Biblia Sacra, dat is de geheele Heilige Schriftuer bedeeld in het Oude en Nieuwe Testament; deze uitgaef vervat alle de boeken van het Oude Testament die in den Hebreeuwschen tekst zyn
13 Maer gy ecndraglig mensen : myn leidsman, en myn bekenden : 14 Die te zamen met my goede spyzen nutlet : in het huis Gods hebben wy ge- wandeld met eendragtigheid. 15 Lact de dood op hen komen : en laet zc in de helle nederdalen al levende. Want boosheden zyn in hunne wooningen : in het midden van hen. 16 Maer ik heb tot God geroepen : en den I Heer zal my behouden. 17 's Avonds en 's morgens en des mid- dags zal ik het vertellen en verkondigen : en hy zal myne stemme vcrhooren. 18 Hy zal myne ziel in vrede verlossen van degene die my aenkomen : want onder velen waren zy met my. 19 God zal het verhooren, en hy zal ze vernederen, die voor der wereld tyden is. Want zy worden niet veranderd," en zy hebben God niet gevreesd : 20 Hy heeft zyne hand uitgereikt Ier vcr- LIV. LV. LVI. 513 geldinge. Zy hebben zyn verbond besmet : 21 Zy zyn afgedeeld door de gramschap zyns aenzigts : en zyn hert is genaekt. Zyne redenen zyn zachter geworden dan olie : en zy zyn schichten. 22 Werpt op den Heer uwe zorge, en hy zal u opvoeden : hy zal den regtvcerdigen niet eeuwiglyk in onrusle laten. 23 Maer gy, God, zult ze leiden in den put des doods. De bloedstortige mannen, en de bedriegers zullen hunne dagen ter helft niet brengen : maer ik zal in u hopen, Heere. PSALM LV. Miserere mei Deus, quouiam. ONTFERMT u myner, God, want den mensch heeft my overtreden : den gehee- len dag bevechtende heeft hy my gekweld. 2 Myne vyanden hebben my vertreden al den dag : want daer zyn er velen strydende tegen my. 3 Van de hoogheid des dags zal ik vree- zen : maer ik zal in u hopen. 4 In God zal ik myne redenen loffelyk maken, in God heb ik gehoopt : ik zal niet vreezen wat my het vleesch doet. 5 Dagelyks hebben zy myne woorden ver- vloekt : tegen my zyn alle hunne gedach- ten in het kwade. 6 Zy zullen inwoonen en verbergen : zy zullen myne verzenen gadeslaen. Gelyk zy myne ziel gewacht hebben, 7 Om niet zult gyze behouden : in de gram- schap zult gy de volken in stukken breken. God, 8 Ik heb myn leven u verkondigd : gy hebt myne oogen gesteld. Gelyk ook in uwe beloften : 9 Dan zullen myne vyanden achlerwaerts ge- keerd worden : In wat dag dat ik u aenroep : ziet, zoo heb ik bekend dat gy myn God zyt. 1 0 In God zal ik hel woord loven, in den Heer zal ikde reden pryzen : in God heb ik gehoopt, ik zal niet ontzien wat my den mensch doet. 11 In my zyn, ó God, uwe beloften, die ik u tot lovingen zal wedergeven. 1 2 Want gy hebt myne ziel van de dood ver- lost, en myne voeten van den val : opdatik be- hagen mag voor God in het licht der levenden. PSALM LVI. Miserere mei Deus, miserere. ONTFERMT u myner, God, ontfermt u my- ner : want in u betrouwt myne ziel. Lu in de schaduwc van uwe vleugelen zal ik hopen, tot dat de boosheid vooi byga. 2 Ik zal roepen tot den allerhoogslen God : tot God die my welgedaen heeft. 3 Hy heeft gezonden van den hemel, en my verlost : hy heelt tot een verwyt gele- verd alle die my vertreden. God heeft zyne 22* 514 DAVIDS PSALTER, LVII. LVIII. bermhcrtighcid en wacrheid gezonden , 4 En hy heeft myne ziel verlost uit het midden van de welpen der leeuwen : ik heb geslapen heel verbaesd. De kinderen der menschen hunne tanden zyn wapenen en schichten : en hunne tonge is een scherp zweerd. 5 Wordt verheven, ó God, boven de heme- len : en boven alle aerdryk uwe glorie. 6 Eenen strik hebben zy mynen voeten bereid : en zy hebben myne ziel gekromd. Zy h-ebben voor myn aenzigt eenen kuil gegraven : en zy zyn daerin gevallen. "7 Myn hert is bereid, ó God, myn hert is bereid : ik zal zingen, en eenen psalterlof zeggen. 8 Staet op myne glorie, staet op gy psal- terspel en harpe : ik zal opstaen vroeg des morgens. 9 11 zal u belyden in de volken, Heere : en ik zal u eenen lofzang zeggen onder de heidenen : 10 Want uwe bermherligheid is groot ge- worden tot de hemelen toe, en tot de wol- ken uwe waerheid. 11 Wordt verheven boven de hemelen, ö God : en uwe glorie zy over al het aerd- ryk. PSALM LVII. Si vere iitique justitiam. IS het dat gy zekerlyk spreekt regtvcerdig- heid : zoo oordeelt dat regt is gy kinde- ren der menschen. 2 Want in het hert doet gy boosheid : en in de aerde bedryven uwe handen onregt- veerdigheden. 3 De zondaers zyn vervreemd van de moeder, zy hebben gedoold van den buik : zy hebben valschheden gesproken. 4 Hunne razerny is naer de gclykenisse van een serpent : gelyk der doove adderen, en hunne ooren toestoppende, 5 Die niet zal verhooren de stemme van de bezweerders : en des toovenaers die wysse- lyk bezweert. 6 God zal hunne tanden heel in stukken breken in hunnen mond : de kaeklandcn der leeuwen zal den Heer breken. 7 Tot niet zullen zy komen als een afvlic- dende water : hy heeft zynen boog gespan- nen tot dat zy krank worden. 8 Gelyk smeltende was zullen zy weggeno- men worden : daer is vuer op gevallen, en zy hebben de zon niet gezien. 9 Eer dat uwe doornen den Rhamnus ver- stonden : gelyk de levenden, alzoo zal hy die in zyne gramschap verslinden. 10 Den regtveerdigen zal zich verblyden als hy de wraek zien zal : zyne handen zal hy wasschen in het bloed des zondaers. 11 En den mensch zal zeggen : Is den regtveerdigen ook zekerlyk vrucht : zoo is zekerlyk God die ze oordeelt op de aerde. PSALM LVIII. Eripe me de inimicis. VERLOST my van myne vyanden, myn God : en van degene die tegen my op- staen verlost my. 2 Verlost my van degene die boosheid doen : en van de bloedstortende mannen behoudt my. 3 Want ziet zy hebben myne ziel gevan- gen : de sterken zyn op my gevallen. 4 Het is myne boosheid niet, noch myne zonde, ö Heere : zonder boosheid heb ik ge- loopen en beschikt. 5 Staet op my te gemoet en aenziet : en gy, Heere God der heirkrachten, God van Israël, aendenkt om te bezoeken alle de heidenen : wilt niet ontfermen alle degene die boosheid bedryven. 6 Zy zullen omgekeerd worden legen den avond : en zullen honger lyden als honden, en de stad omgaen. 7 Ziet, zy zullen met hunnen mond spre- ken, en een zweerd is in hunne lippen : want wie heeft het gehoord ? 8 En gy, Heere, zult ze bespotten : en te niet zult gy brengen alle de heidenen. 9 Myne sterkheid zal ik tot u bewaren, want gy God zyt myn ontvanger : 10 Myn God, zyne bermhertigheid zal my voorkomen. 11 God heeft my verloond over myne vyan- den, wilt ze niet dooden : opdat het myn volk op eenigen tyd nietvergete. Verstrooit ze door uwe magt : en zet ze af, Heere myn beschermer : 12 De misdaed huns monds is de sprake van hunne lippen : en laet ze gevangen worden in hunne hooveerdy. En van de vervloekinge en van de logenen zullen zy verkondigd worden. 13 ln de voleindinge : in den toorn van de voleindinge, en zy zullen niet wezen. En zy zullen weten dat God heerschappy hebben zal over Jacob : en over de einden der aerde. 14 Zy zullen omgekeerd worden tegen den avond, en honger lyden als honden : en zy zullen de stad omgaen. 15 Zy zullen verstrooid worden om te eten : maer is het dat zy niet verzaed wor- den, zoo zullen zy ook murmureren. 16 Maer ik zal zingen uwe sterkheid : en ik zal vroeg verheffen uwe bermherligheid. Want gy zyt geworden myn ontvanger, en myn loevlugt in den dag myns lydens. 17 Myn helper u zal ik zingen, want gy zyt God myn ontvanger : myn God, myne berm- herligheid. DAVIDS PSALTER, LIX. LX. LXÏ. LXII. 515 PSALM LIX. Deus repulisti nos. G10D, gy hebt ons weggestooten, en ver- T dorven : gy zyt gram geweest, en hebt onzer ontfermt. 2 Gy hebt de aerde doen beven, en die verstoord : geneest hare breuken, want zy is beroerd. 3 Gy hebt uwen volke harde dingen ge- toond : gy hebt ons gelaefd met den wyn des berouws. 4 Gy hebt dengenen die u vreezen een tee- ken gegeven : dat zy vlieden zouden van het aenschyn des boogs : Dat uwe beminden zouden verlost worden : 5 Behoudt my met uwe regter hand, en verhoort my. 6 God heeft gesproken in zyne heilige plaets : Ik zal vrolyk zyn, en deelen Si- chima : en de vallei der tabernakelen zal ik meten. 7 Myne is Galaad, en myne is Manasses : en Ephraïm is de slerkheid myns hoofds. Juda is myn koning : 8 Moab den pot myner hope. In Idumeen zal ik mynen schoen uitstrekken : my zyn de vreemdelingen onderworpen. '9 Wie zal my leiden tot de vaste stad ? wie zal my leiden tot in Idumeen? 10 Zult gy dat niet doen, God, die ons ver- stooten hebt : en zult gy, God, niet uitgaen in onze heirkrachten ? 11 Geeft ons hulpe in de tribulatie : en ydel is des mcnschen zaligheid. 12 In God zullen wy kracht doen : en hy zal te niet brengen die ons kwellen. PSALM LX. Exaudi Deus deprecationem. VERHOORT, God, myne smeekendebede. merkt op myn gebed. 2 Van de einden der aerde heb ik tot u geroepen toen myn hert beangst was, zoo hebt gy my in den steen verheven. Gy hebt my geleid, 3 Want gy zyt myne hoop geworden : een toren der sterkheid van des vyands aenzigt. 4 Ik zal wooncn'in uw tabernakel in der eeuwigheid : ik zal beschermd worden on- der hel deksel van uwe vleugelen. 5 Want gy, myn God, hebt myn gebed ver- hoord : gy hebt eene erfenissc gegeven den- genen die uwen nacm vreezen. 6 Gy zult dagen toedoen tot des konings dagen : zyne jaren tot den dag der ge- boorte en der geboorte. 7 Hy blyft in der eeuwigheid in het aen- schouwen Gods : wie zal zoeken zyne berm- hertigheid en vvaerheid ? 8 Alzoo zal ik cencn lofzang zeggen uwen naem immermeer en eeuwiglyk : opdat ik myne beloften betalen mag van dage te dage. PSALM LXI. Nonne Deo subjecta. ZAL myne ziel Gode niet onderdanig zyn? want van hem is myne zaligheid. 2 Want hy is myn God, en myn zalig- maker : myn ontvanger, ik zal niet meer wankelen. 3 Hoe lang overvalt gy den mensch? ja gy zoekt hem alle te dooden :' als eenen han- gende wand, en eenen omgestooten muer. 4 Maer nogtans hebhen zy gedacht mynen prys te verstooten, ik heb met dorst geloo- pen : met hunnen mond gaven zy goede woorden, en met hun hert zoo vermaledyd- den zy. 5 Maer nogtans myne ziel weest Gode onderdanig : want van hem is myne verdul- digheid. 6 Want hy is myn God, en myn zaligmaker : myn helper, en ik zal niet verhuizen. 7 In God is myne zaligheid, en myne glorie : God myner hulpe, en myne hoop is in God. 8 Hoopt in hem alle vergaderingen des volks, stort uit voor hem 'uwe herten : God is onzen helper in der eeuwigheid. 9 Maer nogtans ydel zyn de kinderen der menschen, logenachtig zyn de kinderen der menschen in de wagen : dat zy bedriegen zouden door ydelheid al te zamen. 10 Wilt niet hopen in de boosheid, en de rooven wilt niet begeeren : is het dat de rykdommen overvloedig zyn, zoo wilt uw hert daeraen niet stellen. 11 Eens heeft God gesproken, deze twee heb ik gehoord, want de magt behoort God toe, 12 En u, Heere, de bermhertighèid : want gy zult eenen iegelyken loonen naer zyne werken. PSALM LXII. Deus Deus mcus. GOD myn God, tot u wack ik des morgens vroeg. Myne ziel heeft gedorstigd naer u, hoe menigvuldiglyk dorstigt naer u myn vleesch : 2 In het woeste land, en onbewandeld, en zonder water : alzoo ben ik u gcopenbaerd geweest in de heilige plaetsc, dat ik zoude zien uwe kracht, en uwe glorie. 3 Want beter is uwe bermhertighèid boven vele levens : myne lippen zullen u loven. 4 Alzoo zal ik u gebenedyden in myn leven : en in uwen naém zal ik myne han- den opheffen. 5 Als mrt vet des ingewands, en met smeer, lact myne ziel vervuld worden : en 516 % DAVIDS PSALTER, LXIII. LXIV. LXV. met lippen des verheugens zal myn mond loven. 6 Ben ik uws gedachtig geweest op myn bedde, in de morgenstonden zal ik denken op u : 7 Want gy zyt myn helper geweest : en in het deksel van uwe vleugelen zal ik my verheugen. 8 Myne ziel heeft u aengehangen : uwe regter hand heeft my ontvangen. 9~Maer zy hebben te vergeefs myne ziel gezocht, zy zullen onder de aerde onder- waerts varen : - 10 Zy zullen geleverd worden in de handen des zweerds :"der vossen deelen zullen zy wezen. 11 Maer den koning zal zich verblyden in God, zy zullen geprezen worden alle die by hem zweren : want den mond is gestopt ' van alle degene die booze dingen spreken. PSALM LXIII. Exaudi Deus orationem. VERHOORT, God, myn gebed als ik bid : van de vreeze des vyands verlost myne ziel. 2 Gy hebt my beschermd van de vergade- ringe der kwaedwilligen : en van de menigte dergene die boosheid doen. 3 Want zy hebben als zweerden hunne tongen gescherpt : zy hebben den boog ge- spannen, die een bitter ding is, 4 Opdat zy in het heimelyk schieten zouden den onbesmetten. 5 Onverzienlyk zullen zy hem schieten, en niet vreezen : zy hebben voor zich een boos woord vast voorgenomen. Zy hebben gezeid dat zy de strikken zouden verbergen : zy j hebben gezeid : Wie zal ze zien? 6 Zy hebben boosheden onderzocht : de onderzoekers hebben in het onderzoeken gefalgeerd. Den mensch zal gaen tot een hoog hert : 7 En God zal verheven worden. Pylen der kleine kinderen zyn hunne kwetsuren ge- worden : 8 En hunne tongen zyn tegen hen krank geworden. Verstoord zyn zy alle die ze zagen : 9 En alle mensch heeft gevreesd. En zy hebben verkondigd de werken Gods : en zyne maekselen hebben zy verstaen. 10 Den regtveerdigen zal zich verblyden in den Heer, en in hem hopen, en alle die opregt van herte zyn, zullen geloofd worden. PSALM LXIV. Te decet Hymnus. GOD, u bctaemt lofzang in Sion: en u zal de belofte belaeld worden in Jerusalem. 2 Verhoort myn gebed : tot u zal alle vleesch komen. 3 De woorden van den boozen zyn mag- tiger geworden dan wy : en onzer boos- heden zult gy genadig zyn. 4 Zalig is hy denwelken gy verkoren hebt, en aengenomen : hy zal woonen in uwe voorhoven. Wy zullen vervuld worden met de goeden uws huis : heilig is uwen tempel, 5 Wonderlyk in de geregtigheid. Verhoort ons, God onzen zaligmaker, gy die zyt de hoop der gansche wereld, en verre in de zee. 6 Bereidende de bergen in uwe kracht, omgord met magt : 7 Die verstoort de diepte der zee, het geluid van hare baren. De heidenen zullen verbaesd worden, 8 En vreezen zullen zy van uwe teekeneu, die op de aerde woonen : de uitgangen van den morgenstond, en van den avondstond zult gy genoegelyk maken. 9 Gy hebt de aerde bezocht, en die heel vogtig gemaekt : gy hebt vermenigvuldigd haer ryk te maken. Den vloed Gods is ver- vuld met wateren, gy hebt hunne spyze bereid : want alzoo is haer bereidsel. 10 Hare rivieren maekt dronken, verme- nigvuldigt hare spruiten : in hare regen- druppelen zal zy groeijende zich verblyden. 11 Gy zult gebenedyden de kroon des jaers uwer goedertierenheid : en uwe velden zullen vol worden met vruchlbaerheid. 12 Vet zullen worden de schoone plaetsen der woeslyne : en met vrolykheid zullen de heuvelen omvaen worden. 13 De rammen der schapen zyn gekleed, en de valleijen zullen overvloedig zyn van tarwe : zy zullen roepen, en certein lofzang zeggen. PSALM LXV. Jubilate Deo omnis Terra. IV TAEKT jolyt Gode alle landschappen, Jll 2 Zegt eenen psalterlof zyncn naem : geeft glorie zynen love. 3 Zegt Gode, hoe vreesselyk zyn uwe werken, Heere ! in de menigte van uwe kracht zullen uwe vyanden u liegen. 4 Alle aerdryk aenbidde u, en zinge u lof: en zegge lofzang uwen name. 5 Komt, en beziet Gods werken : vervaer- lyk in zyne raden op de kinderen der men- schen. 6 Die de zee in droogte verkeert, in den vloed zullen zy te voel gaen : daer zullen wy blyde zyn in hem. 7 Die door zyne magt heerschappy heeft in der eeuwigheid, zyne oogen zien op de heidenen : die zich vergrammen moeten niet verheven worden in zich zeiven. 8 Gebenedydt gy heidenen onzen God : en doel hooren de stemme zyns lofs. DAVIDS PSALTER, LXVI. LXVII. 517 9 Die myne ziel heeft doen leven : en myne voeten niet heeft laten slibberen. 40 Want gy, God, hebt ons beproefd : met den vure hebt gy ons onderzocht, gelyk het zilver onderzocht wordt. 11 Gy hebt ons geleid in den strik, gy hebt tribulatie op onzen rug gelegd : 12 Gy hebt menschen over onze hoofden gesteld. Wy zyn gegaen door het vuer en water : en gy hebt ons uitgeleid tot in de verkoelinge. 13 lk zal in uw huis gaen met brandoffe- randen i ik zal u myne beloften betalen, 14 Die myne lippen onderscheiden heb- ben. En mynen mond heeft gesproken in myne tribulatie. 15 Brandofferanden vol mergs zal ik u offeren met het brandoffer der rammen : ik zal u ossen offeren met bokken. 16 Komt, hoort, en ik zal vertellen, gy alle die God vreest, hoe groote dingen dat hy myner ziele gedaen heeft. 17 Tot hem heb ik met mynen mond ge- roepen, en ik ben verheugd geweest onder myne ton ge. 18 Heb ik boosheid gezien in myn hert, zoo zal het den Heer niet verhooren. 19Daerom heeft God verhoord, en waerge- nomen de stemme myns biddens. 20 Gebenedyd zy God, die myn gebed niet afgekeerd heeft, noch zyne bermhertigheid van my. PSALM LXVI. Deus misereatur. GOD zy onzer bcrmhertig, en hy gebenc- dyde ons : en hy late zyn aenzigt lichten op ons, en ontferme onzer. 2 Opdat wy mogen kennen op de aerde uwen weg, onder alle heidenen uwe zalig- heid. 3 Laet de volken u belyden, God : laet alle volken u belyden. 4 Laet de heidenen zich vcrblyden en ver- heugen : want gy oordeelt de volken in reglvcerdighcid, en de heidenen regeert gy op de aerde. 5 Laet de volken u belyden, God : laet alle volken u belyden : 0 De aerde heeft hare vrucht gegeven. Ge- benedyden moet ons God, onzen God : 7 Gebencdyden moet ons God : en hem moeten vreezen alle de einden der aerde. PSALM LXVII. Exsurgat Deus. GOD sta op, en verstrooid moeten worden alle zyne vyanden : en van zyn aenzigt moeten zy vlieden die hem halen. 2 Gelyk een rook vergaet, alzoo moeten zy vergacn : gelyk was versmelt voor het acnschyn des vuers, alzoo moeten de zon- daers vergaen van het aenschyn Gods. 3 En de geregligen moeten blydelyk ojen, en verheugen in het aenschyn Gods : en laet ze genoegte maken in blydschappe. 4 Zingt den Heere, zegt lofzang zyncn name : mackt hem eenen weg, die opklimt boven den ondergang : Heer is zynen naem. Verheugt u in zyn aenschouwen, zy zullen verbaesd worden van zyn aenzigt, 5 Die der weezen vader is, en der weduwen regter. God in zyne heilige plaets : 6 God die in een huis doet woonen die van eener maniere zyn. Die de gevangenen uitleidt met sterkheid : desgelyks ook de- gene die verbitteren, die daer woonen in de graven. 7 God, toen gy uitgingt vóórhel aenzigt van uwen volke, als gy doorgingt in de woestyne : 8 Toen beefde de aerde, en de hemelen druipten van het aenzigt Gods van Sinaï, van het aenschyn Gods van Israël. 9 Eenen willigen regen zult gy uitscheiden, God, uwer erfenisse : en zy is krank gewor- den, maer gy hebt ze volmaekt. 10 Uwe dieren zullen daerin woonen : God, gy hebt in uwe zoetigheid den armen bereid. 11 Den Heer zal het woord geven den evan- gclischen predikanten, met groote kracht. 12 Den koning der heirscharen van den lieven beminden : en de schoonheid des huis het uitdeelen der rooven. 43 Is het dat gy slaept in het midden der loten, zoo zullen de vederen der duiven verzilverd zyn, en het achterste van haren rugge in bleeke goudverwe. 14 Als den hemelschen de koningen on- derscheidt op hacr, zoo zullen zy wit ge- maekt worden boven den sneeuw in Selmon : 15 Den berg Gods is een vetten berg. Een geronnen berg, een vetlen berg : 16 Waerom vermoedt gy de geronnen ber- gen? Den berg daer Gode in hehacgd heeft te woonen : want den Heer zal daer woonen altoos. 17 De wagens Gods zyn in tien duizenden menigvuldig, vele duizenden blydschap ma- kende : den Heer is in hen in Sinaï, in de heilige plaets. 18 Gy zyt opgeklommen in het hooge, gy hebt gevangen de gevangenisse : gy hebt gaven ontvangen in de menschen : En ook hebt gy ontvangen degene die niet geloovcn, dat den Heer God daerin woont. 19 Gebenedyd zy den Heere tot allen da- g< n : cene voorspoedige reis zal hy ons maken God die ons zalig maekt. 20 Onzen God is een God om zalig te ma- ken : enden uitgang der dood is des Heer en, des Ileeren. 518 DAVIDS PSALTER, LXYIII. 21 Macr noglans zal God in stukken bre- ken de hoofden van zyne vyanden : den lop des hairs dergene die in hunne misdaden wandelen. 22 Den Heer heeft gezeid : Uit Basan zal ik ze bekeeren, ik zal ze bekeeren uit de diepte der zee : 23 Dat uwen voet geverwd worde in het bloed uit de vyanden : de tonge uwer hon- • den, van hem. 24 Zy hebben uwe ingangen gezien, God, de ingangen myns Gods": myns konings, die in de heilige placts is. 25 De prinsen zyn voorgekomen verzaemd met de zangers, in het "midden der jonge dochters der trommelslagerinnen. 26 In de vergaderingen gebenedydt God den Heer, van Israëls fonteinen. 27 Daer is Benjamin het jongsken, in den overgang zyns geests. De prinsen van Juda zyn hunne leidsmannen : de prinsen van Zabulon, de prinsen van Nephthali. 28 Gebiedt God uwer kracht : maekt stand- vastig, God,hetgene dat gy in ons gewrocht hebL 29 Van uwen tempel in Jerusalem zullen de koningen u giften offeren. 30 Straft de wilde dieren des riets, de ver- gaderinge der stieren onder de koeijen der volken : om dat zy uitsluiten zouden die geproefd zyn door het zilver. Verstrooit de heidenen, die oorlogen willen : 31 Daer zullen boden komen uit Egypten : het Morianen land zal zyne handen tot God vooruitsteken. 32 Gy koningryken der aerde, zingt Gode : zingt lof den Heere : Zingt lof Gode, 33 Die op den hemel des hemels klimt ten oosten. Ziet hy zal zyner stemme geven eene stemme van krachte, 34 Geeft Gode glorie, over Israël is zyne heerlykheid, en zyne magt in de wolken. 35 Wonderlyk is God in zyne heiligen, Is- raëls God zal kracht geven en sterkheid zynen volke : gebenedyd zy God. PSALM LXVIII. Salvum me fac Deus. MAEKT my zalig, God : want de wateren zyn gekomen tol aen myne ziel. 2 ik ben verstoken in het slym der diepte : en daer is geen vasten grond. Ik ben geko- men in de diepte der zee : en het tempeest heeft my verdronken. 3 Ik heb gearbeid al roepende, heesch is myne keel geworden : myne oogen hebben gefalejeerd, terwyl dat ik hoop in mynen God. 4 Zy zyn vermenigvuldigd boven de hairen myns hoofds die my haten zonder zake. Versterkt zyn myne vyanden die my ver- volgd hebben ten onregte : dat ik niet ge- roofd heb, betaelde ik toen. 5 God, gy weet myne onwysheid : en myne verzuimenissen zyn voor u niet verborgen. 6 Laet ze in my niet beschaemd zyn die u verbeiden, Heere, ó Heere der heirkrachten. Laet ze niet beschaemd worden van my die u zoeken, Heere God van Israël. 7 Want om u heb ik verwyt verdragen : de beschaemdheid heeft myn aenzigt over- dekt. 8 Vreemd ben ik geworden mynen broe- deren, en een uitlander myner moeder kin- deren. 9 Want de heete liefde uws huis heeft my gcëlen : en de smadige woorden dergene die u beschimpten, zyn op my gevallen. 10 En ik heb in het vasten myne ziel be- dekt : en het is my tot een verwyt gewor- den. 11 En ik heb .voor myn kleed genomen een hairen kleed : en ik ben hun geworden tot eene parabel. 12 Tegen my spraken zy die in de poorte zaten : en van my zongen zy diefden wyn dronken. 13 Maer ik stort myn gebed tot u, Heere God : het is den tyd des welbehagens. In de menigvuldigheid uwer bermhertigheid verhoort my, in de waerachtigheid uwer zaligheid : UTrekt my uit het slyk, dat ik er niet ia zinke : verlost my van degene die my haten, en van de diepte der wateren. 15 Laet het tempeest des waters my niet verdrinken, noch de diepte my verslin- den : noch laet den put zynen mond over my toesluiten. 16 Verhoort my, Heere, want goedertieren is uwe bermhertigheid : naer de menigvul- digheid uwer bermhertigheden ziet op my. 17 En keert uw aenzigt niet af van uwen dienaer : want ik word gekweld, wilt my haestelvk verhooren. 18 Merkt op myne ziel en verlost ze : om myne vyanden zoo verlost my. 19 Gy weet myn verwyt en myne be- schaemdheid, en myne versmaedheid. 20 In uw aenschouwen zyn zy alle die my lyden acndoen : myn hert heeft verwyt ver- wacht, en ellendigheid. En ik heb iemand verwacht die zich mede bedroeven zoude, en daer was niemand : en die vertroosten zoude, en ik heb hem niet gevonden. 21 En zy hebben in myne spyze ga 11e ge- geven : en in mynen dorst hebben zy my edik te drinken gegeven. 22 Hunne tafef worde voor hen tot cenen strik, en tot vergeldingen, en tot een struikscl. 23 Verdonkerd moeten hunne oogen wor- DAVIDS PSALTER, LXIX. LXX. 519 I den dat zy niet zien : en hunnen rug maekt altyd krom. 24 Stort uit op hen uwe gramschap : en de razerny uwer gramschappe bevangt ze. 25 Hunne wooning worde verwoest : en in hunne tabernakelen zy niemand die daerin woone. 26 Want degene die gy geslagen hebt, hebben zy vervolgd : en boven de pyne van myne wonden hebben zy nog toegedaen. 27 Legt boosheid op hunne boosheid : en j laet ze niet ingaen tot uwe regtveerdigheid. 28 Laet ze uitgevaegd worden uit den boek I der levenden : en met de regtveerdigen laet j ze niet geschreven worden. 29 Ik ben arm en in lyden : uwe zaligheid, God, heeft my ontvangen. 30 Ik zal den naem Gods loven met lof- J zang : en ik zal hem groot maken met dankzegginge. 31 En het zal den Heere behagen meer \ dan een jong kalf : hoornen voortbrengende en klaeuwen. 32 Laet het de armen zien, en laet ze blyde 9 zyn : zoekt God, en uwe ziel zal leven : 33 Want den Heer heeft de armen ver- Phoord en zyne gevangenen heeft hy niet versmaed. 34 Hem moeten loven de hemelen en de ij aerde, de zee, en alle kruipende dieren 1 daerin. 35 Want God zal Sion behouden : en de i steden van Juda zullen getimmerd worden. ' En zy zullen daerin woonen en tot eene crfcnisse zullen zy die verkrygen. 36 En het zaed van zyne knechlen zal die bezitten : en die haren naem lief hebben , zullen daerin woonen. PSALM LXIX. Deus in adjutorium meum inleride. Gi OD, merkt acn tot myner hulpe : Heere, f haest u om my te helpen. 2 Laet ze bcschaemd worden en brevrecs'd | die myne ziel zoeken : 3 Laet ze achterwaerts afgekeerd worden, cn zich schamen die my" kwacd willen : Laet ze terstond bcschaemd zynde terug I keeren, die my zeggen : Vry zoo, vry zoo". 4 Lacl ze verheugd worden cn blyde zyn \ in u alle die u zoeken, en altyd moeten zy zeggen : Groot geacht zy den Heer : die j uwe zaligheid beminnen. 5 Maer ik ben behoeftig en arm : God, helpt my. Myn helper en myn verlosser zyt gy : j Heere, vertoeft niet. PSALM LXX. In Ie Dominc spcraVi. IN u, Heere, heb ik gehoopt, ik zal niet bcschaemd worden in der eeuwigheid : 2 In uwe regtveerdigheid verlost my, en trekt my uit. Neigt tot my uwe oor, en maekt my zalig. 3 Weest my lot eenen beschermende God, en tot eene wel beheimde plaets : dat gy my moogt behouden. Want myne vastigheid en myn toevlugt zyt gy. 4 Myn God, verlost my uit de hand des zondaers, en van de hand desgenen die tegen de wet doet, en des boozen : 5 Want gy zyt myne lydzaemheid, «Heere : Heere, myne hoop van myne jongheid aen. 6 In u ben ik versterkt van den buik : van myns moeders buik zyt gy myn beschermer. In u is mynen zang altyd : 7 Als een wonderlyk tecken ben ik er velen geworden : en gy zyt een slerk helper. 8 Vervuld moet myn mond worden met love, dat ik mag zingen uwe glorie : dagc- lyks uwe grootheid. 9 Verwerpt my niet in den lyd des ouder- doms : als myne kracht zal vergaen zyn, zoo verlaet my niet. 10 Want myne vyanden hebben my ge- zeid : en die myne ziel wachtten hebben eenen raed gemaekt over een, 11 Zeggende : God heeft hem verlaten, vervolgt en gryplt hem : want dacr is nie- mand die hem verlosse. 12 God, maekt u niet verre van my : myn God, ziet toe tot myner hulpe. 13 Laet ze bcschaemd worden, en vergaen die myne ziel lasteren : laet ze met ver- smaedheid en beschaemdheid overdekt wor- den, die my kwaed zoeken. 14 Maer ik zal altyd hopen : en nog meer toe doen tot al uwen lof. 15 Myn mond zal verkondigen uwe regt- veerdigheid : dagelyks uwe zaligheid. Om dat ik het getal niet geweten heb, zoo zal ik gaen in des Heeren magtigheid : 16 Heere, ik zal gedenken alleen uwer regtveerdigheid. 17 God, gy hebt my geleerd van myne jongheid : cn tot nu toe zal ik verkondigen uwe wonderen. 18 En tot den ouderdom cn grysdom : God, vei laet my niet, tot dat ik verkondige uwen arm, alle den geslachte dal komen zal : Uwe malligheid, 19 En uwe regtveerdigheid, God, is zeer hoog, groote werken die gy gedaen hebt : God, wie is uws gelyk? 20 Hoe groote tribulat'ieh hebt gy my ge- loond, vele en kwade : en wederom gekeerd zynde, hebt gy my levende gemaekt : cn van de afgronden der aerde hebt gy my ander- werf weder gebragt : 21 Gy hebt vermenigvuldigd uwe groot- dadigheid : en wederom gekeerd zynde hebt gy my getroost. 520 DAVIDS PSALTER, LXXI. LXXII. 22 Want ik zal u ook belydcn op de in- strumenten des psalterzangs uwe waerach- tighcid : God, ik zal u zingen op de harpe, gy heiligen van Israël. 23 Verheugen zullen myne lippen als ik u zingen zal : en myne ziel die gy verlost hebt. 24 Maer ook myne tong zal altoos uwe regt- veerdigheid overdenken : als zy beschaemd en vervaerd zullen zyn die my kwaed zoeken. PSALM LXXI. Deus judicium. GOD, geeft u oordeel den koning : en uwe regtveerdigheid des konings zoon : om te oordeelen uw volk in regtveerdigheid, en uwe armen in het regt vonnis. 2 Laet de bergen vrede ontvangen den volke : en de heuvelen de regtveerdigheid. 3 Hy zal oordeelen de armen des volks, en verlossen de kinderen der armen : en vernederen den valschen beklapper. 4 En hy zal blyven met de zon, en voor de macn, van geslachte tot geslachte. 5 Hy zal nederdalen als den regen in het vlies : en gelyk de druppelen druipende op de aerde. 6 In zyne dagen zal opgaen de regtveer- digheid, en de overvloedigheid des vredes: tot dat de maen zal weggenomen worden. 7 En hy zal heerschappy hebben van de zee tot ó5e zee : en van den vloed tot aen de einden van den omgang des aerdryks. 8 Voor hem zullen nedervallen de Morianen: en zyne vyanden zullen de aerde lekken. 9 De koningen van Tharsis, en de eilanden zullen giften offeren : de koningen van Ara- bien, en Saba zullen gaven aenbrengen : 10 En hem zullen aenbidden alle de ko- ningen : alle de heidenen zullen hem dienen : 41 Want hy zal verlossen den armen van den magtigen : en den armen, denwelken geen helper was. 12 Hy zal sparen den armen en behocfligen : en de zielen der armen zal hy behouden. 13 Van de woekeryen en onregtveerdig- heid zal hy hunne zielen verlossen : en heerlyk zal hunnen naem zyn voor hem. 14 En hy zal leven, en hem zal gegeven worden van het goud van Arabien, en zy zullen dacrmede aenbidden allyd : dage- lyks zullen zy hem gebenedyden. 15 En daer zal eene vastigheid wezen op de aerde, op de opperste van de bergen, zyne vrucht zal verheven worden boven Libanusberg : en zy zullen bloeijen van de stad gelyk het gras der aerde. 16 Zynen naem zy gebenedyd in der eeu- wigheid : voor de zon blyft zynen naem. En in hem zullen gebenedyd worden alle de geslachten der wereld : alle de heide- nen zullen hem groot maken. 17 Gebenedyd zy den Heer den God van Israël : die wonderlyke dingen doet alleen : 18 En gebenedyd zy den naem zyner ma- jesteit in der eeuwigheid : en van zyne ma- jesteit zal vervuld worden alle de aerde : dat geschiede, dat geschiede. 19 Davids loven des zoons Jesse hebben een einde. PSALM LXXII. Quam bonus Israël Deus. HOE goed is Israëls God, dengenen die opregt van herte zyn ! 2 Maer myne voeten hadden byna gestrui- keld : byna zyn uitgeslibberd myne gangen. 3 Want ik ben van gramme liefde beroerd geweest over de boozen, ziende der zonda- ren vrede. 4 Want daer is geen aenmerk der dood in hen : en geene gedurigheid in hunne ziekte. 5 In den arbeid der menschen zyn zy niet, en met de menschen zullen zy niet gegeeseld worden : 6 Daerom heeft hen gehouden de hoo- veerdy, zy zyn overdekt met hunne boos- heid en ongoddelykheid. 7 Hunne boosheid is voortgekomen als uit het binnenste vet : zy zyn doorgegaen tot de begeerlykheid des herten. 8 Zy hebben gedacht en gesproken erg- heid : onregtveerdigheid hebben zy tegen den hoogen gesproken. 9 Zy hebben hunnen mond in den hemel gesteld : en hunne tong is doorgegaen op de aerde. 10 Daerom zal myn volk hier bekeerd worden : en volle dagen zullen in hen ge- vonden worden. 14 En zy hebben gezeid : Hoe weet God, en of er ook wetenheid is in den hoogen? 12 Ziet, de zondaers, en overvloedende in de wereld hebben bezeten de rykdommen. 13 En ik heb gezeid : Zoo heb ik dan tever- geefs myn hert regtveerdig gemaekt, en myne handen onder de onnoozelen gewasschen : 14 En ben gegeeseld geweest den geheelen dag, en myne kastyd ing in de morgenstonden. 15 Ware het dat ik zeide : Ik zal het alzoo vertellen : ziet, zoo heb ik het geslachte van uwe kinderen misprezen. 16 Ik dacht dat ik dit kennen zoude, het is eene moeite voor my : 17 Tot dat ik ingaen zal in de heilige plaets Gods : cn verstaen hunne uitersten. 18 Maer nogtans om de bedriegelykheden hebt gy hel hun gesteld : gy hebt ze nedejM geworpen toen zy opgeheven werden. 19 Hoe zyn zy geworden tot verwoeslheid, haestelyk zyn zy verdwenen : zy zyn vera gaen om hunne boosheid. ^20 Gelyk eenen droom dergene die op- DAVIDS PSALTER, LXXIII. LXXIV. 521 staen, Heere, in uwe stad zult gyhun bééld te niet brengen. 21 Want myn hert is ontstoken, en myne nieren zyn veranderd : 22 En ik ben te niet gebragt, en ik wist het niet. 23 Als een lastdragende beest ben ik ge- worden by u : en ik ben altyd by u. 24 Gy hebt myne regter hand gehouden : en naer uwen wille hebt gy my voortgeleid, en met glorie hebt gy my ontvangen. 25 Want wat heb ik in den hemel? en zonder u wat heb ik gewild op de aerde? 26 Myn vleesch en myn hert zyn verdwe- nen : God myns herten, en myn deel God in der eeuwigheid. 27 Want ziet, die zich verre van u maken, zullen vergaen : gy hebt vernield alle die onkuischheid bedryvende van u scheiden. 28 Maer my is het goed den Heere aen te kle- ven : te stellen in den Heere God myne hoop : Dat ik mag verkondigen alle uwe groote lo- ven, in de poorten der dochter van Sion. PSALM LXXIII. Ut quid Deus. GOD waerom hebt gy ons verstooten tot het einde : en waerom is gram uw ra- zenden toorn op de schapen uwer weide ? 2 Weest gedachtig uwer vergaderinge, dewelke gy bezeten hebt van den beginne. Gy hebt verlost de roede uwer erfenisse : den berg Sion daer gy in gewoond hebt. 3 Heft op uwe handen op hunne hooveer- digheden tot den einde : wat heeft den vyand kwaed bedreven in de heilige plaetse! 4 En zy hebben geglorieerd die u haten : in het midden uwer hooge feest. Zy hebben hunne teckenen gesteld tot teekenen : 5 En zy hebben niet bekend als in den uitgang op het hoogste. Als in het bosch der boomen hebben zy met bylen 6 Hare deuren te zamen uitgehouwen : met eene byl en eene aks hebben zy die ne- dergeworpen. 7 Zy hebben met het vuer verbrand de heilige plaetse : in de aerde hebben zy be- smet het tabernakel uws nacms. 8 Zy hebben in hun hert gezeid hun maeg- schap te zamen : Laet ons doen rusten alle Gods feestdagen van de aerde. 9 Onze teekencn hebben wy niet gezien, daer is nu geen profeet : en hy zal ons niet meer kennen. 10 0 God, hoe lange zal den vyand vcnvy- ten: en den tegenpartydcr uwen naem krei- len tot het einde? 11 Waerom keert gy uwe hand af, en uwe rcglcr hand uit het midden van uwen schoot tot het einde? 12 Maer God onzen koning voor de eeu- wen, heeft zaligheid gewrocht in het mid- den der aerde. 13 Gy hebt in uwe magt versterkt de zee : gy hebt te zamen gebroken de hoofden der draken in de. wateren. 14 Gy hebt gebroken de hoofden des draeks": gy»hebt hem gegeven tot eene spyze den volken der Morianen. 15 Gy hebt doen uitbersten de fonteinen en beken : gy hebt gedroogd de vlooden van Ethan. 16 Uwen is den dag, en uwen is den nacht : gy hebt gemaekt den dageraed en de zon. 17 Gy hebt gemaekt alle de einden der aerde : den zomer en voorzomer hebt gy geschapen. ^18 Weest des gedachtig, den vyand heeft den Heer beschimpt : en een dwaes volk heeft uwen naem tot gramschap verwekt. 19 Levert den beesten niet de zielen die u belyden : en de zielen van uwe armen ver- geet niet tot het einde. 20 Ziet op uw verbond : want de verdon- kerden der aerde zyn vervuld met huizen der boosheden. 21 Laet den ootmoedigen niet afgekeerd worden met schande : den armen en behoef- tigen zullen uwen naem loven. 22 Staet op, God, oordeelt uwe zake : weest gedachtig uwer verwy tingen, dergene die van den onwyzen geschieden dagelyks. 23 Vergeet niet de stemmen van uwe vyan- den : de hooveerdy dergene die u haten klimt altyd. PSALM LXXIV. Confilebimur tibi. WY zullen u belyden, God : wy zullen u belyden, en aenroepen uwen naem. Wy zullen vertellen uwe wonderlyke dingen: 2 Te zyner tyd zoo zal ik de regtveerdig- heden oordeelen. 3 Gesmolten is de aerde en alle die daerop wooncn : ik heb hare kolommen vastge- maekt. 4 Ik heb den boozen gezeid : Wilt niet booselyk doen : en den misdadigen : Wilt den hoorn niet verheffen. 5 Wilt niet in het hoog verheffen uwen hoorn : wilt tegen God geene boosheid spreken. 6 Want noch van oosten, noch van westen, noch van de woeste bergen : 7 Want God is den regter. Dezen verne- derd hy, en dezen verheft hy : 8 Want den kelk is in des Ileercn hand van puren wyn vol mengsel. En hy heeft hem geneigd van dezen in den genen : maer nogtans zyncn dróezem is niet gcy- deld : daeraf zullen drinken alle de zon- dacrs der aerde. 522 DAVIDS PSALTER, LXXV. LXXVI. LXXVII. 9 Macr ik zal het verkondigen in der eeu- wigheid : ik zal zingen den God van Jacob. : 10 En alle de hoornen der zondaren zal ik breken : en de hoornen van den regtveer- digen zullen verheven worde». PSALM LXXV. Nolus in Judsea Deus. GOD is bekend in het Joodsche land : in Israël zyn grooten naem. 2 En in vrede is zyne plaets gemaekt : en zyne wooning in Sion. 3 Daer heeft hy gebroken de magt der bo- gen, den schild, het zweerd, en den stryd. 4 Gy verlichtende wonderlyk van de eeu- wige bergen : 5 Verbaesd zyn geworden alle de onwyzen van herte. Zy hebben hunnen slaep gesla- pen : en alle de mannen der rykdommen hebben niets gevonden in hunne handen. 6 Vanuwestraffinge, God van Jacob, hebben zy gesluimerd alle die op peerden klom- men. 7 Gy zyt vervaerlyk, en wie zal u weder- staen ? van toen is uwe gramschap. 8 Van den hemel hebt gy het oordeel doen hooren : de aerde heeft gebeefd en gerust. 9 Toen God opstond ten oordeel, om dat hy behouden zoude alle de zachtmoedigen der aerde. 10 Want het gepeins des menschen zal u belyden : en de overblevelingen des gepeins zullen u eenen feestelyken dag houden. 11 Gelooft en betaelt den Heere uwen God : alle die rondom hem giften aenbrengt. Den vervaerlyken. 12 En hem die der prinsen geest weg- neemt : den vervaerlyken onder de konin- gen der aerde. PSALM LXXVI. Voce mea. MET myne stemme heb ik tot den Heer geroepen : met myne stemme tot God, en hy heeft op my gelet. 2 ln den dag myns lyd-ens heb ik God ver- zocht, met myne handen des nachts voor hem : en ik ben niet bedrogen. Myne ziel wilde zich niet laten troosten. 3 Ik ben Gods gedachtig geweest, en. ik heb vreugd gehad : en ik ben geoefend, en mynen geest werd flaeuw. 4 Myne oogen hebben de wakingen vooraen- - genomen : ik ben verbaesd geweest, en ik heb niet gesproken. 5 Ik heb gedacht op de oude dagen : en de eeu- wige jaren heb ik in myn overdenken gehad. 6 En ik heb bedacht des nachts met myn hert, en ik werd geoefend, en vaegde mynen geest. 7 Zal God in der eeuwigheid verwerpen : of zal hy daer niet toe doen, dat hy nog ge- nadiger ware? 8 Of zal hy altoos zyne bermhertigheid af- snyden, van geboorte tot geboorte? 9 Of zal God vergeten te ontfermen ? of zal hy in zyne gramschap zyne bermhertighe- den onthouden? 10 En ik heb gezeid : Nu heb ik begonnen : dit is de verandering der regter hand van den Hoogen. 11 Ik ben gedachtig geweest der werken des Heeren : want ik" zal gedachtig wezen van het beginsel uwer wonderlykheden, 12 En ik zal my bedenken in alle uwe wer- ken : en in uwe vonden zal ik geoefend worden. 13 God in den heiligen is uwen weg : wie is er een groot God gelyk onzen God ? 14 Gy zyt God, die wonderlyke dingen doet. Gy hebt bekend gemaekt in de volken uwe kracht : 15 Gy hebt door uwen arm irw volk verlost, de kinderen van Jacob, en Joseph." 16 God, de wateren hebben u gezien, de wateren hebben u gezien en hebben ge- vreesd : en de afgronden zyn verschrikt geweest. *17 De menigte van het geluid der wateren : eene stemme hebben de wolken gegeven. Want uwe schichten gaen voorby : 18 De stemme van uwen donder is in het rad. Uwe bliksemen hebben gelicht op den omgang der aerde : het aerdryk verroerde zich, en heeft gebeefd. 19 In de zee is uwen weg, en uwe paden in groote wateren : en uwe voetstappen zullen niet gespeurd worden. 20 Gy hebt gelyk schapen uw volk geleid, door de hand van Moyses en Aaron. PSALM LXXVII. Altendite popule mens. MERKT neerstiglyk myn volk op myne wet : neigt uwe oor tot de woorden myns monds. 2 Ik zal in gelykenissen mynen mond open- doen : ik zal oude geschiedenissen uit- spreken. 3 Die wy gehoord hebben en weten : cn onze vaderen hebben het ons verteld. 4 Zy zyn niet verborgen voor hunne kin- deren in het ander geslacht. Vertellende de loven des Heeren, en zyne krachten, en zyne wonderlyke dingen die hy gedaon heeft. 5 En hy heeft eene getuigenis verwekt in Jacob : en eene wet heeft hy gesteld in Is- raël. Groote dingen heeft hy bevolen onzen vaderen, om die'tc kennen te geven hunnen kinderen : 6 Opdat de nakomelingen het weten zou- DAVIDS PSALTER, LXXVII. 523 den. De kinderen die geboren zullen wor- den, en opstaen, en die zullen het vertellen hunnen kinderen, 7 Opdat zy in God hunne hoop mogen stel- len, en niet vergeten de werken Gods : en dat zy zyne geboden onderzoeken : 8 Dat zy niet worden gelyk hunne vade- ren : een kwaed geslacht en vertoornende. Een geslacht dat zyn hert niet gericht heeft : en welks geest met God niet is getrouw geweest. t 9 De kinderen van Ephrem den boog span- nende en afschietende : zyn afgevallen in den dag des stryds. 10 Zy hebben niet bewaerd het testament Gods : en in zyne wet hebben zy niet willen wandelen. 11 En zy hebben zyne weldaden vergeten, en de wonderlyke dingen die hy hun ge- toond heeft. 12 Voor hunne vaderen heeft hy wonder- lyke dingen gedaen, in het land van Egyp- ten, in het veld van Taneos. 13 Hy heeft de zee in het midden ge- scheurd, en hen daer door geleid : en "hy I heeft de wateren gesteld als in eene flessche. 14 En hy heeft ze geleid met eene wolke : des daegs : en den geheelen nacht met ver- lichten des vuers. 15 Hy heeft gescheurd de steenrots in de 1 woestyne : en hy heeft ze gewaterd als in eenen grooten afgrond. 16 En hy heeft water uit den steen ge- bragt : en hy heeft er wateren gelyk rivie- ren uitgeleid. 17 Nog zondigden zy voorder tegen hem : ( zy hebben tot gramschap verwekt den Hoog- sten in de plaets zonder water. 18 En zy hebben God getenteerd in hunne i herten : dat zy begeerden spyzen voor hunne zielen. 19 En zy hebben kwalyk gesproken van God : zy hebben gezeid : Zal God ook mogen ! eene tafel bereiden in de woestyne ? 20 Want hy heeft de steenrotse geslagen, I en de wateren vloedden, en de beken liepen 7 over. Zal hy ook mogen brood geven, of I eene tafel bereiden zyncn volke ? 21 Daerom heeft het den Heer gehoord, en i uitgesteld : en het vuer is ontstoken in Ja- : cob, en de gramschap is opgeklommen in I Israël : 22 Om dal zy niet in God geloofd hebben, A noch gehoopt in zyne zaligheid : 23 En hy heeft geboden den wolken van boven, en de deuren des hemels openge- daen. 24 En hy heeft hun geregend manna om • te eten, en hemels brood heeft hy hun ge- ls geven. 25 Der engelen brood heeft den mensch geëten : hy heeft hun spyzen gezonden in overvloedigheid. 26 Hy heeft dên zuiden wind weggenomen van den hemel : en met zyne magt den westen wind aengebragt. 27 En hy heeft op hen vleesch geregend gelyk stof : en gelyk het zand der zee geve- derde vogelen. 28 En zy zyn gevallen in het midden van hunne legeren : omtrent hunne taberna- kelen. 29 En zy hebben geëten, en zyn verzaed geworden uitermate zeer, en hunne begeerte heeft hy hun aengebragt : 30 Hy liet ze hunnen lust verzaden. Nog waren hunne spyzen in hunnen mond : 31 En de gramschap Gods is over hen ge- komen. En hy heeft hunne vetten dood ge- slagen, en de uitgekoren van Israël heeft hy belet. 32 In alle deze dingen hebben zy nog ge- zondigd : en hebben niet geloofd in zyne wonderlykheden. 33 En hunne dagen zyn vergaen in ydcl- heden : en hunne jaren met haestigheid. 34 Als hy ze doodde, zoö zochten zy hem : en zy keerden wederom, en des morgens vroeg kwamen zy tot hem. 35 En zy zyn gedachtig geworden, dat God hun helper is : en dat den hoogen God hun verlosser is. 36 En zy hebben hem liefgehad in hunnen mond , en met hunne tonge hebben zy hem gelogen : 37 Maer hun hert was niet regt met hem : noch zy zyn voor getrouw gehouden in zyn verbond. 38 Maer hy is bermhertig, en zal genadig worden hunner zonden : en hy zal ze niet heel vernielen. En hy is zeer mild geweest, dat hy zyne gramschap afkecren zoude : en hy heeft alle zyne gramschap niet ontstoken : 39 En hy is gedachtig geweest, dat zy vleesch zyn : een geest gaende, en niet we- derkomende. 40 Hoe dikmaels hebben zy hem gekreit in de woestyne, en tot gramschap verwekt in het land zonder water? 41 En zy zyn omgekeerd, en hebben God getenteerd : en den heiligen van Israël heb- ben zy verbitterd. 