Zuid-Carolina onder negerbestuur. Eene bijdrage tot de Kennis van Amerika
59 Wg hebben nog slechts ééne phase in de neger- kwestie doorloopen : de afschaffing der slavernij. Het groote vraagstuk, om de juiste betrekkingen en ver- houdingen tusschen de rassen in de negerstaten aan te wy zen , moet nog worden opgelost, en dat wordt eene taak, die op de natie afkomt als eene donkere wolk van zwarigheden. Het wordt dringend nood- zakelijk bij den onzekeren stand van zaken uit te maken : of de groote massa der zwarte bevolking in het Zuiden niet verstandelijk en zedel'yk ongeschikt is, om zich zelve een bestuur te geven, en of niet de loop der gebeurtenissen eene wijziging indecon- stitutie zal noodzakelijk maken — niet gegrond op ras of kleur , of vroegere toestanden , maar op an- dere grondslagen , die thans nog niet tot helderheid zgn gekomen. Men verbeelde zich dien zedelyken toestand van eenen Staat , waarin eene groote meerderheid van stemheb- bende burgers , dieven en liederlyk volk zijn ; en dat is thans het geval in Zuid-Carolina. Zal men ons dan toeroepen : dat de beschaving der negentiende eeuw niets beters weet te vinden voor een van de oudste en fierste Staten van de Amerikaansche Unie ? Zooals het zedelijk gesteld is, zoo is het ook wat het verstandelijke betreft. Die regeerders in eenen groe- ten Staat kunnen, over 't geheel genomen, niet lezen of schrijven. Zij zijn even onkundig en ontoe- rekenbaar, als de Bedouïnen in de woestynen van Arabiê, of als de zwervende Indianen in de prai* 60 riön, wanneer het geldt regenten te kiezen in New- York of Massachusetts. Is dit zoogenaamde Self-government de waardige vrucht van eenen zevenjarigen oorlog , waarby het beste bloed der natie gevloeid heeft? Is het ditvimt de knapste en braafste mannen in den lande , door eene met zorg bewerkte constitutie , als rype vrucht van dien oorlog verzekerd hebben voor de toekomst ; zóó dat recht en vrijheid voor altijd zou worden ge- handhaafd in de Staten van de model Republiek Ame- rika? Welke regeeringsvorm van eenigen beschaaf- den Staat in de Oude Wereld zou , indien hy in Zuid-Carolina werd ingevoerd , zoo drukkend en on- geschikt zyn voor de 300 000 blanken ^ die er wo- nen, als het gouvernement, dat nu daar, onder den naam van republikeinsch, als een vloek op hen rust? Het Zuiden, zooals het is, en niet zooals he: schijnt. — Wat recht en staatsbeleid eischen. Op lange na niet alle Zuidelijken uivaren dwaas of slecht genoeg, om eene scheuring te willen bren- gen in de Unie ten gevalle van de slavenhoudende Staten. Het waren slechts een handvol leiders, die deze onzinnige poging waagden. Slechts een half dozijn mannen , die verder geenerlei figuur maakten in den opstand , of den oorlog , dreven het door ; het waren: Toombs, Slidell, Rhett, Mason en Jeff. Davis. Zij waren de booze geesten , zon- der welke de oorlog niet zou gevolgd zijn. De man- nen , die de legers der Zuidelijken aanvoerden , als Lee, de Johnstons, Stonewall Jackson en L o n g s t r e e t ; en de nog hooger staanden in het burgeriyke, als voerende het bewind der rebellie, te weten : Hunter, Stephens en Benjamin, zouden nooit eenen voet verzet hebben, om eene scheiding te zoeken. Zij, en zelfs mannen als de 62 gouverneur Wise, werden medegesleept door den volksstroom, die door de radikalen van de party der slavenhouders was in beweging gezet, en die zy zel- ven niet by machte waren te stuiten. Wise was een van de felsten onder de slavenhouders, maarhy zelfs was niet voor eene afscheuring. Er viras dus geene eenparigheid, zelfs bij de heerschende party , die overwegenden invloed had gekregen door hare luide betuigingen van byzondere toevnjding aan de belangen van het Zuiden , en die zich in *t congres onderscheidde door haar herhaald en heftig uitvaren tegen hen , die hunnen afgod niet mede vdlden aan- bidden. Veel van wat zy deden en spraken was en- kel vertooning met het oog op hunne eigene per- sooniyke en politieke belangen. Zy speelden den rol van demagogen met de gewone bedoelingen van de- magogen, en zonder ernstig voornemen, om de Unie te breken, of eenen bloedigen oorlog te weeg te brengen. Zonder vrees voor tegenspraak beweren wy , dat gedurende de laatste tien jaren vóór den opstand geen 'tiende gedeelte van de leden uit de slavenstaten op eenigerlei wyze de scheiding zocht te bevorderen. De opgewonden speeches in 't belang van het slaven • houden, en tegen diegenen, die tegen alle uitbrei- ding der slavemy waren, werden meestal gehouden door hen, die te huis de volksgunst aan eenen me- dedinger moesten afwinnen. Zy deden het voor de leus. Sommige van die thans nog levende schreeu- wers bekennen het zelven. Hunne eenige veront- 63 «chuldiging , by het kwaad dat zy stichtten, is : dat zy niet wisten wat zij deden. Zy vulden mede de magazijnen met het buskruid, dat -door anderen tot ontploffing It wam. Zy hielpen »den brand ste- ken in 't Zuidel ij k hart" zooals het heette , en het denkbeeld hielpen zy verspreiden : dat het een ongehoorde inbreuk was op de rechten van het Zuiden zich te willen verzetten tegen het overbren- gen der slavernij naar gewesten , waar zij niet be- stond. Dat denkbeeld, door die dramatische dema- gogen verspreid , stelde een handvol , tot afschei- ding gezinde leiders in staat , om de gemoederen , van het volk eensklaps aan *t koken te brengen , waardoor zij. Zonder eene meerderheid achter zich, de afschei- dings-conventies teweeg brachten, die weldra volgden. Buiten de slavenhouders , die , zooals wij gezegd hebben, onder elkander niet eensgezind waren, stonden een aantal gematigde, conservative mannen, die geen part of deel hadden aan de agitatie. Het waren man- nen, die, nu zij de slavernij als eene erfenis en een geboorterecht hadden opgenomen , er ook partQ van wilden trekken. Zy rieden de agitatie af, enwensch- ten de zaak buiten politieke discussie te houden. Zy hadden gematigde opinies , zoowel wat de ver- spreiding, als de afschaffing der slavernij betreft. Zij hadden geene dolle plannen tot het vestigen van een gi*oot slavenryk; hun zedelijk gevoel was niet zoo verstompt , dat zy eene eindelooze voortduring der slavernij wenschten. 64 Zij beschouwden haar als een kwaad, maar een kwaad, dat men dulden moest, totdat er een andere uitweg geopend werd. Zy zagen, dat het eene kwes- tie was van een ontvlambaren aard , eene kwestie waarvan de eerzucht gemakkelijk party kon trekken,, eene kwestie, die voortdurend omzichtigheid vereischte, om tweespalt en stryd te voorkomen. Met vaderlands- liefde en overtuiging verzetten zij zich aan den eenen kant tegen overdreven afschaffingsijver, en aan den anderen kant tegen slavenhandel en slavernij versprei- ding. Steeds behoorden eene massa degelyke bur- gers in het Zuiden tot die partij. Zy hielden vele van^ de beste mannen van het zuiden als hunne verte- genwoordigers in 't congres , jaren achtereen ; totdat deze mannen ten laatste bezweken gelijk de dijken eener overstroomende rivier. Die mannen van het zuiden werden, als partij, door den vemielenden stroom der rebellie bedolven, maar zij werden niet tot eene an- dere overtuiging gebracht, noch geheel verdelgd. Zij en hunne zonen bestaan nog als eene groote, aangroeiende, machtige , oprechte phalanx van waardige burgers. Het zyn de mannen , en de nakomelingen van de mannen , die vertegenwoordigers naar het congres zonden als John Bell van T ene ssee, als Berrien van Georgia, als gouverneur Aiken, Edward Stanley en Willie P. Mangum van de beide Carolina's en tal van anderen even eerlijk en talent- vol : mannen, op wier wijsheid en gematigdheid de natie roemen mocht. 65 Verder moet men niet uit het oog verliezen : dat , niettegenstaande de vinnigheid waarmede de eerste troepen der Zuidelijken in het veld streden, er toch bewijzen genoeg zijn , dat het hart van het volk niet- meer bij den oorlog was , zoodra de eerste stroom van vrijwillige dienstneming , waardoor zich het begin van den strijd kenmerkte , voorbij was. Het denk- beeld , dat het slechts een pleiziertocht zou zijn, was ijverig ingeprent. De Ex-Senator Ghesnut van Zuid- Carolina zeide openlijk in de afscheids-conventie : dat hij al het bloed , dat ^ vergoten zou worden , zou opdrinken. Maar toen men zag dat de oorlog ernst begon te worden, wenschte de massa niets liever dan het leger te verlaten. Zoodra hun diensttijd uit was , spoedden zij zich huiswaarts , en waren niet dan met militair geweld weer onder de wapens te- krijgen. Alleen door despotieke autoriteit en gewe- tenloozen dwang konden de geconfedereerden hunne legers eenigszins voltallig houden, en niettegenstaande alle voorzorgen ging de desertie op zulk eene groot e schaal , dat het bij wijlen niet veel scheelde , of het geheele leger zou ontbonden zijn. In een van de on- handige speeches , die de President Davis hield , bij eene tournee door Zuid-Carolina gedurende den oor- log, zeide hij het zelf. Het gansche Zuiden getuigt thans eenparig , dat , naarmate de oorlog zich uit- breidde, de troepen elk voorwendsel en elke gele- genheid te baat namen , om de gelederen vaarwel te zeggen , en hun gebreklijdend gezin weer te gaan 5 66 opzoeken. Een handjevol , zich zelf noemende, Rid- derschap bleef het vaandel getrouw, gedreven door persoonlyken trots en vrouwelyke overgevoeligheid, maar b^ de massa bestond dat niet. Alleen daardoor laat het zich nu verklaren, dat de legers van het Zuiden indertijd zoo plotseling in duigen stortten , nadat Lee uit Richmond verdreven was. Zij verdwenen als de nevel voor de morgen- zon , terwijl hunne vrienden en bondgenooten , zoo- wel in Amerika als in Europa, met vertrouwen voor- spelden , dat er eene nieuwe en heftige, wijd en zijd gevoerde, guerilla-strijd op handen was. Die vrienden en bondgenooten vnsten weinig van 't geen oiücieren en manschappen hadden doorgestaan en geleden in gevechten , waarbij zij geen belang hadden ; hoe zij weggeloopen waren , en zich schuil gehouden hadden, hoe zij. door bloedhonden waren achterhaald en opgespoord , en van hunne gezinnen waren weggesleurd onder de ergerlijkste en wreedaar- digste omstandigheden. Onder zulk eene tyranuie wierpen zij maar al te bereid vaardig de wapens weg, en gaven gehoor aan de welkome roepstem des vre- des. Die mannen hadden geen reden tot strijden of klagen. Zy waren immers nooit verdrukt geworden, dat wisten zij. Hun was nooit eenig recht geweigerd, persoonlijk , noch staatsburgerlijk , hetwelk de meest bevoorrechte burger in de republiek genoot. Waar- om zouden zg vrijwillig eenen oorlog voortzetten te- ' gen zulk een gouvernement ? Hunne daden zijn het 67 antwoord op die vraag. Zij deden het niet. Zij staak- ten den krijg , en hieven nooit eene hand op, om dien vereer voort te zetten. Daar blijkt uit hoe offi- cieren en manschappen dachten over het zoogenaamde onrecht, waaraan het confederatie-gouvernement, zoo het heette , een einde zou maken. Er is , naar ons oordeel, geen twijfel aan, of eene groote meerderheid van het volk in het Zuiden was op slinksche wijze, door een handvol eerzuchtige lei- ders, onl^loot van de allereerste beginselen van een gezond staatsbeleid , meegesleept in eenen oorlog , waartoe geene aanleiding bestond , en die zij zei ven nooit met beradenheid zouden tegemoet gegaan zijn. Maar toen de oorlog eens begonnen was , waren zij in den val geloopen. Een despotiek militair gouver^ nement was nu hun meester. Daaraan moet al wat er uit volgde worden toegeschreven. Beschouwingen van dezen aard brengen ons tot de vraag : of het Zuiden onzer verbeelding , gezien door den rook en het vuur en het bloed van den burgeroorlog, niet een heel ander Zuiden is, dan het werkelijke Zuiden, dat meegesleept werd tot afscheiding , of het Zuiden , zooals het thans bestaat? De oorlog, de gebeurtenissen van den oorlog han- gen als een dik ondoorzichtig gordijn voor de oogen van het tegenwoordige geslacht in het Noorden ; het verbergt voor het oog de geschiedenis van het ver- leden , van bestaande feiten ; het verbergt den te- genwoordigen toestand; dat alles^moet noodzakelijk 68 in rekening gebracht worden, zal men het problema kunnen doorgronden , waarvoor het Staatsbeleid der natie thans staat. Er bestaat in het Zuiden thans eene overgroote massa burgers, wier aangeboren waardigheid en deugd , bekwaamheden en wysheid en elk degelijk element van Staatsburgerschap hun een onwedersprekelijk recht geeft op erkenning , op gerechtigheid en broederlijke achting. Het gevoel van menschelijkheid , dat ieder met zich omdraagt , vor- dert het. De banden van gemeenschappeiyke afkomst , en gemeenschappelijk bestuur , eischen het. Het is niet meer dan wat wij verzekeren aan het laagste gespuis , dat jaarlijks in onze havens aanlandt. Elke edele gewaarwording dr^fl er toe. De inspraken van een wijs Staatsbeleid pleiten er voor. Niets staat zulk eene erkenning in den weg , dan eene blinde ^ baatzuchtige , vijandige partijschap , die even onver- zoenlijk is in hare wraakzucht , als onbillijk in haar oordeel. Het is noodig eene stem te doen hooren tot weg- ruiming van dien hatelijken hinderpaal. Het is tijd , dat vooroordeel en vijandschap worden ter zijde ge- steld. Bij den vurigen wensch , om ö,e natuurlijke rechten te verzekeren aan het eene ras, hebben wy de billijke aanspraken van het andere over ^t hoofd gezien. Terwijl men onverschillig is omtrent het lij- den van den schuldige , legt men de zware hand der ongerechtigheid op den onschuldige. XI. Troepen van de Yereenigde Staten in. garnizoen in Carolina. — De Universiteit van Carolina te niet gegaan. — Een bastaard Gouvernement. — Hervormingen volstrekt noodig. Onder de merkwaardige dingen , die te Columbia 4e zien zijn , behooren de troepen der Unie thans 4)aar in garnizoen. Zij liggen in barakken aan de buitenzijde der stad , in een aangenaam gedeelte. De vlag wappert er steeds ; de soldaten exerceren er , «n 's avonds is er muziek. Onder de melodiên , die dikwijls gespeeld worden, behoort vooral het liedje, dat betrekking heeft op wijlen John Brown uit Ossa- wattomie. De herinnering vervat in dat lied, schijnt wel wat overbodig te' zijn gedurende de zittingen van het tegenwoordige parlement in Zuid- Carolina ; het schijnt echter niemand te hinderen. De geliefkoosde uitspanning voor de leden van de Gig-Societeit te Columbia is : eiken avond te rijden naar het paradeplein, en te luisteren naar de mu- ziek , wat er ook moge gespeeld worden. Niemand "van het publiek ergert zich , noch aan de muziek , 70 noch aan de militairen. Deze laatste z^n op een goeden voet met de burgers , en hunne tegenwoor- digheid is eerder iets , waar men mede ingenomen iSy dan het tegendeel. Zy worden niet beschouwd als een vernederend bewijs van over den Staat ge- stelde machten ; het geld , dat zy onder de menschen brengen, en de muziek, die zij maken, worden be- schouwd als ruimschoots op te wegen tegen de over- gevoelige opvattingen , waartoe hun verbiyf aanleiding zou kunnen geven. Nabij het paradeplein staan de Universiteitsgebou- wen. Vóór den oorlog woonden binnen die muren meer dan tweehonderd studenten. Hun jeugdig bloed raakte in beweging by den eersten trommelslag , en. zy liepen allen ten strijde. Zy zijn niet teruggekeerd. Wat slechts eene uitspanning scheen te zullen zijn , bleek eene ernstige inspanning te worden. De ge- bouwen zien er thans vervallen en verlaten uit ; er zijn slechts eenige weinige studenten en een paar slecht bezoldigde professoren. Overeenkomstig de voorgenomen gelijkstelling van de zwarten met de blanken werd in de laatste zit- ting de maatregel genomen : dat de bibliotheek zou worden opengesteld voor de kleurlingen der normaal- school, en dat een van de Universiteitsgebouwen te hunner beschikking zou worden gesteld. Overeen- komstig datzelfde plan werd er onlangs eene meer- derheid van kleurlingen gekozen tot bestuurderen der hoogeschool ; het was de kleur , en niet de ge- 71 schiktheid^ die in dezen de keuze bepaalde. Dat neemt alle nut van de inrichting weg voor zoover de blanke jongelieden betreft , daar het jonge aris- tokratische bloed van den Staat de voorgenomen algeheele gelijkstelling niet zal kunnen dulden. Daar de zwarte bevolking geen voldoend getal studenten zal opleveren , zal de geheele zaak uitloopen op het te niet gaan der Universiteit. Dat is een geduchte slag toegebracht aan de belangen der opvoeding in den Slaat, en een veelbeteekenende stap op den weg der Afrios^isatie. Maar al kon de hoogeschool in de handen der blanken blijven, toch zoude zij niet bij machte zijn haren vorigen bloei te handhaven. Evenwel, zij zou de jongelingschap van den Staat met eenen meer in- f;ellectueelen band , aan hun vaderland verbonden aebben , hetwelk , in deze periode van overgang , groote diensten zou hebben kunnen bevnjzen. Dat de zwarten haar in bezit genomen hebben , is eene vernedering der blanken , die geenerlei nut kan aan- brengen ; want de voorrechten van hooger onderwijs gaan nu voor beide rassen verloren. Het is een aanval op de veroordeelên der blanken , uit geenerlei andere bron voortspruitende dan uit de begeerte om zich te doen gelden. Liever dan het bestuur der hoogeschool aan blanken over te laten, offeren zij de geheele school op. De klasse van ^blanken, die geleerde inrichtingen in stand houdt , wil natuurlijk geene gedwongen associatie met 72 de nieu^ve meesters in ZuJd-Carolina, en men kan waar- lijk ook niet zeggen, dat zij in dezen al te kieskeurig is. In welke richting wij onze blikken ook slaan, er komen zulke bijzonderheden aan 't licht van dit, tegen alle gezond verstand in , bestaande gouvernement , dat men onwillekeurig komt tot zekere beschouwingen en vergelijkingen. Wij weten dat ? omwentelingen dikwyls een stel mannen van hunne zeteb schoven, om er een stel anderen op te zetten, enkel omdat deze tot eene andere party behoorden. Zoo is het gegaan by de omwentelingen in Enge- land , in Frankrijk en andere landen. Zoo zyn de Stuarts, de Bourbons en andere dynastiên ten val gekomen. De wijsgeerige beoefenaar der geschiedenis stemt gewoonlyk niet zeer luide in met de klachten over hunnen val; maar ook hunne plaatsvervangers staan bij hem niet buiten den gewonen loop der dingen. Het is slechts aangeboren rang , die plaats heeft gemaakt voor plebeïsche energie en intelligentie ; zooals in de natuur hoogere krachten op den duur de lagere overwinnen en beheerschen. Maar hier zijn eigen innerlijke krachten werkzaam ; het zijn de van Qrod geschonken krachten en talenten. Bovenal het geschiedt door eigen aandrift en inspanning. En nadat het feit tot stand gekomen was , heeft de be- schaving er niet bij geleden. In de nieuwere ge- schiedenis ziet men geene voorbeelden, dat bij de omwentelingen en wisselingen , diQ plaats vonden, on- kunde op den duur de plaats heeft ingenomen van 73 kennis , barbaarschheid die van beschaving , onvat- baarheid die van talenten , domheid die van verstand, ondeugd en bedorvenheid die van deugd en eerlijk- heid. De overgangen , ofschoon soms zware beproe- vingen , voor individuen en dynastiên, zijn niet stuitend voor het oog der geschiedenis ; zij zijn bevorderlijk geweest voor de belangen der beschaving , en zij treffen ons niet door bijzondere bewijzen van achteruitgang. Dat is geheel anders met betrekking tot Zuid-Ca- rolina. Hier heeft iets plaats gegrepen , waarvan in de nieuwere geschiedenis geen voorbeeld is ; de ver- anderingen hier aanwezig zijn door inwendige krachten tot stand gebracht. Het resultaat is niet verkregen na eene worsteling van twee krachten, waarvan de sterkere de zwakkere heeft op zijde gedrongen , en hare plaats ingenomen. De sterke heeft den zwakke ten onder gebracht , en na het juk van eene onedele en onbevoegde menigte op de schouders gelegd te hebben van den vernederden vijand, is hij afgetrokken. Die menigte zwaait nu den scepter, niet uit kracht van verdienste , verstand , dapperheid of talenten , die de hunne zyn , maar uit kracht alleen van eene vreemde en geleende autoriteit. De gehoorzaamheid wordt geêischt door eene macht buiten hen die de vernedering opleggen. Het is niet de heerschappij van eigen kracht , het is de druk van het federale gezag te Washington. Zonder dat zou de kracht der beschaving weder hare plaats innemen , en den tegen- woordigen onnatuurlij ken staat van zaken omverwerpen. 74 De Staat draagt werkelijk een vreemd juk , maar niet opgelegd door eigen volk , of ontstaan in eigen boezem. Dit is de anomalie van zijne positie. Het is eene zoogenaamde democratie gesteund door uit- wendige krachten. Met andere woorden : het is een Gouvernement , dat de verstandige publieke opinie in den Staat omver zou werpen , indien deze kon.- Men moge het eene zelf-regeering , een republikeinsch , of een democratisch gouvernement noemen, in den waren zin is het geen van deze. Het is een Gou- vernement , dat uit den aard der zaak nooit in ëenige maatschappij uit zich zelve zou kunnen tot stand komen. Het is geene autoriteit , die in den gewonen loop der dingen ontstaat. Het is eene misgeboorte ont- staan uit eene onnatuurlijke verbinding, die een gru- wel is voor God en mensch ; en waar ook de ver- antwoordelijkheid moge berusten, het is duidelijk dat zij niet berust bij het thans opkomende en hande- lende geslacht in het Zuiden ; dat zal slechts, in de naaste toekomst , het slachtoffer zijn der verdrukking. En dit is de klasse , wier rechtmatige rechten niet mogen voorbijgezien worden, wier beproevingen moe- ten worden geëindigd en verholpen door hen, die er de macht toe hebben , of de eene politieke en maat- schappelijke schok zal op den anderen volgen, totda; wanorde en revolutie onvermijdelijk de gewone orde van zaken zal worden in onze republiek. Niet voor dat allen tot hun recht zijn gekomen, kunnen wij vrede en rust verwachten bij ons politiek systeem. XII. Redding mogelijk. — Wat het nationaal bestuur zou kannen doen. — De Staat aan zioh zelvèn over- gelaten. Het federale Gouvernement van Amerika zou veel kunnen doen', als het zich de noodige moeite wilde geven in het fiiuiken der schandelijke praktijken van de vertooning, die in Zuid-Garolina Gouvernement heet. Het deed iets door den gouverneur O r r töt Minister te St. Petersburg te benoemen. Het was ten minste een bewijs van sympathie met diegenen , die bij de laatsjte verkiezing eene poging waagden tot her* vorming. Maar wezenlijke waarde had zulks niet. Inderdaad , ' door zulk een man 5000 mijlen ver weg te zenden , nam het eenen invloed weg , die te ge- legener tijd de schavuiten eenigszins kon terughouden van nieuwe schandalen. De eenige macht, waarvoor de schurken ontzag hebben, is het federale Gouvernement; want hunne operation moeten door de houding van dat Gouverne- ment eenen schijn van wettigheid krijgen. Het wijst groote sommen aan voor nieuwe publieke ] 76 gebouwen in den Staat , zooals thana te Charleston en Columbia in aanbouw zijn. Het benoemt de amb- tenaren der belasting, de postmeesters, de federale rechters, de procureurs en onderscheidene speciale agenten; het houdt militaire korpsen van de Unie in den Staat , en deze vinden overal een welkom ont- haal wegens het geld, dat zij verteren. Door deze en dergelyke invloeden heeft het federale Gouverne- ment vrij wat te zeggen in den Staat. Dat het zynen invloed tot dus verre weinig gebruikt heeft in 't belang van een goed bestuur is duidelyk. Het kon veel doen in het beteugelen der kwade praktijken , en in het verbeteren van het gehalte van het Gouvernement van den Staat. Dat heeft het niet gedaan. En toch schijnt het in zyn eigen belang te zijn. Waarom zou de repüblikeinsche partij in den lande, grootendeels samengesteld als zij is uit de beste en eeriykste bur- gers, den smet moeten dulden van dieveryen en schur- kestreken mede toe te laten, vder daders in de ge- vangenis behoorden te zitten? Sommige van hen, die de zaken leiden, verschui- len zich achter het mom van republikeinschgezind- heid , om hunne praktyken des te veiliger uit te voe- ren. Zuid-Carolina heeft thans in 'i congres een R e p u- blikeinsch vertegenwoordiger , die eenmaal in de wetg. verg. van den Staat het formeele voorstel in-^ diende , om alle v r ij e zwarten tot slaven te maken. Het heeft een Republikeinsch Gouverneur, die de Amerikaansche vlag van Fort Sumter onder den 77 voet haalde , en de vlag der geconfedereerden in de plaats stelde. Toen hij nog voorzitter der wetg. verg. was , danste hij, zegt men , op negerbals, en gaf bons uit op de schatkist , en daardoor maakte hij zich zoo verdienstelijk. Zulke demagogen boezemen niet anders dan afschuw in. Zij onteeren het republikanisme , ^n wat erger is: zij verijdelen de verwachting van diephijantropi- - sche mannen , die de vermogens en de betere hoe- danigheden van den neger hadden gehoopt te zullen zien erkend na de stoute proefneming zijner plotse- linge emancipatie. Het dient tot niefé , dat men , in 't belang van den kleurling , den juisten stand van zaken meent te moeten verbloemen. Indien wat nu mislukt is , tot een slechts gedeeltelijk welslagen had kunnen ge- bracht worden door inspanning en goede trouw , wat hebben zij dan niet verdiend , die de zaak bedorven hebben door de driestheid waarmede zij hun zak lapten ? Die zwarte aangezichten in de wetg. verg. begroe- ten met vreugde de rapporten in 't congres, waarbij ten gevolge van de onlangs gehouden enquêtes, kwade praktijken in dat lichaam voor den dag zijn gekomen. De driewerf omgekochte negers verslinden die rap- porten. Het is een van de nadeeligste zijden van die groote schandalen in het centrum der Unie , dat zij de knoeierijen in de buitengewesten bevorderen. Die terugslag is nog verderfelijker dan de rechtstreek- sche gevolgen , die zij na zich slepen. 78 De delicten in hoogere sferen worden in lagere kringen als redenen tot verschooning en vergoelyking aangehaald. Als het middenpunt niet zuiver is, gaan er besmetteiyke straaltjes van uit naar den omtrek. Het ontwapent de kritiek en neutraliseert den invloed eener rechtmatige verontwaardiging in den lande, als er niet meer ten volle te vertrouwen is op het eer- waardig lichaam der weinige uitverkoren vertegen- woordigers van de natie. Eéne oneerlyke handelwys in publieke zaken , die te Washington aan 't licht is gekomen , is de vader van honderd andere in Zuid-Carolina. De dingen buiten Zuid-Carolina zyn zoo gesteld, dat de hoop op hulp van elders werkel'gk er door ver- zwakt wordt. Het federale Gouvernement heeft re- den om te zeggen : dat het de handen vol werk heeft meer in de nabijheid. En toch zou het veel kunnen doen , zooals wij gezegd hebben , en het behoorde tulks te doen. Als het begon met al wat partydig- heid en partyschapspolitiek is over boord te werpen, en de federale zaken in Zuid-Carolina op den voet der striktste eerlijkheid en rechtschapenheid te bren- gen, dan zou het daardoor alleen eenen dam hebben opgeworpen tegen den stroom der verdorvenheid, die den Staat overstelpt. Maar de blanken moeten handelen, overgelaten als z\j zijn aan zich zelven , zonder hulp van buiten, en op eenen weg , die buiten de politiek ligt ; dat is het groote en moeielijke werk, dat zij zouden moe- 79 ten ondernemen , om den Staat te redden , als die nog te redden is. De oude, historisch merkwaar- dige 9 en belangrijke stad Charleston, met hare 50,000 inwoners en 30,000,000 dollars waarde aan eigen- Hlommen , zou niet zoo gemakkelijk wijken , al werd zij bedreigd. De verschillende andere , kleinere ste- den even zoo min, en de vele en rijke bronnen van landbouw en handel , die voor uitbreiding vatbaar zyn in den Staat , zijn even zoovele levende en in 't oog vallende protesten tegen lafhartig bezwijken in den tegenspoed. Men zou zich grootelijks bedriegen, als men van den mannelijken moed, en de energie der blanken geene andere verwachting had , dan dat 7ij den Staat voortdurend ten prooi zouden laten aan de tegenwoordige regeerders. Dat zou in strijd zijn met de eischen en aanspraken van 't Angelsaksische bloed; dat zou een getuigenis zijn van het diep ver- val van alle burgerdeugd : en dat ware het ergste van alles. Zoodanige beschouwingen zullen , hopen wij , voldoende zijn , om iederen blanke in Zuid-Ga- rolina het kloek besluit te doen opvatten , om eene hervorming tot stand te helpen brengen , waardoor zgn Staat tot zijnen waardigen stand van vroeger te- rug zal keeren. Het gevoel, dat de blanken voor het oogenblik het meest temeerdrukt, ontstaat uit de groote meerderheid van stemgerechtigden , die kleurlingen zijn. Deze meerderheid wordt geschat op ongeveer 30,000. Maar die berekening berust op het feit, dat alle zwarten zonder onderscheid ter 80 stembus opkomen , en -de blanken niet. De werke- lijke meerderheid is niet meer dan 20,000, want de census der bevolking telt 400,000 zwarten en 300,000 blanken. Maar eene vergelyking tusschen het cijfer der be- volking van 1860 en dat van 1870 brengt eenige bemoediging. De bevolking der zwarten vermeerderde gedurende dat tweetal jaren slechts met 3500 : en zij heeft niet mede gestreden in het leger; de blan- ken, niettegenstaande allen deelnamen aan den oor. log en 12000 man daarbij verloren, behalve dege- nen di^ later aan de gevolgen bezweken , hielden ,. tot op 1600 na, hetzelfde cijfer. Op den basis van de algemeene wetten der bevolking is die uitkomst bemoedigend. Intusschen de aanwas der blanke be- volking zou grootelijks kunnen bevorderd worden, als men al hpt mogelijke aanwendde , om dat doel te bereiken. Daar de zaken evenwel zoo geheel in han- den zijn van de zwarten, is het meer dan waarschijn- lijk , dat er eenige zwarten van elders op Zuid-Ga- rolina zullen afkomen. Maar de zwarten zijn overal byna allen arm en stationnair; er vertoont zich bij hen wel is waar een trek naar de steden, maar naar de landbouwdistrikten niet. Daar zijn ook zwarten genoeg. De klasse , die daar welkom zou zijn , zijn immigranten met een weinig vermogen, die land kiumen koopen en voor eigen rekening landbouw drijven. En dezulken komen reeds , en bij aanmoe- diging zullen zy meer en meer komen. Hun ver- 81 mogen, hiume spaarzaamheid en hunne energie zul- len eene gewichtige rol spelen in den stryd tegen het overwicht der zwarten. Waar de hlanke in ge- zondheid en voorspoed leven kan , zooals hij overal in de hoogere streken van Zuid-Garolina kan, daar verheft hij zich spoedig hoven het mindere ras. Zoo schijnt het herstel van het overwicht der J)lanken slechts tijd te vorderen, en door doeltreifende maat- regelen kan die tijd merkelijk worden hekort. XIII. Immigratie als eerste behoefte voor den Staat. — De berooide toestand. — Het vooroordeel tegen im- migratie van blanken. — Politieke verdraagzaam- heid. De beproevingen van Zuid-Carolina gedurende dei» oorlog zijn een van de meest tragische episoden in de geschiedenis. Wanneer zag de menschheid ooit te voren het schouwspel van een rijk, fier, beschaafd, zich zelf regeerend Volk , plotseling verslagen , van 2ijne bezittingen beroofd , en onder den voet gebracht van hen , die eeuwen lang hunne slaven waren ? Het was een harde slag voor het volk van Zuid- Oarolina , toen zijne slaven , zonder eenige vergoe- ding , werden vrij verklaard. — Het was een plot- selinge overgang, als er ooit in eenige maatschappij plaats greep , toen de meesters , en hunne gezinnen, opgevoed in weelde en werkeloosheid , eensklaps er toe gebracht werden , zonder opgedane ervaringen , zonder middelen van bestaan , zonder de noodige 83 leerschool , in armoede en ontberingen te leven , zoo goed en zoo kwaad zij konden. Zy verloren al wat hunne bezitting uitmaakte, be- halve den grond en de gebouwen , voor zoover zij door den oorlog gespaard waren. De banken waren geruïneerd. De spoorwegen vernield. De fabrieken stonden verlaten. Hunne schepen waren weggevaagd. Hun vee was geslagt en verbruikt. Bankpapier, schuld- bekentenissen , hypotheken , effecten , geld zelfs had geen waarde. Zij hadden noch kleeding, noch voed- sel. Alles was opgegaan in de roofzieke maag van het Confederatie-Gouvernement ; groote fortuinen wa- ren verdwenen, als papier in de vlammen. De vorm was nog eenigszins aanwezig , maar de waarde was asch. Nooit was eene beschaafde maatschappij in haar geheel zoo ontbloot en berooid. 6\j dit alles kwam het verlies van 12 000 mannen , deel uitma- kende van de 60 000 stemgerechtigden , de besten van den lande, de trots der familién, de hoop van den Staat. Zy waren plotseling ten grave gedaald in de hitte van den strijd. Talrijke tafereelen zouden kunnen worden opgehangen van doorgestaan leed on- der de oudste en rijkste familién van den Staat , en elk tafereel zou eene tragedie zijn. Maar dat is niet alles. Toen de blanke burger zijne plotselinge totale armoede eerst recht begon in te zien, en het einde van den stryd daar was , wat zag hij toen ? Dit : Zijne slaven waren als door een tooverslag vrije mannen geworden niet alleen, maar stemgerechtigde 84 en verkiesbare burgers. De vrijgeworden slaven had- den zelfs m drie vierde van de counties de. meer- derheid. Zij liepen terstond allen naar de stembus, brachten hunne stem uit op zich zelven , en wer- den met een weinig terechtwijzingen volksvertegen- woordigers, ja , Grouvemeurs. Verstomd over dien ommekeer , versteld over dien slag aan hunnen trots en hun aanzien toegebracht, vroegen de blanken zich af : of het niet slechts een akelige droom was ? Maar z\j zagen de bajbnnetten der Unie , die het feit be- krachtigden, en zij begrepen nu, dat het eene ake- lige werkelijkheid was. De beschaafde en welopgevoede blanke was ten onder gebracht en machteloos, en de zwarte bar- baar regeerde in z^ne plaats. Hij heerscht thans in de volheid eener overweldigende meerderheid, en in alle opzichten met een onbeperkt gezag. De blanke minderheid in de Wetg. Verg. is niet talrijk genoeg zelfs , om de meerderheid in iets te stuiten, of eeni- gen invloed uit te oefenen. Het handjevol blanke vertegenwoordigers zit als stomme toeschouwers , en schijnt slechts daar te zijn , om te zien , hoe vast en knellend de vrij geworden slaven hunne vroegere" meesters de hand op de keel houden. Dat is de groote politieke nieuwigheid onzer eeuw ; het merkwaardigste feit van de geheele slavenoorlogsgeschiedenis; eene ontknoping, die de stoutste vinding van den treur- speldichter en de treffendste slagen van het noodlot achter zich laat. 85 De groote en gewichtige vraag voor Zuid-Carolina is deze : Wat kunnen de degelyke , grondbezitfende, eerlijke blanke Staatsburgers doen inde gegeven om- standigheid, om aan het tegenwoordige infame be- stuur een einde te maken ? Ops antwoord zou zijn : laten zij hun oog vestigen allereerst op den grooten aanhoudenden stroom van immigranten, die jaarlijks, ten getale van 300 000, een nieuw vaderland ko- men zoeken in onze gewesten — eene schare , die wel is waar, haar eigen weg gaat, en bijna geheel onafhankeiyk is , maar die , bij doeltreffende maat- regelen , toch tot zekere hoogte te lokken en te lei- den is. Tot dusverre heeft men nooit eenige poging in dit opzicht, en met dat doel, gedaan. Maar met zulk een ruim veld voor zich laat het zich aanzien , dat verstandige proefnemingen met goeden uitslag souden worden bekroond. Dit is het eerste punt, dat men overwegen moet. De tweede stap is : dat men in Zuid-Carolina het vooroordeel tegen immi- gratie van l)lanken trachte weg te nemen. Daar de Staat zooveel van vreemde gelukzoekers geleden heeft , is het niet te verwonderen , . dat de geboren Caroliners met wantrouwen vreemdelingen aanzien. Maar juist de immigranten der toekomst kun- Jien en moeten hen schadeloos stellen voor de bedrie- gerijen en rooverijen der vreemdelingen. Er bestaat geen reden om te vreezen, dat zij niet op de hand ^an een rechtvaardig, zuinig en goed Gouvernement iouden zijn ; want dat is in hun belang , zoowel als 86 in dat van den geboren blanken burger. Men moe- dige slechts immigranten van alle zyden aan te ko- men. Men zij niet noodeloos bevreesd voor de opi- nies der immigranten. Het is te veel de gewoonte geweest van den ouden Zuid-Caroliner het denkbeeld te koesteren , dat de Staat , met al zijne voorrechten^ vrijheden en vooruitzichten , aan hem behoort, en aan hem alleen , en dat hij eene soort van surveillance moet uitoefenen over het karakter en de opinies van diegenen , die van buiten af mochten komen , om er deel aan te hebben. Men plag te zeggen, in de vroegere dagen van slavernij , en de naklank dm^an doet zich nog hooren , dat de Zuid-Caroliners allen welkom heeten , die tot hen overkomen , mits zij ko- men om industrie en welvaart te bevorderen, en zich niet met politiek te bemoeien. Maar wij zien allen, dat zulks thans niet meer te pas komt. Als Zuid- Garolina er weer boven op zal komen , en gelyken tred houden met den vooruitgang in andere Staten ^ dan moet dat plaats hebben door aanwinst ^an blan- ken , door aanwinst van kapitaal en ondernemings- geest van buiten, en wie komt, moet volkomen de- zelfde rechten en vrgheden genieten , en niet onder surveillance staan, zoomin als ergens elders. In deze dagen van werkzaamheid des geesles brengt de im- migrant , onder zgne andere bezittingen en hoeda- nigheden , een tamelijken voorraad van opinies mede, en 't is ongerijmd , in welken Staat hij zich ook ves- tigen wil , van hem te vorderen , dat hij die aan de^ 87 grenzen zal laten liggen. In dit opzicht moet Zuid- Garolina geene uitzondering maken op andere Staten der Unie ; zulke eene aanmatiging zou allerdwaast zijn. Als Zuid-Carolina zal vooruitgaan in bloei en welvaart, dan moet het zich blijmoedig schikken in de natuurlijke wet , die daarvoor overal geldende is. Het hoofd- en voornaamste artikel van die wet is : algeheele persoonlijke vrijheid, volkomen onverantwoor- delijkheid aan anderen omtrent zijn gedrag en zijne opinies , zoolang men geen inbreuk maakt op de be- staande wetten en voorschriften van het land. Het is lang genoeg de leer geweest in de oude sla- venstaten : dat iemand persoonlijk verantwoordelyk moet zijn voor het uitspreken van gevoelens , die in oppositie zijn met zekere bestaande maatschappelijke of politieke toestanden. De slavernij gaf aanleiding tot die onverdraagzaamheid, en zij bestaat nog in zekeren zin , hoewel de emancipatie er alle reden tot bestaan aan ontnomen heeft. In onze dagen moet in Zuid-Carolina , gelijk overal elders, ieder het recht hebben , om , in gepaste bewoordingen , onverholen zijne opinie te zeggen over alles zonder onderscheid, zonder zich daardoor eenigen last of onaangenaam- heid op den hals te halen. Dat is eene nieuwigheid, die de Zuid-Caroliner van hoogeren of lageren stand, zonder langer uitstel , moet aanleeren. Dat is de allereerste voorwaarde tot de wederge- boorte en de redding van zijnen Staat. Niets dan eene algeheele onderwerping aan die wet , die op 88 alle plaatsen geldt, waar welvaart en vooruitgang heerscht , is in staat haar het doel eener gewenschta redding nader te brengen , en te doen bereiken. Elke uitnoodiging , tot immigrante^ gericht , moet in dien geest gedaan , en in, daaromtrent duidel^ke, bewoor- dingen worden uitgedrukt. Men moet niet verwach- ten , . dat deze zich naar verouderde toestanden zul- len schikken ; zij moeten hun eigen weg kunnen gaan, al is die weg ook vreemd en nieuw voor anderen. Er is geene keuze meer voor de blanke bevolking en de grondbezitters in den Staat; zij moeten van harte deze gevoelens zijn toegedaan , of zich onder- werpen in hunne vernederende positie , aan een toe- nemend verval , en eerlang aan een volkomen on- dergang. Het opkomend geslacht moet geene ver- ouderde opinies willen overnemen. De oorlog heeft die onbruikbaar gemaakt. Zuid-Carolina moet dat alles wel inzien, en er is geen tyd te verliezen; de nood dringt. Het kan zich herstellen , maar ook al- les verliezen. Zij , wier plicht en roeping het fs in dezen hoogen nood te handelen, kunnen door hunne werkeloosheid en onverschilligheid den Staat, tot een blyvenden schandvlek voor onze beschaving, den on- dergang tegemoet laten gaan; maar zij kiumen ook dien ramp afwenden , en den Staat eenen tijd van bloei en welvaart tegemoet voeren, die allen vroe- geren voorspoed overtreft. XIV. Aanlokkelijkh^den voor immigranten. — Goed- koope landerijen en gezond klimaat. — De voor- deelen van katoenplantagies. — Een paradijs voor landbouwers. — Hoe het met vorige immigranten gegaan is. Zuid-Garolina heeft groote aanlókkelijkheden voor landbouwdrijvende immigranten. Een zestal counties, (graafschappen of provincies) naar den zeekant gele- gen zijn gedeelteiyk ongezond, maar twee derde van den Staat althans is gezond. Dat twee derde gedeelte bevat veel katoenplantingen, en alle graanlanderijen en grasgronden. Columbia ligt ten naastenbij mid- den in den Staat. Hier bewijst de statistiek, dat de grootste sterfte plaats heeft tusschen November en April, en dat de zomerhitte dus geene ziekten te- v^eegbrengt. Deze regel gaat door den geheelen Staat ten noorden en ten westen van de stad Colum- bia, maar ten zuiden en ten oosten slechts halver- wege tot de zee ; toch zijn verscheidene steden, die aan zee gelegen zijn ook niet ongezond. Charleston heeft minder sterfte dan eenige stad van het noor- 90 den , alleen Portland , in den Staat Maine, uitgezon- derd. Bij deze over 't geheel gezonde ligging heeft de Staat het onschatbare voordeel voor den landbouwer van geen winter te hebben. Het ploegen kan ge- schieden , en geschiedt, in alle maanden van het jaar. De gemiddelde temperatuur te Columbia in de maand Februari 1873 was tusschen 48 en 60 graden. In Nieuw-Engeland of het Noordwesten zou de ther- mometer in April niet beter staan, denk ik. Maar de boomen en gewassen, die te Columbia in de open lucht des winters groeien , en zulk eene buitenge- woon groene tint geven aan het winterlandschap, le- veren genoeg bewijs op voor de zachtheid van hèt klimaat. Hier groeien en bloeien des winters in de open lucht de Camelia Japonica, de Lau- rustinus, de Kaapjasmljn , de Engelsche en de Spaansche laurier , de Ghineesche hagedoom , en de Chineescjie en Australische pijnboom , de bastaard- orai\jeboom , de prachtige magnolia en vele andere gewassen. Geene van die planten verliezen des win- ters haar gebladerte, zij geven des zomers eene heerlijke schaduw. Columbia ligt in het hart van eenen uitgestrekten katoenbouw. Het katoen wordt daar bij voorkeur verbouwd, om. het meerdere voor- deel , hetwelk dit gewas oplevert ; de grond is ove- rigens voor den graanbouw zeer geschikt. De ka- toenbouw in tusschen is zoo aantrekkelijk dat ieder , die in eene katoenstreek komt wonen, er weldra 91 mee ingenomen is , en geen katoenplanter zou met eenigen anderen landbouwer ruilen willen. Het ver- bouw kost weinig arbeid, dat werk heeft zelfs iets aantrekkelijks, en de grond wordt door de katoen niet meer uitgeput dan door andere gewassen. Stre- ken , die voor den katoenbouw geschikt zijn , zijn evenwel niet tot gras- of hooilanden aan te leggen, omdat zij des zomers te heet zyn. Intusschen is er by eenige zorg hier ook hooi te verbouwen, zegt men , en het hooi is in deze streken , om de meer- dere moeite , zeer prijshoudend. 