VADERLANDSCHE LETTER OEFENINGEN
6a VERGELIJKING VAN ARATUS VAN SICYON „ kene volharding. Maar die zelfde ARA T us was traag „ in het beramen van plans, en weinig krijgshaftig, zoo „ dikwijls men den vijand onder de oogen moest zien , „en fcheen het gezigt des oorlogs’ niet te kunnen ver- „ dragen (*).” In één opzigt muntte de Sicyoniër boven den Nederlander uit: hij was Kunstkenner en Gefchied- fchrijver. Het eerfte verhaalt PLUTARCHUS, en dat hij bijzondere gunst bij Koning P TOLEMEUS genoot, omdat hij denzelven vele keurige ftukken uit de beroem- de Sicyonifche Schilderfchool toefchikte ; het andere P o- LyBius, die verzekert, dat zijne Gedenkfchriften zoo door klaarheid als door geloofwaardigheid uitmunten (t). Op dezelfde plaats , welke wij zoo even aantogen , heeft poLYBIUS Met HOOFT, wanneer de een van AR A- yus en zijne opvolgers, de ander van wWILLEM I en zijne Zonen fpreekt, eene treffende gelijkvormigheid: „ Van de eendragt (of het Statenverbond) der Pelopon > … pofi îërs, dat voortreffelijk werk, was ARA TUS van „ Sicyon de grondlegger en beleider ; heizelve is bevor- „ derd en eindelijk tot ftand gebragt door PHIL oO P œŒ- „ MEN van Megalopolis, maar bevestigd en tot eenige „ duurzaamheid voor de toekomst gebragt door L Y C O R- „ TAS” (Por ys. IL. C. 40.) „De Vader uwer Hoog- „ heid heeft niet alleen den eerften fteen van dezen Staat „ geleidt, maar dit zwaarlijvig gebouw ter tinne toe op- - » getogen , laatende daarenboven twee Zoonen achter , om zelve te dekken , en de voorhooven met metaale muu- ; ren te bevesten ; alles met zoo gheringh een hulpe van „ andren, en onder ’t gedurigh rammeijen des vijands „ op °t onbeftorven metfelwerk.” (Hoor, Opdragt der Gefchiedenis van FREDERIK HENDRIK.) Laat ons eindelijk de gevolgen van beider daden be» fchouwen; dat is, het lot der beide Gemeenebesten, door hen gefticht. De dcheërs, kort na den dood van ARATUS een braaf en dapper Opperhoofd , P HILOP Œ- MEN , bekomen hebbende, hielden de grootheid en waar- (*) POLYB, Le IV. Cs 8. Cty Pouya L. IL C. 404 EN PRINS WILLEM I, C G de van den Griekfthen naam nog eenigen tijd op în de twisten tusfchen de Macedoniërs en Romeinen, waarin zij tot de laatten overhelden ; maar PHILOPŒME K werd , door een ellendig toeval, gevangen en gedood, Zijn vriend LYCOR TAS, Vader van den Gefèhicdfchrij. ver POLYBIUS, handhaafde nog eene wijl de vrijheid der Republiek; maar weldra bezweek zij voor de fecham- delijke heerschzucht en laaghartige kuiperijen der Romei nen, wier rampzalige gevolgen de hoofd(tad Korinthe met een’ geheelen ondergang moest boeten 5 en dit was de hariflag , aan de Griek/che vrijheid gegeven, — Nelrlands lot was veel heerlijker. Meesters , door het regt van overe winning, der beste deelen van Zndië, terwijl zij hunne vlaggen door de ganfche wereld deden eerbiedigen , nood. zaakten de helden, die wit Lem had vrijgemaakt, Spare je tot eenen voor hen roemruchtigen Vrede, Dit kleine Gemeenebest was lang de eerte Zeemogendheid , vaak de fcheidsvrouw van Europa ; meer dan eens deden hare vlo- ten de vereenigde Engelfche en Fran/che Zeemagt wijken. Dan , toen de tweedragt zich in het laatst der achttiende Eeuw in dit gezegende land had-vastgenesteld , trof de eene ramp na de andere het rampzalige Nederland. Twee- maal maakten Vreemdelingen zich onze dwaasheid ten nute te, om ons met hunne knechten te overheerichen, Ne. dertard werd (o fchande!) cijnsbaar aan hen, die het bij Ayykduin, bij Ramillies, bij Malplaguet overwonnen had; en al die ellende eindigde mer den ondergang eener Republiek, die twee Eeuwen lang den nijd en de bewon- dering van Europa had opgewekt, en wier uitvaart de edele HE LMERS (het was niet anders geoorloofd!) on- der het beeld van Korinthes val en van den ondergang der fchepping van Ara TUS bezong. Reeds vroeger had de zwijmelgeest eener valfche vrijheid de hoofden van fommigen onzer landgenooten zoo zeer bevangen , dat de enfterfelijke Stichter onzer Vrijheid, wiLLeMm I, voor een’ listigen deugniet werd uitgekreten , die niet dan ei- gene grootheid bedoelde, Maar de rampen hebben onze Natie gelouterd; een waardige Telg van dien Vader deg 64 VERGELIJKING VAN ARATUS EN WILLEM Í, Vaderlands beeft den zetel beklommen ; wij eeren en be- minnen weder met geestdrift den Stichter van ons oude Volksgeluk, en, om met PoLyB1us te fpreken, zoo de dooden van ons eenige kennis dragen , moet de gank- baarheid der Nederlanders hem nu eene zuivere vreugde verfchaffen voor de lasten en gevaren, die hij voor hen doorftond, BIJDRAGE TER BEVESTIGING VAN HET NUT DER TEM- PONS BIJ VÓÓRKOMENDE PLACENTA. Wervolg van bl. 18.) H. was op den 7 Maart 1825, dat ik, in den vroe= gen morgen, ijlings geroepen werd bij eene Dame, in deze (tad woonachtig, welke, voor de eenentwintigfte. maal zwanger zijnde ‚en reeds het einde der achtte maand van deze zwangerheid zonder ongewone toevallen bereikt hebbende, op het onverwachtst, bij het omkeeren van haar ligchaam in het bed, door eene geweldige vloeijing overvallen was. Deze Dame trad nu in haar 45fte jaar , en was, nog geene 18 jaren oud, in het huwelijk gerre= den. Spoedig hierop zwanger geworden , had zij, in den tijd van zevenentwintig jaren, twintigmaal gekraamd 3 van welke bevallingen zij de vier eerlte kinderen , acht maanden lang, zelve geregeld zoogde; de drie volgende echter minder lang en minder gezet; al de overige in het geheel niet, uit gebrek aan zog en'aan krachten; — al hare verlosfingen waren, voor het overige , regelmatig en natuurlijk geweest, en aldus ook afgeloopen ; behalve eene miskraam van vijf maanden , welke door eene zeer hevige bloedftorting vergezeld was geworden , en haar destijds ten uiterfte verzwakt had; benevens eene aller- voorfpoedigfte bevalling van een voldragen kind, na wel- ke zij, uit hoofde van eene onvoorzigtigheid in de bewe- ging van haar ligchaam , door eene zoo geweldige inwen- dige {torting overvallen was geworden, dat, toen ik , vijf uren na de verlosfing , bij haar geroepen werd, ik haar, MER, j BIJDRAGE TOT HET NUT DER TEMPONS. 65 bë mijne komst, bijna ftervende vond. Eene tijdige hulp aileen was in ftaar, haar te benouden. Hare gezondheid laat, voor het overige, niets te wenichen over, alsmede bare geestgefteldheid , die beftendig vrolijk en opgeruimd blijft. Deze vrouw nu ,geheelenal ter neder geflagen door de- ze plotfelinge, van geene daartoe aanleiding gevende oor- zaak voorafgegane, verfchijning van zulk eene aanmerkee lijke hoeveelheid bloeds uit den uterus, verbeidde mijne komst met groot verlangen 3 te meer „daar hare vier laat{te verlosfingen (offchoon telkens de geboorte des kinds , en van de placenta , op de natuurlijkfte en regelmatigfte wij- ze gelchied was) altijd door toevallen , zoo als flaauwten , benaauwdheden, enz. achtervolgd waren geworden, die haar telkens in een’ zeer bedenkelijken toeftand bragten, en, met welk eene voorzigtigheid en oplettendheid ik haar aanhoudend na de verlosfing bleef behandelen , met geene mogelükheid voorkomen hadden kunnen worden ; toeval- len, die mij destijds zoo veel te metr ongerustheid baar- den , daar ik dezelve befchouwde als het onmiddellijk ge- volg van den hoogst velflapten toeftand van den uterus, zoo wel in betrekking tot deszelfs eigendommelijk leven en werking, als tot deszelts zelfftandigheid en zamen- ftel , benevens die der naastbijgelegene buiksingewanden en derzelver vaatgeltel, enkel voortgebragt door de me- pigvuldige, elkander {nel opvolgende , zwangerheden en werlosfingen. Met al den fpoed, dien vriend{chap en hartelijke bee langfteiling mij konden inboezemen voor eene vrouw en moeder, die ik het geluk gehad had , reeds tweemaal , om zoo te fpreken, uit de kaken des doods te redden, ijlde ik ter hulpe, en vond ik de zwangere in eenen hoogst be- klagelijken toeltand , doodsbleek en ijskoud, in haar bed, op den rug liggende, midden in eene groote hoeveelheid geklonterd bloed, met eenen rasfen , kleinen pols, en in eene gemoedsttemming , die de angften en de geringe hoop op behoud aanduidde, welke hare ziel folterden. De bloedvloeiĳing bij mijne komst reeds fchijnende te MENGELW. 1826. NO. % E 66 | DIJDRAGE hebben opgehouden , vergenoegde ik mij (te meer, daar,. bij vroedkundig onderzoek , niet het minfte bewijs van eenen kort agnftaanden arbeid te ontdekken was) met deze be- ngrije moeder van een niet minder belangrijk huisge- zin, zoo veel doenlijk was, gerust te ftellen , en de hoop bij haar te doen herleven; fchreef haar vervolgens de ftipt(te rust voor, naar ziel en ligchaam ; beval een’ ver- koelenden ,voedenden en vloeibaren eetregel , en liet haar een bedarénd en bloedftelpend middel inwendig gebruiken , waarvan de Tinct. Cort. Cinam. en het opium de hoofdin- ‘gredienten waren. — Onder de naauwkeurige opvolging van al het voorgefchrevene , verliepen de eerfte dagen vrij rus- tig; de bloedvloeijing. vertoonde zich niet meer , dan bij eenen veranderden ftand van het ligchaam, ter voldoening aan deszelfs gewone ontlastingen foms noodzakelijk , en dan nog in eene zoo geringe hoeveelheid, dat dezelve het gevolg fcheen te zijn van de rottende ontbinding der in de vagina teruggeblevene bloedklonters ; een vermoeden , dat, door de bijzondere bruinachtige kleur en den on- aangenamen reuk van het uitvloeijend vocht, meer ver- fterkt werd. Wij, echter, bleven het geval mistrouwen , en het ergfte voorzien. Immers het was hier duidelijk , zoo wel aan de hoeveelheid, als aan de fpoedige {tolling en de bijzondere hoogroode kleur van het uitgevate bloed, dat dit bloed geen aderlijk bloed was, uit de bovenmate verwijde bloedaderen van de vagina of van de portio ya- _ginalis uteri voortgekomen ; maar wel, voor het grootfte gedeelte , flagaderlijk bloed, uit de vaten binnen den gte rus afkomftig. De placenta derhalve moest reeds „-voof een gedeelte, van de plaats harer aanhechting losgeraakt zijn į het zij dat zij meer naar den bodem van den uterus zat, het zij dat zij zich op het orificium uteri ingeplant had. Beide gevallen toch waren onrustwekkend , en le- verden een onheilfpellend vooruitzigt op ; — bij het laat- fte immers had men, bij den aanvang van en onder den verlosfingsarbeid, eene geweldige en met den arbeid toe- nemende bloedftorting te vreezen; bij het eerfte was de vrees na de verlosfing , voor hetzelfde ongeval , niet min- TER BEVESTIGING VAN HET NUT DER TEMPONS. blikkelijk , aan de fponsachtige en ongelijke oppervlakte, welke zich , op den bovenften rand van her orificium uteri, aan mijne vingeren voordeed, de placenta, == Wat nu te doen? Arbeid was er hoegenaamd niet, niets zelfs , dat `~ hem , als kort aanftaande, aanduidde, Het orificium was E 2 68 BIJDRAGE dik en vrý hard, en het /egmentum vaginale uteri nog niet geheel uitgezet, maar min of meer nog in de vagina uitpuilende „zonder de minfte beweging en flechts eenige lijnen open, zoo als bij vrouwen, die meermalen ge kraamd hebben, gewoonlijk plaats heeft. De zwangere zelve was voor het overige verbazend flets, (til, en on- vatbaar voor eenigen troost of hoop op behoud ; te meer , daar haar tegenwoordige toelftand haar nu zoo veel te bitterder aan den dood van hare twee zusters deed ge- denken , welke , eenige jaren geleden „te gelijk met der- zelver kinderen, de eene te Amflerdam , de andere hier ter ftede , bij een gelijkfoortig toeval , overleden waren. — Zou ik tot de verdere aflcheiding van de placenta nu overgaan „ten einde de verlosfing kunstmatig te voleindí- gen? De noodlottige uitkomst van deze behandeling, twaalf jaren vroeger bij de zuster beproefd, bij welke zelfs de verlosfingsarbeid reeds eenigzins aan den gang, en dus het orificium uteri tot dezelve reeds min of meer voorbereid was , fchrikte mij van dit voornemen af; en het eenftemmige getuigenis van de beroemdite Verloskun- digen, aangaande de doodelijkheid van een dergelijk te werk gaan in zoodanige omftandigheid, verfterkte mij in mijn befluit. — Wat dan te-doen? Zóó kon ik deze be langrijke vrouw toch niet laten liggen. Geen inwendig middel zou in flaat zijn de bloedftorting te ftuiten , web- ke zich telkens wederom herhalen zeu, en de vrouw, benevens haar kind, wiskunftig doen bezwijken. Zets moest er derhalve gedaan worden , om de bloedftorting te bedwingen en voor het vervolg te voorkomen , tot dat de wte-us, en de overige tot de verlosfing mede betrek- king hebbende deelen der vrouw , in werking gekomen zouden zijn ter uitdrijving van het kind, en mij, tot het befpoedigen der verlosfing , een gefchikter oogenblik opgeleverd hebben. meerderen en deszelfs werking te verfterken , dewijl , ge- lijk wij weten, niets de werking der {pieren meer onder- drukt , en derzelver zamentrekking meer belemmert , dan de aanhoudende koude, vooral bij die van den uterus. Men fla flechts het oog op die verfchrikkelijke Aaemor= rhagiae uterinae post partum, uit eene te fpoedige ontle- diging van: den uterus of andere oorzaken ontftaan , en zie het ellendige uitwerkfel van die te lang en te onafge- broken voortgezette ijskoude begietingen of be/proeijingen van het ligchaam der pas verloste vrouw , waartoe men , heden nog, vrij algemeen overgaar, ais tot zijn laatfte piegranker , en hardnekkig mede blijft voortgaan , het zij uit gewoonte of ingenomenheid met een eenmaal aange- nomen denkbeeld, het zij uit volgaucht of eenen laakba- zo BIJDRAGE ren fender , zonder de minfte acht te geven of op het ort- doelmatige en fchadelijke dezer handelwijze voor het te= genwoordige, of op het alternadeeligfte van dezelve voor het vervolg der kraam. De koude toch, zal zij hier wer- ken zoo als men verlangt , moet plotfeling werken , en zal dit ook zoo veel te eer en te zekerder doen, hoe groo- ter het verfchil in warmte is tusfchen het middel en het deel, waarop men het aanwendt, - Heeft het dit met de eerfte aanwending niet gedaan „is de koude eenmaal door- gedrongen tot het bedoelde deel „dan houdt derzelver op- wekkende kracht op , en verandert in een& verdoovende „ en dit wel zoo veel te fterker , hoe fterker nu de koude is, Eene beurtelingfche afwisfeling van koude en warme ‘te komt mij voor, alleen in (taat te zijn, dit nadeel der koude te voorkomen, en derzelverf opwekkende werking hier te onderhouden. == Dan , keeren wij tot onze be- langrijke zieke terug. Vrij gerust werden nu de eerfte dagen doorgebragt , die op deze behandeling volgden. De kalmte van ziel fcheen terug te keeren, de hoop te herleven ; de krachten feche- nen zich eenigzins te herftellen, te meer , daar de bloed- vloeijing , federt de opvulling der vagina, zich niet meer opgedaan had, en de zwangere uit deze plaats nu vol- ftrekt niets meer kwijt raakte , dan een donkerbruin , bioe-< derig vocht , dat , van tijd tot tijd flechts, door den doek in eene zeer geringe hoeveelheid doorfijpelde. Om na ook alle perfingen naar onderen zoo veel mogelijk te voor- komen , deed ik , door gepaste lavementen , in de buiks- ontlastingen voorzien; terwijl de catheter mij denzelfden dienst bewees met betrekking tot de blaas, dewijl de zwangere niet in ftaat was, liggende aan deze laattte be- hoefte te voldoen, en zij bij het zitten zich-genoodzaakt voelde eenige perling uit te oefenen, om de urin voor- bij een zeker belefel te brengen , dat derzelver loop in de urethra ftuitte, en hetwelk veroorzaakt werd door de drukking der in de vagina gebragte tempons van buiten tegen de wrethra. Eene blijvende fonde van gom elas- tiek verving fpoedig den catheter, ftekde de zwangere in TER BEVESTIGING VAN HET NUT DER TEMPONS,. JI ‘de gelegenheid van dadelijk aan deze behoefte te kunnen voldoen , zoodra zij er den aandrang toe, ontwaarde , en bevrijdde haar te gelijk van eene voor haar onaangename kunsibewerking. — Onder deze leiding, nu, bragt de zwangere eenige dagen, naar haren toeftand vrij kalm en zonder nieuwe toevallen ‚door , en naderde zij alzoo lang- zaam tot het einde van hare zwangerheid, hetwelk ik op deze wijze zocht te bereiken, zonder vernieuwing van bloedftorting. | De tempons bleven dus in de vagina onaangeroerd , tot dat de bedorvene lucht, die het doorfijpelende vocht ver- fpreidde, en het onaangename brandende gevoel, waars over de zwangere daar ter plaatle klaagde, mij bewogen , deze tempons weg te nemen, ten vinde ‘ze door verfche te doen vervangen. (Het vervolg en flot hierna.) OVER DE IN DE POOLSTREKEN GEVONDENE ROODE SNEEUW. (Een uittrekfel uit eene Verhandeling van AGAR DH in def. Acad. Caear. Leop. Carol. Tom, XII. Bonn, 1825.) Het is een’uit onderfcheidene reisbefchrijvingen en nieuwse bladen niet onbekend verfchijnfel, dat fomtijds de fneeuw bedekt is met een rood ftof, Saussure heeft dit ver- fchijnfel op de Alpen waargenomen, en in de Poolftreken fchijnt zulks niet zeldzaam te zijn, Men heeft dit ftof roode fheeuw genoemd, hoewel het mèt de fneeuw niets gemeen heeft, en men nimmer heeft “aargenomen, dat het uit de lucht nederviel. De beroemde AGARDH heeft deze zooge. noemde fneeuw ond-rzocht, en zag daarin geheel ronde, on. gefteelde , grootendeels bloedroode. ondoorfchijnende bol- letjes, ongelijk van groatte, doch veelal niet grooter dan bet honderdfte deel eener lijn in middellijn, Volgens hem is bet eene foort van Aiga, een hoogst eenvoud:g plantaardig wezen, dat hij Protococcus Kermefinus noemt, Dezelve valt niet uit de lucht, maar ontftaar (door eene zoogenoemde ge- neratio aequivoca, even als de infufiediertjes) op de fneeuw , even als op kalkrotfen, waarop de Baron WRANGEL eene OVER DE IN DE POOLSTREKEN GEVONDENE ROODE SNEEUW, 73 plant vond, die AGARDH voor dezelfde houdt als deze fneeuw , en die de ontdekker Lepraria Kermefina genoemd had. „ Wanneer mijn denkbeeld (zoo befluit de geleerde Schrij- ver) aangaande dit ligchaam , hetwelk men de bicem der fneeuw zou kûnnen noemen, gegrond was, zoo is onze verwonde- ring ten opzigte van hetzelve daardoor geenszins verminderd, maar flechts het voorwerp dier verwondering zou veranderd wezen, Vermogen wij niet meer te gelooven, dat Aigen of infufiediertjes uit de wolken vallen, dan moeten wij daaren- tegen aannemen, dat de fneeuw van eene ganfche bergftreek in weinige dagen door eene roode, zonderling tegen haar verblindend wit afftekende, vegetatie bekleed wordt. Wij moeten de kracht bewonderen, die op elk punt der opper. vlakte onzes aardbols werkzaam is, en die zelfs de fneeuw van den winter met leven en plantengroei tooijen kan. Heg is algemeen bekend, dar de kleuren van het plantenrijk des te meer verflenfen of verbleeken, hoe zwakker het licht is, cat haar beftraalt, en dat de velden van het Noorden flechts met weinig aanlokkende kleuren verfierd zijn, terwijl die der Keerkringen met de bheerlijkfte pralen : maar ook het Noor. den nadert tot de bron des lichts door zijne Alpen, en ver- zamelt hare ftralen door zijne fneeuws; en zelfs de winter kan fomrijds dezelfde werking te voorfchijn brengen als de warmfte zomer, De natuur is onder alle de ongelijke gh ver- anderlijke gedaanten, die zij aanneemt, hierin alleen zich. zelve gelijk, dat zij akijd, nieuw is en altijd bewondering- waardig,” l J. V. D. H. BEKNOPT VERSLAG OMTRENT DRIE VOGELS, DIE, HOEWEL IN ANDERE STREKEN TE HUIS BEHOORENDE, ALIER GESCHO- TEN ZIJN. DOOR A. H, VAN. DER BOON MESCH, TE LEYDEN, Op den 8 November 1825 werden er op het buitengoed den Donk. gelegen onder Nederlangbroek , provincie Utrecht, vier vogels gefchoten , die den jager onbekend waren, Acht derzelven zaten in den top van eenen dennenboom, welks keoppen en kleinere takken zij met eene opmerkingwaardige vaardigheid afbraken; zij waren zoo mak, dat zij, die niet waren aangefchoten, eerst na het derde fchot de vlugt na- 74 | BEKNOPT VERSLAG ien. Drie derzelven (want de vierde was door-het fchot te veel befchadigd) werden mij door den Heer P. six VAN OTERLBEEK toegezonden, waarvoor ik zijn Ed,-openlijk mijnen dank betuig. Deze vogels nu behooren tot het ge- lacht Loxia (BRISSON) [Crucírostra (MEIJER), Curvi rostra (BREHM)), van welk geflacht drie fpecies thans be kend zijn; de eerfte onder den naam van Loxia Pytiopfitta- cus (BECHST,), de tweede onder dien van Loxia Curvéros- tra (LINN.), en de derde, die in Amerika te huis behoort, is doof LATHAM bekend gemaakt, onder den. naam van Loxia Falcirostra, en afgebeeld door pauprn onder dien van Loxia Leucoptera, Twee nu dezer vogels behooren tot de eerfte fpecies, namelijk de Loxia Pytiopfittacus (BECHST.)s en de ‘derde, welke ik levend bezit, en welke niet dan een Jigt fchot in den regter vleugel ontvangen heeft, is de Loxia Curvirostra (LINN.) Deze vogels, welke in de Noordelijke reken te huis behooren, trekken tegen het naderen des wine ters, en houden zich gedurende denzelven in hooge dennen- bosfchen, of daar, waar pijnboomen gevonden worden, op; waarna zij bij het naderen van den zomer naar het Noorden terugkeeren; door welk reizen zij zich dan onk fomwijlten in Frankrijk en Holland vertoonen, En doordien de Loxia Curvirostra meermalen in ons land is waargenomen, terwijl de Loxia Pytiopfittacus daarentegen alhier zich zeer zeldzaam vertoont, zoo rekende ik het van eenig belang, deze min- der algemeene waarneming op te teekenen, en deze beide fpecies, die de éénige zijn, die in Europa van dit gefacht gevonden worden, eens met elkander te vergelijken, Ik zal kortelijk die vogels, welke ik thans bezit ,befchrijven , waar- uit tevens blijken zal, waardoor de eene fpecies van de an re gemakkelijk is te onderfcheiden, | De bek van de twee Loxia's Pytiopfittaci is gelijkende aan dien der Papegaaijen , dik; breed aan zijnen oorfprong of ba- fis , zeer gebogen, zoodat elke kaak als in eenen korten haak uitloopt, zoodanig evenwel, dat de onderfte kaak nief voor den rug van de bovenfte uitfteekt ; de rend van de onderfte kaak is zeer ingefneden en in het middén fterk gewelfd; het uiteinde des beks, of de haken, zijn kort en als gefcherpt ; de onderfte ftaat bijna loodregt in de hoogte. De geheele bek ‘is veel korter dan de middelfte teen; waardoor, en ook doordien de eene krak niet voor den rug van de andere vit- fteekt, de Loxia Pytiopfittacus zeer onderfcheiden is van den OMTRENT DRIE VOGELS, 75 Loxia Curyirostra, De bek toch van dezen laatften is gelijk in lengte aan den middelften teen, en de onderfte kaak fteekt boven den rug van de bovenfte uit, Eindelijk is de geheele bek van den Zoxia Pyriopfittacus onder en boven meer ge- welfd en dikker, en deszelfs uiteinde of fpits is korter en meer gebogen, De kleur van den bek is zwartachtig, en de kanten , vooral van de onderkaak , zijn graauwachtiger en wit- ter. dertjes, die zich rooder vertoonen , dewijl zij aan he: einde als met rood zijn afgezet, De borst is meer zuiver rood, doch met grijs doormengd, De buik graauwer en aan den 76 BEKNOPT VERSLAG aars meer aschkleurig, De rug is bruin rood ; de ftuic bezit bet zuiverfte rood, hier en daar evenwel met gele vederen als doorfchoten. De veders der vleugelen en van den ftaart zijn bruinachtig zwart; de dekveders der vleugelen zijn zwart” achtig graauw, Deze is minder dan 7 duimen groot. Indien men de efchrijving van ‘dezen laatften vergelijkt met die, welke wij bezitten van het mannetje, ra her eerfte ruĳĳen, tot dat hij een jaar oud is, zal men tusfchen beide befchrijvingen veel overeenkomst aantreffen , en dien vogel, over welken ik zoo even handelde, niet te onregte houden voor eenen jongen vogel van het mannelijk gelacht, Ik zelf bield in den beginne dezen vogel daarvoor; maar zijne ge- bedle gedaante deed mij twijfelen, en over het algemeen kwam deze mij ouder voor, Ik befloot dus dezen laacften te openen, ten einde zijne genitalia te onderzoeken, Ik deed zulks in het bijzijn van mijnen vriend Bo1é, met oogmerk, dair ik te zeer twijfelde, om over de beflisfing dezer zaak dezen zoo kundigen eu geoefeiuden Zoöloog te raadplegėn ; en wij ftonden niet ‘weinig verbaasd, in- dezen vogel een ovarium aan te treffen „adat vrij groot was, Naderhand fchreef mij de Heer Bor (wéêinige dagen vóór zijn vertrek uit ons Vaderland, om de Eilanden van den Andifthen Archipel nog nader te onderzoeken, en met den fchranderen Mineraloog MACKLOT en den kundigen Amphibioloog MULLER aldaar voor `s Rijks Mufeum te Leyden natuurkundige voorwerpen te verzamelen) het volgende: Je puis vous asfurer que lindis vidu dun plumage presque entièrement rouge est du fexe fe- minin, et en juger par le développement de l'ovaire déjà avancé en áge, En dit alles is des te opmerkelijker, dewijl aan de wijfjes van den Loxia Pytiopfittacus door allen , die deze foort hebben -befchreven, wordt toegekend eene meer donkergraauwe kleur over het geheele lijf; op den kop meer helder; op de borst eene olijfgraauwe , op den buik eene witachtige, en boven den ftaart eene geelachtige kleur. Het verfchil derhalve tusfchen dit wijfje, hetwelk ik thans bezit, en die,- welke door anderen befchreven zijn, is aan- merkelijk, Daar ik niet in de gelegenheid geweest ben vele vogels van ‘deze foort te bezigtigen, zoo is het mij moeijelijk te be flisfen, of men omtrent deze vogels het gevoelen van BECH- STEIN e1 van den beroemden Nederland/chen Ornicholoog TEMMINCK, of dat van BREHM, die het laatst deze í OMTRENT DRIE VOGELS. 27 foort befchreven heeft, te volgen hebbe Volgens de beide eerfte Schrijvers toch zou de kleur der jongen na het eerfte ruven, tot dat zij een jaar oud zun, fchoon rood, en die der oude mannetjes geelachtig groen zijn. Brumm daaren. vegen , die het geluk gehad heeft een groot geral van deze vogels te kunnen waarnemen, verzekert dat de jongere geel, de oudere rood zijn. (Zie Naturgefchichte der Vögel Deutsch- tands, von je M. BECHSTEIN. B, I. S. 24. Manuel £ Or- nithologie , etc. par C.J. TEMMINCK, P. I, p. 325 feqg. ' en Lekrbuch der Naturgefchichte aller Europäifchen Vögel, von C., L. BREHM, B. l. S. 165.) Dit evenwel kan ik ver» zekeren , dat die vogel, welken ik het eerst befchreven heb , graauwachtig geel is, en alle kenmerken draagt van reeds be- jaard te zijn; hetwelk dus eenigzins het gevoelen van de Hee. ren BECHSTEIN en TEMMINCK zou bevestigen ; — eenig- zins, zeg ik; want uit éénen durf ik niet befluiten tor de vaste kleur van de geheele fpecfes, De gefchiedenis toch de- zer zoo uitgebreide weterfchap kan het bevestigen, hue me- nigwerf er verwarring omtftaan is, door dezelfde kleur, die men in éénen vogel had waargenomen, op te geven als die van de geheele foort of geflacht; en fomwijlen was de kleur dan nog ontleend van eenen vogel, die, aan de vrije natuur ontroofd , in zijne gevangenfchap zijne eigene en natuurlijke kleur verloren had; zoo als nu en dan bij het ruijen van op- geflotene vogels wordt waargenomen. Wat de leefwijs van den Loxia Pytiopfittacns aangaat, hij bewoont de Noordelijke ftreken, en zoekt de- bosfchen van dennen- en pijnboomen tot zijne woonplaats uit; het zaad toch van deze Boomen is zijn geliefkoosd voedfel , en hij weer herzelve met eene opmerkingwaardige vaardigheid af te breken en te pellen; waartoe dan ook zijn bek zoo bij uit. tek gefchikt is. Het is ook hier, dat zij nestelen, waarna zij tegen den winter in zwermen trekken en reizen, en tegen den zomer naar het Noorden terugkeeren. Zij zijn buitenge. meen mak , zoodat, wanneer er onder hen gefchoten wordt, al vallen er eenigen,de overigen niet wegvliegen , maar zich, de een vóór, de ander na, laten nederfchieten ; hetwelk , zoo als BECHSTEIN verhaalt, voornamelijk plaats heeft, wan neer hun aanvoerder het eerst gedood is. Zij fchijnen dus, gelijk vele andere vogels, die in kleine zwermen vliegen, eenen aanvoerder te bezitten. Zij nestelen gewoonlijk in Mei, fomtijds echter in December en Januarij, dikwerf in Fe- 22 = BEKNOPT VERSLAG ` bruarij , Maart en April; en in eene luchtitreek , gelijk aan de onze, broeijen zij voornamelijk des winters. Zij bouwen hun nest zeer kunftig van takjes en mos, meestal in de toppen der dennen, en zoeken bhetzelve altijd zóó te plaatfen , dat bet door eenen overhangenden tak befchut wordt. Zij leggen gewoonlijk vier of vijf kleine eijeren, die blaauwachtig wit en onregelmacig bloedrood gevlekt zijn. De jongen zijn asch- ' graauw, en hebben eene gele ftuit ; zij ruijen eenige weken nadat zij zijn uitgevlogen; terwijl de ouden ruijen in Sep- tember, October en November Deze vogel is het naauw- keurigst befchreven door OTTO, BECHSTEIN, TEM- MINCK en BREHM, en afgebeeld door FRISCH, NAU* MANN, BECHSTEIN en anderen, (Behalve de boven reeds aangehaalde werken verdienen ook vooral de volgende over dezen vogel te worden geraadpleegd : Ueberfetzung von BU F- FON's Naturgefchichte durch OTTO, X. S. 48, Ornithologi- Sches Tafchenbuch von und für Deutschland, von BECH- STEIN, B. Ill, S, 106. en Beyträge zur Vögelkunde von BREHM, B. I. S. 604.) De derde, eindelijk, behoort, zoo als ik reeds boven aan- merkte, tot de tweede /pecies, en is de Loxia Curvirostra (LINNe) De bek vaŭ dezen vogel is lang, gebogen, breed aan zijnen oorfprong, doch twee lijnen minder -dan die van den Loxia Pytiopfittacuss de bek heeft de lengte van den middelften teen, en de onderkaak fteekt boven den rug van de bovenfte uin Deze vogel is dus, zoo als ik reeds heb opgegeven, gemakkelijk van den vorigen te onderfcheiden, De neusgaten zijn ook in dezen bedekt met graaunwachtige vedertjes, die zich naar voren buigen, Volgens de- befchrij- vingen, welke wij van dezen vogel bezitten, is deze een eenjarige vogel van het’ mannelijk geflacht. De kleur toch over zijn geheele lijf is rood, met doorfchijnend groen en geel. _ OMTRENT DRIE VOGELS. 79 De Loxia Carvirostra bewoont dezelfde ftreken als de vo- rige, met welken hij ook in leefwijs zeer overeenkomt; de Loxia Curvirostra evenwel houdt zich alleen op in bosfchen van pijnboomen, wier zaad, als ook dat van elzenboomen , zijn geliefkoosd voedfel is. Zij broeijen in den winter, vooral in Maart, en leggen vier of vijf eijeren ‚die grijsachtig groen en met roode bruine (tippen gevlekt zijn. Gelijk deze voe gel, door zijne mindere grootte en den geheelen vorm van ligchaam en bek, zich onderfcheidt vanden Loxia Pytiopfit. tacus , zoo onderfcheidt hij zich ook van dezen laatften, doordien hij algemeener in Nederland voorkomt; terwijl het eene zeldzaamheid mag gerekend worden, dat de Loxia Pytiop= fittacus zich in ons land vertoont. Ook deze zijn zeer fpoe- dig mak te maken; ten minfte, die, welken ik levend be- Zit , laat, zonder te ontfpringen, zich gemakkelijk ftrijken en ia de hand nemen, Hij eet bijna den geheelen dag, of klau- tert, even gelijk de Papegaaijen , langs de traliën van zijne kooi. Hij is zeer tierig, en maakt geluiden, die veel overe eenkomst hebben mer die der Musfchen, maar hooger en fcherper; en ik heb opgemerkt, dat deze vogel vrolijker is, naarmate hij zich in eene koudere lucht bevindt; in eene war- me kamer zit hij ftil, en men zou alsdan zeggen „dat hij ziek was. Gelijk de Loxia Curvirostra, zoo als door dezen be- wezen wordt, fomtijds met den Loxia Pytiopfittacus mede. vliegt en reist, zoo paren zij ook fomwijlen te zamen, hetwelk door BREA M bevestigd wordt, Eindelijk , even ge lijk deze beide /pecies zich gemakkelijk van elkander onder. fcheiden, even gemakkelijk ook is de derde (becses te onder. kennen door hare mindere grootte, haren bij uitftek gefpleten Kaart, en door twee transverfale banden op de vleugels. — Die een meer bepaald overzigt van den Loxia Curvirostrg begeert, raadplege de boven aangehaalde werken, alsmede Burron’s Histoire Naturelle des Oifeaux, Tom, III. p. 449, in welk werk deze vogel ook is afgebeeld; CUVIER, Règne Animal, Tom, I. p. 391, En NOZEMAN en SEPP, Nederlandfche Vogelen, D. II, bl. 221, alwaar deze vogel den naam van Kruisvink draagt: men zou ook deze vogels Kruishekken of Kruisfnavels kunnen noemen, Ziet daar dan eene befchrijving der vogels , die ik zoo naauw- keurig mogelijk naar de voorwerpen zelve heb zoeken te- vervaardigen, en bevestigd door het gezag van mannen , wier verdienfte in dit vak boven mijnen lof verheven is. Als jeug- ‘ Ld $o BEKNOPT VERSLAG OMTRENT DRIE VOGELS, dig beoefenaar dezer gewigtige wetenfchap , roep ik met hee meeste vertrouwen de toegevendheid in van elken bevoegden beoordeelaar , daar alleen de liefde voor dit vak mij tot het Schrijven van dit ftukje heeft aangefpoord. Doch ook wiens ingenomenheid zou niet fteeds aangroeijen voor eene weten- fchap , waaraan hij zijnen beroemden Leermeester zijn geheele leven ziet toewijden? wiens hart niet ingenomen zijn met het onderzoek der Natuur, die d:gelijks in de gelegenheid is, eene prachtverzameling van hare voorwerpen te beichou wen ? _ mm nn D — — LONDEN BĲ Natar. Nie alleen den vreemdeling, die voor de eerfte maal in het gewoel der /ondenfche wereld treedt, maar ook den Engelsch- man, die van het land in de hoofdftad komt, valt de onrust op de ftraten, van dat de nacht ingaat, tot dat de zon, op den koepel van St. Paul hare ftraalkroon werpt, zeer lastig. In de meestbevolkte ftreken ten platten lande fluiten de bier- huizen vóór den klokflag van tien ure, en de ftontte drin- kers van het dorp moeten in den zomer nog bij daglicht te bedde; geene huisvrouw zal, na het luiden der avondkiok , de buren in buune rust ftoren3 en waar niet een fnijder er- gens nog een feestkleed thuis te brengen heeft, of eene vlij- tige huismoeder den waschdag verlengt, of de doortrekkende post den knaap, die, gefpoord op de bank liggende, op hem wacht, wakker houdt, of de diligence, van paarden wisfelende , iemand vordert, die den voerman zijn glas rum aanreikt, daar ziet men van des zaturdagavonds elf ure tot zondagmorgens zee ure geen licht in een dorp. Maar in Londen is dit alles geheel anders. Het helder gaslicht verjaagt de duisternis uit de ftraten, en de duizendvoudige bezighee den en behoeften der overmatige volksmenigte laten geen oogenblik vaa rust toe. De noodwendigheden van een mil- lioen en tweemaal honderdduizend menfchen , welke grooten. deels bij nacht ter ftad worden binnengebragt, kunnen niet zonder gedruisch worden aangevoerd: inzonderheid is er van April tot Julij, wanneer de ftad het drokst bezocht wordt, geen einde aan het gewoel; en elk uur van den nacht heeft iets karakteristieks, Tusfchen half en heel twaalf ontlasten zich de onderfchei- LONDEN BJ NACHT» Br dene fchouwburgen der hoofdftad van hunne bezoekers; en in dit vur, zoo hee Parlement geene late zitting houdt, worde de groote volksftroom it de ftraten gezien, De voortgeftuwde boopen van Coventgarden en Drurylane, naat westen en oose ten firoomende , ftooten bij Blechfriars en St, Martin selane op de bewoners wan Middlefex, die Astley en Surrey be. zochten, en onderfcheiden zich van de andere voetgangers , welke dezelfde rigting volgen, door den fnelleren tred , door huane vrolijkheid, maar veel meer nog door het ftompen en ftooten mer fchouders en ellebogen , waarmede de Engelfchen gewoonlijk, wanneer zij bij troepen gaan ,den eenzaam dwa- lenden afmatten. Om dit uur draven ook de paarden der huurkoetfen het hardst, en wie eene ftraat moet overite- ken, mag zich reppen. De minder bezochte en ftillere wij- ken der tad worden thans, gedurende twintig minuten, vere levendigd door het luide kloppen aan de deuren, nu en dan, om des huisgezins , om der kinderen, of om eener oude das mes wille, die regt tegenover woont, door het bellen afge- wisfeld, Met den klokflag van twaalf fpelen in deze, vergee lijkenderwijze, rustige oorden de katten en de nachtwachts den baas, ln de grootere ftraten van Zonden echter „en bijzonder om- ftreeks Fleeeftreet en het Strand, neemt het nachtelijk gee woel niet zoo fpoedig een einde, Van twaalf tot over twee ure worden de poorten van het Temple en de verzamelplaate fen bij de kerk van St. Dunflan, gelijk die van Bel/= Yard, Star - Court en Chancerylane, de deuren van Rainbow-, Cocke en andere kleinere kofijhuizen van Pleetflreet, als belegerd door lediggaugers, handwerkslieden , die niets verrigten, ko- medianten van mindere foort, regtsgeleerden, die geene wet kennen, en ftudenten in de geneeskunde , wien de' voortgang der wetenfchap niet te wijten is. Ten twee, ure verftrooit zich deze lustige menigte; één deel begeeft zich huiswaarts, het andere gaat naar de korte- gard, Thans openen zich de deuren der nachthuizen nog maar alleen voor bekende bezoekers, De zakkenrollers, vereenigd met het uitvaagfel eener andere pest der ftad, begeven zich langzaam naar hunne fluiphoeken; men ziet er gemeenlijk van vijf tot zes bijeen. Wanneer de ftraat van deze laatfte nachtloopers gereinigd is , hoort men niets meer, bebalve ginds en elders het ratelen eener nachtwacht, het tollen eens biljartbals, of het rammelen van fchetpen, die uit MENGELW, 1826, NO, 2. had 82 LONDEN BIJ NACHT, een oesterhuis weggeworpen worden; terwijl de nachtelijke leêgloopers voor de bezige klasfen plaats maken. De vroegfte rustverftoorders te Londen zijn de groenboeren, Tegen drie vre rollen hunne welgevulde wagens en karren langzaam door de voorfteden; eenigen met hun vergevoêrd vierfpan pralende, anderen, arm en nederig, daarheen trek- kende met een uitgemergeld knolletje , °t welk men het kan aanzien, dat het nog nooit een’ rustdag heeft beleefd; de wagens alle volgeladen met manden bramen, aardbeziën, aalbesfen, en gevolgd van zwaardere vrachten kruisbeziën, frambozen , bloemkool , doperten , enz. ' Twee of drie opeenvolgende zachte winters hebben een nieuw buitenlandsch handelsartikel naar Engeland gelokt, Het ijs worde uit Noorwegen derwaarts aangevoerd ; zelfs fneeuw, wil men, is bijkans goedkooper van daar te bekomen, dan zij in Engeland vallen kan. Het ijs wordt, van de benedenfte ‚ bruggekaaijen elken morgen op groote karren geladen, door de ftad gereden. ` Intusfchen is de volksmenigte niet ledig, De vruchten van. Putney en Fulham gaan over de trappen van Hungerford en Adelphi (aan het Strand) naar de groote markt van al de voorwerpen uit het groeijend rijk, Coventgarden. En hier, waar eene foort van Mufeum voor àl de onderfcheidene be- hoeften eener opgepropte hoofdftad aanwezig fchijnt; waar. heen alle vrienden der kwalen, die ‘het menfchelijk geflacht bezoeken en onteeren, fchijnen heen te ftroomen en dag en hacht huis te houden; waar de ongebondenheid eene lange tij van verlichte kroegen doorzwermt, en den beker met wija vult , dien het berouw in bloed verkeert; waar honger, one reinheid , armoede en krankheid , dans , fpel en goochelarij de Monumenten des natiovalen rijkdoms en overvloeds omgeven; waar ondeugden, te affchuwelijk om een’ blik in de bijzon- derheden te gedoogen, misdaden van elke foort haren troon hebben opgerigt; hier, waar dag en nacht duizende {temmen elkander kruifen, en de meestverfchillende tooneelen zich. aan het oog opdringen; waar het woest gefchater der vreugd, de zachte klaagtoon des kommers, het demoedig fluisteren der armoede en het heeseh getier der losbandigheid zich ver- mengen; op deze plaats, op Coventgarden ‚ het lustige Co- ventgarden, de uitverkorene zetel der dwaasheid en des vernufts , de groote oranje-, laster- en oude kleererre markt van Lonen, waar men het lekkerst kookt, waar de claret de LONDEN Bij NACHT, 83 beste is, die in gansch Engeland gevonden wordt, en waar de zedelijkheid de flechtfte is, die ergens ter wereld kan gee vonden worden; op deze plaats heeft het aanhoudend ru. moer des arbeids en der verfpilling onafgebroken finds eene eeuw geduurd; hier zal, zoo lang Londen Londen blijft , de rust dag en nacht verbannen blijven, Maar wij moeten Coventgarden „ in het zoete van den pacht,” om met FALSTAFF te fpreken, verlaten, en nog op andere oorden der ftad eenen blik werpen, Gaan wij naar Cockfpurftreet, waar zoo veel hooi wordt opgeftapeld, dat zich de geur een half uur in den omtrek verbreidt, en van daar naar Smithfield, werwaarts elken nacht kudden vee ge- bragt worden, en het onbegrijpelijk is, hoe iemand, van wege het blaffen der bonden, het brullen der ftieren, en het nog veel luider vloeken en twisten der drijvers, een enkel oogenblik flapen kan, Men moet Smithfield zien op een’ ne. veligen Octobermorgen, en van den kant van het oosten: de lichten in het westelijke vierkant, aan den Ram, den Goal en den Bulf's-head (herbergen op Smithfield), vertoonen Zich, bij de donkerheid van alle zijden, als vuurtorens in de verte. Wie in eender naburige huizen zich bevindt, dien fchijne het getier op de markt, als ’t war@, een heirleger , gereed om het huis te beftormen, Men zoeke nu eenen weg, om de markt van buiten te naderen, (want door dezelve been te komen , is onmogelijk) en glure dan, zoo goed men kan, door de bewalmde venfterglazen, in het voorvertrek van eene herberg, waar veekoopers en verkoopers in hunne grillige ouderwerfche kleeding , met groote hoeden, breede gordels, kniekappen, fterke laarzen met fporen, alles fraai met tof en flijk bedekt, in leuningftoelen fnorken of dam- peu, en nu en dam een’ koop van duizenden fluiten; — men befchouwe de reuzengeftalte dezer mannen , hunne barschheid s hunne echt Engelfche gelaatstrekken; men hoore hunne zware. bastemmen , hunne vreemde fpreekmanieren, hunne ruwe wijze van uitdrukking; — vervolgens lette men op hunne démonachtige bedienden , de drijvers, elk van hen den prik- kel en den (trop in de hand, in kleederen, zoo verfommeld , befmeerd en gefcheurd, dat ze het kostuum van alle tijden kunnen vertegenwoordigen, dewijl ze eigenlijk geene klee- derdragt in het gekeel zijn. * Bezie den ftijl van het ou- derwerfche gebouw vóór u, met deszelfs getraliede ven- fers en vooruitfpringend dak: het fobere huisraad van het F 2 84 LONDEN BĲ NACHT. benedenvertrek is door een ontzaggelijk fteenkolenvaur ver- licht; voor de deur zitten of liggen drijvers, karlieden „ ftal- knechts; in de nabijheid kleine, fmerige , geduldig’ wachten- de paarden, en nog fmeriger en geduldiger herdershonden 3 van binnen dikke pachters, ftevige paardenkoopers; — voeg daarnevens den donkeren herfsctmorgen, den nevel en rook , de zonderlinge groepen, en men zal, met een weinig roma- neskheid begaafd, en met behulp van eenige herinneringen Uit SHAKESPEARE, zich gemakkelijk in de roemruchtie ge ruwheid der dertiende eeuw ‘kunnen verplaatfen. Keeren wij nu van Smithfield terug, juist bij het aanbreken des kouden graauwen morgenlichts, en gaan wij over Hol- born naar Chancerylane , waar de goten overftroomd worden „ en arme drommels met lange fchuppen de flraten bevochtigen; dat is, het ftof in een’ hoop flijk hervormen. De nacht- wachts verzamelen zich thans tot een kort ontnuchterend on- derhoud; oude wijven floffen naar hare refpective ftandplaat- fen met heete melk en brood en boter; weldra beginnen nu ook de karavanen van vischkoopers (kun rijtuig geleek weleer eene lijkkoets ; tegenweordig heeft het meer van een” postwagen) in den dr:f door de Teems -ftraat naar Billings- gate te rommelen. Zoodra de laacfte fterren aan den horizon verbleeken, en de zon op de kerktorenfpitfen begint te fpelen, trêden nien- we fchouwfpelers in verfchillende gedaanten ten tooneeles Melkboerinnen rammelen met-hare nog flechts ten halve ge- vulde emmers in lange rijen. Vischkoopers in het klein dra- gen hunne waren op hun hoofd ter markt, Schoorfteenvegers kuijeren daarnevens, en galmen, met zwakke ftem, hun: Sweep! fweep! uit. Gezelfchappen dwalen, al bibberend , v de Vauxhall huiswaarts , met aclasfchoenen , zijden koufen en ftruisvederen pronkende, en hier en ginds door een’ geeu- wenden broodbakker op muilen aangegaapt, die frisch water aan eene pomp haalt, om zijne dweil af te koelen , en die er uitziet als de fteenen gast in Don Juan, Daar flaat het vijf, en de bezige wereld heeft het voorko men, als wreef zij zich, ontwakende, de oogen, Kolenwa- gens ef bierlrarren nemen hunnen gang: dat dezelve voor het land beftemd zijn, wijzen de hooibundels op de wagens uit. Siagters (tappen, met zekeren trots in gang en houding , naar Llington of Smithfield, Ilengelaars „ (kinderen der hope!) met korven op-den rug, begeven zich naar buiten. Holborn. LONDEN DIJ NACHT. 85 t en Snowhill zijn bedekt met wagens met één paard, boter, kaas, gevogelte, fpeenvarkens en eijeren van dé markt van Newgate naar de verwijderde oorden van Marylebone en Pan- eras brengende. 