De Vereenigde Staten van Noord-Amerika
Ou = Ct. Ce Oe | iS OT = : ra COON RP OON CR OK RN OS = na hO b© he = LO = OF Qu bm Ce STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. 229 Flowdas Wisconsin en Jowa elk éénen Selegaat te zamen 9. ; 3 Ofschoon het huis der vertegenwoordigers even als dat der senatoren op verkiezing gegrond moet ziin, is echter (gelijk wij zagen) niet slechts vorm en inhoud dezer verkiezing onderscheiden; maar ook zijn alle voorhandene middelen in ’t werk ge- steld, om den senaat tot een enger, geslotener, aristocratischer staatsligchaam te vormen. Van daar het minder aantal leden, het steeds gelijk blijvend aantal voor elken Staat, hooger ouderdom, langer vestiging en zeldzamer aftreding. In later tijd ontstond verschil, of men de afee- vaardigden door alle gezamentlijke kiezers van eenen Staat, of wel volgens zekere splitsing in districten benoemen zoude, en of het Congres bevoegd was, hieromtrent maatregelen vast te stellen. De grond- wet zegt: »Tijd, plaats en wijze van verkiezing der senatoren en vertegenwoordigers worden in de verschillende Staten door hunne regeringen gere- geld; maar het Congres zal ten allen tijde bij de wet bepalingen hieromtrent kunnen maken en ver- anderen; met uitzondering van de plaats waar de senatoren gekozen moeten worden.” — Ten gevolge dezer bevoegdheid besliste het Congres, dat de ver- kiezing in elken Staat volgens zoo vele districten zou plaats hebben als er vertegenwoordigers werden afgevaardigd; slechts vier Staten (New-Hampshire, Georgié, Missouri en Missisippi) hebben de onde wijze behouden. Dat welvoegelijkheid en orde in het Congres meermalen grovelijk is geschonden, laat zich op geenerlei wijze regtvaardigen; dit onregt echter komt alleen enkelen, in hunne hartstogtelijkheid te- gen enkelen, ten laste; terwijl de groote tegenoyer 930 STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. elkander staande partijen zich nooit tot zulke alge- meene onbehoorlijkheden lieten vervoeren, als in Parijs maar al te dikwijls hebben plaats gehad. Altijd onderscheidde zich te Washington de meer- derheid door welvoegelijkheid, gematigdheid en ge- duld. Vooral werd de laatste deugd zeer beoefend, en de klagt over het veel- en lang-spreken in het Congres scheen maar al te gegrond, wanneer men dit vergeleek met den geringen tijd, welken En- gelsche en Fransche redenaars gemiddeld gebruiken, en met het geringer aantal personen welke gewoon- lijk in Londen of Parijs het woord voeren. Maar ook hier mag weder niet vergeten worden, dat in *t Congres niet bloot twee groote partijen onder er- varene leiders elkander onder de oogen treden, maar de zoover uiteenloopende, veelvuldige belan- gen van 50 Staten te bespreken en te vertegen- woordigen zijn. Thans heeft men in de kamer der vertegenwoordigers de eindelooze redenaars tot de ruimte van een uur beperkt, en vddr dat deze wet — te hulp kwam, bewees een gelukkige inval wel eens goede dienst. Toen b.v. zulk een langwijlig rede- naar eenen ongeduldigen antwoordde: »dat hij niet tot hem, maar tot de nakomelingschap sprak,” voegde deze hem toe: »dan zijt gij waarlijk op den regten weg, want vddér dat gij eindigt, zullen al deze toe- hoorders voor u staan.” Voorzeker en met regt moet men tijdverlies en langwijligheid vermijden, maar een te streng beper- ken der redenaars zou het nog grooter gevaar ten gevolge kunnen hebben, dat de meerderbeid, vwddr eenige grondige opheldering, een beslissende stem- ming doordreef. In allen gevalle is eene staatsvergadering die zich sprekend en werkzaam openlijk voordoet, verre STAATSREGI EN QOPENBAAR LEVEN. 954 weg te verkiezen boven eene zwijgende werkelooze; ook betoomt dddr lof en berisping der hoorders en lezers veel beter, dan of men door de sprekers niet te noemen (zoo als in de Pruissische landstenden) matiging afdwingen wil, maar inderdaad den waar- digen man met den onnoozelen hals op ééne lijn plaatst, en den kiezers allen maatstaf tot al of niet herkiezen ontneemt. Over de betrekking der bijzondere Staten tot de Bondsregering komen de gevoelens en wenschen wel - is waar nog niet overeen, maar wijken toch niet meer zoo veel van elkander af als vroeger, toen sommigen in *t geheel geene Bondsregering en an-: deren geene afzonderlijke Staten wilden. Met groote scherpzinnigheid voorzag Jefferson, dat de volledige ontwikkeling slechts kon plaats hebben door den Staten zooveel onafhankelijkheid en zelfregering te laten als immer mogelijk ware. Hoe vele verbete- ringen zijn niet van hen uitgegaan, hoe groote openbare werken tot stand gebragt; terwijl de on- dernemingen, door de bondsregering bestuurd, geen of althans betrekkelijk weinig gevolg hebben gehad. De regtmatige vreugde over deze plaatselijke en gewestelijke werkdadigheid, over deze verbazende vooruitgangen, drong soms het gevoel voor de nood- zakelijkheid en nuttigheid der algemeene bondsre- gering te zeer op den achtergrond; of wel gaf men ten onregte zich over aan eene overdrevene bezorgd- heid, alsof de gekozene president, senatoren en vertegenwoordigers ligtelijk onbeperkte heerschers over allen konden worden. Ofschoon sints lang, betrekkelijk den omvang der regten van *t Congres, de bondsacte scherp en streng pleegt gehandhaafd te worden, en het gevaar van eenzijdig overwigt meer aan de zijde der Staten 952 STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. dan op die van *t Congres is; heeft dit evenwel veel meer regt en magt (b. v. over leger, vloot, belastingen, wetgeving), het heeft zonder kleingees- tig albeheer veel meer gelijkmatig en gemeenschap- peljk nuttigs tot stand gebract, zoo ook in- en uitwendig meer eensgezindheid bevorderd, dan alle vergaderingen en zittingen van Europesche bondssta- ten. Zoo waarborgt het b.v. elken Staat zijne vrije grondwet, en elke willekeurige poging om die te ondermijnen en omver te werpen, zoude gemeen- schappelijkerhand worden verijdeld. — Beide is even waar, dat de 50 Staten werkelijk 50 Staten, als dat alle Noord-Amerikanen ¢én groot volk zijn. ~ Reeds bij het aannemen der bondsacte trad noch eene gedaantelooze democratie der inwoners, noch eene bloote aristocratie der 15 Staten in ’t leven. Het volk besliste in 15 vergaderplaatsen door afge- vaardigden voor 15 Staten. Deze moeten gehoor- zamen, zoolang het Congres binnen de grenzen zijner regten blijft. Het was ten tijde der nullifi- catie op een onverstandigen, Zuid-Carolina op een gevaarliikken weg, en gematigdheid en vergelijk verre weg het beste redmiddel. — Zoo min het aan ‘t Congres toekomt over aangelegenheden der bij- zondere Staten te beschikken, evenmin mogen deze in diens -werkkring ingrijpen. Eene vereeniging van beide voorwaarden was en blijft nog mogelijk. Des- wege zegt Quincy Adams: zelfs de volkomenste grondwet neemt verschillende uitlegging en allen twijfel wat regt zij niet weg; maar de onoplosbare band, die de inwoners der onderscheidene Staten onzes Verbonds vereenigt, ligt niet in de regten, maar in de harten. : Dat de magt der bijzondere Staten veranderen, en vooral die der westelijke Staten vermeerderen STAATSREGE: EN OPENBAAR LEVEN. 255 moet, lijdt geen twijfel. Intusschen is hierin geen. nieuw of grooter gevaar gelegen, dan toen vroeger Virginié en Pennsylvanié een grooter gewigt hadden. Veelmeer is de stichting van nieuwe Staten, door den reeds vermelden verstandigen en grootmoedigen — afstand van grond, een wezentlikk gewin, zoo als uit hunnen buitengewonen vooruitgang blijkt; als- mede daaruit, dat hunne wetten en burgerlijke in- rigtingen geenszins (gelijk menigeen onderstelt) slechts ruwe beginselen toonen, maar dat zij in verstand, helderheid, zuiverheid van meeningen ‘en echten > vrijheidszin, bij alle anderen vooruit, althans vol- strekt niet ten achteren zijn. Maar zal dan (deze vraag is door velen met wee- moedige bezorgdheid of met hatelijk leedvermaak toestemmend beantwoord) die toeneming in_beyol- king en zelfstandigheid, die strijdigheid van belan- gen der bijzondere Staten, zullen duizend andere oorzaken niet weldra eene volledige oplossing van ’t Verbond te weeg brengen? Quos Deus vult per- dere, dementat (*)! Waanzin kent geen regel en is blind tegen het licht der waarheid; — tot nog toe echter vindt men in de Vereenigde Staten geen spoor van dezen waanzin, maar (bij alle verschil van meening over ondergeschikte punten) slechts ééne en dezelfde overtuiging, wegens het natuur- lijke, noodwendige en heilzame ‘van ’*t Verbond. In zijn treffend afscheid liet Washington zich hieromtrent in geestvervoering aldus uit: »De Verbondsacte is de zuil, welke het edel gebouw uwer onafhankelijkheid steunt en schraagt; zij strekt u ten waarborg voor inwendige rust en uitwendigen vrede. Zij is de kweekster van uwe welvaart, (‘) Wien God wil verderven, verbijstert hij. B54 - STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. uwer veiligheid en zelfs van uwe vrijheid, welke gij zoo hoog acht en zoo innig mint. Gij behoort alzoo voor dit Verbond eene opregte, onwrikbare, onveranderlijke liefde en trouw te bewaren. Gij moet u gewennen, daarover te denken en daarvan te spreken als het Palladium uwer staatkundige veiligheid en voorspoed. Gij moet voor deszelfs instandhonding en bewaring met zorgvuldige liefde waken, en alles vermijden wat slechts het gering- ste vermoeden zou kunnen wekken, alsof gij daar- van afwijken wildet; en de minste poging om eenig deel onzes lands van het groote geheel af te scheu- ren, of den heiligen band, welke de onderscheidene — deelen omsluit, te ontknoopen, moet gij.op ’t streng- ste bestraffen.”” —- John Adams herhaalde: » Het Ver- bond is de rots onzer yeiligheid, het onderpand on- zer grootheid.” Monroe zegt in zijne aanvaarding- boodschap: »Vrede is de staatswijsheid van ons land en eensgezindheid de hemelboog onzer bevrij- ding; — over dit geloofsartikel zijn wij allen een- stemmig!’’ Webster roept uit: »Het Verbond was tot hiertoe de bron onzer grootheid en van onzen roem, het is de grondslag onzer hoogste verwach-. tingen (*)!” Zulken grooten profeten en eener langdurige gelukkige ervaring schenkt ieder vol- gaarne zijn vertrouwen; ook is het handtastelijk , dat met de ontbinding van ’t Verbond, tallooze en de grootste rampen losbreken, en het schitterend bloeijend en nog toenemend geluk des lands versto- ren zouden. Of wie zou dan nog de zwakheden (*) »Niemand is meer afkeerig dan ik van het denkbeeld eener ineensmelting; maar tusschen scheiding en ineensmelting (separation and consolidation) hoe smartelijk de verandering ook zijn zoude, gaf ik verreweg de voorkeur aan de laatste!” zegt Clay. + STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. O55 en kwalen kunnen weren, waardoor Europa zelf zijne rijke levenskrachten voelt sloopen: nijd, ijver- zucht, verdeeldheid, staande legers, tollinién, stij- gende belastingen, accijnsen, krijgsschulden, inmen- ging van yreemden, burgerkrijg, staatsregelingen naar den schijn, maar willekeur in waarheid. Stellen wij de voor ’s hands dwaze onderstelling ter zijde, als kon bloote waanzin den krachtigen bouw des Verbonds verbreken; beschouwen wij lie- ver, welke gevaren het op den nafuurlijken weg bedreigen of als waarschijnlijk worden aangeduid, opdat men zich daarvoor hoeden en die voorkomen moge. Ten eersten: is het beslissend overwigt eener al te groote hoofdstad: (Rome, Parijs) of de overmaat van armen, voor de grondvesting en onderhouding van echte vrijheid, vaak nadeelig geworden. Zoo- danig gevaar bestaat in Noord-Amerika niet. Ja de grootere steden (waar zich allengs een gemeen zou kunnen vormen), zijn niet eens de zetels van de regering der bijzondere Staten, en nog minder kan en zal Washington in dat opzigt eene gevaar- lijkke rol spelen’ (*). In ’t algemeen ontstaat het gevaar van groote hoofdsteden uit centralisatie en albestuur; en hiervan is geen land ter wereld ver- der verwijderd dan juist Noord-Amerika. Ten anderen, ontstaan er gevaren uit het alge- heele scheiden en tegen elkander over stellen van verschillende magten en takken van bestuur in eenen Staat. Op dergelijke schijnbaar wijsgeerige, (*) Men laakt, dat de afgevaardigden te Washington in geene aanraking komen met yele hoog beschaafde mannen, maar elk heen gaat zoo als hij gekomen is. Een te groote invloed van plaatselijke bewoners is. echter nog gevaarlijker dan een te geringe. | oa 3 956 STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. “maar wezentlijk holle en onbruikbare stelsels zijn de grondwetten der Noord-Amerikaansche vrijstaten geenszins gebouwd. Veelmeer werken de onder- scheidene staatsmagten doelmatig op elkander, grij- - pen ineen en beperken elkander onderling. Ten derden is van den president geene omver- werping van ‘t Verbond te duchten. De wijze zij- ner verkiezing, de~korte duur zijner ambtsbetrek- king, het gemis van een staand leger, de onmo- gelijkheid om. over groote geldsommen naar welge- vallen te beschikken, het onbeduidend eigen ver- mogen, het voorbeeld van groote voorgangers, de aloemeene bewondering dezer voorbeelden, de ge- zamenlijke gezindheid des volks enz., maken het volstrekt onmogelijk dat een president, vddér het volledig vernietigen van alle bestaande betrekkin- gen, zich tot koning of dwingeland zou kunnen opwerpen. Welk geschreeuw werd in dit opzigt te- gen Jefferson en Jackson aangeheven, en hoe onbe- duidend werden de klagten bevonden; zoo dat men, gelijk wij zagen, veeleer mag vragen: of de pre- sident niet te weinig magt bezit? dan dat men re- den heeft over zijnen onbehoorlijk grooten invloed te klagen. Voorzeker, ware niet door de democra- _ ten de leer bestreden en omver geworpen: van het heilzaame om door hooge tollen groote overschotten te verkrijgen, en die tot gewaande verbeteringen aan te wenden of wel in deze of die bank te be- leggen; dan kon de invloed van den president wel- eens eene overgroote schadelijke rigting hebben ge- nomen. : Ten vierden: dat de senaat in staat zoude zijn eene soort van adelregering (oligarchie) te stich- ten, komt niemand in gedachten; en zij, die buiten denzelven eene grootere magt van rijkeren en aan- STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. 257 zienlijkeren mogten vormen, zullen het vooreerst gewis niet verder brengen, dan te klagen over het overwigt der tegengestelde strekking. Waar geene begunstiging door erfregten, waar integendeel eene gedurige verdeeling des eigendoms plaats vindt, kan in ‘t algemeen geene duurzame Bevaarliike aristo- eratie wortel vatten. Ten vijfden: lLaatstgemelde sterkere strekking wordt bij voorkeur in de kamer der afgevaardigden vertegenwoordigd; hare sterkte berust echter vol- strekt niet op eigene magt, maar zoude veeleer dadelijk in wecalcts vemeide vers zoodra zij waagden zelfstandig op te treden, en, zonder acht te slaan op het volk, hunnen wettigen werkkring te over- schrijiden. Voorzeker moet de bondsacte volgens haren geest gehandhaafd, en niet het letterlijke regt van elk deel tot het uiterste punt gedreven worden. Wilde de president zonder de gewisgtigste redenen zijn Veto toepassen en ambtenaren afzet- ten; wilde de senaat ligtvaardig of partijdig zijne bekrachtiging, of de kamer der vertegenwoordigers — de volstrekt noodzakelijke gelden weigeren; zoo zouden allen, ofschoon door de letter der wet ge- dekt, geest, leven en veerkracht der bondsacte vernietigen. : ; Ten zesden is het buiten allen twijfel dat den bondsstaat van buiten geen wezenlijk gevaar _ be- dreigt: de Indianen, Mexico, Kanada noch Europa kunnen dien overweldigen. En zoo Dlijft ons. dan nog Ten <zevenden, de ernstiger bezorgdheid over, dat overmagt en eigenzinnigheid der bijzondere Staten eene ontbinding van. *t Verbond zouden te weeg brengen. De twist over het tarief en de nullificatie hebben zoo blijkbaar getoond, welke 958 STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. misslagen de bondsregering en de statenregeringen te vermijden hebben, dat men bij dergelijke geva- ren zich gewis beijveren zal, tot den waren middel- weg terug te keeren. ‘Het meest worden de strijdige rigtingen en be- langen der bijzondere Staten, als de met den dag gewigtiger wordende oorzaken aangevoerd eener ontbinding van ’t Verbond. Len nader onderzoek zou echter ook hier menige bezorgdheid verdrijven. Zoo stijgt, als gezegd is, bevolking, magt en regt _ der westelijke Staten, in de dalen van den Ohio, _den Missouri en den Mississippi slechts in eene verhouding die door allen als natuurlijk wordt er- -kend. _ Bovendien heeft het oosten het westen en omgekeerd het westen het oosten noodig (als b. v. voor den in- en uitvoer), en het zoude zeer dwaas zijn, wanneer zij, die sterker worden, zich van den bijstand der zwakkeren berooven, of deze, uit verdrietelijkheid en afgunst, genen zich tot vij- anden maken wilden. Even zoo min is de tegen- overstelling van voortbrengende en verwerkende, producerende en fabrijk-staten, eene reden tot schei- ding; het is (bij eene verstandige wijze van beschou- wing) veeleer eene reden tot vereeniging. De we- derzijdsche. behoefte drijft beide tot elkander, de een kan den ander niet ontberen; en het zoude eene zich zelve bestraffende zonde en schande zijn, wanneer men over ondergeschikte zaken, (b. v. de invoer-tollen) voortdurend twisten zoude, en na de sterkst sprekende ervaringen zich niet met elk-. ander verstaan wilde. | Het belangrijkst en gevaarlijkst is de tegenstel- ling van ‘t noorden en zuiden, niet zoo zeer ten opzigte van klimaat en voortbrengselen, als wel van de slavernij. Wilde echter het noorden, uit STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. 959 valsche geestdrift voor algemeene beschouwingen, den grooten bond verstoren; dit zoude niet slechts al de geschetste rampen te weeg brengen, maar ook allen invloed tot de afschaffine der slavernij afsnijden. Blijft deze werkdadige invloed_gematied en zacht, .worden de bestaande zwarigheden er- kend, zoo heeft omgekeerd het zuiden geene reden om welmeenende, menschlievende theorién te ver- oordeelen. Ook moet het niet vergeten ; dat er dagen van nood en gevaar konden komen, in welke dan toch slechts de blanke stamgenooten van ’t. noorden hulp zouden kunnen verleenen. Tegen over de aangevoerde, schijnbaar meer of min verwijderende, omstandigheden moeten andere worden gesteld, die de vereeniging ligter en vaster maken. De kanalen, spoorwegen en stoombooten zijn niet bloot stoffelijke middelen van gemeenschap, maar ook voor den geest; talrijke reizen en huwe- lijken werken mede tot hetzelfde doel, en eindelijk is de gezamentlijke bevolking van den bondsstaat, in taal, zin, zeden, meeningen en neigingen, veel gelijksoortiger en eenstemmiger dan in vele Euro- pesche Staten; b. v. in Rusland, Oostenrijk en En- geland. De grondwetten houden de Staten noch de burgers van elkander verwijderd, maar omvatten hen met eenen magtigen en heilzamen staatkundi- gen band; en ook de leerstellige verscheidenheden hebben door de onvoorwaardelijke godsdienstvrijheid veel van hare ontbindende kracht verloren, en zich ondergeschikt aan de geboden van liefde en vrede. Niets op aarde heeft eenen onveranderlijken duur van duizenden jaren; is daarom echter het tijdelzjke op aarde nicts, omdat het zich niet met den naam van eeuwig mag bestempelen? “Ging de tijd van den schoonsten bloei en der edelste vruchten voor 240 STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. menig yolk zoo ras voorbij, zoo moet ons dit min- der tot spottenden hoon, dan wel tot weemoedige deelneming en heilzame zelfkennis leiden. — De beschouwing der Amerikaansche vormen, en de. verandering van zoo vele omstandigheden, zon moe- ten doen vermoeden, dat men ook aan de staats- reeten bestendig zou geknutseld, en de eene ver- andering voor, de andere na, ondernomen hebben. En echter toont de geschiedenis juist het tegen- deel. -Bijna alle sedert.1787 voorgeslagene veran- deringen werden verworpen, en in vergelijking met de Europesche Staten, is Noord-Amerika (niettegen- staande al zijne beweging, leven en vooruitgang) de rustigste, volhardendste en behoudendste Staat. Most echter ten eenigen tijde eene belangrijke ver- andering noodzakelijk worden, dan zou het. ver- keerd zijn hierin een onyoorwaardelijk onheil te zien; dergelijke omstandigheden strekken dan slechts ten ongeluk, wanneer men eigenzinnig: het onbruik- bare behouden, of het onbeproefde ligtvaardig in- -voeren wil. Het laatstgemelde gevaar gaan de voorschriften der bondsdcte en de gezindheid des volks te keer, en even zoo min is het eerste te duchten bij het gewigt der democratic. Te dezen opzigte doen zich echter nog de luidste aanmerkingen, de bitterste berisping, de verachte- lijkste spotternij voor. Juist deze democratie is in Europa den geleerden onbegrijpelijk, den vreesach- tigen een schrik, den aanzienlijken ongepast, den heerschenden (van den koning tot den klerk) een gruwel. Als in een woest koor weergalmen de klaagliederen: Overal beslist de meerderheid, en evenwel is overal de meerderheid onkundiger, dom- mer, hartstogtelijker dan de beschaafdere minder- heid. In plaats dat de menigte tegen deze zou op- STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN, 241 zien en zich met eerbied onderwerpen, is de hooger geplaatste gedwongen zich neder te buigen en zich aan boeren en kramers te onderwerpen. In eene bonte afwisseling maken deze onkundigen onver- standige wetten en wanen zich en huns gelijken in staat tot regeren en bestieren. Waarlijk uitstekende mannen zijn dezen aanmatigenden, nadiuwelijks mid- delmatigen lieden een gruwel; en boven zulk eene middelmatigheid kan en mag niemand zich verhef- fen. Wie zich zelven gevoelt en het erbarmelijke dezer omstandigheden inziet, krijgt een tegenzin in het ijveren, trekt misnoegd zich terug en laat de beslissing aan hen, welke zelfs van de beraadslagin- gen moesten worden uitgesloten. Van daar onmagt der overheid, overmoed, onbehoorlijkheden en straf- feloosheid. Nimmer ligt in ’t algemeene stemregt een waarborg voor goede keuzen; want vleijers, schreeuwers en kwakzalvers gevallen der menigte altijd het meest. Voor het hoogste en edelste in ’t | leven, voor kunsten, wetenschappen, verfijnde ze- den, beschaafden omgang, heeft de democratie zin noch geyoel (*}. Het onderscheid tusschen lig- chaams- en ziels-kracht, en ontwikkeling wordt niet erkend, en met dezen persconlijken moord berooft de staat zich van de hoogste kracht en levenswijs- heid. JIeder die de grondstellingen van *t Heilig Verbond en der congressen van Laybach en Trop- pau erkent, zal toestemmen, dat de Vereenigde Staten zich van den beginne af in eenen toestand van oproer en regeringloosheid bevonden hebben en nog bevinden. | Qp deze en dergelijke beschuldigingen en jam- merklagten kan men antwoorden: wanneer alge- (*) Deze beschuldiging is reeds elders voldoende wederlegd> II. ‘ 16 249 STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. meene tevredenheid, rustelooze werkzaamheid, on- afgebroken vooruitgang bewijzen van welvaart zijn, waar toonen deze zich krachtiger, levendiger dan in de Vereenigde Staten? Onder zoovele millioenen zouden naauwelijks eenige weinige gemelijken (z00- dra het ernst werd) hunne geliefde staatsregeling met welke andere dan ook willen ruilen. In Europa daarentegen, waar bestaat deze tevredenheid, deze liefde voor het verleende, deze geestdrift voor het bestaande? MHeimelijk of in het openbaar wordt het niet alleen gewraakt, maar aan het omverwer- pen gearbeid; en naauwelijks is ééne der Europesche regeringen vrij van deze angstkoorts voor de teregt of ten onregte ontevredenen, welke staatsregelingen en besturen invoeren of afschaffen willen. Van Maine tot Louisiana heerscht in Amerika (zonder krijgsmagt en krijgsdwang) orde en gehoorzaamheid aan de wet; en enkele uitzonderingen vinden, zon- der overmatige en al te kostbare behoedmiddelen, hare wettige straffen. De gewiotigste verkiezingen, de talrijkste vergaderingen gaan rustig voorbij, zon- der dat met iets anders dan met woorden en rede- neringen gestreden wordt; terwijl op het vaste land van Europa (door de schuld der regerenden en ge- regeerden) niets dat in de verte hiernaar gelijkt mo- gelijk is, zonder dat policie-bedienden en soldaten ter bewaring der orde mede in ’t spel zijn. Ver- heugt het vrijere Engeland zich in eene ongestoor- der beweging; de legermagt welke het in Ierland tegenover één enkel man (O’Connel) stelt, om de oude verdrukking van een geheel volk in stand te houden, bewijst een zoo schreeuwend onregt en een zoo kranken ongelukkigen toestand, dat men van daar wel het allerminst tegen de Amerikaansche vrijheid schrijven en schelden mogt. Hoevele Ieren ot STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. 94 vinden hier de hulp en verlossing, welke het moe- derland hun nog steeds onverstandig en onbarmhar- tig weigert (*). Voorzeker is er veel dat het volk niet verstaat, en is er veel dat het niet onmiddelijk kan ten uit- voer brengen; het heeft echter in de Vereenigde Staten daarop ook gene aanspraak gemaakt, op de wijze als het gemeen in Parijs. “Van den anderen kant is er evenzeer veel, dat de zoogenaamde be- schaafderen niet begrijpen en verstaan, en er bestaat geen crond om kortaf enkele personen te vergoden £ 4 p en de massa’s te doemen. Slechts in de Vereenigde Staten wordt het geheel in behoorlijke verhouding vertegenwoordigd, en niet een enkel deel als: gees- telijken, adel, rijke grondeigenaren enz. De staats- regtelijke gelijkheid verzacht in Amerika iedere onte- vredenheid over andere punten van: onderscheid ; ter- wijl in de meeste landen slechts eene gelijkheid van onbevoegd zijn bestaat, die onmogelijk zoodanige te- vredenheid kweeken kan. In de Vereenigde Staten is de meerderheid, die eindelijk steeds beslist, eene ware; niet alzoo i Duitschland, Frankrijk, Enge- land enz. Moeten de regeringen dezer landen zich alzoo aan eene onware, gekunstelde meerderheid onderwerpen, zoo kan het dikwijls niet missen of zij handelen tegen de belangen des ganschen volks. Onwaar is het dat de Amerikanen nimmer hun- nen blik omhoog sloegen, dat zij ware wijsheid niet (*) »Eerst in de laatste tijden heeft men zeer prijssclijk eenen anderen weg ingeslagen,’’ zegt de schrijver in eene noot. Heb- ben de rampen kunnen worden voorgekomen, de gevolgen van vroegeren druk? De Christelijke liefde heeft hen voor den al- geheelen hongerdood behoed; hebben de maatregelen van staats- wege genoegzaam doel getroffen, om hen aan hun geliefkoosd Emerald Isle de voorkeur te doen geven boven de Amerikaan- sche natuur-wouden en moerassen? Vert. 16* ‘ G44 STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. vertrouwden en echte staatsmannen achter stelden bij bloote schreeuwers en kwakzalvers. Zij weten, dat eene democratie slechts door algemeene bescha- ving en geestverlichting bevestigd is. Ook bestaat er nergens eene zoo algemeene, werkzame, invloed- rijke staatkundige opvoeding en werkzaamheid als in de Vereenigde Staten. Ieder burger dddr leeft van de jeugd af in eenen atmospheer van openbare betrekkingen, waarvan men in Europa naauwelijks eenig denkbeeld heeft. Geenszins houden democra- tische instellingen alles in eene jammerlijke middel- matigheid; veeleer kan daarbij (zoo als uit de geschie- denis blijkt) een iegelijk, zonder stellige bij de wet vastgestelde verhindering, naar het hoogste streven, en dit zullen meerdere bereiken dan wanneer.casten, geslotene standen, erfelijke en ambts-voorregten in den weg staan. Gewis hebben bij de verkiezingen van onderen op misslagen en dwalingen plaats; het is echter niet duidelijkk, waarom uit eenige bij de wet afgeslotene en beperkte kringen meer bekwame ambtenaren zou- den voortkomen; waarom in ’t algemeen de niet- belanghebbenden uit adelijken, geestelijken, krijgs- lieden, hovelingen, geleerden, het best en onpar- tijdigst zouden regeren. Onwaar is het, dat men in Amerika slechts rijken kiest, of dat de minder bemiddelden (Washington, Jefferson enz.) slechter geweest zouden zijn. Er bestaat in de Vereenigde Staten geene overheersching, noch van ’t gemeen, noch van de rijken. De bevolking is tevreden en afkeerig van omwenteling, want zij kan, als gezegd is, bij gewelddadige bewegingen niets winnen, maar alleen verliezen. Onze staatkundige kampstrijden (zegt deswege een Amerikaansch Schrijver) zijn wel niet geordend naar de regelen der fijnste, kunstma- * a STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. 945 tigste etiquette; desniettemin zijn zij over “t al- gemeen niet boosaardig, maar nuttig en verdien- stelijk. | f De partijen staan in Amerika niet scherp en on- middelijk tegen elkander over; er zijn geene naauw geslotene onverzoenlijke minderheden, maar overal vinden wij bewegelijkheid, overgang en in elkander smelten. Ook is der minderheden nimmer het regt bemoeijelijkt geworden, door mond, pen en druk- pers hunne gevoelens voor te dragen en hunne partij te versterken. De vrije instellingen wiessen daar niet op den bodem van willekeur en zedeloos- heid, zijn niet de uitkomst van holle redeneringen, niet de vrucht van+staatkundige opgewondenheid; zij zijn de langzaam rijpende, wijduitgestrekte, rijke oogst van vaste grondbeginselen en verstandig door- zigt bij *t geheele volk. Daardoor hebben de zoo magtige massa’s ten allen tijde zelfs het afdwalend Congres meermalen weder op ’t' regte spoor gehol- pen, meer tot stand gebragt dan de stoutsten ver- moedden,.en zich zelven de waardigste, edelste, bekwaamste presidenten en overheden gegeven; — alle bewijzen van het doorzigt, de zelfkennis en beradenheid, welke eindelijk boven alle opwellingen en hartstogten de overhand behouden. De vragen, welke Europa op eene zoo gevaar- lijke wijze verontrusten en zooveel ontevredenheid verspreiden (b.v. over vrijheid van drukpers, open- like regtspleging, aard en mate van staatkundige regten, gelijk- en vrijstelling aller belijdenissen en dergelijken) zijn in de Vereenigde Staten sedert lang geregeld en opgelost (*). Al deze ziektestof- (") Hoevele vragen meer zijn er over dienstbaarheden, jagt- regten enz., wier onschendbaarheid en onvervreemdbgarheid nog steeds door hen wordt beweerd, welke staatkundige om- 246 STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. fen zijn afgescheiden, en de staat is zoo krachtvol, de vrijheid zoo sterk gegrondyest, dat men het ver- kondigen en ontwikkelen van elk afwijkend gevoelen zonder gevaar kan veroorloven en dulden. In den staatsregtelijken zin is er nog nooit een volk, zoo als in Amerika bestaat, op aarde ge- weest, en alle kwalen der democratie te zamen ge- nomen, hebben daar niet zooveel ramp veroorzaakt , als de eene (dddr zelfs niet voorkomende) vraag: over de legitimiteit of illegitimiteit der heerschers, in Engeland, Frankrijk, Zweden, Portugal en Spanje. Wijl men dit inziet en beklaagt, is men echter daarom nog geen republikein; er zijn des- wege nog geene bestanddeelen voorhanden om eene republiek te gronden. Veelmeer vergeten de meeste zoogenaamde republikeinen in Europa, dat gindsche grondwet, wat zij dan ook vooruit hebbe, vordert: zich te onderwerpen (*). Waar men steeds van boven af geregeerd en aan den leiband gehouden wordt, leert niemand zich zelven te regeren ‘Terwijl in Amerika door zelf te beslissen de zaken voorwaarts gaan, en met de eigene regten ook de bekwaamheid en de edele, vrije zin toeneemt, — kan men in menig land van Europa voor hoogere ambten zeer zelden geschikte mannen’ vinden, daar de jongeren door blinde af- hankelijkheid tot lijdelijke machine’s gevormd zijn, en hun kracht en sappen reeds zijn uitgezogen, wentelingen uitlokken, doordien zij elke hervorming tegen staan, en er geen begrip van hebben, hoe men persoonlijke regten met het staatsregt, en beide met het algemeene welzijn noodzakelijk in overeenstemming brengen moet. (") Van daar valt menigen heerschzuchtigen liberaal de Ame- rikaansche veelomyattende democratie geweldig uit de hand, wanneer hij die op de plaats zelve leert kennen. STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. Q47 © wanneer zij eindelijk, wel niet de vleugels uitslaan, maar toch zonder krukken loopen moesten. Het aantal beschikkingen van boven af, der berigten van onderen op, der ontbeerlijke ambtenaren (mi- nisters, raden enz. tot kopiisten toe) grocit aan als een sneeuwval. De inmenging in allerlei za- ken, het verordenen ook van ’t onbeduidendste, het gemis van onafhankelijkheid en zelfbestuur kweekt of ontevredene, of gedachte- en gemoedelooze knech- ten, en in de plaats van krachtige werkdadige geest- drift treedt hoogstens eene wrevele, onvruchtbare kritiek. De democratie is in Amerika geene bijzaak, geene partijzaak; zij is het wezen zelf, zoo als dit in an- dere Staten monarchie en aristocratie geweest zijn; en in weerwil van alle tegenkanting en alle on- aangenaam gevoel moeten andersgezinden zich aan- sluiten, en met of tegen dank, Jefferson’s en zijner vrienden stelsel van vertrouwen op *t Amerikaansche volk, en even zoo de volksregten, prijzen. (*) Om- gekeerd zijn alle sluitredenen, die men van andere democratién en gemeenebesten uit de geschiedenis op Amerika toepast, onvoldoende en ongepast. De Vereenigde Staten zijn iets wezentlijk mieuws en eigenaardigs, dat bij eene vergelijking met vroegere verschijnselen meer -strijdigs dan overeenkomstigs toont. Vooral is het Noord-Amerikaansche verre verheven boven alles wat de oude wereld in staats- regtelijke vormen aanbood of toestond. Zoo waren alle voorgewende democratién van dien tijd slechts oligarchién, alle voorgewende staats-regelingen slechts stads-regelingen. Zoo bereidde Hellas door onver- (‘) Met menig ander volk zoude zijne grootsche proef be- zwaarlijk gelukt zijn. 948 STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. -eenbare strijdigheden en onophoudelijke inwendige oorlogen zich den ondergang; zoo duldde Rome geene vrijheid buiten zijne stadsmuren (*), was al- leen tot den krijg maar niet tot den vrede ge- schikt, en de consuls werden medegesleept in die rigting welke de overhand had; gelijk omgekeerd de Amerikaansche president zijne grootheid slechts als vredevorst kan toonen. Noch Athene, noch Rome, noch Venetie, noch Florence, noch Zwit- serland, noch de Nederlanden, verleenden aan ver- overde of op andere wijze verworvene landschappen een volkomen gelijk staatsregt; eerst de Vereenigde Staten staan in dit opzigt toe, wat regtvaardigheid en wijsheid gebieden. Wel geven in Noord-Amerika de democratische verkiezingen eindelijk overal den doorslag; maar overigens heerscht de democratie hoogstens in de kleinere plaatselijke kringen. Op den tweeden, _hoogeren trap vertoont zich de plaatsbekleeding, het vertegenwoordigend stelsel, met eenen president in plaats van den monarch; en in de derde of hoogste plaats het verbondsstelsel, met zelfstandige en echter tot één leven verbondene Staten. Het is volstrekt onwaar, dat in de Vereenigde Staten overal de hoofdelijke meerderheid onvoorwaardelijk beslist; de stelling van den president, de inrigting van den senaat, de voorschriften over verandering der grondwet van *t Verbond en der bijzondere Staten enz., wederleggen die meening ten vollen. Slechts door vertakkingen van allerlei aard en door het aanwezen van steden, landschappen en Staten ' wordt de vroeger onmogelijke democratie en volks- (() Of wel de latere verleening van ’t burgerregt viel in tij- den, toen de republikeinsche yrijheid reeds ten einde liep. ' STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. 249 souvereiniteit mogelijk en verwezenlijkt. | Zoodra het volk door zijne keuzen zich ‘overheden heeft gegeven, oefent het geen verstorenden, wettelijken of gewelddadigen invloed meer uit, mengt het zich niet in de wetgeving of in den gang van ’t be- stuur, maar gehoorzaamt blijmoedig, of houdt zich berustend tot den tijd der eerstvolgende verkiezing. Wanneer men die opklimming en wederzijdsche werking van volksheerschappij, vertegenwoordiging, monarchaal bestanddeel en bondgenootschap juist inziet, dan vervallen alle tegenwerpingen tegen de Amerikaansche staatsinrigtingen. Van uit dat punt, waar zich in eenen Staat de grootste magt bevindt, dreigt ook het grootste ge- vaar, en dat punt is in Amerika ongetwijfeld de democratie! Zij kan van edel zelfgevoel tot ijdele aanmatiging, en uit deze tot vermetele minachting der wetten overslaan. Hoe grooter de regten en gemaakte vorderingen zijn, hoe meer men reeds bereikt heeft, des te meer staat er reeds op ’t spel, en des te grooter zijn de verpligtingen. Ook de gezondste kan plotseling sterven, de ver- standigste tot waanzin vervallen, en zoo ook de ziekelijkste staat (als de Byzantijnen) een jammerlijk aanzijn eeuwen Jang voortslepen. Moge doorzigt, gematigdheid, zelfbeheersching , vaderlandsliefde, in Noord-Amerika zich voortaan even als vroeger in toenemenden staatkundigen invloed doen gelden; moge ieder, boven de onontbeerlijke zedelijkheid van den bijzonderen burger, zich verheffen tot de kennis en het doorzigt, wat de zedelijkheid en wijs- heid van eenen Staat is en vereischt; moge geen door vleijers op verderfelijke wegen geleid gemeen het hoofd opsteken; moge de ijver voor leerstellige overtuigingen de Christelijke verdraagzaamheid en 250 STAATSREGT EN OPENBAAR LEVEN. liefde niet verdringen! — Dan zal (het is de zaak der eer, der deugd en der menschheid) het sedert 60 jaren geslaagde werk niet zinken, niet te-gronde gaan; maar de Vereenigde Staten zullen met ver- dubbelden moed en verhoogde kracht op de roem- rijk betredene baan rusteloos voortgaan ! ore. FRAGMENTEN UIT REISBRIEVEN VAN 4 F. VON RAUMER. MESS Boston, 22 April 1844. Den 1gaen April kregen wij, na eene buitenge- woon lange overvaart (*), eindelijk Nieuw-Schotland in ’t gezigt. De kusten der groote, veilige haven van Halifax zijn hoog genoeg ter bescherming, en begroeid met pijnboomen van slechts middelmatige grootte; de grond is meestal steenachtig en onvrucht- baar. De stad verheft zich rondom eenen heuvel, op welks top een welversterkte burgt ligt. Wij doorkruisten (nog eenigzins waggelend van zeeziekte) de snel aangroeijende, maar overigens niet fraaije stad, zagen de ontbinding van het parlement aldaar , verzeld van militaire vertooning, en twee Indiaansche vrouwen, welke laatste mijne belangstelling bijna nog meer boeiden. Beide rookten tabak; de eene was bijster leelijk, de andere kon voor een mensch ge~ houden worden. ‘Toen een rosharig jong Engelsch- man haar eene grove onkieschheid toevoegde, ant- (*) Vijftien dagen van Liverpool naar Halifax. De Verr. 9389 - BOSTON. woordde zij zeer gepast: »Mijnheer, gij, beschaamt u zelf, niet mij.” Bij de schemering en in den nevel van den avond, kwam Halifax en de omstreken ons zeer schoon voor, en zoo hadden wij Amerika al dadelijk in ’t gunstigst licht gezien. Des avonds van den 19den voeren wij met gunstigen wind af naar Boston, maar hadden den 20sten hoogst onaangenaam weder , en moesten den 21sten, wegens den nevel, een’ hal- ven dag stil liggen. Lindelijk zeilden wij des mid- dags, door een aantal eilanden van verschillenden vorm, de haven van Boston binnen; verlustigden ons in de zeer eigenaardige ligging der stad; namen onzen intrek in het Tremont-Hétel, aten regt sma- kelijk, en gingen (in weerwil van ’t slechte weder) in de stad rond. Den avond sleet ik genoegelijk in | leerrijke gesprekken met Professor B., gelijk hedert voormiddag met Professor T., die mij dadelijk kwa- men opzoeken. Ik gevoel mij, Goddank! regt ge- zond, opgeruimd en, na lange, gedwongene werke- loosheid, eindelijkk aan de aanvang van nuttigen arbeid. Washington, 25 April. De noodzakelijkheid om dezen zetel van *t Congres spoedig te bereiken, heeft ons gedrongen de vier grootste steden van ’t noordelijk Amerika door te — vliegen. . Deze spoed schaadt niet, daar wij voor langeren tijd hier terug komen; veelmeer geeft ze aanleiding tot eigenaardige opmerkingen en ervarin- gen. Naauwelijks zouden ergens vier dergelijke ste- den in zoo korten tijd te bereiken zijn. Boston, even als Venetie, rondom door water omgeven, en %. NOORD-OOSTEN. 959. trotsch op zijn aard en beschaving; New-York in grootte en werkzaamheid al de andere overschadu- wende; het schoone, zindelijke, vrolijke Philadel- phia; en Baltimore, dat York op zijde streeft. In Halifax zagen wij nog ijs en sneeuw; in Boston de eerste sporen van ’tontluiken der boomen; tusschen New-York en Philadelphia den winter reeds meer door de lente verdrongen; tusschen Philadelphia en Baltimore de rijke boomgaarden, vooral de appel- boomen, in den prachtigsten bloei; hier in Washing- ton, ’s morgens om 6 uur, 17 graden Réaumur, en niet het minste spoor meer van *t geen wij vddér drie dagen nog zagen. Over ’*t geheel wordt het land schooner, wanneer men zuidelijker komt, zon- der eigenlijk een schilderachtig karakter te hebben. In Nieuw-Schotland en Massachusetts veel steenen en nergens bijzondere vruchtbaarheid; zuidelijker is men meer als te huis, het land doet zich meer va- derlandsch voor. Het maakte echter een groot on- derscheid, dat wij over zoo vele bevaarbare, diepe rivieren heensnelden en zoo magtige zeeboezems aan- schouwden. Zeer schoon was het uitzigt op den Susquehanna benedenwaarts, en nog schooner (Rhijn- achtig) opwaarts; even zoo bekoorlijk en afwisselend. een oord, Ellicot-Mill, tusschen Baltimore en Wash- ington. Van de laatste stad, of wel van haren aanleg, heeft men veel te zeggen gehad. Zij geeft den indruk van eene vrolijke, welgelegene, ordelijke badplaats. Meer er van, wanneer ik meer weet, De tolbeambten hebben ons bij onze aankomst in ’t allerminst niet geschoren. Overal komt men ons vriendelijk te gemoet. 934 WASHINGTON. Charleston, 7 Mei. Den 24sten April voeren wij van Baltimore naar Washington, en bleven daar tot den d50sten, Het plan tot deze stad is gewis naar eene verbazend groote schaal aangelegd, en slechts voor een klein gedeelte uitgevoerd. Om onderscheidene redenen mag men ook twijfelen, of het wel immer uitgevoerd worden zal. In vergelijking met den omvang en -. de vooruitzigten der Vereenigde Staten, was echter de omvang van Berlijn, zoo als Friedrich Wilhelm I dien stout bepaalde, nog grooter dan die van Was- hington, en evenwel overschrijdt Berlijn die grenzen in onderscheidene rigtingen. Het belangrijkst onder- scheid mag dit zijn, dat in de Vereenigde Staten alle steden door vrije handelsbetrekkingen bloeijen , en de zoogenaamde hoofdstad geen bestendige zetel van een hof en eene magtige regering is. De om- liggende Staten overvleugelen het centrum; even zoo als in Duitschland, Regensburg, Wetzlar en Frank- fort a/M. door rijks- en bondsdagen niet spoedig voor- uitgekomen zijn. Washington heeft eene gunstige ligging, en, vooral van de presidentswoning en het kapitool, een zeer schoon uitzigt pver den Potow- mak en de met wouden omringde landstreek. Wel is waar mist de wereld vroegere daden en herinne- ringen, welke het kapitool te Rome zoo veel belang- rijks geeft; doch in plaats daarvan treedt hier het tegenwoordige; — en de Goddank! vreedzame strek- king der menschheid zal zich niet laten vervoeren door Oud-Rome’s krijgstriumfen over vernietigde vol- keren! De zittingzalen voor den Senaat en de Ka- mer der vertegenwoordigers zijn smaakvol in de beide vleugels van ’t kapitool aangelegd, en de koepel, die zich trotsch in het midden verheft, is versierd met e BALTIMORE. 235 tafereelen uit de vroegere geschiedenis der Vereenigde Staten: Bijzonder treffend vond ik de uitvoering der onafhankelijkheids-verklaring, door de vele beeldte- nissen der groote mannen, die daaraan deel namen. Tot hiertoe woonde ik slechts ééne zitting der ver- tegenwoordigers bij, waarin een der afgevaardigden eene onbeduidende rede hield ter verdediging der be- schermende regten. De nieuwere bepaling, dat geen afgevaardigde langer dan één uur spreken mag, heeft wel aan het eindeloos lang- en veel-spreken een einde gemaakt; het is echter geenszins een ge- lukkig middel, en past niet voor alle omstandighe- den en personen. Demosthenes, Pitt, Burke, spra-_ ken zeer dikwijls langer dan een uur, en ’t geen voor geringe talenten een noodzakelijke en heilzame teugel is, wordt grooten mannen tot een knellenden en nadeeligen boei. Ook in dit opzigt moest ieder zelfbeheer (*) in beoefening brengen. — — Den 50sten April keerden ‘wij langs den spoorweg naar Baltimore terug, om de conven- tie voor Clay, zijne nominatie en ratificatie, bij te wonen. Alle logementen en tallooze bijzondere wo- ningen waren opgevuld met vreemdelingen, en slechts door tusschenkomst van den Heer G. (een onzer reisgenooten) bekwamen wij nachtverblijf in Exchange- Hétel. Een ander invloedrijk persoon verwierf ons de zeldzame overgroote gunst van toegang tot de kerk der Universalisten, waar de volgens districten gekozene afgevaardigdigden der 26 Staten den 4sten Mei vergaderden, om over den kandidaat der Whig- partij te beraadslagen en zich te verstaan. Men ging, zoo als altijd, onder strenge inachtneming van zekere vormen te werk, waardoor orde en gema- , (*) Selfgovernment is een woord dat in Amerika ten opzigte yan regeringszaken aan de orde van den dag is. Dr Vert. O56 WHIG-CONVENTIE. tigdheid bewaard bleven. Vooraf was gezorgd voor verdeeling der plaatsen, de oprigting van een hoog spreekgestoelte enz. Nu volgde de keuze van eenen president, vice-president en secretaris, eene doel- matige korte. godsdienstoefening, en het voorlezen van een toepasselijk hoofdstuk uit den brief aan de Ephesen. Toen hierop een der afgevaardigden het voorstel deed, om Henry Clay tot Whig-candidaat voor. den presidentsstoel te benoemen, verhief zich eene algemeene luide toejuiching. Eer men echter kon overgaan tot het voorstellen van een vice-presi- dent, ontstond op de galerij (wij zaten beneden tus- schen de afgevaardigden) zulk. een verschrikkelijk gedruisch en geschreeuw, als of er moord en dood- slag geschiedde. erst na eenige minuten bleek het, dat een ingedrukt venster de vrees had doen ontstaan voor het instorten der galerij. Niet voor de derde stemming verkreeg Frelinghausen de vol- strekte. meerderheid tot vice-president. Gewis kon men niet zonder deelneming en be- wondering zien, met welke orde en tevens levendige belangstelling, de afgevaardigden van 26 vrije Sta- ten hier vergaderden en beraadslaagden, om, -vol- gens beste kennis en geweten, een hoofd van ’t ge- meenschappelijk vaderland te kiezen. Des avonds gingen wij naar onderscheidene plaat- sen, waar aanzienlijke Whigs in den geest hunner partij tot het souvereine volk spraken, en reeds daarom algemeenen bijval vonden, wijl hunne te- genstanders wegbleven. | Den 2den Mei trokken niet alleen de afgevaardig- den, maar ook allen die overigens uit de 26 Staten naar Baltimore gekomen waren, en vele inwoners der stad zelven, in statelijken optogt naar eene -opene plaats buiten de stad. Tedere afdeeling had - OPTOGTEN. 957 hare eigene zinnebeelden, opschriften, kernspreuken, — toespelingen enz., tot welker opnoeming en verkla- - ring yerscheidén bladzijden zouden noodig zijn. Wel is waar geene uniformen, geene militaire orde, maar kleeding, houding en gang geheel naar welgevallen. Algemeen intusschen en uitbundig was het hurra- geschreeuw, het zwaaijen met hoeden en zakdoe- ken, en alle mogelijke bewegingen met. armen en beenen. In weérwil van eenige, ligt op te merken | kleine belagchelijkheden, was dit het belangrijkste — en waardigste volksfeest, niet alleen dat ik ooit ge-— zien heb, maar dat thans op aarde mogelijk en be- staanbaar is. Zonder policie- of geregtsdienaars , niet de minste wanorde, geen dringen of stooten, den weg vrij gelaten zonder moeite, twist of bevel. En buitendien was het zeer wellevend, dat alle ra- men van al de huizen (met slechts hoogst zeldzame uitzondering) aan de dames waren ingeruimd. De Whigs houden hunne zege voor hoogst heilzaam en volledig beslist; en de vele duizenden, die met de hoogste geestdrift hieromtrent eensgezind zijn, in aanmerking nemende, is men geneigd met hen in — te stemmen. Voorzeker zijn zij tot nu toe *met meer beleid te werk gegaan dan hunne_ tegenstanders. Zij legden 1. alle bestaande gebreken (zoo als we- derkeerig ook van den anderen kant geschiedt) hoofdzakelijk aan de tegenwoordige regering ten laste, en beloofden die gebreken te verhelpen;) — 2. zij werkten op heerschende meeningen en yoor- oordeelen, en maakten zich die ten nutte; — 5. zij vereenigden zich voor éénen man, terwijl de tegen- partij onderscheidene candidaten voorstelde en daar- door zich verzwakte; — 4. zij hielden hunne bij- eenkomst vroeger, en wonnen daardoor waarschijnlijk in meer dan één opzigt. If. 17 258 LOGEMENTEN. x Charleston , 8 Mei. | —- -— — Inderdaad hadden wij in Baltimore dag of nacht geene rust, want het redevoeren en hoerageschreeuw duurde tot ’s nachts. te twee uur, en de ‘muziek der vermoeide muzikanten was tel- kens uit de maat. : —- -— .— Thans van iets anders dan _ politiek. _ Wanneer men hier de grootte der voornaamste lo- gementen en het aantal gasten ziet, vindt men het zeer natuurlijk. dat niet voor ieder afzonderlijk de rekening gemaakt wordt. Allen betalen evenveel per dag, zij mogen eten of niet, waarbij dan ge- wis de een voordeel, de ander schade heeft. Des middags: liggen er groote spijslijsten (bills of fare) op de tafel. De zwarte bedienden echter kennen dikwijls de Fransche benamingen (b. v. fricandeau, cotelettes) niet, men mag ze uitspreken zoo men wil, en evenmin baat het het geschrevene of ge- drukte met den vinger aan te wijzen, daar zij zel- den lezen kunnen. Verlangt men alzoo die gereg- ten, dan bekomt men ze gewoonlijk in ’t geheel niet, of zoo laat dat al de anderen ver vooruit zijn en men zijn genoegen niet bekomt. Zoo krimpt dan de lange spijskaart geweldig ineen, en het is het geradenst niet te gaan boven het algemeén verstaanbare: beef, mutton, lamb en chickens. 