None
Niet alleen de meer algemeine, kleinere varieteit J'-aureum Guenée, maar ook de grootere, lichtere type is door mij uit de rups gekweekt. Ik vond geen onderscheid in de eerste toestanden. NEDERLANDSCHE LEPIDOPTERA. 219 Specifiek verschil tusschen Jota en V-awreum Guenée (pulchrina Haworth) bestaat er wel niet. Prothymia viridaria Clerck. — Snellen, I, p. 478. ‘Noord-Brabant: Rijen (Snellen). De rups leeft in den zomer op eene soort van Polygala en is beschreven door Hellins, in Zntom. Monthly Mag., II, p. 163; X, p. 139. Catocala nupta L. — Snellen, I, p. 484. Eene varieteit met okergelen grond der achtervleugels is gevangen bj Nijmegen door den heer J. Galloway en afgebeeld Tijds. v. Ent., XXVII, p. 209, pl. 11, f. 1. Hypenodes costaestrigalis Steph. — Snellen, I, p. 494. De rups is beschreven door Hellins, Ent. Monthly Mag., VI, p. 216. Zij werd uit een donkerrood ei, in Juligelegd, gekweekt, en bij onbekendheid met Nijmegen Heute voedsel, gespijzig met de bloemen van Thymus serpyllum. Het dier was volwassen op den rugs bruin, onduidelijk donker geteekend; de zijden en buik bleeker, meer okerkleurig. De rups veranderde den 15 Augustus in eene groene, bruin gemengde pop. De vlinder is in 1886 in Gelderland bij Oosterbeek door Lodeesen en bij Winterswijk door mij gevangen. Helia calvafria Wien. Verz., p. 71, Fam. n°. 9. — Esper, Schmett., IV, p. 692, Tab. 178, fig. 2, 3. — Borkhausen, Kur. Schmett., IV, p. 168. — Hein., I, p. 602. — Lederer, Noct. Eur., p. 210. Calvarialis Hübn., Pyr., Tab. 4, f. 23, p. 9 en Larv. Lepid. — Treitschke, VII, p. 41. — Freyer, Beitr., II Heft, p. 34, Tab. XII, fig. 1. — Guenée, Delt. et Pyral., p. 77. Voor de hoofdkenmerken van het genus zie men de aanteekening van het hoofd der Noctuina. Verder zijn de bijoogen aanwezig, de mannelijke sprieten gebaard, de vrouwelijke draadvormig, maar hij beiden weinig langer dan de helft van den voorvleugelvoorrand; de spitse palpen zijn sterk sikkelvormig, tweemaal zoo lang als de kop, de zuiger opgerold. Lijf slank (als bij Hypena en Sophronia), met grove, gladgestreken beharing. Voor- en achtervleugels even breed, regelmatig gevormd, stomp gepunt met gelijkmatig gebogen achterrand. Aderstelsel als bij de verwanten, de voorvleugels met anhangcel, ader 5 der achtervleugels even dik als 3 en 4, uit en vierde der dwarsader. Het genus bevat slechts ééne Europeesche soort en de vlucht van 30—31 mm. Beide sexen zijn even groot. Palpen, kop, thorax en voorvleugels zijn dof, donker aardbruin, grijswit bestoven, vooral op den thorax en langs den voorvleugels; deze vertoonen de gewone dwarslij. nen, welke iets donkerder dan de grond en wit afgezet zijn; de schaduwlijn is zwartbruin, de golflijn wit, naar onderen dunner en alle lijnen gegolf. Tapvlek ontbrekende, de ronde- en niervlek okergeel, de eerste eene stip, de tweede groot, sterk buitenwaarts gebogen, meest met uitgerekte bovenhelft en met twee zwarte stippen geben. Achtervleugels grijsbruin, iets lichter dan de voorvleugels, met drie gegolfde, donkere, grijswit afgezette, doch eerst tegen den binnenrand duidelijke booglijnen. Randstippen dik, zwart. Franje donker grauwgeel. De onderzijde der vleugels is bruingrijs, sterk wit bestoven, met eene herhaling van de dwarslijnen der bovenzijde. Achterlijf niet langer dan de achtervleugels, iets plat, bij den d met zeer korte staartpluim, bij het 9 spits. Het is donker grauw- bruin met ringen van grijswitte schubben. Pooten bij beide sexen gewon gevormd en gespoord, glad be- schubd, bruingrijs. Juli, Augustus. Ene genatie. Zit volgens Lederer met vlakgelegde vleugels, hunne binnenranden over elkander. Rups volgens Hübner en Treitschke veertiepootig, chocolaadbruin, met zwarten kop. Over den rug loopt eene rij zwarte stippen, die op de eerste ringen enkeloudig, op de overige dubbel is. Verder is de rug met korte, weérhaakachtige uitwassen bezet. Zij leeft op Zuring, is in Mei en Juni volwassen en verpopt in den grond. Noord-Brabant: Cuyk, den 30 Juli 1886 een exemplar (Dirkter Haar). NEDERLANDSCHE LEPIDOPTERA. 221 ‘Eugonia fuscantaria Haw. — Snellen, I, p. 527; II, p. 1167. Noord-Holland: Amsterdam (Joh. de Vries). Bij Rotterdam ook nog steeds voorkomende. Urapteryx Sambucaria L. — Snellen, I, p. 532. De rups leeft ook veel op Klimop. Phorodesma pustulata Hufn. — Snellen, I, p. 546; II, p. 1168. Noord-Holland: Hilversum (J. T. Oudemans). Pellonia vibicaria L. — Snellen, I, p. 549. Clerk heeft deze soort het eerst afgebeeld in zijne ‘cones, pl. 3, fig. 2 (1759), de beschrijving van Linnaeus is twee jaar jonger en van 1761. Hieruit volgt dus, dat eerstgenoeinde als auteur vermeld moet worden. De exemplaren met geheel onver- vloeide tweede dwarslijn der voor- en eerste der achtervleugels noemt Staudinger (Cat. der Lepid. des europ. Faunen-Gebiete, 1871 p. 154) varieteit strigata. Acidalia muricata Hfn. — Snellen, I, p. 560). Een in Juli 1885 gevangen wijfje legde een achttal eieren, die in verhouding tot den vlinder zeer groot waren. Hieruit Ent. Belge, 1878, p. 1. — Pusillaria Hühn., Geom., f. 99. — Treitschke, VI, 2, p. 11. — Fisch. v. Rösslerst., Adbild., p. 163, Tab. 61, fig. a—s. Deze soort is zoo groot als incanaria, ader 6 en 7 der achtervleugels zijn gesteld, de achterrand der vleugels is nergens uitgesneden; bij den zijn de sprieten gelijkmatig kort bewimperd, de achterrand der vleugels is nergens uitgesneden; achterrand van het 9 met éen paar sporen. Overigens is de vlinder op de bovenzijde vuil bruinwit, grof bruin bestoven en geteekend; de middenschaduw is zeer dik, op de voorvleugels meest wortelwaarts vervloeid tot aan de eerste dwarslijn; deze en de op ader 6 gebroken tweede dwarslijn zijn aan den voorrand dikker. De zeer sterk geslingerde golflijn is wortelwaarts, doch niet tot aan de tweede dwarslijn, grauwbruin beschaduwd. Middenpunten meest klein en onduidelijk; franjelijn met afgebroken donkere streepjes, op den wortel der fran. Je donne stippen. Voor de rups zie men Fischer von Rösslerstamm en Heylaerts t. a. p. Andernungen over Wamen in Augustus de rupsjes, die ik met Salade, Paardebloe- men, Weegbree en Sedum acre voedde, tot in Juni en Juli van het volgende jaar, toen zij volwassen werden. Ik merkte op, dat zij, evenals de meeste, zoo niet alle Acidalia-rupsen, eerst dan met smaak gingen eten, wanneer het voedsel verwelkte. De vol- wassen rups is ruim 2 centimeter lang, slank, iets plat, een millimeter breed; de kop is in twee stompe spitsen gedeeld, Kleur van het lif helder lichtgrijs, op de eerste ringen iets roedach- tig, rug en buik met vuilwitte middellijn; de laatste is verder met twee geslingerde zwarte zijdelijnen en daarnaast, meer naar buiten toe, nog met eene dikkere, op het midden van iederen ring verbreede donkere lijn geteekend. De rugzijde heeft vooreerst eene zwarte afzetting der middenlijn, die op het midden van iederen ring verbreede is en op de laatste ringen twee onafgebrokene, dikke zwarte lijnen vormt. Vervolgens ziet men nog twee flauwe donkere Lien op zijn de van den rug, die mede op iederen ringenig verbreed zijn. Gewone stippen zwart. Een exemplaar der rups was geheel roodachtig grijs, overigens eveneens geteekend als de andere. Naar de door mij aangehaalde schrijvers komt de rups ook kaneelbruin voor. De pop, die tusschen verdorde bladeren was ingesponnen, heeft eene bleek grauwgele kleur, de thorax, staartspits en luchtgaten zijn zwart, de vleugel-deksels groenachtig, zwart geaderd. Het eerste exemplaar van den vlinder ontwikkelde zich den 25 Juni, het laatste dezer kweekerij eerst den 11 Augustus. Acidalia laevigata Scopoli, Ent. Carn., p. 230, n°. 575. — Treitschke, Schmett. v. Eur., VI, 1 p. 291. — Guenée, Uran. et Phal., I, p. 460. — Millière, Icones, II, p. 111, pl. 64, fig. 1—3. Laevigaria Hühn., Samml. eur. Schmett. Geom., Tab. 14, fig. 74. — Rössler, Schinett. v. Nassau, p. 107. 144—16 mm, vlucht. Deze voor onze Fauna nieuwe en vrij kenbare Acidalia komt in de analytische tabel der soorten naast incanaria, maar onder-scheidt zich van deze en van al de andere inlandsche soorten der afdeeling c.c. van de tabel, door de bijzonder dikke, op de achtervleugels tot den vleugelwortel toe vervloeide, op de voorvleugels slechts van den binnenrand tot ongeveer de middencel reikende, zwartgrijze schaduwlijn. De grondkleur der bovenzijde is een onzui-ver beenkleurig geel, dat fijn donkergrijs is bestoven, het meest in het franjeveld, waarin men een golflijn der grondkleur ziet. De dwarslijnen zijn zwart; de tweede is in het midden gebogen, an den voorrand der voorvieugels dikker, naar onderen in puntjes opgelost, aan den binnenrand (ook der achtervleugels) met een dikker stipje eind. igende. Middenpunten onduidelijk, voorvleugels. Voorrand in het midden met een zwartgrijs vlekje (begin der schaduwlijn). Franjelijn fijn donker, op de ader-einden afgebroken, de franjewortel daarachter met zwarte stippen. Verder is het voorhoofd zwart, de schedel als de vleugels gekleurd; bij den & zijn de sprieten zeer kort en fijn bewimperd, de achterschenen breed, plat en ongespoord en de tarsen daaraan zeer kort. Juni, Juli, Augustus. Twee generatien. De door Millière en Rössler gelijktijdig bekend gemaakte rups is geelgrijs, in het groenachtige vallende, met donkere stippen en op iederen ring met eenigszins T-vormige donkere teekening. Voedsel: het gewone der Acidala-rupsen. Maastricht, 10 Juli, een exemplar bij Bunde (Mr. A. H. Maurissen). Acidalia rusticata W.V. — Snellen, I, p. 560; II, p. 1169. - Noord-Holland: Bussum, 19 Juli 1885 (K. Bisschop van Tuinen). Acidalia inornata Haw. — Snellen, I, p. 563; II p. 1170. Zie de uitvoerige beschrijving der rups, met die van aversata vergeleken, door den heer Heylaerts (Tijds. v. Ent., XXVI, p. cuir). Acidalia nigropunctata Hfn. — Snellen, I, p. 566; II, p. 1170. In mijne beschrijving dezer soort staat, dat het 9 slechts één paar sporen aan de achterschenen heeft. Dit is onjuist, het heeft aldaar 4 sporen. 224 AANTREKENINGEN OVER Deze soort is in Sepp, 2de Serie, deel IV, p. 155, pl. 30, bewerkt door Prof. Dr. J. van Leeuwen Jr. Acidalia corrivallaria Kretschmar. — Snellen, I, p. 1170. De naam van dezen vlinder is verkeerd gespeld; hij heet corrivalaria. Nyssia zonaria W.V. — Snellen, II, p. 1172. De heer Dirk ter Haar kweekte een d uit de rups, die hij bij Nijmegen had gevonden. De grondkleur van dit exemplaar is iets geelachtiger wit dan bij mijne Duitsche voorwerpen. Anders zie ik geen verschil. Amphidasys betularia L. — Snellen, I, p. 585; II, p. 1173. De zwarte varieteit Doubledayaria is ook waargenomen bij Dord- recht (de Joncheere) en bij Grave (F. J. Hendrichs). Boarmia roboraria W.V. — Snellen, I, p. 592. In Sepp, Nederl. Ins. 2de Serie, IV, p. 117, pl. 23 en 24, behandeld door Mr. A. E. de Roo van Westmaas. Fidonia brunneata Thunb. — Snellen, I, p. 605. Deze soort, slechts eenmaal hier te lande waargenomen, bij Ede, in Gelderland, is nu ook door den heer H. Uijen bij Nijmegen gevonden. Cidaria rhamnata W.V., p. 109, Fam. K., n°. 2. — Borkhausen, Eur. Schmeit., V, p. 288, n°. 129. — Hübner, Geom., fig. 271 (8), fig. 400 (9) en Larv. Lep. — Treitschke, Schmett. v. Eur., VI, 2 p. 67. — Dup., V, p. 372, pl. 196, fig. 3. — Wood, fig. 618. — Guen., Uran. et Phal., II, p. 447. — Stainton, Manual, II, p. 109. Transversata Hein., Schmett. Deutschl. und der Schweiz, I, p. 789. Eene nieuwe inlandsche soort uit Cidaria, auf deeling B, naast undulata en vetulata, iets groeter dan beiden (30—31 mm. vlucht) en zich onderscheidende door de schorsbruine kleur. Der bovenzijde, de dikke zwarte franjelijn, de zwarte brühe van het midden-veld der voor- en achtervleugels en door de schurn loopende, zeer weinig gegolfde dwarslijnen. Aderstelsel als bij de verwanten. Vliegt in Juni en Juli, volgens Treitschke ook in de lente. Rups, volgens de aangehaalde schrijvers, op Ahamnus catharticus, groen, wit gelijnd en met zwarte luchtgaten, of bruinrood, wit geteekend, soms met gele zijdevlekken. In Mei, waarschijnlijk ook in het najaar. Verpopt in den grond, de pop overwintert. Gelderland: Ubbergen 12 Juli 1884 een d (D. ter Haar). — Noord-Brabant: Velp bij Grave (F. J. Hendrichs). Cidaria vetul At W.V. — Snellen, I, p. 638; II, p. 1180. Noord-Brabant: Cuyk (D. ter Haar). — Gelderland: Vorden (Dr. J. van Leeuwen Jr.) — Drenthe: Rolde (J. W. Lodeesen). Cidaria fluviata Hiibn. — Snellen, II, p. 1180. Zie de aeekening in het Tijds. v. Ent., deel XXVI, p. cxxxıv, waar de vondst van een exemplar dezer soort bij ’s Gravenhage, op 28 October 1882, door Mr. H. W. de Graaf vermeld is. De heer de Graaf had de goedheid mij dit voorwerp voor mijne collectie te schenken. Cidaria viridaria F. — Snellen, I, p. 654. Zie voor deze soort: Sepp, 2de Serie, IV, p. 113, pl. 22, waar zij door Prof. Dr. J. van Leeuwen Jr. is behandel. Cidaria capitata Herr.-Sch. — Snellen, I, p. 669; II, p. 1182. Warnsveld bij Zutphen, 10 Juli 1882 een d (Mr. A, Brants). Het voorwerp werd mij door den vinder geschonken. Cidaria variata W.V. — Snellen, I, p. 660. Afgebeeld in Sepp, 2de Serie, IV, p. 163, pl. 31, door Mr. E. A. de Roo van Westmaas. Cidaria ocellata W.V. — Snellen, I, p. 669. Afgebeeld in Sepp, 2de Serie, IV, p. 109, pl. 21, door Prof. Dr. J. van Leeuwen Jr. AANTEEKENINGEN OVER NEDERL. LBPIDUPTERA. Cidaria bifasciata Haw. — Snellen, II, p. 1184. Zuid-Holland: Numansdorp 11 Juli een exemplar (de Joncheere). Eupithecia linariata W.V. — Snellen, I, p. 687; II, p. 1185. Noord-Brabant: Cuyk, 3 Aug. 1885 (Ter Haar) en Rijen, waar ik zelf den 5 Juli van hetzelfde jaar een zeer fraai exemplar tegen een’ boom vond zitten. Eupithecia piperata Steph. — Snellen, I, p. 694. Noord-Brabant: Rijen, 5 Juli 1885 een exemplar door mij gevangen. Eupithecia satyrata Hübn. — Snellen, II, p. 1188. Verscheidene exemplaren der varieteit ca/lunaria Doubleday, Wood, werden in den zomer van 1883 door verschill ende verzammelaars, ook door mij, gevangen, en Prof. van Leuwen kweekte haar uit door een van die voorwerpen gelegde eieren. Callunaria is kleiner dan de type, helderder blauwgrijs en scherper getee- kend. Vooral is het begin der gewone lichte strepen aan den voorvleugelvoorrand duidelijker. Eupithecia tenuiata Hübn. — Snellen, I, p. 703. Zuid-Holland: bij's Gravenhage (Kallenbach). Men kan de rupsen gemakkelijk bekommen door in het voorjaar de katjes der breedbladige wilgen (Salier caprea, aurita) te verzammelen. In die van Salie repens vonden wij echter nooit rupsen van fenurata. ARANEAE EXOTICAE, quas collegit, pro Museo Lugdunensi, J.R. H. NEERVOORT VAN DE POLL, INSULIS CURACAO, BONAIRE ET ARUBA), et quas determinavit Dr. A. W. M. VAN HASSELT. DYSDEROIDAE. 4. Nops glauca n. sp. 9. Bonaire. Sub lapide. N.B. De pretiosissimà hac capturà araneae binoculatae confer Tijdschrift voor Entomologie, XXX, p. 67 et 77. ZODARIOIDAE Th. S. ENYOIDAE E.S. 2. Storena (Habronestes) spiratorum 1.K. à. Perrara. Anne varietas? Longitudo totalis..... 41 mm. Cephalothoracis 6,5 » » abdominis... 4,5 » De hacce pulchra Sforend, — cum spirata palporum fusco- rubrà, nitida, permagnà et forti, ad clavae latus internum ac externum bis convolutâ, — confer L. Koch, Die Arachnulen Australiens, te Lieferung, S. 318 et Tab. XXV, fig. 7?). 1) Harum una, n°. 9, non est insularis, sed in Paramaribo capta. 2) Ibi quoque de unico exemplare agitur, nostro minore, scil. long. tot. 7 mm. 228 ARANEAE EXOTICAE Palpi structura singularis, oculatio in tribus seriebus (2.4.2), mamillae (inferiores raulto longiores), color (pro cephalothorace cum pedibus e flavo laete fuscus, pro abdomine e nigro fuscescens) et omnia quae ad formam pertinent, cum Kochii relatione sat conveniunt. Magis variant: Cephalothorax. In nostro exemplari abdomine adhuc lon- gior quam in illo Kochii. Sternum. Hoc nec distincte « pilosum », nec «grob», ast Sternum. Hoc nec distincte « pilosum », nec «grob», ast Sternum. magis sehr fein granulitis. Etiam minus cordiforme, quam quidem valde oblongo-ovatum. Mandibulae. Observare non potui, quod essent «der Quere nach fein gerunzelt ». Maxillae. Sunt antice non «sehr», sed parum « verschmälert ». Hac occasione de novo mihi in hocce ac sequente exemplari constare licuit praesentiam analogam barbae nigerrimae, quam pro Serendem melanognathus notavi). Pedes. Non tam «kurz behaart», uti Koch de sua perhibet. Miror, quod nihil scripsit de aculeis multis, longis et fortibus, quasi spinosis, quibus paria III et IV, in femoribus minus numerosis, instructa sunt. In Tabulae vero hos plus minusve figuravit. Pedum (4, 1, 2, 3), — multo longiorum et crassiorum quam in specie consequenti, — longitudo pro pare I et IV non multum differt. Paria I et I in toto ceteris fortiora sunt et tibiae I cum patellis incrassatae. Femora non sunt et was dunkler gefarbt, uti in exemplare Kochi. Quoad picturam abdominis insuper notandum, quod haec minus accurate cum hac spiraferae congruit, cui tamen analoga videtur, ut et huic, quam pro sequente speciei descripsi. In ventre non adsunt « der schwarze Querfleck » nee « runde weisse Fleckchen » et non «drei» sed modo duo « Längsstreife », quae parum expressae. Cephalothorax non est «ganz glanzlos», e contra, in luce variabili, aliquomodo metallice micat. Confer pag. 35 Catalogi mei de nonnullis Araneis ex Midden-Sumatra, in „Reizen en onderzoekingen der Sumatra-expeditie, uitgerust door het Aardrijks-kundig Genootschap in 1877”. Leiden, bij Brill, 1881. EX INSULIS CURAGAO BTO. 229 sternum non tote «réthlich braun », sed cum margine nigro infuscato. Curaçao (Savonet). Sub lapide. Storena (Habronestes) Pollii ')  Cephalothorax sat elongatus, sed longitudine multo minor quam in specie antecedente, valde convexus, fusco-piceus, versus marginem posticum leviter dilutior, nitidus, laevis, antice paucis setis nigris munitus. Oculi in lineas tres ordinati; linea prima constat ex oculis duobus, transversim late remotis; linea secunda, paene recta, et prima paulo latior, ex oculis quatuor, quorum mediis inter se subcontiguis et lateralibus paulo majoribus; linea tertia, s. postica, ex oculis duobus non contiguis sed sat proximis, a mediis secundae lineae plus quam pro eorum diametro remotis, omnibus reliquis minoribus ac magis applanatis. Clypeus verticalis, fere planus, area oculorum (hac magnà et aliquantulum latiore quam longiore) parum angustior. Mandibulae robustae, fusco-rufulae, conicae, antice crebre nigro hirsutae, unguibus ordinariis, parum validis. Maxillae conicae, truncatae, fulvae, pilosae, et semilunares, labium (semiovatum, longius quam latius) antice fere ast non tote inclinunt. Ad apicem transversin nigerrime barbatae?), perfecte uti in Storend melunognathé mihi. Palpi sat longi, pedum coloris, sed apicem versus infuscati etibi nigro-hirsuti. 1) Vir cel. Simon, qui mihi in sequente diagnosi auxilium suum benevolentissime praebere voluit, sic nominavit, in honorem captoris Neervoort van de Poll. 2) Quamvis haecce „barba” in nostro exemplari maturo, ut videtur abrasione desperdita sit, in altero hujus speciei specimine feminae junioris, quod dein in collectione inveni, valde distincte provenit. 3) Confer Catalogum meum de Midden-Sumatra, supra jam citatum. Sternum oblongo-ovatum, laeve et nitidum, in medio fulvo-rufescens, ad marginem nigro-fuscescens. Pedes (4, 1, 2, 3), quorum parit et III fere aequale, parum longi et modice robusti (hac ratione valde diversi a specie praecedente), fulvo-rufescentes, subnitidi, parce pilosi. Tibia I. Ut in spirare, reliquis robustior. Pedes postici (III et IV) numerose et fortiter, quasi spinoso-, longe aculeati. Metatarsi quoque, excepto pare I, imprimis versus apicem, solito longius aculeati. Ungues tarsales longi et ut mihi videtur bini. Abdomen oblongo-ovatum, e fusco nigricanti lividum; supra, prope basin, 2 maculis irregularibus, dein zonis 4, quarum 2 dorsales longitudinales rectae et (utrinque) 2 laterales obliquae, ac in linea dorsi medianà 5 maculis triquetris, uniseriatis, ornatum; omnis haec pictura fulvo-testacea; infra omnino fulvo-testacea; infra omnino fulvo-testacea; exceptà maculà parvà nigricante utrinque prope mamillarum basin 2). Area genitalis magna, semicircularis, rufa, plagulà media triangulari testaceà, antice acutissime productà, postice utrinque, ad angulum, sinuoso-emarginatà. Mamillae inferiores, comparatione cum reliquis, perlongae, valle graciles et fulvae. Bonaire (Fontein). Sub lapidibus. NB. Simon hancce Storenam mihi affinem dicit cum Storend (Habronestes) spiratorá et S. (Habronestes) Graeffei L. Koch. Ab hisce inter alia differre statuit, praesertim picturà abdominis et mei non satis certe discernere valent. Tibia I infra in parte secunda aculeis interioribus binis. Tibia II aculeo inferiore unico. Metatarsus I infra aculeis parvis 2—2. Metatarsus II aculeis longioribus 2—1 atque aculeis apicalibus trinis. Pro secundo nostro dicto exemplari juniore, in toto coloris latioris aut vividioris, pictura haec dorsalis accuratius sese ostendit. Ex eo adhuc patet, zonas longitudinales constare e serie macularum inregularium, arcte secum connectarum, — zonas aut fascias laterales obliquas seu curvas de longitudina libus converge versus ventrem et mamillas, — et seriem macularum media-rum non solum hic illic inter se, sed quoque cum zonis longitudinalibus, striis parum conspicuis, cohaerere, oculis medissime seriei aut lineae lateralibus evidenter majo-ribus. Adhuc de Illà mihi scripsit: «cette espèce est très intéressante, car la famille des Enyoides a très peu de représentants en Amérique». PHOLCOIDAE. Ex ed Familià itidem duo valde rara specimina, ut ita dicam «micro-Pholcorum », in hac collectione invem. Hucusque nesiciebam, hoc in genere tam exiguas species provenire. 4. Pholcus globosus Tacz. 9 (= gibbosus Keys.). Exemplar minus bene conservatum, pedibus mutilatis et dorso abdominis postice vulnerato. Longitudo totalis 4,5 mm, Cephalothorace luleo, in medio thoracis fusce spinoso, abdomine griseo, parce nigro maculato, hujus apice obtuse tuberculiformi (aut si vis globoso vel gibboso); vulvd permagnd et mamillia brevibus, huic valde proximis, inferis. Primo intuitu, ob magnam affinitatem et figuram brunneam triquetram pone oculos, habui pro PA. v-notato Thorellii (Studi etc. II, p. 163), sed, inter plüra, signa maxime characteristica nostrae speciei in eo absunt. Taczanowsky hunc PAolcum prius breviter notavisse mihi videtur, sine figuris, anno 1873 (confer Horae Kossicae, T. X, p. 105), dein Keyserling, sub nomine PA, gibbosus n. sp., illam multo accuratius descripsit et partim depinxit, anno 1877 (confer Ferhandl. d. K. K. cool. bot. Gesellsch. in Wien, Band XXVII, S. 208). In illorum, — quoque in Americà meridionali (Cayenne et St. Fé de Bogota) obvenientibus, — speciebus, ambo simul detexterunt spin u-lam thoracicam singularem. Haec distincte in nostro specimine observatur. Taczanowsky de cà scripsit: « Le corselet est comme a l'ordinaire, l'impression médiane est profonde, suivie en arrière d'un tubercule presque conique, bien distinct. Keyserling: « Am. Description Keyserling, 232 ARANEAE EXOTICAE Ende der Mittelgrube erhebt sich ein, von der Seite betrachtet, konisch geformt erscheinender Höcker, der an der Vorderseite einen tiefen Einschnitt besitzt. (hoc mihi minus clare elicuit) und etwas höher emporragt als der Kopfheil. Porro pro hoc Pholco quoque valde notabile est ejus, in comparatione cum toto animalculo, enorme genitale. Taczanowsky de illo nil aliud dicit, quam quod sit «d’un brun marron » (sic). Rectius Keyserling dein pro eo notavit: «Deren vordere Ecke ist verlängert in einen kurzen, hakenförmigen, nach unten gebrümmten flachen Fortsatz, der mit zwei kleine Spitzen endet. Quoad ceteram hujus organi formam, Keyserlingii descriptio (« Eine stark gewölbte herzförmige Platte») haec minus bene congruit cum eà in nostro exemplari, sic describendä: vulva vel epigyne partim nigro-fusca, permagna, cornea, valde elevata, sed parum longior quam latior, antice parvo processu plano et leviter bifurco instructa, ad latera utrinque subarcuata, ad speciem ferri equini, arcubus postice paulo introrsum flexis. Adhuc pro hacce araneolà notanda videtur positio duarum trachearum transversarum fuscarum (an « Fächer-Tracheën » Btk.?), in medio intra vulvam et mamillas, hisce proxima. Ceteroquin oculatio, conformatio, pilositas, pictura etc., — quantum observari in nostro specimine licuit, — mutatis mutandum, sat conveniunt cum auctorum citatorum enunciatione. Curacao (Willemstad). Sine ulteriore indicatione. 5. Pholcus pullulus Hentz (Thor.) g junior. (sub Theridion Hentz). Longitudo totalis 23 mm. In toto haecce PAolcá species minima, propter abdominis conformationem, revera aliquam similitudinem cum Theridiis, primo visu, prae se fert, eo magis quia pedes. (saltem in nostris) feminis junioribus, minus tenues, ac imprimis multo minus elongati sunt quam in genere hoc solent; — confer pro ea Descriptions o. t. Araneae coll. in Colorado by Packard, by Thorell, in Bullet. o. t. United States Geol. a. Geogr. Survey, Vol. III, n°. 2, 1877, p. 487. Thorellii, ut solet, accuratissima descriptio, pro forma et pictura, cum nostris exemplaribus, — quorum duo solummodo conservare potui, ceteris nimis mutilatis, — multo magis quadrat quam Hentzii brevis diagnosis et figura, licet hic oculationem, in genere Pholcis propriam, recte depinxisse mihi videatur. Cephalothoracis autem vitta furcata in nostris speciminibus non valde evidens. — Itidem variant «maculae abdominales nigrae », in nostris multo numerosiores quam «4» (Hentz) et non tam magnae («large») quam in mare Thorellii. — Pedum annulatio, Hentzio notata, in Thorellii exemplare unico, ut et in nostris, minime provenit. — Pro hisce valde dolendum, vulvam nondum sat evolutam fuisse, ut describi posset. In uno modo specimine rima transversa, ovata, cum margine corneà leviter infuscatà, et ahuc aegre, distinguitur. — Tarsi III paris « segmentationem », Thorellii in suo mare maturo detectam, quoque constare in feminis mihi non successit, metuenti, teneras hasce araneolas. — Tarsi III paris « segmentationem », Thorellii in suo mare maturo detectam, quoque constare in feminis mihi non successit, metuenti, teneras hasce araneolas. Curagao (Willemstad). Sub lapidibus magnis et subtus excavatis. N.B. Hocce domicilium pro Pholcis mihi hucusque non aliter cognitum fuit, quam pro PA. opilionoide Schrank. Confer Thorell (On Synonyms, p. 150), Simon (Arachnides de France, T. I, p. 260), ac Bertkau (Jersuch, u.s. w.S. 399). Cambridge, pro Pholcis in genere, perhibet: « Occasionally under and among large stones» (Spiders of Dorset, p. 76). THERIDIANAE. 6. Lathrodectus curagaviensis Müll. 9, d et cocon. Mas unicus, valde rarus. Feminae in exernplaribus numeroissimis, in omnibus picturae et aetatis varietatibus, incluso, ut credo, Z. erebus (fere tote niger) Duf. et Sav. De lac aranea, cujus venenum indigenis sine dubio nimis timetur, confer mea « Studien over de 2,9. Curagaosche oranje-spin», in Tijdschrift ARANEAE EXOTICAE voor Entomologie, deel III, 1860, blz. 46. Posthac plura et meliora, inter alios, de cà scripsit Thorell in Oefversigt af kongl. Vetenskaps-Akademiens Förhandlingar, 1870, n°. 4, p. 372, et in Proceedings o. t. Zool. Soc. 0. London, 1875, March, p. 141, ubi 7 ad. descripsit. Curacao (Willemstad, St. Jan), Bonaire (Fontein). 7. Lathrodectus geometricus C.K. 9. Femina unica adulta, magnitudine ac structura cognitis, multopere cum specie praecedente conveniens. Confer C. Koch, Die Arachnulen, Bd. VIII, S. 117, Fig. 684, et T. Thorell, On some Spiders of New Caledonia etc. in Proceedings o. t. Zool. Soc. o. London, March 2, 1875, p. 138 (varietas #). Simon quoque hunc ex multis altera locis accepit deque illo scripsit: « Espèce remarquable par la vaste étendue de son habitat» (Arachnides de Khartoum etc., in Æxtrait du Bull. de la Soc. Zool. de France, T. IX, 1884, p. 21). Dorsi abdominis pictura pulchre expressa et quidem adhuc distinctior quam in figura citatæ, imprimis quam atlinet ad maculas medianas nigras, albo-zonatas, quae similares videntur cum his in C. Kochii Met (Lathrodecto) Schuchii ex Graecià (Fig. 167). Ventris, in medio albescentis, signa hujus auctoris (« zwei Längsflecken bräunlich ») in nostro exemplari desiderantur; supra, duabus maculis rotundatis fuscis excipiuntur. Infra, tales itidem observantur minores circum basin mamillarum (hae non totae rostgel). B. sed basi fuscescentes. Epigyne, de qua auctor tacet, simplex, aliquantulum elevata, in medio rimà transversà superficiali corned infuscatà instructa. Curacao. Absque domicilii indicatione. 8. Lithyphantes septemmaculatus Keys. 2. Longitudo totalis 3 mm. Pulchra haec araneola, primo intuitu, nostrae Steatodae guttatae Wid. subsimilaris, ex omni parte, respondet ét descriptioni ét figuris Keyserlingii. Confer ejus opus praeclarum: Die Spinnen Amerika's, Theridiidae, 1. Hälfte, IL. Bd., S. 144, Tab. VI. EX INSULIS CURACAO ETC, 235 N.B. Proprie dietu septem maculae in nostris duobus exemplaribus ad novem ducì possent. Macula enim Keyserlingii septima, supra-analis, mediana, de quà dicit «oft in der Mitte getheilt », nobis in tribus maculis minoribus dividitur. Curacao. Sub lapidibus. EPEIROIDAE. 9. Gasteracantha Raimondii Tacz. g. (An = Epeira cancer Hentz?)). Longitudo totalis 8 mm. abdominis cum spinis 6,5 mm. Latitudine » » » 13 » Evidente ad facantha Sim. pertinet. Licet picturae obscurioris, magis picei, et pro hac imprinis minus cum G. rubiginosa C.K. (quäcum auctore e longinquo comparatur) conveniens, pro aliis supra notatae speciei characteribus satis similaris videtur. Confer Jlorae Rossicae. Les Aranéides du Pérou central, par Taczanowsky, T. XV, 1879, p. 106, Tab. I, fig. 25. Quia haec in magnà altitudine vitam degit et nostrum exemplar in plano, ad littora maris et fluminis, tantillum in dubio versor. Ceteroquin èt descriptio ét figura (25 magis quam 26) conveniunt. Ita stigmata ad spinarum basin lateralium in magnas maculas irregulares nigras confluunt; — tam antice quam postice, ut et in dorso, multis aliis haec Gasteracantha est convexior; — spinae anteriores distincte ceteris minores; — sternum cum maculà medianà rubroflava (illA vero parva, non «grosse» Tacz.). Suriname (Paramaribo). Sine domicilii indicatione. 1) Hujus vero diagnosis, Black; disc of the abdomen yellowish with black dots, circumference with black spines” (Spiders). O. United States, p. 126; plate XIV, fig. 13), quidem convenit, sed nimis brevis, ut sat consideri possit. Argiope argentata Fabr. (C.K., WIk.) get « cocon ». Valde affinis cum Argiope Maronico Tacz. (Confer Horae Rossicae, T. IX, p. 261 et T. XV, p. 102). Exemplar unicum, bene conservatum et perpulchre pictum. Haec species ceteroquin in America meridionali, mare excepto »), secundum Holmbergii effatum, « vulgarissima ». Non raro non solum in America, sed in aliis regionibus tropicis, variare videtur, uti Taczanowsky pro speciminibus ex Peru observavit. Ejus quoque « Maronicus » forsan ad varietates duci potest. Pro hac specie differentias principales assumsit: 1°. in abdominis tuberculis lateralibus, non rotundatis sed conicis, apice acuto. Idem in nostro exemplari non pro omnibus hisce, sed evidenter pro duobus anticis valet. 29. in dorsum magis applanatum et sine vestigio parvi tuberculi mediani. Id ita etiam nobis provenit. Porro pro nostro quoque adest in ventre «un chevron assez aigu» (haec vero non » mince » ni « jaune », sed sat lata et alba); — itidem in medio sterni «une grande figure jaune, en forme de croix?). Bertkau, ut et mihi videtur, recte animadvertit, argentatum CG. Kochii non similem esse hujus fenestrino. Epigyne, Bertkauo pro argentatæ figurata, perfecte cum hujus organi conformatione in nostra Argyope convenit. E contra in hacce minime constare potui « den scharfen Kiel auf der Unterseite an das Hüftglied des ersten Bein-paares » 3). A. flavipalpis Luc. et A. Pechuelii Karsch »), ambae ex Africa, etiam nostrae araneae, pro magnà parte, valde affines puto. Harum pictura ventralis tamen multopere variat. Sed ita quoque variant in nonnullis harum «specierum », ut in nostrà. Palpi, nunc totu flavi, ut in nostro, tunc nigro-annulati, ut in Maronico. [mm] E. L. Holmberg, in Expedicion al Rio Negro, Zoologia, Buenos Aires, 1881, p. 121, affirmat, se inter mille exemplaria nunquam marem (quem adhuc indescriptum credit) invenisse. Haec sterni figura eodem modo L. Kochio depingitur pro sua A. amend, ex Japan (Verhandl. d. K. K. zool. bot. Gesellsch in Wien, Bd. XXVII, 1878, S. 736). Confer ejus Verzeichniss der Arachniden aus Brasiliën u. s. w. Brussel, Hayez, 1880, S. 93. Giebel’s Zeitschrift u. s. w., 1879, Bd. IV, S. 340. INSULIS CURAGAO ETC. 237 Aruba (Oranjestad) et Bonaire!). Ad Cactum Opuntiae. N.B. Saccus ovulorum plano-globosus coloris est laete viridescentis. 11. Epeira trivitata Keys. 9. Longitudo totalis 10 mm. Exemplar unicum. Confer Eugen Keyserling. Beschreibung neuer Arten der Fam. Orbitelae, S. 95 (33), fig. 6. Palpi non tote flavescunt, articulis terminalibus nigricantibus. Cephalothoracis vitta tertia (mediana) parum expressa. Abdominis indumentum, antice, variat ad modum ejus Z. triangulae, ibi, nempe, sparsim, « bekleidet mit zahlreichen aus dunklen Fleckchen entspringende Härchen ». Epigynes conformatio, cum processu styliformi typico, et ventris maculatio in nostro specimine sat his in trivitatd similes. Curacao (Willemstad). Ad arbustum. 12. Epeira pallidula Keys. 9 (?). Longitudo totalis fere 8 mm. Exemplar unicum (albino). Confer « Beschreibung» pro n°. 11 citatum, S. 125 (42), fig. 14. Huic Keyserlingii major. Anne alia species? Capite enim, ut et mandibulis, fortissime convexis ac valde latis; de horum nitore atque colore profunde fusco auctor tacet. De hisce quidem mentio fit pro praecedente Keyserlingii alià, certe affini, specie, nempe sud £. dubid (S. 123 Hujus contra abdominis pictura atque cpigynes structura valde diversae ab eis in pallidulä et in nostro exemplari. Epigyne, in his est sine scapo seu stylo ordinario. Proprie dictu medium 1. Ibi quidem vidit van de Poll, sed occasionem capiendi non habuit. 2. De hacce scripsit, Der hintere Theil des Cephalothorax ist gelb, der ordere dagegen dunkelbraun gefärbt, ut in nostra observatar, cum eadem figura triangulari, et uti pro dudid pingitur (Tab. IV, 12). ARANEAE EXOTICAE tenet inter ambas Zpeiras hic citatas, cephalothorace magis similari huic dubiae, abdomine magis huic pallidulae. Curacao (Willemstad). Absque ulteriore indicatione. 13. Nephila clavipes Walck. (non C.K.) 9 et 4. Verosimiliter = cornuta Pall., = fasciculata de Geer (Bertkau), et ut credo, = clavipes Tacz. (perverse sub Koch). Longitudo g 25 mm. Femina. Cephalothorac bituberculato, tuberculis magnis nigris (inde «cornuta» dicta); sterno triangulari. Abdomine e flavo lutescente, albido (subargenteo?) maculato, imprimis in lateribus. Quoad colorem van de Poll notavit: «hunc, in vivo, pulchre viridescere». Et aliis auctoribus « oliven-farbig » dicitur. Pedum (ruforum, ad extremitates infuscatorum), quantopere adsunt, paris IV tibiis fortiter nigro-fimbriatis (inde «fasciculata» dicta). Epigyne simplex, in lato tuberculo posita, maculæ transverse ovata, nigro-fuscà, cum duobus orificiis rotundatis nigris, indicatur. Mas. Cephalothorac et abdomine (magis ovato quam cylindrico) e fusco flavescentibus; illius lateribus, triquetrim, e nigro-fusco late zona-tatis, hujus dorso, in medio, trabeculæ longitudinali e nigro-fuscà notato. Palpi stylo ordinario minus elongato et ad apicem in N. maculatus Fabr. Curacao (Willemstad). 2 et d iisdem locis, sed non secum. Ad « Mangrovam» (?). N.B. Nec Hentz nec Keyserling, tamquam scio, de Neph Americanis scripserunt. Walckenaer vero nostram speciem communem et propriam dicit : « au continent des deux Amériques et dans Archipel Américain » (Hist. natur. des Aranéides, 1806 : Explication des Planches). Hujus speciei Indiae occidentalis, tam color et pictura 1) Verzeichniss Arachniden Brasiliöns, S. 86. 2) Horae etc. T. IX, p. 147. EX INSULIS CURACAO BTO. 239 quam longitudo, multopere, pro locis et praesertim pro aetate, variare videntur, uti, magis adhuc, pro ejus congenere orientali (N. maculata Fabr.) constat. Inde verosimiliter cognominum supra dictorum aliorumque confusio apud auctores. HETEROPODOIDAE. 14. Selenops (Hypoplatea) celer Mac Leay 9, junior!). Ei valde affinis mihi videtur Keyserlingii Selenops nigromaculatus, e Mexico %). Longitudo 5 mm. Griseus, nigro pictus, et uti Mac-Leay rectissime animadvertit, habitu Artamo C. Koch simillimus. Six ocelli in an arch convex outwards and two others (which are the least of all) in front, at each corner of the head (M.L.) 3 (sic). Oculis vero imprimis quatuor maximis, macula nigra circumdatis, uti in migro-maculato Keys. Ceteroquin horum magnitudo relativa ab amborum auctorum descriptionibus et Mac-Leayi figura paullulum differt in exemplari nostro. In hocce duo oculi anteriores, ad latus cephalothoracis, equidem minutissimi, sed oculorum 6 posteriorum duobus externis, in declivitate externa cephalothoracis positis, non tantopere ovatis, uti Mac-Leay pinxit. Hujus quoque seriei (posterioris) duobus medianis ceteris minime aequalibus, sed sat multo minoribus. Cephalothoracis margine (apud Mac-Leay griseo), uti in nigro-maculato Keys., nobis nigricante. Sternum postice non tantopere excavatum quam in celere. Mandibulac, prope ungues, bidentatae (M.L.). Annals of Natural History, Vol. II, London, 1889, p. 6 (In Cuba communis). Die Spinnen Amerika's, Laterigradae, 1880, S. 230. Celer illi solummodo ex Mac-Leayi descriptione cognitus. Oculatio haecce non sine quädam homologià cum illâ in Periesoblemmi thomisiformi Cambr. (Proceed. Zool. Soc. o. London, Oct. 1881). 240 ARANBAR EXTRACTORAE Maxillae parum vel non incurvata ad labium (« straight » M.L.). Abdominis apice non tam «nigro» ac «emarginato» (M.L), quam in celere adulto. Pedum paris tertio ceteris aliquantulum longiore, tam in celers quam in #igro-maculato. Horum fasciatio (annulis incompletis) nigra nec cum descriptionibus specierum dictarum, nec cum Mac-Leayi figura tote conveniens. In specimine nostro ad tibias ceteris distinctior. Mamillae (de quibus auctores nostri tacent) luteae, nigro-maculatae, modice magnae. Duae superiores cylindraceae, longiores, rectae, multum a sese remotae. Inferiores duae conicae, crassiores, proximae et convergentes. Mediae parvissimae, parum conspicuae. Bonaire (Fontein). Sub lapide!). 45. Heteropodae 9 junior, mihi indeterminabilis. Longitudo 19 mm. Nescio, quid de ed faciam. Zaterigradae in Spinnen Amerika's von Graf E. Keyserling hanc speciem mihi non continere videntur (Resp. oculationem). Diversa a MH. venatoria L. clypei colore obscure fusco, absque vittà flavà-aurantiacà. Mandibulis, ad longitudinem, nigro-tristriatis. Mamillis, ad latus, nigro-lineatis. Abdomine solito magis ovato. Oculis quatuor lateralibus ceteris majoribus, medianis seriei anticae omnium minimis! Pedum paribus I, II, IV parum longitudine diversis, femoribus nigro-lineatis et maculatis. Pictura et colore aliquomodo conveniens cum Sarotes procerus L.K. (Arachniden Australiens, 14th Lieferung), itidem, sed respectu alio, cum Heteropoda meticulosa ES. (Révision des Sparassidae, 1) In Cuba vero haec aranea „is darting, in the rainy season, with extreme velocity, over the plastered floors" (M. L.); „elle court les plafonds en temps de pluie’ (Ramon de la Sagra). EX INSULIS CURACAO ETC. 241 p. 58); quoque dubitavi, de Heteropoda bivittata Th. (Studi s. Ragni Malesi, I, p. 145). Curacao (Willemstad). 16. Misumena crocea Keys. 9 jun. et pullus (?). Longitudo 6 mm. | Ambae nondum adultae, epigyne deficiente, ut et in dicta Keyserlingii specie, quäcum color, oculatio, pedumque longitudo sat conveniunt. Vittae longitudinales thoracicae magis distinctae sunt quam abdominales, tamen in pullo provenientes. | Cephalothorace setulis anticis nigris; harum major incurva utrinque ad o culorum posticorum latus. Abdomen praeterea scatet parvis maculis creplaceis, pro dicta specie non notatis. Anne alcohola productae. Habitu totali (non colore et picturà nec longitudine) quodam modo M. tricuspidatae Fabr. nostrae similis. Curacao (Kato). Absque domicilii indicatione. LYCOSOIDAE. 47. Ctenus hybernalis Hentz, 9 junior. Longitudo 8 mm. Oculis duobus anticis (prima Hentzii series) valde pronis. Cum ceteris nigricant, lateralibus secundae (mediae) Hentzii seriei, magis albescentibus seu translucidis et planioribus. Haec series est valde procurva. Pictura cephalothoracis omnino, haec abdominis satis cum Hentzii figuratus quadrat; haec ventris (in nostro specimine tote lutei) abest; itidem pedum extremitates tibio-tarsales non nigricant. Epigyne nondum evoluta. Sin species diversa, ratione habità totius formae ac picturae Lycosinae, C. /ycosoides sub nomine indicari potest. Primo adspectu pro Lycosae specie habui, sed tarsi modo  5.5 mm. Cephalothorace planissimo, uti in nonnullis Maeviae ac Marpessae speciebus. Oculis lateralibus anticis relative parvis, posticis pulis per minoribus; medianis minimis, fere in horum medio et in eadem linea positis. Pare pedum IV ceteris multum longiore; omnium femoribus incrassatis ac infuscatis, imprimis in pare I. Pulchrum nostrum specimen sat quadrat cum brevi descriptione et meliore figura. Golor vero palporum pedumque, ut et areae dorsalis inter «taenias» albas, indicium «black», pro tota araneà datum, minime respondent, illis rufis et hac obscure fusca. Quoque tarsi, — quidem ungues, — non nigricant. Insuper variat maculis parvis albis in cephalothorace, pone oculos posticos, obviis, Hentzio non indicatis. Epigyne ex duabus rimis transversis, corneis, rubris constat. Mamillae luteae, breviores, sat crassae, contiguae. Bonaire (Fontein). 19. Euophrys leucophaea C.K. var. (?). Longitudo 4 mm. Dubitavi an referri deberet ad Attum capitatum» Hentz, et magis adhuc ad ejus Attus mel. Tartis, propter hujus dentem magnam ad basin mandibularum, et propter amborum pedum paris longitudinem ceteris multo majorem. In leucophaed Kochii, ex Pennsylvanien, frons magis albescit. An hujus pubes alba in nostrá abrasa? Ad clypeum et mandibularum basin haec distincte provenit. Stria nigricans in medio folii dorsalis, pro type indicata, in nostro specimine desideratur. Curacao (Kato). In ejus Indice, "la sensolia" scribitur. — Haec, nec sequentes, in numerosis Attidum Guianensium speciebus, quas descripsit Taczanowsky, obvenire videntur. Exceptis, inter alia, "le large trait blanc tout le long du dessus de la tête et les deux grandes taches de la même couleur derrière les yeux de la dernière paire", Altus Guianensis Taczanowsky (Horace, T. VIII, p. 61) specimini nostro plus minusve affinis videtur. EX INSULIS CURAQAO ETC. 243 N.B. Pictura dorsi abdominis hujus araneae, albo-limbata vel zonata, quoad formam plus minusve analoga, in diversis aliis Attoi- darum speciebus conspicitur , e. g. in Cocalo albo-limbato Thor. , in Preirid albo-limbatd E. Sim., in Wald albo-vittatá Keys., in Hasario albo-cincto L. Koch, in Maevid allo-zonatd mihi (e Sumatra), in duobus Attis, supra citatis, Hentzii, et forsan aliis. Inde harum diagnosis differentialis non facilis. 20. Attus Bonairensis n. sp. 4. Longitudo fere 4 mm. (cephalothorace abdomine longiori). Cephalothorax semiovatus, margine anteriore truncato, clypeo minimo, albo-piloso, vertice plano, thorace abrupte declivi, niger, metallice micans, tote, inprimis postice, late albo-limbatus, insuper in declivitate thoracicà tribus parvis striis albido-pilosis, minus distincte, ornatus. Fronte et lateribus sparsim longe nigro-sctosis. Oculi medii antici magni, contigui, glauci; laterales antici iis plus duplo minores; duo secundae seriei minuti, fere in medio, sed posticis tantillum proximiores, lineà rectà inter anticos et pos- ticos; hi lateralibus anticis paulo majores et longe a sese.remoti, Sternum ovatum, fusceseeus. Mandibulae directae, conicae, parvae, sed sat crassae, rubro- fuscae, ad basin albo-pilosae, ungui rubrä minutà. Maxillae latiores ad apicem, rufae, labio multo longiores; hoc parvo, ad speciem triquetro, nigricante. Palpi mediocres, sat robusti, albescentes, ad apicem partis tibialis parvà apophysi laterali, leviter calcaratà, nigra instructi, bulbo fusco, longiore quam latiore, simplici, galeaeformi, apice breve piloso, subtus spinam semilunarem , recumbentem includente. Pedes mediocres, hi IV paris ceteris sed paululum longiores , omnium femoribus, inprimis paris I et II, incrassatis, e flavo rufis, cum tibiis, supra et ad latera, nigro-infuscatis, sat pilosi et praesertim pare III et IV longe et fortiter aculeati. Abdomen cephalothorace minus, tam latitudine quam longitudine, anguste ovatum, apice acuminatum, griseo-fuscum et (in exemplari siccato) luteo pilosum, picturae incertae (partim abrasae), ad basin, 244 ARANEAE EXOTICAE EX INSULIS CURACAO ETC. In medio dorsi et ad mamillarum latera, nigro-tinctae. Ventre luteo, in medio, late obscurius infuscato. Mamillae luteae, mediocres, longitudine fere aequales, parallelae, cylindratae, superiores tenuiores. Bonaire (Fontein). N.B. Strenue perscrutanti praecipuos, qui de Attoïdeis Americanis scripserunt auctores, Keyserling, Peckham et alios, — inter quos Taczanowsky pro 54 speciebus, plurime novis, notandus, — mihi non contigit, hanc araneolam dignoscere. Idcirco novam speciem proponere coactus fui, quamvis haec fere nullo charactere proprio gaudet, sat specifico ad illam denominandam aliter, quam secundum insulam, quà capta fuit. Ut abunde patet, haecce nostri collegae Gollectio aranearum exoticarum, etsi parva, nihilominus pretiosa dici meretur. Ei proverbium non multa sed multum summo jure applicari potest. Inter 20 sua specimina non incluso quam 7 proveniunt, inter alia, magni pro araneologid momenti, scilicet: 2 Storénae rarae (quarum 1 nova), — 2 Pholcoïdae perrarae, — 1 Selenops parum cognitus. Aitus verosimiliter speciei novae, et, "last not least," Nops, ad omnium rarissimas ducenda! Peregrinatori transmarino Hollandico, pro suo labore, tam improbo quam fertili, et hac occasione nostrae graliae ofleruntur. LIJST VAN PLANTEN, waarop de in Nederland voorkomende MICROLEPIDOPTERA te vinden zijn, DOOR DIRK TER HAAR. (Vervolg van deel XXIX, blz. 150). 181. POA L. (Beemdgras). Elachista cerusella Hbn. — JV en 77 — M. Poa annua L. (Pluimgras). Elachista nigrella Tr. — ///, /V en VI, VII en VIII — M. Poa compressa L. Elachista nigrella Tr. — 771, JV en FI, VIT en VIII. — M. Poa pratensis L. Elachista luticomella Zell. — F. — M. in de onontwikkelde bladeren 182. POLYGALA L. (Kruisbloem). Polygala chamaebuxus L. * Hvpercallia citrinalis Scop. — 7. — in de eindscheuten en in B.....……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… Hypercallia citrinalis Scop. -- Ve — in de eindscheuten en in B.. POLYGONUM L. (Duizendknoop). Polygonum aviculare. (Kieupelgras). Nomophila noctuella W.V. VISI, IX cn unner. Augasına aeratelluss Zell. — najas tot in JN. -- in de gallen. 878 885 891 427 427 62 423 246 LIJST VAN PLANTEN WAAROP DE IN NEDERLAND Polygonum hydropiper L. (Waterpeper). Gracilaria phasianipennella Hbn. — Zen VIII, IX. — erst M. dan I.. Polygonum persicaria L. (Perzikkruid). Gracilaria phasianipennella Hbn. — VJen VIII, IX. — erst M. dan I.. Polygonum persicaria L. (Perzikkruid). Gracilaria phasianipennella Hbn. — VJen VIII, IX. — erst M. dan I.. 184. POPULUS L. (Populier). Teras ferrugina W.V. — VI, VIII en IX. — I. Penthina salicella L. — VJ volwassen. — I. Grapholitha incarnana Haw. — in de eindscheuten. aceriana Dup. — VJ volwassen. — in de eindscheuten nn » oppressana Tr. — (nog niet beschreven). » ıninutana Hbn. — 7, VI. ? Phoxopteryx diminutana Haw. — zomer en najaar. O. ingesponnen. — I... se Tachyptilia populella Clerck. - I. tusschen de topbladeren. Gelechia turpella W.V. — #, PI — I.. » nigra Haw. — V, VI — I.. Chelaria Hübnerella Donov. — voorjaar tot 77 — I. Gracilaria stigmatella Fabr. — 7, VJen VIII, IX. — 1. Coleophora viminetella von Heyden. — volwassen 77. — K. Batachedra praeangusta Haw. — volwassen V/, — I.. Phylloenistis suffusella Zell 1), — VI, VIII en nog eens IX. — M ae ee Cemiostoma susinella H.S. — VJ, VIII, IX. — M.. Populus alba L. (Abeel). Nephopteryx rhenella Zincken. — najaar. — I. tusschen plat op elkander gesponnen bladeren Lithocolletis comparella Zell. — zomer en najaar. — M. * Nepticula turbidella Hein. — laat in het najaar. — M. * Nepticula turbidella Hein. — laat in het najaar. — M. 1. Door mij te Domburg in aantal ook op Populus alba L. gevonden, 774 774 184 264 325 326 332 395 612 629 630 630 695 767 808 863 945 949 131 939 975 VOORKOMENDE MICROLEPIDOPTERA TE VINDEN ZIJN. 247 Populus canadensis Smith. Nepticula turbidella Hein. — laat in het najaar. — M. 975 Populus nigra L. Nepticula turbidella Hein. — laat in het najaar. — M. 975 Trimaculella Haw. — 11 en najaar. — M.. 1004 Populus pyramidalis Rozier. (Italiaansche populier). Nepticula turbidella Hein. — laat in het najaar. — M. 975 Trimaculella Haw. — 777 en najaar. — M.. 1004 Populus tremula L. (Esp, Ratelpopulier). Tortrix crataegana Hbn. — V, VI. — I. — (Sorhagen, Ent. M. M., XXI, p. 41)...... 198 Grapholitha Branderiana L. — 7. — I — (Barrett, Ent. M. M., XXI, p. 41)...... 283 Ophthalmicana Hbn. — volwassen einde /. — (zie Barrett, Ent. M. M., XXI, p. B. E. Z., XXVI, p. 132)...... 198 Ophthalmicana Hbn. — volwassen einde  en najaar volwassen. — o. in een toegevouwen blad. — verpopt voorjaar. — L.. ww..... 390 » tineana Hbn. — I. — (niet beschreven)... 394 Gelechia nigra Haw. — 7, VI. — I...... 630 * Gracilaria populetorum Zell. — (niet beschreven)... 765 Lithocolletis Tremulae Zell. — V, YII. — M. onderzijde. 940 * Nepticula argyropeza Zell. — M... + 975 * assimilella Zell — 1 en herfst. — M... 1003 *  tot voor- jaar. — eerst M. dan onder den rand of een stukje van het blad, eindelijk I... + 80 248 LIJST VAN PLANTEN WAAROP DE IN NEDERLAND Potam. Incens I. Acentropus niveus Oliv. — (zie bij Potam. crispus L.). Potam. pectinatus L. Acentropus niveus Oliv. — (zie bij Potam. crispus L.). Potam. perfoliatus L. Acentropus niveus Oliv. — (zie bij Potam. crispus L.). 186. POTENTILLA L. (Ganzerik). Teras aspersana Hbn. — FI. -— I.. » Schalleriana L. — 77, VIII, IX. — I. Potent. anserina L. (Zilverschoon). * Nepticula occultella Hein. — ZZ/ en najaar. — M. Potent. tormentilla Sibth. (Zevenblad). * Nepticula aenofasciella H.S. — najaar. — M.. * » tormentillella H.S. — M. * » occultella Hein. — WV JT en najaar. — M.. * » arcuatella HS. — M. 187. POTERIUM L. Poterium sanguisorba L. (Pimpernel). Teras aspersana Hbn. — VL. — I. * Nepticula Poterii Staint. — M. 188. PRENANTHES L. Pren. purpurea L. Pterophorus brachydactylus(a) Koll — V, WJ.. 189. PRIMULA L. (Sleutelbloem). Prim. farinosa L. Conchylis ciliella Hbn. — WII — in Z. 80 80 183 188 973 971 972 973 974 183 973 1051 246 VOORKOMENDE MICROLKPIDOPTERA TE VINDEN ZIJN. 190. PRUNUS L. Cemiostoma scitella Zell — WII, IX, X. -- M. bovenzijde. Prunus avium L. (Zoete kers). Lithocolletis cerasicolella H.S. — VZ, YZ/ en najaar. — M. onderzijde. . . . . © © © © ©. Prunus cerasus.L. (Zure kers). Penthina pruniana Hbn. — V volwassen. — I. Simaethis pariana Glerck. — #7, VIII. — I. ~ Swammerdammia pyrella de Vill. — VI, IX, À. — I. Argyresthia ephippella Fabr. — voorjaar. — in de blad- knoppen. Coleophora albidella H.S. — volwassen VI — K Hemerobiella Scop. — volwassen VI. — K Lithocolletis cerasicolella HS, — 7, YI en najaar. — M. Lithocolletis cerasicolella HS, — 7, YI en najaar. — M. Prunus cerasus L. var. austera Ehrh. (Morel). Enicostoma lobella W.V. — najaar. — I. onder de naar onderen omgevouwen bladeren * Tischeria gaunacella Dup. — zomer en najaar. — M.. Prunus domestica L. (Pruim). Teras contaminana Hbn. — /, ZI en VIII. — 1. Tortrix crataegana Hbn. — 7, VI. — 1. Tortrix crataegana Tr. — in Z.. ren Hyponomeuta padellus (a) LO — VL — I,.,,, 249 923 271 436 516 530 841 842 923 943 984 607 897 190 198 271 361 508 250 LIST 249 923 273 VAN PLANTEN WAAROP DE IN NEDERLAND Argyresthia ephippella F. — in het voorjaar in de blad- knoppen see ee ee + + 530 Cerostoma scabrella L. — WJ volwassen. — I.... 548 Gelechia vulgella Hbn. — 7. — I....... 661 Coleophora coracipennella Hbn. — ¥, YJ volwassen. — K. 812 » hemerobiella Scop. — #7 volwassen. — K.. 842 » Lyonetia prunifoliella Hbn. — voorzomer en herfst. — M. 943 Prunus Mahaleb L. (Weichselboom). * Hyponomeuta mahalebellus Guen. — lente volwassen. — I. 506 Prunus Padus L. (Vogelkers). 