Zuid-Carolina onder negerbestuur. Eene bijdrage tot de Kennis van Amerika
Het bouwland der voormalige plantagies is hier te koop voor uiterst lage prijzen. De landerijen gelden hier thans drie, vier, vijf, ja, tienmaal minder dan vóór den oorlog. Dat land is reeds geheel geschikt voor den landbouw, en kan, bij eene goede behan- deling, met meer voordeel dan ooit te voren be- werkt worden. De planters werden bijna allen ge- heel of gedeeltelijk geruïneerd door den oorlog , en die er nog zijn , kunnen zich nog niet schikken in de veranderingen , die de emancipatie heeft na zich gesleept. Maar arbeiders en arbeidsters zijn er in overvloed , en er schynen geene wezenlijke hinder- palen te zijn, die de herleving van den landbouw in den Staat in den weg staan op den nieuwen basis. De overgang brengt natuurlijk moeilijkheden mede , maar niet zoo groot, of een gewone ondernemings- geest kan ze te boven komen. Met de gemakkelijke gelegenheid om zulke zekere 92. en Yoordeelige oogsten te verkregen , als katoen en koren hier opleveren, schynt het my toe dat de aan- lokkelykheid hier voor den landbouwer veel grooter moet zyn dan in de Westelijke prairiênlanden. In- dien men de pryscouranten inziet, zal men verbaasd staan hoeveel voordeeliger hier de pryzen thans staan voor den landbouwer : hooi zes dollars een ton, ko- ren vijf en twintig cents een schepel , varkenvleesch vier dollars de honderd pond in het westen. Hier gold het koren den ganschen winter meer dan een dollar het schepel , en het hooi vyf en veertig tot vyflig dollars een ton, en andere dingen naar even- redigheid. Als men nu in aanmerking neemt dat het leven hier althans even gezond en vroolgk is, en de zachtere winters geene buitengewone uitgaven voor kleeding en brandstof vereischen, en de werkzaam- heden het gansche jaar door kunnen voortgezet wor- den , dan zal men overtuigd zyn dat wij niet te veel gezegd hebben. De gemiddelde prys van Zuid-Garolina katoen is tegenwoordig aan alle spoorwegstations in den Staat ongeveer achttien cents het pond. Een acre land brengt gewooniyk van drie tot vyfhonderd pond op. De oogst is even weinig wisselvallig, en de prys even bestendig op den duur als die van andere produkten, en geen produkt is zoo gemakkeUjk te behandelen, te vervoeren en te bewaren. Eene oogst van duizend dollars waarde kan in eene kleine ruimte geborgen en vervoerd worden. Eens gepakt in balen is de 93 katoen aan geen bederf onderhevig , en de planter kan dus zijnen tyd afwachten met den verkoop. Men klaagt wel eens, dat de landbouwers in de katoen- streken niets anders willen verbouwen. Dat is geen wonder. Hieromtrent echter moet ieder goed land- bouwer zelf weten wat hij doet. Een klein landbouwer, aan de buitenzijde van de stad Columbia , kocht onlangs tachtig acres land. Verleden jaar beplantte hij veertig acres met katoen. Hij kon een goeden voorraad stalmest , en ook werk- volk, uit de stad krijgen. De gezamenlijke kosten van productie waren negen cents per pond. Hy ver- kocht zijnen oogst op de plaats zelve tegen achttien of negentien cents per pond , zoodat hij een zuivere vdnst van nagenoeg vijftig dollars per baal had. De buitengewone winst , die hy maakte , verkreeg hij door een steeds voldoend getal werklieden uit de stad , die voor vijftig cents per dag , op eigen kost , werkten, en door de stalmest van de paarden van een heer in de stad. Maar die gelegenheden bestonden niet voor hem alleen. Zijn buurman , die hetzelfde had gedaan, had dezelfde resultaten. Beide waren voornemens dit jaar evenzoo te doen. Wel is waar iedere landbouwer zal niet terstond diezelfde gele- genheden, vinden , maar naarmate hij ze vindt in de hoogere streken van Zuid-Carolina , zullen zijne re- sultaten er meer of minder nabij komen. Intus- schen daar hetzelfde land verschillende soorten van granen en aardappelen kan voortbrengen in overvloed. 94 en zelfs gras , zullen er weinig streken zyn, die den landbouwer betere vooruitzichten opleveren. De ont- dekking van onuitputtelijke lagen phosphaat in den omtrek van Charleston komen thans buitengewoon' goed te pas , om nieuwe landbouwers in de gelegen- heid te stellen hun land behoorlyk te bemesten. Het schynt , dat die kunstbemesting voldoende is , om aan het oude katoenland zijne vorige vruchtbaarheid te hergeven. De lieden uit het noorden , die na den oorlog naar het Zuiden stropmden , om in korten tgd fortuin te maken door den katoenbouw, troffen slecht weeren eene dalende markt. Zoodoende bereikten zij meestal hun doel niet. Niemand kan ook verwachten in zulke haastig op touw gezette ondernemingen te zul- len slagen. In den regel zyn in den landbouw ner- gens ter wereld plotselinge fortuinen te behalen, zelfs niet voor den door en door ervaren landbouwer. Hoe konden menschen , die , slechts door winzucht ge* dreven , zonder de noodige kennis, er naar trachtten^ terstond slagen? Het is de verdiensteiyke zijde van den landbouw , dat de voordeelen , die hij oplevert , niet zoozeer groot , als wel zeker en bestendig zijn, en toenemen in evenredigheid van de bekwaamheden en de vlgt van den landbouwer. Het aangename van het bedrijf moet de voornaamste aantrekkelykheid zyn. En als er een paradijs is voor een landbouwer, dan is het een vruchtbare grond , een gezond kli- maat en eene heerlijke atmospheer, waar ijs en sneeuw 95 bgna onbekend zyn. Dat zyn voordeelen , die in Zuid-Garolina bestaan. De Staat is thans op nieuw geopend voor immi- granten ten gevolge van de toevallige omstandigheden, die het gevolg zijn van den oorlog. Nooit te voren waren die omstandigheden gunstiger voor den immi- grant. In vroegere tijden hebben er twee immigra- ties , op eenigszins groote schaal , in den Staat plaats gehad. De eene na den slag by CuUoden in Schotland , in 4745, en de andere na den bedwongen opstand in Ierland in 1798. Zij bestonden uit Schotten en Ieren. Beide slaagden goed; de sporen zgn er nog van aanwezig ; eenige van de aanzienlijkste familiên stammen er van af. Er is geene reden die het nog beter slagen eener derde immigratie zou verhinderen. De vereenigde krachten van verstandige grondbe- zitters , die thans in berooide omstandigheden ver- keeren , kunnen daarin zeker veel doen. Het ligt aan hen het juiste evenwicht tusschen de rassen te herstellen , en den ongehoorden politieken toestand te doen ophouden. De mogelijkheid daartoe , en de aanlokkelijkheid voor landbouwende immigranten, die vnj in 't kort hebben aangewezen, doen de gegronde verwachting koesteren , dat Zuid-Carolina het stand- punt van verstandige en eerlijke politiek te eeniger tijd weer zal innemen, en een tijdperk van stoffelijke welvaart zal tegemoet gaan, waarmede geen vroeger zal kunnen wedijveren. XV. Eenige losse opmerkingen. Er wonen te Columbia nog vele oude familiên^ maar hun vermogen is zeer verminderd; r^k zyn ze niet meer, en zij houden zidi buiten den gang der zaken. De landhuizen , die sieriyk en net plachten te zijn, worden onoogelyk en vervallen; de bewo- ners leven voort op hunne voormalige grootheid, en van 't geen ze hebben kunnen redden uit de groote schipbreuk. Zy doen als de oude aristocratie in Frankrijk , welke van Napoleon III en het gemengde gezelschap op de Tuileriên zeide : :»Wij kennen die »lui niet." Het aloude aanzienlijke huis van Wade Hampton,, gebouwd door het hoofd dier familie , het schoonste in Columbia, is onlangs uit de handen van het derde geslacht overgegaan in de handen van den nieuwen plebeïschen Gouverneur der stad een Israëliet, genaamd Mozes 1) , die , met een nauwlettend oog zijn kana 1) Toen die Gouverneur onlangs in een hotel te Charleston dineerde , zegt men , bleef er voortdurend een neger achter zgn 97 ^v^^aamemende, de oude aristocratie den rug toekeerde, en zich aansloot aan de nieuwe democratie , waarbij hij nu de eerste plaats inneemt. Het is een van die sprongen , die onze achting voor de waardigheid der menschelijke natuur zeer verhoogen. Kolonel Preston , de eigenaar en bewoner van het huis, getrouwd met eene spruit der familie, is naar Virginia teruggekeerd, werwaarts de familie zijner echtgenoot, na hare grootheid in Zuid-Carolina te hebben zien instorten , zich begeven had. , Men rekent, dat 4400 huizen in Columbia werden verbrand tijdens den doortocht van Sherman's troepen; vele daarvan behoorden tot de aanzienlijkste huizen van de stad. De hoofdstraat , waar de meeste nering- doenden woonden , werd nagenoeg geheel verwoest , maar is thans voor een groot deel wéér opgebouwd. Zulks is intusschen niet het geval met de overige wijken der stad, waar vele open plaatsen zijn. Het geld, dat mt de schatkist gestolen is, wordt inmid- dels gebruikt tot het bouwen van deftige huizen in de hoofdstraat. Onder degenen, die weinig verwachting hebben van de toekomst van Zuid-Carolina, zijn er eenigen, die eene verdeeling van den Staat zouden vdllen, waarbij het eene deel aan Greorgia zou komen , en het an- stoel staan ^ als om hem te bedienen. » Vrindje /' zei de gou- vernem' eindelijk , »gij kunt wel gaan." »Neen , mijnheer ,'^ antwoordde de neger , «ik sta hier om op het zilver te passen.** V. 7 98 dere aan Noord-Carolina , ten einde alzoo een einde te maken aan 't overwicht der kleurlingen. Maar dit plan schijnt niet uitvoerbaar. Hoe kan een Staat als Staat worden uitgewischt zonder toestemming der bevolking? en de kleurlingen zouden niet licht toe- stemmen in zulk een wegzinken; hunne stem zou voor niemand yraarschijniyk in dezen te koop z^n, al kwamen ook alle Pattersons en Gamerons van het land om den koop te sluiten. Sambo is zeer gesteld, om lid te zijn van eene commissie in de wetgevende vergadering. Het is vermakelijk een strijd bij f e wonen om zoo'n lidmaatschap , als het voordeelig is. De wetg. verg. heeft dan ook de voordeelige com- missie voor de spoorwegen uitgebreid tot niet minder dan achttien leden, zegt men. Dan zijn er ook reizende commissies. Eene reis van zulk eene com- missie naar New- York, om over het bedrag van de schuld rapport op te maken, kostte den Staat 200,000 dollars, zoo wordt verzekerd. Wie in zulk eene commissie komt, is wel af. Maar de afgunst begint zich te doen gelden. Sommige nieuwe leden roepen den ouden halt! toe. Hun dunkt de ouden hebben al meer dan genoeg genoten. De Senaat was onlangs het tooneel van dergelijke harrewarrerijen , en de oude leden werden door de nieuwe niet weinig door- gehaald. De geheele wetg. verg. weet , dat de Staat gruweiyk bestolen is, maar voor hoeveel, en precies in elk geval door wie, dat ligt nog in 't duister. Men beklaagt zich gedurig dat niemand kan te weten 99 •komen hoe groot eigenlijk de staatsschuld is ; de meer- derheid wordt omgekocht, om de zaak in 't duister Ie kunnen laten. Men ziet in die vergadering lieden, die weinige |aren geleden geen duit bezaten en nu eigenaars en bewoners zijn van prachtige huizen ; die voor hunne rekening de groote ijzeren brug over de rivier voor de stad hebben doen bouwen; die operagebou- wen en magazijnen in de hoofdstraat doen verrijzen. Van anderen is niet alles zoo bekend, maar men gelooft, dat op weinigen na alle leden er meer of min in betrokken zijn. Onlangs werd met opzet de kwestie van immigra- tie van blanken ter sprake gebracht door eenen ste- vig gebouwden zwarte , die er van houdt nu en dan eens te toonen wat hij durft zeggen. Hij voegde zijnen blanken collega's toe : zij zouden hunne blanke immigranten maar eens laten overkomen. Hij was er niet bang voor. Zij zouden de zwarten gereed vinden. De blanken in de vergadering hadden geen lust zich in discussies daarover te wagen. Zij zwe- gen als altijd , en waren blijkbaar niet op hun gemak. Onder de kleurlingen, die leden zijn van H par- lement , zijn er die zoo blank zijn , dat niemand zou vermoeden dat er nog zwart bloed in hunne aderen stroomt. Deze lieden spreken dikwijls met veel gezond verstand en duidelykheid ; zij volgen wel eenigszins het deftige voorbeeld der blanke leden na , 400 maar maken zich mmm^ belachelgk gel^k de AM- kaansche Ammkaan in den regel doet. Er is eene neiging by de' vertegenwoordiging, om te bezuinigen bij de departementen, en in 't alge- meen niet zulke hooge sommen toe te staan ; by de laatste verkiezingen hebben de candidaten dat moe- ten beloven. Maar de bezuinigingen hebben meer fdaats in naam dan inderdaad; en de toegestane credieten zyn dit jaar hooger dam het vorige. Men heeft v^el eens gevraagd : of het voor de grond- bezitters niet nog voordeeliger zou zyn aan eiken zwarten volksvertegenwoordiger een huis met een stuk land te geven? zoodoende zou hy tevens ge- voelen hoe aangenaam het is hooge belastingen té moeten opbrengen. Als de tyd voor het mandaat langer was , ' zou het de moeite waard zijn er eens over te denken. Is het niet wat bar zoo over de leden van een parlement te spreken ? Neen , want wat wij van hen zeggen, zeggen zy zelven van elkander. Zij verwij- ten elkander telkens onkunde , bedrog en omkoop- baarheid zonder omwegen , en zy voelen zich volstrekt daardoor niet beleedigd. De dieven zijn bij de laat- ste verkiezingen intusschen gedwcmgen te beloven dat zij den Staat niet langer bestelen zouden. Maar gelijk een dronkaard , die , niettegenstaande zyne belofte van beterschap , telkens weer tot zyne oude kwaal vervalt, en zich dan venmtschuldigt met te zeggen : dat hij de feestjes er niet onder begre- 101 pen heeft , zoo gaat het ook met deze roovende wet- gevers: zy troggelen geld van ieder, die belang heeft bij hunne stem. Zij meenen het recht te hebben die aan den meestbiedende te verkoopen; vooral, als het een senatorschap geldt. Zij beseffen niet eens dat zoo iets omkooping is ; dat is een eerlyk ver- diend stuivertje-extra. Met het oog op zulke schandelijkheden , en het weigeren van concessies voor nuttige en noodige wer- ken in den Staat, enkel omdat de aanvragers de stemmen niet willen koopen , zeggen de fatsoen- lijke blanke leden van 't parlement : dat zij zich schamen zouden over hunnen Staat, als die verte- genwoordiging het ware karakter droeg van Zuid- €arolina. Maar zooals de zaken staan, kunnen zij ^ich troosten met de gedachte : dat dit zoo niet is ; dat de vertegenwoordiging slechts ongelukkigerwijs voor de meerderheid in handen geraakt is van boe- iren. Ieder fatsoenlijk burger ergert zich , maar werpt alle verantwoordelijkheid te dien opzichte van zich af. De eenige hinderpaal voor het onmiddelijk over- komen van degelijke landbouwers van elders is juist dat schandelijke gouvernement. De schurken tarten de verontwaardiging van den Staat , dien zij geruï- neerd hebben. Het eenige middel , dat kan te baat genomen worden , en waartegen zij niet bestand zul- len blijken te zijn is : dat de gansche natie den vloek over hen uitspreke. Het wordt een nationale plicht : 402 >Die kereb naakt door 't land te jagen" (xooak een Ammkaansch lied zegt) den zoo diep gezonken Staat aan zidi zelven t^ng te geven, voor de we- reld in zyne eer te herstellen, en de liedeii^ke roo- verbende, die er huishoudt, aan de welverdiende straf over te leveren. XVI. Wie Columbia in brand gestoken hebben? — Onder- gang der aloude familiën. — Arm en rijk heeft alles verloren. — Sommige gevallen van persoonlijk Igden en verval. Er is veel over getwist, wie eigenlijk Columbia in brand gestoken hebben? Twisten daarover is ge- heel overbodig, want de zaak is duidelijk. Wade Hampton verbrandde de brug, die op dat punt over de rivier lag, hij verbrandde alle spoorwegma- gazijnen, en liet al het katoen, dat in de stadwas, verbranden. Dit alles erkent hij zelf, maar hij zegt : dat hij omtrent het verbranden van het katoen te- genbevel gegeven heeft , en dat die bevelen zijn na- gekomen. Zonder hem van liegen te verdenken, mag men dat toch betwijfelen ; want onze hoofdofficieren zeggen , dat de stad en het katoen in brand stonden, toen zij er binnen trokken. De generaal Hampton beschoot doelloos de troepen van Sherman, die aan} de overzijde der rivier op bivak lagen gedurende den 104 nacht. Dat schieten was enkel eene uitdrukking van spijt. KrQgskundige beteekenis had het niet. Toen Sherman's troepen dus de stad binnentrokken, waren zg verbitterd, en namen weerwraak door brand* stichten. Sherman gaf geen bevel de stad in brand te steken; en Wade Hampton, die bevel voerde over de handvol geconfedereerden , zegt ook dat hy er geen bevel toe gaf. Shermans manschappen waren lastig , dat is waar ; maar z^j kwamen als v^and, en zy gedroegen zich als vijand , en niet altyd strikt naar de regels. De generaals der Greconfedereerden mogen intusschen ook wel zvnjgen : hun volk deed hetzelfde. Zij ontruimden nooit eene plaats, zonder ze eerst in brand te steken ; bij voorbeeld Charles- ton. Toen zij van daar oprukten, verbrandden zij niet alleen de huizen, maar zelfs de kostbare bruggen over de Ashleyrivier , en dat enkel uit bald- dadigheid , want zij benadeelden er alleen hun eigen volk mee. Die verwoesting had geenerlei krijgskun- dig doel , en hg tallooze gelegenheden ging het even zoo. Het voorbeeld was aanstekelijk , en werd ge- volgd , ook als er geenerlei aanleiding toe bestond ; zoo ging het te Columbia. De vrouwen van het Zuiden , zoo als zij zich vaak in den oorlog deden kennen , waren geene voorwer- pen van bewondering voor de nationale troepen. Zij gaven intusschen talrijke voorbeelden van gezond verstand en oordeel , welke eerst later aan het licht kwamen. Onder anderen eene veertigjarige weduwe» 105 Haar man was een welgesteld burger, die eene halve millio^i bezat. Hij sneuvelde in H begin van den oorlog reeds. Zijn broeder werd executeur. De we- duwe vérzodit hem dringend geenerlei vertrouwen te stellen in geldswaarde van de geconfedere^de staten. Zy verlangde , dat haar vermogen buiten be- reik zou blijven van de calamiteiten, die zij voor- zag. Hij lachte om hare zvirarigheden , en voldeed niet aan haar verzoek. Hare fortuin ging met den stroom mede, en zij raakte haar halve millioen kwijt. Wat z^ inmiddels bespaard had, verwisselde zij in goud. Toen Sherman Savannah bereikte, keek z^ op de kaart, en met hetzelfde gezonde oordeel, dat zij in den beginne getoond had , begreep zij , dat zijn marsch van daar op Columbia zou gaan. Hoewel Columbia vol vluchtenden uit Charleston was , die er oene veilige schuilplaats meenden te vinden , ontdeed zij zich van een deel barer meubelis , kocht voor het Confederatie-geld , dat zij nog had , een goeden voor- raad allerlei levensmiddelen, bevrachtte een paar wag- gons met hare have en provisie , en vertrok per ispoor naar de gebergten. Voor zg vertrok echter, wisselde zij hare Confederatiebanknoten voor goud, ofschoon zij slechts één dollar in goud kreeg voor zestig dollars in papier. De wisselaar gaf zyne ver- wondering te kennen, dat zij aldus wisselde; zg zeide hem , dat hij haar over eene maand voor hon- derd dollars in papier nog geen dollar in goud zou gegeven hebben , en eene maand later nog geen dol- 406 lar in goud voor een sdiepelsmand vol banknoten» Sherman kwam, haar huk werd in brand gestoken^ maar de eigenares zat in veiligheid elders. Dat is de korte geschiedenis van een van de aanzienlQkste en rijkste familién in Zuid-Carolina , die er het best af- gekomen zijn. Een klein overschot van een groot vermogen werd hier uit de algemeene verwoesting gered door de schranderheid en den moed van eene vrouw. De meesten voorzagen de catastrophe niet. Men stelde alle vertrouwen in de confederatie-fondsen, zy hielden geen waarde , en toen de oorlog gedaan was^ was alle voorraad van levensmiddelen en zelfs van kleedingstoffen verdwenen. Niets bleef over dan absolute armoede en naaktheid. Hongersnood volgde ^ en de geschiedenis van al wat er geleden is, zou moeiiyk te beschrijven zijn. Rijke families aten niets anders dan roggenbrood , als zy dat krijgen konden y wat lang niet alt^d het geval was, dan leefden zij van paardebonen. Men verhaalt, dat de dichter Timrod, die vurige liederen tot den opstand maakte,^ nog even bij tijds met zyn gezin van den hongerdood gered werd. Anderen waren niet zoo gelukkig. Er waren vele rijke slavenhouders en grondbezittere in en om Columbia , die totaal geruïneerd werden. Er waren families onder, die elk 500 tot 1000 slaven hadden. Velen bezaten plantagies aan de boorden der Mississippi. Sommige van deze plantagies waren meer of minder bezwaard. Toen de slavernij werd 107 opgeheven , was met de aflossing der hypotheek alles weg , en menschen , die 400,000 dollars jaarlijksch inkomen hadden bij het begin van den oorlog, had- den geen cent meer, toen de oorlog geëindigd was. Een bejaard heer, van tachtig jaar, vroeger een rijk man, president van eene bank van ongeveer een millioen dollars kapitaal , kon nauwelijks zijn woon- huis uit den algemeenen ondergang redden. Gelukkig was hij een liefhebber van bloemen , en had eene groote trekkast in zijnen tuin. In zijnen armoedigen toestand nam hg zyne toevlucht tot de bloemen : hij kweekte ze aan, onverkocht ze ; dat doet hij nog, en heeft zich op zijn hoogen ouderdom op die wijze eenen niet onaardigen uitweg geopend, waarbij hij tevreden leeft. De oude heer Wade Hampton, wel bekend uit den bevrijdingsoorlog , die zyne sporen verdiende in den slag bg Eutaw — Springs, en aide-de-camp was van den generaal Washington , woonde indertijd te Columbia, en bezat er vele goederen. Hij en zijn geslacht waren de aanzienlijksten van het county. Zij telden de slaven bij duizendtallen, toen de oorlog begon , en hadden ook uitgestrekte plantagies in andere Staten. Die familie is nu verarmd en ver- strooid. Het oude aanzienlijke familiegoed , met zijne tuinen en prachtige oranjeriên, met de zeldzaamste gewassen, waaur men jasurlijks talrijke logeergasten hield, die in die weelde deelden, is, na zeventig jaren van grootheid, thans eene prooi geworden van vreemde speculanten, en alles staat eenzaam en vervallen. 408 In diezelfde streek ^woonde een heer , wiens in- komen vóór den oorlog geschat werd op 150,000 dollars 'sjaar^. Hy werd niet alleen het slachtofier -van den algemeenen ondergang, maar byzondere omstandigheden vermeerderden nog zyn ongduk. Bjj heeft van zyne onnoemelyke fortuin geen cent gered. In zyne buurt lagen de goederen van eene andere ryke familie, die eene reeks van jaren in hoog aan- zien stond. De slaven zyn weg. De familie is ook weg. Eén stamhouder is er nog over ; hy heeft een krui- denierswinkeltje opgezet op een hoekje gronds van het vaderlijke erf : hy verkoopt kofQe en thee by 't pond aan de vroegere slaven van de familie, en daarvan leeft hy. Deze voorbeelden zouden gemakkelyk met vele anderen kunnen vermeerderd worden , zooals lichtelyk is na te gaan , als men weet , dat uit den census van 1860 gebleken is : dat elke plantagie in Zuid» Carolina gemiddeld 1600 acres groot was. Maar niet alleen de rijken verloren alles , ook de armen waren niet gelukkiger. Al bezaten zy weinig, dat weinige was hun alles. En dat verliezen was nog meer in armoede raken. Hierbij kwam voor hen nog eene erge teleurstelling. Zy hadden hunne boter verkocht tegen vyftig dollars het pond, en hunne kuikens voor zestig dollars het paar, zy meen- den nu eens ryk te zullen worden , maar — de confede- ratiebanknoten , die zy in betaling ontvallen hadden, hielden geene waarde , en al hunne schoone voor- uitzichten vervlogen in eens in rook. XVII. De fraades van het Staatsgoavernement. Voor zoover men kan nagaan, is er geenerlei soort van publieke fraude, die de mannen, v^elke in Zuid- Carolina sedert het einde van den oorlog het bestuur in handen hebben, niet kennen en in praktijk ge- bracht hebben. Een eenvoudig verhaal van die dingen, v^aaromtrent geenerlei onzekerheid bestaat, is misschien de kort- ste en doeltreffendste wijze , om den lezer in staat te stellen een onpartijdig oordeel te vellen over de handelingen die geschied zijn. Het volgende is ontleend aan het authentieke ver- slag bekend als het i>Rapport van de veree- nigde commissie belast met het onder- zoek naar den staat van zakeninde Staten die aan den opstand deelnamen, zooals het werd ingediend aan de beide Kamers van het Congres 10 Februari 1872/' Uit de massa getuigenissen , in dat rapport opge- nomen , en uit de opinies van de minderheid , zoo- 440 wel als van de meerderheid, ontleenen wij wat op de zaken betrekking heeft, weglatende a^ wat blyk- baar een partijdig karakter draagt. ^De voornaamste fraudes in Zuid-Carolina in praktijk gebracht kunnen onder verschillende hoofden gerang- schikt worden , die wij afzonderlek zullen behandelen. Zij zijn : 4. Die welke betrekking hebben op de vermeer- dering van de staatsschuld. 2. Die welke in praktijk gebracht zijn bij hetaan- koopen van landerijen voor de vrijgelatenen. 3. Spoorwegfraudes. 4;. Fraudes bij de verkiezingen. 5. Fraudes in praktijk gebracht bQ de inlossing van de Zuid-Carolina-banknoten. 6. Fraudes bij den census. 7. Fraudes bij het ameubleren van het parlements- huis. 8. Fraudes in 't algemeen, en bg de wetgevende vergadering. xvni. Fraudes betrekking hebbende op de vermeerae- ring yan de staatsschuld. Wij hebben boven gezegd in ronde cijfers dat de staatsschuld van Zuid-Carolma vermeerderd is van 5,000,000 dollars tot 15,000,000 dollars sedert het einde van den oorlog. Er blijkt hierbij , geiyk in bijna alle andere pun- ten , dat hoe vollediger het onderzoek was , hoe er- ger dingen aan 't licht kv^amen. De schuld is aan- merkelijk meer dan 15,000,000 dollars, met geenerlei verantwoording waar het geld toe besteed is. Daarin is men het eens, zooals uit de later vol- gende bijlagen blijken zal , dat de staatsschuld nog in 1867 in ronde getallen 5,400,000 dollars bedroeg. Maar in die bijlage nemen wij niet in rekening eene verbintenis van den Staat , toenmaals en ook nu nog, tot een bedrag van 3,000,000 dollars, als guarantie voor den Zuid-Garolinaspoorweg , en den Savannah- Gharlestonspoorweg , welker maatschappijen geacht worden volkomen solvent te zyn. Deze laten wij der- 442 halve buiten rekening en raming. Ook nemen w^ bij die berekening niet op de vroegere verbintenis van den Staat van zekere billetten van de bank van Zuid-Garolina, tot een bedrag van over de 4,250,000 dollars, die elders figureren zullen, en die sedert den oorlog zijn afgedaan door uitgifte van bepaalde obligaties ten bedrage van 4,590,000 dollars ; het verschil tusschen die tv^ee sommen is het sommetje, dat blykbaar gestolen is door de lieden door wier handen die transactie gegaan is. De gouverneur Scott werd geïnstalleerd in Juli 4868. De werkelijke staatsschuld, buiten de ver- melde posten , was juist even voor dat tijdstip, zooals wij gezien hebben, iets minder dan 5,800,000 dollars» ♦ Maar er was nog eenige loopende schuld voor in- trest en onkosten, eene nalatenschap van de ano- male periode, die aan Scotts benoeming voorafging. Tot welk bedrag die loopende schuld juist gestegen is, blijkt niet. Al wat wij weten is , dat de eerste Vertegenwoor- diging onder Scott's administratie in Augustus 4868 twee acten aannam, waarbg 4,600,000 dollars toege- staan werden tot betaling van intrest, en om te voor- zien in de behoeften der schatkist , en in Februari 4869 weder 4,000,000 dollars tot dezelfde doeleinden. Deze sommen waren bestemd om de orisis te boven te komen. Maar ofschoon gezegd wordt , dat deze sommen de eenige geautoriseerde obligaties van den Staat zyn , uitgegeven tot algemeene doeleuiden, werd 113 er een enorm bedrag aan obligaties besteld en ge- drukt bij de American Banknote Company te New- York, in 't geheel voor 22,500,000 dollars , waarvoor de autoriteiten van den Staat verantwoordelijk zijn. Als wij bij deze 22,500,000 dollars de vroegere verbintenissen voegen, krijgen wij een bedrag van staatsschuld van 27,900,000 dollars. Of al die obligaties aan de markt zijn , is onbe- kend. Van tijd tot tijd zijn er in dè wetg. verg. pogingen aangewend, om daaromtrent zekerheid te krijgen , maar telkens te vergeefs. In de vorige zit- ting , die gesloten werd in Maart 1873 , werd er , eene poging gedaan , om de wetgevende macht er toe te krijgen een bill aan te nemen , waarbij alle houders van staatsobligaties zouden worden vervnttigd, dat z'y die hadden te doen registreren , waardoor alsdan de som zou blijken , welke was uitgegeven , en kon worden vastgesteld. Maar zoo gedemorali- seerd was dat lichaam , dat het werd omgekocht tot het weigeren van het lezen van dien bill. Zoo werd die heilzame maatregel verijdeld door diegenen , die voordeelen hadden getrokken van de frauduleuse uitgifte van obligaties , en die niet gereed waren voor de gevolgen, die daaruit noodzakelijk voor hen moesten voortvloeien. Buiten deze 27,900,000 dollars keurde de wetg. verg. van 1868 — 69 eene acte goed, waarbij de obli- gaties van den Blue — Ridge spoorweg door den Staat geguarandeerd werden ten bedrage van 4,000,000 8 414 dollars , en ook eene acte tot guarantie van den Greenville — Columbia spoorweg ten bedrage van on- geveer 2,000,000 dollars. De namen van daarin betrokken partijen , en het karakter van deze beide transacties, zullen in een volgend hoofdstuk gevonden voorden. Sedert de periode van deze acten en de daarop- gevolgde enquête , vermeld in de rapporten , heeft het Gouvernement van den Staat nog weder derge- lijke verbintenissen aangegaan, waardoor het bedrag van de staatsschuld voortdurend stijgt. Men meent te weten , dat de voormalige Voorzitter (nu Gouver- neur) in zijne vroegere betrekking, ongeveer 400,000 dollars in certificaten , betaalbaar bij de schatkist , heeft afgegeven. Ook is er autorisatie gegeven tot het openen van eene inschrijving op den Blue Ridge spoorweg van 1.800.000 dollars, die als betaalmiddel voor belasting zou worden aangenomen ; de fondsen van de loopende dienst werden daardoor weggenomen? en de staatsschuld werd vermeerderd in eene vorm, die eene verhoogde belasting onvermijdelijk maakt. Daar de operatie zuiver speculatief was , en geene andere bedoeling had dan een roof te begaan aan de schatkist zonder eenig plan om vroeger aangegane verbintenissen na te komen , is het natuurlijk dat er thans gegronde geruchten in omloop zijn, niet alleen dat de volle 1.800.000 dollars in obligaties zijn uitgegeven , maar dat er tot een bedrag van driemaal die som is uitgegeten in diieseriên. Maar al nemen il5 wij enkel de 6.000.000 dollars van de beide spoor- wegen bovengenoemd op , dan krijgen wij eene raming van de staatsschuld van drie en dertig millioen negen honderd duizend (33.900.000) dollars. Er loopen geruchten dat eenige van die obligaties, die de staatsschuld aldus zouden bezwaren, nooit uitgegeven zijn, maar by de schatkist beinisten en gedeeltelijk nog in handen zijn van de Bank-Note-Company. Bij de verschillende ramingen van de staatsschuld door de commissie van enquête uit de Volksvertegenwoordiging van den Staat, en door de commissie uit het Congres , waarover later zal gehandeld worden, is er nu eens meer dan eend minder geloof geslagen aan die geruchten. De eenige zekere weg , naar onze opinie , om de schuld te bepalen is : het geheele bedrag te nemen van de obligatiën geleverd door de Bank-note-Company op order van het Scott- gouvernement, en dat te voe- gen bg de vroeger uitgegevene. Deze beide sommen maken samen. 27.900.000 dollars. Het feit dat de partijen , betrokken in de bekende groote frauduleuse uitgifte , de Wetg. Verg. omgekocht hebben tot het weigeren van enquête omtrent den werkelijken stand van zaken , toont aan dat de erkende schuld van I6.37I.OOO dollars, opgegeven in het rapport van de commissie uit dat lichaam, een valsche voorstelling is. Als dat niet zoo ware , waarom zouden zij dan weigeren de opgaaf te doen bevestigen ? Maatr er is nog een andere weg om het verbazend bedrog om- trent de staatsschuld te bewijzen. 116 Sedert het onderzoek, waarvan sprake in de na- volgende bladzyden , is. er weder een fiscaal dienst- jaar verloopen , en wij zijn in 't bezit van 't rapport van den Thesaurier en den Controleur over het laatst- verloopen jaar, eindigende november 1872. Dit rapport toont in zijn balans dat dé Staat aan werkelijke en loopende schuld in de boeken der schat* kist genoteerd staat voor een bedrag van 26.621.000 dollars. Aan de Bank van Zuid Carolina komt daarvan 1.839.000 dollars te goed. Maar die balans toont tevens dat de Staat voor diversen te boek staat bij de Bank , als : voorgeschoten gelden , zinken<|^ fonds , bankpapier enz. Bij het ramen van den staat van zaken willen wij voor het oogenblik al zijne re- keningen bij de Bank buiten 't spel laten. Wij nemen als uitgemaakt aan dat daar geenerlei waarden aanwezig zijn, omdat de Staat nergens waar- den heeft, aangezien alle ressources reeds lang zyn uitgeput. Die schuld bij de bank er dan buiten latende, aan- nemende dat zij door het credit wordt gedekt, of- schoon het zeer wel mogelijk is dat deze voorstelling te gunstig zij , dan vinden wij het navolgende re- sultaat, als conclusie van het rapport van den Con- troleur : Geheel bedrag van de Staatsschuld 26.621.917 doll. Af voor de Bank . . . 1.839011 j> Totaal 24.782.906 » 117 Opleverende eene uitstaande schuld van vier en twintig millioen zevenhonderd drie en tachtig duizend dollars in ronde getallen. Bij onderzoek naar de ressouces van den Staat, zooats blijkt uit de andere zijde van het Grootboek- folio in dit rapport , bevinden v^Ij , dat het gezamenlijk bedrag van de aanwezige fondsen , als : bij de Ont- vangers , bij de Betaalmeesters in de Counties , en andere ambtenaren , de nog niet geïnde belastingen , en alle andere ressources is : ten naastenbij 1.000.000 dollars. Zoodat de staatsschuld volgens de boeken der schatkist de ronde som van vier en twintig mil- lioen dollars beloopt. Wat het bedrag is van de niet opgegeven en niet erkende obligaties van den Staat , die nog niet by de schatkist geboekt zyn , daarvan kan men niets te we- ten komen. Ook weten wij niet hoeveel van de obli- gaties der 22.500.000 ^^Hars , gedrukt door de New-York Bank-Note-Gompany , nog moeten gevoegd worden bij het bedrag , dat volgens opgave reeds is uitgegeven. De geheimzinnige handelingen van de partijen betrokken in die uitgifte, en hunne vrees voor verificatie doen het gegronde vérmoeden ontstaan , dat het bedrag der staatsschuld aanmerkelijk grooter zal biyken te zijn, zoodra alles bekend is. Wij moeten hier opmerken dat in de bovenstaande berekening eene oorlogsschuld van ongeveer 2.500.000 dollars is begrepen, die vroeger of later van de re- kening zal weg moeten vallen. Maar de oploopende 418 iniresty en het toenemend bedrag van de nog niet erkende obligaties, zal die plaats spoedig weer innemen. Ook behoort hier vermeld te worden dat de schuld figurerende in de boeken van den Controleur niet bevat de geguarandeerde 6.000.000 dollars van de Blue Ridge- en de Golumbia-Greenville-spoorwegen ; deze behooren by de 24.000.000 dollars gevoegd te worden , en er is geenerlei waarde voor. De cijfers van het rapport van den CSontroleur too- nen eene enorme vlottende schuld, en als het blijken mocht dat alle obligaties , die gedrukt zyn , op be- driegelijke wijze in omloop zijn gebracht , dan zal de staatsschuld verscheidene millioenen meer bedragen dan de hoogste som , die wy genoemd hebben. Met deze voorafgaande uiteenzetting hebben wij de opname ingeleid van het getuigenis , de ophelderingen en de conclusies van de commissie uit het parlement van den Staat, en van de commissie uit het Con- gres, die de zaak in 1872 onderzochten. Het navolgende is de verklaring van de Commissie van enquête van de Wetgevende Macht in Zuid- Ca- rolina, benoemd door de Republikeinen : »De werkelijke schuld derhalve (indien het strenge persoonlijke onderzoek van den Grouverneur nauw- 119 keurig is) bedraagt : 29.158.914.— 47 doll. Van dit bedrag , zegt men , zijn 3.773.000 dollars aan nieuwe obligaties als waarborg in handen van den finantieelen agent, en daardoor zou er eene deductie tot dat bedrag op de geheele som gemaakt moe- ten worden ; maar als waar- borg maken zy daadwerkelijk deel uit van de schuld , tot- dat de leening waarvoor zy waarborg opleveren, is af- gelost. Trek hier af de ge- autoriseerde obligaties , met inbegrip van het gedeponeerde 22.84f4f.914f.— 47 doll. En de frauduleuse uitgifte bedraagt 6.314.000.— 00 doll. De commissie verzekert de Algemeene Vergade- ring, dat zij vertrouwt met den meest mogely ken ijver en nauwkeurigheid haar onderzoek te hebben gedaan in verschillende ünantieele departementen van den Staat , als anderszins. Zij* heeft echter niet de overtuiging dat zij veilig zeggen kan , dat zy alles aan 't licht gebracht heeft wat in de administratie van de Staats- fondsen , en het crediet vaii den Staat , als frauduleus en misdadig is begaan of toegelaten. Er is nog eene onbekende vlottende schuld; de ünantieele agent is nog onbetaald ; hij moet zijne e e r I ij k e 120 aanspraken, in evenredigheid van z^n^ t r o u vir e diensten, nog indienen. En daar er met milli- oenen gespeeld is in de veelvuldige transacties van dezen ervaren en bevoegden financier, zal er met eene kleinigheid niet veel aan te doen z^n ; een milde belooning moet hem toegewezen voorden ; en indien de electrotypische steendrukker^ niet reeds genoeg aan obligaties of fondsen heeft bijeenvergaard, om hem schadeloos te stellen , en andere onv^ettige vorderingen te voldoen, en als de bij hem gedepo- neerde obligaties niet gelost voorden, dan moeten er nog millioenen gevoegd worden bij de kolossale sommen , waarvoor wy aansprakeiyk zijn , voor zoover gedrukte onwettigheden , bestaanbaar zijn. De com- missie, het oog vestigende op de ontdekking van zulke schandelijkheden — het werk van de tegenwoordige administratie , of liever van eenen kring van hoofd- ambtenarén van het Gouvernement van den Staat, zegt ronduit dat de Republikeinsche partij , die hen benoemd heeft, toonen moet dat zij zulke schelme- r^en afkeurt; dat zij zulks onmiddelijk en eenparig doen moet — door legislative handelingen, zoowel als door eiken anderen doeltrefïénden maatregel — dat zy die personen in rechten vervolgen moet, die hun ambt zoo onwaardig vervuld hebben, en zoo in 't oogloopend en misdadig het vertrouwen geschonden , dat in hen gesteld was. \De millioenen , die in hunne handen gesteld zijn , kimnen slechts tot dieverij en oneerlek vrinstbejag 121 gebezigd zijn. Het is vergeefsch, dat in 't openbaar verzekerd wordt dat de ontdekking van die schan- delijkbeden een louter verzinsel is. De Amerikaan- sche Bank-Note-Gompany geeft ons de cijfers; zij spreekt voor zich zelve ; zij verklaart gedrukt te hebben aan verschillende obligaties met couponbladen , cer- tificaten enz. tot een bedrag van 22.540.000 dollars. Van dit bedrag is door de Amerikaansché Bank- Note-Gompany aan den Gouverneur gezonden 2.350.000 dollars; aan de Schatkist 17.490.000 dollars; aan den Gontroleur-Generaal 200.000 dollars, en er blij- ven in de handen van de Bank-Note-Gompany , be- schikbaar, 2.500.000 dollars. De bedry vers van die enorme fraudes zeggen , om de ware bedoeling van die verbazende uitgifte te verbeiden dat : ^ofschoon zulk een bedrag van obli- gaties gedrukt was , niet alle waren uitgegeven noch geteekend; dat zij ook niet gedrukt waren met de bedoeling , om de Staatsschuld te vermeerderen , maar dat zij berusten bij de autoriteiten van den Staat." Zulk eene verklaring , als eene onvermijdelijke be- kentenis, is het sterkste bewijs van schuld; zij is te doorzichtig , om zelfs den lichtgeloovigste te overtui- gen. :»Wat was het doel van het drukken van deze obligaties , als men niet voornemens was ze te ge- bruiken?*' heeft men gevraagd. Als er niets on- behooriyks in gelegen is , waarom stelt men het cre- diet van den Staat in de waagschaal door niet voor den dag te* komen met het bedrag , dat thans aan 122 de markt is? Waarom berust zulk een bedrag by de autoriteiten van den Staat? Welk doel hebben 29 met het onder zich houden van meer dan het bedrag der respectieve leeningen, waartoe de wet machtiging heeft gegeven? Bestaat er een statuut, dat machtiging geeft tot het laten drukken en onder zich houden , naar goed vinden, van een onbepaald getal obligaties? Kun- nen de acten der wetg. macht, strekkende tot af- lossing van staatsschuld , of tot conversie zijner fond- sen, verdraaid worden tot zulke prerogativen in de eerste hand? Is er noodzakelijkheid eenen overkom- pleeten voorraad obligaties te hebben? Ronduit moe- ten wij verklaren dat wij niet anders gelooven kun- nen dan de vreeselyke waarheid die ons aanstaart: dat de obligaties, en geldswaarden, gedrukt door de American Bank-Note-Gompany de verbintenissen van den Staat uitdrukken, zoodat de goede trouw en het crediet van den staat er voor aansprakeiyk zyn, hoe onwettig de zaak ook zy ; dat de staatsschuld van Zuid-Corolina niet is, zooals de Controleur-Generaal in zijn rapport over het dienstjaar, eindigende 31 Oct. 1871, ze opgeeft, namelyk 7.665.708.98 dol- lars; of zooals de heer Trenbolm van de Conven- tie der belastingschuldigen die opgeeft, t. w. 9.869.108 dollars , of zooals de Gouverneur in zijne verklaring aan de commissie van 't Congres ze opgeeft, t. w. 9.528.964.10 dollars; of zooals de commissie van onderzoek , als boven, ze opgeeft, t. w. 9.865.908,98 123 dollars; maar dat zy na alle mogelyke deducties niet minder is dan 14,040,000 dollars , zonder opname van de tegenwoordige contingentschuld van den Staat, te weten: 6.787.608,20 dollars, door welke opname de schuld zou worden 20.787.608,20 dollars. De commissie wil, ten gevalle van de betrokken personen, eens aannemen dat de door hen aange- voerde deducties, ten bedrage gezamelijk van 8.500,000 dollars aanneembaar zijn, dan zal men, deze van de vroeger opgemaakte 22.540,000 dollars aftrekkende , verkrijgen eene schuld van 14,040.000 dollars. De commissie voegt er bij dat de Gouverneur , gedurende zijn verblijf te New- York, in zyne niet heel heldere oogenblikken liet doorschemeren dat die opgave wel nauwkeurig zou zijn. Zij besluit haar rapport aldus : >Sederi het voorgaande voor de pers gereed was , hebben de Staats-Thesaurier en de commissie van Staatsburgers tot onderzoek hun rapport ingediend, en de Gouverneur in zijne laatste boodschap in de Algemeene Verg. Nov. 1871, herhaalt hunne conclu- sies >ten einde het publiek gerust te stellen , en de grove overdrijvingen te weerspreken die yverig in omloop z\jn gebracht aangaande onze finantién en de geheele administratie van den Staat.'' Aannemende al virat zij gezegd hebben, namelgk: dat er voor 13.026.000 dollars aan obligaties vernietigd, ingetrokken of in bewaring gedeponeerd zijn, of berustende by de schatkist, dan is de geheele schuld, met decontin- 124 gentschuld, samen 21.708.914,47. Trek hier af de contingent spoorwegobligatièn ten bedrage van 6,787.608.20, dan is de ware schuld 14.921.306.37 dollars. Indien hier ook wordt afgetrokken de oude schuld , die aanwezig was , toen het tegenwoordige Gouvernement optrad , namelijk : 5.407.306.27 dol- lars , en de buitensporige , ongeoorloofde uitgifte van obligaties en schuldbrieven sedert hun wanbe- stuur, komt tot 9.514.000 dollars, welk bedrag juist voorkomt als te zijn afgeleverd aan den finantieelen agent te New-York. Eene uitgifte van nagenoeg 2.000,000 dollars meer dan de geheele schuld, ou- de en nieuwe , opgegeven in 't rapport van den Con- troleur-Generaal 31 Oct. 71 , en slechts 355,108 dollars minder dan de geheele schuld, volgens op- gave van den heer Greorge Trenholm aan de conven- tie >(an belastingschuldigen , en slechts 14.964,10 dollars minder dan de Grouvemeur Scott verklaarde aan de commissie van enquête uit het Congres in September 11. als te zijn de geheele uitgifte van staats- fondsen van Juni 1868 tot 20 Sept. 1871 , na af- trek van de schuldbrieven uitgegeven tot dekking van kosten voor 'stands verdediging. Men zal zich herinneren dat de verschillende acten, waarbij mach- tiging gegeven werd tot het doen van leeningen, se- dert . het optreden van dit gouvemementr, eene uit- gifte toestaan van 3.000,000 dollars, en dat de ac- te voor de conversie van staatsschuld niet veron-' dersteld werd machtiging te geven tot het vermeer- 125 deren der reeds bestaande wettige schuld , maar om bij de wet te voorzien in de conversie van alle loo- pende schuld tot ééne uniforme klasse van obligaties^ waarbij de oude obligaties werden ingetrokken , zoo- dra de nieuwe waren uitgegeven. Dat heeft echter niet plaats gehad. 