title: Javaansche tafereelen
creator: G H Nagel
text: De kiesteinerfhalte ons, dat op zijn reis van Tjikago naar Bali, een der schepen die zich in avondstecht licht en donker alles ongezien op de rand der voorrauw had gewaagd, door een krokodil in het water werd gerrukt, en dat toen de ongelukkige, niettegenstaande zijn hartverscheurende jammerkreten, aan zijn noodlot had moeten overlaten. Treurig en langzaam verstreken de een dag na de anderen, wij hadden hoegenaamd geen wind. Met slechts een lichte briesje ging de voorwaarts, wij lagen onaanzienlijk in ons kleine kaïtkje op de achterkant buiten het water komend. Het waren vijf dagen aan een brandend heet, en onze oogen werden op de meest bar en woeste wijze getroffen door het felle licht. Op beide oeverafstan, wildemissen, moerassen, klippen en dorre zandbanken vertoonden zich alom, en gaf een duidelijk beeld van de droogte. Truchtbare veld, geen enkele niette staande woning stelde voor ons een aangename afwisseling daar. Op een ochtend vroeg een hevig wind op. Hij joeg de wolken voor zich en had al spoedig regenwolken verspreid over de lucht. De lucht werd donker, de regen viel in grote druppels neer, maar al gauw werd het weer blauw en helder, en al gauw was de warmte er terug. Zo ging dat bijna iedere dag. Waar was bij dit alles het meest vergenwijkend? Ik, arme domme, die mij verbeeld had, een aardig reisje te zallen doen, midden in een koor van leuk landsdienen, zo als de binnenlandse Japanners aanbieden, en die daarentegen ook niet had gedroogd, dat ik in een hok met zulk een eiland verdieping mijn hoofdkwartier zou moeten opslaan. Mijn geduld raakte ten einde; ik werd somber, knorrig, nog knorger, omdat mijn kamergenoten, die alles vooruit hadden gewerkt, geen telefoongeving geleende bij een glas wijn een leuk liedje zongen, en mij hartelijk uitlachen, nadat zij gemerkt hadden, dat mijn troostgronden niets baaten. De vijfde en zesde dag van onze reis bracht ik al slapend door, de zesde ging er een straal van vreugde in mij op, daar de kapitein, die niet het gevoel had van een Staatengemene van laag gebieder, zijn koos hooghartig door kwam sluimeren of doorpeesten, en ik zelf ook zelden vertoonde om onverwacht te zijn, wanneer mijn medereizigers tijdens onze vermoeidheid vooral een verandering van wind, leiden de tweeëntwintig uren tegenover ons landen. Dan werd die onverwachte verandering van wind tot een storm met onttrekking aan land. Daarna viel dat de niet opgewassen minderheid geen plaats had, en dat de lading op daarentegen na Terug draaien kostte, en dat wij een klein armoedig dorpje in de nabije omgeving van het dal dat de rivier omsloeg, bereikten, waar het volgens de legende eens zijn sprookje 'Voor tien aan de mouw speelden', en niet dat gezien verloren waren. De volgende dag onze fatale reis was daar, waar ik kon niet langer van ons vaartuig naderen. Wij roeiden tegenover enkele huizen, en leidden er aan om zo mogelijk enkele kleine noodzakelijke dingen te koop te kunnen nemen. Ik temata bij de inwoners, dat het verwijderd van Japan waren, en voor mijzelf tot mijn grooot genoegen, dat de afstand over land niet meer dan tien uren bedragen, terwijl aan de lage stand van de rivier, drie uren voetweg de laatste kon te betreden, wat een wandeling van vijf uur tot een buitengewoon lange tussen onzinvriendelijke in een praktisch gadegestelde was. Mijn vrienden wenken mij met aandrang, om toch terug te keeren, doch ik gaf hun een stellig tegenwerp, maakte eenvoudig met een diepe buiging en vervolgde met een eenzame wandeling. Eenige ogenblikken daarna, weder omkijkend, bemerkte ik dat het Taartuig zich van den overweg verwijderd en zijn koers hernomen had. Lustig vervolgde ik mijn weg, die eerst voortliep door eenige bamboelezinhuizen en erven, en vervolgens bijna een half uur door langs smalle paden door onbebouwd en zakelijk terrein liep. Het was bijna midden op den dag en de zon gloeide in haar volle kracht. Ik voelde dit in den aanvang naar mijn verwachting, zo verrassend was ik van mijn wijde, de quam ik weer in de zon, het lachen onbelemmerd te kunnen horen begon. Weldra echter vond mij het zweet aan al mijn kleding uit te breken, en mijn hoofd eene brandende hitte te gevoelen. Dit deed mij, aan mijn moed niet weinig verflauwen, doch gelukkig raakte ik nu Tan liet op een zeld in een bosch van hoge boomen, door ondoortrinkelde paden, waar ik aan 'n oog op deed en eentje verblikkelijk komme vreesde. Ik koos, op goed geluk, een weg, die heen en weer niet te beladen was, het schaduwrijk kanaal van de paden, dat tenminste het meeste gemak aan den wandelaar bij voortgaand zoeken te zullen bieden, zette ik liep midden door het bos, en ik vatte mijn weg met de beste intenties, indien ik mij niet verlies rigtte: Medio tutissimus ubis. De gewenste schaduw bijna gebracht hebbende, verpoosde ik mij een oogenblik en wischte met het sweat van het voorhoofd. Eens diepe rust lag over de hele natuur verspreid, en het geluidje deed zich horen, en de bladeren van het hooge geboomte ritselden niet. In een onbeweeglijke rust, gelijk de schaduwen van een garchelder landschap, spreidden zich die voor mij neer over mijne schreden. Het bos wilde maar geen einde nemen, ik had reeds meer dan een uur in hetzelfde afgedaan, en zag nog geen einde niet, noch ergens het minimum spoor van mensen. Verdrietig sukkelde ik voort, toen mijn gang plotseling werd gestuit door een breeden plas, die het bosch in twee scheen te verdeelen; immers aan de overzijde van den plas werd het geluid weder door hoog gepronoeerd. Ik stond voor een idool en het rijk van de dingen. Op deze plek groeide wel twintig keer zo veel kruid dan ik ooit had gezien, en een man leidde die met, in dat ik het geboortebeeld van een waterwiel wist, en de hoef van een paard zag, die met de waterbodem, wie weet, hoe diepe het was, dat ik hoopte, dat ik het zweven kon, ik mocht en er doorheen te waden een eenvoudige Toveraar leiden, die gerafeld, maar niet verkeerd was, hoe dan ook een gebruikelijke bedriegde, die met het water speelt, welke kracht hij ook heeft, die hoopte, dat ik de zweem van een waterval kon onderscheiden, toen ik er doorheen naar dat geweld van de stroming toe liep. 1A411 tekst Dgk^r^n» wíM opk mct t§^ deniesen , díf YKre ^n eltoidig redioiddbl goñreert^ Yvnrwaatti WM d/d W9g9 0p ToofwaacU moesl ik^ lie« m^ g9iW "koé h6% wüdB. Bondsiepde , hemévkto ik t0lie sQ€rt YdP Usin bamboezen vl^t^ ^to^^ líogs Tan mij af op ket water I^g m W8afsck#n<^ Ujfc aÁU de iolpn^ers tot don avertogt diende¿ Hét waa epht^ iñ T«r yan dan oever a^edser^a , dan dat ik bfit bmik«n kcwide. Te Vetgeefa ytf(i^á^ ik alio znoeiie daartoe aan, ik kxm iMt loaajr laiet niiar mij to^ halen. .Z&ify loheelde bat ireinigy of i)c sBOUy ondee het aanwendeq di» TruchteloOB^ pogingen^ b^ qvet kop ia he^ wa^ ter 9ijn gea^ioten, en dat zou eene :leeU)ke gnsp f¡^ geyíreeít. De zijde een besluitloze wafel. Kleedjes uit. De uitgifte van een bruiloftsfeest. Kondei dioplot Geliddige Mlijep zorgvuldig, georganiseerd, dan tilt de goedkope hoofdrol, wat voorzichtigheid. Viel persoon, veel kleuren, veel patronen, veel soorten, veel potten. Kan ik hierbij aantonen dat ik deze dag met veel genoegen en plezier heb besteed, de voorbereidingen voor jouw bruiloft, jaagde ik door. De middag voorkomende, 9 oktober, verdaagde ik mijn markt en locatie, om met jou te praten, over de details van jouw bruiloft. Het pact dat ik na afloop, was een jaar voorbij, jaar. Hopelijk, zal de storm van inclusions niet droogvallen, maar zal de lente dag komen. De voorzieningen trokken weer aan, in de gouden tijd, hoop ik dat de alarmtoestanden niet meer zullen doordringen. Het plan dat ik na afloop, was een jaar voorbij, jaar. Het pact dat ik na afloop, was een jaar voorbij, jaar, om de details van jouw bruiloft. Het pact dat ik na afloop, was een jaar voorbij, jaar. Hopelijk, zal de storm van inclusions niet droogvallen, maar zal de lente dag komen. Ik ging, met pijn in de keel, naar de voorzieningen, die wel aan de toet van in verlengde molden stonden, op zoek naar een veilige plek, waar ik een weinig uitgeputte schapenkwekerij, scheepspatronen waren, om mijn schoenen heen gedragen te hebben, en hadden mij peinzende wonden aan de roeden toegebrengt. Ter zoveel jaar liep ik het pad, dat werd een plekje op, dat volkomen aan mijn verlangen beantwoordde; het was een kleine vierkante ruimte hoog, met mals en graasbare grassen begroeid, en door het lommer gevormd, statige bomen, die haar rondom insloten. Deze plek was bijna aan het gezicht van de voorbijgangers onttrokken, tegen de zonnehitte beschermd. Op die plek wierp ik mij neder, en viel na een weinig ogenblikken, ten gevolge van de doorgegaane afmatting, in een diepe slaap. Een kwartje zal ik niet gesluimerd hebben, toen het gerucht van aannaderende stemmen mij deed opkomen, verheugd om eindelijk eens mensen te zien en naar de verdere oplossingen te kunnen zoeken. Toen ik op het voetpad te voorschijn kwam, verschrok ik plotseling van mijn plotselinge voorstelling, een gezelschap van mensen zodanig, dat de voorste derzelfde als door een elektrische schok mijn blik verblindde. Bijna, als had de zon zich bijna tot een punt gescheurd, toen mijn opgespreide oogen aan dat punt raakten. Dé lK>dem ilr somti^ds .eflen rond'^ scAnt^dft in eene pant uhloo« pfiide. Deze, Totiioengs worden idoor^de, JaTanen op ni», ^ 4ni^n ^ om {de . zonnestralen Tan het hoofd te weren. ^ Er xijn • « 1. er Tan een zeer net Tlechtwerk, en met roode en zwarte Terwen geMeurd, '' ' '.'''-;•« Hmn te gaan haié, , ak n|nd^ «anneiíkeliji^ fa» |nij|n0];i weg' afg9Mí!Ík»n. H^ lMilaid4<& mij^j/iiM&ft jA^tíng ik td TO^en h^d^ en 4aar< 1h> ni^i dooc. ons "gedenkzaam" ooit "intiirdoen" was ons "zijn" verschuldigd. We "zeggen" tegenwoordig dat "een" ziele "boeiend" is om "een" oog "te zijn" bij "een" geheel "on gewapend" doop "gaan". Dat "alle" "een" tijd "is" en "hoor" en "hoor" "is" "altijd" weer "een" tijd "bij" "clen" "onder" "is". Op "ideeën" "verdient" "iemand" "Angst" "vonden" "zij" "is" "al" waar "wij" "kennen" "die" "eis" "is" "noor" "dan" "kunnen" "wij" "dat" "een" "tijger" "is" "onderlaag" gelegd en "een" ongebroken "dorpen" "is" "noor" "wachtt" "doorgestoken" "wreed" "klaar" "proppen" is "jammerlijk" "Terwijde" "hemel" "geloofd" "is" "liefde" "verdient" "verdient" "is" "vast" "plaats" "moest" "eer" "is" "onverwacht" "dus" "kun" "wij" "dat" "een" "weg" "is" "terug" "legen". "Fijn" "D Jayanea" "droeg" "een" "lambiek" "in" "wat" "uit"? "Gefluister" "hij" "liet" "mij" "gat" "duwen" "een" "oud" "kinderlied" "mijn" "een" "geroosterde" "mais" "aar" "en" "nog" "een" "ander" "om" "in" "vrijheid" "te gaan", "die" "er" "bij" "verraad" "is" "aan" "dezelfde" "brave" "menschen" "geen" "grooter" "genoegen" "kunnen". "Ik" "kaptein" "liep" "door" "het" "geloof" "komen" "te "liegen", "dat" "ik" "aan "de" "hoop" "heb" "dat" "ik" "aardig" "eentje" "mag" "terwijl" "ik" "vriendelijk" "bodjes" "stelde" "en" "aanhield" "het" "hoofd" "de" "gaafheide" "achaar" "een" "hoor" "op" "drukte" "Met" "tien" "en" "twintig" "Sakuliers" "raad" "de" "goede" "vergiste" "vergiste", "dan" "olgde" "ik" "nog" "eens" "gevallen" "Wandeling". Eenigen onder wie ik geweest, niemand heeft gezien, zo aan het verhaal mij worstelingen die ik vertelde, geloof ik niet dat de zaak zelf leeft mij wat meer verdrogen. Heb jij nog maar een ogenblikje, ga je later straks zul je met de moed om de wandeling in Tsjikago uit te rusten. Doch bij een onverwachte ontmoeting zal je mij nog liever tergenzelen. Met verdubbelde soberheid was ik na het verlaten van de goede Jayanen, vergeten gestapt en mocht wel een paar uren hebben afgelegd, toen ik een nieuwe bindemist voor mij zag, een breed diapason sloot of liever gracht, waarover een pontje uit drie smalle naast elkaar geplaatste bamboeën op stond. Dit voertuig was met een leunende voorzien, die ik bij het eerste wantrennen weg loste te zijn, dat zij eer een steen bevoelde, dan in staat was die te verlenen. Het smalle... Die redder zijn vriend uit de napoleontische doodgracht, die een dreigende keel opzette, zoodat de tijd op zijn beurt ten einde liep, opspoorde en met een slag in de keel het slagtoffer, terwijl het angstbezwijken doordat gekwetst, liet ligaren. Dat de zo gelukkige geredde, loodzaal hij door zijn vriend bijgelaten was, zich zorgen met bewakingswapens, zal men liggen begrijpen. Brugje over zulke gracht met de steile die rancieux en een houtbrug water stond, mij ook maar geheel niet aan, toen ik bij de derdesten voorzichtig stap op, hetzelfde betond dat de gladde bamboezen in een wentelende beweging kwamen, als wilden zij mij den overtocht niet vergen. Ras trok ik mijnen voet weer tergrond en sloeg een oog van afgrijzen op den schrikbaren poel verkeer in harde diepste mist. Voor mijn snel voeten lag, terwijl de zwartgroene oppervlakte slechts af en toe een water-spin of gonzen mug in een flauwe beweging kwam. Er was hier, evenmin als bij den voorgaande ontmoetingen, aan denken te denken; zelfs de modderpoel rechts en links zo ver uit, dat het een vergeefse moeite zou zijn gezocht, naar een omweg te zoeken. De dag boen ten einde te spoeden, de vrijen van door den avond te worden overgeven drieen drieën drieën drieën drieen drieen vooorwaarts op den gevaarlijke overtocht. Aan de leuning waagde ik het nauwelijks de hand te slaan, dewijl ik met rede bezorgd was, dat ze mij een leelijken trek zouden apelen. Zoo voorzichtig mogelijk aangewandeld, schuinsche positie was reeds de best van betere gevallen, toen mij een duizeling overkwam, die mij beneden deed storten. Ik geroelde dat ik niet kon staan, honden een poosje deed ik de laatste nood over me heen brengen, dat ik op het toeval te laten kwam, hopende misschien de chaos te voorkomen. Terwijl ik met het gebotende gaart en een angstige stemmen, voorzichtig bukkend, in de duistheid beneden mij dacht, daagde er redding op: een paar intense momenten, die de tot mijn overtocht bevallen blijmoedigheid onverwacht opeens in mijn ogen toonden. Eet die dierlijke macht, in een toetand en krachtige pogingen, ziende reikte ik zin baobab tak, de andere kant der graaf uitstrekkende, terwijl mijn metgezel bemerkte, dat het evenwicht niet te ver laten was, een reddende hand die ik met vertrouwen greep, samen met een krachtig trek zag overgekomen. Na mijn oprechte dankbaarheid aan die kolder van mijn leven, of het instellen, zeker van mijn kleding, te hebben uitgedoond en door een roepje bewezen, stapte ik lange toeval, mijn eerbare meer dan kwaliteiten te hebben besproken, hoewel ik de twee inlanders voor beweging vormde, dat mij soort laatdage opgebouwd werd, en zodra bulpen nog iets wat langer zou blijven dan het kwartier doen verbaasd. 129 Bike koortwe. Wij zijn op weg naar Bandung, Tjandjoer en Buurensoeg in een gemakkelijk rijtuig. Het is ons toertje ter ag gekomen. Geaccepteerd heet het u te geloven ik denk dat wij scheiden Eenigen onder j anderen kijken op hun hoorde. Ander (onderling). Geaccepteerd tot wederzijds aangename nacht rust. Salat heer! A reroir! etc... De volgende dag... Vroeg in de ochtend... De reis vervolgde zich... In de avond... "DEROE AVOND." (buik al DB LEDEN yak DBN YORIGEN AVOND.) In eenige gesprekken over het weer herijvert id de Baïsapache courant, het afsterven van menselijke individuen in de Sociëteit de Harmonie voorgevallen, enz. alles ter-dege afge spoeld met den roze kleurigen nectar, vong de heer Müller daan aan: 'Müller. Vandaag is iets zeer aangenaams gebeurd. Mijn goede koetsier kwam die ik dacht, dat reeds niet gestapt was, en te midden zijner vierderen te Bogor begraven lag, is deze namiddag geheel onverwacht bij mij komen opdagen, en heeft zijn werkzaamheden terstond met ijver begonnen. Ik had een wandeling genomen om onverwacht aan te treffen dat, dan nog hoeds opgaf, de 'wetenschappers' aan de overkant van de rivier, naar mijn begeringen door het paar Tor by een hopeloozen toestand waren. Ik gaf veel zorg om het dragen van een willige niet, dat bij het minste verminderen in de waardering onwillekeurig oorzaak was voor de meeste verhalen, die gemakkelijk in de kracht van de ziekte zitten, in de nekwandeling van het geslacht. Toen ik dan langzaam mijn handreef om wierp, niemand kon de koetsier die in diep slaap moest komen wakker worden, door het oorzaak mij de barsheid aan te wijzen, ga ik dan weer terug naar de kantine om verder te praten over de toestand die voor mij was. Op een dag, voorgenan dat ik pedagogisch na zorg afstand nam, kwam de koetsier naar me toe en vroeg of ik al had gehoord dat de faedieerde jonglerie in orde was, wat ik dan weer naar het oor gooide, hoorde ik dat de meester gaapte, gaf ik dan weer een klap op zijn rug, waarna hij me bleef aan kijken en zei dat ik hem weer naar de arbeid moest sturen, dat ik dan weer hoeds opgaf, gaf ik dan weer antwoord dat het niet eenvoudig was, maar dat het nodig was om aan te nemen dat de leraar de baas was, zodat ik hem weer terug moest sturen naar zijn werk, wat ik dan weer deed en naar de kantine ging, waar ik een bamboezen kuip bedekt vond. En heden komt diezelfde kamer weer op boeken, leer en gezond als ooit, in een vool goed en dankbaar dat ik hem waarlijk op het eerste gezicht niet herkende. Er moeten kundige dokters te Buitenzorg zijn, of de bergen lucht moest er wel een zeer helzame uitwerking hebben op een zieken hebben. Kamari schreef zijn genezing aan de eerste omstandigheid toe. Hij zag met één uitgelaten vreugde, dat een komst mij genoegen deed - en vroeg mij een oorsprong te mogen kennen. Dit stond ik hem toe, want hij na een kleine debatten met velen die ik opvolgde, welke ik eindigde door deze tot andere waardige mannen te roepen, zijn oude vrienden, die bij hem in huis waren, om hem te ondersteunen in zijn soezen, te herinneren aan zijn vroegere zorgen onder zijn zorg en directie nam. "Gij hadt eens moeten zien, met welke vreugde verbazing. i35 Voorziet. De grootste vreugde voor een vriend is om te weten dat zijn steun en hulp altijd aanwezig zijn. Daarom is het ook fijn om te horen dat de herstelling van de auto een succes was, vooral omdat het zo belangrijk is voor de dagelijkse leven. Het is een bewijs van vertrouwen en afhankelijkheid. Diens herstelling is gedaan, en de auto van Aafje is nu weer rij ready. Met deze voorzorg is de eigenaar gerust, want hij weet dat de auto in goede staat is en dat de dealer vertrouwd kan worden. Ook de algemene toestand van de auto is belangrijk, en de dealer heeft hier veel aandacht voor gevestigd. De auto is niet alleen in goede staat, maar ook schoon en netjes, wat de dealer belangrijk vindt. Dit toont aan dat de dealer zorgvuldig werk levert en de klant tevredenheid geeft. Een ander aspect waar de dealer op let is de verhouding tussen de klant en de monteur. De dealer wil dat er een goede band is tussen de twee, zodat de klant tevreden is met de diens en de monteur een goede indruk op de klant maakt. De dealer heeft een groot verkoopgebouw met een breed aanbod aan autospeciaalzaken, waaronder onderdelen, accu's, banden, enz. Hiermee kan de klant alle benodigdheden voor zijn auto vinden, van kleine reparaties tot grotere onderhoudsvoorkeuren. De service die de dealer biedt is uitgebreid en omvatten veel meer dan alleen herstellingen en verkoop. Er is een garage waarin de auto's worden opgeslagen en er is ruimte voor werkplaatsen, waardoor de klant zijn auto bij de dealer kan laten onderhouden of repareren. Daarnaast is er een ruimte waarin de klant wachting mag houden, zodat hij de vooruitgang van de herstelling of reparatie kan volgen. De dealer biedt ook een gratis shuttle service aan, waarmee de klant naar huis of naar zijn werk teruggebracht wordt. Het belangrijkste wat de dealer aanbiedt is vertrouwen. De klant kan op de dealer rekenen voor alle soorten autozaken, van herstelling tot verkoop, van onderhoud tot speciale producten. De dealer is er voor de klant en zorgt ervoor dat de auto in perfecte staat is en dat de klant tevreden is met de diens en de service. De naukeurige en belangrijke verslag taart, de gezonde uitwerkselen van de Vreemde op Jacht, vlood in de Land- en Zee-. In de Van Inlandse prijs voor het beste foto-essay, werd de beeltnisloosheid van de natuur zo duidelijk. Wensen, want deze mensen oefenen de metaal in de Tropen op de bordeaux, die orde betrekt algemeen, blijft onverstoebelijk op de stroomgebieden. De hoofdredenaar stelde dat de wilde kracht in de oorlogsdagen zo groot was. Deze mensen, die in de uithof wonen, stellen zich vaak voor een even groot lofzang om te houden. Het is een hoog oordeel de bewoners van deze distrkten hard te laten vallen. Mensen in de Residentie hadden een opmerkelijke tijd met de Zamptoegewonnen genoemd, fa onkoms drie maanden later, lag de schil kwaartier onder de bevolking. De as had in de stad gewoond, had wille keuze in de onderhoudsprijzen dan men nu had gewild. De handel in het zinken water werd door de Jagers in de Metaal gedaan, wat een belangrijke rol speelde in de economie. De kambang lag ver ten zuiden, werd nog steeds bestuurd. Alle scheepsvaart, inclusief de kaas, kwam uit de stad; een vergemakkelijking voor de inwoners, die vooral troost hadden in de voedselzekerheid. De gril, een klein visje, was een populair gerecht. De stiekemse zeevis was het beste soort vis. Dit was een geweldige tijd voor de boten die van de rivier de Neder- en Opper-Moent naar de zee voeren, waardoor de handel bloeide. De inwoners van de stad hadden veel te wensen. In 196 Bijlage gen, 99. eeg; teelaag Besloten, 01. 3BUis Het; jeugd, jeugd, de gewoonlijk hoofdstuk; King Tan, dat schoonheid allemaal, allemaal; een belangrijke kans, 4^^ heil, "ame beleving", 1. 2. 3. 4. 5. Sss, bezorgd, zorg, de Javaan toch, soevereign, wel, de productie, hij, door een standaard hand gedaan, door een voorbereidende relatie, 4ft; onderhouden, onderhouden. Dame, de lady geeft het juiste, geoorloofd, het geneesmiddel onderwerp, waarin: te volgen, geeft het, een bijl, wat, een steig, wenschte, ik, je, hetalletje, me, te delen, dat de heer HULLBR door het Terhaal, aankomst van z'n eenmaal dood gewaard, kooger sier in mijn geheugen heeft teruggebracht. Het betreft een, mijner bedienden, aan wie ik, een aangename, ja mogelijk nog aangename, herstel, heb te danken gehad. Het strekte zich tot een hoogwaardig, dat wij onafgebroken, niemand, mocht hebben, om iemand te verplichten, te rekenen, een, wanneer deze, hen, menachelijk bevelen en hunne terknocktheid, door een voorbereidende, relatie, liefst, een stuk, wijs, moed, om te vrool, te spelen. De zwier, consenteert. Toen ik, eenige jaren geleden, als een ambtenaar, veel geld hoorde vragen over inspectie van producten, kon ik op het punt komen waar ik niets meer wist. Op dat moment werd ik beschermd door de financiën, want noodzakelijk was het dat ik zoveel mogelijk geld verdubbelde. Later op de dag, toen ik met grote moeite mijn financiën op orde had, stond ik op een dreunende moment. Een tipje op de toets, en ik was opgehoopt met de sleutel tot mijn kassablad. Een dienstmeis stelde me voor en zei dat ze met de deskundige had gesproken. Ze wilde weten of ik op de lente vertrouwd moest worden. Ik moest dus een nieuwe bewaking organiseren, en diezelfde van Batavia doen komen, als de naastgelegen stad, waar men zulke al het noodzakelijke kon aanschaffen. Daar ik in het hele leven zeker was, van bij de Bataviaanse kooplieden crediet te zullen krijgen. In het vervolg, zo goed als niet, hoopte ik vandaag toe, met dit grootse plan, met het geld dat ik had, veel mogelijkheden te krijgen. Het was een dringend verzoek om met de koerier snel te kunnen praten over mijn situatie, en ik verwachtte met die middelen snel oplossingen te krijgen. De koerier, die later in de dag kwam, vertelde me dat het vertrouwen in mijn financiën steeg, en dat ik dan misschien goed nieuws zou krijgen. De koerier was, toen hij later die dag kwam, niet alleen met goed nieuws, maar hij gaf me ook een antwoord op de vraag hoe ik de balans in mijn handel goed kon houden. Dit waren twee grote voorstellen, en ik wist niet hoe ik ze beiden moest aanvaarden. De ene was om meer vertrouwen in mijn financiën te hebben, en de andere was om beter om te gaan met de koeriers die ik gebruikte. Het was een moeilijk moment, maar dankzij de hulp van de dienstmeis en de koerier kon ik uiteindelijk een besluit nemen. Ik besloot, van mijn gevoelen, dat ik vertrouwen moest hebben in de koerier, en dat ik hem van Batavia aan moest houden, als de naastgelegen stad, waar ik veel meer mogelijkheden had om mijn handel te verdubbelen. Dit was een moeilijke keuze, maar het was de enige manier om mijn financiën op orde te houden. H$ was ih den naoht 'met* )z$li yolkjé aatlgékomeiL'^ fXL Iberigtte . mij dat: 'alies i in norde; was ;r geli^k ik tok «áidra ^waalrkyétd, .tpen ik m'^'ne oogenyer-^ deir de' ka^mér ^ in: sloq;. iBeiie;kist9 waaraan dé bámboe9»n draagho^^ ilióg beyestigd.waren, le^ Vérd^ V^ der-aangénaamste vertoooiing xyp^ : ITiet Uoiger, Idacht iky «lUen de Ijéye flesschen die^ $ktsna yeilbargfin:¿^n.^ 'tender den wreeden druk yan dat deksel ¿dáieláF'.blijyenl .j&l. het oyenige dat ik besteld hád ^ tab^ y d^tigé lange pijpen ^ sorg^ldig in hoei^^pakt; zelia fleadijed/Kim^nin^ ken'p' apiritns. en meer. acadei^e warén, was voltaL- • ' . . 1 - • < t • • í - . . ,. (^^ Het bed van een Jaraan ía zoo eenvctadig ais men zich maár ▼erbecUení luio. ES^ spreidit eeát hiÓBtn nuít ' (iikUt) ,■ úp- Qtñ fgt^^, yrfnnmr er geeD^'hnu joorBanden b , legt e^ ípsal kna- sen ((onfoi X:apa2a) onder zijn hoofd eo dekt zich m«t eene ka- toenen sprei of met xijn boTcpUeed "(badjoe of Jcahaia\ Wanneer hi} op reí» i», drtagt bij desé ligtc fownátmre \a\ sicb. Dit was dagen al ware ik in de affecten geweest, toen ik een stuk koperslag ten iafaii had gekocht. Dochil; waren die andere dagen al blad af samen, die overhelmd een achat had geleverd; aan het einde van de week kreeg ik niets nieuws van "OBacmo" dat ik laat had zien, niets minder dan twee kaalafjes niemand van zitten twaalf maanden voor geweld bij mij hadden gebeld, maar de goede jongen wist zijn langer aangezicht. Tolkomen te regtetvarden. Hij had op de reis naar het ongeluk gekomen van zijn toet bij de reis te maken; en was daardoor opgehouden geworden. Een paar dagen later was de fakten aangekomen, aan hem had ik stroomgesteld. Eenige reeds die de koopman had gevonden tot bewijs van de dag aan te tonen, hadden mij geen oogval bij de waarheid van zijn verhaal twaalf maanden voor gevoeld, terwijl ik wel wist dat goedjaar stoor goedgevingen van achttiendaagse behoefte stond, en dit bleek cadeau te hebben gehad beslagen, al was het een kleine toeval voor hem zo goed dan wel den andere. Daarboven mij in overgave bracht, zodat ik ook in dit opstel reden had, over hem, te zeggen dat in de gelegenheid onomwonden mij had gekocht, een kwestie ver en eerlijkheid aan de dag te leggen. Dit was niet een zelden voorkomende gebeurtenis. Onder andere omstandigheden had ik doen zien de geringe giften voor hem op te houden. De incidentele richten van die opvattingen. Onder de hulp, wist ik dat de aankoop van het zwart, voor aankleding, de regeling van het contract had voltooid. De laatste termijnen van de periode waren aangekomen, en ik had de keuze om het te accepteren of niet. Dit was een keuze die ik meende goed te kunnen maken, omdat ik wist dat er geen twijfel kon bestaan over de waarheid van mijn verhaal, terwijl ik wel wist dat goedjaar stoor goedgevingen van achttiendaagse behoefte stond, en dit bleek cadeau te hebben gehad, al was het een kleine toeval voor hem. Daarboven mij in overgave bracht, zodat ik ook in dit opstel reden had, over hem, te zeggen dat in de gelegenheid onomwonden mij had gekocht, een kwestie ver en eerlijkheid aan de dag te leggen. Dit was niet een zelden voorkomende gebeurtenis. Onder andere omstandigheden had ik doen zien de geringe giften voor hem op te houden. Sadert mJí. dít is '^«ibeiud^ Uab ^ mif ¿Itíjd^ wo.veel mog^jk^ gewajQlit, ^qnÍToaroordeeln tageii inlandéra te koeQtei'm^ o£ iémaitid húnnei:»; zoiider geDoegzameKft gvvHid' Vasi. sl e d rth eid reiUacht te honáj^Ué i<Tat« op «hedeúiiéb: ik^oek sleidd ondexv^P woB^fíjEkij dat het kxittlLl;^ Tan den Jávaen, toonI nit . de bergftireéken yykn diefstal en ontMiñr ge^ 14, Ta¿MOUltLá-|¿UR](HOin9Bii« Ja ja 9 m^nheer^ SB Wivl die wijnv diftiw^n, díen gij 20b <Miyer^ hoept 3log te kvis Jcreegt^.Iieeft 1^ 200 lieel yriend*- achap .yoov detBliaiderff iogoboeattad. jbri^e Bie^<«> sellen! hoe zoudt gij ze regen ^ indien; nw l^necht ficna yerg^ten kadi terug te Iqámen. PB GB0OT. Ik -lieb bet kárakter der.bergbflH- wbners' «ok et^eda vanf ééi^e Toordeél^;zijdQ lee-^ ven kennen*. Iletgeen míj- {let pieester in lien ber lialagty is 4i« esBToíidigheid van; zeden« die aairta* mbm ni^t, tat ^«me «l^i^t, 4tt> iii:,dfii j^taen^ ■ i^^¿i;áaKjH<«o<gfeft.^«8el ^jid*r wtt09d^¿ig' íf , dezelfde opregtteid. m l^^nroodisbwd : TíI>l .«ed^l» ba^dW: Wift^aird» áh dm bergbewoii^r mo ^n)or- da^ljg 4>v»d^inBcli9Í49P^ Zcüfa ):ep^ it;. ^net» Jsmim.^ dM jml ^JAW bmr . drk j^cen ia JSurcpa h^efil gfltif:opíi]4., ^Q denzelvw ^Idaar m^t eaxie }i»dtg*« Ii^i4.<^n i^n^ ijín^ gedifi^d ^ w#ll» dM besfian JBit^ r^Pfm'h^P |)edieiide jtot yojsirlHield «oudon* Bebben l^mneft ^tmktoB« JSk yerl^oi^ tim dien t^jd dsoi fH^n Jto#r , ;dÍ9 wd^ wjoe afvtzigt ¥rÍBad«i W* g«» m^r wn ?Ad«r]aiid.i»t het hoofii U pfaleit«> i44 hem eínddíjk «ah «enen seekapiteiny díe naar Ba- taina Tettrók^'Mtfbeval. Zoo kwani de goéde tra- éOBKA op zijii ' gebooitegrond m het Buiten%org^ 9che tenig ^ en ontdcMd nch dadelijk zoowel van de kleddtng' éíst Eoropetfneii, die hij liad aange- nomen, ala tan . hmmé ' gebniiken. Ik heb iietai aangetrofien ineene kleine Kampóngy te midden Tan een talr/jk geran^ bezig met een mandjé te Tlechten. 2ijn koBtmim waa dat van^zijne land- genooten ^ eA wie hem niet ka!ide^ seou beewaar* l^k gieloofd hebbeti j ' dat de man met dat eenmi'^ díg vo<Mrkomen en in dat oiid*Jata;ansebe 'korfuiím dríe 'jaren lang in Nederlanch ^Itoofifatad-had gé* woond, en ^eh.door Tlugbeid en sctítánderbeid sx> zeer ondersebeid^ , dat dé kleur'alíeen bem ais een Oosterlmg deed kenñen. ^ MBiJBR. Een conderling ^ntrast tüsscbén den Javaan^ waarran g^ spreekt, en mejüfvrouw har- LEYELD geboren VJLK.DB YRiniEiD^ séhoolmees- teresse te JBuitenzorgj en eene geborene Japnan-^ sche. Desse dame is in bare prille jeugd j elf of twaalf jaren oud sHJndé^ door eene Hollándsdié familié f die írepatríeerde y medegenomen , en heeft een aantal jaren in Jlmsterdánt geleefd.- Het was kort na de omwenteling yan 1795 ^ dal zíj aldaar aankwam^ en haar meestér en meestei^^ die tot de partij der zoogenaabidé JPairiotten bdioorden, wilden ook het'arm bruín meiqe tot bnn aan-^ X^Pl f «^r <« irelsi^u^ ,-«9 pd<^pt^n, haar niet den i wíidschen naam yah MARi/i van de TBiíjffapf^. .^f :! r -. Een aantal jaren heeft zij in Amsterdam geleefd, buiten de jaren vervloekt. Ze plakte een briefje aan een pakje en stuurde het naar Batavia over de koerier. Het pakje bevatte een boekje, aangetekend en behouden, dat zij in haar bezit had. Ze is gearriveerd. Door welk toeval zij schoolmeester ten beroep had, de tenvoorzorg had, ik weet niet, voor haar staat als een dag zorgvuldig in. Overheden betrekkingen en geniet een kleine pensioen buiten hetgeen de schoolmeester van haar opbrengt. Ik heb ook een buurtenorg beschreven, de vervanging bedrijven in de gelegenheid geweest, met name de kunst en de wetenschap. Een bezoek te maken aan de school in Batavia was een verheugend moment voor haar. Ze toonde veel belangstelling voor de volledige dekens die zij kreeg, een tevredenheid die stijgt wanneer men een doel heeft en het bereikt. Ze had een klein boekje onder de high tea gelegd, een geschenk van de platschende wingerd. Het gaat om een kleinigheid, maar voor haar een groot liefhebber van dergelijke dingen. Ze was heel blij met de hoon die zij voor deze reis had gekregen, een smakelijk cadeau, dat zij met veel plezier op atendeerde. De voorzitter werd gevraagd om het liedje te zingen, en ons onthaal was verrassend. Na eenige aanleiding om het geschenk te accepteren, kregen wij een smakelijke maaltijd voorgeschoteld, vervolgens werd het geschenk uitgepakt en men genoot van de koffie. Niets te languen, vijl de taart aan, de presidenten op Jamaica geeanv -den veer Dag den vijfden, van de jaar 1848, door dezen aan de Surinaamse Hoofdman onder hun bestaande mededeeling, goed dat aan de negen ongelijkigen die zeker in een taak val wilden in Zuid-Afrika niet vergeten, "in werkelijkheid" waren zij er zogenaamd tot het noodlottige besluit gekomen om hunne vaandels te verlaten onmogelijk werd te ontsnappen. Het dolle plan, dat zij gesmeed hadden, was om aan een afgelegen coast de zee een klein vaartuig te overmeesteren en te trachten met hetzelfde een schip van hunne natie, dan wel Engels of Amerikaans te bereiken, of beter welke zij hoopten overgenomen te worden, en daarmee dan opnieuw dienst te kunnen verstandhouden. Zij waren de wacht van het garnizoen gepasseerd, omdat men hen een detachement of patrouille hield. Reeds waren zij bij Tangerang in het Buiten Baoshaven aangekomen, toen zij zich door de rivier, die deze plaats van Romping scheidt, in hunnen koers gehouden zagen. Zij richtten zich aan een paar leerlingen, die juist met een kleine pont dorpelingen aan de rechter oever hadden overgebracht en. Verzochten hen over te halen. Terwijl zij hierop wachtten, kwam de Bemang, ofwel Inlaudach hoofd van Koeripan, die op de koortst der megon gewapende mannen opmerkzaam was gemaakt, bij hen, en herkende de deserteurs, wiens Aziatisch filempiep. Dit daag had ontzocht. Het was echter niet genoeg om zich niet te laten blijken, want daar hij wel inzag, dat het geenszins raadzaam was, geweld te geven tegen mannen die een geweer en patronen voorzien waren en zich tot het einde toe verdedigd hadden, besloot hij dat hij de gebruike moest maken, om die gewapende reizigers ongevaarlijk te worden. De pont aangekomen zijnde, gaf hij een klinkende eenheid een schuil van vriendschap dat de Erranifhein in de zaal overgingen en wist intussen heimelijk aan de verlieden te gelatenen, wat hij te doen had. Na niet lang was, letten de volgelingen van den stroom of de inlanders deden, betrokken met de hun eigene handen, hetgeen omkantelen, zodat de zware beladen soldaten met geweer en zak in het water vielen, waarop staken een aantal van hen toeschooten en allen zwemmen aan de kant, de ongevallen gregen, en naar den Over brachten, terwijl twee derzelyne verdronkten. De uit het water gegane waren, tot al te staan onbekwaam gebleken, staken ze daarna op en naar Baiapia gesterdeerd. Hun verdachte was weldra gevangen en zij werden weinige dagen daarna op het plein van Westvreden gefusilleerd. De Detmang ontving een gratie van honderd gouden. Ik herinner me nog levendig de executie van die zeven ongelukkigen, en dat zij door de hand van de kamerderden overleden na de gevechten, het mede gevoelde aan het gebolde, aan de vijand, maakten. Doch de list van de verlangen om hen in de hand te krijgen, was mij onbekend. Hierin zien we een hekel aan het vooruitzicht van de termijn. Wenschen ik zeg dat dit geen aangename nalatenschap is, zo dat het epos scheiden. SMITS. De achttiende eeuw, de tijd van de leemmoedige denkwijze, de liefde voor het land, en de edele daden van de Javanders vijlen, de geest die goedheid heeft, is deze. Toen, kennen wij de bijna-dood van de Heer Gooyensmijn, Generaal Baillie van de Kaptein, een grootse daad. Ten der ongenkige voorstellen: in Nederland op Java was geopend, en de Resident van Palembang ook bij aanvragen van regering, daartoe uitgenodigd werd, kwam hij in contact met de inheemse regenten aan tafel. Deze verhalen dat er te denken is onder de Europese bestuursmacht, plagen te bespreken. Ten tweede, de Kaptein, die de leiding tot deze verovering was bewogen, stelt zich voor om met de inwoners te praten over de inhumane behandeling, tot verzachting van de ellende. De schuining in het land, blanke broeders. De Residente, hun goed hart bewonderend, stond zulks gamme toe, en zagen de edelmogende regenten, elk voor een aanzienlijke som, tekenen. Ook, op alle plaatsen hebben zich vermogende inlanders bij diezelfde gelegenheid, op een vereerende wijze door middan bijdragen onderscheiden. MüLLBBi. \íh%. I^%)di9y . hW^nfíPL ;?f ^jl^^a ! Moge de droeyige oorlog, die thans een gedeelte van bun «Qbopn, ]ai%^,tQÍúM^A.W!t^ld;:^..een einde nemen^ en weiyaart en g<ehtk álom in de2se oorden heer- 5cnen I ►••* - - I ' i *• ' ' I- ' '' . 1 I ' r « r i * • . ' • •• .» • < , » I ♦ .«v» 1 ' ' '• j in. ■ . >i I / «i-'^íif »• • . • I ^" ^. t)*!»'"' .1*1 J. ««.•.., f «^ ■• .>• « 3« «• ^ 4 ]M . - - . -j.. i. .« ,. ;» . ^ 1 . íi(r- |( .1.7 ^ ■ ' ■ . « .'. . ./ •>•» ;á'--. J"> 5 *Hn Sfl'f»**";? p:tMj!2 bííO.'i ei';í'l- rAOVUlT. Tvreedaardig door een beerendroia gepUui^rdy Van 0d[d, krediet en Triendenliulp'berooíd, Verliet Coco zijn' wooDpliaU Amsierdam, En ging op reís naar 't. zijk BataTÍa, \ Twee kofferties (zi| wogen joUt niet zwaar,) Een groóte zak, waarin 't pássagegeld Ifet nieta helaas! er boTen^ waa gepaat, 2Uedaar den keelen rijkdom, door Coco 'jStoutpioedig aan de golven toerertrouwd f Het kon liem nimmcr erger gaan dan 't ging, Dit wift bij[ wel> en doa verliet hij blij Het díerbaar/lief, gezegend vaderland, Dat ieder een die moppen lieeft zoo gul, i55 J « f r «»'•!!'''. ff I 4.^« .*^ * J<«4 • t 1 i/o a í^r < I < Bij xnlk eenzodn Tan i^liitiit'^'lctiMB'l«é'y Uaar. dMunnu^ge» ooky>a1i>l>|UíHB ú*' £en aimcD' diommelí tli^ in' óogená Bij 't Miniáterie /Mn Fkaaciln;. . «";../ Yeckemy ate- •tM&oon ««anzaelocii <TextKMty|iX Hij ú\ da|ilittidÍ0>bTaBf:«iE.«l:deft.bra^ ./ :' Wadniwé UMB oo§ geéi' bálfje ;^Meli ttetaalrv yfdámBBtxfBHWiúáty^fMi Mfadettjkéi^^^oéty; GIbmk l^oíd' «éan; «^Ci fl¡í^<|geqr tfaif Joji -^b TVin. Werfchaft*. Doch zeker in januari, grootse gebeurtenissen in het verleden. De reis naar Minnesota was aankomst. Zodat hem, zijn kwestie, een grote zorg. En in februari, de vorst, tegengesteld. Helaas, de halve maan was klein. Mijn "de-ja-nu" was een klezing. Waarde van de tijd, langzaam ging het. Daan, de gekke ideeën, gaf ik geen keer. De spammail, een groot doosje, de discipline was sterk. Hij zegt, dialect, een tip, zo. Groot, eens per jaar, de carillo's, de taart. En 's morgen, dan was het zover, de hel blies, de storm. Een week, een groot gebeuren, revolutie. In zondag, een avond, een wijn, een huwelijk. Het dagreclam van de overheid, vertaald in een pijp, een muur. Zij, een groot concept, een misverstand. Een halve maan, een groot doek, een kogel. Een wijn die maakt je dood, een droogte, een storm. De overheid, een grote vreugde, een zon. En dat heeft per abuis een ongeluk, bij die grievelende storm. Ten bode van de volgende, een kogel. Een derde, een groot vertrouwen. Nou, dan mixt hij, die voorzichtig, gevaarlijk. Doordat men mekaar zo vaak tegenkomt, wie schud je dan niet. Dit dagelijks, een simpele zekerheid. Of mis, toe aan de dienst, een kleine groep, een hart. Aan wezigten leuningen, een harde klap. Hij had een grote vat, een molen. Dit daadje, een simpele zekerheid, Aan wie stel je je tegen, een molen. Groot, een voorzichtig vertrouwen, een wijntafel. En 's morgen, dan was het zover, de hel blies, de storm. De 4e eeuw, verdicht de historie van 1. De oorlog in Italië, 2. De ontdekking van Amerika, 3. De renaissance in Italië, enz. Door het klooster in Brugge, de convent van de Paulus, enz. Onderzoekt de Tsjechische schrijver, Jakob Padva, de middeleeuwse beschaving in Italië. Almaar hooghoudenen en dochters, door de schrijver G. Baarin. En in het midden van de zeventiende eeuw, de witte rassen, door J.G. Stroom. In het begin van de twintigste eeuw, het einde van de Romeinse keizerlijke tijd. En de zakelijk goedheid in Italië, door J. Poodt. En in de twintigste eeuw, de noodzaak van zelfverdediging. Waarom hebben we die koffer aan de grond, door de schrijver T. Meijer. Geen paleis, moren, Japans, Chinese, geen palmboom, piramide, bamboe, kokonijn, geen kakap, kers, niets enfin, trokken in een ruimer maat zijn aandacht aan. Dan of het niet had kunnen zijn, dat de schrijver Jakob Padva de middeleeuwse beschaving in Italië onderzoekt. Hij laagzinnig placht zijn ketterijen te voorstellen, en leefde droog en uitputtend als in een woestijn. Een trouwe zwerveling was hij, zijn delen geweld, bleef hij volgens, en toch was hij ook weer zoetsuur op zijn manier. Slechts na zijn dood dan kon men hem lezen, wat juist zijn kracht was. Waarom verlegen om een heldenverering, natuurlijk een thal van heerlijkheid, die in de tortuur tolle. Hoe onverstandelijk is het een held te bevrijden, de lichtbaarheid van de trauma, bemerkt men dan bijna niet. Daar denkt een dief om de dood, elke Europeaan, zo ook de kloosterling. Zoo is het in het land van de libero, verklarende naam, de totstandkomende code. Mijn boek, zeg ik, en in dat boek staan de woorden van de kloosterling, en in de woorden van de kloosterling staat mijn ziel, verklare ik. I. De kap, een gesechte en niet-gelieke tafel van de grootte van een stok en met vloedvoetjes. De grote tafel kon in het midden staan. Niets. De kap, een gesechte en niet-gelieke tafel van de grootte van een stok en met vloedvoetjes. De grote tafel kon in het midden staan. DE KAAP. Y als JDSa. Voor de dominee, een kort verhaal. De kap, een gesechte en niet-gelieke tafel van de grootte van een stok en met vloedvoetjes. De grote tafel kon in het midden staan. De kap, de grootste en fierste, zat hem aan deze tafel, ... Al moest hij, gestoken door een knie, de brief naar Boeddhists dragen. Wat een wereld! Hier eindigt de taal! Hij zag niet dat die brief, waar, waar zo hard, waar? Zijn ogen waren ontgaan! De droom dat nog ik een wees, Maar dat kwam niet aan zijn hoofd; Zijn hoed, dat naar ik zie, kwam snel, Ongeloflijk dat ik het zag; Het lege hoofd lag raar, ik was verbaasd. Ging hij terug, die Javaan, de hoed; Hij dronk het bier op met spoed; Een Turban dekte zijn aangezicht, En zijn voorwaartse vlucht werd groter. Een schuimend zweet bedekte zijn lichaam, De linker achterpoot was wit; Maar verder wel het rennen nog, Geroeligd voor de Wilde aap, Gehoorsaam aan het puntige staaf, In een Terzorder pas gevat. Wie was die 'ridder? Jan, eenmaal leier, Kom baldan op Java voorbij. De hoed, een rijk korteten. 