None
Eop ter breedte van den thorax; aangezigt en wangen wit, eenigs- zina zilverglanzig , met roodbruinen weerschijn; voorhoofd zwartachtig grauw, naar achteren iets versmald en op de kruin een derde der kopbreedte innemende; de voorhoofdsband breed, weinig duidelijk, tot het roodachtige neigende; onmiddellijk boven de sprieten eene roestkleurige vlek ; voorhoofdsborstels vrij stevig , ter wederzijde in eene dubbele rij beneden den sprietwortel afdalende ; de gezigtslijsten niet zoo sterk uitpuilende als bij B. Infasciala; boven den grooten mond- borstel nog 4 of 5 zwakkere borstels , waarvan de bovenste ongeveer ter halver hoogte van het gezigt is geplaatst (fig. 17) ; achterhoofd met digte grijsachtig witte beharing. Sprieten zwart; het tweede lid verlengd; het derde ten minste dubbel zoo lang als het tweede en daarbij smal; 8prietborstel tot over het midden verdikt Palpen donker roodbruin. Thorax zwart, ten gevolge eener witachtige bestuiving eenigszins tot het grijze neigende; van zwarte langsstrepen is slechts eenige aan- duiding; schildje en achterlijf zwart, bijna fluweelig; vierde ring bleek okergeel en behalve in de zijden en aan den achterrand, waar de kleur weder zwart wordt, zonder beharing of borstels; anus zwart De borstels van het ligchaam aanzienlijk ; aan het achterste gedeelte van den thorax en den achterrand van het schildje vele stevige, lange, platliggende borstels; de macrocheten aan het eind der lijfs- ringen regtop staande en daardoor zeer in ’t oog vallend. Pooten AMBBIKAA58CHB DIPTERA. 27 zwart, rijk beborsteld; aan de voorpooten onder tegen de dijen en aan de buitenzijde der scheenen de borstels kamachtig op eene rij ; aan de buitenzijde der middenscheenen en onder aan de achterdijen enkele bijzonder lange borstels ; achterscheenen buitenwaarts met vele borstels, die evenwel niet als eene franje zijn geplaatst (fig. 18).Voethaken roodgeel met zwarte spits en even als de okergele voetballen (by het £) groot en met borstels omgeven. Vleugelschubben en vleugels zwartbruin, de wortel der vleugels zwart; aderbeloop geheel gelyk aan dat van B. infasciala. Een £ uit Argentina , dat ik aan de goedheid van Prof. Weyenbergh heb te danken. 19. Bel Y« sia lescepyga v.d. Wulp. V. d. Wulp, Notes from the Leyd mus. IV. 84. 17. Nigra; capite griseo-albo; fronte nigricante, in 3 postico attenuato; vitta frontali rufescente; thorace antico albido pollinoso, substriato; scutello piceo {£) vel obscure rufo ($); abdominis segmento ultimo albescente; antennis pedibusque nigris; palpis ex rufo fuscis; alis infuscatis. — £ $ long. 12 mm. Eop ten minste zoo breed als de thorax ; aangezigt en wangen grijsachtig wit; voorhoofd zwartachtig, bij het £ naar achteren sterk versmald, zoodat het op de kruin minder dan het vierde gedeelte der kopbreedte inneemt; bij het $ het voorhoofd breed, op de kruin ruim een derde van den kop innemende; voorhoofdsband roodbruin, vrij smal; voorhoofdsborstels matig stevig, ter wederzijde in eene enkele rij beneden den sprietwortel afdalende; de gezigtslijsten niet zoo sterk uitpuilende als by B. Infasciala en met eenige borstels bezet, die ten minste tot halverwege het gezigt opklimmen ; achterhoofd met digte lichtgrijze beharing. Sprieten zwart ; het tweede lid vrij kort ; het derde ten minste driemaal zoo lang als het tweede; sprietborstel tot het midden verdikt. Palpen zwartbruin , naar het eind roestkleurig. Thorax zwart, geheel van voren met eenige witte bestuiving, waarin zwarte langsstrepen zijn aangeduid; schildje bij het £ pekzwart, bij het $ donker bruinrood. AchterUjf zwart; de vierde ring witachtig, de anus weder zwart; de macrocheten allen platliggend, sommigen aan het eind van den derden ring dik en doornachtig. Pooten zwart, de borstels alsmede de voethaken en de voetballen als bij B. Weyenberghiana ; 28 AMBBIKAAK80HE DIPT EBA. bij het ? de voethaken en voetballen korter. Vleugels en vleugel- schabben donkerbruin. Een paartje van Brazilië (Beseke) in het Leidsch museum. Deze en de vorige soort schynen naauw verwant aan B. anali s Macq. (Dipt. ex . supp. 1. 460. 2. pL 14. f. 4), die echter kleiner is en bij welke de wortelleden der sprieten bruingeel zijn. 20. lemoraea erythrapyga v. d. Wulp. V. d. Wulp, Notes from the Leyd. mus . IV. 83. 16. Nigra; facie, antennis pro parte majore, abdominisque segnfento quarto rufis; thorace striis quatuor griseis; pedibus piceis; alarum nervo transversali medio infoscato. — & long. 11 mm. Door de behaarde oogen, de alleen van onderen bewimperde gezigts- lijsten, de breede wangen en kinbakken, het derde sprietenlid, dat niet langer dan het tweede is, het eivormige achterlijf en de aan de ombuiging niet verlengde discoidaalader behoort deze soort tot het geslacht Nemoraea. Aangezigt en wangen vuil roestkleurig; voorhoofd naar boven sterk versmald, zwartachtig, alleen aan de uiterste oogkanten lichter; ter wederzijde van den sprietwortel eene ronde zwarte vlek; de onderste voorhoofdsborstels niet verder dan deze vlek afdalende; oogen met geelgrijze beharing; mondborstels langs de gezigtsHjsten tot aan het ondereind der sprieten opklimmende; ook de wangen met een aantal borstels. Sprieten ter halverwege het gezigt reikende, roestkleurig; de beide eerste leden van boven borstelig ; het tweede lid verlengd ; het derde zoo lang als het tweede, naar het eind iets verbreed en donkerbruin; sprietborstel zwart, tot ongeveer de helft verdikt. Palpen zwart. Thorax zwart, van boven met vier lichtgrijze langsbanden, de beide buitenste breeder en meer vlekachtig; borstzijden van voren vuil roestkleurig; behalve de zwarte beharing op den thorax zijn op de lichte banden en overigens van achteren en in de zijden lange borstels. Schildje zwart, aan de kanten en van achteren met grijze bestuiving, en voorts met zwarte beharing en eenige lange borstels. Achterlijf langwerpig eivormig, zwart; de tweede en derde ring met grijzen weerschijn , die naarmate het licht er op valt, zich voordoet als zijvlakken of als een voorzoom der ringen ; vierde ring roodgeel ; macrocheten aan den rand der ringen, op den derden ring ook in 't midden en op den vierden over de geheele oppervlakte verspreid. AMERIKAAN SCH E DIPTERA. 29 Pooten langer en donner dan bij de meeste soorten van het geslacht , pekbruin ; de heupen en wortel der dijen tot het roestkleurige nei- gende; dijen met kamachtig geplaatste, scheenen met verspreide borstels ; haken en voetballen lang. Vlengelschubben bruingrauw , met geelachtigen rand. Vleugels met grauwe tint; spitsdwarsader en schijf* d warsader gebogen ; de laatste op drie vierden der spitscel ingewricht ; middeldwarsader schuin achterover geplaatst, zwartachtig gezoomd. Een & van Chile in het Leidsch museum. 21. las itera insignia v. d. Wulp. V. d. Wulp, Notes from the Leyd. mus. TV. 85. 18. Cinerea; antennis, striis thoracis quatuor, abdominis segmento primo, segmentorum 2 — 4 limbo postico, linea dorsali pedibusque nigris ; palpis testacela ; thoracis stria media et scutelli apice rufescentibus ; abdo- minis segmento ultimo limbo antico flavo. — <? long. 8,5 mm. Wegens de naakte oogen, het ongewimperde aangezigt, de onmid- dellijk aan den mondrand ingewrichte mondborstels, het verlengde derde sprietenlid, het breed eivormige achterlijf en de aan de om- buiging niet verlengde discoidaal-ader, tot het genus Masieera gebragt. Kop zwartachtig met zilverwitten weerschijn; voorhoofd naar ach- teren versmald, de middenband smal, weinig in 'toog vallend, alleen door het gemis van witten weerschijn te onderscheiden; voorhoofds- borstels ter wederzijde op eene dubbele rij geplaatst en tot iets beneden het tweede sprietenlid afdalende; aangezigt regtstandig; mondrand niet vooruitstekend, met roodachtige tint; achter den grooten mond- borstel nog verscheidene kortere borstels; achterhoofd grijsharig en bovendien met een’ krans van zwarte borsteltjes achter de oogen. Sprieten zwart, een weinig korter dan het gezigt; de wortelleden van boven met borstels; het derde lid ten minste driemaal zoo lang als het tweede; sprietborstel tot over het midden verdikt. Palpen bruingeel. Thorax van boven aschgrauw, met vier doorloopende zwarte langastrepen ; de middenste tusschenruimte roodachtig aschgrauw, de beide buitenste met witte bestuiving ; borstzijden en borst zwart ; schildje roodachtig aschgrauw; thorax in de zijden en van achteren met lange borstels, even als de achterrand van het schildje. Achterlijf eivormig, licht aschgrauw; de eerste ring, eene rugstreep, de achterzoom van den tweeden en derden ring, benevens de anus zwart met eenigen glans; de zwarte zoom der middenste ringen aan weerszijden drie- 30 AMBBIKAAN8CHE DIPT BEA. hoekig verbreed; vierde ring van voren tot over de helft scherp afge- scheiden helder roodgeel , in ’t midden door eene fijne zwarte lijn (het vervolg der rngstreep) gedeeld ; macrocheten der middenste ringen alleen aan den rand. Pooten zwart; middenscheenen met eenige langere borstels ; achterscheenen aan de buitenzijde digt met borstels gewim- perd ; haken en voetballen vrij lang. Vleugelschubben en vlengels met naanwelyks eenige grauwe tint; geen randdoorn; spitscel op eenigen afstand van de vleugelspits geopend; spitsdwarsader by na regt; schijf- d warsader zeer flaauw gebogen , op twee derden der spitscel ingewrichL Een gaaf & en nog een tweede, waaraan het achterlijf ontbreekt , van Chile, in het Leidsche museum. DEXINAE. 1. Presens melica na Macq. Macq. DipL ex. snpp. 4. 231. 7. pl. 21 f. 12. Een & uit Mexico (Dugës) in het museum te Brussel. 2. Presens lengipslpis n. sp. Cinerea; capite albido; vitta frontali, antennis, palpis pedibusque davis ; antennarum seta brevipennata ; palpis elongatis filiformibns ; abdomine rufescente, vitta dorsali nigricante. — $ long. 9,5 mm. Oelijkt in vorm, kleur en teekening zeer op onze Pr. siberüa , doch door de lange dunne palpen en den slechts kort gevederden sprietborstel duidelijk onderscheiden. Kop (PL 2 fig. 1) grijsachtig wit, aan den mond- rand, op de wangen en op het voorhoofd eenigszins geelachtig; voor- hoofdsband roodgeel ; voorhoofd en aangezigt ongeveer even lang. Sprieten tot twee derden van het gezigt reikende, roestkleurig; het eerste lid met een of meer borsteltjes; het tweede lid met een borstel; het derde slank, twee-en-een-halfmaal zoo lang als het tweede, naar het eind een weinig gebruind; sprietborstel roodbruin, kort gevederd, aan de wortelhelft verdikt, langzamerhand dunner en aan ’t eind haarvormig. Zuiger roestkleurig; het laatste derde deel zwartbruin; palpen bleek roodgeel, draadvormig, langer dan de kop en naar het einde met eenige zwarte borsteltjes. Thorax aschgrau w, met zéér onduidelijke langsstrepen , vaalgele beharing en zwarte borstels, die op den rug in langsrijen zijn geplaatst; schildje een weingroodachtiig, met zwarte beharing en borstels, waarvan er vier lang en stevig zijn. AtflBIKAAlfÖCHK DItTMÀ. 31 Achterlgf eivormig, geelrood; in sommige rigtingen zijn de insny- dingen, een vrij breede rngband over den tweeden ring en groote vlekken op de beide laatste ringen licht aschgranw ; in andere rigting komt eene zwartachtige rngstreep voor den dag, die met eene altijd zigtbare vlek op den eersten ring begint; beharing van het achteriyf zwart; aan den achterrand van den tweeden ring een paar overeind staande macrocheten; een aantal dergelyke aan den achterrand van den derden ring en rondom den anus; buik roodgeel met zwarte rng- streep. Pooten bleek okergeel; de tarsen naar het einde donkerbruin. Vlengelschubben geelachtig. Vleugels (fig.2) met grijze tint, aan den wortel en ’t begin van den voorrand geelachtig; randader zwart, de overige aderen bruingeel; ombuiging der discoidaal-ader met iets afge- ronden hoek; spitsd warsader aanvankelijk regt en eerst aan het einde gebogen; middeldwarsader op het midden der schijfcel; schijfdwarsader een weinig voorby het midden der spitscel. Een $ van Argentina (Weyenbergh). 3. Prosena sarcepkagina n. sp. Cinerea; thorace nigro-trivittato; abdomine nigro- tessellato ; capite rufescente-albo ; vitta frontali, antennis, proboscide pedibusque nigris; palpis filiformibus pallide flavis. — £$ long. 10 mm. Van het aanzien eener Sarwphaga. Kop (PI. 2 fig. 3) grysachtig oker- geel met witten weerschyn; aangezigt korter dan het voorhoofd, in ’t mid- den lichtgrys, even als het voorhoofd, dat by het <? naar boven sterk versmald is; voorhoofdsband zwart Sprieten vrij kort, zwartbruin; de beide eerste leden lichter, tot het roodgele neigende; het tweede lid met een langen borstel; het derde slank, twee-en-een-halfmaal zoo lang als het voorgaande; sprietborstel lang en digt gevederd, aan de wortelhelft verdikt. Zuiger zwart; palpen bleek roodgeel, draad- vormig, niet langer dan de mondrand. Thorax, schildje en achterlijf aschgranw ; op den thorax drie zwarte langsbanden, waarvan de middenste ook over het schildje wordt voortgezet; achterlijf kegel vor-. mig(<?) of eivormig ($), met zwartbruine weerschynvlekken ; beharing en borstels zwart; macrocheten aan den rand der middenste ringen en aan den anus. Pooten zwart. Vlengelschubben bruinachtig met wit- ten rand. Vleugels (fig. 4) grijsachtig met zwarte aderen; middeldwars- ader op het midden der schyfcel; ombuiging der discoidaal-ader met 32 AM ERIKA AK8CH E DIPTERA. stompen hoek; spitsd warsader regt; achy fd warsader gebogen, op twee derden der spitscel ingewricht. Een paartje van Argentina (Weyenbergh). 4. Dexia tenaieornis n. sp. Cinerea; capite albido; scntello , abdomine pedibnsqne rufis; abdo- mine vitta dorsali macnlisqne duabus nigris; antennamm articulis basalibns rufis, articnlo tertio nigro, elongato; alarum costa testacea. — & long. 9,5 mm. Kop (PI. 2 fig. 5) zijdeachtig wit met grijzen weerschijn; voorhoofd smal, op de kruin naauwelijks een zesde van de kopbreedte innemende; voorhoofdsband zwart, naar voren een weinig verbreed; aangezigt in ’t midden zonder kielvormige verhooging; mondrand vooruitstekend, met roodgelen weerschijn. Sprieten lang en smal; de beide eerste leden roodgeel; het tweede eenigszins opgehoogd, met een längeren en een paar kleinere borstels; het derde lid zwart, driemaal zoo lang als het tweede; de borstel kort maar digt gevederd, aan den wortel verdikt. Palpen lang en dun, roodgeel, met zwarte borstels. Thorax aschgrau w, van boven donkerder, in de borstzijden grijs; op den rug van voren eenige aanduiding van zwartachtige langsstrepen ; schildje roodgeel Achterlijf kegelvormig, doorschijnend roodgeel; over de drie eerste ringen eene zwarte rugstreep, die aan ’t eind van den tweeden en derden ring verbreed is; ter wederzijde van den derden ring eene zwarte vlek ; de beide laatste ringen bovendien met witte weerschijn- vlekken. Pooten roodgeel, met zwartbruine tarsen. Vleugelschubben geelachtig. Vleugels (fig. 6) bruinachtig grauw, langs den voorrand met bruingele tint; ombuiging der discoidaal-ader afgerond ; middeld warsader vóór het midden der schijfcel ; schijfdwarsader zacht gebogen , op twee derden der spitscel ingewricht. Een & van Argentina (Weyenbergh). By deze en de beide volgende soorten is de zuiger langer en hoornachtiger dan by onze Europesche Dexia’s , ofschoon niet zoo lang als in het geslacht Prosena en ook niet, zooals daar, tot het einde dun, maar met verdikte eindlippen ; voorts is de ombuiging der discoidaal- ader niet hoekig en scherp, maar afgerond. WaarschijnUjk zullen zij later, op grond van deze en welligt nog andere kenmerken, tot het vormen van een afzonderlijk genus aanleiding geven. AinmncAAjrscHS diptkbà. 33 5. iexia parvieeriis n. sp. Cinerea; abdomine albo-nigroque tessellato; antennis brevis, rufis, apice nigro; pedibns piceis; calyptris albis; alis bmnnescentibns. — 2 long. 11 mm. Aschgrauw. Kop (PI. 2 fig. 7) gezwollen , witachtig grijs ; wangen roodbruin ; mondrand niet vooruitstekend ; mondborstels talrijk en eenigszins langs de gezigtsiysten opklimmende; aangezigt in ’t midden zonder kielvormige verhooging; wangen en kinbakken zeer breed; voor- hoofd breed , ongeveer de halve kopbreedte innemende, met donker rood- bruinen middenband. Sprieten kort, ongeveer een derde ter lengte van het aangezigt; de beide eerste leden helder geelrood; het derde aan den wortel ook van die kleur, doch verder zwart; het tweede een weinig verheven, met borstels bezet; sprietborstel zwart, digt maar niet zeer lang gevederd, aan N den wortel verdikt. Zuiger lang, glanzig zwart ; palpen roodgeel. Thorax van voren met donkere langsstrepen , die naar mate van het invallende licht, zich in nog smaller lijnen verdeelen ; schildje eenigszins roodachtig. Achterlijf eivormig, met zwarte en zilverachtig witte weerschijnvlekken. Pooten pekzwart; de heupen aschgrauw; de knieën en min of meer de scheenen met bruin- rooden gloed. Yleugelschubben witachtig. Vleugels (fig. 8) met rood- bruine tint; ombuiging der discoidaal-ader sterk vooruitstekend; mid- deldwarsader op het midden der schijfcel ; schijfdwarsader op twee derden der spitscel. Een $ van Argentina (Weyenbergh). Een tweede $ , van dezelfde herkomst, gelijkt in alles op het hierboven beschrevene, behalve dat het kleiner is (9 mm.) en dat de spitscel in beide vleugels gesloten en zelfs kort gesteeld is. Niettegenstaande dit laatste, nog al belangrijke verschil, dat voor dit exemplaar zelfs de plaatsing in het geslacht Dexia twijfelachtig zou kunnen maken, meen ik het toch niet als eene afzonderlijke soort te moeten beschouwen. 6. Deiis suivis n. sp. Orisea; thorace nigro- trivittato ; abdomine testaceo, vitta dorsali nigra; pedibns nigris; antennis rufis, artìculo ultimo fusco; calyptris testacela ; alis ex rufo cinerascentibus. — Long. 12 (<?), 11 ($) mm. Verwant aan de vorige soort, waarvan zy echter dadelyk te onder- scheiden is door het bruingele achteriyf; zij gelijkt veel op onze 3 34 AiCBBIBAAirSCHB DIPJlBA. Europesche D. rustica , doch verschilt van deze door donkerder tint, zwarte pooten, een längeren zuiger en de afgeronde ombuiging der discoidaal-ader. Kop ongeveer van denzelfden vorm als bfl D. parvicomis, zwart- aohtig grauw met bleekgelen weerschyn ; voorhoofd naar achteren sterk (<?)- of minder sterk ($) versmald, met zwarten, in sommige rigtingen donker roodbruinen middelband en ter wederzijde met eene digte r| borstels, die de inplanting der sprieten na&uwelijks even over- schrijdt ; mondborstels talrijk. Sprieten merkelijk korter dan het gezigt ; de bride eerste leden geelrood; het tweede naar boven verdikt; het derde ongeveer dubbel zoo lang als het tweede, zwartbruin, aan de basis roodachtig; sprietborstel zwart, digt gevederd, aan den wortel verdikt. Zuiger lang, zwart; palpen donker roestbruin, aan het einde iets verbreed, bij het <? fijn beborsteld. Thorax aschgrau w, vanboven met drie zwarte langsbanden; schildje zwartgrauw, by het ? tegen den achterrand een weinig roodachtig. Achterlijf van het <f kegel- vormig, bruingeel met zwarten rugband, die aan den wortel van den eersten ring zich iets verbreedt; tegen den voorrand der ringen min of meer een zilverwitte weerschyn ; achterlijf van het $ meer eivor- mig : de zwarte rugband smaller en minder scherp geteekend ; daar- entegen de achterrand der ringen meer zwartachtig, de zilverachtige weerschyn vlekkiger en vooral in de zyden duideiyk. Pooten zwart, de scheenen soms pekbruin. Vleugelschubben geelbruin. Vleugels zonder randdoom , met roodachtig bruingranwe tint, die aan den wortel en voorrand krachtiger is; cubitaal-ader boogvormig; discoidaal-ader met uitstékende, eenigszins afgeronde ombuiging; spitscel smal geopend; middeldwarsader op het midden der schijfcel ; schyfdwarsader op twee derden der spitscel, zeer schuin en, vooral by het 3, iets geslingerd. Een viertal exemplaren van Guadeloupe (Delaunay) in het museum te Brussel. SARCOPHAGINAE. 1. Pkrissepoda spleideis Macq. Macq. DipL ex* II. d. 96. 1. pl. 11. f. 3; Blanch, by Gay, HisL fis. V P°L de Chile, VIL 427. 1. pi. 5. f. 3; v. d. Wulp, Notes from the Leyd. mus . IV. 87. 19. Een & nit Chile in het Leidsche museum. AMERIKA AffSOHE DIPtERA. 3f> Noch de afbeelding yan Macquart, noch die van Blanchard geven eene juiate voorstelling van dit dier. By de laatste is het ligchaam veel te breed en het achteriyf aan de basis ten onregte veel breeder dan de thorax ; de pooten daarentegen zyn te dnn en de achterscheenen niet gebogen ; eindelijk is de spitscel , bijna aan de vleugelspits , door misteekening gesloten voorgesteld. — De afbeelding van Macquart is nog gebrekkiger: behalve de geheel onnatnurlijke kleur (op den thorax zyn vier groene langsiynen en overigens is het ligchaam met eene menigte goudstrepen bedekt) is de vorm mede veel te breed; terwyi in de detail-teekening van den kop de sprietborstel tot geheel aan het einde gevederd is afgebeeld. Het schynt wel alsof hij, by hetteékenen, zonder naar het dier te zien, eenvoudig op de kenmerken heeft gelet, die hy vroeger voor het genus had aangegeven , want juist de breeder gestalte en de bevedering van den geheelen sprietborstel noemt hy als het voorname verschil tnsschen Phrissopoda en Sarcophaga. In hoever dit nu kan gelden voor Phr. praeceps Wied., die hy als type van het geslacht beschouwt (Suil. à Buff. Dipt. II p. 222) kan ik niet beoordeelen; maar zeker is het dat Phr. splendens niet breeder is dan de meeste andere Sarcophaginen en dat bij haar de spriet- borstel aan het einde naakt is. De soort vertoont in bijna alle opzigten eene merkwaardige overeenkomst met het genus Cynomyia y waarvan zij alleen afwykt door de sterker behaarde pooten, de dikkere dyen en de gebogen achterscheenen. De witte langsstrepen op den thorax loopen niet verder dan tot den dwarsnaad. 2. Sarcophaga ehlorogaster Wied. Sarcophaga chlorogasler , Wied. Auss. Zwdfl. II. 359. 9; v. d. Wulp, Nates from the Leyd. mus. IV. 87. 20; — Sarconesia ead., Bigot, An. Soc. enl. France , 3e sér. V. 301. pi. 7. f. 5. In ’s Ryks museum te Leiden berust een wyfje nit Chile, afkomstig van Dr. Dohrn; ik zelf bezit een mannetje en vier wijfjes van Argentina (Weyenbergh). Ik vind geen enkelen grond om deze soort generiek of te scheiden van het geslacht Sarcophaga , waarvan zij alle kenmerken bezit; de metallieke kleur van het achteriyf is m. i. daartoe geen voldoende reden. 36 AttBBlitAAfrSCHB DIPTBKÂ. 3. Sareopkaga rifipalpis Maoq. Macq. Dipt. ex. IL 3. 102. 11; v. d. Wulp, Notes from the Leyd. mus. IV. 88. 21. Een $ ran Curaçao (Pater Jansen) in het Leidsche museum. Ofschoon Macquart Brazilië als vaderland opgeeft, geloof ik hier dezelfde soort voor mij te hebben; de beschrijving toch past volkomen, behalve alleen dat hg de dijen aan de buitenzede geelbruin noemt, terwijl bij mijn exemplaar, dat echter niet zeer gaaf is, de pooten geheel zwart zijn. 4. Sareopkaga qiadririttata Macq. Macq. Dipt. ex. II. 3. 102. 12. pl. 12. f. 4. Twee wijfjes van Argentina (Weyenbergh). De kanten van het voorhoofd zijn bij mijne exemplaren niet geel, maar wit; daarentegen zijn de vlekken in de borstzijden geelachtig; van de roodachtige bezooming der vleugeladeren, waarvan Macquart spreekt, zie ik niets. 5. Sareopkaga ekr y sostoma Wied. Wied. Auss. Zweifl. II. 356. 2; Schin. Dipt. Nov. Reise , 313. 63, Een mannetje en drie wijfjes van Bahia (de Lacerda) in het museum te BrusseL 6. Sareopkaga tait cima Schin. Schin. Dipt. Nov. Reise , 314. 68. Een & van Bahia (de Lacerda) en een tweede van Guadeloupe (Delaunay), beiden in het museum te Brussel, komen met Schuler’s beschrijving zoo geheel overeen , dat ik zonder schroom de bestemming durf aannemen, niettegenstaande het verschil van herkomst. De soort schijnt dus wijd verspreid. 7. Sareopkaga e kil ei sis Macq. Macq. Dipt. ex. II. 3. 104. 15. pl. 11. f. 6; Blanch, by Gay, HisL fis. y pot. de Chile , VIL 429. 3; v. d. Wulp, Notes from the Leyd • mus. IV. 88. 22. Twee wijfjes van Chile in het Leidsch museum. AMBBIKjLAJTSCHB diptbba. 37 De soort ia zeer verwant aan de vorige; zij is kleiner, en de anus is niet helder roodgeel, maar slechts met gele bestuiving bedekt; de vleugels zi)n aan het begin van den voorrand een weinig geelachtig« 8. Sareopkaga flavifrcis Macq. Macq. Dipt. ex. supp« 1. 191. 24 *); Blanch, bij Gay, Hist, fis . y pol. de Chile , VII. 428. 1. pL ö. f. 4. Een 3 van Argentina (Weyenbdgh). Blanchard’s afbeelding is misteekend en doet naauwelijks aan eene Sarcophaga denken, ook wegens de gesloten en gestoelde spitscel; in de afzonderlijke vleugelteekening (fig. 4c) is daarentegen de spitscel veel te wijd geopend , maar ook deze figuur geeft geen juiste voor- stelling van het aderbeloop. Mflne determinatie grondt zich voornamelijk op de goudgele kleur van het voorhoofd en aangezigt en op den roodachtigen voorhoofdsband. 9. Sareopkaga oeeidia Fabr. Fabr. Ent. Syst. IV. 315. 12; id. Syst. Anti. 288. 19; Wied. Auss. Zweifl. IL 368. 31. Een paartje van Argentina (Weyenbergh). BQ het 3 is de voorhoofdsband alleen van voren roodachtig, hooger op meer zwart; de anus is geheel grijs bestoven; de achterscheenen zijn aan de binnenzijde naakt. By deze soort is de spitsdwarsader minder gebogen dan gewoonlijk ; aan de uitmonding der hulpader is een klein randdoorntje. 10. Cynamyia flavipalpis Macq. Macq. Dipt. ex. supp. 4. 236. 3. Twee wyfje8, het eene van Fernambuc (Lartige), het andere uit de omstreken van Quebec (Provancher), berusten in het museum te Brussel. MUSCINAE. 1. lisca domestica L. Musea domestica , Linn. Faun. suec. 1833; Fabr. Syst. Anti. 287. 18; Meig. Syst. Beschr. V. 67. 31 ; Zett. Dipt. Scand. IV. 1335. 7 ; Schin. 1) Ten onregte als van Brasilie vermeld; de voorwerpen waren uit Chile (sie Blanchard 1. c.). 38 AHZRIKAAE80HS DIPTERA. Faun . austr. I. 594; — M. analis , Macq. Dipt. ex. II. 3. 154. 10. pi. 21 f. 2. In het museum te Brussel bevinden zich exemplaren van beide sexen van ^Guadeloupe (Delaunay) , alsmede een $ uit Mexico (Dugès); een 3 uit Chile berust in ’s Rijks museum te Leiden ; ik zelf bezit verscheidene exemplaren van beide sexen uit Argentina (Weyenbeigh). De Argenti) nsche exemplaren zijn iets kleiner , en de wangen en kinbakken zijn iets minder ontwikkeld, waardoor de kop zich wat korter vertoont; overigens zie ik geen het minst verschil met onze inlandsche voorwerpen. M. analis Macq. (uit Chile) zal wel geen af- zonderlijke soort, maar hoogstens eene locale variëteit zijn. 2. Cempsemyia macellarla Fabr. Musea maceUaria Fabr. Syst. ent . 776. 14; Wied. Auss. Zweiß. II. 405. 38; — Compsomyia macellarla } E. Lynch Arribalzaga , Anal . de la Sociedad dent . argent . X. p. 71 (met al de daar aangevoerde citaten en synoniemen). 1 ) Ik zag een $ van Guadeloupe (Delaunay) in het museum te Brussel en bezit zelf beide sexen , die mij uit Argentina door Prof. Weyenbergh werden gezonden. Het is deze soort, die in Zuid-Amerika zich vaak by den mensch in de neusholte en andere ligchaamsdeelen ontwikkelt ; zie daaromtrent o. a.: Etudes sur la Myasis par C. Lerbini, H. Weyenbergh et P. A. Conil, Buenos Aires 1878. 3. Licilia Caesar L. Musea Caesar , Linn. Faun . suec. 1828; Fabr. Spec . ins . IL 437. 10; id. Ent. Syst . IV. 316. 17; id. Syst. Anil. 289. 26; Fall. Muse. 46. 20 ; Meig. Syst. Beschr . V. 51. 1 ; Zett. Ins. lapp. 655. 9 ; — Lucilia Caesar , Macq. Suit, à Buff . Dipt II. 252. 3; Zett. Dipt. Scand. IV. 1312. 1; Schin. Faun . austr. I. 590. Een $ nit de omstreken van Quebec (Provancher) in het museum te Brussel. 1) Onder de talrfjke synoniemen daar vermeld ontbreekt CallipAora trietriai a VerHuell, TijcUchr. voor de wie- m nafuwrk. weteneeh. dl. Ill bla. 278, pl. in, 2e keift, A.MKRIXAASBCH« DIPTÏBA. 4. Licilia eiriieiaa F&br. Musea comicina, Fabr. Spec. ins. H. 438. 11; id. Ent. Syst. TV. 317. 20; id. Syst. Anil. 289. 20; Fall. Muse. 47. 21; Zett. Ins. lapp. 655. 11 (excl. syn. Meig.); — Lucilia comicina, Zett. Dipt. Scand. IV. 1316. 6; Schin. Faun, austr. I. 590; — Musea caesarian, Meig. Syst. Beschr. V. 57. 14. Een mannetje en twee wijfjes nit de omstreken van Quebec (Pro- vancher) in bet museum te Brussel. 6. Latilia elisia Wied. Musea eximia, Wied. Auss. Zveifl. II. 399. 26. Een s van St. Martin (Reigerema) in bet Leidsch museum; twee dito van Argentina (Weyenbergh). L. punctipennis Macq. (Dipl. ex. supp. 3. 56. 40) schijnt voor 't minst verwant. 6. Pjrellii rielaeea Fabr. Musea violacea, Fabr. Syst. Anti. 288. 25; Wied. Auss. Zweifl. II. 409. 43. Verscheidene exemplaren van beide sexen van Guadeloupe (Delaunay) in het Bru8selsche musenm. Pyrellia violacea Macq. (Dipt. ex. supp. 4 251. 8) is eene geheel andere, Aziatische soort. 7. Daijphera a pi ni fera n. sp. Ex violaceo nigra; abdomine aeneo; antennis, paipia pedibusque nigris ; femornm intermediornm apice supra spinola parva annata ; antennarum Beta ad apicem nuda; alia cinerascentìbns , cellula apicali late aperta. — S long. 5,5 mm. In het aderbeloop door de breed geopende spitscel op eene CyrUmeura gelijkende, doch door de duidelijk behaarde oogen en verdere ken- merken tot het geslacht Dasyphora beh oo rende. Kop zwart ; alleen het ingedrukte gedeelte van het aangezigt onder de sprieten met grijzen weerschijn ; voorhoofd als een smalle zwarte band tusseben de oogen doorgetrokken ; mondrand een weinig vooruit- stekend, met vele borstels bezet. 8prieten en palpen tot halverwege het gezigt reikende; sprietborstel aa verdikt, tot ongeveer twee derden der lengte luchtig | 40 ▲lCJg&IK&AirSCH DIPTBBA. naakt. Thorax en schildje zwart, met paarablaaawen gloed; geheel van voren op den thorax het begin van drie breede witte langabanden , waarvan de middelate door eene zwarte streep is gespleten. Achterlijf metaalachtig donker blaauwgroen; in de zijden. en op den laatsten ring met vrij lange borstels. Pooten zwart ; aan den binnenkant der voorscheenen eene bruingele zijdeachtige viltbekleeding ; borstels der voordijen zoowel van boven als van onderen , aan de achterdijen van onderen kamachtig geplaatst; middeldijen lang , aan het 'eind van boven met een stomp doorntje, dat van eenige borstels omgeven is. Vleugel- schubben bruingrauw. Vleugels met grijze tint en zwarte aderen; ombuiging der discoidaal-ader afgerond; de spitscel breed geopend; middeldwarsader op het midden der schyfcel. Een ê uit Argentina (Weyenbergh), 8. Callipksra pkacaptera v. d. Wulp. V. d. Wulp, Notes from the Leyd . mus . IV. 88. 23. Chalybea; thorace antice striis albis; capite nigro, grimo pollinoso; antennis, palpis, barba pedibusque nigris; calyptris fuscis, albo- limbatis. — $ long. 10 mm. Habitus als onze C. erythrocephala ; het voorhoofd iets smaller, de sprieten korter; de wangen en kinbakken iets minder ontwikkeld. Grondkleur van den kop zwart, doch door eene witte bestuiving grijs; in sommige rigtingen de wangen en oogkanten zuiver wit; de kinbaard zwart. Sprieten merkelijk korter dan het gezigt, zwart met grijze bestuiving; sprietborstel lang, aan de wortelbelft verdikt en tot twee derden gevederd. Zuiger en palpen zwart. Thorax en schildje staalblaauw , met zwarte beharing; op den thorax vijf witte langs- lijnen, die evenwel achter den dwarsnaad onduidelijk worden. Ach- terlijf glanzig staalblaauw, in de zijden der beide eerste ringen met witachtige bestuiving. Pooten zwart; de dijen met eenigen blaauwen gloed. Vleugelschubben donkerbruin, met witten zoom. Vleugels glas- achtig, met grijze tint; aderbeloop als by C. erythrocephala , alleen de spitscel iets wijder geopend en de middeldwarsader een weinig meer wortel waarts, vóór het midden der schyfcel geplaatst Een ? uit Chile in ’s Rijks museum te Leiden ; het is daar ontvangen van het Beriynsch museum onder den bovengemelden naam, die van Philippi afkomstig zou wezen, ofschoon de soort, zooveel ik weet, nergens is beschreven. AM1BIXÀÀN80HS DIPTBRÀ. 41 9. Pol 1 e n i a radis Fàbr. Musea rudis , Fabr. Ent. Syst. IV. 314. 9; id. Syst. Anti . 287. 16; Fall. Muse. 48. 24; Meig. Syst. Beseht. V. 66. 28; Zett. Ins . lapp. 659. 22; id. Dipt. Scand. IV. 1339. 11; — PoUenia rudis , Macq. Suit, à Buff. Dipt. II. 269. 1 pL 16 f. 18; Schm. Faun, austr. I. 586; — Musea obscura, Fabr. Ent. Syst. IV. 315. 10; id. Syst. AntU 287. 17. Een 3 uit de omstreken van Qnebec (Provancher) in bet Brusselsche museum. 10. Cjrtsieura assimili» Fall. Musea assimüis Fall. Muse. 56. 41; — Anlhomyia assimüis, Meig. Syst. Beseht. V. 105. 39; — Cyrtoneura assimüis , Zett. Dipt. Scand. IV. 1351. 6; Schiner, Fn. austr. I. 598; — Cyrtoneura aperta, Maeq. SuiL à Buff. Dipt. II. 278. 15; Meig. Syst. Besdir. VIL 311. 14. Ik bezit een <?, door den beer Hartogh Heys van Zonteveen uit Noord-Ämerika medegebragt en mij welwillend afgestaan. Zoover ik aan het wel niet geheel gave, maar toch nog vrij kenbare exemplaar kan bespeuren, wijkt het in geen enkel opzigt van onze inlandsche voorwerpen af. De soort is niet in den Catalogus van Osten Sacken vermeld. 11. Gjrtoneira stabilen» Fall. Musea stabulane , Fall Musc. 52. 32. Meig. Syst. Beschr. V. 75. 42; Zett. Ins. lapp. 660. 29; — Cyrtoneura stabulane , Macq. Suü. à Buff. IL 277. 10; Zett. Dipt. Scand. IV. 1354. 9; Schiner, Fn. austr. I. 597; V. d. Wulp, Notes from the Leyd. mus. IV. 89. 24. — Anthomyia einer oscene, Wied. Zool. mag. 1. 1. 79. 28; — Cyrtoneura vicina , Macq. DipL ex. U. 3. 157. 3; Blanch, bi) Gay, Hist. fis. y pol. de Chile , VH. 437. 2. Een % van Chile in ’s Rijks museum te Leiden. Het komt met onze Europesche exemplaren overeen; alleen is de schijfdwarsader, die by onze inlandsche voorwerpen eene flaauwe aanduiding van buiging heeft, hier meer zuiver regt. C. meina zou, volgens Macquart en Blanchard, alleen afwijken door het gemis van de zwarte rugstreep over het achterlijf; maar deze rugBtreep is bij de Europesche voorwerpen niet altijd duidelijk ; Schiner 42 ▲WSRIKAAWSCHB DIPT BBA. maakt er dan ook bij zijne overigens vrij uitvoerige beschrijving geen melding van. Ik geloof daarom , dat men op dit kenmerk bezwaarlijk eene afzonderlijke soort kan aannemen. C. stübulans schijnt tot die insecten te behooren, welke zich ge- makkelijk kannen verplaatsen en den mansch volgen waar hg zich vestigt; zij wordt ook veel meer in onze huizen gevonden dan in de vrije natuur. Osten Sacken telt haar op onder de Noord-Ameri- kaansche soorten (zie z))n’ Catalogus); Sehiner (Dipt, Nov . Reise f 804) vermeldt een exemplaar van Auckland ; en Macquart (Dipt. ex. supp. 4. 256) spreekt van Australische voorwerpen in het museum te Parijs. 12. Cjrtoieira i idi se ta n. sp. Obscure cinerea; thorace striis quatuor pedibusque nigris; antennis, palpis, scutelli apice anoque rufis;. alarum cellula apicali late aperta; antennarum seta nuda. — $ long. 9 mm. Kop geelachtig aschgrau w; voorhoofd ruim een vierde der kop- breedte innemende , naar achteren niet versmald ; middenband zwart- achtig, ter wederzijde met eene rij korte borsteltjes; een paar langere borstels staan onmiddellijk boven de sprieten en verscheidene anderen op de kruin. Aangezigt regtstandig; mondrand niet vooruitstekend, met een paar lange borstels, verder, even als de wangen, met een aantal kortere borstels. Sprieten en palpen donker roestkleurig; de sprieten een weinig korter dan het gezigt; sprietborstel zwart, naakt, aan de wortelhelft verdikt. Thorax aschgrauw, van boven met vier zwarte, naar achteren ineensmeltende langsstrepen ; schildje zwart- achtig grauw, aan het einde roodachtig; behalve de algemeens zwarte beharing, zijn aan de kanten en van achteren op den thorax en aan den achterrand van het schildje stevige borstels. Achterlijf eivormig; vierringig, aschgrauw met zwartbruine weerschijnvlekken : de vierde ring, met uitzondering van den wortel, helder roestkleurig. Pooten zwart; voordgen zoowel van boven als van onderen, achterste dgen alleen van onderen met kamachtig gestelde stgve borstels; achter* scheenen gebogen, met korte borstels. Vleugelschubben en vleugels grauw; middeldwarsader schuin achterover, in ’t midden boven de schijfcel; de spitscel wgd geopend (ongeveer als bg C, stabuians ); schijfdwarsader in *t midden tusschen de middeldwarsader en de ronde ombuiging der discoidaal-ader. AME&IKAAK8CHE DIPTS&A. 43 Een 8 nit Argentina (Weyenbergh). Door den naakten sprietborstel van alle mij bekende soorten onder* scheiden ; het aderbeloop evenwel en de geheele habitas zijn die aan het genas CyrUmeura eigen. ANTHOMYINAE. 1. Spilogaster sexpiietata n. sp. Cinerea; abdomine pnnctis ses fuscis; antennamm baai, palpis pedibnsqne rafia; alamm nervo transverao medio distincte-, nervo transverso discoidali laeviter infoscato. — <? long. 8,5 mm. Aschgranw. Aangezigt en kanten van het voorhoofd met witten weerschfin ; voorhoofd zeer smal, met zwarten middenband; mondrand een klein weinig vooruitstekend ; zuiger zwart ; palpen roodgeel. Sprieten * slank, bruinrood ; de wortelleden roodgeel; sprietborstel vrij kort ge- vederd. Thorax van voren met vier donkere langsstrepen; schildje rood- achtig grijs ; de binnenste rijen borstels op den thoraxrug, achter den dwarsmaad, bestaan elk slechts uit drie borstels. Achterlijf kegelvormig, op elk der drie eerste ringen twee zwartbruine stippen, die op den eersten ring kleiner, die op den derden ring grooter en duidelijker. Pooten roodgeel; de tarsen een weinig verdonkerd; de voordijen aan de spitshelft een weinig verdund, aan de middeldijen is dit nog in meerdere mate het geval ; aan de achterdijen zijn van onderen geen borstels. Vleagelschubben witachtig. Ylengels bruinachtig grauw, aan den voorrand meer geelachtig; middeld warsader zwartbruin gevlekt, op bijna twee derden der schijfcel; achterdwarsader flaauw bruin gezoomd, een weinig gebogen; eerste achtercel aan de vleugelspits » zeer wijd geopend; laatste gedeelte der discoidaal-ader tot het voor- laatste als 3:2. Twee mannetjes uit Argentina (Weyenbergh). 2. Limnophora L y n e h i i n. sp. Nigricans; thorace cinereo, nigro-quadristriato ; abdomine albo-pol- linoso, nigro-punctulato ; antennis, palpis pedibusque nigris, gennbus tibiisque testaceis ; alarum nervis transversalibus plus minusve infus* catis. — long. 6,5 mm. Kop zwartachtig, aan de wangen en aan de oogkanten, ook van 44 AMBBIK A À If SCHE DIPTERA. achteren, met ziiverwitten weerschyn; voorhoofd in S amai, met zwarten middenband, die van voren in eene bruine, zilverwit weer- schijnende stip eindigt; in $ het voorhooid breed, met uitzondering der witachtige oogkanten zwart; aangezigt kort, regtstandig, de mondrand iets vooruitstekend. Sprieten, zuiger en palpen zwart; de sprieten byna zoo lang als het gezigt ; het derde lid ruim dubbelzoo lang als het tweede; de sprietborstel lang, aan de wortelhelft iets verdikt, schijnbaar naakt, doch by sterke vergrooting korte haartjes vertoonende. Thorax van boven aschgrauw, met vier zwarte langs- strepen; borstzijden zwart met lichtgry ze beharing; schildje aschgrauw, in ’t midden donkerbruin. Achteriyf breed eivormig, vierringig, zwart met lichtgrijze bestuiving , zwartbruine weerschijnvlekken enrugstreep, en zwarte borstelhaartjes, die langs den achterrand der ringen meer op eene rij zijn geplaatst. Pooten zwart; de knieën en scheenen geel- bruin ; de borstels onder aan de dyen kamachtig gesteld ; haken en voetballen by het & merkelijk langer dan bij het ? en van gebogen borstels omgeven. Vleugelschubben vuilwit met bruinen rand. Vleugels een weinig grauwachtig, met zwarte aderen en een zeer klein rand- doomtje ; de beide dwarsaderen bruinachtig gezoomd; middeld warsader onder de uitmonding der subcostaal-ader , even voorby het midden der schyfcel ; achterdwarsader iets ingebogen , op twee vyfden der eerste achtercel. Een paartje uit Argentina (Weyenbergh). Ik wijd deze soort aan den Argentynschen entomoloog, den heer F. Lynch Arribalzaga, die met grooten ijver en scherpzinnigheid de vliegen van zyn land bestudeert. De soort schynt naauw verwant aan L. fuscinevris Macq. (Dipt. ex. supp. 4. 263. 2), waarvan zy echter onderscheiden is door het gemis der witte driehoekige zijvlekken op het achterijf. 3. Brack ygastr il a chalybea Wied. Anthomyia chalybea Wied. Auss. Zweifl. II. 428. lö; — Limnophora chalybea , Schiner, Dipt . Nov. Reise , 299. 13; — Brachygastrina viola - ceiventris, Macq. Dipt. ex. supp. 4. 259, pl. 23 f. 17; — Blanch, by Gay, Hist. fis. y pol. de Chile, VU. 439. 1. Een mannetje en drie wyfjes uit Argentina (Weyenbergh). De beschrijving van Wiedemann, ofschoon kort, en de iets uit- voeriger opgaven van Macquart zyn geiykeiyk op deze voorwerpen AlfERlKAANSCHB DIPTERA. 45 van toepassing, zoodat ik niet twijfel of beiden bedoelen dezelfde soort; Macqnart’s afbeelding is als gewoonlijk te ruw om haar te herkennen. 4. Ckortsphila piietipeiils Wied. Anthomyia punetipentris , Wied. Amt . Zweifl . II. 435. 31; — Cros- pêdochoeta punctipennit , Macq. Dipt . ex. snpp. 4. 269. pl. 24 f. 14. Een mannetje en twee wijfjes van Argentina (Weyenbeigh). Wiedemann noch Macqnart kenden het <?; de laatste heeft zich laten verleiden door zekere gelijkenis met Coenosia tigrina , die hy b| het 2 meende te zien, om voor deze soort een afzonderlijk ge- slacht op te rigten, dat volgens hem bet midden zon honden tnsschen Anthomyia en Coenosia . Daargelaten de onmogelykheid om juiste generieke kenmerken aan te geven , wanneer men van eene Antho- myine alleen de vrouweiyke sexe kent, biykt het my, nu ik ook het & heb leeren kennen, dat wy hier met eene soort te doen hebben , die althans bij den tegenwoordigen stand der wetenschap niet gene- riek kan worden afgescheiden, en zoo dit al later mögt geschieden, dan nog zal het nieuwe genus zeker niet als verwant aan Coenosia kunnen worden beschouwd. Ter aanvulling der bestaande beschrijvingen moge het volgende dienen. De soort geUjkt in vele opzigten op onze Anthomyia antiqua Meig. De kop is lichtgrys, in sommige rigtingen met zwarten, in andere met zilverwitten weerschyn; de mondrand steekt niet vooruit en is iets roodachtig; de voorhoofdsdriehoek van het <? loopt naar boven spits toe, zoodat de oogen op de kruin zamenstooten. Sprieten en palpen zijn zwart, de sprieten vry breed, het derde lid dubbel zoo lang als het tweede, aan 't eind afgerond; de sprietborstel is niet volkomen naakt maar microscopisch behaard, aan de wortelhelft iets verdikt. De langsstrepen op den thorax zijn bij myne exemplaren niet zwart, maar bruin; de middelste wordt over het schildje voort- gezet Het achteriyf van het <? is smal, bandvormig, platgedrukt, licht aschgrauw met zwarte rugstreep en puntwratjes waaruit fgne borstels voortspruiten; onder aan den voorlaatsten iy faring bevinden zich een paar tepelvormige organen. Ook by het $ is het achteriyf vry smal; de rugstreep is minder duidelyk; de borstel wratjes daaren- tegen meer ontwikkeld; by een der beide exemplaren is het schildje AMBRÌKAANSCHS DÌPTERA. 46 eenigszins roodachtig. By het & zijn de pooten zwart of zwartbruin; by de beide wijtjes geelbruin (gelijk ook door Macqaart wordt opge- geven) ; ik vermoed echter dat de voorwerpen , toen zy gedood werden , eerst kort te voren de pop hadden verlaten. Aan de vleugels zyn, behalve de randdoorn , nog korte borsteltjes aan den voorrand; de vlek op de schyfdwarsader is vooral duideiyk ter plaatse waar deze van boven in de discoidaal-ader is ingewricht; de middeldwarsader is voorby de uitmonding der subcostaal-ader geplaatst; het laatste ge- deelte der discoidaal-ader is een weinig langer dan het voorlaatste; de 8chyfd warsader is by het <? iets ingebogen, by de wyfjes regt. Ik bezit nog eene soort, aan de bovenstaande digt verwant, maar slechts in een enkel $, mede van Argentina; het exemplaar is even- wel niet gaaf genoeg om voldoende te worden beschreven. De sprieten zyn wat zwaarder gebouwd ; de randdoorn der vleugels ontbreekt of is althans uiterst klein, de vlekken op de vleugels zyn iets grooter en vermeerderd met eene digt by den vleugelwortel en eene aan de uitmonding der cubita&l-ader ; ook de beide volgende langsaderen zyn aan het einde fiaauw gevlekt lk heb deze soort voorloopig in myne collectie den naam van Ch. spilota gegeven. In de vleugelteekening heeft zy veel overeenkomst met Spüogaster maculipetmis Macq. ( Dipt. ex. II. 3. 163. 2), die echter door den lang gevederden sprietborstel generiek onderscheiden is. 5. Chortophila albostriata n. sp. Nigra; thorace striis duabus dorsalibus subparallelis albis ; pleuris stria aequali; abdomine maculis duabus albis in singulis segmentis; alia subhyalinis. — <? long. 4, 5 mm. Kop met sprieten en palpen zwart; aangezigt met witten weer- schyn; voorhoofdsdriehoek fluweelzwart; de oogen van boven naauwo- lijks iets gescheiden. Thorax fluweelzwart, op den rug met twee breede witte langsbanden, die van voren een klein weinig tot elkander neigen en van achteren over het eveneens fluweelzwarte schildje zÿn voortgezet; een dergelijke witte band ter wederzijde van de schouders naar den vleugelwortel; achterrug grijs. Achterlijf plat, band vormig, naar achteren iets versmald, zwart; op den tweeden en elk der vol* gende ringen twee groote witachtige vlekken, die alleen in sommige rigtingen duidelijk uitkomen en eene rugstreep en de insnydingen A.M1B11C A.A2TB CHX DIPTX&A. 47 vrijlaten; het achterlijf digt met fijne borstels bezet; onder den voor- laatsten bnikring een paar groote schnbvormige aanhangsels. Pooten zwart; de dijen met witten weerschijn. Vlengelschnbben witachtig. Vleugels glasachtig met flaanwe bruinachtige tint en een duidelijk randdoorntje ; middeldwarsader op twee derden der schfifcel ; cubitaal- ader en discoidaal-ader evenwijdig ; schijfdwarsader naauwelijks iels gebogen, op een derde gedeelte der eerste achtercel ingewricht. Een & uit Argentina (Weyenbergh). De soort is digt verwant aan Anthomyia Lindigii Schin. (Dipt. Nov. Reise , 298. 12), die zich echter onderscheidt door de naar voren uit elkander loopende thorax-strepen en den zwartbruinen zoom aan den voorrand der vleugels; de vorm van den kop en het achterlijf is volkomen zooals Schiner dit van zijne soort aangeeft; hij maakt evenwel geen melding van aanhangsels aan den buik bj) het <?. 6. Ckartapkila eklsrsgaster Wied. Wied. Auss. Zweifl. U. 427. 12. Op een $ van Argentina (Weyenbergh) past Wiedemann’s beschrij- ving van het & volkomen, buiten de gewone sexuële verschillen. Mijn exemplaar heeft het voorhoofd breed, met een zwarten, van achteren diep gespleten langsband; de sprieten zijn zwart, met langen, aan het wortelderde iets verdikten rugborstel. 7. Hsmalsmyia eaiicalari» L. Musea canicularis } Linn. Faun. suec. 1841; Schrank, Ins. austr. 462. 938; Fahr. Syst. Anti. 303. 97; Fall. Muse. 69. 72; — Anthomyia caniculariSy Meig. Syst. Beschr. V. 143. 104; Macq. Suit à Buff. Dipt. II. 334. 5 ; Zett. Ins. lapp. 681. 86 ; id. Dipt. Scand. IV. 1573. 188 ; — Philintha canicularis , Rob. D. Myod. 568. 1 ; — Homalomyia canictdaris y Schin. Faun, austr. I. 654; — Anthomyia chilensis , Macq. Dipt. ex. II. 3. 171. 4; Blanch, by Gay, Mist. fis. y pol. de Chile jYlI. 442. 1. Een & van Buenos- Aires (Weyenbergh) volkomen gelijk aan onze inlandsche exemplaren. CORDYLUKINAE. 1. Cardylara bim scalata Löw. C. tnmaculata y Löw, Wien. Ent. Monatschr. IV. 81. 3; id. Dipt. 