Zuid-Carolina onder negerbestuur. Eene bijdrage tot de Kennis van Amerika
De handelende personen waren blijkbaar niet voor- nemens de verbintenissen van den Staat op den Ie- galen standaard te houden, maar door de nieuwe conversie een grooter bedrag aan schuldbrieven daar- neven te creëren, terwijl zij op leugenachtige v^jze verklaarden dat de Staatsschuld niet vermeerderd was. De geconverteerde obligaties werden niet in- getrokken y maar in wezen gelaten , en beleend , en wel door den finantieelen agent, wiens instructiên of aanschrijvingen van geenfe andere zijde konden ko- men dan van het ministerie van finantien; als wij dus van de 9.514.000 dollars aan obligaties, gesteld in de handen van den finantieelen agent, aftrekken de wettige obligaties , namelijk : voor 3.200.000 dollars , dan vinden wij dat onwettig is uitgegeven een be- drag van 6.314.000 dollars. IJier hebben wy dus het onwedersprekelijk bewijs dat alle finantieele beambten van den staat, zoowel als de Gouverneur zelf, in hunne officieele bescheiden den waren stand van zaken hebben verborgen , alsmede de uitgifte van schuldbrieven, en wij hebben de be- kentenis van het uitvoerend bev\and : >dat zij ook waren misleid , en dat al hunne opgaven betrekkelijk 126 de staatsschuld tot Sept 11. toe naar hun beste weten gedaan waren." Maar het feit , dat zich thans voordoet , toont dat Zijne Excellentie in Sept^ 11. zeer slecht was ingelicht, of dat het thans blykende bedrag aan obligaties, voor zoover het z^ne verklaring overschrijdt, sedert dien tijd ontstaan is. Daar er echter geenerlei schuld- brieven zonder zgne voorkennis kunnen uitgegeven worden , moet de conclusie z^n dat ]> terwijl h^ de schuld op anderen schuift, voor zoo ver zij aan- sprakelijk zijn voor de gevolgen hunner handelingen, hij zijne eigene schuld niet gaarne geheel erkennen wil." Ook kan zijn »streng per- soonlijk onderzoek ons niet overtuigen, dat de laatstgegeven voorstelling van den thesaurier , om- trent de werkelijke schuld van den staat , volle- dig en nauwkeurig is. Het is nu uitgemaakt, wat zonder de speciale com- missie van enquête , omtrent October 11. , nooit aan 't licht zou gekomen zijn , dat de Gouverneur en de Thesaurier van den staat aan de American Bank Note Company orders gegeven hebben tot het druk- ken van verschillende schuldbrieven en obligaties, ten bedrage van 22.540,000 dollars, welke alle aan den Gouverneur , aan den Thesaurier en aan den Contro- leur Generaal zijn afgeleverd, uitgezonderd 2.500,000 dollars aan obligaties , waaromtrent de orders van de bevoegde ambtenaren werden afgewacht. Tot conclusie: indien door H geen is uitgekomen 427 thans de onschuldigen, die* in de zaak betrokken zijn geraakt door hun ambt, gelijkelijk veracht worden, als de bedr^vers dier fraudes op groote schaal , dan mogen de ware schuldigen spoedig en zonder genade gestraft worden. Het bedrog, dat gepleegd is, vor- dert onvervnjld rechtsuitspraak : noch positie noch rang moge eene strenge verantwoording doen uit- stellen. Laat de slag . neerkomen op het hoofd vantrouwe- looze ambtenaren, lioe hooggeplaatst! Het crediet van den staat , zijne eer , zijne waardigheid, voor de toekomst, alles wat eene republiek achtenswaardig moet maken — het misbruikte vertrouwen , de ge- schondene beloften — de bedriegerijen in naam dier republiek gepleegd door schaamtelooze eerroovers en plunderaars — dat alles roept om gerechtigheid. Men late geen tijd voorbijgaan, waar de plicht ge- biedt. De heerschende partij moet de verantwoorde- lijkheid inzien , die op hare schouders rust , en han- delen tegenover boosvnchten, (al zijn het erkende lei- ders) zooals het recht zulks vordert, of zij moet aan- zien dat de scepter van het gezag uit die handen worde weggerukt onder de verwenschingen van een beleedigd en verontwaardigd volk. in het rapport van de Commissie uit de belasting- schuldigen van den staat, ingediend in die Conven- tie van 12 Mei 1871 wordt het geheele bedrag vau de staatsschuld opgegeven als te zijn: 20.045.151 — 1 dollars uitgezonderd de oorlogsschuld. 128 De Rechter Poland uit de commissie van het con- gres spreekt van die schuld in het rapport op de vol- gende wyze : >Het verschil van gevoelen in den staat omtrent het bedrag van de schuld verklaart de oppositie tegen het Gouvernement van diegenen , die klagen over de vermeerdering der schuld , en tevens de grieven te- gen de ambtenaren, wier gedrag onverdedigbaar is, omdat zy zulk eene kwestie doen ontstaan , en niet rond , duideiyk en eerlijk voor de zaak uitkomen. De moeilijkheden , waarmede het gouvernement te doen heeft , ten gevolge van de hevige vijandschap ^ die bij iedere zyner handelingen teekenen van leven geeft , worden duidelyk , afs men een onderzoek in- stelt aangaande het getuigenis , dat wordt afgelegd door diegenen, die klagen over eene vermeerdering van de staatsschuld. By voorbeeld in dat van den Rechter Carpenter, die in de vermeerdering van de staatsschuld, toegeschreven aan den Gouverneur Scott, ook opneemt 500.000 dollars schuld gemaakt gedu- rende het voorloopig gouvernement onder den heer Orr; verder de 1*000,000 dollars, om de rente van de vroegere staatsschuld , die gedurende den oorlog opgeloopen was, te betalen; en 1.259,000 dollars om de bankbrieven in te lossen, waarvoor het cre- diet van den Staat verpand was. Dit waren alle schulden, die bestonden vóór dat de Gouverneur Scott aan 't bewind kwam; maar zij worden gere- kend onder den schuldenlast , waarmede de staat zou 429 bezwaard zijn gedurende zijn bewind. Ook moet in aanmerking genomen worden dat een gedeelte van de Bankbilletten gedurende den oorlog werden uit-» gegeven , en buiten rekening moesten blijven als zijnde wegens den oorlog uitgegeven; maar daar het bedrag daarvan niet bekend was , werden ze mede opgenomen onder degenen , die afgelost zouden wor- den. Dit gedeelte van de schuld mocht natuurlijk niet worden vereffend op den voet van het 14© amen- dement ; maar dat was niet de grond waarop door de aanklagende partijen gewezen werd. Maar van den anderen kant verschillen de verklaringen afgelegd door den Gouverneur , den Thesaurier , den Contro- leur en den finantieelen agent zoozeer van die van andere personen , die vermeenén kennis te dragen van overuitgifte van obligaties , van beleening van andere, en van 't bedrag der staatsschuld in 't al. gemeen , dat het wezenlijk bedrag van de schuld een onuitgemaakt probleem schijnt te zijn , waarin de Gouverneur, de Thesaurier en de Staatsagent be- trokken zijn, beschuldigd van oneerlijke en onwetti- ge handelingen , en dat er zooveel onzekerheid is omtrent een punt, dat de boeken van den staat ter- stond moesten uitmaken bij 't minste onderzoek, dat het strijdvoeren over dat onderwerp op zich zelf reeds onteerend is voor die ambtenaren , en niet anders dan nadeelig kan zijn voor het crediet en de belan- gen van de Republiek. De commissie zegt verder: »Wg lasschen hier verder ook in wat de Gouver- 9 130 neur Scott zegt aangaande de groote vermeerdering van staatsschuld , en de aanmerkingen daaromtrent van de commissie uit het Congres, opgenomen in 't rapport van den heer J. E. Stevenson, in zijne spe- ciale Boodschap van 9 Januari 1872: BTegen het einde van 1868 bezocht ik New-York, om staatsobligaties te beleenen volgens de acten van 26 Augustus 1868. Ik v^erd daarin geassisteerd door de heeren H. H. Kimpton, F. A. Sawyer, lid van den Senaat der Vereenigde Staten , en den heer Greorge S. Cameron. Ik vervoegde mij by verscheidene gerenommeerde kantoren, om die negotiatie te slui- ten; maar zy weigerden geld te schieten op onze staatsobligatiên , want die schuldbrieven waren door de oppositie (die sedert steeds dezelfde onheilspellen- de stem tegen het crediet van den Staat heeft doen hooren) bedreigd met niet erkend te zullen worden. Daar de personen , die deze bedreigingen deden, in- vloed uitoefenden op de pers van den staat, ver- spreidden zij onder de kapitalisten buitenaf het denk- beeld , dat zy door eene op handen zynde reactie eer- lang weder aan 't bevnnd zouden raken. Daar de kapitalisten ondervonden hadden dat die personen, toen zij in 1862 aan 't roer waren, hun- ne schulden , waarvoor zij in het Noorden te boek stonden niet erkend hadden , zoo was het wantrou- wen van die kapitalisten in onze fondsen zeer natuur- lijk, en blijkbaar gegrond. Het bleek spoedig aan ieder, die met ons finantieel standpunt te New- York 131 bekend was , dat , om de^ geautoriseerde leening te kunnen sluiten , men niet moest vragen hoeveel wij ^ op de obligaties wilden opnemen , maar hoeveel wij konden opnemen. Na veel moeite, en met het meest mogelijke overleg , slaagde ik er in geld te krijgen, door tusschenkomst van den heer Cameron, tegen viermaal de waarde. De obligatiên werden na- meiyk genomen tegen 75 percent beneden pari , of ad 25 cents per dollar. Deze leening echter werd slephts geëffectueerd tegen de buitensporige rente van i^ percent per maand, of 18 percent 'sjaars, eene rente, die slechts van het onsoliedste effect gevraagd wordt , orli het groote risico , dat men bij die leeningen heeft, te dekken." »Bij latere beleeningen werden de effecten tegen hoogeren koers aangenomen, maar de rente varieer- de tusschen 15 en 20 percent , behalve dé provi- sie , te betalen aan den finantieelen agent. Als dus 3.200.000 dollars aan geld den Staat 9.514.000 dol- lars aan obligaties gekost hebben , dan volgt daar nog niet uit dat het fmantieel ministerie misdadig geconspireerd heeft tegen het crediet van den Staat, en nog minder dat eenig bijzonder lid van dat mi- nisterie billijkerwijs kan worden overgeleverd aan de verwenschingen van het publiek , of gebrandmerkt door de beschuldiging van misdadig wanbe- heer wegens de vermeende resultaten van de han- delingen van dat coUegie. Het zal niet ongepast z^n hierbg te voegen dat 132 het gewapende geweld, dat in de laatste drie jaren^ in onzen Staat heeft plaats gehad, op onze effecten denzelfden invloed heeft gehad , als een werkeiyke oorlog, door het verminderen van derzelver waarde,, aangezien geld duurder is in oorlogstgd dan in vrede." ^Degenen , die klagen over den lagen koers , te- gen welken onze obligaten aan de markt z^n ver- handeld, en dat drie en een hf Ive millioen dollars cou- rant niet minder dan negen millioen aan obligaties^ hebben gekost, hebben slechts kennis te nemen van hetgeen gezegd is voor het Hof der Vereenigde Sta- ten , dat thans zitting houdt te Columbia , om eene gereede oplossing te vinden voor elke finantieeleramp ,. die ons volk getroffen heeft.." De commissie voegt er b^ : ^Dit moge den aan- was der schuld verklaren, en het is wel waarsch^n- lyk dat er op geene betere voorwaarden geld te kragen was ; maar toch kunnen vnj niet aannemen ^ dat het noodig en goed was zich aan zulke onteerende en nadeelige voorwaarden drie achtereenvolgende jaren te verbinden. Ware het crediet van den Staat ongeschokt geble- ven tot 1868 toe, dan zou het niet ongepast geweest zyn kleinere leeningen te sluiten, op welke voor- waarden dan ook, om dat crediet staande te houden ; of eene hooge noodzakelijkheid kon zulke voorwaar- den tijdelyk rechtvaardigen tot een beperkt bedrag ; maar langs de straat, als een bedelaar rond te loopen , van den eenen makelaar naar den anderen 133 •oerwezen te worden drie jaar lang , om geld op te "flemen, tea einde oude en in discrediet geraakte schuld te betalen met drie dollars in nieuwe obliga- ties voor eiken te ontvangen dollar — dat schynt ons onverdedigbaar. Het wordt niet gerechtvaardigd door te toonen dat het legaal was , noch door het feit, dat staatsburgers conspireerden tegen het cre- diet van den Staat, ten einde zoodoende het Gou- vernement te ondermanen. De eigenlijke schuld in 1871 maakt een onderwerp uit van uiteenloopaude gevoelens. De documenten voor ons liggende schijnen uit te maken , dat de staatsschuld op den 20» December 1871 beliep 15.768.306,27 dollars. * ' Hierin zijn begrepen de 3.773.000 dollars aan obligaties , als collateraal voor eene vlottende schuld, geraamd op 900.000 dollars. De oude schuld was in 1868 geweest 6.454.306,27. Sedert zijn er obligaties uitgegeven , en overgemaakt aan den finan- tieelen agent, ten bedrage van 9.514.000 dollars. Totaal 15,968,306,27. Er zijn obligaties gehouden ter amortisatie 200,000 dollars , deze afgetrokken , blyfk er 15.768.306,27 dollars. Nu afgetrokken, zooals sommigen willen, de 3.773.000 dollars, als collateraal gedeponeerd voor de vlottende schuld, die bedraagt 990.000 dollars en deze er in de plaats bijgevoegd, dan krijgt men eene schuld van 12.895.306,27 dollars. Indien de Staat by machte ware hare verplichtingen na te 434 komen, dah zou er redelijkerwijs tegen deze de- ductie niets in te brengen z\jn, maar deze obliga- ten , dat weet jnen nu , zyn verpand te New-York tegen een vierde van de waarde, om deze vlottende schuld te dekken, die tegen die koersberekening nagenoeg er mede gelgk stond ; men weet nu , dat het crediet van den Staat reeds lang zoo gedrukt is, dat zijne obligaties aan de genade van woekeraars zijn overgeleverd; dat zijn finantieele agent gewoon is geworden, als zynde daartoe geautoriseerd, om de staatsfondsen tegen zulke voorwaarden te verpan- den; en dat deze meermalen de prooi zijn gewor- den van de geldschieters , omdat er geene midde- len voorhanden waren , oiii ze te lossen. Derhalve nemen wij die 3.773.000 dollars maar weer op in onze raming van de staatsschuld. '^ BEr berusten schuldbrieven by de schatkist, be- kend als de s t er 1 i ng 1 oa n ten bedrage van 6.000.000 dollars ; van deze zijn voor 3.500.000 dollars gereed, en voor 2.500.000 dollars liggen nog ongeteekend. Sommigen willen , dat ook deze bij het bedrag van de uitstaande schuld zullen gevoegd worden. Dat zou ongerijmd zijn , indien de hoofdambtena- ren , die ze onder hunne berusting hebben , man- nen waren van beproefde trouw. Zeker geen finan- cier zou willen , dat obligaties van de Unie , die ge- drukt, ifiaar nog ongeteekend ofwel gereed, maar nog niet uitgegeven waren , berustende als het eigendom van het Gouvernement in de kelders van de schat- '135 kist , zouden gerekend worden tot het bedrag der nationale schuld. Maar wanneer staatsbeambten de waarheid verzwegen hebben , en valsche of hoogst foutieve opgave gedaan hebben, hebbende gespecu- leerd op het afnemende crediet van den Staat , en rijk geworden zijnde , terwijl de Staat bankbreukig is geworden — wanneer die beambten , (beschuldigd op gronden , die veel schijn van waarheid hebben , van omgekocht te zijn , niet trachten , (terwijl hun de gelegenheid wordt aangeboden) zich te re chtvaar- digen — dan mogen verstandige lieden de veiligheid dier fondsen in die handen in twijfel trekken. Het gevaar is gropter voor de obligaties , 5ie gereed zijn, dan voor de ongeteekende , aangezien een enkel be- ambte er een zou kunnen plaatsen , en tengevolge daarvan een ander het ook moest doen. Indien wij derhalve de 3.500.000 dollars aan gereed liggende obligaties er maar b^ voegen , dan is de schuld 19.268.306—27 dollars. Indien de obligaties , die nog niet gereed zijn , hier ook worden bijgevoegd , ten bedrage van 2.500.000 dollars, dan zou het to- taal zijn 21.768.306,27 dollars. De zaak, alzoo van verschillende zijden bezien hebbende , achten wij het noodig te doen opmerken : dat, hoeveel grond er moge bestaan voor de vrees voor uitgifte van nu nog onuitgegeven obligaties , deze in elk geval niet tot het verledene of tegenwoordige, maar tot de toe- komst behooren , niet tot het bedrag van nu , maar van hetgeen later kan worden , en vóórdat wij ons 136- oordeel daarnaar richten, moeten wy ons oog ves- tigen op 't geen tegenwoordig plaats vindt in Zuid- Carolina en de gevolgen daarvan." De rechter Carpenter, door de commissie onder- vraagd omtrent de staatsschuld , zeide : T>Vraag. Ik ben van gevoelen, dat dit de vermeerdering is van de werkelijke staatsschuld , sedert het bevmid van den Gouverneur Scott , en deze obligaties zijn naar mijn gevoelen allen verkocht of met hypotheek bezwaard. Wat betreft de acte tot voorziening in 437 de behoeften van de schatkist , deze is zeer eigen- aardig in hare bewoordingen; niet eigenaardig mis- schien met betrekking tot zekere statuten van de Unie, maar eigenaardig met betrekking tot de sta- tuten van Zuid-Carolina , of van eenigen anderen Staat, voor zoo ver mij bekend. De Staat had dat jaar eene ontvangst aan belastingen van 1.100.000 dollars, eene som tweemaal zoo groot, als ooitnoo- dig was om het gansche raderwerk van het Gou- vernement van Zuid-Carolina te bekostigen, en meer dan tweemaal zooveel , als die kosten bedroegen ten t^de van het bewind van den Gouverneur Orr. Met die som in kas werd dus die acte goedgekeurd tot voorziening in de behoeften van de schatkist. Die acte luidt nagenoeg aldus : De Gouverneur wordt gemachtigd eene leening te doen van 1.000.000 dol- lars, ter voorziening in de behoeften van de schat- kist; en vei;der werd hij gemachtigd de staatsobli- gaties te verkoopen tot dat doel , tegen eenen koers overgelaten aan hem , aan den Controleur-Generaal, en den Thesaurier-Generaal , of ze te beleenen zon- der bepaling van koers. Hoeveel obligaties nu onder ^ie acte zijn uitgegeven (welke acte zooals u blijken 2al, hem autoriseert tot de uitgifte van 2.000.000 dollars in plaats van 1.000.000 dollars) weet ik niet, en niemand weet dat, behalve de Gouverneur, de Controleur-Generaal en de Thesaurier-Generaal. Zy erkennen voor 1.000.000 dollars te hebben uitgege- ven , hoeveel meer zij hebben uitgegeven weet ik niet. i38 Vraag. Maar zij mochten uilgeven zooveel obli- gation, als naar hun oorded 1.000.000 dollars zou- den opbrengen ? Antw, Ja, mijnheer, zij mochten uitgeven of be- leenen zooveel obligatièn , als waardoor een bedrag van 1.000.000 dollars in de schatkist zou komen. De acte autoriseerde hen daartoe. Vraag. Zelfs als er voor 2.000.000 dollars ot 2.500.000 dollars aan obligation toe noodig zou zijn ? Antw. Juist. Ik geloof, dat die opgave nog in een ander opzicht onnauwkeurig is ; ik geloof niet , dat zy op den In October 1867 de volle schuld noemde. Zy zegt 5.408.215,23 dollars. Ik ben van meening, dat zy ongeveer 500.000 dollars meer bedroeg. Ik heb mij zeer nauwkeurig daaromtrent geïnformeerd eenigen tijd geleden , en het stond mij toen volkomen helder voor den geest. Myne con- clusie uit de rapporten, en al wat ik kon machtig worden , was : dat de schuld van den Staat op den In October 1867 ongeveer 6.000.000 dollars was. Maar aangenomen de verklaring van den Controleur- Generaal , dat de schuld toen bedroeg 5.407.215,23. dollars , dan moet er naar mijn gevoelen bijgevoegd worden de 4.458.550 dollars , tot welker uitgifte aan obligatièn het Gouvernement Scott door de wetgevende macht geautoriseerd was, en dan moet er bijgevoegd worden de 4.000.000 doU. guarantie voor denBlue- Ridge-spoorweg, en in de derde plaats de 2.00Ü.00O dollars voor den Greenville-Golumbia-spoorweg. 139 Vraag. Daar het hier de plaats is, waar die zaak t'huis behoort, verzoek ik u zoo kort mogelijk te zeggen,, waarom gij meent, dat die sommen moeten b ij gevoegd worden, als schuld, en ol die niet even goed schuld zijn, als elk ander deel der staatsschuld t Antw. Misschien is het béter, dat ik met mijne verkla- ring voortga, zoodat alles dan bijeengevoegd kan worden. Vraag. Ook goed, ga dan voort, en geef uwe verklaring naar uw goedvinden in haar geheel. Antw. Dan behoort er ook nog bijgevoegd te worden ongeveer 1.000.000 dollars, (het juiste be- drag weet ik niet zeker) voor den Spartanburg en Union-spoorweg en voor den Laurensburg spoorweg. De reden, waarom ik de guarantie van den Green- ville-Golumbia-spoorweg opneem onder de staats- schuld , ten bedrage van 2.000.000 dollars, is, omdat de Staat eene hypotheek op dien weg gehad hebbende die heeft losgelaten, en de partijen, die thans eige- naars zijn van den weg, er eene eerste hypotheek op genomen hebben, en de weg in een slechten toestand is , en niet zóó zou kunnen verkocht worden .dat de beide sommen er uit kwamen. In ^t kort , de Staat zal nooit een cent van dien weg halen ; hij heeft de obligaties geguarandeerd, en die komen op hem neer. Vraag. Naar uw oordeel zal de andere hypotheek, en de te betalen kosten van aanleg, meer bedragen, dan de weg waard is , zoodat er voor den Staat niets over zal schieten? 440 Antw. Daar tw^fel ik niet aan wat de Laurens- burg-spoorweg betreft , de Staat is daarvoor borg gebleven ten bedrage van ongeveer 375.000 k 400.000 dollars met de achterstallige intrest gedurende acht k tien jaren ; die vireg is reeds failliet gegaan en in handen van andere eigenaars. Vraag. Hoe staat het met de 4.000.000 dollars obligaties van den Blue-Ridge-spoonnreg ? Antw. De Spartanburg-spoorweg staat daarme- de in verband ; die maatschappij staat onder nul , ofschoon zij nog niet failliet is. Op dien v^eg en op den Laurensburger-spoonnreg heeft de Staat gee- nerlei verband. Wat den Blue-Ridge-spoorweg betreft, slechts negen en tvnntig m^len van dien weg is geleed. By de 4.000,000 dollars door den Staat geguarandeerd zal nog wel 4.000,000^5.000,000 dollars moeten gevoegd worden, om dien weg te voltooien, en eer hij geheel klaar zal zyn, kan hy natuurlyk niets afwerpen. Met andere woorden : de staatsobligaties zijn uitgegeven, om de plaats in te nemen van het oorspronkelyk kapitaal, en door zulk een land als dat, zou dat fonds in elk geval geheel opgaan ; en als hij aangelegd werd , met obligaties in plaats van kapitaal, zouden zy ook opgeofferd worden. De Staat zyn verband lo'sgelaten hebben- de , en eene andere hypotheek op den weg to^e- laten hebbende , zullen zij , zoo voort gaande , ge- ' noodzaakt zijn den weg voor de gansche waarde die hij heeft, zoo hy verkocht werd, te bezwaren. 141 Vraag. Beschouwt gij dat dus als eene volstrek- te schuld van den Staat? Antw. Ik beschouw de geguarandeerde obligaties van den Greenville-Golumbia-spoorweg, van den Spartan - burg-spoorweg, en van den Laurensburg-spoorweg als staatsschuld, zoo goed als eenige andere staatsobligaties. Vraag. En geen er van z^n opgenomen in deze opgave van de staatsschuld? Antw. Geen enkele dollar er van. De Staat is nog borg voor verschillende andere spoorwegen , die ik niet genoemd heb, omdat ik geloof, dat deze in staat z^n te betalen, en zelven hunne schuld zullen betalen. Vraag. Hoeveel bedragen die andere verbintenissen ? Antw. Ongeveer 3.500.000 k 4.000.000 dollars. Vraag. De Staat heeft de risico van 't geen er met die wegen gebeurt , en de verliezen , waarvoor die maatschappijen bloot staan ; ofschoon gij denkt , dat hij daaromtrent gerust kan zijn, is dat toch niet zeker ? Antw. Ik beschouw die maatschappijen als volko- men solvent en in staat om te betalen. Ik geloof niet, dat de Staat in de noodzakelijkheid zal komen, het zij om de intrest , het zij het kapitaal dier obli- gaties te betalen. Vraag. Kunt gij eene raming opgeven van het wezenlijk bedrag der tegenwoordige staatsschuld? Antw. Als men deze cijfers samen telt , kon men zeer spoedig uitrekenen wat de schuld is, waarvoor de Staat tot den laatsten dollar aansprakelijk blijft. — (uitrekenende) H Is ongeveer 17.450,000 dollars." XIX. Over de fraudes bij het besteden van 700.000 dollars, toegestaan door de Wetg. Verg tot den aankoop van land voor de vrijgelaten slaven. Na de verkiezing van den Gouverneur Scolt, in 1868, kwam het onderwerp ter sprake land te koo- pen, en dat in kleine stukken onder de zwarten te ver- deelen. Dat idéé was menschlievend en prijzenswaar- dig. Tot uitvoering van hetzelve stond de Wetg. Verg. in Maart 1869, 200.000 dollars toe, en in Maart 1870, nogmaals 500.000 dollars; samen dus 700.000 dollars. De partyen, betrokken in het besteden van dat geld , begonnen terstond den Staat te bestelen , en tegelijkertijd dus de vrijgelatenen. Zij kochten land , dat geenerlei. waarde had als bouwland, en, in ver- standhouding met de verkoopers , kochten zij het zeer goedkoop , en rekenden het den Staat hoog aan ; door die zwendelar^ bedrogen zij den Staat , die de gelden had toegestaan , en de negers , die land hoopten te krijgen. De bijzonderheden omtrent die 143 knoeierij kan men vinden in de extracten die volgen. De heer Cardozo , voormalig Secretaris van Staat, en thans staatsthesaurier , spreekt in zijn laatste jaar- lyksch rapport over de landcommissie aldus : ^Overeenkomstig eene acte van de Algemeene Ver- gadering, goedgekeurd den 15 Februari 1872, die de landcommissie aüschafte , en de taak van dat col- legie aan den Secretaris van Staat opdroeg , gaf de heer H. £. Haijne , den 1 Maart daaraanvolgende , mij de rapporten over van de landcommissie , en ik nam terstond die werkzaamheden op mij. De Heer Haijne deed gedurende den korten tijd van zijne vraarneming van die betrekking, niette- genstaande het gebrek aan geld, veel om de rap- porten van de commissie te rangschikken, en daardoor bracht hij te uwer kennisse wat zijne voorgangers opzetteiyk schenen te willen verbergen , namelyk : de beschikking over de gelden, toegestaan tot aan- koop van land door hen die geen land hadden^ Maar ik vond, dat er nog veel te doen overbleef , want tot dus verre hadden de menschen , voor wie dat land gekocht was, nog. weinig of geen voordeel er van getrokken. Er kwamen berichten tot mij uit betrouwbare bronnen : dat vele stroken lands tot ontzettend hooge prijzen waren gekocht, en velen die anders iets daarvan hadden willen koopen, waren niet in staat, of niet genegen, om twee of driemaal de waarde van het land te betalen ; al waren de voorwaarden overigens aannemelyk. 14» Ten einde bekend te raken met den waren stand van zaken , de kwaliteit van het land en de men-^ schen, die verlangden te koopen, belastte ik den heer J. E. Green, ambtenaar bij den Senaat iedere strook lands , waarvan de Staat eigenaar was geworden , • in persoon te gaan zien, en mj] rapport te maken van zijn bevinden. Door den onvermoeideu 5^r van dezen heer zjjn honderden families voorzien van wo- ningen , en de landcommissie kan ten minste, in zeker opzicht, niet meer, met gelijken grond als vroeger , worden gezegd geheel zonder vrucht te z\jn ingesteld. Ik werd benoemd tot lid van den Raad van Ad- vies, toen de wet werd aangenomen in Maart 1869. Ik sympathiseerde van ganscher harte met het doel van de wet , nameiyk : woningen aan arme lieden te verschaffen. Ik trachtte mijn plicht getrouw te vervullen, maar uithoofde van de handelingen van den president der landcommissie, den heer C. P. Leslie, nam ik mijn ontslag in October 1869 , en wilde met den Raad niet meer te maken hebben , totdat de heer R. C. de Large tot lid der commissie werd benoemd. Het scheen echter bijna onmogelijk het kwaad te herstellen dat de heer Leslie en con- sorten hadden gedaan ten opzichte van de welda- dige onderneming door uwe vergadering tot stand gebracht. Ik vertrouw dat er niettemin nog veel goeds uit kan voortvloeien." Uit de tabel behoorende bij het rapport van den heer Gardozo blijken bijzonderheden aangaande hei 145 gekochte land , en komen tevens voorbeelden aan 't licht van tegenstrijdigheden in de gedane rekening en verantwoording : iets dat in de finantieele aan- gelegenheden van Znid-Carolina niet vreemd is. 3>ln 't geheel is er besteed 577.517 dollars en daarvoor staan te boek 112.404 acres land. »üit het rapport van den heer Kimpton, finantieel agent van den Staat (zie rapporten en resoluties 1871-72 blad 522) blijkt, dat hij heeft betaald uit het fonds voor de landcommissie op traittes enz. getrokken op hem door den staatsthesaurier 712.71,19 dollars. Verder blykt uit de rapporten van den thesaurier , dat hij voor de landcommissie heeft uitbetaald 90.058,25 dol- lars, uitmakende een totaal van uitgaven van 802.137,44 dollars," dus 224.620,44 dollars meer dan verant- woord is. »Volgens mijne opvatting van de wet had hetge- heele bedrag van de toegestane 700.000 dollars moeten besteed worden tot aankoop van land , en alle on- kosten voor opzichters, voor woningen enz. hadden moeten betaald worden uit het civile conttingent-fonds van den Staat ; en waartoe dan ook die 224.620,44 dollars mogen besteed zyn , ande/s dan tot aankoop van land , zij zijn niet besteed overeenkomstig de wet voor de landcommissie." Deze landerijen werden geïnspecteerd door agenten van den Staat en het navolgende zyn extracten uit hunne rapporten. 10 146 BEAUFORT. »De landcommissie bezit diie stroken lands in dit county. De eerste, het Rice-Hope-Tract, is zeer schraal , als zijnde voor 't meerendeel uitgeputte rijst- velden. Er ^oont nog niemand op. Het land werd ge- kocht tegen een meer dan exorbitant hoogen prijs." CHARLESTON. »De landcommissie bezit hier vijf en zeventig dui- zend acres land voor 't meerendeel ver van alle com- municatie per spoor of te virater. Niet dan met de gi'ootste moeite en kosten kon myn agent deze lan- den bereiken , en de kwaliteit, de waarde en de ge- schiktheid tot het doel , waarvoor zij gekocht zijn , opnemen. De Indiaansche Grove-Tiact is gelegen in St. John's Berkley , en is verdeeld in acht en twintig stukken. Een groot gedeelte van dit land, bekend als de Hou- se-tract , is geheel zonder waarde. De Wadboo-Ba- rony is schraal, weinig beter dan het eerstgenoemde, waarvan vijf stukken verkocht zijn en bewoond. De Cattle-Bluö-Tract werd gekocht van John Tu- ten, is gelegen aan de Ashley in het kerspel St. An- drew , en is verdeeld in veertien stukken , waarvan er deilien bewoond zijn. Dit land is ook schraal , en slecht van timmerhout voorzien. De Anendaw Tract (ook een van de aankoopen 147 "van Schley) grenst ten noorden aan Wythewood, en bevat 12.800 acres. De voorloopige opneming ^an die strook is geschied , en 1000 acres zijn af- gedeeld in stukken , om bewoond te worden. Nog ongeveer 2000 acres zijn geschikt voor bebouwing; de rest is een onafzienbaar moeras , en geheel zon- der waarde. CHESTERFIELD. Columbia S. Cz 14 September 1872 iien heer F. L. Cardozo. Secretaris van Staat. Mijnheer , Dit is het rapport omtrent het land van den Staat in Chesterfield County. Het ligt drie en dertig my- len ten noordoosten van Cheraw. Het is niets dan zand van 't eene einde tot het andere , en al kocht iemand het voor één dollar per acre , dan zou hij nog met geen mogelijkheid rekening kunnen maken, (get.) J. E. Green, Agent. Deze strook bestaat uit 6918 acres , en heeft ge- kost 44418 dollars. COLLETON. Van eene strook lands van 3200 acres in het county Colleton wordt gezegd : ^Dit land kon , op t ij d verkocht , geen vijf- 148 tig cents per acre doen. Het is aan de landcom- missie verkocht voor 19.500 dollars." De Gilbert Plantagie , gekocht van L. D. Cummings , is gelegen op zes mijlen van het station Ross , aan den Zuid-Carolina-spoorweg. Het land is uiterst schraal ; van de drie en vijftig stukken z^n er slechts negen tot bouwplaatsen gemaakt. Er zyn veel moerassen en poelen ; het is beter geschikt tot visscherij dan tot bouwlaQd. De Four-Hole strook, gekocht van W. B. Brown, is zeer schraal, half onder water, heeft geen waarde ; is niet bewoond. De Mc, Intyre strook, gekocht van George F. Mc.^ Intyre, is zeer schraal; niet bewoond. PICKENS. Er zyn in dit county zes stroken land gekocht door den Staat. Zy beginnen op ongeveer drie mijlen van het Court-house, en loopen langs de Six-Mile- Creek. Deze landen zijn uiterst schraal ; tot één dollar per acre zelfs wil niemand ze koopen. Die 1502 acres kosten den Staat 5256.50 dollars. MARION. ' De Staat heeft twee stroken lands in dit county gekocht: de Britton Neck-Tract, gekocht van J. H* Jenks, is op veertig mijlen van het Court-house ge- 149 legen, lusschen de beide armen van de Pedee-rivier. Deze strook is volstrekt zonder waarde, en zal zon- der twijfel niet beter worden, zoolang de rivier geene '^betere uitwatering heeft naaf zee." Natuurlijk waren er ook voorbeelden, dat de com- missie tot een behoorlijken koop gedrongen werd door vrienden van de vrijgelatenen. Van deze vermelden wij opzettelijk twee gevallen. 'Een van deze toont, dat, waar het land goed was, het wederom aan iets anders haperde. EDGEFIELD. »De Staat heeft in dit «ounty zes stroken land gekocht. De kwaliteit van het land is uitmuntend. De zes stroken zijn afgedeeld in vier en zestig stuk- ken , die verkocht zijn en bewoond worden. De Staat ■^al bij den verkoop niets verliezen. De menschen hebben hunne intrest prompt betaald. De heer John Woolley, agent onder Leslie, heeft van die nieuw gevestigde lieden eene aanmerkelijke som reeds ont- vangen, maar is tot dus verre nog in gebreke ge- bleven het mij over te geven, hoewel ik hem zulks herhaalde malen gevraagd heb." CHARLESTON-COUNTY. ]»De Rushland-plantagie , aan den Staat verkocht •door C T. Chase, ligt op John's-eiland. Zij is ver-^ 150 deeld in drie en veertig gelijke stukken, welke alle thans bewoond zyn. In den geheelen Staat is geen ijveriger en spaarzamer slag van landbouwers te vin- den. Verscheidene hebben de kooppenningen reed« ten volle afgedaan , en hebben de koopacten in han- den. Groote lof komt toe aan mejuffrouw M. A. Sharp, die op het eiland woont, wegens hare be- langstelling in deze nieuw gevestigde landbouwers, van welke er velen, die zich bijzonder goed hielden, door haren raad en hulp in een goed doen zijn geraakt." Hieronder laten wij volgen het getuigenis van den Rechter Carpenter over dit onderwerp, afgevraagd door de commissie uit het Congres : Vraag. Gij zegt, dat er 700.000 dollars door de "Wetgevende Macht zijn toegestaan tot aankoop van land voor menschen, die geen land bezaten, en hui- zen voor degenen, die zonder woningen waren. Tot welk bedrag zijn die 700.000 uitgegeven en waartoe? Antw. Een bepaald antwoord, mijnheer, kan ik op die vraag niet geven. Ik weet niet hoeveel van dat geld is besteed tot aankoop van land; een groot gedeelte is zeker daartoe niet gebruikt. Vraa,g, Hoe is het naar uw beste weten met die zaak gesteld? Antw. Te oordeelen naar alles wat mij gezegd is in de verschillende counties, en naar mijne eigene kennis van hetgeen de landcommissie gedaan heeft , geloof ik niet, dat het land, waarvoor de Staat 700.000 dollars heeft opgeofferd, voor een zevende- 151 gedeelte van die som zou kunnen verkocht worden, als het al kon verkocht worden. De aankoop van Schley, die nog al groot was, bedroeg 122000 dol- lars; ik geloof, dat die strook lands bestond uit on- geveer 30000 acres, aan de Ashley gelegen. Het is een aaneengelegen moeras, geheel zonder waarde, uitgezonderd het timmerhout, dat hier en daar staat, maar dat timmerhout heeft toch geen waarde, omdat er geen middelen zijn, om het te houwen en te vervoeren. Dat zou althans veel werk en veel geld kosten.. Het land was al maanden geleden in het Noorden te koop aangekondigd tegen den koopprijs van 15000 dollars, maar er was geen kooper komen opdagen. Er is geen county in den Staat, waar de landcommissie niet beet genomen werd. Ik ben in 't bezit geweest van eene opgave uit alle coxmties hoe de landen gelegen waren; de gewone praktijk van den lokalen landagent der landcommissie was : land te koopen tegen een zekeren prijs , en dat land aan de commissie in rekening te brengen tegen eenen anderen prys. De weleerwaarde heer Donaldson , een Staatssenator van Chesterfield-County, kocht daar eene strook lands; de som waarvoor hij het kocht, en die waarvoor hij het in rekening bracht, verschillen zeker 20000 a 30000 dollars in zijn voordeel; ik heb het land gezien , ik ben er over gegaan ; het had zeer weinig vyaarde. Vraag. Het werd aan den Staat zooveel hooger in rekening gebracht , zegt gij ? 152 Antw. Ja mynheer. Een ander Senaatslid , de heer Lunney, kocht eene strook land in Darlington- county, en bracht den Staat het dubbele bedrag van den koopprijs in rekening. Ik geloof zelfs , dat hij het geld ontving, maar aan den Staat geenerlei bewijs overlegde. In den laatsten tijd ging dat zóó bij de commissie : als iemand land te koop aanbood aan de commissie, dan gaf hij eenen driedubbelen koopprijs op : één voor zichzelven , één voor den onderhandelaar, en één voor de commissie zelve. Zoover ging het ten laatste geloof ik ; in het eerst was het niet zoo erg. Vraag. Het ging dus hoe langer hoe erger, naar- mate zij met de zaken bekend werden? Antw, Ja, mijnheer, of naarmate het fonds op zijn einde raakte, werden zij hongeriger. Met andere woorden: als gij een stuk land hadt, dat 5000 dollars waard was, en gij wildet dat aan de land- commissie verkoopen, en ik was de agent van de commissie, dan werd de zaak zoo geschikt, flat gij 15000 dollars er voor vroegt; te weten: 5000 dol- lars voor u zei ven , 3000 dollars voor mij , en de overige 5000 dollars voor de commissie. Vraag. Gij zijt van gevoelen, dat het land aan den Staat geen zevende gedeelte zou opbrengen van den prijs, dien het in 't geheel gekost heeft?' Antw, Ik geloof, dat er voor het land werkelyk meer dan 700.000 dollars betaald is, want ik denk, dat het in zeer vele gevallen cene zaak van per- 453 sooniyke begunstiging was hooge prijzen voor land te betalen, en dat zy die werkelijk betaalden. Maar ik geloof niet, dat voor die 700.000 dollars honderd menschen in Zuid-Garolina land hebben gekregen , en dat thans bebouwen. Het land is meerendeels nog in handen van den Staat; het is meerendeels ongeschikt tot landbouw: hetzij oud uitgeput land, hetzij nieuwe grond , maar die moerassig is. Het is een vruchtbaar veld geweest voor speculatie , daar twijfelt niemand aan, geloof ik. Ik heb het nooit hooren tegenspreken. Verleden zomer werd er overal zoo over gesproken. De aanhangers en vrienden van den Gouverneur Scott zeiden even zoo goed als mgne vrienden, dat er veel omkooping eri schurkerij had plaats gehad bij het besteden van dat fonds." De heer Siebels , ondervraagd zijnde naar de kwade praktijken van de beambten in Zuid-Carolina, zeide : sDaar is bijvoorbeeld de 700.000 dollars toegestaan aan de landcommissie, om land te koopen voor men- schen , die geen land hebben. De bedoeling was , dat dat geld zou besteed worden, om land aan te koopen, dat in verschillende streken van den Staat te koop werd aangeboden; dat het land door de autoriteiten van den Staat zou gekocht en betaald worden, en daarna bij kleine stukken uitverkocht aan de vrijgelatenen, die geen land hadden, op lang crediet. Er werd een land-agent benoemd, een ze- kere heer C. P. Leslie uit New- York. Het werd aan 154 hem opgedragen sub-agenten te benoemen .in de verschillende counties. Alle aankoopen moesten on- derworpen worden aan de beslissing vaneenen Raad van advies, waarvan de Gouverneur Scott voorzitter was, en de Procureur- Generaal Chamberlain legaal adviseur, en waarvan de Secretaris van Staat en de Thesaurier van den Staat leden zouden zijn; de ge- heele raad zou bestaan uit vijf leden. — Boeken zijn er nooit gehouden; er is geenerlei bewijs welke uit- gestrektheden land gekocht zijn; niemand kan zeggen hoeveel land gekocht, noch hoeveel land er v e r- k o c h t is. Vraag, Welk lid van dat collegie was dat? Antw, Men zegt, dat het de heer Parker was, Thesaurier van den Staat. Het feit werd niet te- gengesproken ; de beschuldiging werd openlijk ge- daan in onze Vergadering tot onderzoek en hervor- ming ; ik zelf heb die beschuldiging gedaan , toen. 155 ik daar het woord voerde en niemand is er tegen op- gekomen." Door den heer Stevenson : Vraag. Had Parker als Thesaurier van den Staat macht 5 om eenen wissel af te geven tot dat be- drag*? Antw, Ja , mijnheer. Door den heer '^an Trump : Vraag, Hoe was de naam van den Senator, met wien gij gesproken hebt ? Antw. Beverly Nash. Door den heer Beek : Vraag, Ik heb u twee of drie vragen te doen over bijzondere gevallen. Voor zooveel gij weet, hoe - veel van die 700.000 dollars is er op eene eerlijke^ manier uitgegeven voor woningen voor de negers ? Antw, Ik heb mij zeer nauwkeurig geïnformeerd^ want wij zochten die aangelegenheid bij de verkie- zingen als een middel tegen hen te gebruiken. Ia alle Counties heb ik mij geïnformeerd aangaande de aankoopen van land, maar ik heb geen enkel voor- beeld hooren noemen , waarbij te goeder trouw ge- handeld was. Vraag. Voor zoover u bekend is zijn dus die 700.000 dollars voor H grootste gedeelte door de • ambtenaren gestolen ? Antw. Ja, mgnheer, ik geloof niet, dat er 100,000 dollars behoorlijk besteed zijn." De heer Saber , een voornaam rechtsgeleerde uitr 156 Newberry in Zaid-Carolina , ondervraagd zgnde over die zaak , zeide : Vraag. Zeg wat gg weet vkn het besteden van fiet schoolfonds , de spoorwegmaatschappyen enz. Antw. >De landcommissie , daar is veel over ge- klaagd; zy werd in 't leven geroepen dooreenepar- lementsacte met het doel , om land te koopen voor menschen, die geen land hadden, en huizen voor hen, die zonder woning waren; eerst werd er 500,000 dollars toegestaan voor dat doel. Een man, genaamd C. P. Leslie , werd benoemd tot land-agent voor dèn Staat , en belast met het aankoopen van land , om dat weer aan behoeftige lieden uit te verkoopen in kleine stukken van vijf en twintig , veertig of vijftig acres. Naderhand werden er nog 200.000 dollars, of 250.000 dollars, toegestaan — 200.000 dollars geloof ik. Al dat geld is uitgegeven , en zeer wei- nig lieden zgn er door gebaat. Het algemeen ge- voelen is , dat er in die commissie geweldig den schelm gespeeld is. Bij voorbeeld er wordt gezegd, dat uitgestrektheden lands door den agent tegen zeer lage prijzen gekocht zijn , en tegen zeer hooge in rekening gebracht. Er is één geval waarbij ver- haald wordt, dat er eene uitgestrektheid grond in het distrikt Charleston gekocht is voor 30.000 dol- lars , en in rekening gebracht voor 120.000 dollars, terwijl de grond volstrekt geene waarde had. Dat is in 't openbaar gezegd , en de partijen , die er in •betrokken waren, hebben het niet tegengesproken." 157 De attentie van den Generaal Butler viel op de fraudes , in praktijk gebracht door de landoommissie^ en het volgende bleek : Vraag. Gy spraakt van het feit, dat de eige- naars ook zeer slecht gehandeld hadden. Is het niet eene waarheid , dat de ^bedriegerijen jegens den Staat , waarop gy doelt , om land, dat men voor vijf dollars koopt , tegen tien in rekening te brengen , niet kon geschieden zonder medewerking van de vér- koopers ? Aniw. Natuurlijk niet. Vraag. Waren het niet meerendeels Zuid-Caro- liners , die verkoopers waren van het land ? Antw. Ja, mijnheer. Vraag. Zoodat werkelijk, indien de schurkerij bestaat in zulk eene mate als gezegd wordt , zij zulks toch goed gevonden hebben, hetzij dat zij er by profiteerden of niet? Antw. Dat is duidelijk , en mij dunkt zy hebben slecht gehandeld : zoo zijn de menschen ! Ik geloof niet, dat een strikt eerlijk man het doen zou. In- dien ik 10.000 acres land te verkoopen had, en een Senator kwam bij mij en zeide : i>Ik wil dat land van u koopen , als gij mij 500 dollars geeft" dan zou ik met hem doen., als met een muilezel, dien. men eens wil laten voordraven." Over dit onderwerp geeft de commissie uit de Wetg. Verg. de navolgende aanmerkingen : De landcommissie. -— Deze reusachtige dwaas- 158 iieidy waarover meer gezegd en toch minder bekend 4s dan van eenigen anderen tak van het Grouvemement van den Staat , is zonder twgfel een van de kostbaar- ste proeüiemingen geweest, die grooter nadeelen en grooter teleurstellingen heeft opgeleverd dan eenige andere , die door den Staat was wettig verklaard , of in bescherming genomen. Meermalen is in de Wetg. Verg. daar veel over te doen geweest , om er iets van gewaar te worden, en zgn rapporten over hare werking voor leugenachtig verklaard. Zy was een uitspruitsel van eene ordinantie der Constitutio- neele Conventie, gegeven om aan zekeren persoon voor het oog een ambt te geven, en de gelegenheid, om -met de fondsen van den Staat vrij om te springen. In geen opzicht is naar den geest van de ordi- Tiantie bovengenoemd, of de acte , die machtiging gaf tot het creéren van de landcommissie , gehandeld : zooals uit de volgende extracten blijken zal ; maar van den anderen kant zyn de ambten, de uitvoe- ring van 't geen waartoe zij macht had, het aankoo- pen van land , het betalen daarvoor, de verkoop van landcommissie-obligaties , allen dienstig gemaakt, om een zeker van te voren georganiseerd resultaat te i^erkrijgen , namelijk : in de eerste plaats het voordeel van de leden van den Raad van adv ies , en van de leden der landcommissie en hunne handlangers. 