Biblia Sacra, dat is de geheele Heilige Schriftuer bedeeld in het Oude en Nieuwe Testament; deze uitgaef vervat alle de boeken van het Oude Testament die in den Hebreeuwschen tekst zyn
5 Want lot wien van de engelen heeft hy ooit gezcid : Gy zyt myn Zoon ; heden heb ik u voortgebragt? (Psalmü,!.) En elders : Ik zal zyn Vader wezen, en hy zal myn Zoon zyn? (II Koningen vii, 14.) 6 En als hy wederom zynen eerstgeboren Zone in de wereld brengt, zoo zegt hy : Dat al de engelen Gods hem aenbidden. (Psalm xcvi, 7.) 7 Van de engelen wordt er wel gezcid, dat hy van de geesten zyne gezanten mackt, en de vurige vlammen tot zynen dienst ge- bruikt (Psalm ciii, 4); 8 Maer tot den Zone zegt hy : Uw troon, ö God, blyft in alle eeuwigheid, de staf uws ryks is een staf van goregtigheid. 9 Gy hebt de regtyeerdigheid bemind, en de ongeregtigheid gehaet; daerom, ö God ! heeft uw God u gezalfd met cene olie van vreugd, boven allen, die met u deelachtig zullen zyn. (Psalm xliv, 7, 8.) 10 En wederom : Gy, Heere! hebt van den beginne het aerdryk "gegrondvestigd, en de hemelen zyn de werken uwer handen; 11 Zy zullen vergaen, maer gy blyft altyd; zy zullen allegader gelyk een kleed ver- slyten ; 12 En gy zult ze veranderen gelyk een dekklccd'/en zy zullen veranderd worden, maer gy zyt altyd dezelfde en uwe jaren gullen 'nooit eindigen. (Psalm ci, °26.) 13 Tot. wien van de engelen heeft hy ook ooit gezeid : Zit aen myne regter hand, tot dat ik uwe vyanden stelle tot eene voetbank uwer voeten? (Psalm cix, 1.) 14 Zyn al de engelen niet dienende gees- ten, die afgezonden worden ten dienste dergenen, die de erfenisse der zaligheid zullen bekomen ? KAPITTEL II. DAEROM moeten wy des te meer acht nemen op hetgene wy gehoord hebben, om niet te zyn gelyk uitloopende vaten. 2 Want indien het woord, hetwelk door de engelen gesproken is, zyne vastigheid ge- had heeft, en alle overtreding en ongehoor- zaemheid de regtveerdige straffe, die zy verdiende, ontvangen heeft; 3 Hoe zullen wy die ontvlugten, indien wy zoo groote zaligheid veronachtzamen ? de- welke, eerst verkondigd zynde door den Heere, door degenen, die ze van hem ge- hoord hadden, onder ons is bevestigd ge- worden ; 4 God zyne getuigenisse daerby voegende, door teekenen, mirakelen, en menigvuldige krachtige werkingen, en door de uitdeelin- gen des Heiligen Geests, volgens zyn wel- behagen. 5 Want God heeft de toekomende wereld, van dewelke wy spreken, niet onderworpen aen de engelen. 6 Maer remand heeft op eene zekere plaetse betuigd, zeggende : Wat is toch de mensch, dat gy zyner gedachtig zyt; of wat is eens menschen zoon, dat gy hem komt bezoe- ken? 7 Gy hebt hem een weinig vernederd on- der (ie engelen ; met glorie en eere hebt gy hem gekroond, en hebt hem gesteld over de werken uwer handen. 8 Alles hebt gy onderworpen onder zyne voeten. (Psalm viii, 5.) Doch zeggende, dat hy hem alles onderworpen heeft, zoo neefl hy niets uitgenomen, hetwelk hem niet on- derworpen /.oude zyn. En nu zieh wy wel nog niet, dat hem alles onderworpen is; 9 Maer wy zien dien Jezus, die een weinig vernederd was onder de engelen, om hel lvden der dood , met eere en glorie ge- kroond, hebbende God geniidelyk gewild, d'at hy voor alle menschen de dood zoude smaken. 10 Want het betaemde hem, om wien en 1020 AEN DE HEBREEUWEN, III. IV. door wien alle dingen zyn, dat hy vele kin- deren tot de glorie willende brengen, den oppersten uitwerker van hunne zaligheid door het lyden zoude voltrekken. 11 Want hy die heiligt, en zy die geheiligd worden, komen allegader uit eenen; om welke reden hy zich ook niet schaemt hen zyne broeders te noemen, zeggende : 12 Jk zal uwen naem verkondigen aen myne broeders ; in het midden der verga- deringe zal ik u loven. (Psalm xxi, 22.) 13 En wederom : Ik zal myn betrouwen op hem stellen. (Psalm xvii, 2.) En nog elders : Ziet hier ben ik, met de kinderen, die my God gegeven heeft. (Isaias viii, 18.) 14 Aengezien dan de kinderen van vleesch en bloed waren, zoo heeft hy ook daervan willen zyn, opdat hy door zyne dood zoude vernielen dengenen, die het gebied der dood had, dat is de duivel : 15 En hen zoude verlossen, die door de vreeze der dood, het geheele leven lang in slaverny waren. 16 Want nergens heeft hy de engelen aen- genomen, maer het geslachte van Abraham heeft hy aengenomen. 17 Overzulks heeft hy in alles aen zyne broeders gelyk moeten worden, opdat' hy medelydende zoude worden, en een opregte Opperste Priester by God, om de misdaden des volks te verzoenen. 18 Want mits hy zelf door het lyden be- proefd is, zoo kan hy ook degenen", die be- proefd worden, te hulpe komen. KAPITTEL III. DAEROM, heilige broeders ! die deel hebt in den hemelschem roep, slaet uwe oogen op Jezus den Gezant en den Opper- sten Priester van het geloove, dat wy bely- den ; 2 Die getrouw is aen dengenen, die hem gesteld heeft, gelyk Moyses" in geheel zyn huis was. 3 Want hy is zooveel meerdere glorie weerdig geacht boven Moyses, gelyk er aen dengenen, die het huis gebouwd heeft, meer- dere eer toekomt als aen het huis. 4 Want elk huis wordt van iemand ge- bouwd ; doch het is God, die het alles ge- bouwd heeft. 5 En Moyses is wel getrouw geweest in geheel zyn huis, als een dienaer, om te verkondigen de dingen, die er te zeggen wa- ren ; 6 Maer Christus is als Zoon over zyn eigen huis ; en dit huis zyn wy zeiven, indien\vy nogtans het betrouwen en de glorieryke hope tot het einde toe standvastig behou- den. 7 Daerom, gelyk de Heilige Geest zeet: Heden, indien gy zyne stemme hoort, 8 Zoo verhardt uwe herten niet, gelyk geschiedde in de woestyne, in de verbitte- ringe, in den dag der terginge : 9 Alwaer uwe voorvaderen my getergd, my beproefd, en myne werken gezien heb- ben, veertig jaren lang. 1Ü Daerom was ik vergramd op dit ge- slachte, en ik zeide : Altyd dwalen zy met het herte, en myne wegen hebben zy niet gekend. 11 Dan heb ik in myne gramschap gezwo- ren, dat zy in myne ruste niet zullen in- gaen. (Psalm xciv, 8, enz.) 12 Ziet toe, broeders! dat toch niemand van ulieden bevonden worde met een boos herte van ongeloovigheid, om af te wvken van den levenden God. 13 Maer wakkert malkanderen dagelyks aen, zoo lange als die heden duert, "opdat er niemand van ulieden verhard worde door de bedrieglykheid der zonde. 14 Want wy zyn deelgenooten van Chris- tus geworden, indien wy noglans het we- zen, dat hy in ons begonnen heeft, tot het einde toe standvastig behouden; 15 Terwyl er gezeid wordt: Indien gy he- den zyne stemme hoort, zoo verhardt" uwe herten niet, gelyk in die verbitteringe ge- schied is. 16 Want sommigen, als zy ze gehoord hadden, hebben hem verbitterd ; alhoewel niet allen, die door Moyses uit Egypten ge- gaen zyn. 17 Doch op wie is hy vergramd geweest veertig jaren lange? Was het niet op dege- nen, die gezondigd hadden, welker ligcha- men in de woestyne zyn te neder geveld ? 18 En aen welke hy "heeft gezworen, dat zy in zyne ruste niet zouden ingaen, als aen degenen, die ongeloovig geweest waren ? 19 Ook zien wy, dat zy er niet hebben kunnen ingaen om hunne ongeloovigheid. - KAPITTEL IV. LAET ons dan 'vreezen, dat men niet iemand van ulieden, verzuimende de belofte van in te gaen in zyne ruste, zie achterblyven. 2 Want aen ons is die blyde lydinge alzoo wel verkondigd als aen hen; doch het woord, dat zy gehoord hebben, heeft hun geen voordeel bygebragt, omdat het in de- genen, die het hoorden, met geen geloove verzaemd was. 3 Want wy, die geloofd hebben, zullen ingaen in de ruste, terwyl hy gezeid heeft : Ik heb gezworen in myne gramschap, dat zy in myne ruste niet zullen ingaen ! (Psalm xciv, 11.) Daer nogtans zyne werken van de scheppinge der wereld voltrokken waren. AEN DE HEBREEUWEN, V. VI. 1021 4 Want hy spreekt ergens van den zeven- den dag aldus : God heeft op den zevenden dag gerust van al zyne werken. (Gen. ii, 2.) 5 En noglans zegt hy in deze plaetse we- derom : Zy zullen niet ingaen in myne ruste ! 6 Aengezien er dan nog eene ruste overig is, daer sommigen moeten ingaen, en dat de eersten, aen wie eerst die blyde tyding verkondigd was, daer niet ingegaen zyn om hunne ongeloovigheid ; 7 Zoo wyst God zekeren dag aen, dien hy door David heden noemt, zoo langen tyd daerna, gelyk hierboven gezeid is, zeg- gende : Heden , indien gy zyne stemme hoort, zoo verhardt uwre herten niet. 8 Want indien Josuë hen in die ruste ge- bragt had, zoo zoude hy van geenen ande- ren rustdag daerna meer gesproken heb- ben. 9 Overzulks blyft er nog een rustdag over voor het volk Gods. 10 Want die in de ruste Gods ingegaen is, die rust ook van zyne werken, gelyk God van de zyne. 11 Laet ons dan ncerstelyk trachten in die ruste in te gaen, opdat niemand in derge- lyke ongeloovigheid vervalle. 12 Want Gods woord is levendig en krach- tig, en scherpsnydender als een zweerd van beide kanten snydende; het dringt door, tot het binnenste van de ziele en van den geest, van de gewrichten en het merg der beenderen, en het weet de gedachten en de genegenheden des herten 1c onder- scheiden. 13 Noch daer is geen schepsel aen het zelve verborgen ; maer alle dingen zyn naekt en open voor zyne oogen, van welk wy nu spreken. 14 Aengezien wy dan Jezus, den Zone Gods, die door de hemelen opgevaren is, voor Oppersten Priester hebben, zoo laet ons vastblyven by hetgene wy belyden. 15 Want wy hebben geenen oppersten priester, die geen medclyden kan hebben met onze zwakheden; maer die in alles be- proefd is, even gelyk wy, behalve dat hy zonder zonde was. 16 Laet ons dan met betrouwen gaen tot den troon der genade, om bermhertighcid te verkrygen, en gratie te vinden tot onze hulpe op den bekwamen tyd. KAPITTEL V. WANT alle opperste priester, uit dc menschen genomen, wordt voor de menschen gesteld in de dingen, die God aengaen, om giften en offeranden op te dra- gen voor de zonden. 2 Hy moet kunnen medelyden hebben met de onwetenden en dwalenden, mits hy zelf ook met zwakheid omringeld is. 3 En daerom moet hy ook, zoo wel voor zich zeiven als voor het volk, verzoenende offeranden opdragen. 4 Doch niemand mag aen zich zeiven die eere toeëigenen, maer die ervan God toe ge- roepen wordt, gelyk Aaron. 5 Daerom heeft Christus ook zich zeiven de eere niet gegeven, om opperste priester te worden, maer hy, dit tot hem gezeid heeft: Gy zyt myn Zoon; heden heb ik u voortgebragt. (Psalm ii, 7.) 6 Gelykerwys hy tot hem nog op eene an- dere plaetse zegt : Gy zyt Priester in der eeuwigheid, op de wyze van Melchisedech. (Psalm cix, 4.) 7 Ook heeft hy ten tyde van zyn sterfclyk leven, gebeden en smcekingen met een krachtig geroep en met tranen opgeofferd aen dengenen, die hem uit de dood konde trekken ; en hy is verhoord geweest om zyne eerbiedigheid. 8 En alhoewel hy Gods Zoon. was, zoo heeft hy nogtans uit hetgene hy geleden heeft, de gehoorzaemheid geleerd. 9 En nu tot de volmaektheid gekomen zynde, is hy aen allen, die hem gehoorza- men!, eene oorzaek der eeuwige zaligheid geworden, 10 Zynde van God verklaerd Opperste Priester, op de wyze van Melchisedech. 11 Waervan wy groote dingen te zeggen hebben, en die moeijclyk zyn om uit te leg- gen, omdat gy zoo traeg zyt om die te aen- hooren. 12 Want daer gy nu al meesters behoor- detle zyn volgens den tyd, zoo hebt gy we- derom van noode, dat men u nog leerc dc eerste beginselen van Gods woord ; en gy zyt geworden als die gcene vaste spyze, maer melk van noode hebben. 13 Want al die nog met melk gevoed wordt , is onbekwaem tot de leeringc der regtvcerdigheid , mits hy nog een kind is. 14 Maer de vaste spys is voor de volmaek- ten, voor degenen, die door ervarenheid de zinnen geoefend hebben tot onderschei- dinge van goed en kwaed. KAPITTEL VI. OVERZULKS, daerlatende de eerste be- ginselen van de leeringc van Christus, laet ons tot volmaeklcre dingen voortvaren ; zonder wederom te leggen den grond van dc penitentie over de doode werken, en van liet geloove, in God ; 2 Van de leeringe des doopsels, als ook van de oplegginge der handen, de verryze- nisse der dooden, en het eeuwig oordeel. 1022 AEN DE HEBREEUWEN, VII. 3 Dit zullen wy dan doen, indien het God toelaet. 4 Want het is onmogelyk, dat die eens verlicht zyn geweest, die ook de hemelsche gave gesmaekt hebben, en deelachtig ge- worden zyn aen den Heiligen Geest, 5 Die ook het zoete woord Gods, en de krachten van het toekomende leven ge- smaekt hebben, 6 En afgevallen zyn , wederom zouden vernieuwd worden tot bekeeringe, omdat zy voor zooveel het in hen is," wederom kruisen den Zone Gods, en openlyk ten toon stellen. 7 Want de aerde, die den regen, welke dikmaels op haer nedervalt, indrinkt, en bekwame vruchten voortbrengt voor dege- nen, van wie zy geakkerd wordt, is van God gezegend. 8 Maer die distelen en doornen voort- brengt, verdient verworpen te worden ; hare vervloeking is aenstaende, en haer einde is, verbrand te worden. 9 Doch wy betrouwen wat beters en za- ligers van ulieden, allerliefsten ! al is het dat wy zoo spreken. 10 Want God is niet onregtveerdig, om te vergeten uwe werken, en de liefde, die gy bewezen hebt in zynen naem, door den dienst, dien gy aen de heiligen gedaen hebt, en nog doet. 11 Maer wy wenschen, dat een ieder van u denzelfden iever tot het einde toebewyze, opdat uwe hope vast en volkomen zy; 12 Dat gy niet traeg zoudt worden, maer navolgers zoudt zyn van degenen, die door geloove en langmoedigheid de beloften zul- len beërven. 13 Want als God aen Abraham de belofte deed, omdat hy by niemand die meerder was, konde zweeren, zoo zwoer hy by zich zei ven, 14 Zeggende : Voorwaer, ik zal u overvloe- delyk zegenen, en u ten uiterste vermenig- vuldigen. (Genesis xxii, 16, 17.) 15 En aldus heeft hy, langmoedelyk ver- wachtende, de belofte verkregen. 16 Want gelyk de menschen zweeren by iemand, die meerder is als zy, en dat de bevestiging door eed een einde maekt aen al hunne geschillen ; 17 Zoo ook God, willende aen de erfgena- men der belofte, de onveranderlykheid van zyn voornemen overvloedelyk betoonen, heeft er den eed bygevoegd. 18 Opdat wy, door twee onberoerlyke za- ken, in welke het onmogelyk is, dat God zoude liegen, ecne zeer vaste vertroostinge zouden hebben, wy die onzen toevlugt geno- men hebben, om de voorgestelde hope te verkrygen. 19 Dewelke aen onze ziele dient voor eenen vasten en zekeren anker, die ingehecht is tot in het binnenste van het heilig der hei- ligen. 20 Alwaer Jezus als voorganger voor ons is ingegaen, Opperste Priester geworden zynde in der eeuwigheid, op de wyze van Melchisedech. KAPITTEL VII. WANT deze Melchisedech, koning van Salem, priester van den allerhoog- sten God, die Abraham, als hy wederkeerde van het slaen der koningen, te gemoet ging, en hem zegende ; 2 Aen wien ook Abraham van alles tienden gaf, en die volgens de vertalinge genoemd wordt, vooreerst koning der regtveerdigheid, daerna ook koning van Salem, dat is koning des vredes ; 3 Zonder vader, zonder moeder, zonder afkomste, noch begin noch einde des levens hebbende, maer eene afbeelding zynde van den Zone Gods, blyft priester in der eeuwig- heid. 4 Aenmerkt dan hoe groot hy moest zyn, aen wien ook zelf de patriarch Abraham tienden gaf van den buit. 5 Het is wel waer dat de kinderen van Levi, het priesterschap ontvangende, regt hebben om volgens de wet tienden te nemen van het volk, dat is, van hunne broederen, alhoe- wel die ook uit Abraham voortgesproten zyn. 6 Maer hy, die onder hun geslachte niet gerekend wordt, heeft tienden van Abraham ontvangen, en heeft zelfs hem gezegend, die de beloften had. 7 Nu, 'het is buiten alle tegensprake, dat die minder is, gezegend worde van iemand, die meerder is. 8 Daerenboven, die hier de tienden ont- vangen, zyn sterfelyke menschen; maer van dezen wordt er getuigd, dat hy leeft. 9 Verders Levi, die hier de tienden ont- vangt, heeft ook zelf, om zoo te zeggen, al- daer in Abraham de tienden gegeven : 10 Want hy was nog ia Abraham, zynen voorvader, besloten, wanneer Melchisedech dezen te gemoet ging. 11 Indien dan de volmaeklheid te beko- men was door het priesterschap van Levi, onder helwelke het volk ook de wet ont- vangen heeft, wat was het noodig, dat er nog een ander priester op de wyze van Mel- chisedech zoude opstacn, die niet zoude zyn op de wyze van Aafon ? 12 Doch als het priesterschap veranderd wordt, zoo moet er ook noodzakelyk veran- dering der wel. geschieden. 13 Want degene, op wien deze dingen ge- AEN DE HEBREEUWEN, VIII. IX. 1023 zeid worden, is uit een ander geslachte, uit hetwelke niemand den autaer bediend heeft. 44 Want het is klaerblykelyk, dat onze Heer uit die van Juda gesproten is ; aen welk geslachte Moyses aengaende het priester- schap niets had bevolen. 45 En het blykt nog klaerder, aengezien dat een ander" priester opstaet naer de ge- lykenisse van Melchisedech ; 46 Die niet volgens de wet der vleeschelyke afkomsle gesteld is, maer volgens de kracht van een onsterfelyk leven : 47 Gelyk er van hem getuigd wordt: Gy zyt Priester* in der eeuwigheid op de wyze van Melchisedech. (Psalm cix, 4.) 48 De voorgaende wet is dan te niet ge- daen om hare zwakheid en onnuttigheid. 49 Want de wet heeft niets tot de vol- maektheid gebragt, maer zy was eene inlei- ding tot eene betere hope, door dewelke wy tot God naderen. 20 Daerenboven voor zooveel hy het niet is geworden zonder eed : 24 (Want dezen zyn priesters gesteld zon- der eed, maer hy is het met eed gesteld van dengenen, die tot hem gezeid heeft : De Heer heeft gezworen, en het zal hem niet berouwen : Gv zvt Priester in der eeuwig- heid.) 22 Zooveel te treffelyker is het verbond, van hetwelk Jezus borg geworden is. 23 Ook zyn de andere priesters velen in ge- tal geweest, omdat zy door de dood belet wierden altyd te blyven ; 24 Maer hy, mits hy in der eeuwigheid blyft, heeft" een eeuwigdurend priester- schap. 25 Waerom hy ook ten allen tyde kan zalig maken degenen, die door hem tot God ko- men, aengezien hy altyd levende is, om voor ons te bidden. 26 Want hel betaemde, dat wy zoodanigen Oppcr-Priestcr hadden, die heilig, onnoo- zcl, en onbesmet was ; afgescheiden van de zondaers, en verhevener als de hemelen ; 27 Die niet van noode had, gelyk de pries- ters, alle dagen eerst voor zyne eigene mis- daden offerande te doen, en daerna voor die van het volk ; want dat heeft hy eens gedaen, zich zeiven opdragende. * 28 De wet dan stelt tot priesters menschen, die aen zwakheid onderworpen zyn ; maer het woord, dacr de eed bygevoegd is, het- welk na de wet gevolgd is, stelt den Zone, die voor altyd volmaekt is. KAPITTEL VIII. HET kort begrip dan van hetgene wy zeggen, is dit, dat wy zoodanigen Op- persten Priester hebben, die gezeten is in den hemel aen de regter hand van den troon van de opperste Majesteit; 2 Die bedienaer is van het heilig der hei- ligen en van het ware tabernakel, hetwelk de Heer heeft opgerigt, en geen mensch. 3 Want alle opperste priester wordt ge- steld, om giften en offeranden op te dra- gen; waerom het noodig was, dat deze ook iets hadde, hetwelk hy zoude offeren. 4Nu, indien hy het maerware op deraerde, zoo zoude hy zelfs geen priester wezen, mits dat er waren, die volgens de wet giften opdroegen; 5 Die de bedieninge van het afbeeldsel en van de schaduwe der hernelsche dingen waernemen, volgens hetgene God aen Moy- ses zeide, als*hy het tabernakel zoude op- bouwen : Let er op, zeide hy, dat gy alles maekt naer het voorbeeld, hetwelk u op den berg getoond is. (Exodus xxv, 40.) 6 Doch nu heeft hy zoo veel betere bedie- ninge verkregen, als hy Middelaer van een beter verbond is, hetwelk op betere belof- ten gevestigd is. 7 Want indien aen dat eerste verbond niets had ontbroken, zoo zoude men geene plaetse voor een tweede gezocht hebben. 8 Maer het gebrek aenwyzende, zegt hy tot hen : Ziet, de dagen zullen komen, zegt de Heer, dat ik met het huis van Israël en met het huis van Juda een nieuw verbond zal maken ; 9 Niet volgens het verbond , hetwelk ik met hunne vaderen gemaekt heb, ten dage als ik hen by de hand nam, om hen uitEgyp- ten te leiden : want zy zyn in myn verbond niet gebleven , en ik heb hen ook niet geacht, zegt de Heer. 40 Maer dit is het verbond, hetwelk ik na die dagen met het huis van Israël zal ma- ken, zegt de Heer : Ik zal myne wetten druk- ken in hun verstand, en zal ze in hun herte schryven; en ik zal hun God zyn, en zy myn volk. 44 En dan zal niemand zynen evennacsten en zynen broeder leeren, zeggende : Kent den Heere; want zy zullen my allegader kennen van den minsten onder hen tot den meesten toe. 42 Want ik zal hun genadig zyn over hunne ongeregtigheden , en ik zal hunne zonden niet meer gedenken. (Jeremias xxxi, 34.) 43 Nu, als hy dit verbond zegt een nieuw te wezen, zoo heeft hy het eerste vcrklaerd verouderd te zyn. Doch hetgene veroudert en afgaet, moet hacst verdwyncn. KAPITTEL IX. NU, hel eerste had ook wel wellen van godsdienst, en een aerdsch heilig der heiligen ; 1024 AEN DE HEBREEUWEN, X. 2 Want dacr was een tabernakel gemaekt. In het eerste deel waren de kandelaers, en de tafel met de voorgestelde brooden, welk deel het heilig genoemd wierd. 3 Maer achter de tweede gordynscheidinge was het tabernakel, wat het heilig der heili- gen genoemd wierd ; 4 Hebbende een gouden wierookvat, en de arke des verbonds van alle kanten met goud overdekt, in dewelke was eene gou- den flessche met manna, en de roede'van Aaron, die gebloeid had, en de tafelen des verbonds ; 5 En boven op dezelve waren de klaer- blinkende cherubynen overlommerende de verzoenplaetse : van welke dingen het nu geen tyd is stuk voor stuk te handelen. 6 Die dan aldus toebereid zynde, zoo gin- gen de priesters wel ten allen tyde binnen het eerste tabernakel, om de bedieninge der offerande waer te nemen ; 7 Maer in het tweede ging alleen de opper- ste priester eens des jaers; niet zonder bloed, hetwelk hy offerde voor zyne eigene en des volks onwetendheden. 8 Gevende de Heilige Geest ons te kennen, dat de weg tot het heilig der heiligen nog niet geopenbaerd was, zoo lange als het eerste tabernakel nog stand had; 9 Hetwelk alsdan eene afbeelding was van hetgene in dien tyd geschiedde, in denwel- ken giften en offeranden opgedragen wier- den, dewelke de consciëntie van dengenen, die dezen dienst aen God bewees, niet kon- den heiligen: 10 Als bestaende alleenlyk in spyzen en dranken, en in verscheidene wasschingen en ligchamelyke zuiveringen aen hen opge- legd, tot den tyd der verbeteringe. 41 Maer Christus, de Opperste Priester der toekomende goederen, gekomen zvnde, is eens vooral in het heilig der heiligen inge- gaen door een grooter -en volmaekter taber- nakel, hetwelk door geene handen, dat is, niet op de gemeene wyze gemaekt was. 12 Noch met hel bloed van bokken of kalveren, maer met zyn eigen bloed, heb- bende eene eeuwige verlossinge uitge- werkt. 13 Want indien het bloed van bokken en stieren, en de assche van eene jonge koe op de onreinen gesproeid zynde, nen'konde reinigen door eene ligchamelyke zuive- ringe ; 14 Hoeveel te meer zal het bloed van Christus, die door den Heiligen Geest zich zeiven onbevlekt aen God opgedragen heeft, onze consciëntie zuiveren van doode wer- ken, om den levenden God te dienen? 15 Daerom is hy ook middelaer van het nieuw testament, opdat, door zyne dood, dewelke geschied is tot verzoeninge der overtredingen, die onder het voorgaende testament begaen waren, degenen, die ge- roepen zyn de belofte der eeuwige erfenisse ontvangen zouden. 16 Want alwaer een testament is, daer moet noodzakelyk de dood van dengenen, die het gemaekt heeft, tusschenkomen : 17 Want een testament wordt door de dood bevestigd; anders is het van geene weerde, zoo lange hy nog leeft, die het ge- maekt heeft. 18 Daerom is ook zelfs hel eerste niet zonder bloed vastgesteld. 19 Want als Moyses al de geboden der wet aen al het volk voorgelezen had, zoo nam hy het bloed der kalveren en bokken, met water en purpeYe wolle en hysope, en besproeide daermede ook zelfs het boek en al het volk, 20 Zeggende : dit is het bloed des ver- bonds, hetwelk God met u gemaekt heeft. (Exodus xxiv, 8.) 21 En hy besproeide desgelyks het taber- nakel, en al de vaten tot den dienst behoo- rende, met het bloed. 22 Ook worden byna alle dingen volgens de wet door bloed gezuiverd; en zonder bloedstortinge geschiedt er geene vergif- fenis. 23 Het was dan wel noodig, dat de voor- beelden der hemelsche dingen hierdoor ge- zuiverd wierden ; maer voor de hemelsche dingen zeiven, zyn erweerdigere offeranden als deze. 24 Want Jezus is niet ingegaen in een hei- lig der heiligen met handen gemaekt, en dat een afbeeldsel was van het waerachtig; maer in den hemel zeiven, om nu voor ons te verschynen voor het aenschyn Gods. 25 Hy is er ook niet ingegaen, om zich zeiven dikwyls op te offeren , gelyk de opperste priester alle jaren ingaet in het heilig der heiligen met eens anders bloed. 26 Anderzins zou hy dikwyls moeten lyden hebben van het begin der wereld af; maer nu is hy eens verschenen in de voleindinge der eeuwen, om de zonde door zyne offe- rande te niet te doen. 27 En gelyk het aen de menschen gesteld is eens te sterven, en daerna het oordeel : 28 Zoo is ook Christus eens opgeofferd geworden, om de zonden van velen weg te nemen ; maer den tweeden keer zal hy \er- schynen zonder zonde, tot de zaligheid van degenen, die hem verwachten. KAPITTEL X. WANT de wet, hebbende maer eene schaduwe der toekomende goederen, en niet de zake in haer eigen zelve, kan AEN DE HEBREEUWEN, X. 1025 nooit door dezelfde offeranden, welke men alle jaren onophoudelyk opdraegt, tot de volmaektheid brengen degenen, die zich tot die begeven. 2 Anderzins zoude men opgehouden heb- ben van dezelve op te offeren, omdat dege- nen, die dezen dienst pleegden, eens ge- zuiverd zynde, zich voorts aen geene zonde meer zouden schuldig bevonden hebben. 3 Daerentusschen blyft men alle jaren in dezelfde gedachtenisse der zonde houden. 4 Want het is onmogelyk, dat door het bloed van stieren en bokken, de zonden weggenomen worden. 5 Daerom zeide hy, als hy in deze wereld kwam : Slagtoffer en offerande hebt gy niet gewild; maer gy hebt my een ligchaem toebereid ; 6 Brandoffers en verzoenoffers voor de zonde hebben u niet behaegd. 7 Dan zeide ik (gelyk in het begin des' boeks van my geschreven is) : Ziet, ik kome om uwen wil te doen, ó God ! (Psalm xxxix, 7.) 8 Te voren gezeid hebbende : Slagtoffers, offeranden, brandoffers, en verzoenofferan- den voor de zonde hebt gy niet gewild, noch zy hebben u niet behaegd (hetgene dingen zyn, die volgens de wet opgeofferd worden) ; 9 Zoo zegt hy er by : Ziet, ik kome, ö God ! om uwen wil te doen. Hy neemt het eerste weg, om het tweede vast te stellen. 10 In dezen wil zyn wy geheiligd door de offerande van het ligchaem van Jezus Chris- tus, die eens geschied is. 41 En elke priester stond dagelyks voor God in zynen dienst, en offerde dikwyls dezelfde offeranden op, die nooit konden de zonden wegnemen. 12 Maer hy, eene eenige offerande voor de zonden opgedragen hebbende, zit nu voor eeuwig aen de regterhand Gods ; 13 Voorts nu wachtende, dat zyne vyanden gesteld zullen worden tot eene voetbank zyner voeten. 14 Want door eene offerande heeft hy voor in def eeuwigheid volmaekt degenen, die geheiligd worden. 15 En dit betuigt ons ook de Heilige Geest: want na dat hy gezeid had : 16 Dit is het verbond, hetwelk ik na die dagen met hen zal aengaen, zegt de Heer, ik zal myne wetten in hun herte drukken, en ik zal ze schryven in hun verstand; 17 En ik zal hunne zonden en ongcregtig- heden niet meer gedenken. (Jeremias xxxi, 33.) 18 Doch alwaer de zonden vergeven zyn, dacr is gecne offerande meer voor dezelve. 19 Zoo dan, broeders! aengezicn wy cenen vrymocdigen toegang hebben tot het heilig der heiligen door het bloed van Christus, 20 Welken nieuwen en levenden weg hy ons gebaend heeft, door de gordyne, dat is door zyn vleesch ; 21 En aengezien wy eenen Oppersten Priester hebben over het huis Gods ; 22 Zoo laet ons toegaen met een opregt herte, in volle verzekeringe des geloofs, hebbende de herten gezuiverd van zonden en de ligchamen afgewasschen met zuiver water. 23 Laet ons vasthouden de belydenisse van onze hope, zonder te waggelen : want hy is getrouw, die het beloofd heeft. 24 En laet ons op malkanderen letten, om den eenen den anderen aen te wakkeren tot liefde en tot goede werken. 25 Zonder onze vergaderingen te verlaten, gelyk sommigen gewoon zyn te doen, maer malkanderen' vertroostende : en zooveel te meer, hoe gy den dag meer ziet naderen. 26 Want zoo wy al willens zondigen, na dat wy de kennisse der waerheid ontvangen hebben, zoo is er geene offerande voor de zonde meer te verwachten ; 27 Maer een schrikkelyk oordeel en een brandend vuer, hetwelk de vyanden ver- slinden zal. 28 Zoo wie de wet van Moyses overtreedt, die wordt zonder eenige bermhertigheid gedood, op het zeggen van twee of dry ge- tuigen. 29 Hoeveel zwaerdere straffe meent gy dan, dat die verdient, die den Zone Gods met voeten getreden, en het bloed des ver- bonds, door hetwelk hy geheiligd was, als onrein geacht, en den Geest der genade met versmaedheid gehandeld heeft? 30 Want wy weten, wie het is, die gezeid heeft : My komt de wraek toe, en ik zal het vergelden (Deuteron, xxxii, 35) : En wede- rom : De Heer zal zyn volk oordeelen. 31 Het is schroomclyk te vallen in de han- den van den levenden God. 32 Herdenkt toch de vorige tyden, in de- welke gy verlicht zynde, veel strydens en lydens hebt onderstacn. 33 Eensdeels als gy door versmaedheden en door verdrukkingen ten toon gesteld wierdt ; en ten anderen als gy medegenooten wacrt van degenen, die aldus gehandeld wierden. 34 Want gy hebt ook met de gevangenen medelyden" gehad, en de beroovinge van uwe goederen met vreugd verdragen; we- tende, dal gy een beter en vaster goed in üen hemel te verwachten hebt. 35 En laet dan toch uw betrouwen niet verloren gaen, hetwelk groote vcrgcldingc te verwachten heeft. 36 Want gy hebt verduldigheid van noodc, 1026 AEN DE HEBREEUWEN, XI. opdat gy den wille Gods volbrengende, de beloofde goederen moogt bekomen. 37 Want nog een korte tyd, en die komen moet, zal komen, en hy zal niet vertoeven. 38 Doch de regtveerdige leeft uit het ge- loove ; maer indien hy zich zeiven daervan onttrekt, zoo zal myn gemoed in hem geen behagen nemen. 39 Maer wy zyn niet van degenen, die zich onttrekken tot hunne verderfenisse, maer van degenen, die gelooven tot behoudenisse van hunne ziele. KAPITTEL XI. DOCH het geloof is een vaste grond van hetgene wy hopen, een bewys der din- gen, die men niet ziet. 2 Want daerdoor hebben de oudvaders getuigenisse bekomen. 3 Door het geloove weten wy, dat de wereld opgemaekt is door Gods woord, zoo dat de zienelyke dingen uil onzienelyke zyn voortgekomen. 4 Door het geloove heeft Abel eene weer- digere offerande als Caïn aen God opge- dragen ; waerdoor hy getuigenisse bekomen heeft, dat hy regtveerdig was, gevende God getuigenisse aen zyne giften ; en door het- zelve spreekt hy nog na zyne dood. 5 Door het geloove is Henoch opgevoerd, opdat hy gcene dood onderstaen zoude; en men vond hem niet meer, omdat God hem opgevoerd had. Want voor de opvoeringe had hy getuigenisse, dat hy aen God be- haegde. 6 Doch zonder geloove is het onmogelyk aen God te behagen. Want die tot God komt, moet gelooven, dat hy is, en dat hy een vergelder is van degenen, die hem zoe- ken. 7 Door het geloove heeft Noë, goddelyk vermaend van de dingen, die nog niet ge- zien wierden, en bevreesd zynde, de arke gebouwd tot behoudenisse van zyn huisge- zin ; door dewelke hy ook de wereld veroor- deeld heeft, en erfgenaem der regtveerdig- heiü1 geworden is, die bestaet door het ge- loove. 8 Door het geloove heeft Abraham, ge- roepen zynde, gehoorzaemd, gaende naer de plaetse, die hy ten erfdeel ontvangen zoude ; en hy trok uit, niet wetende, waer hy henen ging. 9 Door het geloove ging hy zyn verblyf nemen in het land der belofte, als in een vreemd land, woonende in tenten met Isaac en Jacob, medeërfcenamen derzelfde be- lofte. 10 Want hy verwachtte de stad, die vaste gronden heeft, van welke de kunstcnaer en bouwmeester God zelf is. 11 Door het geloove heeft ook Sara, on- vruchtbaer zynde, kracht gekregen om eene vrucht te ontvangen, en dat, als de tyd van baren in haer al voorby was, omdat zy ge- loofde dat hy getrouw was, die het beloofd had. 12 Daerom is ook uit eenen, en deze nu al van ligchaem verstorven zynde, zulk eene menigte voortgekomen, gelyk de sterren des hemels, en gelyk het zand, dat aen den oever der zee ontelbaer is. 13 Deze allegader zyn in het geloove ge- storven, zonder de beloften ontvangen^ ie hebben, maer dezelve van verre aenziende, en begroetende, en belydende, dat zy uit- landers en vreemdelingen wraren op der aerde. 14 Want die aldus spreken, geven te ken- nen, dat zy een vaderland zoeken. ^ 15 Doch indien zy gedacht hadden op het- gene, daer zy uitgegaen waren, zy hadden immers tyds genoeg om wTeder te keeren. 16 Maer zy verlangden naer een beter, dat is naer een hemelsch vaderland. Daer- om is ook God niet beschaemd hun God ge- noemd te worden, want hy voor hen eene stad bereid had. 17 Door het geloove heeft Abraham, als hy beproefd wierd, Isaac opgedragen, en hy offerde zynen eenigen Zone, hy die de beloften ontvangen had, 18 Tot wien gezeid was : Uit Isaac zal uwe afkomste gerekend worden (Genesis xxi, 12), 19 Overwegende, dat God ook maglig was hem van de dood te verwekken; waerom hy hem ook tot eene afbeeldinge wederge- kregen heeft. 20 Door het geloove heeft Isaac den zegen aen Jacob en Esau gegeven, ook aengaende toekomende dingen. 21 Door het geloove heeft Jacob, stervende, een ieder van Josephs zonen gezegend, en hy aenbad op het opperste van zynen stok. 22 Door het geloove heeft Joseph, als be- stierf, gemeld van den uitgang der kinde- ren van Israël, en beval hun zyne been- deren. 23 Door het geloove wierd Moyses, als hy geboren was, van zyne ouders dry maenden verborgen, omdat zy zagen, dat het. een schoon kind was; zonder dat zy het gebod des konings vreesden. 24 Door het geloove ontkende Moyses, nu groot geworden zynde, dat hy de zoon van Pharao's dochter was ; 25 Verkiezende liever verdrukt te worden met het volk Gods, als de tydelyke genoegtc der zonde te genieten ; 26 Achtende, dat de smacd van Christus grootere rykdom was als alle schatten van AEN DE HEBREEUWEN, XII. 1027 Egypten : want hy aenzag de vergeldinge. 27 Door het geloove verliet hy Egypten, zonder de grammoedigheid des konings te vreezen : want hy was zoo standvastig, als of hy den Onzienelyken gezien had. 28 Door het geloove heeft hy het paesch- mael gehouden, en met het bloed de be- sproeijinge gedaen, opdat degene, die de eerstgeborenen verwoestte, hen niet zoude raken. 29 Door het geloove gingen zy door de Roode zee, als1 door het drooge land ; het- welk de Egyptenaers ook willende beproe- ven, verdronken zyn. 30 Door het geloove zyn de muren van Jericho omgevallen, na eenen omgang van zeven dagen. 31 Door het geloove ontkwam Rahab, die eene hoere was, het verderf der ongeloovi- gen, omdat zy de verspieders met vrede ont- vangen had. 32En wat zal ik nog' meer zeggen? want de tyd zoude my ontbreken, indien ik ging verhalen van Gedeon, Barac, Samson, Jephte, David, Samuël, en de propheten ; 33 Die door het geloove koningryken ver- wonnen hebben, de regtveerdigheid uitge- werkt, de beloften verkregen, de muilen der leeuwen gestopt, 34 De kracht des vuers gebluscht hebben ; die de scherpsnydende zweerden ontkomen zyn, van hunne ziekten genezen, in den oorlog kloek geworden zyn, en de vreemde legers op de vlugt gedreven hebben. 35 Vrouwen hebben hare dooden verrezen wedergekregen ; anderen zyn op pynbanken uitgerekt, zonder de voorgestelde verlos- singe te willen aennemen, opdat zy eene betere verryzenisse bekomen zouden; 36 Anderen hebben bespottingen en gce- selingcn, daerenboven ook boeijen en ge- vangenissen onderstaen. 37 Zy zyn gestecnigd, in stukken gezaegd, gekwollen, en door het zweerd ter dood ge- bragt; zy gingen herwaerts en derwaerts, bekleed met schaepsvellen en met geitcn- vellerT, behoeftig, verdrukt, mishandeld; 38 Dewelke de wereld niet wcerdig was ; dolende in wildernissen, in bergen, en holen, en kuilen der aerde. 39 Daerentusschen hebben al dezen, die zoo eene goede getuigenisse om hun geloof gehad hebben, de beloofde goederen niet verkregen ; 40 Hebbende God lot onzen besten het zoo beschikt, dat zy niet zonder ons hun volle geluk zouden bekomen. KAPITTEL XII. AENGEZ1EN wy dan met zoo eene grootc wolke van getuigen omringcld zyn, Iact ons, ons ontlastende van alle gewigt en van de strikken der zonde, met lydzaemheid loopen in de strydbane, die ons voorge- steld is ; 2 Onze oogen slaende op den eersten aen- leider en den voltrekker des geloofs, op Jezus, die, zich de vreugd voor oogen stel- lende, het kruis verdragen heeft, de schande versmadende, en nu zit aen de regter hand van den troon Gods. 3 Neemt dan uw oogmerk op dengenen, die zoodanige tegensprake van de zondaren tegen zich zeiven verdragen heeft, opdat gy niet bezwykt, gevende den moed ver- loren. 4 Want gy hebt nog niet wederstaen tot het vergieten uws bloeds toe, in het stryden tegen de zonde. 5 Hebt gy de troostige vermaninge ver- geten, die u als kinderen aldus aenspreekt : Myn kind ! verstoot de kastydinge des Heeren niet, noch bezwykt niet, als gy van hem bestraft wordt : 6 Want wien de Heer bemint, dien kastydt hy, en hy geeselt elk, dien hy voor zyn kind aenneemt. (Proverbia iii, 11.) 7 Weest standvastig in de kastydinge. God handelt met ulieden als met zyne kinderen. Want wat kind is er, hetwelk de vader niet kastydt? 8 Indien gy dan zonder kastydinge zyt, van dewelke al de anderen hun deel gekre- gen hebben, zoo zyt gy dan onwettige kin- deren. 9 Verders, wy hebben wel onze vaders volgens het ligchaem tot kastyders gehad, en wy hadden ontzag voor hen; hoeveel te meer dan zullen wy aen den Vader onzer zielen onderdanig "zyn, opdat wy leven? 10 Want zy kastyden ons volgens' hun goeddunken, en dat alleenlyk ten opzigtc van dezen korten tyd; maer deze kastydt ons tot ons voordeel, opdat wy zouden deelachtig worden aen zyne heiligheid. 11 Het is waer, alle kastyding, als ze te- genwoordig is, schynt geene zaek van vreugd, maer van verdriet te zyn ; maer daerna zal zy aen degenen, die er door geoefend zyn, eene geruste vrucht van regt- veerdigheid geven. 12 Daerom rigt de slappe handen en de verzwakte knien weder op. 13 Ziet toe, dat gy den regten weg ingaet; die krank in heLgaen is, dat hy niet af- dwale, maer integendeel genezen worde. 14 Tracht naer vrede met alle menschen, en naer de heiligheid, zonder dewelke nie- mand God zien zal. 15 Ziet toe, dat niemand aen de gratie Gods ontbreke; dat niemand, als een bittere wortel zyne uitspruitsels uitwerpende, be- •1028 AEN DE HEBREEUWEN, XIII. roerte makc, en velen daerdoor ontreinigd worden. 16 Dat er niemand hoereerder zy, of on- heilig, gelyk Esau, die voor eenen schotel spyze het regt zyner eerstgeboorte weg- gaf. 17 Want gy moet weten, dat hy ook daer- na, als hy den zegen begeerde te beërven, verstooten wierd : want hy konde geene wederroepinge verwerven, hoewel hy die met tranen verzocht had. 18 Gy zyt niet gekomen tot eenen taste- lyken berg, tot een brandende vuer, tot eenen stormwind, en donkerheid, en on- weder, 19 Noch tot een trompet-geklank, en ge- luid der woorden, hetwelk zoodanig was, dat die het hoorden, baden, dat men hen niet meer zoude aenspreken. 20 Want zy konden niet verdragen hetgene er geboden wierd : Dat ook eene beest, die den berg zoude raken, moest gesteenigd worden. (Exodus xix, 12.) 21 Ja, het gezigt was zoo vreeslyk, dat ook Moyses zeide : Ik ben verschrikt, en beve van vreeze. 22 Maer gy zyt gekomen tot den berg Sion, tot de stad van den levenden God", tot hel hemclsch Jerüsalem, tot de menigte van vele duizenden der engelen, 23 En tot de vergaderinge der eerstge- boorlingen, die opgeschreven zyn in den hemel; en tot God, den Regter Van allen, en tot de zielen der volmaekte regtveer- digen : 24 Tot Jezus, den Middelaer van het nieuw verbond, en tot de besproeijinge van zyn bloed, hetwelk beter spreekt als dat van Abel. _ 25 Ziet toe, dat gy dengenen, die daer spreekt, niet veracht. Want indien zy het niet zyn ontkomen , die hem verwierpen, die hun op de aerde sprak, veel min wy, is het dat wy ons van hem, die ons van den hemel aenspreekt, afkeeren; 26 Wiens stemme alsdan de aerde deed beven; maer rakende dezen tyd heeft hy beloofd, zeggende : Nog eens, en ik zal niet alleen de aerde bewegen, maer ook den hemel. (Aggai ii, 7.) 27 Nu dat hy zegt : Nog eens, geeft te ver- staen de ophoudinge der veranderlyke din- gen, als volbragt zynde ; opdat de dingen, die onveranderlyk zyn, zouden blyven. 28 Overzulks, een onveranderlyk ryk aen- nemende, laet ons de gratie behouden, door dewelke wy God volgens zyn behagen mogen dienen, met vreeze en eerbiedig- heid : 29 Want onze God is een verslindende vuer. KAPITTEL XIII. DAT de broederlyke liefde in ulieden blyve. 2 En vergeet niet de vreemdelingen te herbergen : want hierdoor hebben sommi- gen, zonder dat zy het wisten, engelen ge- herbergd. 3 Weest de gevangenen indachtig, als of gy mede gevangen waert; en de bedrukten, als die zeiven ook in een ligchaem woont. 4 Dat het houwelyk door een ieder eerlyk beleefd worde, en "dat het houwelyksbedde onbevlekt zy : want de hoereerders en over- spelers zal God veroordeelen. 5 Dat uw handel zonder gierigheid zy ; houdt u te vreden met het tegenwoordige, want hy heeft gezeid : Ik zal van u niet*af- wyken, ik zal u geenszins verlaten. (Josuë i, 5.) 6 Zoo dat wy vrymoedelyk zeggen : De Heer is myn helper, ik zal niet vreezen het- gene my de menschen mogen doen. (Psalm cxvii, 6.) 7 Denkt op uwe leidsmannen, die u het woord Gods verkondigd hebben; en uwe oogen slaende op het einde huns levens, volgt hun geloof na. 8 Jezus Christus is dezelfde, gisteren, he- den en in der eeuwigheid. 9 En laet u door geene verschillende en vreemde leeringen verleiden : want het is best zyn herte door de gratie te versterken, en niet met zekere spyzen , hetwelk aen degenen, die dat onderhielden, niet voor- deelig geweest is. 10 Wy hebben eenen autaer, van denwel- ken zy, die het tabernakel nog bedienen, niet kunnen eten. 11 Want de ligchamen der beesten, welker bloed voor de zonde door den oppersten priester in het heilig der heiligen wierd ingebragt, wierden verbrand buiten de lc- gerplaetse. 12 Daerom heeft ook Jezus, opdat hy door zyn bloed het volk zoude heiligen, buiten de poorte geleden. 13 Laet ons dan tot hem uitgaen buiten de legerplaetse, zyne smaedheid dragende. 14 Want wy hebben hier geene blyvende stad, maer wy zoeken de toekomende. 15 Laet ons dan door hem altyd eene offe- rande van lof aen God opdragen, dat is te zeggen, de vrucht van onze lippen, die zy- nen naem loven en danken. 16 En vergeet niet weldoende en mild te wezen : want door zoodanige offeranden bc- haegt men aen God. 1 7^06818611 uwe bestierders gehoorzacm, en zyt hun onderdanig; opdat zy, die over uwe zielen waken, als zullende rekeninge BRIEF VAN DEN H. JACOBUS, I. 4029 daervan geven, hetzelve met vreugd mogen doen en niet al zuchtende : want dat zoude u geenszins tot voordeel strekken. 18 Bidt voor ons; want wy betrouwen, dat wy eene opregte consciëntie hebben, wen- schende ons in alles wel te gedragen. 19 En ik verzoek u des te meer, dat gy dit doen wilt, opdat ik zooveel te spoediger u moge hersteld worden. 20 Verders, de God van den vrede, die onzen Heere Jezus Christus , den grooten Herder der schapen, door het bloed van het eeuwig verbond , van de dood verwekt heeft ; 21 Make u bekwaem tot alle goed werk om zynen wil te doen ; werkende hy in ulie- den hetgene hem behagelyk is, door Jezus Christus, aen wien zy glorie in alle eeuwig- heid. Amen. 22 Doch ik bid u, broeders! dat gy dit woord van vertroostinge ten beste neemt; want ik heb u maer in het kort geschre- ven. 23 Weet, dat onze broeder Timotheus los- gelaten is, met wien ik, indien hy spoedig komt, u zal komen bezoeken. 24 Groet al uwe bestierders, en al de hei- ligen. De broeders vanltalien doen ulieden groeten. 25 De gratie zy met u allegader. Amen'. ALGEMEENE BRIEF VAN DEN IJ. APOSTEL JACOBUS. KAPITTEL I. JACOBUS, dienaervan God, en van onzen Heere Jezus Christus, wenscht aen de twaelf geslachten, die alom verstrooid zyn, zaligheid. 2 Acht het voor de allergrootste vreugd, myne broeders! als u velerlei beproevingen overkomen ; 3 Wetende, dat de beproeving van uw ge- loof verduldigheid baert. 4 Doch de verduldigheid moet eene vol- maektc oefeninge hebben, opdat gy vol- maekt moogt zyn, en gansch voltrokken, nergens in te kort blyvende. 5 En zoo iemand onder u wysheid van noode heeft, dat hy ze van God verzoeke, die aen een ieder mildelyk geeft, zonder te verwytcn; en zy zal hem gegeven wor- den. 6 Maer hy moet ze verzoeken met gcloove, en geenszins twyfelen : want die twyfelt, is gelyk aen eene bare van de zee, die van den wind gedreven en geslingerd wordt. 7 En zoo een mensch moet niet peizen, dat hy iets van den Heere verkrygen zal. 8 Een mensch, wiens gemoed verdeeld is, is ongestadig in al zyne wegen. 9 Dat een broeder, die in nederheid is, zich verheuge in zyne verhevenheid ; 10 Doch de ryke in zyne nederheid : want hy zal voorbygaen als eene bloeme des velds. 11 Want daer komt eens een hecte zonne- schyn, en het veldkruid verdroogt, hare bloem valt af, en verliest den luister van hare schoonheid. Alzoo zal ook de ryke ver- slensen in zyne wegen. 42 Zalig is degene, die de beproevinge uit- staet, want na dat hy beproefd zal zyn, zal hy de kroone des levens ontvangen, die God beloofd heeft aen degenen, die hem be- minnen. 13 Dat niemand, als hy bekoord wordt, zegge, dat hy van God bekoord wordt : want gelyk God tot geen kwaed bekoord kan wor- den, zoo bekoort hy ook niemand. 14 Maer een ieder wordt bekoord, als hy door zyne eigene begeerlykheid vervoerd en verlokt wordt. 15 Daerna de begeerlykheid ontvangen hebbende, baert de zonde, en de zonde vol- trokken zvnde, brengt de dood voort. 