Francis Bacon is William Shakespeare. Ontcijferd uit Bacon's Geheimschrift in zijn eigen Werk "The advancement of learning;" en uit de Werken van William Shakespeare ..
666 Speckman Francis Bacon is William Shakespeare Ex Libris C. K. OGDEN THE LIBRARY OF THE UNIVERSITY OF CALIFORNIA LOS ANGELES FRANCIS BACON IS WILLIAM SHAKESPEARE. ONTCIJFERD UIT BACON'S GEHEIMSCHRIFT IN ZIJN EIGEN WERK „THE ADVANCEMENT OF LEARNING" Ed. 1640, libr. VI cap. 1, EN UIT DE WERKEN VAN WILLIAM SHAKESPEARE n.l. folio 1623 EN THE RAPE OF LUCRECE 1594. DOOR H. A. W. SPECKMAN, Dr. PHIL. NAT. MET PORTRETTEN EN FACSIMILE'S. ARNHEM. - S. GQIJDA QUINT. - 1916 t FRANCIS BACON IS WILLIAM SHAKESPEARE. acrx c^6aL^{vsic o^i^ij /^c^iQ: odcos^:- c^r'i'B-.qJ^i^z pp 'jjyq-. ci'j [DC XXVI Wf/'^i'r.-^^Tjf.lO.^l. FRANCIS BACON IS WILLIAM SHAKESPEARE ONTCIJFERD UIT BACON'S GEHEIMSCHRIFT IN ZIJN EIGEN WERK „THE ADVANCEMENT OF LEARNING" Ed. 1640, libr. VI cap. 1, EN UIT DE WERKEN VAN WILLIAM SHAKESPEARE n.l. folio 1623 £N THE RAPE OF LUCRECE 1594. DOOR H. A. W. SPECKMAN, Dr. PHIL. NAT. MET PORTRETTEN EN FACSIMILE'S. ARNHEM. - S. GOUDA QUINT. - 1916. I N H O U D. Bladz. VOORWOORD V InLEIDIA'G VI HooFDSTUK I. Het gewone cijfergeheimschrift 1 II. Fr. Bacon was Rosicrucian 4 III. The Advancement of Learning, fol. 1640 ... 6 IV. Het geheime cijfer- of Kayschrift 9 V. De Ontcijfering 13 VI. Bewijs van het Anagram F. Bagon 16 VII. Arts (Geheimschrift) 18 VIII. Organ of Speech. F. Bagon — Shaxpere 0. . . 22 IX. Bacon schrijft in Biliteraal schrift ,,Mijn teeken is L" 25 X. Folio 1623 van W. Shakespeare. ,,To the Reader" 28 XI. De Bacongetallen in ,,To the Reader" .... 33 XII. Het Misdrnk in de Paginatuiir 35 XIII. The Rape of Liicrece van W. Shakespeare 1594. 38 XIV. De ontcijfering van folio 1623, pag. 136 ... 48 XV. Bladzijde 136 van folio 1623 ontcijferd door de Ranggetallen der woorden 61 XVI. Het Northumberland Manuscript 63 XVII. De Bacongetallen als verkeerde bladzijdenummers in folio 1623 71 Plaat I 72 „ 11 74 „ III 76 „ IV 78 ?K VOORWOORD. Dit werkje is bestemd voor Literatoren, Wiskiindigen en verder alien, die belang stellen in de Engelsche letterkunde en in het bijzonder in den auteur, die schreef onder den naam van William Shakespeare. Het brengt de onthulling, door Francis Bacon gedaan in werken, onder zijn eigen naam geschreven, dat hij de schrijver is van de werken, onder den naam Shake-speare gepubliceerd. Hij heeft het verborgen in Geheimschrift in de ,, Advance- ment of Learuimj" 1640, libr. VI, cap. I, welk hoofdstiik handelt over Geheimschrift, „Into Hieroglijphiq_ues'\ Hij geeft daarin aan, op welke verschillende wijzen hij in andere, niet onder zijn naam uit- gegeven werken, zijn auteurschap heeft verborgen, n.l. door een geheim cijferschrift ; door letteromzettingen, die zijn naam bevatten, door imordomzettingen en in een vorm dien we nu zouden noemen rebus of puzzle. Door schrijver dezes worden daarna verschillende plaatsen, in die werken verborgen, ontcijferd, aan de hand van de door Bacon gegevene methoden. Moge dit werkje aanleiding geven tot het opnieuw bestudeeren der Shakespeare-uitgaven in himne oorspronkelijke editien. DE SCHRIJVER. INLEIDING. Francis Bacon, geb. 1561, was de zoon van Nicolaas Bacon, Groot-zegelbewaarder van Koningin Elizabeth. Hij was rechtsgeleerde, maar het gelukte hem niet, hoewel hij aan het hof verkeerde, bij het leven van Elizabeth een openbaar ambt te krijgen, door de tegenwerking van zijn neef Cecil. Eerst onder Koning James 1 kwam hij tot invloed en hooge ambten, en werd Groot-Kanselier van Engeland, Baron Verulam en Viscount St. Albans. In 1621 werd hij door den invloed van zijne politieke tegenstanders wegens cor- ruptie door het Huis der Lords veroordeeld en van zijne ambten ontzet. Door den Koning begenadigd, trok hij zich terug op zijn landgoed Gorhamsbury, waar hij zich tot zijnen dood aan studie wijdde. Reeds in zijne jonge jaren hield hij zich met de studie der letter- kunde bezig en schreef tal van werken, die hij niet alien onder zijn naam publiceerde. Reeds vroeg legde hij den grondslag voor een groot werk, de ,,Instauratio Magna", waarvan het eerste deel in 1605 door hem werd uitgegeven onder den titel ,,0f the Proficiences and Advancement of Learning". In 1620 verscheen het tweede deel ,, Novum Organum". Het derde deel ,,Silva Silvarum", was gewijd aan de kennis der natuur. In 1622 verscheen nog van hem ,,The Historic of the Raigne of King Henry the Seventh". De verdere deelen van zijn groot werk ontbreken. Men meende, dat hij ze nooit voltooid had, maar we moeten aannemen, dat hij ze niet onder zijn naam uitgaf. Een gedeelte dezer werken is de folio 1623, onder den naam William Shakespeare gepvibliceerd. Voor de werken, die hij niet onder zijn eigen naam uitgaf, had hij echter personen noodig, die voor de uitgave de verantwoorde- lijkheid op zich namen. Zulk een persoon heette ,, Deputy". Voor een deel van zijn litterairen arbeid maakte hij daarbij gebruik van Will. Shaxpere, die later voor den werkelijken auteur werd gehouden. Beoefenaars der schoone letteren waren niet, als in lateren tijd, geacht. Een man van stand die voor het tooneel schreef, zoude zich daardoor buiten zijn kring plaatsen. Tooneelspelers, tenzij zij tot een VII troep van een of ander aan;;ienlijk persoon behoorden, werden gelijk gesteld met vagebonden en als zoodanig behandeld. Van den persoon van William Shaxpere heeft het meest uitge- breide historisch onderzoek der laatste jaren niets aan het licht ge- bracht, dat de mogelijkheid zoude geven aan te nemen, dat hij ook maar een regel van hetgeen onder den naam William Shakespeare verscheen, ooit heeft kunnen schrijven. ,,We hunkerden naar een bete broods," zeiden de aanhangers van Shaxpere als auteur, ,,en we kregen niets dan steenen." Will. Shaxspere werd in 1564 geboren te Stratford upon Avon, als zoon van ongeletterde menschen, die niet schrijven konden en bezocht misschien tot zijn 18cle jaar aldaar de Grammarschool. Zijn vader, die verarmde, was volgens mondelinge overlevering een kleine handelaar of ambachtsman. Tot zijn 17de jaar bleef de zoon bij dezen rondloopen en huwde toen met eene acht jaar oudere vrouw. In 1586 of '87 verliet hij zijne familie en ging naar London, waar hij eerst handlanger bij een tooneelgezelschap werd en later deelgenoot in een gebouw was, waar tooneelspelen werden opgevoerd. In 1610 was hij te Stratford terug, waar hij tegen rente geld uitleende. Zijne kinderen konden niet schrijven evenmin als hijzelf het kende. Er bestaan eenige acten waaronder als handteekening Wilm. Shax.pr staat, door den klerk gezet, die ze schreef. Alle biographien, die lets meer bevatten dan de dorre opsomming van deze feiten, zijn litteraire fantasien, evenals al zijne portretten, * behalve het schertsbeeld, dat de folio 1623 vergezelt (zie pag. 29 van dit boek), en de spotbuste te Stratford (zie bladz. 70). Met deze korte opsomming moeten we hier volstaan. In 1916 begon de Selig Bioscoop te Chicago, die een film vertoonde van de jeugd van Shaxpere, een proces tegen den uitgever van een werk, die verklaarde dat Francis Bacon had geschreven onder den naam William Shake-speare, daar Mr. Selig meende, dat dit werk schade zoude doen aan het bezoek van zijne Bio.scoop * *. Na een proces van drie weken gaf het hof van Illinois het volgende vonnis: ,,Dat William Shakespeare op den 23sten April 1564 werd geboren; dat hij omstreeks 1586 of 1587 naar Londen ging; dat hij aldaar eenigen tijd in zijn onderhoud voorzag door voor Burbage te werken ; dat hij daarna in Burbage's schouwburg en in rondreizende tooneel- gezelschappen acteur werd ; dat hij omstreeks 1609 of 1610 in Stratford-on-Avon ging wonen, waar hij zaken deed tot aan zijn dood, op 23 April 1616, en dat Shakespeare een man zonder opvoeding * Mr. Spielmann. Encyclopaedia Brittanica llt'i ed. * * Baconiana. Juli 1916. VIII ■^vas, — waren alle gronden van de verdediging, welke het Hof als waar erkent. ,,Het Hof erkent verder, dat Francis Bacon in het jaar 1560 — '61, den 22sten Januari werd geboren. Dat hij niet alleen het Engelsch, maar ook het Fransch, Latijn, Itahaansch en het Duitsch uitnemend kende en dat zijne algemeene ontwikkeling gehjkstond met — of verre stond boven — die van elk in zijn tijd. Dat hij een boek samenstelde van 1560 uitdrukkingen en korte gezegden, gekozen uit de beroemdste schrijvers en de degehjkste werken van alle tijden. Dat in zijne jeugd op de beoefenaars der letterkunde in Engeland werd neergezien, maar dat in Parijs de letterkundigen bij de hoogere klassen in hooge eere stonden en dat de letterkunde daar herleefde ; dat Bacon reeds vroegtijdig naar Parijs ging en verscheidene jaren in deze omgeving doorbracht. ,,Het Hof neemt in rechten acte van geschiedkundige en wel- bekende feiten, en erkent dat er al 60 jaar lang strijd is gevoerd over het auteurschap van zekere werken, welke kort na den dood van Shakespeare zijn uitgegeven en aan Shakespeare zijn toegeschreven ; dat deze strijd loopt onder geleerden, van gelijk gezag en gelijke positie in de wereld der letteren en litteratuur en gelijke kennis, over het auteurschap van bovenbedoelde werken en dat eene omvangrijke bibliographic, door hen die het kunnen weten op 20.000 titels begroot, is geschreven ter behandeling der vraag in kwestie. ,,Het Hof erkent verder, dat in de uitgegeven en erkende werken van Francis Bacon een geheimschrift wordt onthuld, dat Bacon in zijne jeugd te Parijs bedacht, genoemd ,,the biliteral cypher"; dat de getuige Mrs. Elizabeth Wells Gallup dit geheimschrift, overeen- komstig de aanwijzingen door Francis Bacon gegeven, heeft toegepast, en heeft gevonden, dat de naam en de persoon van Shakespeare door Francis Bacon als een masker werd gebruikt, om wijsgeerige beschouwingen, vertellingen en mededeelingen uit te geven, die konden bijdragen tot de letterkundige renaissance in Engeland, welke do roem der wereld is geworden. ,,Het Hof erkent verder, dat de eisch van de aanhangers van Francis Bacon, dat hij de auteur van genoemde werken van Shakespeare is en de feiten en omstandigheden in de werkelijke bibliographic van den strijd over de vraag van het auteurschap en de bewijzen, hierbij overgelegd, het Hof overtuigd hebben, dat Francis Bacon de auteur is." HOOFDSTUK I. HET GEWONE CIJFERGEHEIMSCHRIFT. Lord Francis Bacon schreef in zijn testament deze woorden : ,,Mijn naam en nagedachtenis te eeren laat ik over aan vreemde natien en aan mijn eigen land, nadat eenige tijd is verloopen." Hij maakte ook bepalingen in zijn testament, die moesten verhinderen, dat zijne geschriften en zijn naam van den aardbodem zouden verdwijnen, door het uitdrukkelijk voorschrift te geven, dat exem- plaren van zijne werken aangeboden moesten worden aan alle groote bibliotheken der wereld. En waarschijniijk zorgde het geheim genoot- schap der Rosicrucians er voor, dat nieuwe uitgaven van zijne werken en van werken, door hem onder andere namen in het licht gegeven, op dezelfde wijze gedrukt werden als de oorspronkelijke edities en evenals deze verspreid werden, zoodat de kans ver- meerderde, dat een daarin besloten G e h e i m s c h r i f t later zoude gevonden worden. Het werd reeds opgemerkt door Mr. William Smith in zijn werk ,,Bacon and Shakespeare", 1857, dat de drie folio- edities van de Works of W. Shakespeare, n.l. de folio's der jaren 1623, 1632, 1664, op elke bladzijde juist denzelfden tekst bevatten ; hetzelfde woord, waarmede in folio 1623 eene bladzijde begint of eindigt is ook het woord waarmede die bladzijde van de edities 1632 en 1664 begint of eindigt. Do nelly, in zijn werk ,,The great Cryp- togram" 1888, merkt terecht op, dat slechts twee verklaringen hiervan mogelijk zijn. ,,De eerste is, dat de schrijver van de folio 1623 reeds in dat jaar exemplaren liet drukken, die alleen van de eerste ver- schilden in het jaartal 1632 en 1664 van het titelblad, omdat hijzelf het van het hoogste belang vond, dat zijn werk in wezen bleef, precies als hij het in 1623 had laten drukken. De tweede verklaring is, dat een genootschap als dat van de Rosicrucians, er zorg voor droeg, dat dit op die wijze geschiedde." Indien we nauwkeurig de folio 1623 beschouwcn, zien we, dat, elke pagina folioformaat twee kolommen druks bevat, maar dat het Speck MAN, Shakespeare. 1 aantal woorden van de kolommen zeer uiteenloopt; terwijl uit het drukken blijkt en uit afkortingen, dat de drukker de grootste moeite heeft gehad om het vereischte aantal woorden op eenen regel te plaatsen. De eenige reden hiervoor kan slechts zijn, dat op deze bladzijde lets is verborgen, dat afhangt van het aantal woorden op de bladzijde en van de r a n g o r d e, die bepaalde woorden op die bladzijde innemen. Buitendien komen op die pagina's een groot aantal cursieue woorden voor en een aantal samengestelde woorden, waarvan twee of drie, en vaak gelieel onnoodig, door een verbindingsteeken zijn verbonden. Ook zijn dikwijls woorden zonder reden tusschen haken geplaatst. Dit alles is eene aanwijzing dat het ranggetal van het woord van belang is en dat de plaats van het woord geteld kan worden met en zonder medetelling der cursieve woorden. De telling der woorden met verbindingsteeken en binnenhaken moet dan aan een bepaalden regel zijn onderworpen. Indien derhalve een geheimschrift in de folio 1623 aanwezig is, moet dit een cijferschrift zijn, d.w.z. de plaats van bepaalde woorden op eene bladzijde of het aantal woorden of letters op eene bladzijde of het aantal letters van een regel of een woord dat schijnbaar met een d r u k f o u t was gedrukt, moet een g e t a 1 opleveren, dat eene bepaalde beteekenis bezit. Het Engelsche alphabet bestond ten tijde van Elizabeth uit 24 letters; de letters i en j telden voor een letter, evenals de u en v. Buitendien wordt herhaaldelijk, zoowel in de werken van Francis Bacon en van W. Shakespeare, de letter w gedrukt als double V of twee letters v, derhalve V V, zoowel bij h o o f d- letters als kleine letters. In het geheimschrift, dat in die eeuw gebruikelijk en algemeen bekend was, werd elke letter van het alphabet voorgesteld door een c ij f e r en werden de letters voorgesteld door de c ij f e r s in hunne n a t u u r 1 ij k e volgorde. Men kan dus de volgende tafel opstellen : a b c d e f h i k 1 m 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 n 0 P q r s t u w X ij z 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 Geeft men nu aan elke letter van een e i g e n n a a m of een woord zijne c ij f e r w a a r d e, dan wordt die naam voorgesteld door een g e t a 1. B=2 F=6 F=6 B=2 B=2 B=2 A=l B = 17 R = 17 A=l A=l A=l C = 3 A= 1 23 C= 3 G= 7 C= 3 0 = 14 N = 13 0 = 14 0 = 14 0= 14 N = 13 C= 3 F = 6 N = 13 N = 13 N= 13 33 I = 9 R = 17 I = 9 37 S =18 S =18 A= 1 42 51 67 24 SHAKESPEARE 18 + 8 + 1 -f 10 + 5 + 18 + 15 + 5 + 1 + 17 H- 5 = 103. Men heeft dus Bacon = 33, Francis = 67, Fr = 23, Fra = 24, Baconi = 42, Bagon = 37, Bacons = 51, Shakespeare = 103. Door samenvoeging ontstaat : Francis Bacon = 100, Fra Baconi = 66. Fr. Bacon = 56, Fra Bacon = 57. Bacon. Shakespeare = 136. Reeds herhaaldelijk is er op gewezen, dat enkele dezer getal- waarden op zulk eene in het oog loopende plaats voorkomen in de folio 1623. Ook treft men daar meerdere malen het woord Bacon aan, dat in de oudere edities steeds geschreven stond bacon. Donelly merkte reeds op, dat de rangorde van het woord Bacon in een bepaald verband stond met de pagina. Zoo is (King Henri IV) op pag. 53, folio 1623, Bacon het 7 X 53ste woord en op pag. 54 is B a c o n het 7 x 54ste woord. Hoewel dit aantal merkwaardige coincidenties in de latere jaren door nauwkeurig onderzoek der facsimile's zeer was vermeerderd, bleef toch de literaire critiek eene afwijzende bonding aannemen en bestempelde alles als ziiiver toeval. Toch wies in wijden kring de overtuiging dat het Wonder van Stratford eene My the was. Sinds vele jaren werd in de werken zelve van Francis Bacon of in zijne correspondentie gezocht naar eene plaats, die aanwijzing gaf van zijn auteurschap onder den naam Shake- speare, tot heden zonder resultaat. Het is evenwel aan ons gelukt de plaats te vinden, waar Francis Bacon dit verborgen heeft en wel in de folio iiitgave van ,,The Advancement and Proficience of Learning" 1640, Liber VI cap. I dat over Geheim- s c h r i f t handelt. We meenen hiermede den strijd beslecht te hebben ,,Is Bacon Shakespeare?" en aan de literaire wetenschap een nieuw veld geopend te hebben, om een ander en schooner licht te laten vallen op de vverken van Shakespeare, uitgaande van het te erkennen feit dat : Francis Bacon schreef onder den naam van Shakespeare. HOOFDSTUK II. FR. BACON WAS ROSICRUCIAN. In April 1916 verscheen in Engeland een werk ,, Secret Shakespea- rean Seals". 287 and 157, bij Fratres Roseae Crucis. De schrijvers, die zich in de eerste plaats tot de Mathematici richten, geven daarin de resultaten weer van een onderzoek van verschillende oorspronkelijke uitgaven van Engelsche werken van 1585 tot 1740, van de opschriften der grafmonumenten van Fr. Bacon, Shakspear, Spencer en van eenige andere geschriften. Dit werk wordt verlucht door 78 fotofacsimile's. Zij toonen aan dat in alle werken van F r. Bacon gedurende zijn leven uitgegeven en in reproducties er van na zijn dood tot 1740, in alle quarto's en folio's van Shakespeare tot 1664, met of zonder dien naam als auteur er op, en in tal van andere werken, w^aarvan men reeds lang vermoedt dat ze door F r. Bacon zijn geschreven, dat in al deze werken en opschriften de getallen 287 en 157 door eene eenvoudige wijze van tellen gevonden kunnen worden, op bladzijden, die op eene in het oogloopende plaats staan. Dit doen zij 1". door samenteJUng der letters of woorden op eeue bladzijde, 2". door afzonderl/^he telling der Romeinsch gedrukte woor- den of letters en der curs i ef ge^vwkie woorden of letters ^n aftrehhing dezer sommen, in het bijzonder op de t i t e 1 p a g i n a ' s en e i n d- p a g i n a ' s. Zij zeggen dat de getallen 157 en 287 de cijferwaarde zijn van het woord Fra Rosicrosse in het g e w o o n cijferschrift en in een g e h e i m cijferschrift. FRA ROSICROSSE 6 17 1 17 14 18 9 3 17 14 18 18 5 = 157. Ook wijzen zij er op, dat in het bijzonder de werken van Bacon en Shakespeare nog geheime getallen, private seals, bevatten, en wel de getallen 33, 66 en 100. Geen dezer vondsten is in strijd met onze ontcijfering, maar dient als nieuw bewijs van de waarheid, dat Bacon en Shakespeare een persoon is. In de ,.Secr. Sh. Seals" wordt opgemerkt dat F r, B a c o n het getal 287 reeds als een puzzle verborg in de eerste editie van ,,The Two Bookes. Of the Proficience and Advan- cement of Learning" 1605. Het woord Two staat daar gedrukt T V V 0 0. Nu is de getalwaarde hiervan 19 + 20 -f- 20 + 14 -f 14 = 87. Maar het getal bediiidt zelf twee; 2 voor 87 geplaatst geeft 287. Dat 287 een rozelcrnisgetal is, vinden we echter op eene ge- heel andere plaats verborgen. Na den dood van F r. Bacon in 1626 verscheen eene verzameling van 27 Latijnsche gedichten. Ze draagt den titel : Memoriae Hoxoratissimo Domini Francisci Baronis DE Verulamio, Vice-Comitis Sancti Albani Sacrum. 1626. AIs llde gedicht lezen we: letters. woorden. 17 De Conxubio Rosarum. 3 37 Septimus Henricus non aere et marmore vivit ; 7 31 Vivit at in chartis (magne Bacone) tuis. 7 36 Junge d u a s (H e n r i c e) rosas ; dat mille Baconus ; 7 32 Quot verba in libro, tot reor esse Rosas. ^ 2 T. P. 32 155 32 187 Het aantal letters is 155, het aantal woorden 32, de som is 187. 187 == Fra Bacon in geheim cijferschrift. (Zie hoofdstuk III.) Telt men de letters en de woorden, zonder de drie woorden tusschen haken mede te tellen, dan is de eindsom 166. 166 = 100 + 66. 100 = Francis Bacon, 66 = Fra Baconi. Het gedicht is gericht ,,Aan mijn makker van het Rozekruis". De vertaling luidt : „Hendrik de Zevende leeft niet in erts en manner ; Maar hij leeft in Uwe boeken, groote Bacon. Voeg (Hendrik) twee rozen toe ; Bacon geeft er duizend. Zooveel woorden in het boek zijn, zooveel meen ik dat er rozen zijn." In dit gedicht is o o k het getal 287 verborgen. Septimus is 7. De eerste letter H van Henricus heeft tot waarde 8 ; we hebben dus 78. We voegen 2 rozen toe en krijgen 782 = 287. Het is dus een rozekruisregel van rechts naar links te lezen. Ook in de 3de regel afzonderlijk zit het verborgen. d u a s (H e n r i c e). duas = 2, H = 8, aantal letters van Henrice = 7, dcrhalve 287 = Fra Rosicrossein geheim cijferschrift. HOOFDSTUK III. THE ADVANCEMENT OF LEARNING FOL. 1640. In 1623 verscheen eene Latijnsche bewerking van F. Bacon 's „Advancement of Learning" van 1605, onder den titel : ,,D e A u g- mentis S c i e n t i a r u m". Van deze Latijnsche editie, waarin niets bijzonders voorkomt, verscheen eene nieuwe F^ngelsche bewerking. Op het titelblad staat ,,I n t e r p r e t e d hi G i 1 b e r t Wat s." Dit werk bevat het volledig bewijs, dat Francis Bacon onder den naam Shakespeare schreef. We zullen later aan- toonen, dat Francis Bacon zelf reeds deze bewerking bij zijn leven vervaardigde en ze na zijn dood door de Rosicrucians deed uitgeven. Een exemplaar bevindt zich in de Koninklijke Bibliotheek te 's Gravenhage en werd aan ons in bruikleen afgestaan. Het werk bevat twee titelplaten. Op het e e r s t e zit Bacon voor een geopend boek. Het aantal groote cursieve letters op deze pag. is 287 (Seer. Sh. Seals). Ook wordt aldaar op de tweede titelplaat en eenige andere pagina's door samemtelling der verschil- lende lettersoorten het getal 287 afgeleid. Verder wordt in de lite- ratiiur niets meer van dit werk gemeld. Folio 1640 (Bacon) is verdeeld in IX boeken. Ch. I van het Vide boek handelt over : „the Doctrine of the Organ of Speech". De laatste § handelt over: „The Partition of the K no? vt edge of the Notes of things; into Hieroglpphiques ; And into Characters ReaU". We zullen deze § op pag. 264 in zijn geheel afdrukken. § 7. Wherefore let us come to Gyphars. There are manny, as Cyphars simple ; Cyphars intermixt with Nulloes or non- significant Characters ; Cyphars of doiihle Letters under one Character; Wheele- Cyphars ; Kay-Cyphars : Cyphars of ivords; Others. But the virtues of them whereby they are to be pre- ferr'd are Three; That they he ready, and not laborious to tvrite; That they he sure, and not lie open to Deciphering ; And lastly, if it , he possible, that they may be managed nu'thout suspicion. Het aantal cursieve woorden van de 5 eerste regels is 24 = F r a. Het aantal cursieve woorden van de 3 laatste regels is 33 = Bacon. Het geheele aantal c. woorden is 24 + 33 = 57 =: Fra Bacon. We moeten hierbij Wheele-Cyphars en Kay-Cpphars als e e n woord tellen. Het aantal romeinsche woorden is 22 = 2 x 11. Het verschil tusschen cursieve en r. letters is 57 — 22 = 35. Nu is de getalwaarde van B. Bacon gelijk aan 2 -f- 33 =r 35. We zagen dat het een rozekruisregel was, om van rechts naar links te lezen, wat we znllen bevestigd zien in een volgend hoot'dstuk ; 35 wordt dan 53. Nu is 53 het getal dat in tal van werken van Shakespeare en van Bacon eene bijzondere rol speelt. De Baconian literatnur wijst aan hoe talrijk het misdruk 53 in de paginatuur is. Hoe op pag. 53 van de folio 1623, zoowel part I als part II, de naam Bacon voorkomt. De conclusie w^as : 53 is het getal voor Bacon. We vinden dit bevestigd in § 7. Eerst staan er 5 cursieve regels met 24 woorden en daarna 3 cursieve regels met 33 woorden ; 24 = Fra, 33 = Bacon. In deze aclit regels is dit verborgen door de woorden cursiej en romeinsch te drukken. Letten we nu op het woord Cyphars, op den eer.sten regel in groot type. Zesmaal staat in de opvolgende vier regels het woord cyphars en eenmaal cyphers. Overal elders komt steeds cyphers voor. Cyphars is derhalve geen drukfout. Op pag. 270 komt acht keer het woord Arts en Art voor in de betee- kenis van geheimschrift, Cyphars is dus eene woordspeling ; het is de geheime kunst van cijferen. Zie plaat I. Cyphars simple kan niet anders zijn dan het vorengenoemde cijferschrift. Bacon was 33 = 3 X 11. L heeft tot getal waarde 11. Bacon is dus voortestellen door L L L. In vorige bladzijden vonden we reeds eenige keeren 11. In het geheimschrift blijkt L en 11 of elk veelvoud van 11 Bacon voor te stellen. Zoo is Fra Baconi = 66 =: 6 X 11. Bij de in hoofdstuk II gegeven getallen kan 100 of veelvouden van 100 opgeteld worden. Francis Bacon = 100=: C (romeinsch getal). De letter C geeft herhaaldelijk aanwijzing dat Bacon wordt bedoeld. We hebben dus de nieuwe Bacongetallen : 167 = 100 + 67, 267 = 200 -f- 67 ; evenzoo volgt uit 57 het getal 157 en 257; uit 66 het getal 166 enz. Echter heeft de telling door Bacon eene afwijking van de gewone telling. Zelf drukte hij de letter W in de „Advancement of Learning" 1605 reeds als ta-ee letters V en telde ze als 20 + 20 = 40. In de „Luc7-ece" schrijft hij alle hoofdletters W als VV en telt ieder VV als twee letters V. In de folio 1623 van W. Shakspeare, in de opdracht ,,To the Beader" (zie hoofdstuk X), staan ook enkele kleine letters W gedrukt als VV. De ontcijfering heeft ons den vol- genden regel doen vinden: De letter W telt voor twee letters, als ze gedrukt staat VV; de getalwaarde van iedere letter is dan 20. Staat de letter W echter gedrukt als W, dan telt ze als een letter bij het aantal letters. Haar getalicaardf is evenwel altyd 40. Indien de letter W voorkomt onder letters, die door een letter- omzetting (anagram) een nieuw woord geven, mag de W altijd gesplitst worden in twee V's, of twee V's mogen samengesteld worden tot een W. Bacon's eenvoudig cijferschrift. A B G D E F G H I J K L M N 1 2 3 4 5 6 7 8 9 9 10 11 12 13 OPQRSTUVWXYZ 14 15 16 17 18 19 20 20 40 22 23 24. We moeten hier eene algemeene opmerking maken omtrent de ontcijfering van geheimschrift. Bij elke ontcijfering van hieroglyphen en andere verloren gegane talen, begint men met eene onderstelling te maken aangaande de beteekenis van een onbekend teeken. Blijkt deze onderstelling steeds onbekende woorden of teksten verstaan- baar te maken, dan kan men zeggen, dat de j u i s t e beteekenis is gevonden. Het opschrift van Bacon boven § 7 van Gap. I boek VI luidt dan ook : ,,i n t o H i e r o g 1 y p h i q u e s". Alle door ons tot dusverre gemaakte en in volgende hoofdstukken te maken onderstellingen zullen steeds door de verdere ontcijferingen bevestigd worden. Bit geeft weer aanleiding tot nieuwe veronder- stellingen, die opnieuw worden bevestigd, zoodat we een g e h e e I krijgen, waarvan alle deelen onderling door duizend banden zijn verbonden. Conuhio jungam stabili. Vervolgens spreekt Bacon van Cyphars intermixt ivith Nulloes or nonsignificant Gharacters. In de Latijnsche uitgave 1623 staat aUeen ,,Giphrae non significantibus Gharacteribus intermixtae". Daar wordt met geen woord van Nulloes gesproken evenmin als een woord van deze § daar cursief staat. Deze Nulloes zijn dus opzettelijk in de editie 1640 op den voorgrond gebracht. De bedoeling is duidelijk. Uit de getallen kunnen de nullen weggelaten worden, zonder dat het tvoord daardoor verandert. Zoo w^as de waarde van Shakespeare 103 = 13. De daarmede overeenkomende letter is N. Nu komt in folio 1623 de Lucrece en in tal van anagrammen het getal 13 of 31 en de letter N voor. 9 De N is dus Shakespeare. Zoo eindigt de laatste pagina van ,,T h e Rape of Lucrece, quarto editie 1598 aldus : „The Romaines plausibly did give consent To Tarquins everlasting ?*anishment Finis. De N beduidt hier Shakespeare. De letter F, in eene lijn met ba en con geeft F. B a c o n. De letter N is een drukkersmerk, maar we kunnen wiskundig aantoonen, dat alleen door een hmst- matige rangschikking der drukkersteekens, de letter N juist op de laatste pagina komt. Zoo komt op de laatste pagina van de folio 1623 van W, Sh. als drukkersteeken L L L = Bacon, door k u n s t m a t i g e rangschikking voor. Vervolgens spreekt Bacon op regel 4 van § 7 van Wheele-Cyi^har>i. In de Latijnsche uitgave staat Cyphrae Rotae. Hiermede bedoelt hij waarschijniijk, anagrammen of letteromzettingen, evenals Cyphars of words woordomzettingen zijn. Van beiden komt een schoon voor- beeld voor op pag. 270 en 271 van folio 1640. HOOFDSTUK IV. HET GEHEIME CIJFER- OF KAYSCHRIFT. Ook van het woord Kaij-Cyphars geeft Bacon geene verklaring. In de „Auym. Scienf staat ,,Cyphreae Glavis", derhalve sleutel- of Kei/schriU. Nu is in folio 1640 Kay gedrukt. We hebben hier eene aanwijzing. De Engelsche uitspraak van Kay is dezelfde als van den consonant K. We hebben dus een geheimschrift dat met eene K begint in plaats van A. De volgorde der letters in het Kay- schrift is aldus : K L M N 0 P Q R S T U W = VV 10 11 12 18 14 15 16 17 18 19 20 40 X Y Z. A B G D E F G H I. 22 28 24. 27 28 29 30 31 32 33 34 35. Het v^^oord Kay bestaat uit de letters K, a en y. Nu is de waarde van y in enkelvoudig schrift = 23. Maar de waarde van Fr, afkorting van Francis is o o k 23. We lezen dus K = a (Francis.) Deze wijze, om zijn naam Fr. door de letter y voortcstellen, 10 sebruikt Francis Bacon vaker. In meerdere uitgaven van zijne werken ^ebniikt hij het woord by, b.v. gemaakt /^j; u i t g e g e v e n by. Dit hv is dan op eene bijzondere, in het oog loopende wijze gedrukt, b.v. door kleine cursieve letters ; by vormt dan het anagram y b, dit is 23 B of Fr. B. De waarde van het woord Kcuj in het nieuwe geheimsehrift zelf is K = 10, a = 27, v = 23; 10 + 27 + 28 = 60; 60 = 6(0) = 6 = Bac. hi enkelvoudig cij f erschrift is Kay = 34 = 43 = F. Bagon. De eerste letter K heeft tot getalwaarde 10 — 1(0). De letters van K tot en met Z behouden de waarde van het eenvoudige cij f er- schrift van Bacon. Het zoude nu voor de hand liggen om A = 25, B = 26 enz. te stellen. Dit moet echter niet gebeuren. De letter A moet de waarde 27 hebben; 27 = 3^. In Bacon's geheimsehrift speelt het cijfer 3 eene groote rol. Stelt men A = 27, dan is B = 28, G = 29, D = 30, E = 31, F = 32, G = 33, H = 34, I = 35. Francis Bacon heeft tot waarde 100 = G = romeinsch cijfer 3. Nu zullen we op pag. 270 van folio 1640 vinden, dat Bacon in geheimsehrift zijn naam Bagon schrijft. De G = 33 in Kaycijfer, duidt dan Bacon aan. Buitendien wordt A = 27 nog op eene andere wijze aangegeven op pag. 270, zooals we in het volgende hoofdstuk zullen zien. Bepalen we nu de voornaamste Baconwoorden in Kayschrift. Een eenvoudige regel, om de Kaywaarde van een woord af te leiden uit de gewone cijferwaarde, is de gewone cijferwaarde te vermeerderen met zooveel maal 26, als er letters in het woord voor- komen die voorafgaan aan de letter K in het natuurlijke alphabet. We vinden dan : Bacon = 33 + 3 x 26 = 111 (Kay). Ill is echter ook 3 X 37 = 3 X Bagon in gewoon schrift. Fra Baconi = 66 + 6 X 26 = 222 (Kay). Francis Bacon = 100 + 7 x 26 = 282 (Kay). Shakespeare = 103 + 6 X 26 = 259 (Kay). Fra Bosicrosse = 157 + 5 x 26 = 287 (Kay). Fra Bacon = 187 (Kay) ; 287 is echter ook de gewone cijferwaarde van een m o n s t e r w o o r d van 27 letters, dat staat op den 27sten regel Iste kolom pag. 136, folio 1623 van W. Shakespeare. Dit woord is : Honorificabilitudinitatibus. Het heeft van af de verschijning van het eerste quarto van ,.Loves Lahour's Lost" de aandacht getrokken en werd spoedig als een schertswoord in de literatuur opgenomen. Sinds 60 jaren vermoedt men dat het een anagram is, dat den naam Bacon bevat. Verschil- 11 lende lezingen zijn er van voorgesteld. In Hoofdstuk XIV zullen we dit woord behandelen. De schrijvers van ,,Secr. Shah. SeaJf>" zeggen, om het getal 287 te verklaren, dat zij op de titelpagina's enz. van zoovele werken vinden door telling van letters en w o o r d e n , dat hierbij van een geheim cijferaJphahet gebruik wordt gemaakt. Ze stellen k = 10, 1 = 11 v = 20, w = 21 z = 24, a = 27 .... i = 35 en noemen dit het ^«?/e-schrift. Het blijkt b ij n a g e h e e 1 o v e r e e n s t e m m e n d te zijn met ous Kay-'&chviii. Ze komen op geheel andere gronden er toe om dit af te leiden dan wij hebben gedaan. De getalwaarde van Fra Rosier osse is er in 287 en dit is volgens hen de reden, dat alle door hen besproken werken genoemd getal tot ,yS€aV' hebben. Ze geven daarna de getalwaarden van eenige Baconwoorden in dit jBTa^/e-schrift aan, zonder het vet'der tegebruil-en. Daar zij echter, evenals in het eenvoudige cijferschrift, ook in het Kcuje-iichnh aan W de getalwaarde 21 nog meenen te moeten toe- kennen, moet de ontcijfering hi} hen, bij alle woorden die een W bevatten, tot geen resuJfaat voeren. Immers : J)e icaarde ran W is in geiroo)i en Kmi-schrift alfyd 40. We garandeeren de absolute overeenstemming met de in ons werk afgedrukte teksten. Het boek, dat we folio 1640 zullen noemen, heeft twee titelplaten. De eerste stelt Francis Bacon voor, gezeten aan een tafel, waarop een geopend boek ligt, waarin hij schrijft. Op de eerste en tweede bladzijde is door hem geschreven : INSTAV. MAGNA. MUNDUS. CONUBIO. MENS. yUNGAM. STABILI. 1= 9 M = 12 C= 3 I = 9 H =18 M = 12 M = 12 N = 13 A= 1 0 =14 u = 20 t =19 E =31 V = 20 S =18 G= 7 n =13 n = 13 a = 1 N = 13 N = 13 T = 19 N = 13 u =20 g = 7 b = 2 S =18 D =30 A= 1 A= 1 b = 2 a = 1 i = 9 74 V = 20 V = 20 34 i = 9 m=12 1 =11 S =18 80 0 = 14 75 62 i = 9 69 113 80 + 34 = 114 = 75 + ( 52 + 69 = 206 = 74 + 11 3 = 187 2x . 57 2x 103 Deze woorden vormen een cijfercryptogram. 12 De ofetalwaarde van Instau Magna is 114 = 2 x 57. De getalwaarde van Conubio jungam StaJnli is 206 = 2 X 103, Er staat dus tweemaal: Fra Bacon — Shakespeare. I n s t a u r a t i 0 Magna is de algemeene titel van de werken van Fr. Bacon. Conuhio jungam Stciblli bediiidt: ik zal door een stevigen band verbinden. (Hier is conubio opzettelijk met een n geschreven, opdat de cijferwaarde 206 zoude worden.) II = 13 = 1(0)3. De getalwaarde van Mundus Mens in Kayschrift 187. Fra Bacon (Kay) = 187. Er staat opzettelijk geschreven Mundus Mens en niet Mundi om het getal 187 te krijgen. Mens beteekent wit of vernuft. Op het boek staat dus: Fra j Bacon 1, ( V e r n u f t d e r i r, , vY?iOdiQ.ow\ ,,, , , Shakespeare ( W er e 1 d | ^ Een wapenschild hangt aan den mimr. =^ Het is verdeeld in twee helften, die hetzelfde bevatten, maar in tegengestelde volgorde. Op de linkerhelft vindt men eerst tivee sterren of rozen, vervolgens drie horizontale witte balken, met schiiin er door been een zwarten balk. Deze getallen 2, 3, 1 vormen het getal 231 = 77 of 7 X 33. Het wapenschild stelt dus het woord Bacon voor. De rechter helft van het schild is volkomen gelijk aan de linker, behalve wat de volgorde aangaat. Hier leest men 213 of 312 of 132. 132 = 4 X 33. Maar de cijfers 2, 3 en 1 zijn de cijferwaarden der letter b, c en a; 213 = bac; 312 = c a b. Ze vormen het woord bac of de drie eerste letters van den naam Bacon. Men vindt deze drie letters in verschillende volgorde staan; dit is eene aanwijzing, dat in het geheimschrift de letters in andere volgorde kunnen worden genomen ; m. a. w. de verborgen woorden of zinnen zijn a n a g r a m m e n. Ook de getallen kunnen zoowel van rechts naar linls als van linJcs naar rechts gelezen worden 213 = 312, 35 = 53, 34 = 43, 431 = 134, 561 = 165 = 5 X 33 etc. Zie titelplaat. 13 HOOFDSTUK V. DE ONTCIJFERING. Bladzijde 270 en 271 van folio 1640 bevatten samen het voUedig bewijs dat Francis Bacon en Shakespeare ten zijn. We hebben deze beide pagina's hierachter als plaat I afgedrukt. Ze vormen samen het slot van de laatste paragraaf van Lib. VI, Gh. I. We zien dat op deze bladzijden de woorden gedrukt zijn deels met r 0 m e i n s c h type, deels cursief, zonder de minste reden. Het aantal cursieve woorden op bladz. 270, beginnende bij For op regel 27 tot en met regel 83 is 77 = 7 x 11. Dit aantal wordt 3 maal onderbroken door de rom. woorden Arts, Arts, Art. Daarna volgt nog eenmaal op regel 34 cursief Arts. Het totale aantal cursieve woorden op pag. 270 is dus: 6 + 11 + 77 + 1 = 95 en op pag. 271 is het 5. Het totale aantal cursieve woorden op bladz. 270 en 271 is dus 100, {but for als een woord tellende). Francis Bacon =: 100. Er komen op pag. 270 en 271 in het geheel 7 woorden tusschen haken voor, n.l. op regel 6 de woorden (as the other was) en op regel 23 (in o u r opinio n). Er komt een woord voor met een verbindingsteeken, n.l. Muster-rowle op regel 17. Dit moet als een woord geteld worden, zooals ook blijkt nit de tellingen in ,,Secr. Sh. Seals". Eindelijk komt eemnaal het teeken & voor op regel 10. Dit wordt niet geteld. Op pag. 270 komen nu voor, op deze wijze tellende en d e woorden tusschen haken niet m e d e t e 1 1 e n d e, 397 woorden. PI. I. Op pag. 271 komen voor 5 cursieve woorden en 66 rom. woorden, totaal 71. Het aantal woorden op pag. 270 en 271 samen is dus 397 -j- 71 = 468, waaronder 100 cursieve. Het aantal rom. woorden is dus 368. Zie pi. II. Tellen w^e op pag. 270 bij de 397 woorden nu de 7 woorden tusschen haken en de drie woorden boven de pagina staande 0 f The Advancement, dan wordt het aantal woorden 407. — 11 X 37. Bagon = 37. Tellen we op pag. 271 bij de 71 woorden de drie woorden boven de pag. staande van den titel Of Learning lib. dan wordt het aantal woorden 71 + 3 = 74 = 2 x 37. Het geheele aantal woorden op beide pagina's is dus 407 ■\- 74 = 481. 481 - 13 X 37. 13 = 1(0) 3 = Shakespeare. De drie eerste regels van pag. 270 luiden : 14 1. The hwivledge oj Cijpherimj \ 2 I is the knowledge of Desc2/29/ie?Y»5r. 3. or of Discreting Cypher Deze drie deelen der regels 1, 2 en 3 vormen een geheel. „The knowledge of Cyphering is the knowledge of Discyphering or of Discreting Cyphers. Discret is „to behold as separate" d. i. afionderhjJc nemen. We moeten dus de cyphers, geheime letters van het alphabet, afzonderlijk nemen. Er volgen nu op pag. 270 vijf cursieve woorden pi. I, n.l. Alphabet Cypher Certainly Cyphers Discypherer. Gelezen van rechts naar links staat er: Discypherer cyphers certainly cypher alphabet, dit is : De ontcijferaar (ont)cijfert volkomen goed het geheime alphabet. Nu volgen, zie pi. I, zeven cursieve woorden, i e d e r woord tellende. BUT FOR, GLOBE OF SCIENCES, NEITHER, ARTS. De eerste letters van deze 7 woorden vormen een schitterend anagram. B F G O S N A. Welezen: F. BAGONS. Door eene vernuftige getallen-reeks op pag. 270 en 271 wordt wiskundig bewezen, dat dit anagram opzettelijk er is ingelegd en moet gelezen worden : Francis Bacon. Het geheele aantal cursieve woorden tot en met het woord Arts op regel 27 is gelijk aan 6+(5 + 6) = 6-t-ll woorden. Deze vormen nu samen een nieuw woordanagram. Van de vier woorden But for, Globe, Neither nemen we a 1 1 e e n de begin- letter. We krijgen : Sciences of jTrts. j)ecypherer cyphers certainly cypher alphabet f. ^. Q. Jf. d. i. De kunst van Geheimschrift. De ontcijferaar (ont)cijfert goed het geheim alphabet FF. D 3, u 0 N. We bewijzen de volkomen juiste ontcijfering van het anagram, door aan te toonen, dat de p 1 a a t s van ieder dezer 18 cursieve woorden op pag. 270 bepaald wordt door 1, 2, 3 of 4 B a c o n g e t a 1 1 e n. 15 We zagen, dat op pag. 270 en 271, de woorden van den teh-t op de aangegeven wijze tellende, zie plaat I, voorkwamen 100 cursieve woorden, en 468 woorden als we tellen alle cursieve en romeinsche woorden. PI. I bevat nu het ranggetal van elk dezer 468 woorden. Tellen we alleen de romeinsche woorden, dan is dit aantal 468 — 100 — 368. PI. II bevat nu het ranggetal elk dezer 368 woorden. 468 = 36 X 13. 13 = N = 1(0)3. 368 = 16 X 23. 23 - Fr. Maar we kunnen ook beginnen te tellen van b e n e d e n naar b o V e n, beginnende bij het laatste woord van pi. I en pi. II, dus van af het einde van Ch. I. Pi. Ill bevat nu het ranggetal van elk der 468 woorden, van beneden af tellende en evenzoo PI. IV het ranggetal der romeinsch gedrukte 368 woorden, van beneden af tellende. Elk woord der tekst van pag. 270 en 271 wordt dus bepaald door 4 g e t a 1 1 e n. Hoewel we dadelijk bij But for zouden kunnen beginnen, welke twee woorden, op zichzelf beschouwd, door de b ij b e h o o r e n d e g e t a 1 1 e n, bewijzen, dat Francis Bacon — Shakespeare moet gelezen worden, zullen we, om het hoogst vernuftig en schitterend bewijs volledig te geven, beginnen met de eerste cursieve woorden op pag. 270. We hopen dat de lezer ons wel zal willen volgen. We geven eerst nog eens het lijstje met de getalwaarden der Bacon- woorden in gewoon en Kayschrift. Fr. = 23, L=ll. Bacon B = 35 = 53. Kay-Schrift. ^|Fra = 24. N = 1(0)3 = 31. j Bacon ==111. '^F. Bacon = 39. IFraBaconi^ 222. Bagon=:37, F. Bagon = 43. Ishakespeare = 259. F r a n c i s = 67. F r. B a c o n = 56. y Francis Bacon = 282. '^iFraBacon=57. i Fra Bosicrosse — 287. oJFrancis Bacon = 100 = C. = H. fFrancis=: 171. ^ Shakespeare = 103. Fr. Bac=133. o|FraBaconi = 66. \FraBacon = 187. iFra Bosicrosse = 157. 16 HOOFDSTUK VI. BEWIJS VAN HET ANAGRAM F. BAGON. De getallen, die de rangorde aangeven der cursleve woorden op pag. 270, zullen herhaaldelijk veelvouden der Baconyetallen zijn. Bacon zelf wijst daar reeds op, door het woord multiplication. Het is het 3de woord van regel 18, pi. I. Zijn ranggetal is 180. De ranggetallen van dit woord, op pi. II, pi. Ill en pi. IV zijn in volgorde : 169, 289, en 200. Nu is 180 - 81(0) = H x :-^ X 3 X 3. 169 = 13 X 13 of 961 = 31 x 31 ; 289 = 17 x 17; 200 = 2 X 100. Hiernit volgt : een rangorde getal moet gesplitst w o r d e n in f a c t o r e n. Regel I. The Knowlcdiie of Cyphpriuci. The getalwaarde = 32 = 23 =^ Fr. Knoivledge = 213 (Kay); 213 - B.a.c. Cyphering = 100 Cypherlny = 230 (Kay). We vinden dns hier de getallen 23, 100 en 213. Zooals Bacon zeide ,,de kunst van cijfers is, de waarde der eijfers afzondeyJijl- te nemen". Regel 2. Din cypherlny Het is het 20ste woord van plaat I. Discypheriny = 131. De Kaywaarde is 313. Nu is: 131 + 313 = 444 = 4 x HI- Regel 3. Cyphers. Het is het 24ste woord van pi. I. Cyphers = 167 (Kay); 167 = 100 + 67. Regel 4. Alphahef. Het is het 33ste w. van pi. I, het 27ste van pi. II, het 343ste van pi. IV, 343 r= 7 X 7 X 7. Er gaan op pi. Ill 342 woorden aan vooraf: 342 = 6 x 57. Regel 4. Cypher. Het is het 36«te woord op pi. I. Vooraf gaan 35 = 53 woorden. Het 35ste en 36ste woord op pi. I zijn: the Cypher. 