A concise grammar of the Dutch language, tr. and remodelled by H. van Laun
135 meer dan genoegzaam, om de onloochenbare gebreken van eenvormigheid van maat, te groote uitvoerigheid van voor- stelling, eene den goeden smaak somwglen beleedigende weelderigheid van vernuft, en wat men meer tegen Cats met grond hebbe ingebragt, voor het oog des onpartgdigen beoordeiaars ganschelijk te verdonkeren. SiVGBNBEKK. 14. The judgment op posterity; an extract from a lecture. Het menschdom is slechts een geslacht, van deszelfs eerste wording af tot den laatsten, diegeboren zai worden. Die leefde, die leeft, en die leven zal, zij zijn alien met een' onverbreekbaren band aan elkander verbonden. De onver- delgbaarheid van one redelijk vermogen, de onsterfeigkheid van den hemelschen geest, die in ons is, smelt voorleden, tegenwoordig en toekomend voor ons in een, als ieefden wi|j alien, voorouders, tijdgenooten en nakomelingen in de- selfde maatschappij met elkander, gelijk w^' met onzeouders, met onze medegezellen , met onze kinderen en kindskinde- ren, op deze wereld als ^^n geslachtzamen leven? Devlijt en het vemnft der voorvaderen kwamen ons te stade, de onze moeten het doen aan de nakomelingen, Hoe kort is het oogenbiik van ons bestaan hier beneden ! De arbeid die slechts tijdgenooten ten nuttestrekt, waarvan alle vrnchten met ons in het graf bedolven worden , wat is die in verge- Igking dier edele bemoeijingen waarin eeuwen, door eeuwett opgevolgd, zich verblgden! Als het geiuk der staten be- vestigd, de band der natien zamengestrengeld, dernstder gewetens bevorderd wordtl Als heerlgke ontdekkingen het gebied der menschelijke kennis met schatten verrgken, en deszelfs grenzen uitbreiden, verder dan het oog dievolgen - redelijk vermogen reasoning foealtiei, voorleden thejpftst, ten nutte jtrekken to be of use, zamemtrengelen to connect more intimately. 136 kan! Als nijverbeid en schranderheid nieuwe bronnen van welvaart openen , zeeen en landen te ensr zijn, om hare stoute vaart te beperkeni Ala kunsten en letieren hare schoonste gaven ten toon spreiden, om hart en zinnen met onweer- staanbaar geweld te boeijen, om bet edelst levensgenot met voile stroomen nit te gieten, om door den adem der bevalligheid de stroeve deugd te bezielen, en de onwaar- deerbare vruchten der beschaving van geslacht tot geslaeht over te planten! £n wanneer nu de namen van hen , die het menschdom als z\jne weldoeners eerbiedigt, op de iippen derdankbare nakomelingscbap zweven; als elk met verrukking stilstaat bij de vrucht van hunnen moed en ijver; van hun' smaak en gevoel, en aan hunne nagedachtenis de ongevraagde schatting van z\jnen lof, of een traan der erkentenis aan hunne graftombe wijdt, hebben z\j dan geen deel aan die hulde? Is die schatting hunner verdiensten voor hun ver- loren, omdat hun gebeente vermolmd, hun stof verwaaid is, terwyl hun geest in vr^er kringen zweeft? Neen! de lof der nakomelingschap is niet alleen de eenige ware, het is ook de zoetste iof, die ingeoogst kan worden I Haar oor- deel is meer dan dat der tijdgenooten , haar oordeel is alles waard! De zanger, de redenaar, de schilder, die slechta z^ne eeuw behagen wil, verga met zijn kunstwerk ! Uij is gelijk de krijgsman , die met zijn vaderland in weelde leven, niet voor hetzelve sterven will H^ is den onwaar- digen regent gelgk < die zich een trotsch gevaarte sticht van opgeblazen grootheid, dat met zgn dood in puin moet storteni Dooh wat noem ik hem zanger, redenaar, sehil- nijverheid indastry, beperken to limit, ten toon spreiden to anfold, boeijen to enchain, itrorf cro88*grained , beiehaving civilisation, verrukking delight, schatting tribnte, vermolmd rotten, stof dnst, verwaaijen to blow away, kring sphere, inoogsten to reap, schilder painter, weelde luxury, een trotsch gevaarte a magnificent building, in pttin storten to fall in ruins. 187 der! hij was het nooit! Wien slechts een enkele vonk van het goddelijk kunstvuur in zijnen boezem gloeit, hij neemt wel de hulde zijner.tijdgenooten aan, maar z\] is hem niet genoeg! Hij ziet eeuwen en geslachten voorbij; h\j plaatst zich zelf in den strengen regterstoel der toekomst; en dan eerst klopt zi|jn hart van vreugde , wanneer in de eenzaam- heid , door niemand bespied , eene edele zelfbewustheid hem influistert: gij zult leven! Toen Sostratrus van Cnidos, op last van den egyptischen vorst, den beroemden vuur- toren op het eiland Pharos had gesticht, die onder de wereldwonderen zou gesteld worden , toen graveerde hij 2ynen naam op eenen steen, en wijdde zijnen arbeid aan de behoedende Godheden der zeevarenden toe; maar hij overdekte dien steen met pleister , waarop des konings naam in prachtige letteren prijkte. Hem gunde hij den lof der t^dgenooten , misschien van geslachten en eeuwen daarna ! Doch eindeiyk zou de brosse kalk het vaste marmer ver- iaten , en zoo voor den naam des konings dien des vergeten kunstenaars doen te voorschijn komen, die den lof der nakomelingschap zich zelf had voorbehouden ! Door dit vooruitzigt alleen, niet door de hoop op wins t , niet door het handgeklap der menigte tebedelen, ontvangt de kunst haren adel, en de voortbrengselen der kunst hunne hoogste volkomenheid. Foogt gij slechts te behagen, te schitteren , toejuiching te verwerven , ook zonder ze te ver- dienen; welaan: schik u naar den smaak des t\jds, vraag niet , wat schoon is , maar wat voor schoon gehouden wordt , spoor zorgvuldig uit, wie het zijn, wier oordeel den alge- meenen toon bestemt; wat hun gevalt, gevalle ook u! Verkracht uw eigen kunstgeweten : spreek, schrijf, maal, wat g^ zelf veroordeelt, en brengt tot verschooning van bespied watched, influUteren to whisper, op last at the command of, behoeden to protect, ^leister plaster, bros brittle, uiisporen to dis- eover, verkracfUen to do violeoce. 12* 138 het onverschoonlgke bg: men wil het ook! Verraad de kunst; heul met hare vijanden, of maak een schandelijk verdra^ met hen! Misschien wordt g\j als de afgod uwer eeuw gegerbiedigd , uw heeld, onder laid geschater, een Pantheon ingeleidi Maar uit den tempel der onsterfelijk- heid z^t glj uitgesloten, waar z^ alleen hunne plaats bereid vinden, die aan het onvergankelgk schoon eene onbevlekte hulde bragten , aan wansmaak huns t^ds moedig het hoofd boden, en den lof van e^n geslacht verachteden, om dien van alle volgende te verwerven. VAN DER Palm. heuieH to keep up a good understandiDg, getchater laughter, wan- 9maak bad taste. I II. POETRY. (When in Dutch poetry one word ends with a vowel and the next begins with one, only one vowel must be heard.) 1. The Present. Moederlief zie daar een roosje Van uw Koosje, Wijl gij heden jarig zijt. 'k Heb van morgen al gesprongen En gezongen, Zoo verlangde ik naar dien tijdl Maar kan ik geen rijmpjes dichten, Moet ik zwichten Voor mijn bro^r in poezy, Neem dan moeder slechts dit roosje Van uw Koosje; 'k Heb u toch zoo lief als hij. VAN AlPHEN. 2. The plucked plowbr. Lieve bloem! waar is uw bios? Welk een wreedaard reet u los Koosje little Jaooba , heden to day , iJk den heden jarig to day is luy birthday, zwichten to give way, bios bloom, wreedaard cruel man. 140 En versmeet u, na 't genieten? Ziet gij wel die kleur verschieten? Och, wat vlagt de schoonheid snel? Lieve Lize! ziet gij 't wel? Anne bloem! waar bleef nw gloor? Gistren nog verguldde Auroor Zorglijk uw fluweelen blaadjes, Thans verstrooit de storm uw zaadjes, En verstnift uw dorren knop . .. Lieve Lize! merk het op. Arme bloem, verlept van fleur! Gistren trok nw balsemgenr De aandacht naar nw gonden verwen: Thans vertrapt men n in 't sterven, En geen Zefier stort een traan . .. Lieve Lize! denk er aan. Arme bloem, vertrapt in 't zand! Och, eene enkle wnlpsche hand Reet nw tengren bloei aan stukken! Droeve vrncht van dartel plnkken! Bloempjes zijn zoo ras onttooid: Lize! neen vergeet het nooit. TOLLENS. 3. On the first tooth op my youngest Son. Triomf, triomf! hef aan, mijn Init, Want moeder zegt: de tand is uit! kleur colour, gloor 8pleDdoar,^«t0tftf/ velvet, veratuiven to blow away like dust, knop bud, verlepl faded, .;2?»r bloom, geur odour, aan- dacht attention, verio colour, vertrappen to be trodden upon, stort en to shed, toulpsch sensual, tenger tender, droef sad, dartel playful, onttooijen to deprive of beauty, aanhejfen to begin. 141 Laat dreunen nu de wanden! Eerst gaf Gods gunst het lieve wicbt, Den adem en het levensllcht; Nu geeft zij 't wichtje tanden. Triomf! triomf! God dank er voor, Want moeder zegt: de tand is door! Nu lof en lied verheven ! Geluk nu, kind, met spel en zang! Bested het wel, bewaar het lang, Wat u Gods gunst wil geven, Bewaar het lang , bested het wel : Een goed gebruik is Gk>d8 bevel: Laat a dat voorschrift leiden; Hon, u ten nut en hem ten dank, De tandjes wit en 't zieltje blank; Zoo knagen geen van beiden. Groei op, groei op, word groot en goed; Win treflijk aan in kracht en moed Om lot en lead te tergen, En, wie a H eerloos hoofd moog bien, Laat, jongen, laat uw tanden zien, Waar eer en pligt het vergen. Groei op , word braaf , bekroon mijn doel : Laat vroeg uw ziel van diep gevoel Voor regt en waarheid branden! Belach der boozen wrok en wraak, En neem altoos der braven zaak Manmoedig op uw tanden. icht little child, verheffen to raise, hesiedin to ase, blank clean, bite, opgroeijen to grow, nanwinnen to increase, vergen to demand, oel pnrpose, branden to glow, wroJk hatred, wraak revenge, man- oedig roanfally. \ 142 Groei op, word vroom, word rein in deugd; Laat nooit mijn oog, dat weent van vreugd, Om n van weemoed krijten; £u geve u God, tot aan den dood, Een eerlijk stokje daaglijksch brood, Waarop uw tandjes bijten! TOLLENS. 4. My birth dat. Toen ik, op mijn geboortedag, Nog naaaweiijks in het wiegje lag, Kwam 't dartel wicht, de looze Miii, Het kraamvertrek al lagchende in. Het kna^pje schaterde overluid: „ V«el heils met deze jonge spmit ! „Hij zal, zoo ik mij niet bedrieg," Dit zeggend keek hij in de wieg, Hij zal nog aan mijn moeders kroon Een parel zijn van 't eerste schoon. Me dunkt dat op zijn kleen gelaat Alreeds een trek der liefde staat!" Men zegt, als of ik 't laatste woord Reeds met bewustheid had gehoord, Dat ik met eenen lieven lach Naar 't vrolijk minnegodje zag, „Zie! sprak de dartle Jongen toen. En gaf mijn kleene wang een zoen, „Zie! heb ik nu wel mis geraSn? Het kind ziet mij reeds lagchend aan! Gewis, mijn liefste kind, gij zijt „0m mijne komst met regt verblijd: weenen to weep, krijten to weep aloud. hos roguish, min Capid, kraamvertrek the room of the new mother, Jichateren to chatter, parel i^ewrl, ffelaat face^ trek feature, lacA smile , zeen kiss, verblijd delighted. ft » ft »» » %» 148 Ik zal uw, in uw prille jeogd, Genieten doea de zoetste vreugd» Door mij zalt gij de puik en de eer Der meisjes . . . zie ! . . . daar lacht hij weer I Ja, Jongen! word maar schielijk groot! Dan schenk ik u een speelgenoot, Een meisje vol bevalligheen ! Uitmuntend schoon enjuist van leen! Nu lacht gij, maar gij weet nog niet „Wat gunsten u de liefde biedt. — ,, Kom , nog een kuschje , kleene knaap I „En wieg den jongen nu in slaap!" Zoo sprak de Min, en snelde voort. De bengel hield aan mij zijn woord! Mijn kindsheid was maar naauw voorbij. Of hij was altoos aan mijn zij\ Hij bragt mij vaak in 't lomrig bosch , Daar zaten wij op 't groene mosch , £n hoorden, hoe de nachtegaal De ziel vertedert door zijn taal. Ik wil u, sprak bet guile wicht, Ook leeren hoe men, in gedicht; De vreugden van het hart verheft, De ziel der jonge schoonen trefr." Toen schonk hij mij een elpen lier, En leerde mij, met lossen zwier. Op allerhande trant en maat, Hoe hij de zilv'ren koorden slaat» Doch — schoon mijn speeltuig helder klouk, Toen hij mij schoone Eillis schonk, pril earliest, puik the best, bevalligheid charm, tdtmuntend emi« nently, leen from leden members juUt van /^^ of graceful stature , Ifengel rogue, vaaM often, lomrig leafy, vertederen to soften, guf freehearted, elpen ivory, loa ttt^t zmer grace, trant manner, tchoon though. 144 Kreeg steeds mijn teedre poezij Een aangenamer melodij. Nu zing, nu speel ik anders niet, Dan 't soet, 't geen mij de liefde biedt. En zijn eens door den ouderdom, Mijn vlngge vingers stram en krom, Mijn lied, schoon kracht en jeugd verdwijn, Zal imraer van de liefde zijn! Bellamij. 5. The ivy. Wanneer het klim den boom omvangt, En om zijn guile takken hangt, Of aan zijn groene schorse kleeft, Het scbijnt als waar het vrij beleefd; Het scbijnt, (na dat men buiten ziet) Dat 't kruid den boom zijn liefde biedt; Maar daar het ooge niet en gaat, Daar schuilt, o vriend! daar ligt het kwaad. Daar is het dat het dieper grijpt, Daar is het dat het harder nijpt; In voege dat het jeugdig bout Wordt dor en voor zijn jaren oud. Daar staat het dan; gelijk een stok, Gelijk een levenlooze blok, fiedrogen van een loozen vriend Die nooit zoo ver geloofd en dient. Gij die u in het groote woud, Dat is, hier in de wereld houdt, Weet, dat het niet al vrienden zijn Die op u lagchen naar den schijn; heMer clear, vlug nimble, stram stiff. klim ivy, gul abundant, iak braoch, tchorse bark, vr^ tolerably, beleefd polite, schuUen to hide, in voege because, hotU vvoodi, MHHtdf forest. 145 Maar houdt, dat onder zoet gelaat Schuilt dikmaals niet dan eigenbaat^ Of dat ook onder zoete jok Wei somtijds steekt een oude wrok. Gij, daarom, geeffc u liefde niet, Aan ieder die u liefde biedt, Maar eerst op alle saken let, Eer dat gij zucht of gunste zet; Want die te ligt een' vriend verkiest Wei ligt zijn vriend en al verliest. Cats. The wayfaber and the dove. (Imitated from Anacreoo.) The Wayfarer. Van waar gij, lief duifje? Van waar zoo ter vlugt? De geur van uw wiekjes Bewierookt de lucht. Wie schonk u dien balseni? Wie zijt ge ? waarheen ? . .. The dove. Anakreon zendt mij Naar zijne Climeen', Die thans alle harten Beheerscht door haar schoou. Anakreon heeft mij Gekocht van Dioon'; Hij gaf haar een liedje En kreeg mij ten loon. eigenbaat egoiim, jok joke, letten to pay attention, c/^tr^ affection. — betoierooken to make odoriferous, tcfienken to make a present, yt'- kochf from koopen to buy. 13 146 Nu dien ik mijn roeester. En heb hem zoo lief! Gij ziet, ik bezorg nu Voor hem dezen brief. Dan laat ik, dus sprak hij, Wei spoedig u vrij, Doch, schoon hij roij losliet, Toch bleef ik hem bij. Waarom zou ik zwerven Door 't veld en in 't woud? En eten in 't wilde? En schuilen in 't hout? Neen! liever bewoon ik Anakreons schoot. En pik nit zijn vingers De krnimeltjes brood. En lep nit zijn' beker Yerkwikkenden drank. Dan spring ik en klapwiek Uit vrolijken dank. En sprei op zijn schedel Mijn vleugeltjes uit; En, fril ik gaan slapen, Ik rust op zijn luit. Nu weet gg het alles, 't Is tijd om te gaan. Geen raaf zou meer klappen, Dan ik heb gedaan! NiEUWLAND. .vhuiltin to take shelter, hotd wood , kruimel morsel of bread , leppm to sip, klapwieken to beat with the wings, «t^«^r«/<^ to extend , to spreail. klappen to chatter. 147 7. RUKALUFE. Hoe genoeglijk rolt hetleven. Des gerusten landmans been. Die ziJQ zalig lot, hoe kleen, Om geen kouiugskroon zou geven ! Lage rust braveert den lof Van bet boogste koningsbof. Als een boer zija bjygende ossen 't Glimpend kouter door de klont Van zijn erfelijken grond. In de luwt der booge bosscben, Yoort ziet trekken , of zijn graan 't Yet der klaai met good belaen ; Of zijn gladde mollekoeijen , Even lustig, even blij, Onder 't grazen , van ter zij' , In een bogtig dal boort loeijen; Toon mij dan, 6 arme stad, Zulk een wellust, zulk een achat. Welige akkers, groene boomen, Malscbe weiden, dartel vee: Nieuwe boter, zoete meS, Klare bronnen, koele stroomen, Erische luchten: overvloed Maakt bet bnitenleven zoet. Laat een koopman koopmanswaren , Huls en hof en kas en gond, Wagen op bet schuimend zont Daar de witte zeilen varen. yerust happy, laag lowly, humble, rutt peace, braveren to brave, to defy, lof praise, hijgen to pant, glimpen to shine, kouter plough- share, klont land, grcuin com, klaai cky, gl€ui stout, blij in good humour, zif for zijde side, bogOg winding, heijen bellow, weHg rich, McUsch fat, mee for mede megethlin, kat treasure, tout 8alt(water). 148 Yaren, maar met groot gevaar, VeSmans rijkdom blijft van daar. Laat de drokke pleitzaal woelen, Meenig vreezen dat de schaal Van de vierschaar rijze of daal' Voor de strenge regterstoelen ; Yeoman houdt zich bij zijn vee, En daar blijft zijn zorreg mee. Zaaijen, planten en verzetten Greeft hem werk. Hij vischt en jaagt, Dikwijls valt hem eer het daagt Yliegend wild in looze netten: Dikwijls voert hij met zijn raden Grazig zuivel steewaarts aan. Appels enten, peeren plnkken, Maaijen, hooijen, schuur en tas Stapelen vol veldgewas, Scbapescheeren , uijerdrnkken ; Zeven kinders en een wijf, Zijn zijn daaglijks tijdverdrijf. York en riek en schup en spade Zetten zijne lusten pal, 't Zij de welgemeste stal , 't Zij de boomgaard hem verzade; 't Zij de kmiden niet te loom Op zijn lage tafel koom. Als de lente 't land beschildert , Als de zomer zweet en gloeit, Ploegt en spit hij onvermoeit. dfok hasy, pleitzaal hall of justice, vreezen to (cat, vierschaar judges t justice, rijzen to ascend, dalen to descend, zorreg for zorg care, aanvoeren to lead, zuivel milk, steewaarts for stedetoaarts towards town , enten to graft, maaijen to mow , hooijen to make hay, schuur barn, stapelen to heap up, uifer udder, vork pitchfork, riek rake, sehop spade, lusten desires, pal zetten to limit, verzaden to satiate, spitlen to dig. 149 Als de winter *t woud verwildert, Houdt hij den berookten haard Met zijn vrienden, rond van aard. 't Herftsaizoen, vooral te danken, Snijdt kern dniiven, p^rat hem most, Most die sleohts wat moehe kost: Hemelwaarde wijagerdranken Yullen dan met wijn zijn ton, Onlangs sokntten ze ook de zon : Want des zomers, na veel zwieren, Neemt hij om zich goed te doen Onder H loof een slaapje in 't groeu Daar de vogels tierelieren, Daar een levendige vliet Yan de stijle rotsen schiet. ELS zijn liefste door het trouwen Wiegt met zang hem daar hij slaapt, Schoon ze vrij al wijder gaapt, Dan de hofsche stadjongvrouwen ; En hij kuscht er Eisje voor. Dus brengt Melker 't leven door. TiGg mij nu, 6 's Gravezande, Die behalve meer ook weet Hoe een boer zijn tijd besteedt ; Toon me, 6 Rechtslicht in den lande (Zoo zij a mijn zang gewijd!) Wie zijn leven zachter slijt? POOT. aizoen season, toijngaardranken vines, swieren to walk, p/e>/ brook, ott rock, hoftek courtly, doorbrengen to pass. 13* 150 8. Matrimonial happiness, From the Tragedy Gijsbrecht van Amstel. Waar werd opregter trouw, Dan tusscheu man en vrouw Ter wereld ooit gevondenP Twee zielen, gloende aan een gesmeed, Of vast geschakeld en verbonden In lief en leed. De band, die 'tharte bindt Der moeder aan het kind, Gebaard met wee en smarte, Aan hare borst met melk gevoed. Zoo lang gedragen onder 't barte Yerbindt het bloed; Nog sterker bindt de band Van 'tpaar, door hand aan hand Yerknocht, om niet te scheiden Na dat ze jaren lang gepaard Een kuisch en vreedzaam leven leiden Gelijk van aard. Baar zoo de liefde viel, Smolt liefde ziel met ziel. En hart met hart te gader, De liefde is sterker dan de dood, Geen liefde komt Gods liefde nader, Noch is zoo groot. Geen water bluscht dit vuur, Het edelst, dat natuur opregt sincere, gloende from gloeijen to glow, schakeUn to chain, voeden to nourish, verknocht bound, leiden to lead, tmoU from smelien to melt, te gader together, biusichen to extinguish. 151 Ter wereld heeffc ontsteken; Dit is het krachtigste ciment, Dat harten bindt, als muren brekeu Tot puin in 't end. Door deze liefde treurt De tortelduif, gescheurd Yan haar' beminden tortel. Zij jammert op de dorre rank Van eenen boom, verdroogt de wortel, Haar leven lang. Zoo treurt nn Amstels vrouw En smelt als sneeuw, van rouw, Tot water en tot tranen. Zij rekent Gijsbrecht nu al dood, Die om zijn stad en onderdanen Zich geefi te bloot. God, verligt haar kruis, Dat zij den held op 't huis , Met blijdschap mag ontvangen. Die tnsschen hoop en vreeze drijft En zucht, en uitziet met verlangen, Waar Amstel blijft. VOJJDEL. 9. God. Ver boven 't Firmament verheven Geeft de AUerhoogste zijne wet; De troon, die deze wet ziet geven, Is boven lof, en zonder smet. ontsteken to kindle, ciment cement, breken to crumble, j9»m rain , seheuren to tear, rank branch, verdroogen to wither, rouio grief, zich te bloot geven to expose oneself, verlichten to alleviate, bUjd- schap joj, dryven to float, zuchien to sigh, toet law, smet spot. 152 Aldaar is alles rein en heilig, Voor 't aardschc en voor *tbevlekte veilig; De deugden spelen om dien troon: • Zij offren zuivere gebeden, Terwijl de zwakke menschelijkheden Van verre bidden om verschoon. Bij alle volkren aaugebeden Schoon geen van haar zijn wezen kent, Werd hij gezocht in plegtigheden , Geleerd bij Eoram, Yedam, Zend! De wilde eert hem in lucht en winden, Elk traclit om zijne wet te vinden, Elk zoekt een Tempel in de smart! 6 Sterveling! in uw geweten Is zijne vaste wet gezeten; Zijn Tempel is het deugdzaam hart! VAN Haren. 10 The happiest moment of life. Teergevoelig man en vader In 't bezit van vronw en kind ! Die in de altijd wellende ader Van 't gevoel nw welluat vind ; Die, wat ziel en ziunen streelde, Al het zoet van de aardsche weelde, Dankt aan liefde en aan natuur. — Zeg mij, wat heeft in dit leven U de reinste vreugd gegeven? Noem mij 't zaligst levensuur. Was bet, als in 't argloos harte Blaakte een onbekende gloed, veilig safe from, gezocht from zoeken to seek, plegftigheid solemmtj. teSryevoeligheid tenderhearted, wellen to swell, streelen to flatter, leeelde luzary, blaken to bum. 153 En een wonderzoete smarte De ourust joeg door 'tjongste bloed? Toen ge , in veld en woud aan *t dwalen , De Echo's van de stille dalen Toevertrouwde uw liefde en leed? En den naam van de oitverkoren Bron en waterval deed hooren. En in beak en berken sneedtP Was het, als u vriendlijk vleide 't Blindend licht der zoetste hoop ? Toen een blik van 't meisje a zeide Dat de liefde in 't hartje sloop ? Toen ze dartlend met u stoeide 't Eeursje reeds en 't koontje gloeide , Toen ze vlood, en gij haar zocht, En haar vond, in 'tlof verscholen, 't Eerste kusje, half gestolen Half geschonken, smaken mogt? Was 't, als bevende aan haar lippen, 'tWoordje, dat zoo veel bevat, 't Zalig jawoord mogt ontglippen En 't gevoel geen' wensch meer had ? Of, toen Hymen d' echtknoop snoerde, * Schaamrood in uwe armen voerde Uwe bekorelijke vrouwP Of toen vrengd haar borst deed zwellen En ze u staam'lend kwam vertellen, Dat ze moeder worden zouP „ Ja ; 'k erken — spreekt dus uw harte — Al 't genot van liefde en jeugd : iwalen to wander, beui beech, dartelend playful , ttoeijen frolick, keurs )oddice, koon cheek, lof foliage, verscholen from verschuUen to conr :eal, bevaUen to contain , ontglippen to slip out, echiknoop marriage tie, noeren to bind together, vertellen td tell. 164 Maar dat schrikkelijk unr van smarte, En dat zalig uur van vreugd, Toen het wee mijn gade griefde, Toen ze de eerste vrucht der liefde, En de liefste gift van God Aan mijn vaderhart mogt geven. .. Ja ! dat heiligst uur van 't ieven Schonk mij 'i allerhoogst genot. '* Ik versta u man en vader! Ook ik ken dat unr van schrik, Angst, en vrees, en hoop te gader; Ook dat zaligst oogenblik: Maar wie kan de togten schild'ren Die de borst des mans verwild'renP Wie zijn vrengd, die blinkt en beeft, Gloeijend smelt in heil'ge akkoorden, Als de lijkste taal geen woorden, 't Hoogst gevoel geen tolken heeft P God! barmhartig God! wat smarte Bij de worst'liug der natuurl Man, uw teederminnend harte Breekt in dit verschrikk'lijk uur: 't Klamme zweet rolt neer bij droppen , Al uw polsen jagen, kloppen, En oproerig bruist het bloed: Al uw spieren zijn aan 't werken; Niets kan troosten , niets kan sterken , Daar het hart geen hoop meer voedt ! Zoekt ge een plekje, om 'twee te ontvlieden? De aard, rampzaal'ge biedt er geen; gade spouse, grieven to hurt, genot enjoyment, wreet fetr, ie gader to- gether, togt for hartitogt passion, tolk ioterpreter, worttelen to straggle, V klamme zweet perspiration from anxiety, tpier muscle, voeden to nourish, plekje small spot, rampzafig miserable.. 155 De aDgsten , die u 't bloed doen zieden , Jagen naar uw gade u been: Weg is denken, weten, willen; Hoofd en zeuuw schokken, trillen, Raad- en red'loos zinkt gij neer . .. Nog, nog smeekt gij d' Albehoeder . .. ,, God! — voor 't laatst.. beboud de moeder!"... Acb! gij bidt voor 't kind niet meer. Hoe! gij scbijnt nog hoop te ?oeden? 0! 'tgebed heeft veel gedaan, Doch natuur slaat weer aan 't woeden. En vertwijfling grijpt u aan... Maar wat klagttoon doet zicb hooren? God! daar wordt een mensch geboren? Man ! uw kind ! bet schreit ... gij beeft ! Juieb! die klagt is 't reddingsteeken, Angst en ween zijn geweken! Juieb, bet kind, de moeder leeft! Man ! uw kind wordt u gegeven ! Voelt ge u zelven in dat uur? 0! zijn droeve groet in 't leven Is een lofzang der natuur; Hoort gij niet baar beil'ge klanken? Man en vader! kunt gij dankenf Wordt reeds Gode uw lof gewijd? Neen! waar zooveel togten woelen, Kan uw ziel all^^n gevoelen Dat ge man en vader zijt. Rustende aan uwe ega*s barte, Waar een kalmer vreugd u vleit, zemtw sinew, sehokken to shake, trillen to tremble, smeeken to entreat, woeden to rage, beven to tremble, geweken from wijken to give wa/, d/oefMkd, groei greetins;, klank sound, egd spoase, kalm calm, vleijeh to flatter. 156 Voelt g'allengs, hoe 't vuur van smarte Vloeide in 't uur der zaligheid ; Nu aanbidt gij Gods genade In de redding van de gade, Die gij meer dan 't leven mint. En , met stamelende klanken , Moogt gij heroels goedheid danken Yoor de gift van 't dierbaar kind. Ja! gij knielt eerbiedig neder, Bij de wond'ren der natuur; Moeders hart, geroerd en teeder, Spreekt door tranen in dit uur. Welk een naam'loos wee haar griefde , Zalig thans door moederliefde : Biedt ze u 't heiligst pand der min , Waarin beider bloed zich mengelt, Dat uw liefde, uw* echt verengelt, En gij treedt een' hemel in, Dichtiers! die ons idealen In de schoonste beelden biedt, Wat ge scheppen moogt of malen, Neen! dit nur! gij maalt het niet.- Aanstonds nog een hel van lijden; Nu een hemel van verblijden! Straks een vrouw, in wee en smart, Schier den dood ter prooi gegeven; Nu het heerlijkst beeld van 't leven. Met een zuigling aan het hart! 0! dat schreijen van het wicbtje! 0! die lach in moeders oog! aUenrf% by degrees, vloeijen to flow, nunneu to love, dierbaar de^r, kuielen to kneel, verengelen to sanctify, scheppen to create, aanatonds a ininate ago , prooi a prey, wicJUje baby, lach smile. 157 't Laatste traant'je op 't lief gezigje , Bij den eersten nektar toog! 0! dat rein gevoel van vader! 0! die rust in ziel en ader! ! die werking der natunr ! Ja! dit uur van geestvervoering , Na die schrikk'lijk bange ontroering Is bet zaligst levensuor. Spakdaw. II. Holland, the abode of Commerce. Neen , neen , 'k laat de eer mij niet ontwringen , Yoor mij is 'tdat de dicbtstroom vlie^! £en ander moge stouter zingen, Docb overtreft me in zucbt voor 't beilig Neerland niet. Toen 't land, nog onder 't nat bedolven, Slecbts naakte visscbers op zijn golven. In ranke booten drijven zag, Sprak, zwevende over 't ruim der wateren, Den God! zijn stem was dondrend sebateren Der baren, die op stranden klateren: Sticbt, Zeevaart! bier nw' troon; rijs bier in vollen dag!'' a De Zeevaart komt ! de drassige aarde Wordt land; de steden rijzen op! 't Gtevoel van yrijbeid , regt en waarde , Bezielt bet bollandscb bart, en voert zijn kracbt in top. De burgers worden beldenscbaren ; Een goudstroom ruiscbt zijn gouden baren, Gelukkig Neerland, in uw' scboot; laatst the last, toog draught, ontroering emotion. stout bold, zueht love, toen when, not water, bedolven from bedeloen to cover, golfwrwt, roiiiir slender, stem voice, sehateren to raise, iaar wave, klateren to break, etiehten to found, opryzen to arise, drassig marshy, top sammit. 14 158 'k Zie 'tgond der verre westerstranden, De specerij der oosterlanden, Zich storten in nw nijvre handen, En door 't heelal nw' naam met dankbaarheid yergood. Een God des Noordpools heeffc zijn zetel Met bergen, eenwig ijs, omschont: Waar was de stervling, zoo vermetel, Die 't ontoegankelijk rijk des Gk)ds betreden dorst? De Brit verschijnt , wordt afgeslagen : Slechts Neerlands Heemskerk dnrft het wagen, Het nooit doorzochte rijk stontmoedig in te tre^n, Geen ballQaars nacbt, geen vlotte rotsen, Die krakend op elkander botsen, Geen bartverbrijzlend golvenklotsen , Weerhouden hem, den Gk>d in 't aangeidgt te trotsen; Hij voert zijn waterbuit zeegbaftig met zich been. Wie zal door 't gloeijend Oosten spoeden Naar oorden eeuwig ongezien? En worstlen daar met ongekende vloedenf Den dood, en meer dan dood, den bonger weSrstand bien ? Juicht; voelt uw grootheid, Nederlanders! 't Is Tasman, die het eerst uw standers Daar vest, een werelddeel nw naam geschonken heeft. Ja, Holland blijft u 'tlot kastijden. En wil (voorkom dit God!) de yloek der tijden, Dat ge, ab een plant, vergeten sneeft; Hoe bij nw' val de hel zick moog' verblijden; Een wereld voert uw' naam! daar zijt ge, blijft ge, enleeft. storten to pour, nijver diligent, zHel abode, oniMehonem to enrroand, treSn from ireden to step, vlot floating, roU rook, boUen to dash, verbrijzelen to crash, goif wave, kiottm to dash, toeSriomdeu to prevent, worstekn to stmggle, tiander banner, flag, vm^ai to plant, kastijden to chastise, sneven to perish. 159 Ja, Cook! ook ik kniel voor n neder! U wordt mijn hulde ook toegebragt! Maar NeSrlands zeeioem is een oeder, Wiens onverwrikb're kruin met storm en dcmders lacht. Stort, stort vrij neder, bliksemslagen ! Blijfb, Denen! Graulers! (wormen!) knagen Aan d' eeuwgen stam, die zich verheft; Gij , die u thans 't gebied der vrije zee benadert , Des aardrijks sohat in uwen schoot vergadert, Gij Brit ! gij sohudt vergeefs den stam en 't dik gebladert ; Geen volk, dat NeSrlands volk in seeroem overtreft. Hier stonden, Zeevaart! nwe altaren; Hier hadt ge nw tempels, priesterdom! En thans ! — ach ! 'k blijf vol weemoed staren ! Thans is nw koor verdelgd! nw priesteren zijn stom! Thans in d' onneedlen band geklaisterd , Met hangend hoofd het oog ontluisterd, Kwijnt, sterft gij aan 't verlaten strand; En ik, nw dichter, nederzijgend , Van weemoed bij nw grafterp zwijgend, Naar ademtogt en laafnis hijgend, Zing bij dat graf nw' lof naast dien van 't Yaderland. Zoo werd , bij 't hartverscheurend sneven Eens helds, in Wodans heilig wond, Der Barden loflied aangeheven, En 't waardig heldenlijk der hontmijt toebetronwd ! 's Helds schild en speer kraakte in de vlammen Der opgehoopte benkenstammen , onverwrikbaar unmoveable, kruin crown, storten to rush, bliksem lightning, vergaderen to collect, schudden to shake, tttiren to look, ver- delgen to destroy, kluisteren to enchain, kmjnen to languish, nederzijgen to sink down, ademtogt breath, laafnit comfort, hijgen to pant, hout- wijt stake. 160 Bij 's vijands rijkyersierden dos; En, bij de slepende ommegangen Der Barden, werd zijn lof vervangen Door vaderlandsche vrijheidszangen , Terwijl de ziel des helds steeg naar 't verblijf zijns Gods. Hoe, Zeevaart! zoadt ge aw graf hier vinden? O neen! een God verkondigt 't mij: Eens vliegt gij we6r, op d' aam der winden. Van Neerland door 't Heelal , verjongd en sterk en vrij. Ja , 't dopde strand zal weer herleven : 't Verdort plantsoen weer vruchten geven , En Neerland wordt des aardrijks ree. Gij , eeuwge Geest ! die 't all' omvademt , In en door wien de Schepping ademt, Bestem, verhoor des dichters bee! Helmers. 12. The dutch language. Solo. Kent gij schooner taal op aarde, Dan de taal van Nederland, Als ze in vaderlandsche zangen 't Vaderlandsche hart ontbrandtP Treffend klinkt ze op minnaars lippen, Als zij zacht daarhenen vloeit. Als zijn mond met zoete woorden Klaagt het vuur dat hem doorgloeit. Heerlijk als ze in reed'naars woorden 't Waar gevoel voor 't schoone ontbrandt ; dos dress, slepen to trail, ommegang procession, piantsoen, green ^ reti for rede harboor, omoademen to see and know everything, besitmmen to grant. 161 Of door korte kracht'ge spreuken On9 de deugd in H harte plant. Maar het krachtigst zal zij blijven, Als ze 't ne^rlandsch hart ontbrandt ; En in yoUe stonte toonen Klinkt voor Vorst en Vaderland. Koor. Ja, wat ook de trotsche vreemd'ling In zijn onkunde op ons smaal', Zoet en krachtig, rijk en yloeijend Is de nederlandsche taal! T. d. K. 13. YOLKSLIED. Wien NeSrlands bloed door de aders vioeit, Van vreemde smetten vrij; Wiens hart voor Land en Koning gloeit, Verheff* den zang, als wij: Hij stem' met ons, vereend ^can zin Met onbeklemde borst, Het rond en hartig feestlied in, Voor Vaderland en Vorst. De Godheid op haar' hemeltroon, Bezongen en vereerd, Hondt gunstig ook naar onzen toon Het heilig oor gekeerd; Zij geeft het eerst, na 't zalig koor, Dat hooger snaren spant, Het rond en hartig lied gehoor Voor Vorst en Vaderland. Stort nit dan, Broeders! eens ran ziu, Dien hoog yerhoorden kreet; Hij telt bij God een deugd te min. Die Land en Vorst vergeet; 162 Hij gloeit voor mensch en broeder iuet» In de onbewogen borst, Die koel blijft bij gebed en lied Voor Vaderland en Vorsi. 0ns klopt het hart, ons zwelt het bloed, Bij 't rijzen van dien toon: Geen ander klinkt ons vol gemoed, Ons kloppend hart zoo schoon. Hier smelt het eerst het dierst belang, Voor alien staat en stand, Tot 66n gevoel in d' eigen zang Voor Vorst en Vaderland. Bescherm, o God! bewaak den grond, Waarop onze adem gaat, Be plek waar onze wieg op stond, Waar eens ons graf op staat; Wij smeeken van aw Vaderhand , Met diepgeroerde borst, Behoud voor 't lieve Vaderland , Voor Vaderland en Vorst. Bescherm hem, God! bewaar zijn troon. Op duurzaam regt gebouwd; Blink' altoos in ons oog zijn kroon Nog meer door deagd dan goud ! Stean gij den schepter dien hij torscht, Bestier hem in zijn hand, Beziel, o God, bewaar den Vorst, Den Vorst en 't Vaderland. Van hier, van hier wat wenschen smeedt Voor een van twee alleen: Voor ons gevoel, in lief en leed Zijn Land en Eoning cen. 163 Yerhoor, o God! zijn aanroep niet Wie ooit het scheiden dorst, Maar hoor het ^^n en eigen lied Voor Vaderland en Vorst. Dring luid van nit het feestgedruis , Die bee uw hemel in; Bewaar den vorst, bewaar zijn huis, En ons zijn hnisgezin; Doe ons, ons laatst, ons jongst gezang Dien eigen wensch gestand: Bewaar, o God! den Koning lang En 't lieve Vaderland. TOLLENS. 14. The Grave. Oneindig, eeuwig Gk>d! deze eenzaamheid, dit dnister, Is mijn' ontroerden geest de weerglans van nw' Inister. Uw troon blinkt eenzaam, stil, geen Seraf rijst zoo hoog; Het licht, dat a omstraalt, is nacht in 't eindig oog, Ik weet het, waar ik dool, mijn voet staat op dendrempel, O Gij , die 't al vervolt ! van uw gewijden tempel ; Gij zijt waar 't koeltje zaist , wanneer het lente wordt , En in den donderstorm, die ceders nederstort! Maar hier, bier waar de nacht zijn' zetel heeft verkoren, Voor 't oog der wereld in aw schepping als verloren , Omsloten door natuur, in voUe majesteit, Hier voelt mijn kloppend hart nw tegenwoordigheid : Het Yoelt ze en beeft terug. Diep , diep in 't stof gebogen , Drijft heel mijn aanzijn op nw enkel mededogen. Erbarmer! spaar den worm! geen onschuld schraagt zijn treen ; Zijn deugd wijkt voor uw oog, gelijk een nevel been, Als stof, dat door den voet des wandlaars opgeheven. Door 't kleenste znchtjen winds onmerkbaar wordt gedreven. O Gij, voor wien de maan bezoedeld heenen vliedt. Die in de aanbidding van Aartsengeln vlekken ziet! Uw liefde, nw goedheid, kome nw schepsel hier te stade! Juich, be vend hart! gij rijst op vleuglen van genade! 164 Ik zie, ik zie de hand, die al uw schnld bedekt; Zij werd voor a doorboord , voor a aan 't kruis gestrekt .... En nu geen siddring meer! — Mijn voet, treed veilig nader ; Gij drokt ook hier den grond , 't gebied van uwen Yader En Hij, bij wien de nacht gelijk de middag is, Blijft aw onzichtbre gids in deze doistemis. Het menschelijk geslacht yalt dock als blaadren af ; Wij worden en vergaan, de wieg grenst aan bet graf; Daar tusschen speelt een droom een treorspel met het harte, De smart wijkt voor de vreugd , de vrengd weSr voor de smarte ; De koning klimt ten troon, de slaaf buigt voor hem neer, De Dood blaast op het spel, en beiden zijn niet meer! Maar neen! deez' schilderij verlaagt te veel nw Eden: Gij eischt meer daurzaamheid en minder tegenheden. Wei nu, dat louter vreugd den stervling hier bestraal', Dat hij den ouderdom van honderd jaren haal'! Een voorspoed zonder druk heeft ras zijn' glans verloreu; Het hart bezit hem naauw of 't wenscht weSr als te voren. De vreugd verteert zich zelv', de lust sterft bij 't genot, Een slepend zelfverdriet blijft ons bestendig lot. Hoe zwaar weegt dan de last van eindelooze jai^n. Die telkens door den dood eens vriends geteekend warenf Beschouw dien Grijsaard, diep gebogeu op zijn staf, De tijd ontzag zijn kruin, maar nam hem alles af; Zijne eeuw, zijngeest, zijn hart, 'tis zamen heengevlogen , Al wat hij minde, houdt de nacht des doods omtogen; En nu, wat is zijn lot waar hij zoo eenzaam zwerft? Hij treurt, veikwijnt zich, maalt, wordt wezenloos en sterft. O heilloos jammerdal, o beuzelacbtig leven. Ware ons geen uitzicht op de onsterflijkheid gegeven! O Stervling, wie ge ook zijt! van al het heil der aard' Is dit alleen den wensch der eedle menschheid waard; Een leven, vrij van schand', van wroeging en van zorgen; Een vrolijke avond en een slaap tot aan den morgen; 165 Een doodbed , zacht als dons , waar nog 't herdenken streelt ; En waar de zielrust om de kalme sponde speelt; Zie daar den besten schat, dien de aarde onsaankanbieden, Hij blijft ons eigendom, waar jeugd en voorspoed vlieden; Wie hem alree bezit, heefb niet vergeefs geleefd Grelukkig, die bem kent, en moedig naar hem streeft! Ja, stille graven! ja, glj blijfb mij wijsheid leeren! Hier kan ik 't best met God en met mij zeW yerkeeren, Hier, waar de vrede woont, de zorg het hart niet knaagt, De beek welluidend ruischt, de tortel troostrijk klaagt, Een zo6, die de armo6 dekt, en 't marmren eereteeken, De dunrzaamheid en prijs van aardsche grootheid preeken. 't Gewormte kent geen schoon, geen glans , geen majesteit , Het aast op vorst en slaaf met de eigen gretigheid; 't Verteert gevoelloos , stil , met de eigen scherpe tanden , De zachte maagdenborst en 't hart van dwingelanden. De dood verzorgt zijn' disch en zamelt prooi in 't graf ; De raauwe moederkreet dwingt hem geen zuigling af; Hij scheurt den jongling van het gillend maagdenharte , Bespot de vriendschap, en beschimpt de huwelijks-smarte. Zijn adem blaast — rang, magt, goad, tijtel, aanzien, zwicht; De mensch wordt wat hij was bij 't eerste levenslicht. Zijn adem blaast op nieuw — de schoonheid is verdwenen! Een nare afschuwlijkheid zweeft om den schoonsten henen. Zoo zag mijn oog u eens, volschoone Emilia! De liefde zweefde a voor, de wellust daauwde a na. 't Was lente , waar aw oog zijn zachten gloed vertoonde , De deagd werd aangebeSn, als ze in aw lachje woonde; Uw minste wenk schiep vreagd, aw kas was zaligheid. 't Prees al Emilia, en niemand had gevleid. De roos wenschte aan aw' voet de moederstraik te derven, Om in aw' golvend hair of op aw borst te sterven ; De diamant verwierf een teedrer flikkering Als ze aan aw blanken hals of van aw lokken hing. 166 Emilia! uwvriend — helaas! hij zag uweder: Gij laagt gevoelloos in een hoUe doodkist neder; TJw oog was diep gehuld , uw mond was blaauw als lood. Op heel uw aanschijn zwom geen lieflijk maagdenrood ; Een nare rimpel had uw' zoeten lach yervangen; Geen zacht gedwongen lok speelde om uw diepe wangen ; Uw hair hing kunsfJoos neer, naar dat de nood hetried, Geen parel leende 't glans en 't roosje golfde 'er niet. Ik zag geen puikgesteente aan hoofd of yinger gloeijen , Geen zachte zijde of kant om heup en boezem yloeijen, Een aklig wit gewaad^ een hulsel zonder glans, Een woning luttel waard, was al uw rijkdom thans. Ik weende, Emilia! de yriendschap schonk mij krachten. Ik durfde u naken en den schrik des doods yerachten. Ik boog mij in uw kist, mijn mond zonk op uw mond, Ik kuste u — ach! de lip, de steenenlip weerstond. Haar koude, ijskoude druk deed al mijn moed bezwijken! Eene ijzing greep mij aan en deed mij siddren, wijken! Ach yruchtloos droomde ik u als eertijds aan mijn zij, Vergeefs gloeide al het yuur der yriendschap nog in mij! Een ylugtig oogenblik had ons yan een ges6heiden. Ik zag een' afgrond — ach! hij gaapte tusschen beiden! Daar yloog ik yan uw kist, en zuchtte; half ontzind: „Mijn God ! wat mint de mensch, die enkel schoonheid mint!'' Fbith. NEW EDUCATIONAL WOEKS PUBLISHED BY TBUBNEB AND CO. 60, PATERNOSTER ROW, LONDON. EISTOItlCAL ATLASES. Dr. Karl Yon Spruner's Historico-Geograpliical Hand- Atlas ; contaming 26 ooloored. Maps, engraved on Copper plates : 22 Maps devoted to the General History- of Europe, and 4 Maps spciallj illustrative of the History of the British Isles. Cloth let- tered 155., or half-bound morocco, £1 Is, The deserved and widely-spread reputation which the Historical Atlas of Dr. Sproner has attainea in Grermany has led to the publication of this English Edition, with the Author's co-operation and the authority of the German Publisher, Mr. Justus Perthes. Inasmuch as an inferior, unau- thorised, and oardessly prepared Atlas has recently ai>peared in which Dr. Sproner's Maps have been reproduced without reference to the copy- right of the Author, or to the demand which the public make tar aocara<7 and ftalness, it is necessary to be particular in spedfyioe the " AiUihor^s Edition." A detailed Prospectos, with a spedmon Map, wiU be forwarded on ai^li- cation, on receipt of one iXMtage stamp. Dr. T. Menke. — Orbis Antiqni Descriptio, for the use of Schools ; containing 16 Maps engraved on Steel and coloured, with descriptive Letter-press. Half-bound moroooo, prioe 5«. HjSBaaW. Qesenius' Hebrew Grammar. Translated from the 17th Edition, by Dr. T. J. Gokant. * With a Chrestomathy by the Trans- lator. 8vo., doth, 105. 6cL GFesenins' Hebrew and English Lexicon of the Old Tes- tament, including the Biblical Chaldee, from the Latin. By Sdwajid fioBiNsoN. Fifth Edition, Svo., doth, £1 5«. TRUBNER AND CO.'s STEIAC. TJlileinaiiii's Syriac Grammar. Translated from the German hy Enoch Hutchinson. Svo., cloth 18«. LATIN. Iial|n O^l«clorff. P^ing f, fjx)gTPe^j^ llxhiljJldp^ of tne Principles of tne Latm C&ammar. By Albert Habkness, Ph.D. 12mo., cloth, 68. Dr. F. Aim's New, Practical, and Easy Method of Learn- ing the Latin Langaafi;e. [In the Press. o!be£e. Kn^iwr (I>if..]^ph) : C^anwiipj^^f ^h^ ^?M^ t^gWges for tne Use of ^igh Schools iaind Colleges. Translated ftom. the Grerman by B. B. Edwakds and S. H. Taylob. Fourth Edition, 8vo., cloth, 105. 6d. Kuhner (Dr. Raph) : An Elementary Grammar of the Greek LangoagCf . Ti^^au|]a^d . by ^4»(1^|L' S^i Taylob. One Vol. Thirteenth Editi(^ 8v^., 30th, fi&. Gre^ Ollendorff: A Progressive Exhi^bition of the P»ii|ck>le« c^ the Greek Granpnar. By Asahbl 6. Sjindbick. Syo. halfca^«». Dr. P. Ahn's New, Pr^tjieaJ, m^ %9y 5^etW ^ li^m^' i^g the. Greek I^ao^a^. [In tJ^ Press. Fekon {Dr. C* Oi): S^3ieado(a8 firom Modem Greek ' %^i&^ i|JL trps^ 8^ Ifoetiy, "Wjlt^ N;ot«^, a^rp^ Qloth, ^ Sophocles (E. A.) : Eomaic or Modem Greek Qrgiiymar. fijvo., bal^hennd, ^s. 6d. Ite. B. Ahn'a New, Piii^tical, $n4 ISm^,-. ^e^m^ of Learning- the Italian I^Bgaage. IHrfit and Secon4 C«ura^ 1 vol. 12mo., price 3s. 6d. ' Key to ditto, 12mo., Is. lnjiipipijipe (J9lvn), New Iflnglish and Itali^i^ J^rouounp- iiiff„an^ rixpl^natory- iHqtionary. T61. t. "En^lieh-Italisin. Vol. If, I^aliih-English'. 2 rols. square 8to;, 6Ioth,oNiii^ edges, 14s. ' Mmi\q^ (John)^ Dialqghi. Ingjtepi ed It^BUjoi- iSm^^. * L'Ecb Italiano. A P^raqtical 6^di^ tq IJtt^^an Cbnv^r- a&tion. By E. Camebini. Witn a VocalAS^tiy. Ismo. Soth, 4s^ 6d. NEW EDUCATIONAL WORKS. 3 OXBXAir. Dr. P. A Tin's New, Practical, and Easy Method of Learning the G^erman lamgaag^ First and Second Ooime. Bonnd in 1 vol., l2mo., cloth, price 8«. Dr. F. Aim's Practical Gr^finmar of tlie German Lan- guage (intended as a Sequ^ to the foregoing Work), with a Gram- matical Index amd a Glossary of -all the^ German Worda occurring ia. the Work, l^mo., cloth, price 4s. 6d. Key to ditto. 12mo., clotli, price 1*. 6rf. Dr. F. Aim's Manual of German, aad English Conversa- tiuDns, or Yademecuniv for ET>glijivb Travellers, l^mo., d. price 2c. Gd. Dr. F. Aim's Poetry of Germany. A Selection fir(»n the most celebrated Poet9^ By Dr. !F. Ahn, autibjor of the " New Method of Lesirmiig the Gsrmaxi Language." l^no.^ sewed, 3s, Oehlschlager's G^erman-^English and English* German Pocket Dictionary. With a p1:^^nunciation of the German Part in English Characters. ^4mo.^ roan^ 4$. Wolfram (Ludwig) : The German Echo. A Faithful Mirror of German Srery-Day Conversation. With a Vccabnlary by Henbt Skeijx)n. 12mo., cloth, ds. KSEVCE. Dr. F. Ahn's N^w>, Praetical, and Easy Method of Learning the French Language^ In 2: parts.. To be sold^ separately. First Course and Second Course, 12mo., cloth, each Is. 6d. The Two Courses in 1 vol, 12m«^ olothi price 3s. Dr. F. Ahn*8 Maixual of French aadEngHsb Conversa- tion. [,In the Vrass. Le Brun's. (L) MaterialB far Translating from English into French ; being a Short Essay on Translation, followed by a Gntduatied Sielectioii in Pzoae and Yejcae fropi the best English. Authors. By L. Le Brun. 12mo. cloth, price 4*. Laim (Henri Van) Le9ons Gradnees de Traduction et de Lecture ; or. Graduated Lessons in Translation and Heading, with Biographiaai Stnt«ihe0» A«aMjtHnbi()Wi>o» Hl^b(»2i Geography, Syno- nyms, and Styles. aod[ a Dictionary of Words and^dioms. Cr. 8vo. cloth; price 5«. Fruston (F. de L^), Echo Fran9aia., A Piractical Guide tc| French Conversation^ With "Vocabulary. 12jmo.,.cloth, 3s. Nugent's Improved French and J&igKsh and Enghsh and French Pocket Dictionary. 24mor ol6th, 3s. Bd. Reiff (Gh. |^h.) : Little ManuaI>o£ l^he-Kosaian Language 12mo., sewed, 2s. Qd^ Comet: A Manual of Russian and English Conversation By Julius Cobnbt. 12mo., Ss. 6(2. 4 TRIJBNER AND CO/s NEW EDUCATIONAL WORKS. DUTCH. Dr. F. Ahn's New, Practical, and Easy Method of Learning the Dntoh Language, being a complete Grammar, with Selections. 12mo. cloth, price Ss. Gd. SFAKISH. Dr. F. Aim's New, Practical, and Easy Method of Learning the Spanish Language. [In. the Press, FOBTUOTTESE. A Practical Ghrammar of Portuguese and EngKsh, ex- hibiting in a series of Exercises, in doable translation, the Idiomatic Stmctnre of both Langaages as now written and spoken. Adapted to Ollendorff's System by the Rev. Alexandeb J. D. D'Orsey, of Corpus Christi College, Cambridge, and Professor of the English Language in that University. In 1 voL ]2mo., doth, boards. Is. Aho ly the same Author ^ Colloquial Portuguese, or the Words and Phrases of Every-Day Life. Compiled from Dictation and Conversation, for the use of English Tourists and Visitors in Portugal, The Brazils, Madeira, and the Azores. With a Brief Collection of Epistolary Phrases. Second Edition, considerably enlarged and improved. In 1 vol. 12mo., doth, boards, Ss. Qd, POLYGLOTS. Triglot. — ^A Complete Dictionary, English, German, and French, on an entirely new plan, for the Use of the Three Nations. In Three Divisions. 1 vol., small 4to., doth, red edges, 10s. 6d. Tetraglot. — ^New Universal Dictionary of the English, French, Italian, and German Languages^ arranged after a new system. Small 8vo., cloth, 2s. 6d. COHMEBCIAL COBBESPOVDEHCES. Dr. F. Ahn's German Commercial Letter-writer, with Explanatory Introductions in English, and an Index of Words in French and English. 12mo. cloth, price 4s. 6d. Dr. F. Ahn's French Commercial Letter-writer, on the same Plan. 12mo., cloth, price 4s. 6d. • Spanish ditto. [in the Press. — Italian ditto. [in the Press, :■*. y^y;?. 