None
Google This ıs a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before ıt was carefully scanned by Google as part of a project to make the world’s books discoverable online. It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that’s often difficult to discover. Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book’s long journey from the publisher to a library and finally to you. Usage guidelines Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. We also ask that you: + Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for personal, non-commercial purposes. + Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google’s system: If you are conducting research on machine translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the use of public domain materials for these purposes and may be able to help. Dit boek is zo oud dat het auteursrecht erop is verlopen, zodat het boek nu deel uitmaakt van het publieke domein. Een boek dat tot het publieke domein behoort, is een boek dat nooit onder het auteursrecht is gevallen, of waarvan de wettelijke auteursrechttermijn is verlopen. Het kan per land verschillen of een boek tot het publieke domein behoort. Boeken in het publieke domein zijn een stem uit het verleden. Ze vormen een bron van geschiedenis, cultuur en kennis die anders moeilijk te verkrijgen zou zijn. Aantekeningen, opmerkingen en andere kanttekeningen die in het origineel stonden, worden weergegeven in dit bestand, als herinnering aan de lange reis die het boek heeft gemaakt van uitgever naar bibliotheek, en uiteindelijk naar u. Richtlijnen voor gebruik Google werkt samen met bibliotheken om materiaal uit het publieke domein te digitaliseren, zodat het voor iedereen beschikbaar wordt. Boeken uit het publieke domein behoren toe aan het publiek; wij bewaren ze alleen. Dit is echter een kostbaar proces. Om deze dienst te kunnen blijven leveren, hebben we maatregelen genomen om misbruik door commerciële partijen te voorkomen, zoals het plaatsen van technische beperkingen op automatisch zoeken. Verder vragen we u het volgende: + Gebruik de bestanden alleen voor niet-commerciële doeleinden We hebben Zoeken naar boeken met Google ontworpen voor gebruik door individuen. We vragen u deze bestanden alleen te gebruiken voor persoonlijke en niet-commerciële doeleinden. + Voer geen geautomatiseerde zoekopdrachten uit Stuur geen geautomatiseerde zoekopdrachten naar het systeem van Google. Als u onderzoek doet naar computervertalingen, optische tekenherkenning of andere wetenschapsgebieden waarbij u toegang nodig heeft tot grote hoeveelhe- den tekst, kunt u contact met ons opnemen. We raden u aan hiervoor materiaal uit het publieke domein te gebruiken, en kunnen u misschien hiermee van dienst zijn. + Laat de eigendomsverklaring staan Het “watermerk” van Google dat u onder aan elk bestand ziet, dient om mensen informatie over het project te geven, en ze te helpen extra materiaal te vinden met Zoeken naar boeken met Google. Verwijder dit watermerk niet. + Houd u aan de wet Wat u ook doet, houd er rekening mee dat u er zelf verantwoordelijk voor bent dat alles wat u doet legaal is. U kunt er niet van uitgaan dat wanneer een werk beschikbaar lijkt te zijn voor het publieke domein in de Verenigde Staten, het ook publiek domein is voor gebruikers in andere landen. Of er nog auteursrecht op een boek rust, verschilt per land. We kunnen u niet vertellen wat u in uw geval met een bepaald boek mag doen. Neem niet zomaar aan dat u een boek overal ter wereld op allerlei manieren kunt gebruiken, wanneer het eenmaal in Zoeken naar boeken met Google staat. De wettelijke aansprakelijkheid voor auteursrechten is behoorlijk streng. Informatie over Zoeken naar boeken met Google Het doel van Google is om alle informatie wereldwijd toegankelijk en bruikbaar te maken. Zoeken naar boeken met Google helpt lezers boeken uit allerlei landen te ontdekken, en helpt auteurs en uitgevers om een nieuw leespubliek te bereiken. U kunt de volledige tekst van dit boek doorzoeken op het web vialhttp: //books.google.co D 5079 € LUN { tr” ui | 5 EYh LI 4 dee WIESE LI 4e IT SF I à DT ATB IH Lr A TS, OZ Ms A en F7. ISS Lo 4 per” PE TIJDSCHRIFT VOOR ENTOMOLOGIE UITGEGEVEN DOOR DE NEDERLANDSCHE ENTOMOLOGISCHE VEREENIGING ONDER REDACTIE VAN P. GC. T. SNELLEN F. M. VAN DER WULP EN Jur. Dr. Ep. J. G. EVERTS VIER -EN -BERTIGSTE DEEL JAARGANG 1890—H 'S GRAVENHAGE MARTINUS NIJHOFF 4891 GIUNTA D'ALBANI. GEDRUKT BIJ GEBR. INHOUD VAN HET VIER-EN-DERTIGSTE DEEL. Verslag van -de 45 Zomervergadering der Nederlandsche Entomologische Vereeniging, gehouden te Nijmegen op 26 Juli 1890 . . .. ee. + + Lijst van de Leden der Nederl. Entomologische Vereeniging. Bibliotheken der Nederl. Entomologische Vereeniging. — Bijgekomen boeken van  soorten van het Melolonthiden-genus Apogonia Kirby. Jhr. Dr. Ep. Everts, Tweede Supplement op de nieuwe Naamlijst van Nederlandsche Schildvleugelige insecten. Verslag van de 24 Wintervergadering der Nederlandsche Entomologische Vereeniging, gehouden te Leiden op 25 Januari 1891. . . 0 © © «© © © «eee + + CamrLro ScHAUFUss, Beitrag zur Kiferfauna Madagascars (PL 1, fig. 1-8). . 2 2 © © © © we ew + ew P. C. T. SreLvEN, Beschrijving eener  Ameisen und Ameisen- gäste von Holländisch Limburg . . . 2 2 22 000 HERMAN ALBARDA, Revision des Rhaphidides (Pl. 2—11). P. C. T. SxeLLen, Boekaankondiging: Lepidoptera ge- sammelt auf einer Reise durch Columbia, Ecuador, Peru, Brasilien, Argentinien und Bolivia in den Jahren 1868 — 1877 von A. Stübel. Bearbeitet von G. Weymer ı und P. Maassen . . . 2 2 2 .. Bladz. XOIII XCVIII CV 39 65 F. M. van DER Wuzp, Eenige uitlandsche Diptera (PI. 12). J. R. H. NEERVOORT van DE Porz, On new or little known Australian Longicornia. I (Pl. 13). . . .. P. C. T. SneLLEen, Aanteekeningen over eene verzameling Lepidoptera, in October 1889 van het eiland Flores ontvangen. (Pl. 14 en PI. 15, fig. 1 en 2) . . . .. Dezelfde, Deudoryx verriculata n. sp. (PL 15, fig. 3).. J. Röber, Beitrag zur Kenntniss der Indo-australischen Lepidopterenfauna . . . Er oe ew ww Het wijfje van Thestias flavipennis Gr. Sm. ‚ afgebeeld door K. N. SwIERSTRA, met een  K. N. SwIEESTRA (Pl. 17, fig. 1em2).......... . eee Een hermaphrodriet van ‘Aspilates: strigillaria Hbn. | afde- beeld door K. N. Swierstra (Pl. 17, fig. 3). P. C. T. SweLLEN, Euploea Perdita Bat. var. Swierstrae (PL 17, fig. 4) nn. Dezelfde, Aanteekeningen over Lepidoptera schade + voor het suikerriet (Pl. 18 en 19) . . .. Mr. A. J. F. Foxxer, Catalogus der in Nederland voor- komende Hemiptera, 1ste gedeelte, Heteroptera (n°. 5). 2de ”  219 229 257 261 335 337 338 339 341 357 361 379 VERSLAG VAN DE VIJF-EN-VEERTIGSTE ZOMERVERQADERING DER NEDERLANDSCHE ENTOMOLOGISCHE VEREENIGING, GEHOUDEN TE NIJMEGEN op Zaterdag 26 Juli 1890, des morgens ten 11 ure. Voorzitter Mr. A. Brants. Met den Voorzitter tegenwoordig de heeren M. E. d’Ailly, Jhr. Dr. Ed. J.G. Everts, Mr. A. J. F. Fokker, H. W. Groll, Dirk ter Haar , Dr. A. W. M. van Hasselt, F. J. M. Heylaerts, D. van der Hoop, D. J. R. Jordens, Mr. A. F. A. Leesberg, Dr. T. Lycklama à Nyeholt, J. C. H. de Meyere, J. R. H. Neervoort van de Poll, C. Ritsema Cz., W. Roelofs, Dr. A. J. van Rossum, K. N. Swierstra, P. C. T. Snellen, K. Bisschop van Tuinen Hz., H. Uijen, Dr. H. J. Veth, J. de Vries en F. M. van der Wulp. Van de heeren Mr. W. Albarda, A. van den Brandt, G. de Vries van Doesburgh, L. W. Havelaar, J. Jaspers Jr., J. W. Lodeesen, Mr. A. H. Maurissen, M. Merens, H. A. de Vos tot Nederveen Cappel en E. Wasmann is bericht ingekomen dat zij verhinderd zijn. De Voorzitter opent de vergadering met de volgende toespraak : «Mijne Heeren, «Uw vereerend vertrouwen droeg mij in de jongste zomerbij- eenkomst de leiding op van deze vergadering. Ik gevoel behoefte U deswege mijn bijzonderen dank te betuigen. II VERSLAG. «Niet zonder schroom heb ik die opdracht aanvaard, maar ik heb dat gedaan, omdat ik mij verzekerd mocht houden van Uwe welwillendheid en niet minder van den steun van onzen altijd bereidvaardigen Secretaris en de verdere, zoo gewaardeerde Leden van het Bestuur. «Uw aller toegevendheid en medewerking inroepende, heet ik U hartelijk welkorn aan deze plaats. De talrijke opkomst bewijst, dunkt mij, genoegzaam, dat de keus van Nijmegen tot vergader- plaats eene goede keus is geweest. Ik hoop, dat ons samenzijn moge strekken tot versterking der banden, welke Nederland's Entomologen vereenigd houden, en dienstig zijn aan ons aller doel: «bevordering van den bloei der Vereeniging en ontwikkeling der door haar beoefende en gesteunde wetenschap». « Meer in het bijzonder heet ik hier welkom de heeren Dr. Lycklama à Nyeholt en d'Ailly, die heden voor ’t eerst als Leden eene hijeenkomst der Nederl. Entomol. Vereeniging bijwonen. Moge nadere kennismaking met den geest, die van ouds in ons genoot- schap voorzit, ten volle beantwoorden aan hetgeen gij U daarvan hebt voorgesteld, en houdt U overtuigd, dat Uwe tegenwoordigheid door ons op hoogen prijs wordt gesteld. «In de verwachting, dat dit ons samenzijn kostbare vruchten voor de wetenschap zal afwerpen, verklaar ik de 45ste Zomerverga- dering der Nederlandsche Entomologische Vereeniging voor geopend». De Voorzitter vraagt, of iemand der aanwezigen ook aanmer- kingen heeft op de notulen der beide voorgaande vergaderingen, te Bergen-op-zoom op 13 Juli 1889 en te Leiden op 26 Januari 1890, zooals die notulen in de gedrukte verslagen aan de Leden zijn rondgezonden. Daar niemand deswege het woord verlangt, worden zij geacht te zijn goedgekeurd, Ter voldoening aan art. 17 der wet, brengt de President van het Bestuur, de heer P.C. T. Snellen, het volgende jaarverslag uit : «Toen op de voorgaande Zomervergadering te Bergen-op-Zoom de stad Nijmegen als plaats van bijeenkomst voor onze tegen woordige , VERSLAG. JII 45ste Zomervergadering werd aangewezen en de meerderheid der aanwezigen den wensch te kennen gaf, dat Mr. A. Brants als Eerevoorzitter hare leiding op zich zou nemen, rees zeker bij velen de vraag, of de ambtsbezigheden van onzen toenmaals afwezigen, hooggeachten Collega hem wel zouden veroorloven die opdracht aan te nemen. Tot ons groot genoegen werd de onzekerheid deswege reeds kort daarna op eene bevredigende wijze opgeheven, en nu geloof ik, dat dit jaarlijksch verslag niet beter kan worden ingeleid dan door aan Mr. Brants onzen dank voor zijne welwillendheid te betuigen, terwijl ik persoonlijk de vergadering geluk er mede wensch, dat hij aan ons verlangen heeft gelieven te voldoen. «Dit jaarlijksch verslag, mijne heeren, is het eerste dat door mij in mijne qualiteit als Voorzitter van uw bestuur wordt uitgebracht. Levendig gevoel ik de eer, die daarin voor mij is gelegen, maar toch mag ik niet ontveinzen dat ik wel zou hebben gewenscht, dat zij voor mij nog een aantal jaren ware bespaard. Mijn optreden immers is een gevolg van den op de voorgaande Zomer- vergadering uitgedrukten wensch van onzen Generaal van Hasselt, om van de zorgen van het presidentschap ontheven te worden. Wel mochten wij opmerken, dat die zorgen niet zeer zwaar konden drukken, omdat stellig nooit een aanvoerder gewil- liger volgelingen heeft gehad dan een President van onze Vereeni- ging, en vooral ook, dat wij zoo verbazend veel zouden verliezen door het gemis der bezielende leiding van den Generaal, maar het grootste bewijs van hoogachting, dat wij in dit geval onzen zoo zeer gewaardeerden Voorzitter konden geven, bestond toch wel daarin dat wij, zij het dan ook noode, eerbiedig in zijne besluiten herustten. Wat ons echter weder grooten troost schenkt is, dat Generaal van Hasselt niet het voorbeeld volgt van een ander beroemd landgenoot die, toen hij kroon en scepter neerlei, zich niet meer om zijne landen en volken bekommerde en uit liefhebberij horlogemaker werd, Gaarne zou ik de vele verdiensten van den afgetreden President jegens de Nederl. Entomol. Vereeniging hier breed uitmeten, maar zijne bescheidenheid verbiedt mij zulks. Toch zal die bescheidenheid mij niet weerhouden om op luiden toon hem Iv VERSLAG. ons aller hartelijken dank te betuigen voor alles wat hy in het belang der Vereeniging heeft gedaan, tevens den wensch uitende, dat hij nog eene reeks van jaren ons genootschap tot sieraad en eer strekken en het, als een nieuwe Nestor, met raad en daad steunen moge. «Tot mijn leedwezen kan ik, na deze inleiding, niet met dank- baarheid vermelden, dat de groote maaier onze gelederen onaan- geroerd heeft gelaten. Integendeel, wij hebben een belangrijk verlies geleden door het afsterven, op 9 Mei 1890, van ons onvergetelijk Eerelid, Dr. G. F. Westerman, den stichter en talentvollen Directeur van het Koninkl. Zoologisch Genootschap Natura Artis Magistra, die sedert 1858 aan onze Vereeniging verbonden was. Beter ge- smede pennen dan de mijne zullen zijne groote verdiensten als oprichter en bestuurder der genoemde luisterrijke inrichting be- schrijven, en wat hij steeds voor onze Vereeniging is geweest, behoeft niet te worden herinnerd; het staat U allen levendig voor den geest. Voor mij in het bijzonder zal hij altijd blijven een beeld van den echten Nederlander, de uitvoering van een eenmaal na kalm beraad gevormd voornemen nastrevende, alle bezwaren — zij zijn niet gering geweest! — door zijne volharding te boven wetende te komen en hand aan het werk houdende, degelijk en zonder vertoon, tevens een warm vriend des Vaderlands, dat hij ook te velde heeft gediend. «Een zalige troost zal voor Dr. Westerman het besef geweest zijn, op hoe hoogen trap van bloei hij zijne stichting achterliet en dat de schare van bekwame mannen die hem omringde, onder een verlicht Bestuur, ook na zijn verscheiden, de belangen van het beroemde instituut uitstekend ter harte neemt. Met vertrouwen zien wij dan ook de toekomst van Natura Artis Magistra onder de leiding van den nieuwen Directeur — een onzer, ik zeg het met trots — te gemoet en wenschen dat het aan Dr. Kerbert moge gegeven zijn, het genootschap tot nog hooger wetenschappelijken bloei dan onder zijnen voorganger op te voeren. « Brieven van rouwbeklag zijn door uw Bestuur gericht, zoowel aan dat van Natura Artis Magistra als tot de familie, VERSLAG. Vv «Ook Dr. C. Sepp, begunstiger onzer Vereeniging sedert 1882, ontviel ons. Hoewel geen entomoloog, behoorde hij tot die, ik mag het niet ontveinzen, in ons land nog altijd kleine keurbende van ontwikkelde geesten onder de meer gegoeden, welke meent dat het haar zedelijke plicht is om ook — behalve philanthropie en theologie — de beoefening der wetenschappen in hun vaderland te steunen, overtuigd dat daardoor de moreele macht der natie wordt bevorderd, eene macht krachtiger dan de materieele , dan drommen van kozakken. Hooge achting gevoelen wij voor zulke mannen, en daarom zalde nagedachtenis van Dr. Sepp bij ons steeds in eere blijven. «Behalve Dr. Sepp verloren wij als begunstigster Teyler’s stich- ting te Haarlem, welke zonder opgaaf van redenen, ons de tot dus- ver dankbaar genoten ondersteuning van onzen wetenschappelijken arbeid onttrok, eene ondersteuning die wij toch zoo noode ont- beren kunnen. « Van onze gewone leden bedankten Professor W. Berlin te Amsterdam en Ds. H. Bruna te Purmerend. Daarentegen hadden wij het voorrecht twee nieuwe gewone leden aan te winnen, de heeren J. Z. Kannegieter, adsistent van den heer J. R. H. Neer- voort van de Poll te Amsterdam, en M. E. d.Ailly te Hengelo. Wij begroeten hunne toetreding met ingenomenheid. Wat den heer Kannegieter aangaat, die op dit oogenblik voor den heer van de Poll in Indië verzamelt, behoeven wij ten zijnen opzichte niet meer van verwachtingen te spreken. Zijne vlijt in het opsporen van zeldzame insecten en de goede behandeling van het verzamelde hebben hem reeds als een degelijk entomoloog doen kennen. Ook den heer d'Ailly, kleinzoon van wijlen den heer A. J. d'Ailly, een der oprichters van onze Vereeniging en Lepidopteroloog van naam, zien wij met voldoening in ons midden en vertrouwen dat by in de voetstappen van zijnen grootvader zal treden, « Wij bezitten nu 13 Begunstigers, 10 Eereleden, 9 Corres- pondeerende leden, 3 Buitenlandsche leden en 99 Gewone leden. « Behelzen deze berichten over de «personalia» reeds al het een en ander, dat minder opwekkend mag heeten bij vergelijking met voorgaande verslagen, toch zou ik mij kunnen troosten in het VI VERSLAG, bewustzijn dat regen en zonneschijn steeds afwisselen; maar tot mijn leedwezen moet ik dit gedeelte van mijn verslag besluiten met eene zeer treurige mededeeling. Ik heb die verschoven zoolang ik kon, maar moet haar eindelijk te berde brengen. Ons geacht medelid, een van de oprichters der Vereeniging , de trouwe, ijverige en nauwgezette medewerker aan onze vlinder-fauna en die daaren- boven als Penningmeester sedert eene reeks van jaren onschatbare diensten aan de Vereeniging heeft bewezen, ons aller vriend J. W. Lodeesen, heeft om redenen van gezondheid te kennen gegeven , uit het Bestuur te treden! Hoe ons dit treft daarover behoef ik niet uit te weiden. Een zorgvuldig en regelmatig beheer der geld- middelen toch is van overgroote waarde voor iedere vereeniging als de onze, en wij vleiden ons dit beheer nog vele jaren aan de uitnemende zorgen van Lodeesen toevertrouwd te zien. Doch het heeft zoo niet mogen wezen; wij zien hem tot ons groot leedwezen zijnen post nederleggen en betuigen onzen innigen dank aan onzen waar- digen Penningmeester voor al wat hij voor ons heeft gedaan , terwijl wij hopen dat de Vereeniging nog lang het voorrecht moge ge- nieten om hem, die zoo met hart en ziel aan haar verknocht is, onder hare leden te tellen. Gaarne had ik aan den heer Lodeesen hier persoonlijk dien dank overgebracht, doch de bovenvermelde ongunstige gezondheidstoestand van onzen waardigen vriend belet hein in ons midden tegenwoordig te zijn en de verschillende kassen onder zijn beheer over te dragen. Hij heeft dit dan ook door tusschenkomst van zijnen schoonzoon, den heer D. van Leeuwen te Amsterdam, aan het Bestuur gedaan. Behoef ik het nog te zeggen ? Alles is in uitstekende orde bevonden en wij kunnen den nieuwen Penningmeester — tot aanvulling van het Bestuur zal U straks gelegenheid worden gegeven — niet anders dan gelukwenschen met de overneming van zulk een financie-wezen. « Dit mag overigens niet alleen als wel geregeld, maar ook als gunstig worden beschouwd. De algemeene kas sluit met een batig saldo van / 918.174, ongeveer even groot als dat van het voor- gaande jaar. Het fonds voor de uitgave van het Tijdschrift wijst een batig saldo aan van f 559.24, tegen f 248.88 bij het einde m. — VERSLAG. vil van het vorige vereenigingsjaar, waarbij echter in aanmerking moet worden genomen, dat in de nu af te leggen rekening, behalve de vier kwartalen van het Rijks subsidie ad f 500 ’s jaars, ook nog in ontvang voorkomt het in Juli 1890 ontvangen tweede kwartaal 1890 ad f125 (een gevolg daarvan dat de zomervergadering nu eene maand later wordt gehouden dan in 1889), terwijl aan den anderen kant eenige rekeningen wegens het graveeren en het kleuren van platen nog niet zijn ingekomen. Het saldo in kas voor de bibliotheek Hartogh Heys van de Lier, dat ten vorigen jare [587.41 bedroeg, is thans tot op f 346.76 gedaald. Dit is ver- oorzaakt door de aanschaffing van eenige belangrijke boekwerken. «Ten aanzien der bibliotheken kan ik vermelden, dat voort- durend door de Leden een ruim gebruik daarvan wordt gemaakt, waarbij de bereidwilligheid en hulpvaardigheid van onzen Biblio- thecaris, den heer Ritsema, niet genoeg kunnen worden geroemd; en wijders dat met het inbinden der vervolgwerken, voor zoover de middelen dit toelieten, geregeld wordt voortgegaan. Geschenken werden ontvangen van de heeren Dr. C. Berg, A. Preudhomme de Borre, Jhr. Dr. Ed. Everts, Dr. A. W. M. van Hasselt, G. D. Hulst, Dr. J. G. de Man, Dr. A. B. Meijer, Dr. J. T. Oudemans, Dr. E. Piaget, Prof. F, Plateau, C. Ritsema Cz., J. M. Rusk, S. H. Scudder, Baron E. de Selys Longchamps, Prof. T. Thorell, H. Tryon, Mr. A. Ver Huell, E. Wasmann en F. M. van der Wulp; en voorts van de Briteche Regeering, van de Trustees van het Indian Museum te Calcutta, van het Zool. Anthropol. Museum te Dresden, van het U. S. Department of Agriculture te Washington, van de Konink), Universiteit te Christiania, van het Geographisch genoot- schap in Argentina, van het Zeeuwsch Genootschap der Weten- schappen te Middelburg en van de Rijkslandbouwschool te Wageningen. « Aan het eind van dit bericht over den toestand onzer bibliotheken moet ik nog een oogenblik stilstaan bij eene hoogst belangrijke aanwinst voor de bibliotheek Hartogh Heys. Dank zij de nooit volprezen mildheid van onze geachte Begunstigster, Mevrouw de weduwe Hartogh Heys van de Lier, hebben wij die boek verzameling VIII VERSLAG. daarmede kunnen verrijken. Die aanwinst bestaat in het entomolo- gische gedeelte van het groote werk getiteld Biologia Centrali Ameri- cana. Bekend is het, dat dit omvangrijke werk reeds sedert eenige jaren door de heeren F. Ducane Godman en O. Salvin op onbe- krompen wijze wordt uitgegeven en dat aan onzen Secretaris F. M. van der Wulp de eer is te beurt gevallen, om voor een gedeelte der Diptera als medewerker op te treden. Sedert lang hadden wij den wensch gekoesterd, eene onzer boekerijen met dat onmisbaar werk te verrijken, maar wijl de uitgevers zich tegenover de intee- kenaren verbonden hadden, het Zoologische of het Botanische gedeelte niet anders dan in hun geheel af te leveren, was het Entomologische gedeelte niet afzonderlijk verkrijgbaar en moest op de geheele Zoologische afdeeling worden ingeteekend. Zoo iets, ik behoef het niet te zeggen, ging onze financieele krachten ver te boven en reeds begonnen wij de zoo vurig begeerde aanwinst als een onbereikbaar ideaal te beschouwen, toen de heeren Godman en Salvin den heer van der Wulp, uit erkentelijkheid voor zijne hun bewezen diensten, die zich nog verder uitstrekten dan de bewer- king van zijn speciaal gedeelte, in het najaar van 1889 verrasten met het geschenk van een exemplaar van alles wat tot dusver over de Entomologie in de Biologia het licht had gezien. Deze, het werk aan de Entomologische Vereeniging wenschende over te dragen, verzccht en verkreeg daartoe niet alleen de vrijheid, maar ook de toezegging, dat alles wat nog verder over Entomologie daarin zal worden opgenomen, kosteloos zou worden toegezonden. Erkentelijk voor deze edelmoedige, reeds in vervulling overgegane toezegging van de heeren Godman en Salvin, zijn wij echter nog veel meer dank verschuldigd aan den heer van der Wulp, want hoewel de handelsprijs van het door hem ontvangen gedeelte meer dan / 700 bedroeg, heeft hij uit eigen beweging den prijs voor de Ned. Entomol. Vereeniging op ,f 350 bepaald en wil hij de vervolgen verder gratis afstaan , zijnde dan ook reeds verscheidene na den herfst van 1889 verschenen afleveringen bij onzen Bib:iothecaris ingekomen. « Wat de uitgave van het Tijdschrift aangaat, zoo kan worden medegedeeld dat de derde aflevering van deel XXXIII zoo goed VERSLAG. IX als gereed ligt. Zij zal bevatten: Verslag der Wintergadering op 26 Januari 1890; van Hasselt, Catalogus Aranearum hucusque in Hollandia inventarum, Suppl. II; Snellen, Lijst van Lepidoptera op Sumatra verzameld door den heer H. B. van Rhijn, en Piaget, Quelques Pédiculines nouvelles (met 3 platen). Voor de vierde af- levering zijn eenige stukken ter perse en anderen gereed; de daarbij behoorende platen zijn in bewerking. « Deze jaargang zal niet minder dan 15 platen bevatten; waren zij allen gekleurd, dan zouden de kosten boven de begrooting stijgen en de uitgaven de inkomsten overtreffen; verscheidene platen zijn echter ongekleurd, zooals die behoorende tot het stuk van Dr. L. W. Schaufuss over de Pselaphidae en dat van onzen Collega, Dr. E. Piaget, over de Pediculinen. «Ook voor het volgende, 3áste deel is reeds uitzicht op eenige belangrijke bijdragen. «De herdruk van deel VII, met inbegrip der platen, is thans afgeloopen en dit deel aan de inteekenaars toegezonden. Er zijn van dezen herdruk tot dusver nog slechts 9 exemplaren met ge- kleurde en 2 exemplaren met ongekleurde platen verkocht. Ik maak daarom van deze gelegenheid gebruik, om nog eens de aandacht te vestigen op dat Je deel en hun, die het nog niet bezitten, aan te raden om hunne seriën volledig te maken, aangezien de oplage niet groot is en een tweede herdruk wel niet meer zal plaats hebben. « Nieuwe ruil van het Tijdschrift tegen de werken van buiten- landsche genootschappen is in het afgeloopen jaar niet aangegaan. « Afzonderlijke werken over Entomologie zijn sedert het voorgaande jaarverslag niet verschenen. Het werk van Sepp wordt voortgezet , evenals de « Notes» van het Leidsche Museum, die steeds zooveel belangrijks, vooral over Coleoptera, bevatten. De heer van der Wulp ging voort met de bewerking der Musciden voor de «Biologia», waarvan op dit oogenblik reeds 176 bladzijden en de eerste 4 platen zijn verschenen. Deze omvangrijke arbeid mag wel als de reden worden beschouwd, waarom door hem in de laatste jaren 200 weinig bijdragen voor het Tijdschrift zijn geleverd. «Als een belangrijk feit, dat wel niet onze Entomologische, x VERSLAG. maar toch eene zustervereeniging, de Nederlandsche Dierkundige, betreft en van groot gewicht is voor de beoefening der Zoologie in Nederland, wil ik de vestiging van een vast station dier Ver- eeniging aan den Helder vermelden. Eene uitnoodiging aan ons Bestuur, om de inwijding bij te wonen, werd door eene toevallige omständigheid zóó laat ontvangen, dat het daarvan tot zijn leed- wezen geen gebruik kon maken. Toch heeft het niet nagelaten de Nederl. Dierkundige Vereeniging met deze heugelijke gebeurtenis van harte geluk te wenschen. «Gaf ik U hierbij eene schets van den toestand onzer Vereeni- ging over het afgeloopen jaar, waarop wij met tevredenheid kunnen nederzien, na een verslag van hetgeen verricht is, mag ik wel eens een woord zeggen over hetgeen voor ons ligt. De toekomst kunnen wij met vertrouwen te gemoet zien: ons licht brandt met helderen gloed. Toch moet ik opmerken, dat wij de vlam steeds moeten voeden. De toetreding van nieuwe begunstigers, de aan- werving van nog meer leden zij ons doel, en mogen onder de laatsten steeds meer werkende optreden. Onafzienbaar toch is het veld dat nog bebouwd moet worden. Zonder te spreken over de exotische fauna onzer overzeesche bezittingen, leveren ook onze in- landsche gelede dieren, — ik wijs slechts over de hoogst belang- rijkste studien van den heer Wasmann over de mieren en die over de spinnen, van Generaal van Hasselt, — nog ruimschoots stof tot boeiende mededeelingen. Vinden ook de Hemiptera een waardigen patroon in onzen Fokker, toch is er nog eene groote afdeeling dier orde, — de blad- en schildluizen, — welker lot zich wel eens een buiten wonend Entomoloog mocht aantrekken. De zoo interessante orde der Hymenoptera wordt bijna geheel ver- waarloosd. Men meene verder ook niet, dat de Neuroptera geen stof tot belangrijke waarnemingen meer kunnen opleveren. Integen- deel, Mr. Herman Albarda heeft mij uitdrukkelijk verzekerd dat hij, ook na de uitgave zijner Lijst, zich met die orde blijft bezig houden en gaarne verdere toezendingen zal ontvangen. Zelfs wat de inlandsche Lepidoptera aangaat, zou ik u nog op ontelbare duistere punten en gapingen in onze kennis kunnen wijzen, die VERSLAG. XI alleen door nauwkeurige waarnemingen en ijverige studie kunnen worden opgehelderd en aangevuld. «Ook aan onze bibliotheek ontbreekt nog veel. Zij behoorde eigenlijk alle geschriften van eenige waarde over Entomologie te bevatten. Hare gedurige uitbreiding zij ook een der doeleinden waarnaar wij moeten streven. « Zoo eindig ik dan dit reeds al te lange verslag met eene krach- lige aansporing tot gestadigen, voortvarenden ijver in de behartiging der belangen van onze Vereeniging en der Entomologie, beiden ons even dierbaar!» Op de vraag des Voorzitters, of iemand ook eenige bedenking heeft in ’t midden te brengen of inlichting te vragen omtrent feiten, in het jaarverslag van den President van het Bestuur vermeld, wordt door niemand het woord verlangd. De Voorzitter brengt daarop aan den heer Snellen den dank der vergadering. De Secretaris, de heer van der Wulp, doet mededeeling, dat de Penningmeester, de heer Lodeesen, — dien wij. tot ons aller leedwezen, wegens den ongunstigen staat zijner gezondheid niet in ons midden zien, — hem de rekening en verantwoording over het jaar 1889-90 heeft doen ter hand stellen; de rekening wordt, met al de daartoe behoorende bewijsstukken, thans hier ter tafel gebracht; zij is bovendien vergezeld van een overzicht voor elk der drie kassen, waarin de ontvangsten en uitgaven over het afgeloopen par worden uiteengezet en waarvan de uitkomsten reeds in het jaarverslag van den President van het Bestuur zijn vermeld. Dit overzicht, alsmede eene schets van begrooting voor het volgende vereenigingsjaar, in hoofdzaak aantoonende dat de te doene uitgaven door de inkomsten zullen worden gedekt, wordt aan de aanwezige Leden ter inzage rondgegeven. De Voorzitter verzoekt de heeren Everts en Veth, de rekening te willen nazien; deze verklaren zich hiertoe bereid en houden zich slaande de vergadering daarmede bezig. Aan de orde is de verkiezing van twee leden in het Bestuur. XII VERSLAG, Dit jaar zijn aan de beurt van aftreding de heeren Dr. A. W. M. van Hasselt en J. W. Lodeesen, waarvan laatstgenoemde , om reeds hierboven gemelde reden, heeft verzocht niet meer in aanmerking te komen. De heer van Hasselt wordt met overgroote meerderheid herbenoemd, terwijl, ter vervanging van den heer Lodeesen , even- zeer met overgroote meerderheid wordt gekozen de heer H. W. Groll. De heer van Hasselt verklaart, onder dankbetuiging voor het in hem gesteld vertrouwen, verder te willen blijven voortgaan met in het Bestuur de belangen der Vereeniging te behartigen, wat hem, ondanks zijn zeer gevorderden leeftijd, minder bezwaarlijk zal vallen, nu hij van de zorgen en verantwoordelijkheid van het voorzitterschap ontheven is. De heer Groll zegt, dat hij zich zeer vereerd gevoelt, nu de vergadering met zooveel eenstemmigheid hem eene plaats waardig keurt in het Bestuur van deze Vereeniging, welke steeds in hooge mate zijne sympathie heeft gehad; hij ontveinst zich geenszins, dat aan de hem opgedragen taak moeielijkheden zijn verbonden, maar zal zich daardoor niet laten terughouden de benoeming aan te nemen. De vergadering verneemt met ingenomenheid het besluit der beide heeren en geeft dit door luide bijvalsbetuigingen te kennen. Inmiddels zijn de heeren Everts en Veth gereed gekomen met het nazien der rekening en brengen deswege rapport uit. De rekening is door hen in de volmaakste orde bevonden , en zij kunnen niet genoeg roemen de nauwkeurigheid, duidelijkheid en netheid, waarmede de geachte Penningmeester de geldelijke aangelegenheden over het afgeloopen jaar daarin heeft uiteengezet. De Voorzitter zegt der Commissie dank voor hare bemoeiingen ; hij had zoo gaarne ook den heer Lodeesen hier persoonlijk hulde betoond, niet alleen voor de nu afgelegde rekening, maar voor de uitmuntende wijze, waarop hij de financien der Vereeniging, ge- durende eene reeks van 20 jaren, heett beheerd, en hem het leedwezen der Vergadering te kennen gegeven, dat hij zich genood- zaakt ziet dien veelomvattenden werkkring aan een ander over te laten. De heer van Hasselt zegt, dat voorzeker de geheele vergade- VERSLAG. XIII ring instemt met de woorden, door den Voorzitter gesproken, en stelt voor, om aan den heer Lodeesen een schrijven te richten, waarin het leedwezen der Vereeniging wordt uitgedrukt, dat zij in hem een zoo uitmuntend Penningmeester verliest, en tevens hare erkentelijkheid voor al de zorgen en moeiten, die hy zich in zijn omvangrijk beheer gedurende zoo vele jaren heefl getroost. Met eenparigheid wordt hiertoe besloten. Wordt alsnu overgegaan tot de keuze der plaats, waar in het volgende jaar de Zomervergadering zal worden gehouden. De heer Leesberg stelt voor, om andermaal te Bergen-op-Zoom bijeen te komen, omdat ten vorigen jare de excursie in de omstreken aldaar door het ongunstige weder is mislukt, doch de terreinen door allen als veelbelovend werden beschouwd. De heer Jordens daarentegen beveelt Paterswolde aan, de heer Snellen Enschedé of Oldenzaal , de heer Fokker Venlo. In stemming gebracht, verklaart de meer- derheid der vergadering zich voor een der Twentsche steden, met dien verstande dat aan het Bestuur wordt overgelaten, om hetzij Enschedé of Oldenzaal daarvoor aan te wijzen, nadat uit een nader in te stellen onderzoek zal zijn gebleken, welke der beide steden de meeste geschiktheid aanbiedt om te vergaderen en excursie te houden. Tot Voorzitter der volgende Zomervergadering wordt bij meer- derheid van stemmen benoemd de heer W. Roelofs te ’s Gravenhage, die zich deze benoeming laat welgevallen. Na eene pauze wordt overgegaan tot de wetenschappelijke voor- drachten en mededeelingen. De heer Snellen begint met eene mededeeling van Mr. M. C. Piepers. Toen deze in de wintervergadering van 13 Januari 1889 1) eenige beschouwingen voordroeg over den zoogenaamden hoorn der Sphingiden-rupsen, was hem het werk van Prof. A. Weismann, Studien zur Descendenztheorie, onbekend. De lezing daarvan heeft hem later nog een en ander betrekkelijk het door hem behandelde onderwerp geleerd. In dat werk wordt van vele ') Tüjdschr. v. Entom. XXXII bls. cxxııı. XIV VERSLAG. Sphingiden-rupsen de ontwikkeling nagegaan en door afbeeldingen toegelicht. Ongelukkig is daarbij schier uitsluitend op de ontwik- keling van kleur en teekening het oog gevestigd en op die van den hoorn weinig gelet. Zelden wordt van dit orgaan melding ge- maakt en de afbeeldingen der hoorns zijn ook niet nauwkeurig. Zoo treft men er twee sterk vergroote afbeeldingen aan, iets in teekening varieerende, van het vijfde stadium van ontwikkeling der rups van Deilephila Euphorbiae L.; bij de eene is de hoorn gegra- nuleerd, bij de andere niet. Dit kan niet juist wezen. Toch schijnt het volgende belangrijk en vertrouwbaar. Bij Chaerocampa Elpenor L., zegt de schrijver, is de hoorn in de jongere toestanden sterker ontwikkeld dan later; in het vijfde stadium wordt hij merkelijk korter. Dit komt dus overeen met hetgeen door Mr Piepers bij vele soorten is geconstateerd. Ch. por- cellus L., zegt de schrijver verder, heeft in het eerste stadium nog een kleinen hoorn, die echter steeds even klein blijft en daardoor bij de volwassen rups zeer weinig in het oog valt. Dit komt overeen met de destijds aangehaalde waarneming van den heer Goossens en met hetgeen Prof. van Leeuwen te dezen opzichte ter vergadering uit zijne herinnering mededeelde. Het doet dus ook de ontwikkeling van laatstgenoemde soort, zooals toen reeds werd vermoed, geheel aan de theorie van den heer Piepers aansluiten. Verder bevat het bovengenoemde werk eene afbeelding der rups van Deilephila Vespertilio l'abr. uit het tweede tijdperk, zonder eenig spoor van hoorn (het eerste tijdperk kon echter niet worden waargenomen), en die van het eerste stadium der rupsen van Deslephila Euphorbiae L. en Sphinx Pinastri L., beiden sterk ver- groot. Uit de punt van den hoorn van Zupkorbiae steken twee lange stijve haren en de hoorn van Pinastri heet in twee spitsen uit te loopen, welke na de tweede vervelling verdwijnen. Ook deze spitsen zouden wel stijve haren kunnen wezen. Een en ander kan in elk geval ter versterking dienen van het vermoeden, door Mr. Piepers uitgesproken, dat die hoornen vroeger met haren of stekels zijn bezet geweest, waarvan de segrijneering nog het over- blijfsel is, gelijk dit uit de studie der Papilioniden-rupsen is gebleken, VERSLAG. XV De heer Snellen voegt hierbij de opmerking, dat wat Prof. Weismann over Sphinz Pinastri zegt, juist is, althans ten deele. Wanneer namelijk, — volgens de door fraaie afbeeldingen opge- luisterde waarnemingen van Sepp (Nederl. Ins. I, 3de stuk, blz. 24), — de rups uit het ei komt, is de hoorn met de spits naar ‘den kop gekromd en die spits kort gevorkt. De vorking wordt duidelijker na de eerste vervelling, doch verdwijnt eerst met de vierde (niet reeds na de tweede) vervelling. De richting der kromming verandert echter reeds bij de eerste vervelling. De heer Brants bevestigt uit zijne ervaring, wat hierboven is gezegd omtrent den hoorn der rupsen van Chaerocampa Elpenor , namelijk dat die in de jeugd sterker is ontwikkeld dan later. Op de excursie na de zomervergadering in 1886 te Winterswijk ver- zamelde hij in het Wooldsche veen, van de bladeren van Water- klaver (Menyanthes trifoliata), een twintigtal nog jeugdige, meeren- deels nog niet vervelde rupsjes der genoemde Sphingiden-soort. Het bleek hein weldra, dat de hoorn op de elfde geleding in zoover be- wegelijk is, dat hij door de rustende diertjes steeds nagenoeg horizontaal naar achteren wordt gedragen, maar overigens voort- durend is opgericht, ongeveer onder gelijken hoek als bij de vol- wassen rupsen. Na elke vervelling werd de hoorn, in betrekking tot de lengte van het lichaam, wel eenigszins kleiner, maar hij bleef niettemin zeer lang in verhouding tot dien der volgroeide voorwerpen en steeds zeer dun en gelijkmatig in dikte. Eerst bij de laatste vervelling verloor hij ongeveer de helft zijner lengte en werd hij gedrongen en toegespitst in stede van lang en gelijkmatig dun. Trouwens het voorkomen der rupsen onderging toen eene aanmerkelijke wijziging, daar de zoo opvallende oogvlekken en de opzwelling van het vierde lid, — die tot dat tijdstip weinig merk- baar waren, -— op eens sterk op den voorgrond traden en de dieren in staat stelden, zich voortaan te verdedigen door middel der «slangen-mimicry», gelijk de heer Piepers het noemt. De be- hoefte aan den hoorn als verdedigingsmiddel scheen daarmede als van zelf op den achtergrond te zijn geraakt, en wellicht is juist XVI VERSLAG. hierin grond te vinden voor de stelling, dat de jeugdige rups zich wel degelijk met den hoorn heeft te beschermen. De heer Snellen laat voorts ter bezichtiging rondgaan een fraai exemplaar van de zwarte varieteit van Amphidasys betularıa L., dat hij aan de goedheid van Mr. Brants te danken heeft en dat, volgens dezen, waarschijnlijk te Loosduinen gevangen is. Die zwarte varieteit, waarvan wijlen Dr, Snellen van Vollenhoven eene der eerste afbeeldingen heeft geleverd, — zie Tijdschr. v. Entom. XIII, blz. 155, pl. 6, fig. 3 (1870), — is niet alleen merkwaardig door de sterke af- wijking van den type, maar ook omdat zij hoogst waarschijnlijk eerst in den nieuweren tijd is ontstaan en wel, niet door tusschenkomst van menschelijke experimenten, maar door natuurlijke inwerking. Amphidasys betularıa toch is eene der gemeenste en langst bekende soorten van Geometrina. Reeds in het werk van Merian over de Europeesche insecten, dat in 1678 te Amsterdam werd uitgegeven , is zij afgebeeld en tot op de uitgave van het zesde deel van Treitschke's Schmetterlinge von Europa (1827) zijn niet minder dan 39 beschrijvingen en afbeeldingen van dezen vlinder te vinden. Daarna zijn er tot op de verschijning van Guende’s Uranides et Phalenites (1857) nog 6 bijgekomen. Maar zoo min Treitschke als Guenée, welke laatste toch zeer nauwkeurig in het beschrijven van varieteiten was, vermelden van betularia eenige : noemens- waardige afwijking; Borkhausen’s Geometra ulmaria, waarvan Treitschke spreekt, is meer eene varieteit van de rups, niet van den vlinder. Spoedig echter na het verschijnen van Guenée's werk wordt van de zwarte varieteit gewag gemaakt. Zij is beschreven door Edleston in deel II van The Entomologist, p. 150 (1864—65), met het bericht dat zij vroeger bijna onbekend was. Staudinger vermeldt haar in zijnen Catalogus van 1871 alleen uit Engeland. Zij was echter reeds in 1867 door ons medelid Heylaerts bij Breda ontdekt (zie verslag der 23ste Zomervergadering , Tijdschr. v. Entom. dl. XII, blz. 23) en diens vermelding is de eerste aangaande haar voorkomen op het vasteland. Sedert schijnt de zwarte varieteit voortdurend ge- meener te zijn geworden en is zij ook in Nederland op een aantal VERSLAG. xvii plaatsen gevonden; personen, die zich eerst in de laatste jaren meer bijzonder met Lepidopterologie zijn gaan bezig houden, geven zelfs als hunne meening te kennen, dat die varieteit, althans bij Rotterdam en Oudenbosch, gemeener is dan de type. Mede uit Engeland komen van tijd tot tijd opgaven omtrent het gaande weg talrijker worden der zwarte varieteit (Doubledayaria), welke opgaven van belang moeten worden geacht, met het oog op het groot aantal personen, die zich daar te lande met het verzamelen en nauwkeurig waarnemen van inlandsche vlinders bezig houden. Ook uit andere omliggende landen, Duitschland en Belgie bij voorbeeld, meent Spreker opgaven omtrent het voorkomen der zwarte varieteit te hebben gevonden; hij heeft dienaangaande echter. geene aanteeke- ningen gemaakt. Intusschen kan men, naar hij meent, uit het vorenstaande veilig aannemen, dat deze vóór 30 jaren nog geheel onbekende varieteit meer en meer de overhand verkrijgt. Welke de oorzaken daarvan zijn, laat zich niet eens gissen. In een Engelsch tijdschrift wordt als eene mogelijke oorzaak vermeld de groots hoeveelheid steenkolenrook, die in de nabijheid van fabrieksteden in de lucht zweeft, maar deze reden kan toch b. v. voor Arnhem, Breda en Oudenbosch niet gelden. Spreker wil hier niet onvermeld laten, dat hij ook betreffende eene Tineine, Chimabacche fagella W. V., een bericht in een Engelsch tijdschrift heeft gelezen over het meer en meer talrijk worden der zwart bestoven varieteit Dormoyella Duponchel; doch ten opzichte van deze soort kan een dergelijk feit als bij AmpAsdasys betularia niet met zooveel zekerheid worden geconstateerd. Spreker beveelt aan zijne medeleden aan, het zijns inziens zeer belangrijke punt van toenemend melanisme bij sommige vlinder- soorten verder na te gaan, en vertoont ten slotte nog een exemplaar van eene aan betularia verwante soort, Amphidasys cognataria Guenée. Van de door Guenée opgegeven verschilpunten vindt hij bij de drie exemplaren zijner collectie, behalve de grijzere grond- kleur, alleen constant de tegen eene middenschaduw staande, ovale, in het midden lichte middenvlek der voorvleugels en de rechte, niet gebroken middenschaduw der achtervleugels. De zwarte dwars- Tijdschr. v. Entom. XXXIV (1891). 2 XVIII VERSLAG. lijnen zijn buitendien ook veel sterker uitgedrukt dan bij zijne Nederlandsche voorwerpen van betularia. De heer Heylaerts herinnert, naar aanleiding van hetgeen door den heer Snellen is gezegd, aan de vele voorbeelden van melanisme, welke bij Breda voorkomen, zoodat de omstreken dier stad daarvoor reeds eene zekere bekendheid hebben verkregen. Volgens zijne waarnemingen treft men dergelijke voorbeelden het meest aan in regenachtige jaren met weinig zonneschijn Deze verklaring van het verschijnsel is vrij wat aannemelijker dan de Engelsche. De heer ter Haar meent, dat, wat Chimabacche fagella aan- gaat, de zwart bestoven varieteit Dormoyella niet zeldzamer is dan de type, rnaar door hare donkere kleur eer wordt over het hoofd gezien. Deze bewering wordt echter door den heer Snellen, gesteund op diens langdurige ondervinding, stellig tegengesproken ; volgens hem valt de donkere varieteit op de lichtgrijze stammen der beuken nog meer in het oog dan de type. De heer Ritsema biedt eene door hem vervaardigde lijst aan van al de beschreven soorten van het Melolonthiden-geslacht Apogonia Kirby '); het blijkt daaruit, dat er reeds niet minder dan 70 soorten van dit genus zijn bekend gemaakt. Hij stelt zich voor, in de eerstvolgende wintergadering eenige opmerkingen mede te deelen over de soorten, waarvan hij de typen heeft onderzocht. Voorts vermeldt de heer Ritsema, dat op den zolder van het huis, door Dr. Horst te Leiden bewoond, uit cen’ balk honderden pophulsels van een motje staken, terwijl de vlindertjes, die Tinea granella L. bleken te zijn, dood op en onder dien balk gevonden werden. De aanwezigheid van dit vlindertje aldaar is te verklaren uit de omstandigheid, dat in het vorig jaar op dien zolder mais werd bewaard. Ter verdelging van het insect, waarvan de rups, 1) De lijst wordt als bijlage achter dit Verslag gedrukt. VERSLAG. XIX volgens den heer Snellen, ook in molmend hout leeft, werd sterk insmeren met creosoot of het verwen van den balk aanbevolen. De heer van de Poll laat ter bezichtiging rondgaan eenige fraaie, door den heer Migneaux te Parijs vervaardigde teekeningen van nieuwe of weinig bekende Lucaniden, en voegt daaraan enkele voorloopige opmerkingen toe, die hij voornemens is later meer uit- voerig in het Tijdschrift te behandelen. 