None
Maj : Gy ziet mijn Heeren 't werk dat heden is beschooren, Ell zien ik recht, zo is ons wederstant verlooren Voor my, het dunkt my best, 't en zy gylieden zijt, Van and 're meening, zich te voegen na den tijd, "Was't meestedeel met ons der Vorsten en der Standen, [120] Ik Avedorstond : maar uu, een ieder wacht zijn handen; AVat ni}' aangaat, ik ga en doe het hoog bevel. Die wijs is, dat hy volg en doet zich zelven wel. 1 Raadsh : Zo doen ik ook. 2 Raadsii : En ik. 3 Raadspi : Ik moet mijn raden lateii, Zo 't u alleens is wie gy staat voor onderzaten. The Commonees: Long live King Richard. Buck: Long live our legitimate prince, Heaven grant him power to overthrow his enemies. Now then, whoever favors us, let him come and follow me. Mayor: You see, men, the task that has been assigned to us today. And if I see aright, we have no longer power to resist. As for me, it seems best, unless you, the people, are of a different opinion, to yield to the time. If the greater part of the Princes and the Nobles v/ere with us, [120] I should withstand, but now everyone holds himself aloof. As for me, I go to execute the high commands. He who is wise, let him follow and serve his own interest. F*iRST Coitncillor: That is what I shall do. Second Counciixor: And I. Third Councilix)r: I must withhold my advice, if it is a matter of indifference to you whose subjects you are. CAMPBELL — ROODE EN WITTE ROOS UQ Stanley. Hartog. Dienaar. Bode. Bukkingham, Stan: Niet dat alleeii. maar na hy voor my heeft bekent, Staat nu gantsch Wallis reeds in wapens overend, Elk isser op de been. Rieeap ontluikt zijn vanen, En Richmont heeft hen reeds tot zijne onderdanen ; H.y zelver is in't Rijk, en nadert hand voor hand En niemand weet hoe hy daar binnen is geland ; Elk heeft den mond vol, en men mompelt met mal- kand 'ren, En d'een en d'ander spreekt, 'k en weet van wac ver- and'ren; Men hoort, men ziet gerucht, en weet niet tot wat end. [10] Hart : Alzulke tydingen ben ik niet ongewent. 't Is nu al lang verleen dat vastlijk was vernomen Den Graaf van Richmont was in't Koninkrijk geko- men, Gestijft met Sehotsehe en AValsch', ja zelver Fransche macht, En hou derhalven zulke tydingen verdacht ; ACT III. Scene 2. Stanley, Duke, Seevant, Messenger, Buckingham. Stan: Not that alone, but as he has confessed to me, now all Wales is fully armed.^ Everyone is afoot. Rieeap unfurls his banners, and Richmond already rules these men as his subjects. He himself is in the kingdom and approaches rapidly. And no one knows how he has effected a landing in the country. Everyone is full of words and men murmur to each other, and everywhere speak of all sorts of possible changes. Men hear rumours, see them circulate and know not what end they forebode." [10] Duke: I am not unaccustomed to such reports. Some time since we had certain information that the Duke of Richmond had come into the kingdom, reinforced with Scotch and Welsh, yes even with French forces. And therefore I consider such reports to be suspect. I must be convinced by clearer proof before I stand ready ' Literally, "stands upright in arms." * Literally, "Men hear and see rumours and know not to what end." 120 UNIVERSITY OF WISCONSIN STUDIES Men moet met klaarder blijk my weten te verdooven, Eer dat ik vaardig sta die maren te gelooven, Terwijlen gaan ik voort, waar ook men my voor houd, In zorgen van het Rijk, het welk mijn is vertrouwt, Om als't my word ge-eischt des rekening te geven [20] Aan d' Opperkonink, 't volk, en beid' mijn jonge Neven ; Maar dat my iemand kost va deze last ontslaan, Mijn Heer den Kancelier, hoe wel was ik 'er aan. 't Is quaat om't ieder een zo wel te pas te maken, Dat dees u niet besta te vloeken, die te laken, Hoe kleinen misslag hier of ginder word begaan, 't Komt alles op die geen, die't hoog gezag heeft, aan. En niemand tracht 'er te bedekken zijn gebreken. Die: Mijn Heer, een Bode wenseht zijn Hoogheid eens te spreken ? Hart: Van wie? DiEN : Van Bnkkingham, hy vergt om groote spoet. [30] Hart : Zegt dat hy binnen komt. gewis hy brengt geen goet. Bode: Mijn Heer, zijn Hoogheit to beliete these tales. In the meantime, whatever men may think of me, I shall continue to care for the kingdom which has been entrusted to me, [20] in order that when the reckoning is de- manded of me, I may render it to the King above, to the people and to both my young nephews. But if someone could really re- move this burden from me, my Lord Chancellor, how happy I should be! It is hard to please everyone so well that someone or other will not feel inclined to curse or to find fault. However small the mistake that is made anywhere, it is all blamed on that one who holds the high authority. And no one in that position attempts to conceal his faults. Servant: My Lord, a messenger wishes to speak with your Highness. Duke: From whom? Servant: From Buckingham, he asks for great speed. [30] Duke: Tell him to come in. He surely brings no good news. Messenger: My Lord, your Majesty. CAMPBELL— ROOD E EN WITTE ROOS 121 Hart: Stelt u eerst wat tot bedareii, Gy zijt vermoeit, en zegt ons dan u wedervaren. Bode: Den Hartog, mijnen heer, zijn Iloogheid weten laat, Hoe dat hy met het volk van Londen, en den Raad, Om zaken van gewicht, daar veel is aan gelegen, Om u te spreken is in grooten haast op wegen, En bid, door my, dat zich den Rijkxvoogt doch bereid, De wille van het volk te jonnen goet bescheid. Hart : Heer Stanley ! wat is dit ? mijn beenen staan en bevea, [40] Ziik groote onsteltenis en voelde ik nooit mijn leven ! My valt iet zonders in, en God verhoed'het quaat, Ik vrees voor ongemak en oproer in de Staat. Hoor ! wat gerucht ; gewis zy zijn al voor de handen. Daar is den Hartog. wel, mijn Heer, wat misver- standen Bewegen u dat gy (en't geen ik niet en prijs) My komt bezoeken op zo ongewoon een wijs? BuK : Is bier misdaan, zo bout ons, bid ik, zulks ten goede ; Maar d'oorzaak van ons komst en zoud gy nooit ver- moeden : Mijn Heer, gy ziet alhier verzamelt te gilijk [50] Uwe onderdanen, met de Maehten van bet Rijk, Duke: First calm yourself. You are fatigued. And tell us then your great adventure. Messenger: My Lord, the Duke, informs your Highness, that he with the people of London and the Council, is on the way hither in great haste to confer with you about affairs of weight in which much is at stake. And he asks through me that the Regent prepare himself to give a favorable answer to the will of the people. Duke: Lord Stanley! What is this? My legs begin to trem- ble. [40] So great perplexity, I have never felt in my life. Some- thing strange comes to my mind, and may God ward off the evil. I fear disturbance and uproar in the state. Listen! what a noise! Cer- tainly they are already at hand. There is the Duke. Well, my Lord, under what misunderstanding are you labouring that you (a fact that I deplore) come to visit me in so unusual a manner. Buck: If we are guilty of crime, I pray you to believe that we have committed it for your good. But the reason of our coming you could never suspect. My Lord, you see here assembled all to- gether, [50] your subjects, with the might of the kingdom, unani- mously determined, if it may please you, to offer the crown. . .. 122 UNIVE3RSITY OF WISCONSIN STUDIES Eenstemmig en gezint, indien't u mag behagen, De Kroon aan u . . .. Habt: Aan wie? BuK : Hoogheit op te dragen. Hart: 0 gruwei! BuK : Hoort eerst reen, en geeft dan ongelijk, Mint gy de welstand en de heil van't Koninkrijk? Zoiid gy den onderdaan wel garen in haar kermen Verlichten, en de staat voor ongeval beschermen? Zaagt gy niet liever door een man den stoel bekleet ? Weet gy wat ongemak, verdrukking, smart en leed Een kinderlijk gebied het volk mag voeren tegen? [60] Zo laat u eind'lijk aan ons zaken zijn gelegen; Veriest ons van 't verdriet, van zo bedroef den stant, Red ons en't Koninkrijk, bevrijd ons door u hand; Laat u zo zeer door min van u geliefde Neven Als door't gemeene best vervoert zijn noch gedreven; 't Volk roept om u, en zweert alleenig in u naam, Zo door u waarde, als iets, 't geen ik my zelven sehaam. Haar bastardy, al zoekt gy zelver die te heelen, Is al bekent, en laat geen quade vrucht te teelen. Wat zeg ik meer ? de zaak is reeds maar al te bloot, Duke: To whom? Buck: To your Highness. Duke: O horror! Buck: Do but hear our reasons first, then say that we are wrong. Do you love the well-being and safety of the kingdom? Should you like to relieve the subjects in their lamentation and protect the state from misfortune? Would you not rather see the throne oc- cupied by a man? Do you know what trouble, oppression, pain and grief the rule of a child may bring to the people? [60] So do show some concern for our affairs. Deliver us from the vexation of so grievous a situation. Rescue us and the king- dom; free us by your hand. Do not be influenced and driven so much by the love of your dear nephew, as by that of the common weal. The people call for you and swear by your name alone, as much because of your worth, as because of something for which I am ashamed. Their bastardy, although you seek yourself to con- ceal it, is completely known. Do not allow bad fruit to propagate. CAMPBELL — ROODE EN WITTE ROOS 123 [70] Gy weet ons lydeii, koint eu ivddert uu den uoot. Hart : Wat hoor ik ! Heniel kunt gy zulke reen vcrdrageii '? Ell stort gy niet op ons u alderzvvaarste plagen? 0 aard! ontluikt gy niet, en zwelgt ons in u balg? Neef Bukkingham, my steekt van uwe reen de walg, 'k Vertooreii my met recht om zulke gruwiijklieden. Ziet gy my daar voor aan ? acht gy het recht en reden ? Mijn jaren die't betaamt te denken om het graf, Dus zwart te schilderen met zulke grouwels af '1 Acht gy my dan van aard zo boos en overgeven "1 [80] Zo trouweloozen Oom omtrent mijn jonge Neven? Komt, want ik zie dat gy my totter dood toe haat, 'k Ontsla van nu voortaan mijn zelf van alle Staat, 'k En wil niet meer het Rijk als Koningsvoogt be- heeren, Kiest daar een ander toe, och ja! "t is mijn begeercn. 'k Heb trouwelijk mijn plieht verrecht tot hier en toe ; Laad gy my lasten op? ik ben de lasten moe. O! dat veel eer de dood mijn endelijk koom nad'ren, En mijne beenderen verzaam met mijne Vad'ren, Dat eer mijn lamp verdwijn, en keer in smook zijn brand, What more shall 1 say? The matter is already too clear. [70] You know our suffering, come now and banish our distress. Duke: What do I hear? Oh Heaven, couldst Thou permit such a speech to be made and not visit us with Thy most severe pun- ishments? Oh earth, dost thou not gape and swallow us in thy belly? Cousin Buckingham, your speech stings me to loath- ing. I am justly angry at such horrors. What sort of man do you believe me to be? Have you no respect for right and reason? Do you thus paint black with horrors the years in which it becomes me to think of the grave? Do you consider me, then, by nature so evil and abandoned, [80] such a false uncle towards my young nephews? Come, for I see that you hate me to death, from now on I shall give up all affairs of state, and I will no longer govern the kingdom as regent. Choose another for that duty. Oh yes! it is my wish. I have faithfully performed my duty till now. Will you force the load upon me? I am tired of the burden. Oh, much rather let death finally approach me and my bones be gathered to my fathers. Rather let my lamp be extinguished and turn its 124 UNIVERSITY OF WISCONSIN STUDIES [90] Ee r ik met zulken vloek bezoedel mijne hand. Wei aan, 't is lang genoeg, wilt 1113' niet meer verwek- ken, Beraad u beter; en gy Heeren moogt vertrekken. Mijn zorg zal eehter zijn voor't Rijk mijn leven lank, Maar zulke redenen weet ik u weinig dank. BuK : Zo 't is om my dat gy ons weigert te ontfangen, Zo doet 'et om't getraan, dat de besturven wangen Van d' angstige Gemeente in overloet besproeit, En't ongenoegen't geen in hare harten groeit, Och ! dat bezwooren plieht noeh was in u gebleven, [100] Doorluchtig Vorst, gy zoud' ons heden niet begeven, Gy zoud' ons uwe arm ontsluiten, om al lang U volk te stooven in die zoeten ommevang ; Maar aeh ! de lief de is uit, en des vergeef s, wy moeten Ons werpen neder voor u Vorstelijke voeten ; Maar zooder liefde meer op aarden word gezien, Betoont ons uwe gunst, 6 Vader ! kan 't geschien ? Laat eigen inzieht doch u goedigheid niet hind'ren, Ons in u waarde sehoot t 'ontfangen als u kind 'ren ; flame to smoke, [90] than that I should soil my hands with such a crime. Well, this is enough. Do not provoke me further; he better advised; and you, Lords, may depart. My, care, never- theless, shall be for the kingdom all my life, but for such advice, I return but little thanks. Buck: If it Is on my account that you refuse to receive us, then be moved by the tears that abundantly flow down the cheeks of the anxious common people pale through fear,' and by the dis- pleasure which grows in their hearts. Oh would that the duty which you have sworn to perform, was still strong in you! [100] Then, O Illustrious Prince, you would not abandon us today. You would open your arms to us, so that you might continually warm your people in your sweet embrace; but alas! the love is gone, and therefore in vain we must cast ourselves down before your princely feet. But as proof that love still exists on the earth, show us your favor. Oh father, may it not come to pass? Do not let your own judgment prevent your goodness from receiving us in your worthy ' Literally, "the weeping that abundantly besprinkles the fright-pale cheeks." CAMPBELL— ROODE EN WITTE ROOS 125 Wy bidden op het zeerst, ei ! geeft oiis toch gehoor. [110] Hart: 't Zy var van my, dat ik u weiger als te voor Een goede voorzorg al mijn leven lank tc strekken, Maar met de goude Kroon mijn oude kruin te dekken, Met's Koninks Scepter te verlaan mijn dorre hand, Te treden op den Troon, komt nooit in mijn verstant. Laat 't u genoeg zijn, u mijn beste zorg te geven, Maar, mach ik bidden, laat het Rijk aan mijne Neven. BuK: Doorluchtig Engelsman, die d'eer in achting hiel, Maakt' nooit aan Bastaarzaat ten slaaf zijn vrye 'del, Noch liet van wetloos Vorst zijn wettig Rijk beheercn, [120] En hoe kunt gy van ons zo vuilen zaak begeeren? Vertrouwt my Heer, ik spreek dees reden zonder erg. Want nood'loos is het dat ik zulks voor u verberg: Wy lieven't Huis van lork, dat moogt gy vrylijk weten, En d'Adelijke stam van u Plantageneten, En haten Lankaster veel slimmer als de dood ; Maar zo gy ons aldus voor't hooft te rugge stoot, 't En is niet buiten zorg daft volk, in deze ellenden, De oogen weder na hun ouden Heer zou wen den. Ja dat men 't zeggen dorst bosom as your children. We beseech you most urgently. Oh, do but hear us! [110] Duke: Far be it from me to refuse to be all my life long what I have been hitherto, — your faithful guardian. But to cover my old head with a golden crown, to burden my withered hand with the king's sceptre, to ascend the throne, — these things never enter my mind. Let it content you, that I give you my best care, but I beseech you, leave the kingdom to my nephews. Buck: The illustrious Englishman, he who holds honor dear, never makes his free soul the slave of bastard-seed, nor lets his lawful kingdom be ruled by an illegitimate prince. [120] And how could you desire so base an action from us. Trust me, my Lord, I make this speech without evil intention, for it is needless for me to conceal such things from you. We love the House of York, — that you are free to know — and your noble family of Plantagenets, and hate Lancaster much worse than death; but if you thus directly insult us in our presence, it is not beyond belief that the people, in these miserable straits, should again cast their eyes upon their old lord. Yes, men dare to say that. 226 UNIVERSITY OF WISCONSIN STUDIES Hart : Wat dan ? BiiK : Ik zie alree, [130] "t Eu zy gy geeft gehoor aan ons gerechte bee, En ons by tijds bestaat u gunste te bewijzen, 't Vei-iitooten Lankaster verwakk'ren en verrijzen. Hart : Dat wil den Hemel niet dat ik die stond beleef , Of dat ik oorzaak tot zo grooten onheil geef , Eer wil ik lijf en ziel te zaam te pande zetten, Om zulken ongeval geweldig te beletten. AVat doen ik? Hemel, ach! wat neem ik by der hand? Hier dringt my 't beste van't geminde Vaderland, De Avelstant van het volk vertrouwt aan mijne handen, [140 J Daar weer mijn Neven, die zo lieffelijke panden. Hier komt gemeene liefde, en watter meer toe hoort, Daar komt byzond're min my krachtelijk aan boort; Wat kies ik? reden, ach! gy doet my klaarlijk blijken 't Gemeene gaat voor al, 't byzondere moet wijken. ]vom doet dan wat gy wilt, ik neeme des gedult ; Maar hoogen Hemel, ach ! gy kent my buiten schult. Vergeeft my Neven, ach ! vergeeft my schoone Nich- ten, Duke: What then? Buck: I see already [130] that unless you give ear to our righteous plea and betimes undertake to show us your favor, the rejected Lancaster will awake and arise. Duke: Heaven forbid that T should live to see that hour, or that I should be the cause of so great a misfortune. Rather will I offer up life and soul as a pledge to prevent by force such a misfor- tune. What am I doing? Alas, Heaven! What am I undertaking? On one hand the good of the beloved Fatherland urges me on, — the welfare of the people entrusted to my hands; [140] on the other, are my nephews, these pledges that are so lovely. On one side is love of the common weal and all that pertains to it; on the other, is love of individuals and it has a powerful appeal.' Which shall I choose? Reason, alas! you make me see clearly; the common weal takes precedence over everything; the particular must give way. Come do what you wish. I accept your will patiently. But, oh high Heaven! Thou knowest me to be without guilt. Forgive me, ' Uterally, "Come.s aboard powerfully." CAMPBELL— ROODE EN WITTE ROOS 127 Voor algemeene dwang moet uwe liefde zwichten. BuK en't Volk: Lang leve Richard, lang zo leef ons wettig Heer. [150] Hart: Lang moet de vree bestaan by ii, dat's mijn begeer. BuK : Dat ieder een terstond zijn naerstigheid bctoone, Om onzen Konink voort te zalven en te kroonen, Eer datter eenig dink beletzel van mag zijn. Hart: Een wettig Vorst en bind zich aan geen yd'lo sehijn. HET VIERDE BEDRYF. Den Hartog van Gloucester, nu Koning Richard. Tyrel. Hart : Op u vertrouw ik my, 6 Tyrel ! nu geheel. En tot dien einde geef de sleutels van't Kasteel In u geweld, volvoert het opzet noch voor morgen, Brengt haar om hals, verloost het Rijk en my van zorgen, En laat geen Koninks bloed verletten uwe hand, Gy ziet ik bind my noch aan stam noch bloedverwant, nephews. Oh! forgive me, beautiful niece. Your lives must give ■way before the universal compulsion. Buck and the People: Long live Richard! long live our legiti- mate Lord. [150] Dxjke: Long may peace be yours, that is my desire. Btjck: Let everyone immediately show his eagerness to annoint and crown our King at once, before there can arise any sort of opposition. Duke: A legitimate prince is dependent on no idle ceremony. THE FOURTH ACT. The Duke of Gloucesteb, Now King Richabd, Tyrel. ' Duke: To you I entrust myself, O Tyrel, completely now, and to that end I give the keys of the castle into your hands. Carry out your plot yet before morning, put an end to them, free the kingdom and me from anxiety, and let no king's blood stay your hand. You see that neither race nor blood-relationship stays my 128 UNIVERSITY OF WISCONSIN STUDIES Wacht op belooning, gy en hebt geen straf te vreezen, By voorraad zal den Tour u aanbevolen wezen. Tyr : Den Vorst en twi jffel niet aan d 'uitkomst van de daad, [10] Ik vollig u bevel, en maak my vaardig. Rich : Gaat. BUKKINGHAM. KONING RiCHARD. BuK : Wat wonders heeft de Yorst met Tyrel doch besteken? Rich : Niet zondei-s. BuK : Of ontziet gy zulks voor my te spreken 1 Rich : Zo 't u belangde, ik zweeg het voor den Hartog niet. BuK: 't Is quaat te heelen't geen men voor zijn oogen ziet. Rich : Was ziet gy dan ? BuK : Het geen my noodig moet mishagen. Rich : In alles hebt gy u als onderdaan te dragen. BuK : Zo lang het quaat zo hoog en heftig niet en wast, Dat ons gemoed daar door geparst word en belast ; Ik hoef de waarheid aan den Koning niet te vergen, hand. Await your reward, you have no punishment to fear. To begin with, the tower is put under your control. Tyrel: The prince need have no doubt about the issue of the deed. [10] I follow his orders and make myself ready. Rich : Go. ACT IV. Scene 2. Buckingham, Richard. Buck: What strange thing has the Prince plotted with Tyrel? Richard: Nothing in particular. Buck: Or are you afraid to mention it before me? Richard: If it were of consequence to the Duke, I should not remain silent about it to him. Buck: It is bad to conceal what men see before their eyes. Richard: What do you see, then? Buck: Something which must needs displease me. Richard: In all things you must behave as a subject should. Buck: As long as the evil does not grow so high and violent that our mind is oppressed and burdened by it. I need not de- CAMPBELL — ROODE EN WITTE ROOS 129 [10] Noch hy de grout van't werk voor my te gaan ver- bergen. Gy legt op't leven toe van uwe Neven, niet? Rich : Wat vraagt gy, by zo var gy zulks voor oogen ziet? BuK : Ik vraag het geen ik weet, na Engelands beder\'en ; Maar gy voor wetens doet u eigen Bloed versterven ; Wat Tyger in het wout was immermeer zo wreed? Vertrouwt my't is my nu van gantscher harten leet Dat mijn gedienstigheid ti niet en heeft outbroken, En ik een reden heb tot uwen best gesproken. Het ronwt my wai'elijk, indien gy my gelooft, [20] Dat ik de Kroon ooit heb bevestigt op u hooft, En, laas ! daar van berooft u wel onnoosle Neven, Die noch haar zwaar verlies bezueren met haar leven. 0 Hemel Rich: Hoog genoeg! ik zeg bedwingt u mond. BuK: Bedwingt u boze hand. Rich: Ik zweer. BuK: Ik spreek goet ront. Rich : Ik straf u moed wel haast. BuK: Ik vrees niet voor u plagen, Gaat gy in boosheyd voort. mand the truth from the king, [10] neither need he hide the purpose of the deed from me. You are plotting against the lives of your nephews, are you not? Richard: Why do you ask, since you have visible proof of it? Buck: I ask, what I already know, about England's corruption; but you, with malice aforethought, put to death your own blood. What tiger in the forest was ever so cruel? Believe me, I am now sorry with all my heart that I ever served you, and that I have said a single word in your interest. I regret heartily, if you can believe me, [20 J that I ever established the crown on your head; and alas! that I ever robbed your very innocent nephews of it, who must besides pay for their grievous loss with their lives. Oh Heaven Rich: That's loud enough: I say control your speech. Buck: Control your evil hand. Rich: I swear. Buck: I speak very plainly. Rich: I shall soon punish your presumption. Buck: I am not afraid of your injuring me even though you do continue in your evil courses. 130 UNIVERSITY OF WISCONSIN STUDIES Rich: Gy zult het ii beklagen. BuK : En gy de snoode daad, die u bedrog bedacht. Rich : Denkt wie gy zijt, gy staat in Koninklijke macht. BuK : Denkt wie gy zijt, gy zult den Hemel reden geven. [30] Rich: Waar van? BuK : Maar van de dood van u onnoosle Neven. Ik ga terstont het werk beletten, hoe't ook gaat. Rich : Ik zeg u blijf t. BuK : 'k En zal. Rich: Ik zeg u't is te laat. BuK: 0 goddelooze dwang! 6 dwing'land! 6 verrader! Rich: 'k Bezweer u dat gy zwijgt, enraakt mijn eer niet nader. BuK : Gy raakt my al te na aan 't hart en aan 't gemoed ; Zult gy u varsche Kroon bezoedelen met bloed? Gy stapt naau op den Troon, door mijne dienst ges- pannen. En draagt u daadlijk na de wijze der Tyrannen. Den Hemel zy mijn tuig, 'ken duld'het nimmermeer, [40] Verloochent gy u Bloed, 'k verloochen u als Heer, Rich: Verloochent wat gy wilt; maar boven alle dingen, You shall regret it. And you the wicked deed which your deceit planned. Think who you are; you are in the power of a king. Think who you are, you shall render an account Rich: Buck: Rich: Buck: Think who you are, you shall render an account to Heaven. [30] Rich: For what? Buck: Why, for the death of your Innocent nephews. I go straightway to prevent the deed, however it is being accomplished. Ricif: I command you to stay. I shall go in any case. I tell you it is too late. Oh godless oppression. Oh tyrant! Oh traitor! I adjure you to keep still, and come no closer Buck: Rich: Buck : Rich: honor. Buck: to my Shall You come all too close to my heart and feelings, you defile your new crown with blood. You had hardly mounted the throne, aided by my service, than you acted immediately as all tyrants do. Heaven be my witness, I will endure no more. [40] If you disown your own blood, I shall forswear you as my lord. Rkii: Forswear what you will; but above all things, I advise CAMPBELL — ROODE EN WITTE ROOS 131 Ik raade u Hartog, wilt u stoute tong bedwingen, Houd by u't geene gy of weet of niet en weet, Of by mijn Kroon, het zal u eeuwig wezen leet : En stemt gy niet met my, en staat my ook niet tegen, Houd u daar buiten daar u niet is aan gelegen, U overmoed zou haast gestraft zijn en beloont ; Doch my gedenkt de dienst die gy my hebt betoont. Ik zeg noeh eens, gy droegt den loon van u vermeeten, [50] Was my u deugt zo wel als u dijn plicht vergeten. BUKKINGHAM. DiGTON. BuK : Gereehten Hemel, die de eeuw 'ge vierschaar spant, Die alle dink bestiert, beheerscht door uwe hand, Die alles dwingen kunt door eindeloos vermogen, Kunt gy zo grooten quaat beschouwen met u oogen ? Is't mooglijk dat gy zulks geduldiglijk aanziet, En straf t gy dat door u gestrengen blixem niet ? 0 Koning Eduard ! 6 ! mocht het eenmaal wezen, Dat voor een korten tijd gy waard uit't graf gerezen, you, my lord, to control your bold tongue. Keep to yourself the things you either know or do not know, or by my crown, it shall prove an everlasting harm to you. And if you do not agree with me, yet do not oppose me. Hold yourself aloof from that which does not concern you. Your rashness should be straightway pun- ished and rewarded; but I remember the service which you have rendered me. I say yet again, you would receive the penalty for your presumption, [50] if I had forgotten your virtue as com- pletely as you have forgotten your duty. ACT IV. Scene 3. BrCKINGHAM, DiGTON. Buck: Just Heaven. Thou who dost occupy the everlasting seat of doom, who guidest all things, Thou who rulest by Thy hand, who canst compel everything thro' boundless power, couldst Thou be- hold so great evil with Thine eyes? Is it possible that Thou be- holdest such a thing patiently and dost not punish with Thy tre- mendous lightning? Oh King Edward ! oh that it might once be that for a short time you were risen from the grave; that you might 132 UNIVERSITY OF WISCONSIN STUDIES Dat gy maar voor een wijl betreden mocht de aard, [10] En dan verzaad van leet we^r keeren beddewaart; Hoe bitter zoud 'gy hem in't schaamt 'loos aanzicht smijten Zijn euveldaden, en zijn sehulden hem verwijten, Met strenge woorden, ja met handen grypen an Den onverzadigen bloeddorstigen Tyran. Ach! hier beken ik, en den Heer wil met my dulden, Hoewel het is te laat, mijn misdaad e mijn sehulden ; Hier ken ik, ach ! voor u alleen die alles weet, 0 hoogen Hemel! mijne zonden dien ik deed', Wanneer ik poogde, och! dat gy het mocht gehengen. [20] De Kroon van't wettig op't onwettig hooft te brengen. Waar meed ' verschoon ik, laas ! die zware slag, en hoe 1 De band van vriendschap, ach ! is veel te zwak daar toe; De zorg van 't Vaderland ? die zou my heeten liegen, Mijn plich en eed? eilaas! ik zou mijn zelf bedriegen. O wonderlyk bestier ! Maar zacht, wie zien ik daar ? 't Is van de moorders een, ik merk't aan zijn gebaar. DiGT : Ho Tyrel ! wel waar of hy nu zich heef t versteken ? BuK: Wel; wat zou Tyrel doen? for a time tread the earth, [10] and then, overwhelmed with grief return again to your bed. How bitterly would you smite him in his shameless face and reproach him for his evil deeds and his guilt with severe words, yes, seize with your hands, the insatiate, blood- thirsty tyrant. Ah here I confess, and the Lord will bear with me, even though it is too late, my misdeeds and my guilt: here I acknowledge before Thee alone, 0 lofty Heaven, who knowest every- thing, my sins which I committed when I endeavored, oh that Thou couldst suffer it! [20] to transfer the crown from the legiti- mate to the illegitimate head. In what way can I excuse the heavy injury and how? Alas, the bond of friendship is much too weak for that purpose. Anxiety for the Fatherland? Would that make me recreant to my duty and to my oath? Alas! I should deceive myself. Oh, wonderful has been my course of action! But soft, whom do I see there? It is one of the murderers: I see it in his bearing. Digt: Ho Tyrel! Where can he have hidden himself now? Buck: Well, what do you want of Tyrel? CAMPBELL— ROODE EN WITTE ROOS 133 DiGT: Ik moest hem daad'lijk spreken. BuK : 'k :\Ioet Aveten hoe *t 'er staat. gy schelm, kom, zegt my strak, [30] Wat hebt gy daar gedaan iirt Princelijk gemak? DiGT: Ill's Prineen kamer? ja . . . ik weet. ik zal't u zeggen. Buk: Spreek, of ik zal dit staal u over d'ooren leggen. DiGT: Ja, ja, ik weet. de Prins, de Prins, had my belast Buk: Wat Prins? DiGT: Prins Kobbert. Buk : He ! gy botten hangebast. DiGT : Neen, Edmund meen ik, 'k meen Prins Eduard, gants lyden ! Buk : Wat had hy u belast ? DiGT : Zijn paerden te beryden. Buk : Wanneer ? DiGT : Terstont. BuK: En dat in't diepste van de nacht? DiGT : Ja dat is waar, ik had daar op niet eens gedacht. BuK: Waar warenze? Digt: I must speak to him at once. Buck: I must know how affairs stand, you rogue. Come tell me straightway [30] what have you been doing there in the Prince's chamber? Digt: In the Prince's chamber? Yes. I know. I shall tell you. Buck: Speak or I shall lay this steel about your ears. Digt: Yes, yes, I know. The Prince, the Prince had charged me Buck: What prince? Digt: Prince Robert. Buck: What, you dull gallows-bird! Digt: No, I mean Edmund; I mean Prince Edward, (I am get- ting involved). Buck: Had charged you to do what? Digt: To ride his horses. Buck: When? Digt: Immediately. Buck: In the dead of night? Digt: Yes, that is so, I had not thought of that at all. Buck: Where were they? 234 UNIVERSITY OF WISCONSIN STUDIES DiGT: Op het bed daar's hebbeii op gelegen. BuK: Waar zijnze nu dan? DiGT: Dat's een vraag! BuK: Geen ommewegen. [40] Waar zijnze nu? DiGT: Dat's vreemt. BuK: Gy onbeschofte beest! Zeg op, waar zijnze nu? DiGT : Wei daarze zijn geweest. BuK: Zijn, daarze zijn geweest! Hoe kan dat t'zamen kleven ? 'k Doorstoot u. DiGT: Oeh! gena. hy heeft my last gegeven. Buk: Wie? DiGT : Tyrel. Buk: Wat te doen? DiGT : Om wat te doen .... Buk : Zeg op, En spreekt gy niet, ik breek u dadelijk den kop. [50] DiGT: Oeh! ik en weet het niet. Digt: On the bed where they had gone to sleep. [40] Buck: Where are they now? Digt: That's a question. Buck: No evasion. Where are they now? Digt: That's a question. Buck: No concealment, where are they now? Digt: That's strange. Buck: You insolent beast, tell me, where are they now? Digt: Just where they have been. Buck: Are, where they have been? What sense is there in tliat? I'll run you through. Digt: Oh, mercy! he gave me a mandate. Buck: Who? Digt: Tyrel. Buck: To do what? Digt: To do what. . .. Buck: Speak out. And if you don't tell me, I'll straightway break your head. [50] Digt: Oh, I don't know. CAMPBELL— ROODE EN WITTE ROOS 135 BuK : Hoe kan ik dit verdragen ? DiGT : Ik heb niet zonder last de hand aan haar geslagen. BuK : Aan wie ? DiGT : Aan Eduard, en Richard, van de nacht. BuK : Wat hebt gy haar geleert ? Digt: Wat BuK : Spreek. DiGT: Om hals gebragt. BuK : Vervloekt gedrogt, hoe kan ik u gezigt gedogen ? Vertrekt van hier, en pakt u daad'lijk uit mijn oogen. Ach! laas! 't is al te waar, het schelmstuk is gedaan, Ik zeg de Koningin dees droeve boodschap aan. KoNiNG Richard. Tyrel. Rich : 't Is dan volvoert, de last voldaan dien ik u gaf ? Haar bed' is eind'lijk haar geworden tot een graf : Met kussens, zegt gy, deed' gy haar het leven korten? Dat's pryszelijk, so hoeft gy geenig bloed te storten; Buck: How can I bear this? Digt: I have not laid hands on them without an order. Buck: On whom? Digt: On Edward and Richard this night. Buck: What did you do to them here? Digt: What Buck: Speak. Digt: Put them to death. BrcK: Cursed monster, how can I endure the sight of you. Depart from here, and go forthwith out of my sight. Oh, alas! It is all too true; the rascally deed has been done. I shall an- nounce this sad news to the queen. ACT IV. Scene 4. King Richard, Ttkel. Rich: So then it has been accomplished, the order which I gave you has been carried out? Their bed has finally become their grave. With pillows, you say, you put an end to their lives? That's excellent! Thus you did not have to spill any blood. Friend Tyrel, you have accomplished what duty commanded you. ;|^36 UNIVERSITY OF WISCONSIN STUDIES Vriend Tyrel, gy voldoet het geen u plicht bestaat, Voor my, geen tijd doet my vergeten doze daad; Mijn zorg is weg, hier mee zijn mijn bekommeringen, Ten en den, en't verloop gestut van mijne dingen. Nu zal ik eerst mijn Troon met rust en vree betreen. [10] Nu, maar Avaar liet gy haar verstikte doode leen? Tyr: Die zijn hier diehte by in stilte in d'aard gesteken, En't graf met steen bedekt, om niet weer op te breken. Rich : 't Is wel gedaan, ik zal u looiien, gaat nu been Daar 't u gelieft, en laat my hier noch wat alleen. Hoe dier, 6 eerzucht! 6 verleidend' hartenroover ! Laat gy het zoet geluk u troetelkind'ren over, Hoe hoog komt menig mensch zijn hartenwil te staan? Vervoerde lust tot staat, wat recht gy niet al aan ? Als zulk een heete brand bestaat in ons te glimmen, [20] Wat rotz is ons te hoog met handen te beklimmen? Is 't zo dat menig koopt de mogentheid en staat, Ik hadze liever met wat minder euveldaat. Nu heb ik't weg, 't is waar, daar't hart na seheen te branden, Nu diende my wel staag den deegen in de handen, Hier, om te straffen list en lagen tegens my. As for me, no passage of time will cause me to forget this deed. My anxiety has disappeared; herewith my troubles are at an end and the course of my actions has been strengthened. Now for the first time I shall ascend my throne in serenity and peace. [10] Now, — but where did you leave the smothered corpses? Tyr: They are close by, hidden secretly in the earth, and the grave covered with stones, so that it will not be dug up. Rich: It has been well done; I shall reward you. Now go hence, wherever it pleases you, and leave me alone here for a little while. How dear art thou, oh ambition! Oh seducer of the heart! Reserve thy sweet happiness for thy favorite children. How much does it cost many a man to gain the desire of his heart? Rapturous desire for power, what dost thou not perform? When we allow such a hot brand to glow in us, [20] what rock is too high for us to climb with our hands? Even though it is thus that many a one buys power and state, I had rather have done it with less crime. Now I have set out on the way, it is true, for which my heart seems to burn. Now it is true that the sword in my hand CAMPBELL— ROODE EN WITTE ROOS 137 Daar, punt te toonen aan verraad en inuitery, Gintz, open vyanden in 't veld het hooft te bieden, Dan weg te strommelen gevarelijke lieden, Ja vriend, ja Breeder, ja het geen my zelver grout, [30] U eigen kinderen die dienen wel mistrouwt, U eigen schaduw zou u vreezen doen en scliroomen, Indienze by geval u wat te na moeht komen. O rustelooze rust! 6 doodelijk vermaak! O honigzoet vergif voor een bedorven smaak ! U lekkernyen doen ons monden watertanden, Maar uwen angel die doorboort ons ingewanden. KOXINGIN. BUKKINGHAM. KaMENIER. KoN: AVas't dat niet 't geen mijn hart te vooren scheen te spellen ? Was't niet dat onheil 't geen mijn rampen moest ver- zellen ? Gaat voort, 6 ongeval! dewijl gy immer moet, Op zulk een wijs brengt my mijn jamnuer onder voet : Ik hat dien uitval u wel zelver willen toonen ; has served me steadily, — here, to punish deceit and snares against me, — ^there, to show a sharp point to treachery and mutiny, — yon- der to offer resistance to open enemies in the field, then to make way with dangerous persons. Even a friend, even a brother, yes, a fact which makes me shudder, ones own children must be mis- trusted. One's own shadow should make one fear and be terrified, when it by chance comes somewhat too near. Oh restless rest! Oh mortal amusement! Oh honey-sweet poison for a perverted taste. Your dainties make our mouths water, but your hook penetrates our vitals. ACT IV. Scene 5. Queen, Buckingham, Chamberlain. Queen: Was it not that which my heart long ago seemed to fore- bode? Was it not that misfortune which must accompany my calamity? Advance, Oh misfortune! because such is your inevitable way. In such a manner my grief subdues me; I should have liked to have pointed out to you this attack myself. No kings are 138 UNIVERSITY OF WISCONSIN STUDIES Men spaart gegeii Koningen na't rooven van haar kroonen. Nu dank ik nwe hand, die 't werk heef t uitgewrogt, En uwe mond, die my de bitt 're tyding brogt. Maakt gy u handel goet voor die gy reen moet geven. [10] Ik kan geen droefheid noeh geen quelling meer be- leven ; 't Is nu zo var dat ik het grootste onheil tart, 'k Ben niet gewapent, maar ik bender in verhart, Die vreeze kost my meer als zelf het onluk schenden ; Nu heeft het weg, en dus is alle vrees ten enden ; Al wat nu voorder my voor smart bejeeg'nen zal, Kan maar verminderen mijn eind'loos ongeval. Nu wacht ik maar, indien 't een Christen past t^ spreken, Wat ramp, op dieze doet, mijn droeve ramp zal wreken, En zo den Hemel my dat welgevallen gaf, [20] How wel gerust zoude ik dan dalen in het graf. BuK: Wat my belangt, Mevrouw, 'k en kan u druk ver- zoeten, Maar werp om mijnent wil my neder voor u voeten, Die't hart met treuren en met leedzijn draag vervult; spared after their crown has "been stolen. Now I thank your hand which has done this work, and your mouth which has brought me the bitter tidings. Justify your act to those to whom you must give reason. [10] I cannot live through any more vexations or sorrows. It has gone so far that I defy the greatest misfortune. I am not armed against it, but I am hardened to it. Fear could harm me more than misfortune itself. Now it has come upon me and thus is all fear at an end. Every sort of pain that shall further befall me can but lessen my endless misfortune. Now I am just waiting to see, if a Christian may say so, what calamity, my sad calamity will bring down upon the person who has accomplished it; and if Heaven would but grant me that pleasure, [20] with how much composure, should I then descend into the grave. Buck: As far as I am concerned, my Lady, I can lighten your distress, but for my sake, I cast myself down at your feet, — I whose heart is burdened with sorrow and heaviness. Here now no CAMPBELL — ROODE EN WITTE ROOS 139 Hier helpt nu geen verschoon, 'k beken het is mijii schult, Niet hy, maar ik, al schoon ik 't ernstig zogt te hind'- ren, Ben beul en moordenaar van u geminde Mnd'ren. Ik bid geenzins dat men die vuile daat verschoon, Zulk een barmhartigheid is misdaat ongewoon ; Maar straft my door u hand, dat's't slot van mijn be- geeren, [30] Zo hoeft gy uwe wraak geeu oogenblik t'ontbeeren. Ontfangt dit staal, en stoot my moedig door het hart, Ziet my niet aan, kunt gy vermind'ren nwe smart, Die stoot zal u gewis gerechte tooren boeten, En my mijn zwaar berouw verliehten en verzoeten. Ach ! neemt het aan. KoN : Staat op, en gaat nit mijn gezicht. BuK : 'k En zal. KoN : Ik zeg u, gaat. BuK : Voldoet dan eerst ii plicht. KoN : Dan moest ik uwe schult vergeten en vergeven. BuK : Alzulk een weldaat wil ik koopen met mijn leven. 