None
KLEINE ENTOMOLOGISCHE WAARNEMINGEN, 195 Mededeelingen over hetzelfde verschijnsel zijn ook te vinden in het Bulletin de la Société Linneenne de Normandie, Vol. X p- 50 enz., door den heer Eudes-Deslongchamps. Volgens dezen zijn het voorwerpen van Sphaeria (eene zwamsoort), die zich uit in den grond gestorven rupsen ontwikkelen, gelijk Dr. Snelen van Vollenhoven ook reeds aanmerkt. BESCHRIJVING EENER NIEUWE SOORT VAN PENTATOMIDE, DOOR Prof. C. STAL. LYRAMORPHA VOLLENHOVN, Stal. Pallide olivaceo-virescens, nitidus, superne in carneum obsolete vergens; antennis rufescente-testaceis; hemelytris pallide carneis, litura ramosa media nebulaque pone medium posita nigro-fuscis; membrana fusco-vinacea; alis sordide vinaceis; abdomine dorso violaceo, hic illic aenescente-nitido, margine denticulis remotis nigris armato; tibiis tarsisque testaceis. & Long. 21, Lat. 11 millim. Patria: Insula Morotai (Coll. Stäl). Antennae articulo secundo superne obsoletissime sulcato, arti- culo tertio duplo et dimidio longiore; articulo ultimo exempli descripti mutilo. Thorax remote subtiliterque punctatus, margi- nibus lateralibus anticis rectis, posterius rotundatis, leviter reflexis, angulis lateralibus rotundatis, haud productis. Scutellum remote punctulatum, retrorsum sensim acuminatum. Hemelytra dense punctulata. Pectus punctis raris adspersum. Venter laevis, opacus, carina obtusa media nitida; spina basali antrorsum ultra medium mesosterni producta; angulis apicalibus segmenti ultimo acutiusculis, leviter productis, pone segmentum anale haud vel vix prominulis; segmento anali apice leviter sinuato, medio angustissime inciso. C. SràL. ENIGE NOORD-AMERICAANSCHE DIPTERA, DOOR F. M. VAN DER WULP. In den latsten tijd hebben de Noord-Americaansche Diptera, na die van ons eigen werelddeel, bijzonder de aandacht getrokken van velen, die zich met de studie dezer insecten-orde bezig houden, en het laat zich aanzien dat binnen betrekkelijk weinig jaren, de fauna van Noord-America, wat de tweevleugeligen betreft, bijna even goed bekend zal zijn als die van Europe. De aanleiding hiertige is voor algeweest, dat de Baron van Osten-Sacken, die zich reeds sints lang als uitnemend dipteroloog had doen kennen, in zijn betrekking van Secretaris der Russische legatie te Washington, een geruimen tijd aldaar heeft doorgebragt en zich die gelegenheid heeft ten nutte gemaakt, om er eene rijke en uitmuntende verzameling van Diptera bijeen te brengen, terwijl professor Löw te Meseritz begonnen is, de massa der daarin vervatte soorten, te gelijk met een aantal anderen, die reeds vroeger uit Noord-America waren overgebragt, op de hem eigene, meesterlijke wijze uiteen te zelten en te beschrijven. Eene kleine verzameling van Noord-Americaansche Diptera, door den heer Thure Kumlien met insecten van andere orden uit Wisconsin aan het Leydsche museum toegezonden, werd dan ook met groote belangstelling door den zco ijverigen en verdienste-lijken Conservator bij die inrigting, Dr. Snellen van Vollenhoven, ontvangen, die mij welwillend in de gelegenheid stelde deze voorwerpen te onderzoeken en met de bestaande beschrijvingen te vergelijken. 126 EENIGE NOORD-AMERICAANSCHE DIPTERA. Of schoon het aantal der daarin voorkomende soorten niet zeer groß was, — ongeveer een honderdtal, — vond ik daarin al dadelijk bevestigd, dat de fauna van Noord-America ten aanzien der tweevleugeligen, van die van Europa niet zoo sterk verschilt als men zou verwachten van twee werelddeelen door den breeden oceaan van een gescheiden; niet alleen dat de vormen over het algemeen eene opmerkelijke overeenkomst aanbieden, maar zelfs verscheidene bij ons gewone soorten zijn ook daar anwezig. Onder de soorten, die ik onderzocht, vond ik de volgenden, die ook bij ons voorkomen: Chironomus riparius, Meig. » aprilinus, Meig. » chloris, Meig. » pedellus, Linn. » viridis, Macq. Tanypus monilis, Linn. Coenomyia ferruginea, Latr. Nemotelus nigrinus, Fall. Tabanus bromius, Linn. Syritta pipiens, Linn. Melanostoma mellina, Linn. Gastrophilus Equi, Fabr. Gymnosoma rotundata, Linn. Lucilia Caesar, Linn. Sapromyza longipennis, Fabr. » lupulina, Fabr. » notata, Fall. Olfersia Ardeae, Macq. Zooveel ik heb kunnen nagaan, was het, behalve alleen van Syritta pipiens, Gastrophilus Equi, Gymnosoma rotundata en Lueilia Caesar, van de overige hier opgenoemde soorten niet bekend, dat zij ook in Noord-America worden gevonden. Daarentegen waren onder de overigen betrekkelijk slechts weinig soorten, die ik naar reeds bestaande beschrijvingen kon bestemmen, en wel: Bibio fuscipennis, Macq. Dipt. exot. I. 1. 87. 5. EENIGE NOORD-AMERICAANSCHE DIPTERA. 127 Bibio hirtus, Löw, Berl. Ent. Zeitschrift 1864. 51. 2, Beris lata, Walk. List. Brit. mus. I. 127 !. Stratiomyia quadrigemina, Löw, Berl. Ent Zeitschr. 1865, 199. 4. Odontomyia pilimana , Löw, |. c. 146. 27. Chrysops obsoletus, Wied. Aussereur. Zweifl. I. 211. 95. Erax stylatus , Fabr. Wied. |. c. I. 462. 57. pl. 6. f. 6. Bombilius (Sparnopolius, Löw) fulvus, Wied. |. c. I. 547. 97. Anthrax Pluto, Wied. |. e. I. 261. 11. Leptis mystacea, Macq. Dipt. exot. II. 1. 50. 1. Eristalis transversus, Wied. Aussereur. Zweifl. II. 188. 51. Psilopus Sipho, Say, Löw, Monograph. Dipt. North-Amer. II. 247. 2. ; Psilopus scobinator, Löw, 1. c. 268. 11. Chrysotus discolor, Löw, |. c. 182. 9. Saucropus superbiens, Löw, |. c. 227. 5. Dolichopus scoparius, Löw, l. c. 70. 58°, » bifractus, Löw, 1. c. 55. 24. Tetanocera plebeia, Low, |. c. I. 120. 11. » plumosa, Low, l. c. I. 121. 12. » flavescens, Löw, 1 e. 1. 115. 5. 1 Deze soort onderscheidt zich, behalve door breederen vorm, ook vooral door het ongedoornde schildje, en zal waarschijnlijk tot een nieuw geslacht aanleiding geven. 2 Van Dol. scopiarius, die door Löw naar een enkel d is beschreven, heb ik niet alleen een d, maar ook een in de bezending van den heer Kumlien gevonden. Het d' is ongelukkig niet zoo gaaf, dat ik in staat zou zijn Löw’s beschrijving, die ten opzigte der geslachtsdeelen, om gelijke reden onvolledig moet blijven, geheel aan te vullen; alleen kau ik er bijvoegen, dat het hypopygium glanzig zwart is, met flaauwen metaalglans en van onderen met eenige witte bestuiving; de lamellen zijn van dezelfde gele kleur als de pooten, groot, aan het uiteinde van boven hoekig, van onderen afgerond; de bovenzijde is als omgevouwen en heeft aan den binnenkant eene uiterst korte, zwarte beharing; daarentegen is aan de buitenzijde geene bevindt zich bij het exemplar, dat ik voor oogen heb en dat blijkbaar geleden heeft, aan geen der beide lamellen. De voorheupen hebben, behalve de zwarte beharing, waar Löw van spreakt, ook eene dui-delijke witte bestuiving. Het 2 heeft het aangezigt breeder, zilverachtig gries, met het onderste derdedeel iets vooruitstekend en van boven met eene flaauwe langsgroeve; de pooten zijn eenvoudig; aan al de tarsen zijn de vier laatste leden zwartbruin, aan de voortarsen gaat die kleur ook nog tot de spits van het eerste lid over; in het niet verdonkerd zijn van de spits der zchterscheenen en alle overige kenmerken komt het & overgreen, dat er geen twijfel overblijft, of het wel tot deze soort moet gebragt worden. 128 EENIGE NOORDAMANSCHE DIPTERA. Supromyza compedita, Löw, Dipt. Amer. Septentr. indigena, Centuria 1. 41. 76. Calobata antennipes, Say, Wiedemann, Aussereur. Zweifl. II. 546. 25. Chlorops trivialis, Löw, Berl. Ent. Zeitschrift, 1865. 47. 87. Olfersia americana, Leach. Wiedemann. 1. c. IL 606. 1. Verscheidene andere soorten, waarop ik geene der beschrivingen, die mij ten dienste stonden, kon toepassen, moet ik voor nog onbeschreven houden, en van deze laat ik daarom de beschriving hier volgen. 1. Culex testaceus. (Plaat 5, fig. 1.) Testaceus; thorace subvittato; abdomine linea laterali nigri- cunte; pedibus lutescentibus: alis immaculatis. 2 long. 2j lin. Kop donkerbruin; schedel en achterhoofd met grove, bruine beharing. Sprieten lichtbruin, zwartachtig geringeld; de vederbos lichtbruin met bleekgelen weerschijn. Zuiger langer dan de kop en thorax, in 't midden lichtbruin, aan den wortel en de spits donkerder. Voelers (zie pl. 5, fig. 1) lichtbruin, de spits der geledingen donker; het tweede lid het langst, ongeveer een derde langer dan het eerste; de beide laatste leden ieder ter halver lengte van het tweede lid; van digt voor de spits van het tweede lid tot een weinig voor het uiteinde is aan de onder- zijde een aaneengeschakelde, digte, vri Lange behandling van donkerbruine kleur, met bruingelen weerschijn; van boven en aan de uiterste spits eene borstelige, minder digte behandling. Thorax van boven donker geelbruin; de schubachtige beharing, waarvan de topjes goudgeel zijn, wijzigt eenigzins de grondkleur en laat een paar onduidelijke langsstrepen vrij; het schildje deelt in de kleur en beharing van den thorax; borstzijden en achterrug geelbruin; boven de achterste heupen een vlekachtige, geelbruin; boven de achterste heupen een vooral aan de laatste ringen duidelijk wordt en daar ook eenigzins eenen achterzoom vormt; de laatste ring bijna geheel zwartbruin; de tang korter dan die ring, geelbruin; beharing des achterlijfs matig lang en digt, geelbruin. Pooten en kolfjes vrij helder bruingeel. Vleu-gels met geelbruin; de aderen en schubben lichtbruin; de bovenste basaal-cel langer dan de onderste. 2. Anopheles annulimanus. (Plaat 5, fig. 2.) Fuscus; tibiis anticis al bis fusco-annulatis; melatarso postico tibia longiori. &. long. 2 lin. Kop zwartbruin; achterhoofd met grove zwarte beharing. Sprieten witachtig, bruin geringeld; veder bos lichtbruin met gelen weerschijn. Zuiger anderhalf maal zoo lang als kop en thorax „ zwartbruin, van boven en aan de spits met lichten weerschijn. Voelers (zie pl. 5, fig. 2) bruin; de beide eerste leden donkerder; het tweede lid een weinig langer dan het eerste, te zamen zoo lang als de sprieten; de beide laatste leden ieder naauwelijks half zoo lang als het tweede, bruingeel, te zamen elliptisch verbreed, schraal met lange haren bezet. Thorax, schildje en achterrug donkerbruin, met fijne gele beharing; van de schouders naar den vleugelwortel een smalle lichtgrijze zoom, die in 't midden eenigzins hoekig naar onderen is uitgebogen; de borstzijden grootendeels lichtgrijs bestoven. Achterlijf naar evenredigheid kort, graauwbruin; de achterzoom der ringen zwartbruin, hetgeen op den buik, waar de grondkleur lichter is, meer iu het oog valt; de tang korter dan de laatste lijfs- ring, met lange omgebogen spitsen; beharing des achterlijfs matig dig T, fijn, van blonde kleur. Pooten donkerbruin; de heupen en de wortel der dijen bruingeel; het uiteinde der dijen bijna zwart, waartegen de bleekgele of witachtige kniespitsen duidelijk uitkomen; digt bij den wortel der middendijen is een witachtige ring, aan beide zijden begrensd door eene bruine kleur, donkerder dan de grondkleur; de voorscheenen, met uitzondering van het wortel-derdedeel, witachtig, met drie donkerbruine Ringen, waarvan de laatste zeer kort voor de spits, die weder wit of geelachtig is; die lichte kleur bevindt zich ook aan de spits der overige scheenen; de achterpooten zijn lang en dun, vooral de tarsen, waarvan het eerste lid een vierde langer is dan de scheenen. Kolfjes zwartbruin, de steel en de wortel van den knop lichter. Vleugels langer dan het achterlijf, met flaauwe graauwachtige tint; aderen en schubben bruin; in ott midden onder den voorrand, op de tweede langsader, bevindt zich een vlekje en een weinig verder, over de kleine dwarsader, een tweede, beiden door ophooping van schubbetjes gevormd; de bovenste basaal-cel is iets langer dan de onderste. 5. Tanypus futilis. Fuscus; abdomine albido „fusco-annulato; scutello, pedibus, halteribusque pallide flavis; alis pilosulis, nebulosis, submacu latis; furca nervi longitudinalis quinti sessili. 3. long. 13 lin. Kop donkerbruin, tegen den oogrand met lichten weerschijn; zuiger en voelertjes bruin; sprieten met de vederbos bruin. Thorax Matig gewulfd, donkerbruin; de voorrand, de schouders en een paar langsstrepen over den rug met witachtigen weer-schijn; schildje vuilgeel; achterrug zwartachtig. Achterling door-schijnend witachtig, met breeden bruinen achterzoom der ringen en een zwartbruine, afgebroken rugstreep; de laatste ringen over het geheel verdonkerd, eenigzins platgedrukt, de beide laatste een weinig verbreed; de tang bruingeel, zoo lang als de laatste ring; beharing des achterlijfs bleekgeel of lichtbruin, vrij digt en lang. Pooten eenkleurig bleek bruingeel; de heupen alleen iets donkerder; de voortarsen onbehaard; het eerste lid oveer een vierde korter dan de scheenen; de voortijnen aan de onderzijde, zoomede de geheele achterste pooten met fijne, malig lange, geelachtige beharing. Kolfjes bleekgeel of witachtig. Vleugels behaard, daardoor graauwachtig, wolkachtig gevlekt; het meest vallen in het oog een vlekje over de dwarsaderen, een vlekje meer naar de vleugelspits tusschen de derde en vierde langsaderen, en een vlekje onder de dwarsaderen niet ver van den achterrand; het dwarsadertje aan den vleugelwortel is zwart geteekend; de vierde langsader is voor hare uitmonding aan de vleugelspits iets naar beneden gebogen; de vorkcel der vijfde langsader begint aan de achterdwarsader en is alzoo ongesteeld. 4. Glaphyroptera lateralis. (Plaat 3, fig. 5, 4.) Ochracea; thorace utrinque macula majuscula, abdomine punctis lateralibus nigris; antennis infuscatis, basi ferruginea; pedibus flavis, tarsis obscuris; alis flavescentibus, fascia ante apicem dilute fusca. g. long. 2 lin. Glanzig odergeel, tot het roestkleurige overhellende; aangezigt en mondelen iets bleeker; voorhoofd en schedel met eenige korte gele borstels; bijoogen zwart, op eene iets gebogen dwarslijn geplaatst; het middste kleiner, de buitenste digt bij den oogrand. Sprieten zoo lang als de thorax; de vijf eerste leden roestkleurig, vervolgens tot eene donkerbruine kleur wegsmelte. Thorax met eene flaauwe aanduiding van een bruinachten middband; ter wederzijde met eene groote, scherp begrensde zwarte vlek, die boven den zijrand zich tot digt bij het schildje voortzet en onder dien zijrand en den vleugelwortel zich naar achteren tot tegen den achterrug uitbreidt; deze laatste vooral in de zijden sterk ontwikkeld en aan weerskanten lobachtig uitstekende; op den thorax eene korte, borstelige beharing, die op de zwarte gedeelten zwarte, overigens geel is; aan den achterrand van het schildje eenige langere, gele of bruingele haren. Achterlijf elliptisch, een weinig Plaggedrukt, iets breeder dan de thorax; op den rug vooral naar achteren bruin wordende, met zwarte zijvlekjes aan de tweede en volgende ringen en een korte, borstelige, geelachtige beharing. Pooten eenkleurig geel; de tarsen alleen wat bruinachtig; de eindsporen der scheenen geel; het eerste lid der voortarsen ongeveer zoo lang als de scheenen en een vierde korter dan de overige leden te zamen. Kolfjes klein, geel. Vleugels met geelachtige tint, die langs den voorrand krachtiger is; vór de spits een flaauwe bruinachtig- tige dwarsband, die aan den voorrand vór de uitmonding der Der de langsader's mal begint, naar onderen zich verbreedt en den achterrand niet volkomen bereikt; ook in den hoek, dien de vijfde langsader aan haar uiteinde met den vieugelrand maakt, is eene donkere schaduw; de wortel van de vorkcel der vierde langsader ligt juist onder het naar een dwarsadertje gelijkende begin der derde langsader; die vorkcel is aan hare uitmondingonder de vieugelspits een weinig vernaauwd, de wortel van de vorkcel der vijfde langsader ligt veel meer naar den vieugelwortel en haar bovenste arm hangt bij zijnen oorsprong niet volkomen met den ondersten te zamen. 5. Subula tenthredinoides. (Plaat 5, fig. 5—7.) Thorace nigro, flavo-maculato; abdomine rufo, basi nigro; pedibus flavis, femorum tibiarumque posticorum apice nigra. 9. long. 5 lin. Kop zwart; voorhoofd smal, met grijzen haarglans, die boven de sprieten het digtste is en op den schedel de bijoogen vrijlaat; aangezigt uiterst kort; zuiger en voelertjes geel, zeer dik. Sprie-ten langer dan de kop, bruin; de beide eerste leden kort, het derde veel langer, cylindrisch, geleed, naar het uiteinde spits toeloopend. Thorax, schildje en achterrug zwarte eenigen glans; geel geteekend zijn: de schouderknubbels, een band van daar naar den vleugelwortel, een vleugelwortel, een vlek onder den vleugelwortel, een boven de middenheupen, een wederzijde aan den achterhoek, binnenwaarts van den vleugelwortel en een smal streepje ter wederzijde achterden, en een paar vlektes ter plaatse van den inwrichtig der kolfjes, die mede geel zijn. Achterlijf langwerpig, van den derden ring eenigzins ver breed en vervolgens spits unloopende; de eerste ring is van voren smal geel gezoomd, overigens zwart. Bij de benoeming dezer aderen volg ik het stelsel, door Schiner in zijne Fauna austriaca aangenomen. ENIGE NOORD-AMERIKAANSCHE DIPTERA. 155 dat op den tweeden ring wegsmelt tot eene heldere bruinroode kleur, die verder het geheele achterlijf inneemt. Pooten met de heupen helder roodgeel; de tarsen naar het uiteinde eenig-zins gebruind; de achterheupen verbreed en het tweede lid aan de binnenzijde zwartbruin; de spits der achterdijen voor ruim een derde deel en die der achterscheenen voor ruim de helft zwart, in welke kleur ook de sporen dezer scheenen deelen. Vleugels met bruingele tint, die aan den voorrand krachtiger is; aderen donkerbruin, behalve aan den uitersten wortel, alwaar zij geel zijn; de vorkcel der derde langsader is iets korter danhaar steel. 6. Oxycera picta. Nigra; frontis lineis duabus, thoracis lineis quatuor, abdominis basi et apice, macula media et maculis lateralibus sulphu reis; anlennis pedibusque flavis. 2. long. 23 lin. Kop glanzig zwart; ter wederzijde van het aangezigt een zoom van witten weerschijn; onder de sprieten soms een klein geel vlekje; voorhoofd met twee gele langsstrepen, die van voren niet tot den sprietenwortel doorloopen en van achteren zich vereenigende, een kring rondom de zwarte ocellenvlek vormen; bet voorhoofd is zeer glanzig, als gelakt, en heeft kort boven de sprieten eene kleine langsgroeve; langs den achterrand der oogen loopt een gele, vrij breede zoom, die naar onderen smaller en witter wordt en zich in den witten weerschijn van de gezigtskanten verliest. Sprieten roestkleurig; het derde id met stompe punt; de borstel zwartbruin, even voor de spits ingewricht. Monddeelen geel. Thorax glanzig zwart, fijn gestippeld; op den rug vier gele langsbanden; de beide midden-sten wijd uit elkander staande, van voren iets buitenwaarts gebogen, van achteren niet volkomen het schildje bereikende en aldaar een weinig spits toeloopende; de beide uitersten van achteren eenigzins verbreed; nog zijn de beide schouderknubbels geel, zoomede een smalle band van daar tot voor den vleugelwortel, alwaar hij zich tot een driehoekige vlek uitbreidt; voorts zijn in de borstzijden een paar gele vlek, de doorns zoo lang als het schildje. Achterlijf glanzig zwart; de tweede, derde en vierde ring metbreede gele zijvlekken, die aan den rand elkander raken en an den binnenkant afgerond zijn; de vijfde ring is geheel geel, even als een viek op den eersten ring en een grootere dwars-ovale op den derden ring; de buik is zwart, doch de zijvlekken zijn ook daar zigtbaar. De gele kleur der teekeningen op kop, thorax en achterlijf is een helder zwavelgeel. Pooten eenkleurig roodgeel. Kolfjes bleekgeel. Vleugels glasachtig; de voorrands-aderen geel, de overige aderen ongekleurd en allen tegen het licht zigtbaar. Aanmerking. Mogelijk is deze soort dezelfde als 0. unifasciata Löw (Berl. Ent. Zeitschr. 1865. 9. 15), doch deze is kleiner (slechts 14 lijn) en heeft het achterlijf met gelen wortel en spits en eene gelen dwarsband in het midden. Zij zou ook wel kunnen zijn 0. maculata Oliv. van Macquart’s Dipléres exoliques. Tom. 1. Part. 2. pag. 190, doch er is tamelijk ve El verschil in den vorm der gele strepen en vlekken aan kop en thorax. Indien picta werkelijk tot maculata behoort, dan is deze soort onderhevig aan afwijkingen. Sargus marginatus. Viridi-aeneus nitidus; scutelli margine posteriori, abdominis margine, incisuris, ventre, pedibus halteribusque flavis; fronte gultulis duobus albis; ocellis in triangulo dispositis; alis medio subinfuscatis. Voorhoofd in 3 glanzig metaalachtig blaauwzwart, iets breeder en tot op den schedel dezelfde breedte behoudende, in t midden over de geheele lengte met eenigzins verheven lijst; in beide seksen boven de sprieten een paar helderwitte drüppelvlekken; bijoogen in eenen driehoek vrij digt bijeen geplaatst; aangezigt en achterhoofd glanzig zwart; beharing van den kop geelachtig. Sprieten bruingeel, met zwarten borstel. ENIGE NOORD-AMERICAANSCHE DIPTERA. 155 Zuiger geel. Thorax en schildje glanzig metalgroen, de borst-zijden en de achterrug zeer glanzig zwart; schildje met min of meer breeden gelen achterzoom; de lijst van de schouders naar den vleugelwortel smal geel gezoomd; ook de knubbel ter wederzijde voor het schildje geel gezoomd; ook de knubbel ter wederzijde en de achterrand der ringen geel; ook de buik geel, alleen tegen de zijden en den anus verdonkerd; beharing van het lijf geel geel. Pooten met de heupen, alsmede de kolfjes geel. Vleugels met geelbruine tint, an den wortel glasachtig, in 't midden slechts weinig verdonkerd; de aderen bij den wortel en den voorrand geel of bruingeel, de overigen zwartbruin; de randvlek bruingeel. 8. Chrysops aestuans. (Plaat 5, fig. 8, 9.) Nigricans; thorace glauco-vittato; abdomine maculis dorsalis trigonis albidis; epistomate ferrug. ineo-nitido; alarum basi, costa, fasciaque media fuscis. 2. long. 43 lin. Aangezigt oder de sprieten en in 't midden knubbelig, glanzig roestkleurig, aan de kanten met graauwgele bestuiving; ter wederzijde van den middensten knubbel met eene diep ingedrukte stip; voorhoofd met graauwgele bestuiving; boven de sprieten een groote glanzig zwarte wrat, die met de glanzig zwarte schedelvlek niet zamenhangt; achterhoofd muisvaal; bakkenbaard lichtgrijs. Sprieten een weinig langer dan de kop, het derde lid zoo lang als de beide eersten; roodbruin, de beide eerste leden naar de spits donkerbruin wordende, het derde lid zoo lang als de beide eerste leden, borstelige, zwarte beharing. Voelertjes roodel, naar de spits gebruind; zuiger zwarte bruin. Thorax en schildje zwartbruin; over den thorax vier grijze langs-banden, de beide middensten van achteren verkort, de uftersten geheel aan den kant; borstzijden bijna geheel grijs, met bleek-gele borstelige beharing. Achterlijf zwart; de tweeden en vuilwitten, smallen achterzoom, die zich in het midden tot een driehoekje uitbreidt; op den tweeden ring is dit driehoekje het grootste en aldaar bevinden zich nog een paar vuilwitte zijvlekken, waardoor een paar divergerende zwarte vlekjes ontstaan; buik zwartachtig, met smallen geelachten zoom der ringen. Pooten zwart; digt bij den wortel der voorscheenen een flaauwe gele ring; de middenscheenen, met uitzondering der spits, en de wortel der achterste tarsen rood-geel; de achterscheenen kort maar digt behaard. Kolfjes zwart, Vleugeis bijna glasachtig, met den wortel, een smallen zoom langs den voorrand en een dwarsband over het midden, donkerbruin deze teekening laat de basaal-cellen nagen geheel vrij; de dwarsband loopt zonder merkbare buiging, van den voorrand over de discoidual-cel, en verbleekt bij den achterrand, waar alleen nog een zoom der aderen overblijft; de kern der cellen, die door den dwarsband bedekt worden, is helderder ; de vleugelspits is naauwelijks iets verdonkerd. 9. Leplogaster flavicornis. Thorace fusco-cinereo ; antennis pedibusque flavis, abdomine flavo, fusco-annulato ; alis hyalinis; cellula submarginali secunda petiolo longiori, cellula posteriori secunda elongata, quarta breviter petiolata. 3. long. 53 lin. Aangezigt wit, naar boven sterk versmald; de schrale knevel- baard witachtig, oogen met grof netwerk; het kleine voorhoofd en het achterhoofd lichtgrijs; ocellenvlek zwart. Sprieten rood- geel; de eindborstel bruinachtig. Thorax zwartbruin, grijs bestoven; in de borstzijden is de bestuiving lichter, bijna wit; de knubbels aan de binnenzijde van den vleugelwortel bleekgeel. De eerste ring des achterliches geheel donkerbruin; de tweede en volgenden geel met donkerbruinen zoom aan de insnijdingen en in tmidden op den rug met eene wegsmeltende bruine vlek; de beide laatste ringen weder geheel donkerbruin. Pooten bleek roodgeel; heupen aan den ‘wortel graauwachtig, lichtgrijs bestoven; het laatste tarsenlid aan de spits gebruind en met zwarte haken; de achterdijen als gewoonlijk op de laatste helft verdikt. Americaansche Di ptera. Mi 70 daneen Rn figg: A SE Hen, jut se ki, ARIE PARO DA gr tra Sa a + ato Nae, + se Aa, Ar ee Ni = qa ait Het; je f 4 iy dea LEA in i Ka ba 2 hand in, Ri “x whee RE i i why A pense vida tr Paie ae Pi ar à Ti : “> PARENT "ER MARNE À ASI 185 Br A née dé aM pena SU, ju Mb rune 4 cal né Wat sh: VAA he % DE Li A ENIGE NOORD- AMERICA SU, ju Mb rune 4 cal né Wat sh: VAA he % DE Li A ENIGE NOORD- AMERICA SU, ju Mb rune 4 cal né Wat sh: VAA he % DE Li A ENIGE NOORD- AMERICA ANSCHE DIPTERA. 157 En alderman met een donkerbruinen, wegsmeltenden ring; aan de achterpooten zijn voorts de uiterste knieen zwart en het uiteinde der scheenen donkerbruin. Kolfjes bleekgeel. Vleugels glasachtig; de vorkcel der derde langsader (tweede onderrandcel) is ander- half maal zoo lang als haar steel; de tweede achtercel driemaal zoo lang als haar steel; de vierde achtercel zeer kort gesteeld. Aanmerking. In de meeste kenmerken komt deze soort zoo veel overeen met L. flavipes Löw (Diptera Americae septentr. indigena, centuria secunda n°. 15), dat ik eerst meende werke- lijk die soort voor mij te hebben; aan die soort wordt echter door Lòw een bruingelen voorrand der vleugels toegeschreven , waarvan in de mijue niets te zien is; daarentegen maakt hij geen melding van de bruine teekening der achterpooten; ik moet daarom tot het besluit komen dat mijne soort eene andere is. Het zou evenwel mogelijk kunnen zijn, dat L. flavipes Low , waarvan alleen het 2 beschreven is, en L. flavicornis, waarvan ik alleen: het 4 ken, als beide seksen bijeen hooren. 10. Dasypogon laticeps. (Plaat 5, fig. 10—16.) Nudus; thorace flavido, in dorso villa media maculisque quatuor fuscis; abdomine fusco, incisuris pallidis ; pedibus fer- rugineis, femorum tarsorumque apice nigro ; capite lato; alis infuscatis. 3. long. 5 lin. Van korte ineengedrongen gestalte. Kop zeer breed en plat, merkelijk breeder dan de thorax, van voren gezien grootendeels door de oogen gevormd, die hoog boven den diep ingezonken schedel uitkomen en vooral naar de gezigtszijde een grof net- werk hebben. Het aangezigt is geelachtig aschgraauw, in ’t mid- den met eene langsgroeve ; de knevelbaard is onbeduidend en bestaat slechts uit enkele gele borstels; het zeer kleine zwart- achtige voorhoofd, diep tusschen de oogen ingezonken, steekt met een klein vierkant bultje boven den sprietenwortel uit. Sprieten zwart; de beide eerste leden zeer kort; het tweede vrij breed; het derde verlengd, aan den wortel verdund; de 158 EENIGE NOORD-AMERICAANSCHE DIPTERA. eindgriffel kort, aan den wortel dik, aan 'tuiteinde sterk verdund. Zuiger en voelertjes zwartbruin, de voelertjes cylindrisch, aan 't uiteinde met lange geelachtige borstels. Achterhoofd geelachtig grijs, met bleekgele beharing, die tegen den achterrand der oogen een soort van krans vormt. Thorax en schildje graauwachtig geel; de borstzijden lichtgrijs; over den rug een donkerbruine langsband, die aan den hals begint, aldaar vrij breed is en allengs zich versmallende, vór het midden eindigt; ter wederzijde nevens dien band een paar vlekken van dezelfde kleur, de voorste iets grooter dan de achterste. Achterlijf kort, kegelvormig, donkerbruin met den eersten ring en de insnijdinigen der overige ringen geelachtig. Zoowel thorax als achterlijf zijn bijna kal; alleen voor in de borstzijden en onder den vleugelwortel zijn eenige tamelijk lange bleekgele haren. Pooten roestkleurig; de voorste heupen aschgraauw; de scheenen aan de spits voor minstens eenige tamelijk lange bleekgele haren. Pooten roestkleurig; de voorste heupen aschgraauw; de scheenen aan de spits voor minstens eenige tamelijk lange bleekgele haren. En der deel zwart; ook het tweeden en derde länd der tarsen aan de spits en de beide laatste leden geheel zwart; de pooten zijn stevig, heben eene digte geel- achtige beharing en bovendien vele lange gele borstels, vooral an de eerste leden der voortarsen en aan de middentarsen ; vooreenen zonder einddoorn; de achterdijen worden naar het uiteinde dikker en zijn daar, inzonderheid van boven, eenigzins gebruind; van onderen hebben zij tot voorbij het midden eenige lange gele wimpers; de achterscheenen zijn kort, naar het uit- einde kolfachtig verdikt, dit verdikt gedeelte zwart en digt met zwarte, aan de uiterste spits weder met vosroode beharing en voorts met eenige lange gele borstels bezet; de achtertarsen zijn anderhalf maal zoo lang als de seheenen; het eerste lid zoo lang als de drie volgenden te zamen, zeer verdikt en digt met vosroode beharing bedekt; ook op de beide volgende leden is dergelijke beharing, doch minder digt; allen hebben bovendien enkele lange gele Borstels. Kolfjes vuilgeel. Vleugels bruin-achtig, aan de wortelhelft donkerbruin, doch voorbij het midden langzamerhand verflaauwende ; de aderen zwart. ENIGE NOORD-AMERICAANSCHE DIPTERA. 159 11. Acrocera obsoleta. (Plaat 5, fig. 17.) Nigra; abdomine pallide flavo, basi anoque nigris; pedibus albidis, unguibus nigris; alarum nervis, praeter nervos longitudinales duos priores, obsoletissimis; furca in apice petiolo breviori. 4. long. 24 lin. Kop zwart; achter de oogen een zoom van lichtgrijze bestümig; de zeer kleine sprieten zwartbruin. Thorax en schildje zwartbruin. Thorax en schildje zwartbruin. Zwarte flaauwen glans en zijdeachtige lichtbruine beharing; van de schouders naar den vleugelwortel eene fijne bewittigen lijn, die aan haar voorste einde verbreed is; de knubbels ter wederzijde voor het schildje bruinachtig. Achterlijf bleekgeel, an den wortel en den anus zwarte; de zwarte kleur niet scherp begrensd; die van den wortel zich in ’t midden en aan de beide zijden uitbreidende, zoodat de gele kleur aldaar dubbel uitgebogen is; de middenste ringen hebben eene aanduiding van zwarte driehoekige rugvlekken; buik bleekgeel, met ondu Idelijke zwarte dwarsbanden, die aan de laatste ringen breeder worden en in tmidden zijn ingekeept. Pooten eenkleurig witachtig; alleen de haken der tarsen zwart. Vleugelschubben en vleugels bijna glasachtig, met zeer flaauwe geelbruine tint; de aderen lichtbruin; alleen de voorrandsader, de beide eerste langsaderen en de wortel der derde langsader duidelijk, de overigen onschijnbar; het gevorkte uiteinde der derde langsader, benevens de dwarsader, die de derde en vierde langsaderen verbindt, naauwelijks zigthaar als men den vleugel in eene schuine rigtig beziet; de vorkcel is ongeveer half zoo lang als haar steel. Aanmerking. Deze soort is zeer verwant aan de ook bij ons voorkomende A. orbiculus Fabr. (= globulus Panz.); bij laatstgenoemde zijn ook de onderste vleugeladeren weinig gekleurd, maar toch, tegen het licht gezien, duidelijk; de vorkcel is bijhaar grooter en komt in lengte met den steel overeen. 12. Syneches punctipennis. (Plat 5, fig. 18—21.) Testacea; thoracis dorso nigro; alis subflavescentibus; stigmate punctoque sub nervi longitudinalis secundi apicem fuscis. 2. long. 17 lin. Kop klein, bijna geheel door de van boven zamenstootende oogen ingenomen; oogen met grof netwerk; bijoogen op den schedel knopvormig verheven, zeer glanzig. Sprieten bleekgeel, bet eerste of liever de aaneengewassen beide eerste leden gebruind, eylindrisch, met een paar borsteltjes geëindigd; het laatste lid eivormig, van boven met een borsteltje; de eindborstel vrij lang. Zuiger vooruitstekend, spits toeloopend, even als de korte, tepelachtige voelertjes, bleekgeel. Thorax bultachtig gewulfd, zwart, van boven met een flaauw spoor van grijsachtige langsstrepen; de schouderknubbels en het schildje bruingeel. Achterlijf spits toeloopend, bruingeel. Beharing van thorax en achterlijf onbeduidend. Pooten licht bruinigeel; de heupen en dijen, vooral de achterdijen bruinachtig; de achterdijen zijn verlengd en een weinig gebogen „ doch niet verdikt; de pooten hebben eene fijne borstelige beharing, aan de achterdijen en achterscheenen digter en langer. Kolfjes bruinachtig met bleckgelen steel. Vleugels met flaauwe bruinige, deels donkerbruine aderen; de eerste langsader heeft hae uitmonding in den voorrand op ruim de halve vleugellengte, de tweede langsader is over hare gansche lengte zacht gebogen en heeft aan haar uiteinde geene hoekige buiging opwaarts; de langwerpige discoidaal-cel ligt bijna in ’t midden der vleugels; de beide basaal-cellen en de anaal-cel zijn ongeveer even lang, en de dwarsaderen, waardoor zij aan haar einde gesloten zijn, loopen zigzagsgewijs en zijn verdonkerd, even als achterdwars-ader, die ongebogen is; aan de uitmonding der eerste langsader ligt de vierkante donkerbruine randvlek; de voorrand is aldaar ies uitgezet; onder die randvlek is eene flaauwe schaduwvlek tusschen de derde en vierde langsaderen; de uitmonding der tweede langsader is donkerbruin en op kleinen afstand daaronder ligt eene stip van dezelfde kleur. Aanmerking. Ik heb deze soort gebragt tot het geslacht Syneches Walker, of schoon ik moet erkennen „ dat ik dit geslacht niet goed ken. Het moet echter de meeste kenmerken bezitten van het geslacht Pferospilus Rondani, waarmede het door Löw wordt geforden, en waartoe ook de in ons land voorkomende Hybos muscarius Meig. behoort. Syneches schijnt intusschen zich van Pterospilus te onderscheiden door de niet verdikte en van enderen niet gedoornde achterdijen, en het is daarom vooral, dat de boven beschreven soort zich werkelijk onder Syneches laat rangschikken. Eene zekere verwantschap schijnt ook te bestan met het geslacht Acarterus Löw, waar ook de achterdijen eindborstel korter. 15. Mulio americanus. (Plaat 4, fig. 1 — 4.) Niger ; thorace antice, abdominisque basi rufo-hirsutis ; scutello rubro-brunneo ; abdominis Incisuris flavo-pilosulis; pedibus brunneis; alis fumatis, costa testacea. 3. long. 74 lin. Kop groot; voorhoofd zwart, naar den schedel versmald; aan-gezigt kort, van boven zwart, naar onderen wegsmeltende tot eene roodle kleur, die zich ook over de naar achteren sterk versmalde wangen voortzet; op het aangezigt en het voorhoofd is eene korte, goudgele beharing; het tamelijk opgezwollen achterhoofd zwartachtig, tegen den oogrand met platliggende, bleekgele, glanzige beharing, van achteren met eenen krans van dergelijke haren, in ‘t midden achter de bijoogen met eenen langgroeve; de mondopening zeer in de lengte getrokken en schuin naar boven oploopende; de zuiger regt vooruitstekend, dan boven en van onderen met grove zwarte beharing; het tweede lid ruim de helft korter dan het eerste; het derde zoo lang als de beide eersten te zamen, langwerpig kegelvormig, spits toeloopende, aan ‘t uiteinde met een dun, vi) kort stijltje. Thorax zwart of bruinz Wart, van voren en op de schouders digt Die Dipterenfauna Süd-Afrika’s, I, blz. 263, pl. II, fig. 46. EENIGE NOORD-AMERICAANSCHE DIPTERA. met vosroode, in de borstzijden en op de borst met goudgele beharing, welke laatste zich ook, doch veel schraler, op den rug bevindt; nevens den vleugelwortel is binnenwaarts een plekje met digtere goudgele beharing; ter wederzijde van den eenig- zins uitstekenden achterhoek van den thorax 4 of 5 digt bijeen- staande, lange en stevige, naar achteren gerigte zwarte borstels. Schildje groot, roodbruin. Achterlijf zwart, aan den wortel met langere en verder in de zijden met kortere, vosroode beharing; overigens aan den voorzoom der ringen met platliggende, glanzig gele beharing; buik aan den wortel roodbruin, naar achteren zwart, evenzeer met gele beharing. Pooten donker roodbruin, met de spits van dijen en scheenen, benevens de tarsen zwart; de achterste pooten met korte, zwarte, doornachtige borstels. De zeer kleine kolfjes zwart. Vleugels groot, met sterke bruin-achtige tint, als berookt; de voorrand van een krachtig bruin-geel; in ‘tmidden der bovenste onderrandeel wordt de tint zwartachtig, de derde en vijfde langsaderen, met uitzondering van haar uiteinde, zoomede de aderen, die met sterke bogten de discoidaal-cel aan de buitenzijde begrenzen, worden van een bruingelen zoom begeleid; de aderen zijn donkerbruin; het verbreede gedeelte aan den uitersten wortel der voorrandsader is zwart, met korte gele beharing. Aanmerking. Volgens Löw (Monographs of the Diptera of North) -America, I, blz. 25 en 26), zouden nog geene soorten van dit geslacht uit Noord-America bekend zijn; ook Osten-Sacken vermeldt er geen in zijn Catalogue of the described Diptera of North America. 14. Leptis griseola. Plaat 4, fig. 5.) Obscure-cinerea; antennis palpisque nigris; thorace vittis quatuor fuscis; alis nubeculosis, stigmate maculisque fuscis. 2. long. 23 lin. Kop donker achgrauw; het voorhofd naauwelijks een derde van de kopbreedte, in het midden met een langsgroeve; schedel EENIGE NOORD-AMERICAANSCHE DIPTERA. 145 ter wederzijde tusschen den knubbel der bijoogen ingezonken; aangezigt langs de wangen diep ingedrukt, boven den mondrand gewulfd; wangen en kinbakken met zwarte borstels bezet. Spritten en monddeelen zwarte; de beide eerste sprietenleden borstelig; bet derde lids iets korter dan het tweede, eenigzins peervormig, met vrij dikken eindborstel. Zuiger en voelertjes borstelig. Thorax, schließje en achterlijf donker achterlijf donkerbruine, niet scherp begrensde langsbanden, de beide mid-densten het smalst; op de lijfsringen eene aanduiding van zwar-ten voorzoom. Pooten donker graauwruin; de middendijen, al de scheenen en het eerste lid der tarsen bruingeel, de scheenen met zwartachtige spits, de vier laatste tarsenleden zwartbruin. Kolfjes vuilgeel. V leugels (zie plaat 4, fig. 5) graauwachtig ge-wolkt; de aderen donkerbruin en stevig; de randvlek groot, donkerbruin, vrij scherp begrensd; een drietal donkerbruine vlekken op kleinen afstand van den voorrand, tusschen den wortel en de randvlek; de voorrand zelf gebruind, even als de dwarsaderen; eene donkere schaduw op korten afstand langs de spits en een gedeelte van den achterrand. 15. Chrysopila dispar. (Plaat 4, fig. 6—11.) Flavescens vel ochracea; in & thoracis dorso fusco; abdominis segmentorum limbo anteriori nigro, in 2 obsoleto; pedibus halteribusque ochraceis; alis dilute-fuscis, apice et margine posteriori subhyalinis. 4 2. long. 5—4; lin. Kop aschgrauw; in 4 het aangezigt en het kleine driehoekige voorhoofd zeer diep tusschen en onder de oogen ingedrukt, de knubbel boven den mond bijna kogelig, en even als de mond deelen zelven, okergeel; in g het voorhoofd zeer breed, met fiine bruingele beharing. Sprieten okergeel, met vrij langen, donkerbruin eindborstel. Thorax in 4 van boven donkerbruin, glansloos; schouders, borstzijden en achterrug graauwachtig geel; schuldje gewulfd, aan den wortel donkerbruin, naar achteren in het okergeel wegsmeltende; in g is de thorax meer okergeel; de bruine kleur is er veel lichter of gaat soms in het helder roest- kleurige over. Achterlijf 3 vrij kort, okergeel, met donkerbruinen, soms vrij breeden zoom, aan den voorkant der tweede en volgende ringen; de laatste of de beide laatsten ringen geheel donkerbruin even als de haakvormige aanhangsels; in g het achterlijf kegelvormig, langgerekt, in e Ene spiège legboor uitloo-pend, geheel okergeel of licht roestkleurig, soms met min of meer duidelijken bruinen zoom der ringen. Pooten en kolfjes ookergeel, de laatsten met den knop, vooral in d, gebruind. Vleugels met graauwachtige tint, van den wortel tot de rand-vlek gebruind; de randvlek zelve donkerbruin en de tint daarom heen vooral donkerder; in g de kleur der vleugels lichter, aan den wortel meer geelachtig, somwijlen zelfs de randvlek meer geel dan bruin. 16. Syrphus signatus. (Plaat 4, fig. 12). Thorace aeneo-nitido; lateribus scutelloque flavis; abdomine lineari nigro; segmento primo fere toto, secundo tertioque fascia curvata, quarto et ultimo vittis quatuor flavis. 3 2. long. 54 — 53 lin. In habitus en teekening veel op eenen Melithreptus gelijkend, doch door den niet verdikten anus tot Syrphus behoorende. Kop glanzig roodgeel, aangezigt in d met zwartbruine langsstreep, die bij het 2 slechts flaauwelijk is aangeduid; daarentegen heeft in g het matig breede, naar boven iets versmalde voorhoofd een glanzig zwarten dwarsband, die op den schedel verbreed is en aar de geheele ruimte tusschen de oogen inneemt. Achterhoofd zwartachtig; achterste oogrand lichtgrijs of geelachtig, van onderen met zilvergrijze haren. Oogen naakt. Sprieten roodgeel; het derde lid van boven en aan de spits gebruind. Mondelen geel. Thorax zeer glanzig, metalachtig donkergroen; een breede band van de schouders naar den vleugelwortel, de achterhoeken van den thorax en verscheidene onregelmatige, groote vlekken in de borstzijden, geel; de borst zelve en de achterrug glanzig zwart; het schildje geel; beharing van den thorax bleekgeel, die van het schildje naauwelijks iets meer bruinachtig. Achterlijf bandvormig, dat is niet breeder dan de thorax en overal van gelijke breedte, glanzig zwart; de eerste ring heeft die kleur alleen een weinig tegen den achterzoom, doch is overigens geheel roodgelen; de tweede ring met een door- loopenden, een weinig naar voren omgebogen, roodgelen dwars- band; de derde ring met een dergelijken band, die echter breeder en tevens sterker gebogen is; de vierde ring heeft in ’t midden twee gele langsstrepen, die van boven met den gelen zoom zamen- hangen en van onderen de insnijding niet bereiken, en voorts ter weder zijde eene schuin geplaatste, langwerpige, op zich zelve staande vlek van dezelfde kleur; de vijfde ring heeft soortgelijke teekening als de voorgaande, maar veel meer ineengedrongen, wijl de ring zooveel korter is; de buik is geel, naar achteren zwartachtig; hier en daar schijnt de teekening van de bovenzijde door; de beharing des achterlijfs is geel, doch bepaalt zich alleen tot de zijden. Pooten roodgeel, de tarsen naar het uiteinde een weinig gebruind; aan de achterdijen is een ondui- delijke bruine ring en ook de spits der achterscheenen is eenig - zins gebruind, Kolfjes geel. Vleugels glasachtig, met bruingele randvlek. 17. Echinomyia haemorrhoa. (Plaat 4, fig. 15—16.) Nigricans subnitida; scutello anoque rufescentibus; pedibus piceis; epistomate utrinque setis duobis. 9. long. 53 lin. Kop bleek roodgeel; voorhoofd ruim een derde der kopbreedte innemende, donkerbruin, met vrij smallen geelrooden langsband; de borstels in eene dubbele rij tot even onder den spriet-wortel afdalende; mondrand vooruitstekend en ter wederzijde met stevige borstels bezet; op de wangen, digt bij den oogrand, ter wederzijde twee borstels; achter de kinbakken een zwarte borstelkrans. De beide eerste sprietenleden roestkleurig, het tweede van voren met korte borstelkrans. De beide een zwarte borstelkrans. De beide een zwarte borstelkrans. Thorax zwarte met eenigen glans; de licht-grijze bestuiving alleen aan de schouders en den voorzoommerkbaar, en aldaar het begin van vier zwarte langsbanden vertoonende. Schildje eenigzins bruinrood, met lichtgrijze bestuiving. Achterling glanzig zwart, in de zijden hier en daar sporen van witten weerschijn; de vierde ring roodbruin; de tweede en derde ring hebben alleen aan den achterrand macrochaeten, op den vierden ring zijn deze ook in ’t midden en rondom den anus. Pooten glanzig zwart of donker pekbruin; de achterscheenen zelfs een weinig roodachtig; aan de buitenzijde der midden-scheenen lange borstels; de borstels der achterdwarsader is aan den hoek een weinig bruingeel; de vierde langsader is aan den hoek een weinig bruingeel; de achterdwarsader is bijna regt. 