Zoologische mededeelingen
Groep Tropidonoti Groep Euthymiae Groep Cranaeae Groep Oxyae Groep Platyphymatae 84. 99. 36. 37. 38. Tropinotus Serv. Euthymia Stal Tarbaleus Brunner v. W. Retezia nov. gen. Pseudocranaë Bol. Molua Bol. Eritrichius Bol. Cranae Stal Lucretilis Stal Kapaoria Bol. Phalaca Bol. Mitricephala Bol. Brachycercus nov. gen. Macroquilta Carl Quilta Stal Oxya Serv. Gesonia Stal Fer Bol. | Caryanda Stal Gerunda Bol. Bermiella Bol. Bermius Stal Bermiodes Bol. Parahieroglyphus Carl Hieroglyphus Krauss Bua Bol. Tauchira Stal Chitaura Bol. Maga Bol. Racilia Stal Tauchiridea Bol. Theomolpus Bol. Racilidea Bol. Tristria Stal Spathosternum Krauss Castetsia Bol. Cercina Stal  Macrotonae Azelotae Exarnae Trigonizae Aspidophymae Pileolumnae Acridiae - Teratodes Tonkinacridae Gereniae 39. 40. 41. 42. 43. 44, 45. 46. 47. 48. 49. 50. 51. 52. 59. 54. 53. 56. DT. 58. 59. 60. 61. 62. 63. 64. 65. 66. 67. 68. 69. 70. 71. 12: 18. 74, 15. 16. (ale 78. 19. Peitharchicus Brunner v. W. Leptacris Walker Ischnacrida Stal Oxyrrhepes Stal Xenippa Stal Carsula Stal Pseudocarsula Kirby Poecilochroma Brancs. Carcharacris Bol. Cervidia Stal Lefroya Kirby Gonista Bol. Gelastorrhinus Brunner v. W. Eumecistes Brancs. Coryphistes Charp. Goniaea Stal Stropis Stal Cratilopus Bol. Cirphula Stal Wacata Kirby Apotropis Bol. Mesambria Stal Macrotona Brunner v. W. Azelota Brunner v. W. Exarna Brunner y. W. Trigoniza Brunner v. W. Aspidophyma Bol. Pileolum Bol. Schistocerca Stal Cyrtacanthacris Walk. Orthacanthacris Karsch Eephantus Stal Pelecinotus Bol. Althaemenes Stal Teratodes Brullé Genimen Bol. Tonkinacris Carl Moessonia nov. gen. Fruhstorferia nov. gen. Gerenia Stal Sedulia Stal ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 23 Groep Coptacrae s. g. 80. 81. 82. 83. 84. Groep Trauliae 89. Groep Brachyxeniae 93. Groep Catantopes 95. Groep Calopteni 99. Alecterolophus Brunner v. W. Bibractoides Kirby Bibracte Stal Ktesius Bol. Epistaurus Bol. Eucoptacra Bol. Pirithous Bol. Coptacrella Bol. Coptacra Stal Orthocephalum nov. gen. (?) Navasia Kirby Traulia Stal Celebesia C. Bol. Brachyxenia Kirby Opharus Bol. Catantops Schaum Circocephalus nov. gen. Stenocrobylus Gerst. Parastenocrobylus nov. gen. - Caloptenus Burm. . Caloptenopsis Bol. . Peripolus Martin. Fern. Groep Kripae 102. Groep Euprepocnemes 103. . Phaulacridium Brunner v. W. 105. . Euprepocnemides Bol. . Paraeuprepocnemis Brunner v. W. . Heteracris Walker . Belonocnemis Bol. . Tylotropidius Stal Kripa Kirby Choroedocus Bol. Euprepocnemis Fieb. IT. BIJZONDER GEDEELTE. 1. Bijdrage tot de kennis van de Groep Trauliae. In 1917 verscheen van de hand van den Heer Candido Bolivar y Pieltain, een monographische studie over deze groep onder den naam „Estudio Monografico de la Sección ,Trauliae” (Orth., Locustinae)” Revista de la Real Acad. de Cienc. Exactas, Fisicas y Naturales de Madrid 24 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. Tomo XV num. 10. Abril 1917, waarin hij de tot 1917 bekende soorten van deze groep, vermeerderd met een 6 tal nieuwe, monographisch be- handeld. Bij de revisie en determinatie van het Orthoptera materiaal van het Museum van Natuurlijke Historie te Leiden, kreeg ik de oorspron- kelijke exemplaren van de Haan, alsmede nog eenige nieuwe soorten ter bestudeering en kon hiermede tevens bovengenoemde monographie ver- beteren en vermeerderen. Tevens ontving ik een kleine collectie van het K.K. Hofmuseum te Weenen ter revisie en determinatie. Ook hierin werden eenige nieuwe soorten aangetroffen. Zooals uit het werk van Bolivar blijkt en zooals hij mij persoonlijk meedeelt, heeft Bolivar de typen van de Haan niet onder oogen gehad en kon alleen afgaan voor sommige soorten, op de onvoldoende beschrij vingen. Hierdoor zijn eenige verbeteringen noodzakelijk geworden. In de volgende tabel worden alle tot nu toe bekende geslachten en soorten opgenomen. 1. Het onderste gedeelte van het voorhoofd, beneden de sprietgroef, staat verticaal (frons verticalis). De achterste dwarsgroef van het halsschild is in het midden boogvormig naar voren gebogen. Lichaam zonder zwarte banden of strepen. 1. Orthocephalum nov. gen. Het onderste gedeelte van het voorhoofd, terugwijkend (frons reclinata) vooral bij het 4. De achterste dwarsgroef van het halsschild in het midden recht of maar flauw naar voren gebogen. Lichaam meest met zwarte banden en strepen. ……— a NN 2. Achterdij zeer dik en breed; de carina superior ') vanaf de basis tot aan den top regelmatig gebogen. Cercus (© vanaf de basis tot aan den top geleidelijk gebogen, versmald en gecomprimeerd, in een punt eindigend; bij den top aan de buitenzijde met een breede uitschulping. 2. Celebesia Bolivar 1917. 1) De term carinula superior externa vereischt eenige nadere toelichting. De terminologie van de verschillende lijsten der achterdij is niet altijd even duidelijk en goed omschreven. Men kan de volgende deelen er aan onderscheiden. Bovenop bevindt zich een langslijst, de carina superior, die zich uitstrekt vanaf de basis tot aan het uiteinde der dij. Aan weerszijden hiervan bevindt zich de area superior externa aan de buitenzijde, de area superior interna aan de binnenzijde. Daarop volgen aan de buitenzijde de area externomedia, aan de binnenzijde de area internomedia, die respectievelijk naar boven en naar onderen zijn afgegrensd door de carinula superior- en inferior externa en de carinula superior- en inferior interna. De overblijvende onderste vlakte wordt door 2 lijsten in drie areas verdeeld, de carina inferior externa en interna. De ruimte tusschen de carinula inf. externa en de carina infer. externa heet area inferior externa. De ruimte tus- schen de carina infer. externa en interna heet area intermedia. De ruimte tusschen de carina infer. interna en de carinula-inferior interna heet area inferior interna. Aan den top bevindt zich de knie, die bestaat uit de Zobus genicularis interna- en externa, waarvan ket bovenste deel de arcus genicularis vormt. 's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 25 Achterdij meer dun en lang; de carina superior in het basale '/, gedeelte gebogen, vandaar af recht of bijna recht tot aan den top. Cercus d duidelijk verwijd, gecomprimeerd en gebogen in de’ distale helft. 3. Traulia Stal 1873. 1. Orthocephalum nov. gen. Dit genus is na verwant aan het genus Traulia, maar onderscheidt zich door het verticaal afloopend voorhoofd, terwijl bi alle Traulia-soorten het voorhoofd schuin naar achteren verloopt (frons reclinata). Dit kenmerk is zeer duidelijk en doet haar direct van Traulia herkennen. In de overige kenmerken komen ze vrijwel overeen, alleen in den vorm van het halsschild is nog een duidelijk verschil. Bi Traulia is het halsschild smaller, de middelste dwarsgroef verloopt eerst recht, en daarna schuin naar voren, de achterste dwarsgroef is in het midden weinig of niet naar voren gebogen. Bij Orthocephalum is het halsschild breeder, de middelste dwarsgroef verloopt recht en gaat slechts zeer weinig naar voren, terwijl de achterste dwarsgroef in het midden een zeer duidelijke boogvormige uitbochting naar voren maakt. Ook doorsnijden de dwarsgroeven de middenkiel niet zoo diep als bĳ Traulia. Het voorste gedeelte van den onderrand van de zijplaat van het halsschild is sterker opwaarts gebogen dan bĳ Traulia. Oogen grooter en meer uitpuilend dan bij Traulia. Genustype: Orthocephalum niasensis nov. sp. Kleur geelbruin, zonder zwarte of donkerbruine banden. Kop geel- bruin, de voorrand van clypeus, bovenlip, de voor- en achterkaak met zwarten rand, kaak en liptasters lichtgeel. Sprieten, behalve het basaallid dat bruin is, zwart, topleden bij het exemplaar afwezig. Pronotum geel- bruin, de voorrand afgerond ‚en in het midden even ingesneden, de achterrand naar achteren uitgebogen en stomphoekig afgerond. De mediaan- kiel duidelijk, door de drie groeven doorsneden. De onderrand van de zijplaat recht, vanaf het midden naar voren min of meer hoekig opge- bogen en aldaar met een ronden hoek overgaand in den voorrand. Prosternaaluitsteeksel klein, recht, naar den top scherppuntig toeloopend. Voor- en achtervleugel zoolang als het achterlijf. De voorvleugel aan den voorrand weinig uitgebogen, de top scheef afgerond. Kleur bruin met gele aderen, de area analis geelbruin. Achtervleugel zwartachtig. Het epimerum van meso- en metathorax geelbruin zonder vlekken, evenals meso- en metasternum. Achterlijf geelbruin, van boven en op de 4 eerste segmenten van terzijde, met zwarte vlekken. | Voorpoot zwart, de voordij en voorscheen van binnen geelbruin. Middenpoot. geel, de binnenzijde met eenige zwarte vlekken. Achterdij 26 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. geelbruin met een zwart vlekje aan de basis, de area externomedia met twee zwarte vlekjes bij de carinula sup.; van onderen in het midden en op het laatste '/, gedeelte met een zwarte vlek, die beiden overgaan in de zwartgekleurde area internomedia. De area internomedia is echter aan den top geel, zoodat er voor de knie een aanduiding is van een niet completen gelen ring. De knie zwartbruin, van boven en van onderen iets lichter gekleurd. Achterscheen geelachtig, aan de basis bruinzwart, met een zwartbruinen ring op het eind van het eerste !/, gedeelte, het uiterste topgedeelte zwart. Doornen op den zwartbruinen ring zwart, de overige geel met zwarte punt. Achtertars zwartachtig. Q Supraanaalplaat in het midden met een indruk, naar achteren drie- hoekig versmald, de top afgerond. Cercus kort, recht, naar den top toe versmald, de top min of meer puntig. Subgenitaalplaat veel langer dan breed, de achterrand naar achteren uitgebogen, met rechte zijde, in het midden met een kleine insnijding. De valvula inferior der ovipositor sterk gebogen, aan den top in een lange spits uitgetrokken, niet gekarteld. De valvula superior vlak, recht, aan den top in een gebh enn punt uitgetrokken, niet gekarteld. Tekstfig. 1 en 2. Rigs: Fig. 2. Orthocepnalum niasensis nov. sp. Orthocephalum niasensis nov. sp. Kop en halsschild van boven (orig.). Kop en halsschild van terzijde (orig.). Lengte van het lichaam 0735 A ms 5 ew nalssenild se. So : den voorvleugel , 22 : , de achterdy ASIE Loc. Sumatra, oi Nias, Kleiweg de Zwaan 1911, 1 ©. Epe in het Museum v. Nat. Histor. Leiden. —" 's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 27 2. Celebesia Cand. Bolivar 1917. Van dit geslacht is slechts één soort bekend nl. C. acuticerca Bol. uit Celebes (Minahassa). In het K.K. Hofmuseum bevindt zich 1 { uit Noord-Celebes (Toli- Toli Nov.—Dec. 1895 H. Fruhstorfer. N° 21812 Coll. Br. v. W.) waarbij de kleur lichtbruin is, inplaats van olijfkleurig. 3. Traulia Stal 1873. Tot dit geslacht behooren eenige soorten die door de Haan zijn be- schreven en afgebeeld. De beschrijvingen waren voor den tijd waarin ze geschreven zijn, zeer goed en voldoende, maar voldoen niet meer voor de tegenwoordige kennis van dit geslacht. De afbeeldingen van de Haan die voor het meerendeel zeer goed zijn, voldoen echter niet waar zij het dier voorstellen van terzijde gezien. Bij deze afbeeldingen is het voor- uitspringend deel van de costa frontalis niet aangeduid. Het aantal bekende soorten bedraagt thans 22. Tabel der soorten. 1. Halsschild met een zwarten langsband, omzoomd aan iedere zijde met een gele of bruine streep; deze zwarte middenstreep is in de prozona en metazona gevormd door zwarte vlekken die fluweelachtig zijn, in de mesozona niet ConA: Halsschild zonder zwarten ia nen DE don er een aanwezig is zonder deze fluweelachtige zwarte vlekken. . .. . PROS EUT 2. Achterscheen zwart, bij de basis met een gelen ring, vóór den top met een smalleren biécdésoden HnSwdetop zwarter MOINE. dal 3 Achterscheen met de basaalhelft zwart, meestal met een geelbruinen ring, de tophelft rood tot aan den top. . . LA Ah 3. Voorvleugel kort, schubvormig, lateraal niet verder werkend dan de achterrand van het 2e achterlijfsegment. Achterdij niet voorzien van een schuinstaande gele streep in de basaalhelft; de gele ring vóór de knie is alleen zichtbaar aan de binnenvlakte van  aan of voorbij de achterknie. Achterdij met een smalle, schuinstaande gele streep in het basale gedeelte; de gele ring vóór de knie compleet. Cercus «4 aan den top toegespitst. 2. azureipennis Serv. 1839. 4. Achterdij met een gele smalle, schuinstaande streep aan de basis; van onderen geel of zwart gekleurd ARE ae LD Achterdij niet voorzien van een gele bte ae aan as basis ; 28 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. van onderen rood. Voorvleugel bij het © aan den binnenrand elkaar bedekkend, slechts een weinig reikend voorbij het 3e achterlijfsegment. 3. philippina Bol. 1917. . Voor- en middenpoot eenkleurig, geel of bruin; alleen met een kleine zwarte vlek gelegen bij het topgedeelte aan de achterzijde van de dij. . . 6 Voor- en middenpoot aan de voorzijde geel of  de grens van de clypeus; de randen van de voorhoofdskiel sterk uitgesproken en bij het uiteinde scherp. + . … «©... 5. aniennmia Bon De voorhoofdskiel zonder zwarte vlek bij de grens van de clypeus; de randen van de voorhoofdskiel onder de middelste  als of pet dan het achterlijfs SIM ne EEn De voorvleugel reikt HUE one tot aan mt edna van okee 5e achter- lijfsegment, aan de ae elkaar rakend of lateraal gelegen en schubvormig . . AE ENE 8. Het voorhoofd ann de ha ey ette EER e eae Het voorhoofd en de wangen met een gelen dwarsband. . . . 10 9. Voor- en middendij bruin. Achterdij zonder ringen. 10. 7. ferruginata Brunn. 1898. Voor- en middendij zwart. Achterdij zwart met drie gele schuinstaande ringen. 8. obliqueannulata Brunn. 1898. Achterdij helder rood met een gelen ring, die naar voren is begrensd door een zwart vlekje vóór de knie, en een klein geel vlekje in het midden van de carinula infer. externa. 9. borneensis nov. sp. Achterdij anders gekleurd . ." ». sa 11 11. Achterdij zwart met een flauwe Ree van een Ti de vóór de knie. 10. ae nov. sp. Achterdij anders gekleurd . . . . pe 12 12. Achterdij zwartbruin, van boven elk, in el maa whe een bloedroode vlek aan de onderzijde en een Hen ring vóór de knie. 4. sanguinipes Stal 1878. Achterdij anders gekleurd . . . . + Gute ES 13. Achterscheen zwart, aan de basis hit een galen. ring. Achterdij zwart met twee gele ringen. . 12. pictilis Stal 1877. Achterscheen op de basaalhelft zwart met een gelen ring, de tophelft helderrood met zwarten top. Achterdij zwart met geelbruine basis, een schuinstaande gele dwarsband op de voorste helft, een geelbruine 's RISKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. % 14. 15. 2506; 17. 18. 19. 20. 21 vlek in het midden aan de onderzijde en een geelbruine ring vóór de knie. _ 18. aurora nov. sp. Achterscheen zwart, bij de basis met een gelen ring . . . . 15 Achterscheen zwart aan de basis, al of niet met een gelen ring, ongeveer vanaf het midden rood . . . . Bk Be SUD Voorvleugel in beide sexen lobvormig, eval SA RA PRB TG Voorvleugel in beide sexen aan de binnenzijde elkaar rakend, reikend  met een gele langs- streep. Halsschild van boven eenkleurig bruin. Voorvleugel aan den top schuin afgesneden. 14. flavoannulata Stal 1860. Achterdij zonder gele langsstreep. Halsschild van boven met een bruinzwarten band in het midden. Voorvleugel aan den top afgeknot (vooral by het 9). | 15. elegans nov. sp. Achterdij met een gelen ring vóór de knie, die alleen zichtbaar is aan de binnenzijde; de area externo-media met een gele streep bij de carinula superior externa en de carinula inferior externa. 16. lineata Brunn. 1898. Achterdij met een completen gelen ring vóór de knie, niet  groen. 17. Stali Bol. 1917. Achterdÿ langer en slanker; bruinachtig. | 18. stigmatica Bol. 1898. Voorvleugel zeer kort en smal, lateraal, niet verder reikend dan het midden van het 2e achterlifsegment. 19. lanceolata: nov. sp. Voorvleugel minstens reikend tot aan het midden van het achterlijf, aan de binnenzijde elkaar rakend . . . . RE entered. Achterscheen rood-roodbruin, aan de basis banden zele ring. Kop, halsschild en voorvleugel van terzijde gezien in een rechten lijn ge- legen ten opzichte van elkaar. Voorvleugel aan den binnenrand aan- eenstootend, even voor den top uiteenwijkend, waardoor tusschen de toppen een driehoekige ruimte ontstaat; reikend tot halverwege het achterlijf. ©. 20. Haani nov. sp. Achterscheen met een zeer duidelijken gelen ring aan de basis. Kop, halsschild en voorvleugel van terzijde gezien in een rechte of boog- vormige lijn gelegen. Voorvleugel aan den binnenrand over de ge- heele lengte aaneenstootend of lateraal gelegen; reikend tot aan het uiteinde van het 3e bn an of geen het midden van het Beerling 20 NE em Achterdij helderrood HE een en ae aan aah Baat vóór de knie. Kop, halsschild en voorvleugel van terzijde gezien in een gebogen lijn 30 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. ten opzichte van elkaar gelegen. De voorvleugel reikt tot even voorbij het midden van het achterlijf. Q. 21. rosea nov. sp. Achterdij donker roodbruin met een gelen ring vóór de knie. Kop, halsschild en voorvleugel van terzijde gezien in een rechte lijn ten opzichte van elkaar gelegen. De voorvleugel reikt bij het © voorbij het midden van het achterlijf; bij het © tot aan het uiteinde van het 3e achterlijfsegment en is lateraal gelegen, in het midden elkaar niet rakend. 22. affinis de Haan 1842. Traulia azureipennis Serville 1839. Deze soort is ten deele synoniem met Acridium (Oxya) dimidiatum de Haan ((5)') pp. 156, 157, 158, pl. 21, figs. 4, 4a en 45), In de collectie te Leiden bevindt zich een © exemplaar, voorzien van een etiquet met het handschrift van de Haan, onder den naam dimidiata de Haan. Het exemplaar is opgezet met uitgebreide vleugels, zoodat deze zeer vermoedelijk heeft gediend voor de genoemde afbeelding. Het draagt voor patria-briefje Martap., de afkorting van Martapoera (Borneo). De beschrijving van Bolivar past geheel op dit exemplaar. De door de Haan beschreven femina en nympha maris zijn beiden volwassen © en { van Tr. flavoannulata Stal (zie aldaar). In de collectie van het Museum van Nat. Hist. te Leiden bevinden zich nog de volgende exemplaren. 1 { Billiton (A. G. Vorderman). 1 © Sumatra Expeditie 1877—1878. Dn. Th. 11. 77. 1 Q Sumatra Expeditie 1877—1878. Koetoer 6. 78. 1 Q Borneo Expeditie Dr. Nieuwenhuis. Bloe-oe. 21 Sept. 1894. Oes 5 i Boven Mahakkam. Bloe-oe 1898. 120 2 is 5 = Long Bloe-oe. Mahakkam Nov. 5) OO as 8 5 4 Mahakkam 1894. [1898. 10 5 i 5 L. Lingan. 24 Oct. 1894. es ez à > Boven Mahakkam Bloe-oe 1898. se ae 5 4 2 Boven Mahakkam 1894. 1 { Eiland Nias J. D. Pasteur. Een ontkleurd exemplaar. 1 G Sumatra. Lasikin. Sim. 4. 1913. (Edw. Jacobson). Dit exemplaar behoort tot een nieuwe varieteit, de var. atra (zie hieronder). | In de collectie van Natura Artis Magistra te Amsterdam bevinden zich: 1 { Expeditie Kleiweg de Zwaan 1907. Tolock, Sumatra. 1) Dit cijfer verwijst naar het literatuuroverzicht. ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 31 1 © Expeditie Kleiweg de Zwaan 1907. Ringgat. Midden Sumatra. Bij dit exemplaar is de kleur van het middengedeelte van den midden- band van het halsschild, slechts iets donkerder dan de gele dwarsbanden die aan weerszijden bn verloopen. Het gedeelte van den zwarten band op de metazona van het halsschild, reikt bij het © niet, bij het © echter dikwijls wel tot aan den nein rand van het Bend. Waer nov. var. Pl. 1) fie. 1. Bij deze varieteit is de voorvleugel korter dan bij het type, nauwlijks reikend tot aan het uiteinde van het achterlijf. De achterscheen is zwart met een gelen ring aan de basis en een klein geel vlekje aan den buiten- rand in het midden der scheen, zonder eenig spoor van rood in het topgedeelte. De overige kenmerken komen overeen met het type, zoodat deze varieteit tot deze soort gerekend moet worden. Traulia antennata ©. Bol. 1917. In het K.K. Hofmuseum te Weenen bevinden zich 1 © en 1 © uit Tonkin (co-typen). Traulia ornata tonkinensis subsp. C. Bol. 1917. In het K.K. Hofmuseum te Weenen bevinden zich 1 7 en 1 © uit Tonkin (co-typen). ore Traulia borneensis nov. sp. Kleur bruinzwart. Op het voorhoofd bevindt zich een smalle gele dwarsband, in het midden tusschen de sprietgroef en de clypeus. Deze dwarsband verbreedt zich naar de wang toe naar onderen, en bereikt op de hoogte der carin. later. den onderrand. Vandaar uit versmalt hij zich weder, loopt over de wang naar achteren, alwaar hij bij den achterrand zich weer verbreedt en deze geheel vult. Hij zet zich voort langs den onder- rand van de zijplaat van het halsschild tot op het episternum van de mesothorax. Clypeus met 2 kleine gele schuinstaande langsstreepjes. Monddeelen zwart, kaak- en liptasters-geel. Sprieten zwartbruin, basaal- en eindleedjes roodbruin. Boven op den schedel bevindt zich aan weers- zijden een smalle gele langsband die begint aan den top van het fasti- gium verticis, zich voortzet langs den binnenrand der oogen, over den schedel, en vervolgens over het halsschild en eindigt in een langsvlek langs de anaaladeren van den voorvleugel. 92 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. Halsschild van boven bruin met 2 gele smalle langsbanden, de zij- plaat zwart, langs den onderrand met een breeden gelen langszoom. Voor- en achtervleugel reikend tot aan of ongeveer tot aan het uit- einde van het achterlijf. Voorvleugel bruinzwart, in het midden met een zwarte langsvlek en langs de v. anal. met een smalle gele langsstreep. Achtervleugel bruinachtig. Achterlijf roodbruin, de voorste segmenten van boven en van terzijde met gele en zwarte vlekken. Tub. prostern. aan de basis geel, aan den top zwart gekleurd. Meso- en metasternum zwart met geelroode vlekken en achterrand. Episternum van de methathorax met een gele langsstreep. Voor- en middendij- en scheen groenachtig, aan den top met eenige zwarte vlekken. Achterdij helderrood, van boven iets meer bruin, de area externo- media ongeveer in het midden bij de carinula inferior met een klein geel vlekje. Vóór de knie bevindt zich een complete gele ring, die naar voren in de area externo- en internomedia wordt begrensd door een zwart vlekje. Bij het © alleen in de area externo-media. Knie zwart. Achterscheen zwart of bruinachtig, met een gelen ring aan de basis, aan den top soms bruin. Doornen zwart. Achtertars bruin. Lengte van het lichaam oO 21 mM. > 26 mM. 2 zp halsschild. ge EEN ù „a denivoorvlencsel te „lb MOINE à „ de achterdij „12. 4 Loc. Noord-Borneo (Fruhstorfer) 1 { 1 © N°. 22618 col. Brunner von Wattenwyl. Type in het K.K. Hofmuseum te Weenen. Traulia incompletus nov. sp. d. Kleur bruinzwart. Costa frontalis lichtgroen. Een geelroode dwars- band strekt zich uit over het onderste gedeelte van het voorhoofd, langs den onderrand der oogen, over de wangen en langs den onderrand der zijplaat van het halsschild. De schedel van boven met twee roode langs- banden, die beginnen in het midden van den binnenrand der oogen, over den schedel verloopen en zich voortzetten op het halsschild, alwaar deze banden op de prozona nog dezelfde breedte hebben als op den schedel, maar zich naar achteren toe voortdurend versmallen en op de metazona nog alleen zijn aangeduid door een onsamenhangend rood streepje. Deze langsbanden verloopen op het halsschild op de grens van het dorsaal- gedeelte en de zijplaat. Sprieten bij dit exemplaar afwezig. Kaak- en liptasters lichtgeel. | ss RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 33 Voor- en achtervleugel reikend tot aan de knie der achterdij. Voor- vleugel aan den top gelijkmatig afgerond, eenkleurig bruin. Achtervleugel eycloid, aan de basis met blauwachtigen weerschijn, aan den top bruin- achtig. De randen der achterlijfsegmenten licht gekleurd. Cercus aan den top geelachtig. Tub. prostern. groenachtig. De dijen der voor- en midden- poot bruinachtig, scheen en tars groenachtig. Achterdij zwartbruin, de area externomedia aan de basis met een flauw begrensde en aangeduide groenachtige vlek, aan den top vóór de knie met een aanduiding van een lichten ring. Knielobben groenblauw. Achterscheen blauwgroen, zonder eenige aanduiding van anders gekleurde ringen. Doornen groenachtig met zwarten top. Achtertars geelachtig-bruin. Lengte van het lichaam d 21 mM. 8 ne lSS CE ee DD e » den voorvleugel , 14 ae » de achterdi si eae sags Loc. Sambelong (Gr. Nikobaren) Novara Reise 1857—59. 1 SG. Mus. _ Caes. Vindobon. Type in het K.K. Hofmuseum te Weenen. bi) Traulia sanguinipes Stal 1878. Het halsschild bij deze soort is van boven groen of donkerbruin, aan weerszijden omzoomd door een geel streepje. In de collectie van het Museum te Leiden bevinden zich 2 exemplaren die behooren tot een varieteit, de var. submaculata nov. var. (PI. I, fig. 2). Bij deze varieteit is de roode vlek in het midden van het basale gedeelte van de area externomedia der achterdi, klein en strekt zich alleen uit tot in het midden van de area inferior externa. De achterscheen is geheel zwart, zonder eenige aanduiding van een gelen ring aan de basis of roodachtig topgedeelte. Loc. Borneo Expeditie Dr. Nieuwenhuis. Long Bloe-oe Mahakkam 1894 1 ©; Mahakkam 1 © 1898; Type in Mus. van Nat. Hist. Leiden. In de collectie van Nat. Artis Magistra te Amsterdam bevindt zich een © uit Barabei Z.O. Afd. Borneo (A. Pool 1883). Traulia aurora nov. sp. d. Kleur bruinzwart. Voorhoofd met een geelbruinen dwarsband die zich uitstrekt over het onderste gedeelte, beneden de middelste ocel, en zich voortzet langs den onderrand der oogen, over de wangen en vervolgens over het ‘onderste gedeelte der zijplaat van het halsschild en het episternum van de mesothorax. De costa frontalis van onderen bij de clypeus met een klein vierkant zwart vlekje. Monddeelen zwart, de voorrand van 3 (6—VIII—1921) 34 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. clypeus en bovenlip geelbruin. Kaak- en liptasters geelbruin. Sprieten zwart, het basaal- en eindlid geelbruin. De schedel van boven met twee geelbruine langsstrepen, die beginnen aan den top van het fastigium verticis, zich voortzetten langs den binnenrand der oogen en over den schedel en overgaan op het halsschild en zich voortzetten langs de anaal- aderen van den voorvleugel. Halsschild van boven bruin met aan weerszijden een geelbruinen. langsband, de zijplaat donkerbruin, aan den onderrand met een geelbruinen langsband. Voor- en achtervleugel reikend even voorbij den top van het achterlijf. | Voorvleugel aan den top gelijkmatig afgerond, bruinzwart, met een geelbruine langsvlek langs de anaaladeren. Het anaalveld lichter gekleurd. Achtervleugel bruinachtig, aan den top donkerder getint. Achterlijf van boven en van onderen geelachtig, met op ieder segment van boven, van terzijde en van onderen een min of meer groote bruinzwarte vlek. Tuberculum prostern. geelbruin. Mesosternum en metasternum ieder met een groote geelbruine vlek. Episternum van meso- en methathorax met een geelbruine langsvlek. Voor- en middendij en scheen van voren geelbruin, - van achteren zwart. Voor- en middentars van boven geelbruin, van onderen donkerder. Achterdij zwart; aan de basis met een geelbruine vlek van boven en van onderen, daarachter bevindt zich aan de buitenzijde een schuinstaande geelbruine dwarsband, die zich van boven uitstrekt tot aan de area interno-media, van onderen tot aan de carinula infer. externa. In het midden van de area externo-media bevindt zich een, naar onderen verbreede, geelbruine dwarsvlek, die zich voortzet over de areae infer. tot aan de area interno-media. Voor de knie bevindt zich een complete geelbruine ring. Knie bruinzwart, de knielobben smal geel gezoomd. Achterscheen op de basale helft bruinzwart met een gelen ring, de tophelft rood, de uiterste top zwart gekleurd. Doornen zwart, op de roode tophelft met roode basis. Achtertars geel met zwarte vlekken. Lengte van het lichaam oo 20 mM. i assen i.) knee : „ den voorvleugel , 14.5 , ‘ „ de achterdi Sue Loc. Indien 1886. (Corvet. Aurora.) Mus. Caes. Vindobon. 1 SG. Type in het KK. Hofmuseum te Weenen. Traulia flavo-annulata Stal 1860. Deze soort is ten deele synoniem met Acridium (Oxya) dimidiatum *s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 35 © de Haan, p. 158, pl. 21, f. 5. In de collectie van het Mus. van Nat. Historie te Leiden bevinden zich 3 exemplaren, 2 QQ en 1 Oo nog af- komstig uit de collectie de Haan. Deze exemplaren hebben zeer ver- moedelijk gediend voor de afbeelding (fig. 5) en de beschrijving op p. 158. De „nympha maris” is een volwassen d van deze soort en ten onrechte door de Haan als larve beschouwd. Ze dragen voor patria briefje 2 QQ Amboina, en het / Martap. (= Martapoera-Borneo). \ Traulia elegans nov. sp. Kleur zwart met gele banden. Een dofgeelbruine band strekt zich uit over het onderste deel van het voorhoofd (behalve het onderste deel van de costa frontalis en een vlekje onder ieder oog, die zwart zijn), langs de wangen over het onderste deel van de zijplaat van het halsschild en het onderste deel van het epimerum van de mesothorax. Het overige gedeelte van den kop, behalve nog 2 vlekjes op de clypeus, die geelbruin zijn, zwart. Sprieten zwart, de topleden witgeel. Kaak- en liptasters geel- wit. Schedel van boven grof gepunkteerd met een aanduiding van een mediaankiel op het achterste ?/, gedeelte. Halsschild met bijna parallelle zijden, de voorrand recht afgerond, de achterrand een weinig uitgebogen, bij het co’ in het midden met een kleine insnijding, grof gepunkteerd met een duidelijke aanduiding van een mediaankiel. Op het dorsale gedeelte bevindt zich aan weerszijden een breede geelbruine langsband, die zich voortzet op de area analis van den voorvleugel. Het prosternaaluitsteeksel geel met zwarte punt, bij het J zwart. | _Meso- en metasternum zwart, ieder met een mediane gele vlek en de achterrand van het metasternum is eveneens geel gezoomd. Op het epimerum van de metathorax bevindt zich eveneens een geelbruine, smalle langsstreep. | Voorvleugel kort, rudimentair, naar den top toe verwijd en aldaar min of meer afgeknot, niet verder reikend dan even over het uiteinde van het 2de achterlijfsegment. Kleur zwartbruin, de area analis geelbruin of groenachtig. Achtervleugel rudimentair. Achterlijf zwart, de 4 voorlaatste segmenten van boven aan den achter- rand geelbruin gezoomd, de segmenten van onderen geel gezoomd, bij het © geheel geel. Voor- en middenpoot zwart. Achterdij zwart, van boven en van onderen iets lichter gekleurd, met een breeden witgelen ring even voor de knie. Achterscheen zwart met een witgelen ring aan de basis. Doornen zwart. Achtertars zwartachtig. 36 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. Cercus < lang, gebogen, en aan den top spatelvormig verwijd en afgerond, naar boven gericht en aan den top naar elkaar toegekeerd. Cercus © zeer kort, breed aan de basis en stomppuntig toeloopend. Subgenitaalplaat © kort, naar boven gekromd, de achterrand afge- rond; bij het © lang, de achterrand in het midden uitgebogen. Ovipositor kort, de valvula inferior met een stompen tand aan den onderrand. TOE esn Lengte van het lichaam Â 20 mM. © 24 mM. à sn Halse wen > steerer a mi »- den voorvleugel , 4 , REE a „ de achterdij gs Ie ae >. ee Loc. Sumatra. (Sumatra Expeditie 1877—78) Ravas. 5. 1878 2 fof 19. Typen in het Museum v. Nat. Hist. Leiden. Deze soort is naverwant aan flavo-annulata Stal waarvan ze echter verschilt door de volgende kenmerken: 1° bij elegans wordt de zwarte band op de zijplaat van het halsschild, van voren naar achteren geleidelijk breeder; bij flavo-annulata is deze in het midden of even vóór het midden versmald, 2° bij flavo-annulata is het halsschild van boven eenkleurig bruin, terwijl bij elegans zich een zwarte band bevindt midden op het halsschild, 3° de voorvleugel bij elegans is aan den top min of meer af- geknot (vooral bij het ©), bij flavo-annulata schuin afgesneden, 4° bij flavo-annulata heeft de achterdiĳ op de buitenzijde aan haar onderrand een lichtbruine langsstreep, die bij elegans ontbreekt, 5° bij flavo-annulata is het achterlijf van boven bruingeel, bij elegans, behalve de randen der laatste segmenten zwart. Traulia lanceolata nov. sp. ‚Kleur bruin, zonder gele banden. Het bovenste gedeelte van de zij- plaat van het halsschild met een donkeren band die zich van voor naar achteren uitstrekt en verbreedt. Het achterste gedeelte van dezen band is zwart, het voorste veel lichter gekleurd. Het basale gedeelte der zijplaat iets lichter gekleurd. Voorrand van het halsschild recht, de achterrand . in het midden ingebogen. Voorvleugel zeer smal, lancetvormig, lateraal gelegen, niet verder reikend dan het. midden van het 2e achterlijfsegment. Achtervleugel afwezig. Achterlijf aan weerszijden met een zwarte langsvlek. Voor- en middenpoot bruin. Achterdij bruingeel, van boven en van onderen met zwarte vlekjes, op de buitenzijde aan de basis met een zwarte vlek, die in een bruine langsvlek overgaat op de area externo-media; de area internomedia met 2 donkerbruine vlekken, een in midden en een aan den top, welke laatste doorloopt tot aan de carina ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 37 inferior externa. Achterscheen aan de basis bruin, daarop volgt een gele ring, het daaropvolgende deel is wederom bruin, dat vanaf het midden der scheen overgaat in helder rood. Tarsen bruin. Cereus © kort, dik, recht, aan den top stomppuntig toeloopend: De onderrand der valvula inferior van de ovipositor met een klein stomp tandje. De beide exemplaren waarnaar de beschrijving is gemaakt verkeeren in een zeer slechte conditie, doordat de sprieten en bij het © (?) kop en achterlijf ontbreken en de overige lichaamsdeelen grootendeels zijn uitgevreten en verteerd. De geheele habitus is echter die van een Traulia, waaronder ik meen ze te moeten rangschikken. Ze onderscheidt zich van alle andere soorten door den vorm van den voorvleugel. Lengte van het lichaam © 24 mM. Fig. 3. Traulia lanceolata nov. sp. 9. 5 Pee nalssehild 00, à » den voorvleugel , 3.5, Breedte van idem 1 mM. 5 „ de achterdy rota Vg Loc. Manado 191 4? Forsten. De beide exemplaren komen uit de oude collectie de Haan en dragen tot etiket Manado (Forsten). Ik vermoed dat hier een vergissing heeft plaats gehad en dat de vindplaats moet zijn Tondano (eil. Celebes) alwaar den heer Forsten indertijd verschillende Orthoptera verzamelde. Hen plaats van den naam Manado kan ik in geen enkele groote atlas vinden. Traulia Haani nov. sp. Kleur bruin met zwarte en gele banden, van onderen roodbruin. Het onderste gedeelte van het voorhoofd, behalve het zwarte onderste gedeelte van de listen van de costa frontalis, geel. Deze gele band strekt zich verder uit over de wang, het onderste gedeelte van de zijplaat van het pronotum en eindigt op het epimerum van de mesothorax. Schedel van boven bruin met een aanduiding van lichter gekleurde kringen om de oogen. Achter het oog begint een zwarte band die zich langs de zijplaat van het halsschild uitstrekt, over het epimerum van meso- en metathorax en langs het voorste gedeelte van den voorvleugel. Het bovenste gedeelte van het voorhoofd zwart met gele vlekjes. Clypeus, bovenlip en voorkaak geelbruin met zwarten rand. Kaak- en liptasters geel. Sprieten bruin, de topleden witgeel. Halsschild van boven bruin, de voorrand zwak afgerond, in het midden even ingesneden, de achterrand stomp afgerond en uitgebogen; grof korrelig 38 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. bestippeld. Het prosternaaluitsteeksel geel. Voorvleugel afgekort, reikend tot het midden van het achterlijf, in het midden elkaar rakend, aan den top schuin afgerond, de voorrand in het midden uitgebogen ; donkergroen, op de voorste helft zwartbruin, in het midden met een zwarte, lichter gezoomde, langsvlek, die vanaf de basis doorloopt tot aan den top. Achtervleugel rudimentair. Het epimerum van de metathorax zwart met een gele schuinstaande langsvlek. Achterlijf van boven roodbruin met een rij geelbruine vlekjes aan weerszijden, de zijkanten met een rij zwarte vlekken. Voor- en middenpooten bruin. | Achterdij donkerrood, van binnen aan de basis lichter rood ; naar den top toe donkerder, de knie zwart. Achterscheen rood, aan de basis iets donkerder. Doornen rood met zwarte punt. Achtertars rood. Cercus Q kort, recht, met stompe punt. Subgenitaalplaat © vlak, aan het uiteinde met een medianen indruk, de achterrand uitgebogen en in het midden hoekig afgerond. De ovipositor zonder tandjes, de valvula inferior aan den top uit- loopend in een scherpen, naar beneden gekromden tand. PI. I, fig. 4. Lengte van het lichaam O 26 mM. : » » halsschild à IDÉES 5 „ den voorvleugel „ 9 2 4 „ de achterdij 22100 Loc. (Sumatra Expeditie 1877—78) Palembang. V en VI 1878. 1 GQ. Type in het Museum v. Nat. Hist. Leiden. Deze soort is verwant aan affinis de Haan en rosea n.sp. Zij ver- schilt van eerstgenoemde door den gelen ring der achterdi en der achter- scheen, die bij Haant volkomen ontbreekt. Van rosea n.sp. verschilt ze door den vorm van den voorvleugel en der ovipositor, en het ontbreken van den gelen ring aan de basis van de achterscheen. Traulia rosea nov. sp. Kleur geelbruin met een zwarten langsband aan weerszijden van het lichaam, die begint achter het oog, zich uitstrekt langs het bovenste gedeelte der zijplaat van het halsschild, langs de, iets lichter gekleurde epimeren van meso- en metathorax en eindigt in een rij zwarte vlekken aan weerszijden van ieder achterlijfsegment. Deze zwarte band wordt in de zijplaat van het halsschild in het voorste gedeelte ten deele onder- broken door een met pro- en mesozona samenhangende bruine vlek. Onderzijde lichter gekleurd. Kop met een gelen dwarsband op het onderste gedeelte van het voorhoofd en wangen, die zich verder uitstrekt over ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 39 het onderste gedeelte van de zijplaat van het halsschild en eindigt op het epimerum van de mesothorax. De sprietgroeven en het bovenste ge- deelte van de voorhoofdskiel zwart. Clypeus geel, de monddeelen zwart- achtig, kaak- en liptasters bruin. Sprieten roodbruin, aan den top zwart- achtig, behalve de eindleedjes die witgeel zijn. Halsschild van voren afgerond, in het midden met een kleine insnij- ding, de achterrand afgerond en maar weinig uitgebogen; grof bestippeld. Op de grens van het dorsale gedeelte en het bovenste zwarte gedeelte van de zijplaat, bevindt zich een lichtbruin gekleurd langstreepje. Het prosternaaluitsteeksel geelbruin. _ Voorvleugel afgekort, reikend tot aan het laatste '/, gedeelte van het achterlijf, in het midden elkaar rakend, naar den top toe versmald en afgerond, de voorrand aan de basis uitgebogen. Kleur donkerbruin, in het midden met een zwart- achtige langsvlek, de area analis geelbruin. Achter- vleugel rudimentair. Het epimerum van de metathorax zwart met een schuinstaande gele Fig. 4. langsvlek. Meso- en metasternum zwartbruin, ee A : 8 alae. ieder met een gele vlek in het midden. | Achterlijf geelbruin, aan weerszijden met een rij zwarte vlekken, die naar achteren toe kleiner worden en zich oplossen in kleine zwarte vlekjes. Voorpoot geelbruin, behalve de coxa en trochanter en een langs- streep boven op de dij, die zwart zijn. Middenpoot geelbruin. Achterdij helder rood, met een min of meer duidelijken gelen ring voor de knie; knie zwart. Achterscheen, aan de basis zwart, daarop volgt een gele ring, het overige gedeelte roodbruin dat naar den top toe overgaat in helderrood. Doornen rood met zwarte punt. Achtertars geelbruin. Cercus © kort, dik, naar den top toe versmald, met stompe punt. Subgenitaalplaat in het midden met een indruk, de achterrand uitgebogen en stomppuntig toeloopend. De valvula inferior der ovipositor aan haar onderrand aan de basis met een scherp tandje de top niet haakvormig naar beneden gebogen. Tekstfig. 4 en Pl. I, fig. 5. Lengte van het lichaam O 23 mM. à se halsschild. 20 4 i „ den voorvleugel , 10.5 , 5 » de achterdi HAS ON Loc. Sibolga VIII. 1913. 1 ©. E. Jacobson. Type in het Museum van Nat. Hist. Leiden. Deze soort verschilt van affinis de Haan door de volgende kenmerken: 1° de kop is van terzijde gezien bij rosea sterker opgericht terwijl ze bij 40 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. affinis meer in het niveau ligt van het halsschild, 2° de voorvleugel reikt bij het © van affinis slechts tot aan uiteinde van het 2e achterlijfsegment, bij rosea even over het midden van het achterlijf, 3° de kleur der achterdij. Ze verschilt van Haan: door 1° de kortere voorvleugel bij Haani, 2° het ontbreken der gele ringen aan achterdij en achterscheen bij Haani, 3° de scherp haakvormig naar onderen gebogen top der valvula inferior van de ovipositor bij Haan. Traulia affinis de Haan 1842. Deze soort was tot nu toe alleen bekend uit de literatuur en dan nog onvoldoende uit de beschrijving van de Haan. Het oorspronkelijke exemplaar bevindt zieh nog in de collectie van het Nat. Hist. Museum te Leiden en daarom laat ik hier volgen een volledige beschrijving van het type. {. Kleur bruin met zwarte en gele banden. Een gele band strekt zich uit over het onderste gedeelte van het voorhoofd, langs de wangen, over het onderste gedeelte van de zijplaat van het halsschild tot op het epimerum van de mesothorax. Een zwartbruine band die gelegen is boven dezen gelen band, strekt zich uit vanaf de sprietgroeven, achter het oog, langs het bovengedeelte van de zijplaat van het halsschild en eindigt als een zwartbruine streep in het midden van den voorvleugel. Het onderste gedeelte van de voorhoofdskiel, op de grens van de clypeus zwartbruin vooral de randen der kielen. Clypeus geelbruin, aan den voorrand donkerbruin. Monddeelen zwart, kaak- en liptasters lichtgeel. Sprieten donkerbruin, naar den top toe iets lichter, de laatste en voor- laatste topleden witgeel. Halsschild van boven donkerbruin, aan weerszijden met een geelbruin langsstreepje. Dit streepje is bij dit exemplaar even aangeduid. Prosternaaluitsteeksel geel. Voorvleugel kort, de top van het achterlijf niet bereikend, toegespitst, donkerbruin, met een zwartbruine streep in het midden, die naar den top toe wazig wordt, een gele langsstreep langs de v. analis, de area analis groengeel (in het leven groen?). Achtervleugel korter dan den voorvleugel, de achterrand gelobd, glashelder, de voorrand en de top bruin wazig gevlekt. Mesosternum zwart met een gele vlek in het midden. Het epimerum van de metathorax met een gele langsstreep. Metasternum zwart, in het midden met een gele vlek, de achterrand geel gezoomd. Achterlijf geelbruin, aan weerszijden met een rij zwarte vlekken. Voor- en middenpoot bruin. Achterdij van boven en van buiten donkerrood, van onderen en van binnen helderrood. Knie zwart, vóór de ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 41 knie met een gelen ring. Achterscheen rood, de basis en de uiterste top zwart, even voorbij de basis met een gelen ring, die door een donker- rooden zoom naar onderen overgaat in het helderrood der scheen. Achter- tars rood. Cercus {' gebogen, naar den top toe verwijd en aldaar afgerond. Supraanaalplaat met opgeheven kielvormige randen, de achterrand rond uitgebogen en versmald. Subgenitaalplaat kort, opgebogen, aan den achterrand in het midden ingesneden. _ Lengte van het lichaam on 20) mA i > » halsschild dE 4 si den voorvleugel … 10, Ë „ de achterdij eld Loc. Padang (Sumatra). In den tekst van de Haan staat opgegeven Batang Singalang. De rivier (= batang) Singalang is een rivier die bij Padang in de zee uitmondt. 1 4 larve Sumatra Expeditie 1877—1878. Koetoer 1878. Bij deze larve zijn de gele langsstrepen aan weerszijden boven op het halsschild breed en duidelijk aangeduid. In de collectie van het Museum van Nat. Historie te Leiden bevindt zich een exemplaar, dat zeer vermoedelijk het © is van deze soort. Ze verschilt van het © door de volgende kenmerken. De kleuren zijn helderder dan bij het type, vermoedelijk door de betere conservatie en omdat het exemplaar niet zoo oud is. Het halsschild is van boven bruin met een breede gele langsstreep aan weerszijden. De voorvleugel is kort en reikt slechts tot aan het midden van het 3e achterlijfsegment, is lateraal gelegen, in het midden het breedst en naar den top toe versmald. De voorrand sterk boogvormig, de achterrand tot aan het midden recht, daarna flauw gebogen naar den top. Kleur donkerbruin, met een heldergele streep langs de vena analis, de area analis lichtbruin gekleurd. Voor- en middenpoot bruin, van boven met een geel streepje. | De achterdij heeft langs de carinula super. externa vanaf de basis tot aan het midden een geel langsstreepje. Achterscheen als bij het o’, alleen zijn de kleuren duidelijker uit- gesproken. Cercus Q kort, recht, aan de basis breed, naar den top stomp toegespitst. Subgenitaalplaat met den achterrand in het midden plotseling rond uitgebogen. - 49 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. De valvulae der ovipositor aan haar uiteinde met een zwak haak- vormig gebogen tand. Lengte van het lichaam Q 26 mM. 4 ie halsschild GD 4 „den voorvleugel , 6° , , » de achterdi ° or ” Loc. Sumatra Expeditie 1877—1878. Koetoer 1878, 1 ©. Traulia microptera de Haan 1842. Het type is nog aanwezig in de collectie van het Museum van Nat. Hist. te Leiden. Bij nadere bestudeering blijkt dat deze, door Brunner (3) Kirby (7) en Bolivar (2) vermelde soort, niet tot de groep Trauliae behoort maar tot de Catantopinae, verwant met Stenocrobylus Gerst. Ge- noemde schrijvers kenden ze ook alleen maar uit de beschrijving en afbeelding van de Haan. Het hoofdkenmerk der Trauliae groep nl. het uitstekende bovenste gedeelte van de voorhoofdskiel, ontbreekt geheel. De schedel gaat in een ronden, gelijkmatigen boog over in het voorhoofd. Deze soort nam ik in de genera-tabel op onder den naam Circo- cephalus nov. gen. Traulia diminuta Walk. 1871. Deze door Kirby (7. p. 476) onder Traulia gerangschikte soort, is volgens een schriftelijke mededeeling van den Heer B. Uvarov, thans werkzaam in het British Museum, een werkelijke Oxya-soort en synoniem met Oxya rufipes Br. v. W. In een, in bewerking zijnde studie der Oxya-soorten, zal hier uitvoeriger op worden ingegaan. OVERZICHT DER BEKENDE SOORTEN. . Orthocephalum niasensis nov. gen. e spec., (Sumatra) eil.. Nias. . Celebesia acuticerca Bol., Celebes. . Traulia Brunneri Bol., Malayische Archipel. À azureipennis Serv., Malayische Archipel, Java, Borneo, Su- matra, eil. Nias, Billiton, Tenasserim. L 5 var. atra nov. var., Sumatra. De i antennata Bol., Tonkin. 6. 8 Annandalei Bol., Malayische Archipel. da © ND Et ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 43 7. Traulia ornata Shiraki, Formosa. » subsp. tonkinensis Bol., Tonkin. „ subsp. fruhstorferi Bol., Tonkin. philippina Bol., Philipynen. ferruginata Brunner, Celebes, Borneo. obliqueannulata Brunner, Sumatra. borneensis nov. sp., Borneo. incompletus nov. sp., Sambelong (Gr. Nikobaren). sanguinipes Stal, Borneo, Celebes, Java. 2 var. submaculata nov. var., Borneo. pictilis Stal, Philipynen. aurora nov. sp., Indie. flavoannulata Stal, Borneo, Amboina, Java, Sumatra, Mentawei. elegans nov. sp., Sumatra. lineata Brunner, Sumatra. Stali Bol., Sumatra. stigmatica Bol., Sumatra. lanceolata nov. sp., Manado (?) Haani nov. sp., Sumatra. rosea nov. sp., Sumatra. affinis de Haan, Sumatra. ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. OVERZICHT DER LITERATUUR. . Ic. Borrvar. Contributions a l’étude des Acridiens espèces de la faune Indo- et Austro-malaisienne etc. — An. del. Mus. Civ. d. Stor. Nat. di Genova Serie 2a, vol. XIX (XXXIX). 1898. AC BOLIVAR. Estudio monografico de la Seccion „Trauliae” (Orth., Locustinae). — Madrid 1917. . C. BRUNNER VON WATTENWYL. Révision du Systeme des Orthoptères. — An. del Mus. Civ. d. Stor. Nat. di Genova, Serie 2a, Vol. XIII (XXXIID 1893. 