acad. Typog^ De tweede brief einddijk is wel kort, idaar toch befamgrijk • als tan Wtttuvbach. Hij dirade, gelijk men ziet^ ter lieant* woording van de tdezending tan eenige coqjeeturen op MnsonmSy waardoor tevens de Uaam tan verkeerdegeruohten was afgeweerd. Appingadam 20 April 18S3. B. ten Brini. Iano ten BaiNK VIRO AMIGISSIMO9 INTEQERRIMO S. p. J. LUZAG. ■ Tertiuin a Te munus accept ^ orationem pro Graecae Linguae studio , el^antem sane , raihique perincundam , et . necdinn responderam ad litteras, quas die IS^ Jannarii 1801 ad me de- deras cum ailero munusculo , Diidogo Platonis , Batavft a Te teste ornato. Nihil est in illis, quae identidem ad me minstii, quod non table placnerit, quippe quae cuncta iudustriam tuam probent et in etoltendis cum cur& monumaitis praestaotissimae anliquitatis adsiduitatem ^ diligentiam^ judicium etiam atque acumen. — Quod tero ad geininam quidem oraliioMm attinet, ex iis , quantum profecms in facultate Latine scribendi , id est pure eoque colore , qui facilem optim(Mrum scriptorum imitatio* nem referat, cum toluptate intellexi. Ista certa faeultasv^he qna Litteratum dici pudeat> non lam parabUis est ^ quam tulgb existimant ; et tamen , qui illft careal , stattanem , qualem Tu tenes^ cum laude tueri tix possit Perge itaque in illo studio, mi Tenbrinckt. Aliquando (sic tere augttror) merita laborum praeiiiii feres. Li tteras ^rr6 GrMcas a Te nenliqiia m megligi , docuiiento sunt Dialog! Klatomis , i[ao% in patriam vertissd^ liii* gtuun ma-est quod Te poeniteat CkciftoiiEir taam operae* auoto rem habes.^ quent ^uiB ignorat XiNOHKMmi Oeoonomica , t ontio* fl68 DBMOflrraems atque Absghbiip adver{»rias ^ AkJlti Plmenameiia , PLi'toms detft[4ie TiHAauii , aliaque Latida sermooe interpreta- tum esse > atque ita interpretaUini 9 ui ai vel ic^us hie superes- set labor TUlIian«»y vel fitiira ex ilia fragnleiila^ perfectissiino apUssjnae et) ikcundissitMi iirterpreUtibiiia iexemplari summd <miii ^vdiiptatei fpaotuque uterebmry quotquot verae itnitationtg sl«dio dttciniur^ Siibianetae subinde Dialogic notae saam quo- 4de eomtnendatiotiein habenU Caetemaa istiusmedi 4»pera^ etsi tenuis vjideri po;sset nonnuUis , quibu^ sua ip$orum laus corn- mum salute carior est, utilitate su4 multum praestat' in for- mandis, excitandis, emendandis civium ingeniis. Ego autem semper sic existimavi, nisi utile sit quod facimus, stultam at- que inanem esse gloriam. JNeque tamen Tu in istis unice hae- rebis, sed sumes Tibi aliqmm sicriptorem, sen aliquod argu-^ tnentum , ex Graecis Latinisve litteris petitum , in quo ornando | atque elabprando letit4 cum cur& omne tempus collocabis , quod Tibi a publicis officiis et ' domestieis occupationibus reliquum I erit. he calumniatoribus Socratis publico me admonuisti, iure ae me^to*, quippe qui, qila in scripli(»i6 iam verser,. ignoras. Et ! tamen curredti ; calcar ut ; adderetur , baud ent necesse* Eteaim ladfeotam. At Anaiogid IJraeoa Diatriften paallisper in«> tdrmiai, utfXec^ioniim Aitiaamm primum volumea • absolvecem. Prior iUius Tdumihis! pars iaaot descripta est et ad pradum parata , altera furbpembdnm confecta i tert ja restat , qaam ab duabus {urio* | fftbiiisiittDCiaddapi^dttbito. In istis antem Le^bnihut Auitis non*» A^iainihEices esLiGUm;.A]rr!ro^. Lip^wlE antMauio, quibiis aecuada jGRinaiiflpfoietary veruiii ;cuw Ariatptelicis ARisroSBifo, Satyro, HiBaonyiiet BiDomo , JBdaiSYaid item ; et Patribos Eoclesiae; Soghatim o^kuiaiatis, d^que oum Patronis Pblyfcistqrum Peripatetieoruni* Ifimirnmljti^iK^ SocAATis Jibri arguikientttm est, qQa occasione 4e!fide JNifoftdePAticuopA^'aeplura dispotiantur ; paruib (ut'^bpiocnr) aiedilatai ;aa ipenspdcla , ittiss qui Hiptmae Philosophioab se ProfBssoif^s amUliole dici igestiaBt, Turn id tettiA parte Leges Ck>noiibiocmn)aptidnMbeoienses,eddeih ^0^^ mihi dat^y ex* ( p&neninvi ^Si dens dfmteti^ttm! otiam cuiu. viribus; if orro iar* giatur, vitam Hob a soUicitudkubiis liberanii qqas foloex** tremo , periclilis , ac morbis meorum per hosce tres annos sae- pius expertus sum, — si IraDquilla igitur mente frui mihi contingat, Lectiones misae Allioae intra pancos menses a Te le- gentur; cujus judicium antequam in vulgus exeant, experiar lufoens. Vale Tuetiam, mi Tenbrincki, cum Tuis^ res tuas pros- pere et gnaviler ag^^lt» mecpie Tui amaiitem, uti facis, ames. In suburbano ad Jjeidam 9 Augusti 1301. ' ■ " * ' ' . ' ? - , . < . i . ; , . . . , ,  », 8, ' < I Lilerae tua& V. f). plusne mihi voluptatis an admirationis a(«> tulerint, non facile statuam. Nam et mtrabar, eum ad me scribere, quern pleriqne ajebant eum esse^ qui in Kfcello^ ilie* scio quo, menstruo , nuper in me inrectus esset. Et Iaetabar> islum falsnm fnisse ruraorem, quod et literae eum tnae, nisi disertis verbis , tamen liumanitate toa , refutare videbantnr i et quod sub ipsum earum mihi redditarum tempus forte apud me erat qui Ki^mpbri nostri nomine mihi affirmaret, ibehdacem istam de Te fabulam ferri. Itaque voluptas admir^tionem* Ti«> cit; eoque Tibi Kbentins respondi. Etenim^ ut rstorum fibeII6> rum , et omnino viilgi , * * "^ nil moyear , tamen acerbius ad gene^ rosum animumf acddunt, si quando ab iis Tenient, de quibu^ non male se nieritum putet. Quod conjecturas mihi tuas in Husonii anecdota impertis, idem certatim fecerunt alii : cum Eldicius, in his Literis^ praei- cipuus, lum tres de meis, qui nunc sunt, discipulis, a qui- bus tuas , quas quidem probem , occupatas cognovi : caeterum facuUatem industriamque tuam agnovi. Sed de hoc nunc ar- guraento scribere, longum est, et illorum et tui rationem ha- bebo in altero, si quando, Philomathiae libro. Tu V. D. quod 834 Drir omoToietY. bbiitin vaRv Lucag, Wtrr. in Wiklaiw. facis^et Liter is gnaviter operari, ct cathedraoi tudin omare» et milii favere perge^ Vale. Scrips! Lugd. Bat. d. ni Biart. a. mdoccx. CLARISSIMO BT DOCTISSImO J. Tiff BtlNK S. p. D. CHRISTOPftOtl. BfARtlNUS WlILAl<D. Ex bumanissimis tuis litteris , Clarissime Brinki , summa cum voluptate et Tiium in me animum cognovit et consilium Tuum de Aristippo nostro in vernaculam linguam conyertendo edoctus sum, quod Tibi non sine Musarum numine in mentem venisse eo lubentius crediderim, cum libellorum meorum, invita Mi- nerva , Gallicam, Anglicam, et si Diis placet, etiam Belgicam linguam balbutire coactorum, tristis me subit ijaemoria. Sum^ mopere igitur gaudeo Aristippum meum Tibi, Yiro bonarum omnium y imprimis Graecarum litterarum et amantissimo et pe- ri^ssimo, non indignum visupiesse, cuius interpretationi lucu- brationum Tuarum partem baud exiguam impendas. Opus hoc qualecunque libris quatuor, qui exstant> absolutum non esse rectissime sensisti. Restant scilicet quaecunque Aristippo iam seniori viginti annorvim spatio acciderunt memoratu digniora, praecipue in aula Diony^ii regis; restat doctrinae Aristippeae luculenta et rite concinnata exposilio; restat forsan et probabi- Us ac a multis, ut videtur, desideratus exitus taidis r)jg kx- A^^. Haec omnia libro uno, qui quintuserit totius pperis, com- prebendere iam dudum apud n^e constitui : an vero et quando jnibi, homini septuagenario, curis, olliciis et interpellationibus omnis generis distracto, tantum otii erit, ut manum'operi ad- movere possim, deSv iv yovvxo'i ksJtxl — Vale interim, Vir doctissime p res tuas age feliclter et mibi studiisque meis faver^ perge. Wimariae vi. Galend. Octob. cioiocccm* !. AESGUYLOS EM DE TEGENWOORDIGE OUfifiElDStUDlE. HERMANNS <N DINDOBFS AESCHTLOS^ Hersie ArtikeU Aeschyli Tragoediae. Rec. God. Hermannus. Lips. > Weid-^ mann, 1852. II Tom., XVII et 4S5, et 674 pp. oct. Aeschyli Tragoediae superstites et deperditarum fragments ex recensione 6. Dindorfii. Oxon., e typ. acad., 18S1. Tom. I (ed. 2a emend.) , XXVIII et 334 pp. , Tom. III. Scholia Graeca ex codicibus aucta et emendata, XVIII et 848 pp^ octi (Tom. II ^ Annotaliones ^ i& 1841 te Oxford yerschetien). Men Terwijt wel eens aan de litteratuurstudie het onbeduidende hafer uitkomsten, het weinig beteekenende Tan de onderwer- pen waarme£ zy zich bezig houdt. Het is hier niet de plaats die beschnldiging op te nemen , en aanvallers van buii^ af te slaan, maar 't zal genoeg zyn wanneer deze regelen er toe mede werken * dat eenmaal in de overtuiging der litteratoren zelven het gewigt dier uitkomsten voor hunne wetenschap vast sta. Want voor velen » en in menig opzigt , is het nog lang miet uitgemaakt dat de litteratoren inderdaad gevirigtige onder<> werpen aangrijpen en daaromtrent ook uitkomsten verkrljgent 1% iv 556 Hkbhahhs en Dimwbfs Akchtlos. die belang aan duurzaamheid paren. Dat dil niel te min waar is, bliikt het best door een Toorbeeld , en zlj derbalve , die m der daad de lilteratuur in ruimsten zin en ook de Grieksche als ee* belangrijk vak en de gediehten van Abschtlos als een der ge- wiRtigste bcslaande werken uit die letterkunde erkennen , wot- den door den schrijver uilgenoodigd , met hem in de volgende bladzljden na te gaan . wat al zoo door de nieuwere geleerden omtrent die werken verkregen is. Het zou evenwel niet hoffelijk zijn , te verzwijgen , waartoe denkeliik dat onderzoek leiden zal. Immers hoop ik , enkelen ten minste te zuUen overtuigen van 't gewigt der zaak in fluaestie, en hun de schoonheid en het aanbelang der studie van Abschtlos duidelljk voor oogen te steUen. Een en ander hangt zamen met de beantwoording eener vraag, die weUigt door eenig oplettend lezer gedaan wordt: waarom juist Abscht- los, en waarom juist nuf De beantwoording dezer vraag is j reeds een aanmerkelijk deel van de taak die op mij rust, ze is j tevens min of meer inleiding tat hetgeen volgen zal. Het ant- woord komt in hoofdzaken hierop neder, dat, afgezien van den inhoud der veerken des grooten dichlers , de studie Bijner treurspelen thaas op een merkwaardig keerpunt staat, en wel- haast een wijder vdd kan intreden dan tot nog loe 't gcval was , ontdaan van banden en palcn die hare vrlje ontwikkeling tegenhielden , maar die kortelings door de onvermoeide pogingen van twee uitrtekende geleerden zoo zeer in sterkte aljn vermin- derd , dat effli enkele krachtige ruk ae thans kan vemietigen, Ve'rlaten wij echter de beeldspraak , om het bedoelde duide- liik uit te spreken en dan tot het hetoog over te gaan. lodien wij dan vooreerst een enkelen Uik werpen op 't geen onze diebter heeft nagdaten, om het genot te smaken van eenen flinken en krachligen versbouw, een vraardig Tocrtuig van grootsche gedachten , dan vatt bij die te weinig gekende ge- flchriften wel het eersl de fiere en manndijke hooding in 't o(^, die zlj in vorm en inhoud ten toon spreiden. Abscbtlos is dik- yri\U in vuur, altgd stout, altijd ontzagwekkeud , bier en daar yelb overdrevan en duialer, hoevrel naderhand MijkeB zal dat dit laatste veel minder 't geval is dan men oppervlakkig loo denken, nuu^ alles v»at bij zegt is de niling van een krachtig -*■- Inlbiding. 337 en verstandig karakter dat vonken van zich af spat omdat het gloeit , zonder daarom mmder staaisterk en onwrikfaaar te zi}n« Zijn scheppend vermogen riep bet treurspel in H aanzijn : tot dus verre waren er koorHederen t^ teve der goden, en sang en dans rondom het outer van Bakghos-Diony3QS ^ en wedstriji^ den m^ gezangen^ al was het dan niet om dien fabelaebtigM liok ^ dien wij aan een misverstand van HoBAitus te danken hebben ; maar Aesgstlos wees het eerst van alien het vdd aan^ waarop ziob de kunst voortaan zou bewegen, bet veM der Mythelogie; de bron, vmaruit te pntten, de Homerisohe ge*- zangen, want zijne eigene werken zijn slechts de kruimels^ gelijk hi] ze noemde^ van Homeros* grooten maaltyd >. Immers de Griekscbe Geschiedenis , die later eeq Euripides in plaats der uitgeputte Myihologie op bet tooneel bad moeten brengen , miste haren roemrijken tijd nog, toen Aesghylqs optrad'. Azsght- LOS deed het eerst de belden der godenwereld als ware het zelven weder optreden , en met een kalmer en aaneengescha- keld gesprek de boogdravende en afdwalende koorHederen af- wisselen : ook die liederen maakte hij aan zijn voornemen dien- stig , en voortaan werd de god behalv^ in H gevang (xA door de bvJvoegiBg van dat ge^rek v^rheierlijkt, dat zich weldra uitbreidde en hoofdzaak werd en zieb ontwikkelde tot een kun- stig zanienstel, een aesthetisch geheel van telkens drie treur- spelen , waarvan ieder op zijne beurt nit drie scherp begrensde gedeelten of bedrijven i$ zameo^est^ld. Wei mist hij nog de levendigbeid der aclie, maar van Uev^rlede treedt ook deze op den voorgrond als bet kraehtigst middel tot ontwikkeling van em zgner hoofdvermogens , de eebildering of wat meer zegt het scheppen van karafcters waaruit men het zijne in >) HoRiT. ad Pium. ^0. Carinine q^ai trugico vildoi o^rtarit ob hircnm cet. >} Atjisn. VU. 39 « bl. 347 £ : ta troii naUit %t$\ l^iin^ov j^x<'^ov , o; icff axitov tqayiaSiag tefjiotx^ slva^ elsYS %^v 'Ofuj^ov iie^dlviv del'' nvm. T$^XV ^^Y^ eigOAiyk mootjc^, sqeM^^ , ivMiiWt jajster t^^kt inrat Abschtlos bedoelde: bij bra^ deelm vwi Honxiios ten toonecle. ') Stakkeo ab de M^X^%ov alouf^g vaq PiRTifiOBts en de Perzen van AI8CHTLD3 sdvcR zijp uiUpoderingen. — Hittoriet^ zoo als SfliKeriABB ze noemde , voaden in PjEfUiiss' tijd ca later leker opgang bebben gemaakt 22 * 558 Hermanns bn Dindorj^s Abschylos. hoofdtrekken kan opmaken : een Prometheus ^ die pal staat on* der den ganscben verpletterenden last der overmagt van Zsus, eenen Etsokles^ onwrikbaar in 't gevaar^ en zelfs voor den vadenrloek slechts bet leven opgevende maar niet den laoed, eenen Agamemnon, ook in voorspoed ontoegankelijk voor hoog^ moed envleljerij, en Orestes, door gewetenswroeging gefolterd zelfs by de regtvaardigste wraak. Zijne moraal moge onVolko- men zijn, ze is booge acbiing waardig: doe wel en zie niet tm , veljk voor bet noodlot en vrees bet niet *. Hij leefde ge- beel met zljnen tijd , blj nam deel aan de geiyktijdige gebeurte- ^) Prometh. 103 ITqoia. :265 Tlgg. ilqojMijd'. -915Tlgg. nqofujd-. 937. ITgofMijd: '966 Tig. nqofi^d-. Zev.t.TK 77.'J?t«o»X. 279v]gg. 'E%bokX. e53vlgg,TTffOxX. 689¥]gg. *£t60»X. 719. *E 180x1. Smeeh. 782 vig. Aav. Agam. 926. *Afafi» 951 tig. *AYafi. tijp nsTtQtafiipijp de XQV aJaav gtSQatv (hg ^ocrTa, Yifyd)<rxop&* St*^ TO T^s wayxtjg eat* dd^g^top a&ivos* eyd) de tai}&* cinapv' ^n^ardfiifr* sufop enuy ^^laqxw , ovn dqwfjffo/ia^ * ^fjzoVs ^ dqfjymp uvjog av^/A^y nopovgm nqos TavTO pvp d^aqadv xad-^ad-w toZg TteSaqaloig xtimo&g maTog^ jivdaamp x'ly x^QoVv nvqTiPovp fiiXog. ai^ov^ ngoaevxov^ ■&wnta top xqa%ovPT* oeL t^S (T^g latqaiag %^ ifjiijp dvonqoiiw^ awpSig knlajwf* , ovx dp dXldSa&fi* iyw. TtdUg ^dq ai nqdaaovaa dnifiopag tiei. ^oiavj* BTtBvxov iiiq ^tloatovwg ^oZg^ fijjd* ep (latttiotg xdyqioig noig)VY(ia(Ttp • ojf ydq 11, (idlXop (jiij g>vyug to (loqatfjiop* a ^so/Aapig to xoi d^eap fiiya atvyog^ m napddxqvtop dfidp Oldlnov yipog* oifiok, Ttatqog dij pvp dqal t8ieagi6qo$. «U* ovTO xXalsiP (I. xXdatp) ovt* odvqaftd^at (1. ovta dvqaad'at) nqsTtat. inal to nqdyfia xdqt* emamqxsi, ^eog^ Itm xttT* oxqop xvfia Kwxvtov Xaxop 0oip<a atvytjd^BP nap to Aaiov yhog. ^B^p dkdoptwp ovx dp ixg>vYot (1. ixqivyo^g) (jraxer, S'dqa8& • XQ^^?» to* xvqla t* ip ifisqa ^ovg dtliiap tig fiqotwp daasi dixijp. Aiyw xat* dpdqa^ ^iy &86p ^ ai^aip ifii. top xqatovpta /iaXd-axag ^og nq6a(ad'8P evftepwg nqotrdiqxstak. s^ Inleiding. S59^ nissen » als dicbter en als mensch* Het liebtpunt ii^ zyn leven ^wordt gevormd door den Griekschen vrijheidsoorlog : dairin heeft hij alle glorierijke dagen bijgewoond , met uitzondering alleen van de Thermopylen en My kale y want toen streed hij te Artemision en te Plataeae, Zljne gedicbten Terbeerlljkten Ma- r4Uhon en de zege der Sicilische Grieken , bij Himera , over de barbaarsche Karthagers: de beschrijving van den strijd bij Ph* taeae en die van Xbrxbs', terugtpgt is tot ons gekomen, en vrordt aileen overtroifen door de scbildering van Salamis. Dien krijgsroem stelde hij booger dan alles , dien alleen nam bij op in bet grafschrift, dat hij voor zich zelven vervaardigd beeft: hij viras in daden en geschriften een fixfixicovofiixo^ » een Athe-i^ ner van den ouden stempeL Dddrom trad bij op ^ om de be- dreigde magt van den Areopagos te verdedigen , en waagde zijn leven , zoo wel als Cimon , voor H geen bij ais regt en als beilig bescbouwde, immers naar zijn oordeel was de dicbter een ver« tegenwoordiger van bet goddelijke, en kwam hem die invloed toe, welke bij andere nation door de godsdienst wordl uitge- oefend ; gebeel in dien zin legt Aristophanes hem in den mond , dat de dicbter een leermeester der volwassenen zijn moot': dat heeft bij ook zelf getoond , door m *t bevigst van zijnen i^rijd met de opkomende demokraten ronduit te verklaren , dat men den middelweg moest inslaan tnsscben dwingelandij en rege^ ringloosbeid*^ eene spreuk, die in rustige tijden zoq dikwerC Off, 922,T]gg. Klvt. xjBvafp iotnttg , o Tfinroy, fjjp /i^ti^ck 'Ogiaj* av jo& aeavtijv* oi/x iyo»^ xataxtepafg* Klvt. o^o, 9)vXa$a» fiijtQog iyuojovg uvpag, 'Oqaat, tde Tov naxQog da nuig ^vj'w, naqalg %adai 1054 vlg. 'Oqaat. ovn alaX d6Sa& x^pda itijfidtww ifioL acupiag yiq atda iifitqog ^yxojo^ nvwag* S) Kikk» 1054 vlg. Alax* "^ofg (tap yaQ ntudaqiota&v &n& dtddaxaXog oat^g q>Qdia^, tofg %^(aakp {da notijTaim ^) Eum, 696 vlg. *Ad; to (a^%* avaqjiop (iijta daanotovfiapop datotg naqtajallovaa fiovXavw aafiaip. 526 vigg. XoQ, fiijt* dpdiqxjop fiiop fjLtjja deanotovfiapov alviar^gn navtl ^iuta to xqdtog ^eog lanaaar^ 540 Hermanns en Dindori^ Abschtlos. heriiaaU wordt, maar te midden Tan 't gerwoel der party^i veelal gevaariyk uit te spreken is. En vrat den ¥orm betreR, waarin die oVertuiging wordt voorgesteld , die \rerd nog on* langs door een beVoegd beoordedaar geroemd als rereeaigiog van kracbt met jnistheid Tan uitdrukking, als een i^are type van dat zamenstel van regelmaat en Trtjheid^ daC den naam Tan classieke knnst draagt. Is misschien de vraag reeds te uitToerig beantwoord : waar* om jiiist AiscnTLOBf Dat zou in 6in opzigt streelend zijn foor [ 's dichters beoefenaar die in deze regelen ofireedt, en hy I durft zich er mede Tleijen , dat de groote boedanigheden vaB den dichter der Eumeniden niet Trnchteloos behoeren faerin- nerd te Trorden. Absg^ylos is een dier auteurs die ran alle tijden zyn > die Dimmer geheel te onpas worden gelesen of aan- gehaald. En in zekeren zin geroelt men ligt joist in dexea tyd beboefte aan de ware Toorstelling Tan krachtige , manne* lijke karakters. Immers ook de bedendaagsehe litterator /eeft niet z66 in bet Terledene , of by neemt een leTendig aandee) in de gebeurtenissen rondom hem, die by beoordeelen mag, al kan by ze niet besturen. Waar en ontegenzeggelijk is bel, dat meer dan Hn magtige ook van onze dagen reeds geteekeod » by TeuGYomas of by Litius» dat de tegenhangers van mee- nig hedf^ndaagsch foil in de geschiedenis van TerTlogen eeuweo aonn^laar uitkonlen , dat de stryd tusschen het &vo^x^ ea het h(r7roTovfA€vov ook in onze dagen eene rol speelt , gewigli- ger maar gelyksoortig als ten tyde van CmoN. Maar het is niet eens noodig , zoo boog op te klimmen en zicb te Termei- den in EOo nitgdireide, endi&rom ligtte onbepaalde beschouw- ingen. 0e gludfe zelve van den dichter wekt tot yveriger be* oefenih^ op , zij ^elve is in aanbelang toegenomen. Spreken wij bier niet van de onverwachte gunst > die Aesc^ylos ook in ons vaderland weder te beurt valt, en welligt eerlang zyne gedicbten tot eeti modeartikel in de geleerde wereld maken zal. Ook dit verseb^nsel is immers enkei een gevolg van den wezenlyk ver- biydenden keer , welken die studie genomen heeft : men kent Ihans de eenfge bron , waar uit de werken van Aeschylos tot ons gekomen zyn: alle geredde aanteekeningen der Grieksche grammatici zgn in Jxanden van het Utterarisch publiek, de IrVLEIDING. 341 teksikritiek dier gedichten is op bet punt a%eBloten le wor- dea 9 en eenen betrekkelijk bechten grondslag op te leveren voor andere nasporiugen. Men versta mij wel* Er beboort nog veel toe^ om tot de aangeduide uitkomst te geraken ; er is nog sleohts weioig op- getrokken^ maar de bouwstoffeh zijn er, bet uitzigt op spoe- dig slagen is geopend, en men is thans in staat^ kracbtig de hand aan 't werk te slaad. Ook stel ik mtj niet bet droom- bedd voor oogen, dat bet bekend maken der Fiorentijnscbe scholia en zelfs bet dodm^tigst gebruik der lezingen van bet handscbrift der Midksis in de naaste toekomst aan de zeven ireurspeien den vorm zal terug geven , dien ze ten tijde van HiBRO en PtaiKLEs bezaten. Daarentegen staat slecbts zeer weiDig in den Weg , of binnen eenige jaren is aan A£sgrylo8^ alies gedaan, waartoe de overblijfselen uit de classteke ood- heid ons regtstred^s in staat stellen, zoodat op zljnen tekst alle mogeiijke verbeteringen zulkn gemaakt zijn» bebaive 't geen Altijd mag verwacbt worden van bet toepassen der uitkomsten van andere takken der classieke oiklbeidstiidie > van de con* iecturaalkritiek , van bet ootdekken van tot nog toe onbekende documenten. Maar de uitkomsten van dat alles laten^zicb niet bepalen^ en de kritiek van Absghylos zou in menig opzigt ge*^ sloten zyn, wanneer de nu bestaande en bdtende bulpmid^^ deien naar eiseb gebruikt znllen zyn : U geen tbans welligt nog enkel materi^le bindei^ien ontmoet. De kritiek zou gesloten zijn , dit wil zeggen dat nien binnen vrlj uitgebreide grenzen leker kon v^ezen van den tekst^ dat men bet geheei hopelooze zou kunnen scbatten , bet twijfelacbtige nader omsebrijven « oaauwkeuriger bepalen en zoo tot meerd^e aekerheid brengen ^ dat men een beerleger van edities , een zestigtal bandscbriften geheei en al onaangeroerd kan laten s dat men de iezingen van bet eene gewigtige bandscbrift met de nopdige juistlieid en vonedigbeid kenne en zoo eenen vasten grondslag bezitte voor dtn voortaan in boofdtrekken vastgestelden tekst , die dan eerst in waarfaeid kan dien^ als legger voor opmerkingen van gram- maticalen , aestbetiscben en antiquariscben aard ; tbans wanke- ten die iramers nog op een broos fundament. In ^^n vYOord : Manen kort wdligt kan een enkel boek van matigen omvang ^ S4S Hbduanns en DiNDOBFS AeschvloS. waarin ile tot nog toe verkregene uitkomsten der wetensehap vereenigd zijn , de gansche als tot eene bihliotheek aangegroet- de AsscHTLoslitteratuur met vrucht vervaogen , en faaar in be- baaglijken en vatbareo vorm , zoader gemis aan degelijkheid , binnen bet bereik van 't hoofd en de beurs van iederen litterator stellen. Haar wellrgt vraagt een of ander ongeloovige , tegenover al dat beloofde schoons, welke dan toeb de omwenteling- is, die tbans in de kriliek van Abscbtlos plaats heeft, en "wat door haar bereikt zal worden , zoodra bet verbeteren van dea (ekst als bijzaak mag worden bescbouwd. De beantwoording- der eer- 6le vraag is het doel self van bet tegenwoordig opstel : ea de Iweede , die eveumm daaraan vreemd is , kan reeds vooraf mel een enliel woord behandeld worden. Bet arsluiten , het bepa- len der kritiek van Aeschylos binnen zekere grenzen za] een vast uitgangspunt geven voor bet behandelen van quaesties als daar zijn: in tioe verre is de taal der Tragiei eene kunsUaal, -wat ontleenden zij aan de Elpische dichters, wat aan de Dithy-< rambici, en welke elementen aan de gewone conversalielaa' ; binnen weike grenzen mag men laalfoulen of dichterlijke vrjj- beden bij hen verwachten , wat leeren bunne werken zelve om^ trent de inrigting van den Griekschen schonwburg , b. v. , be- slond er in den eersten tijd van Abscbtlos een eigenlijk too- neel , of speelden de acteurs , gelijk later het koor , op het ge- deelte dal wij den bak noemen en voor loeschouwers bebben ingerigt, of hoe zijn de woorden dte bet koor spreekt onder de cboreuten te verdeelen. Men zal eenen overgang bezilten , niet alleen tot de kritiek van Sopborlbs die gelijksoortig is met de Aeschylei&cbe, maar ook tot die van Eueupiobs waar de aard en bet aantal der hss. veel ongunstiger zijn, behalve andere bio- derpalen van verschiltenden aard ; bet lezen , vooral bet gron* dif{ lezen van onzen dichler zal daardoor gemakkelijker wor> en ongesloorder , en zoo ats ieder 1 alle anderen af hangt , zal ook de r aangetrofieD beeft , min of meer e beoefenaars der andere speciali- verkregen , zullen ook op andere :bedeQ giuislig terugwerken. Het VoORMALlGfi TOESTAND DBR AeSC»TLEISGHB KrITIBK. 54S meest evenwel zullen die beoefenaars onzer^ wetenschap zich ^oldaan gevoelen, die steeds waarschuwen tegen eene ai te eenzijdige studie der tekstkritiek , \¥aDneer ze ihans uit de banden dier kritiek zelve eenen der voornaamste Grieksche schrijvers als bet yvare afgewerkt ontvangen , iets dat nog zoo zelden geschied is , en waaneer zij daarmede dan vrij en on« belemmerd omgaande, wederkeerig kunnen toonen, welke vruchten de liever niet-kritische studie der Ouden oplevert. Maar wij naderen tot bet eigenlijke doel van dit artikel , tot het bepalen, van welken aard de tegenwoordige omwenteling is 9 en in welke mate zij werkt. Van dit laatste is de sluijer nog niet gebeel opgeheven , maar tocb voldoende , om veel ge* wigtiger uitkomsten te onderstellen , dan die gewoonlijk door eene goede nienwe uitgaaf van een zeer bekenden schrijver worden verkregen. In v\relken zin die omwenteling werkt, dat is bet eerste , voorname onderwerp dezer regelen. Wlj zullen ons dus den toestand der Aescbyleiscbe kritiek , v66r Hermann en DiMDORF 9 d. i. v66r bunne laatste boofdwerken , met korte trekken in bet gebeugen moeten terug roepen » «om daarna te zien , wat die geleerden verbeterd bebben. 