Zoologische mededeelingen
ge We Re We oi À à ds ag + the Ne Bate de eg he dd td be jn ote hs tos ! beh ù ; L RES. étais D" ec oe te Dies oy One debe ee ered he Pia ds hy heed * alee pete te ie de lee à à , AE L'OLPRU De Li RARE a dà Bae Faq ets AR Te Wa) toe mile Mast dg be PAPE he je A, pet edad) HN heat bp Bese, DL bearn Eelt ar due etats 1K AAA Sigh à oh Dr : re CHINE hee he LA de LITE de hd at; aw Ae it ea Apes be de vid EE aly je fi ? va bond a ande datde et ae bd idd te de bal i Sita dies ps ay prevent ett | HAUTS cf Oe { ip! Y ben bi-j bad AR DE Ape Sree al HIN. Dbl bent sca À de ROUTE Nb 4 1 zend Mit ahah la hee (ja Le 7 et he Es COTE fn preety NOTE dezes tf + ptet Ws 5 ive CECILE Bade tahe derdag ds Ga bed (tga ede towel A! vid yt ests be au TN shh De of On PEINE shit bed zld hy bn eit ds ey duree | M CEE TRE EU PETER dane bt boord Ent deld paudedad he UE 4 sa dos be eM feted? a à AGE de hats Sieben debe 4 1E 48 AL BSF debs be à: de [RE he Buch: 2 Jk a RARA Ea ke te. At UM Te ie dele Gate Bee do ve pe Heyy Ki | ui Tbe NAS à pf ni IR MAISIS SEE RTE PRIE rie s Gaither: Etenen | : EERE t ctrty fet? Pure: Ste eters =. ae Es ES ET loue Fe Pa nie edn oe a oti bad pr EE A AN ENTRE TUE 09 0a } tek de ds ANT hig id 4 CASE ANA MUR NA iy! Spy. sae } Holes Sep seem Eet ár EE kat a ka Whew HA « dt Re 4 FED IP Ws fe ed PU nee de die js dede à Bhi ia Ve bela tps Vue uj el ja + v te SV A ee beat fren bs oe tee Se yt eet \ " 4 a tah k wi ok # où i es be ee # à y hp tar Le bre à pt Te oe sd x ee ze x ra Bite en rare Pi ie tate HOTEL TRE dege ti nm pere The! Res need * MU tete Ka 4 af Welie je + ie gl igh > , ei * f eT A div CE LEE PRE Cr elk CR CEE CO ood pa & ol LATE pr DORE CRT LE he WE de de an bee au nt te egt bee abe HAE Geto be a. bek sl ETS penton A ‘adhe Or he bevy Orbs + ss (ha Aen tha de ci sms ni Gore phe Sete ied] bp fis 9e: gh re pa ans pin het ter rte te a vd tag 00 6 be ee bal td bata As oe pes! 4 fine he fea pres “Geter ipa edp aerden mf ind #4 atd ats! rt: ate À tah ae en Gus Rp Ey Td mit Loi hg ES ing as: iS F4 4 Cite mit PEN LUE gy? - NEA ete, re Lépies : my RCE NUE APRES AR DAD EE rue ILE HAE iN \ Waer ves rail MENT acorn df yi TN Wy : | À CANTON JV wy LE ‘ ve yw o@ ure Ees ater! at hw — à \ Ne | i aye! ‘3 @ NW he zee ve, Shad ER LEP PT DEL 5 8 Ve Nee De ia w” ù cf AAd | sé LES / vu Pe Vw VW vw LE à Ste ¥ qi ay “y pen eect lal ~ varen ty A Lb verriet toys Ht PEPE EL CERN nent wrt ‚- HEE re MAI Aje v SA 4 Ê "38 2 ” lane \ VAT LUN Sov nd eer De de eo | À FEU J $ J + WR ny EEEN ES uN ire EEN ke budi LIN vib (| 4 EES An os fiches PTE Bh wo kee. ee er Du hope Verw - 1 hd Ta, < A LP Ww Wi ea ee Le rea reddi TL d "Vee COUR NA HS y all AN = v. eeb Si > PCR weservens” Mine Leaded Fo MAN Wityts Vertel An à 5 EEEN JEN ! ‘ a iy r LL LE es Nyy MALE arn vi “bs HU -\ Tait hw Aree, wr wad LUN ° fe %) es É at we Phd dhl a eo 4 AT saeco Satay te EN LM ¥ s \ ed > = > = ee & DIF | | y qv Sy v 1, ge w LT F migen Sheers 4» i hd a beide ~ 90 SN try u u j. hi WEN Ro LE] Me wir ! ow ; DAW ja ha, fe a ee à, nié we + i WLLL had LL 10% Sas t= wee | Yen: : LUCILE TES verw” hs? ven, de LEE el wey L AL) rt “7 Dre LI | LL = § < Sein lhe Horssen, ZZ PON tt AQU SARA Venten se A ATIE TILL 7 of ke Se " = = TARA AAAA All 4 | US TR “ee OL 1 yy otd | = ~ Pa LATTES went ee en ve Ree wrth we 14 A te ww il SUE, ons Jd | LITRES sr _ ern’ NRT ool AA te En klan. Ë „hr 4 Ag à 6 TTL LL LE MA NET TA 1 1 hed ~~ 5 À a nn et 6S gy’ PA, | Ean: [EUR ae 5 by. TM SIN ze ee : ni v / ver oe co RU LL JU LA Le ; geor LEA adder ee Al wae y NÉS ET PASS AST REN men et - ih oe 5 “evers! Nip À. Ad ae | Ne ki AO PEN RER | Winn 2) LL 11 Wk Perik zetten en aans ® Be a! ra re ber Bhi we. [A yy cl Se ! LH AL 4 vend w bet Wye EE pl NT im - à | + AW 5 s ; AE wey LATE dieet ek | Vn, TA CHA Jd 7 ‘iy PSEC || v, re 8 ek de j N Ana hl nd ane ; | sacs EU HT ~ ld. Ses 1h Wh; ke 4 x LL Rig Ae, À Vee af A JA hd y Ur TTT ebb ; ETES | A1 wu TEE ri in r” b dk 4. A r „terr | 8 | vy de Say: U 1h wey ; i at verd Why Nieren” rule" snvaye yet DL ik ited @~ ar MINE verre PE 227 À À ae BANS RTT AAA kad THT id OU ae te es ARMES AU an EE RS ewe: tel b PP dt heel LN EL OPO SS oe verona it ltd te OO te oe Ban VUS Jd 12- | L/ ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN UITGEGEVEN VANWEGE ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE IE DEN ONDER REDACTIE VAN eon. Dr ED VAN OORT DIRECTEUR VAN HET MUSEUM UY 7; 5 ~ DEEL VI En CH at} vi } UT BOEKHANDEL EN DRUKKERIJ Vite). BRIE SEEDEN 1921-1922 ILE. IV. V. VI. ELT, VIII. XIII. XIV. INHOUD VAN DEEL VI. AFLEVERING 1. — 25 AUGUSTUS 1921. Bijdrage tot de kennis der Orthoptera s. s. van den Nederlandsch Indischen Archipel en omliggende gebieden. Door C. Willemse. (Met 1 plaat en 4 tekstfiguren) bns sh elite LNE à Revision der Indo-Australischen Arten von er Von Max Weber Uber drei neue Phoridenarten, nebst Bemerkung über die Identität der Gattungen Parastenophora Mall. und Pseudostenophora Mall. ‘Pho- ridae, Dipt.). Von H. Schmitz S.J. (Bonn a/Rhein) . à : Beni der Untersuchung Powerscher in Litt.-Arten nebst betten bung einer neuen Gattung des Tribus Ceocephaliui von Madagaskar. Von B. Kleine. (Mit 1 Textfigur) AE te es EEE Contributions to the knowledge of Indo-Australian Fishes. By Max Weber and L. F. de Beaufort. — II. AFLEVERING 2—3. — 3 DECEMBER 1921. A review of the family of Hesionidae with a description of two new SpeciecwebyeDi ie. Horst.” we FAURE. Notes sur les Seaphidiidae du Musée ie kende Pi Julien MeT On three Macrurous Decapod Crustacea, one of which is new to science. By Dr. J. G. de Man, of Ierseke. (With two textfigures). A very remarkable Longicorn from Sumatra. By R. van Eecke. (With plate Il, fig. 1 and 2). ET Nt ae Antheraea brunnea, nov.'spec. By R. van Eecke. (With plate Il, fig. 3) Eine neue Tornaria aus dem Ostindischen Archipel (Tornaria Sunieri). Von. Dr. Gustav Stiasny. (Mit 4 Textfiguren) Sen ak Mittheilungen über Seyphomedusen. |. Von Dr. Gustav Stiasny. (Mit 2 Textfiguren). ae ae Die Skorpione des Indo-Austr Den ats Mit Cate der in Holländischen Sammlungen, vornämlich des Rijks-Museums in Leiden, vorhandenen Arten. Von Dr. Ph. F. Kopstein z. Z. Amsterdam. (Mit 5 Lextfiguren). A ASR KE Cen New Micro-Lepidoptera. By E. Meyrick, B. A, F. R. S. 101 109 115 145 IV INHOUD. XY. Dritte Fortsetzung der Beschreibung von neuen Fischarten der Sunda- Expedition. Von Dr. C. M. L. Popta XVI. Four specimens of Pleroeides Steenstrupi Kölliker rollen by p. B tendijk, Tandjong Priok 1907. By Prof. Dr. 5. J. Hickson XVII. Haplobranchus aestuarinus Bourne, een sedentaire Annelide 7. het brakke water van Nederland. Door Dr. R. Horst. AFLEVERING 4. — 23 MEI 1922. XVITI. Fauna Simalurensis. ee By Dr. ne de Rooij. (With 8 text- figures) . 8 XIX. Snakes from Sn By D. Th. NA van La to de re Index alphabeticus . HEC Pag. 203 215 216 217 239 254 ret NEE, 25 AUGUSTUS 1921 RA BZOOLOGISCHE EDEDEELINGEN UITGEGEVEN VANWEGE ONDER REDACTIE VAN Prot. De. E. D. VAN OORTG "HH DIRECTEUR VAN HET MUSEUM/ => DEEL VI BOEKHANDEL EN DRUKKERIJ VOORHEEN E. J. BRILL, LEIDEN 1021 IT. IV: INHOUD. . Bijdrage tot de kennis der Orthoptera s.s. van den Nederlandsch Indischen Archipel en omliggende gebieden. Door C. Willemse. (Met 1 plaat en 4 tekstfiguren . Revision der Indo-Australischen Arten von hen ind. Von ie Weber . EN ed eae a a Don lien Uber drei neue à ba Bemerkung fied die Iden- tität der Gattungen Parastenophora Mall. und Pseudostenophora Mall. (Phoridae, Dipt.) Von H. Schmitz S.J. (Bonn a/Rhein). Ergebnis der Untersuchung Powerscher in Litt.-Arten nebst Be- schreibung einer neuen Gattung des Tribus Ceocephalini von Madagaskar. Von R. Kleine. (Mit 1 Textfigur). . Contributions to the knowledge of Indo-Australian Fishes. By Max Weber and L. F. de Beaufort. — II * * Het aantal overdrukken, dat de auteur ontvangt, is bepaald op Pag. 45 54 58 64 | D. ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN UITGEGEVEN VANWEGE ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE | fe Deel VI. LEIDEN Aflevering 1 I. — BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER ORTHOPTERA S.S. VAN DEN NEDERLANDSCH INDISCHEN ARCHIPEL EN OMLIGGENDE GEBIEDEN. Aer zo man IIS DOOR C. WILLEMSE. (MET 1 PLAAT EN 4 TEKSTFIGURÉN I. ALGEMEEN GEDEELTE. ws Enlevains. \ Ne, De. studie der Orthoptera van den Nederlandsch Indissnag Archipel — brengt vele moeilijkheden met zich mede, moeilijkheden ten deele voort- spruitende uit de betrekkelijk geringe ie hierover, ten deele uit de groote verwarring die er heerscht in de beschrijvingen der vele soorten die in dit gebied voorkomen. Het is mijn doel door deze en verdere bijdragen eenige klaarte te brengen in deze verwarring, aan de hand van het materiaal dat ik in Nederland uit dit gebied in de verschillende collecties vond en aan de hand van eenige buiteniandsche collecties die mij ter bestudeering werden toegezegd. Het gebied dat door mij zal worden behandeld is verschillend, naar gelang ik de geslachten of de soorten zal beschrijven. Wat de geslachten betreft, zoo lijkt het mij van zeer veel nut, het gebied zeer ruim op te vatten, om de algemeene verspreiding van de verschillende groepen meer overzichtelijk te kunnen rangschikken en tevens omdat men de kans heeft een genus dat tot nu toe alleen be- perkt was tot b.v. Achter-Indië of Voor-Indië, of N.W. Australië, ook binnen onzen Nederl. Ind. Archipel te kunnen aantreffen, hetzij dit genus of een nieuw, zeer naverwant. In de genera tabellen worden door mij dan ook opgenomen, alle genera die mij bekend zijn uit de volgende gebieden: Voor-Indië, Ceylon, Achter- Indië, Bengalen, Himalayagebied, Burma, Tonkin, Siam, Annam, Malakka, O.L. Archipel, Formosa, Philippijnen, Nieuw Guinea, Bismarck Archipel en N.W. Australië. Voor de soortbeschrijvingen moet ik mij echter meer beperken en wel tot de volgende gebieden: Burma, Malakka, Tonkin, Siam, Annam, O. I. Archipel, Philippijnen, Formosa en Nieuw Guinea. 1 (6—VIII—1921) Ten slotte nog een opmerking, die van belang is, bij het gebruik van deze tabellen. Het is mij niet gelukt, zooals ook zeer begripelÿk is, van ieder genus een specimen te kunnen onderzoeken. De tabellen zijn daarom ten deele samengesteld uit de gegevens die de literatuur mij verschafte, zoodat het niet kan uitblijven dat fouten en onnauwkeurigheden hierin voorkomen. Ik ben dan ook zeer dankbaar voor eventueele verbeteringen en hoop dat door het gebruik van deze tabellen en verdere bestudeering, de kennis van deze insectengroep zich sterk mag vermeerderen. OVERZICHT DER LITERATUUR BENUT BIJ HET SAMENSTELLEN DEZER LIJST. 1. Ie. Borrvar. Contributions à l’étude des Acridiens, espèces de la faune Indo- et Austro-Malaisienne du Museo Civico di Storia naturale di Genova. — Ann. d. M. Civ. d. Stor. Nat. d. Genova Serie 2a. Vol. XIX (XXXIX) 1898. 2. —— Les Orthoptères de St. Joseph's college à Trichinopoly (Sud de Inde) Ille Partie. — Ann. d. 1. Soc. Entom. de France 1901. 3. —— Rectificaciones y observaciones ortopterológicas. — Bol. d. I. R. Soc. espan. d. Hist. Natur. Julio 1906. 4, —— Estudios entomológicos. III. El género Hieroglyphus Krauss y otros próximos. — Trabajos del Mus. d. Cienc. Natur. Madrid. NS SOI: 5. —— Estudios entomológicos. Segunda parte I. El grupo de los Eupre- poenemes. — Ibid. Serie zoolégica num. 20. Diciembre 1914. 6. —— Examen de quelques Orthoptères intéressants du Musée de Sarawak. — Journ. Straits Branch Royal As. Soe. Dec. 1914. 7. —— Estudios entomológicos. Tercera Parte. Seccion Oxyae (Orth. Acrididae o Locustidae). — Trabajos del Mus. d. Cienc. Natur. Madrid. Serie zoológica num. 34. Octobre 1918. 8. —— Contribución al conocimiento de la Fauna Indica Orthoptera (Locustidae vel Aecridiidae). — Revista. de la Real Aca- demia d. Cienc. Exactas, Fisicas y Naturales de Madrid. Tomo XVI num. 6, 7, 8 y 9 de® ae serie 1918: 9. Cann. BorrvaR y PrerraiN. Estudio Monografico de la Sección ,Trauliae”. (Orth., Locustinae). — Revista d. L Real. Acad. d. Cienc. Exactas, Fisicas y Naturales de Madrid. Tomo XV, num. 10. Abril 1917. 10. C. BrANcsik. Orthoptera quaedam nova africana et australica. — ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 3 If. 12. 13. 14. 15. 16. ve 18. 19. 20. ay 22. 23, 24, 25. 26. 27. 28. Jahresh. d. Naturwis. Verein. d. Trencséner Comi- tates. 1894/5. | —— Series Orthopterorum novorum, — Ibid. 1897. A. BRuLLÉ. Histoire naturelle des Insectes. IX. — Paris 1835. C. BRUNNER VON WATTENWYL. Revision du système des Orthopteres. — Man. ed. ‘Mais. Civ. d: Stor. Nat. Genova. Serie 22. Vol. PEL “1803: | —— Orthopteren des Malayischen Archipels gesammelt von Prof. Dr. W. Kükenthal in den Jahren 1893 und 1894. — Abhandl. d. Senckenb. naturforsch. Gesellsch. Bd. XXIV. 1898. H. Burmeister. Handbuch der Entomologie. Bd. IJ. — Berlin 1835. J. CARL. Acridides nouveaux ou peu connus du Muséum de Genève. — Revue Suisse de Zoologie. Vol. 24, N°. 6, Juillet 1916. T. De CHARPENTIER. Orthoptera descripta et dopicta — Lipsiae 1841—45. Fr. X. FIEBER. Synopsis der europäischen Orthopteren. — Lotos. III. 1853 (afzonderlijk Prag 1854). A. GERSTÄCKER. Beitrag zur Insekten-fauna von Zanzibar. N°. II Orthoptera et Neuroptera. — Arch. f. Naturg. XXXV. 1869. F. Karsca. Neue Orthopteren aus dem tropischen Afrika. — Stettin. Entom. Zeit. 1896. W. F. KirBy. A synonymic batalogue of Orthoptera, Vol. III. London 1910. —— The Fauna of British India including Ceylon and Burma. Orthoptera. Acridiidae. — London-Berlin May 1914. H. Krauss. Orthopteren von Senegal. — Sitz. ber. d. k. Akad. d. Wis. Math. naturw. Classe. 1877. A. MARTINEZ Y FERNANDEZ CastiLLO. Revision y estudio del grupo Calopteni. — Ann. d. 1. Soc. Esp. d. Hist. Natur. 1901. SCHAUM. Ueber die von Peters mitgebrachten Orthoptera aus Mos- sambique. — Bericht. Verh. Akad. Berlin. 1853, p. 775—780. A. SERVILLE. Histoire naturelle des insectes. Orthoptéres. — Paris 1839. YX. Sséstept. Results of Dr. E. Mjsbergs Swedish Scientific Expe- ditions to Australia 1910-1913. 20. Acridiodea. — Arkiv för Zoologi. Bd. 12. 1920 U). C. STAL. Systema Acridiodeorum, — Bih. t. k. Sv. Vet. Akad. and Bde beNS 42.1878: 1) In deze arbeid worden door Sjöstedt verschillende nieuwe genera beschreven. De beschrij- vingen in deze voorloopige arbeid zijn te kort en te onvolledig om ze in de lijst der genera op te nemen. 4 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. 29. B. P. Uvarov. On Records and Descriptions of Indian Acrididae. — Ann. and Mag. of Nat. Hist. Serie 9, Vol. VIL. 1921 *). 30. F. WarkKeER. Catalogue of the specimens of Denda saltatoria in the collection of the British Museum. — London 1869—71. OVERZICHT DER SUB-ORDEN EN FAMILIEN. 1. Achterpooten gewoon, niet aanmerkelijk langer dan de overige paren. Tarsen 5-ledig. (Sub-orde:,Cursoria) u AE Achterpooten tot springpooten vervormd, aanmerkelijk langer dan de overige paren. Tarsen 2, 3 of 4-ledig. (Sub-orde: Sala Lo na) ne + at ie aioe 2. Lichaam zeer lang gestrekt, niet dorso-ventraal afgeplat, ‘kon vrij. Fam. Phasmodea ?). Lichaam dorso-ventraal afgeplat (depres), kop vrij of onder het halsschild verborgen. (Sect. Dictioptera) . . ue U 3. Kop bijna geheel onder het halsschild verborgen. Halsschild ongeveer even lang als breed, soms iets breeder dan lang. Fam. Blattodea *). Kop vrij. Halsschild 2—3 maal langer dan breed, opgericht. Fam. Mantodea. 4. Sprieten korter dan het lichaam, zelden zoo lang als het lichaam, hoogstens 30 leden tellend. assen 3-ledig. Ovipositor kort. Fam. Acridiodea. Sprieten meestal lang, langer dan het lichaam, soms korter, haarvormig, meer dan 30 leden tellend. Tarsen 2, 3 of 4-ledig. Ovipositor meestal lang, min of meer sabelvormig (bij de subfam. GR geen uitwendige ovipositor). 5. Larsen 4-ledig. Fam. Linki Tarsen 2 of 3-ledig. Fam. Gryllodea. 1) Deze studie heb ik te laat ontvangen om de daarin beschreven nieuwe genera der Cyrtacan- thacrinae in de tabel op te nemen. Het zijn de genera Zapinophyma, Paraconophyma, Hygracris en Lupreponotus. 2) De familién der Phasmodea, Acridiodea, Locustodea en Gryllodea worden vereenigd tot de sect. Huorthoptera, naar het laatste phylogenetische systeem van Handlirsch. 3) De door E. Walker in 1914 opgestelde familie der Gry/loblattidae heeft geen vertegen- woordigers in het indo-malayisch-australisch gebied. E. Walker. A new species of Orthoptera forming a new genus and family. Canad. Ent XLVI, 1914 pp. 93—99 fig. 1—7). s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 5 it, 2.2. 4.4. weinig terugwijkende voorhoofd een rechten of stompen hoek vormend. 9.9. 4.4, 5.9. Fam. Acridiodea (= Locustidea Kirby. Catal. of Orth. III). OVERZICHT DER SUB-FAMILIEN. 1. Halsschild naar achteren verlengd, in een lange spits uitgetrokken, die het achterlijf van boven geheel of gedeeltelijk bedekt. Voor- vleugel tot een schubje gereduceerd. Tusschen de klauwen der tars geen arolium. Subfam. Tettigidae. Een arolium steeds aanwezig. 2. Sprieten korter dan de voordij '). Subfam. Eumastacinae '). Sprieten steeds langer dan de voordij. 3. Prosternum zonder eenige verhevenheid. 4. De schedel van terzijde gezien min of meer recht, met het sterk terugwijkende voorhoofd een scherpen hoek vormend. V. inter- calata in den voorvleugel hoogst zelden aanwezig. Subfam. Tryxalidae. De schedel van terzijde gezien naar voren hellend, met het niet of Subfam. Oedipodidae. (Hieronder ook begrepen de Trinchinae en Eremobidae). Prosternum voorzien van een uitsteeksel, in den vorm van een doorn of haak of knobbelig verdikt. 4. De voorhoofdgroef jes boven op den schedel gelegen, in het midden aaneenstootend en daardoor den top van den schedel vormend. Voorhoofd sterk terugwijkend. Subfam. Pyrgomorphidae. De voorhoofdgroefjes boven op den schedel gelegen of lateraal, maar nooit aaneenstootend en aldus den top van den schedel vormend. 5. De voorhoofdgroefjes boven op den schedel gelegen, van achteren open. Prosternum knobbelig verdikt. Subfam. Pamphagidae ?). De voorhoofdgroefjes lateraal of van onderen gelegen, naar achteren steeds gesloten, of afwezig. Prosternum knobbelig of van een zeer duidelijken doorn of haak voorzien. Subfam. Cyrtacanthacrinae. 1) De subfam. Prevmoridae en Proscopidae, die bij deze indeeling thuishooren, zijn niet vertegenwoordigd in het omschreven gebied. 2) Deze subfamilie is in het opgegeven gebied niet vertegenwoordigd. Ik rangschik ze echter hierbij omdat de kans bestaat dat ook genera van deze subfamilie gevonden kunnen worden. Ik denk hierbij meer speciaal aan Mvlchnerella pamphagoides Karny uit centraal China. H. Karny. Orthoptera. Wissenschaftl. Ergebnisse der Expedition Filchner nach China und Tibet 1903—1905. — Berlin. 1908. ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. De 4.4. 3.3. (er? 8.8. 6.6. I. Subfam. CYRTACANTHACRINAE. Overzicht der genera. 1. Achterscheen aan binnen- en buitenrand met een einddoorn. Deze is soms klein en onduidelijk, soms afwezig (Pseudocranae, Molua, Eritrichius ). | | 2. Het voorhoofduitsteeksel naar voren stomphoekig verlengd. Achter- scheen met 10 doornen (de einddoorn meegeteld) aan binnen- en buitenrand Groep Tropidonoti Tropinotus Serville ') 1839. Het voorhoofduitsteeksel naar voren niet verlengd. 3. De schedel gaat in een ronden boog over in de voorhoofdskiel. Groep Euthymiae. 4. Voor- en achtervleugel aanwezig. Huthymia Stal 1878 (1875). Voor- en achtervleugel afwezig. Tarbaleus Brunner 1898. De schedel gaat in een min of meer scherpen hoek over in het voorhoofd. 4. De metasternaallobben door een duidelijke tusschenruimte van elkaar gescheiden, soms voor een gedeelte of geheel (Spathosternum) aaneenstootend ?). 5. De voorhoofdskiel kort, alleen tusschen de oogen en sprietgroeven aangeduid, vóór de elypeus verdwijnend *). Groep Cranaeae. 6. De buitenzijde der achterscheen zonder einddoorn. 7. Prosternaal uitsteeksel aan den top duidelijk verwijd en aldaar afgeknot. Pseudocranaë Bol. 1898. Prosternaaluitsteeksel stomp conisch toeloopend, niet verwijd en afgeknot. | 8. Achterscheen aan de binnenzijde met 12, aan de buitenzijde met 10 doornen. Molua Bol. 1914. Achterscheen aan de binnenzijde met 7, aan de buitenzijde met 6 doornen. Eritrichius Bol. 1898. De buitenzijde der achterscheen met een einddoorn. 1) Deze naam is afkomstig van Serville (26) p. 272. Deze naam werd door Stal 1878 (27) p. 14 veranderd in Propidonotus. Ig. Bolivar (Rectific. y observ. ortopter. Bol. d. 1. Real Soc. Esp. d. Hist. Nat. 1906, p. 396) maakt er op attent dat de naam Jropidonotus reeds vóór Stal gebruikt werd door Kuhl voor het geslacht der ringslangen en stelt daarom voor den naara Diedronotus. De naam Tropinotus echter werd nog niet gebruikt vóór Serville en derhalve is het billijk dat deze naam blijft. \ 2) Bij Brunner v. W. (13) staat foutief aangegeven mesosternaallobben. 8) Bij Brunner v. W. (13) staat abusievelijk bovenlip, in plaats van clypeus. ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 7 7. Kop sterk uitstekend, langer dan het halsschild. Prosternaaluit- steeksel naar den top verwijd, aan den top breed en afgeknot. Het eerste lid der achtertars ongeveer even lang als het tweede. 8. De zijkielen van het voorhoofd sterk divergeerend, stomp. De achterscheen aan den buitenrand, behalve de einddoorn met 4—5 doornen. — Cranae Stal 1878. 8.8. De zijkielen van het voorhoofd geoblitereerd. De achterscheen aan den buitenrand, behalve de einddoorn, met 7—-8 doornen. Lucretilis Stal 1878. 7.7. Kop minder sterk uitstekend, zoo lang als of korter dan het hals- schild '). Prosternaal uitsteeksel kort conisch toeloopend of wigvormig en aan den top afgeknot. 8. Voor- en achtervleugel afwezig. Het eerste lid der achtertars ongeveer even lang als het tweede. Kapaoria Bol. 1898. 8.8. Voor- en achtervleugel aanwezig. Het eerste lid der achtertars onge- veer tweemaal zoo lang als het tweede. 9. De valvulae der ovipositor recht, zonder tanden. Prosternaal- uitsteeksel kort conisch toeloopend soms aan den top afgeknot. Phalaca Bol. 1906 *). 9.9. De valvulae der ovipositor aan den top gebogen, van een klein stomp tandje voorzien. Prosternaal uitsteeksel aan den top afgeknot. Mitricephala Bol. 1898. 5.5. De voorhoofdskiel duidelijk aangeduid en doorloopend tot aan de clypeus *). 6. Halsschild glad, zijkielen afwezig. Groep Oxyae. 7. Carinae later. van het voorhoofd afwezig. Cercus zeer kort. Achter- tars aanmerkelijk langer dan de halve achterscheen, het 2¢ lid zoo lang als het eerste. Brachycercus nov. gen. *). 1) Bij Bolivar (1) p. 22 en 26, (6) p. 87 staat voor de geslachten Kapaoria, Molua en Mitricephala aangegeven, dat de kop zoo lang is als of niet zoo lang als de ,,lobo antico pronoti”. Dit moet wel een vergissing zijn. Onder lobo antico wordt verstaan, zooals blijkt uit Bol. (2) p. 619, bij de beschrijving van het geslacht Pelecinotus, de prozona. Nu is de prozona in de groep Cranaeae steeds veel korter dan de kop van boven gezien. Er zal dan ook wel bedoeld zijn pronotum, in plaats van de prozona. Stâl maakt bij de beschrijving der genera Cranae, Lucretilis en Phemonoé ((27) p. 41) dezelfde vergissing. 2) Phalaca is synoniem met Phemonoë Stil 1878. De naam Phemonoë echter moet vervallen, omdat deze naam in 1849 reeds gebezigd werd voor een vogelgeslacht, (Bol. (3) p. 395). 3) Bij Brunner v. W. (13) staat „abusievelijk bovenlip, in plaats van clypeus. 4) Het genus Brachycercus wordt beschreven in de Nova Grinea Expeditie 1912—13. 8 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. 7.7. Carinae later. van het voorhoofd aanwezig. Achtertars korter dan de halve achterscheen. 8. Prosternaal uitsteeksel cylindrisch of ietwat conisch, aan den top niet verwijd. De einddoorn aan de buitenzijde der achterscheen steeds zeer duidelijk. 9. Achterscheen naar den top toe zeer duidelijk lamelvormig verbreed. 10. De onderrand der zijplaat van het halsschild golfvormig verdikt, in het midden met een kleine ronde lob. Macroquilta Carl 1916. 10.10. De onderrand der zijplaat van het halsschild gewoon, niet verdikt. 11. Voorhoofduitsteeksel lang, langer dan breed. Sprietgroef staat van de middelste ocel verder verwijderd dan van de laterale ocel. | Quilta Stal 1878. 11.11. Voorhoofduitsteeksel kort, veel korter dan het oog. Sprietgroef van de middelste ocel even ver verwijderd dan van de laterale ocel. 12. De binnenrand’ der achterscheen met 10 doornen die allen op gelijkmatigen afstand van elkaar staan. Oxya Serv. 1839. 12.12. De binnenrand der achterscheen met 8 doornen, waarvan de af- stand tusschen de beide laatste doornen ongeveer 2 of 3 maal zoo groot is als bij de voorgaande doornen. Gesonia Stal 1878. 9.9. Achterscheen gewoon, de zijkanten naar den top toe niet of nauwe- lijks verbreed. | 10. De zijkielen van het voorhoofd verloopen vanaf het oog tot aan het uiteinde van het voorhoofd recht of bijna recht of zijn regel- matig gebogen. 11. De buitenrand der achterscheen met 8 doornen, buiten de eind- doorn. De zijranden der achterscheen scherp. 12. Voor- en achtervleugel goed ontwikkeld. Fer Bol. 1918. 12.12. Voorvleugel rudimentair, lobvormig, achtervleugel afwezig. Caryanda Stal 1878. 11.11. De buitenrand der achterscheen, behalve de einddoorn, met 7 doornen. De zijranden der achterscheen afgerond. Voorvleugel verkort. Gerunda Bol. 1918. 10.10. De zijkielen van het voorhoofd zijn hoekig gebogen even onder de sprietgroef. De middenkiel van het halsschild obsoleet, behalve in de metazona alwaar ze door een klein verheven kieltje is aangeduid. 11. De carina dorsalis van de achterdij loopt aan den top in een scherp tandje uit. De dwarsgroeven van het halsschild even aangeduid. 12. Sprieten ongeveer zoo lang als kop en halsschild te samen. ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 5 De v. radial. en v. costalis van den voorvleugel, behalve aan den top en aan de basis bezet met kleine, moeilijk zichtbare, doorntjes. 13. De angul. apic. dors. der achterdij in een scherpen tand uit- getrokken. Cercus © dun, toegespitst. | Bermiella Bol. 1912. 13.13. De angul. apie. dors. der achterdij afgerond. Cercus {/ met een stompen tand. Bermius Stal 1878. 12.12. Sprieten langer, ongeveer anderhalf maal zoo lang als kop en halsschild te samen. De v. radial. en v. costalis van den voor- | vleugel zonder doorntjes. Bermiodes Bol. 1912. 11.11. De carina dorsalis van de achterdij aan den top niet uitloopend in een scherpen tand. Halsschild met de dwarsgroeven diep ingedrukt. 12. Voor- en achtervleugel zeer sterk verkort. Parahieroglyphus Carl 1916. 12.12. Voor- en achtervleugel niet verkort, goed ontwikkeld. Hieroglyphus Krauss 1877. 8.8. Prosternaaluitsteeksel aan de basis smal, naar den top toe verwijd en aldaar afgeknot. De einddoorn aan de buitenzijde der achter- scheen klein, soms moeilijk te herkennen of afwezig. 9. De randen der achterscheen naar den top toe scherp aange- duid. De randen der valvulae van de ovipositor getand. 10. Voorhoofduitsteeksel subhorizontaal verlengd, van voren afge- rond. De zijkielen van het voorhoofd recht, naar den clypeus toe een weinig divergeerend. Bua Bol. 1918. | 10.10. Voorhoofduitsteeksel sterk hellend. De zijkielen van het voorhoofd duidelijk gebogen. 11. Voor- en achtervleugel goed ontwikkeld. De achterrand van het halsschild stomphoekig uitgebogen. Tauchira Stal 1878. 11.11. Voorvleugel zeer kort, lateraal gelegen. Achtervleugel afwezig. De achterrand van het halsschild in het midden ingesneden. Chitaura Bol. 1918. 9.9. De randen der achterscheen afgerond. De randen der valvulae van de ovipositor zonder tanden. 10. Kop dik, uitstekend. De sprieten lang, reikend tot aan of voorbij de basis van de achterdij. Prosternaaluitsteeksel aan den top afgeknot. 11. Voorvleugel afgekort, rudimentair, lateraal. Achtervleugel afwezig. Maga Bol. 1918. 11.11. Voor- en achtervleugel goed ontwikkeld. Racilia Stal 1878. 10.10. Kop minder dik en minder uitstekend. De sprieten korter, reikend 10 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. tot aan of even voorbij het eind van het halsschild. Prosternaal- uitsteeksel aan den top ingesneden. 11. Voorhoofduitsteeksel iets uitstekend en hellend. De valvulae van de ovipositor gebogen. 12. De voorhoofdskiel tot aan de basis gegroefd. De einddoorn aan den buitenrand der achterscheen duidelijk ontwikkeld. Tauchiridea Bol. 1918. 12.12. De voorhoofdskiel niet gegroefd aan de basis, maar gepunkteerd, slechts bij de sprieten gegroefd, De einddoorn aan den buitenrand der achterscheen afwezig. Theomolpus Bol. 1918. 11.11. Voorhoofduitsteeksel subhorizontaal verlengd. De valvulae van de 6.6. 8.8. ats 8.8. ovipositor recht, niet gebogen. De einddoorn van de achterscheen aan de buitenzijde zeer moeilijk te herkennen. Racilidea Bol. 1918. Halsschild met duidelijke zijkielen. Groep Platyphymatae. 7. De ruimte tusschen de mesosternaallobben veel langer dan breed. Voor- en achtervleugel goed ontwikkeld. De metasternaallobben gedeeltelijk of geheel samenstootend. 8. Het prosternaaluitsteeksel aan den top hoekig omgebogen en aldaar afgeknot. Achterscheen aan den buitenrand, behalve de biae met 12—13 doornen. | Tristria Stal 1878 (1873). Het prosternaaluitsteeksel aan den top, weinig verdikt, van voren uitgerand en niet hoekig omgebogen, aan den top bijna tweelobbig. Achterscheen aan den buitenrand, behalve de einddoorn, met 9—10 doornen. Spathosternum Krauss 1877. De ruimte tusschen de mesosternaallobben even lang als breed 1). Voor- en achtervleugel verkort. Metasternaallobben van elkaar ge- scheiden. | 8. De v. radialis van den voorvleugel is sterk verdikt en kielvormig. De achterrand van het halsschild hoekig uitgebogen. Castetsia Bol. 1902. De v. radialis van den voorvleugel niet bijzonder verdikt. De achterrand van het halsschild recht, niet uitgebogen. 1) fg. Bolivar (2) geeft bij de beschrijving van Custetsia, p. 614, aan, dat de metasternaal- ruimte even lang is als breed (regel 14 v.b.). Dit is klaarblijkelijk een vergissing en moet. me- sosternaalruimte wezen. 9.9. 4.4. 6.6. 7. Achterscheen aan de buitenzijde met 20—21 doornen. Sprieten re 8.8. 5.0. 6.6. heh: del. 2.2. ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 11 9. De achterdij reikt slechts even voorbij den top van het achterlijf. De carina dorsalis van de achterdij aan den top in een stomp klein tandje uitloopend. De valvulae van de ovipositor met ge- kartelde randen. Cercina Stal 1878. De achterdij reikt ver voorbij den top van het achterlijf. De carina dorsalis van de achterdij aan den top in een scherp tandje uitloopend. De valvulae van de ovipositor niet getand. Praxilla Stal 1878. De metasternaallobben in een lange rechte lijn aaneenstootend. 5. Sprieten tusschen de oogen of even vóór de oogen ingeplant. Groep Opamalae. 6. Achterscheen volkomen rond. Sprieten langer dan kop en hals- schild te samen. Achtervleugel halfrond met sterk gelobde achter- rand. Peitharchicus Brunner 1898. Achterscheen gewoon van vorm, niet rond. gewoon, draadvormig. Achterdij kort, reikend tot halverwege het achterlijf. Leptacris Walker 1870 U). Achterscheen met hoogstens 15 doornen aan de buitenzijde. Sprieten gewoon of zwaardvormig. 8. Sprieten zwaardvormig, depres. Ischnacrida Stal 1878 (1873). Sprieten gewoon, draadvormig. Oxyrrhepes Stal 1878 (1873). - Sprieten van de oogen verwijderd ingeplant. Groep Carsulae. 6. Schedel met een mediaankieltje. Xenippa Stal 1878. Schedel zonder eenige aanduiding van een mediaankiel. 7. De zijkielen van het voorhoofd geoblitereerd. De valvulae der ovipositor lang, recht en niet gekarteld. Carsula Stal 1878. De zijkielen van het voorhoofd zeer duidelijk aanwezig. De valvulae: der ovipositor lang en duidelijk getand. Pseudocarsula Kirby 1914. Achterscheen aan den buitenrand zonder einddoorn. 2. Achterscheen aan den buitenrand met 6 doornen, die op ongelijke afstand van elkaar staan; korter dan de achterdij. Groep Copiocerae. Poecilochroma Brancs. 1897. Achterscheen aan den buitenrand met minstens 7 doornen die op regelmatigen afstand van elkaar gelegen zijn. 3. Achtertars zeer lang, minstens zoo lang als de helft der achter- scheen. Het 2e lid ongeveer even lang als het eerste lid. Voor- en achtervleugel goed ontwikkeld. 1) Volgens Kirby (22, p 210) synoniem met Capellea Bol, 1902. 12 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. 5.9. 4.4. 9.9. Cn, 9.9. SES: Groep Cranaeae (idem Coscineutae). 4. Prosternaaluitsteeksel aan den top duidelijk verwijd en aldaar afgeknot. | 5. Costa frontalis doorloopend, kop korter dan het halsschild. Hals- schild met een aanduiding van een mediaankiel, die naar voren is geoblitereerd. Retezia nov. gen. |). Costa frontalis onderbroken, naar de clypeus toe verdwijnend. Kop langer dan het halsschild. Halsschild met een duidelijke mediaankiel. Pseudocranae Bol. 1898 (zie p. 6). Prosternaaluitsteeksel stomp conisch toeloopend, aan den top niet verwijd. Eritrichius Bol. 1898 (zie p. 6). Het 2e lid der achtertars half zoo lang als het eerste lid. 4, Voorhoofduitsteeksel driehoekig of van voren afgeknot, door een zeer duidelijk dwarskieltje of scherpen hoek van de voorhoofds- kiel gescheiden. 5. Voorhoofduitsteeksel naar voren sterk verlengd. De voorhoofdskiel bij de middelste ocel al of niet hoekig gebogen. 6. De voorhoofdskiel recht, voorhoofd sterk terugwijkend, sprieten min of meer zwaardvormig, voor- en achtervleugel lang, scherp- puntig toegespitst, ver voorbij den top van het achterlijf reikend. Groep Gelastorrhinae. 7. Kop duidelijk korter dan het halsschild. _Carcharacris Bol. 1914. Kop even lang als of langer dan het halsschild. 8. De buitenrand der achterscheen met 8—10 doornen. Voor- en achter- vleugel lang, ver voorbij den top van het achterlijf uitstekend. 9. Het gedeelte van den schedel gelegen vóór de oogen, ongeveer even lang als de rest van den schedel, naar voren geleidelijk versmald, aan den top ineens sterk versmald waardoor een duide- lijke stompe hoek ontstaat. Cervidia Stal 1878. Het gedeelte van den schedel vóór de oogen langer dan de rest van den schedel. Lefroya Kirby 1914. De buitenrand der achterscheen met 13—20 doornen. Voor- en achter- vleugel minder lang, minder puntig toeloopend. 9. De voorvleugel smal, ver voorbij den top van het achterlijf uit- stekend, de arcus genicularis der achterdij in 2 stompe lobben eindigend, de valvulae der ovipositor niet getand. Gonista Bol. 1898. 1) Het genus Retezia zal worden beschreven in de Nova Guinea Expeditie 1912—1913. ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 13 * 98: 6.6. LÉ. 5.5. 6.6. 9.9: 8.6. De voorvleugel niet zoo ver voorbij den top van het achterlijf uit- stekend, de arcus genicularis der achterdij in 2 scherpe lobben D end de valvula infer. der ovipositor getand. Gelastorrhinus Brunner 1893. De voorhoofdskiel bij de middelste ocel hoekig gebogen, sprieten gewoon, of zwaardvormig. Groep Coryphistesinae. 7. Oogen sterk uitpuilend, de zijkielen van het halsschild subparalel, de lobus genicul. ext. der achterdy afgerond. Eumecistes Brancsik 1894. Oogen minder sterk uitpuilend, de zijkielen van het halsschild naar achteren divergeerend, de lobus genicul. ext. der achterdij driehoekig. Coryphistes Charp. 1844, Voorhoofduitsteeksel naar voren weinig verlengd. De voorhoofdskiel recht of maar zeer weinig gebogen. Groep Goniaeae. 6. Voorhoofduitsteeksel driehoekig, van boven bol afgerond, en van een mediaankiel voorzien. Halsschild min of meer dakvormig, de achterrand in een scherpen hoek naar achteren verlengd. Achterdij sterk compres. . Goniaea Stal 1878 (1873). Voorhoofduitsteeksel van boven vlak of ingedrukt, zonder mediaan- kiel. Halsschild vlak, naar achteren afgeknot of stomp driehoekig uitgebogen. 7. Halsschild van boven met Reece eR de zijkielen niet of nauwelijks aangeduid. Groep Stropes. 8. De voorhoofdskiel over bijna de geheele lengte, naar de basis toe, geleidelijk versmald. De mediaankiel van het halsschild wordt door de 2 voorste groeven doorsneden. 9. Voorhoofduitsteeksel weinig of niet verbreed. Voorvleugel goed ontwikkeld of rudimentair. Stropis Stal 1878 (1873). Voorhoofduitsteeksel kort, sterk verbreed. Voorvleugel rudimentair, smal, lateraal. Cratilopus Bol. 1906 '). De voorhughdstial voor en achter de ocel versmald. De mediaankiel van het halsschild wordt door 1 groef doorsneden. Cirphula Stal 1878 (1860). 1) Cratilopus is synoniem met Cratippus Stal (Bol. 3). Deze naam werd echter reeds vóór 1875 gcbruikt door Bate voor Crustaceen (1862). s 14 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. 7.7. Halsschild van boven gesmeed of glad, vlak, soms met midden- en zijkielen. Groep Mesam briae. 8. Prosternaaluitsteeksel conisch, aan den top toegespitst of stomp. 9. Vleugels afwezig. Wacata Kirby 1914 !). 9.9. Vleugels goed ontwikkeld of rudimentair. 10. Voor- en achtervleugel goed ontwikkeld. Apotropis Bol. 1906 ?). 10.10. Voorvleugel rudimentair, lateraal. Mesambria Stal 1878. 8.8. Prosternaaluitsteeksel aan de basis sterk samengedrukt en verwijd, de top toegespitst of aan de basis en aan den top even wijd. 9. Prosternaaluitsteeksel aan de basis even wijd als aan den top. Groep Macrotonae. 10. Voorhoofdgroefjes afwezig. Macrotona Brunner 1893. Groep Azelotae. 10.10. Voorhoofdgroefjes zeer duidelijk aanwezig. 11. De zijkielen van het halsschild recht, de hoofddwarsgroef niet onderbroken. : Azelota Brunner 1893. Groep Exarnae. 11.11. De zijkielen van het halsschild in het midden ingebogen, de dwarsgroeven allen onderbroken. Exarna Brunner 1893. 9.9. Prosternaaluitsteeksel toegespitst. 10. De zijkielen van het halsschild divergeerend, sterk ontwikkeld, soms verdikt in de metazona. Groep Trigonizae. 11. De angul. post. van de zijplaat van het halsschild recht of ietwat stomp, de achterrand van deze zijplaat recht. Trigoniza Brunner 1893. Groep Aspidophy mae. | 11.11. De angul. post. van de zijplaat van het halsschild breed afgerond, de achterrand van deze zijplaat hoekig door de voorsprong van de angul. humer. van het halsschild. Aspidophyma Bolivar 1884 *). 1) Tengevolge van de onvolledige beschrijving die Kirby (22, p. 219) hiervan geeft, is het niet zeker dat dit genus hier geplaatst moet worden. 2) Apotropis is synoniem met Tritvopis Bran. v. W. 1893, welke naam reeds vóór 1893 werd gebruikt voor reptilia en crustacea. (Bol. 3, p. 396). 3) Door Kirby (21 en 22) abusievelijk gerangschikt onder de subfam. der Pamphaginae. Zie Bol. (8, p. 399). ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE ~ LEIDEN. 15 Groep Pileolumnae. 10.10. De zijkielen van het halsschild in de prozona even aangeduid, in 4.4, tere 8.8. 6.6. de metazona verdwinend. Pileolum Bolivar 1918. Voorhoofduitsteeksel afhellend of horizontaal, geleidelijk zonder hoek of dwarskiel, overgaand in de voorhoofdskiel. 5. Halsschild zonder zijkielen of deze zeer onduidelijk. 6. De mesosternaallobben langer dan breed, de binnenrand recht. Groep Acridiae. 7. Halsschild in het voorste gedeelte zijdelingsch sterk ingeknepen. Cereus © breed lamelvormig gecomprimeerd, aan den top afge- “sneden, de subgenitaalplaat aan den top driehoekig uitgesneden. Schistocerca Stal 1873. Halsschild gewoon, zijdelingsch niet ingeknepen. Cercus G' toege- spitst, niet lamelvormig verbreed. 8. Prosternaaluitsteeksel groot, gebogen en met den top rakend aan het mesosternum. Cyrtacanthacris Walk. 1870. Prosternaaluitsteeksel recht of maar weinig gebogen, de mesoster- naalrand niet bereikend. Orthacanthacris Karsch 1896. De mesosternaallobben dwars of even lang als breed, de binnenrand afgerond. 7. Prosternaaluitsteeksel toegespitst als een naald en klein, oogen min of meer uitpuilend. | | 8. Voorhoofdskiel recht, het bovenste gedeelte niet vooruitspringend. 9. Voorhoofduitsteeksel breeder dan de breedte der oogen. Halsschild met een sterk verheven middenkiel. Groep Teratodes. 10. De binnen- en buitenrij der doornen van de achterscheen reiken niet even ver naar onderen, maar de binnenrij het verst. Hals- schild met een verheven, in 4 lobben gedeelde middenkiel, die door de middengroef wordt doorsneden. Mephantus Stal 1878. ~ 10.10. De binnen- en buitenrij der doornen van de achterscheen reiken even ver naar onderen. 11. Voorvleugel lancetvormig, lateraal, sterk verkort. De prozona grooter dan de metazona. Pelecinotus Bol. 1902. 11.11. Voorvleugel en achtervleugel ongeveer zoo lang als het achterlijf of langer. | 12. De verheven middenkiel van het halsschild is in zijn geheel van boven getand, naar voren en naar achteren stomphoekig eindigend. Althaemenes Stäl 1878. 16 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. 12012 On: 10.10. 12.12. 13.13. HR 13.13. 22 De verheven middenkiel van het halsschild is alleen in het achterste deel van boven getand, naar voren en naar achteren scherppuntig eindigend. Teratodes Brullé 1835. Halsschild zonder verheven middenkiel. Groep Tonkinacridae. 10. Voor- en achtervleugel afwezig. Genimen Bol. 1918. Voor- en achtervleugel aanwezig, al of niet rudimentair. 11. De carina superior der achterdij glad, niet of zeer onduidelijk getand. Het achterste gedeelte van den onderrand van de zijplaat van het halsschild van onderen verbreed. 12. Voor- en achtervleugel verkort, niet verder reikend dan het midden van de achterdij. Tonkinacris Carl 1916. Voor- en achtervleugel minstens reikend tot aan oe! uiteinde van de achterdij. 13. De voorhoofdskiel beneden de middelste ocel plotseling ver- smald. Het halsschild in het voorste gedeelte van terzijde ge- comprimeerd. De carina sup. der achterdij onduidelijk getand. Moessonia nov. gen. '). De voorhoofdskiel beneden de middelste ocel weinig of niet ver- smald. Het halsschild van terzijde niet gecomprimeerd. De carina sup. der achterdij glad, niet getand. Fruhstorferia nov. gen. ®). De carina superior der achterdij duidelijk getand. Voor- en achter- vleugel goed ontwikkeld of rudimentair. 12. Voorvleugel met een zwarte, glimmende vlek. Groep Gereniae. 13. De zwarte vlek ligt in de area radialis. Gerenia Stal 1878. De zwarte vlek ligt in de area costalis. Sedulia Stal 1878. Voorvleugel zonder zwarte glimmende vlek. Groep Coptacrae s.g. 18. Voor- en achtervleugel lobvormig, lateraal, zelden den top van het achterlijf bereikend. De groeven op het diep ingedrukt. 14. Halsschild vóór de middengroef met een verheven, lobvormig ingesneden middenkiel. Voorvleugel lobvormig, lateraal. Alecterolophus Brunner 1898. 1) Moessonia celebesia nov. gen. et spec. uit Noord-Celebes. Dit nieuwe genus en deze soort zullen elders worden beschreven. 2) Fruhstor feria tonkinensis nov. gen. et spec. uit Tonkin. Dit nieuwe genus en deze soort zullen elders worden beschreven. *s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 17 14.14. 15.15. 13.13. 14.14. 15.15. BEET. 16.16. TANS Halsschild zonder sterk verheven middenkiel. Voorvleugel lob- vormig, lateraal, of reikend tot aan het uiteinde van het achterlijf. 15. De middenkiel van het halsschild doorsneden door slechts 2 groeven. Bibractoides Kirby 1914. De middenkiel van het halsschild doorsneden door 3 groeven. Bibracte Stal !) 1878. Voor- en achtervleugel lang, reikend voorbij den top van het achterlijf, over het grootste gedeelte even breed of aan den top schuin afgesneden. De groeven op het halsschild minder diep ingesneden. 14. Schedel tusschen de oogen breeder dan de voorhoofdskiel. De middenkiel van halsschild van terzijde gezien gebogen. Voorvleugel goed ontwikkeld, aan den top schuin afgeknot. Etesius Bol. 1918. Schedel tusschen de oogen smaller dan de voorhoofdskiel. De middenkiel van het halsschild recht. Voorvleugel lobvormig of goed ontwikkeld. _ 15. De middenkiel van het halsschild slechts door één groef doorsneden, zijdelingsch gecomprimeerd. Voorvleugel goed ont- wikkeld, aan den top schuin afgeknot. Epistaurus Bol. 1889. De middenkiel van het halsschild door de drie dwarsgroeven door- sneden. Voorvleugel verkort of goed ontwikkeld. 16. Voorhoofdskiel duidelijk verwijd tusschen de sprieten. 17. Voorvleugel aan den top schuin afgeknot. Middenkiel van het © halsschild duidelijk aanwezig. Eucoptacra Bol. 1901. Voorvleugel aan den top niet schuin afgeknot. Middenkiel van het halsschild bijna niet aangeduid. Pirithous Bol. 1918. Voorhoofdskiel tusschen de sprieten niet verwijd. 17. Voor- en achtervleugel zeer kort, niet langer dan het hals- schild, aan den top toegespitst. Coptacrella Bol. 1901. Voor- en achtervleugel goed ontwikkeld, aan den top schuin af- gesneden. Coptacra Stal?) 1878 (1873). 8.8. Voorhoofdskiel tusschen de oogen en sprieten vooruitspringend, van terzijde gezien daardoor ingebogen. 1) In de tabel van Kirby (22, p. 193) wordt Bibracte gerangschikt bij Traulia onder ver- wijzing naar het vooruitspringende voorhoofduitsteeksel. Dit is echter niet zoo. Bij Bibracte gaat de schedel geleidelijk in het voorhoofd over. 2) Hiertoe behoort ook zeer vermoedelijk Apalacris Walker (zie Kirby, 22, p. 237). De ver- schillen zijn zoo gering dat men deze wel als synoniem mag beschouwen. 9 ~ (6—VITI—1921) 18 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. Groep Trauliae '). 9. Het onderste gedeelte van de voorhoofdskiel niet terugwijkend, verticaal. De achterste dwarsgroef van het halsschild in het midden boogvormig naar voren gebogen. Orthocephalum nov. gen. 9.9. Het onderste gedeelte van de voorhoofdskiel min of meer sterk terug- wijkend. De achterste dwarsgroef van het halsschild in het midden niet of maar even naar voren gebogen. 10. De achterdij matig dik en lang, de carina sup. in de basale helft gebogen, vandaar af recht tot aan het uiteinde. Cereus æ verwijd, gecomprimeerd en in het distale gedeelte gebogen. Traulia Stal 1878 (1873). 19.10. De achterdij dik en breed, de carina sup. regelmatig gebogen vanaf de basis tot aan den top. Cercus G' vanaf de basis geleidelijk gebogen en versmald, de top puntig, bij den top aan de buiten- zijde met een uitholling. Celebesia C. Bol. 1917. 7.7. Prosternaaluitsteeksel cylindrisch, aan den top afgerond of stomp soms min of meer spits, maar dan langer dan sub 7 of in den vorm van een dwarsstaande lamel of knobbel. Oogen weinig uitpuilend. (Soms wel bij het ©’). 8. Prosternaaluitsteeksel in den vorm van een dwarsstaande lamel of alleen door een knobbel of verdikking aangeduid. Groep Brachyxeniae. 9. Prosternaaluitsteeksel in den vorm van een dwarsstaande lamel. © Voor- en achtervleugel goed ontwikkeld. Brachyxenia Kirby 1914. 9.9. Prosternaaluitsteeksel enkel aangeduid door een knobbel of verdikking op het prosternum. Voorvleugel verkort, lateraal. Achtervleugel af- wezig. Opharus Bol. 1918. 8.8. Prosternaaluitsteeksel cylindrisch, gewoon. Voor- en achtervleugel meest goed ontwikkeld, soms verkort, steeds aanwezig. Groep Catantopes. 9. Metasternaallobben bij het { en © aaneenloopend, zelden bij het © met een kleine tusschenruimte. Catantops Schaum 1853. 1) Tot deze groep behoort ook zeer vermoedelijk Navasia Kirby, 1914, die volgens de be- schrijving en afbeelding geheel het aspect vertoont van een Traulia. Volgens Kirby is ze verwant aan Coptacra, waarvan ze verschilt door het vlakke halsschild en de even aangeduide zijkielen op het halsschild in het voorste gedeelte. In-de beschrijving staat echter ook dat het voorhoofduitsteeksel een weinig verlengd is, waardoor ze onder de groep Trauliae moet gerangschikt worden. Het was mij niet mogelijk dit genus in de lijst op te nemen en verwijs daarom naar Kirby (22. pag. 155). | s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 19 9.9. Metasternaallobben bij het © ver uiteenstaand. 10. Voor- en achtervleugel sterk verkort, voorvleugel in het midden het breedst, aan den top toegespitst. De schedel tusschen de oogen veel breeder dan de sprieten. De buitenzijde der achter- scheen met 11 doornen. Circocephalus nov. gen. *) 11. Fastigium verticis horizontaal. Tuberculum prosternale aan den top min of meer duidelijk tweelobbig. Achterscheen een derde maal korter dan de achterdij. Stenocrobylus Gerst. 1869. 11.11. Fastigium verticis naar voren afhellend. Tuberc. prosternale aan den top spits. Achterscheen bijna even lang als de achterdij. Parastenocrobylus nov. gen. ?) 5.5. Halsschild met duidelijke zijkielen. 6. Voorhoofduitsteeksel sterk hellend. De achterdij maar weinig langer dan het achterlijf. Groep Calopteni. 7. Metazona van het halsschild even lang of langer dan het pars anterior *). Voor- en achtervleugel goed ontwikkeld. 8. De metazona ongeveer zoo lang als het pars anterior. Caloptenus Burm. 1838. 8.8. De metazona veel langer dan het pars anterior. Caloptenopsis Bol. 1889. 7.7. Metazona veel korter dan het pars anterior. Voorvleugel lobvormig, lateraal, korter dan het halsschild. Achtervleugel rudimentair. Peripolus Mart. Fern. 1901. 6.6. Voorhoofduitsteeksel subhorizontaal. De achterdÿ slank en veel langer dan het achterlijf of iets korter dan het achterlijf. Groep Kripae. 7. De achterdij dik en korter dan het achterlijf. De zijkielen van het halsschild golfvormig gebogen. Kripa Kirby 1914. 1.1. De achterdij slank en veel langer dan het achterlijf. De zijkielen van het halsschild recht of bijna recht, niet golfvormig gebogen. 1) Tot dit genus behoort Acridium (Oxya) micropterum De Haan, bij Kirby (21) e. a. onder Traulia gerangschikt. 2) Het genus Parastenocrobylus (borneensis) zal worden beschreven in de Entomol. Mitteil. Berlin. 3) In de nomenclatuur van de verschillende deelen van het pronotum heerscht eenige ver- warring. Onder den naam prozona werden tot nu toe 2 verschillende deelen benoemd. Onder prozona versta ik dat gedeelte van het halsschild, hetwelk is gelegen tusschen den voorrand en de eerste groef. Onder mesozona versta ik het gedeelte gelegen tusschen de eerste- en de derde (laatste) groef. De mesozona wordt door de tweede groef derhalve verdeeld in een voorste en achterste gedeelte. Onder metazona versta ik het gedeelte gelegen tusschen de derde (laatste) groef en den achterrand. Onder pars anterior versta ik het Bensel van pro- en mesozona samen. 20 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. 8.8. 9.9. Lie 12. Groep Euprepocnemes. 8. Anaalsegment ' groot. Cercus co zeer groot, gecomprimeerd. De achterscheen aan den buitenrand met 13—14 doornen. Pros- ternaaluitsteeksel toegespitst, aan den top omgebogen. Choroedocus Bol. 1914. Anaalsegment cj niet verdikt, cercus { smal, gecomprimeerd of afgerond, normaal. 9. Voorhoofdgroefjes aanwezig, driehoekig. Phaulacridium Brunner 1893. Voorhoofdgroefjes afwezig. 10. Achtertars kort, het 2e lid veel korter dan het 34e lid, van boven gezien niet tweemaal zoo lang als breed. De laterale ocelli liggen bij de kielen van het voorhoofduitsteeksel (die meerendeels stomp of door punten geimpregneerd, aangeduid zijn) en op eenigen afstand van de sprietgroeven. Sprieten kort, slank, de achterrand van het halsschild vooral bij het Go niet of Paes bereikend. Cercus © slank, aan den top niet of maar heel weinig gebogen. De mesosternaallobben bij het G' en © door een smalle ruimte ge- scheiden; de metasternaallobben achter de foveola kort samenstootend. Voor- en achtervleugel goed ontwikkeld. Euprepocnemis Fieb. 1853. 12.12. De mesosternaallobben by het o en © door een grootere ruimte gescheiden, die bij het © vierkant van vorm is. De metasternaal- lobben achter de foveola bij het co samenstootend, bij het © ge- scheiden. | Euprepocnemides Bol. 1914. 11.11. Sprieten lang, bij het © in het midden duidelijk verdikt, reikend 12. voorbij den achterrand van het halsschild. Cereus G' veel langer dan de lam. supraanalis, gecomprimeerd, aan den top hoekig gebogen. Voorvleugel afgekort, lancetvormig, achtervleugel rudimentair. Paraeuprepocnemis Brunn. 1898. 12.12. Voor- en achtervleugel goed ontwikkeld. Heteracris Walker 1870. 10.10. Achtertars lang, het 2° lid weinig korter dan het 3de lid, meer 11. dan 2 maal zoo lang als breed. De laterale ocellen liggen van het voorhoofduitsteeksel verwijderd, tusschen deze en de spriet- groeven. Prosternaaluitsteeksel slank, conisch. Belonocnemis Bol. 1914. À 11.11. Prosternaaluitsteeksel van voren naar achteren gecomprimeerd. Tylotropidius Stal 1878 (1873). ’s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 21 OVERZICHT DER GROEPEN EN DER GENERA. 