Zuid-Carolina onder negerbestuur. Eene bijdrage tot de Kennis van Amerika
By het nazien der boeken van den Staats*The- saurier , die getuigen tegen de landcommissie , 'was er weinig te vinden omtrent hare operaties; 159 slechts een klein bedrag van 't geen zij besteed had^ was geboekt. Er scheen een opzettelgk stilzwijgen bewaard te worden over de geheele zaak ; en ware men niet verder gegaan met het onderzoek, dan op ^e kantoren van den Thesaurier of den Controleur, dan zou men er niet meer van vernomen hebben dan 't geen reeds gerapporteerd was, namelijk: dat er aan het einde van het dienstjaar , eindigende 31 October 1870 , nog geen 90000 dollars waren uit- gegeven door de landcommissie. Men vermoedde , dat er geen volledig rapport was ingediend , en de daarop volgende onderzoekingen in de boeken van den ünantieelen agent rechtvaardigden deze vermoe- dens : want daaruit bleek , dat van de benoeming af van den eersten landagent tot den 31 Oct. 1870, volgens de posten in die boeken, door hem was uit- betaald voor de landcommissie in comptant geld 062.063,40 dollars , welke , gevoegd by bovenge- noemd bedrag, samen de som van 746.724,07 dol- lars maakt , voor zoover bekend is. Het meerendeel van de zaken der landcommissie werden nu waargenomen door den ünantieelen agent te New- York ; door hem werd rekening gehouden , zooals uit eene kopie daarvan blijken zal. Om de woorden te gebruiken van dien agent , in antwoord op de vraag der commissie van enquête : ]»op welke wijze zijn de zaken tusschen u en den Thesaurier behandeld T' zeide hy : »In plaats van op mij te trekken , kreeg ik aanschrijving van den Thesauriei- , 460 dat ik den Slaat, moest crediteeren, als hebbende het geld van hem ontvangen, en dat ik er deland- commissie voor moest debiteeren." Volgens deze han- delwys was het natuurlijk niet noodig eenigen post in te schrijven op de boeken van den Thesaurier, of zelfs van de landcommissie. Als een voorbeeld in het geval van den aankoop van het moeras Heli- Hole : Parker geeft wissels af op Kimpton aan de or- der van Z. B. Oakes, ten bedrage van 120.752 dol- lars. Deze wissels zgn de verantwoording van Kimp- ton. Parker betaalt het geld te Columbia; de wissel op Kimpton is het bewijs voor de betaling van geld; de Staat wordt gecrediteerd in de boeken van Kimp- ton voor hetzelfde bedrag in comptanten, en de landcommissie tevens gedebiteerd voor het bedrag, en de geheele zaak is in orde , want de fmantieele agent is niet gewoon bijzonderheden in zijne rap- porten op te nemen; ook vallen de leden van den Raad van advies , of Raad van finanties de algemee- ne vergadering, of het publiek, niet lastig met hun- ne wenken of bevindingen. De verklaring zal telkens op nieuw moeten worden afgelegd , dat de landcommissie en hare werkzaamhe- den eene onteerende en geweldige zwen- del a r ij is geweest ; de eenige troost of voldoening , die het volk van den Staat kan krijgen is, dat : aan- gezien al het geld , door de wet toegestaan , besteed is tot bereiking van het doel van de land- commissie, er nu verder geene gelden kunnen 161 worden toegestaan. Dat er wettige middelen moeten ingesteld en toegepast worden , om deze frauduleuse zaken aan H licht te brengen , en de eerlooze be- dryvers terecht te stellen, daarover zal men het wel eens zijn; hoe eerder hoe beter moet dat werk ondernomen worden, des te minder zullen de schuldigen aan de eischen der gerechtigheid kimnen ontsnappen." En de Rechter Poland spreekt als volgt : :»Er werd eene Commissie georganiseerd , om land te koopen met het doel , om woningen te bezorgen aan behoeftige werklieden tegen lage rente en gemakke- lijke termen van afbetaling , en 700.000 dollars wa- ren met dat oogmerk toegestaan. De strekking van den maatregel , bij den toenmaals verarmden toestand van den Staat, werd in de beide Kamers bestreden en ook verdedigd. Het oogmerk, als het eerlijk werd uitgevoerd , was pr^zenswaardig , maar de adminis- tratie , aan wie het werd toevertrouwd , heeft, zooals reeds uit de extracten gebleken is, eene groote heb- zucht ondervonden van den kant der eigenaars van land , dat te koop stond ; en eene groote bereid- vaardigheid tevens, om in de koopacten hoogere sommen als koopprys op te nemen , dan hun werden uitbetaald — terwijl het verschil werd gedeeld en de Staat bestolen. Daarenboven werd er tegen die hooge prijzen land gekocht, dat ongeschikt was tot het doel , en alzoo werd grootendeels het weldadige doel niet bereikt." De heer J. E. Stevenson schijnt in het navolgende 11 162 extract uit zgn Rapport een goeden dunk te hebben van de buitengewone waarde van de landergen. Waar hy zyne informaties heeft ingewonnen blijkt niet. Hij erkent echter , dat moeten wij er by voegen , dat het Rapport van den Secretaris van Staat toen nog niet verschenen was. Tengevolge van die wet zyn er obligaten uitge- geven^ ten bedrage van 700.000 dollars. — 547.329,85 dollars daarvan zyn besteed, en 104.078 acres land zijn gekocht , kostende door elkander 5.25 dollar per acre , dat waarschijnlijk beneden de innerlijke waarde was, hoewel boven den publieken koopprijs, waar- voor datzelfde land, of zelfs land van beter kwali- teit, zou te krijgen geweest zyn. £r is , voor zoover wy weten , nooit iets gezegd ten nadeele van de wet op zich zelve , en behoorlyk uitgevoerd, zou zij weldadig zyn gebleken voor het volk , en voordeelig voor den Staat ; maar zy is misbruikt , en de documenten voor ons liggende , en de getuigschriften, afgelegd voor de Vereenigde Commissie , strekken tot bew'ys , dat er kwade prak- tyken hebben plaats gehad. Er werden landerijen gekocht , die voor het doel niet geschikt waren ; er werden gefingeerde prijzen aan den Staat opgegeven, terwijl de eigenaars minder ontvingen , en het ver- 163 schil gedeeld werd tusschen de verkoopers en de beambten of tusschenpersonen. De namen zelfs van Staatsbeambten , die in geene betrekking staan tot de Commissie , en van leden van de Wetg. Verg. , worden bij deze handelingen genoemd. Die praktijken bebben het volk beroofd van weldaden , en den Staat van voordeel en vertier , en hebben het systeem in discrediet gebracht. De Gouverneur is van gevoelen , dat de Commissie moet worden opgeheven.*' De Gouverneur Scott zegt , in zijne speciale Bood- schap van 9 Januari 4872, over dit onderwerp het navolgende : V^le van de aankoopen van land zijn zeer ongun- stig beoordeeld , en daar er ernstige aantijgingen van onregelmatigheden in de administratie aan het kan- toor van den Land-agent in omloop zyn , heb ik my in de ma^nd Meil870gewend tot een eminent rechts- geleerde in deze stad , den Kolonel J. D. Pope , om de besproken frauduleuse handelingen van den land- agent in rechten voor het Hof te brengen. De Ko- lonel Pope zegt in eene geschreven verklaring , die hij mij overlegde, dat hij na een streng onderzoek overtuigd was geworden , dat er groote onregelma- tigheden hadden plaats gehad ten nadeele van den Staat, maar dat de wettige bewyzen van de kwade praktijken alleen konden geleverd "worden door dege- nen , die het land verkochten , en door anderen, die belang hadden bij het sluiten van die koopen, en dat deze waarschijnlyk niet als getuigen zullen optreden. XX. De firaudes in prakt\ik gebracht ten nadeele va» den Staat met betrekking tot den Columbia- Green- ville^ en den Blue-Ridge spoorweg. De Staat had vele aandeelen in den Columbia-Green- ville spoorweg, en had er hypotheek op wegens voor- schotten ten bedrage van 2.000.000 dollars. Die weg ging over in de handen van John Patterson, nu Senator van Zuid- Carolina ; van Parker den vorigen Staatsthesaurier , en van Neagle, den vorigen Staats- Controleur, en consorten. De handige wijze, waar- op dat geschiedde , willen wij meedeelen. Het re- sultaat daarvan was : dat de Staat zijne aandeelen en zijne hypotheek verloor , en dit verlies was de winst van de heeren, die eigenaars werden van den weg. De waarde wordt gerekend op 433.000 dollars vol- gens opgave van den Staats-Gonlroleur in 1869. Wij hebben elders gesproken van de maatschapp'y van den Blue-Ridge spoorweg , als eene maatschappij, opgericht met het doel , om eenen spoorweg aan te 165 leggen naar Kentucky en Tenessee door het zuidelijk gedeelte van den Blue-Ridge (Blaauwe Bergen) waar die bergen den Staat Zuid-Carolina doorloopen. De onderneming is mislukt, en de maatschappij is fail- liet gegaan. Dat lichaam is intusschen dienstbaar gemaakt als een middel om den Staat op te lichten. De maatschappij verkreeg in September 1868 van de Wetg. Verg., dat hare obligaties werden geguarandeerd tot een bedrag van 4.000.000 dollars op zekere voor- waarden , die in 't belang van den Staat werden vast- gesteld. Door eene acte, goedgekeurd in Maart 1871, wer- den die voorwaarden alle te niet gedaan, en de Staat had geenerlei vat meer op de maatschappij ; alleen ^e aansprakelijkheid voor de 4.000.000 bleef be- 15 taan. De verklaringen en getuigenissen, die volgen, heb- hen op die zaak betrekking. Maar , om het geval in zyn geheel te vermelden , moet gezegd worden , dat er sedert nog tot eene 'uitgifte van Blue-Ridge spoorweg-obligaties, ten be- 'drage van 1.800.000 dollars autorisatie gegeven is • door het Wetgevend lichaam , en dat zg tot betaal- middel voor belasting gemaakt zijn. Deze vernuftige uitvinding heeft aan de Ontvangers van den Staat overal veelvuldige gelegenheid gegeven tot koopen en verkoopen ; zy konden de obligaties aanmerkeiyk be- neden pari koopen , en ze bij de schatkist storten -tegen pari. 166 De geheele oparaiie was zuivere winst voor beide partyen, maar ten koste van die belastingschuldigen, die niet met obligaties betaalden : zg moeten, zonder eenige winst, met den Staat, boeten voor de geheele uitgifte. Die uitvinding bleek zoo voordeelig te zgn , en zoo gemakkelgk in praktgk te brengen, dat er ge- ruchten loopen, dat later nog twee zulke uitgiften hebben plaats gehad. Het Hooge Gerechtshof verklaarde in zgne laatste zitting (Februari 1873) de oorspronkelgke uitgifte als frauduleus , maar die verklaring geeft geen vat op de operateurs van die fraudes; zg hebben reeds lang gezorgd buiten schot te raken. En de belasting- schuldigen hebben aan die verklaring ook niet veel. Op deze vi^ze zgn er eenige nieuwe millioenen , hoeveel is nog onbekend , gevoegd bij de Staats- schuld, en op zoodanige vnjze, dat de belasting- schuldigen de gevolgen weldra zullen ondervinden. Een gedeelte van het geld, dat bg die operatie gewonnen is , • is sedert gebruikt tot omkooping van de Wetgevende Vergadering in andere gevallen , e» om de personeele geldelijke belangen te bevorderen van de uitvoerders dier schelmerijen. De lieden , die dat gedaan hebben, hebben zich tot heden toe niet opgehangen , en zgn ook niet op den loop gegaan , maar zg zgn thans aan 't roer van de zaken in Zuid-^ Carolina, en genieten den verschuldigden eerbied. De Rechter Carpenter gaf voor de Commissie uit het Congres de navolgende verklaring: 467 »De leden der Wetg. Verg., die met het oog op die kuiperijen gekozen waren , namen toen zitting- en volgden terstond denzelfden weg als hunne voor, gangers. Omkooping was aan de orde van den dag , om iets gedaan te krijgen. Tweemaal hadden zij eene schoone gelegenheid met spoorwegen, die aan- gelegd zouden worden , tot groote ergernis van de belastingschuldigen , die alles betalen moeten, en van allen die eenig zedelijk gevoel hebben. De eerste Wetgevende Vergadering keurde eene acte goed, waarbij 4.000,000 dollars in obligaties voor den Blue-Ridge spoorweg werden geguarandeerd , terwijl de Staat hypothecair verband kreeg op den weg, de eigendommen der maatschappy enz. De- zelfde vergadering keurde eene acte goed , waarbij 2.000,000 dollars in obligaties werden geguarandeerd voor den Greenville en Columbia- spoorweg , een weg, die reeds in gebruik gesteld was. Verleden winter keurde de Wetg. Verg. eene acte goed, waarbij die beide spoorwegen van hun verband jegens den Staat werden vrijgemaakt , en gemachtigd, om eene andere hypothecaire inschrijving op hunnen weg tè openen. Vraag, Alzoo het verband van den Staat verviel ? Antw, Alzoo verviel het verband van den Staat op beide die spoorwegen ten bedrage van 6.000,000 dollars. Van den Blue-Ridge-weg was nog slechts negen en twintig of dertig mijlen gelegd. De raming van de ingenieurs is : dat er ongeveer 4^5 millioen 168 dollars zullen noodig z\jn, behalve de 4 inillioen dollars door den Staat geguarandeerd , om den weS te voltooien. Hy loopt door eene bergachtige streek» van Anderson in Zuid-Carolina tot Knoxville in Tenessee. Dat zal op den Staat neerkomen, want het is onmogeiyk, dat de weg anders kan voltooid wor- den. De Staat heeft verscheidene jaren achtereen de intrest betaald. Dat is in 't algemeen de gesteldheid van het wetgevend lichaam in Zuid-Carolina. VracLg. Aan wie behoort thans de Greenville en Golumbia-spoorweg en de Blue-Ridge-spoorweg , in- zonderheid de eerste. Op welke wgze is die over- dracht geschied, en welke acte is er goedgekeurd (als zulks ten minste in 't geheel heeft plaats gehad), om de nieuwe eigenaars de behulpzame hand te bieden ? Aniw, Om met betrekking tot den Blue-Ridge- weg de kortste vraag het eerst te beantwoorden : de meeste, aandeelen béhooren aan den Staat Zuid-Caro- lina , en aan de stad Charleston. In den Raad van Bestuur zijn beide vertegenwoordigd , ter benoeming van beambten enz., respectively k door den Grouver- neur Scott en den Mayor Pillsbury. Er zyn weinig obligaties buitenaf. De Staat heeft 400.000 dollars gewaarborgd, en het verband op den weg losgela- ten. Dit is hoofdzakeiyk wat er van wege de Wet- geving gebeurd is met den Blue-Ridge-weg , uitge- zonderd één staaltje , dat verleden winter plaats had. Maar daarover kan ik gevoegeUjker spreken , als er 469 sprake is van den Greenville en Columbia-spoorweg. De Greenville-weg is thans het eigendom van Kolo- nel John Pattei'son, die vroeger in Pens ylvanie woon- de ; en van den Gouverneur Scott , wiens aandeel thans in handen is van Joseph Crews , of van zyn zwager Waterman , in 't geheel drie gedeelten ; van Parker den Staats-Thesaurier , van Neagle Contro- leur van den Staat en van Cardozo, Secretaris van Staat. Ik geloof, dat de heer Tomlinson er ook belang by heeft. Hij was vroeger auditeur van den Staat ; zeker ben ik daar niet van ; maar hq is er in betrokken geweest en ik geloof dat hij er nog in is. Timothy Hurley en anderen hebben ookaan- deelen, allen ken ik ze evenwel niet. Vraag. Wie is die Timothy Hurley? Antw, Hy is lid van de Wetg. Verg. in Zuid-Ca- rolina. Vroeger was hy een ijverig leider van ver- kiezingen. Zy kregen den weg in handen door op- kooping , door tusschenkomst van eenigen uit de Di- rectie van den Greenville en Columbia weg ; zy heb- ben alles opgekocht wat in de hoogere streek te koo- pen was. Die aandeelen gingen in de eerste plaats in handen van drie personen uit Pensylvanie : den Ko- lonel McClure , den Kolonel Patterson en eenen ze- keren heer Taylor ; onder zekere schikking met den Gouverneur Orr , die mede in de directie zat ; van den heer Hammett , die President was en den heer Reed , die zaakwaarnemer van den weg was. Een groot aantal obligaties zyn in het land opgekocht, en 170 aan die heeren bezorgd. Toen hebben zy het ge- heele bedrag in gedeelten van 20.000 dollars ver- deeld ; twaalf . gedeelten bedroegen 240.000 dol- lars. Toen schreven zij in voor een heel ge- deelte , of een half , of een vierde , zooals zij goed vonden. Dat gaf hun echter nog niet genoeg in- vloed. Hooger bedrag konden zij aan de markt niet koopen. Er werd veel over' gesproken ; er was veel opgewondenheid over. Toen ging er een bill door in de Wetg. Verg. in 't belang van die compagnie- schap. Die bill autoriseerde den Gouverneur , den Controleur , den -Thesaurier, den Procureur-Greneraal, den President van de finantieele Commissie in den Senaat , en den President van de Commissie tot de middelen in de Wetg. Verg., om het geheele bedrag van de obligaties , die het eigendom waren van den Staat Zuid-Carolina j in 't openbaar, of ondershands, te verkoopen met of zonder aankondiging , zooals zij goed vonden. Het doel van de acte was : hen in de gelegenheid te stellen zelven die obligaties te koo- pen, waarschijnlijk ten bedrage van 300.000 k 400*000 dollars. Daardoor kregen zij overwicht. De bill ging door op de gewone wyze, zoo werd gezegd destijds, en daartegen is nooit iets mgebracht. De obligaties werden verkocht aan eenige personen in New York , vrienden van den heer Kimpton. Ik ken ze niet. De aandeelen werden verkocht tegen 2.75 dollars, elk aandeel van 50 dollars, terwijl zg 4 dollars betaal- den voor al wat zij krijgen konden uit New Berry , 171 zooals Kolonel Fair my verhaald heeft. Zij verkoch- ten de aandeelen in New- York, en later werden ze- overgedaan aan de partijen , die ook de anderen in^ handen hadden , en zij zijn nu hun eigendom. Vraag, Gij spraakt van ondersteuning van den^ kant der Wetg. Verg. Heeft die plaats gehad sedert zij eigenaars van den weg zijn geworden? Antw. Neen mijnheer , dat is geschied vóór z^ eigenaars van den weg waren. Het was na die acte- dat het hypothecair verband er af raakte. Vraag, Werd de hypotheek van den Staat los- gemaakt ? Antw. Ja mijnheer , nadat zij eigenaars van den- weg zijn geworden. Dat was in den vorigen winter , meer dan een jaar nadat zij het grootste getal aan- deelen onder zich hadden. Natuurlijk er zijn nog anderen , die obligaties hebben , en die ze niet weg^ gedaan hebben. Vraag. Die ondersteuning van den Staat bedroeg^ 2.000,000 dollars ? Aniw. Ongeveer 2.000,000 dollars. Ik geloof^ dat de Controleur-Generaal in zyn laatste rapport zegt, dat onder die acte obligaties zijn uitgegeven tot een bedrag van 1.500,000 dollars. Dat is de- eenige bron , waaruit ik weet hoeveel er is uitge- geven ; maar de acte autoriseert ongeveer 2.000,000 dollars. Vraag. Welke vergoeding kreeg de Staat va» den Gouverneur, en z'yne compagnieschap, voor het 472 loslaten van hun eerste verband van 2.000,000 dollars? Antw. De Staat ontving geen«4ei vergoeding, maar v?elke vergoeding de leden der Wet Verg. kre- gen, dat kan ik niet zeggen. Vraag, Dus dat losmaken van het hypothecair verband, ten bedrage van 2.000,000 dollars, ise^e gift aan degenen , die den v?eg in handen hebben ? Antw. Dat is mgne opinie.'' Het rapport van de Commissie van ondenoek, ge- naamd van de Republican State, spreekt hier breedvoerig over, en haar rapport wordt aangehaald door de minderheid van de Commissie uit het congres. Zij zeggen: ]»En ten einde de handen vrg te hebben, om onmiddellyk en geheel en al vrij te kunnen handelai met deze obligaties , waaromtrent zg gebonden wa- ren door eenige voorwaarden vastgesteld bg de acte van uitgifte, voegden de aanraders en doordrgvers van <lic acte van Maart 1871 het 6e artikel er bg , dat zegt : de volgende clausule in artikel 2 van de acte van den 15 Sept. 1868, om machtiging tot verderen onderstand te verleenen aan den Blue-Ridge-spoor- weg in Zuid-Carolina ; luidende aldus : »en hiermede is ingetrokken hel navolgende: dat de obligaties niet zullen te gelde gemaakt worden , tenzij op de uitdrukkelijke voorwaarden, dat op adres aan het Congres van de Vereenigde Staten , of aan partiku- liere kapitalisten , het bedrag van 3.000,000 dollars 173 courant , of zooveel als daarvan noodig zal zijn , zd worden geschoten in ruil of tegen vestenis op ge- zegde obligaties." Die intrekking neemt alle beletsels weg , om mei de obligaties te handelen naar goedvinden ; wanneer men nu bedenkt , dat zoovele Staatsbeambten , en- ook de finantieele agent , zooveel belang hadden bij het tot stand komen van de vereeniging der Blue-Ridge spoorwegmaatschappij en der Greenville en Golumbia- maatschappij , en dat zij de directie en de controle over die obligaties hebben , is het niet te veel ge- zegd, wanneer men voorspelt, dat deze aan de markt zullen komen , zoodra . de noodzakelijkheid daar is ; dus behoort men ze onder de contingentschuld te rekenen , zooal niet tot de effective schuld. En daar de Staat door diezelfde" acte zijne eerste hypotheek op de eigendommen én rechten van den Blue-Ridge en den Grèenvillé-Columbia-spoorweg heeft opgege- ven , en deze spoorwegmaatschappijen daarop zijn vereenigd, zijn die rechten van den Staat als eene bruidschat bij 't huwelijk overgegaan op de obligatie- houders , en als eene eerste vergoeding bij die ver- effening is het te verwachten , dat de Slaat zich er in schikken zal , zoo er verder nog maar eens een be- roep gedaan wordt op zyn geld en goeden naam y ten einde de fondsenhouders voor alle schade te vrij- waren. En verder , daar de 21698 aandeelen van den Staat in de Greenville en Golumbia-maatschappij , die in 174 1869 volgens het rapport van den Controleur-Gene- raal geschat werden op 438,960 dollars, nu verkocht zijn , volgens rapport van den heer J. H. Rainey Secretaris van de Commissie tot het Zinkend-fonds , voor 59.669,50 tegen 2.75 dollars per aandeel ; ten -einde het beheer van den weg in handen te brengen van de twaalf geassocieerde intrekkers en vereeni- ^ers , kan er niets gebeuren , waardoor zou verhin- derd worden , dat de obligaties tot de laatste toe aan de markt gebracht worden; geguarandeerd alszgzgn door den Staat.*' Het rapport van de conventie der belastingschul- digen, gehouden te Columbia, zegt van die transacties het navolgende : t>Maar de Greenville en Golumbia-spoorweg heeft ook zijne geschiedenis. Zekere lieden, welbekend bij deze conventie ^ handelende als agenten voor eene <^mpagnieschap van speculanten , baddeh door bedrog en misleiding de obligaties opgekocht van privaat per- sonen tegen lage pryzen. De Gouverneur, geautori- seerd door de Wetgevende Vergadering, verkocht daarop de obligaties van den Staat aan diezelfde compagnieschap, de Ring genoemd, in welken ring de hooge Staatsambtenaren als de grootste ju- weelen prijken.'' Ik ben gemachtigd te zeggen : <iat , om geld te kragen , ten einde die obligaties te koopen, zij op Staats fond sen hypotheek namen. Aldus is de Greenville-Columbia-spoorwegmaat- ^happij overgegaan in de handen van bijzondere per* 175 sonen , die nooit een cent uit hun zak er voor be- taalden, en steeds een troep verachtelijk volk waren." En verder : ]i>Dat na een zorgvuldig onderzoek van de acte van het Wetgevend Lichaam , wij maar tot ééne conclusie kunnen komen , namelijk : dat , om eene of andere reden , onbekend aan uwe Commissie, de Wetg. Macht het verband van den Staat op den Blue-Ridge- spoorweg en den Greenville en Golumbia-spoorweg aan particulieren heeft overgedaan. Zulk omspringen van hooge ambtenaren met eigendommen en fondsen , wier bewaring hun heilig moest zijn , is niets anders dan het resultaat van oneerlykheid ; daartoe kan geene wet macht geven , en het behoort te niet gedaan te worden.'* De Majoor Harley , ook vian die Conventie, spreekt als volgt : »Het is bekend mijnheer de President , dat gedu- rende de zitting van de laatste Wetg. Verg. maatre- gelen zijn voorgesteld in de beide Kamers , ten doel hebbende eene bevoordeeling van den Greenville en Columbia-spoorweg-ring (het is nu een ring) en te- vens tot ontbinding van de Blue-Ridge-maatscbappij. Ik wensch hierby inzonderheid te wijzen op het voor- stel van den heer Whittemore: om het verband van den Staat van de 4.000,000 dollars aan obligaties van den Blue-Ridge-spoorweg vrij te geven. De aan- neming van dat voorstel zou een doodslag voor die maalschappg op zich zelve geweest zijn. Het is 176 misschien de waarheid , dat deze maatschappy , om zich te redden , zich ingelaten heeft met dien bedor- ven hoop : den Greenville en Columbia-Ring, de uit- denkers en doordrijvers van de verbazende schurke- rijen , die van de vereeniging zijn uitgegaan. Zal men mij antwoorden , dat de Directie en de beambten van de Blue-Ridge-maatschappij , onder zulke omstan- digheden , lichtelijk hunne toevlucht tot oneerlijk- heid en omkooperij konden nemen ? Dat moge de zaak verklaren , zij maakt ze volstrekt niet beter. Om dit doel te bereiken , dat plan van frauduleu- se en schelmachtige handelingen ten uitvoer te bren- gen , hebben zij zoolang geknoeid , tot zij die acte in de vergadering er door kregen, die deze enquête heeft uitgelokt. Heeren van deze Conventie , eeni- gen van u zijn sedert jaren bekend met de wetge- vende handelingen in Zuid-Carolina. Ik zie rondom mij eenige mannen , die wetten gemaakt hebben voor de gemeenebest met Cheves, Hayne Mc. Duffie, Cai- hoxm en verscheidene anderen , wier namen gemeen- zaam zyn aan onze thans zoo troostelooze haardste- den ; ik zeg tot u , leest deze acte , en ik durf zeg- gen , dat gij ze voor het merkwaardigste stuk zult verklaren , dat gij ooit als zoodanig onder iiwe oogen zult gehad hebben. De beide maatschappijen drin- gen den Staat achter zich , en vertegenwoordigen de vele zegeningen en de groote voordeelen , die den Staat te wachten staan tengevolge van hunne ver- eeniging ; en zij verlangen van de wetgeving dat , 177 met het oog op de vele openbare voordeelen , die daaruit zullen voortvloeien, hun eenige gunsten wor- den toegestaan. Wat zjj wenschten heb ik reeds gezegd. — Laat ik hier even bijvoegen , dat hun nederig verzoek was: dat de Staat zijn verband op hunne respective spoorwegen , ten bedrage van 6.000.000 dollars , zou stellen in handen van de veel jongere rechten hebbende partikuliere personen. Deze acte is opgesteld, goedgekeurd en bekrachtigd. Al wat die corporaties vragen is haar toegestaan, niet echter om het tot stand komen van de vereeniging , maar (om de woorden van de acte te bezigen) i n afwachting van de voorgestelde vereeniging zijn hun die groote voorrechten toegestaan. Mijnheer de President een opvallende trek in deze transacties is het aandeel, dat geboren Carolineri^ er in gehad hebben; het zij mij vergund een woord daarover te zeggen tot besluit. Ik zeg , mijnheer , en ik zeg het met diep leedwezen , dat eenige van onze eigene burgers, die de Staat in eere gesteld heeft, maar wier eerwaardigheid besmet is door de atmospheer van verdorvenheid, die zij inademen, in deze zwendelarij betrokken zijn. Ik kan niet begrij- pen hoe die mannen , ten volle bekend als zij zijn met het karakter van den neger, en met de omstan- digheden, welke tot voor korten tijd den toen nog slaaf zijn den neger omringden, — bewust als zij zijn, dat de neger , hoewel tot mannelijken leeftijd geko- men , toch , naar zijne ontwikkeling , nog een kind 12 178 is, en dat hg zedelijk nooit op hooger standpunt komt , van zich hebben kunnen verkrijgen zich met hen in te laten, toen zij door kracht van wet eens- klaps tot politieke macht werden , en , misbruik ma- kende van hunne hebzucht en inhaligheid , hen tot de werktuigen hebben gemaakt, waarmede zy de rooveryen gepleegd hebben aan hunne verarmde blan- ke broeders. De struikroover spaart den idioot; de zeeroover heeft medelijden met den onnoozele ; maar deze onze eigen medeburgers achten idioten noch onnoozele lieden beneden zich , wanneer het geldt hunne plannen van roof en plundering ten uitvoer te leggen. Eene Wetgevende macht, samengesteld hoofdzake- lijk uit onze vroegere slaven, is omgekocht gewor- den door deze mannen — om wat te doen? Om hun het voorrecht te geven , by de wet , om diege- nen te plunderen , die nog eigendommen hebben in den Staat , hoewel zij reeds by na insolvent zyn ten gevolge van den zwaren druk der belastingen, waar- onder zy zwoegen. XXI. Over de fraudes, en de geweldenarijen^ gepleegd bij de verkiezingen. ^ene van de groote redenen tot mismoedigheid bij bet streven der blanken, om de negerheerschappij in 2uid-Carolina het hoofd te bieden , is gev\reest : de fraudes gepleegd bij de stembus, zij zijn zoo groot, «n zoo onbeschaamd gev^eest , dat het stemmen een kluchtspel begon te worden. De partij, die de meer- derheid had , rekende gewonnen al wien zij gekozen wenschte te hebben , zonder zich te bekreunen om de stembus. Het volgende getuigenis toont een ergeren staat van zaken in Zuid-Carolina in dit opzicht, dan ooit te voren gezien werd , sedert het stemmen is uitge- dacht. Het toont , dat mannen , die gekozen waren door eene meerderheid van duizenden, kortweg wer- den op zyde geschoven , en hunne tegenstanders als door eene overstelpende meerderheid verkozen ver- klaard. Het resultaat is geweest, dat bij de laatste 180 verkiezing ieder zich van stemmen onthouden heeft ^ die niet tot de bovendrijvende partjj behoorde. Over dit onderwerp zegt de Rechter Poland in zijn rapport het volgende. »De kieswet van den Staat is er volkomen op be- rekend , om fraudes teweeg te brengen wegens de gemakkelijkheid om ze te begaan en te verbergen y en in verzoeking gebracht door die gemakkelijkheid kan er niet aan getwijfeld worden, dat zij by vele ge- legenheden begaan werden." De Heer van Trump, uit de commissie van het Con- gres , rapporteert als volgt : »Den 10" Maart 1869 w^rd er eene acte goedge- keurd getiteld : Eene acte organiserende en regelende de Militie van denStaat Z u i d-C a r o 1 i n a. Het is eene wet als alle an- dere, en moest dus natuurlijk van toepassing zijn op alle burgers van den Staat , blanke zoowel als kleurlingen. Maar de bedoeling van de wet zal het best blijken uit de toepassing er van het zelfde jaar reeds na de aanneming , die blijkbaar dienen moest , om op de verkiezingen van dat jaar invloed uit te oefenen, daar de Gouverneur zelf wenschte herkozen te worden. Het volgende is het 14e artikel van die wet : Art. 14. De georganiseerde militie van dezen Staat zal den naam dragen van Nationale Garde van den Staat Z u i d-G a r o 1 i n a en zal bestaan uit zoo- danige divisies , brigades , regimenten en bataillons ,. 181 en bovendien uit zoodanige batterijen artillerie , en -escadrons kavalerie , als de Opperbevelhebber dienstig 2al oordeelen , en niets hierin vervat zal zoo worden opgevat , dat het kan ingrijpen in de macht van den Opperbevelhebber (in geval van oorlog of opstand , -of van dreigend gevaar daarvan) om lichtingen van militie te doen , nieuwe regimenten , bataillons , bri- gades of divisies te vormen naarmate hij zal goed- vinden : mitsgaders: dat er geene militaire or- ganisaties of formaties zullen mogen geschieden met het doel om wapeningen , exercitiên of militaire ma- noeuvres te doen plaats hebben , waartoe deze wet èn de Opperbevelhebber geen autorisatie geven ; en alle overtredingen of nalatigheid aangaande dit arti- kel zal gestraft worden met dwangarbeid gedurende den tijd van één tot drie jaar, volgens vonnis uitte spreken door een bevoegd hof." Dat Statuut kwam eerst tot uitvoering in het voorjaar van 1870. Op dat tijdstip waren de knoeierijen van het Staats-Gou- vèrnement in alle departementen zoo talrijk en zoo ' bekend geworden bij het volk , dat er eene poging gedaan werd , om de elementen der oppositie te ver- eenigen in wat bekend is onder den naam van Re- formbeweging. Men dacht, hoewel later bleek ten onrechte , dat indien de Conservativen en de ontevreden republikeinen zich vereenigden, er eeni- ge kans tot slagen zou zijn. Zulk eene Vereeniging kwam tot stand, en zij nam den naam aan van Re- form p a r t ij met den Rechter Carpenter , een Re- 182 publikein , aan haar hoofd als candidaat , tegenover Scott, tot Grouvemeur. Scott liet de negerbevolking oproepen en organiseren en veertien volle regimen- ten werden aldus in de verschillende counties geor- ganiseerd/' Met betrekking tot de verkiezing zelve wordt de navolgende verklaring afgelegd : De Heer Corbin Distrikts-procureur voor Zuid-. Carolina van de Vereenigde Staten , een Republi- kein , zegt : Vraag. Welke kuiperijen hebben er plaats by de verkiezingen ? Antw. Bij de laatste verkiezingen hadden er zeer ellendige kuiperijen plaats. Verlangt gy , dat ik byzon- derheden omtrent de wet zal meedeelen ? Vraag. Ja Mijnheer. Antw. De voorlaatste Vergadering nam eene al- gemeene wet aan. De Heer Poland : Is er niet een kortere weg , om. tot de wet te komen dan door den getuige zijne herinneringen daaromtrent af te vragen? De Heer Blair : Ik wenschte van den getuige te vernemen hoe de wet werkte. De Getuige : Het raderwerk was in 't kort aldus : de Gouverneur benoemde drie Commissieleden voor ieder county; deze drie Commissieleden benoemden stemopnemers in de verschillende gedeelten vaa het county, en moesten die stemopnemers voorzien ■van stembussen gesloten en verzegeld, en voorzieni 183 -van eene opening, om de billetten in te werpen. De stemopnemers moesten de stemming doen plaats hebben op den dag der verkiezing, eene stemlijst houden, en die l^st met de bus aan de Commissie overgeven , die de stemmen moest tellen ; dat moest geschieden binnen drie dagen na de verkiezing ; zij moesten die lysten en stembussen binnen drie dagen inleveren. Door den Heer Blair : Vraag. Aan de Commissie ? Antw. Ja, Mijnheer; en dan moest de Commis- sie , volgens de wet , binnen tien dagen het resultaat der stemming opmaken en overgeven aan het stem- bureau van den Staat, en dat stembureau moest het eindresultaat opmaken en overleggen. Vraag, De Generaal Scott , die de commissie le- den benoemde, was zelf kandidaat voor de verkiezing van een Gouverneur niet waar ? Antw. Zeker. Vraag. Dus had hij het in z^jne macht , om al diegenen te benoemen in den Staat , die met ver- kiezingen te doen hadden , voor zoover stemmen op- nemen en tellen betreft? Antw. Allen behalve de stemopnemers ; hij be- noemde alleen de Commissie. Vraag. Maar de Commissie benoemde de stem- opnemers. Antw. Zeker. Vraag. Daardoor had hij toch de controle direct 184 of indirect over al de personen in den Staat, die te doen hadden met het tellen der stemmen, door wel- ke hy al of niet zou herkozen worden ? Dat was het geval naar ik begrip. Antw. Ja, Mynheer; dat is zeker. Maar het groote bezwaar onder die kieswet ontstond uit de oneerlykheid van de stemopnemers of van de Com- missieleden ; dat is te zeggen : daar waar de fraudes plaats hadden : indien ze plaats gehad hebben. Vraag. Ligt dat niet aan de wet zelve ? Geeft die daartoe niet de gelegenheid? Antw. Natuurlyk ; ieder kan in zyne betrekking schelmstukken en fraudes begaan. Indien ieder be- ambte eeriyk te werk ware gegaan, zou het opne- men der stemmen even nauwkeurig hebben plaats gehad onder deze wet, als onder eenige andere. Maar ziehier de gelegenheden, die er waren: de stemop- nemers hadden de stembussen in hunne distrikten ver van de hoofdplaats , en toen zy de stembrieQes in hunne bussen hadden, verzegelden z\j die naar behooren. Sommigen moesten ze dertig , veertig, vyf- tig mijlen ver , naar de hoofdplaats brengen , om ze aan de Commissie over te geven. Als het hun inviel den bodem er uit te slaan en andere stembrieQes er in te doen , of die , welke er in waren , te veran- deren, dan hadden zy er de gelegenheid toe. En nadat de stembussen in handen der Commissie waren, had deze dezelfde gelegenheid , omdat de stembussen tien dagen onder hunne berusting bleven. Eenige 185 2eer in H oog loopende fraudes werden zeker be- gaan in de lagere counties. By de laatste zitting van het Hof overtuigde ik die stemopnemers in het <50unty Beaufort, dat zjjj er stembrief es hadden uit- genomen , die er door de kiezers waren ingedaan by de verkiezing, en dat zij er andere voor in de plaats hadden gelegd , en ook, dat zij de namen van sommige kandidaten hadden uitgeschrapt op de in- geworpen stembriefjes , en andere namen er voor in de plaats hadden gesteld. Na een eerste gerechte- Igk onderzoek , dat drie weken duurde , kon hun niets bewezen worden , maar bg een tweede over- tuigden wy hen op alle punten." De Heer E. W. Siebels , van Columbia , gaf voor <le Commissie de volgende verklaring. Vraag. Hadden er in uwen Staat bij de laatste verkiezingen riiet vele fraudes plaats? Antw. Ja , Mijnheer , sommige menschen kwa- men een dozijn keeren om te stemmen; — vrouwen en kinderen stemden ook. yrouwen stemden voor hunne mannen of broeders , die ziek waren , zoo- als zij zeiden. Nadat wij eenige leden gekozen had- den voor de Wetgevende Vergadering , stemden z ij ze er glad weer uit. Sommige van onze kandidaten kregen eene meerderheid van meer dan honderd stemmen ; toch verklaarde de Vergadering dat die plaatsen waren opengevallen. Zij handelden geheel naar hunne eigene verkiezing. Dit zijn feiten , die ieder- een weet. Ik geloof dat vele van die gevallen te- 186 sproken zyn in de discussies van Bowen en De Large, die te Charleston hebben plaats gehad. Ja Mijnheer , de stembussen werden geopend en de stembrie^es verwisseld. Zij begingen fraudes op al- lerlei manieren. Ik ken een heer , wiens oom op hem stemde ; en men vond het stembrief e , waarop de oom eigenhandig den naam van den neef had ge- zet, en dien naam hadden zij uitgeschrapt. Ik ben zeker dat , als er maar eenige eerlijke verkiezing had plaats gehad , wij de leden van de Reform-partij zouden verkozen hebben , of van de Democratische party in veertien counties , en meer misschien. Wg meenden er goed mee te staan in zestien counties van de een en dertig." De Rechter Carpenter getuigde het volgende : Vraag : Ik geloof dat door u gezegd is , dat de negers , die op u wilden stemmen , of op den Re- form-kandidaat , mishandeld zijn geworden , bedreigd en vervolgd door hunne broeders kleurlingen. Was dat overal in den Staat het geval? Antw. Dat geloof ik wel. Verscheidene kleur- lingen hebben het mij gezegd in elk der counties^ waar ik geweest ben. Zooals ik vroeger gezegd heb, ik heb sommigen hooren zeggen , dat er bevel gege- ven was eiken kleurling dood te schieten , die voor den Reform-kandidaat zou stemmen. Ik geloof niet dat zulke orders gegeven v^ren , maar het was zoo het zeggen. Vraa^g, Geloofden de menschen het ? . 187 Antw. Zeker geloofden het de kleurlingen. Vraag. En lieten het er om ? Antw. En lieten het er om. Vraag. Waren de stemopnemers zoo verdeeld , dat gij eenige kans hadt bij het tellen der stemmen, of waren zij algemeen vrienden van den Gouvernem*? Antw. Het waren allen vrienden van den. Gou- verneur Scott , zonder eenige uitzondering voor zoo- ver ik weet; dat is, de commissieleden en de stem- opnemers waren zijne vrienden zonder eenige uit- zondering; behalve daar waar niemand van hunne partij te vinden was , die lezen en schrijven kon , dan moesten zij wel reformers tot stemopnemers kie- zen. Nu en dan kwam het wel voor dat er geen kleur- ling was , die lezen en schrijveii kon , en dan moest een reformer de stemlijst schrijven. Vraag. Wegens de noodzakelijkheid? Antw. Ja , Mijnheer , ik geloof niet , dat er in den geheelen Staat iemand tot commissielid of tot stemopnemer benoemd is , anders dan uit noodzake- lijkheid. Vraa,g. Als bij die verkiezingen de fraudes zoo groot waren als gij veronderstelt , in welk opzicht verhinderden de wetten van den Staat , om er zich over te beklagen , en de wettigheid daarvan te be- twisten ? Antw: In de wetten van den Staat zijn geener- lei strafbepalingen gemaakt tegen overtredingen van de kieswet. De eenige weg, om ze in rechten te 188 vervolgen was bij de Gerechtshoven der Vereenigde Staten onder de federale statuten. Vraag. Onder de statuten bekend als de dwang- wet? Antw. Ja Mijnheer; dat was de wet, waar on- der die mannen in het county Beaufort werden ver- volgd, maar er waren niet gemakkelijk bewijzen te leveren. De kieswet verplichtte de stemopnemers niet de stembrief es te bewaren , en zij bewaarden ze niet. Zy verklaarden dat A. zoo en zooveel stemmen had voor het Congres ; dat B. er zoo en zooveel had ; dat C. zoo en zooveel stemmen had voor het Grouver- neurschap enz. en vervolgens vernietigden zij de stem- brief es. zy vernietigden alles , waardoor zy zouden kunnen worden nagegaan. De manier waarop deze lieden van fraude overtuigd werden , in Beaufort , was dat men mannen liet overkomen uit de kiesdis- trikten , die een eed aflegden ten opzichte van de slem , die zy hadden uitgebracht. Om d^ heele zaak nader op te helderen : uit een van de kiesdistrik- ten kwamen een en veertig mannen , die zwoe- ren op zekeren kandidaat gestemd te hebben , en de commissie had slechts zes stemmen opgegeven; en zoo ging het ook in andere kiesdistrikten. Dat was een bewijs , dat de stembrieQes uit de stembus- sen waren genomen en andere er voor in de plaats gelegd. De wet , als het eene wet ^kan genoemd wor- den (ik noem het eene listige kunstgreep) werd zoo ingericht , dat zy de gelegenheid gaf om alle sporen 189 van hunne misdadige handelingen te vernietigen. De- eenige verklaring, waaraan men zich houden moest was die van de commissieleden , die , zooals ik ge- zegd heb j bijna altijd kandidaten waren voor de eene of andere betrekking. Vraag. Kon dé aan 'i roer zijnde partij onder die wet gehandhaafd worden , om 't even welke meer- derheid zy tegen zich had? Antw, Al ware er eene meerderheid van veertig duizend stemmen geweest, dan zou het nog even- zoo gegaan zijn , want de wet was er op gemaakt. Vraag, Gij hebt het distrikt van den Heer Wal- lace als voorbeeld genoemd. Welke feiten weet gij als bewijzen , dat in zijn distrikt de telling valsch was? Aniw, Ik heb dat distrikt nauwkeurig nageteld. In de eerste plaats heeft het eene groote meerder- heid van blanke stemgerechtigden ? Vraag. Waar ligt dat distrikt ? Antw. Het is Chester , York , Laurens en die streek. Ik heb een aantal verstandige lieden van bei- de partijen gesproken ; ik heb van beide partijen in- formaties ingewonnen omtrent de bijzondere counties. Ik heb met de kleurlingen het gansche distrikt door langdurige gesprekken gehad , en ik heb uitgerekend, dat de meerderheid voor den generaal Mc. Kissickin dat distrikt ongeveer zes of zevenduizend zou zijn. Ik grondde mijne conclusie op twee feiten : ten eerste op het karakter der bevolking, en ten tweede op 190 de stemming der gemoederen ; men was belangstel''^ lend en actief overal zonder uitzondering. Ik heb ge- durende de geheele reis niemand ontmoet , noch zwar* ten y noch blanken , die eenig idee had , dat Wallace 20U verkozen worden ; ik geloof dat niemand meer verwonderd was dan z^ne eigen aanhangers, toen er bevonden werd , dat hij eene meerderheid van drie duizend k vier duizend stemmen had. Hij was juist te voren geslagen door Simpson met eene meerder- heid van vyf duizend. Simpson raakte er uit , en Wallace nam zijne plaats in. Hij moest een lans bre- ken met Mc. Kissick, die een zeer populair woord- voerder is in die streek , en het volk is in 't ge- heel niet ingenomen met Wallace ; maar het lag in het plan van de ambtenaren van den Staat hunne zetels te behouden, om 't even op welke wyze het volk zou stemmen. Vraag. Welke debatten van de beide partijen hadden er plaats bij de kiezers-vergaderingen ? Antw, Zeer weinige; volstrekt geene debatten met den Gouverneur Scott. Ik geloof dat ik ongeveer vier algemeene discussies had op verschillende plaatsen, met kandidaten van de andere partij tot Staatsamb- ten en voor het Congres ; maar niet met den Gou- verneur , want hij kwam nooit bij die vergaderingen. 