Mnemosyne: Bibliotheca Classica Batava
rijmd te onderstelien dat dit, even als het andere, door Abi- STOPHANBs kan gebruikt zijn , om het voorkomen van de stad op zulk' een oogenblik te kenmerken. Eindelijk is ool de plaats , waar wij bet lezen , ongepast. Dicaeopolis spreett iier niet meer van levensmiddelen, miaar bij schelst met weinige ijyoorden de losbandige uitgelatenheid eener menigte zeelieden Opmerkingen over Vss» 84 1 vlgg., 548 vlgg. , 869 vlgg. 25 en soldaten , die van hunoe laatste vrije uren het meeste ma- ken. Naast bloemenkransen en fluitspeelsters , naast lieden wier Uoedige builen van de stemming waarin zij geweest zijn ge- tuigen (uwawlav) , mogten wij verwachten dat ook van beschon^ kenen met een enkel woord zou zijn gerept. Aristophanes heeft hen niet vergeten: eene kleine verandering, die van xi^ovq^ x£iav , van &yoijfJt,hav ^ qivaf^ivav maakt , veriest ons van eene ongerijmdheid en herstelt eenen onontbeerlijken hoofdtrek der schildering. Doch er ontbreekt nog iets aan de plaats. De op- telling der leverismiddelen en de trekken , die de drukke vro- lijkheid der menigte kenmerken z^n door een gemengd. De eigenaardigheid van beiden gaat bier door verloren. Om die reden raoet vs. KKO* verplaais worden v66r vs. 549. Wij le- zen nu de ganscbe plaats aldus: ?y X' ecu )f wixt^ irxix (TTOioiq fFrsv»xoi<F)jq , (FtTtav f^srpovfjciyav , 550. VKopSiav J iA^v, Kpofifitiav iv itKTvoi^y 549. ci(T3i6ov 9 TTOTitplav, jciiav^ ^vufAivav, vra^ivaVf rpixl^oay^ xi/,ijTp[iav , vTrcoTricov ' VS. 569 vlgg. shs tiq i(rTi rx^lapxi^ Tig ij Tig ivvo'xg. iyii yccp ix^f^^i (jchog. Elmslet heeft de woorden $ vTpxr}iy6g , die men in de codices na T»^t»pxog leest, met regt voor eene interpolatie verklaard. Of echter de tekst^ zoo als die nu door hem geconstitueerd is, in alles onze goedkeuring verdient , durf ik niet beslissen. Al^ leen het volgende komt mij zeker voor. Het choor kan tegen DicAEOPOLis niet wel de hulp van eenen Tsixof^ix^^ ^vijp^ eenen murenbestormer , inroepen. Er meet staan we^opcdx^g dviip^ zoo als bij Pindarus Pyth. II. 124. Hierdoor wordt ook de op- volging betcr, »kom glj mij te hulp, Lamachus; zoo gij niet kunt , een onderbevelh^ber , of anders een gemeen soldaat ; '' een murenbestormer komt bier niet te pas. ys.)il5Ylgg. AiK.aAipcax* ^poag^TOov h,6(fiay kcc) rSvArf/^wv. De veldheer Lamachus, wiens hulp het choor heeft ingeroe- 16 Db Achauibes vak AHisToraAios. pen f komt op het tooneel in voile wapenrusUng , doch z^ndi troepen. Ten minsten moesten wij, zoo die met hem optn den , daar eenig bewijs voor yinden in het volgende gesprek doeh niets daarvan : Laiughus Uijft alleen , hoopt c^ geene on derstenning en gevodt zich zeer zwak tegenover Diqajbopous, die hem op alle wijzen trotseert. Dit gaat zoo ver dai Djoaeopo- Lis, als Lamacots hem vs. $90 met een pak slagen dreigt, ein- ddijk antwoordt : »Beproef het niet, want dat gaat boren uwe kracht." Het staat dus vast dat geene sddaten met hem op het tooneel komen. Hieruit volgt dat vs. B7K te dezer plaats oDgepast is en vry voor eene interpolatie mag gdiouden worden. Men kan toch moeijdijk aannemen dat Digabopolis met sohrik idtroept r&/ A^(^a?v k»i tZv aJ;^(uv, als die uitdrukkiog niet door het aanvoeren van eenige soldaten , die een' h6xo^ voorstelleo , geregtvBardigd wordt. Hetversisgemaaktnaar vs. 1074: rax^u^ hx^ivTX Tovq K6xovq ^ Toug ^i0ovg .en vs. S7K. & Ai(j(,ax* ^P^^* vs. 578. Xop, S AifA»x\ oi ^ap oSrog SivifiaiFm ttJUcu De oorlogziichtige helft van het choor, die Lamaghus ge- roepen heeft, zegt hem bij zijn verschijnen, v^aarom het te doen is: S AifM^x* 9 oi [enz. d. i. »o Lamaghus^ deze mensch houdt niet op de gansche stad te belasteren." Waar- op Lamacsus zich tot Digaeopolis vtrendt en zegt : oSrog ab ro^- fi^g TTTcox^g Sv xiysiv rxi6'„ d. i. »durft glj^ hedelaar als gij zg t , dit zeggen ? Hierbij moot men in het o<^ houdeD , dat T^f niet kan gebruikt v^orden van iets onbekends: Lamaghus spreekt dus als of hij zelf alles gehoord had ; ondertusschen weten wij dat hij bij de rede van Digaeopous niet teg^woor- dig was. Doch hij blijft zich zelven niet gelijk. Want terwyl men uit vs. 678 zou moeten opmaken , dat hij er bij geweest is en zeer goed weet wat Digabopolis gezegd heeft, vraagt Mj zelf een oogeaUik later vs. 980 r/ I" sl^ocg ^fj^ig ; oux ipsJg ; d. i. ^wat hebt gij van ons gezegd? wilt gij het zeggen? en bekent dus het nog niet te weten. Het is weder eene in- terpolatie , waaraan wij deze. verwarring te danken hebben: vs. S78 behoort niet aan Aristophanes. ' Het is eene bijna .xf OraURKINGEN OVER VSS. 575 TLGfl., S78, B90 VLGG. 27 woordelijke copie vaa vs. 668 Tosur) rii Tohft^i; •ffrax'^s ^v tiftof hiyeiv ; men vergelijke ook ts. S93. vs. S90 volgg. A«^. of/;e*i;S«T<0v^$£/;. Afx. tmixfuig , S Aiftxz'' 28 BLADVULLINGBN. In de Smeekelingen van Assghtlos jammert bet koor der jDa- naiden: 'iroXXixi V ifiwlrvoo ^hv Xctx[^i •dikwijls schear ik al vallende mijne linnen gewaden^ of mij- »nen Sidonischen sluljer." Hogt ook misschien deze of gene zich wel eens afgevraagd hebben , of de tegenstelling of liever zamenvoeging van linnen en Sidoniscb zoo geheel juist was, voorzeker stelde bem de ge- dacbte aan Phoenicie en bet fijne goed gerust, dat bij in die grootste stapelplaats van de toenmalige bescbaafde wereld on- derstelde. Even lucbtig scbijnt men te bebben omgegaan met de opmerking, dat de stadsnaam Ztiiv in den gen. Zi^avog beeft, en dat derbalve de volksnaam Xitdviog moot wezen, ge- lijk ZtKvivtog , Mctpxddviog en op dergelijke wijze Uofraii&viog , ^ATcoXXiviog , Xccpiviog 9 ^Afifidviog , TeXccfiivtog , zoo als dan ook EuRipmES (bij Ar. Kikkers 122B) en Sophokles (fr. 291 DmoT, bij SchoL PvxD. Pyth. II. 125) bet woord gebruiken. Immers Stephanos van Byzanlion zegt bet met ronde woorden : i ^oxlrtig ^iidvtog hi tov a (j(,eyiXovy xoCi hcc rov p^ixpov , en zoo scbrijft ook HoMERos ^liovlovg en 'Lihovlndsv op verscbeidene plaatsen, en de wijsgeer Zeno in een gedicbt, volgens Strabo's tot drie- maal toe voorkomende aanbaling. Maar voor Aesghtlos zijn toch wel de andere Tragici de beste bewijzen , en Zeno schreef in verzen , wat meer is , in een episcb vers dat bij met geringe wijziging aan Homeros ontleende, immers volgens dienzelfden Strabo XVI. IV. 27 is zijn dicbtregel AWoT»g $" txifiJiv mi ^ilovlovg "ApxfSxg ts slecbts eene omwerking van dezen Homeriscben (S. 84) AlSloTTxg S* IxifMiV x») Z^iiovlovg xx) ^Ep€fA(3oug gelijk ook zonder Strabo iedereeu zal toegeven, die ooit beide verzen beeft kunnen vergelijken. Datzelfde deed ook Poseido- Nios, met nog geringer wijziging, bij maakte enkel *Apccfil3ovg ») Vs. 120 vlg. bij DiKDORf (P. Seen. Gr. 1830), en herhaald vs. 131 ilg.; bij G. Uermanit 106 — 107 en. 113 — 115t Beide keeren moet Svv in avv ■worden Teranderd. 'n f it ii ii t: I f r Aesch. Suppl. 120. — TflEB. 125. 631. 714. 800. 29 van 'Epsf^fSovg, vgl. vooral Lehrs Arist. bl. 246. Zoo is bet dan ook te verwachten , dat Stephanos juist bet Homeriscbe en bet la- , tere gebraik beeft opgegeven, boewel dit niet zeker is. Daaren- tegen is bet stellig, dat er een veel gepaster tegenbanger van /^IvoKTiv bestaaty namelljk a-iviovl^xa^vwrpf, mijnen sluijer van neteldoek; 't geen vooral blijkt als men weet , dat de viviive^ uit bj/ssus gemaakt werden, volgens Herod. II. 86 ^ YII. 181^ en dus als sieraad van Aegyptiscbe vorstinnen zeer gepast zijn. Maar alle twljfel vsrordt noodeloos , v^anneer v^ij zien dat Hermann in zijne nieuv^e uitgaaf van Aesghtlos^ volgens Ttgho Hommsbn de lezingen opgevende van bet eenige gewigtige bandscbrift des dicbters, op beide deze plaatsen opteekent: in bet Hediceisch hs. staat o-z^ov/^/, maar tasscben at en io is eene letter (dus door eenen onkundigen verbeteraar) uitgekrabd. Gretig vat ik deze gelegenbeid aan om in 't kort eene gis- sing van tegenovergestelden aard te bespreken, die ik reeds \66r derdebalf jaar acbter mijne dissertatie beb me^gedeeld. ImmersABSGH. Theb.6^1, 799 vlg. (612, 780 vlg. Herm.) moge bet telwoord geduld worden in de volgende regels : 631. 'Ayy. Thv sfiiofiov ^it rivV i(p €^iifA»tg irix»iq \ Xi^aKTL .799 vlg. 'Ayy. K»Xoog sxei r» ^XsT^* iv l| imXiiyt^oun juaar ook deze worden kracbtiger, wanneer men 'EI3iSfi»g schrijft, als eigennaam die zicb uit bet telwoord ontwikkeld lieeft , en door Aesghylos geg'even wordt aan de ^v^m Kpffvxlxi of AipKxlxi , gelijk de tvA^/ BoppaJcci ook ^T^/9^/ , de ^ti^xt ^OyKxg ^A6dmg ook *£lyvytat beeten. Zonder diezelfde ver- andering blijft voor vs. 714 (69S H.) slecbts eene zeer gedwon* gene, verklaring over, en voor vs. 124 vlg. (116 vlg. H.) voU 3trekt geene , waarover elk deskundige oordeele : 124. Xop. €7rTX y iy^vopeg TrpiTrovreg tgpxTOv iopuffSoig ffdyocig TriX»tg 6fi^6(i,»ig \ ^pojhavTau 714. Xop. (ih *A% Siovg ffb rivV i(p* ifiiifixig vu>Mig. Misscbien beeft Valgkenaer Aristob. bl. 119 en in zijne uit- gave van EuRipmss Phoenissae ditzelfde bedoeld, maar bij zegt er niets van. L. , 6 Nov. 1852. JE. J. K, f TWEE CRETISGHE INSGRIPTlESt Het verbond van Allaru. — Bet testament van Ago. Hoe juist de raad van ik meen Wingkblmann was , om nooit de gelegenheid, een nieuw a&chrift van eene Inscriptie te nemen , ongebruikt te laten voorbijgaan , al wist men ook dat er reeds verseheidene bestonden, wordt nog thans dagelijks Bewezen. Er is om zoa te zeggen geene ^nkele Insoriptie in het Corpus , w^aar Bookh niet in het onzekere was omtrrat On of meep lezingen* Hoe weinige zijn er bovendien , v?aar de in* vullingen met den steen zelven naauwkeorig vergeteken zijn^ hoewel toch aUeen die vergelijking de zaak kan uitmaken, daar op de grootte der lacunes in de dscfariften bijna nooit te rehenen^ valt. Men kan het dus geen overtoHig werk noemen, dat Prof. GoBET te Venetie in het Museum lusOnianeum , de gele- genheid^' wae^^am een alschrift te vervaardigen van n^. 2K57 van het Gorpos , en men zal dit te minder doen ^ wanneer men weet 5 door wie en hoe wij kennis van den steen bezitten. Deze Inseriptie^ bekend onderden naam. van het verbond vanAilam^ kwam het.eerst aan het licht in tH&S , toen los. Sgaliger zoo van HuRETus als van Franc. Portus er een afsehrift van bekwami Waar het eerste afsehrift gebleven is , bl^kt niet ; doeh het tvf^eede is deer Grutbr uilgegeven , en vergeleken met de door FuLvros ^Rsmus in 1584 bezorgde uitgave in zijne CoUectio veterum. legum et SenatusconsuUorum. Noch Portus^^ nochljR- sums , haddto' evenwel groote zorg asm dozen arbeid besteeif, hetgeen dnidelijk bleek , toen men uit het afsehrift van MbRT- FAUGOM in z^ Diarium Italicum kon zien , dat beide geleerden HeT VEBBOIfD VAN AlLARU* 31 slechts de tweede helft der Inscriptie mededeelden en de eerste zoo bet scheen , geheel hadden over het hoofd gezien* Hen had sedert dien tyd de Inscriptie wel in haar gehedi , maar uit d vergelijking van dat gedeelte, dat Gruter en Ursdius met MoNTFAUGON gemeenschappelijk 'bezaten^ bleek ten duidelljbste , dat de beide eersten een niet zeer naauwkeurig, de laatste zelfs een zeer slecht afschrift hadden biekend gemaakt. YooFal omtrent het eerste gedeelte, dat men alleen door Hontfaugon kende, was men dus zeer onzd^er. Toen Prof. Cobet in Italie, naar aanleiding van het nieuw ontdekte door mij in den eersten jaargang van dit tljdschrift medegedeelde verbond tussehen Rhadus en Hierapytna , zich met de Gretische Inscripties bezig hidd , moest hem noodzakelijk de behoefte in het oog valien naar eene nieuwe vergelijking van no. ^554 en 2557. Reeds de Itsdiaansche Abt , d|en ik in mijne beide vorige stukken herhaaldelijk noemde , had veel moeite ge- daan om n^. 2S54 , het verbond van Laio en Olus, weer te vinden, conquisiverat studiosissima intentissimaque diligentia, opem can* ferenle Hieronymo Ascanio Molino, doch ofschoon de steen vroeger in het bezit van het geslacht van Molinus geweest v^as , v^as zijne moeite vergeefscb. Ook Prof. Gqbet heeft den steen niet kunnen ontdekken. Anders was het met n^ 25S7> welke gemakkelijk te vinden was Dit stuk, gelijk gezegd is^ bestaat uit twee deelen^waarvan het eerste tot nog toe alleen door Montfaqgon bekend was. Dit gedeelte , A , bevat het slot van een psephisma der inwoners van het eiland Paros , waarbij zlj aan de inwoners van Allaria op bun verzoek het regt van iav^ov toestaan , en bei^uiten dat hiervan berigt naar Creta zal worden 'gezonden. Dit gedeelte Is in gewoon Grieksch gesteld. Het tweede bevat het psephis^ ma der Allarioten, waarbij besloten wordt aan Paros dank te zeggen , en zij op voorwaarde van reciprpciteit aan de Pariers de gewone begunstiging^ toestaan , die aan andere staten plag- ten gegeven te worden en die in de Inscripties zoo menigvcd- dig vermeld worden. Dit stok is natuurlijk in het Gretisch gesteld. Het schijnt vrij zeker, datwi| de <;JiXvt bezltten dat te Paros is opgerigt geweest : van daar de gewoi^e Grieksche vormen / >■ • ■« ^ 4 / 52 TWBB CrBTISGHI IlfSCftlPTItS. tnsschen het Cretisch, zie Ahr. D. D., p. 19, van daar nog- paar merkwaardige corrupUes, over welke straks. Ten einde den lezer in staat te stellen de waarde van j nieuwe afschrifl te beoordeelen , zonder hem te noodzalcen , B(k:KH zelven zijne toevlugt te nemen , deel ik eerst de Inscrip mede , zoo als zij door dezen uit verge] ijking der bekende t schriilen is vastgesteld. A «[>c]«} Irk y .• * ^ €$ i^ *AKX»pl»q iyji\liO(rlcf> (Jt^T» Tov ypififietTO^ iiro^i!X»i il tcibq Apxovraq rovq Trep) . • .. K . t . . /v Tovie TOV \p}i^la'fj^»Tog Ti ivrlypot^ov o'^payi^ Kou6a(rtv ^AXXccptarxi ri i\f^}i^t(rfiivx wsp) TOtiruv. B. ^AXXxprnriv ol Kicfioi zcti i TriXiq Uxpluv Tf fiov^qi K») r$ iificfi x^h^^ ' ''Fctpxysvofiivuv ruv Tpsfffisv- riv Tod* &(4,i , ^ivtig re k») AipKco , ovg iirs^BlXocre ^pB(rfieivovT»g trsp) ra^v^cc to61* ifii , kx) civxvs' 5 ao'Xfiivav airav iu Tf wpev^slif, kxtx ri ^lil^ivfjM ri icxp^ vfiSv ^Txu rs 0i^l»y 3cx) rxv axivoixv rav i5- Tripxovffxv Txlg Tri^o't tcqt* ixxixxg itxCpv^^XT- rev • iici Kio'fAcov ruu TTsp) ^^iXiv^poTOv rhv EWv-' fJt^ix^ 9 iy^^f Tvxc^* hiSx^^f ^AXXxpiarxv 10 Toig Ki(r[Mig xx) rf ^i^st , i'jrxivitrxi [ih riv ixf^ov rSov Ylxplav , on hxcpvKxTTsi rxv cpiXlxv xx) rxv avvoixv ^pig riiv ttSxiv rxv xfixv, xxTx TXVTx ii vTripxeiv xx) Uxploig rxv ^ixixv xoCi txv eS- VOIXV TXpx *A^XXpiCt)TXV , OTTOOg ^XlVUflsdx TX 0(101" 15 a Tolg Tpoxtpovf^ivotg xfjt^sg cvvrsXovTsg ' alf^ev 5i ^A^KxpiosTXig xx) Uxploig hoTroKirelxv , (Ji,eTtx^' (Fiv T^ T6 ^ AXXxpiJiTC/, ifi Uxp^ xx) Setvoov xx) Xlh dpaTrhuv, dcxvTcag is xx) t$ Uxplcp iv *AAA«- p/f jzsrixcoa't xx) istvav xx) xi/dpa7rlvuv ^ exv 20 ^wviox^ TXVTX T^ iJificj} T^ Uxplcov ' ivxypx^ \pcivTUV xt 7ri?^€tg xptXpSTspxt eg <9Xhxv mSIvxv ^ xx) xv6ivTm Tlxpioi fih ig t^ l/spiv Txg AxfMTpo^ , 'AAA^p/airflf/ is ig to Upiv tS "^ATixXavog* txv^ TX is shxi s(p'' vyiicf, xx) ^coTvipl^ txv tto^suv MOZIAI, evenzoo als B. vs. 20 alle afscliriften en ook het onze £TNAOKEI hebbeo. Het fragment van het besluit der Pariers bevat de bepaling, dat van betgeen ten aanzien der Allariolm bepaald is , aan do- zen zal worden berigt gezonden. De woorden vs. 8 : aTro^cTXxi Si Toi/i (E;;t;(!>'T«f tou? ^tp) iv kunnen wel niets anders aangevuld worden als wo; irep) rhv ^xviv, Deze tocb is met DoBcns door de Pariers naar Atlaria gezonden , gelijk uit B. 5. blijkt. In vs. ISbeteekent i^t^ rov yfxfiiixr... welligt tJiari ToV yfKiAjixriui; riji ^ovhn?. Alihans in Atlische Inscripties vrordt deze onlelbare malen aan bet slot der psephUmala genoemd , daar bem in den re^el de zorg voor bet oprig- len der s-jjajj opgedragen wordt. De ruiinle wordt door deze woorden ; zoo het schljnt , julst aangevuld. Wanneer wij vaii deze beide invullingen , die inderdaad vrij zeker zijn , uilgaan, dan kan er welligt nog een stap verJer gedaan worden. Het spreekt van zelf dat MOZIHl, vs. 6, moet aangevuld worden ittftoalc/i; wanneer wij daarbij bedenken dat in de zoo herbaaldelijk in de psephismata wederkeerende formule, xxl qijirin iv ixpiTrdhsi rhv ypx/i/ixriiz t^$ ISou^ij? , altijd aan den schrtjver van den senaat opgegeven wordt, tuonrde ?))A» moot gesteld worden, dan ligt bet voor de band hier te denken aaa S4 TWBB ClBTlflCHB IaSCIIPTIBS. iv T$ iniiovU^ in bet Slaatsarchief, zoo ak b. v. by §142: ypififixT Ix^v iv r^ iufKxrlcif Mlfuvx, waar ipirij de beteekenis niet zullen behoeren le twisten. De aorg* "vomr oprigten der 9)}A)f wordt dan bier aan een ons nog- onbek persoon , benevens aan den schrljyer van den senaat opgedrag Behalve de noodzakelijk in te vullen woorden ^^tracg 9i hebl wij nog ongeveer acht letters beschikbaar ; als voorbeeld , m ^ ook alleen als zoodanig zou ik voorslaan iv T$ iyifMO'lcfi fisTX Tov ypxfificcricoi; rij^ fiovXif^ In bet flSAITAFPA van vs. 3 , zie ik een Aor. Inf. en d woorden rik yjiififixTcc ; in bet ANA van vs. 2 ligt meer dai veaarscbijnlijk ivxypi^^JM ; zoo intusscben mijne invuUing (^ija-xi Si enz. in de volgende regelsjuist is, dan meet in deze woorden de 9j}A>f zelve , v\relke als accusativus bij 9j?o-«/ gedacbt vrordt, nood- zakelijk genoemd zijn. Ligt meet men bier denken aan bet gewrone ivxypci\pcci sU 9j}A>fi/ XiSlv^v , waarbij nog zeven of acbt letters bescbikbaar blijven, zoodat ik meen te moeten invullen kx) hx(r[Z(rxt. Het verloren gedeelte zou dan ongeveer aldus zijn geweest: AF ivx[ypx^ijxi 5J eU g^iKvtv Ktihuiv Kx) hx](roo(rxt rk ypx[/zfAXTX wsp) rav Txp^ xysvSiievuv «]f) i§ ^AX^xplxg [^-jjo*^/ 5i rJy rxfilxv ^ iv T^ S>f]ptdo-/(3t). fi€TX rov ypxfAfixr[iag r^g jS&yA- ijg x]7ro<9€T^xi 51 rovg ipx^vrxg robg TTsp) [riv 4>- civ]iv Touis TOV \p}i(pl(rfzxTog ri xvrlypx^ov ^ enz. Ten overvloede wil ik bier nog eens berbalen, dat ik mfl inet bet grooter deel dezer invullingen volstrekt niet voorsid teruggevonden le bebbeil, wat noodzakelijk op den steen moet ^eslaan bebben. Ik geef ze alleen om eenig denkbeeld te ge- ven van hetgeen ongeveer de inboud van dat gedeelte der Inscriptie was.' Weet men er iets beters op , dan zal ik ze gaarne terugnemen In de tweede afdeeling is de eerste afwijking van den door BOcKH vastgestelden teksl in vs. 3 , w^ar bet nieuwe afschrift ITOTAME heeft , ofscboon vs. 4 nO0AME staat. Het is kui- ten kijf de ware lezing, want ttoH* xf^^i , zoo als BOckh, heeft m ,Hbt vebw)nd van Allaru. SS slechts UnsiNus : al de overigen lezen wct if^i. De lezing !» intusschen slechts opmerkelijk , omdat terstond daarna 7ro6* ccfii yaotkomU Anders is bet in h^ Dorisch niet ongewoon, diA de tenuis voor de adspirata onveranderd blijft. Ana. D. D. p. 39 haalt hiervan onderscheiden voorbeelden aan en tot* ifii (niet TOT cifii gelijk Ahrens tegen Bockh te regt opmerkt) staat n^. 2670 , een stuk dat in vorm en onderwerp met bet onze de grootste gelijkbeid beeft. Vs. B staat op den steen , gelijk te verwacbten was , \l^i(pto'fM» Vs. T staat hsCpv/.XTTsv, niet ho^uxiTTsv , gelijk Bockh ook geybnden beeft in de papieren van Piohivs te Berlijn, die de eersLe vijAien regels van dit tweede stuk gecopi^erd beeft, De variant laat zicb verklaren uit de > omstandigbeid dat de steen te Paras gesneden is. De steensnijder die geen Dorisch verstond, wist met hxCpv^^iTTsv geen raad en maakte er op eigen gez&tg een albier ongerijnid Imperfeclum van. Ahrens ha^t meerdere voorbeelden aan , waar blj de Cretiscbe vormen ^Uekeurig in gewoon Griekscb beeft overgebragt. Vs. 11 staat hiTi h^cpwxiTTsi.. Vreemd is de lezing van den steen vs. 15: ifji^ <rvvT6x6vT€ ^ niet zoo als de overige afscbriften: if^iq (ruvT€K6vTsq. Alleeti PiGSius beeft ^vvTshivTB en Gruter (rtjvTBKovvTB. Nu zegt men in bet Dwiscb wel algemeen «i»i voor ^fi^xq , maar voor ^fji^slg alleen &ij(,iq. Daar intusscben voor zoo ver ik weet ifiig in de cretiscbe Inscripties verder niet voorkomt en over bet gebeel zekizaam is, (Ahrens geeft bebalve onze plaats slecbts vijf an* d&re) zoo zon men kunnen denken, dat bet Cretisch bier een stap verder ware gegaan en even als van den Ace. ook van den Nom. de o- bad weggenomen. Hoewel onwaarscbijrilijk , vooral daarbm, omdat men in bet Doriscb denkelijk op dezelfde wijze iffiiq en v(d voor vfisiq en ifiiq zeide, blijft zulks even wel moge- lijk. Doch zelfs als nken dit aanneemt , is er niets gewonnen tMi frwTi>JvT6 te verklaren 9 ten %ij men bet ongerijmde ge* Toelen vnUe ombdzen , dat in bet Dorisch even als blj fioM&> Inis de dualis, kon staan in plaats van den pluralism Ik i^oor mij wil hier liever niet beslissen , doch bet waarschyniijkiit sebijnt mij te zijn, dat wij hier aan eene font van den steeHf $ft TWBB GbBTISCHB IffSCAlPT»$. imijder te denken hebben, welke gemakkelijk plaats kon grij* pen » daar hij de Dorische vormen niet verstond. Vs. 19 staat detvav, niet zoo als Grutbr voorsloeg, ielav. Vs. 20 heeft bet afschrift r$ HfKp r&v Uctptcov , en dit is de ware lezing zoo als uit vs. 11 blijkt. Vs. 22 staat THIAnOAAXlNOZ , gelijk ik reeds pag. Ill van den vorigen jaargang van dit tijdschrift beb medegedeeld , toen zicb een dergelijk voorbeeld, t$ ^Aa-K^amS, voordeed. De oorsprong der fout ligt voor de band. Ys. 24 beeft de steen vyiBlcf,, vs. 25 vfiiv dat BdcKH in vfistv verandert, betwelk Ahh. D,D. p. 260 evenzeer afkeurt, en ifilv Yoorstelt. Eindelijk beeft de steen vs. 26 , waaromtrent meest alle afscbriften overeenstemmen A^^EAAI^ dat Bogkh te regt verandert in icpexiv. Wat de oorsprong van de fout is, is duister. De tweede Inscriptie, waarvan ik do6r de goedbeid van Prof. GoBBT in staat ben een ander afscbrift te geven, is n^'. 2^62. Deze Inscriptie y die even als de vorige in bet Museum lustinia^ neum bewaard wordt , was tot nog toe alleen door Montpaucon bekend, die ze pag. 74 van zijn Diarium liaUcum bad medege- deeld. Het was bekend dat dit afscbrift niet zeer naauwkeurig was, en men zal dit reeds a priori vermoeden als men weet, dat MoNTFAUcoN zicb b. v. in de vorige Inscriptie de letters uit- gezonderd, die bij bem nog ontbreken, niet minder dan ze^ tienmaal vergist beeft. De meergemelde^ Abt bebandelde in zijn werk deze Inscriptie ook en bad er ook een afscbrift van ge- maakt. Dit stuk beeft Prof. Cobet met Mom'faucons uilgave gecollationneerd , en bet is deze collatie die ik tbans den lezer aanbied. Er dient bierbij in bet oog gebouden te worden, dat de Abt waarscbijnlljk Montfaugon gebruikt beeft. Dit is al- ihans mljn gevoelen na naauwkeurige vergelijking van beider nrbeid. Het spreekt derbalve van zelf dat bet niet veel gewigt beeft voor het bepalen den lezing van den steen ^ zoo beiden oyereehstemmen. Hoe ongeloofelijk onbekwaam onze Italiaan tocb was , zal men zicb welligt nog faerinneren. Er bestaaC derbalve van deze Inscriptie niet dan i&n slecbt afscbrift en ^^n ander dat niets is dan bet vorige bier en daar gecorrigeerd door iemand , die , si quis alius, voor dozen arbeid ongescbikt was. Hbt vbrbond van Allaria. — Het testament van Ago. yi Even als bij de vorige Iascriptie». deel ik z& eerst vplgens BdcKH mede: • ^ ♦ ►•^... rotj ri xo[r]v[hv ? , , . .. XXTX fi}iv\» * . rlouTO })/Aa;dj} 'jrph i^lf^0ppiv ? .,,,..,.,,. & • • fi,9i]vSv €yyi<9Ci TpiSv. & ii .«*••• • ••.«..•• vira 9 f^^XPf ^^ ^^ ciwoi^ ' i«v ii ^[^ ciTroi^ ? • .. .fi.. fAii l9"« Tijg yspovo'lxg , ixho^ srepog [avr* xvtou ? .... • ...•..• VTOg . iccv iavTifg ehSyxg dpyvpZg Kxt»a-K6vA[T^ ...» y i^a(r»v r^ Xoiir^ ZP^^V ^»P^ ^^ ypct(i,(ia\7et' . .. 10 • • .. • l[(spm iv iKi<9(fi vvv[(r\riiii»Ti (isp[i» ol iv»vKcc7oi Aavouft'l vwh Tov yp»f4>fiC6T[i]og M r$ ivipiivrx ^Ayovq 61 . .J/ ... a idcet 79} xoivf ohou rpiirovg tcspifiioy., liy ng ^«/>[jJ» Aflt- . ^ fiirai] ifiyci[pi]» Triun rh M riifi TrofiTriiv, iyKXJi piov iSccpri^i[fi€yov? • . . «/ TTOielra iv pUpsi t» iv$ riyfiXTCt^ Tpurov ri fisTx *Ayou[g] , |[5r£/- •IS TX ih] rb erspov da'Pivrag. ovk i^i<^»i 7$ vxoiexPf^^^V ovisv) [hvu»i lh»T' TOV. 9 ifiv]i[pi]» Trivrei fiiiih i?£9« Tq5 vifKp roti* Tqt v^€V»vtI[ov . ...... . vuv fi^iieyig , fi^iih Kcc6i?^ou yehsffial ti h jij ye* pouvltf, Xap'iig .. ... V TflS xpiovTog ypxfAfictriog. *ETpxx$}i h 'l£/}«^y[T-] _ vjf 5r;J [y , . .. • . . . A5 . . [xil^XTiK^ t3 \y] ? AovKltf) *E5r/S/^ , Tirlep ^Axv^ehq) MTriroig , [M Upoj' 20 TOKi^fMu] , .  yspovo'lf (Aou rh vpoy€yp»(i,(jt,ivov vifMv • • •. dg wpo . .. Tolg 9rpe]  [Ti.] t KXaiiio^ 'r[7rspiv]iti^ PovX>ig Trp^yi T/. KA[duJ oq ^ ^Axl^lfioq Z«T«Sou , *l?SicQU -'EsT^ ^Itcxj , «••••. « ^Ovaclcov *Ovxffl0VO^ , Uovir?ktb^ Kopvtj^^/a^ • « «. poo 9 [Kot]vTO^ AJMO^ *AVTiOX€V^ , <^t?^^Ta?p *Apli€(itq , T/rd4 *lo6yioq ^AprsfMg , Tatog- • Eu<ppJivcop E&(ppdv^pog , Vcthq AlfJXicg *HA^ .-«••• 30 r^^ , ^woUppSiitrog ^ETO^^poie/rou , ...•«•».. *E7rxCPp!covog , Zcoriiptog ^cortjp/oif , Tx]tog *lov^iog *Avrlox^f i^ov/x^ifiicg eg 'A^£AA/«vo^ , MxpKog *Ap[Tcipiog f . . 4 6g *EfFa(pp{ieitog9 Kpi7'7rl[yog Hierop z^ti de varianten van den Abt de volgende: Vs.l. T. heeft nog overWijfsels van den vorigen regel, nsn VTCvrokov Vs. 2. >^ctK»rxpi,}iV. vs. 5. vuvrooysvyKTrxTptuvxCpoi. vs. 6. <«i/£ rafisicptov. vs. 7. fisi^/ztiso'ra. vs. 8. flj^roT. vs. 9. ocysffTrnxyiirah XotTTaiKpovaTrotpoiTCoty'pxfAlzxTh vs. 10. tspctjvsvsKda'Taa'vvsTfffiXTi — avxvxMxtiu. vs. 11. aTOTCvypxfAfiXTS^ — dyov^^i^upsp^. ys. 12. w .-..•.•. . eoav(r€ix.<fiiHooiv^VTpi6Tovg. vs. 13. v^tfmptx — TtjPTrofiTJf- VXVyhXptOV: VS. 14. T0p^€rXXyOV<r€i. vs. 15.. TO^TipOVIfpXtfTaa-OVKS^ ^stTTXt •— ^vS^fVi^c. vs. 16. voo^yivxpiXTrevTs. vs. 17. oyv7ro[i}ihvo(r. vs. 18. C€ifTOV%p€0VTj0O'^pXpi,f4,XT{$3'Ah7rpXX^^^^^^^^^^P0ff, VS 19, o^^xXspiavxxTiKOdTarKovKiueTrihoii, vs. 20. vtovTmavovvTspxu- 6ovffaxihovumfMivc(risaiaMTtoiJx, . vs^ 21. . niyspou^ixf^moif .— w- (lOVKximwpcy* vs. 22. ]raysyipxfifi6VX7rxp)i(rccvA^ctii»yopa^pafAM' oy/. vs. 23. K^^xvhousvpswcu ' vino-fiovXiitrTrpji^imjATmA, \s. 2^. '0(rxicetrxT4fj^O(70'iOTxSovA. vs. 25. x(rTvvo(4>0(TAKovKto^. vs. 27. pGV7iTO(j^xi?^tO(rxvrteXovCpt^rftcopx3rr, vs. 26.. xpjitpuffA^-^ apr^a^A. vs. -29.. Bu^pxvcopeuCPpxvopoo'A — xip(,iXiO(r}j?kioA, vs. 30. /;t^M. vs. 51..£;rfl{(pjwa?ve^4' Vs. 53. xicaXximoffA* vs. 34. xp«rT^. Voor dat ik overga tot de korte beschouwing dezer Jiieuwe Het Testament van Ago; 39 varianten zal het welligt niet ondienstig zijn bet volgende aan te merkeo. Wij bezitten in dit fragment bet slot eener In- scriptie , die denkelijk vrij uitgebreid is geweest. Wat de in^ houd betrefty kan men daaromtrent zich eenig denkbeeld v or*- men uit n^. ^4S, bekend onder den naam van het testament van Epigteta. In deze Inscription die zeer volledig bev^aard is , vindt men eerst bet testament dezer vrouv^r , die daarbij zekere door baren man aan de Muzm gewijde kapel benevens eene bepaalden geldsom van baar vermogen afzondert. In deze kapel zulien bare bloedverv^anten ten eeuv^rigen dage jaarlijks eenige offers bouden voor de Muzen , baar , baren man en bare beide zonen. In bet tweede gedeelte maken bare gezamenlijke bloedyerwanten , ri xoivov tup (rvyyevm, eenige bepalingen om- trent de regeling dezer ofikrs, alles met de wljdloopigbeid, die wij in de Inscripti^ zoo dikwijls aantreffen. Ji^ist op dezelfde wijze schijnt in deze Inscriptie bet testament eener vrouwr, Ajgo, te zyn voorafgegaan, Het overgebleven gedeelte is het slot der bepalingen door de vergadering barer bloedverwanten gemaal^t. De tljd der Inscriptie kan niet juist bepaald vsror- den. De eigennamen aan bet slot en bet dialect wijzen uit dat zij niet zeer oud is. Bogkh acbt baar zelfs jonger dan Ha- PRIANUS; ja zelfs dan Constanttn den Groote. Hetgeen de invuUing van bet ontbrekende zoo moeyelyk , zoo niet gebeel onmogelljk maakt, is de omstandigbeid , dat de lengte der regels niet met zekerbeid kan bepaald worden. Het aantal punten bij Montfaugon scbljnt vrlj willekeurig. Bogkh meent dat de regels zelfs veel langer gev^reest zijn, hetgeen mij minder waarscbijnlijk voorkomt, daar in reg. 16 de invii- ling bljna niet twljfelacbtig is, gelijk ik zoo aanstonds zal aan- toonen. Eer zou ik denken dat zij vrij ongelljk van lengte zijn gev^eest, allbans de een veel meer letters bevat heeft dan de andere ; docb bier is zonder een nieuw afscbrift van deiji ■ steen niet te beslissen. Ik l^scbouw dan ook de invullingen» die ik zal voorstellen , als niet meer dan proefnemingen , wier juistbeid eerst later zal kunnen worden uitgemaakt. Voor de eerste regels kan zelfs de zin niet gegist worden, docb van vs. 5 — 8 is altbaus zooveel duidelijk, dat bierin be- paald wcnrdt, dat zoo iemand aan de kas van de vergadering s, blj g-edurenclff niaar na dien fi/d zijne plaats luoesCi et gedacht -warden ,' lan iemaad , die sle^ «kleedde, blijffc daai ilijk is. Even zeer ^ buldigde of van gelefl inlusschea over. Vs. I piuvx(pai , ligt ID vavT» s hyt^x waarscIiijDJfft iNTFADcoN leest £ S^, zri ;ft de Abt xviru, dat tn zlja moet , waarvan id der vereenigiog blif- 'ordt gemaakt door de •■s. Nemen wlj daarbij Jk is , dat iedere regel !ze regels op deze wijze ' o\5 i<ptl>,it, litrh TUP raJ^* liv 3i ft[ii dmS^ Aii .?T5/Wf [a'ipthSu dur) ran zich zelre kopereri ervolg bij den SchriJTer stood of van anderat I te denken is , dat zlj lebben willen lateo ver- len gestaan bebben , ig ;en. de bloedverwanten blj Tvaarbij vs. 11 ons af- ;. Hetgeen Bockh aan vvsX*i[>MdiTeg komt mij fiJ HeT TESTAMENT VAN AOO. 41 volstrekt tmverklaarbaar yoon Ik zie niet in > waar deze Ncm^ bij zou kunoen behooren , welligt moet men denken aan i\\ o-yy^Ai/ [At;diX(r/ of iets dergelyks. De twee volgende regels zijn voor mij zeer duister.en zullen het wel blijven, zoo lang men de beteekenis van ivykipiov niet zal hebben gevonden. Opmer- kelljk is het daarbij dat dit woord , dat Bogch voor een druk- fout bij MoNTFAUGON hiold en niet ivK^cipicv, gelijk bij schreef , biJ den Italiaan gevonden v^ordt. Gemakkelljker is vs. 16. Ik zie niet in dat bier iets andars gestaan kan hebben als: tI\ov ypci0€^i» . V,. Daarentegen is het voor mij een ondoorgrondeiykgebeim^v^at in x^P^^^ • • • • ^^^ '^^5 xP^o^'^og ypdfifAXTiog liggen kan. Is eeu voor dsv de uitgang van het Part. Aor.t Ik weet het, niet en denk niet dat men hier zonder vergelijking van den steen zal lunnen beslissen. De zin zal wel zijn , dat er in de vergade* ring niets mag gebeuren^ hetwelk door den yp^fAfiMrsii^ niet vooraf aangekondigd was. Dat het afschrift van Momtfaugon slecht was , had te voren ieder kuunen zien en ofscboon het andere van den Italiaan niet veel beter is , hebben wij tdch reeds op een paar plaatsen naar aaiild* ding daarvan de Inscriptie konneu verbeteren. Dat Montfaugon overal de onderscheidingsteekenen A weggelaten had , welke wiJ ten getale van negen , in het nieawe afschrift vinden , heb ik reeds pag. 3S van den vorigen jaargang gezegd , toen ik in. h^t thans verbond tusschen Rhodus en Hierapytna twee dergelj|ke deed opmerken. Doch behalve dit zijn er nog een paar verbete^ ringen te maken. Vs. 18_staat 'Eirpixh iv 'lepxTrvrv^ Trpor, waar- uit Bogkh maakt Trpb y xa>,xv^oiv of iets van dien aard. De tijdsbepaling volgt intussehen eerst vs. 20 , volgens de Griek* sche wijze. Was de tijd in de Inscriptie op beiderlei wijzen bepaaldy mij dunkt dan zouden zlj niet gescheiden zijn. Ik wil echter niet verzekeren ofscboon het welligt niet onwaar- schijnlijk is , dat de Italiaan in Tpig de ware lezidg gevonden ^ hdeft. Vs. 19 kunnen wij thans den eigen naam invullen: er stond Oix^splcp , zoodat alleen nog de voornaam ontbreekt ; wan- 4i TwBR Cektischb Imsgripties. neer men de ruimie in aanmerkiog neemt, dan kan eir geslaan bebben: OiotXspltfi u7r»TtK^ ri y enz. Vs. 20 heeft bet nieuwe abchrifl tHovTir$a^v ; om ^^9^ 2 kan men dus lezen : KXavilov Tmxpov , doch waar die genm^mvMd by boort is onzeker^ want de invulling van BOgkh It) ^f> xi^fMO is willekeurigy vooral omdat bienroor denkelljk raimte is« Voor den corrupten eigennaam Klivou beeft bet we afschrift *Ax/dvot; , dat ons niet veel verder brengt, tex^^y men aanneme dat axtivotf bedorven is uit xKtovoy en dit uit vou 9 dus Aquinus. De lezing fiijvig deaixi^lov is natuurlijk ware: vreemd is het^ dat er eene m zou volgen, waar wij Btel^ lig i^fiipif zoudeu verwacbten » niet ipiipf. y& 21 laat zicb tbans yrij zeker aldus berstellen : • . • . rff yepovcrlf pt^h rhv Ttpoyeypap^pUvov vifiov » K»iiiq 7rpoy[iyp»7rrMt waarfay bet onzeker blijft , waar de Ace. ySfidv bij boort. Vs. 22. Ook . MoNTFAOGON bad U^f^c^ripct^ , dat Bogkh in A^-^ (i»y6p»g verandert. Hy herroept echter deze verandering in de Addenda, pag. 1105. Ik lees tbans Zxp^yipccg 'PafAXvou en inaak yooral by dezen regd opmerkzaam , boe weinig gewigt er te becbten is aan de iengte der lacunes by Montfaugc^c. Zoo men vs. 27 den Italiaau vertrouwen mag^ dan is de eigen* paam: TIto($ AUxio^ ^AvtUxou* Be overige varianten in de eigennamen zyn niet zeer belaog- ryk. Vs. 29 wordt Bogkibs invulling bevesligd* {iaat bet my vergund zyn ten slotte vooral voor dit stuk eene toegevende beoordeeling myner lezers in te roepen. Bij de onzekerbeid der lezlngen v^n deze laatste Inscriptie heb ik gissingen moeten wagen , waar bet onmogeiyk was zekerheid te verkrygen. Vooral boop ik dat by dit in bet oog zal boudeo, die eenmaal in de gelegenbeid is eea beter afschrift van het stuk 9 dat my zoo lang beeft bezig gehouden , te vervaardigen. Haarlem, 21 Oct. 1852. S. A. Naber. r; * HOMHANUM QUODDAH a SAPPHONE StHTUH. ■rwvxi MimsKius in Diario Philol. edd. Bb&gk et Caesar ^ a. 1851 ^ de Horatio graecissanie et alia quaedam scripsit et baec ; » Ve* nusiiMis poeta q^am totus a Graecis peiideat, etfij ipultis locis intellexerunt inte]^prete$ / est tamen ubi foQtem diotionis Hora- tiaime ignorarant. Ita illud quod in fine primi carminis posuil: mblimi feriam siderd verUce^ noo dubtto quia 6ra€ico poetae fiublegerit, quern expressii Synssivjs ri K6<pmhfi rh ovpp^vh xpitr- (7BIV, Epist. 57. p. 198 et 79 p, 224.'* Nee mirom foret, si Ho- RATius, Lesboum studens iendere barbiton, Sapphonem respexis- set; quid non amplius ignorare, sed ipsum dictionis Horatianae fontem, quantumvis turbidum^ adire nobis licet. Sententia enim, quam expresserunt et Homtius et Synesius, mihi quidem apparet in Sapphonis fragm. 15 Bergk. afo Alph. Hegkero in Epist. Crit. ad ScHNEmfiwiNUM ^ ita restitute : ut significet: i^non puto me ferire coelum capite mblimi scilicet propter poeticam facultatem, qua insignis sum.'' Sed capitis sive polius verticis sublimit mentionem equidem hie require ; quare versiculus prior , ut ^Klfiufii , explendus est vocsd)ulo xpiv^y ex Kccpiwji pro xcipiivq) ^ ^ quod sequehte ipAva evanuit. Sunt composita &XiKpxvoq , quod Homero est A^Kohog Kccpx^ti , 'ov>»iKpxvog pro ou^oKxpijuog et KpxvoKoP^XTmjg. Av(rTXXvg item singulare^ sed ad sententiam aptum et legitime compositum^ quamquam a lexicograpbis quibusdaxn^ in quibus sunt editt. Thes, Paris, y praetermissum : li&^xxu^ esse videtur ^/x<f« IX. XXX, 233. >) Philol V, 501. ») Cf. EuHath. p. 700 , 64. J '44 HOBATIAMUMA SAPPflOlfB SUMPTUlf. rpnrog, i(urpoq\ Tiixug in universum fJrpov sigoificat, mam autem et generatim non facile mutat^ et in hac dem compositione immutabile est. At trochaeo nullus ^pxifiv locu» esse poterit; unde sequitur, vulnera versi nondum esse saoata. In codice Herodiani adeo corrupta snxMM^t omnia: ^xistv ii oif iotu! (lot &pxva ivvxxx^^t ut in verso or- dine legendum esse videatur: In hac imagine ,> Sapphonb* adhibita» minime praetermittiea* dum Homericum illud ^ : *'Ht* ixlyn pe^iv vp&rx xopiiffcerxi, airkp Intrx oipctvf IffTiipt^e Kip^9 iM(} ^/ X^o^^ ^aluu unde TRTPmoDORO vs. 562 Ebis dicitur oipxviiAfiKeg dvxcrrii- o'cta'x xJiptivov. De scopulo ait Homerus^: ovpavhv sipvv IxAysi *0^eliH Kopu(P9. Apud Thbogritum* pastor victoriae gaudio ex- sultans exclamat: i^ &pxvh Hfifitv ixsvf^xi. GALLIMACHUS EN HERODES GEENE HEMI-JAMBENDICHTERS. « • • • Het is voor de geschiedenis der Grieksche dichtkunst in haar ^) 01 LOBBCK ad Phryn. p. 549. ^) Quam Plato t^ xaXijp ^pidem dixit, sed solam dia t^ &Qcaf %w fjtaXaPf quamvis ceteram esset fA^xgd xaX (AiXaipa (Maxim. Tib. XXIV. 7) A qua non procni abit ipse Hobativs , » corporis ezigoi ," {Ep. I. xx. 24} >8olibns aptos" ideoque colorati Toltos; parvus carmina fingcns" (OdL IV. II. 31). deniqae » ab imo ad sammnm totas moduli bipedalis." {Sat. II. iii. 808] L q. n^x^ios* Sed ex boc de altero yersu coniicio, si dvantfx^g nal- lorn sit, legendum esse: digdym , d&anaxvt a [/ti«y aiaa], tit sit : »qaae qnidem bis sim nijxvLaf et corpore et carmine exigaa". Mimnbr. HU8 dixit nijx^^^^ '^^ XQovov\ apud HoiiBROli vero est diadopieg^ apod LuciANDM dtaxdqai. ^ «) a J. 442. ') Odyu. M. 74. «) Td V. 144. CALLtMACHUS EN HiRODU. ' 4$ vcAlai niel oDbelangrijk te onderzoekba, wanneei- men is be^ gonnen doorloopende gedichten te makeo id zoogenaamde Iiemi- ^mben , die te onregt onder de Anacreontische verBsoorten ge- teld worden. BsHeK* en Mbinbkb"* gissen, dat de Alexandrija- sche dicbters, inzonderheid HkrOdes en CiLLuucHoa, bet eerst fiatalectische dimelri tot bet zameoBtellea van doorloopeode ge- dicUten hebben gebezigd. Dit is evenwel zoo niet, geiyk blijr 46 Calldiachus en Hbaodbs. Anacreontische liederen {^Ay»xpiiinet») vermeld, waarvaa hij het bekende^': Th ipyvpov ropev^ug uitscbrijft. Hsphabstion p. 30 ait het Anacreanieum 48 (38) (stellig een der oudsten en strophisch), twee catalectische dimeters aanhalende^ zegt nit- dmkkelljk ri tcxXoifAsvov ^AvaxpsJvraov. — Uit dien hoofde komt mij , in het voorbijgaan , ook fir. 89 van Anacueon zeer ▼erdacht voor; bij Hephaistion gaat immers vooraf : oJ» rk 'Ay«- xpeiwrstx Sx» ^(i»t» yiyp»irrou , o7ov xrA. — Een geheel gedicfat in hemi-jamben uit de eeuw van lusximAnus is het aan Paulus StLENTiARius toegeschrevene op de warme baden te Pyihia in Bithynie: ZU rihUviloig ispfM ijfilafi^fioi. In het opscbrift der Anacreontea Cod. Pal. en in den Index Anth, Pal. *Av»KpiourQq Tiflou trviMTQ^ixKot fj fAtifA^ix leze men fifAt»fi(367»; ook bet daar* op volgende xx) dvxxpsivrtx yerandere men in kx) 'ApxKpeiv' Tstx. Het hierop weder volgende : xx) rplfisrpx zou ik liefst in Kx) ilfAsrpx veranderen. Het zljn de verscbillende bena- mingen, waaronder deze liederen bekend waren. Door deii scholiastes Anth. Pal. >> w(M*den onder de beroemde Byzantija- sche dichters gerekend ol rav ^AyxxpeivrtKav voivirav hxCpopoi. Uit den Cod. PalaL der Anacreontea was Basiuus bekend, en uit de Anih. Planud. Iulianus Aegtptids. In de Anecdota van P. Matranga worden als zoodanig nog opgegeven Iohannes van Gaza, Elias SYNCEixirSy Georgius » Ignatius , Constanxinus Sigulus en anderen. Het bekende ''Aiaviv 4 Ku6ijpfj, dat onder de ge- dichten van TmsocRrrus verzeild is, behoort in den bundel der Anacreontica. " Gallimaghus gebruikt in drie epigrammen, XXXIX, XL en XLI, jambische hephthemimeres , maar geenszins afzonderlijk en zelfstandig. Het eerste dezer bijschrifteu werd vborheen ten onregte hemi-jambisch , als een Anacreonteum afgedeeld , doch reeds Bbntlet toonde uit Hephaestion aan, dat men het in te« trameters aldus schrijven meet : 'O Aixriog Msvolrxg rx ri^x Txyr* awBiTrmif i6fiK€' TiJ, xipxg rot mcofAi xx) Cpxpirpi^v y JiXpxfJFi , Tohq J* i'ifTTohg Ixovvtv *E77r€p7TXt. «5) 3. (17) BIRGK. »6) XV. 1. T. III. p. 814. lACOBs. GaLLIMACHUS BN HgBODES* 47 Het opsehrift in den* cod. zegt KufitKiv rsTpAt^rpov , en fib* i^HAESTioN scbrijft aan Callihaghds toe ri ix r&v IcLf^fiittSiv icpiji" fiifiepuv itx^rAxy^KTOv. In Epigr. XLI verbindt CAixinAGHus.zplk een dubbel-catalectisch tetrameter , dat, Yolgens Bentubt, me^r naai* een Sappbisch , dan naar een Anacreontiscb vers zweemea i!ou/ epodisch met een dactylischathyphallisck vers van zeven voeten : ^Axpt<ncg rh vfih iielfixro rokW i Hayxpxrirfig , xx) T\j xircQ 6uyxTp) ret imp» TifJiJiimMj; sl^xro TCQV xspiiav isxxTs^fi»TX , xa) yotp eS^ai* curaq* Epigr. XL is zoo uitgegeven :. Tot iapa'rff ^AcPpoilr^ Sf/Aifvif TTsplCp^iTog . . . elxJy* • • • . avrijq Uijxs^ Tiiv re filrpijv , BENTLBr beeft het in de vertaling aldiis yerbeterd : Dona Veneri SUena vagabnnda imaginem suam dedieavity et mitram quae mammas vinciebat. In het laatste vers beeft blj waarschijnlyk de herstdling van Anna Fabri: ^ izxtrrobg icpiXAvtre goedgekeurd. Maar in de HSS. volgt nog, betgeen men, cm dat men er geen we^ med^ wist, niet beeft bijgevoegd:. rh Sf li&yx , xcCl Tovq xirovg ip^ riXMvx iiptrwg^ waarin Bentlbt alleen 6vp<rovg als zeker emendeerde , zonder* in het overige iets voldoends te kunnen opgeven. Hi} neemt aan, dat er ^^n vers acbter UZvx ontbreekt. In de Antk. Pal. XIII. 24 beeft men bet dus getracht te berstellen; Ti iapx T J ^Cppoilr^ ^tfidvij Treplcpotrog eixiv avrijg Uyixe, Tiju T€ filrp^Vf ij fj(,X(TTohq i^lxyitTB , t6v re Uxvx xx) Tou^y ivr" icropijg, pLxxxtpx, Sipcrovq, Dit voldoet ecbter niet.. J^tf^ivyi , de conjectuur van Ruhnke- 48 CALLPIACflPS IN UbBODBS, mus , heeft de vereisehte quaotiteit niet , want de / zou in dien eigeiinaam , zoo hy bestood , kort zijn , gdyk in ^1(m>v » Xz/co;- vthiq. "LiXnvii daarentegen bestaat als eigennaam in G. I. IJ. 549. n. 2389, en schijntnaar de meerderheid der HSS*, die \oor de schryfwijze ^th^viq is, en naar de verwantschap met o-M-* f K»h6i, dechts met eene t geschreven te moeten worden. In den cod. PaU t. a. p. is de corruplie trsiiAovfi ; waaryan het laatste gedeelte (lovfi voor xnvn scbynt ingesiopen uit bet vroe- ger bovengeschrevene- (jUvov , hetgeen beteekende : (jUvov iict rou /. BsMTLET vend Xf/. . . , in andere codd. staat ^$1 fiiv^f of ^oi fjUyyi. Het is niet noodig met L. Duvdorf ^^ naar een' anderen naam , b. V. Aeifj^dvii^ om te zien. Buitendien is i(pl^if<re b^houden, iaoptjg is een Doriscbe vorm, en fAcixxtpx schynt willekeurig voor T»hxiv» aangenomen. — Op het voelspoor door Bepttlby aangewezen voortgaande^ schynt my de herstelling op deze wyze mogelyk: Ti iapx Tjj ^Cppoih^ £/A)^v^ TTspi^iTog elx6y* xiriiq Kcof^i^ovo'Ci (popeTg, rdxatu»9 6ijp(T0\jq. SiLEMA , eene vulgivaga , wydt hare beeldtenis en haren borst- / band aan Venus, en begeeft zich in het razend gevolg van Bacchus. Dadr met Pan , dien wiiden minnaar der Nymphen , i*ondlrekkende is zy aan de razendste Baechanlen gelyk. Er komen Maenaden voor in den hoogsten graad van Bacchische woede , zonder taenia , zonder fiirpyj , met loshangende haren , r^ met geheel loshangende kleederen, zware siaven {dvptrovs) dra- gende , niet omwonden , maar boven en onder in een' pynnoot eindigende ^\ Aan de mannehjke Silenen en S^tyn beantwoord* den de zeldzaam voorkomende Silenae en Satyrae , welke vrou- - welyke ixlfjtoveg door de plaats van Lughetius ": ^ Simula 2/A)^yj|f *») STEtH. Thes. VII. 260. 0. ") Zie K. KiiRCHERs ffandzeichn. Mythol Tab. IX. n. 8 en 9. verg. K. 0. MiilLERS Handh. d. Arch, d, K. 521. §. 388, 3, eerste uitg. >•) IV. 1165. CaLLIMACHUS 8N HfifiODB^. 49 ac txrvpx esr mede zijn gewaarborgd ^\ Het geheele epigram bevat eene speliog met den naain SaENA. — Op eene jambische hephthemimeris volgt bier epodiscb een Phalaecius hendecasylla- bus ; Yoor de tweedemaal wordt de iTrco^i^ berhaald. In Epigr. XLII dient dit vers mede tot iTrcfiH^. — Zoo is er dus by Callihaghus geene quaestie van enkele , onvermengde hemi-jam- bea of zoogenaamde Anacreontici* Evenmin blj Hebodes. Herondas, Hbrodas, of 9 zooals hij zich in zijne loniscbe ge* dichten schljnt genoemd te hebben ^ Herodes, een Dorische mi* mendichter in loniscbe cboliamben (hinkverzen) , welligt uit Syracuse, de vaderstad van Sophron en Theocritus, mag ge« houden worden Yoor een* tijdgenoot van Callimachus *^ Van hem bestaat nog een gedichtje of stuk van een gedicht in bet loniscb, door den scboliast op Nigahders Theriaca vs. 377 be* waard, maar, belaas, in zulk een bedorven' toestand, dat er bijna geen redelljke zin in te vinden is« Op de getuigenis van den scholiast afgaande, neemt men aan, dat het stukje in die zoo- genaamde halQamben of Anacreontische verzen gesteld is« De scholiast zegt : B^r^p^ , ry^v (3xKT}jplav scxt^ i^alp€(nv rou x * JM(} ^HpH^q iv ^f4,iAf4,(3otg iv r^ TreptypaCpOfAivcp vttv^ * ^uyafLSV Ik vpofT&irov^ (ivi (F* ixTTepoiv i wpia'(3y^ oyAJf kxt* eiiSv ^xnjpli^ x«- hi^ifi. — De scholiast haalt aan ^Rpdli^q iv ^f4,icifA(3otg ; men maakt hieruit op, dat Heroms meer zulke gedichten gemaakt had. Welgker, bij wien er dit waarschljnlljk niet in v^ilde, gist^^, dat er moot gelezen vrorden iv (iifitififiotg , te meer , daar deze verschrljving in de cadd. van Stobaeus vrel zesmaal plaats beeft* Doch Herodbs' mimen waren choliambisch , en cboliamben kun- nen uit de overgeleverde veoorden met geene mogelijkheid ge<« maakt worden. Hierqm was Toup in zoo verre volkomen in zijn regt , toen blj deze versjes in hemi-jambischen vorm , naar de vulgaat, berstelde ^ : 0tiyafi6V ix wpo^iiTou , (ih 7* liMfBvhv i 7rpicr(2vg *o) Zie MiiLLBB, a. w. bl. 522, 2. a») Verg. Phtlol VI. 354. >*) UiPPONACT. et An AN. fragm. p. 89. ») Emendatt. in Hbstcb. T. IV. p. 44, so Galunaghus en Hirqdis. 