Geschiedenis van de diplomatie gedurende den Oostenrijkschen successieoorlog ...
Dit bock is ua oud dat hct autcursrecht erop is verlopen, zodat hct bock nu dccl uitmaakt van hct publickc domin. Ecn bock dat tot hct publickom, is ccn bock dat noort onder het auteursrecht is gevallen, of waarvan de wettelijkc autcursrecht is verlopen. Hct kan per land verschillen of ccn bock tot het publickom behoort. Boeken in het publickom zijn ccn stem uit het vcrlcden. Zc vormen ecn bron van geschicdenis, cultuur en kennis die anders moeilijk te verkrijgen zou zijn. Aanstekeningen, opmerkingen en andere kanttekeningen die in het origineel stonden, worden wccrgcvcn in dit bcstand, als hcrinncring aan dc lang reis die het bock hccft gemaakt van uitgever naar bibliothek, en uiteindelijk naar u. Richtlijnen voor gebruik Google werkt samen met bibliothekcn om materiaal uit het publickom te digitalisien, zodat het voor iedereen beschikbaar wordt. Boeken uit het publickom behoort, bewerkt samen met bibliothekom om materiaal uit het publickom te digitalisien, zodat het voor iedereen beschikbaar wordt. Boeken ilt het publickom behoort, bewerkt samen Alleen. Dit is echter een kostbaar proces. Om deze dienst te kunnen blijven levercn, heben we mängelen genomen om misbruik door commercicle partijen te voorkomen, zoals het plaatsen van technische beperkingen op automadsch zocken. Verder vragen we u hct volgende: Gebruik de besianden alleen voor niet-commerciSle doeleinden We hebben Zoeken naar boeken met Google ontworpcn voor gebruik door individuen. We vragen u deze bestanden alleen te gebruik voor personellijke en niet-commercicle doeleinden. Voer geen geautomatiseerde zoekopdrachten uit Stuur geen geautomatiseerde zoekopdrachten naar het sy steem van Google. Als u onderzoek doet naar computervertalingen, optische tekenherkenning of andere wetenschapsgebieden waarbij u toegang nodig heeft tot grote hoeveelhe-den tekst, kunt u contact met ons opnemen. We raden u aan hicrvoor materiaal uit het publickom te gebruiken, en kunnen u misschien hicrmee van dienst zijn. Dit bock is ua oud dat hct autcursrecht erop is verlopen, zodat hct bock nu dccl uitmaakt van hct publickc domin. Ecn bock dat tot hct publickom, is ccn bock dat noort onder het auteursrecht is gevallen, of waarvan de wettelijkc autcursrecht is verlopen. Hct kan per land verschillen of ccn bock tot het publickom behoort. Boeken in het publickom zijn ccn stem uit het vcrlcden. Zc vormen ecn bron van geschicdenis, cultuur en kennis die anders moeilijk te verkrijgen zou zijn. Aanstekeningen, opmerkingen en andere kanttekeningen die in het origineel stonden, worden wccrgcvcn in dit bcstand, als hcrinncring aan dc lang reis die het bock hccft gemaakt van uitgever naar bibliothek, en uiteindelijk naar u. Richtlijnen voor gebruik Google werkt samen met bibliothekcn om materiaal uit het publickom te digitalisien, zodat het voor iedereen beschikbaar wordt. Boeken uit het publickom behoien toe aan hct publickom; wij bewaren ze Alleen. Dit is echter een kostbaar proces. Om deze dienst te kunnen blijven levercn, heben we mängelen genomen om misbruik door commercicle partijen te voorkomen, zoals het plaatsen van technische beperkingen op automadsch zocken. Verder vragen we u hct volgende: Gebruik de besianden alleen voor niet-commerciSle doeleinden We hebben Zoeken naar boeken met Google ontworpcn voor gebruik door individuen. We vragen u deze bestanden alleen te gebruik voor personellijke en niet-commercicle doeleinden. Voer geen geautomatiseerde zoekopdrachten uit Stuur geen geautomatiseerde zoekopdrachten naar het sy steem van Google. Als u onderzoek doet naar computervertalingen, optische tekenherkenning of andere wetenschapsgebieden waarbij u toegang nodig heeft tot grote hoeveelhe-den tekst, kunt u contact met ons opnemen. We raden u aan hicrvoor material uit het publickom te gebruiken, en kunnen u misschien hicrmee van dienst zijn. Laat de eigendomsverklaring staan Het "watermerk" van Google dat u onder aan elk bestand ziet, dient om mensen informatie over hci project te geven, en ze te helpen extra materiaal te vinden met Zoeken naar boeken met Google. Verwijder dit watermerk niet. Houd u aan de wet Wat u ook doet, houd er rekening mee dat u er zelf verantwoordelijk voor bent dat alles wat u doet legaal is. U kuni cr niet van uitgaan dat wanneer een werk beschikbar lijkt te zijn voor het publiek domein in de Verenigde Staten, het ook publiek domcin is voor gebniikers in andere landen. Of er nog auteursrecht op een boek mst, verschilt per land. We kunnen u niet vertellen wat u in uw geval met een bepaald boek mag doen. Neem niet zomaar aan dat u een boek overal ter wereld op allerlei manieren kunt gebruiken, wanneer het een maal in Zoeken naar boeken met Google staat. De wettelijke aansprakclijkhcid voor autcursrechten is bchoorlijk strcng. Informatie over Zoeken naar boeken met Google Hct docl van Google is om alle informade weieldwijd toegankelijk en bruikhaar te maken Zoeken naar boeken met Google helpt lezers boeken uit allerlei landen te ondekken, en helpt auteurs en ui tgevers om een nieuw leespubliek te bereiken. U kunt de voUedige tekst van dit boek doorzoeken op hct web via |http: //books.google.coml I  der diplomatiek gescAiedenis was gedaa/n,^ ileef dab gedeelte hij cms minder heoefend. Dock sedert eenige jaren werd de helamstelling dadrin levendig^ en zagen meerdere werken daar- over ook in ons land het licht. Die verlevendigde helangstelling zoowel^ als mijne eigene neiging tot ieoefening van de gescAiedenis der diplomatic iragten er mij toe^ om hij het verlaten van de Hoogesacool nevensgaa/nde proeve uit te gven. Ofschoon over Aet tijdvak dat ik behandeld Aeb^ getffig-tige werken verschenen^ ook Academische gescAriften uit-hmam&n (1), konden deze mij niet terug Aouden dit onderwerp te kiezen. Want ik Aad Aet vooruitzigt van bij de bearb^iding^ autAentieke en onbekende bouwstoffen ten grondslag vanmijnonderzoek te kunnen leggen, Mijne verwacAtingen daarom-trent werden zelfs overtroffen, De betrekking van Rijks-Arclii-varius, die mijn geeerde Voder bekleedt^ stelde voor mij de Bijks-ArcA. Leven open. Op het verzeek van mijnen Voder hewees Z. M. onze ge- eerbiedigde Koning, Aem de zeldzame en vereerende onder- scheidingy van aan mij te vergunneny inzage te nemen van stukken in het Huis-Archief vant het Doorl, geslacht van Oranje-Nassau berustende. (1) Als 6. v. G. J. C. van Reenen* Diss, hUt-poUt-inaug. de hello, quod de Successione Austriaca gesium est, pace Aquisgranensi composito 1840. Amstehdami, C. J. Yolck, Diss. poUtica inaug, continens Historiam belli de Successione Austriaca, et pads quae insecutaest, Aquisgranensis. L.B, 1840. VI De Hear Staatsraa4 Mr. G. Groen van Prinsterer, helasi met het tozigt over Konings Huis-Archief gaf mij dacur-toe de gelegenheid. Ik hiib das das das vergund hörste openlijk mijnen opregten dank te betuigen. Ook mout ik eene welwillende en krachtige medefoerkung ondervinden van Jhr. Mr. J. A. ridder van dei Heim van Duivendijke en van zijn zoon Jhr. Mr. H. J. van der Heim, commies-griffier van de Eerate Kamer der Staten-General, Be eerste veroorhofde mijy de tweede maaJcte mij gemakkelijk het gehruik der nagelaten papieren en brieven van Aunnen voorvadery den Raadpenaionaris van der Heim. Deze voorregten die mij te beurt vielen, vermeld ik niet dan Met dankzegging. Zoo dit foerkje eenigzina gunstig mout worden ontvangen, zal ik dat. alleen toeschrijven aan den rijkdom der bronnen, die voor mij werden opengesteld, Het is mij een genoegen van deze gelegenheid gebrtdk te J^nnen maken ter vermeld Ving van de levervolle en vriende-lijke ondersteuning die ik mogt ondervinden van de Heeren J. W., Holtrop, biiliotheca/ria e« M. P. A, G. Campbell, erst-bibliothekaris van de Koninklijke bibliothek. Nog blijft mij de. aangename pligt over, mijnen welgemeenden dank te betuigen awn 27, Hoogleeraren van de Leidsche Hoogesehool ^ toier onderwijs niet alleen ^ maar ook icier bijzondere medewerking en onderecheiding ik of bij deze gelegenheid op nieuiOy of vroeger mogt ondervinden. Inzonderheid werd ik door uwe raadgevingen onderateund^ HoogleeraarYisaeTiDigy waarik bijatand noodighady enteregt gmoezen v>aar ik vreeade te dwalen, 'sHaoe, 29 Maart 1852. mf*f Imleidimo 1. HooFDSTnK I. Keizer kABBL yi en de PragmaiieJce Sanctie (1713—1740) 3—28. VaststeUing van de erfopvolging door elarel ti 4. De Stenden der verschillende vollenden, tot de Ostendische monarchie beförden, heuren die beschikking goed... 7, 8. De Keizer zu können den waarborg zijner besluiten te perhijgen van de buitenlandsche mogenden, Spanje geejt dien bij traktaat van Weenen 17.25, 8. Moejekjkheden over de Ostendische Maschappij. Allantie van Hanover, preleminairen van París 1727. Traktaat van Weenen 1751 9. De guarantie der zemogenden 10. De Pragmatiehe Sanctie ter' bekrachtigung aan den Rijhsdag te Regemburg aangeboden, Ajetandsa/Eten van de dochters van Keizer josbfh. Handehmjze van de hoven van Versailles, Muncken, Dresden, Tegenkanting tegen de Pragm, Sanctie.. 10 — 14. De Pragm, Sanctie, op den Rijhsdag aangenomen tnj meerderheid van stemmen, Nieuwe geschillen daaruit ontsproten 14 — 17. Guarantie verleend door Denemctrken en Rusland 17. Dood van vsbdbbzk Augustus n, Kamng van PoUn, de PoUnche Successte-oorlog 17 — 20. Vrede van 1738 te W Ilenen geschlossen, Guarantie door Franhyk verleend. Verhältnisse van den Kardinal de Fleury aan het hof van Munchen, Verbindtenissen tünschen Frankreich en Beijeren. 20 — 23. Gevolgen van den vrede van Weenen 1738 23. De twisten iuaechen den Keizer en den Keurvorst van Beijeren over de Ostenerpfölging worden hervat 23 — 26. Dood van KASXL Yi, ootdeel over zijn perioon, van twee tijdgenooten 26 — 28. HooFDSTUK n. Geschiedenis van de dtphmatie gedurende den Oostenrijksche succesm^oorhg (1740 — 1748) 29 — 141. Toestand van Europa in 1740; troonsbehUnmung van mabia thsbbsia. 30 — 35. § 1. Eerste codUtie tegen de Ostenerpfölging, Be Pretendenten van de Ostenerpfölging, Be Pretendenten van de Ostenerpfölging, Be Pretendenten van Hongarije en Boheme. Protest daartegen ingeleverd 35 — 89. Be Groothertog van Toscane wordt mede'regent van mabia the- BESIA, die hem ook het uitbrengen van de Keurstem van Boheme overdraagt, Moeijelijkheden daaniit ontstaan 39, 40. Aanspraak van Spanje 40, 41. BeKoning van Pruissen maakt aanepraak op een deelvan Sileziit'. Geschiedenis van de landen Jaegemdor/, Brieg, Wohlauenz,, erste onderhandeUng lusschen Pruissen en Oostenrijk... 41 — 44. De zemogenden 45. Frankrijk, de buitenlandsche staatkunde van datrijkin dezeoogen- bUkken. Zending van de Belle Isle naai' hit Duitsche Rijk. lets over het traktaat van Nymphenburg.. : 45 — 49. CoaKtie tusschen Frankrijk, Pruissen, Beijeren en den PdUz, waartoe ook Saxen bijtreedt 49 — 51. Walpole en het OostenrijTcsche Kdbinet 52;53. Conventie van Hanover 24 Junij 1741. 54. IX Pag. De. bemiddeUng der zeemogendhen. Conventie vcm Kleifi'Schnel- lendorf.. : 54. • De Hongaren 55. Verhiezing tot Keizer van karbl yu. Zijne regering. Hei interregnum, 55,56. § 2. Vrede van Berlijn. Verslapping van de eerste codlitie. Versterhing van den band tüsschen Ostenrijk en zijne bondgenooten. Verborgen inzigten van Prüsseen en Ostenrijh bij het sluiten der wereetikomst van Klein-SchneUendorf 57. .femieuunng der vijandeKjhheden, Prelemnmren van Breslau. Vrede van Berlijn, geshten onder bemiddeUng der Zeemogenden 58. 59. .femieuunng der vijandeKjhheden, Prelemnmren van Breslau. Vrede van Berlijn, geshten onder bemiddeUng der Zeemogenden 58 — 64. De Staettkunde van Fränkrijk in het Duitsche Rijh. Con/erentiSn van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. .femieuverken van de conventie van Hanover. Het pragmaHeke leger. 67, 68. . Traktaat van Worms. Aanspraak van den Koning van Sardinie' op Milaan. Houdihg van kabbl ehmahttbl in. Overeenkomst van Turyn » onder bemiddeUng van Engeland geshten. De -em- * standigheden veroorzdken het sluiten te Worms, van een traktaat van aiUantie, tusschen Engeland, mabia thibbsia en den Koning van Sardinie, 13 Sq)t. 1743. 68—72. § 4. Tweede CoaUtie. Unie van Frankfort. yerandering van ministerie in Franhijk, Het Ho/vaji Versailles maakt het drieUdig plan, masia thesesia in Duitschland, in ItaUe en de Oostenrijksche Nederhnden cum te vallen, Engeland met eenen inoal van den Pretendent te verontrusten. Verbond van FontainebUau, tusschen Franhrijk en Spenje. Onderneming van den Pretendent. Oorhgs-verkhring aan Engeland en Oostenrijk door lodewijk xv 72 — 75. P.I. Aatwal op de ZuideUjke Nederlanden, Ambaasade van Graaf Unko WiUem van Wassenaer naar lodewijk xv. Onderhandeling tu88ehei\ Engekmd en de Republik. Ambaseade van Boet' selaer na Ar Londen 75— -79. Inzigten de Konings van Prussen. De vereinte konstrukt van Prussen. THERBSIA met den Keurvorst van Saxen, Van Polen met Bussland. Art. 2 en 13 van het traktaat van Worms. Time van Frankfort. Traktaat van Versailles tüschen Frankreich en Prussen. Vereeniging van den Keizer met Prussen, La Chatelle  Subsidie-trak- taten met Beijeren. Verkiezing tot Keizer van den Groot- ^ hertog van Toscane , onder den naam van fbans i. Ottomannische hemddeUng 93—96. § 6. Vrede van Dresden. Geneigiheid tot vrede bij den Koning van Pruissen, ■ Verandering van Ministerie in Engeland. Ambassade van Chesterfield naar 's Sage. Overeenkomst te Hanover , tusschen Engeland en Pruissen (26 Aug. 1745). De zeemogendheden dringenbij mabia THEBBSIA op vrede met Pruissen aan 96 — 101. Aanval van den Koning van Pruissen op Saxen. Vrede van Dresden. 102. Redenen die den Koning van Pruissen tot den vrede bragten. Onder' handeling te Petersburg » geopend door de gezanten van Engeland, Oostenrijk en de RepubUek. Ambassade van de Dieu. Rusnsche kulp verleend 102—105. Siaatkundige voornemens van dArgenson in het Duitsche Rijk. . 105 — 107. xr Pag. § 7. Italie sedert het traktaat van Worms, Toestand vcm Itcdie, Staatkunde van d'Argensont met betrehking tot Italie, Traktaat van Aranjuez. PreUmintnren van Turijn, Tegenkanting van Spanje tegen de inzigten van dArgemon, Zending van den Graaf de NoaiUes naxar Madrid, De Oosten- rijkers in Italie na den vrede van Dresden. , . .' . . .107 — 112. § 8. De 2kiidelijke Nederhmden, Diplomatieke betrehhingen tusschen Frankrijk en de Repuhlieh der Vei'eenigde Nederlanden. Toestand der Zuidelijke Nederlanden. Inoal van den Pretendent in Engeland, Tweede Ambassade van van Boetselaer naar Londen. 112 , 113. Staatkunde van Frankrijk, ten opzigte van de RepubUek, Aan- biedingen van neutraUteit en van het kouden van een Congres. Geheime zending van de Larrey naar Parijs, Tweede Ambassade van vctn Wassenaer naar Parijs. Verrigtingen van van Wds- senaer aldaar. Briefwisseling tusschen van Wassenaer en den, Rdp, van der Meim, Ambassade van Grilles, Ontwerp van vrede, te Brussel gemaakt 113 — J 25. Oponthoud en tegenwerking y door Groot-Brittannie veroorzaakt, Resolutie van 1 JuUj. Afspraak van 2 JuUj 1746. Eandelingen van Engeland, Verdeeldheid tusschen de provincien van de 22- publik, Gebreken van den maatregel van 2 JuUj,. 125 — 132. Conferentien te Breda 132—134. Gorlogsverklaring van Frankrijk aan de Republik. OmwenteUng in de Republik 134, 135. § 9. De laatste Subsidie'traktaten. Verdragen tusschen de zeemogenden en eerdge Duitsche Vorsten over het overmen van troepen 136. Vereeniging van de zeemogenden, maria theresia en de Czarin van Rusland, Conventie van's Gravenhage 136 — 138. Gesprekken over den vrede te Panjs en te Luik, Aken als plaats van een te houden Congres vastgesteld.. 138 — 140. All Pag. HooFDSTUK ni. Congres en vrede van Aken (1748) 141 — 178. § 1. De vobrafgaandt vredespunten, » SO- April ms.: U2--15J. t § 2. Pruissen en de zeemogenden {Jan, — Met), Pkmnen van den Komng van Prüden, Brücken van den Graaf van Granave und Granave. Onderhandling van den Engellen gezogenen Legge met 1848 153—166. § 3. Het traktaat van vrede, geehten te Aken, op den 18 October 1748 156—170. Schneider van den tüchtend van den vrede, 170—178. Büllingen 179—194. De strände, die tüchtenden de geschiedenen van Habsburg en Capet eingewanden lang gestreden is, beslaat ongetwijfte een der belang rijkste gedeelten van de geschiedenen. Zelden was een worste, denn werde daher dan deze, Onder de regeringen van pån kalte v. aan- gevangen, bestond zij nog met vole kracht in bet midden der 18* eeuw. Wanne ria die strijdende magten haren laatsten kamp beginnen, en nog bovendien van den nitslag bet slaan of vallen van een stelsel van staatkunde voor geheel Europa afhangt, dan voorzeker vangt een hoogst gewigtig tijdvak an. Zoodanige kampstrijd was die, welke na den dood van den laatsten mannelijken Habsburger plaats had. Toen zijn de Bourbons voor het laatst opgetreden, om de Ostenrijksche monarchie te verbreken, op hare deelen Eijken te stichten, en zich het zoo lang geweckte gezag in het Boomsche-Rijk te verzekeren. Maar daardoor zou aan Groot-Brittannie tevens de bondgenoot zijn ontnomen, die aan hetzelve heerschappij gaf ophet vaste land, en die met zijne onomstootbare massa de Eranschten binnen hnnne grenzen moest houden. Ys^i d^ dat weder de laatste strijd een algemeene strijd is geworden, tusschen Prankrijk en zijne bondgenoten aan de 66ne^ Ostenirijk en de Zeemogendhen aan de andere zijde, terwijl eene nicuwe magt optreedt Om gebruik te maken van de omstandigheden en ziel zelze te verhefibn. Het geen in zulk een belangrijk tijdvak door de Diplomatic isverrigt, is het onderwerp, dat ik ter beschrijving heb geozen. Het zal nnttig zijn, daartoe vooraf aan tewijzenwat aan-leiding* tot den oorlog gaf, en de rigtting te schetsen, die door de s^aatknnde van Keizer xaxkl vi is gevolgd, om daama de diplomatic der mogendheden van Euiopa, en wel voorna-melijk van Oostenrijk,. der Zeemogendheden, van Erankrijk en Frnissen te volgen in al de gebenrtenissen van den Oostenrijkschen Successie-krijg; om eindeHjk, met bet verhaal van hetgeen op het congres te Aken is behandel, en eene korte beschonwing van den algemeenen toestand van Euiopa na den vrede, te besluiten. EERSTE tfOOFDSTUK. KETZER KAREL YI EN BE PRAGMATIEKE SINCTIE. (1713—1740.). Die Politik überhaupt beleucht — in dieser Periode, des vollen Character der Cabinets politik. Nie war noch der Unterhandlung in viel in Europa gewesen; nie glaubte man so viel damit anschließen zu können. Herrbrächt, Bandbuch, p. 848. EESTE HOOFDSTUK. KAREL YI EN D£ PBAGMATIEKE SANQTIE. JNa den dood van den Boomsch-Keizer Joseph r, was heißen breeder kaeel opgevolgd, zowel in de bezittingen van het Oostenrijksche Hnis, als in de Keizerlijke waardigheid. Den laatsten mannelijken afstammeling der Habsburgers in alle zijne verringten te beschouwen, valt buiten hetbestek van hetgeen ik mij tier heb voorgesteld. Het zal echter noodzakelijk zijn, de staatkimde van dien vorst na te gaan, voor zoover die in betrekking staat tot de erfregeling door hem gamaakt, en bekend onder den naam van Pragmatieke Sanctie. Veel is er door hem gedaan, veelopgeof-ferdj'om voortdurend en ondedbaar zijAe bezittingen in zijn stamhnis te bewaren. En om de door hem daartoe gemaakte erkennen door de vorsten en staten van Europa. Nog geen twee jaren aan de regering, had kabel VI reeds met overleg van zijn geheimen raad een besluit genomen, tot regeling der successie in het hnis van Habsburg, waarvan hij de Taatste mannelijke afstammeling was. Hij beriep zich daarin op oude privilegien en op de han- delwijze zijner voorgangers, hem ten voorbedd nagelaten. (1) (1) Hij beriep zich op het Privilegie, aan het hnis Tan Oostenrgk bij genadebrief van keizer vbjldesik i in 1156 geschonkea, in welken on- der anderen staat : ^Qoicqmd Doz Anstriae in terris juris «.. fecerit vel statuerit,hocIm« — 6 — In dit beslnit verklaarde hij hoofdzakelijk het volgende : ^Dat hij bekend metdezorgderBoomsche Keizers en aarts- /yhertogen van Oostenrijk voor de vaststelling eener oide en /rregel van ondeelbare erfopvolging in al hunne Staten en /s'Koningrijken, om eeuwig en onveranderlijk in acht te wor- den genomen door hunne nakomelingschap van de eene of /grande kunne; dathij, gdet hebbende op den uitersten ml ffVdji PESDINAKD n, van 10 Mei 1621, bevestigd door zijn ff Codicil van 8 Ang. 1635, waarbij het majoraat wordt vast- >/gesteld; dat, in acht genomen hebbende de acte vanverdee- >yling van Keizer >y. Leopold van 12 Sept. 1703, was jusi-gedrokt de orde, doorzijnen broeder Joseph en heen, en hübschen nakomelingen te volgen, of door dien van beiden, die den anderen en zijnne nakomelingenschap zon overleven, zails ook de orde in wdke, volgens bovengenoemde verdra-gen, de aartshertoginnen, bij gebreke van mannelijk oir^ ye^kander moeten opvolgen, hijbepaald heeft, bij wijze van Fragmatieie Sanctie en eeuwigdurend gebroken dat: 1. Der regt van Priniogenituor in s^jn Huis onder de manne- //li^ke wettige vorsten zal voortduren, en hij gebreke van 4^mannelijk, dit regt tot de aartshertoginnen zal worden lut- >rgestrekt, en wel in de eerste plaats de erfopvolging zal ver- #rvalkn aan de aarti^ertoginnen zyne docbtars, dan aan zijne //nichten (de dochters van Joseph), ten derde aan zijne zijnne zijnne zijnne  debet in alinde quod modo imposturam commatare. Etsi Dax Antrimae sine herede filio decederet, idem Docatns  Erkenrvorst van Saxen peederik august, verloof d was, stemde hij de voltrekking des huwelijks niet toe, dan nadat zij bij plegtige aktiver had, zijne Pragmatieke Sanctie voor wettig te erkennen, en mitsdien afstand te doen van alle vordering, weike zij op delanden, aan het huis van Oostenrijk beho-rende, zou kunnen hebben, anders dan bij het besluit van 12 Sept. 1713 bepaald was. Deze vexlaring werd door haren aanstaandengenial, en schoohvader predebik Augustus n, Koning van Polen, uitdrukkelijk bevestigd. (2) (1) Op grondvanhet Instrumenium Saccessioms, van 12 Sept. 1703, tus-schen Leopold en zijne beide zonen vastgesteld, waarnit volgde, dat de opvolging zou zijn aldas: LEOPOLD. 10 JOSEPH. by gebreke van soons van JOSEPH, zyn broeder.. 2<> Eaebl. • I • 30 de Z00B8 van kabel. (bij gebreke van deze,) 4t^ de, dochters van Joseph bij geB*k^ke van deze dan eerst: 5^ de dochtera vamsAKEL; alien volgens het regt van primogenitnur, zie rousset T*Xyi, p. 447. (2) dumont; corps univ. Dipl. T. VIll. P. II p. 8. alwaar deze Rennciatic, — 8 — Nadat de Keizer aclitereen Volgens zijne beschikkingen had doen goedkeuren en waarborgen door de stendm van Hon- gaiije, Boheme, Oostenrijk en overige bezittingen in het Buitsche-Rijk (1720—1726) (1), droeg hij zorg, dat znlks ook geschiedde in de Oostenrijksche Nederland^i (2). Streed zijne successie-regeling tegen de beschikkingen van liEOPOLD., niet minder tegenstrijdigheid bestond er tusschen haar en de Praginatieke Sanctie, door kab^sl y in 1549 oontrent de Ned^knden gemaakt. Daarbij was het regt van plaatsvervullipg in de regie en zijdlinie vastgesteld (3). Om die reden weiden, bij de goedkeurill^ dooi; de Staten derOostenrijksche Neder — Landen, deze bepalingen van kasel opgeheven en vemietig. Ook van de buntenlandsche mogendieden zijnner besloiten te verkrijgen. Yan deze was Spanje de eerste, die ze voor geldig verklaarde, in deTracataten, welke het met Ostendien in 1725 onder den invloed van BIPPERDA sloot (4), tijdens de verwikkelingen tusschen het Weener-Hof en de Zeemogenden, over de oprigtning der Ostendische Maatschap. met bijbehoorende toetrediogen en andere stakken, Yfto 19 Aug. 1719 en 1 Oct. 1719. In dezen afstand zijn vooral merkwaardig de woorden : Sincere fideliter ae accurate observatnras neqne iis indtrcte contra- Tentaras, sed et neqne admissnras esse, nt iis a qnocnnqne alio snb qna- •Tentaras, sed et neqne admissnras esse, nt iis a qnocnnqne alio snb qna- •Tentaras, des Interregni T. I, p. 16. dumont, T. VIII, P. II, p. 51. De gnarantie van HongarQe werd «erst, naeene beraadslaging Tan Tentaras, des Interregni T. I, p. 16. dumont, T. VIII, P. II, p. 51. De gnarantie van HongarQe werd «erst, naeene beraadslaging Tan Tentaras, des Interregni T. I, p. 16. dumont, T. VIII, P. II, p. 51. De gnarantie van HongarQe werd «erst, naeene beraadslaging Tan Tentaras, des Interregni T. I, p. 16. dumont, T. VIII, P. II, p. 51. De gnarantie van HongarQe werd «erst, naeene beraadslaging Tan Tentaras, des Interregni T. I, p. 16. dumont, T. VIII, P. II, p. 51. De gnarantie van HongarQe w 2 jaren, door de bemiddeling van den Kardinal czackt yerleend. (2) Europ. Mercurius, anno 1725, p. 240. Zie ook Spec. Juris Pnbl. inangurale de Sanctione Pragm. Imp. caboli V. j. j. de kehpbkaer. Lngd. Bat. 1787. (3) KLUiT, Hist. fed. P. I. p. 26. waoenaar D. V, p. 383. D. XVIII, p. 318. (4) Paz inter CAROLUM YI etc. Viennae, 30 April 1725, art. 12. Foedaa*inter Sacram Caosaream etc. demoss, T. VIU, P. II, p. 106 en 113. _ 9 — De opriging dezer Maatsohappij en andere bezwaren, die de Zeemogenden in hare handelsbelangenkwetsten hadden lianleiding gegeven tot bet ontwerpen van een verbond door Engeland, tot hetwelk Prankrijk, Pruissen, eenige Duitscbe vorsten, Denemarken en de Vereenigde Provincien toetraden. Dit verbond, bekend onder den naam van Alliantie van Hanover (1), had den Keizer genoodzaakt, hoewel ook hij Bondgenooten in Eusland en Pruissen (2) gevondenhad,tot vredesonderhandelingen over te ^an. Aangevangen met de preleminairen van Parijs, tc Soissons voort gezet, eindigden deze onderhanddingen met hettraktaat vin Weenen (1727 — 1731) (3), nadat Spanje afzonderlijk met Irankrijk, England en de Vereenigdo Provincien, te Sevilla een traktaat van vrede en verdediging had gesloten. De ophefläng der Ostendisehe Maatsohappij, reeds sedert de preleminairen geschlossen, was liiei:van het gevolg. Tevens werde een einde gemaakt aan de bestaande geschlossen over de toelating der Spa^nsche bezettingen in Italie. Daarvoor werd van den kant van Groot-Brittanie, bij art. 2 van dit Traktaat, dat buit^i de medewerking van Erankrijk en de Staten-Generaal gesloten was, de Pragm^tieke-Sanctie vun kabel vi erkend en gewaarborgd. (4) - (1) Traits d'alliance fait et concln «otre lenrs Maj. Britt., trie Chr^t. et Prnssienne ^ Hanovre, 3 Sept. 1725. Acte d'accession.des Proyinces Unies an dit traits, 9 Ao^t. 1726. dachokt, T. Vni, P. U, p. 117 et 13j. (2) Traitd (apocryphe) de Wnsterhanseo entre TEmpereur et le Boi de Frnsse^ fiign^ le 12 Oct. 1726. Pruissen,' aan de Brandenbargsche poMek getronw, had spdedig zijnje'bondgenoten yerlaten,om de zijde des Eeizers te kiezen. Bij deze gelogenheid lyas de Pragm. Sanctie door Pruissen, het «rfregt yan Brandenburg op Gulik en Berg , door Oostenrijk gegnarandeerd. . (3) RorSSBT Rec. T.VI, p. 13 sq. Comte db oardbn, Hist, g^n^r. des Trait^ ^e Paix, T. ill, p. 152. Paris, amtot, onyrage en train de pu- blication. ^4) Traits d* Alliance entre Sa Majesty Imp^riale et Sa Maj. Brittanniqoe, Yienne 16 Mars 1731, rousset Becaeil, T. VI, p. 13. — 10 - De Vereenigde Provincien, die eerst in 17S2 tot het Traktaat toetraden, verbonden zich niet tot de vrijwaring der Oostcn- rijksche successie, dan onder de volgende voorwaarde: if Zoo de Aartshertogin, op wie 's Keizers nalatenschap // vidy in dea echt trad met eenen Yorst, zoo magtig en rijk, ffAsA zulks xnet reden yoor het behoud y&n de rust en het ii^evenwigt van Europa mogt. doen vreezen, zouden Engeland //noch de Staten tot de gnarantie verbonden zijn.^ (1) Nn scheen eene geschikte gelegenheid den Keizer geopend, om zijne erfregeling ond^r de bescherming van het Heilige Boomsche Bijk te stellen. Het Traktaat van Weenen moest door den Bijksdag worden bekrachtigd. Bij de behandeling van art. 2, moest de Fragmatieke Sanctie, zoo dacht men , noodwendig ter 'sprake komen. Doch men be- paalde zich tot het artikel, dat betrekking had op de toelating van Spaansche bezetting in de sterkten van Toscane en Parma, leenen van het Bijk* Het overige, als kennisge^ng aangeno- men , bleef onbeantwoord. Dit was jet was the door den Keizet beobacht word. Daarom werd door hem een tweede Cammissiana' Decreel den Bijksvorsten en Stendenaangeboden, W8arbij de waarborg tegen elken aanval, en de vrijwaring van nitwinning, door wien ook gedaan, verzocht werd. Hierbij werden, behalve het Keizerlijk besluit van 19 April 1713, "de afstandsakten der beide dochteirs van JOZEPH overgelegd (2) daar sedert 1722 maria amalia, tweede dochter van Keizer jozeph, gehuwd was met den Erf-Keurvorst van Beijeren karel albeet, bij welke gelegenheid zij, even als hare zuster, af stand van regten gedaan had. Intusschen was het Weener Hof in de voorbereiding van eenen gunstigen uitslag niet nalatig geweest Het bezigde daartoe den invloed van den Keurvorst van Maintz, oom des (1) RoussBT, SnppL du Corps Diplom. T. IH. P. II, p. 292, art. sep. act. concnrr. ord.-gen. act. Hag. Com. 20 Febr. 1732. (2) Zie ps^. 7. De akten, daarvan onder toetreding des Keorvorsten gemakt, bij dumont, T. VIII. P. II Keizer, die door zijn betrekking van Bijks-Director, bij de Duitsche Stätten veel vermogt, wie denn einde waien ook expresse zeodingen gedaan van aan de Zwecken, die das het meest zierenden haben. Van de godsdienst-gesehillen in der Saltzburgsche, te dien tijfle vrij hevig, werd ook al door den Keizer gebruikt gemacht. Aan de Katholijke Staten zeide men, dat de Pragmatieke l?anctie het Boomsche gelöst in Dnitschland zou bevestigen en nitbreiden, terwijl men aan de Frotestantsche hulp en bijstand in de toekomst liet voorspiegelen, zoo zij de successie-regeling begunstigden. De hevigste tegenkanting, intusschen, vetwachtte men van die Vorsten, die onder den invloed stonden van Frankrijk. De ongünstige gezindheid van dat Rijk kende men aan het Weener Hof. Eeeds bij het aaubieden van het ultimatum door de bondgenooten van S^villa, had de Kardinaal de Plevry zich zeer vijandig uitgelaten tegen de beschikkingen door den Keizer gemaakt. In dien geest werkte het Fransche ministerie voort door zijnen Minister-Besident bij de Rijksvergadering de Chavigny (2). Gretig werd door Beijeren's Kenryorst gehobr g^even aan diens inblazingen, niettegen- sta^de de Pragmatieke Sanctie reeds door hem in 1726 bij een tractaat was gewaarborgd (3). Zoo zelfs, dat de keizer- lijke afgevaairdigde aan hetHof vaii Munchen, zijne pogingen aldaar als yruchteloos beschouwende, van daar vertrok, te meer daar het bleek dat ook Saxen ^ene lijn met Seijeren (1) Woorden.ran den Minister •Resident der Ver. Nederl. » in zijne geheime missire van 26 Jniy ait Begensburg. Munscript. Rijks-Archief. (2) Tournaray, daar seekere ontsaglijke mogendheid hotzelve decreet komt te tmyerseren; (3) ten confirmeren in hiar opinie, dat tusschen meergemelde Ceurvorst en Frankryk heielfijk verbindtenissen en verstandhoadingen zijn, om het oogmerk van den Keizer te traverseren. Missis van den Hr. oalliebis, Minister-Resident der Vereen. Prov. te Regensb. Minister. JRijks'Archief. (3) Traits of Alliance, concln lei Sept. 1725 entre sa Maj. Imp. et Cath. et les Electors de Cologne et de Bavière, art. 2. — 12 - trok. Al deze geheime onderhandelingen hadden plaatsberde zele in beraadslaging bij den Bijksdag kwam. Middelerwijl was de Chavigny, met de keizeTlijlce Commissa-rissen in oneenigheid geraakt, oiit B^ensburg yertrokken. Doch v6(5r zijne a^eize had hij gezorgd, dat van verschlillenden zijden geschriften nitkwamen, flie den Keizei vijandig waren. De ondedbaarheid der groote leenen te bestrjden, de deel-. Balden als wettig en geordneten van der vorigen, was de voorigen strekking dezer vlugschriften. Men wees, daartoe op de handelingen van torige Keizers, als van ilixiciliaan, FEEDINAND en KABEL V, tcrwijl men het privilegie van 1156, als niet gegeven aan het Hois van Habsburg, maar wel aan dat van Babenberg, als onvoldingend bewijs terugwees. Erankrijks politiek, de verbrokkeling van Oostenrijks magt, doorde verdeeling zijner landen, straalde hiergeno^ indoor, om deze geschriften aan te nemen als gevloeid mit eene pen an het Hof van Versailles gewijd. Yanzulke denkbelden nitgaande, washet^tmeestgeraden, de ondeelbare erfopvolging aan te tasten in die streken, waaruit Oostenrijk zijne meeste krachten trok. Boheme en Hongarije waren dan ook het voomame doelwit, dat men zocht te treffen. Boheme, zoo zeide men, was een Keorvorstendom en volgens de gouden bulle, kan geen Kenrvorsteiidom aan eene vrouw vervallen. Als Koningrijk beschouwd, hadden beide landen Het volste regt, bij vrije kenze zich eenen Koning te verklezen, Bovendien had de Keizer, door van de dochters van Joseph een afstands-akte te vorderen, stilzwijgend eijcend, dat zij werkelijk een regt bezaten. Men doet geen afstand van em. regt, dat men niet heeft. En deze laatste redenering was zeker niet de minst juiste (1). Op al die tegenspraak werd door betweener hof niets geantwoord. Het was ook eene van die. (1) Vele andere beweegredenen, weike tegen het voorstel werden aange-voerd, zijn te vinden by bottsset, Becneil T. Yl, p. 283. B^flexions d'an Patriote Allemaad et impartial etc. — 13 — omstandigliedeny waarin het beter ist zwijgen, dan te spreken. Yooral was dit rädzaam, daar 'de Keizer reeds zSo groote meerderheid op zijn voorstel vereenigd had, dat hij er openKjk voor uitkwam, niet aan den goeden uitslag meer te twijfelen (1). Dit liet niet na, dat deze aanm'erkingen eenigen indnik begonnen te maken, waarom de beraadslagingen in de vergadering zelve,zoo veel mogelijk werden verhaast. Ein delijk werdeii de stemmen nitgebragt Behalve de Kenivorsten van Beijeren, Saxen en den Palt?, waren nog 7 stenden tegen betuig des Keizers. leder, het aij voor of tegen, biagt, als naar gewoonte, zijne stem met bijvoeging der beweegredenen nit. Het Beijersche votum stelde, onder betuigingen van eerbied voor den Keizer, de vrijwaring der Ostenrijk-sche landen als onnoodig voor, den waarborg der successie-regeling als gevaatlijk voor de Duitsche vrijheid. Het rustig bezit van Itane en van de Ostenrijksche Nederlanden was immers onlangs nog Gegen aanval was dus te wachten; zich tot verdediging te verbinden was dns doelloos. Daar boven stonden deze gewesten niet in regtstreeksch verband met het Duitsche rijk. Steeds had men onderscheid gemaakt tusschen de landen, diemiddelijk en onmiddellijk daarmede in betrekking waren. Altijd was voor den Keizer een waarborg zijner Duitsche bezittingen te vinden in hare naturilijk ligging, omgeven door Rijks-vorsten, wier trouw, waar het te pas kwam, immer Duitschlands vrijheid verdedigd hii. Maar een waarborg uit welk'e oorzaak en tegen iedereen (e quacunque causa, contra quoscumque) van de Pragmatieke Sanctie te verleenfea, was te gevaarlijk. Dit zou den opvolger des Keizers van alle verpligt jegens het Rijk ontheffen. Ilij zou ongehinderd de Rijkswetten kun- nen schenden. Dan zou men meer voor den opvolger, dan voor den Keizer zelven doen. Men moest dus de geheeTe zaak (1) Missive van den Minister des Minister des Ministers, 10 en 17 Dec. 1731 Imver laten rusten, tot dat sij beter was toelicht (1). De Keizer had alleen toe*te zien, dat hij ge^e bepalingen maakte, waarbij de regten van derden werden verkort. De beweegredenen der overige tegeaatonmenden waren, hoe- wd op gematigder toon, genoegzaam deaselfde. Kiettegen- staande al deze bdemmefingen, werd door de drie rijks- kollegien een canclusnm, tot bekrachtiging m. waarborg yan 's Keizers beslnit van 1718, genomen. Hiardoot asag kambi. eindelijk zijn pogen met een viij gnnstigen nitslag bekroond. Zeer hoog was intnsschen de twist tnsschen de Mnncher en Weener hoven garezen. Boor de keizerlijke zaakgelastig- den werd zelfs openlijk beweerd. Dat zij een tractat van offen defensive allantie tusschen Frankreich en Beijeren, om zijn de guarantie te traversereh, haclden onderschept (2). Gunstiger scheen deze nitslag voor den Keizer te zijn, dan hij werkelk was. Naanwelijk toch was het conclnsom genomen, of de vraag ontstond: is het op wettige wijze genomen? Het besliste een rijksgesohil. Was de beslissing hij-vmo modo geschied? Er waren namelijk punten, het Duitsche Rijk betreffende, die alleen met eenparige stemmen der collegien konden worden uitgemaakt; andere waartoe de meerderheid van stemmen Yoldoende was. Groot was het getal van gesehriften, die hierover weder uitkwam. De kracht van het Bijksconclnsmn werd in de denkwijze van velen pndermijnd; het voordeel, dat de Kdzer meende verkregen te hebben, verminderd. Geene keizerlijke bepaling bestond er, waarit volstrekt bleek, of er in deze aangelegenbild bij meerderhdd moest worden gestemd; doch de gevallen, waarin eenparigheid werd. (1) Men wenschte namelijk wel te weten, wie tot Boomsch Koning con worden verkozen, zoo als blijkt mit de brieveB van den heer gAlliskis. (2) Missive van den heer oalliebis van 7 Jan. 1731. — 15 — De goadeB BuUe spiak alleen van de keuze eens Boomsch Konings bij meerderheid van stemmen. Tijdens de godsdienst-oneenigheden was er vooitdurend twist over eenpaiigheid of meerderheid van stemmen in de vergaderingen. Eindelijk nam men totregel aan,omovergodsdienst-aaken bij eenparigheid, over staatszaken bij meerderheid van stemmen te besluiten. Doch, daar veelal staats- en godsdienst-zaken zeer naanw verwant waren, deed deze bepaling de twistennietophonden, maar veel meer toenemen. Eindelijk werden deze twisten voor een tijd gestild^ door art. V van den Westiaalschen vrede, waarMj Bepeald was, dat in godsdienst-zaken en in die aan-gelegenheden, waarin de Staten niet als 66n ligchaam konden worden besehouwd, als ook in zaken van beksting, de meer-derheid van stemmen zou beslissen. Verre was het er af, dat dit yoldoende wate. Njeuwe onigheden ontstonden, en zoo werden, in de Capitulatio JoaepMna negen gevallen aangewezen, in welke door den Keizer niet zonder algemeene toestemming koft worden gehandeld. Ck)k in de Capitulio van kabsl vi, bij zijne kroonifig bezworen, werden degev^llen opgenoemd, waarin de eenstemmigheid vereischt werd. Zoo werd, hetgeenvro^er regel was, nitzondering. TJit deze artikels nn werd beweerd, dal volgde, dat het Rijks-conclnsum, tot waarborg der Pragma- tieke Sanctie, met eenparige stemmen had moeten genomen zijn. In deze bewering redeneerde men veel bij analogie, terwijl de partij des Kälers zich huld aan de letter der wet. // Volgens art. n der Capitallatio Carolina, zoo ijeide men, //was bet den Keizer verboden nienwe rijks-wetten te maken. Art. X //liet hem niet toe, de rijksgoederen te vervreemden, bezwaren, / veranderen, noch buitengewone privilegien te geven, zonder / e^nparige toestemming van de Keurvorsten en Stenden" (1). (1) Kayser cabls de$ SechsUn TTaU-Cbptto^tionetcLeipfiig bey thomas JRITSCHBN a. 1712. Art. n. >.keines weges aber ohne Churfarsten, Fursten und — 16 — //Wie zal nu hieruit niet opmaken, dat ^nparige toestem-//ming uoodig is, om de Pragmatieke Sanjctie van kracht te /doen zijn? Het is eene bepaling, door welke de gewoonten /eo wetteu des Bijks openlijk veranderd, de aard der Bijks-//eigendommen gewijzigd wordt. Groote Privilegien, in principale atleen aan mannen toekomende, worden aan vrouwra/.geschonken." Yeel vertrerewen boezemt dit betoog niet in, als men opmerkt, hoe art. 11 geheel verdraaid en nit zijn yerband gebracht is. Want nit den zamenhang van het artikd bHj|^t dunkelijk, dat men alleen. op het oog had, veranderingen te vorkomen in bepalingen van den Westfaalschen vrede, bij welke de godsdi^ist-zaken waren geregeld. Andere wetten had men niet bedoeld,  und wollen Wir Tins angelegen sein lassen, alle dem Rom. Reich angehören, und Gerechtigkeiten in und ansserhalb Tentschland, sonderlich in Italien anfrecht zu erhalten, und deren wegen zu verfügen das sie zu begebenen Fallen geblieben und renovirt n. s. w. p. 63. ad art X. Door bepätete mannig, wäardoor hij die Teenen in zijn geslacht zuktte het behouden, niettegenstaande het enthält van manndijk Gir, verandert hij de regten en hoedanigheiden der Eijks-leenen; Zonder goedkeuring van geheeljiet Bijkv kan dus de Keizer alleen geene bepalingen, daar over-makeo. Al deze tegenwerpingen bleven van den tant des Eeizers niet onbeantwoord. Te^enschriffen kwamen uifr, die, even als die van de wederpartij, op enkele gunstige nitzonderingen nämtzen door langdradigheid en herhalingen. E^ne bewijsaanvoering des Keizers mag cm hare juistheid niet worden voorbij gegaan. Sedert de jluraliteit in stemming als algemeen beginsel was aangenomen, was de urianimiteit uitzondering geworden. Die nitzonderingen warei^uitdrukkelijk aangewezen. Hetwas dus niet geoorloofd, een xuimeren zin te geven aan de nitzonderingen bij de wet bepaald. Door al dien woordenstrijd intusschen, .won men niets, De geschillen sluimerden nu voor een tijd,Aiaar dever-^ wijdering tnsschen den Keiz» en de hoven van Miinclien, den Paltz en Dresden duurd'en voort.. Middelerwijl (1) verbonden zich Denemarken en Bnsland tot den waarborg der Pragmatieke Sanctie,tegen belofte des Keizers, om den Hertog holstein. qottorp een deel van Sleeswijk te doenafstaan. (2) Onder deze omstandigheden overleed de Koning^van Polen, Keurvorst van Saxen, pkederik Augustus ii, waarna de Poolsche Successie krijg ontstond. Tmmer had een groot deel der Poolsche natiemet wantrouVenaangezien, dat een vxeemd vorst op haren troon gezetenwas. Geen wonder dus dat, bij (1) Traits d*alliance et de gahintie entre TEmperear des Bomains , Tim- peratrice de Bnssie et le Boi de Banemarc, concla ^ Coppenhagne 26 May ¥732. soussET T.vn Beeneil pag. 46*4. In 1725 had,de Eeizerin vaa Bus- land reeds, bij hare toetreding tot het tractaat.Yan Weenen, de Pragma-r tieke Sanctie erkend. (2). Zie over deze Holateiuscbe kwestie aonssBT t., yi inflne. 2. Konings dood, eine aanziellijk partij zich vormde, om zich een nationalen vorst te kiezen. Krachtig liet ook hier Frankrijks invloed zich gevoden. Daar unlde men Sta-nislaus ECZiNSKY, den schoonvader van London xv, weder op den troon zien. Augustus, de zoon des overladen Königs, had tot nog toe weinig voorzügigt van gekozen te worden, te minder daar de Keizer, niet gaame ziende dat een hem vijandige Bijksvorst meer inagt verwierf, zich met Rusland en Russen verbonden had. Dit verbond, gesloten erst voorwendsel van de vrije verkrijgen eens Foolschen Konings te beschermen tegen buitenlandschen invloed. had eigenlijk ten doel om, einneil, breeder van joan v Koning van Portugal, op den troon te plaatsen. Doch gehtel keerde de politick, toen Augustus aanxARSL VI de guarantie zijner successie-regeling aanbood, indien hij hem in het verkrijgen van de Poolscl^e Eroon wilde bijstaan. De Keizer nam dit aanbod aan, (1) ener werdeeneovereenkomst tusschen deze vorsten aange gaan, waarbij dekeor vorst, in de krachtigste bewoordingen, niet alleen de snccessie regeling van. Oostenrijk erkent, maar zelfs nitdrakkeKjk belooftgeen aanval daartegen te ziillen toe]aten, en elke poging van nit- winning door wien ook, te zullen afweren. Zeld&i werd er een tractaat gesloten, dat op hechter grond- slagen van goede'trouw scheen gevedigd dan dit, en toch, zoo als mfti zien zal, het verloop van 7 jaren was voldoende, om aan de staatkunde van dien tijd middelen in de hand tegeven,ier zich ontslagen van te rekenen. Aldra had men nn in Polentwee partijen, de eene, door Frankrijk ondersteund, koos STANISLAUS LECziKSKT, dc andcre, door Rusland en Oostenrijk gesterkt, den Keurvorst van Saxen. De legefs, aangerukt om eene vrije keuze te beschermen, dienden nu om de gedwongen keuze te handhaven. Lodewxjk XV, die den Keizer. vroeger reeds met représalées bedreigd had, verklaarde hem nu den oorlog. (10 Oct 1733.) HetDuitsche (1) Convention de Vienne 16 Jnlllet 1733. De Garden t. m p. 159. — 19 — Bijks-ligchaa2# nfdlde hij zicb ^chter niet tot vijand wak^a. DaaroxQ gaf hij te k^imen dat, ^oo de ^ansche w^penen Duitschlimd aantastten, dit alleen geseUeddQ cm deu Keizer te stiaffen, maar dat hij niets liever b^eerde, dan ijiyrede e^n yriendsch^^p m^t het Boom^che-Bijk te bliJY^i. Ondanks dei^e yerklan^g^y gedaa^ terwiji EraASche troepen zich van K&bl jneester maakteiiy werd door den Bijksds^g be^loten (26 Febr. 1784) de zijde des Keizers te ki^n, daar de vxede van Baden geschonden was. Pe KeUryorsten van Beije- ren, Keulen eu den Palt:? verzetten «ich tegea dit conclu- snm en blev  waar-nit hij nu niets dan nadeel, zijn voorziet de; zeen^ogendhen om hulp* Maar de behendige staatkunde van den E^rdinaal deELenry had dok aan die zijde niet stil gezeten. Reeds voor het. begin van den oorlog hadden E^geland en de Vereenigde Provincien getracht, den Keizer van zijn vpomens af te brengen. Nu verklaarden. (1) Dit geheime tractaat is yoor het eerat in 1844 door de regering van Spanje nitgegeven, en opgenomen door de Garden, Mmtoire g^n^aU des traith, T. HI, p. 173. By hetzelve werd bepaald: Het Hertogdom Milaan zon aanden Eoning Tan Sai^dinie komen. Kapels, Sicilie en de plaatsen op de knsten van Toflcane* aan Spai^e. Onderlinge. goarantiet regeling van de w^ze van krygsbehoefteu te leveren. Flan om den Keizer, te geiyk in DnitwiUand^ Lombardye en Kapels aan te^tasten. — 20 — zij, dat de Poolsche oolog gegen casus foedefis was, dai zij zich wel verbonden liadden den Keizer in zijne landen te handhaven en ze te verdedigen, maar geenszins hem te onder-sieunen als hij aanvaller was. De geest en de inhoud der tractaten waien defensiösen, nietsanders stond hun te doen, dan de volstrektste onzijdigheid te bewaren. Voorts, zoo 't geval Voorkwam, waren zij voornemens de vybonden heiligijk op te volgen. (1) Spoedig hierop volgde de conventie tusschen de zeemogend-heden en Frankrijk, waarbij de nentraliteit der Oostenrijk-sche Nederlanden werd vastgesteld. (24 Nov. 1733). De zee-roogenden en vooral de vereenigde Provincien, vreesden dat de Znidelijke Nederlanden, van troepen, geld enmaga-zijn genrorden. De 2. Dezember nentralit, de voortdnrende tegenspoed zijner wenen, den Keizer naar vrede yerlangen. De Engelschen en Nederlanders boden hunne bemiddeling aan, doch verscheidene voorstellen welke zij dedeh, werden verworpen. Er zat een wrok bij den Keizer over de geweigerde hulp, hij misstrouwde de zeemogenden. Unverwacht kwam men in Frankrijk ophet denkbeeld,heimelijk regtstreekscheionderhandelingen met den Keizer aan te knoopen. De vredes-preleminairen van 7 October 1735 waren hiervan het gevolg. Onder anderen hidden zij hi, dat Stanislaus leczinsky afstand zou doen van den Poolschen troon, ten behoeve van den Keurvorst van Saxen. Napels en Sicilie kwamen aan Don cablos, het Hertogdom Lotharingen werd afgestaan aan Stanislaus, omna zijn dood, aan Prankrijk te vervalleii. De landen 