Milton, man and thinker
Die wondre redding ging mija ftoutst begrip te boveiu Datr vloog mijn zicl omhoog -de mensch , de held , verdween , Ik zag gecft wcrktuig meer, ik zag Gods arm alleent Naar, Vriend! ook b^j de zege, ons door Gods gunst gefchonken , Biyft alt\jd nog ons hell aan onze deugd geklonken. Een valfche gloriezucht benevelt vaak 't verftand. En 't bloed vloeit voor 't geweld , en fchiaagt een' Dwingeland. De moed, mt welk een bron die immer af moog' dalen , Kan in bet oorlogsperk een poos toch zegepralen; Maar doet geen edel doel hem in bet bart ontftaan , Dan brengt bfl voor bet Volk geen beil of voorfpoed aan. De Gal, zoo tuk op eer, zoo titotsdi op zijn vlctofi^. Was flaaf van een* Tiran ea *t oflfer van zft'tt glori«« Europa boog zich voor *t gedrochtl^jk Keizerr^k* Maar Frankrijk krooip van pood op zyner Zonen lijk. Hoe bUift der Vaadren moed Wj deze BMXWfdzucbt Winken t Slcchts de eer van 't Vadeitoad kon ben in 't baraas Wuik^n.. Te vreden met tarn* grond, maar wars van vreemde i»agi» Heeft noolt vcBovringizucht hen in bet veld gebfagt Geen t^jdgeest, *tMcnscbdom blgft hpn moed en ©rootbrid emti» Wat was biia roem , die met dc raening kon verkeowi ? Getrouw aan eed en pligt, was Ood Tiun beukeltar. En: vrijbeld of de doodi bun Icus in filk gevaar. Hun moed was teelt der deugd, en Bonk niet b« bun ftwvep* Wat kon, door jaren ttriijds, bun edcl hart niet .derven I Voor 't Algemeen - bebing bidd fteeds bun tronwe ftand, Geen offer fcheen bun groot voor 't heU van 't VatoJand.' Het Wooid buns Gods in 'thart, de Vrijbeidsfpeflr In de ar«ei>» Was *t eerfte ak^d bnn ftenn, om 't laitfte te befcbens^n, jal 'k jwfib met tt, dat wfl aan 't hooH van cozen ^kaat De Telg eens Stains we^r zien, zoo vaak 'strands toewbat. En waar' de vr^e kcus ray door het Lot befcborcn, 'k Had Nasfau voor dit Vdk en voor m^jn hart gekonwi. Maar Digitized by Google AAN ARISTUS. Iq;^ Maar ininer , wtt zljn vl^*t en w^jsbdd moog' beffauin, Hangt de uit^omst atn de deugd van ajntn Onderdaan. Zal, als weleer, Buroop den Nederlander eeren, Dan moet der Vaadren deiigd in Ne^rland wederkeerem Aan de oude weelde, fchoon ook magt het pleit beflecht, Biyft eeuwig de onde fchande en eerloosheid gehechc Waar kon de besce Vorst » ook bjj volmaakte wecten , Den bndergang eens Volks, beroofd van deugd, beletten? Lycurgus febepping zel6 , bet trotsch Spartaansch gebied , Ben teelt der Go6n , we^rftond *t bederf der zeden niec* Wat koil *t gebied der aarde aan *t eerloos Rome baten? De eeuw van z^n deugd was de eeuw van z^ne Cincnmaten. Maar eens de vufge prod van rykdom , weelde en fcband* Beboedde Raad nocb wet het voor een* Dwingeland. Geen TitUs, geen Trajaan of edele Anton^jnen De£n ooh den ooden blod voor 't Nidcroost we^r verfidi^jneny Hun deugd behoorde aan faun, maar 't eerloos Rome zonk^ Tot dat het elk Barbaar aan z^n triomf kar klonk. £en eefl^e armo^, aan gebrek en aood ontheven, Doet meer dan r^kdom aiui het erf der Vaadren Ideven. Het misfeo van dien grond doorprfemt de ziel met fmarc* ' Waai knaagt het hdmwee meer dan aan *t Helvetisdi hart? Wat kan ktm b(j de rust van zijnQ koele dalen , Wat bij z^'n (heeuwgebergt en ruime meeren halen? Hier zag bij 't eerib licht , en aarde en faemd bond , Door duizend fthoooheto, hem aan z^n' geboortegrond. Daar wil b^ op het graf van zijne Vaadren leven , Daar wil faij ook z^'n flof aan de aarde wedergeven , Het zoet herdei&en aan een deugdzaam Voorgeflacht ; 't Vooruitzigt, dat z^'n Kroost het eigen bet! daar wacbt, 2al nog db vreugdloosbeid van zijne Grigsbeid hindreii* Hier koos hij eens een Chid, hier fpeelden zijne KSndren, Hier groent de boom nog^ die zijn jeugd omfchaduwd heeft, Daar rookt de Veldbut, daar zm Meisje in heeft geleefd* Geen Digitized by Google io8 AAN ARISTUS. Geen Tempe kati bem ooit dien dierhren grond vcrvangcn. H^' blijft in een Palei^s naar de oude hut veriangen. En in wat hemel(fa«ek hem ook het Noodlot bant » Zing hem z\jn koezang voor, h^' raast naar 't Vadcrland* 2eg niet : die deugd is thans in Zwitfetland verftorven* Wat heeft Napoleon niet in Euroop* verdorven ? Z^jn helsch veniuft heeft heil in gifiig wee verkeerd^ De menschbeid in den menscb , God in zijV dienst onteerd t be flaaf der weelde , om zicb in vuig genot te baden , Zal ligt voor goud zijn* Vorst en Vaderiand vertaden* Wat zegt het voor zijn hart of alles om hem zinkt » Zoo lang het in zijn huis van pracbt en weelde blinkt ? Wat zou hem aan 't belang des Landgenoots verbinden? Hg heeft geen Vaderiand, geen Voorgeflacht, geen Vrinden. En alt^'d wordt die grond het meest door hem betnind, Waar zvjne zinl^kheid het meeste vocdiel vindt. Befchaafdheid fchenkt geen deugd; zij weert flechts ruwe zeden, Verfijnt de ^nlj^kbeid, maar laat haar onbeftreden: Verdringt verdtenfte en maakt alleen haar fch^jn gefchat, Leent Vaak aan de ondeugd glans, en (mpt het misdrijf gkid* Zij doet, naar ebch bcduurd, de Maatfchapp^'en blinken, ^faar, eens haar perk ontvlodn, de Volkren nederzinken* Alleen de Godsdienst wgst haar *t regte en juiste fpoor» Vermeerdert nog haar heil , en komt haar nadeel voor. Ilij leent 9 b^ hooger docl , den ftervling eedler kracbten , Beftuurt de kiem des wenschs , en heiligt zijn gedachten* Hij boeit aan eed en pligt , en werkt in elken kring Voor *t heil van *t algemeen nog zelfverloochening* Hij zal niet flechts de daad door vrees voor (hraf beletten , Maar maakt de keus van 't hart eenllemmig met de wetcen* En wat bevalligbeid het Misdrjjfook betoon' Ook in de ruwe hut fchenkt hij der Deugd de ki-oon. Geen Digitized by Google AAN ARISTUS* lo^ Ceen Volk » eens door de weelde in zeedloosheid verzonken Aan duizend kuiistno6n en behoeften vastgekloiikeo » Week en karakterk>os bij dorst naar goud en eer, Vindt immer de oude de^gd dan door den Godsdienst we6r. H^ kan, waar zinl^kheid tot de ondeugd ons zou trekken» Alleen ten tegenwigt in *t weiflend hart verftrekken ; Ett voert, waar 't blinkend ftof te ligt de lust bewoog, Een eedler.wereld met haar loon en ftraf voor *t oog : Zie daar een drijfVeer , die geen Vorst, geen Wet kan geven^ Zij doet het Misdr^'f in het vreesl^kst eenzaam beven , En weert in 't liddrend hart , dat nooit zich zelv' ontvliedt » Mecr euyeldaden , dan bet oog eens ftervlings ziet. In JBZUS Leer, zoo naauw aan *t heil des Staats gebonden, Wordt tusichen Heer en Slaaf geen onderfcfaeid gevonden. ' Zij vormt , boe eindloos groot op aarde ook de aflland fchijn*, Het groot ver^nings-punt , waar beiden Christen zijn* Zij bindt den Ondcrdaan en Roning aap hunne eeden ; Zij maakt ook 't lijdendst deel der Maatfchappij te vreden^ Hoe ongelijk op aard , aan de eigen wet verpligt , Zijn ze ^^n door jezus Leer , en ^^n voor Gods Gerigt* i^n Evangelic eischt van beiden 't eigen pogen. En Vorst en Onderdaan zijn Zondaars in Gods oogen , En wat hen immer fcheide in hunnen aardfchen loop » Vei^eving uit genafi is beider jongfte hoop. Maar zijn we opregt , mijn Vriend I om zoo veel ramps te hcclen ^ Moet haar 't Geweten , kan geen Koning haar bevelen Een Robbefpierre fchraagt hot aanzijn van een* God , En d' eerdienst fchiep het eerst Napoleons gebod. Sinds zal op *s Vorsten eisch » mag I4j een ambt bekleeden^ De Godverzaker zelf het kerkgeftoelt' betreden. Hij hirichelt diep ontzag , door ftaatzucht aangefpoord , Maar fpot in 't eerloos hart met God en met zijn WoonL De Alwetendheid wordt door geen kunstvertoon bedrogen. * Wat zcgt hier kcrkgebaar , hoe luisterrijk voor de oogen ? De Digitized by Google no AAN ARISTUS. Be Hdden wij' met pracht zijn wierook tan de Go6n , God Wordc geen BenHenat van den Stervling aangebo6n* Be Menschhdd eert zich self door God opregt te vrezen* God eischt het hart •— daar moet zijn ware Tempel w^zen. Be Oneindige is te.groot voor alien praal en icfaijn. In geese en waarbeid wU Hij aangebeden zijn. Broom van geen redding, Vriend! wat praal n moog* bekoren j Zoo iang voor Nederland de Godsdiensc bHjfc verloren. Hij gaf , bij feller nood » dien moed aan *t Voorgeilacfat, Bie *t. oude* NedeiUtnd zoo grootscfa te voorfbbijn bragt. Hg kan^ bij minder nood, ons hoeden voor 't bezwijken^ Boor oos den Vaderen in deugd te doen gelijken. Mistrouw den vallblien glans, die nog de weelde biedt» Ach t zij verhaast (^ vid, maar zQ voorkomt hem niec Zoo werpt een Fakkel, op het punt van uit te doven. Nog voor een oogenblik een* heldren ftraal naar boven ; Maar ijHags zinkt hU ne^r, en *t licbt, nog korts verfpretd, Vermeerdcrt fleclits den nacht en fchrikbre donkerhdd. HER- Digitized by Google HERINNERING AAN HET OUDE NEDERLAND. lielgk een Reiziger , otngeven van woesrfjnen , Op een geknotte'zuil, Palmira's bloei herdenkt, £o b{j den laatden flraal, dien de avondzon laat fchijncnj Haar blktkend poia met tranen drenkt. Zoo peins Ik , op den rand van Ruiters graf gezeten , Waar 't eenjRaam Keikgcwelf 't rutooer der wereld btntj De berst door wee geperst , bet hart* van 6^n gereten , ki Mtt aan *t oude NederlamU Waar zijt gij , die uw hoofii eens ophieft tot de wolken , Gij, grootfche Schepping van het groote Voorgeflachtl Waif heeft, bij d' opftand van de hoofdftof en de Volken, Odt de Aarde tiw weei^gad voortgebragt? Ben nietig plekje gronds, ontwoekerd aan de baren. En door een Volk bewoond , nooit in het vuur verftnald ,' Verduurt, bij duizend nodnt een ftrijd van lachtig jaren, Velt Spanje's magt, en zegepraaltl Digitized by Steeds Google 112 HERINNERING AAN NEDERLAND, Steeds vlijtig bij genot, en fpaarzaam onder zegen, ^ Bmft de eedle Batavier zoo rein van hart;als ze6ru <Al ihan hem honger, pest en de eleraenten tegen, Niets vreest hij , dan z^n' God alleen. Reed^ biedt Eurqop ontzag aan z(jne Zeekasteelen , Reeds huldlgt de OceSan , vier winden door , ziyn Vloot ^ En ftort den rijken oogst van twee paar Werelddeelen, Vrijwillig , in zyn* milden fchoot. Al blijft hij, als een leeuw, voor zflnen erfgrond vechten, . Noolt heeft verovringszucht Z^n groote ziel ;verheerd , Ook waar zijn wenkefi 't pleit van Koningen beflechten^ £n de Aardkloot z(jne wimpels eert. De Vreemdling kwam bij hem zijn tegenhe^n vergeten. En had, bij 't beiligst regt, er geen* Vervolger meer. Elk dlende er, onbezorgd, z\jn* God, naar z^n geweten^ En jffind, een Vaderland er wefir. 6 Tiji^ ! wat ooit uw magt verlengen mogt of korten , .Greep, toen g\j Ne^rland troft, uw vuist geen Gddrtng amY Waar dwongt g(j eeuwen zich in de eeuwigheid ce ftccten. Met zoo veel dcugd en roem bela^n ? Ligt zullcn de eeuwen nooit een tweede Nefirland telem De Wereld mogt flechts eens zoo groot een fchouwrpel zien j Maar wie der Oudren bbed nog voelt door de aadren fpelen* Zal ecuwig hun zijn hulde bi^n* Moog* 't nieuwe Koningrijk , door wondren fchier verrezen Uit de asch van 't Vaderlyk beroemd Geraeenebest , Coor de eigen dcugdcn eens de. roem des Nakroosts wezen » Waar ecnmaal 't laacde op was gevest ! Digitized by Google HERINNERING AAN NEDERLAND. 113 0ns hart bl^ft op den rand des gra6 aan *t oude kleven » Waar fpeleod onze jeugd haar* eerften vorm ontving. En wat een volgeude eeuw den Nttieef 00k moog* geven , De Griijsaird blijft er vteemdeling. H\j.zamelt afgemat, uit de afgeloopen jaren , N(^ beelden in bet licht der lieve morgenzon. En blijft op *t Vporgeflacht, als halve Goden, ftaren. Das eenmaal Ne^rland Tcheppen kon. Maar. • • • hemel ! zie ik regt ? dorst dit m^n grijsheid hopen t Of is *t verbeelding , die m^j in een* droom bekoort ? Of fluit de Voor^'d tn^ z^'n* Heiligdom we6r open« En brengt zijjn Godenceelt wete voort ? W!e is die grQze Held, die, drie en tachtig jaren, Den roem van *t Voorgeilacht geboeid hield aan deez* grond , En de eeuw, door hem zoo grootsch verheerljjkt op de baren, Aan Tromp en Ruicers eeuw verbond ? Die, aan de helden baan , door d* ouderdom , onttogen , ' Nog altijd voor de deugd in jeugdig vuur ontbrandt» Waar Kunst of Wetenfcfaap zijn aanz^jn en vermogen Aan de eer verbindc van. 't Vadedand ? Vaak bloosde ik , Nefirland ! by uw vroegeic Historie En vond van *t Voorgeilacht geen fchaduw meer of fcb^'n ; lifaar dacht ik kingsberg, dan gevoelde ik al de gipcie. Nog van een Batavier te zijn. DE Digitized by Google D E VERLOSSING VAN N E D E R L A N D5 £ E N E C A N T AT E. KOOR. t Gy, G<j, God der Voorgeflaqlrtenf Rom d* ondeigang van 'c Nakroost voor! Of driugen onze jaminerklagten Nlet meer tot awen hemel door ? Hecitttief. Be Heerscbzucfat baant haar* weg door l^kev^ Bn (tort Geflachten in bet gritf ; Haar wenk vemiedgt Koningr^ken , En dwingt de VoTken ilddring a& Een (fzren nacbt houdt ons omflotem. De Bau^4er» zoo groot weleer. Is ult der Volken rang verfloten , En zijne Schep|>ing is ttlet meer i Aria. God regccrty wat zou ik vreezea In 't gevaar? Hoe de nood 00k z(j gerezen» H^ kan helpen, als voordezen^ Uit gevaar. Hij Digitized by Google DE VERLOSSING VAN NEDERLAND. t%S Hy zai V<dor het Nakroost wezeii Wit Hu *t Voorgeflftcht eens waar. Duetto* A. Hoe cou die hoop m^'n hart bekoren, wy zonken in verderf ter ne6r? B. Cod wil onwaaidigen verbooren, Z^n elgen grooten Naam ter eer* A* Maar wie , wie zal een mage veibrekeny Die met de magt der aarde fpotl B. God roept de Blikfema , en zQ ^reken : ,, Hier zgn w(j !*' — H^ allCeA U God! A en B. Ja , Hy aUeen is God 1 A. 2^'n flormwind doet de Volken beven. B. Maar geeft een zuivre locht bun we6r. A. Hoe vreesl^k rolt en knuOit zQn donderf B. Hoe liefliijk ruiscbt z|jn regen netet A en B. Ja, Hy is God, boopt ftervelingen! Verhoort zijn Goedheid uwe be6 , Dan (far^den Starren uit haar kringen» £n de Elememen llr^den me6. no OR. Bl\jf , Menschdom ! bl^jf op God nog (butn , Waar alles u ontzinkt. Ha m Digitized by VjOOQIC n6 DE VERLOSSING Hy is de Rots, in 't hart der baren , ' De Star, die eeuwig blinkt. Recitatief* Wat heilmaar klinkt daar door het bang Europe? God wierp zijn \js , daar zonk de Dwinglaiid ne6r t Uit Moskou's vlammen r(jst op nieuw de hope , En 't vuur der vryheid gloeit in 't hart der Volken wefin Hij vlugt, hij vlugt van Ruslands barre gronden, Hij vlugt — verpletterd ligt zijn trots -^ Door de elementen half verflonden » Geteekend door hec wraakzwaard Gods ! K o R. Looft , Volken ! looft Gods Alvermogen , Verheft zijn glorieryke da6n I -. Zijn Liefde was met u bewogen, Zijne Almagt bragt u redding aan. Aria. Helden ftreden, Helden vielen Op de gloriebaan. Helden ftreden, Helden vielen, Maar geen heil brak aan. ' Daar woog de Godheid 't lot der Volken, Hoe vreesl^'k d^oorlogsdonder klonk' ; De fchaal van Frankrijk tteeg naar bovon , De fchad der Volken zonk. Helden ftreden, Helden vielen Op de gloriebaan* Helden ftreden , Helden vielen , God biAgt redding aanl. Du- Digitized by Google VAN NEDERLAND. . 117 Duetto. Ik kan die redding naauw gelooven* B. Hij gif ze , die 't Heelal gebiedt. A. 2(j gaat m^n* (loutflen wensch tc bovcn. B. Cods Grobtheid vat de ftervling niet. A en B. Neen, neen, die vat de (lervting niet! A. Hoe diep was Nederland gezonken, Een finaad der Volken om zicb be^n ? B. Daar beeft zijne Almagt uitgeblonken , H^\ H\j doct wondren, Hij alleen! A en B. Ja , God doet wondren , God alleen t K R. Looft , Volken ! looft Gods Alvermogen , Verheft zijn glorierijke da6n ! Zijn Liefde was met U bewogen Zijne Almagt bragt U redding aan. Recitatief. Ecn noodgefchrei wordt van. alom gehoord — Scaakt, ifaiakt uw vreugd, de Dwingeland kecrt weder. Reeds rukt bij met z^'n benden voort , En (tort op Nedrlands bodem neder. Komt 9 moedig wederlland gebo6n , God Mjdt, 6 Volken! met uw Helden — Hoort der kartouwen dondertoon , Hoe vreeslijk bruit bij door de vcldcn ! H 3 Aria. Digitized by Google Ii8 DE VERLOSSING Aria. Wat angst, wac fchrik RUt door mijn ledei^t 6 Doodiyk oogenb)ik» Ach I waart g^j doorgeftreden !. De moordzucht woedt, Ik boor natuur van weedom gieren« Het menfchenbloed Stroomt als rivieren ! Solo. Ik bUjf genist op God vertrouwen , Schoon *t oog nog donkre wolken zku Wie in den nood op God bl^fb bouwen^ Ontzinkt in nood de hope nieu Zoo boort een Bergeik door de wolken. En overfchaauwt der eeuwen puin ; Al r^st de noodkreet van de Volken, Hij fchudt den blikfem van 2^n kruin« KOOR. Triomfi de z^e is aan de Volken, Geeft, geeft Jehova eer! Uw danklied (tgg* tot aan de wolken, Uw onderdrukker is niet meer. Hoe magdoos was zijn dreigend honen I God wenkte — 't Menschdom overwon , £n de Aard* verheft , met jubeltoonen , Oranje, Blucher, Wellington | Tercetto, A. 'k Vlecht erkentlijk eerlauwrieren Om der Helden Zegelans; Maar den KroonpHns wil ik (ieren Met den i'choonlten Lauwcrkraus. Digitized by Google VAN NEDERLAND. m^ B. ^ Wil gcen' Held zfjne eer benftden; Maar de roem, dien de uitkorast gaf., Hmg, b(j d'aanvang van het ftiijden. Van 't behoud des Vierfprongs af. C. VroHjk klopt mijn hait hem tegen; Door zijn' onvei-winbren nioed Voorbereidde liij den zegen, Kocht hem met zijn eigcn bloed. A. B en C. NefirJand zai hem eeliwig danken ; Hij behield het door zfln' moed, A. ^octe vreugd doorbeeft mjjne aadren, *t Lieve Vadeiland is vr^* ! B. •t Zalig erfdeel onzer Vaadren . BIh>kt we6r in der Volken rij. C. 'k Zie een Mfjde toekomst nandrcn , Waat Oranje bi(jft ons bfj ! A. B en C, Ja, wat de ceuwflroora heeft vcrflomten, • Of ons *t Lot ontnam ; Met hem dagen blljder ftonden, Ne^rJands heil wa« fteeds verbonden Aan z^'n' Stam. Aria, Wie op der Vaadren voorfpoed ftaart, Kcer' tot de Dcwgd der Vaadren wedcr! De deugd verheft ecn Volk op aard' , Maar de ondeugd ftort in d' afgrood nedci-. ^4 Geen Digitized by Google ko DE VERLOSSING VAN NEDERLAND, Geen zege , 6 Ne^rland i baat , * Zoo gfj de deugd verlaAt. Solo. ' Wat fchoon Verfchiet zie ik vertezen Zoo hier der Vaadren deugd we^r bloeit , ' Hun roem wefii* onze roem zai wezen ^ En 'c hart we£r voor den Godsdienst gloeit. Dan moog* de Bonder om ons kraken, 0ns trefk, hoe fcl hy bruir , geen leed; Dan zal Gods Almagt voor ons waken , Dan zal geen onheil tot ons naken » Scboon ons de magt der Aard' beftreed*. SLOTKOOR. looft , looft den God der Legerfcharen ! H\j boorde ons anglUg fmeekgebecf, H\f bood zjgn hulp ons in gevaren , En *t hooploos Ne6rland was gered. Zijti magtige arm kwam ons bevr^'dem Breng, Nefirland I breng uw Redder cert Zoo mogen we ons in Hem verblyden , £n zien eens de eeuw der Vaadren weeiw # FRAC- Digitized by Google FRAGMENTEN UIT DE PHARSALIA VAN L U C A N U S CESAR EN AMUCLAS. De mcht, nu flaauw verlicbt, dan in een wolk getooid, Heeft thans de zoi^en van den ftriijd alom verftrooid. Be drom rampzaligen, dien 'tioorlog zaam kon fcharen, Mag in het eind" het zotx der ilille rust ervaren , En boe hun (land meer laag en mt& vergeten z^ , Een des te dieper flaap zet hun natuur thans by. Heel *c flagveld is in rust. Gevaar noch nooden prangen, De tweede nacbtwacht heeft een vroegre reeds vervangen. De ontruste Ceiar, door zijn flout ontwerp geleid, Treedt, flaiqiloos, door de (lilte en fchrikbare eenzaambeid » Oqi» Heeds zich zelv' genoeg^ in een gevaar te deeien", Dat hQ zQn ndnften Stoaf veelligt niet zou bevelen. Door niemand vergezeld, verdubbelt b^ zijn fcbre6n« H(j wil geen medgezel, dan zijn gehik alleen. Aan *t eind' van 't veld vindt hy. de wacht in flaap gedompeld , Zucht, voelt het mooglijk , dat het hcer wicrde overrompeld I H 5 Nu Digitized by Google 122 CESAR EN AMIJCLAS. Nu volgt htj 't bogtlg ftrand. Daar golft een fchuit hem ua» Gehecht aan klippen, die de zee cr deed ontifaan. Niet ver van daar ziet fajj een kleine hut verr^zen* Zij fcheen de woning van den fchipper aan te w^zen. Sceen, bout of gzer vond zich aan baar wafaden niet; Een fchot van rotting fcbraagde een nedrig dak van riet ; Terwfll de fchuit op 't (brand de barre windzy* dekte Bn, op haar kant gezet, *t gebouw ten fcherm verifarekte. Reeds nadert Cefar, en kjc^t met verdubblfaig aan. Am^clas, zacht gefhrekt op wier en lotusbla^n, Ontwaakt en r^st. t» Wie klopt (zoo vraagt hij) aan mijn woning 7 ,• Is *t een, die fchipbreuk leed, en fmeekt om hulpbetooning V* Hij raapt » daar b^ dit zegt , wat vonken vuurs te zaam , Ontgloeitze , en lokt de vlam er uit met zijnen adm. H^' kent te midden van bet krijgsrumoer geen vreezen. Geen but zal ligt bet aas des burgeroorlogs wezen. 6 Zalig voordeel, dat de needrige armod geeft, Daar z^ tot gezellin de fHlle vrede beeft. 6 Veilig buQe, waar gevaren ons omringent Gefcbenk der GpAn » te klein gefcfaat door Hervdiogen ! Waar fcbuilt de vesting » waar de marmren^ tempdpoort , ' Waar Ceiar aankl<^)te.en geen fchrikkreet werd gehoord I Amijclas opent , en boort CeiSir toe hem Qmeken : w Vc^breng, wat ik begeer, en niets zal u ontbreken. ,» Wenscb vr^', wat uwen (bind zeer ver te boven gaat, ^ *k Doe boven elken wenscb , die in uw bart ontftaat. »» Alleen, volvoer ro^jn' wii, verlaat met tsnj dees (Iraoden, .» Doe in HesperiSn mij met uw vaartnig buiden. > Dit 's alles wat ik eiscb t Wordt aan dien eiscb v(4datn , „ Dan wacht gQ van dees boot niet meer een' aim beftaan, f, Nocb zult uw ouderdom » als die eens za! verfeb^nen ,9 Bij dit ondankbaar, biij dit moeiUjk werk verkwrjnen. H Vcrtrouw u aan een' God , die ijlings d*overvk>ed M In uw vergeten hut met hem vcrfchijnen doet 1" Dees Digitized by Google CESAR EN AMIJCLAS 123 Dees taal weeripnlc het kleed , door Cefar thans gedragen ; Maar tot een* minder toon kon fdj zich nooit verlagen* Am^'das antwoordt : „ Veel belet me , om op uw bed n Mij in deez* fchrikbren nacht te wagen op de zee. » De bleeke glans , waarme6 de zon het West deed glimmen , m De roodheid van de maan , toen ze opkwam aan de kimmen , n 't Geweld des winds in 't woud , der golven tegen 't (brand » 't Mbldt a] een* nacht vol llorros , en boeit my aan het land. » Dnngt echter u de nood« befchikt dan van m^n pogen; n Ik bren^ u over , zoo de winden het gedogen," Dit zegt hij , treedt naar *t ffarand b^ *t (chichtig licht dcr maan 9 Ontbindt 4ie fchiih, en biedt het zeil de winden aan. Maar flings wordt de lucht in wolk en nacht bedolven. Ben dikke duistemis bedekt de onftuime golven, Z^ mekLen* daar hun hoogte en aflhnd zich vergroot. Bat reeds de zee den dorm ontving in haren fchoot. » G^ ziet , wat noodwe^r (zegt Am\jclas) op gaat fleken* w Geheel het wmdenheer zal uit zijn kluiscers breken. » De hoop ontvhigt ons zelfs om |n den jonglten nood n Aan de Itafjaanfche kust te ftranden met de boot » Al die ons ovrig bl^ft , is d* oever we£r te wlnnen. » Hoor, hoe reeds wind en zee den fchrikbren flr^jd beginnetu m Reeds zweeft met elke golf ons nieuw gevaar op z^tj* , N Nog is de haven , die we ontweken z^n , naby. » Duld , dat ik wederkeer. Nog zal dit ligt gelukken , m Ben volgend oogenblik zal mij de magt ontrukken/* » •• Wat vreest gy ? (vraagt de Held) raaaktudeftorm veriaagd? n » Weet , dat g^ Cefar, en zijn^ gunftig noodlot draagt !'» Digitized by VER- Google VERSLAGENHEID TE R O ME, OP HET VBRNBMEN DBR VfiRSCHRlKKELUKE VOORTEEKENEN VAN DRN BURGBROORLOG. NACHTGESPREK VAN BRUTUS EN CATO. Alom vertoont zich reeds der Goden felle tooren. Reeds doet Nacuiir de leus der fcbrikbre tweedragt hoorcn. Zij heeft baar loop gedaakc , en , door *t verfchiet vervaiird , In *t oproer zicb geftort, dat niets dan monfters baart. Zie daar bet voorfpel onzer vreeslyke euveldaden, *t Verfcbiec der ftraf » waarmeS de toekomst is beladen ! Waarom , by al den ramp , waaronder 't nienscbdom zwocgt , 6 Vader van den mensch ! 't vooruiczigc nog gevoegd ? Het zy dan dat uw wil, door onverwrikt vermogen, Toen ffj en (lof en vorm den Bajert bebt onttogen , Aan de eeuwige oorzaak , reeds gegrondvesc in 't heelal » Het eeuwige gevolg , dat aUes dwingt , beval ; En g^ een eerfte wet u - zelven hebt gegeven , Waar *t al zicb onder bulge, wat aanzijn beefc en leven; •t Z(j , dat er nieis vooraf gelbhikt zij of bepaald ,. Maar flecbts een blind geval naar willekeiir bier dwaalt. En dees' in d* afgrond florm* , dien toe de fcarrcn hc(re ; Ceef| dat wat ge ons bereidt, den (tervling ij lings trcfie. Op Digitized by Google VERSLAGENHEID TE ROME. 125 Op dat hij enkel met de ramp, die is, in *t oog, Maat blind voor 't geen hem dreigt , nog fiddrend hopen moog* ! Zoo dra men uit den aard dier wondren kdti befeficn De vreesfel(jke ramp, die Rome ftond te trefien, Werd alles ^jlings in een bange vrees geftort* De wetten zwegen , en het regt werd opgerdion ; Het nederigst gewaad verborg de waardigheden. Men zag geen bundelbyl meer achter 't purper treden. De Burgers fmoorden zucht en klagt in *c moedloos hart. En door heel Rome doolde een doodfche en (lomme fmart* « Zoo drakt een Moeder, door het bangst gevoel gedreven AIs z^ baar Zoon, de hoop van zijn Geflacht, zietfneven, Eer 25 nog , *t haar verftrooid en vol van moedloosheid , Van weedom in den arm van baar flavinnen fchreit , De borst van haren Zoon in bet baar moederarmen* Zij wil die kille borst nog aan haar hart verwarm^ny Terw^l ze 't Week gelaat , de brekende oogen kust , Die reeds de hand des doods voof eeuwig heeft gebluscht. 'tis nog geen fmart, 'tis fchrik, nog fteeds den afgrond metend. Aan *t ftervend ligchaam van haar dierbren Zoon geketend , Schouwt ze, ongevoelig fchier, verbaasd van zoo veel druk, Al de uitgeftrektjheid van haar naamloos ongeluk* Zoo diep verflagen is in d' eerflen aanvang Romen. Onizetting heeft de del van alien ingehomen. De Vrouwen, van baar tool en praalfiera^n ontbloot, Belegeren alom de tempels in haar' nood. Geen (til befchroomde wensch kan meer haar hart vervuUen , De noodkreet der natuur doet haar van weedom brullen. Men ziet niet enkel haar naar Jovis tempel gaan , , 2ij declen zicb de Godn , en roepen ze alien aan. Maar Digitized by Google ia(f NACHTGESPREK VAN •Maar boven dezen fchrik , die raad en Volk deed beven , Was Brutus groote ziel , zich zelf genoeg , verbeven. Voi van die kaimte » die geen vrees in *t bart gebengt^ Had h^ z\jn tranen niet met die des Volks gemengd. ' In *t holle van den nacbt klopt h^' aan Cato's woning , Dat (HI verbljjf der deugd , zoo zonder proalvertooning. Hij vindt bem wakend en in diep gepeins gebuld , Pe ziel van Rome^s ramp en 's Werelds lot vervold. ,9 Gij , zegt b^ , Toevli^t der gebannen deugd op aarde , „ Die, trots der Goden wrok , u deeds voor haar verkharde , „ Wees, w^ze Cato! wees myn Gids, verfterk mijn hart, „ En leen mijn ziel de kracht , die ramp «n noodlot uat t », Dat an4ren CefaLs en Pbmpeus wenken eeren , ,, Slecbts Cato is bet Hoofil , dat Brutus trouw wil zweren. ,, Zult ge , in den fcboot der vre6 , fcboon de aarde om u veritw^n p, „Alleen bewegingloos hij abbaar fcbokken zijn? ,, Of wilt ge op eens den krijg van al z^jn fcbuld ontladen , ,, Door deel te nemen aan z^'n gruwzame euveldaden ? yyNeen, *t is een eedler vlam, die m uw* boezem brandt, ,, Een Cato kent geen doel , dan de eer van *t Vaderland. ^,£lk lieemt in dezen krijg de wapens om zicb zelven; „Dees, om te ontvlugten aan verdiende ftra^ewelven , ,,Die, om den nood, die knelt, te ontworstlen methetzwaard, „ En rijk te worden door de plundering der aard* ; „ Zult gy alleen den krijg flechts op hem zelv' beminnen ? „ Wat baat u dan een deugd, die alles kon verwi];mena „ En, welk een Staatspaitij ook immer boven dreeP, „ Bij B.ome's diepst verval fteeds onomkoopbaar bleef ; ,, Dit waar* haar einde ? een krijg , die *teerloos hart doet bhiken « ,,Die fchuldigen vereent, zou Cato fcbuldig maken? „ 6 Goden I duldt niet, dat een deugd zoo rein weleer, „ Zich tot dien graad verlage en zich zoo diep vemeer' 1 Digitized by Google BRUTUS EN CATO. 137 ^ Geloof me , op u alleen zou , meerder dan op alien , „;De fchuld van dezen kr^'g , b(j al zijn gniwlen , vallen. ,, Wie zou niet roemen , dat hij flierf van Caco*s band , ^ Schoon bem een ander *c (hal bad in bet bart geplant ? ,, Wie zou niet wanen met de zoetfte wraak te fneven ,] ,,Zoo b^ nog 9 (lervende u, de fcbuld z^'ns doods kon geven? y^Neen, kalmte bl^'ft uw deel, wat tanbang boven dr^ft, ^Getyk zij die om boog van 't vast geffaunte bl^ft, „Onwrikbaar in z^n* loop en eeuwig onbewogen, „ Vervult bet zijnen kreits door al de bemelbogen; „ Terwijl de blikfem door den laagren dampkring zweeft , „ En de aarde op 't kraken van den fcborren donder beeft* 9, Wat florm de laagte fcbokk*, de O^jinp^rust op de wolken. ,,Heni naakt nocb oproer, nocb bet wuft rumoer der Volkeiu „Het blgft der Goden wil, dat, waar bun wenk gebfed* „De tweedragt 'i kleine fchokk' , maar 't groote rust geniet*, ^Denk, met wat wellust zal de trotfcbe Cefar booren, ,,Dat zulk een Burger ook de wapens bebb' gckoren. „ Gg bebt u, fchoon ge u aan Pompeus z^de fcbaart, „ Zoo gy den krijg (lecbts kiest , genoeg voor hem verklaard. ,, Reeds beeft een deel des Raads , derConfuls, metganscbRomen, 5> Pompeus ten geval , de wapens opgenomen , ,,Dat Cato 't dgen juk op zyne fchouders vKj* u En op den aardkloot is alleen nog Cefar vr^' t 5, Maar wilt g^ (lr{jdcn voor de vqjheid en de wetten, n Ook Brutus wil met u de Dwinghndij verpletten. ,, Scboon ik nocb Ceiars nocb Pompeus v^and ben , 99 Ik zal bet zijn van hem , dien 'k als Verwmnaar ken* Hij zweeg, maar toefde naauw, toen dees gew^ woordcn, ' Als uit een heiligdom , door Cato^s lippen boorden : f,Ja, Brutus! Burgerkrijg is 't allergixwtfte kwaad; ,,Maar alt\jd hlijit de Deugd zich zelf ten.toeverlaat. ),Dwingt baar bet Noodlot , 't is het misdnjf van de Godct). „Wie Digitized by VjOOQ IC ia8 NACHTGESPREK VAN „ Wie, als de wereld Ujdt, blfift aan 't gcvaar oinvloden? „ Hoe? 't onbekcndfte Volk neemt deel in onzen ftrijd, „ Zelfs Vorsten , ver van ons aan vreemde Goftn gewiid , ,9 Die , als de Dagtoorts zinkt , op andre (hrren ftaren , ,, Staan moedig zaamgefchi^d hij Ronie*s adelaren ; ,,E|i ik, een Romer» zou, van al *t gevaar bewust, ^ „Verzonken blijven in een fchandelijke rust? „ Keen , groote Goden I fcboon myn hart geen drift moog' kweeken. » ,,Die onverfchiiligbeid zij ver vanmij geweken; ,, Duldt nooit , dat Rome's val den Dacier ontzet , „ Den woesten Geet verfchnkke , en Cato niet verplet' ! ,,Een Vader, die den Dood zijn dierbaar kroost zag vellen, „ Zal ben, voor jongfcen troost, nog naar bet graf verzellen. „ Al wat den rouw vermeerdt, geeft laa&ls aan zijn finan, ,, En zelfs de fombre praal behaagt nog aan zijn hart* „ De zwarte toorts, die ihiks bun houtmijt zal ontfieken, „ Zal, in zijn vuist gekneld, nog wellust in bem kweeken. 9, Hij (leekt nog , eer 't geweld des vuurs zijn liefde ihiit , „ Zijne armen naar zijn kroost » dwars door de vbunmen, ttit. „ Neen , Rome I uw jongfte fnik kan m^ u flecbts onttukkea ; ~ „ Ik wil u, ftervend, nog aan mijnen boezem drukkeni ,,6 Vrijheid! 'k volg uw naam, wanneer ge ook flecbts een fchljn^ y^SIecbtSy voor *t RomeinTcbe hart, een fchaduw meer zult z$n t 5, Ja, BnitusI 't is de wil der onverbidbre Goden, ,y Dat bmi ganscb Rome tot een offer word* geboden« ,,Voldoen wij aan bun eisch, dat geen Romein bun miss*. „Volbrengen wij met moed, wat niet te ontworstelen is* „ Een Decius verkoos voOr Rome's beil te fneven , „ En vond in 's vijands beer bet eindperk van zijn leven* „Waarom kan ik mijn boofd, met al de gruweldafin, ,.Met al de fchulden van m\jn Vaderland bela^n., „ En ilecbts alleen gedoemd de (traf daarvoor te lijden , , Niet aan de Hemel- en de Helfche Goden wijden ! „ Wat zegt het leven , als geen vrijheid ons meer ftrcelt I ,,'kBc- Digitized by Google BRUTUS EN CATO. 129 ,, 'k Benijde U , ]>ecius ! en wien jiw glorie deelc ^ Ook ik zou mjj met vreugd ritar^tgrawzaamstnoodlotrchikken. „Dat bei de Legers der Romeinen op mij mikken, ,, Ik zal de oncbloote borsc aan hunne fpeeren bi6n , 9, En mij met wellust 'c wit van al hun woede zieo. 9,Gelukkig , zoo mijn bloed de fchuld der Aard' bedekke t „GeIukkig, zoo mijn dood ten zoen der Goden (trekkel „Waartoe de wreedfte kr^g, en vnichteloos gemoord, ,1 Wtar federt lang de deugd geen enkle wet meer Tcfaoort? n Waartoe vergeefs gewoed en Volkeren yerflagen , ^Die, ^p voor dwingland^j, het juk gewfllig dragen? „M^' tiefie alleen de wraak, die nutloos tnij vei2et» „En nog hardnekkig ftr^d* voor Vrijheid en voor Wet! »Slecbts m^n vergoten bloed , wat hand n^j ^^ doe iheven, ,» Kan aan ItaliSn den vrede en rust hergeven. nWie, na n4i» heerfcfaen wil, beboeft de wapens niet» 91 *t Gezoaken Rome duldt van zetf een llaaftch gebied. ^Maar wat verbindert ons, bq *t leger ons te fi:haren» »»I>>t Rome wettigt en voor 't zHjae bligft verklaren. »,Het is niet zeker» zoo Pompeus overwint, H^tt Rome in *t einde in bem geen overbeeiicher vfaid*; ssKomt, Ibr^'den we onder hem, op dat zfjn trots niet wane, M^at men voor bem alleen den weg ter zege bane; M Dat Cato , waar b^' ^cb aan bem ten kr^gsknecbt wQ* ^ >9Hem leer 9 zoo bijj verwinn', dat dit voor Rome z^T* 2oo was bet antwoord bem door Cato*s mond gegeven, Bn Brutus jonge ziel, door 't eigen vuur. gedreven, £n giootscb om zoo veel deugd floatmoedig na te tredn^ Clo^it voor den Burgerkr^g en ademt dien alleen. * I VER- Digitized by Google V E R S C H IJ N I N G VAN JULIA AAN POMPEUS. lerwijl de zuidewind de zeilen op deed rwellen. En op het vlotte veld de fcliepen voorwiarts fneUeny Vest aller oog zich op d* onmeetbre wtterbaan* Pompeus blik alleen gloeit nog den oever aan. Zijn ziel is vastgeboeid aan de Italjaanfcbe (tranden. Een angftig voorgevoel fchijnc in z^n borsc te ontbrandenu Baar was *% hem or zijn oog op dezen droeven dag Den vadcrlandfchen gtond voor 't allerlaatfte zag, Maar ras is aan zijn oog die dierbre grond ontweken , En z^jn bewolkt gebergt in 't blaauw verfchiet bezweken.. ■ I Vennoeid van zorg en fteeds door nieuwe zoi^ gekweld Bezw^'kt in d' arm des flaaps In *c eind* de matte held«r ' Op eens dringt Julia door de aardb voor zijne oogen; Haar wangen gloeiden , en haar losfe haren vlogen. Zij fcb^nt een Razemij , wier borst van woede blaakr. En ftaat daar op een graf , dat vuur en vlammett braakfr ^ 'k Moet , fpreektze , uw misda^n en den burgerkrijg vci^eTdieir, t» Men fleept mii naar den Sdjx uit de EMfefche velden. „ 'k Verwisfel het verblijf der Vromen met den nacht , w.Dier vAte fchimmen, die er *t/wroegend misdrijf bragt. w 'k Zag de Eumeniden^ uit hun flangenhol gekropen, n Voorzien van toortfen, die van gift en fulfer di'opeft - Eei? Digitized by Google VERSCHIJNING VAN JULIA AAN POMPEUS. 131 ^ Een blaauwe doodfcbe vlam verhief zich keer op keer. „ Zij zwaaiden ze in het rond en kletften ze op u ne^r. ^ De veerman van den' Stijx verroeerdcrc (la^g zijn booten » M Men poogt de Kerkers van den afgrond te vei^ooten. „ Het aantal FuriSn is zelfs niet meer in fhat) ^ Om al de fchuldigen te ftraffen voor hun kwaad. n Be Scfaikgodinnen dceigt de matte band te ontg](jden ,» Door zoo veel levensdradn op eenmaal af te fn^'den. ^ Poropeus ! gS herdenkt , te midden van uw' druk , y De t^d van onzen Echt was die van uw geluk. w Gij kendet toen geen ramp, uw ftr^d was zegepralen» M Oij wisfelde van Ga6, en ^aagt uw heilzon dalem n Cornelia, die vrouw zoo fcbaamteloos en fnood, ^ Geboren tot verderf van elken Echtgenoot , n Heeft niet gebloosd , toen haar een helfche drift beftookte » M Mijn bed te ontlieiligen , toen nog mijn houtmijt rookte. M Wdnu zij z^' altijd , door vuige min ontgloeid , M Op 't llagve]4 en de zee aan uwe fchre^n geboeid, » Mits ik geftafig uw flaap aan hare zij' verftoren , „ Ea ieder oogenblik , aan haar bezit befchoren , M Hoe fel uw boezem brande en naar genieting^ poog* „ U of ontrooven of voor 't minst verpesten moog*. n Mijn fchim bl^'ft, als uw fchaftuw, u overal verzellen* M Bij dag zal Ccflu:, ik b^ nacht u rustloos kwellen. M De Letb^ wischte u niet uit m\jn geheugenls. „ De Hel vergunt me een wraak, die zoo regtvaardig ist M Nooit zullen tot den kr^g de Legers zamentreffen , „ Of flings zal m^'n fchim zich tusfchen bet verhefiiin. „ Nooit zal zij dulden, dat ge u in uw' echt verbl:(jdt y, En niet meer m^'n gemaal en Cefars fchoonzoon zSju ^ Zoo lang mijn aanzijn duurt en ik roij zelf bl^f voelen , „ Zal 'k u vervolgen en mjjn wraaklust aan u koelen. ^ Vergeefs waant gu den band , die eens ons hield gepaird , f. Van een te fnijdeti door het uitgetogen zwaard , 1 2 n Het Digitized by Google 132 VERSCHUNING VAN JULIA AAN POMPEUS. n Het noodk^ bl(jft uw doel en pogiog wederftreven, n De Burgeroorlog zal u aan mo wedergeven !'* Zoo rpreekt z^ en vefdw^'nt* Pompens beeft en ZHchc, Breidc de annen naar baar idt, maar achi omhelst flechts lucfat.' Pe Held ontwaakt. Zijn angst is met den ilaap geweken, Vergeefs bedreigt hem hel en hemel zicb te wreken; Ver van hem ne^r te flaan door ijdle vrees of fchrik Verheffen ze op hem zelf hem in dit oogenbHk* Zijn onbetembre moed kan 'c Noodlot overwegen. H\| ziet Z3jn ondei^ang en ^It hem vrol\ik tegen. M Weg, fpreekt h^', ijdh fchrik, dien m^j een droombeeld gaf t ft Geen lieide of haat verzelt den ftervling tot in 't grtf*^ AF- Digitized by Google A F S C H E I D VAN POMPEUS EN CORNELIA. jNaauw zag Pompeus in de zaamgctrokken mage Van Ceiar 't oogenblik des Veldflags tangebragt , Of Mi befloot , om y ver van krygsrumoer en benden , Zjjn beste fchat op aard' naar Lesbos been te zendem Wat kracbt heeft heOge min op eedle hi^en niet ! Pompeus beeft , nu hij 't gevecbt genaken ziet ; H^ vreest , om zijne Gad, aan 'c lot zich bloot te (lellen, Dat over Rome en de Aard* het vonnis Ifamt te vellen« zyn voorbereide ziel zal 't jongsc vaarwel befcaan , Maar nog , nog weigert zich zijn bange ftem er aan. Hij vindt in *t uitftel troost, om lets nog door z\jn beiden Aan 't lot te ontrooven, dat hen wreed van ^^n zal fcheiden. *t Was toen de flaap verdween bijj d* eerften morgenflraal , Wanneer CorneUa het h&rt van haar Gemaal , Dat hart, zoo diep gcdrukt, dat elk vooruitzigt kwelde. Vol van de tedrfle liefde aan h^en boezem knelde , Dat zy voor *t eerst vemam, hoe hij, vol fbltering, Zich zacht onttrekkende aan haar kxiifche omarrenung. Met eenen tranenvloed, wiens loop h^j vruchtloos weerdc, Zijn aangezigt , vol fmart , al zuchtend van haar keerde* Tot in haar ziel gewond, wil zij den fch^n ontvlidn Als of ze op zijn gelaat zQn tranen heeft gezien ; Maar hij , door al den angst des voorgevoels gedreven Barst uit : „ geliefde Ga6 , mij waarder dan het leven t „ *k Zeg heden niet » dat m^ dit aanzijn haatl^k zij » 9t Ach I ook bij 't reinst genot bekroop dit tydftip mij , 1 3 It 'k Zag Digitized by Google 134 AFSCHEID V-AN « *k 2ag bij zgn naadring al m^n* vreugd als kaf verftuiveiu M 'k Verfchoof het ligt te lang — ocb 1 kon ik 't nog verfchuiven I n Door al zyn magt verfterkt, biedt Cefar my den flag, n Die beider lot beflist , dien ik niet weigren inag ; » Zou ik, bv al de zorg des krggs, nog voor u vreezen? ft Vercrek naar Lesbos , daar zult gij beveiligd wezen. w Befpaar u elke bede in uw mistroosdgbeid ^ Wat gij my vragen zoudt , beb ik mjj zelv' ontzeid.' ,• Uw (mart duurt kort « niet lang zult gij mijn bijzyn misftn* „ De tyd beeft vleuglen, *t lot zal alles ras beflisfbn. M Als eens der dingen loop z\jn laatfte grenspaal beeft , M Is *t flechts iiti oogenbUk, dat bun de ontwikklinggeeft. n Maar wat ook de uitkomst zij, m(f door bet lot befchoren* I* *i Z\j u genoeg 't gerucht van m(jn gevaar te booren. . ft Zoudt gij *t nog zelve zien en deelen in de eUend* ? „ Zoo dit u uiooglyk waar^ , beb ik uw bart miskend. ,}Nog meer, Cornelia 1 ik zou mij zelv' verwyten ,,De zoetfte nacbten op bet veld met u te fl^ten, „En dat de krijgstrompet, die 't aardrijk wekt tot Ichrik, „ Mij in uw' ann verraste in 't vreeslijkst pogenblik. „ Pompeus zou te zeer van fcbaamte moeten blozen , „Had bQ, waar alles leed, voor zicb *t genot gekozen. ,,lk weet bet, wat uw bart bij de uitkomst immer lij', s, Gij eiscbt , dat ik mij zelv* , dat ik u waardig zij. „ Ga mi) verwacbten, waar neb gcen dier wolken neigen, „ Die zoo veel Volken, zoo veel. Koningeh bedreigen. ,, Bezwijk ik , wees dan ver genoeg van dezen wal „ Dm niet te voelen al 't gewigt van mijnen vaL ,, Beflist bet noodlot, dat ik op bet flag veld fneve, ,,Dat dan het fchoonlte deel roijns zelfs mij overleve ,,0f dwingt mij tot de vlugt m^jn trotfche we^rpartij, ,,Dat dan een wQkpteats mij voor \ minst nog ovrig zij. Cornelia had naauw de kracht om hem te booren ; Zij dreigt door de overmaat van hare fnurc te fmoten , Eerst, Digitized by Google POMPEUS EN CORNELIA. 135 Ectst , al8 of 't blikfemvinir op haar gevallen waar' » VeHoor zQ haar besef , ftond zij gevoeUioos daar. In 't etncT, toen we^r haar (lem een doortogt zich koti banen, Zegt zc, onder eenen vloed van duizend harcetn^ien: ^ *k Deklaag mij van 4e Go6d noch *s Noodlocs ^fsren band ; „ 't U bun geftrengheid niet , die mij van hier verbillit.. ,, *t Is mijn Gemaal alleen « die , meer dan zij te duchten , „ Me als een verftoten vrouw met fmaad van zich doet vlugten* „ Ja, haasten we oas cen echt te ontvli^, die Cefar wraakt. 99 Ligt dat dit oflfer hem- u we^ genegen maakt. ,, Verzoenen w^ hier door , nog eer hij tot ons nader* , ,y De fcbim van Julia » de faaat van haren Vader. ,9 Pompeua ! is u dus mijn reine tronw bekend ? M Ik w()ken ? G\j alleen ten prooi tan uwe dlend? ^ Waar zou er veiligbeid, daa de uwe* voor m\j wezen ? ,, Ik beb geen ramp op aard* dan de uwe alleen te vreezen* 9, Of feiolt niet federt lang de liefde ons hart tot ^^n , „ En was niet vreugd en fmart en alles ons gemeen ? ,, En nu , 6 Wreedaard ! moest me uw hart dien flag bereiden ? ,^ G^ wilt dat ik , door me in dit uur van u te fcbeidcn » 99 Waar Rome en *s Werelds lot zich ter beflisfing neigt , ,, Uw hoofd ten prooi laat aan den Uikfem^ die bet dreigt ? y, Cij noemt me een wiykplaats , en ik zou die veiUg achten ,, Op *t oogenbltk , dat ik u naar den dood boor fmachten. ,, Ik zwoer, wat de uitkomst z\j, uws v^'and kluistera af, „ £n u te volgen^m den donkren nacht van *t graf* „ Vergeefs I gg boeit m^'n wil , en dwmgt me u te overleven , „ Ten mmften tot men mij 't ber^t uws doods zal geven. 9, Ach I Wreedaard ! g^ deed meer , gij ileekt me een dolk in *t hart , ,^ En lecrt m^ we6rlbind bi^n aan mijne ondraagbre fmart. 