Zuid-Carolina onder negerbestuur. Eene bijdrage tot de Kennis van Amerika
In het vierde Gongresdi strikt , vertegenwoordigd in uwe vergadering door den Heer Wallace, werd deze door de commissie als verkozen verklaard met «ene meerderheid van drie of vier duizend stemmen, 191 geloof ik. Welnu , na eene nauwkeurige optelling , en de informaties van mannen van alle partyen, moest hij althans met eene meerderheid van zes k zeven duizend stemmen^ geslagen zijn. In het county Chesterfield , waar de blanke bevolking verreweg de meerderheid heeft , waar de Reformsenator met eene vrij groote meerderheid gekozen is , werden door de ^M>mmissie twee leden als verkozen verklaard voor het Lager-Huis; deze waren vrienden van den Crouvemeur Scott , en het Huis heeft hen toegelaten. Alle Republikeinsche bladen in den Staat noemden het een schandaal; die mannen hadden nooit kun- nen gekozen zijn en waren niet gekozen. De Charleston Republican en de Repu- blikeinsche courant van Columbia gispten daarover het Huis op vinnige wijze , vooral de Charleston Republican. Ik kan niet zeggen wat de opinie van het volk was omtrent het ware resultaat der kiezersvergaderingen ; maar de algemeene opinie in den Staat was , na de verkiezing , dat er met de stembussen overal geknoeid was , en dat de wil van het volk geheel buiten rekening was gelaten. In Laurens was Crews commissielid, en tevens kandi- daat tot de Wetg. Verg. ; de beide andere leden der Commissie waren : de een Owens genaamd , is Senator , een zeer zwak man , geheel onder de plak van Crews , en de andere een neger ook onder zijne directie ; in dat county gaven zij voor Scott en Wal- lace eene meerderheid op van een duizendtal stemmen. 192 Ik ben er zoo zeker van dat ik eene meerderheid had van een duizendtal stemmen in dat county, als ik er zeker van ben dat ik hier sta. Vraag. Hoe stonden de stemmen ten opzichte van u? Antw. ledere candidaat van ons had eene ronde duizend tegen en de andere kandidaat een duizend- tal o V e r. Ik geloof dat ze de stembrief es niet eens telden.'* xxii. De fraudes met betrekking tot de vereffening Tan de Banknoten van de bank van Zuid- Carolina. De Staat Zuid-Carolina had reeds vóór den oorlog eene verbintenis aangegaan, om zekere in omloop zijnde banknoten van de Staatsbank af te betalen. Het bedrag van die banknoten was niet bekend. Na den oorlog was men begonnen eene nieuwe serie uit te geven, en eene publicatie van het Hof had de houders opgeroepen om ze te presenteeren. Na ver- loop van anderhalf jaar , en na herhaalde afkondiging waren er ten naasten bij voor een half millioen dol- lars gepresenteerd. Dat bedrag wordt verondersteld het totaal te zijn geweest van de tot toen gedane uitgifte. Hierop nam de "Wetgevende Macht de zaak ter harte, en stemde voor het uitgeven van Staats-obligaties , om ze af te lossen. De eerste stap was eene com- missie uit de Vergadering- te benoemen , ten einde het bedrag op te maken. Tot ieders verbazing rap- 13 494 porteerde die commissie dat zij hare taak getrouw vervuld had en bevonden, dat er 1.258.550 dollars aan banknoten waren ingeleverd. Op de gebruikelijke wijze was Jiet Wetg. lichaam er toe gebracht , om het feit over 't hoofd te zien : dat nog geen half millioen dollars aan banknoten aanwezig waren na anderhalf jaar oproepen en op- sporen; en er werd eene acte goedgekeurd strekkende, om deswege tot eene uitgifte van 1.258.550 dollars aan Staats-obligaties te machtigen. De volgende stap was : dat het Uitvoerend bevirind Staats-obtigaties liet di ukken en uitgaf, met het speciale doel als Hoofd uitgedrukt, ten bedrage van -^ 1.590.000 dollars. Aldus moet de Staat , bij deze enkele eenvoudige operatie , voor een rond millioen bedrogen zijn. De zaak wordt uitvoerig uiteengezet in de vol- gende verklaring van den Rechter Carpenter : Vractg. Kimt gij eenige inlichting geven wie de voornaamste eigenaars waren van de banknoten van de Staatsbank van Zuid-Garolina, waarvan iiet bedrag is opgegeven door den Controleur-Generaal , als te zijn : een millioen en ruim tweemaal honderdduizend dollars? Weet gij hoe in die zaak gehandeld is, en hoe die banknoten werden opgevraagd en betaald? Antw. Ik weet er iets van. Ik geloof dat de voornaamste houder van die banknoten een zekere Edwin Parsons was te New- York; die op hem votgde was een zekere Marsh uit Cincinnati , Ohio , en de 195 •Gouverneur Scott had er ook een aanzienlijk bedrag van. Ik geloof dat* de meeste leden van het Gouver- nement van den Staat , en verscheidene leden van het "Wetgevend liohaam , er belang by hadden. De Gouverneur Scott had er, geloof ik, voor een bedrag van 60000 k 70000 dollars ; zeker ben ik van dat bedrag niet. Hij zeide mij eens , dat hij er voor 50000 dollars had , en sedert heeft hij er nog meer gekocht. Ik geloof dat de beeren , bekend onder den naam van de Ring , er belang by hadden ; indien zij al geen belang hadden bij de banknoten zelven , zij hadden ten minste belang bij de Staats-obligaties, waarmede deze waren afgelost. Vraag, Hoe ging die aflossing ? Antw, Wel, door (eene acte van de Wetgeven- de Vergadering. Ik geloof niet dat haar leden er veel bij profiteerden ; het was in de eerste dagen ; zij waren nog niet zoo op de hoogte van de zaken. Ik heb evenwel sommigen hooren zeggen dat zij er goed bij gevaren waren. Die lieden hadden hun vak nog niet goed geleerd, toen zij die acte goedkeur- den. Ik geloof dat die acte goedkoop er door ge- haald is , zeer goedkoop ; maar ik geloof dat er veel meer obligaties zijn uitgegeven dan het bedrag van de banknoten was. Ik geloof dat de speculatie voor- al daarin plaats had. Er werd gezegd dat er een proces was van Dabney , Morgan en Cie , als ei- schers tegen de Staatsbank , uithoofde van eenen wis- zel op een insolventen debiteur. Het proces werd eenen 496 rechtsgeleerde in handen gegeven, om bewijzen te krijgen omtrent de uitstaande bankbrieven en de hou- ders werden aangeschreven ze te komen presenteren. Toen kwamen er iets minder dan voor 500.000 dol- lars in. De zaak was ongeveer anderhalf jaar han- gende geweest , 't was eene belangrijke zaak , van algemeene bekendheid , en iets minder dan een hal- ve millioen werd als bedrag vastgesteld. Deze bank- brieven werden toen met toestemming van het hof ingetrokken tot verbazing van iedereen , die met de zaken van den Staat goed bekend was, werden er voor 1.200.000 k 1.300.000 dollars obligaties uitgegeven tot betaling van de banknoten , in plaats van zooals ieder verwacht had voor 600.000 k 700.000 dollars. Een van de leden der Commissie tot opmaking van 't bedrag der bankbrieven was de heer Joseph Crews van Laurens ; de tweede was de heer Rainey , nu lid van het Huis , en de derde was de Staats-The- saurier , geloof ik , de heer Parker. Kort nadat deze obligaties waren uitgegeven , schynt het , dat de heer Crews met Scott, Williams en Cie voor 30.000 dollars van die banknoten deponeerden. Niemand wist er iets van vóór verleden jaar , toen Scott, Williams en Cie. Crews een proces aandeden wegens gelden, die hij hun schuldig was. Toen kwam de zaak aan 't licht ; de bank van Scott, Williams en Cie. ^as bestolen, vóór dat het proces begon tegen Crews, en onder anderen was ook dat bedrag van 30.000 dollars aan bankbrie- ven van. de Staatsbank van Zuid-Carolina gestolen. 197 Er kwam lail : dat , kort nadat het bedrag der banknoten was opgemaakt, en deze verondersteld werden vernietigd te zyn , Crews dit bedrag bank- ' noten had beleend bij die bank. In den loop van 't proces hield hij vol dat hij niet verplicht was het geld , dat hij daarop geleend had , terug te geven ? aangezien de bank had verklaard , dat de banknoten gestolen waren. Vraag. Die 30.000 dollars aan banknoten werden dus verondersteld een deel uit te maken van de bank- brieven , die hadden moeten vernietigd worden door 4e commissie , waarvan Crews lid was ? Antw. Men veronderstelde dat zij allen vernietigd waren. Waar hij die 30.000 dollars aan banknoten van daan haalde , nadat alle waren vernietigd , weet ik natuurlijk niet. Hij behoorde tot de commissie , die het bedrag had opgemaakt. De heer Stevenson stelt de zaak aldus voor : »Toen het nieuwe Gouvernement aan 't bewind kwam, waren er voor 1.258.550 dollar^ banknoten van de Zuid-Carolina bank uitstaande , waarvoor de Staat aansprakelijk was met de intrest , en den 15 Sept. 1868 werd er eene acte goedgekeurd tot aflossing van die banknoten , onder welke acte voor 1.500.000 dollars aan Staatsobligaties werden uitge- geven, van welke er voor 1.250.000 dollars in om- loop zijn, en voor 331.000 dollars nog bij de schat- kist berusten. Leden van beide partijen stemden voor dezen maatregel , die billijk scheen jegens de credi- 198 teuren van den Staat; maar er wordt nu gezegd, ei» er zyn bewijzen by de vereenigde commissie , om de- beschuldiging te staven, dat banknoten waren opge- kocht tegen lagere pr'yzen , dat hooge Staatsbeamb- ten en leden der Wetgevende Vergadering in groote hoeveelheid ze onder zich hielden (ook invloedrijke Staatsburgers van beide partijen) en dat de acte hen in de gelegenheid stelde , om op het crediet van den Staat te speculeren." Men heeft ook de beschuldiging ingebracht , dat de afgeloste banknoten niet vernietigd waren , maar de documenten vóór ons liggende , weerleggen die beschuldiging." De commissie uit de Wetgevende Vergadering zegt in haar rapport : » Sedert onze vorige geschreven werd , is er bevon- den , dat van de obligaties , bestemd om banknoten van de Staatsbank af te lossen, er voor 1.250.000 dollars werden verzonden door de American Bank Note Company aan den Staats-Thesaurier , en voor 340.000 dollars aan den Gouverneur. In welke han- den het saldo, namelijk 331.450 dollars, te vinden is weet de commissie nog niet. Hoeveel bankbrieven aan den Thesaurier waren gepresenteerd tot 1 Januari 1869, of obligaties daar- voor uitgegeven , is niet bekend , maar voor 500.000 dollars van de obligaties , getiteld Leening ter aflossing v£^n bankbrieven van de Staatsbank van Z u i d-G a r o 1 i na , waren ge« 499 drukt geworden ; en vóór de verdaging van de zitting van de Algemeene Vergadering van 1868 en 4869 werden er nog voor 4.075.000 dol- lars gedrukt. Na de verdaging in April 4869 werden er weder voor 45000 dollars gedrukt, makende samen voor 4.590.000 dollars. Het overbedrag dat gedrukt is y in wiens handen het ook moge zyn , behoort on- Verwijld ingetrokken of vernietigd te worden , daar de wettige tijd voor de conversie reeds voorby is ; en geene verdere uitgifte is toegestaan." xxm. De fraudes met betrekking tot den census. De minderheid van de vereenigde commissie uit het Congres maakt twee handelingen van onderge- schikt helang openbaar van het Wetgevend Lichaam, als staaltjes van de mildheid en de naïviteit van dat lichaam in het besteden van de Staa'tspenningen. Het eerste staaltje v\ras : het toestaan van 75000 dollars voor eene volkstelling in den Staat, in 1869, juist even voor de gewone nationale volkstelling in 1870. Het tweede was : aan den Voorzitter 1000 dollars als gratificatie toe te staan wegens het verlies dat hy geleden had — bij eenen wedren. Wij geven het verslag van beide aangelegenheden met de woorden van de commissie. Zij zegt : »Het Rapport van de vereenigde finantieele com- missie van enquête, gedaan in de laatste zitting van de Wetgevende Vergadering, toont de navolgende uitgaven voor de volkstelling in 1869 — 70 ; slechts weinige maanden vóór de Federale volkstelling; als: 201. 420 dollars in Juni 1869; 4231 dollars in Juli 1869 enz. Totaal 75.524 dollars. De beambten voor die volkstelling hadden nauwelijks hun werk verricht , of de beambten der Unie kwa- men, om hetzelfde te doen. De eerste acte van de Wetg. Verg. tot het opnemen van den census werd goedgekeurd den 19^ Maart 1869; het werk moest gereed zijn 1 Nov. 1869. Den 18n December 1869 werd er een amendement aan toegevoegd, en goed- gekeurd, om dien tijd te verlengen tot 31 Decem- ber 1869. De Federale census-bill werd voor de eerste maal in 't Congres gelezen den 6n December 1869 , en finaal goedgekeurd in beide Huizen den 4» Mei 1870. Het werk begon daarop den In Juni 1870, zoodat dezelfde aangelegenheid tegelijkertijd het Congres bezighield en de Wetg. Verg. in Zuid-Carolina. Het opmaken van 't bevolkingscijfer van wege de Unie was een veel omvangrijker en kostbaarder werk, aan- gezien er eene uitvoerige statistieke opgave bij ver- langd werd van verschillende maatschappelyke aan- gelegenheid , als : van handel, landbouw enz. en wel met de meest mogelijke nauwkeurigheid in iederen Staat." ' ]>De navolgende kennisgeving ons gedaan door het census-bureau toont het verschil aan tusschen de kosten van beide tellingen. 202 Departement van Biimeiilaiidsdie Zaken. Washington, D. CL 5 Februari 1872. Manheer, Het totaal d^ kosten wegens het opnemen van den centns in den Staat Znid-Carolina , zooals bl^kt uit de boeken van dat bureau, bedroeg 43.203,13 dollars. Hiorin zgn natuurlek niet begrepen de kosten van de werkzaamheden aan het bureau van den census; alleen de kosten van het w^kelgk opnemen van d»i census. Hoogachtend enz. (get) HENfiT Stone Ie kl^k. Den Heer P. van Trump. Huis der Vertegenwoordiging. >Uit de notulen van de laatste zitting der Wetge- vende Vergadering blykt : dat er met algemeene stemmen een besluit genomen werd , om de verga- dering te sluiten op den 7» Maart U. Gedurende ver- scheidene weken vóór dat tijdstip was er groote activiteit in het goedkeuren van acten over byzondere aangelegenheden, ten einde tegen den bepaalden dag gereed te zyn. Tot middernacht werden er avondzit- tingen gehouden. Den 4n Maart, drie dagen vóór de sluiting, werd er volgens het notulenboek door de Kamer een recess genomen van 's morgens tien uur tot 's avonds 7 uur. £en zekere T. J. Mozes Jr. van Brooklijn, New- 203 York , was Voorzitter der vergadering. Er was een neger , ook lid van 4iet Wetg. lichaam , met name Whipper , die eigenaar was van renpaarden. Mozes en Whipper hadden eene weddingschap aangegaan om 1000 dollars. De wedren zou plaats hehhen op dien 4fn Maart; en het recess van het Huis wor<]t daar- door opgehelderd : de «wedren moest bijgewoond wor- den. Hij had plaats , en de Voorzitter verloor de weddingschap. Drie dagen later , op den dag der sluiting , was de laatste aangelegenheid , die in be- handeling kwam, eene motie van VSThipper — »dat y>eT eene gratificatie zou worden toegestaan aan den i> Voorzitter wegens de waardigheid en de bekwaamheid, :» waarmede hij de beraadslagingen geleid had." D& motie werd met groote meerderheid aangenomen.'^ XXIV. Fraudes b\i het ameubleren van het Parlementshuis. De navolgende verklaringen hebben betrekking op eene buitensporigheid van uitgaven bij het ameubleren van de zalen der Vertegenwoordiging, envanfiraudes daarmede in verband, waarby een lid, daarin be- trokken, de leden uittart z^ne handelingen bloot te leggen, daar hy in dat geval zal zorgen dat een aantal andere leden met hem in eene onaangename positie komen. De verklaring werd afgevraagd door de commissie uit het congres , en is als volgt : Vraag. Is er bij de laatste zitting der vergadering last gegeven of niet tot het doen ameublaren van het Parlementshuis, en is er eene rekening ingediend door den Voorzitter der conmiissie met dat werk belast. Antw. Ja Mijnheer. Vraag. Zeg dan eens wie hij was , hoeveel die rekening bedroeg en wat te dien aanzien gedaan is. Antw. In de voorlaatste zitting is er een besluit genomen : dat er eene commissie zou worden benoemd 205 tot het aankoopen van meubels voor het Parlements- huis; de Senaatskamer was gereed en reeds van meubels voorzien. Die commissie is daarop benoemd , en de heer John B. Dennis was er Voorzitter van. Bij de laatste zitting waren alle nieuwe meubels er in; de Kamer was prachtig gemeubleerd. In de dag- bladen was er veel sprake over die overdreven pracht ; er werd veel over gesproken dat de vloerkleeden zoo prachtig waren , en over de prachtige lusters , de prachtige kvnspedoren en alles naar evenredigheid te kostbaar voor een verarmd volk. Zelfs verscheidene republikeinen zeiden my dat het hen hinderde zulk eene buitensporigheid te zien, terwijl wy zoo weinig in staat waren groote kosten te maken. Iedereen sprak er over. Toen de rekening inkwam, bedroeg zij 95000 dollars. Dat veroorzaakte eene groote opge- wondenheid in de vergadering. Er waren van onze party slechts drie en twintig leden in de Kamer y. geloof ik ; sommigen van hen deden het voorstel de rekening te laten drukken, maar dat wilden de an- deren niet. Een van de leden zeide dat het drukken niet minder dan 2000 dollars zou kosten , en dat het daarom beter was ze niet te laten drukken. Zij stelden het uit tot den laatsten dag der zitting. Toen zij 200.000 of 30Ö.000 dollars hadden uitgegeven aan onkosten stelden zij op den laatsten dag nog voor : om ruim 200.000 dollars toe te staan , en daaruit die 95.000 dollars te betalen. Maar de Gouverneur, die zich hevig uitliet tegen zulk buitensporig om- 206 I springen met de penningen van den Staat, zwoer dat die rekening niet zou betaald worden. Hy sprak z^n veto, uit en de Senaat steunde hem. Sedert hebben eenige heeren , die niet begrijpen konden wat zoo'n rekening beduidde , en boe die dingen zoo hoog in rekening konden gebracht worden, aangezien ieder ze zien kon en taxeren , de zaak verder nagegaan. Voor de meubels werd de hoogste prijs betaald , drie , vier of vijfmaal de waarde — bij voorb. 750 dollars voor eenen spiegel in de kamer van den Pre- sident — ieder beambte lieeft eene bijzondere kamer voor zich , zeer prachtig gemeubleerd , met toilet- stellen en alle bijkomende zaken van een woonhuis : pendules van 480 dollars ; lusters van 650 dollars enz. . Vraag. Hoeveel kwispedoren werden er aange- schaft? Aniw. Twee honderd kvnspedoren, van het fijnste porselein , van acht dollars het stuk. Fraojf. Maar er zyn immers maar honderd vier en twintig leden? Antw. Ja , mijnheer. Vraag, Hoeveel bevond men dat de rekeningen werkelijk bedroegen? Antw, Men vroeg de verschillende rekeningen der leveranciers op , en zond ze naar Columbia, en men liet ze in de couranten afdrukken. Zij bedragen ruim vijftig duizend dollars , ik zelf heb die rekeningen. Door den heer Van Trump : Vraa^. Alzoo was dat ongeveer 40.000 dollars 207 minder dan de eerst ingediende rekening van de commissie ? Antw, Maar de commissie veranderde hare reke- ning niet. Door den heer Beek : ' Vraag. Het werkelijk bedrag der rekeningen was ruim 50.000 dollars, en de rekening aan de Kamer ingediend en goedgekeurd was 95.000 dollars? Antw. Ja , mijnheer. Vraag, Is er niet eene commissie van onderzoek ingesteld door de vergadering, om de fraudes na te gaan bij de verkiezingen in dat geval met Reid en nog iemand? Antw. Ja , mijnheer. Vraag. Reid en wie ook? Antw. Reid en Hoge. Vraag. Joe Crews was President van die commissie ; niet waar? Antw. Ja , mijnheer. Vraag. Hoeveel onkosten waren op dat onderzoek geloopen ? Antw. Die rekening door de commissie ingediend was verbazend hoog , maar ik weet niet meer hoeveel. Vraag. Was dat bedrag niet 68.000 dollars? Antw. Het staat mij voor dat het tusschen de «0.000 en 70.000 dollars was. Vraag. Ik wilde uwe aandacht vestigen op die uitgaven aan Dunbar. Antw. Juist , die kwamen voor op de rekening ; 208 Crews had genoteerd 7500 dollars voor diensten van rechtsgeleerden en andere. Vraag. Betaald aan wie ? Antw. Aan James Dunbar, van de firma Cham- berlain , Dunbar en nog iemand. Natuurlijk werd daar over gesproken, en Dunbar kwam terstond en zeide dat hij nooit een dollar ontvangen had, dat hij nooit eenige dienst had bewezen, nooit geraad- pleegd was. De andere leden van de commissie zeggen dat zij nooit eenigen rechtsgeleerde geraad- pleegd hebben, omdat Wright, een van de Staats- rechters, en Elliott beide leden van de commissie waren. Zij zeggen, dat er bij hen wel sprake was geweest over het consulteren van eenen rechtsgeleerde, maar daar beide genoemde heeren rechtsgeleerden waren, hadden zij het niet gedaan. Die rekening was een grove leugen. Zij raadpleegden nooit eenen rechtsgeleerde, en Dunbar heeft nooit iets van hen. ontvangen. De Procureur-Greneraal kreeg last , om stappen te doen tot het vervolgen in rechten van Crews wegens het verduisteren van ^s lands pennin- gen. Crews verscheen voor de commissie , die deze zaak zou onderzoeken, en zeide hun terstond dat hij op geenerlei vraag antwoord zou geven, waardoor hy in staat van beschuldiging zou kunnen worden ge - steld. Zoodra zij begonnen hem te ondervragen over dat geld , en of hij het aan Dunbar betaald had , zeide hij : :&daarop zal ik geen antwoord geven ," en daar bleef hij bij. En toen hij later bedreigd werd 209 met vervolging, tartte hij hen uit en zeide dat zij dat niet zouden durven; dat zij eerst gelden moesten toestaan tot vergrooting van het tuchthuis ,* want dat hij er de helft van hen zou laten inzetten. Door den heer van Trump : Vraag. Meende hij de helft van de leden der Kamer? Antw. Al wie met het Gouvernement in betrekking staan, denk ik. Door den heer Beek : Vraag. En bleef de vervolging achterwege? Antw. En het geld is betaald per wissel. Door den heer Stevenson : Vraag, Welk geld meent gij ? Antw, De rekening van onkosten , die hij had ingediend. ' Vraag, Is dit betaald vóór of na het onderzoek ? Antw, Vóór het onderzoek. Het geld was al lang betaald; hij diende de rekening in, en trok eenen wissel , en het was te laat , om het geld terug te krygen. Door den Voorzitter : Vraag, Toonde hij eenige kwitantie voor dat geld ? Antw. Neen , mijnheer , hy kon geenerlei kwi- tantie overleggen. Vraag. Kreeg hij het geld zonder kwitantie of re^u? Hoe kreeg hij het geld? Antw. Ik weet het niet , z'y hebben zooveel wegen^ om dat te krijgen, dat ik het niet zeggen kan. 14 240 Door den heer Beek : Vraag. Crews gaf 68.000 dollars , of zooveel het was , op als onkosten , en het Huis gaf last het te betalen ? Antw. Ja, mijnheer. De heer van Trump voegt er in z^n rapport nog dit bij : o»De buitensporige uitgaven voor de nieuwe ameu- blementen van de Kamer der Vertegenwoordiging zal men beter begrijpen , wanneer wij zeggen, zooals dat door getuigen bewezen is , dat : onder voorwend- sel van commissie-kamers te meubleren , de eigen logeerkamers, en particuliere appartementen der leden, in vele gevallen werden voorzien van prachtige tapij- ten , spiegels , sofa's , enz." I XXV. Over de omkoopingen in het Wetgevend lichaam. De commissie , die met het onderzoek belast was , «n de personen, die getuigenis in dezen hebben af- gelegd , stemmen overeen wat betreft de fraudes en omkoopingen in de Wetgevende Vergadering van Zuid- Carolina. Niemand ontkent ze, en er is weinig of geen verschil van opinie omtrent de uitgebreidheid van het kwaad. Het is algemeen , en strekt zich over den geheelen Staat uit als eene verderfelijke overstroo- ming. Wij geven eerst een uittreksel uit het Rapport van den Rechter Poland, lid van de vereenigde Com- missie uit het Congres : ^De algemeene omkoopbaarheid van het Wetge- vend lichaam wordt met verontwaardiging besproken ten opzichte van de frauduleuze rekeningen, betrel^- king hebbende op het meubleren der Kamer en met betrekking tot actes van ondersteuning aan spoorweg- mas^tschapp^en , en inderdaad de beschuldiging is zoo algemeen , dat er haast geen opsommen aan is. 212 Gelgk by al zulke beschuldigingen is .er zeker ivat overdreven, maar dat er maar al te veel van aan is blykt genoegzaam uit de a^elegde getuigenissen. De aan 'i roer zgnde politieke partg moetnatuur- lyk de verantwoordeiykheid dragen van H geen voor- valt onder het Gouvernement uit hare party samen- gesteld, maar de persooniyke oneeriykheid van de leden van elke party , die het openbaar vertrouwen geniet , of van byzondere personen , die hen omkoo- pen, moet niet beschouwd worden als de fout van eene party , die ook maar op de minste vergoeiyking kan rekenen, maar als eene schandelyke afwyking van plicht , die de verachting verdient van alle wei- denkenden , die door alle partyen verafschuwd wordt , zoodat geen aanzien bg eenige party of bewezen diensten het gemis van persooniyke rechtschapenheid kunnen vergoeden." De Rechter Carpenter zegt over dit onderwerp : ^Behalve door het vermeerderen van^de Staatsschuld gaf het gedrag van de Vertegenwoordiging van den Staat in 't algemeen veel reden tot klachten, aan het volk. Te Columbia , en overal in den staat, houdt men zich overtuigd, dat geene acte, die eenig ander doel heeft dan eene publieke aangelegenheid , zonder omkooping zou worden goedgekeurd. De Gouverneur heeft dat in zgn getuigenis voor de vereenigde Com- missie over den Blue-Ridge-spoorweg zeer sterk uit- gedrukt. Dat getuigenis kan ik niet woordeUjk weer- geven, maar myn gevoelen is ook dat van geheel 213 Zuid-Carolina voor zoover ik weet , dat geene acte <laar v^erd goedgekeurd zonder omkooping, tenzij «ene acte van zuiver legaal karakter. Ik leg dit ge- tuigenis af niet alleen op algemeen beweren , maar op de conclusies van een groot aantal personen , die er ondervinding van hadden ; de leden zelven maak- ten er nooit een geheim van." Door den heer Beek aan den heer Suber : Vraag, Hoe is er gehandeld met de spoorwegen ; weet gij daar iets van? Antw. De Wetgevende macht is ook beschuldigd van omkooping in spoorwegaangelegenheden. De spoor- weg , waaraan ik woon , de Greenville en Golum- bia-spoorweg , werd meer dan een jaar geleden ge- kocht door eenen Ring , zooals die lieden in Colum- bia worden genoemd; aan 't hoofd daarvan staat de Gouverneur van den Staat, en Parker de Thesaurier van den Staat, en anderen van die partij. Het fonds van dien spoorweg werd tegen zeer la- gen prijs opgekocht , de aandeelhouders langs den weg verkochten de aandeelen tegen een zeer lagen koers, en nu behoort de lijn aan den Ring, en in 4e vorige zitting van de Kamer werd er eene wet ingediend strekkende om den Staat de obligaties te 4oen guaranderen tot een bedrag van 2.000.000 -dollars. Vraag. Nadat die personen eigenaars waren ge- worden ? Antw. Ja , mijnheer ; verleden jaar werd die wet 214 ingediend , maar zij werd in den Senaat afgestemdi. Men dadit dat zij in de Kamer ten gevolge van om- kooping was aangenomen. Vraag. Wat was de algemeene indruk aangaande het omkoopen van de leden der Wetgeving tot al- lerlei soort van knoeierijen ; hebt gij hen zelven ooit zich daarover hooren uitlaten ? Antw. Een kleurling uit mijn County, die lid is, heeft mij eens gezegd, toen ik hem sprak in de Kamer, dat hij telkens aanbiedingen hoorde doen aan de leden , opdat zij in de eene of andere zaak zouden vóórstemmen; dat die hem ook wel gedaan waren. Terwijl ik eens voor de balie stond, kwam hij naar mij toe, en vroeg mij wat ik dacht over zekere wet , die aanhangig was. De wet heette , ge- loof ik, de sterling loan bill (wet op eene in Engelsch geld gecontracteerde leening). Hij zeide , dat die wet in behandeling was , en dat hij niet recht wist hoe hij stemmen zou; dat hgdenvorigen avond er tegen had gestemd , omdat hij gezien had , dat eenige mannen aan de leden aanbiedingen had- den gedaan , om hen er vóór te doen stemmen , en dat hij daarom dacht , dat er kwaad achter stak ; dat er voortdurend aanbiedingen werden gedaan aan de leden voor verschillende zaken. Ik heb dat algemeen hooren zeggen; maar hij is het eenige lid van de Vergadering , die het mij ooit gezegd heeft. Vraag. Over het algemeen hadden de leden de» naam van zich te laten omkoopen , niet waar ? 215 Antw. Ja, mijnheer. De heer Aldrich , van Barnwell , zeide : Vraag. Zijn u gevallen bekend , waarbij ambte- naren in uw county zich hebben schuldig gemaakt aan oneerlijkheid? Antw. Wel , manheer, hunne administratie in het county is zeer slecht , ellendig I Hunne ontvangst was 40.000, a 50.000 dollars, maar de wegen worden niet onderhouden , bruggen niet gebouwd , de open- bare gebouwen zijn voor hunne bestemming niet geschikt , en wat betaald moest worden is niet betaald. Vraa^. Is het de algemeene opinie in uw county dat de belastingen reeds betaald zijn? Antw. Ja, manheer; alle belastingen zijn betaald, maar het geld is verspild. Vraag. Kan dat ook gezegd worden van ambte- naren van den Staat? Antw^ Ja, mijnheer, algemeen wordt dat gezegd, en ik weet van eenige gevallen , die toonen dat er iets van aan is. Vra(m. Is dat de opinie van de blanken algemeen met betrekking tot het Staatsgouvemement ? Antw. Ja , mijnheer. Vraag. Is dat de algemeene opinie? Antw. Ja, mijnheer, dat geloof ik wel , voor zoover ik den Staat bereisd heb. Ik heb tweemaal eene verkiezingsreis gedaan , en ik heb het algemeen hooren zeggen. De heer J. E. Stevenson merkt aan : 216 Over 't algemeen gelooft men , dat de Wetg. Verg. buitensporige dingen gedaan heeft , en onnoodige, en in sommige gevallen oneerlyke , subsidiên verleend heeft, waarvan sommige zelfe door den Grouvemeur geweigerd zijn, en a^estemd, en die toch zgn uitbetaald. En waar buitengewone uitgaven werkeiyk noodig waren voor de veiligheid van den Staat , b. v. om wapenen en amunitie te bekostigen y ten einde de rust te kunnen handhaven , daar zijn ongehoorde winsten aan zekere personen bezorgd. Zelüs de onlangs gedane enquête van de vereenigde commissie uit de vergadering heeft beschuldigingen ten gevolge gehad, gestaafd door bewijzen , dat leden der commissie , en personen daarmede in betrekking , meer er op uit waren hun eigen persoonlijk voordeel te zoeken dan hunnen plicht te betrachten. Er zyn bewijzen geleverd voor de beschuldiging dat er omkoopingen hebben plaats gehad in de Kamer, ten einde aan zekere corporatie voordeelen te bezorgen.*' Het volgende is genomen uit de handelingen van de conventie van belastingschuldigen gehouden in 1871. De leden van die conventie spreken aldus over de omkoopingen van de gouvemementsbeambten. x>Inderdaad de leden van den Senaat en van de Kamer der vertegenwoordiging , alsmede de beambten ontzien zich niet elkander openlijk van bedrog en omkooping te beschuldigen ; er is een volkomen vastgesteld tarief, volgens hetwelk legislative hande- lingen van dien aard geregeld betaald worden. 217 Er werd in de vorige zitting veel tjjd besteed aan wederkeerige beschuldigingen van die soort, en een van de Senatoren zeide dat hij niet bang was voor onderzoekingen omtrent bedrog en omkoopingen , want dat zijne beschuldigers even schuldig zouden bevonden worden als hy ; men waagde zich dan ook niet aan hem. De Gouverneur van den Staat zegt in zijn veto over eene rekening van onkosten voor de Kamer gedurende de vorige zitting, »Ik beschouw de som , die toegestaan is gedurende die zitting , en het bedrag van deze rekening , samen 400.000 dollars , in één woord als enorm. Het gaat iemands verstand te boven hoe de Algemeene Vergadering op eene wettige manier slechts de helft zelfs er van kon uitgeven." En de zaak bleek eene fraude te zijn , zooals de Gouverneur ook schijnt te willen zeggen. Den vorigen winter werd er eene commissie uit beide Kamers benoemd om de fraudes en afzetterijen te onderzoeken ten opzichte van hetgeen in de Kamer plaats had over den Blue-Ridge-spoorweg in de vorige zitting. De Gou- verneur, de hoofdgetuige, verscheen voor de commissie, en beschuldigde de vorige Kamer van allerlei oneerlijke handelingen. Ten aanzien van de ondersteuning toe- gestaan aan den weg zegt de Gouverneur : »Toen het voorstel werd ingediend, ging een van de leden der Kamer naar de belanghebbenden, en zeide : »als gij mij geen 500 dollars geeft , wordt het voorstel niet aangenomen.'* En toen er aan de 218 ^iuibleiMuraDi Tan den fiscus aanschrijving gedaan was^ iMU bet endossement op de obligaties te verhinderen , sUelden de heeren, die deze aanschr^ving haddea bewerkt , aan de belanghebbenden voor ze te zullen doen intrekken , indien hun 25.000 dollars betaald werd. Na vele duidelijke en verstaanbare beschuldigin- gen van fraudes en omkooping gedaan te hebben ^ zegt de Gouverneur met eenen uitval van eerlijke vwontwaardiging over dat bedorven lichaam : Ik Iveet er van ; honderd verschillende personen hebben het mij gezegd , dat er geld betaald was , om een besluit er door te krijgen in de vorige zit- ting .... later vernam ik dat zij ieder voor zich van den President van den spoorweg 500 dollars eïschten ; openl^k zeiden zij later zelven : dat zij er niet genoeg by geprofiteerd hadden , toen het voorstel werd aan- genomen. XXVI. Het ünantieel agentschap te New- York. Een van de dingen waardoor Zuid-Garolina het meest geleden heeft, en nog l^dt, is de aard van zijne finantieele relaties te Neyr-York. Zijn agent is een man zonder reputatie; men heeft hem groote sommen in Staatsobligaties toevertrouv^d, en iedereen klaagt dat men van hem geene voldoende afrekening kan krijgen omtrent zijne operaties in de Staatsfond- ^en. Nog veel meer wordt hem ten laste gelegd y en wat men van hem vermoedt is ook niet veel goeds, zooals hieronder blijken zal. Bovendien wordt er gezegd dat hij vooral de oor- zaak is, dat het plan in de vorige zitting niet door- gegaan is , om namelijk de obligaties door de hou- ders te doei^ registreren, ten einde alzoo het werkelijk bedrag van Staatsfondsen dat aan de markt is , te kunnen nagaan. De Rechter Carpenter gaf op eenige vragen daarop betrekking hebbende het volgende antwoord : Vraag. Ik verzoek u aan deze commissie mee 220 te deelen hoeveel geld er by Kimpton, den finanti- eelen agent van den Staat , gedeponeerd is ; tot welk doeleinde ; hoe daarover gedisponeerd yrerd; op wiens orders; welk contract met hem gesloten is; en vde hy is? Antw, Nadat de Gouverneur Scott gekozen was, kwam de Republikeinsche partij tot de conclusie, dat men eenen finantieelen agent te New-York moest hebben, en daarop is deze man , H. H. Kimpton , die bij niemand te New- York noch elders bekendis, daartoe benoemd. Hy is een jong mensch zonder repu- tatie hoor ik. Een bedrag van 2700.000 dollars aan Staatsobligaties werd in zijne handen gesteld. Hij stelde geenerlei borgtocht, en er is nooit eenig contract met hem gesloten. Telkens als de autoriteiten van den Staat geld noodig hadden, gaven zij op hem af, en hij schoot het geld. Vraag. Door verkoop of door hypotheek op de obligaties ? Antw. Ik geloof door hypotheek te nemen. Wij betaalden ongeveer IBYg percent intrest voor het geld , volgens zyne opgave , en daar kwam zijne pro- visie nog bij. Het schijnt dat er nooit eenige be- paling met hem gemaakt is. Ik heb zgne rekening ingezien; zij bestond uit anderhalven regel aan den Controleur-Generaal , eenvoudig zeggende : x>H i e r b y m ij n e Verklaring'* en dan geeft hij eenvou- dig het bedrag op aan obligaties dat hij ontvangen heeft , en het bedrag dat op hem getrokken is in 221 geld. Van intrest, provisie of iets dergelijks zegt hij niets. De meerderheid van de vereehigde commissie uit het Congres drukt zich, sprekende van het onderzoek in de Kamer , aldus uit : »De commissie vestigde vervolgens hare aandacht op het finantieel agentschap te New- York, door het- welk een groot deel van de zaken van den Staat ge- daan worden , en zij toont aan dat aldaar , evenals in de boeken der ambtenaren in Zuid*Carolina , de waarheid verborgen werd , telkens als bet strookte met de plannen van die ambtenaren." Op bladz. 245 zegt de commissie : i>J)e commissie gevoelt zich verplicht te zeggen dat de finantieele agent te New- York tegenover haar de onnauwkeurigheid van zijne rekening erkend heeft, en gezegd dat hem te verstaan gegeven was door het ministerie van finantiên, dat hij geene werkelijke maar gefingeerde posten boeken moest ; zoo schrikkelijk hoog waren de uitgaven voor de zaken van 't agent- schap bij negotiaties van leeningen etc. gedaan werd, zyn herhaald en opzettelijk uitstellen — zijne eigene afwezigheid van het kantoor, en het valschelijk voorwenden van ongesteldheid, en de stipte gehoorzaamheid van den vertrouwden klerk aan zijnen patroon, biykende uit zijne herhaalde verklaring : :»ik kan u de boeken, rekeningen, brieven etc. niet laten zien , tenzij de heer Kimpton mij daartoe last geve" — al deze gedurige voorwendsels en uitvluchten stonden inderdaad gelijk met eene formeele weigering, om eenig onderzoek toe te laten." :»Ofschoon thans gezegd wordt dat zijne boeken en papieren open liggen voor de inspectie van diegenen die twijfelen, of die lust hebben ^ de laatste opgaven x>mtrent het beheer en den stand der finantiên van <len Staat te verifiëren," toch aarzelt de commissie niet, ingevolge van 't geen zij heeft opgemerkt, te verklaren dat zulk eene kennisgeving gelijk staat met de uitnoodiging van de Spin aan de Vlieg : wie die invitatie aanneemt, zal vinden dat hij bij den neus genomen wordt met beloften die nooit zullen vervuld worden door iemand die in allerlei streken t'huis is, om niet nog wat ergers te zeggen." i>De Commissie wenscht de Algemeene Vergadering de noodzakelijkheid te doen gevoelen , dat aan haar van wege de Wetgevende Macht uitdrukkelijken last gegeven worde, om onmiddelyk een alleszins volledig -en nauwkeurig onderzoek in te stellen over de boeken 224 en papieren van den finantieelen agent over het dienstjaar eindigende October 1871 , opdat zij in staat moge gesteld worden haar supplement-rapport, waar- mede zij reeds ver gevorderd is , te kunnen voltooien, en den last te volbrengen die haar is opgedragen , namelijk : een volledig en nauwkeurig onderzoek in te stellen ointrent alle rekeningen van den Staats- thesaurier, den Controleur-Generaal en den finan- tieelen agent, sedert zij hunne respective betrek- kingen aanvaard hebben." In de CSonventie van belastingschuldigen in 1871, toen de Staatsobligaties nog niet gedaald waren tot onder de 70 k 80 cents voor den dollar, rapporteerde eene commissie uit dat lichaam over de rekening; van den heer Kimpton als volgt : ])De benoeming van eenen finantieelen agent te New- York maakt op de commissie geenen gunstigen indruk. Afschriften van rekeningen door hem overge- legd over de dienstjaren 1869 en 1870 zijn bij dit rapport gevoegd als belagen gemerkt B en C. De groote sommen altijd in handen van den agent , hetzij in geld , hetzij in obligaties, zijn aan groot risico blootgesteld; en de moeilijkheid 'om de boeken van 't agentschap en van de schatkist behoorlijk met elkander te doen overeenstemmen is groot. " Men zal zien bij voorb. uit rekening idB*' dat aan 't eind van het jaar het totaal van de sommen aan den Thesaurier geschoten door den heer Kimpton 1.007.924.54 dollars bedroeg, terwijl in de boeken 225 -van den Thesaurier de heer Kimpton slechts gecre- diteerd werd voor 623.000 dollars , een verschil van 384.924,54 dollars. Op dezelfde wijze levert rekening G een verèchil op van 294.726,92 dollars. Het is waar deze rekeningen werden onlangs met elkander in overeenstemming gebracht en met de rekeningen van den agent. Aan beide, is toegevoegd een bedrag van intrest, waardoor dat verschil ontstaan was. Onder die posten komen verder voor : Rekening B dienstjaar 1869 , voor onkosten en intresten , als aan de commissie is uiteengezet , 64.996,71 dollars, rekening C voor idem 94.977,42 dollars; samen 159.974,13 dollar?. Deze sommen schijnen naar eigen berekening in 't credit gebracht te zijn. De commissie meende van den heer Parker, den Thesaurier , te verstaan : dat hg geene opgave of rekening van die beide sommen van den agent ontvangen had. Deze sommen vermeerderen aanmer- kelijk de Staatsschuld , en daar blijft het niet bij. De commissie vernam van den heer Kimpton : dat zijne provisie als agent in bovengenoemde sommen niet begrepen was. De vierendeeljaarssaldo's ten gunste van den heer Kimpton bedroegen, van 1 October 1869 tot Januari 1871 , samen 2.697.943,68 dollars : dat is in vijven verdeeld voor ieder kwartaal 539.588,61 dollars aan voorschotten ; deze werden gedaan voor zeven en eene halve maand. De intrest en andere onkosten , zooals uit een ander gedeelte van het rapport blykt , be- 15 226 droegen over twaalf maanden 94.977,42 dollars of 7.914,78 dollars per maand. Over zeven en een halve maand is dat 59.360.85 dollars d. i. tegen 17 per cent 's jaars. En hier moet nu nog bijgevoegd wor- den de provisie van den agent. De heer Kimpton meende dat het door hem geschoten bedrag per- kwartaal doorgaans grooter was. Maar zelfs indien dit 700.000 dollars beliep in plaats van 539.588,61 , dan zou dat nog eene intrest zijn van 13 ; percent 's jaars. Het verlies dat op die wijze door den Staat geleden wordt , is duidelijk , en dat wordt blijkbaar nog ver- groot door het feit : dat al die risico , onkosten en moeite voortvloeiden uit den verkoop van slechts 1 000000 dollars aan obligaties , en deze tégen den koers van 70 percent. Inmiddels was de wet goedge- keurd om de rente in goud te betalen , en dat had de schade nog aanmerkelijk grooter gemaakt." Uit het laatste jaarlijksche rapport van den Contro- leur-Generaal (1873) blijkt : dat door den heer. Kimpton inmiddels eene opgave gedaan is , die in twee op- zichten merkwaardig is ; te weten : dat hij een bedrag van 4.214.500 dollars obligaties verkocht heeft voor 1.238.344 dollars, en dat er op eene balans van 1.267.000 dollars in één enkel jaar 382.236 dollars aan intresten en onkosten voorkomen. XXVII. Over eenige oorzaken van gewelddadigheden en wanorde. Het volgende getuigenis van den Rechter Carpen- ter is zoo leerzaam in verscheidene opzichten, ten aan- zien van aangelegenheden die de aandacht getrokken hebben , en andere die nog niet aan de beurt ge- komen zijn , dat wij het hier opnemen. Vraag, Wat was 't gevolg van dat pardongeven aan misdadigers bij de reeds bestaande wetteloosheid, en van dat eigenmachtig in handen nemen van de wet ? Antw. Ik geloof dat dat , en de manier waarop de verkiezingen werden geleid , de kieswet, en de andere zaken , die ik heb meegedeeld, — ik ge- loof dat dat de eenige oorzaken zgn van dat in han- den nemen van de wet. Er was veel opgewonden- heid , veel gebrek aan vertrouwen en veel veront- waardiging, omdat, behalve hetgeen ik gezegd heb, in alle afdeelingen van bestuur mannen benoemd waren , die over 't algemeen niet alleen bedorven , maar te eenenmale onbevoegd waren. Bij voorbeeld : er werden 228 tot schoolopzieners benoemd mannen, die niet lezen of schrijven konden , en wel op een jaarlijksch trak- tement van duizend dollars ; in ieder county een. Overal werden de traktementen verhoogd. Het getal ambtenaren werd overal vermeerderd , en de eenige bezigheid van die ambtenaren scheen te zgn te kapen waar zij konden. Het geheele gouvernement in al zijne vertakkingen scheen geen ander doel te hebben dan eigenbelang en grootheid ten koste van de be- volking, en ik moet zeggen dat ik mede geloof dat er voor personen noch eigendommen eenige bescher- ming in den Staat bestond. 