Biblia Sacra, dat is de geheele Heilige Schriftuer bedeeld in het Oude en Nieuwe Testament; deze uitgaef vervat alle de boeken van het Oude Testament die in den Hebreeuwschen tekst zyn
Daerom hoe zal ik tol den koning mogen binnen komen, die nu binnen dertig dagen tot hem niet ben geroepen geweest? 12 Hetwelk als Mardocheus gehoord heeft, 13 Zoo heeft hy Esther ontboden, zeg- gende : Meent niet dat gy uwe ziel alleen verlost, om dat gy in des konings huis zyt boven alle de Joden : 14 Want is het dat gy nu zwygt, zoo zul- len de Joden door eene andere oorzaek verlost worden : en gy, en uws vaders huis zult vergaen. En wie weet of gy daerom tot het koningryk gekomen zyt, dat gy tot zulken tyd zoudt bereid worden ? 15 En Esther heeft wederom Mardocheus deze woorden ontboden : 16 Gaet henen , en vergadert alle de Joden die gy in Susan vinden zult, en bidt voor my. Eet niet, noch drinkt, dry dagen en dry nachten lang : en ik zal met myne dienstjongvrouwen desgelyks vasten, en dan zal ik tot den koning ingaen tegen de wet doende, ongeroepen en my zeiven leve- rende ter dood en ten perykel. 17 Aldus is Mardocheus gegaen, en hy heeft het al gedaen, dat hem Esther bevo- len had. KAPITTEL V. MAER op den derden dag, kleedde zich Eslher met de koninglyke kleederen, en stond in de voorste zale van des konings huis, welk binnen was tegenover des ko- nings paleis : en hy zat op zynen koningly- ken stoel in de consistorie des paleis tegen de deure des huis. 2 En als hy Esther de koningin zag slaen, zoo heeft zy zynen oogen behaegd, en hy stak uit tot haer de gouden roede, die hy in zyne hand had. Dewelke bykomende heeft het uiterste zyner roede gekust : 3 En den koning heeft tot haer gezeid : Wat wilt gy, Esther koningin? en wat is uwe begeerte? Ook al begeerdet gy de helft van mynen ryke, dat zal u gegeven wor- den. 4 En zy antwoordde : Is het dat den koning belieft, zoo bid ik hertelyk dat gy tot my heden komen wilt, en Aman met u tot den maellyd, denwelken ik bereid heb. 5 En terstond den koning : Roept, zegt hy, haestelyk Aman dat hy Esthers wille onder- danig zy. Aldus is den koning, en Aman ter maeftyd gekomen, denwelken de koningin hun bereid had. 6 En den koning heeft tol haer gezeid, na dathy overvloedfglyk wyn gedronken had : Wat begeert gy dat men u geve? en waerom bidt gy? Ook al begeerdet gy het halve deel van mynen koningryke, dat /.uit gy verkry- gen. "7 Denwel ken heeft Esther geantwoord : Myne begeerte, en bede is deze : 8 Heb ik voor het aenzigt des konings gratie gevonden, en belieft het den koning my te geven dat ik bid, en myne begeerte te volbrengen : zoo kome den koning en Aman ter maellyd dien ik hun bereid heb, en morgen zal ik den koning mynen wil openbaren. 9 Aldus is op dien dag Aman uitgegaen blyde en wel gemoed. En als hy Mardocheus zag zittende voor de deure des paleis, en dat hy niet alleen voor hem niet opstond, maer ook zich niet roerde van de plaetse daer hy zat, zoo is hy zeer verbolgen ge- worden : 10 En zich zulks niet gelatende en weder- gekeerd zynde in zyn huis, hy heeft te za- men geroepen "zyne vrienden, en Zares zyne huisvrouw : ' 1 1 En hy heeft hun uitgelegd de grootheid zyner rykdommen, en "de menigte zyner kinderen, en met wal glorie dat hem den koning boven alle zyne prinsen en dienaers verheven had. 12 En hierna heeft hy gezeid : Ook heeft de koningin Esther niemand andcis til maellyd geroepen met den koning, dan my by dewelke ik morgen ook met den koning ter noene eten zal. 13 En als ik alle deze dingen heli, zoo dunkt mydat ik niets heb, alzoo lange als ik zie Mardocheus den Jood zitten voor des konings deur. HET BOEK ESTHER, VI. Vil. 14 En Zares zyne huisvrouw en zyne an- dere vrienden hebben hem geantwoord : Gebiedt dat men bereide eenen hoogen balk, hebbende de lengte van vyftig cubitus, en zegt den koning morgen vroeg dat Mar- docheus daeraen gehangen worde, en alzoo zult gy met den koning blydelyk gaen ter maellyd. Den raed behaegde hem 'wel, en hy heeft bevolen dat men eene hooge galge bereiden zoude. KAPITTEL VI. DIEN nacht heeft den koning zonder slapen overgebragt, en hy heeft ge- boden dat men hem brengen zoude de histo- riën, en geschriften van de geschiedenissen der voorleden tyden. Als die voor hem ge- lezen werden, 2 Zoo is het gekomen tot dier plaetse, daer het geschreven was, hoe dat Mardocheus verkondigd had de lagen van Bagathan en Thares der gesneden kamerlingen, die den koning Assuerus begeerden te vermoorden. 3 Hetwelk als den koning gehoord had, heeft hy gezeid : Wat eer en loon heeft Mar- docheus voor deze getrouwigheid ontvan- gen? Zyne knechten, en dienaers hebben hem gezeid : Hy beeft met allen geenen loon ontvangen. 4 En terstond den koning : Wie is er, zegt hy, in de zale? Want Aman was in de bin- nenste zale van des konings huis gekomen, dat hy den koning inblazen zoude, dat hy Mardocheus zoude doen hangen aen de galge die voor hem bereid was. 5 De knechten hebben geantwoord : Aman staet in de zale. En den koning heeft ge- zeid : Laet hem binnen komen. 6 En als hy binnen gekomen was, heeft hy tot hem gezeid : Wat moet men den man doen, denwelken den koning begeert te eeren ? En Aman, denkende in zyn hert, en meenende dat den koning niemand anders dan hem wilde eere aendoen, 7 Heeft geantwoord : Den mensen, den- welken den koning wilt eeren, 8 Moet gekleed worden met koningiyke kleederen, en gezet worden op een peerd welk van des konings zadel is, en ontvan- gen de koningiyke kroon op zyn hoofd, 9 En den eerlyksten van des konings prin- sen, en vorsten zal zyn peerd houden, en door de atratc der stad gaende zal hy roe- pen, en zeggen : Alzoo zal hy geëerd wor- den, denwelken den koning wilt eeren. 40 En den koning heeft hem gezeid : Haest u, en nemende een eerlyk kleed en een peerd, doet, alzoo gy gezeid hebt, Mar- docheus den Jood, die voor de deur des paleis zit. Wacht u dat gy niets achlerlaet van al datgy gesproken hebt. 11 Toen heelt Aman genomen een eerlyk kleed, en een peerd, en heeft Mardocheus gekleed in de stratc der stad, en als hy hem op het peerd gesteld had, zoo ging hy voor, en riep : Zulker eere is hy weerdig, den- welken den koning wilt eeren. 12 En Mardocheus is wederom gekomen tot de deur des paleis : en Aman heeft zich gehaest tot zyn huis te gaen, rouw makende, en met bedekten hoofde. 13 En hy heeft Zares zyner huisvrouwe, en zynen vrienden verteld al dat hem geschied was. Denwelken hebben geantwoord de wyze mannen die hy in zynen raed had, en zyne huisvrouw : ïs het dat Mardocheus van der Joden zaed is, voor denwelken gy hebt begonnen te vallen, zoo zult gy hem niet mogen wederstaen, maer gy zult voor zyn aenzigt vallen. 14 Terwyl dal zy nog spraken, zoo zyn des konings gesneden kamerlingen geko- men, en hebben hem gedwongen" hacsielyk te komen ter maeltyd, denwelken de konin- gin bereid had. KAPITTEL VII. ALDUS is den koning en Aman binnen gegaen, dat zy met de koninginne drin- ken zouden. 2 En den koning heeft haer gezeid ook op den tweeden dag, na dat hyvan den wyn verwarmd was : Wat is uwe begeerte, Estlier, dat u die gegeven worde? en wat wilt gy gedaen hennen? Ook al begeerdet gy de helft van mynen ryke, zoo zult gy het verwerven. 3 Tot denwelken zy geantwoord heeft : Heb ik gratie in uwe oogen gevonden, ö koning, en is het dat u belieft, zoo geeft my myne ziel daer ik voor bid, en myn volk daer ik voor smeek. 4 Want ik en myn volk zyn geleverd dat \vy zouden worden vernield, vermoord, en verdorven. En och of wy lot eigen knechten en dienstwyven verkocht wierden : zoo ware het een verdragclyK kwaed, en ik zoude zuchtende zwygen : meer nu is er een ons vyand, wiens wreedheid ook op des konings hoofd, weder vloeit. 5 En den koning Assuerus antwoordende, heeft gezeid : Wie is dezen, en van wal magt is hy, dat hy deze dingen durft doen? 6 En Esther heelt gezeid : Ons vyand, en ons allerkwaedsten wederpartyder is dezen Aman. Hetwelk hy hoorende is ter- stond verbaesd geweest, niet kunnende ver- dragen het aenzigt des konings, en der koninginne. 7 En den koning is gram opgestaen, en van de plaetse des niaellvds is hy gegaen in HET BOEK ESTHER, YI11. don hot die met boonien beplant was. Aman is ook opgestaen, om dat hy Eslher de ko- ninginne bidden zoude voor zyne ziel, want hy verstond wel dat hem van den koning kwaed bereid was. 8 En als den koning wederom gekomen was uil den hof met boomen beplant, en als hy gekomen was in de eetplaetse, heeft hy gevonden dat Aman gevallen was op het beddeken daer Eslher op lag, en hy heeft gezeid : Hy wilt ook de koningin verkrach- ten in myne tegenwoordigheid, in myn huis. Het woord was nog uit des konings mond niet heel gegaen, en zy bedekten terstond zyn aenzigt. 9 En Harbona, een van de gesneden kamer- lingen, die in des konings dienst stonden, heeft gezeid : Ziet, daer staet een hout in Amans huis, hetwrelk hy bereid had voor Mardocheus, die voor den koning gespro- ken heeft, hebbende in de hoogte vyftig eubitus. Tot denwelken heeft den koning gezeid : Hangt hem daeraen. c 10 Aldus is Aman aen de galg gehangen, die hy bereid had Mardocheus : en des ko- nings gramschap is gelegen. KAPITTEL VIII. OP dien dag heeft den koning Assuerus Esther der koninginne gegeven het huis van Aman der Joden vyand, en Mardocheus is binnen gekomen voor des konings aen- zigt. Want Esther heeft hem te kennen ge- geven, dat hy haers vaders broeder was. éS En den koning heeft den ring genomen, denwel ken hy door zyn gebod van Aman had doen wedernemen, en heeft dien Mar- docheus gegeven. Maer Esther heeft Mard,o- cheus gesteld over haer huis. ' 3 En hiermede nog niet te vrede zynde, zy is den koning te voet gevallen, en heeft ge- weend, en sprekende tot hem, zy heeft ge- beden, dat hy zoude gebieden dat men de boosheid van Aman den Agagiter, en zyn allerkwaedste listig voornemen , welk hy verdacht had legen de Joden, te niet dede. 4 En hy heeft naer de gewoonte den gou- den scepter voortgestoken met de hand, waerdoor het teeken der goedertierenheid geloond werd : en zy opslaende heeft voor hem gestaen, 5 En gezeid : Is het dat den koning belieft, en heb ik genade gevonden in zyne oogen, en dat myn 'gebed hem niet schynt tegen te wezen, zoo bid ik hertelyk dat met nieuwe brieven mogen verbeterd worden de oude brieven van Aman, der Joden listigen ver- rader en vyand, door dewelke hy in alle des konings landschappen hen had doen doo- den. 6 Want hoe zal ik mogen verdragen de dood, en het vermoorden van mynen volke? 7 En den koning Assuerus heeft tot Esther de koninginne, en Mardocheus den Jood ge- zeid r Amans huis heb ik Esther gegeven, en hem hëb ik geboden te kruisen, om dat hy zich verstout had zyne hand te steken aen de Joden. 8 Daerom schryft den Joden, gelyk het u belieft, uit des konings naem, teekenende de brieven met mynen vingerring. Want dit was de gewoonte, dat tegen de brieven, die uit des konings naem gezonden werden, en met zynen ring gezegeld waren, niemand dorste zeggen. 9 Als dan geroepen waren des konings schryvers en notarissen (want het was den tyd der derde maend, die Siban genoemd wordt) op den dry-en-twintigsten dag van die zyn de brieven geschreven, gelyk Mar- docheus gebood, tot de Joden, en tot de prinsen, regeerders, en regters, die over- sten waren van honderd en zeven-en-twintig landschappen, van Judea aen tot het Mo- rianen land : eiken landschap, en eiken volke byzonder, naer hunne talen en ma- nieren van schryven, en de Joden gelyk zy lezen konden en hooren. 10 En dezelve brieven, die uit des konings naem gezonden werden, waren met zynen vingerring gezegeld, en gezonden door de posten : dewelke loopende door alle land- schappen, zouden de oude brieven met de nieuwe boodschappen mogen voorkomen. 11 Denwelken heefl den koning geboden, dat zy de Joden zouden aenspreken van ste- den tot sleden, en gebieden dat zy te zamen vergaderden, om te staen voor hunne zielen, en dat zy alle hunne vyanden met hunne huisvrouwen en kinderen en alle hunne huisgezinnen zouden dooden, en te niet doen, en hun goed rooven. 12 En daer h door alle de landschappen gesteld eenen dag der wrake, dat is den 'dertienden clag der twaelfde maend Adar. 13 En den inhoud des briefs in het kort was dezen : Dat in alle landen en volken, die onder des konings Assuerus heerlykheid lagen, zoude kennelyk worden, dat de Joden bereid waren om wrake te nemen van hunne vyanden. 14 En de rassche posten zyn uitgereisd, dragende over de boodschappen, en des konings gebod heeft gehangen in Susan. 15 En Mardocheus van den paleize en van des konings aenzigt uitgaende, blonk in ko- ninglyke kleederen, te" weten met hemels- blaeuw, en geelverwige zyden kleederen, dragende eene gouden kroon op zyn hoofd, en boven gekleed met eenen zyden en pur- peren mantel. En de stad is verheugd en blyde geweest. HET BOEK ESTHER, IX. 463 16 Maer den Joden scheen een nieuw licht op te staen, blydschap, eere en jolyt. 17 In alle de volken, steden en landschap- pen, werwaerts dat des konings greboden kwamen, was een wonderlyk verheugen, maeltyden, en goede sier, en feestdag : alzoo grootelyks dat er veel menschen van andere volken en sekten, verzaemd werden met hunnen godsdienst en ceremoniën. Want eene groote vervaerdheid van den joodschen naem had deze allegader bevangen. KAPITTEL IX. ALDUS op den dertienden dag der twaelfde maend, dewelke \vy nu te voren gezeid hebben dat Adar heette, als alle den Joden bereid was dat men ze dooden zoude, en toen hunne vyanden verlangen hadden naer hun bloed te storten, zoo begonnen de Joden ter contrarie de overhand te hebben, ên zich te wreken van hunne vyanden. 2 En zy zyn vergaderd tot alle steden en plaelsen, dat zy de hand uitsteken zouden tegen hunne vyanden en vervolgers. En nie- mand heeft durven wederstaen, om dat de vreeze van hunne grootheid over alle de volken gekomen was. 3 Want der landschappen regters, en ka- piteinen, officiers, en alle hooge staten, die over alle byzondere plaetsen en werken ge- steld waren, verhieven de Joden uit vreeze van Mardocheus i 4 Van denwelken zy vernomen hadden dat hy prins was des paleis, en dat hy veel ver- mogt : en de faem van zynen naem wies dage- lyks, en door den mond van alle menschen. 5 Aldus zoo hebben de Joden hunne vyan- den geslagen met eenen zwaren slag, en zy hebben die gedood, betalende hun, dat zy hun hadden bereid te doen : 6 Alzoo zeer dat zy ook in Susan vyf hon- derd mannen doodsloegen, behalven de tien zonen van Arnari, des Agagiters der Joden vyand : derwelker namen zyn deze : 7 Pharsandatha, en Delphon, en Esphatha, 8 En Phoratha, en Adalia, en Aridatha, 9 En Phermesta, en Arisai, en Aridai, en Jezatha. 10 Dewelke als zy verslagen hadden, heb- ben zy gecnen rooi' willen nemen van hunne goederen. 11 En terstond is het getal dergene die in Susan doodgeslagen waren, tot den koning overgebragt. 12 Denwelken heeft lot de koningin gezeid : In de stad Susan hebben de Joden gedood vyf honderd mannen, en nog andere tien Amans zonen : wat moord meent gv dat zy doen in alle de landschappen? Wat begeert gy meer,'en wat wilt gv dat ik gobiede te geschieden? I 13 Denwelken zy heeft geantwoord : Is het dat den koning belieft, laet den Joden de magt gegeven worden, dat zy morgen ook doen mogen, gelyk zy heden gedaenhebben in Susan, en de tien Amans zonen laet han- gen aen galgen. 44 En den koning heeft geboden dat alzoo zoude gedaen worden. En terstond werd in Susan het gebod opgehangen, en Amans tien zonen zyn gehangen geweest. IS En als de Joden vergaderd waren op den veertienden dag der maend Adar, zoo zyn in Susan dry honderd mannen gedood : en hun goed is van de Joden niet geroofd. 46 Maer ook over de landschappen die onder des konings heerlykheid lagen, heb- ben de Joden gestaen voor hunne zielen, doodslaende hunne vyanden en vervolgers : alzoo veel dat het getal der vcrslagene tot vyf-en-zeventig duizend vol kwam, en nie- mand raekte iets van hunne goederen. 17 En den dertienden dag der maend Adar, was een dag by hen alle des doodslags, en op den veertienden dag hielden zy op van doodslaen. Denwelken zy hebben geordi- neerd tot eenen feestdag, dat zy op dien dag tot allen tyden voortaen zouden zich geven tol goede sier, blydschap en maeltyden. 48 Maer degene die in Susan den doodslag gedaen hadden, zyn op den dertienden en veertienden derzelfder maend noet den slag bekommerd geweest : en* op den vyftien- den dag hielden zy op van slaen. En daerom hebben zy denzélfden dag gesteld tot eenen feestdag, der goede maeltyden en blyd- schappe. 49 Maer de Joden die in onbemuerde ste- den en dorpen woonden, hebben den veer- tienden dag der maend Adar gesteld tot den dag der maeltyden en blydschappe. Alzoo dat zy op dien verheugen, en zen- den malkander deelen van de maeltyden en spyzen. 20 Hierom heeft Mardocheus alle deze din- gen geschreven, en in brieven begrepen, hy heeft die gezonden, die in alle des ko- nings provintien woonden, zoo wel denge- nen die by, als die verre gelegen waren, 1\ Dat zy den veertienden en vyftienden dag der maend Adar voor feestdagen zou- den ontvangen, en na het omkeeren des jaers, altyd dien zouden met eene hooge- lyke eere vieren : '23 Om dat, op de zelfde dagen, de Joden zieh gewroken hadden van hunne vyanden, en om dat de weening en droefheid in eene vrolykheid en blydschap verkeerd waren, en dat deze zouden wezen dagen der blyde maeltyden éfl blydschappe, en dat zy mal- kander deelen /.ouden zenden van spyzen, en. den armen giftkens geven. HET BOEK JOB, t m 23 En de Joden hebben ontvangen tot <vnc jacrlyksche manierc, alle de dingen die zy te dien lyde hadden begonnen te doen, en die Mardocheus met brieven had geboden te onderhouden. ' 24 Want Aman, den zoon van Amadathus, van Agags geslacht, der Joden vyand en wederpartyder, had kwaed tegen hen ge- dacht, dat hy ze dooden zoude, en te niet brengen :.'en hy heeft geworpen Phur, dat in onze tale wordt overgezet, lot. 25 En daerna is Esther tot den koning in- gegaen, biddende hertelyk, dat zyne opstel- lingen door des konings brieven zouden te niet gcdaen worden : en dat het kwaed, hetwelk hy tegen de Joden gedacht had, wederkeerên zoude op zyn hoofd. Voorts hebben zy hem en zyne zonen aen het kruis gehangen, '26 En van dien lyd zyn deze dagen ge- noemd Phurim, dat is der loten : om dat toen Phur, dat is het lot, in de kruike ge- worpen was. En al dat er geschiedde, is begrepen in den brief, dat is, in hel deel van dezen zelfden boek : 27 En al dat zy geleden hebben, en dat et- voorts veranderd' is, hebben de Joden op zich genomen, en op hun zaed, en alle de- gene'die met hunne religie willen verza- men, dat niemand geoorloofd zy deze twee dagen zonder hoogtyd voorby te gaen : welke het geschrift betuigt, en de andere lyden der jaren uiteischen, die na malkan- der vervolgen zullen. 28 Dit zyn de dagen, dewelke geene verge- telykheid nimmermeer zal uitvagen : en die door alle geslachten, alle de landschappen in de geheele wereld zullen vieren : en daer is geene stad, daer de dagen van Phu- rim, dat is der loten, niet onderhouden wor- den van de Joden, en van hunnen geslachte, dat lot deze ceremoniën verbonden is. 29 En Esther de koningin, de dochter van Abihail, en Mardocheus den Jood, hebben ook geschreven den tweeden brief, dat met alle neerstigheid dezen hoogen feestdag vast zoude gemaekt worden in toekomende ty- den. 30 En zy hebben gezonden tot alle de Jo- den, die in honderd zeven-en-twintig land- schappen des konings Assuerus verkeerden, dat zy vrede hebben zouden, en ontvangen de waerheid, 31 Onderhoudende de dagen der loten, en dat zy die ten zynen tyde met blydschap zouden vieren ; gelyk Mardocheus en Esther geordineerd hadden : en zy hebben ontvan- gen die te onderhouden te worden van hen, en van hun zaed, de vasten, en roepingen, en der loten dagen, 32 En al dat in de historie van dezen boek, die Esther genoemd is, begrepen is. KAPITTEL X. MAER den koning Assuerus heeft al hel land, en alle de eilanden der zee tri- buta rissen gemaekt : 2 Wiens 'sterkheid, en heerlykheid, en weerdigheid, en hoogheid, waermede hy Mardocheus verheven heeft, zyn beschreven in de boeken der Meden en der Persen : 3 En hoe dat Mardocheus van der Joden geslachte, den tweeden naest den koning Assuerus was : en groot by de Joden, en aengenaem den volke van zyne broederen, zoekende goed voor zyn volk, en sprekende zulke dingen, die tot den vrede zyns zacds behoorden. H ET BOEK JOB. KAPITTEL I. DAER was een man in het land Hus, die Job heette, en dien man was slecht en regt, God vreezende, en afwykende van het kwaed : 2 En hem zyn zeven zonen geboren en dry dochters. 3 En zyn goed, dat hy bezat, was zeven duizend 'schapen, en dry duizend kemelen, en vyf honderd paer ossen, en vyf honderd ezelinnen, en bovenmaten zeer veel huis- gezins : en dien man was groot onder alle die oostwaerts woonden. 4 En zyne zonen gingen en hielden niael- tyden van huize te huize, een iegelyk op zynen dag. En zy hebben gezonden, en hunne dry zusters" geroepen dat zy elen en drinken zouden met hen. Ti En toen de dagen der maeltyden omge- gaen waren, zoo 'zond Job tot hen, en hy heiligde ze. en des morgens vroeg op- HET BOEK JOB, II. 465 staencle, olferde hy brandoiïeranden voor eiken byzonder. Want hy zeide : By aven- ture mogten myne kinderen gezondigd heb- ben, en God gebenedyd in hunne herten. AIzoo deed Job tot allen dagen. 6 Want op eenen dag toen Gods kinderen gekomen waren om te staen voorden Heere, zoo is Satan ook onder hen geweest. 7 Tot denwelken heeft den Heer gezeid : Van waer komt gy? Denwelken antwoor- dende heeft gezeid : lk heb de aerde omge- gaen, en die doorwandeld. 8 En den Heer heeft tot hem gezeid : Hebt gy niet gemerkt mynen dienaer Job, dat er zyns gelyk niet is op de aerde, een slecht en regt mensch, en God vreezende, en afwy- kende van het kwaed? 9 Denwelken Satan antwoordende, heeft gezeid : Vreest Job God ook om niet ? 10 Hebt gy hem niet beheimd, en zyn huis, en al zyn goed in het ronde, zyner handen werk hebt gy gebenedyd, en zyne bezittinge is gewassen op de aerde ? 11 Maer reikt uit een luttelken uwe hand, en raekt al dat hy bezit, dan zal hy u in het aenzigt zegenen. 12 Hierom heeft den Heer gezeid tot Satan : Ziet, al dat hy heeft is in uwe hand : alleen steekt uwe hand aen hem niet. En Satan is van het aenzigt des Heeren gegaen. 13 En als op eenen dag zyne zonen en dochters aten, en wyn dronken in huns eerstgeboren broeders huis, 14 Zoo is er een bode gekomen tot Job, denwelken zeide : De ossen akkerden, en de ezelinnen weidden daerby, 15 En de Sabeen zyn hacstclyk daerin ge- vallen, en zy hebben hel al genomen, en de knechten hebben zy met den zweerde geslagen, en ik ben het alleen ontvloden, dat ik het u boodschappen zoude. 16 En terwyl dat dien nog sprak, zoo is er een ander gekomen, en heeft gezeid : Gods vuer is van den hemel gevallen, en het heeft de schapen en knechten vernield, en ik ben het alleen ontvloden, dat ik het u bood- schappen zoude. 47 En toen dien nog sprak, zoo is er een ander gekomen , en heeft gezeid : De Chal- deen hebben dry hoopen gemaekt, en zy hebben de keinelen overvallen, en die weg- genomen, en de knechten hebben zy met den zweerde verslagen, en ik ben het alleen ontvloden, om dat ik het u boodschappen zoude. 18 Dezen sprak nog, en ziet dacr is een ander ingekomen, en heeft gezeid : Toen uwe zonen en dochteren wyn dronken in hun eerstgeboren broeders huis, 19 Zoo is onvcrzienlyk een kraclitigcn wind gekomen van het landschap der wocs- tyne, en heeft te zamen gestooten de vier hoeken van den huize, hetwelk vallende heeft uwe kinderen verdrukt, en zy zyn gestorven, en ik ben het alleen ontvloden, om dat ik het u boodschappen zoude. 20 Toen is Job opgestaen, en heeft zyne kleederen gescheurd, en zyn hoofd gescho- ren hebbende, nedervallende ter aerde, hy heeft aenbeden, 21 En gezeid : Naekt ben ik gekomen uit myns moeders ligchaem, en naekt zal ik weder denvaerts keeren : Den Heer heeft het gegeven, den Heer heeft het genomen : gelyk het den Heere beliefd heeft, alzoo is het geschied : den naem des Heeren zy ge- benedyd. 22 In alle deze dingen heeft Job niet ge- zondigd met zyne lippen, noch iets dwaes- selyks tegen God gesproken. KAPITTEL II. EN het is geschied als op eenen dag de kinderen Gods gekomen waren , en stonden voor den Heer, dat Satan ook onder hen gekomen is, en stond in zyne tegen- woordigheid, 2 En den Heer zeide tot Satan : Van waer komt gy? Denwelken antwoordende heeft gezeid : Ik heb het land rondom door getogen. 3 En den Heer heeft tot Satan gezeid : Hebt gy niet aenmerkt mynen knecht Job, en dat er zyns gelyk niet is in de aerde, een man slecht en regt, en God vreezendc en afwykende van het kwaed, en nog behou- dende zyne onnoozelheicl ? Maer gy hebt my verwekt tegen hem, dat ik hem zoude lydeu aendoen zonder zake. 4 Denwel ken Satan antwoordende, heelt gezeid : Vel om vel, en al dal een mensch heeft, zal hy geven voor zyne ziel : 5 Maer anders steekt uit uwe hand, en raekt zyn gebeente en vleesch, en dan zult gy zien dat hy u in het aenzigt zal gebene- dyden. 6 Toen lieefl den Heer gezeid lot Salan : Ziet daer, hy is in uwe hand, maer nogtans behoudt zyne ziel. 7 Toen voer Satan weg van het aenzigt des Heeren, en heeft Job geslagen met ecne al- lerkwaedste zweeringe, van het hol zvikm voeten tot den top zyns hoofds : 8 En hy schrabde met eenen scherf de schorflhcid, zittende op den mesthoop. !) En zyne huisvrouw zeide tol hem : Blylï gy nog in uwe slechtheid? gebcnedydt God en sterft. 10 Dcnwelken heeft tot haer gezeid : Als eene van de dwaze vrouwen hebt gy gespro- ken. Is het dat wy het goed ontvangen heb- ben van Gods hand, waerom zullen wy het 20 466 HET BOEK JOB, III. IV. kwaed niet ontvangen? In alle deze din- gen heeft Job niet gezondigd met zyne lippen. 11 Aldus Jobs dry vrienden hoorende al liet kwaed dat hem geschied was, zyn ge- komen elk van zyne'p^etse, Eliphaz den Themaniter, en Baldad den Suhiter, en Sophar den Naamathiter. Want zy hadden overeengedragen dat zy, tezamen komende, hem zouden bezoeken en troosten. 13 En toen zy van verre hunne oogen op- geheven hadden, zoo hebben zy hem niet gekend : en luide roepende hebben zy ge- weend, en scheurende hunne kleederen, zy hebben slof der aerde op hun hoofd ge- sproeid ten hemel. 13 En zy hebben met hem gezeten op de aerde zeven dagen en zeven nachten, en niemand sprak hem een woord : want zy zagen dat de smarte zeer groot was. KAPITTEL III. HIERNA heeft Job zynen monde openge- daen, en zynen dag vermaledyd, 2 En heeft gesproken : 3 Vergaen moet den dag daer ik in gebo- ren ben, en den nacht in denwelken gezeid is : Daer is een mensen ontvangen. 4 Dien dag worde verkeerd in duisternis- sen, en God verzoeke dien niet van boven, en hy worde met geen licht verlicht. 5 De duisternissen moeten dien verdonke- ren, en de schaduwe des doods, eene don- kerheid moet hem bevangen, en hy worde omwonden met bitterheid. 6 Dien nacht bezitte een duister stor- mende onweder, hy worde niet gerekend onder de dagen des jaers, noch geteld in de maenden : 7 Dien nacht moet alleen blyven, en geens lofs weerdig : 8 Vervloeken moeten zy dien, die den dag vervloeken, die bereid zyn om Leviathan te verwekken : 9 De sterren moeten verduisterd worden van zyne donkerheid : hy verwachte het licht, en zie het niet, nocli den opgang- van den opgaenden dageracd : 10 Om dat hy niet gesloten heeft de deu- ren des buiks, die my gedragen heeft, noch heeft het kwaed van myne oogen weggeno- men. 11 Waerom ben ik in de moeder niet gestorven, en toen ik uit het ligchaem gekomen was, waerom stierf ik niet ter- stond? 12 Waerom ben ik ontvangen op de knieën? waerom ben ik gezoogd met de borsten ? 13 Want zoo zoude ik nu slapende zwy- gen, en in*mynen*slaep rusten : 14 Met de koningen en raedsheeren des lands, die voor zich betimmeren de ver- woeste plaetsen : 15 Of met de prinsen die het goud bezitten, en vullen hunne huizen met zilver : 16 Ofgelyk eene verborgen ontydige vrucht zou ik "niet wezen, of die ontvangen zynde geen licht hebben gezien. 17 Daer hebben 'de ongoddelyken opge- houden van geruchte, en daer hebben gerust ' die vermoeid waren van sterkheid. 18 En die voormaels gevangen waren rusten daer te zamen zonder kwellinge, en zy hebben de stemme des bedwingers niet gehoord. 19 Den grooten en den kleinen zyn daer, en den knecht vry van zynen heer. 20 Waerom is den ellendigen het licht ge- geven, en het leven dengenen die in bitter- heden der ziele zyn ? 21 Die de dood verwachten, en zy komt niet, gelyk die eenen schat uitgraven : 22 En zy verblyden zich zeer als zy een graf vinden : 23 Den man wiens weg verborgen is, en dien God omvangen heeft met duisternis- sen ? 24 Eer ik eet zoo verzucht ik : en ge- lyk overvloeden de wateren, al zoo is myn gekrysch : "25 Want dat ik gevreesd heb, is over my gekomen : en dat ik zorgde is gebeurd. "'26 Heb ik het niet ongemerkt" laten henen gaen? was ik niet my stil dragende? had ik niet goede rust? en daer komt over my zulke verbolgenheid, KAPITTEL IV. TM Eliphaz den Themaniter antwoor- j dende, heeft gezeid : 2 Is het dat wy u beginnen aen te 'spre- ken, gy zult het by aventure zwaerlyk ne- men ;maer wie mag het voorgenomen woord houden? 3 Ziet, gy hebt er velen geleerd, en moede handen hebt gy versterkt : 4 Uwe woorden hebben gevestigd die wan- kelbaer waren , en de bevende knieën hebt gy vroom gemaekl : xS Maer nu is de plage op u gekomen, én gy zyt onmagtig geworden : zy heeft u ge- raekt, en gy zyt ontsteld. 6 Waer iVuwe vreeze, uwe slerkheid, uwe verduldigheid, en de volmaektheid van uwe wegen ? 7 Weesl gedachtig, dat bid ik u, wie dat er ooit onnoozel verloren is gegaen? of wanneer dat de geregtigen te niet gegaen /yn I 8 Maer eer heb ik gezien dat, die boos- heid doen, en smarten zaeijen, en die m«ei- jen, HET BOEK 9 Vergaen zyn door Gods blazen, en dat zy met den geest zyner gramschap vernield zyn : 10 Het brieschen van den leeuw, en de stemme der leeuwinne, en de tanden van de welpen der leeuwen zyn gebroken. 11 Den tiger is vergaen, om dat hy geenen roof had, en de welpen van den leeuwe zyn verstrooid. 12 Voorts, zoo is tot my een verborgen woord gezeid, en als dieflyk heeft myne oor ontvangen den oorsprong van zyne heime- lyke insprake. 13 In den grouwel van des nachts visioen, als den slaep de menschen pleeg te bevan- gen, 14 Zoo heeft my vreeze omvangen en be- vinge,en alle myne gebeenten verschrikten : 15 En toen den geest voor my voorbyging, zoo stonden my de hairen te berge aen my- nen lyve. 16 Daer stond een, wiens aenzigt ik niet kende, een beeld voor myne oogen, en ik heb gehoord eene stemme gelyk van een zacht windeken. 17 Zal een mensch, by God geleken ook geregtveerdigd worden, of zal een man puerder wezen dan zyn schepper? 18 Ziet, die hem dienen zyn niet gestadig, en in zyne engelen heeft hy boosheid ge- vonden : 19 Hoe veel te meer zullen zy die in lee- men huizen woonen, die een aerdsch fon- dament hebben, verteerd worden als van de motte ? 20 Van 's morgens tot den avond zullen zy afgehouwen worden : en om dat niemand verstaet, zoo zullen zy in der eeuwigheid vergaen. 2t Maer die daer overgebleven zullen zyn, die zullen uit hen weggehaeld worden : zy zullen sterven, en niet in wysheid. KAPITTEL V. DAEROM roept, of er iemand is die u ant- woorde, en keert u tot eenige van de heiligen. 2 Den dwazen certein doodt de gramschap, en den kleinen doodt de nydigheid. 3 lk heb den dwazen gezien met ccnen vasten wortel, en ik heb zyne schoonheid vcrmaledyd terstond. 4 Verre zullen zyne kinderen worden van de zaligheid, en zy zullen vernield worden in de poorte, en daer zal niemand zyn die ze verlosse. 5 Wiens oogst den hongerigen eten zal, en den gewapenden zal hem rooven : en de dorstigen zullen zyne rykdommen drinken. 6 Niets geschiedt in de aerdc zonder zake, én uit de aerde zal geen lyden opstaen. JOB, V. VI. 467 7 Den mensch wordt geboren tot arbeid, en den vogel om te vliegen. 8 Daerom zal ik den Heere bidden, en tot mynen God zal ik myne uitsprake stellen : 9 Die daer doet groote en onbegrypelyke dingen, en wonderlvke dingen zonder ge- tal : 10 Die den regen geeft op het aenschyn der aerde, en ververscht het al met wateren : 11 Die de ootmoedigen steil in het hooge, en de treurenden opregt met gezondheid : 12 Die der kwaden gedachten verstrooit, dat hunne handen niet mogen volbrengen dat zy begonnen hebben : 13 Die de wyzen vangt in hunne schalk- heid, en den raed der kwaden verstrooit : 14 In den dag zullen zy loopen in de duis- ternissen, en als in den nachtzoo zullen zy tasten in den middag. 15 Maer hy zal den" behoeftigen verlossen van den zweerde huns monds, en den ar- men uit de hand van den geweldigen. 16 En den ellendigen zal hope zyn, maer de boosheid zal haren mond moeten toehou- den. 17 Zalig is den man die van God gestraft wordt : daerom verwerpt des Heeren kasly- ding niet : 18' Want hy wondt, en hy geneest : hy slaet, en zyne handen zullen het genezen. 19 In zes tribulatien zal hy u verlossen, en in de zevende zal u geen kwaed gena- ken. 20 In den honger zal hy u van de dood verlossen, en in den oorlog uit des zweerds hand. 21 Voor den geesel der tonge zult gy ver- borgen worden, en gy zult de ellendigheid niet vreezen als zy komen zal. 22 In de verwoestheid en in den honger zult gy lagchen, en de beesten der aerde zult gy niet vreezen. 23 Maer met de steenen der landschappen zal uw verbond zyn, en de beesten der aerde zullen met u vredelyk zyn. 24 En gy zult weten dat uw tabernakel vrede heeft, en uwe gedaente bezoekende, zult gy niet zondigen. 25 Gy zult ook weten dat uw zacd zal me- nigvuldig zyn, en uw geslacht gelyk het kruid der aerde. 26 Gy zult met overvloedigheid in het gral' gaen, " gelyk een schoof tarwe ingedragen wordt te zynen tyde. 27 Ziet, gfiiyk wy het onderzocht hebben, alzoo is het t hetwelk gehoord hebbende, overlegt met der heite. KAPITTEL VI. N Job antwoordende, heeft gezeid : 2 Oeh of myne zonden, waerdoor i U HET BOEK JOB, VII. dft gramschap verdiend heb i en de ellen- digheid die ik leide, gewogen Avare in eene wage. 3 Zoo /oude deze zwaerdcr schynen, gelyk liet zand der zee : hierdoor komt het dat mvne woorden vol pyne zyn : i Want de schichten des Heeren steken in my. denvelker verbolgenheid verteert my- nen geest gansch, en de vervaernissen Gods strvden tegen mv. 5* Zal den wilden ezel briesehen als hy kruid heeft? of zal den os loeijen, als hy voor eene volle kribbe staet? 6 Of zal mogen geëten worden dat onge- zouten is, dat'met geen zout gesprengd is? of mag iemand smaken, dat, als hel gesmaekt is, de dood aenbrengt? 7 Welke myne ziel te voren niet wilde aen- tasten, dat zyn nu, van benaeuwdheden, myne spyzen. 8 Wie mogt geven dat myne begeerte kwame : en" dat my God gave dat ik ver- wacht? 9 En dat hv my verniele die het begonnen heeft : dat hv zvne hand ontbinde, en houwe mv af? 40 En dat dit myn troost zy, dat hy my met lyden kwellende, niet spare, en dat ik tegen des heiligen woorden niet zegge. ft WTant wat is myne sterkheid, dat ik zoude mogen verdragen? of welk is myn einde, dat'ik lydzamelyk zoude doen? 4 2 Myne sterkheid is*geene steenen sterk- heid, noch myn vleesch is geen metalen. 13 Ziet, my is geene hulpe in my, en myne noodzakelyke vrienden zyn ook van my ge- scheiden. 14 Zoo wie van zynen vriend de bermher- tigheid neemt, die verlaet de vreeze Gods. 45 Mvne broeders zyn voorby my gegaen gelyk de beke die rasschelyk doorgaet in de valleijen. 16 Die den rym vreezen, hen zal den sneeuw overvallen. 47 Ten tyde als zy zullen verstrooid zyn, zoo zullen zy vergaen, en wanneer het heet wordt, dan zullen zy versmelten van hunne plaetse. 4 8 De paden van hunne gangen zyn ver- weerd : zy zullen le vergeefs wandelen, en vergaen. 19 Aenmerkt de paden van Thema, de we- i^en van Saba, en verbeidt een lutteken. 20 Zy zyn bcschaemd om dat ik gehoopt heb : en zy zyn ook tot by my gekomen, en zyn met bescliaemdheden overdekt. 21 Nu zyt gy gekomen : en nu ziende myne plage vreest gy. 22 Heb ik gezeid : Brengt my iets, en geeft mv van uwen goede? 23 Of, Verlost my uit de hand des vyands, en trekt my uit de hand der magtigen? 24 Leert my, en ik zal zwygen : en dal ik by aventure niet geweten heb, dat onder- wryst my. 25 Waerom hebt gy gelasterd de woorden der waerheid, aengezien dat er van u nie- mand is die my zoude kunnen bestraffen? 26 Alleen om te berispen zoo brengt gy uwe redenen te zamen, en in den wind brengt gy de woorden voort. 27 Gyovervalt eene weeze, en gy arbeidt om uwen vriend om te wrerpen. 28 Maer nogtans volbrengt dat gy begon- nen hebt : biedt de oore, en beziet of ik lieg. 29 Antwoordt, dat bid ik, zonder kyven : en sprekende oordeelt dat regtveerdig is. 30 Bn gy zult in myne tonge geene boos- heid vinden, en in myne keel zal geene dwaesheid luiden. KAPITTEL VII. EEN stryd is des menschen leven op de aerde : en gelyk de dagen eens huer- lings zyn zyne dagen. 2 Gelyk een hert de schaduwe begeert, en gelyk een huerling verwacht het einde zyns werks : 3 Alzoo heb ik ook gehad ledige maenden, en der ellendige nachten heb ik er veel gerekend. 4 Is het dat ik slapen ga, zoo zal ik- zeg- gen : Wanneer zal ik opstaen?en dan zal Ik wederom naer den avond wachten, en ik zal met pynen vervuld worden tot de duis- ternissen toe. 5 Myn vleesch is gekleed met verrotheid, en met de vuiligheid des stofs, myne huid is dorre geworden, en verkrompen. 6 Myne dagen zyn rasscher doorgegaen, dan den webbendraed van den wrever afge- sneden wordt, en zy zyn vergaen. zonder eenige hoop. 7 Gedenkt dat myn leven een wind is, en myne oog zal niet wederkeeren om goede dingen te zien, 8 En des mensehen gezigt zal my niet aenzien : uwe oogen zyn op my, en ik zal niet geduren. 9 Gelyk eene wolke wordt te niet, en gaet voorby : alzoo die in de hellen nederwaerls gaet, zal niet weder opklimmen. 40 Noch hy zal meer in zyn huis wederko- men, noch zyneplaetszal hem meer kennen. 41 Dacrom zal ik mynen mond niet sparen, ik zal spreken in de tribulatie myns gecsts: ik zal spraek houden met de bitterheid myner ziele. 42 Ben ik dan de zee, of een walvisch, aengezien dat gy my omvangen hebl mei eenen kerker? HET BOEK JOB, VIIÏ. IX. 469 13 ls het dat ik zegge : Myn beddeken zal my vertroosten, en ik zal verligt worden, met my zeiven sprekende in myne rust- plaetse : 44 Dan zult gy my vervaren door droomen, en door visioenen zult gy my met grouwel bestooten. 15 Daerom heelt myne ziel verkoren ge- hangen te zyn, en myn gebeente de dood. 16 Ik heb mishoopt,ik zal geenszins voorts langer leven : spaert my, want myne dagen zyn niets. 17 Wat is een mensch, dat gy hem groot acht? of waertoe stelt gy uw hert aen hem? 18 Gy bezoekt hem des morgens vroeg, en onverzienlyk proeft gy hem : 49 Hoe lang zult gy my niet sparen, noch my toelaten, dat ik myn speeksel mogt zwelgen? 20 Ik heb gezondigd, wat zal ik u doen, ö bewaerder der menschen? waerom hebt gy my tegen u gesteld, en ik ben my zeiven zwaer geworden ? 24 Waerom neemt gy myne zonde niet weg, en waerom haelt gy myne boosheid niet af? ziet, ik zal nu in het stof der aerde slapen : en is het dat gy my 's morgens vroeg zoekt, zoo zal ik dan niet wezen. KAPITTEL VIII. EN Baldad den Suhiter antwoordende, zeide : 2 Hoe lange zult gy zulke woorden spre- ken, en hoe lange zal den geest van de spraek uws monds menigvuldig zyn? 3 Meent gy dat God het oordeel onder de voelen treedt? of dat den Almagtigen ver- keert dat regtveerdig is? 4 Ook al is het dat uwe kinderen gezondigd hebben, en dat hy die gelaten heeft in de hand van hunne booshaid : 5 Nogtans is het zake dat gy des morgens vroeg opslael tot God, en dat gy den Almag- tigen biddet : 6 Is het dat gy zuiveren regt wandelt, zoo zal hy terstond tot u ontwaken, en zal de wooning uwer regtveerdigheid vredelyk maken : 7 Alzoo zeer, dat al ware het dal uwe eersten klein waren, zoo zullen uwe laetsten bovenmaten zeer vermenigvuldigd worden. 8 Want vraegt den voorgaenden geslachte, en onderzoekt neerstiglyk der vaderen ge- denkenisse : 9 (Want wy zyn van gisteren, en wy weten niet dat onze dagen zyn als eene scha du we op de aerde). 40 En zy zullen het u leeren : zy zullen het u zeggen, en uit hunner herte hunne redenen voortbrengen. 41 Mag de bieze groeijen zonder vochtig- heid? of het liscli wassen zonder water? 42 Als het nog in hetbloeijen is, en met de hand nog niet geplukt wordt, zoo verdort het eer dan alle kruiden : 43 Alzoo zyn de wegen van alle degene die God vergeten, en de hoop van den hypo- criet zal vergaen : 44 Zyne dwaesheid zal hem niet behagen, en gel yk de spinnewebbe is zyn betrou- wen, 15 Hy zal zich verlaten op zyn huis, en het zal niet staende blyven : hy zal het onderzetten, en het zal niet opryzen. 16 Hy schynt vochtig te zyn eer de zon komt, en in haren opgang zal zyn spruitsel uitkomen. 47 Op eenen hoop sleenen zullen zyne wortelen dik worden, en tusschen de stee- nen zal hy blyven. 48 ls het dat hy hem verslinde van zyne plaetse, zoo zal hy hem loochenen, en zeg- gen : Ik ken u niet. 49 Want dit is de blydschap zyns wegs, dat er wederom uit de aerde andere sprui- ten zouden. 20 God zal den simpelen niet wegwerpen, , noch de hand reiken den kwaden : 24 Tot dat uwen mond met lagchen ver- vuld worde, en uwe lippen met jolyt. 22 Die u haten, zullen ter schande wor- den : en der ongoddelyken tabernakel zal niet staende blyven. KAPITTEL IX. EN Job antwoordende, heeft gezcid : 2 Voorwaer ik weet wel dal het zoo is, en dat een mensch niet geregtvcerdigd wordt by God geleken. 3 Is het dat hy met hem wilt kyven, zoo zal hy hem niet een voor duizend mogen antwoorden. 4 Hy is. wys van herte, en sterk van magie : wie heeft hem wederstaen, en vrede gehad? 5 Die de bergen vervoerd heeft, "en zy hebben het niet geweten, die hy omgekeerd heeft in zyne razende gramschap. 6 Die de aerde verroert van hare plaetse, en hare kolommen worden te gader gc- slooten. 7 Die der zonne gebiedt, en zy gael niet op : en sluit de sten-en als onder oenen zegel : 8 Die alleen dc hemelen uitbreidt, en gael op de baren der zee. 9 Die den Arcturus, en den Orion, en het zevengesternte maekt, en het binnenste van het zuiden. 40 Die groote en onbegrypelyke dingen maekl, en wonderlykheden, dcrwelker geen getal is. 