Key to the Dutch conversation-grammer
Up de kermis heh ik eenige Sheffieldsche messen en wat Delftsch aardewerk gekocht. De eerste kolonie, dear de hlanken in dot deel van Xoard-Amerika gesticht, dat tegemvoordig de Vereenigde State n ivordt genoetml, teas Virginia in 1607 ; de volgerule te Neiv-York door de Hollanders in 1613; de volgende door de Puriteinen te Plymouth in Massachusetts in 1620. In andere deelen van het land iverden kort daarna kolonies gesticht, in- zonderheid door uitgewekenen uit Engeland; terwijl ook door Zweden, Duitschers en Franschen kolonies iverden in het lev en geroepen. Het gansche land tangs de geheele Atlantische kust werd op die wijze hevolkt. Langzamerhand dron^jen de kolonisten meer en meer in de wilder nis door, totdat kleine en groote steden alom in het hinnenland verrezen. Goeden morgen, Mijnheer B. Is uw vriend nog niet van New- York terugf Neen, Mijnheer, verscheidene iveken geleden schreef hij mij, dat hij van plan was enkek schoone gedeelten (landstreken) van de Vereenigde Staten te hezoeken, alvorens Amerika te verlaten. Toen hij het laatst schreef, ivas hij te Washington, van waar hij van plan was naar Carlisle te gaan, eene schoone stad met veel natuurschoon, eenigszins in den trant van Heidelberg, de welbekende oude stad aan (de rivier) de Neckar. Van de oude ruine is nog maar een mmir van drie voet dik (een drie voet dikke muur) overgebleven. In lang vervlogen tijden leefden hier op dezelfde plaats, waar ge nu deze steenen kunt zien, rijke en vermogende menschen. Het was hun niet alleen on- aangenaam, maar ook zeer nadeelig, dat hun hroeder in Italic bankroet ging. Waarom hezoekt gij uwe vrienden in A. niet f Gij weet, dut gij hun altijd welkom zijt. — 22 — 64. De winter in Masland, De sfrengsfe koude, die ivij hehben, is zacht, vergeleken met die, welke de inwoners van de Bussische hoofdsfad iederen winter te verduren hehben. Het koude jaargetijde duurt lunger dan zeven maanden; gedurende het grootste gedeelte van dien tijd is alles met ijs en sneeuw hedekt. De hreede, klare rivier de Newa^ zoo schoon in den zomer, hedekt met de schepen (vloten) van alle natien, en als hezaaid met zrvierige pleizier- hooten, is dan een ijsvlakte en wordt de meest gezochte rijbaun voor de groote wereld, het driikst hezochte gedeelte van de ge- heele sfad. Meestal is de hemel gedurende het strenge jaargetij onheivolkt. In het midden van den winter schijnt de zon slechts een korten tijd op de gouden koepels der kerken en doet de bovenste vei'diepingen der huizen in gouden glans schitteren. Alle paarden zijn gramv ; ivant men kan hun kleur niet zien vanwege de rijp, die hen als een dik kleed hedekt, en iedere koetsier ziet er nit als een eerwaardig oud man met zijn he- rijpten haard. tvauraan dikwijls ijskegels hang en. 65. Ik kan dezen brief niet lezen, kom, proheer eens of gij het kunt. Stoat gij mij toe hem te lezen f Zeker, ge moogt Cje mug); het is een brief van onzen vriend Wilhm. Ik hen het niet, die u zulke leelijke dingen verteld heb. Gelooft gij alles wat hij ons verteld heeftf Neen, Mijnheer, dat doe ik niet. Ik stmi u toe, hij hud ons veel vroeger moeten bezoeken, maar gij weet zeer goed, dat hij het zeer druk heeft. Kent gij dien rijzigen (lungen) manf Ja, Mijnheer, het is een van onze grootste actmrs. Waarom treedt hij niet meer in onzen schouwhurg op? Dat weet ik niet, er schijnt geen reden voor te zijn. Het ivaren de veelvuldige (vele) regens, die laatstleden (den laatsten) zomer alles bedierven. Waar is uw pen? Hier is zij. Is het geen goedef Neen, het is een zeer slechte. Is het de uwef Neen, het i9 niet de mijne, mijne pennen zijn veel beter. Wij waren ten uwent, toen de brand op de markt uitbrak. Zij schuterden van het luchen, toen zij al die on- zinnige verhalen (dien onzin) over de hunnen hoorden. Gij hebt ons reeds tweemuul beloofd ons op onze villa te komen bezoeken, Ik hoop, dat gij het nu zult doen. De oude man schudde het hoofd, toen hij deze gevaarlijke theorieen hoorde. Een huis en tuin van hen icerden de vorige week verkocht. — 23 — Hoevele Nederlandsche spraakkunsten (grammatica's) heht gij nu? Ik heb er maar een, dut is genoeg, denk ik. Ik hen het heelemaal (geJieel) met u eens, vooral (mzonderlieid) als het een goede is. Een vriend van mij zal u het hoek Men zien, dat wij met veel succes (goeden tiitslag or goed gevolg) ge- hridkt hehben. 66. De iceg was zoo, dat hij ternauwernood in den schemer /(■ onderscheiden was. Zelfs als ik het zeer druk heb, kan ik altijd nog wel eenigen tijd vinden om een ivandeling te doen. Neem uw tocmeel-kijker mee, want gij zit daar vrij ver van let tooneel. Bijna nooit (Zeldzaam) rcaagde hij hetonverzeld uit >■' gaan. Hij leefde lang genoeg om het grootste deel van ^jn geboorteland in handen van den vijand te zien vallen. Ik heb u iets uit Amsterdam meegebracht, dat u zeker zeer ivelkom zal zijn. Er werd een gerucht nitgestrooidj dat het ongeluk aan boos opzet moest worden toegeschreven. Hij hield er niet van iemand alleen naar zijn uiterlijk (voorkomen) te beoordeelen. Hij drong er op aan, dat de zaak grondig zou onderzocht worden. Naar zij zeiden, had hij een grooten flater begaan. Als hij op dat oogenblik zijn toekomstig ik had kunnen zien, zou hij, ik ben er zeker van, met afschuw van dat tei'ugstootend beeld teruggedeinsd zijn. Uw belang zoowel als het mijne zou ernstig benadeeld zijn door een gedivongen verkoop van de voorhanden goederen. Waar niets if, verliest de keizer zijn recht. Er werd bepaaUl, dat ieder lid zich verbinden moest bij den penning- meester binnen den termijn (tijd) van drie maanden een som van vijftig P. S. te storten. Er zijn tal van dingen, die het dwaasheid zou zijn te willen begrijpen. Dit iverk hield hen, zooals gij u voor kunt stellen, verscheidene maanden bezig. Wie zijn deze Jieeren? Dat zijn mijne neven, zal ik u ^^' aan hen voorstellenf Ik geloof, dat zij reeds klaar zijn. Hij was iemand van wien wij alien wisten, dat hij zulk een be- honing wanrd was or verdiende. Hij werd evenmin opgeblazen ^^^^^^ door voorspoed, als te zeer ter neer gedrukt door tegenspoed,t^^^^^^^''^ wat het kenmerk is eener groote ziel. Het is al geen goud, dat er blinkt. Niets is grootscher dan een uitgestrekfe keten van hooge bergen, wier toppen, met eeuwigdurende sneeuw be- dekt, tot de wolken reiken. Een groot stuk koraalrots, opgehaald '■ — 24 — van den bodem der zee door een vischhoek, teas merkwaardig door de groote verscheidenheid en menigte van dieren, die er op leefden. Dat zijn mijne oude vrienden, op ivie ik bouicen kan. Ik heh van onderscheidene gevallen gehoord, ivaarin de •< betaling van deze belasting kortiveg geweigerd werd. Daar zijn in uwe onmiddellijke omgeving lieden (lui) genoeg, die gaarne zich met dat rcerk zullen belasten ; waarom zoudt gij dan naar elders uiizienf Niets natumiijker dan dat ivij een gevoel van eerbied en liefde blijven koesteren voor groote dichters , als een Shakespeare en een Goethe^ wier iverken voor de menschheid rijk in leering en genot zullen blijven tot in de verste toekomst, en met iviefr geest ivij dagelijks gemeenschap kunnen oefenen. Hoe .werd de partij van koning Karel den Eersten van Ejigeland genoemd en hoe die van de aanhangers vaii het ^-^•^M Parlementf Zulke edele, belangelooze karakters (zielen) zijn zeer zeldzaam, ten minste in de werkelijke wereld; vo&r (achter) het voetlicht op (de planken) het tooneel, dat de wereld voorstelt, zijn zij een 07imisbaar bestanddeel. Clk meende dat dit reeds lang geleden aan ieder van u overkomen was. J Neurenberg, door Gustaaf Adolf zijn oogappel genoemd en door hem met zooveel <M' '•" inspanning tegen het dreigende zwaard van Wallenstein ver- dedigd, besloot een standbeeld voor zijn weldoener op te richten. 68.. Hebt gij kortelings (onlangs) onzen vriend N. ontmoeff NeeUj Mijnheer, ik heb hem in geen drie maanden gezien. Men vertelt, dat hij deze plaats wil verlaten. Dat geloof ik niet, ik denk veeleer, dat hij ziek is geweest. Ik ga naar hem toe om hem te vragen of hij met ons mee ivil naar Belgie vf^^^i^^.^ om de Ardennen te gaan zien. Of geeft gij de voorkeur aan een uitstapje naar de Semois-valleif Beide gedeelten van Belgie zijn zeer schoon. Ik ken geen van beide. Laten ivij onzen vriend gaan bezoeken en hem vragen, waaraan hij de voorkeur geeft. Hoe laat is het? Het is fiet half drie. Doe mij het genoegen en ga gij alleen, ik heb het op het oogenUik zeer druk. Gij zult (hoop ik) tvel zoo vriendelijk zijn, mij zoo spoedig mogelijk te vertellen alles wat gij met onzen vriend hebt afgesproken. Hebt gij den een of anderen reisgids voor Belgief Keen, ik lieb er geen. Ik schreef ami den boekverkooper te A., maar hij heeft mij nog niet yj ^t/A^ geantwoord. Men zegt, dat uw boekverkooper een luie vent (een weinig voortvarend tnan) is, schrijf aan den heer B., onlangs zond hij mij de boeken, die ik besteld had, binnen -^- 25 — drie dagen. Wilt gij, voor gij opstapt (mij verlaat), nog een glas bie7'f Keen, ik dank u, ik moet naar huis, misscMen wacht men reeds op mij op het kantoor. Neem dan een andere sigaar. Met genoegen. Wat is het heet van daag! Ja, het is hijna een zomersche dag. Ik hoop, dat tvij de volgende maand ook zulk moot weer zullen hebhen. Ik hoop het ook, maar men zegt, dat wij een natten zomer zullen krijgen. Goeden dag, ivaarde vriend, het is mijn tijd (ik moet nu gaan). 69.. Xoord, Cost, West, Zuid, Hoe laat is het, Hendiikf Het is twaalj nw\ Het is oniddag. Ga dan mee naar den tuin. Nu, waar is de zoni Keer uw gelaat naar haar toe. Kijk naar de zon. Daar is het Zuiden. Altijd, tvanneer het tivaalf uur is en gij naar de zon ziet, is uw gelaat naar het Zuiden gekeerd. Wend M thans naar links. Zie recht voor u nit. Daar is het Oosten. Des nwrgens, wanneer het licht hegint te worden, moet gij naar die zijde utzien en gij zult de zon zien opkomen. Zie altijd des morgens aan dien kant nit naar de zon; want zij komt op in het Oosten. De ketel eti zljfie vrienden, Ik hen een ketel. Gij hebt mij dikwijls aan het werk gezien met water te koken voor uw ontbijt, uiv middagmaal of uw thee. Weet gij ivaarvan ik gemaakt ben^ Ik zal het u vertellen. Ik ben van ijzer gemaakt; daar ijzer een groote hitte kan verdragen. Hier is mijne vriendin de kofjiekan. Weet gij waarvan zij gemaakt isf Neen. Dan zal ik het H zeggen. Mijn vriendin, de kofjiekan, is van tin gemaakt. Zij zit (staat) soms naast mij op het fornuis. Dikwijl^'"'^*^^ giet ik er water in, heet genoeg om haar te branden, als zij maar gevoel had. Nu zult gij een heele familie van mijne vrienden zien. Zonder hen zou ik niet zoo nuttig zijn als ik ben. Hier zijn ze. In het midden ziet gij den theepot, en daarom heen al de koppen en schotels, precies als een hen met^^^a^ct hare kiekens. De kofjiekan en de theepot zijn mijne ttved. grootste vrienden. — 26 — Ik heh niet zooveel met de kopperi en schotels te maken als mijne heide vrienden. Maar ik heh ze dihvijh gezien, en ik weet wa-arvan zij gemaakt zijn. Koppen en schotels worden van klei gemaakt en in een oven gehakken om ze hard te maken. Ik meet u thans goeden middag wenschen, daar ik water moet koken voor de thee. 71.^ Viiurt07'ens, Wat is een viturtorenf — Een vuurtoren is een huis in den vorm van een groote zuil of toren. Op den top hevindt zich een kleine kamer, rondom van vensters voorzien, waarin elken nacht een licht brandt. Wie houdt het licht hrandendef — Er hevindt zich (woont) een man op den vuurtoren^ iviens taak het is de lampen schoon en helder te houden. Meermalen leven zijn vromv en gezin ' daar met hem en helpen hem hij zijn werk. Soms is de zee zoo stormachtig, dat deze menschen in geen weken aan land kunnen gaan. En evenmin kan dan iemand van het land tot hen komen. 12. i^ Het voornaamste voedsel (voeder) van het paard is haver en hooi. De oxide Britten kleedden zich alleen met dieren- vellen. Ik kan het u niet kwalijk nemen dat gij gaat slapen (naar hed gaat), daar ik zelf doodelijk vermoeid (dood op) hen. Noch de keizer, noch zijn generaals waren overtuigd. Een der matrozen was verdwenen; hij had zich onder de menigte ge- mengdy zonder dat iemand het hemerkte. De gezondheid van Jakob den Tweeden van Engeland liet reeds ettelijke jaren te wenschen over: en eindelijk kreeg hij op Goeden Vrijdag van 1701 een stoot, waarvan hij niet meer hekwam. Terwijl hij de godsdienstoefening op dien dag in zijn kapel bijwoonde, zeeg hij ineen en bleef eenigen t^jd hewusteloos. De koning scheen *>t^%,door een (verlammende) het^oeiie getrofen te zijn. Carnot werd eenige jaren geleden tot president der Fransche Bepuhliek ver- kozen. Gisteren kwam mijn oom uit de Vereenigde Staten terug, heelemaal een oxide inan. Ik kan mij niet herinnern (Ik herinner mij niet) in ivelk jaar hij vertrok, en gijf Het spijt mij, maar ik herinner mij (ik weet) het ook niet. Gaat het hem goed (Is hij wel)? Dank u, hij gemot eene goede ge- zondheid zoolang wij hem niet gezien hehhen. Wilt gij zoo — 27 — goed zijn hem te vragen, wanneer ik hem een bezoek kan hrengenf Gij kunt er op rekenen dat ik hem zoo spoedig mogelijk schrijven zal Het zal van omstandigheden af Jiang en, iraar en wanneer wij samenkomen. Op eens stonden de in- landers tegen de kolonisten op: een oorlog onfsfond (hrak uit) en breidde zich tot de naburige provinci^s uit. Terwijl de / troepen zich naar Egypt£ inscheepten, nam de opperbevelhebber de noodige tnaatregelen om (over land) door Frankrijk en Itali'e het terrein van den oorlog te bereiken. Daar wij ons op een^ *^^ Jiarden icinter moeten uitrusten, zal ik mij een dikke overjas la ten maken. Voor ik mij in het vijandeUjke gebied waagde inoest ik mij eerst eenigen iijd in de behandeling van vuur- ir opens oefenen. Hij heeft zich met grooten ijver op een hijzonderen tak van bouwkunst toegelegd, waar hij erg veel van l/oudt, namelijk op het bouwen van luchtkasteelen. In dat geval heeft hij tceinig kans van slagen. ^' . .^c^ 78. Het stadhuis van B. zal een fraai gebouw worden, men irns nog aan het bouwen (er van) bezig, toen ik er drie weken geleden voorbijkivam. Daar Engeland een eiland is, is het gevrijwaard voor alle aanvallen van buiteri. Het schip iverd met koren bevracht, nadat de aangerichte schade was hersteld. Terwijl het werd geladen, vertrok de kapitein om zijne veri wanten te bezoeken. Na zich met een aantal krijgers in de stad Compiegne geirorpen te hebben, welke destijds door den hertog van Bourgondie belegerd werd, werd Jeanne d'Arc in 14S0 gevangen genomen bij gelegenheid van een door haar tegen den vijand aangeroerden uitval, terwijl de commandant van de stad de poorten achter haar shot. De hertog van Bedford was nauwelijks onderricht van haar gevangenneming, of hij kocht haar ran den graaf Vendome, die haar gevangen had genomen, en beval haar in de strengste afzondering te houden. Mijn vriend verliet dit land zes jaar geleden en heeft sinds in Pennsglvanie vertoefd. Hoelang was hij onder weg, toen hij ziek werdf Johan Huss werd te Constance in 1415 levend ivegens ketterij verbrand. Deze vreemde geschiedenis werd hem meegedeeld (verteld), maar hij stelde er geen groot belang in. Er werd veel gepraat, toen wij de concert-zaal binnentraden. Voor het concert begon werd daar eene vergadering gehouden. Hebt gij iets gelezen van den Oostenrijkschen hertog, die verleden jaar zijn land verliet f Neen, Mijnheer, men weet niets van hem; men vermoedt dat hij met al de zijnen is omgekomen. — 28 — 74. Satnenspraak, Wei, beste vriend (jongen), het verkeugf mij u te Parijs te onfmoefen. Hoeking zijt gij hier geiveest^ En gij zult u wel geamuseerd hehben, is het niet? — Inderdaad bijzonder. Parijs, de hoofdstad von Frankrijk, het middelpunt der rvereld is prachtig, Ik ben nu zes maanden hier geiceest, en ik moet u zeggen, geen enkelen dag te veel. De tijd valt niet king aan ieniandj die voor zijn plezier uit is. Die heele tijd is een onafgebroken reeks van . amusementen en leerrijke voorvallen geiveest. Zijt gij voor het eerst te Parijsf — Ja, en ik ver- trouw, dat het wel niet mijn laatste bezoek zal zijn. Dit is slechts een vluchtig bezoek. Zijt gij heel alleenf — In het eerst, ja, maar later heb ik met deze en gene kennis gemaakt en niet lung geleden had ik het geluk een voormaligen stiidie- genoot te ontmoeten, die zich nu in hetzelfde hotel bevindt als ik. Hij is een echte stiidieman en doet niets liever dan wetenschappelijke bijeenkomsten bij te wonen en met geleerden om te gaan. Mijn eenigste doel is, ' mij zooveel te amuseereu als doenlijk is in den korten tijd van een veertiendaagsch uitstapje. 75. Indien gij iets goed gedaan wilt hebben, doe het dan zelf. Indien gij iets goed moclit gedaan hebben, vraag dan niet ivat de wereld er van zegt. De jongeling zeide, dat hij de volgende maand meerderjarig ivas, maar zijn vader vertelde hem, dat hij daarvan niet veel voordeel zou hebben en voegde er bij, dat hij alle maatregelen zou tiemen om te zorgen, dat het goed in de familie bleej. Niet de waarheid maakt gelukkig, zegt Lessing, maar het streven naar de ivaarheid. Als God in zijn rechter hand de heele waarheid had en in zijn linker alleen den innerlijken aandrang om de ivaarheid te zoeken, op voor- waarde (onder beding), dat ik voor immer divalen zou (dat ik haar nimmer zou vinden), en gaf mij de keus — ik zou ootmoedig naar de linker mij uiUtrekken, zegende: » Vader, geef mij deze, de heele waarheid is slechts voor u alleen<ii. Alleen iemand vervuld van tvaarachtige liefde vo(yr de ivaarheid kon zoo iets zeggen; slechts een man wiens ziel in waarheid worstelde om haar te vinden, kon zulk een denkbeeld uitspreken. Dat is een fraaie toestand! zoolang te moeten ivachten en niets te kunnen doen! Sigismund van Ztveden verloor een kroon, die hij had kunnen behouden, als hij zijn katholieke — 29 — geloof had willen opgeven. De op den troon herstelde honing (Karel de Tweede van Engeland) werd meer hemind door zijn rolk, dan ooit iemand zijner voor gangers (geiveest was). De /rederwaardigheden, die zijn huts Jiaddeti getroffen, de noot- lottige dood van zijn vader, zijn eigen langdurig lijden en zijne romantische avonturen, hadden hem tot een voorwerp van icders helangstelling gemaakt. Men zegt, dat Numa Pompilius, de tweede koning van Borne , zeer vredelievend was. 76. Laat u niet hednegen door den schijn. Ik heb het hedoelde numiner van de Crraphic laten koynen, maar de plaat (ajheelding) ontbrak. Na deze vermaning, zal hij wel ter dege oppassen dit tc doen. Gij behoeft niet zelf de brieven op de post te doen. Wij tnoeten ons niet laten bedriegen door het gelooj, dat het verleden beter teas dan het heden. Wij lieten ons naar de overzij overzetten, om Amsterdmn op een af stand (uit de verte) in oogenschoiiw te nemen. Ik zal de advertentie in de Daily News laten zetten. Hij liet een huis voor zijn zoon ho a wen. De oude Duitsche keizer was er de man niet naar, .alk een gunstige gelegenheid zich te laten ontglippen. Willem (Ic Veroveraar was een zeer despotisch heerscher. Hij beroofde zelfs de machtigsten zijner onderdanen van groote schatten gouds en zilvers en dwong hen zich tegen zijn ivillekeur te verdedigen door het bouwen van kasteelen. Hij liet ieder, die een hert of een ever buit maakte, de oogen uitsteken, als ware hij de rader der wilde dieren; en gelastte dorpen en kerken omver te halm en de inwoners te verdrijven om nieuw boschland aan tc leggen voor jachtvelden en wildbanen. In zijn afwerzigheid liet hij zich door Normandiers vertegenwoordigen ; hoewel hun H'oestheid en roofzucht hem vrijwel bekend waren. Het valt niet te ontkennen, dat de Denen over het geheel zeer dapper gevochten hebben. Hendrik de Achtste stond den grooten Duitschcn schilder Holbein toe zijn portret te schilderen, Hendrik de Achtste liet zijn portret maken door den grooten Duitschen schilder Holbein. 77. Spreekwom^den. Wie a zegt, moet ook b zeggen. Wie kaatst moet den bal venvachten, Het is beter te bedelen dan te stelen. Dik- wijls tvordt de bedrieger zelf bedrogen. Men mag de beren- 30 huid niet verkoopen, eer de beer gevangen is. Wie een boer wil bedriegen, mag een boer medebrengen. De boog kan niet altijd gespannen zijn. Oude boomen willen niet verplant zijn. Wie 't breed heeft, laat het breed Imngen. Niemand kan twee heeren dienen. Wie het doel wil, moet ook de middelen willen. De dooden moet men laten ruaten. Hoe meer de duivel heeft, hoe yneer hij wil hebben. Het ei wil wijzer tvezen dan de hen. E4n gek kwn meer vragen dan tien wijzen beantwoorden kunnen. Men moet geen gegeven paard in den bek zien. W^at gij heden doen kunt, stel dat niet uit tot morgen. Men moet den slapenden hond niet ivakker maken! Als men eenen hond wil slaan kan men licht een stok vinden. Wie niet hoar en ivil moet voelen. Men moet het ijzer smeden, terwijl het heet is. De jeugd weet niet, de ouderdom kan niet. Het moet zich vroeg krommenj dat een goede haak wil worden. Uwe linker- hand moet niet weten ivat uwe rechterhand geeft. Men moet praten en breien te gelijk or Men moet het eene doen en het andere niet nalaten. Daar kan de schoorsteen niet van rooken. Een vriend mag een vriend meebrengen. De waarheid ivil niet altijd gezegd zijn. Willen is kunnen or Waar een wil is, is een weg. Men kan van de7i wind niet leven. Men moet met de ivolven in het bosch huilen. Wie maaien toil moet zaaien. Zoekt en gij zult vinden. De druiven zijn zuur, zei de vos, maar hij kon er niet bij. Wat het zwaarste is moet het zwaarste wegen. 78. Botterdam, 12 April 1891. Den Heeren M. en S., Frankfort a'd M. Tot ons leedwezen hebben wij opgemerkt, dat het vroeger tusschen ons zoo levendige verkeer reeds sedert geruimen tijd heeft opgehouden, ivaarvoor wij in zooverre geene oorzaak weten te bedenken, als wij ons zelven niet bewust zijn, u op eenigerlei wijze reden tot ontevredenJieid gegeven te hebben. Wij nemen dus de vrijheid, ons aanbevelend bij u in her inner ing te brengen, terwijl tvij u tevens onze nieuwste prijscourant toezenden, door ivelker inhoud gij u ivellicht genoopt zult voelen, ons eene be- stelling op te geven, van welker zorgvuldigste uitvoering gij u verzekerd kunt houden. Vooral tvenschen wij u opynerkzaam te maken op eene zeer schoone, fijn blamve Java-koffie, waarvan wij een mon- — 31 — stertje hierbij voegen, en die wij u, ten gevolge van een voor- deeligen inkoop, voor den hijzondei' lagen prijs van M. 1^40 kunnen lever en. Wij hopen, dat slechts deze kleine opwekking noodig geiveest zal zijn, om de hefrekking tusschen ons te doen herleven, en teekenen, in afwachting van uwe geeerde orders , Met alle achting B. en S. 79. Niets is zoo slecht of het is ergens goed voor. Richard Cromwell, van tvien gekeel Europa geloofde, dat hij voor goed den regeeringszetel had ingenmnen, verdween op eens van het (staats)tooneel. De omstandigheden waren niet z66 tvanhopig, om dit hevige (uiterste) m'uldel te rechtvaardigen. Het is niet te vertvachten, dat is waar, dat men iets weet zonder het te hehhen geleerd, maar aan den anderen kant meet men toch een soort van natuurlijken aanleg hehhen voor elk vak van studie, ivil men (daarin) eenige noemenswaardige vordering maken. Onwaardige vleiers, van wie Karel de Tweede wist, dat zij niet de minste genegenheid voor hem koesterden en zijn vertromven niet verdienden, konden hem door plaimstrijkerij gemakkelijk overhaleii htin titels, posten, landgoederen te schenken, staafsgeheimen mee te deelen en kwijtschelding van straf te rerleenen. Wie fnet den duivel wit eten moet een langen lepel hehhen. Ik geloof, dat hij heter zou gedaan hehhen met de ::aak op te geven. Zijn hesluit stond te vast, om door een lichten fegenstand geschokt te worden. Na menigvuldige proeven gelukte het den markies van Worcester een ruwe stoommachine ie maken, door hem vuiir-waterwerk geheeten, waarvan hij ver- zekerde dat het een iverktuig ivas van een heiconderensivaardig en zeer krachtig voortstuivingsvermogen. Men hield echter den markies voor een tcaanzinnige, waardoor dan ook zijn uitvinding gee7i opgang maakte or niet gunstig ontvangen werd. De kruistochten openden een meer uitgehreid verkeer tusschen het Oosten en het Westen door groote menscJienmassa^s van iederen hoek van Europa naar Azie te leiden. Niet de hegeerte om hun handel uit te hreiden was voor de Romeinen de eerste spoor slag mn hun gezag ter zee te vestigen, maar de nood- zakelijkheid om zich tegen hunne meest gevreesde mededingers, de Carthagers, te venveren. — 32 80. Verscheidene maanden gingen voorhij, zonder dat wij zelfs maar gelegenheid hadden hem op straat te zien. Hoewel de eigenschap van den magneet om het ijzer aan te trekken acm de ouden hekend ivas, ivas toch zijn veel belangwekkender en verrassender vermogen om zich naar de polen te richten, geheel aan liunne ivaarneming ontsnapt. Jozef de Tweede van Oostenrijk had het ernstige voornemen om een tal van mis- hruiken met wortel en tak uit te roeien, maar hij werd door zijne onderdanen niet hegrepen, De vijand tverd verhinderd de hoogten te hezetten. Julius Cesar voerde oorlog tegen Gallie en het gelukte hem het geheele land te veroveren. Na voor de verdediging van zijn rijk gezorgd te hebhen, koos zich koning Alfred tot eenig levensdoel het met wijsheid te hesturen. Daar dit punt eenigen tijd geleden grondig hesproken is, is er geen reden om het andermaal tot een onderwerp van bespreking te maken. Willem van Normandie verklaarde, dat hij de kroon kwam opeischen als zijn recht, daar zij hem door Eduard den Belijder bij erflating vermaakt teas. Eigenlijk gezegd hadden wij niet van die zijde deze oppositie verwacht. Ik herinner mij dit lied meerm^len in mijn jeugd gehoord te hebben, maar kan mij alleen de twee eerste regels te binnen roepen. Een slechte zaak te verdedigen is even schandelijk als de zaak zelve, Nadat Sir Humphrey als apothekersleerling begonnen ivas, was hij op een leeftijd van twee en veertig jaar president der Royal Society (van het Koninklijk Genootschap) en de grootste der EngeJsche scheikundigen. Wat ik ook zeide, de kunstenaar bleef door schilderen zonder mij met een enkel woord te ver- waardigen. Toen ik het boek door iedereen hoorde prijzen, kon ik mij niet weerhouden het bij mijn boekverkooper te bestellen. De leefwijze der oude Germanen was zeer een- voudig; hun voedsel bestond uit geroosterd koorn, wilde vruchtenj bezien en ivortelSj en het vleesch van tamme of ivilde dieren, 81.'-' Sootje varen. Jan begeeft zich naar den vijver om met zijn nieuwe boot te zeilen. Hij noemt haar »Blue Bell« (Blauwe Klok), om dat zij blmiw geverfd is en een kleine blauwe vlag heeft. Kijk! de wind vult (bolt) reeds de zeilen. Zij zal spoedig aan den overkant van den vijver zijn. — 33 — Dan zal Jan haar ter zijde ivenden om liaar vervolgens weer rugtvaarts fe doen gaan om zoo van den eenen kant naar den anderen fe zeilen. Dit is een prettig spelletje voor een jongen, als hij maar ^--^ /-^^ oppast niet in het water fe vallen en nat te ivorden. Eens had Jan een ongeluk met dien vijver. Laat mij vertellen hoe dit geheurde, ojxlat zijn vergissing u tot leering strekke. Op zekeren vacantie-namiddag kwam zijn neef Fred I (Frederik) hern een hezoek hrengen. Dicht hij den vijver gingen zij spelen. Jan zag een mooie witte lelie zoo vlak aan den kant t^^v-^^- r van den vijver, dat hij er geen oogenUik aan twijfelde of hij [ kon haar plukken. -^Bepi'oef het niet«, zei zijn neef Fred. \ »Z>e vijver is zeer diep en je kunt er in vallen. « Maar Jan wilde niet naar goeden raad litisteren. Zich vasfhoitdende aan een tak, strekie hij zijn hand uit om de hloem 4r^>^i^ te grijpen. De tak Irak, en Jan ging kopje onder; maar liet kwam hem ten goede, want het leerde hem voorzichtiger te zijn. 82. / Mijn eigen hoofd past mij het best. Hendrik VIII hesloot, na in geschil (onmin, twist) gcraakt te zijn met Frans I, koning van Frankrijk, hem een amhassadenr te zenden met een hoogharfige en dreigende hood- X«^^^ schap. Voor dat doel koos hij den hisschop Bonner, in ivien hij een groot vertronwen stelde. De hisschop deed hem oprnerken, dat zijn leven groot gevaar zoii loopen als hij zulk een taal sprak tot zulk een hoog gevoelend (zoo'n hooghartig) koning als Frans I. »Vrees nietf« (Wees daar niet hang voor!) "'•ide Hendrik; *ivant als de koning van Frankrijk u ter dood f hrengen, zou ik alle Franschen, die ik hier in mijn macht heh, een kop kleiner rnaken.* y>Dat wil ik aannemen«, ant- woordde de hisschop, »maar van al deze hoof den zou geen een mij zoo goed passen als het mijne.« 83. Gorinchem, 16 Januari 1891. Den Heere Th. Olifant, Eindhoven. Ik herinner mij nog met genoegen, de vriendelijke ont- vangst, loaarin ik mij als reiziger voor defirma Fallstaf& Comp. Key to the Dutch Grammar, 3 — 34 — ie Rotterdam hij 2i heh mogen verheugen, en lioop dan ook dat het mij fiiet eiwel door u geduid zal worden, nu ik, onder verwijzing mar mijne circulaire van 1 Januari, de vrij- heid neem u zeer hijzonder te verzoeken mij mc vertrouwen te schenken. Zoo als gij uit mijne circulaire gezien Jieht, lieb ik mij in het vak, waarin ik u het laatst voor bovengenoemde jirma hezocht heh, thans zelf gevestigd, en ik wend mij tot u met het vriendelijke verzoek, om ook mij nu en dan met eene hestelling te vereeren. Ofschoon ik pas begin, is mijn voorraad toch reeds riiim gesorteerd, en uit hijgaande prijscourant zult gij zien, dat mijne noteeringen hillijk en mijne voorwaarden aannemelijk zijn. In kojffie heh ik op eene onlangs in Rotterdam gehoudene veiling zeer goedkoop ingekocht, en ik ben gaarne bereid u mmsters toe te zenden, ojxiat gij u van derzelver zuiverheid en prijsicaardigheid overtuigen kunt. Uwe orders met genoegen te gemoet ziende^ groet ik u. Met de m^este achting Koenraad Koster. 84. Daniel de Foe. Daniel de Foe icas een geboren Londenaar, de zoon van een slachter in St. Giles, met name James (Jakob) Foe; Dajiiel nam het eerst het voorvoegsel >->de<f. aan. Hij werd in 1661 ge- boren en ivas bestemd om Presbyteriaansch geestelijke te icorden; hij ging echter in den handel. Hij nam deel aan den opstand van den hertog van Monmouth, fnaar was zoo gelukkig om er zonder kleerscheuren af te komen. Hij iverd achtereenvolgens kousenfabrikant, pannebakkei' en koopman in ivol, maar zonder eenig succes (goed gevolg). Als schrijver deed hij in het jaar 1699 een gelukkigen greep. Zijn »Trueborn Englishman <.< C»Een Engelschnan van den echten stempeU), een dichterlijke satire op de buitenlanders, en eene verdediging van Wille^n III en de Hollanders, Imd een onvergelijkelijk debiet. In het jaar 1719 verscheen zijn romantisch vertaal, >->The adventures of Robinson Crusoe <!i (>We lotgevallen van Robinson Crusoe«), dat reeds in 1 720 in het Duitsch en binnen iceinige jaren daarna in verscheidene andere Europeesche talen icerd overgezet. De buitengewone opgang van dit werk bracht hem er toe tal van andere verdichte verhalen te schrijven. Het veel beicogen leven van dezen hoogst merkicaardigen man eindigde in Aptril van 1731. 35 - 85. HeU gij gisteren avond mijn vriend Willem hezochtf Hoe gaat het hemf Ik hoop, dat hij heter wordt. Ik schreef hem eenige dagen geleden een langen brief. Hoe lang was hij onder weg, voor hij ziek werd'? Gisteren vergat ik u te vertellen icaar en icanneer de eerste voorsfelling zal plaats hebheyi. Een zijner sche2)en, ik iveet niet nicer ivelk, is met man en muis vergaan. Als de raad goed is, komt het er niet op aan, wie hem gegeven heeft. Hertogin Louise hewees haren gemaal Karel August (van Saksen-Weimar) eene ware en edele vriendschap; en hij was die vriendschap waard, ap hoe zware proef zij zijn vreemd karakter, in menigerlei opzicht van het hare verschillend, gesteld moge hehhen. Hoe omvangrijk het boek ook rs (zij), toch zoekt men daarin tevergeefs naar menige belangwekkende bijzonder- heid, Hij zal zich teleurgesteld voelen, tenzij hij zich tot het niterste inspamie. Zij bekende, dat zij het nooit zou gedaan hebben, als haar moeder er niet op aangedrongen had (het te doen). Sinds wij te Heidelberg zijn, gaan ivij elken dag nit, hoe koud het ook zij. Ook al kwam uw vriend nog op dit oogenblik, dan zou het toch te laat zijn, want de trein vertrekt half drie. Hij mag zeggen teat hij wil, ik geloof niet, dat hij voor dieti tijd frrug zal zijn. Ik rvenschte (Ik won) dat hij gekomen was, roor de trein vertrok. Eer uwen vader en uwe moeder, opdat uwe dagen verlengd mogen ivorden en dat het u wel moge gaan in het land, dut de Heer nw God u geeft. 86. De volgende week komen mijne broeders van Batavia terug. Misschien herinnert gij ze u nog wel, want ik iveet zeker, dat zij n nog bezocht hebben voor zij het land verlieten. Zij hebben het land (Zij vinden het verdrietig), dat zij terug moeten komen, want dit klimaat past hun niets. Toch zullen zij zeer verheugd zijn hunne vrienden en oude bekoiden weder te zien. — Zien >j niet op tegen zulk een lange reisf — Neen, Mijnheer, in net geheel niet, zij geven er niets om, ik onder stel, dat zij gedurende hun verblijf op Java veel gereisd hebben. — De overtocht zal hun zeer veel kosten, daar deze zes weken duiirt. — Ik iceet niet precies hoeveel zij er voor te betalen hebben. — Gaat gij met mij mee naar Rotterdam om hen bij hun aankomst te be- groetenf — Ik weet nog niet of ik er tijd voor zal hebben. Wanneer verwacht gij henf — Ik denk aanstaanden Woensdag, maar met zekerheid kan ik den dag van hun aankomst niet — 36 - zeggen. Ik zal aan mijn vriend te Rotterdam schrijven. — Dat zou verloren moeite zijn, ivant gij zult het spoedig genoeg in de nieuicshladen (couranten) zien. — HeU gij ook aan onzen vriend G. geschrevenf — Neen, want ik hen er zeker van, dat hij zich mijne broeders niet herinnert, hij zag hen maar eens voor him vertrek. — Ik dank u zeer voor uwe vriendelijke uitnoodiging en het zou mij zeer leed doen (erg spijten) als ik niet met u naar Rotterdam kon gaan. In dit geval verzoek ik u hen ook van mijnentwege te verwelkomen en hen te ver- zekeren, dat ik hen zoo spoedig mogelijk zal komen hezoeken. 87. Dordrecht, 3 Mei 1891. P. P. Bij deze veruul ik den smartelijken plicht u te melden, dat mijn dierhare echtgenoot Herman Willehrord den V^^^^ Mei door den dood uit zijn aardsche loophaan is tceg- geriikt. Wie den overledene van nahij gekend of met hem in hetrekking gestaan heeft, zal mijn verlies tveten te heseffen, en aan hem een vriendelijk aandenken en aan mij eene stille deel- neming niet ontzeggen. Om voor mijnen nog minderjarigen zoon de zaak zijns vaders te hehouden, heb ik hesloten, die onveranderd voort te zetten. Daarhij zal ik gesteund worden door den heer P. de W,, die gedurende veertien jar en de tromve medeiverker van mijnen man is geweest, en aan ivien ik procuratie gegeven heb. In al mijne handelingen zal ik mij door de grondbeginselen van mijnen man laten leiden, en hoop dus, dat gij aan de firma H. Willebrord hetzelfde vertrouwen als tot hiertoe ook verder zult blijven schenken. Ik verzoek u van de onderstaande handteekeningen kennis te u'illen nemen, en teeken met de meeste hoogachting Anna Willebrord, geb. Verveen, die zal teekenen: H. Willebrord, dc heer P. de W. zal teekenen: pr. xiro. H. Willebrord P. de W. 88. k' Aan de officieren van Frederik den Grooten van Pruisen H-erd de eisch gesteld, dat zij, zoolang zij zich in het veld be- vonden, matigheid en zelfverloochening in acht zouden nemen. Van hoe hooge geboorte zij ook icaren, ivelk een hoogen rang Oi zij ook in liet leger hekleeclden, het ivas Imn verboden hij liun manltijd eenig tafelgereedschap fe gebruiken van kostbaarder metaal dan tin. Het iverd zelfs een graaf en veldmaarsclialk als een zivaar vergrijp toegerekend, als hij onder zijn bagage een enkelen zilveren lepel had. Nog in de zeventiende eemv tverd voor het smelten van erts alleen hout gehruikt en de roekelooze vet'hcisting van hout icekte de bezorgdheid der regeering. Reeds ■ gedurende de regeering van koningin Elisabeth iverden er luide klachten vernomen, dat geheele bosschen iverden geveld om de smeltovens van de noodige brandstof te voorzien; en het Parle* ment icas tusschenbeide , gekomen en had aan de fahrikanten^ verboden timmerhout als brandstof te gebruiken. Deze geschriften zidlen waarschijnlijk gelezen icorden, zoolang als de Fransche taal nog ergms ter irerekl gesjn'oken wordt. Gij moest liever < rn vigilante nenien, als gij het hunt betalen; mocht uw beurs dit niet todaten, gij weet, gij knnt vrij over de mijne beschikkenf Ongetwijfdd zal het plan mishikken, als gij geen betere ynaat- regelen neemt om het geheim te houden, gij schijnt wel te denken, dat nimmer iemand op zulk een denkbeeld zal komen en de heele wereld reeds eenwen lang op ti gewacht heeft om het te venrezenlijken. Als ik mv compagnon (vennoot) te Londen mocht ontmoeten, zal ik hern zeker meedeelen, hoe zeer gij uw beider wederzijdsche belangen behartigt. / 89.-' Ik ictti .ct/ gued, icat er al voor een huisgezin noodig is, en ik zeg dat zij bij geen mogelijkheid in staat zijn om overeenkomstig hun rang te leven, zonder in schulden te ver- vallen. Ik verzeker u, zij geraken in schuld. Weet gij, hoeveel zij den inelkboer schiddig zijnf VijJ en twintig gulden, en veertig aan den slager. — Heb je ooit^ Ik heb nooit geweten dat die lui zooveel crediet gaven. — Wel, dat hangt er^ van af; al betaalt gij nog zoo ongeregeld, als gij maar op een hoogen voet leeft, denken ettelijke winkeliers, dat zij uive dandisie tot elken prijs moeten zien te behouden. 91. , Philippus de koning van Macedoni'e, was even eerzuchtig als ^r^ oorlogzuchtig. Xauwelijks had hij zijn leger Griekenland binnen laten rukken, of hij besloot zich van de heerscliappij over het geheele land meester te maken. De man, die Philippus meer ^lan iema7id ander s dwarsboomde, was Demosthenes, een Athener. Hij was een van de grootste redenaars, die er ooit leefden, en hij hield zulke vurige redevoeringen tegen Philippus, dat de Atheners zich aangordden om hem gewapcnderhand te weerstaan. Naar deze redevoeringen tegen den Macedonier, zijn sinds dien tijd bijtende schimpredenen Philippica's genoemd. Tresham, ^jnir*^ een der medeplichtigen aan het buskruit-verraad, verklaarde er — 39 — vast van overtuigd fe zijn, dat zij alien verloren waren, ten- zij zij zicJi door een onmiddellijke vliicht iiit de voeten maakten. Maar deze verhlinde lieden wilden niet vluchten, evenmin als Tresham zelf vluchtte of ergens een toevlucht zocht. De algemeene indruk, door deze vertalwg op mij geinaakt, is zeer gimstig; wel zou ik op een aanial kleine fouten kunnen ivijzen, maar die zouden gemakkelijk te verheteren zijn, wanneer het werk te eeniger tijd de eer van een herdruk mocht waardig gekeiird warden. Men hleef groote vrees koesieren, dat de dijken niet bestand zouden blijken tegen de geweldige kracht der onstitimige j^„4*^^ ^ flementen. Wie staat, zie toe, dat hij niet valle. Men moet I'd ijzer snieden als het heet is. 92. • S(ini€nspi*(iak. Mijn traarde, ik hen opzetielijk gekomen, om de merk- o^^ "tiardigste gehouwen m deze stad te hezien. Wilt gij zoo goed 'in mijn gids te ivezen? Ik onderstel dat gij juist de man ^ijt_. dien ik daarvoor hehoef. — Wel het zal mij een ivaar genoegen wezen u van dienst te zijn, oude jongen. Maar laat mij u van tevoren zvggvn, dat er hier maar weinige zooge- vaamde merkwaardigheden te zien zijn. — V66r mijn vertrekf^c^r^^t. deelde men mij mede, dat inzonderheid het stadhiiis en het tribunaal de moeite der hezichtiging waard waren. — Gij hebt gelijk. Ik zal er u dadelijk heen hrengen. Zie hier! Dit is nu ons heroemdc stadhuis. Beschotnc eerst de voorzijde van het geboiiw, van een bonu'ktindig en historisch oogpunt bezien is het zeer belangivekkend, het herinnert u aan de middeleeuwen. Kom nu mee om het imcendige te bezien. Gij zult verbaasd staan over de schilderijen en standbeelden. — Inderdaad, zij zijn schoon. Ik word het nimmer moede zulke meesterstukken te zien. Zij zijn mij een htsf 'Ir nngen. — Ik ben het geheel met u eens, icaarde vriend. 93. De Jiavik en de vogels. Op zekeren dag dwaalde ik rond in de bosschen en om ^'^ y mij heen kijkende, zag ik een grooten havik in de lucht zweven. De havik had twee kleine vogels gezien, die op den grond rond sprongen, en maakte zich gereed om op hen neer te schieten. Na eenigen tijd, zag ik hem zijn vleugels uiibreiden, zijn kop naar beneden buigen, en daarop neerschieten door de lucht. Ach, de arme vogeltjes! — 40 — Maar zij hadden hem in liet oog gekregen, voordat Jiij hen hereikte, Ziet gij hoe zij al schreeuwende wegvlieden 7iaar de hosachen, oni zich te verbergenf Ik was hlij dat de havik ze niet kreeg! Maar zij moeten (dunkt mij) een hevigen schrik op het lijf gekregeyi hehhen, en ik durfwedden dat zij zich dien dag niet meer huiten gewaagd hehhen. De havik is een roofvogel. Hij heeft een gekromden snavel en scherj^e klaiiwen, waarmede hij vogels en in het veld miiizen grijjJt. Wanneer hij op de jacht is, verheft hij zich in de lucht, rondspiedende of hij iets op den grond ziet heivegen. Ziet hij ee7i kleinen vogel of eene muis, dan zweeft hij hoven de plaats, tot hij gereed is naar heneden te schieten en zich op zijn prooi te werpen. Knnt gij mij den naam van een anderen roofvogel noemenf Ja; de adelaar. Deze is de koning der vogels, gelijk de leeuw de koning is onder de dieren. 94. ^ De oude soldaat mi de vioolspeler. Een arme oude soldaat placht iederen avond op zijn viool »w/**ir te spelen in de openhare tuinen van een groote stad. Naast hem zat zijn trouwe hond, met den hoed van zijn meester in zijn hek om er de koperstukken der voorhij gangers in op te vangen. Op zekeren avond was de arme man, die gehogen ging onder den last der jaren, diep hedroefd. Niemand ivas hlijven stilstaan om naar zijne muziek te luisieren. Er hevond zich geen enkel mimtstuk in zijn hoed. Hij zat neer op een steen en hedekte zijn gelaat met zijne handen. Op hetzelfd oogenhlik kwam een heer op hem toegeloopen, kreeg medelijden met den armen ouden man en zeide: »Laat in -^ifU^'^Aanij eens een xjoosje op mv viool spele7i«. Daarop stemde hij haar met groote zorg en vervolgde, »terivijl ik speel, moet gij het geld in ontvangst nemen<.<. •-^*^ En hij speelde! Een menigte van gretig luisterende lieden verzamelde zich weldra om den speler. Niet alleen koper, maar ook zilver stroomde in den hoed van den ouden soldaat. Zelfs hegon de hond te brommen, zoo zwaar als de hoed werd. »Wie is datf« werd door ieder gevraagd. Het ivas een van de meest heroemde viools^jelers der ivereld, die aldus zijne kimst gehruikte om een armen oiiden soldaat te helpen. Zoodra dit hekend werd, juichte de menigte den vioolspjeler toe. De oude man keek venvonderd op en riep Gods zegen af op (het hoofd van) zijn edelen vriend. — 41 — Ik zou niet durven zeggen wie dien avond de gelukkigste is geweest, — de oude soldaat, voor etfelijke dagen gevrijwaard tegen gehrek, — of de groote vioolspeler, die zich beivust was £en goed iverk gedaan te hehhen. 95./ Den Heer P. W., Zaandam. Kampen, 9 April 1891. Bij mijne circuluire van 1 dezer heb ik u kennis gegeven van 'la oprichting van mijne sigarenjabriek, en neem bij dezen de vrijheid u nogmaals te verzoeken, mij in uive ivelwillendheid te laten deelen, Mijne fabriek is volgens de nieuwste methode ingericht en ik ben dus in staat, om alle bestellingen ten meeste genoegen xiit /(' voeren. Voordeelige inkoopen in ruice tabak en goedkoope iverkkrachten maken liet mij mogelijk, aan mijne klanten eene .t^^tt^-^ry^^ met zorg bewerkte waar van de beste qiialiteit te leveren voor -j'rr billijke prijzen, en het zou mij bijzonder aangenaam zijn, <ils gij mij door eene kleine bestelling als proefneming de gelegen- heid wildet gevcn u daarvan te overtuigen. Eene betrekking met uwe geachte fir ma zou ik zeer op prijs^--'^*-'-*'^'^ ■iccten te schatten, en bij grootere orders zou ik u conditien kunnen stellen, zooals u zeer zeker nog van geene andere zijde zijn angeboden. In de aangename hooj), zeer spoedig met eene bestelling ^oor u vereerd te zullen worden, heb ik de eer te teekenen Met alle achting B.L. 