Bijzonderheden [Byzonderheden] over Japan [engl.] Behelzende een verslag van de huwelijks plegtigheden: begrafenissen en feesten der Japanezen ... Uit het Engelsch. Met gekleurde pl. naar Japansche orig
tienden der volgende maand zal ik u een s dankoffér brengen.” Indien perfonen, ‘in den dienst van anderen; door ‘hutne werkzdambieden ‘belet worden, hun- voornemen eene maand te voren mede te deelen, is het genoeg, wanneer zij diË twee of drie — vóór het offeren be- kend maken. | t TWEEDE HOOFDSTUK, Gedurende deze drie dagen mag de oudfte ‘zoon het huis niet verlaten, ten zij de zaken van Zijnen heef dit vereifchen: want het huis ‘moet eerst door en door gezuiverd worden. Hij moet ‘zich in zijn ` vertrek houden, fchoone kleederen aandoen, maar geene gemeenfchap met zijne vrouw hebben, moet zich van visch, vleesch’; en de vijf fterkrickende planten, prei, uijen, Knoflook, ramenas, en lange peper (1) onthouden , alsmede’ van het befpelen of hooren van muzijkinftrumenten , van het bezoeken van zie- ken, van het afleggen van bezoeken van rouw- beklag; en, in % âlgemeen, van alles; wat verontreinigen kan. “Deze uitwendige zuivering heer in het Chineesch’ — | — if » De EE De Chinezen noemen dic gofin, of de vijf finaken, die de tanden fcherpen, Vert. ` BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 151 De inwendige reiniging moet in het hart plaats hebben, uic hetwelk alle onzuivere wen- fchen, begeerten en gedachten, elke hartstogt , zelfs toorn, bekommering en vreugde, moe- ten verbarinen. zijn.. Men ‘moet, gedurende ide- ze drie dagen, op zijne hoede zijn tegen alle aandoeningen der ziel, Deze ‘inwendige zuive- ring noemen de Chinezen fi-zay. Zijn gemoed dient zich geheel te vestigen op de wijze; waarop de ouders leefden , op de:van hen. onte vangene weldaden, en hij moet. met gevoêlens van de diepfte dankbaarheid voor hunne » — doordrongen zijn. — f Deze twee zuiveringen worden: in: bet — — faykay genoemd. r: “Wanneer men een huis bouwt, ís een aftoe derlijk vertrek voor de ifays het eerfte ver- eischte, en in het meubeleren . van hetzelve moet men eerst alles aankoopen, wat tot de offeranden noodig is. Eene bruiloft, of de ge- ‘boorte van. een kind, of de bevordering tot hoogere ambten, kortom, alle blijde gebeurte- nisfen worden almede met offers aan de’ voor- ouders gevierd, aan welke men dus zijne dank- baarheid voor de ‘ontvangene weldaden wil. be- wijzen. | K 4 DE R- X2 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. DERDE HOOFDSTUK. Bij de aannadering van den dag der. offeran- den moeten de noodige gereed{chappen behoor- lijk in orde zijn: wat hieraan ontbreekt, moet van vrienden worden geleend; doch het is be- ter eigen (mits zorgvuldig fchoongemaakt) huis- raad, dan dat van vreemden te bezigen. De offers zelve beftaan in fuikergoed, zekere naar erwten gelijkende groente, en andere kost uit het plantenrijk, naar de verfchillende faizoe- nen: voornamelijk die, welke den overledenen in zijn leven het aangenaamst was. Men moet in het koken en bereiden dezelfde zorgvuldig- heid in acht nemen, als wanneer men bij bui- tengewone gelegenheden zijne vrienden opthaalt. De Chinezen hebben een oneindig aantal plegtigheden, waarvan de Fapannees zich ge- voegelijk meent te kunnen ontflaan. Hij volgt alleen die gebruiken, welke weinig omflag ver- oorzaken, en kookt ook de fpijzen flechts op de gewone wijze. De vereischten tot de offeranden zijn de vol- genden : 1.) Een tafeltje voor den ifay. 2.) BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 153 2.) Eene grootere tafel voor het reukvat, 3-) 4.) 5.) 6.) 7) 8) 9.) het doosje met wierook en deszelfs toe- behooren. Eenige bofias of platte kommen, in het- zelfde getal als de éfays. Twee kandelaars. Een finkvan of plankje, omtrent één voet en vijf duimen breed, waarop het gebed gefchreven is. Twee fchermen. Een bekken en handdoek, om zich te wasfchen. Drie prefenteer- of fchenkeafeltjes, met terrines, fchotels, borden, bekers en eerftok jes. | Een tafeltje van wit of gevernist hout, voor de kawarakés, of kommen met zakki. Eenige kawarakés, waarvan reeds bij de huwelijksplegtigheden gefproken is. Eenige geverniste kawarakés. Eene kom of bekken, bij de Chinezen tetfuki, bij de Fapannezen fitami ge- naamd, waarin de — hbe = ftort. i Een of twee fia A of kleine potten voor zakki (zie ane hid der huwe- lijksplegtigheden ). K 5 14.) 154 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. - 14.) Theegereedfchap en eenige andere. Klei- i pigheden. _ = SO “VTEBRDE HOOFDSTUK, “> : Op. dem dag vóór de offeranden->fioet. het huis zorgvuldig. gereinigd worden. --Men zet een tafeltje in het beste vertrek , of in dat- gene, waar de ifay geplaatst wordt. Is' er meer dan ‘één úfay, zoo moet, al is de: plaats.ook nog zoo bekrompen, ieder overledene toch zij- nen eigeticn, benevens tafeltje en -platte kom hebben.; Voor deze kleine tafel ftaat eene groo- tere, met een wierookvat in het midden, en pan weêrszijden een’ kandelaar. Alles, war tot de: offerande: behoort, moet in -eem zijvertrekje bijeen, en met een wit laken overdekt zijn, ter bewaring voor ftof en vuil. Ook zijn er twee bekkens, het eene om de handen te wasfchen, het andere voor de vereischten tot de’ offeran- den.’ Deze taak behoort bij uitfuiting aan den oudften- Zoon en zijne vrouw, die er zelve de kerels-Schuren, en ander keukenwerk: moeten verrigten. Ook moet de oudfte zoon ( fofou ) gen-geheel ‘nieuw pak kleederen hebben. Dic alles.:wotdt tot eene fatfoenlijke vervulling van het doodenoffer onmisbaar vereischt. — T | V IJ F- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 155 +, te "A VIJFDE HOOFDSTUK. x den, pan dee — neemt de fofou twee zijner ‘bekwaamfte. bedienden. tot hulp, en een’ derden. om het gebed op te zeggen. Zijne maandelijkfche — gehan. ols wake in het geheele Oosten -de vrouwen--als onrein doet befchouwen. Nog moeten er twee andere perfonen zijn, volkomen. bedreven ` in alles wat tot de offerplegtigheden vereischt wordt, om den fofou daarin. te onderrigten. , Vooral wan- neer hij nog ‘jong is, moet hij, den raad dezer ervarene Tieden in allen decle volgen. ~ ? ) i rds? Sith ZESDE HOOF DSTUK, i 4 ete Fee er i? q — — yr De eetwaren moeten met de groorfte” zinde- likheid worden bereid.“ Doch men. ‘zou gebrek aan eerbied voor den overledenen te kennen ge- ven, door hem “een” overvloed van Vervér(Chin- geh aan te bieden, Weinig, doch” met ‘de ui- terfte ete ‘Mlaargemaake; * = dus be- ter. — op 156 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Op het eerfte tafeltje ftaat eene kom met rijst, andere met foep, en driederlei vleesch. Op het tweede ook eene kom met foep, en tweederlei vlecsch: dus ook op het derde. Voorheen moest men zevenderlei geregten op de eerfte, vijf op de tweede, en drie op de derde tafel hebben. Een zedekundige van Mi- yako heeft federt, hierover geraadpleegd zijnde, . beflist, dat het bovenftaande geral genoegzaam was, en dit is chans algemeen aangenomen. Des winters moeten de geregten, die fpoedig koud worden, zeer heet worden opgedragen. Des ‘zomers bederven zij fpoedig door de het- te, en daarom moeten de oudfte zoon en zijne vrouw te middernacht opftaan, om ze te ko- ken. Zij mogen zelve geene ververfching ge- bruiken, vóór dat de fchotels voor den ifay geplaatst zijn. Worden de fpijzen door hon- den, katteh, rotten of andere dieren ook flechts aangeraakt, zoo moet men ze wegwerpen, en andere gereed maken: want men zou dit toeval aan de traagheid en onoplettendheid der nagela- tenen coefchrijven. Ia ouden tijd kookten zelfs de Vorften de fpij- zen met eigene handen. Thans moeten lieden van minderen rang dit nog doen: want het zou een groot bewijs van minachting voor de fchim van ou- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 157 ouders en voorzaten te kennen geven, zoo men zich hierin van vreemde hulp bediende. „Is men dan te middernacht (negen ure bij de Fapannezen) opgeftaan, zoo moer men zijn ge- heele ligchaam wasfchen, en fchoone kleederen aantrekken een uur na de offerande, die ten één ure bij hen, en vier in den morgen bij ons een’ aanvang neemt. (Hun dag. begint dus ten drie ure des morgens, volgens onze reke- ning.) Bij die gelegenheid onthouden zij zich van vleesch en gevogelte, maar nemen 1 alle an- dere ververfchingen. | ZEVENDE HOOFDSTUK. Bij de offeranden moeten achttien zaken wor- den in ’t oog gehouden, waarvan elke in het Chineesch een’ bijzonderen naam heeft. ` 1.) De fofou gaat met zijne vrou in het vertrek der ifays, neemt die van zijnen vader, met de binnehkas’ (zakaf): uit de buitenkas (fok), en plaatst! dezelve alsdan in het beste vertrek op ‘de tafel. Zoo doet ook de vrouw met den ifzy der moeder; en achtervolgens doet men met +58 2.) | BIJZONDERHEDEN OVER: JAPAN. met alle de ifays hetzelfde. Die gedeel, te der plegtigheid. heet /outfou. : 3 Het geheele huisgezin” buigt zich” vier- malen voor de ifays , knielt neder, en É | raakt den grond’ met het hoofd.” “Dit 3 heet fan fin. en — De fa fou plaatst zich voor, de — . voor welken door de ‘bedienden eene _; kleine. zakki-kruik C/oufou) , en, een be- „ker op een, tafeltje neêrgezet „worden, me 4 De zoon werpt alsdan eenige korrels wierook in het reukvat, neemt den be- ker in de linker-, de kruik in de reg- terhand , „vult den „eerstgenoemden ‚ en geeft de kruik weder over, buigt zich nog eens voor den éfay, plengt de zak- „ki op de platte kom (zie Hoofdft. III. N°. 3), geeft ook den beker weder over, flapt achteruit, raakt driemalen de vloer met zijn hoofd, en verkondigt den overledenen het vieren der offerande (go- fin). 4) Men, zee: voor de ifays op. tafeltjes ge- l. kookte rijst en andere fchoteltjes; de LOSE — — door den fofou, de tweede „door: zijne vrouw, de derde door des- _ zelfs oudften zoon, of, zoo hij geene kin- 65) een OVER JAPAN, 159, …… kinderen heeft, door een’ der. aanwezi- à gen gedragen. ~ 1 itoa Na. dat de, — opgezet ‘zijt; neemt de vrouw des oudften zoons. deodekfels st = daar af, zet twee eetftokjesinthet mid- ‘> „den van elken fchotel, ftapt een weinig =m b — achteruit, en maakt eene buiging: Na dat er voor iederen éfzy een fcho- ~ tel met zakki gezet is, plaatst “zich de fofou voor die van zijn’ vader, ‘vult den beker, ftort een weinig op de platte kom (bofio) en het overfchiétendé “dp ' © het tafeltje, gaat eenige ſtappen terug’, _ 8.) buigt zich, en doet hetzelve “voor de ifayszijder moeder, en voor- -dic der andere overledenen. ) Na deze offerande van zakki, doée tij het gebed voor den ifay, dezelve wordt alsdan op de tafél regts van het ‘wierook- _ vat geplaatst. ` HA a De in de kom overgeblevene, zakké “wordt in een ‘potje gedaan, en, nieuwe “andermaal geofferd. , 9.) 3 De derde . en. laatfte offerande : gefchiede op dezelfde wijs als de beide vorige, , doch alleen door de vrouw. 3 10.) 160 10.) 11.) 12.) BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Zij ftort den zakki niet in i platte kom uit, maar offert een weinig meer aan elken ¿įfay. Men zet fchermen rond- om de ifays. Nu verlaat de oudfte zoon met zijne vrouw, kinderen, en de verdere aanwe- zigen het vertrek, na de fchuifdeur der kamer gefloten te hebben; zij blijven eenigen tijd buiten, openen dan weder de deur, en plaatfen zich andermaal voor de ifays. De fofou buigt tweemalen voor elken ifay, en ftort den. zakki uit alle de be- kers in eene kleine kom, waaruit elk der omftanders met grooten eerbied drinkt. Men neemt de ftokjes uit de fchotels met rijst, doch eerst eet elk daarvan een weinig met diep ontzag. Alle de tafeltjes worden weggenomen, en voor elk der ifays eene foort van koek , en een dik mengfel van fijnge- ftampte thee gezet, Ook dit neemt men weder weg, om plaats te maken voor lakfay, drinkbaren thee, eene foort van erwten, en allerlei fuikergebak. Dic alles wordt: achtervolgens door den oudíten zoon en zijn huisgezin, onder de boven- be⸗ BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 161 gemelde buigingen binnengebragt, alsdan weder opgenomen én weggefloten. | 15.) Na vier buigingen zitten alle de leden des huisgezins weder voor de ifays, en bieden aan de geesten der overledenen, daardoor vertegenwoordigd, hunnen dienst met allen eerbied aan, waarop zij zich verwijderen. 16.) Het papier, waarop het gebed ftaat, wordt in het wierookvat verbrand, 17.) De ifays worden weder elk in zijne buiterikas (fok) terug gebragt. 18.) Na het voltooijen der offerande worden alle de levensmiddelen op gewone fcho- tels gelegd, en met diepen eerbied door de bloedverwanten. genuttigd.. Er mag geene rijst noch foep overblijven, doch is er zakki, visch, vleesch en groente te veel, zoo worden die aan de leden der familie gezonden, welke door onge- fteldheid de offerande niet hebben kun- nen bijwonen. Dit dient.om de betrek- king der bloedverwantfchap te onderhou- ‘den. Zoodanig zijn de plegtighedén bij den mid- delftand. Lieden van aanzien en rijken maken I. DEEL. L | veel 162 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. wecl meer omflag. De lagere ftanden zijn aan geene. vaste regelen gebonden, maar kunnen hieromtrent naar welgevallen handelen. e 4 ACHTSTE HOOFDSTUK, Bij den dood van een’ broeder, zuster, of ander lid eener familie, die niemand. nalaat om voor hem te- offeren, worde han ifay. bij dien der ouderen gevoegd, en voor dezelve even- eens en ten zelfden tijde geofferd. Men heeft daarbij flechts in het oog te houden, dat, wan- neer die ¿fays der ouderen naar het Zuiden ge- rigt zijn, de hunne op het Westen moeten uit- zien; ftaan eerstgemelden naar het Oosten, zoo moet de hunne naar het Zuiden gekeerd zijn. Die der mannen zijn op de linker- (meest ver- eerende), die der vrouwen op de regterzijde. Die men de meeste onderfcheiding waardig keurt, zien op het Westen, de andere op het Oosten uit. Zijn er vele ifays in de familie, zoo worden zij naar de graden van bloedver- wantfchap aan beide zijden geplaatst. Na eerst kleine eettafeltjes voor de ifays zij- ner ouderen te hebben gezet, doet de zoon hetzelfde voor zijne andere bloedverwanten ; | doch BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 163 ‘doch hij offert flechts aan zijne naastbeftaanden driemaal zakki, aan alle de andere niet meer dan ééns. ae ee NEGENDE HOOFDSTUK. Behalve de vier offeranden in de onderfchei- dene jaargetijden zijn er nog twee andere, day- no-mat-fouri, en kinitje genaamd. De eerfte heeft ieder jaat in de negende maand plaats, men geeft daarvan eene maand te voren aan: den Overledenen kennis. Gedu- ‚tende de- drie ‚voorafgaande dagen moet men _zorgvuldiglijk zijn hart en-ligchaam zuiver be- waren, Alleen de vader, em moeder, of een ‚van beiden, die! nog’ in léven is, viert de pleg- tigheid, zonder den oudften zoon. `. > ` j De tweede heeft plaats op den verjaardag van den overledenen. Daags te voren moet men hart en ligchaam rein houden, en de offerande alléén voor den ¿fay des overledenen verrigten. Men heeft zich vier en twintig uren achter el- ‚kander van zakké en dierlijk voedfel- te. ort- „houden. | 7 Voorts gelden hier alle de — bi de viér oer offeranden befchrevene plegtigheden , doch L 2 geen 164 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. geen der geofferde levensntiddelen of dranken mogen naderhand worden gebruikt. TIENDE HOOFDSTUK. Voor de offerande bij het graf wordt onder de tien eerfte dagen der derde maand (in het Chineesch bofay, in 't Fapansch faka-mat- fouri) een gelukkige dag gekozen. Na van den vorigen dag af. gemoed en ligchaam in een’ ftaat van zuiverheid te hebben bewaard, gaan de partijen grafwaarts, reinigen hetzelve van gras, onkruid en vuil, fpreiden daarover eene fchoone mat, waarop zij, in ‘de manier, in Hoofdft. VIE befchreven, levensmiddelen offe- ren, en daarna, op de linkerzijde van den /i/ek of grafiteen, een dankoffer brengen aan den God der Aarde. ELFDE HOOFDSTUK: In het Chineefche werk, Ly-ki, zegt men, dat de tweede en derde zoon niet verpligt zijn ‘offeranden te brengen. Door geheel China heen ‘brengt alleen de fofou, of oudfte zoon, het offer. In Japan volgt men de Chineefche wij- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 165 wijze niet ftiptelijk, maar zij, die zich daaraan verbinden, moeten ook tevens de gewoonten van hun Vaderland volgen. Ingeval de oudfte zoon de boven voorgefchrevene gewoonten niet in acht neemt, moeten de tweede en derde zoons zulks verrigten: maar volgt Aij de ge- gevene voorfchriften, zoo moeten zij daarbij tegenwoordig zijn, en de hier boven vermelde taak verrigten. Is iemand in een afgelegen ge- deelte des lands, en wil hij het offer verrig- ten, zoo kan hij volftaan, met in eene her- berg, bij gebrek van een’ ifay, den naam des „overledenen op een ftukje papier te fchrijven, hetwelk, na den afloop der offeranden , ver- brand wordt. | TWAALFDE HOOFDSTUK. De meeste Fapannezen zijn zeer ftipt in het doen hunner gebeden, wanneer zij des morgens opftaan. Eerst wasfchen zij alsdan het gelaat en de handen, fchikken hun haar, kleeden zich, en gaan dan, na de fchuifdeur gefloten te hebben, eenige korrels wierook in het reuk- vat voor den ifay branden, tevens twee- of driemalen eerbiediglijk hun hoofd ter aarde bui- gende, | L 3 Is 166 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Is iemand op reis geweest, zoo verwittigt hij bij de terugkomst de ifays zijner voorouderen , dat hij weder te huis is. Op den dag vóór den eerften van elke maand, of de nieuwe maan, vóór den vijftienden, of de volle maan, vóór den derden dag der derde maand, of het feest der poppen, vóór den vijfden dag der vijfde maand, of het vlaggenfeest, vóór den zevenden dag der zevende maand, of het feest der fiarren, vóór den negenden dag der negen- de maand, of het kermisfeest (1), moet het vertrek, waarin de ifay ftaat, fchoongemaakt , en hart en ligchaam, van des avonds te voren af, rein bewaard worden. Op den dag der of- ferande zelve ftaan de perfonen, die daarin dee- len moeten, vroeg op, nemen den ífay uit de buitenkas, brengen die aan de voor denzelven beftemde plaats, zetten voor denzelven een klein wierookvat, twee brandende kaarfen, en vervol- gens boomvruchten, voortbrengfelen van den grond, of andere levensmiddelen, de vroegfte, die in elk jaargetij te bekomen zijn, doch niet meer dan ééne foort te gelijk; tevens buigen zij zich eerbiediglijk neder. l ‚In- ` C+) De befchrijving der vijf groote Japanfche feesten zal in het tweede Deel volgen, Vert: BIJZONDERHEDEN OVER JAPANe 167. Indien eenig gelukkig of noodlottig toeval den fofou of iemand van zijne familie overkomt, wordt zulks aan de ifays zijner ouderen bekend gemaakt. In het eerfte geval betuigt hij of zij hunne dankbaarheid voor de vriendelijke tus- fchenkomst der ouderen: in het tweede achten zij zich voor eenig verzuim van kinderpligt, of het overtreden hunner bevelen, geftraft. „Bij de geboorte van een kind moet de dag ‘en de.naam van het kind ook aan de voorou- ders bekehd gemaakt worden. Bij overftrooming of brand moet de ifay vóór alle andere dingen her eerst in veiligheid gebragt worden: die te laten verbranden of in het water vergaan, ware eene onuitwischbare fchande. Het verlies der: ifays geldt bij de Chinezen voor de grootfte van alle rampen , en zij vreezen , .uit dien hoofde, met de zwaarfte ftraffen des Hemels te: worden bezocht (1). Ver- (1) De eerbied voor de dooden, en zelfs voor bun, onbezield ftof, vindt men bij de meeste oudere en Jate- re volken, zoowel befchaafde Grieken en Romeinen (zie „onderen anderen cicero, Tuft. Quest., L. 1. 125) A als bij de ruwe, zwervende Noord-Amerikanen, die nooit een oord verlaten, zonder de gebeenten hunner vaderen met zich te nemen, — Vert. L 4 168 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Verhaal van het Dofia-poeder en deszelfs uitvinder KOBOU-DAYSI. Wij hebben dus gezien, dat de Japannezen eene geheel bijzondere wijze van begravenis heb- ben. In plaats van het lijk in eene kist te leg- gen, wier lengte en breedte met die van den overledenen overeenkomt, leggen zij het veel- eer in eene tobbe, drie voeten hoog, derdehalf voet middellijns boven, en twee voeten bene- den. Het is moeielijk te begrijpen, hoe het ligchaam van een’ volwasfen’ perfoon in zulk eene ruimte kan worden bijeen gedrongen ; wan- neer de leden verftijfd, en dus niet meer te buigen zijn. | Een Fapannees, wien ik dit deed opmerken, zeide mij, dat zij dit bewerkten door zeker poeder, genaamd dofia, hetwelk zij in de ooren, neusgaten en den mond des overledenen wisten te brengen, waarna de leden aanftonds verba- | zend buigzaam werden. Daar zij beloofden, hiervan, in mijne tegenwoordigheid, de proef te nemen, fchortte ik mijn oordeel op omtrent eene kunstbewerking, die zekerlijk ongeloofelijk fchijnt, doch misfchien door het Galvanismus , waar- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN, 169 waarvan men de werkingen ook eerst voor on- gerijmd zou houden, te verklaren is. De proefneming had plaats in de maand Oc- tober 1783, toen het reeds vrij koud was. Na dat er op het eiland Defima een jong Hollan-. der geftorven was, deed ik het lijk door den Geneesheer wasfchen, en ftelde het den gehee- len nacht, voor een open raam, aan de lucht bloot, zoodat het volkomen ftijf werd. Den. volgenden morgen onderzochten eenige bedien-. den van de faktorij, eenige Fapannezen, bene- vens ik zelve het lijk, hetwelk zoo hard was als een ftuk hout. Een der tolken, met. name ZENBY, nam toen uit zijne borst een fan- tock, of zakboekje, en daaruit een langwerpig: papiertje, vol van een grof poeder, naar zand gelijkende: dit was het beroemde poeder dofsa. Hij ftak een’ greep daarvan in de ooren, een’ an-' der’ in de neusgaten, een’ derden in den mond, en dadelijk, hetzij door de werking van het poeder, of van eenig bedrog (hetwelk mij ech- ter onmogelijk was te ontdekken), vielen de armen, die-te voren kruisfelings over de borst hadden gelegen, van zelve neder, en in minder dan twintig minuten, bij het horologie af, had. het lijk al zijne buigzaamheid weder. Ik fchreef dic verfchijnfel toe aan eenig ge- heim vergif: doch men verzekerde mij, dat het | L 5 poc- 170 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. poeder dofia, in plaats van vergiftig, integendeel een heerlijk-geneesmiddel was bij eene fpoedige verlosfing. In zulk een geval wordt een beker warm water, waarin men een weinig dofia-poe- der in een ftukje wit linnen heeft gedompeld, aan de lijderes toegediend, die alsdan fpoedig en gelukkig bevalt. Dit poeder wordt ook als het dese. genees- middel tegen oogziekten aanbevolen. Zelfs .wan- neer men volkomen gezond is, wordt eene do- fis van hetzelve in water veeltijds gebruikt, en men fchrijft daaraan krachten toe, die het door de Fapannezen van alle klasfen fterk doet ge- bruiken. Het vervrolijkt den geest, en wer- kwikt het ligchaam. Het wordt zorgvuldig in een ftukje wit linnen gebonden en gedroogd … na gebruikt te zijn, daar het meermalen dienen kan. ` . i ‚ Dezen zelfden drank geeft men aan aanzien- lijke lieden , wanneer zij op fterven liggen. Ver- lenge dezelve ook al hun leven niet, hij voor- komt toch ftijfheid der ledematen, en dus eene: ruwe behandeling, welke vooral in Japan, bij: den overgrooten eerbied voor de overledenen , zeer hinderlijk zou wezen. Ik had de nieuwsgierigheid, mij een weinig van dit poeder aan te fchaffen: maar moest daartoe naar Kidjo, of de negen Provincien „ naar BIJZONDERHEDEW OVER JAPAN. 171 naar de Singous-tempels zenden, welke den uitfluitenden verkoop daarvan hebben, omdat zij- de leer van den uitvinder, kogou-pavyst, Om- helzen. Na deszelfs dood, in het jaar 825 on- zer tijdrekening, kwam dit poeder in Japan al- gemeen in gebruik. De hoeveelheid, die ik be- kwam, was echter zeer gering, en zelfs was- dit eene bijzondere gunst der Priesters, die an- ders nooit meer dan éénen greep te gelijk af- geven. Doch bij mijn vertrek, in 1784, wist ik eene aanzienlijke hoeveelheid dofsa- poeder te. bekomen en mede te nemen. Het was gedeel- telijk in partijen van twintig pakjes elk, met: den naam in roode karakters buiten’ opgefchre-: ven, en gedeeltelijk in zakjes: doch dit was’ flechts een grof poeder, waarin men hier en: daar gouden puntjes zag, en hetwelk waar- fchijnlijk de vereischte kracht nog niet had. Één pakje alléén had de fcheikundige bewer- king ondergaan, welke deszelfs kracht verzeker- de; en dit poeder was zoo wit als fneeuw (1). ` - De ontdekker van het dofsa- poeder, korov- DAYsI, werd met de eigenfchappen van deze kostbare delfftof bekend op den berg Kongo- fen; (1) Zie Aanmerking I. achter dit Artikel, 172 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. fen, of Kimbenfen, in de Provincie Yamotto, alwaar vele goud- en zilvermijnen zijn, en hij, bragt eene aanzienlijke menigte daarvan mede. naar den tempel, waartoe hij behoorde, op. den berg Kojas-an. ‚De priesters van dezen tempel zingen nog lofliederen aan de Goden, die koBou-Days! tot. deze gewigtige ontdekking hebben geleid. Wan- neer hun voorraad op is, halen zij nieuwen. van den berg Kongofen, en brengen het in verniste bekers te-huis. In alle eeuwen is het gemeene volk genegen, om verfchynfels, die onze bevatting te boven gaan, aan de gunst van bovenmenfchelijke wezens toe te fchrijven „ en dus blijven. ook de priesters niet in gebre- ke, de kracht van het dofia-poeder aan de werking hunner gebeden, en dus aan de bij- zondere eer, die zij bij de Goden genieten, toe te fchrijven. Zoodra de verfche voorraad’ aankomt, wordt die in een gevernist en ver- guld bekken gedaan, en voor het beeld van den God Day-nitfi, of Biron-fanna gezet. . De priesters, kringsgewijs om het altaar ge- fchaard, en de koralen van eene foort van ro- zenkrans tusfchen de vingers latende vallen, herhalen zevenmaal vier en twintig uren een gezang, met name Guomio-fingo, waarvan de woorden zijn: On BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 173 On o bokja Birou fannanomaka fodora mani , Fando ma, zimbara fara, fare taj a won. _ De priesters verzekeren, dat men, na deze lange oefening, eene foort van geruisch in het zand hoort; alle onzuivere deelen ontvlieden -het _ van zelve, en niets blijft er over dan het ge- zuiverde dofsa-poeder, hetwelk alsdan onder al- . le de tempels der Singous verdeeld wordt. Kosovu -paysi, zeggen zij, bragt dezen lof- zang uit China, alwaar hij door eenen priester - der fekte van Siaka, die van Malabar kwam, - was overgebragt. De eenige verklaring, die ik daarvan bekomen kon, is de volgende. De zon wordt door de Sintos, of aanhangers van den oorfpronkelijken Japanfchen eeredienst, Fonfio- Daxſin, Dayfingou, en O-Firoumé no Mikotto genoemd: maar de priesters van Simgo geven haar den Malabaarfchen naam van Maka-Bi- ron-fanna-bouts , dat is: de God, die de groo- te duisternis verdrijft. ‘De andere woorden ver- ‚ftonden de Fapannezen niet, die ik raadpleeg- de: alleen erkenden zij ronduit, dat de woor- ‚den zimbara fara, fare taj a won, niets anders beteekenden dan: mijn volle buik hindert mij, eene onfatfoenlijke uitdrukking van gulzige lie- den na den eten: en waarvoor men kinderen waarfchuwt, zeggende, dat hun mond fcheef ' Zou -174 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 20u worden, wanneer zij die uitdrukking be- zigden... Wanneer visfchers hun beroep uitoefenen, ‚ neuriën zij dezen lofzang, overtuigd dat zij an- ders’ betooverd worden, en niets vangen zou- ; den. ` | … Gelijk alle de helden der Oosterfche Legen- „den veranderde koBou-payst meermalen van naam. Meestentijds heette hij storOU- NO- KOU- XAI. Zijne moeder, van het doorluchtige ge- -flacht der ato’s, en aan zekeren DENKO ge- huwd, droomde eens, dat zij een’ vreemden priester in haar huwelijksbed toeliet. Ten ge- „volge dezer geheimzinnige verbindtenis zwanger geworden, bragt zij, na twaalf maanden , eenen „zoon ter wereld, in het vijfde jaar van den nengo-foki (774), gedurende de Regering van „den negen en veertigften Dairi, KONEN-TEN-O. ‘Het kind ontving den naam van FATO-MONO, -of edelgefteente. | - ‚Toen hij twaalf jaren oud was leerde hij de rekenkunde en het lezen aller Ckinceſche en - Japanneefche boeken. Reeds op zijn achtien- de jaar had hij de voornaamfte werken van _CON-FU-T2£E (conrucius) gelezen (1). Zijn (a) Zie Aanmerking II. „BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 195 Zijn onderwijzer was zijn-oom van moeders- zijde, ‘FIOSAN -DAYBOU-OTO-NO-OTARI. Onder zulk een’ bekwamen meester waren zijne, vorde- ringen verbazend: doch hij gevoelde eene drin- gende begeerte, om de werken van sIAKA te beftuderen (1). Een geleerde bonze van die fekte, met name sAMON-GOUsO, die te Lwabou- tji woonde, verfchafte hem eee om .dien wensch te voldoen. Van dien zelfden Geestelijken. bekwam ; hij -ecne vérklaring der lofzangen aan den God Kae- koufo-Goumonfs. Ter belooning voor deze vlijt vergunde hem zijn meester de vrijheid, om, als -eem teeken der inwijding, zijn hoofd. te fche- ren (2), toen hij eerst twintig jaren oud: was, en prentte hem tevens — volgende tien gebo- iden in: I. Dood niets, dat leven heeft. 2. Steel niet. 3: Bedrijf geen overfpel. a Bedrieg niemand. 5. Onthoud u van flerken drank, vooral van zakki. | 6. ee ee — —— (1) Zie Aanmerking III. (2) Zie Aanmerking IV. 176 =. BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 6. Wordt niet driftig. | 7, Verfdei de gierigheid en begeerlijkheid. ` 8. Beoefen met ijver de wetenfchappen. | g. Spreek van niemand kwaad. .. 10, Schuw alle valschheid. Onder den naam van KOUKAI, dien hij fpoe- dig verwisfelde voor dien van sioxou, bekwam hij eene grondige kennis van de leer San- -ron (1). In het veertiende jaar van den sen- go-jen-riak (na C. G. 795) werd KOBOU-DAYSI Hoogepriester van den tempel van FODAYSI te „Miyako, en nam den naam van sloKOU-No-Kou- KAI aan. Toen hij deze waardigheid bereikte, ftelde hij den God des tempels voor, dat hij zich met ijver op de beoefening van alles, wat zijnen eeredienst betrof, had toegelegd; maar dat hij, in weerwil van zijnen ijver, om daarmede volle- _ dig bekend te worden, nog vele twijfelingen had, die de Godheid alléén uit den weg kon ruimen. Deze luisterde naar zijn gebed, en zond hem in den droom een’ geest, die deze woorden fprak : | Het armaa (1) Zie Aanmerking V. BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 177 » Het groote boek der lofzangen, Day-Bi- von-fannafienben-kafi, is echt: gij zult daarin: vele wonderbare zaken vinden.” Nu was de zwarigheid flechts, dit bock te vinden. Lang zocht de Japanneefche Heilig vergeefs: eindelijk ontdekte hij het in de Pro- vincie Yamatto, nabij den Todo, of grooten: toren, ten Oosten, Dronken van vreugde las hij het met gretigheid, en vond daarin wezenlijk verfcheidene zijner twijfelingen opgelost: maar nog vele plaatfen bleven hem duister, en tot opheldering daarvan deed hij ecne reis naar China. In het jaar 804 verzelde dan de Heilig cen Gezantfchap van Geleerden, benevens twee Pries- ters, dat naar Ching werd afgevaardigd, om *s lands Godsdienst te beftuderen. Zij gingen ven Westen van Ofaka fcheep en bereikten de kusten der Provincie Kosjou in de achtfte maand, China werd toen door den Keizer TET-ZONG gee regeerd. Na eene lange reis over land bereikten zij, in de twaalfde maand, de Keizerlijke ver- blijfplaats Tjoan. Ook na het vertrek van den Afgezant bleef kosou in China. De Keizer huisvestte hem in den témpel van Sai-mi-jofi fy en gaf hem verlof, alle de tempels der Hoofd- ftad te bezoeken. Na lang eenen Geleerden gezocht te hebben, in ftaat om hem te onder- wijzen hergéen hij verlangde, vond hij ten laat- I, DEEL. M ften 178 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN: ften in den tempel van Sjorouft cenen priester, met name &YGUA-ASARI , den uicftekendften leer, ling van KOTzI-sANzou. Deze waardige Gees-, telijke nam KoBou’s wensch, om in de leer van SIAKA te worden ingewijd, vriendelijk op, en beval aan zijne leerlingen, den vreemdeling met. alle de achting en eerbied te behandelen, aan eenen afltammeling van den God — fou verfchuldigd. «Na zes maanden las kosou. in den tempel den lofzang: Dayfi-Tyfou-Mandera, en wierp. bloemen in de lucht, die alle nedervielen op. het beeld van den God Day-nitfi-Gakouwe. De eerwaardige asar: maakte uit dit wonder op, dat de oorfprong van xogou waarlijk goddelijk was: hij ordende hem dadelijk tot priester, door eene befprenging, die naar onzen doop, gelijkt, en fchonk hem het daartoe gebmikee bekken (1). In de zevende maand verklaarde hij den tof- zang: Kongo-Kay-Day-Mandera, en werd be- vonden zulk een’ hoogen trap van volmaaktheid te hebben beklommen, dat hij in de achtfte maand de waardigheid van Denbo- Afari, en daarop die van Hoogepriester bekwam, bij wel- ke gelegenheid hij vijfhonderd zijner geestelijke (1) Zie Aanmerking VI. BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 179 mhedébroeders onthaalde. Asarı fchonk hem verfcheidene boeken met gezangen ter eere der Goden, alsmede: derzelver afbeeldingen ( Man- derd), op lange rollen geteekend, en alle de noodige rgereedfchappen’ voor den eeredienst. Daarop-fprak hij hem dus aan! | s Er ‘was! in-oude tijden een God, met na- me Bierou-fanna Sesfon-Siaka, die zijnen leer- ling Rtumto-nosats vele wonderbâre zaken ver- haalde, die hij weder aan andere leerlingen me- dedeelde, én hunne leer werd van vader tot Zoon: overgeleverd, tot den tijd vañ rouKou- DAYKO -TGI (1), vam den Keizersftam roe Cranc). ‘De latte doopte (of befprengde ) drie Keizers, namelijk, in het achtfte jaar van den nengo (720), den Keizer cen-zo (HIVEN- TSONG), bij deszelfs terugkomst uit Indiën, en naderhand de Keizers zivick-zo en TAYy-zo (sou-TsoNG en TAY-TSONG). Daar gij nu ecn man van groote kundigheden en ijverig in uwe ftudien zijt, zoo .maak ik u een gefchenk van alle mijne boeken met lofzangen, van alle .mij- ne handfchriften, en priestergewaden…” ; Kosou nam deze giften met de hartelijkfte dankbaarheid aan, en bragt ze naderhand met re zich (1) Zie Aanmerking VII. Me 180 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. zich naar Japan, maar nice vóór dat hij God: gebeden had, hem te befchermen op deze ge-: vaarlijke reis, waarvan het geluk zijns Vader- lands afhing; hij voegde er bij, dat her hem alleen fpeet, dat hij. te ver gevorderd was in: jaren, om zich behoorlijk van de verpligtingen. te kwijten, die hij aan de weldadige. SS verfchuldigd was. Asari droeg echter zorg KOBOU te — gen, dat de gegeven mondelinge ophelderingen, omtrent de plegtigheden, die hij had te vervul- len, geenszins genoegzaam waren, maar dat hij. hem aanbeval, de hulp van des Keizers fchilders daartoe in te roepen. Dit gefchiedde. Liss- SON, de fchilder, en tien zijner ambtgenooten leverden getrouwe afbeeldingen van de voor- naamfte plegtigheden. De Keizerlijke metaal- fimelter, yoTyusin, maakte de tempelgereed. fchappen. Meer dan: twintig der meestberoem- de Chineefche {chrijvers gingen aan het affchrij- ven van alle de boeken der lofzangen, zoo voor den openbaren als huisfelijken eeredienst, en deze kostbare voortbrengfelen werden aan SIOKÓU-NO-KOUKAI vertoond. - Eens toen hij een bezoek afleide bij raujo- SANso, den Hoogepriester, verhaalde hem de laatfte, dat ook hij in zijne jeugd zijn Vader- land Kaifinkok, of — Fannia , ten Noor- den BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 181 iden van: Indis, verlaten, en geheel Hindostan doorgereisd had; na eene..bede aan den God Siska, dat het hem behagen mogt, zijne leer — -ayer de geheele Aarde te verfpreiden. In Chi- na had hij zijne pogingen reeds met voorfpoed -bekroond gezien , en fu het plan opgevat, om ‘die leer ook ‘in Japan te verkondigen. Doch ‘au hij hem (stOKOU:NO-KOUKAÍ) hier. met het- „zelfde ‘voornemen ontmioêtte, zou hij dien togt «ftaken. Hij bood hem dus, als hulpmiddel ‘tor zijne onderneming, het. boek Keigan-rok-fara- -mietskio aan, uit het Hindostansch in het Chi- “meeésch vertaald, en'-alle- de werken, in hand- -fchrift,- door hem op zijne reizen verzaméld. ‘Ook. deze. gefchenken secivaarthie KOUKAI met ‘vurige dankbaarheid. dk ‚In het jaar 806 keerde onze Heilig 1 naar r Ja- Pan terug, verzeld door:FATjEBANA, eenen man, «wegens zijn uieftekend :{chrift beroemd. .. Toen nam hij den naam? van kouBou of KO- gou aan. De: Gefchiedfchrijvers verhalen, dat, nadat valle de: priesters ten Hove waren opge- „roepen, om op hunne beurt te prediken, Ko- ‘Bou tor het onderwerp zijner eerfte leerrede de onfterfelijkheid der ziel verkoos, waarvan de ‘Fapannezen: tot hiertoe flechts verwarde denk- nen: hadden. | | M 3 _ Daar 182 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. yy Daar ons. ligchaam. door God: gefchapén is,’ zeide KOBOU, 5, zoo is het mijn gevoelen, dat de ziel des regtvaardigen moet oprijzen ten Hemel, en wederkeeren: in den fchoor:. van ha- ‘ren Schepper,” De andere Geestelijken ontkenden ‘dee vóor- ſtel, en maakten allerlei tegenwerpingen . tegen hem. Kopov ontwikkelde toen zijn vootſtel, en droeg zijn gevoelen ten allerduidelijkfte voor. De Dairi, of geestelijke Keizer, diè met de grootfte aandacht naar hem luisterde, zeide, dat hij de voordragt en gegevene ophelderingén vol- komen begreep, maar’ den, grond der ftelling ontkende. Toen verhief Kosov) zijnd, zamenge- vouwene handen ten Hemel, en bleef eenigen tijd in diep gepeins verzonken. Eensklaps' zag wen vijf heldere ftralew rondom zijn hoofd. De Dairi; diep bewogen, viel met. het aangezigt ter aarde, en alle de hovelingen volgden zijn vaotbeeld. De priesters, verplet op het -gezigt van zulk een wondet, vielen ‘op: de knieën voor KOBOU , en hielden: * met. hem: te -rede- twisten. … Deze — had — — i — ring, van: saGA-TEN-o. De oude Dairi nam KO- Bop: tot zijnen leermeester. aan, en werd, op zijn verzoek, volgens de leer van Siakæ ge- — ; iets, hetwelk toen zonder voorbeeld x was , BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 183 jwas, en federt ook geheel in onbruik geraakt ds (1). S Na (1) AANTEEKENING van pen VERTALER. Volgens kimprer, die over den Godsdienst van (‘Fapan. zeer uitvoerig is, zijn er drie voorname fekten in dat land: de Sintos of de aloude en heer- féhende Landsgodsdienst, die met de Staatkunde te zamen hangt, en waarvan de Dairi, of. geestelijke Keizer, te Miyako het Opperhoofd is; deze Gods- dienst bekommert zich (zegt KÄMPFER) meest om „den gelukftaat in deze wereld, en heeft van de on- fterfelijkheid der ziel, en den toekomenden ftaat van geluk of ellende flechts duistere en onvolkomene .bevattingen, terwijl bij meer de aloude Ondergoden of de ftamvaders der Natie, dan de hoogfte God- heid vereert. Het is dus niet te verwonderen, dat de Geestelijken- van den toen alleen regerenden Sir- tos-Godsdienst zoo vele zwarigheden maakten tegen de ftellige leer der onfterfelijkheid, door kKoBou ge- leerd, als ijverigen aanhanger der leer van SIAKA of BUDDHA, die, uit Hindostan afkomftig, volgens ‚de fraaije vergelijking van KÄMPFER, hare wortelen en takken, gelijk de Zndiaanfche vijgeboom, door geheel Asië tot aan de uiterfte einden van het Oos- ten heeft uitgebreid. Deze leer toch, eene verbe- teringven zuivering van het ftelfel der aloude Bra- minen, en waarfchijnlijk nog uit de tijden vóór on- et M 4 - ze 184 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Na dat de nieuwe leer algemeen over her Rijk verfpreid was, begreep de Dairi, dat de ‘vertaling der boeken van Siaka in de Fapan- fche. taal eene onwaardeerbare weldaad zou zijn. ze tijdrekening afkomftig, (toen BUDDHA den beel- dendienst van de talrijke monfters met vier armen enz. trachtte te zuiveren, en:de volkbedervende verdeeling in kasten of erfelijke flammen te vernie- tigen,) leert -ten allerfterkfte belooning en ftraf na dit leven; de belooning is de plaats Gokurakf of eeuwigdurend vermaak (ver{chillend in trappen; naar mate der verdienften), de ftraf is de plaats der ek lende, Dfgokf, waar echter de boozen niet voor altijd vertoeven, maar, na een’ genoegzamen tijd om hunne zonden te boeten, eerst in de ligchamen van verachtelijke, daarna van meer edele dieren, en eindelijk weder in die van menfchen worden toe- _ gelaten, als wanneer het in hunne magt flaat, om, door een deugdzaam gedrag, zich voor de eeuwige gelukzaligheid vatbaar te maken. Het fchijnt bijna, volgens deze opgave, zoo als men ze bij KÄMPFER vindt, dat de leer der zielsverhuizing, die aan de Siaka- of Buddha-leer elders bijzonder eigen is, in Japan nog eenigzins meer ten behoeve der zede- lijkheid is gewijzigd geworden; en het zou niet te verwonderen zijn, zoo KOBOU-DAYsI hieraan niet weinig aandeel gehad had. Men kan hem, volgens onzen Tekst, als den cigenlijken invoerder der Sie- ka- BIJZONDERHEDEN OVER: JAPAN. 185 sja. Kosov gaf dienvolgens «dchtereen iuit „het boelv-der: liederen, Diay-mets-gio; dan: de Bo- day-finrou (over den. ftant-der, ziel na den dood) „en! de Sit-frusfinron. ‘Door een diep nadenken: over alle de: gefchriften y zoo van zij- me als van’ andere ſekten, befpeurde hij, dat de grootfte geefels der menfchen zijn: De Hel, de: Vrouw yale mensch, mes, een: be- dorven hart, en dé oorlog. Qok.ftelde Kosou het boek Siou-Tiou-Sisron op, behelzende de den :grondftellingen van — s — aamelijk; r'a) “De: scleniider pat Ponts ‘gaan, tia den ©. dood, over-in de ligchamen:van fcha- pen, 27202 : Y pet gsi ia ER $ f rj i. ka-leer in. „Japan, aanmerken, Dit . Godsdienstftelfel vatte, . volgens. DU HALDEs. „reeds federt., het jaar 65, doch volgetis KÄMPFER, eerst federt 518 na C. G., in China voet, alwaar de ftichter van hetzel- ve, onder den naam van ro, als eene ‘Godheid vereerd wordt, en deszelfs priesters Bonzen heee ten, die de meeste tempels bezitten. — De derde Yapanfehe Godsdienstgezindte is de wijsgeerige. fek- te van Siuto, met die. van coNFUCIus Overeenko-~ mende, en welke leert, de deugd om haar zelve te beminnen en te beoefenen. ‘ M 5 186 =. BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Pin. De wijste menfchen. moeten niet .ver- D zaimen,den-Goden voor we — * dank œ betuigen. r ' 198.) Ont in dit.en het volgende leven elut» ve so ckig te zijn, moet- de regtvaardige zijn ~~ ico chart zoo zuiver —2* als dat van cen kind. ` —* De — moet ies ren * — bewaren ;’ als hij het ontving in den 9b >= gnoederfchoor, en,» naar’ mâte hij toe- Arto meemt in. jaren, moet hij her van alle fmetten rein houden. 152) Der ziel desgencn 3» die: deze (gebaden oct vfehende,'-zal im het ligehaam van den laagften booswicht overgaan. ng 6.) De belooning desgenen, die zich met iyver op de verhevenfte ftukken in de leer van Siaka toelegt, zal beloond wor- bi den met de zielsverhtizing” in“ hee’ lig- LI chaam van een” def deugdzaamfte pries- ters dier Gezindte. 7.) Het is noodig, in dit leven het hart ge- rust te ftellen nopens den ftaac der ziele na. den dood. Hen 8.) Elk, die wel onderrigt is in de leer van ‘Siaka , moet elke, onreine begeerte in “Zijn hart onderdrukken, en zich ootmoe- dig aan Gods geboden houden. 9.) -BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 187 . © <Men mag’ volftrektelijk geere bijzondere ni vic gevóelens omhelzen, maar moet een vol vertrouwen flellen in de ‘leer van Siaka. de De Rijke, die de negen voorgaande ge- „sboden beoefend ‘heeft, moet tempelen bouwen, en die met alle de noodige fieradenèn gereedſchappen ‘voor’ den Tab. —— toerusten. | | „Ziedaar ad een — der leere van Sia- ‘ka, nog door de priesters dier gezindte ge- heerd; 9) qo Gedurende d Regering van zjÚN:wA-ten-o, den. dieten vijfdigften Dairi; in: het eerfte jaar ‘der: nengo-fert7o . (824); in de derde maand, -was ‘er éene' ontzéttende droogie in het” geheele Kijk: Toen gelastte de Dairi aan xosov, om in den tuin van Sinzenjen om regen te bidder. Wert oide priester, -mét Jamie ‘syUbIN-Fdst , eisch- ‚ de voorkeur “WE hem', Hit ndofde’ ER zijne ‘hooge jaren, werd” loog ‘Aij begon dus ‘zijne gebeden, en verzekerde het volk , dat cr wa zeven dagen regetr ZOP vallen. In den’ mor- gen «wat? den zeveridén dag’ bétrok'dé lucht, en er reës een: hevige ftorm',’ die den’ Datri ‘zeer verheugde :~ thaar de regen ftrekte zich niet ver- der uit dan ‘de Hoofdftad': er. viel ! gcen droppel itr de gewesten des‘Rijks; ~~ * Toen 188 BIJZONDERHEDEN OVER ‘JAPAN. Toen beloofde xobou⸗ door æijne gebeden, cen’ algemeenen. regen, door, geheel Japan, in zeven dagen te zullen bewerken. Maar niette- genflaande.. zijne. vurige, fmeekingen „’ bleef rde lucht volkomen droog. : Hij befloot:hieruit , dat de: oude sjunin- Fost, door, zijne:gebeden, alle de. Goden des., watersnaar „één punti: had ge- lokt, en zeide dienvolgenstot;-één’-zijner leer- lingen, dat de God der wateren, ANNO-KOUDAS- TIa RUWO snin «eenen vijver „nabij! dens‘ tempel woondes. hij „beval, hem dus, op.ote letten „of hij geene fporen dier Godheid op de opper- vlakte. des „waters kom giens hetwelk, een on- misbaar. teeken van regen zou. zijn. . „De, leerling begaf zich. daarheen, met-nog vier-ândere. zijner medgezellen.; Alle vijf „befpearden-zij nu -on- derfcheidenlijk..de..gedaante,,.van een’? draak, negen; voeten. lang, en goudgeel. Kopousver- zuimde niet, deze omftandigheid.aan den Daini mede te, deelen, die WAKINOMATSOUMA. gelastte, die Godheid te offeren. Des avonds van. dea zevenden . dag . werd de geheele. lucht mee dikke wolken bedekt: de donder. liet. zich van able zijden. hooren „en de regen, viel: zoo, fterk, dat de vijver overliep en‚men vreesde, dat het aly taar zelve, door het geweld:der overftrooming, zou weggelleep:. worden. Gedurende driemaal vier en twintig uren hield de regen in, het gan- {che BHZONDERHEDEN OVER: JAPAN, 18g, fche land aan. De Dairi; met dezen- airflag ten hoogfte ingenomen, overlaadde den Heilig; met kostbare gefchenken. | Omtrent dien tijd werd ook de vijver nabij. den tempel, in de Provincie Kawatje; eens- klaps droog, tot groot. leedwezen der priesters. Kosov nam zijne toevlugt tot, het gebed, raak- te toen eene.rots met dén vinger aan, én een ftroom zuiver water gudste daar ‘uit. Bij die ge- legenheid bekwam de tempel den naam van Rio» fen-fi, welken hij nog draagt (1), Men verhaalt, dat op zekeren dag, terwijl kosou zijn gebed deed tot Fondo, den God des Hemels, een fchitterend licht, fchijnbaar uit zijn ligchaam, hem eensklaps omgaf. Op een’ anderen tijd, terwijl hij, volgens de gebrui- ken van Soui-fo-quan, bad (2), fcheen zijne Kamer vol water te zijn: dic werd, volgens ide leer van Siaka, aldus uitgelegd, dat zijne ge- dachten op het water gevestigd waren, terwijl die der priesters van de andere fekter zich tot aardfche dingen bepaalden, waardoor hunne ges beden krachteloos bleven. Hij had ‘ook nog andere wijzen van — die de oe niet bewaard heeft. In (1) Zie Aanmerking VIII. (2) Aanmerking IX. - 190 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. “In het zevende. jaar van den. pengo korin: (816), teisde hij naar de Provincie Kinokoune s om eene gefchikte plaats te vinden tot het op- rigten van éenen tempel. De berg Köjufan kwam hem als zoodanig ‘het’ beste voor, en dáár bouwde hij den tempel van Kongo-Boufi. — _ In 823 fchonk hem de Dairi den tempel van Fofi te Miyako, alwaar de Fapannecfche Hei- lig eene kapel oprigtte, geheel in den trant van den tempel Syrioff in China, en twee dagen in het jaar bepaalde voor den doop of de befpren- ging des volks. De priesterlijke kleederen, die hem door zijnen meester, Ky-QUA, waren gege- ven, en de rozenkrans, waarvan hij zich door- gaans bij het bidden bediende, maken een ge- deelte der Schatten van dezen tempel uits ` - In 835 bekwam hij nog eenen tempel van den Dairi, op den berg Fakawo, in de Pro- vincie Yamasfsro, waarvan hij den naam veran- derde; en in 834 verleende de Dairi, NIN- MIO-TEN-O, hem de vrijheid tot het bouwen in zijn eigen Hof des tempels van Singou-in, naar het model van een dergelijk gebouw in her Chi- neefche Keizershof. Hier werden van den acht- ften tot den veertienden dag der eerfte maand van ieder jaar gebeden gea voor .’s Volks heil, Op BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN: 191 Op :zijn rvérzock werden ook: drie onderwij- zers aangefteld ; om elk één der drie boeken, Bayt F — en Fiomio, tè ver~; klaren... . Kosou eindigde zijne. loopbaan in dn — van ongo-Gouſi, na zeven dagen met zijne leerlingen in het gebed aan den God Mirokf> tè hebben doorgebragt. Zijne fpraak begaf hem, en hij'floot zijne oogen. f « Het lijk van den heiligen man werd niet da-. delijk begraven, maar in den tempel bijgezet. 