Key to the Dutch Conversation-grammar
De volgende week komen mijne broeders van Batavia terug, Misschien herinnert gij ze u nog wel, want ik weet zeker, dat zij u nog bezocht hebben voor zij het land verlieten. Zij hebben het land (Zij vinden het verdrietig), dat zij terug moeten komen, v^ant dit klimaat past hun niets. Toch zuUen zij zeer verheugd zijn hunne vrienden en oude bekenden wedei\ te zien. — Zien zij niet op tegen zulk em lange reisf -— Keen, Mijnheer, in het geheel niet, zij geven er niets om, ik onderstel, dat zij gedurende hun verblijf op Java veel gereisd hebben, — De overtocht zal hun zeer veel kosten, daar deze zes weken duurt, — Ik weet niet predes hoeveel zij er voor te betalen hebben. — Gaat gij met mij mee naar Rotterdam om hen bij hun aankomst te be- groeten^ — Ik weet nog niet of ik er tijd voor zal hebben, Wanneer verwacht gij henf — Ik denk aanstuanden Woensdag, maar met zekerheid kan ik den dag van hun aankomst niet — 36 — zeggen. Ik zal aan mijn vriend te Botterdam schrijven, — Dot zou verhren moeite zijn, want gij zult het spoedig genoeg in de nieuwsbladen (couranten) zien. — Heht gij ook aan onzen vriend G. geschrevenf — Neen, want ik hen er zeker van, dat hij zich mijne hroeders niet herinnert, hij zag ken maar eens voor hun vertrek. — Ik dank u zeer voor moe vriendelijke uitnoodiging en het zou mij zeer leed doen (erg spijten) als ik niet met u naar Rotterdam kon gaan. In dit geval verzoek ik u hen ook van mijnentwege te verwelkomen en hen te ver- zekeren, dat ik hen zoo spoedig mogelijk zal komen bezoeken. 87. Dordrecht, 3 Mei 1891, P. P. Bij deze veruul ik den smartelijken plicht u te maiden, dat mijn dierhare echtgenoot Herman Willebrord den P^^^ Mei door den dood uit zijn aardsche loopbaan is weg- gerukt, Wie den overledene van nabij gekend of met hem in betrekking gestaan heeft, zal mijn verli^s weten te beseffen, en aan hem een vriendelijk aandenken en aan mij eene stille deel- neming niet ontzeggen. Om voor mijnen nog minderjarigen zoon de zaak zijns vaders te behouden, heb ik beshten, die onveraTiderd voort te zetten, Daarbij zal ik gesteund worden door den heer P. de W., die gedurende veertien jaren de trouwe medewerker van mijnen man is geweest, en aan wien ik procuratie gegeven heb. In al mijne handelingen zal ik mij doo^' de grondbeginselen van mijnen man laten leiden, en hoop dus, dat gij aan de firma H. WiUebrord hetzelfde vertrouwen als tot hie^'toe ook verder zult blijven schenken, Ik verzoek u van de onderstaande handteekeningen kennis te willen nemen, en teeken met de meeste hoogachting Anna Willebrord, geb. Verveen, die zal teekenen: H. WiUehrord, de heer P. de W, zal teekenen: pr, pro, H, Willebrord P. de W, 88. Aan de officieren van Frederik den Grooten van Pruisen werd de eisch gesteld, dat zij, zoolang zij zich in het veld be- vonden, matigheid en zelfverloochening in acht zouden nemen. Van hoe hooge geboorte zij ook waren, welk een hoogen rang — 37 — zij ook in het leger hehleedden, het was hurt verhoden hij hurt maaltijd eenig tafelgereedschap te gebruiken van kosthaarder metaal dan tin. Het werd zelfs em graaf en veldmaarschalk als een zwaar vergrijp toegerekend, als hij mider zijn hagage een enkelen zilveren lepel had. Nog in de zeventie^ide eeuw we^'d voor het smelten van erts alleen hout gebruikt en de roekelooze vet'kwisting van hout wekte de bezorgdheid der regeering, Beeds gedurende de regeering van koningin Elisabeth werden er luide klachten vemomen, dat geheeU bosschen werden geveld om de smeltovens van de noodige brandstof te voorzien; en het Parle* ment was tusscJienbeide gekomen en had aan de fabrikanten. verboden timmerhout als brandstof te gebruiken. Deze geschriften zullen waarschijnlijk gelezen worden, zoolang als de Fransche taal nog ergens ter wereld gesproken wordt, Gij moest lieve^^ een vigilante nenien, als gij het kunt betalen; mocht uw beurs dit niet toelaten, gij weet, gij kunt vrij over de mijne beschikken! Ongetwijfeld zal het plan mislukken, als gij geen betere maat- regelen neemt om het geJieim te houden, gij schijnt wel te denken, dat nimmer ieniand op zulk een denkbeeld zal komen en de heele wereld reeds eeuwen lang op u gewacht heeft om het te verwezenlijken, Als ik uw compagnon (vennoot) te Londen mocht ontmoetenj zal ik hem zeker meedeelen, hoe zeer gij uw beider wederzijdsche belangen behartigt 89. Ik weet zeer goedj wat er al voor een huisgezin noodig is, en ik zeg dat zij bij geen mogelijkheid in staat zijn om overeenkomstig hun rang te leven, zonder in schulden te ver- vallen, Ik verzeker u, zij geraken in schuld. Weet gij, hoeveel zij den melkboer schuldig zijnf Vijf en twintig gulden, en vem'tig aan den slager. — Heb je ooitf Ik heb nooit geweten dat die lui zooveel crediet gaven, — Wel, dat hangt er van af; al betaalt gij nog zoo ongeregeld, als gij maar op een hoogen voet leeft, denken ettelijke winkeliers, dat zij uwe clandisie tot elken prijs moeten zien te behouden. Nu, laat dat zijn zooals het is, ik was altijd van meening, en ik blijf er bij, dat het em onzer eerste plichtm is, de tering naar de nering te zetten, en dot wij onzen stand alleen ophoudm^ als wij onze schuld- eischers eerlijk betalen en iederem met opgeheven hoofde (open or zonder blozen) in de oogen kunnm zien, Overigens behoef ik niet langer hierop (op dit chapiter) door te gaan, tvant ik weet, dat gij het op dit punt geheel met mij eens zijt. In onzen tijd is het ongetwijfeld moeielijk em ieder het zijne te geven. — 38 — maar dat neemt niet weg, dat wij toch onzen plicht moeten dom. Dat is ook uwe meening; is het nietf 90. Willem van Oranje, koning van Engeland, was een man van groote verdraagzaamkeid (literal: betoonde een geest van verdraagzaamheid) te hooger te waardeeren naarmafe zij in dien tijd zeldzamer gevonden werd. Sinds de letterkunde een beroep in Engeland werd, is zij nooit minder winstgevend geweest, dan ten tijde dat Samuel Johnson zich te Londen vestigde. Gedurend^ de daarop volgende dertig jaren toas zijn leven een liarde strijd tegmi de armoede, Het schijnt eenigen tijd geduurd te hebben, voordat het hem- gelukte eenige letterkundige connectie a^n te knoopen, die hem uitzicht gaf op w^er dan brood voor den dag, dien de goede God hem gaf (dien hij beUefde), David Garrick, de beroemde tooneekpeler, en Samuel Johnson bleven vrienden, totdat zij door den dood gescheiden werden. Het is onmogelijk geen levendig belang te stellen in een man, zoo kloek en edel- mmdig als Essex; in een man, die zich tegenover zijn souvereine zoo kloekmoedig gedroeg, als geen ander harer onderdanen, en tegelijkertijd tegenover zijne ondergeschikten eene kieschheid (fijngevoeligheid) aan den dag hgde als maar zeldeti bij een ander heer (beschermer) is aangetroffen geworden. Na zijn terug- keer uit IndiM, werd Alexander, terwijl hij den beker ledigde aan een feestmaal te Babel, plotseling ziek en stierf, De Grieken hodden zoowel hunne liefde voor de vrijheid verhren, als hunne andere deugden, die vroeger het karakter van dit heldJiaftige. volk kenmerkten, Het Huis der Gemeenten dwong Karel vrede te sluiten met de Bepubliek der Vereenigde Nederlanden en 'dood- zaakte hem bijna den oorlog aan Frankrijk te verklaren. 91. Philippus de koning van Macedonia, was even eerzuchtig als oorlogzuchtig. Nauwelijks had hij zijn leger Griekenland binnen laten rukken, of hij besloot zich van de heaschappij over het geheele land meester te weaken, De man, die Philippus meer dan iemand anders dwarsboomde, was Demosthenes, een Athener, Hij was eeh van de grootste redenaars, die er ooit leefden, en hij hield zulke vurige redevoeringen tegen Philippus, dat de Atheners zich aangordden om hem gewapenderhand, te weerstaan, Naar deze redevoeringen tegen den Macedonier, zijn sinds dien tijd bijtende schimpredenen Philippica's genoemd, Tresham, een der medeplichtigen aan het brnkruit-verraad, verklaarde er — 39 — vast van overtuigd fe zijrty dat zij alien verhren waren^ ten- zij zij zich door een onmiddellijke vlucht uit de voeten ma/ikten, Maar deze verblinde lieden wilden niet vhichten, evenmin als Treskam zelf vluchtte of ergens een toevlucht zocht De algemeene indruk, door deze vertaling op niij getnaakt, is zeer gunstig; wel zou ik op een aanfal kleine fouten kunnen wijzen, maar die zotiden gemakkelijk te verheteren zijn, wanneer het werk fe eeniger tijd de eer van een herdruk mocht waardig gekeurd tcordm. Men bleef groote vrees koesteren, dat de dijken niet bestand zouden blijken tegen de geweldige kracht der onstuimige elementen. Wie staat, zie toe, dat hij niet valle. Men moet het ijzer smeden als het heet is, 92. 8(»menspr(iak. Mijn tvaarde^ ik ben i)pzettelijk gekomen, om de merk- waardigste gebouwen in deze stad te bezien. Wilt gij zoo goed zijn mijn gids te tvezenf Ik onderstel dat gij juist de man zijt, dien ik daarvoor behoef. — Wel het zal mij een waxir genoegen wezen u van dienst te zijn, oude jongen. Maar laat mij u van tevoren zeggen, dat er hier maar weinige zooge- vaamde merkwaardigheden te zien zijn, — V66r mijn vertrek, deelde men mij msde, dat inzonderheid het stadhuis en het tribunaal de moeite der bezichtiging waard waren, — Gij hebt gelijk, Ik zal er u dadelijk heen brengen, Zie hier! Dit is nu ons beroemde stadhuis. Beschomv eerst de voorzijde van het gebouw, van een bouwkundig en historisch oogpunt bezien is het zeer belangwekkend, het herinnert u aan de middeleeuwen, Kom nu mee om het inwendige te bezien, Gij zult verbaasd staan over de schilderijen en standbeelden, — Inderdaad, zij zijn schoon. Ik word het nimmer moede zulke meestmstukken te zien, Zij zijn mij een lust der oogen, — Ik ben het geheel met u eens, waarde vriend. 93. De hamk en de vogels. Op zekeren dag dwaalde ik rond in de bosschen en om mij heen Hjkende, zag ik een grooten havik in de lucht zweven, De havik had twee kleine vogels gezien, die op den grond rond sprongen, en maakte zich gereed om op hen neer te schieten, Na eenigen tijd^ zag ik hem zijn vleugels uitbreiden, zijn kop naar beneden buigen, en daarop neerschieten door de lucht Ach, de arme vogeUjes! — 40 — Maar zij hodden hem in het oog gekregen, voordat hij hen bereikte, Ziet gij hoe zij al schreeuwende wegvliedsn naar de bosachen, om zich te verbergenf Ik was blij dat de havik ze niet kreeg! Maar zij moeten (dunkt mij) een hevigen schrik op het lijf gekregen liebbmi, en ik durfwedden dat zij zich dien dag niet meer buiten gewaagd hebben. De havik is een roofvogel, Hij heeft een gekromden snavel en scherpe klauwen, waannede hij vogels en in het veld muizen grijpt. Wanneer hij op de jacht is, verheft hij zich in de lucht, rondspiedende of hij iets op den grond ziet bewegen, Ziet hij een kleinen vogel of eene muis, dan zweeft hij boven de plaats, tot hij gereed is naar beneden te schieten en zich op zijn prooi te werpen. Kunt gij mij den naam van een anderen roofvogel noemenf Ja; de adelaar, Deze is de koning der vogels, gelijk de leeuw de koning is onder de dieren, 94. De otide solddat eti de vioolspeler* Een arme oude soldaat placht iederen avofid op zijn viool te spelen in de openbare tuinen van een groote stad, Naast hem zat zijn trouwe hond, met den hoed van zijn meester m zijn bek om er de koperstukken der voorbijgangers in op te vangen. Op zekeren avond was de arme man, die gebogen ging onder den last der jaren, diep bedroefd. Niemand was blijven stilstaan om naar zijne muziek te luisteren, Er bevond zich geen enkel muntstuk in zijn hoed. Hij zat neer op een steen en bedekte zijn gelaat met zijne lianden. Op hetzelfd oogenblik kwam een heer op hem toegeloopen, kreeg medelijden met den annen ouden man en zeide: »Laat mij eens een poosje op uw viool spelen<s^. Daarop stemde hij Mar met groote zorg en vervolgde, ^t-erwijl ik speel, moet gij het geld in ontvangst nemen^. En hij speelde! Een menigte van gretig luistet^ende lieden verzaynelde zich weldra om den speler, Niet alleen koper, maar ook zilver stroomde in den hoed van den ouden soldaat. Zelfs begon de hond te brommen, zoo zwaar als de hoed werd, >>Wie is datf« werd door ieder gevraugd. Het was een van de meest beroemde vioolspelers der wereld, die aldus zijne kunst gebruikte om een armen ouden soldaat te Jielpen, Zoodra dit bekend werd, juichte de menigte den vioolspelei' toe. De oude man keek verwonderd op en riep Gods zegen af op (het hoofd van) zijn edelen vriend. — 41 — Ik zou niet durven zeggen wie dien avond de gelukkigste is geweest, — de oude soldaat, voor ettelijke dagen gevrijwaard iegen gehrek, — of de groote vwohpeUr, die zich beivust was een goed werk gedaan te hebben. 95. Den Heer P. TT., Zaandum. Kampetij 9 April 1891. Bij mijne circulaire van 1 dezer heb ik u kermis gegeven van 4e oprichting van mijne sigarenfabriek, en neem bij dezen de vrijheid u nogmaals te ve^'zoeken, mij in uwe welwUlendheid te iaten deelen. Mijne fabriek is volgens de nieuwsts methode ingericht en ik ben dus in stoat, om aUe bestellingen ten meeste genoegen uit te voeren. Yoordeelige inkoopen in ruwe tabak en goedkoope werkkrachten maken het mij mogelijk, aan mijne klanten eene met zorg beicerkte waar van de beste quaJiteit te leveren voor zeer billijke prijzen, en het zou mij bijzonder aangenaam zijn, ah gij mij door eene kleine bestelling als proefneming de gelegen- held wildet geven u daarvan t-e overtuigen, Eene betrekking met uwe geachte firma zou ik zeer op prijs weten te schatten, en bij grootere orders zou ik u conditien Jcunnen stellen, zoocUs u zeer zeker nog van geene andere zijde zijn angeboden. In de aangename hoop, zeer spoedig met eene bestelling door u vereerd te zullen worden, heb ik de eer t£ teekenen Met alle achting B.L, 96. Wij plachten daar 's Zondags te zitten, Meer dan honderd jaren zijn sinds dien merkwaardigen dag voorbijgegaan. Sedert de laatste jaren is de handel aanmerkelijk toegenomen, Bij deze merkwaardige gelegenheid verkreeg hij het burgerrecht der City. Zij trouwden op staanden voet, Ik heb alle geduld met hem verloren, Zijn humour was jammerlijk ontstemd. Een dronk aan onze vriendelijke gastvrouw; dot zij zich verheuge in een steeds aangroeiend vriendentnl en steeds minder hunne vriendschap behoeve! Gave de hemel, dit ware onze eenige reden van klagen, Spreek weinig, maar laat dot weinige ter zake dienen, Ik kan thans onmogelijk dieper op de zaak ingaan. — 42 — Menig menschenhart wordt zacht gestemd bij het opvlammend kaardvuur van het gezellig kerstfeest Als gij uwe lastgeving (instructie) kendet, waarom kicaamt gij hoar dan niet naf Wat is er nu aan de handf Ik vind, dat hij goed op de hoogte is van de spraakkumt. Engelsche minister's gaan diktvijls in de provinde redevoeringen houden, als het Parlement geen zitting heeft, Heete tranen vloeiden (biggelden) langs zijne wangen, Voordat er een week verloopen was, hadden de speur- honden van het gerecht de hand op hem geUgd. Alien ken- merkten zich door eene familiegelijkenis, en eigenlijk gezegd, hadden zij alien hetzelfde karakter, Dit is een regel, die het (geheele) leven door deugdelijk (steekhoudend) zai hlijken. Het gekste van alles is, dat ik het moest beleven door u overtuigd te worden. Boven alles houd ik van een rit door de velden or Een rit door de velden is iets, tvaarvan ik -t meeste hotid. Ik gevoel mij eenigszins stijf (stram) in de beenen. Hij is de bedrevenste schermer der heele stad. Hij ging naar de stad om rond te zien naar eene nieuwe piano voor zijn broeder, 97. Het huis stond binnen weinige ellen afstands van de stadspoort. Voor zoover ik weet, heb ik he^n nooit gezien, Ik kan je op een uur af zeggen, hoelang het zal duren. Ik heb gepoogd (beproefd) hem tot rede te h^engen, Zij beproefden mij beet te nemen, maar bemerkten al spoedig, dat ik hun te slim af was. Er is in den grond iets goeds in hem, wat zich dan vertoont, wanneer men het 't minst zou hebben verwacht, Tegenover (te wachten) kwade kansen zijn de menschen steeds vol hoop; maar zwaarmoedigheid gaat een goeden uitslag vooraf. Hij droeg een veder (veer) op zijn hoed. Met complimenten haalt men bij onzen vriend niets uit, or: Complimenten vallen bij onzen vriend glad in het water, Wij hebben heel wat moeite gehad om achter de waarheid te komen. De jachthonden tvaren het spoor bijstef\ Ik kom er eerlijk voor uit, ik voel mij niet in staat, vrouwelijke schoonheid fe beschrijven. Ik gehof dat de postwagen reeds klaar staat. Het is altijd mijn grondstelling geweestj dat het geld van den een zoo goed is als van den ander. Wij bezaten samen slechts een half dozijn schellingen. Zoo werden wij ten shtte bepraat (overreed) samen de twee gros groene briUen te koopen, Foei, gij, een matroos, en dan nog zorg aan boord meebrengen. De schrijver zal, on- danks mij, doen wat hem behaagt. Een papegaai, die al heeft hij fevoren ook eenig teeken van leven gegeven, wel een vogel — 43 — van hout kon geweest zijn. Koorn den winter over houden, Zij twistten onder een horreltje (glas sterken drank). Wanneer een man in dienst is, moest hij hoven zulke nietigheden verheven zijn. Hij heeft ons een eigenhandig geteekend bewijs gegeven, dot hij van eene geheel andere meening wa^, Weinige jaren geleden stonden er nog eenige kuizen van de oorspronkelijke kohnisten (volkplanters). 98. Den Heere H. S., Gouda. Dordrecht, 4 Januari 1892. De heer L. S. alhier heeft ons medegedeeld, dat gij on* langs eene zaak in kleine ijzerwaren gevestigd hebt, en daar gij ongetioijfeld ook in onze fahrikaten zult doen, zijn wij zoo vrij u onze prijscourant toe te zenden, met het beleefde verzoek, die eens te willen inzien en ons hij gelegenheid te vereeren met uwe hestellingen, waarvan wij het ons ten plicht zuUen weaken, die op de prompste en soliedste wijze uit te voeren. Daar wij vernikkelde heslagen uitsluitend als specialiteit vervaardigen, mogen wij ons vleien, in dat artikel onovertref- hare waar te kunnen leveren, en, zooals gij uit onze prijslijst zult zien, zijn desniettegenstaande onze prijsnoteeringen zoo hillijk als die van welken concurrent ook. Wij hopen dan ook iveldra eenigerlei bestelling van u te zuUen ontvangen, en zijn gaarne hereid om u, des verkiezende, eene verzameling monsters toe te zenden. Met alle achting De Erven B, 99. Spreekwoorden en Spreekwoordelijk^ uit- druJckingen, Hij kent geen a voor een h. Hij slaat altijd op hetzelfde aanheeld (aamheeld). lets voor een appel en een ei koopen. Om 's keizers haurd twisten. Bitter in den mond maakt het hart gezond. Veel snaren op zijn hoog hebben. Aan de vruchten kent men den boom. Een boom vaU niet met den eersten slag. Rome is niet op 66nen dag gebouwd. Bij den duivel te biecht gaan. Elk voor zich en God voor ons alien. Voor de ge- leerden is goed preeken. Men moet de gelegenheid bij het haar grijpen, lemand het gras voor de voeten wegmaaien. Een — 44 — haan is stout op eigen dam, Tussclien den hamer en het aan- heeld (aambeeld) zijn. Van de hand in den tand leven, Heet en koud uit een mond blazen. Kom ik over den hond, dan kom ik over den staart. Als twee honden vechten oni een beenj loopi een derde er mee keen. Hoogmoed komt v66r den vaL De kolf naar den bal werpen. Den spijker op den kop slaan. Bij gebrek aan brood eet men korsfjes van pasteien, Voor een harden kwast moet een scherpe beifel zijn. Leer om leer (sla je mij, ik sla je weer), Schoenmaker blijf bij uw leest. Hij is met zijn linkerbeen uit het bed gestapt. List gaat boven geiveld. Er is altijd meester boven m^ester, Dit is een mes, dat aan twee kanten snijdt, De mxyrgenstond heeft goud in den mond, die in het vuur werpen. Uit het oog, uit het hart, Het paard achter den wagen spannen. Den regen schnwen en in de sloot vallen. Spijkers op laag water zoeken. De tej-ing naar de nering zetfen. Dat is koren (ivater, graan) op zijn molen, Alle wegen leiden naar Rome. 100. De haai. Een vreeselijk voorbeeld van de woestheid (kwaadaardig- heid) van den haai greep eens plaats bij de Oezelschaps- Eilanden in de Stille Zuidzee. Meer dan dertig inboorlingen staken van een dier eilanden naar een ander over in een groot vaartuig, bestaande uit twee kano*s zijde aan zijde aan elkander verbonden. Door een storm overvallen, werden de kano*s van elkander gerukt, en alleen konden zij niet rechtop drijvende ge- houden worden. Tevergeefs beproefde de betnanning ze in even- wicht te houden, leder oogenblik werden ze omgeworpen. Daarop maakten de mannen in det^ haast een vlot van al de losse planken en sparren die zich in de kanos bevonden, en beproefden zoo naar de kust te drijven, Het vlot lag zoo diep in het water, dat de golven tot boven de knieen van de arme inlanders stegen. Aldus rond geslingerd, waren zij weldra uitgeput van honger en vermoeidheid ; en eindelijk begonnen de gevreesde liaaien zich om hen te verzamelen, Weldra liadden deze verschrikkelijke monsters den moed de mannen aan te vallen en den een na den ander van het vlot weg te sleuren. De mannen hodden geen.wapenen om zich te verdedigen, en waren alzoo een gemakkelijke prooi, Het getal en de vermeielheid der monsters nam met ieder oogenblik toe, De rampzalige ongelukkigen (De arme schepsels) _ 45 — op het vht werden de een na den ander weggeskurd^ totdat er nog maar twee of drie overbleven, Het vht, van zijn gewicM ontlast, rees toen naar de oppervlakte, en hracht alzoo de overhlijvenden buiten het bereik van hunne verschrtkkelijke vijanden. Het getijde (De stroom) bracht eindelijk de mannen naar een der eilanden, waar zij landd^n en het toederjuaren van hunne metgezellen vertelden. 101. Hene Juiaivangst. Op zekeren keer kregen de matrozen aan boord van een. schip verlof van hunnen kapitein om jacht fe maken op een haaiy die hen reeds eenige dagen volgde. Een sterke ijzeren haak werd axm een ketting vast gemaakt en daaraan (aan den haak) een stuk vleesch bevestigd, Vervolgens werd een lange lijn aan den ketting gebonden. Nadat aUes gereed was werd het lokaas in zee neergelaten in het gezicht van den haai, dien men zich zacht ter zijde voort- bewegen zag dicht bij de oppervlakte van het water. Plofseling maakte de visch een snelle beweging, Hij dook naar beneden, naar beneden in het heldere water, en zwom vlak onder het schip. Zich op zijn rug wentelend opende hij wijd zijne kaken en zwolg beide lokaas en haak naar binnen. Een krachtige ruk van de matrozen aan de lijn deed den haak diep in het lichaam van den haai dringen (zich vast- hechten). Op eens worstelde het monster (schepsel) als een wanhopige om los te.komen, Maar de lijn. was sterk en de mannen hi-elden (haar) stevig vast en rukten uit aUe macht. De haxii werd eindelijk gevangen en gedood, Daarop spreidde het schip weer zijne zeilen voor het zachte windje uit en ver- volgde zijn weg door den oceaan. Deze wijze om haaien te vangen wordt dikwijls gevolgd aan boord van schepen die de tropiscJie zeeen bevaren, 102. Den Heeren Hermans & Comp.^ Leiden. Utrecht, 2 Mei 1892. De mij met uwen brief van SI der vorige maand be^ rekende 10 bdlen Java Speck-kojffie zijn gisteren hier aangekomen,. en dadelijk door mij onderzocht en geprobeerd. Tot mijn leedwezen moet ik u berichten, dat deze koffie volstrekt niet overeenkomt met het mij toegezondene monster en — 46 — ik kan niet hegrijpen, hoe gij mij deze waar als lets bij tiit- stek goeds hebt kvmnen aanbevelen, Zooals de koffie daar ligt, is zij veel meer geschikt om eene klandizie te doen verloopen^ dan om klanten te trekken; en ik keb het voor overbodig ge- houden de koffie te probeeren, wot den smaak betreft, want al ware die nog zoo goed, toch is zij door hare onooglijkheid zoo goed als ten eenenmale onverkoopbaar, en zulks vooral in eene pas opgerichte zaak. Ofschoon het mij leed doet bij deze eerste zaak op zoo- danige wijze met u te moet^n correspondeeren, kan ik toch niet nalaten u te verzoeken, over die koffie te beschikken; ik zou die zelfs tegen eenen minderen prijs niet kunnen gebruiken. Om %i in staat te stellen u zelf te overtuigen, dot mijne klacht gegrond is, zend ik u de helft van het mij geleverde monster, en een monster uit de baal No. 201. Men behoeft volstrekt geen kenner te zijn, om met een oogopslag te zien, dat beide soorten zeer ve^'schillend zijn. De zaak is mij in zooverre onaangenaam, dat mij op dit oogenblik juist die soort ontbreekt; en ik verzoek u mij terstond per sneltrein te zenden 1 baal fijn blauwe Java-Koffie No. 26 a 63. Bij gelegen- heid zal ik meer daarvan bestellen. Uw dadelijk antwoord te gemoet ziende, teeken ik Met alle achting P. J. Meulenaar. 103. Den Heere P. J. Meulenaar, Utrecht. Leiden, 4 Mei 1892. Het doet ons leed, dat gij met de u gezondene Java Speck- koffie niet tevreden zijt, en wij moeten erkennen, dat het bij uwe geeerden van 2 dezer aan ons toegezondene monster eene geheel andere qualiteit is dan het monster, waarop gij gekocht hebt. Daar wij echter, voor zoover wij weten, geene koffie als het ons toegezondene monster in pakhuis hebben, kunnen wij ons de zaak niet anders verklaren, dan dat zich onder de door ons gekochte partij reeds een of meer balen van mindere qualiteit bevonden hebben, en, naar het schijnt, zijn die juist in uwe handen gekomen, hetgeen ons zeer leed doet. Uit uwen brief was het ons niet duidelijk, of gij enkel de baal 201, dan wel alle 10 de balen opengemaakt hebt; bij' aldien dit laatste niet het geval mocht zijn, verzoeken wij u vriendelijk dat alsnog te bewerkstelligen en ons den uitslag — 47 — daarvan mede te deelen. Het is zeei' waarscMjnlijk, dot de ovei'ige 9 balen aan het oorspi'onkelijke monster zullen beantwoorden. Mocht zulks niet het geval zijn^ dan zulleii %oij over de geheele partij heschikken, en u onverwijld de goede qmliteit toezenden. Om intusschen uwe behoefte voor het oogenblik met zekerheid te dekken, zenden wij u heden eene baal Java Speck-kojffie No, 27 per sneltrein franco. Uwe berichten te gemoet ziende, teekenen Met de meeste achting Hermans & Comp, 104. Den Heeren Hermans & Comp., Leiden, Utrecht, 7 Mei 1892. Het doet mij genoegen u te kunnen mededeelen, dat zich het in uwen brief van 4 dezer geuite vermoeden bevestigd heeft: er zijn slechts 2 balen van minder qualiteit, No, 201 en 206 ; de overige 8 balen beantwoorden aan het monster, en die behoud ik, tenvijl ik u verzoek over de 2 andere balen te willen beschikken. De verbeterde factuur inwachtende, teeken ik Met alle achting P, J, Meulenaar, 105. Hij teekende nauwkeurig de prijzen op. Hij deed zijn werk zorgviddig. Zij zag dadelijk de kracht dezer redenering in. In het algemeen (Over het geheel) had hij een prijzenswaardig (hffelijk) vertrouwen in zijn eigen oordeel. Hij hoorde weder de taal zijner kindsheid. Na hem een klein bewijs van mijne dankbaarheid en mijn goeden wil in de hand gestopt te hebben, vertrok ik, Deze vreemde gebeurtenis brengt mij een huwelijks- predicatie te binnen van den beroemden bisschop Taylor, waarin hij op die wijze (in dien geest) zinspeelde op huwelijken van weinig bij elkander passende personen. Zij bewaarden zorgvuldig in hun hart al wat zij hadden gehoord van hun dapperheid en hun edele afkomst. Maar tvat was ik verheugd toen ik op het omslag er van de volmaakt gelijkende afbeelding vond, waarnaar ik zocht. Hij deed een beroep op zijne vrienden om bescherming (steun). Zijn verhaal komt in alien deele met het uwe over een. Hij willigde onmiddellijk mijn verzoek in. Zij beklaagden den vader over (om) zijn droevig verlies, Zijn verslag wijkt van het uwe in ettelijke belangrijke bijzonderheden af. Hij onthield zich bij deze gelegenheid van persoonlijke tusschen- — 48 — komst. Gisteren schreef ik hem em brief. Op die wijze zal hij nimmer slagen, Rijk zal hij nimmer warden. Dien brief toonde zij aan haren voder. Hen ook had hij behoed voor tirannie (dwingelandij). Zevenmaal herhaalde deze on- versaagde generaal den aanval. Tevergeefs beproefde hij het ei op zijn punt te doen staan. In weinig maanden was er geen spoor meer van over. 106. 2^iet minder vreemden indruk maakten op ons de kleeding en de wijze van zijn (maniefen) van het volk, zijn taal en godsdiemt. Kort daarop had er een ander ongeluk plaais, veel verschrikkelijker dan het eerste. Wij zetten onze reis niet voortj daar er een bode met slechte tijdingen was gekomen. Deze staat van zaken zou nog aan- merkelijken tijd geduurd hebben, als zich geen nieuwe verwikkelingen hadden opgedaan. Toen (Bij deze woorden) werd ik in de rede gevaUen. Toen zag ik mijn vergissing in. Oelukkig is de man, die wijsheid vindt. Zoo groot was de verbittering, dot er geen boodschappers te vinden waren om de tijdingen over te brengen. Hoewel arm, was hij toch eerlijk. Ofschoon de officieren (amb- tenaren) verontwaardigd waren, toonden zij het (zulks) niet Het is geen goud, dat ik vraag. Het was van hem, dat wij hulp verwachtten. Men had mij niet geleerd tegen zuUce menschen op te zien, Ik kan u niet zeggen hoe mijn naam is, noch wie ik ben. Bovendien weet ik wat zij er over dacht en wat zij er nil over denkt Hij vroeg naar de m^raal (de zedelijke strek- king van de vertelling, en wat zij tnoest beivijzen. Nooit ging grooter onbeschaumdheid gepaard met meer onwetendheid. Nauwe- lijks had ik toegegeven, of hij kwam met een nieuwen eisch aan. Nooit betoonde hij grootet^ tegenwoordigheid van geest dan bij deze merkwaardige gelegenheid. Zijn plan, zeide men, zou, hadden zich geen onvoorziene omstandigheden opgedaan, geslaagd zijn. Een noodlottige gebeurtenis, vertelde hij hun, had juist plaats gegrepen. Dit, antwoordde mij mijn voder, is de juiste toedracht van zaken. Nimmer, antwoordde ik op deze beleediging, zal ik dulden mij aldus voor den gek (den mal) te laten houden. 107. Wolven. De wolf heeft een hongerigen, loerenden blik. Hij is bij uitstek woest en slmc; maar is tegelijkertijd zeer hftartig. Zijn scherp reukorgaan stelt hem in staat zijn prooi reeds op verren afstand te ruiken. — 49 — Zijn snelheid is niet bijzonder groot; maar Mj wordt nooit vermoeid op de jacht (hij geeft de jacht nooit op); en Mj hlijft steeds door zelfs de snelsten zijner slachtoffers ver- volgen, totdat hij ze heeft uitgeput en ingehaald. In de groote en somhere wouden van Rusland, waar de sneeuw minstens acht maanden van het jaar den grond hedekt, zwerven de wolven in talrijke troepen rond; en het is voor den reiziger iets verschrikkelijks (vreeselijks)^ vooral als de nacht hem overvalUn heeft, hun gehuil in de verte te hooren. Een Engelschman, die eenigen tijd in St, Petersburg ver- toefde, deelt het volgende verhaal mede: — Op hetrekkelijk geringen ajstand van St, Petersburg werd op zekeren dag een Bussische boer in zijne slede achtervolgd door elf van deze woeste dieren. Hij bevond zich nog slechts ongeveer twee mijlen van zijne woning, en zoodra hij de wolven in Jiet gezicht kreeg, zweepte hij zijn paard huiswaarts, tot den uitersten spoed, Toen hij het hek, dat toegang tot zijn huis gaf, bereikte, vond hij dat gesloten, Maar het verschrikte paard smeet (duwde) het open en bracht zijn meester veilig (behouden) op het erf, Zij werden gevolgd door negen van de elf wolven; niaar buifengewoon gelukkig, zwaaide, juist toen de wolven binnen kwamen, het hek op zijn Jiengsels terug, en werden zij zoo als in eene val gevangen. Oogenblikkelijk greep er met de lafhartige dieren, toen zij zagen, dat zij onmogelijk konden ontsnappen (ontkomen), een volledige omkeer (verandering) plaats. Verre van iemand aan te vallen, deinsden zij terug (trokken zij zich angstig terug) in gaten en hoeken en lieten zich, bijna zonder wederstand te bieden, dood slaan, 108. Bedrog; baar, gebaar, beer, berrie, beurt, geboorte; borg, burg or burcht; barst; bede, gebed; bod, bode, gebod; bijt, beitel, beet, gebit; band, bende, bond, bundel; blijk, blik; brok, breuk, gebrek; boog, bocht, beugel; dracht; gedrang; drank, dronk; dwang;goud; genot, genoot; gaaf or gave, gift; gracht, groeve; greep; halm, helm, hel, hoi, heul; hulp; klank. Mink; kluif; knip, kneep; komst; kreet; kramp; logen or leugen; laag, gelag, leger; leed; mol, meel, molm, mul; maat, van meetaf; rit; rij, rei, regel, reeks; reuk; schot, scJiooty scheut; schrede; schrift, .geschrijf; slip, sleep; slot, shot, sleutel; snit, snede; split, spleet; spraak, sprook, spreukje, gesprek; sprong; staak, stok, stuk^ stekel; steiger, steeg; streek; sfof; tuig, getuige, tocht, toom^ Key to the Dutch Grammar. 4 — 50 — teug, teugelj tucht; vaart, veer, voer; verlies, leus^ te loar gaan, te lewr stellen; vondorvondst, vinding, vondeling) vlieg, vleugel, vlucM, vogel; vliet, vlot, vloot; waag, gewicht; worp; wafel, weefsel; zang; landzaat, zeet, zet, zetel. 109. Balletje, biggetje or higje, boekje or hoekske(n), hoompje, broedertje (broertje), gdatje, huisje or huiske(n)j jongentje or jongkse(n) or jonk8ke(n), kammeije, kannetje, karretje, katje, kindje (kindekijn)^ knietje, koninkje, ^namaatje, mannetjey meisje or meiske(n), moedertje (moertje), vmuwtje, paaltje, paadje, penninkje or penninkske(n), raampje, schaartje, slotje, treedje, vadertje (va-artje), vaatje, vedertje (veertje), verzamelingetje, vrouwtje, wandelingetje, weei'tje, woninkje, zoontje, zustertje (zusje), 110. Appelaar, hakkerij^ hedelarij, hedriegerij, heeldenaar (heel- tenis), helegering, hoekerij, hoender, hosschage, breedte, deksel, dieverij, diepte, dreigement, doffer, duikeling, evenaar (evening) , flautvigheid — flauwiteit — flauwte, ganzerik, gieter, groente, hazetaar, helmet, hoogsel — hoogte, houweel — houwer '• — hoti- wing, huichelarij, kater, kleeding — kleedij, koopvaardij, koude, kunst, lengte, lekking — lekkage, lekkernij, lepelaar, lessenaar, liefde, pakkage — pakket — pakking, passer, rammelaar, rijmelarij, rozelaar, ruiterij, schelmerij, schepping, schilderij, sckoeiing, smederij, stellage — stelling, stijvigheid — stijving, tooneel, vangst, vergeving — vergiffenis, vlakte, voogdij, vrijage — vrijerij, vuilnis, wandeling, winst, zaag — zaagsel, zilverling, zuring, 111. Abdis, Amerikaan, Arabier, Azier (Aziaat), bakker, bedelaar, bloemist^ boUerik, Danvinist^ dievegge, dienares, dooper, dorpeling, drenkeling, drieling, duisterling, Egyptenaar, Europeeer, geweldenaar, godin — godes, hemeling, herbergier, hoveling, hoorder, huurder, Indi'er, jager, klokkenist, kloosterling, koningin, kruidenier, kunstenaar, kunstenarij, kweekeling, leeraar — leer- ling, leeuwin, lieverd — lieveling, Lutheraan, Nederlander, Oostenrijker , overwinnaar, Parijzenaar, primes, profetes, schrijver, smeekeling, stommerik, tuinier — tuinierster, tweeling, vertaUlder — vertaalster, verhuurder — verhum^ster, viezerikj visscher, vuilik, weduwnaar, woesteling, wolvin, zangeres, zwerver — ^werveling. — 51 — 112. De kaninMiJke timmerman. Eerste Tooneel, Peter. Het jaar is reeds om, en ik moet nu deze plaats verlaten. Ik heb dit eenvoudige, nijvere volk lief gekregen. Die Stanmitz is een goede, eerlijke vent, Ik hel er half toe over hem te vertrouwen, Stanmitz (treedt hinnen), Wei, Peter, zijt gij nog hierf Wat hoorde ik u zeggen, toen ik hinnenkwam (naderbij kwam)f P. Wei, kameraad, ik sta op het punt deze plaats te verlaten, S. Watf Saardam verlaten f JEn waar zijt gij dan van plan naar toe te gaanf P. Terug naar mijn eigen land, — ons land, mag ik wel zeggen; want gij weet, dat ik evenals gij zelf uit Busland kom, Ik kwam hier om den scheepshouw te leeren, en nu is het tijd om naar huis terug te keeren, Ik ben een heel jaar weg geweest, S. Moet gij gaani Onze baas zal het spijten u te ver- liezen. Hij zegt, dat gij de ijverigste (bestendigste) werkman •van de werf zijt; hij stelt u ons alien ten voorbeeld, P. Het verheugt mij een goeden naam achter te laten. Maar zult gij werklieden niet alien blij zijn mij kwijt te zijn f S. Neen, Peter; mij althans zal het leed doen (spijten) ttr te moeten missen. Wij zijn al dien tijd vrienden geweest, Ik heb werkelijk vriendschap voor u opgevat, P. En eveneens ik voor u, Maar, waarom zouden wij -scheidenf Waarom niet met mij naar het ovde vaderland teruggekeerdf Is er niemand, die blij zou zijn u daar te zienf S. Wel — ja; daar is mijn arme oude moeder, die steeds naar mijn terugkomst verlangt; en dan nog een goed, lief meisje, die, vrees ik, meer aan mij denkt, dan ik verdien, Toch durf ik haast niet, — Peter, waarom moet gij ons verlatenf P, Omdat ik plichten heb, die mij naar huis roepenf Gij weet, plicht v66r alles, dat is de stelregel van elk recht- schapen man, S. Ja, zooals de priester zegt, P. Zooals ieder braaf man zal zeggen, V dwingt, denk ik, geen onafwijsbare plicht (verplichting) om hier te blijven, Laat ons hopen, dat wij elkander nog eens weerzien, 4* — 52 — S, V66r dot gij gaat, Peter, durf ik het er op wagen u een geheim te verfellenf P, Verfel het mij niet, als het lets is waarover gij ii schaamt. S, Neen, neen, ik schaam mij er niet over; maar het is ietSj dat mij hevreesd doet zijn om naar huis terug te keeren. Ik hen te Moscou gehoren, P. Wei, dat is toch geen misdaad om in Moscou geboren te zijn; hehalve dat het uw schuld niet is, S. Dat is het niet wot ik hedoeL Luisterl Op zekeren dag hield een troep soldaten dicht hij de hut van mijne moeder rust, De commandeerende officier liet aanstonds zijn aandacht op mij vaUen, en verzekerde mij dat Gzaar Peter mijne diensten. zeer noodig had en wenschte, Kortom — kortom — daar was ovei'vloed van jenever, en voordat ik goed wist wot ik deed,, gaf mij de officier een geweer op schouder en deed mij af- marcheeren, P. Om kort te gaan, gij waart aangeworven, S. Dat onderstel ik; maar in werkelijkheid begreep ik dat destijds niet 113. Etgroen, ouderdom, doeleinde, boosheid (gebelgdheid), ant- woord, bepaling (bestemming, beschikking. bezoldiging, voor- schrift etc.), scheidsman (scheidsrechter), aartsbisschop, aarts- vijand, aartsvrek, overheden (overheidspersonen), achterstraat {achterbuurt), bastaard, berenklauw, gedierte (beesten), schoone (schoonheid) , slaapkam^er, beukeboom, bedelaarsherberg, levens- beschrijving, bisdom, zwart, domoor (domkop), blauw, blauw- baard, blauwkous, beenderen, vromvenhoed, boekenkast, boek- handel, jongen, broederschap, gebouw, afweg, gril (luim), rijtuig, kattestaart, vee, oorzaak (reden, proces), bergketen, oorkonde (handvest), Christenheid , hanekam, hanespoor, zolderkamertje (vliering), halsband (kraag), metgezel (makker), gezelschap, mede- werker, buitenplaats, lafaard, misdaad, wreedaard, drinkbeker, gevaar, waaghals, lieverd (lieveling), godheid, wanhoop, vemieler,. tweeklank, vuU (modder, slijk), oneenigheid (verschil), wanorde (ongeUtddheid) , misnoegen (mishagen), veinzaard (veinzer),. tvankJank, wantrouwen, onbruik, stofregen, baker, heriogdom,. graafschap, eierschaal, vijand, wangunst (nijd), kwaad, boeren- woning , kameraad (vennoot), brandspuit, gebladerte, dwaas (potsemaker), voorsmaak (voorproef), vergeet-mij-niet, gevogeltCy broederschap, vriend, heereboer, geitevel, deugniet, goederen^ — 53 — ganzmei, ganzenmarkt, grootmeester, kleinzoon, knort^epot, leids- man, gulden, hagedoornj gehoor (verhoor), paardevoet, eierptmim, menschheid (menschelijkheid) , ecktgenoot, afgod, hinnenplaats, <werstrooming, vrmgde, vriendeUjkheid, scharensUjp, ridderschap, lamprei, leihand, leeuwenhek, mansrokj passe -par -tout (looper), vol -au' vent (vkeschpastei) , dnizendpoot, vrek, molshoop^ zedenleer, schoonmoeder , ossenbloed, adeldom, wanbetaling, nieuwigheidj ruin, kindermeid, eik, eikeboom, achterhoofd, grijsaard (oude man), meening, oorsprong , buitenzijde, heidendom, tijdverdrijf, pastel, vaderschap, geduM, aartsvader, pet'zikeboom, pereboom, pmnenies, vijfhoek, a/dak, menschen- liefde, zevengesternte, dikkei'd, pruimeboom, afgrond, vdoroor- deel, hoogmoed, vorsfendom, afdruksel (afdruk), eig^schap (eigendom), voorzichtigheid, herberg (tapperij, kroeg), spoorweg (spoor), rood (roode kleur), roodhuid, eerbied^ neushoorn (rhino- ceros), rijkaard, rijkdom, rundergebraad, het hopen. or draven, heilige, heiligdom (vrijplaats), Zaligmaker (Heiland), Savoyaard, beeldjeskoop, vi^rspan, winkel, knapperd (sluwerd), ziel, zuur- kool, brilledoos, spin (spinnekop), eskadron — eskader (smal- deel), vierkant, ondersteUing, kleedermaker (kleermaker, kleeren- maker), gesnap (gekakel), zerk (grafsteen), werktuigen (gereed- schap) , stadspoort, tram (tramivagen) , drieman, drievoet, divingeland, eenhoren, ongedierte (gespuis), ondeugd or schroefy corhg, wildzang, ongelijk (onrecht), geel, jong. 114. De honinMijke tiin'tnerman. (VervolgO Eerste Tooneel. (Slot.) P. Grij werdt aangeworven als soldaat van den Czaar, Maar hoe komi ge dan hiet^f S. Ja, daar hebt ge het (heb je 't)f Ik geef u de ver- zekering, dat de Czaar een groote vergissing beging toen hij 7nij als soldaat verlangde or wilde! Inderdaad ik ben niet van het hout, waarvan men helden maakt, Ik vond den dienst volstrekt niet naar mijn sm>aak. Ik moest mijn arme moeder en Catharina verlaten. Ik werd hierheen gecommandeerd, dan weer daarheen, — harde woorden, harde slagen. Op zekeren bitter kouden morgen in December werd ik om drie uur op- gero&pen om op een hoogen winderigen wal in de sneeuw de wacht te betrekken. Ik m/oest inderdaad wandelen (hopen) om niet te bevriezen, en — kunt gij het gelooven'^ — ik bevond — 54 — ten slotte, dat ik aan het wandelen was op een afstand van vijf mijlm van de huitenposten! P. Dat wil zeggen, gij waart gedeserteerdf S. Zoo J is dat deserteerenf Ik was er zelf ook hang voor. P. Goede vriend, weet gij wel, dat gij den kogel krijgt, (Us gij ontdekt wordtf S. Die gedachte kwam dikwijls hij mij op; en zoo vond ik het verstandig een beetje verder te gaan^ en ik maakte mij den weg naar Saardam ten nutte, en zoo hen ik hier. Zoo, nu kent gij mijn geheim, en ik geloof u te kunnen vertrouwen, want ik heh zoo^n idee (gij maukt op mij den indruk) also/ gij u in een dergelijke verUgenheid hevindt als ik. P. Ik een deserteur! De ongerijmdheid zelve! (Hoe komt ge aan die bespottelijke ondersteUingV S, Wel, ik heh steeds den indruk ontvangen (ik heh steeds door als 't ware gevoeld), dat er iets geheimzinnigs aan u was. Maar als gij naar huis terugkeert, zult gij mijn geheim voor u houden, is het nietf Want als een van de agenten van den Czaar mijn geschiedenis wist, zou het slecht met mij kunnen afloopen, P. Als ik er wat aan doen kan, zal de Czaar er nimmer meer van weten, dan hij er op het oogenhlik van weet, Maar hij heeft een eigenaardige manier, naar ik hoor (zegt men) om achter allerUi soort van dingen te komen, Wat een hard- vochtig, wreed man, om een wet te maken, dat een arme drom- mel moet doodgeschoten worden, om dat hij geen aanleg heeft voor soldaat (den krijgsdienst) ! S. Kom, spreek geen kwaad van den Czaar. Ik zou met genoegen iedereen op zijn gezicht slaan, die kwaad van hem sprak; en al heh ik geen lust om in zijn leger te dienen, zoo komt toch diktmjls de wensch hij mij op, hem op een andere wijs van dienst te kunnen zijn. Denk er om, oude jongen (kameraad), gij zijt de eenige sterveling aan wien ik mijn ge- heim verteld heh. P. Ge kunt mij vertrou7ven; ik zal u nimmer verraden, en den een of anderen tijd (dag) — wie weet wat er nog geheurtf — zou ik nog wel eens in stoat kunnen zijn u te hewijzen dat ik uw vriend hen. 115. Bitter, hleek, hlank, hrak, dicht — : dik, gaaf, hoi, be- kwaam, laag, mul, aangenaam, rijzi-g, sleetsch, slank, stuk, los — loos, vlug. — 55 — 116. Afgodiscky angstig, hedrijvigy hegeerig, heverig^ boersch^ bokkig, daagsch, diemtig, duffelsch, eenig, ernstig, gelukkig, gevoelig, gewelMadig, godsdienstig, goedig, grappig, grondig, gouden — gulden, hoffelijk — hoofsch, houten, innig, ijzeren, jeugdig, kippig, koperen, kunstig, lakensch, lastig, levendig, loodetij machtig, nalatig, nederig, neteMoeksch, nuttig, slaperig, statig, kundig, steedsch, hestendig, stooterig, taalkundig, vader- landsch, verdrietig, vergeefsch, vijandelijk, vorigj voordeeligy vreesacMig, weelderig, wettelijk — wettisch, willekeurig, windig — winderig, zangerig, zilveren, 117. 