Het rechtskarakter van het jusjurandum voluntarium naar romeinsch recht
Immers ook daar zijn alle aanspraken uit de vorige verhouding door den eed geconsumeerd, geabsorbe De eed is eene geheel op zich zelf staande, nieuwe causa obligandi. Vandaar kunnen wij het jusjurandum voluntarium geen pactum de non petendo noemen oindat dit pactum het voortbestaan der obligatie intact laat en den debiteur slechts eene exceptie biedt, zoo de crediteur, tegen den inhoud van het pactum in, zijn recht gehtend maakt ^^^). Windscheid zegt:,,Das pactum de non potendo beziehe sich gar nicht auf die QbligatioD, sondern nur auf die Klage." **^) De eed, zoals wij gezien hebben, richt zieh wel op de obligatie, ja zelfs heft haar naturlikestop. 212) Winscheid: Pandekten § 357 Litt. b. Czyhlarz : Inst, p.  2. 13. zijn de woorden „tantum neque alios uUos absimiles eis" geinterpoleerd voor „tantum nummularios." III. Ten onrechte zegt Cujacius: Cur maior sit poena furis manifesti, quam neque manifesti longe alia ratio est, nempe ut plus consequatur qui vigilantior fuit in servandis bonis suis, quique diligentior in persequendo et deprehendendo fure. etc. (Obs. Lib. XIX. Cap. XII). IV. Den verweerder stond eene actio ten dienste, zoo de eischer zijn verplichting tot editio instrumentorum niet nakwam. V. De wetgever behoort een doctoraat in het Romeinsche Becht in te stellen. VI. Eene octrooiwet in Nederland zoude in strijd zijn met de belangen der Nederlandsche Natie. VII. Alleen ter wille der goede internationale yerstandhough mag onze Begeering tot het tot stand komen eener oder werken. VIII. Het is in jure constitute ongeoorloofd van misdrijf verdachten in hypnotischen toestand te doen brengen, ten einde van de hun in dien toestand ontlokte mededeelingen bij het onderzoek te kunnen gebruik maken. IX. De jure constituendo is de toepassing der hypnose op van misdrijf verdachten als een middel om van henmededeelingen omtrent het misdrijf, waarvan zij verdacht worden, te ontlokken, ten strengste af te keuren. X. Naar art. 41 Sw. wordt "noodweer" niet voorgesteld als een recht van den aangevallene, maar als een straf ontheffende omstandigheid. XII. De verraeerdering van het inkomen der Eroon door toevoeging van Kroon in is niet ongrondwettig. XII. Het is overeenkomstig het systeem van onze Grondweck en op zieli zelie wenschelijk, dat de Grondweck het in-komen van de Kroon uit's Lands schatkist eens voor al vaststelt. XII. De wijze, waarop van Het recht van interpellatie gebruik gemacht wordt, is in strijd met de Grondwet. XIV. Art. 463 1^*« gedeelte B. W. sehrjft het verlof des kantonrechters gebiedend voor. Ten onrechte is deze bepaling in het ontwerp der Staatscommissie tot herziening van het Burgerlijk Wet- boek I. 1886 niet overgenomen. XV. Mondelinge huur, voor een zekeren, vooraf bepaalden tyd aangegaan, is onbestaanbar. XVI. Het woord "erfgenamen" in fine van art. 950 B. W. moet zijn „erflater." XVII. De woorden in art. 10 K. „en der levering" moeten als niet gesehreven beschouwd worden. 86 xvm. De bloote naamteekening, op de voorzijde eens wissels geplaatst, heeft niet de kracht eener acceptatie maar die van een blanco-endossement. XIX. Het noodadres wordt betrokkene, in geval van protest tegen den betrokkene. \ /. 