None
Voorts wordt door hem nog medegedeeld, dat ons nieuw lid, de heer Kannegieter, na eerst eenige maanden in Bedagei (Deli) ver- zameld te hebben, nu zijne eerste reis dwars door Sumatra vol- bracht had. Van Palembang ging de reis over Moeara Enim, Batoe Radja en Moeara Doea naar het Ranau-meer, waar geruimen tijd verzameld werd, om ten slotte van daaruit Kroë aan de westkust te bereiken. Het voornemen, om de reis voort te zetten van het Ranau-meer door het gebergte over Bandar en Kepahiang naar Benkoelen, moest door eene plotseling opgekomen ongesteldheid worden opgegeven en een snelle terugtocht naar Palembang was noodzakelijk. Reeds vrij wel hersteld, maakt hij zich nu gereed, om over Lahat naar Benkoelen te komen !). Van zijne vangsten roemt hij vooral den aanzienlijken buit aan Lucaniden. De heer Swierstra vertoont in de eerste plaats een herma- phroditisch exemplaar van Selidosema (Aspilates) strigillaria Hbn., dat in het laatst van Juni door een nog zeer jeugdig entomoloog te Driebergen werd gevangen. Zooals meestal, is ook bij dit individu de linkerzijde vrouwelijk en de rechterzijde mannelijk. Behalve iets lichtere kleur en teekening en mindere grootte der linkervleugels, komt het tweeslachtig karakter het sterkst aan den dag bij de sprieten, welke links draadvormig, rechts daarentegen kamvormig zijn. Ten anderen laat de heer Swierstra een hoogst merkwaardig voorbeeld zien van melanisme by een mannelijk exemplaar van Pieris Rapae L., in het begin van Mei gevangen nabij het spoor- 1) Volgens sedert ontvangen berichten, heeft hij, over Lahat, Bandar be- reikt en zal van daar uit trachten de Dempo te beklimmen. xx VERSLAG. weg-station te Naarden. Het voorwerp was pas uit de pop en had blijkbaar te weinig tijd gehad voor het drogen en spannen zijner vleugels, aan welke nog de vereischte vastheid ontbrak. Eindelijk vertoont hij twee exemplaren van Oruithoptera Hippo- Zylus Cr. d, kort geleden aangetroffen onder ecne groote bezending van Ambon aan het Genootschap Natura Artis Magistra; hij vestigt daarbij de aandacht op een verschil in den vleugelvorm bij deze voorwerpen; de achterrand namelijk van de voorvleugels is bij het eene bijna rechtlijnig, bij het andere sterk S-vormig gebogen; een bewijs alweder, dat op daaraan ontleende kenmerken niet altijd vast te bouwen is. Vooral de bovenvermelde exemplaren van Pieris Rapae en Seli- dosoma strigillaria trekken zeer de aandacht der aanwezige Lepi- dopterologen; zij achten die zoo merkwaardig, dat eene nadere beschrijving en afbeelding daarvan in het Tijdschrift hun gewenscht voorkomt. De heer d'Ailly laat eenige meer of min zeldzame Lepidoptera zien, welke in den loop dezes jaars door hem in de omstreken van Hengelo zijn gevangen, en wel: Vanessa Levana L. (12 Juni), Melanagria Galathea L. (6 Juli), Carterocephalus Paniscus Sulz. (daar ter plaatse in Mei zeer algemeen in de bosschen), Brephos Parthenias L. (14 Maart) en Zonosoma orbieularia Hbn., laatstge- melde uit de larve gekweekt en op 11 Mei 1890 uitgekomen. De heer Everts geeft een kort verslag omtrent den stand der Nederlandsche Coleoptera-fauna. Sedert het supplement op zijne «Nieuwe Naamlijst», in de Zomervergadering te Apeldoorn gegeven 1), zijn wederom een vijftigtal soorten bekend geworden, welke, met een aantal interessante varieteiten, materiaal leveren voor een tweede supplement *). Het aantal als inlandsch bekende Coleoptera- soorten bedraagt thans 2900, zoodat het te voorzien is, dat binnen een niet al te lang tijdsbestek het getal 3000 behaald zal zijn. _ 1) Tijdschr. v. Entom. XXXII, blz. xxxııı.. 2) Dit tweede Supplement wordt als bijlage achter dit Verslag gedrukt. VERSLAG. XXI Onder de soorten, in de beide supplementen vermeld, waren er 90, die reeds als nabij de grenzen voorkomende waren opgegeven. In de laatste Naamlijst van Mr. Snellen van Vollenhoven, in 1870 verschenen, was het aantal bekende soorten 1704, zoodat in 20 jaren niet minder dan 1200 soorten nader ontdekt zijn; een bewijs, dat er goed gezocht is en ons land buitengewoon rijk is aan zeldzame Coleoptera. Geheele provincien, vooral de noordelijk gelegene, zijn intusschen zoo goed als niet doorzocht, en uit enkele oorden, waarvan vroeger menige zeldzame bijdrage werd ontvangen , wordt thans niets meer vernomen, b. v. uit Zeeland (behalve wat Mr. Fokker te Zierikzee aantref!) en uit Noordbrabant. Het leeuwen- aandeel in de bijdragen blijft altijd voor de provincien Holland en Limburg, waar vooral ijverig gezocht wordt, in Holland door de heeren Leesberg, Veth, van der Hoop, Groll, van de Poll, Swierstra en anderen, in Limburg door de heeren Maurissen en Wasmann. Uit Gelderland werd alleen door toedoen van Dr. Veth en den heer ter Haar nog menige aanwinst verkregen, terwijl de jaarlijksche gemeenschappelijke excursien gelegenheid geven, om op verschillende plaatsen enkele merkwaardige zaken te ontdekken. Spreker geeft hierbij eene lijst ter inzage, waarop voor de verschil- lende Coleoptera-familien het getal der in Nederland voorkomende soorten is opgegeven. Ten slotte vestigt de heer Everts de aandacht op een prospectus, waarin de uitgave wordt aangekondigd van een nieuwen Catalogus Coleopterorum Europae, Caucasi et Armeniae Rossicae van de heeren von Heyden, Reitter en Weise, met medewerking van Eppelsheim en Ganglbauer. Van die lijst is veel goeds te verwachten, vooral na de uitvoerige kritiek, waaraan de in 1883 verschenen Catalogus is blootgesteld geweest. Spreker heeft zich gehaast, om aan de Schrijvers eene opgave te zenden van de merkwaardigste Coleo- ptera hier te lande, dewijl er anders groote kans bestaat, dat van het kleine Nederland eenvoudig geen notitie genomen wordt. De heer ter Haar laat ter bezichtiging rondgaan eene doos met een aantal inlandsche vlinders, waaronder vier nieuwe soorten xx VERSLAG, voor de fauna, terwijl de overigen om hunne vindplaats merk- waardig zijn. Zij bevat: Sesia empiformis Esp. — Middelaar (Limburg). Deze soort komt dus ook in het stroomgebied van de Maas voor. Ocneria dispar L. var. disparina Müll. — Cuyk. Bryophila Algae F. — Deze zeldzame soort werd door Spreker bij Elst in den spoortrein gevangen. Neuronia Cespitis W.V. — Cuyk. | Mamestra Persicariae L. var. unicolor Staud. — Deze hoogst merkwaardige varieteit zonder wit in de niervlek werd te Cuyk gevangen. | Hadena porphyrea Esp. Fn. n. sp. — Cuyk. Coenobia rufa Haw. — Van deze zeldzame soort werden op 26 Juli 1887 verscheidene exemplaren onder aan den St. Jansberg (Limburg) gevangen door de heeren Snellen en ter Haar. Dyschorista suspecta Hbn. — Cuyk. Cucullia Scrophulariae W.V. — Arnhem, eene varieteit met bijna onzichtbare stippen op de plaats der vlekken. Hela calvaria W.V. Fn. n. sp. !) — Bij Cuyk op smeer ge- vangen. Ortholitha plumbaria F. var. luridaria Bkh. — Cuyk. Lithostege griseata Schiff. — Twee exemplaren in de voormalige vestingwerken te Nijmegen; na het slechten der vestingwerken is de soort niet meer aangetroffen. Cidaria vitalbata W.V. — Middelaar (Limburg). Eupithecia indigata Hbn. — Cuyk. Threnodes pollinalis W.V. — Te Nijmegen door den heer Uijen gevangen. Botys silaccalis Hbn. — Cuyk; van deze soort werden vele rupsen. overwinterende in Artemisia-stengels gevonden. In Noordbrabant was zij nog niet waargenomen. Crambus contaminellus Hbn. — Cuyk. Was tot nu toe alleen uit Holland bekend, 1) Reeds opgegeven Tijdschr. v. Entom. XXX, bls. 219. VERSLAG. XXIII Nepkopterys formosa Haw. — Cuyk. Met de beide volgende soorten voor de eerste maal in Noordbrabant waargenomen. Myelois suavella Zinck. — Cuyk, op smeer. Pempelia ornatella W.V. — Cuyk. Toririe decretana Tr. en » Lafauryana Ragon. werden door de heeren Snellen en ter Haar den 26 Juli 1887 onder aan den St. Jansberg uit Myrica gale opgejaagd. Conchylis hybridella Hbn. — Cuyk. Was tot dusver alleen in de duinen gevangen. Grapkolitha decrepitana H. S. — Valkenburg (Limburg). » achatana W.V. -— Van deze soort werden door den heer ter Haar verscheidene exemplaren ge- kweekt uit op Haagdoorn ingesponnen rupsen. » foenella L. — Verscheidene exemplaren door hem gekweekt te Cuyk uit rupsen in den wortel van Artemisia gevonden; twee dezer exemplaren be- hooren tot eene nog onbeschreven varieteit, bij welke de witte teekening op den binnenrand der voorvleugels donker bestoven is. » roselicolana Zell. — Verscheidene rupsen van deze soort gevonden bij Middelaar (Limburg). » cosmophorana Tr. — Vele exemplaren gekweekt uit onder Sambeek (Noordbrabant) gevonden hars- builen; de woning dezer soort is nauwelijks te onderscheiden van die van Retinia resinella L. Incurvaria morosa Zell. — Cuyk. Argyresthia albistria Haw. — Cuyk. Acrolepia granitella Tr. Fn. n. sp. ') — Op de excursie te Valkenburg (Limburg) den 24 Juli 1887 werden de rupsen gevonden in gangen van spinsel langs de stengels van Pulicaria dysenterica ; door kweeking werden een vijftal vlinders daaruit verkregen, 1) Reeds opgegeven Tijdschr. v. Entom. XXXII, bls. 57. XXIV VERSLAG. Semioscopis avellanella Hbn. — Van deze soort, die zeer plaat- selijk, maar dan ook overvloedig bij Nijmegen voor- komt, is het eindelijk aan de heeren Brants en ter Haar gelukt, den vlinder uit het ei te kweeken. Depressaria Pimpinellae Zell. — Escharen bij Grave (Noordbrabant). Gelechia similis Staint. — Van deze zeldzame soort vond de heer ter Haar eene rups te Boxmeer (Noordbrabant) in groen mos op eenen muur en kweekte daaruit den vlinder; de rups is slank , lichtbruin met zwarten kop ; zij leeft in zeer nauwe gangen van wit spinsel. Gelechia vulgella Hbn. — Te Cuyk niet bijzonder zeldzaam. Ornie torquillella Zell. — Te Cuyk als rups op Pyrus malus gevonden. Batrachedra pinicolella Dup. — Rijen en Cuyk; schijnt dus wel in geheel Noordbrabant voor te komen. Tischeria angusticolella Dup. Fn, n. sp. ') — De heer ter Haar vond de rups op 18 Juli 1886 bij Winterswijk in een rozenblaadje mineerende en verkreeg op 4 Augus- tus den vlinder daaruit. Nepticula prunetorum Staint. — Cuyk. Op verzoek van den heer Uijen, laat de heer ter Haar nog een doosje rondgaan met eenige door eerstgenoemden bij Nijmegen gevangen vlinders, en wel: Colias Edusa F. var. Helice Hbn. Deiopeia pulchella L. Amphidusys belularia L., drie exemplaren van de var. Doubledayuria Mill. De heer Snellen vermeldt nog, ten opzichte van Hadena porphyrea Esp , in de doos van den heer ter Haar, dat hij van die soort een exemplaar heeft gezten, door den heer de Vos tot Nederveen Cappel te Apeldoorn gevangen. a 1) Reeds opgegeven Tijdschr. v. Entom. XXXII, biz. 70. VERSLAG. XIV De heer Fokker deelt in de eerste plaats mede, dat van den vroeger onbekenden, macropteren vorm van Geocorie grylloides L., door hem voor het eerst beschreven (Tijdschr. v. Entom. XXX, bl. 1), nu ook een exemplaar in Hongarije ts gevonden. Dr. von Horvath bericht namelijk in de Revue d’ Entomologie, di. VIII p. 328, dat Dr. Chyzer te Kecskemét aldaar in Juli 1889 eveneens van genoemde soort een ma- cropter wijfje gevangen heeft; hij schrijft deswege: « il répond exac- tement à la description que M. Fokker a faite du premier exemplaire macroptère». Dit is dus het tweede bekende macroptere exemplaar. Verder zegt de heer Fokker, dat zijn opstel « Een nieuwe vijand onzer zeeweringen » (Tijdschr. v. Entom, XXXII blz. 401 enz.) hem in briefwisseling heeft gebracht met verschillende Ingenieurs, die onderzoek deden naar het voorkomen van Nacerdes en Codiosoma. Door den Ingenieur van Nes van Meerkerk werd te Moerdijk van Nacerdes geen spoor gevonden, maar te Willemstad trof hij ze in vrij groote hoeveelheid aan in niet gecreosoteerd dennenhout van + 0.50 M + H. W. tot ongeveer H. W.; wat daarbij zeer opmerkelijk was, in groote palen, welker kop ver boven H. W. staat, werd geen enkele gevonden, maar wel in de veel lagere en dunnere perkoenen. — Aan het waterschap Walcheren werd een uitgebreid onderzoek ingesteld, waarvan het rapport bij het jaar- verslag over 1889 is afgedrukt. Dit onderzoek leidde tot hetzelfde resultaat als dat in Schouwen, wat betreft de hoogte waarop de larven voorkomen, doch tevens blijkt daaruit, dat Codiosoma er veel talrijker en Nacerdes daarentegen minder dan in Schouwen voorkomt; de schade wordt daarom van niet verontrustenden aard genoemd, zeer terecht, want alleen van Nacerdes, die er weinig aangetroffen werd, is schade te wachten, Ook bleek uit het onderzoek in Walcheren, dat eiken palen beter bestand zijn tegen Nacerdes, behalve op zandgrond, wat volkomen overeenstemt met hetgeen door Spreker in zijn opstel op blz. 413 (sep. blz. 13) gezegd werd. Curieus zijn overigens eenige observaties in dat ver- slag, b. v. dat het weinig voorkomen der Nacerdes-larven zijne oorzaak daarin vindt, dat het bovenstrand uit schelpgruis bestaat, wat waarschijnlijk te scherp is om de ademhalingswerktuigen buiten XXVI VERSLAG. de palen te kunnen brengen, hetgeen volgens genoemde brochure noodig voor haar is(?!), en op eene andere plaats, dat er groote gaten van 4 à 5 mm. diameter in sommige palen zijn, vermoedelijk afkomstig van de dennenrups! Nog ontving Spreker van den Hoofdingenieur in Noordbrabant, Baron van Ittersum, een paal getrokken uit eene glooiing langs den binnendijk van ‘s Hertogenbosch naar de Maas bij Crèvecoeur; daarin waren zeer groote boktorlarven, allen doodgegaan. De heer Heylaerts zegt ongeveer het volgende: . 4°. Aangezien door vele schrijvers wordt aangenomen, dat de rups van Diplodoma marginepunctella Steph. zich voedt met de overblijfselen van doode insecten en hij, in tegenstelling daarmede, nooit de larven dezer, bij Breda niet ongemeene, soort zulk voedsel zag gebruiken , heeft hij de moeite genomen haar ab o vo te kweeken. De kleine ronde geelachtige eieren kwamen reeds na 10 dagen uit en de rupsjes vervaardigden zich dadelijk zakjes, die bij opvolgende vervellingen vergroot werden. De cyclus vitalis duurt twee Jaren en gedurende al dien tijd raakten de diertjes geen der hun voorgezette doode vliegjes, vlindertjes enz. aan, doch voed- den zich uitsluitend met groen stofmos. Enkele exemplaren , welke alleen met doode insecten in afzonderlijke glazen gezet werden, ver- hongerden zonder het hun geboden voedsel aan te raken, terwijl van de anderen van 14—19 Juni 1890 24 imagines werden ver- kregen. Het rupsje is vuil geelachtig wit, met iets vleeschkleurige tint; het kopje is glanzig bruingeel met iets donkerder vlekjes; de ocellen en de monddeelen zijn pekbruin, terwijl de sprieten veel lichter zijn. De drie eerste segmenten zijn op de rugzijde van glanzig bruingele schilden voorzien, het eerste breed en ongeteekend, het tweede en derde smaller en met een ingedrukten driehoek op het midden; op den laatsten ring bevindt zich een eveneens ge- kleurd en glanzig anaal-klepje; de andere segmenten zijn week; de gewone punten bruinachtig, even als de stigmalen. De hoorn- pooten zijn bruingeel, iets donkerder op de geledingen en sterk gebouwd; de naschuivers zijn klein en als het lichaam getint. VERSLAG. XXVII 2°. Niet altijd is het even gemakkelijk, dadelijk de sexe uit te maken van een Lepidopteron in geprepareerden vorm. Daar, waar geen verschillende spriet- of abdominaal-vorm of bijzondere uitmon- steringen bestaan, is zulks vrij moeielijk. Er is dan ook heel wat over geschreven. Men denke b. v. aan de uitstekende opstellen over reukschubben van mannelijke Lepidoptera, door Prof. Aurivilius, Prof. Bertkau, Fritz Müller en anderen geleverd, Men leze de voortreffelijke verhandelingen over dit onderwerp door Dr. Erich Haase in het tijdschrift Isis, 1884—88. Toch zijn zij, die minder met het gebruik van het microscoop vertrouwd zijn, dikwijls in twijfel. Het is dus niet overbodig, te wijzen op een belangrijk opstel van Jackson over dit onderwerp in den Zoologischen Anzeiger n°. 322. Volgens dezen schrijver zou het d aan de onderzijde van het negende abdominaal-segment eene korte fijne lijn of een overlang- schen indruk vertoonen, die de uitwendige opening van den ductus ejaculatorius vormt. Deze lijnvormige opening heeft twee kleine ovale lippen, eene rechts en de andere links, en ligt op eene kleine verhevenheid, zooals bij Pieris en Pontia, ot, omgekeerd, in eene kleine, met gegolfde randen omgeven verdieping, zooals bij Vanessa. — Het 9 daarentegen heeft typisch twee fijne lijn- vormige indrukken, de eene op het achtste, de andere op het negende segment: de eerste vormt de opening der b.ursa cop u- latrix, de tweede die van den oviduct. By vele Heterocera, b. v. Sphingiden, Hepaliden, Arctiiden en Noctuiden, vond Jack- son slechts ééne opening op den top eener driehoekige plaat van het negende segment, die zich in den achtsten ring inschuift. Deze enkelvoudige opening schijnt eene samensmelting van beide boven- genoemde aperturae te wezen. Zoo was het bij alle exem- plaren van Sphinx Ligustri L., die hij onderzocht. Bij Zeuzera Aesculs L. (Pyrina L.) en Cossus ligniperda F. waren nu eens ééne, dan weder twee openingen aanwezig. De opening der bursa copulatrix zou, volgens Jackson, het homologon zijn van de enkelvoudige geslachtsopening der overige insecten , terwijl die van den oviduct eene secundaire erfenis zou wezen. — Bij de ontwik- kelingsgeschiedenis der Lepidoptera laten zich drie tijdperken onder- XXVIII VERSLAG, scheiden. In het eerste monden gepaarde eierleiders uit aan den achterrand van den zevenden ring (zulks blijft bij de Epheme- riden aldus). Zijn er aanhangsel-klieren aanwezig, dan loopen deze met hare uitloozingsbuizen vrij in de twee volgende segmenten uit. 3°. In Juni Il. met de heeren Snellen en Kallenbach eene excursie makende in het Mastbosch bij Breda, vond hij op den stam van een Pinus sylvestris eene Tulaeporia, die hem en ook aan de andere Collegae onbekend was. Het dier onderscheidt zich van 7. pseudo- bombycella Hbn. dadelijk door de zwartgrijze beharing van den kop en de meer gestrekte, bijna ongeteekende vleugels. Een zak, bijna als die van Solenobia triquetrella F. v. R. gebouwd, doch veel grooter, was op de schors aangesponnen dicht bij het specimen in questie. De kleur der driekantige huls was bruinzwart, in het midden vrij breed witgrijs. Later bleek het, dat de soort nieuw is voor de Nederlandsche fauna en reeds door Zeller als Zal. Guenei is benoemd naar een voorwerp, door Guenée in Zuid-Frankrijk gevonden. Het dier schijnt uiterst zeldzaam te wezen (zie Zeller, Sieben neue Tineaceön-Gattungen, in Zinnaea Entomologica, VII, p. 342). 49. Steeds wordt aangenomen, dat de var. Achates Cr. van Papilio Memnon L. een vrouwelijke vorm is. Dat er ook mannelijke Achates Cr. bestaan, zag hij in twee exemplaren van Java (Salatiga) in zijne collectie. Het achterlijf van een hunner opgeweekt hebbende, vond hij de mannelijke geslachtsdeelen , zoodat geen redelijke twijfel hieromtrent meer kan bestaan. 5°. Laat de heer Heylaerts de zakken rondgaan van eene nieuwe, door hem beschreven Psychide van Natal, Zumeta Junodi Heyl., VERSLAG. XXIX en wijst er op, dat de rupsen véér de eind-metamorphose in den zak een afzonderlijken cocon spinnen, waarin zij verpoppen, juist als de rupsen der Hyponomeutidae zulks in het algemeene nest doen. 6°. Sitrotroga cerealella Ol. werd eerst onlangs als inlandsch opgegeven (zie Verslag der Wintervergadering van 26 Januari 1890, Tijdschr. v. Ent. XXXIII. blz. cix), doch reeds op 12 September 1883 vond hij de soort in aantal op den zolder van een’ boer te ’s Prin- senhage, die zeker wel nooit vreemd graan in huis had. Van dat feit heeft hij toen ler bekwamer tijd melding gemaakt. 79. Vermeldt de heer Heylaerts , dat Plusia moneta F. nog steeds te Breda in aantal voorkomt en ook de rupsen van Agrotis umbrosa Hbn. daar zijn gevonden, evenals eene fraaie varieteit van Melitaca Dictynna Esp., die geheel koolzwart is met zuiver witte teekeningen. 89. Toen hij, in Juni 1889, met den heer Snellen te Londen de beroemde collectie der heeren Godman en Salvin zag, viel het hem, bij het nagaan der Papilioniden, op, dat Papilio Evan Dbld. zooveel overeenkomst had met P. Payeni Boisd. (Species Général, I., p. 235 n°. 58), die voortreffelijk is afgebeeld in het Tijdschrift voor nal. geschiedenis, V., pl. 8 fig. 1 (1838) '). In het bezit geraakt van een origineel exemplaar van P. Payent, door Dr. van Riemsdijk op Sumatra gevangen, en tevens van een exemplaar van P. Evan van de Khasia Hills (Assam), was hij in de gelegenheid, beiden nauwkeurig te vergelijken. Afgezien van de meerdere grootte van den laatsten, vindt hi) de volgende onbeduidende  bruinzwart getint. Randvlekken der voorvleugels Randvl. der voorvl. lichter oker- donker okerbruin . . . . bruin. 1) De gekleurde plaat is onverbeterlijk; niet allen schijnen te weten, dat er van bovengenoemd Tijdschrift ook exemplaren met gekleurde platen bestaan, xxx VERSLAG. Donkere dwarsband der achter- Donkere dwarsb. der achtervl. in vleugels meer een geheel vor- zware halve manen opgelost. mend. De voorlaatste vlekkenrij op de De voorl. vlekkenrij op de ach- achtervleugels uit 5 verschillend tervl. uit 4 verschillend ge- gevormde vlekken bestaande . vormde vlekken bestaande. Overigens is alles hetzelfde, zoodat hij tot de conclusie komt, dat P. Evan Dbld. slechts een locaal-vorm is van P. Payeni Boisd. 9°. Ook in het bezit gekomen van de zeldzame Papilio Buddha Westw., vond de heer Heylaerts, dat die soort aan de onderzijde geheel gelijkt op P. Brama Guér., door de Haan als P. Palinurus afgebeeld (zie Verh. nat. geschiedenis der Nederl. overs. bezittingen, p. 28, pl. 7, fig. 3, 1840), terwijl de bovenzijde zeer veel ge- lijkenis heeft met die van P. Daedalus Feld. (Reise der Novara, Lepid. I, p. 123, pl. 186). Hij vraagt zich dus af: zouden ook hier niet locaal-vormen en geen specifiek verschillende soorten in het spel zijn? — Zonderling mag het heeten, dat Prof. Westwood den naam van Bwddha nogmaals voor deze soort gebruikte (1872), ofschoon er reeds lang te voren eene Calinaga Buddha Moore (1857) bestond. Naar aanleiding van hetgeen door den heer Heylaerts onder 1°. omtrent Diplodoma marginepunctella werd medegedeeld , ontspon zich eene discussie tusschen hem en de heeren Snellen, Brants en ter Haar, die allen meenden, dat gemelde soort zich wel met doode insecten voedt. De heer de Meijere vertoont een aantal merkwaardige Diptera, door hem in den laatsten tijd gevangen en wel: Bibo ferruginatus L., een paartje, in Mei dezes jaars in een’ tuin te Amsterdam. Chironomus marmoratus v. d. W. Bodegraven, Juli, 2 wijfjes. » nubilus Meig., Bodegraven, Juli en Augustus, beide sexen. VERSLAG. XXXI Ctenophora flaveolata F., in Mei dezes jaars gedurende eenige dagen in aantal bij een tot op de stammen afgekapte ijpen- haag te Bodegraven. Odontomyia angulata Panz., Bodegraven, Juni en Augustus (een d en een 9); Bloemendaal, Augustus (een d'). Tabanus rusticus L., vrij algemeen in weilanden achter de Wiericker- schans te Bodegraven. Ardoptera irrorata Fall., eenige exemplaren te Amsterdam in Mei. Pachymeria femorata F., een paartje te Bodegraven in Mei. Leptogaster cylindricus de G., vrij algemeen bij Amsterdam, vooral in de Rietlanden en in het Willemspark ; ook ver- scheidene exemplaren te Bodegraven. » guttiventris Zett., Lisse, Augustus. Hypophyllus discipes Ahr., in Juni ll. gedurende eenige dagen, telkens des namiddags, in verscheidene exemplaren te vinden op eene bepaalde elzenstruik te Bodegraven. Medeterus plumbellus Meig., Bergen-op-Zoom , Juli. Erorista excisa Fall., Ossendrecht, Juli. Cordylura ciliata Meig., in het bosch te Linschoten, Juli. Heteroneura albimana Meig., Bodegraven, Augustus. Ceroxys omissa Meig., niet zeldzaam te Zeeburg bij Amsterdam. Lauzanta cylindricornis F., Hilversum, Mei. Scatella quadrata Fall., Bodegraven, Januari. Asteia amoena Meig., Bodegraven , October. Bovendien laat de heer de Meijere een exemplaar zien van Sesia culiciformis L., door hem in Juni te Hilversum aangetroffen. De heer van Hasselt laat een paar specimina eener zelfde spinsoort, — het eerste uit zijne eigen collectie, het tweede (voor het Leidsch Museum bestemd) van den Hoogleeraar Max Weber te Amsterdam, — ter bezichtiging rondgaan en draagt daarover de volgende toelichting voor: «Wellicht, Mijne Heeren, zult gij u herinneren, het eerste dezer voorwerpen , — dat zonder abdomen, — reeds vroeger gezien te hebben. Werkelijk bracht ik het, bereids in 1884, in onze Vere XXXTI VERSLAG eeniging ter sprake, en zag over hetzelve sedert, in deel XXVIII van ons Tijdschrift, eene mededeeling, met eene fraaie plaat van ons medelid Dr. Everts, het licht, onder het opschrift: « Pelecodon of Calommata» «Ik wensch op die vraag thans terug te komen, dewijl ik in de gelegenheid werd gesteld, U, in het exemplaar van Prof. Weber, een compleet en volwasssen individu uit het bedoelde , twijfelachtige, even zeldzame als merkwaardige Araneiden-geslacht te doen aan- schouwen. | «Wat de zeldzaamheid van deze Territelaria betreft, zoo is mij, voor het tegenwoordige. — behalve van den verloren geganen type van Doleschall !) en van de beide bovengenoemde voorwerpen, — nog slechts het bestaan bekend van een vierde exemplaar, uit het Museum te Genua door den Hoogleeraar Thorell heschreven ?), en van een vijfde, mede in dit jaar in het bezit geraakt van ons medelid Neervoort van de Poll. « Gezamenlijk behooren zij tot het vrouwelijk geslacht, zijnde tot hiertoe nog geen mas van dit genus opgespoord, terwijl al de genoemden werden gevangen te Buitenzorg op Java. Naar mijn vermoeden intusschen, — hoezeer Thorell zulks betwijfelt, — komt deze spin ook op Sumatra voor, van waar het mij blijft toeschijnen , dat Ausserer, onder den naam van Calommata Suma- trana er eene beschrijving en afbeelding van heeft gegeven 3). In dat geval zou dan nog een zesde exemplaar er van in het Zoologisch Hofkabinet te Weenen worden gevonden, «Wat verder aanbelangt de merk waardigheid dezer spin, 1) Tweede Bijdrage tot de kennis der Arachniden van den Indischen Archipel (1857), blz. 5. 2) Studi s. Ragni Malesi e Papuani, Parte IV, Vol. I (1889—90) p. 416. 3) Beiträge zurKenntniss der Arachniden- Familie der Territelariae ( Thorell) (1871) I, S. 129. — De aldaar tevens door Ausserer aangehaalde, in elk geval hoogst analoge Calommata fulvipes van Lucas, reeds aan Walckenaer bekend, die ík vroeger , niet zonder grond, — in vergelijking aan de bronnen, — vermoed had, insgelijks met de onse identisch te kunnen zijn, wordt echter, door hem en Thorell, vooral wegens hare afkomst uit Zuid-Amerika, alseene eigene species beschouwd. (Raadpleeg echter mijne reeds geciteerde, eerste verhandeling in Tijdschr. v. Ent. àl. XXVIII, blz. 89 ens, VERSLAG. xxxirt moet ik u wel doen opmerken, dat zij sinds Doleschall, gedurende meer dan het vierde eener eeuw, onder den generieken naam Pelecodon, algemeen en ook door den geleerden specialist op het gebied der Territelarien, Ausserer, werd beschouwd als nevens de overige, allen acht-oogige Theraphosoiden, een buitengewoon en eenig, zes-oogig geslacht daar te stellen. « Voor zes jaren nu (1884) was ik gelukkig genoeg, bij eenige Javaansche Araneiden van minder beteekenis, van ons medelid Dr. H. Bos, een exemplaar ten geschenke te ontvangen, dat mij, hoezeer incompleet bij gemis van het achterlijf, reeds op den eersten aanblik toescheen, den abnormalen Pelecodon Sundaïcus van Dole- schall te vertegenwoordigen en waarlijk het gezegde afwijkende oogental te vertoonen. « De eigenaardige oogenstand in drie verwijderde groepen is hier dan ook zeer bedriegelijk en het is geenszins te bevreemden, dat de twee zeer kleine ocelli, die met de zijdelingsche paren ten nauwste verbonden zijn, door den oorspronkelijken teekenaar, — naar wiens afbeelding Doleschall zijne beschrijving schijnt te hebben gemaakt, — over het hoofd zijn gezien. « Zulks was dan ook met mij, in het begin, het geval, doch bij nader zorgvuldig onderzoek, zoo met de loupe als met het bloote dog, vooral onder zijdelingsche bezichtiging, bleek mij ten duide- lykste het voorhanden zijn van de, voor deze familie gewone, acht oogen. « Nadat ik toen van mijn voorwerp eene gezette vergelijkende studie voor de overige hoogst essentieele kenmerken gemaakt had, meende ik het er voor te mogen houden, dat het klassieke genus Pelecodon, als zoodanig, niet bestond, maar tot het veel vroeger (reeds in 1837) door Lucas ontdekte, acht-oogige geslacht Calom- mata moest worden teruggebracht. « Na mededeeling van dit vermoeden, onder toezending van mijn opstel, aan mijn beroemden, hooggeleerden vriend Thorell, schreef deze mij, reeds vroeger of ongeveer gelijktijdig de ontdekking te hebben gedaan, dat men hier inderdaad met eene lang miskende Calommata te doen heeft, gelijk hij zulks, wegens bijzondere om- Tijdschr. v. Entomol, XXXIV (1891). 8 xxxıv VERSLAG. standigheden, niet reeds toen, maar eerst zeer onlangs in het vierde deel zijner klassische « Studi», ter hiervoren vermelde plaatse, nu ook door den druk heeft kunnen bekend maken. « Alleen verschilt Thorell met mij in den soorts-naam, aan welken ik voorshands slechts eene ondergeschikte beteekenis had gehecht. Hij beslist, dat de oorspronkelijke bijnaam van Doleschall moet worden behouden, zoodat de vroegere Pelecodon nu voortaan als Calommata Sundaica Dol. zal worden beteekend. « Voor nadere bijzonderheden meen ik te moeten verwijzen naar mijn Cataloog der « Araneae ex Archipelago Malayano », een klein deel uitmakende der belangwekkende Zoologssche Ergebnisse einer Reise in Niederländisch Ost-Indien, herausgegeben von Dr. Max Weber, Professor der Zoologie in Amsterdam (Leiden, 1890, Verl, v. E. J. Brill), 2tes Heft 1). «Alleen zij ook hier nog vermeld, dat aldaar enkele opmer- kingen zijn toegevoegd over de oogen, het sternum, de palpen, de tanden der mandibulae, de pooten , de vulva en de kleur van onze Calommata. De vorm der trouwens uiterst eenvoudige vulva was, bij gemis van andere volwassen exemplaren, tot hiertoe on- beschreven. » De heer van Hasselt wijst verder nog met een enkel woord op zijn onlangs gereed gekomen tweede Supplement tot zijnen Catalogus Aranearum Ilollandiae. Onder anderen blijkt hieruit, dat het vroeger vermelde getal van 346 als inlandsch bekende soorten bereids tot 391 is gestegen. Aan het slot van dezen arbeid gaf hij een algemeen overzicht van het weinige, wat hem tot heden omtrent de dusgenaamde myrmecophile spinnen bekend is geworden, voornamelijk uit de nasporingen op dit gebied, door onze geachte medeleden Everts, Neervoort van de Poll en Wasmann 1) Behalve verscheidene meer of minder zeldzame soorten, komen hierin, onder de 36 gevangen species, drie nieuwe voor, t. w. Anomalomma lycosinum , Phlogius insignis en Sarotes inaequipes, welke een beroemd Arachnoloog, de heer Eugene Simon te Parijs, de goedheid heeft gehad, als zoodanig voor mij te ‚willen determineeren, VERSLAG. xııv voor hem welwillend in het werk gesteld. Met laatstgenoemden is hj van oordeel, dat niet alle spinnen, die bij voorkeur in, op of by mierennesten worden aangetroffen , die benaming te recht dragen , doch dat er ook onder haar sommige, — veeltijas de grootere — soorten voorkomen, die veeleer den naam van myrmecophagen verdienen. Sedert de verzending van eenige separata van zijn Supplement, mocht hi) op dit punt twee belangrijke mededeelingen ontvangen. Zoo schreef Prof. Bertkau hem, dat ZEd. insgelijks meermalen verscheidene juniores, en één volwassen vrouwelijk exemplaar eener Cicurina- (of Cryphoeca?) soort in de nesten van Formica rufa L. had ontmoet, maar die toen voor C. cicurea Panz, had gehouden; hij zou nu trachten insgelijks den mas op te sporen. Wijders maakte de heer Eugène Simon te Parijs hem bijzonder opmerkzaam op het door ZEd. waargenomen feit, dat onder de « mierenspinnen » in Frankrijk inzonderheid dikwijls soorten der Enyoidae worden gevonden. Hieromtrent ontleent Spreker de vols gende hoogst belangrijke beschrijving aan dezen beroemden Ara» neoloog : «Les Enyo que j'ai observées, vivent aux dépens des fourmis et s’établissent dans leur voisinage. Elles ne construisent ni filet ni toile pour arrêter leur proie, qui est toujours plus forte et plus grosse qu’elles mêmes; mais, aux heures de chasse, elles rôdent autour des fourmilièrés et se mélent aux longues files des fourmis, allant de l’une et l’autre, et saisissant, à l’improviste, les individus faibles, blessés ou gênés par un trop lourd fardeau: Quand l’Ænyo a saisi sa proie, elle l’entraine à l’écart, près de sa demeure, qui est toujours entourée de débris, qui ne laissent pas de doute sur son genre de nourriture. Ces observations ont été faites sur les £. elegans et nigriceps. Je n'ai pas la preuve, que toutes les espèces du genre soient ainsi parasites des fourmis » !). Op verzoek van Spreker had onlangs de geëerde Schrijver de groote goedheid, hem verscheidene zeldzame exemplaren te 1) Zee Arachnides de France, T. I, p. 242, XxxVI VERSLAG. schenken der Znyo elegans E. S, uit Zuid-Europa en der Kayo gallica E. S. uit de omstreken van Parijs. Hij schreef daarbij : «Le dernier est le seul, que vous ayez chance de rencontrer en Hollande ». Met het oog op dezen wenk vertoont Spreker beide species aan de vergadering, onder vriendelijke aanbeveling aan de aanwezige Leden, om bij hunne insecten-jachten op of in de onmiddellijke nabijheid van mierennesten, ook hunne aandacht op deze spin- soort te willen vestigen. _ Ten slotte laat de heer van Hasselt ter bezichtiging en bewon- dering rondgaan een paar exemplaren van eene fraaie Zrodes-soort, uit Congo, die zich bevonden in eene collectie Arachnoidea , voor den Hoogleeraar Hubrecht door den heer Greshoff verzameld. Deze voorwerpen trekken door den prachtigen groenen en purperen, met gouden en zilveren kleuren afwisselenden glans van het rug- schild, de algemeene aandacht. De heer Ritsema maakt de opmerking, dat deze Zzodes langs de geheele westkust van Afrika schijnt voor te komen; ook door den heer Büttikofer werd zij uit Liberia medegebracht ; zij was daar op eene huid van Bos brachyceros aangetroffen. De heer Brants stelt ter bezichtiging een vrouwelijken vlinder van Endromis versicolora L., door Jhr. L. Storm van ’s Gravesande in April dezes jaars gevonden aan een der singels van Arnhem. Toen dit schoone en groote voorwerp aan Spreker werd terhand- gesteld, bleek het hem door eenig toeval verwond te zijn, althans | het achterlijf was geheel verpletterd, zoodat de eieren voor het meerendeel naar buiten waren gedrongen en slechts een tweetal door de legboor waren ontlast. Des ondanks gaf het dier nog duidelijk teekenen van leven. Spreker zuiverde en bewaarde de eieren zorgvuldig en bemerkte al spoedig, dat de kleur onveran- derd bleekgeel bleef van allen, met uitzondering van de beide langs den natuurlijken weg uitgestoten eitjes. Deze werden gaandeweg VERSLAG. XXXVII rooder en donkerder van tint en ten slotte paarsachtig zwart. In- derdaad zijn daaruit dan ook rupsjes geboren, waarvan één ongeveer acht dagen in leven is gebleven, doch toen, even als het andere reeds kort na de geboorte, stiert. Hiermede schijnt een nieuw bewijs te zijn geleverd voor de stelling, dat de vruchtbaarheid van het vlinderei slechts volkomen wordt, wanneer dit het lichaam van den moedervlinder langs den natuurlijken weg verlaat, dat is wanneer het wordt gelegd. Voorts vertoont de heer Brants een vrouwelijken vlinder van Chloeopkora bicolorana Fuessl. (quercana Hbn.), door hem ontvangen van den heer V. G. A. Bosch te Middelrode, nevens een groot aantal eieren door dat dier in de doos gelegd. Hij vestigt de aan- dacht op het merkwaardige glanzige, kleurlooze vlies, waarmede de ronde, vuilgroene eitjes als door een schild overdekt zijn. Voor zoover hem bekend is, werd door geen der schrijvers daarvan melding gemaakt. Deze wijze van beschermen der eieren is te opmerkelijker, niet alleen omdat de rupsjes blijkbaar binnen enkele dagen reeds de eitjes zullen verlaten en dan slechts een paar weken daarin hebben gerust, maar vooral ook, omdat zij geheel overeenstemt met de bescherming, welke de Tortricina-vlinders aan hunne eieren in den regel verschaffen, en hierin dus een nieuw punt van overeenkomst is gelegen tusschen de subfamilie der Haliadea van de Chelonariae met de zoogenaamde « Bladrollers », waarmede eerstgenoemde groep ontegenzeggelijk groote verwant- schap heeft en waartoe zij door de oudere schrijvers dan ook zonder aarzelen is gebracht. De heer van Rossum deelt mede, dat hij sedert lang, zelfs reeds bij het leven van Dr. Snellen van Vollenhoven en op diens verzoek , gezocht heeft naar Cimbez-larven op beuken, in de hoop van die van Cimber Fagi Zadd. te zullen vinden. Hij brengt in herinnering wat Snellen van Vollenhoven deswege in 1870 schreef (Tijdschr. v. Entom. XIII, blz. 64 en 65), namelijk dat het toen niet uitgemaakt was, dat C. Fagi inlandsch is niet alleen, maar dat zij wellicht niet specifiek onderscheiden zou zijn van C. syl- XXXVIII . VERSLAG. varum Fabr.; dit laatste wordt aldaar afhankelijk gesteld van mogelijke verschillen in de kenmerken der larve en van de om- standigheid dat deze zich uitsluitend met beukenbladeren zou voeden. — Spreker heeft eindelijk, in September 1887, een paar Cimbex-larven ontvangen, die onder beuken gevonden waren en grooter en zwaarder waren dan die van sylvarum; zij hadden echter door gebrek aan voedsel te veel geleden en zijn bezweken zonder een’ cocon te vormen. — In Augustus 1889 vond hij aan den Hommelschen weg weder eene Cimbez-larve op beuken, waarvan door hem de volgende beschrijving werd gemaakt: «Kop vuilgroen (de exemplaren van 1887 hadden een geel- groenen kop); oogen donkerbruin; huidkleur naast de ruglijn iets lichter geelgroen dan in de zijden, waar eene meer vuilgroene tint is; achter den kop zuiver geel; de ruglijn is blauwzwart, fijn, niet overal even breed, en loopt niet duidelijk door van den kop tot den anus. De rug niet bezet met doorntjes en evenmin de kop; vele witte pukkels onder aan het lichaam, aan het voorste gedeelte nog meer dan aan het achtergedeelte, het minst in het midden. Haartjes aan de pooten bijna wit. Luchtgaten meer ovaal dan hertenhoefachtig, blinkend zwart. Pooten en onderlijf bleek blauwgroen , het voorste gedeelte iets donkerder. Klauwtjes bruin. » Tot nader onderzoek zond Dr. van Rossum de bovenbedoelde beukenlarve aan den heer Ritsema, doch zij is spoedig na aankomst te Leiden gestorven. Twee andere dergelijke larven sponnen zich in donkerbruine cocons in; uit een dezer cocons ontwikkelde zich eene sluipwesp en de andere leverde tot dusver niets op. Laatst- gemelde cocon, alsmede eene nog levende, onvolwassen larve, den dag vóór de vergadering (25 Juli 1890) op den Apeldoornschen weg gevonden, gaan ter bezichtiging rond. Spreker hoopt later verdere resultaten van zijne nasporingen te verkrijgen en aan zijne medeleden kenbaar te maken. De wetenschappelijke mededeelingen hiermede afgeloopen zijnde, brengt de heer Snellen een woord van dank aan den Voorzitter, VERSLAG, XXXIX voor de uitnemende wijze waarop deze de bijeenkomst heeft geleid ; waarna de vergadering door den Voorzitter wordt gesloten. Den volgenden dag werd eene excursie naar den kant van Groesbeek ondernomen, waaraan bijna al de ter vergadering op- gekomen Leden deelnamen, en die door uitstekend fraai weder werd begunstigd. Dit laatste was te meer op prijs te stellen, omdat de zomer van 1890 zich tot dusver en ook later opnieuw door zeer ongestadig weder kenmerkte. Als de meest belangrijke vangsten van Coleoptera werden vermeld: Carabus monilis F. Cephennium thoracicum Müll. Atemeles emarginatus Grav. Amphicyllis globus F., type en var. Ocalea badia Er. Agathidium seminulum L. Habrocerus capillaricornis Grav. » laevigatum Er. Tachyporus transversalis Grav. Monotoma longicollis Gyll. Mycetoporus nanus Er. Curimus murinus F. Quedius lateralis Grav. Caenopsis fissirostris Walton. >» fumatus Steph. » Walton: Bach. Medon piceus Kr. Barypithes tener Boh. >» brunneus Er. Balaninus nucum L. Euplectus sanguineus Denny. Cryptocephalus biguttatus Scop. » signalus Reichb. Van Hemiptera werd, luidens mededeeling van den heer Fokker, geene enkele meldenswaardige soort aangetroffen. Wat Lepidoptera betreft, verdienen de volgende vangsten aan- geteekend te worden: Iycaena Alcon W. V. Aylına Lamda F. De rups op Myrica Gale. ilarus ochroleuca W. V. Tortrie decretana Tr. >» Lafauryana Rag. Een aantal gave en frissche exemplaren dezer zeldzame soort op Myrica gale. » viburnana F. Vele exemplaren, mede op die plant. Conchylis Hartmannıana Clerck. Ten aanzien van Hymenoptera verdient alleen vermelding, dat XL VERSLAG. Dr. van Rossum op Meidoorn eene larve vond van de zeldzame Cimbex axillaris Panz. en de heer Heylaerts op Scabiosa eene andere Cimbiciden-larve, waaruit zich later een mannelijk exem- plaar van Abia sericea L. ontwikkelde. Van laatstbedoelde larve gaf de heer van Rossum de volgende beschrijving: «Kop zwart; rug en bovenlijf grijsbruin met paarsachtige tint, de zijden, het onderlijf, de pooten en de klauwtjes lichtgrijs; ter weerszijden van den rug naar de pooten loopen gele strepen, die door zwarte vlekken begrensd zijn; deze strepen loopen niet door over den rug, die effen grijsbruin is». Onder de merkwaardigste Diptera, door den heer de Meijere gevangen, behooren Tanypus monilis L. Chrysotorum festwum L. Pachyrhina lunulicornis Schumm. Hydrophorus nebulosus Fall. Limnophila phaeostigma Schumm. Dinera cristata Meig. Cylindrotoma glabrata Meig. Drymeia hamata Fall. Bombylius fugax Wied, en Zephritis ruralis Löw. Ten opzichte der Spinnen, schrijft Dr. van Hasselt het volgende: « Ofschoon de meesten onzer tochtgenvoten mij in meerdere of mindere mate bijstand verleenden, — waarvoor hun opnieuw mijn dank hier wordt verzekerd, — was mijne vangst van weinig be- teekenis, als slechts bekende soorten opgeleverd hebbende. Alleen ving Mr. Fokker, op het laatst van den dag, voor mij eene merk- waardige springspin, eene Marpissa, in vijf exemplaren , waaronder ééne volwassene 2 en één d junior, dien ik zal trachten tot vol- komen ontwikkeling op te kweeken. Hoezeer nauw verwant aan eene reeds in mijne collectie zijnde soort, M. pomatia Walck., die bij ons uiterst zelden voorkomt, veronderstel ik, dat wij hier eene aanwinst voor onze fauna, nl. M. radiata Grb. (= strigipes Wstr.) hebben verkregen, zooals nog nader, door onderzoek van het d, zal moeten blijken; anders betreft het eene zeer fraaie varieteit der gezegde pomatia. «Voorts teeken ik aan, dat, ter verbetering van inijne verza- meling, exemplaren werden aangewonnen van VERSLAG. XLI Epeira ceropegia Walck. 9 Neon reticulatus Blw. 2 beiden hoogst zeldzaam. | (Everts) Poecilochroa conspicua L. K. 9 Epeira angulata Clk., juniores. beiden zeer fraai geteekend. | (Leesberg). Prosthesima petrensis C. K. 2, een buitengewoon groot exem- plaar (Groll). Theridion formosum Clk. 9 (Ritsema). (Het Psychiden-achtig nest van deze soort ontbrak mij tot nu toe). Singa hamata Clk. (mihi) in een bijzonder fraai geteekend exemplaar. «Overigens kreeg ik van de heeren Leesberg en Everts nog enkele Micryphantiden, die, als op ééne uitzondering na, feminae zijnde, nader moeten worden bestudeerd », — ——————_ __ __» LIJST VAN DE LEDEN DER NEDERLANDSCHE ENTOMOLOGISCHE VEREENIGING op 26 Juli 1890, MET OPGAVE VAN HET JAAR HUNNER TOETREDING, ENZ. — a Hee BEGUNSTIGERS. ‘Mevrouw de Wed. Hartogh Heys van de Lier, geb. Snoeck, Alerander- straat 23, te ’s Gravenhage. 1868. Dr. F. J. L. Schmidt, te Rotterdam. 1869. Mr. J. Thiebout, te Zwolle. 1869. Het Koninklijk Zoologisch Genootschap Natura Artis Magistra te Amsterdam. 1879. Mr. J. W. van Lansberge, oud Gouverneur-Generaal van Ned. Indie, Huize Duno te Oosterbeek. 1882. C. L. Roos Vlasman, Burgemeester van Abcoude en Baambrugge, te Abcoude. 1882. Mr. H. Hartogh Heys van Zouteveen, Phil. nat. Dr., te Assen. 1882. Mr. J. Jochems, Korte Vijverberg 4, te ’s Gravenhage. 1883. De Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen te Haarlem. 1884. Dr. J. G. M. Mastboom, Westeinde 140, te ’s Gravenhage. 1887. Mevrouw de Wed. Mr. J. Kneppelhout, geb. van Braam, Hemelsche Berg, te Oosterbeek. 1887. Mevrouw M. Neervoort van de Poll, geb. Zubli, Heerengracht 476, te Amsterdam. 1887. J. P. Goedkoop, Plantage Muidergracht 5, te Amsterdam. 1887. EERELEDEN. H. T. Stainton, F.R. 8. ete., Mountsfield, Lewisham, S. E., te Landen. 1861. Dr. C. Felder, lid der Kais. L. C. Academie der Naturwissen- schaften en Burgemeester van Weenen , Operngasse 8, te Weenen. 1861, LIJST DER LEDEN ENZ. XLIII Prof. J. O. Westwood, M. A., F. L. S., Directeur van het Hopean Museum, te Oxford. 1862. Jhr. Dr. J. L. C. Pompe van Meerdervoort, te Bergen-op-Zoom. 1861. Dr. Gustav L. Mayr, Professor aan de Hoogere Burgerschool te Weenen, II Hauptstrasse 75, te Weenen 1867. Dr. H. D. J. Wallengren, te Farhult, bij Hoganas in Zweden. 1871. R. Mac-Lachlan, F.R. 8., Westview, Clarendon Road, Lewisham, 8. E., te Londen. 1871. Dr. T. Thorell, voormalig Hoogleeraar in de Zoologie aan de Hoogeschool te Upsala in Zweden, thans wonende te Sori, Liguria (Italie). 1872. Dr. C. A. Dohrn, President der Entomologische Vereeniging te Slettin. 1873. E. Baron de Selys Longchamps, Boulevard de la Sauvenière 34, te Luik. 1874. CORRESPONDEERENDE LEDEN. Frederic Moore, Claremont House, Avenue Road, Penge (Surrey). 1864. Jhr. J. W. May, Consul-Generaal der Nederlanden, Arundal House, Percy Cross, Fulham Road, S. W., te Londen. 1865. Dr. W. Marshall, Professor aan de Universiteit te Leipzig. 1872. A. Fauvel, Rue d'Auge 16, te Caen. 1874. Dr. O. Taschenberg, te Halle a. S. 1883. A. W. Putman Cramer, Douglass Street 51, te Brooklyn, Staat New-York, in Noord-Amerika. 1883. Dr. F. Plateau, Professor der Zoologie aan de Hoogeschool te Gend. 1887. A. Preudhomme de Borre, Rue Seutin 11, Schaerbeek, bij Brussel. 1887. 8. H. Scudder, te Cambridge (Mass.) in Noord-Amerika. 1887. BUITENLANDSCHE LEDEN. Comte Henri de Bonvouloir, Avenue de l’Alma 10, te Parijs. (1867—68). — Coleoptera. H. Jekel van Westing, lid der K. Acad. van natuuronderzoekers te Moscou en van verscheidene entomol. genootschappen, Aue de Dunkerque 62, te Parijs. (1868—69). — Coleoptera, meer bijzonder Curculioniden. René Oberthür, Faubourg de Paris 44, te Rennes (Ille-et-Vilaine) Frankrijk. (1882—83). — Coleoptera, vooral Carabiciden. GEWONE LEDEN. 184546. F. M. van der Wulp, Trompstraat 154, te ’s Gravenhage. —. Diptera. Dr. M. C. VerLoren van Themaat, Huize Schothorst, te Hoogland bij Amersfoort. — Algemeene Entomologie. XLIV LIJST DER LEDEN ENZ. J. W. Lodeesen, Tulpstraat 6, te Amsterdam. — Lepidoptera indigena. W. O. Kerkhoven, te Lochem. 1851-52. R. T. Maitland, Commelinstraat 17, te Amsterdam. — Algemeene Entomologie. P. C. T. Snellen, Wijnhaven (Noordzijde) 45, te Rotterdam. — Lepidoptera. Dr. M. Imans, te Utrecht. Dr. W. A. J. van Geuns, Koninginnegracht 15, te ’s Gravenhage. 1852-53 Mr. H. W. de Graaf, Noordeinde 123, te ’s Gravenhage. — Inl. Lepi- doptera, bijzonder Microlepidoptera. G. M. de Graaf, Heerengracht 55, te Leiden. — Lepidoptera. G. A. Six, De Ruiterstraat 65, te ’s Gravenhage. — Hymenoptera. 1355-586. A. A. van Bemmelen, Directeur van de Diergaarde te Rotterdam. — Algemeene Entomologie. Mr. E. A. de Roo van Westmaas, Huize Daalhuizen, te Velp. — Lepidoptera. 1856-57. Mr. J. Herman Albarda, te Leeuwarden. — Neuroptera. Mr. W. Albarda, te Ginneken. — Lepidoptera en Neuroptera. Dr. A. W. M. van Hasselt, Amsterdamsche Veerkade 15, te ’s Graven- hage. — Araneïden. 1857-58, W. Schubärt, te Uirecht. Dr.. Grothe, te Zeist. J. W. K. 1358-59. J.C.J. de Joncheere, Voorstraat, D 368, te Dordrecht. — Lepidoptera. 1360-61. J. Kinker, Keizersgracht CC 580, te Amsterdam. — Lepidoptera en Coleoptera indigena. Dr. E. Piaget, aux Bayards, Neuchatel (Zwitserland). — Diptera en Parasitica. 1863-61. Mr. R. Th. Bijleveld, Voorhout 88, te ’s Gravenhage. — Algemeene Entomologie. D. J. R. Jordens, Sassenpoorterwal, F 3471, te Zwolle. — Lepidoptera. LIJST DER LEDEN ENZ. XLV 1364-63. Mr. A. H. Maurissen, te Maastricht. — Europeesche insecten. Dr. H. J. Veth, Leeraar aan de Hoogere Burgerschool, Boezemsingel 118, te Rotterdam. — Algemeene Entomologie, vooral Coleoptera. H. W. Groll, te Haarlem. — Coleoptera. 1365-06. Mr. A. Brants, Eusebius-Buitensingel, te Arnhem. — Lepidoptera. 1866-67. F. J. M. Heylaerts, St.-Jansstraat, A 503, te Breda. — Lepidoptera enz. Dr. N. W. P. Rauwenhoff, Hoogleeraar aan ’s Rijks Universiteit te Utrecht. — Algemeene Zoologie. A. van den Brandt, te Venlo. — Lepidoptera. 1867-68. C. Ritsema Cz., Conservator bij ’s Rijks Museum van natuurlijke historie, Rapenburg 94, te Leiden. — Algemeene Entomologie. 1888-69, G. de Man, te Middelburg. — Diptera en Crustacea. W. 0. Kallenbach, te Rotterdam. — Lepidoptera. A. “Caakrien, te Kralingen. — Lepidoptera. Mr. C. J. Sickesz, Huize de Cloese, bij Lochem. 1369-70. M. Nijhoff, Nobelstraat 18, te ’s Gravenhage. — Bibliographie. 1870-71. Jhr. Dr. Ed. J. G. Everts, Leeraar aan de Hoogere Burgerschool, Stationsweg 79, te ’s Gravenhage. — Europeesche Coleoptera. Mr. M. C. Piepers, Lid der rechterlijke macht in Nederlandsch Indie, te Batavia. — Lepidoptera. Dr. P. J. Veth, Oud-Hoogleeraar, Villa Maria, Utrechtsche weg 22, te Arnhem. si 1871-72. Dr. J. Ritzema Bos, Leeraar aan ’s Rijks Landbouwschool te Wage- ningen. — Oeconomische Entomologie. J. B. van Stolk, Schie 23, te Rotterdam. — Lepidoptera Mr. A. F. A. Leesberg, Jan Hendrikstraat 9, te ’s Gravenhage. — Coleoptera. Dr. H. J. van Ankum, Hoogleeraar aan ’s Rijks Universiteit te Groningen. — Algemeene Zoologie. M. M. Schepman, te Rhoon. — Neuroptera, xLvi LIJST DER LEDEN ENZ. Dr. C. K. Hoffmann, Hoogleeraar aan ’s Rijks Universiteit, Morsch- singel, te Leiden. — Vergelijkende ontleedkunde en Embryologie. 1872-73. Dr. A. J. van Rossum, Eusebius-plein 25, te Arnhem. 1873-74. Dr. J. van Leeuwen Jr., Hoogleeraar aan ’s Rijks Universiteit, Pieters- kerkgracht 11, te Leiden. — Lepidoptera. Mr. M. ’s Gravesande Guicherit, te Delfl. — Coleoptera. 1874-75. H. L. Gerth van Wijk, Leeraar aan de Hoogere Burgerschool te Middelburg. — Hymenoptera aculeata. J. van den Honert, Plantage Muidergracht 32, te Amsterdam. — Lepidoptera. K. N. Swierstra, Conservator bij het Koninkl. Zool, Genootschap Natura Artis Magistra te Amsterdam. — Algemeene Entomologia. 1875-76, H. Uijen, Priemstraat, te Nijmegen. — Lepidoptera. A. J. Weytlandt, te Westzaan. — Coleoptera. Dr. M. W. Beijerinck, te Delft. — Gallenmakende Insecten. Vinc. Mar. Aghina, Sacr. Ord. Praed., te Schiedam. — Lepidoptera, 1876-77. . P. H. J. J. Ras, Velper weg 56a, te Arnhem. . H. Dreessens, Oudebrugsteeg 5, te Amsterdam. . A. J. F. Fokker, te Zierikzee. — Hemiptera. Emile Seipgens, Leeraar aan de Hoogere Burgerschool, Zoelerwoudsche singel, te Leirlen. — Coleoptera. A. M. J. Bolsius, Practizeerend Geneesheer te Soemanap (Madura). 1877-78. Dr. C. Kerbert, Directeur van het Koninkl. Zoologisch Genootschap Natura Artis Magistra, Plantage Middenlaan, hoek Badlaan 70, te Amsterdam. Dr. G. A. F. Molengraaff, Privaatdocent aan de Universiteit, Plantage Middenlaan 88, te Amsterdam. — Lepidoptera. 1878-79. Dr. A. C. Oudemans Jsz., Directeur van den Zoologisch-Botanischen tuin, te ’s Gravenhage. — Acarina. Dr. Henri W. de Graaf, Heerenstraat 74a, bij Leiden. — Anatomie en Physiologie der Insecten. LIJST DER LEDEN ENZ. XLvIt P. T. Sijthoff, Administrateur op de kina-plantage Tyilaki , nabij Bandong, Preanger regentschappen, Java. — Coleoptera. Dr. F. A. Jentink, Directeur van ’s Rijks Museum van natuurlijke historie, Rembrandt-straat, te Leiden. 1379-80. Dirk ter Haar, te Warga. — Lepidoptera en Orthoptera. K. Bisschop van Tuinen Hz., Leeraar aan de Hoogere Burgerschool en het Gymnasium te Zwolle. — Lepidoptera. 1880- 81. Dr. J. T. Oudemans, Privaatdocent aan de Universiteit, Assistent aan het Zoologisch laboratorium , Plantage Middenlaan 78, te Amster- dam. — Macrolepidoptera , Hymenoptera, Thysanura en Collembola. 