Zuid-Carolina onder negerbestuur. Eene bijdrage tot de Kennis van Amerika
Vraag. Als ik u wel begrip dan is het geheele^ Gouvernement van den Staat , ook de locale auto- riteiten , in eenen ellendigen toestand wat betreft 263 eene eerlijke administratie van de openbare zaken? Antw. Dat is niet geheel wat ik zeggen wilde- Ik meen dit : dat er in den Staat zeer veel misbrui- ken bestaan, voortvloeiende uit de onbevoegdheid en oneerlljkheid van Republikeinsche ambtenaren. Vraag, Draagt ge persoonlijk kennis van om- koopingen van ambtenaren in Zuid Carolina? Antw. Wel , Mijnheer, ik geloof dat ik zooveel persoonlijke kennis daarvan draag , als ik hebben kan van iets dat ik niet met eigen oogen gezien heb. Vraag. Buiten de stad Columbia? Antw, O , ja , Mijnheer. Vraag. Hebt gij buiten de stad Columbia daar- van iets gezien ? Antw. Ja Mijnheer. Vraag. Wat ? Antw. Verlangt gij dat ik zeggen zal waar en wien ? Vraag. Namen verlang ik niet te weten. Antw. Ik kan duidelijk maken wat ik meen. In het county Newberry hadden bij de laatste zitting van het Hof twee veroordeelingen plaats wegens on- eerlljkheid in openbare ambten, en dat wel van vre- derechters , en ook twee van de drie leden eener commissie werden wegens bedrog veroordeeld : het derde lid was gevlucht. Alle vier zitten thans in de gevangenis. De leden der commissie werden schuldig bevonden aan het onder elkander deelen van het dubbele bedrag van den prijs van zekere leveranties, 264 waarvoor zij een dubbelen pr^s hadden in rekenii^ gebi^acht. De vrederechters hadden aQ>ersingai ge- pleegd en onderdrukkingen. VrcMg. Dat is immers een steiiL republikeinsch county? Antw. Ja Manheer. Vraag. Waart g5 tegenwoordig by het rechts- geding? Anlw. Neen Mynheer. ' Vraag. Bestond de jury uit kleurlingen ? Antw, Uit kleurlingen en blanken. Vraag. Een gemengde jury? Antw, Een gemengde jury. Vraag, Dus bestaat er geene moeilijkheid om een vonnis te krygen tegen die misdrijven? Antw. Dat geloof ik niet. Vraag, Waartoe dan de noodzakelijkheid van die buitengewone k u - k 1 u x aanrandingen om hen te straffen ? Anlw, Dat is zeer waar. My dunkt er is geen reden voor. Vraag. Zijn u nog andere gevallen bekend? Antw, De di*ie commissieleden van Charleston zyn ook in staat van beschuldiging gesteld. Vraag, Meent gij de stad Charleston? Antw, Het county Charleston, dat zich ver uitstrekt. Vraag. Zijn er u nog meer bekend? Antw, In het county Williamsburgh ; ik weet niet of daar lieden bepaald in staat van beschuldi- 265 ging zijn gesteld ; maar een paar dagen vóór myn vertrek- van daar zag ik het Rapport in van de Groote-Jury, die daarin dezelfde beweringen deed omtrent het gedrag van de beambten aldaar ; ik kan niet zeggen dat er iemand in staat van beschuldiging is gesteld , maai* ik kreeg den indruk dat zulks het geval zou zyn. Vraag. Zijn de Grouverneur en de ambtenaren van het uitvoerend bewind onder hem niet ook van omkooping beschuldigd? Antw. Ja Mynheer. Vraag. In erge mate? Antw. O ja. Mynheer, zeer erge beschuldigin- gen van omkooping. XXXI. Belasting Het drukkende der belasting in Zuid-Carolina zal gereedelijk blijken, als wij eene vergelyking maken met hetgeen zij vóór den oorlog was. De belastbare waarde in den Staat bedroeg in 1860 de som van 490.000.000 dollars. Toen was het gemiddelde bedrag van de belasting vaii den Staat en de coimties samen 400.000 dollars, daaronder begrepen de intrest van de openbare schuld. Als men hier aftrekt de waarde der slaven, toen geschat op 174.000.000 dollars, dan houdt men over 316.000.000 dollars. Maar de vermindering van alle waarde in den Staat heeft die 316.000.000 dollars gemaakt tot 184.000.000 dollars in 1870. Het gemiddelde jaarlijksch bedrag van de belasting van den Staat en de counties is thans ongeveer 2.000.000 dollars , zonder de onregelmatigheden en afzetterijen mede te rekenen , die oorzaak zijn dat die som steeds stijgende is , zonder dat de intrest van de openbare schuld hieruit betaald wordt. 267 De vergelijking lusschen 490.000.000 dollars be- lastbare waarde en 400.000 dollars belasting vóór den oorlog, en 184.000.000 dollars belastbare waar- de en 2.000.000 dollars belasting na den oorlog t oont : dat de belastbare waarde thans slechts weinig meer dan één derde bedraagt, en dat debelasting^vijr maal zoo veel is als vroeger. Hierbij komen nog de gemeentelasten. De con- ventie der belastingschuldigen, gehouden in 1871 ,, zeide onder anderen hiervan het navolgende : »De belastbare waarde in den Staat bedroeg ii> 1860 de som van 490.000.000 dollars, en de belasting 392.000 dollars ; nu is de belastbare waarde ver- minderd tot 184.000.000 dollars, en de belasting op-^ gevoerd tot 2.000.000 dollars ; daaruit blijkt dat ,. terwijl de eigendommen tot beneden de helft in waarde gedaald zijn, de belasting met 500 percent is ver- meerderd. De eerste groote grieve is de verbazende en on- noodige vermeerdering van de Staatsschuld. Eene buitengewone vermeerdering heeft plaats gehad in alle opzichten. Het volk dat deze obligaties zal moeten betalen, diegenen namelyk die belasting- schuldigen zijn , hebben er aanspraak op te wetenr hoe groot het bedrag van de Staatsschuld is, en waar die uit voortgevloeid is , benevens alle andere aan- gegane verbintenissen. Over deze zaak ligt een be- droevende sluier. Laat die zaak nauwkeurig onder- zocht worden. Indien de schuld te hoog is opgege- 268 yen, zal het e^i groote steen van het hart z^n voor het volk zulks te weten. Wanneer daar licht in komt, dan zullen -w'^ in elk geval weten waar wy aan toe zyn , en beter in staat om den toestand met z'yne verantwoordelijkheden tegemoet te gaan. Verder is er met de gelden der schatkist woest , roekeloos en verkwistend omgesprongen ; dat is buiten kwestie. Misschien heeft zoo iets nooit in de ge- schiedenis van eenig volk plaats gehad. De verdor- venheid in dezen heeft zeker nergens zoo onbeschaamd het hoofd opgeheven , noch is zoo openiyk te werk gegaan, en heeft zoo den schyn van eerlijkheid aan- genomen en zich beroemd op hare handelingen. Het einde van dat alles zal zijn niet alleen volslagen de- moralisatie , maar zeker bankbreuk en ondergang. Het directe en logische gevolg van vermeerderde schuld en roekelooze uitgaven is buitensporige belas- ting. Niet alleen is de jaarlijksche belasting vervijf- voudigd , maar zelfs binnen den tyd van één jaar is zy tweemaal geïnd. Deze druk is onlijdelijk , en zal ten gevolge hebben , ook al is dit de bedoeling niet , dat er talryke verbeurdverklaringen zullep moeten volgen. En het ergste van de zaak is het byzondere en ongewone feit: dat de vertegenwoordiging die de belasting oplegt , er zelve niets toe betaalt , en dat degenen die ze betalen , geene stem daarin hebben ; ^00 iets is ongehoord in de geschiedenis." 269 Belasting en vertegenwoordiging. De uitvoerendecommissie tot welke de grieve gebracht was van belasting zónder vertegen- woordiging in het belastingopleggende lichaam , met verzoek om een middel op te geven tegen dat be- staande kwaad, neemt de vrijheid te rapporteeren: dat de tegenwoordige politieke en fmantieele toestand van Zuid-Carolina een noodzakelijk en droevig blijk is van de nadeelen voortvloeiende uit belastingbeta- ling zonder vertegenwoordiging. De heer Lathers zeide : »Ik kan my niet weerhou- den uwe aandacht te vestigen op de uitgaven van de commissies van Charleston; die voor het loopende jaar, eindigende met October, bedroegen 238.841 dollars. De gouverneur, in zijne Boodschap aan het Wetgevend Lichaam , zegt met recht : »dat dat bedrag ongehoord is , en dat er dient nagegaan te worden of het niet aanmerkelijk kan worden verminderd.'* Ik geloof dat er een onderzoek naar deze fraudes zal plaats hebben , of plaats gehad heeft. Aan wegen en bruggen , openbare gebouwen, rech- terlijke beambten enz. was uitgegeven 238.841 dol- lars. Vóór den oorlog zou dat bedrag misschien 50.000 a 75.000 dollars beloopen hebben. Een aantal hoog bezoldigde en nuttelooze beambten bederven het volk en eten het op. Als wy bedenken dat dit slechts de uitgaven zyn van één van de een^ en dertig counties van den Staat, bedragende van 270 «ene enkele commissie meer dan een kwart millioen, <ian behoeven wij ons niet te verwonderen dat de belastingen van den Staat dit jaar het c^tev van 'S.OOO.OOO dollars bedroegen. En daar die belasting binnen één jaar tweemaal is moeten betaald worden, ^Izoo 4.000.000 dollars of tienmaal het bedrag der belasting van vóór den oorlog , dan mogen wy waar- lijk ons gouvernement wel.eenige vermindering ver- ■zoeken , en naar eene conventie van belastingschul- <iigen verlangen, ten einde te voorkomen dat de onkunde en het bedrog der Wetgevende vergadering ohs door verbeurdverklaring onzer goederen wegens niet bij machte zijn om de belastingen te betalen , ie eenenmale te gronde rich te.'' Het volgende is van de minderheid uit de commissie uit het congres : >Het gezameniyk bedrag van de traktementen der Staatsbeambten was gedurende het jaar 1855 niet meer dan 70.450.000 dollars , en gedurende 1870 niet minder dan 205,439.18 dollars , hetwelk een verschil oplevert van 125.989.18 dollars. Van het jaar 1851 tot 1856 bedroeg het gezamen- lijk bedrag der belasting over die vyf jaar niet meer <lan 2.057.101.69 dollars. Dit was eene opbrengst naar den grondslag van 490.000.00 dollars belastbare waarde , de slaven daaronder begrepen tegen eene lage taxatie. De «peciale belasting op slaven gedurende 1855 bedroeg 231 .117.60 dollars. In het jaar 1870 volgens hooge I 271 taxatie , natuurlijk buiten de slaven, was de belastbare waarde in den Staat 174.000.000 dollars, en daarvan werd aan belastingen opgebracht 2.265.047 dollars, of 107.945,31 dollars meer dan de gewone belasting gedurende vyf jaar vóór den oorlog , te zamen op meer dan het dubbele bedrag aan eigendomswaarde. De aanslag van den werkelyken eigendom van den Staat gedaan vóór de zitting van de conventie was van 70.507.075 dollars. Meer dan drie percent be- lasting daarop zou er noodig zyn , om de kosten voor het Staatsgouvernement te bestrijden onder die con- stitutie , om niet te spreken van county- en Fe- derale belasting. Vóór den oorlog was de gemid- delde hoogte der belasting ongeveer een half percent. Maar wanneer men in aanmerking neemt dat de waarde der eigendommen in Zuid-Carolina sedert den oorlog aanmerkelijk is verminderd, en de ressources verminderen , waardoor aan deze jaarlijksche aftap- ping zou moeten worden voldaan , dan is het ver- schil nog grooter en opvallender. Bij voorbeeld : neem een goed dat vóór den oorlog 20.000 dollars • waard was ; tegen een half per cent was de belasting vóór den oorlog 100 dollars. Onder den aanslag vastgesteld door de tegenwoordige constitutie, zou de belasting 600 dollars bedragen. Dat is voor de beide perioden in evenredigheid als é én tot zes. Maar dit is niet de juiste voorstelling van de verhouding tusschen waarde en belasting, want wat vóór den oorlog eene waarde had van 20.000 dollars , zou na 272 den ooriog niet meer waard 2gn dan 6000 dollar» ; naar de belasting Tan een half per cent zou daarvan niet meer dan 30 dollars moeten betaald worden. Daarran '600 dollars aan belasting is eene belasting van 10 per cent ; zoodat alles te zamen de rede der belasting van nu en vroeger staat als 20 tot 1.'^ Over dit onderwerp hebben wij het navolg^de getuigenis van den Rechter Carpenter. Vraag, Zeg ons hoe de betasting is met het oog op de werkelijke waarde der eigendommen in Zuid- Carolina; hoe zg is in vergelijking van vier jaar gele- den en wat gij in 't algemeen weet over belasting in den Staat? Antw. De goeder^i worden aangeslagen door den auditeur van het county, en een staat daarvan wordt overgelegd aan den Staats-auditeur. Het bureau of de kamer van egalisatie vergelykt de Statwi der ver- schillende counties, en de goederen worden naar evenredigheid iets hooger of iets lager aangeslagen. Dat bureau , zonder de goederen te zien of éenige kennis daarvan te hebben, neemt de reclames aan van de aangeslagen personen, en vermindert den aanslag 9 of vermeerdert dien soms, zooals zy in Orangeburg gedaan hebben ; zy vervierdubbelden den aanslag in Orangeburg. Vraag. Zonder er iets van gezien te hebben? Antw. Ja Mgnheer , zonder er iets van gezien te hebben. Dat geschiedde door het bureau van ega- lisatie te Columbia. De aanslag werd verviervoudigd; 273 " in vele counties werd hij verdubbeld. Slechts in zeer weinige counties werd de aanslag niet verhoogd, en als hij in eenig county verminderd is , dan weet ik niet waar dat is. De eigendomswaarde in Zuid-Ga- rolina wordt in ronde cijfers op 180.000.000 dollars geschat. Ik geloof niet dat zg bij publieke veiling 100.000.000 dollars zou opbrengen, want in Zuid- Carolina liggen uitgestrekte streken schraal en on- vruchtbaar land. Ik geloof dat dè waarde over 't algemeen dubbel genomen is. Vraag. Gemiddeld? Anlw. Ja Mijnheer; ik zal één geval noemen in Glarendon , waar eene strook lands te koop gesteld was, twee jaar lang, voor 5000 dollars, en hetw^rd getaxeerd op 15000 dollars , en de eigenaar kon bij het bureau van egalisatie er niets af krijgen. De belasting scheen niet naar de waarde der eigendom- men te worden bepaald , maar naar de behoeften van den Staat aan hooge inkomsten. Vraag. Zijn er hooge aanslagen gedaan in bij- zondere streken zonder dat men de goederen zag ? Antw, Ja Mijnheer. De belasting van den Staat is dit jaar over de ^.OOO.OOO dollars. Vraag. De belasting van den Staat alleen ? Antw. De belasting van den Staat alleen. Vraag. Wat was het bedrag dier belasting tot de jaren 1866 en 1867 ? Antw. Van 1866 en 67 zou ik u niets kunnen mee- deden, want wij waren toen onder een militair bestuur. 18 274 • Vóór den oorlog was de belastbare waarde van den Staat 480.000.000 dollars, en thans 180.000.000 dollars , en de gemiddelde Staatsbelasting, geloof ik, was vóór den oorlog 400.000 dollars. Vraag. En is de belasting thans tienmaal zoo hoog ? Antw. Om onpartijdig te zyn, moet ik zeggen dat de som van 4.000.000 dollars over twee jaar loopt. De belasting van verleden jaar is dit jaar ook inge- vorderd. De Wetgevende vergadering keurde eene wet goed, waarbij de belasting van dit jaar ook dit jaar reeds zou worden ingevorderd. Dat was anders dan wy gewoon waren. Als ik zeg dat de belasting dit jaar 4000.000 dollars bedroeg , dan bedoel ik te zéggen dat men bezig is eene profef te nomen of er in één jaar niet twee belastingen zouden kunnen wor- den ingevorderd. \raa^. Welk effect maakt dat op den eigendom bij den legenwoordigen stand van zaken ? Antw. Dat drukt op alles. Door den Heer van Trump : Vraag. Wat beschouwt gij als de reden van dien staat van zaken, dien gij beschryft ten opzichte van de belasting? • Antw. Sommige eigendommen zijn billijk aange- slagen en andere vijfmaal te hoog. Vraag. Is dat eene begunstiging van sommige personen of hoe is dat? Antw. Ik zal de feiten meedeelen en de gevolg- trekking aan u zelven overlaten. Er bestaat eene 275 «ommissie , belastingcommissie genaamd , geloof ik , verder een bureau of kamer van egalisatie; zij ontvan- gen de rapporten van de county-assessors , en dan beslissen zij dat die of die zooveel van zijn land moet betalen , en een ander zooveel van het zijne. Vraag. Bestaat dat bureau van egalisatie meestal uit negers ? Antw. Ik geloof dat de meeste leden negers zijn. Zy komen bij elkander , en zonder iets te zien , be- slissen zij dat de een zooveel en de andere zoo- veel moet betalen. De oorzaak van die ongeiykheid is doge : naast elkander liggende plantagies zijn som- tijds zeer verschillend in waarde , zooals u bekend is. Iemand kan eene plantagie hebben gelegen aan eene kreek of rivier , en zij kan twintig dollars per ^cre waard zijn ; terwijl zijn buurman eene aangren- zende plantagie kan bezitten, die zoo schraal kan zijn, dat zij niet meer dan één dollar per acre waard is. Maar dat bureau van egalisatie weet daar niets van ; zij zitten daar in hun ambt , en maken enkel hunne Staten op , en zij beslissen dat de belasting zoo en zooveel moet opbrengen , en het moet betaald worden. En op die wijze kan het gebeuren dat iemand , die eene plantagie heeft, die 30.000 dollars waard is , niet meer belasting betaalt dan een ander, wiens plantagie niet meer dan 5000 dollars waard is. XXXII. Over het karakter van den Neger der lagere streken. Het volgende getuigenis werd afgelegd door de commissie uit het cpngres ten opzichte vai) hq| ka- rakter en de vatbaarheid van den neger der lagere streken. , De Rechter Carpenter van Zuid-Carolina zeide : Vraag. Het spreekt van zelf dat gy van nabij bekend zljt met de negerbevolking van Zuid-Carolina. Hoe staat het met deze in vergelijk van de kleur- lingen der naburige Staten , als van Maryland en Kentucky? Ik weet dat gij even goed bekend zijt als ik zelf met de kleurlingen van Kentucky. Hoe is het met de verstandelij k^ ontwikkeling van de . kleurlingen in Zuid-Carolina, vergeleken met dia van genoemde Staten y en als zij op een lageren trap staan , wat is naar uwe opinie daarvan de oorzaak ? Antw. Als men een gedeelte van de kleurling- bevolking van de stad Charleston er buiten rekent. . .. Vraag. Ik meen buiten de steden. Antw. Behalve een gedeelte van de oude kleur- 211 ^ingbevolking , die daar eene reeks van jaren vry is , en waarvan zeer velen verstandige , degelijke en te goeder naam van eerlijkheid en braafheid bekend staande lieden zijn, die veelal ook v\relgesteld zijn — - als men die er buiten laat , dan is het overige gedeelte veel minder ontwikkeld dan de kleurlingen van de naburige Staten. Hoe verder men echter noordwaarts gaat in den Staat , hoe nader bij de gebergten , en in de bergen zelven , hoe meer de bevolking gun- stig afsteekt bij die van de kusten en de rivieren. Deze laatste is , wat verstandelijke ontwikkeling be- treft,^ op het allerlaagste standpunt, weinig verschil- lende van het vee. Ik durf zeggen dat geen van de heeren hier tegenwoordig, bij een verhoor in staat zou zijn hen te begrijpen of maar eenigszins te ver- staan wat zij meenden. Ik heb meer moeite gehad bij een verhoor aangaande eenen moord , eic meer geduld en inspanning noodig gehad , om eenen ge- tuige van het feit te begrijpen dan bij iets ter wereld in mijn geheele leven. Zij spreken een geheel vreemd dialect, dat mij geheel onbekend is. Zij zijn zeer onkundig en zeer hartstochtelijk, zij zijn door zekere -lieden echter geheel te leiden als eene kudde schapen. Vraag. Dat brengt mij tot de vraag, die ik doen ^wilde : of dat karakter der bevolking , zoo laag en -dierlijk als gij ze beschrijft, niet aanleiding geeft dat zij gemakkelijk te leiden zijn door lieden die liun vertrouwen hebben gewonnen? Antw. Zeer gemakkelijk. Zij gelooven alles wat 278 men hun vertelt , om *t even hoe helachel^k het moge^ zyn. Toen ik mij, by voorbeeld, tot kandidaat gesteld had voor het gouvemementschap , werden er twee argumenten tegen mij gebezigd bij de kleurlingen; het eerste was : dat ik hen allen weer tot slaven zou maken^ als ik gekozen werd ; en het tweede : dat, als ik dat niet kon doen, ik ten minste niet zou veroorloven — dat hunne vrouwen en dochters krinolines droegen. Vraag. Hoe kwamen zij aan dat laatste idee ? Antw, Om 't even hoe belachelyk e^i ding is , zy gelooven alles. Zy zyn zeer lichtgeloovig. Zekere lieden hebben even veel heerschappy over hen , als maar eenig slavenhouder kon hebben in den tyd , toen de slavemy nog niet was afgeschaft. Vraag. Op welke wyze kregen zy die heerschappy en behielden zy die? Antw. Oorspronkeiyk daardoor dat de blankênt zich onthielden van stemming en deelneming in de organisatie van den Staat. Die lieden gingen toen tot de kleurlingen, en zeiden : wy meenen het goed met u ; wy zullen ons de zaken aantrekken , en u in de gelegenheid stellen, om uwe kinderen te laten leeren, en alles beter voor u maken. Op die wyze wonnen zy hun vertrouwen. Zy bevorderden de vyand- schap tusschen ,de blanken en de kleurlingen. Zij. zeiden tot deze laatste dat de landeryen , de woon- huizen enz. eigeniyk aan hen moesten toebehooren ,. omdat zy er zoo lang op gewerkt hadden. De Senator- 279 Beverly Nash verkondigde dat openlyk. Sommigen zeiden er niet veel op, maar er werd veel moeite gedaan , om ras tegen ras op te zetten. Wij van onzen kant trachtten zooveel mogelijk de orde te be- vorderen." De Generaal John B. Gordon, onlangs tot Senator der Unie verkozen door Georgia , zeide : DDie negers aan de kust zijn een heel ander soort van volk dan de Negers in Midden- en Opper-Georgia ; zy zijn bijna een heel ander ras. Zij zijn vreeselyk onkundig. De ontvnkkeling van den neger in de midden- en hoogere counties van Georgia heeft veel overeenkomst met die van den Neger hier en elders in het land. Maar in het Zuiden van den Staat , waar eene dichte bevolking van negers is , hebben zy geheel eene taal op zich zelven. Als een neger uit Washington moest spreken met een Neger uit Atlanta, of de hoogere streken van Georgia, dan zouden zij elkander volkomen verstaan; maar indien een neger van hier werd overgebracht naar de kust van Georgia , dan zou hij die negers niet half verstsian. Hunne vroegere meesters, die met hèn opgegroeid z^n , verstaan hunne taal , maar het is een geheel eigen taal ; zy verschilt van alle negertalen elders in den Staat of in het Zuiden behalve langs de Atlan- tische kust. Vrcuig. Wonen die soort van negers daar nu nog ? Aniw. Nu nog, in groeten getale op de eilanden langs de kust en op de rijstplantagies. Zi} zijn uiterst 280 onkundig , veel onbeschaafder dan de negers van het midden en de hoogere streken. Deze laatste zijn veel meer ontwikkeld dan die van de kusten. Vraag. Die negers van welke gij zegt dat zij een eigen taal hebben, en zeer lichtgeloovig en bygeloovig zijn , op welke eenigszins redelijke wyze oefenen zij hun stemrecht uit? Hoe worden zij daarin bestuurd en geleid? Antw, Wel , Mijnheer , zy waren juist begonnen te stemmen, toen ik vertrok; toen werden zq , en worden nog , gelijk overal elders in den Staat , voor zoover mij bekend, geheel geleid door den Bond. De negers werden al spoedig opgenomen in de b o n- den. Zy schijnen van idee te z^n dat zij door stem- ming tot een zeker bezit van eigendom zouden ko- men; dat had men hun wijs gemaakt. Door welken invloed zy op dit oogenblik beheerscht worden weet ik niet , want ik kom er niet zoo dikwijls , en toen ik vertrok begon juist de stemming." Wij voegen bij deze opmerkingen eenige meer hoopvolle beschouwingen , uitgesproken in de Conventie der belastingschuldigen in 1871 door den heer Dudley, en vele andere degelyke mannen stemmen er mede in: »De dag zal spoedig aanbreken , waarop blanken en kleurlingen in Zuid-Carolina elkander in beider belang de hand zullen reiken , en^ de dertigduizend stemmen, die zulk eenen rampspoed over den Staat verspreid hebben, zullen hunne batterijen richten 281 tegen diegenen, die uit baatzucht het volk geruïneerd hebben, om zich zelven te verrijken en den kleur- ling , die nu eenmaal arm genoeg was , nog armer te maken. Als ras z^n zij deelnemend en gehecht, en hangen by voorkeur hen aan, met vde zij in hunne kindschheid speelden. Mét zulke lieden is het niet moeielijk tot eene volkomen verzoening te geraken. Die plicht ligt op ons. Gedurende den oorlog zelfs hebben zy voor ons gewerkt , toen het blijkbaar in hun voordeel zou geweest zijn ons als vijanden te behandelen. Zij be- schermden onze gezinnen met al wat in hun vermo- gen was, toen de blanke op het verre slagveld was, €n zijn huis zonder andere bescherming stond. Zeker, indien er ooit eene schuld was gegrond op de sterkste zedelijke verplichting, dan zijn het de aanspraken, die de kleurling thans nederig legt voor de voeten zijner voormalige eigenaars , en zij bestaan in niets andiers dan dat hij moge gehandhaafd worden in de rechten , die hem door den uitslag van den oorlog geworden zijn — rechten die hy nooit zelf gevraagd heeft, maar die hij slechts heeft ontvangen uit de handen van anderen. Op deze gemakkelijk te vervullen voorwaarde zul- len de dertig duizend meerderheidsstemmen hare vijandschap laten varen, en wegsmelten als de glet- sers voor de stralen der zon. Dat kan niet in één oogenblik geschieden; maar dat is slechts eene kwes- tie van tyd. Het werk is reeds begonnen, en de 282 betrekking tusschen de rassen is thans reeds veel hartelijker dan sedert den oorlog nog het geval was. Welnu , laat deze conventie , samengesteld als zij is uit de helden van menig slagveld, zich verheffen tot den zedeiyken heldenmoed, om aan de wereld hun onveranderiyk voornemen te verkondigen, om de goed- heid en de getrouwheid van den kleurling te beloo- nen door eène milde erkenning van de nieuw ver- kregen rechten, en zulk eene verklaring, komende van de ware vertegenwoordiging van Zuid-Carolina , die geene dubbelzinnige taal spreekt , of uitvluchten zoekt , zullen geëerbiedigd worden door al degenen, die in staat zijn, om de plichten van persoonlek eer- gevoel naar behooren te waardeeren. XXXIII. De gezindheid in het Zuiden sedert deh oorlog. Het is eene krenkende en ongegronde veronder- stelling, de oorzaak van veel vooroordeel in het Noor- den, dat er in het Zuiden nog veel vijandschap en hartstochteiykheid bestaat tegenover het gouverne- ment der Unie; dat men de bestaande toestanden weder zou willen te niet doen, en de slavernij her- stellen. Wij hebben vroeger gezegd dat , naar onze over- tuiging, eene groote meerderheid der Zuidelgke be- volkingen nooit gewenscht heeft de Unie te breken, noch oorlog te voeren , en dat deze groote meer- derheid steeds oprecht den vrede , de Unie en de emancipatie blyft voorstaan , en dat bet meerendeel van hen, die de scheiding wenschten, thans hun ook zijn toegevallen. Wie in het Zuiden reist , zal lang en dikwijls moeten vragen , eer hij iemand ontmoet, die het herstel der slavernij nog verdedigt. Wij heb- ben nooit zoo iemand ontmoet. De heerschende ge- zindheid daaromtrent vindt ongetwijfeld haren weer- 284 klank in hetgeen de Conventie van belastingschuldi- gen in Carolina meermalen gezegd heeft bij ver- schillende gelegenheden, en waarop nooit iets is af- gedongen. De Heer Trenholm drukt het in 't kort aldus uit : DHet volk van het Zuiden stond manmoedig op gedurende den oorlog ter verdediging zgner beginse- len. Zij dachten dat de slavernij eene instelling was van den Gever alles goeds , met wijze en goede bedoelingen ; vrome en goedgezinde lieden voedden dat geloof, en hunne hooge verantwoordelijkheid be- seffende, worstelden zg tegen de gevoelens der gan- sche wereld. En toen diezelfde Voorzienigheid ons in een onverwacht oogenblik , en op eene onver- wachte wqze , onthief van die verantwoordelijkheid , berustte bet volk in hare beslissing. Niemand ge- looft nu nog dat de herstelling der slavernij in deze landen mogelijk of wenschelyk zou zyn. Indien die mogelykheid ook al bestond, en zij werd onderwor- pen aan het votum dezer Conventie , dan zou , vol- gens mijne overtuiging , geen enkele stem er zich voor verklaren." Het getuigenis van den Generaal Grant, die na den oorlog het Zuiden bezocht, is te weinig ter harte genomen. Hij zeide in zijn Rapport aan den Presi- dent Johnson : 285 • Hoofdkwartier van het Leger der Ver- eenigde Staten. Washington D. C. 18 December 1.865. Aan Z. E. Andrew Johnson, President der Vereenigde Staten. Manheer, In antwoord op uw schrijven van den 16n dezer, waarbij gy van mg verlangt een Rapport van 't geen mij bekend is omtrent de aangelegenheden, die het voorwerp zijn van het onderzoek ingesteld door den Senaat der Vereenigde Staten, volgens zijne reso- lutie van den 12n dezer, heb ik de eer het vol- gende te verklaren : Met uwe goedkeuring , en die van den Heer Se- cretaris van Oorlog , vertrok ik uit Washington den 27n der vorige maand, met het doel om eene in- spectie-reis te doen door de Zuidelyke Staten, na- melijk die welke in opstand geweest zijn, en te zien welke veranderingen noodig zouden zijn in de be- schikking over de militaire macht der Unie ; in hoe- verre die macht zou kunnen verminderd worden, en daardoor kosten bespaard enz. enz. , en voor zoover mogelijk, informaties in te winnen aangaande de ge- zindheden en bedoelingen van de ingezetenen dier Staten jegens het Gouvernement der Unie. Op reis en gedurende mijn vertoeven hier en daar zag ik veel , en sprak vrijuit met de ingezetenen , 286 zoowel als met de officieren van bet leger, die daar gestationeerd zjjn geweest , en ik ben tot de navol- gende conclusién gekomen : Het verheugt mij dat de massa der denkende be- volking van het Zuiden den tegenwoordigen stand van zaken te goeder trouw aanneemt. De kwestie van slavernij en staatsrechten , het recht van eenen staat om zich van de Unie te mogen scheidai al of niet, die den Staat in twee partijai verdeelde, die kwestie beschouwen zy als voor alt^d te zyn uitge- maakt door het hoogste tribunaal, de wapenen. Het deed mij genoegen van de mannen, die ik ontmoette, te vernemen dat men niet alleen de beslissing, waar- toe men gekomen was , als eene eindbeslissing be- schouwde , maar dat men , nu de rook der slagvel- den ¥ras opgetrokken, en men tijd tot nadenken had gehad, die beslissing als eene gelukkige voor het geheele land opvatte , en als eene weldaad ontving van de Unie ; dat dit het gevoelen zelfs was van die- genen , die zich op het slagveld en in de raadsver^ gaderingen het sterkst hadden verzet. De tegenwoordigheid van troepen bestaande uit ne- gers , die nog kort geleden slaven waren , werkt na- deelig op den werkenden stand , in de eerste plaats om de verkeerde inblazingen, en ten tweede om de toevlucht die zy geven in hun kamp aan de vrgge- latenen van uren ver in het rond. Troepen , die uit blanken bestaan, verwekken meestal geen ver- 287 zet; een klein detachement kan de orde in een distrikt handhaven ; maar troepen, die uit kleurlingen hestaan, moeten in genoegzame sterkte z^n, om zich behoor- lijk te kunnen verdedigen. Niet de verstandige lie- den zouden geweld plegen tegen troepen, welke dan ook, die door het Gouvernement der Unie onder hen gezonden waren, maar het domme volk zou dat mis- schien hier of daar doen, en de vrij geworden slaven schijnen het idee te hebben , dat de eigendommen van hunne voormalige meesters rechtens thans aan hen behooren, of ten minste niet door soldaten, die kleurlingen zijn, behooren beschermd te worden. Van dien kant bestaat er wel eenig gevaar voor vechtpartijen. Mijne waarnemingen leiden mij tot de conclusie : dat de ingezetenen der Zuidelijke Staten sterk ver- langen om zoo spoedig mogelijk tot zelfregeering in de Unie terug te keeren ; dat zg , zoolang hunne reconstructie duurt, gaarne zullen beschermd wor- den door het Gouvernement der Unie ; dat zij oprecht wenschen te doen wat er van hen geêischt wordt , en wat niet stuitend voor hen is als Staatsburgers; en dat , indien hun door het Gouvernement eenen goeden weg werd gewezen , zij * dien getrouw volgen zouden. Het is jammer dat er tusschen de Staats- burgers van beide partijen zooveel afscheiding bestaat, inzonderheid met betrekking tot het wetgevende ge- deelte. — — (get.) U. S. Grant. Luit.-Generaal. 288 Sedert het schrijven van bovenstaanden brief is er niets gebeurd , waardoor het uitgesproken oordeel zou behoeven, te worden gewigzigd. Zeker >i7erd nooit een burgeroorlog ten einde gebracht met minder achtemakomend gehaspel dan de onze. W^ halen een enkel staaltje aan uit het Rapport van de commissie uit het congres , betrekking heb- bende op het punt , of het volk in het Zuiden den oorlog wenschte of niet. De commissie zegt : iDe hoofdpersonen , die de oppermacht in handen hadden , wilden die macht niet uit de handen geven» Zy stonden op, en sleepten de menigte met zich. Het volk zegt ons dat het den oorlog niet wilde ^ maar dat het genoodzaakt was de aanvoerders te volgen. In andere Staten hadden de leidslieden van het volk dezelfde opgewondenheid weten te bewerken (ofschoon niet in zulk eene mate als in Zuid-Caro- lina) voor de afscheiding van de Unie, maar het volk hield zich toch terug, totdat Zuid-Garolina het voorbeeld gaf en den oorlog begon. Toen drongen de leidslieden het volk der andere Staten om den Zuster^Staat niet in den steek te laten, en de eene Staat na den anderen werd er bij ingesleept^ zonder dat het volk wist hoe ; de eenvoudige lieden den ganschen Staat door zeggen dat zij noch schei- ding noch oorlog wenschten , maar dat zij gedwon- gen werden hunne hooggeplaatste aanvoer- ders te volgen , en met de andere Staten mee te doen. 289 Het stelsel van het Gouvernement dat vigeerende was in die andere Staten van het Zuiden, maar in- zonderheid in Zuid-Carolina , gegrond op slavernij , met alle gezag in de handen van eenige weinige per- sonen, was oorzaak van den oorlog met al z^ne ver- liezen aan goed en bloed." Is het geen tyd om een einde te maken aan de straf, die vele onschuldigen treft wegens de euvel- daden van eenige weinige schuldigen? 20 xxxiy. Handenarbeid. Werkvolk ovenrloedig en het loon niet hoog. Organisatie daaromtrent. Een veld voor philanthropie. Werkvolk voor den landbouv^ is er overvloedig in Zuid-Garolina , en het werkloon is er laag. Het al- gemeene gevoelen dat van den vroegeren slaaf, v^egens zijne luiheid en langzaamheid, geenerlei partij te trek- ken zou zijn, is gebleken niet gegrond te z^n geweest. Als men hem ziet vlerken, bemerkt men spoedig dat hij een heel goed v^erkman is. Mannen en vrouwen beide zijn zelfs vlug en sterk. De voornaamste klacht is, dat zij ongestadig z^n. De directeuren van de phosphaatgroeven , nabij Charleston , die er velen in 't werk hebben , zeggen dat zjj van de zes dagen er maar vier werken willen. Dat komt, omdat zij de verstrooijingen van de stad onder hun bereik hebben. Op het land, v^^aar die verstrooiingen niet zoo bestaan, waar niet allerlei vertooningen en tapperijen aan de orde zijn , is de verzoeking tot slenteren minder groot, en zijn zy daarom niet zoo ongestadig. 291 Wij hebben in een vorig hoofdstuk er op gewezen, hoe voordeelig de katoenbouw kan gemaakt worden in de nabijheid der groote steden. Dat in Zuid- Garoiina, bij verstandig te werk gaan, goede zaken in den landbouw té maken zijn , hebben wij aange* toond. Kunstmest geeft bijna dezelfde resultaten als stalmest. Guano en de, nu zoo overvloedige, phos- phaat voorzien grootelijks in de behoeften van den landbouw. Naar de kosten van bemesting staat de opbrengst gelijk. Het komt dus hoofdzakelijk op het werkvolk aan. Het is van belang op te merken dat in het Zuiden, evenals in Europa , een groot gedeelte van het landbouwwerk door vrouwen gedaan wordt, wier arbeid in vele gevallen even goed is als die van mannen. Ëene vrouw kan een katoenveld even goed bewerken als een man. Dat kan van anderen veld- arbeid evengoed gezegd worden. Ik zag onlangs vier mannen en zes vrouwen op een katoenveld aan 't werk; de mannen ploegden en de vrouwen droegen de mest aan in manden op het hoofd , en legden ze in de voren. Zy hadden niet het lichtste werk , maar het viel hun niet zuur. Het werk geschiedde in daghuur , maar er werd niet gedagdiefd. Onder het oude slavensysteem was het werken zoo inge- richt, dat er zooveel mogelijk gedaan werd. Een doz^n ploegen bijvoorbeeld werden in beweging ge- zet op een veld; wie vooropging was de beste werker, maar de anderen moesten hem bijhouden. Bij ander 292 werk eveneens. De roan , die nu vooropging , zeide m^ rondweg 9 dat hy by sommige werkzaamheden zyne vrouw y die daar ook werkzaam was , nooit had kunnen byhouden zonder zich geducht in te spannen, en dat zy niet half zoo gauw moe was. De neger en vooral de negerin hebben werken geleerd (mder de zweep j en zy kunnen het. De katoenplanters in Columbia klagen dan ook niet over het werkvolk. Zy kunnen genoeg werk- volk krijgen , en tegen biliyk loon. Zy zeggen alleen, dat men de zwarten goed nagslan moet. Maar welk werkvolk moet men niet nagaan? Intusschen zy laten toch liever in daghuur werken dan by aanne* ming. Voor allerlei werk , H zy vast hetzy by den dag, betaalt men hier in Columbia een halven dol- lar daags zonder den kost. By 't jaar betaalt men aan een vasten arbeider hbnderd dollars met den kost. In de landbouwdistricten zyn de pryzengewy- zigd naar het loon en in evenredigheid. Maar op het lan(j[ kan men niet zoo gemakkeUjk werkvolk krygen als in de steden, zoo wordt gezegd. Dat is misschien waar. Maar dat is overal het geval , om- dat het loon er minder , de woningen er meestal slechter, en het voedsel ruwer is. De landbouwer wil veel gedaan hebben voor weinig geld , wil den zwarte in eene ellendige hut huisvesten , en hem het ruwste voer geven , dat hy heeft. Zoo ligt de schuld aan den landbouwer zelven. Hy wil den zwar-^ ten man of de zwarte werkster behandelen als inde 293 dagen der slavernij. Die eenmaal op heiland wonen, schikken zich daarin. Aan hunne naïve gesprekken kan men zelfs hooren hoe weinig aanspraken zij maken als klasse in de maatschappij, mits zij goed behan- deld worden. .Er schijnt geen reden te zijn, om te tw^felen , dat er in Zuid-Garolina overal, voor billijk loon, goed werkvolk voor den landbouw zou te krijgen en te houden zijn , mits men , in z^n eigen belang , den neger eerlijk behandelde, hem voortdurend goed voed- sel en een goed onderkomen wilde geven. Zooals het nu nog staat , woont de grootste helft van het landvolk in Zuid-Garolina in zulke ellendige hutten , dat , indien ze allen in eens vernield wer- den , de waarde aan eigendommen in den Staat met nog geen tiende gedeelte van een percent zoude verminderd worden. Zij zijn niet meer waard dan even zooveel hondenhokken of varkensschotten. Bij eene ernstige ter-harte-neming van de belangen van deh landbouw zou hier het allereerst verbetering in gebradit moeten worden, en dat zou geene zwa- righeden opleveren, als men bedenkt, dat. in de beide Carolina's het timmerhout, in het binnenland, thans goedkooper is dan in Maine , en dat er onder de kleurlingen genoeg, machinisten voor de zaagmo- ens zijn. Naar ons gevoelen bestaat er nergens ter wereld eene betere gelegenheid voor landbouwondernemers , en voor het werkvolk tevens , om tot wederzijds bil- 294 lyke voorwaarden te komen. Om aan te toonen hoe dankbaar de grond is, en hoe aanmoedigend de voor- uitzichten zijn, zal het nog slechts noodig zijn te wyzen op de v^ze, waarop men thans te werk gaat op sommige van de oude plantagies. Op sommige derzelve hebben zich tvnntig of meer van de oude negergezinnen vereenigd , en betalen samen den ei- genaar eene zekere som als pacht. Zy werken samen, en aan 't einde van 't jaar deelen zy samen de winst. Op eene. van die plantagies hadden die lieden zooveel overgewonnen , dat zij verscheidene honderden acres bouwland daarvan hadden aangekocht , en voortaan als eigenaars zouden werken. Dit kleine begin is een natuurlijk gevolg van den staat van zaken , en kan beschouwd worden als een verf)lijdend verschijnsel, dat voor verbetering vatbaar is. De katoenbouw is zulk een gemakkelyke vorm van landbouw, dat er niet alleen voor mannen en vrouwen, maar ook voor kinderen met voordeel werk te vinden is, waardoor de reorganisatie van den han- denarbeid niet moeilijk zal blijken te zijn. Tenge- volge daarvan zal ook de landbouw in deze streken steeds verschillen van dien van het Noorden, en meer kunnen wedijveren met die landen, waar hij het meest produktief en het voordeeligst is. De philanthropie zou moeilijk ergens een veld vin- den , waar zq , met meer vrucht en voordeel voor zich zelve, tevens hoogst nuttig zou kunnen werk- zaam zijn , dan in Zuid-Carolina , wanneer zij daar 296 V éeiie model-plantagie zou willen stichten, en daar- door een bewijs leveren wat er met den vrijen zwar- ten werkman te doen is, wanneer men hem billijk loon geeft , en goed voedsel en goede huisvesting. De zv\rarten zouden ongetwijfeld een en ander op hoogen prijs stellen. De weldaden van een welsla- gend voorbeeld zouden onberekenbaar zijn. Door eerst het beste gedeelte der kleurlingen er uit te kiezen, zou men , terwijl hunne stoffelijke omstandigheden verbeterd werden , op den weg zijn hen zedelijk en maatschappelijk tevens op te heffen. Dat zou den grond kunnen leggen van eene omkeering in het ka- rakter van het ras , die de heilzaamste gevolgen zou kunnen hebben. NASCHRIFT VAN DEN VERTALER. Oorspronkelijk bestond by den uitgever en mg het plan om van de laatste helft van dit werkje slechts een uittreksel te geven. Wij zyn daarvan teruggekomen , omdat het door weglating niet zou gewonnen hebben, maar wel verloren, en omdat het in zijn geheel niet zooveel hooger in prijs zou komen, dat het de belangstellenden zou afschrikken. Zooals het nu is , draagt het meer de eigenaardige Amerikaansche tint. Het maakt daardoor meer aan- schouwelijk hoe het er toegaat , hoe de zaken er behandeld worden. Van Zuid-Carolina kan men ge- reedelgk tot andere zuidelijke Staten besluiten. Er wordt blykbaar een finantieele burgeroorl^ gevoerd tegen den grondeigendom en het kapitaal ; alle wape- nen zyn goed , fraudes zyn slechts krygslisten. De partij, die zich daarby zelve recht poogt te ver- schaffen, de Ku-klux, wordt overal vervolgd en gestraft; zij richt weinig uit. Zeker is de voormalige ryke slavenhouder op zich zelven thans te beklagen, maar omtrent de toekomst van eenigen Amerikaanschen Staat, welken dan ook, zal zich wel niemand verontrusten ; langs den na- tuurlijken weg komt ook daar alles terecht. Mocht iemand soms meenen dat ^j eene roepstem onder ons hebben willen doen hooren tot emigratie bij voorkeur naar Zuid-Carolina , dan vei^eert hy in dwaling. YB 20038 IVI215S87 f!H fv ^ :•: .■ .•V- ".-•'pAr ••'. 