Spectatoriaale schouwburg : behelzende eene verzameling der beste zedelyke tooneelstukken, byeen gebragt uit alle de verscheiden taalen van Europa : met nieuw-geinventeerde konstplaaten versierd
Karelt K A R E L. Heer Graaf! De Graaf, ep syn orlegie ziende. Ten twaalf uuren wil ik vertrekken. K A R E L. Ten twaalf naren? Margen middag? /De Graaf, Neen , deezen nagt. Ka- i*4 De Graaf vanOlsiace. Kareu Deezen nagt? De Graaf. ' Ja, deezen nagt. (JKarel gaat benen ; Julia luistert bent iets in 7 oor , en by geeft baar door gebaar- den te kennen , dat by baar begreepen beeft.) NEGENDE TOONEEL. De Graaf» Julia, nog op een* af- ftand blyvende. De Graaf, mymerende. Nu nog maar eenige uuren ; dan ben ik vfy. (ffy werpt zig in een* leuning ft oei, en zegt , na eene wyl xwygem:) ó Myne Emilia! Ongelukkige egtgenoo* tel Ontvang deeze traan — als een offer van myne gamfche ziel ! (#y breekt wederom af 9 en tragt , ge» duurende zyn ftilzwygen , de ontroering van zyn ge* moed te overwinnen.) Alle myne pligten zyn nog nietvolbragt; — ~ ik moet als een deugdzaam man 'van de waereld fcheideo. 't Geluk van myne zuster, van myn' vriend — Hm 1 Is 'er niemand ? Julia, naderende. Wat is 'er van uw' dienst, Heer Graaf? De Graaf. Zytgy 't, zuster? Julia. Ja, heer broederl zo als gy ziet. Ten twatlT uuren dan? De Vtïdi Biüitf. It5 D x Graaf. Roe? Julia. Om roiddefrnagt zal Mynheet de Graaf ons verlat- ten? Ik zal alles gereed maaken. De Gaaaf, ter zyJe. DieJostongJ Julia. Gy zoic dan zonder affcheid te neemen op reis gaan? Di Graaf, Neen! Julia. Wat kan 't fcheelen? Maar hoor, broeder! Ten twaalf uuren is 't zo onveilig wegens defpooken I My dunkt , — • 't zou beter zyn by dag. — — Ds 6 u a r, Geen uur laater ! Julia. Geen uur laater? Hoe fpytig! Ei, broedertje! ik ben wel een zeer goed, teêrhartig meisje, maar fom- lyds ook even fpytig als gy. Om de waarheid te zeg-* gen, wy zullen ons om u het hair niet uitplukken. Neen , neen ! Wy wenfehen u van harte een geluk kige reis ! De G r a a r. Uwe fpotteroy is fcherp! Julia. Neen , neen, 't is ernst, wezenlyke ernst! — ■— Doch (lil! Ik zie wolken op uw voorhoofd; ik zat tfhreeken, en van iecs angenaamersfpreeken,— • van 1*6 Di Graaf vaïi O l* bach. vin uwe Emilia ! Een weinige rieuwspteripheid znft ge my wel vergeeven. Is het dan om uwe Emi- lia, dat ge ons verlaat? De Graaf. Alleen om myne Emilia. Julia. Bravo ! Ik moet u pryzen ! Gy zyt nog een van die ouderwetfche minnaars. Maar gy hebt evenwel» dunkt my, geen overleg genoeg gebruikt; uw be- fluit is veel te haastig voor een' filozoof. Al is de dood van uwe Emilia zeker, (waaraan ik met uw verlof nog twyfel,) zo weet ik nog niet, of uw ge- drag wel overeenkomt met het karakter, dat ge u tot kier toe aangemaatigd, en met de zedelesfen, diegy anderen gegeeven bebt. Ik herinner my nog eene wyze en nutiige fpreuk, die myn broeder my, nog kort geiteden , zeer overtuigd en overtuigende voor- preekte: „ De wyze moet by een dreigend ongeluk „ voorzigtig ,-— by een onvermydelyk ongeluk ftand- „ vastig, — en by een gebeurd ongeluk geduldig „ zyn/' Zo \ den goedhanigen zedenmeester geltefc de , deeze zeer goede les op zig zelven toe te paj- fen , — f— D E G R A A F. Gy martelt my ! Julia. Eene nieuwe vinding ! Door troostredenen marte- len! Wat zyn de groote geesten weeke fcbepfels! Zo hmg 't 'hun «aar wenscfe gaat , zien zy van eeoegroót- fche hoogte met een medelydend oog over alles he* ■enj guar co dra hun *t miafte fchorr,, — liggen zy Hap- VYfU Binvt. ny flap en magteloos op den frond. (De Graaf zugt.) Zugt vrv ; maar de waereli te verlieten ? N ee ^ | Ik herroep u. 't Is de tyd nog niet ! De wae- reld kan u nog gebruiken, al wilt gy van baar niet meer gediend zyn. De Graaf, ' Ik moet reizen , ik moet I TIENDE TOONEEL van Wbknin, de üoorigen. J u L i a , bem te gemoet hopende, zegt zagtfrs: Weet ge?— - van Wernin, nagtjeu Alles! De Graavin kan haar naauwelyks tegenhou- den. J V L- I A. Wy zyn byna gereed. {Overbid.) Rom, Myn- heer van Wcrnin! Neem aftcheid. Myn broeder gaat te middernagt op reis. VAN WlRNlN, ïk heb 't gehoord. Maar Graaf! Ik verzögt a om uitfte!. De Graaf. Ik heb myn woord gehouden. Val my niet lastig, Wernin! Niets ter waereld kan myn befluit veran- deren. Julia. Niets ter waereld? Uwe Emilia ook niet? 1*8 Dl G H A A F VA» OltlACli D E G R A a r. Acbl — wreedel Julia, ontfteld. Mynheer van Wernin ! Spreek ! van W b i n i ». Heer Graaf! 't Was niet zonder reden , dat ik o nog tot uitftel zogt te beweegen. Uw geweezen audi* y teur Fircbland — zegt, — dat hy nog aan *t ver- lies van Emilia twyfeitj — De G r a 4 f. # Hoe? TAN WERNIN. — Dat men wel gebeenten van verbrande iigcbia- men onder 't puin gevonden heeft , maar dat men die houdt voor overblyffels van Emilia's nabeftaanden en van de overige huisger ooien: dat 'er, eer het huis inftortte, eeuige foldaacen onder *i geleide van een* oud 9 Officier waren ingedrongen , en dar het zeer rtaarfcbynelyk was — De Graaf. . Waarfcbynelyk f Een koele , droevige troost f Neen Werninl Ik heb te veel bewyzen van myn ongeluk t Men heeft op myn verzoek in 's vyands leger zeer naauwkeurig nafpooringen gedaan ; men fceeft zelfs in de afgebrande ftad ieder buis, ieder hotkje door. gezogt, maar alles beeft «enpaarig myn verliet bevestigd. ELF- V Y * © * B E D R T F. r < ïcj E LFfi E T O O N E E L. D.R G R a a v IN , de voorigen. DeGraavin, zagt tegen Julia. \ Wordt tyd, Julia ! Zy is buiten zig zelve. (Te- gen van Wernin.) Hebt ge met hem gefproken, Mynheer van Wernin? van Wernin, zagt. Volgens onze aflpraak. Db Graavin, overlaid. Myn zoon! ik hoor^ gy wilt ons deezen nagt reeds verlaaten? D e G R a a r. Mevrouw!-*- Ik vind nergens rust, dan inde een- zaamheid; elk weet myn geheim;— elk plaagt my! Julia. Dat raakt ons » mama ! D E G R A A F. Meisje, meisje! gy kwelt my! Julia. Milfchien! .. ,. D E G R A A p; Moet ifc my wreeken ? Julia. Zo gy wilt. % \ Di Craaï. Die feeks weet, dat ze niets t$ vreezen heeft l (Terzyde.) Is de Heet van Wernin uw vriend? , Julia, Zekerlyk. - ^ ^ I0o Ob Graaf tan Olsiaci; D e G 1 A A F. Nleti mecr? J üLi a , baart wgen nederfiaandei Welk eene vraag! D * Graaf. Ik weet genoeg f Julia ! (Hy voegt zicbbyden Heer v*ntrernin.)Vtfm\n\ Eer ik vertrek — wilikmyne zuster uittrouwen; ik heb etn' braav* man voor haar uitgezogt. Wat zegt ge 'er van? vanWkumn, Ik? DiGiaaf. Zal ik Julia uiitrouwen? VAN WERNIH Ja — (Hy ziet Julia met een befcbroómden be* droef d gelaat aan.) indien uw geluk — uwgenoe* gen — als — (Hy xugt.) D * G R A A F. Geef my uwe hand, zuster! {Tegen de Graavin.) * Mevrouw 1 — De Graavin. Myn zoon, gy weet myn* wil. De Graaf, Julia naar *yn' vriend leidende. Ikzalmy wreeken, Julia! (Hy legt baarebani in die van den Heer van Wernin.) Wernin I — Gï zok my wreeken. * Julia. Broeder, broeder! f AW V Y * È * Beuh. tit van WrBRrN, vefrdktvan blydfcbap. 6 Myn vriend! — D E G R A A F. Gy zyt myne Julia waardig. Die was myn laatÓe, tnyn aangenaamftejüigt; 't is Volbragt ; vergun nu — De Graavin. Neen , myn zoon! neen! Ik moet u nog kngei zien. Ds Graaf, zig tegen baren boe- zem werpende* 6 Myne tedere moeder! Dé G r a a v i n. Deugdlievend mensch J Gy maakt allei rondom tt gelukk'ig J En zoude gy — gy alleen ongelukkig zyn? (Zy vertrefo baaste/yk.) TWAALFDE TOONEELj Julia, de Graaf, van Wkrnin. De Graaf, haar tederlyk naziende» VoortrefFelyke vriendin! Haar hart breekt ! — — » Myn ongeluk fleepc haar wegl — — vawWérniw. Uw ongeluk? Neen, vriefcd! Gy zyt niet onge» tokkig, zo lang gy anderen gelukkig maakt. Dr Graaf. Dit geeft my flegis voor een oogenbük nut* Ia **« 732 D e Graaf tan O l f * a c «• ,: l v a w w ft * ]fr*"Hr~ Neen, heer Graaf! Gy zyt gelukkig — volftrèfce gelukkig; gy maakt het geluk uitvin haar, die u dier- baarder ia dan uw leeven ! Di Graaf. Hoe? YAhWEkpiN' Eedaar ; — Vergader thans alle uwe ftaüdvaitigheid, oa' — uw geluk te verdraagen. t De Graaf. Myn geluk ? DERTIENDE TOONEJELi Devoorigen, de Graavin, Emilia* (t>e Graavin en Emilia komen binnen , zonder dat de Graaf bet merkt. De Graavin doet veel moeite om Emilia tegen te honden , die van baar 9 kant de uiterfte ongeduldigheid laat blyken.) Julia. Ja, jal Gy klaagt over ongeluk; én — gy zyt ge- lukkiger, dan gy meent. D E G R A A F. Zusier! (Zeer ontroerd.) Welke gedagten! Zoa 't mogelyk zyn? Spreek! — Spreek! J v L I A. Gaa ; zoek nw geluk! (Zj keert den Graaf naar zyne moeder, die ondertuifcben genaderd is,eu dên *yne regterbandftaat; Emilia ftaat eenige fibreden met- ■ Vt»Bi BtMYt, 133 ieerder te rug, ze dat de Graaf, half naar zyne moeder gekeerd zynde % baar niet ziet.) Di 'G r a i v i R. Myn zoon! myne moederlyke tederheid doét my nog eens by a komen. Ik kan u niet latten vertrek- ken, zonder eersruvve goede daaden beloond te zien. Omvang van myne hand den prys, dien uwe deugd verdient; — (Zy neemt Emilia's band en legt de? zelve in die van baaren zoon.} den eenigften , die uwer waardig is. Dei Graaf, Emilia ziende* ^milia?— Hemel! Em ili a, bi zyne armen vallende. Orlheimf ó Myn Orlheim! ,Dl GlAAFi Zytgy't*— Emilia! (ffywykt t,e rug.)Noem — r jjy leeft immers niet meer ! Welk eene hersfenfehimj £ MI LI A. Kom in myne armen; — — zie*— — voel—* Be Qraai, Emilia! dierbaarfte Emilia ! Gy leeft! Onuit- fpreekeiyk geluk ! (Na eenè tmfebenpoozing 9 geduu- rende welke alle de aanwezigen den boogften graad hunner aandoeningen door gebaarden uitdrukken , fiaat de Graaf bet o*g op de Graavin, rukt zig to? uit de armen zyner Emilia , en werpt zig aan de t veeten zyner moeder.) ó Myne mpederi Welk eene vreugd bereidt gy voor myi Kan ik ze verdraagen! (De Graavin beft bem op.) Wernin! Zuster f Ik 1 3 zie 134 De Graaf ya|ï Ot«BACiu zie u van blydfchap fcbjeien ; w*t {al ik tot wsr ge» luk doen? Wat? / Julia. Niets! Ziet ge, myn broeder! Nubep ik weerom uwe weekhartige zuster 9 ik was niet zonder reden za uitgelaaten. D E G R A A F. ó Kleine guit! Ik ben geheel buiten njy zejven, Myn e Emilia! Ik heb u weder! ü! Emilij. En ik u, myn Orlheim! Nimmer — - nimmer zal ik u uit myne armen laaten. — Nimmer! —Hoeveel fmart heb ik gevoeld! hoe veel traanen vergooten ! En thans — aan uweg boezem ! — — welk eene vreugd ! Zy maakt my fpraakeloos. — Laat my — laat my u — eeuwig bezitten ! QZy beft di banden met een verrukt en biddend gelaat omboog, en zegt na eene korte tusfebenpoozing .•) Myn ge- liefde! Zo de Hemel myn gebed verhoort, zullen wy onuitfpreekelyk gelukkig zynl Enhy zal het verhoo/ ren; want nooit was het vuurjgtr. LAATSTE TOONEEL, van Stornfels, Je yoorigen. van Stornfels. Die was gefopt! Zowaar ik leef! Die was gefopt J Uw dienaar, heer Graaf! De fchurk h?ef( zyn looa gekreegen. D e G R a a r. Wie? * VAN Vyfdi BiMYi. 135 VAN STORNFELS. Pie windhoad, die hofmeester. Heer! ergei^fcfaob* bejak heb ik nooit gekend ! Maar gy hebt hem be* trapt. Nu kan de Heer van Kulpel raspen. Emilia* ó Myn vader! — — Di Graaf, verminderd* Hoe? Uw vader? vanStornfels. Zie daar, myne dogterl Zyt ge hier? Zie! (Hy tvyse op den Graaf.} Dit is onze weldoener. Emilia. Onze weldoener, vader! en myn egtgenoot! VAN 5T0RNFELS. Hoe! hoe! hoe! üwegrgenoot? Emilia. Ja; myn egtgenoot, myn Orlbeim, dien ik zo lang befchreid en verlooren geagc heb. VAN S T O I N F I L S. Dat is , — zo waar ik leef, — zonderling l —•— Gy zyt immers de Graaf van Olsbach? De Graaf. Eetst federt het (luiten van den vrede» toen de Ko- ning my met het Graaflbhap en met deezen eicel be- gunftigde. Myn geflagtnaam is Orlhehn. VAN'tfaiNMU. Orlheim ? Hm , hm ! Otlheiu? Baoaytg* demon zelf» dfen ik by dat geval té Ranfier Vnagfc uitde» flaap wekte. I + # Dt 1.3$ Pi G r a a f; t a h Olüa c h. De Graaf. TeRamfter? Neen, heer Overfte! Myn party was zekere Trómmsberg. van Stornfels. Die was ik l Ik heb mynen eerlyken naam ook moe- ten verloochenen. De Graaf. Waarom ? van Stornfels. Och! die verwenschte windbuil, die daar in myu', degen liep, heeft hier nabeftaanden; die konden my ligt een nieuwe kool ftooven ; daarom noemde ikipy Stornfels. Maar alles is nu voorby; ik heb de histo* torie aan den Minister' verteld, en hy heeft me zyiie béfcherming beloofd. Maar, heer Graaf ! heer Graaf! uwe luiden waren toen regte Tchurken , dat ze te^en alle teden dé Had in brand ftakên; neem 't me niet kwaaly k ! Ik hoop dat het ionder uw bevel gefchied is. D E G R A A F. Zekerlylu van Stornfels. Maar men zeide my, dat gy gebleeven waart. I^Ly- ne dogter heeft, zelfs in eene kerk niét verre van Ramfter uwe begraafenis gezien. D E G. R A A F. 'tis eene misvatting. Myn neef. was komman- dant v zyne orivoorzigtigheid koste my myne rust , én hem zyn leeven. *"■ ' * * VAlï VAN STORNFELS. Pat's goed! Dat 's goed, zo wair ik leef! Ik er- gerde me reeds. Vergeef me, dat Ik u te voorën brandftigter genoemd heb! Gy zyt een braaf man! Maar — - van uw' neef mag ik niet zéggen wat ik denk, 't is goed dat hy dood is, en dat gy myn' fchoonzoon zyt. De Graaf. ó Myn vader, dit woord ontbrak nog aan de vol* tooijing van myn geluk. VAN STORNFELf. Kom, Heer zoon! Ik moet u omhelzen ! Zo waar, ik leef, myne oogen zyn vol vogt! Maar hier is 'c fchreien niet fchandelyk ! — - hier niet ! Julia. Broeder! 't rydtuig ffaiac klaar ! Wilt ge niet op reis gaan? De Graaf. 6 Boos meisje 1. Gy wist van myn geluk, en kost my zo lang martelen ! f Julia. Dit gefchiedde juist, omdat ik van uw geluk wist y want anders ben ik zeer teérhartig. De G r a af. Had ik deeze gelukkige ontknoopiog kunnen ver? wagten! ó Myne Emilia! — Julia! Wernin! uwe gevoelige ziel bereidde voor my een' hemel vol vreugd!, En gy, myne eerwaardige, liefderyke moeder! ge- I 5 loof 13* Dx Graaf van Olibac^ foof my, — Ik voel myn geluk! ik voel heef O* G 1 A a v I N, Ph wis ook myn oogmerk , myn zoon. Maai ■ ■■■ myne kindere ! voek , welk eene vreugd -bet voor eene tedere moeder fe , tare kindere gelukkig to zien! EINDE. B E- B E R I G T v«& den Heer > BRA N D E S, wegens zynen Graaf van Okbacb. UitdeVoo*. rede, geplaatst voor 't eerfte deel van zyne lustfpiekt Llje, fouten, die een digter begaat, omftaan niet uit gebrek van kundigheid, vaq fmaak of van gevoel* Hy laat menigmaal eene vlek op zyn tafereel liggen, omdat 'er , door 't uitwisfchen , eenige gewigtige fraaiheden tevens teloor zouden gaan. Ia het tooneel- fpel de Graaf van Ohbach konu Ku/pelvoor z\s eene perfoonaadje, die by de overigen te veel affteekc Hy vernedert de waardigheid van 't ftuk, en heeft «elft geen verband met de hoofdzaak. Ik zou dit walgelyk karakter gaarne uitgemonfterd hebben ; maar »t zat te vast; ik kon 't niet wegneemen, zonder 't (tok te fcheuren. Ik moet by deeze gelegenheid nog iets zeggen we- gens een ander gebrek, 't Luidt zekerlyk niet fraai, dat Mevrouw van Orlheim Kulpel (In het elfde tooneel van het derde bedryf) bedelen, grootmoe. digen man noemt. Zy vernedert zig hierdoor, en haar Hgtgeloovigheid doet haar verfhrod geene eer nan. Ik had 'er ligt een' anderen draai aan kunnen geeven ; want haar vermoeden kon met even groote ' waarfchynelykheid op den Heer vao-Wernin vallen. Maar door deeze verbetering zou ik een' der fterkfte komieke trekken verloorea hebben. De houding en *t ge- B 1 t I Q T* % gedrag van een' l#agen fchelm ia omftandighedea, waarin men hem eene zeer grootmoedige dtad toe- fchryft, maakcn een bela^gchelyk kontrast rasfchea karakter en fituatie ; en dit loopt zo duidetyk in 't oog, èn is zo byzonder in zyiie (oojt , dat ik , on- aangezien alle kritiek, niet kon nalaa'eq , ray hiervan te bedienen. By iedere vertooning werd dit tooneel door myne vrienden berispt; en even dikwyls moes- zy, tegen hunn* wil, 'er onr lagchen. 't /y ontfer- tusfchen verre van my, fouten te verdeedigen, om- dat ze dof tot lagchen geeven. ♦ * • &A Maar my irecrens liet creWurae te ftraffen is in myn matft. ucL hem vast "Waitwelli- SARA SAMPSON» BÜRGERLrK-TREURSPELi. . I II V Y,F BE.DRÏVEN; door den &eer ^jLstwa. ^ '■' ^l J.ii o oj cl . b p Lr.^^ 30 VERTOONERS. Sampsow. Sara» dogter van Sampson.. Mellefónt. Mar wood, eene oude beminde van Mkllefonï. Arabella, dogtertje van Marwood. Wait well, een oude khegt van den Heer Sampson. Norton, knegt vmMiLLE^oNt. Betty > kamenier van Sara» Hannah, kamenier van Marwood* D« Waar»» en cenige zwygende perfoonaadjen* Ml SARA SAMPSON, BURGERLTK-TREURSPEL. EERSTE BED RTF. EERSTE TOONEEL. Samfsom, Waitweli» Zy treeden in — . ftisgevaad binnen. I» myne dogcer hl«7 Hitr, fa dee» nure Aemerg? Waitwell Mellefont heeft zekerlyk mee opzet de flegdte g* koozen , die in *t gamfche iteedje is. Snoodaarts zoe- ken altoos de duisternis, omdat zy fnoodaarts zyn. Maar wat baat het , al konden zy zig voor de gehee- le waereld verbergen? De befchuldigingen van \ ge- weeten zyn finartelyker, dan die van eene géheete waereld. Ach! gy fchreit wederom! reeds we- derom! Mynheer! Mynheer! S a m p $ o ïf. Laat my fchreien , oude eerlyke dienaar. Of dunte U 9 dat zy myne traenen niet verdient W a i t w e t L. Ach! zy verdient ze, a! waren 't bloedige manen.' S UMON, Lutmydan»— ~ Wait- ^44 Sara Sampiok, w a i t w e l l, -Hetbe$te, fchoonfle, ónfchuldigfte kind, dat on T der de zon leefde, moest dus verleid worden! Ach Saahje 1 Saartje ! Ik beb haar zien opgroeien ; honderd- ^aiaai heb it haar, als een kind , op deeze armen. g$- had; op deeze armen hebben baare lagchjes, baar ge- femel my bekoord. In tederén khuftcben weezenstrek Uonk de dageraad van een verftand, van eene vrien- delykheid, die Sampson. Zwyg, bid ik u. Wordt myn hart door tat tegen- woordige niet genoeg geteifterd? Wilt ge door de herinnering van 't voorleedene geluk myne kwellio* gen nog onlydelyker maaken? Verander van taal, zo gy my dienst wilt doen. Berisp my ; noem myne te^ derheid misdaadig; vergroot de dwaaling van myne dogter; vervul my, indien gy kunt, met afkeer te- ( gen haar ; doe myne wraakzugt tegeu haaren vervloek r I ten verleider van nieuws af aan ontbranden; zeg, dat Sara nooit deugdzaam geweest is, omdat zy zig zo | ïïgt van 't fpoor der deugd heeft lakten afleiden; ztg f dat zy my nooit beminde , oindat zy my tieimelyk heeft , verlaatén. W A I T W E L L. Indien ik dit zeide,zou ik loogerimal fpreeken ; onbefchaamde, (bobde löogéntaaL 't Zou my op het 1 doodbed weder te binnen kannen komen ; en dan moest ik, als een oude booswigt, in wanhoop der- ven.— Neen, Saartje heeft. haar* vader bemind; | en ikb*n vast verzekerd, dat zy hem nof bemint. Indien gy hiervan overtuigd wik zyn, Mynheer, zit ik haar deezen dag reeds weder in uwe armen* .. Sam f- Eiiiti BiiiTii 14 f Sampson* |t 9 Wait well, hiervan begeer ik overtuigd te zyri* Ik kan haar niet ianger oncbeeren ; zy is de (leun vari tnynen ouderdom ; en zo zy het droevig overfchol van mynen Ieeftyd niet helpt verzagten, wie zal het dan doen? indien zy my nog bemint, is haare mis* daad vergeeten. 'c Was de zwakheid van een teérhar- tig meisje f en haare vlugt was 't uitwerklel vah haar berouw. Zulke zwakheden zyn beter, dan gèdwon- gene deugden. Doch ik Voel het, Waitwell, ,Jk voel het \ al waren 't weezenlyke ondeugden ; ai waren *t zelfs opzettelyke misdaaden : ach 1 ik zou zé baar evenwel vergeeven. Ik zou liever van eéüè fchuldige, dan van geede dogter, bemind willen wor« dené W A I T W E L L. t>toog uwe traanen.af, waarde Heerl Ik hoor ie- mand komen* 't Zal da waard zyn , om ons te ont« vangen. T WE EDt TOON E E L. De Waard, Sampson, WAiTWiit* D E W A A R D« Zo vroeg, Mynheereö ? Zo vroeg? Welkónil wé* kom, Waitwell 1 Gy hebt zekerlyk ill deft nagt ge- reeden? Is dit die Heer, daar gy gisteren van Qtoakt f Wait weLl. ]a, hy is 't* Ik hoop dat gy< Volgens aflpraik— De Waard. Mynhèer, ik ben volkomen tot uw* dletft. Wat 145 ÜAtA ilAM^SOR raakt bet my • of ik weet, of niet , welke oogmerken ü hfer doen komen , en watrom gy uw vttbtyf by my geheim tvilt houden? Een waaïd ontvangt zyn $e1i f en Itót Jtyn* gasten doen , wat hun goeddunkt Waft- toeïl heeft my wel gezêid, dat gy <te* vteMtdéalléër, dte, féfet ëenige weeken 9 net fcyn jotfg vftxbri}*» by irfy t'hèh fs , een weinig beQrièddt irik. Maar h hoop , dat gy beta geen verdriet verdorzufkén ±\si\. Htyh huis isövt hierdoor een* kfeaiden mam tóygen ; %?ó Toornige Tulden feotidèb *c 'er om vermyden. ft fe'eA één ifiam , die van iMhande menfehen leévefc laoèt.'-^-^ S a *i p ï o », Wees met ongerust; breng nry ffl'aar fn de kamer» die Waitwell voor my befteld heeft. Ik kom bier om billyke redenen. D E W A 'A R D. Ik begeer uwe geheimen niet te weeteh , Mynheer. De nieuwsgierigheid is myn gebrek niet. Ik had 9 by voorbeeld, overling gewaar kuimen worden, wie de vreemde Heer is, dien gy in 't oog wilt houden , maar •t HWt triy 'niet. Zo tW bèb ik wfel ge*éi*m dat hy naar alle gedagten met die Dame doorgegaan is. Dac -goede vrouwtje» of wat zy weezen mag, blyft den 'gantlcHen dag; in haare kamer opgeflooten, en fchreit / Sampson. En fchreit? D 'E Waar *d*. Ja , en fchreit,— Maar Mynheer» waarom fchreit ~gy? Ik geloof Y datgy zeer naauwe betrekking toe die Dame hebt. Misfchien zy t gy — *» Wait- Waitweu Houd Mynheer niet op.-— D £ W A A R D. Kom; ik zal u eene kamer aanwyzen, allernaast die van de Dame, over wie gy u zo bekommert, en die misfchien — W A i t w s L L. Wik ge met die geweld weeten, wie «*— D e W a a & o. Neen, Waitwell, ik wH niets weeten, Waitwell. Maak dun maar voort , en breng om , daar wy wee- zen moeten , eer 't geheele hais wakker wordu D £ Waard. Wii Mynheer my dan maar volgen? (Zj vertrekken.) DERDE TOONEÏL {Het agtergordyn wordt opgehaald; en men ziet de kamer van Meltefont.) Mellefont, en naderhand ook Norton. Melletont, ongekleed in een 9 leuning* ftoel zittende. Wederom een nagt, dien ik op de pynbank niet elendiger had kunnen doorbrengen!— Norton! — Ik moet maaken , dat ik menfcben te zien ktyg. My- ne gedagten zouden tny , zo ik alleen bleef, te ver- re leiden. -— Nowon ! — fly ilaapc nog. Maar is Ka f t*tet **> 14* S è a A S AM F 5 O tfé ' \ niet htrd , dat ik dien armen hals niet kat flaapen? Wat is hy gelukkig! — — . Doch ik wil niet gedoo- gen, dat een mensch omtrent my gelukkig zy. — — Norton ! Norton, ty zyn' Heer komende. Mynheer — M.ELLEFONT. Kleed my aan. ó! Kyk zo zuur niet! Ala ik langer (laapen kan , geef ik u vryheid, om ook langer te (laapén. Erkent ge uw 9 pligt niet, zo heb ten min- fien medelyden met my. Norton. Medelyden, Mynheer? Metu? Ik weet beter waar 9 c medelyden te pas komt. M E L L E F O N T, Waar dan? Norton. Och! laat u aankleeden, en vraag my niets.— Mrllpfont. Wreedaartl Moeten dan uwe verwytingen tevens met myn geweeten ontwaaken ? Ik verftaa u ; ik weet wie *t is , die uwe medelydendheid uitput, — Doch ik doe baar en my regt. *t Is wél. Heb geen me- delyden met my. Vervloek my in uw hart, maar— vervloek u zelven ook. — — Norton; My zelven ook? — MlLLErONT, Ta '<, omdat gy een* fnoodaart dient» dien de aarde niec E i ft s t * B i-ttiff, 4 4 | «fee behoorde ce draageri , en omdat gy u mede aan xyne misdaadeo fcboldig gemaakt hebt. Norton. Ik my aan nwe misdaaden fchuldig gemaakt ? Waar* door? Mill e font. Door te zwygeo, toen ik ze bedreef. Norton. 't Is fraai l In den gloed uwer hartstogten zou een woordnny den hals gekost hebben. — — - En daaren- boven, vond ik u, zo dra ik kennis aan u kreeg, niet reeds zo bedorven , dat 'er geene beterfchap te boopen wast Welk een leeven heb ik u van 1 ! begin af reeds zien leiden 1 In 't veragtelyke gezelfchap van fpeelers en Jandloopers,—— > ik noem hen by hun* pe cgte naaroen zonder my aan de titels van Ridder ef diergelyken te ttooren: — in zulk gezelfchsp verlpiide gy een vermogen, dat u den weg tot de grootfte eerampten had kunnen baanen. En uwe ftrafpaare verkeering met alle foorten van vrouwhii- den, inzonderheid met de fnoode Marwood — - MlLLHONT. Breng my , breng my wederom in die manier van leeven; zy was deugdfinm, in vergelyking van myn tegenwoordig gedrag. Ik verkwistte myne bezittin» ! gen; goed; de ftraf volgt 'er op ; en ik zal alle on* aangenaamheid, alle vernedering, die met de armoe- de verknogt is, vroeg genoeg ondervinden. Ik ging met ontugdge vrouwsperfoonenom; 't zy zo; ik werd meermaalen verleid, dan ik verleidde; en die ik ver- leidde , wilden verleid zyn. — Maar — ik had K j aog t$# 6ari Jammok; nog geene verwaarloosde deugd op myn geweet**. Ik htd nog geene oofebuld in groudelodze elende g& flort. Ik htd oog geene Sara «ft bet huis vin «en * geliefden vader gefchaakt, en haar gedwongen een* fnoodaart te volgen , die op geenerleie wyze meer zyn eigen was. Ik had — — Wie komt leeda zo vroeg by my? VIERDE TOONEEL. BETTY, MlLLRFONT, NoRTOtV Norton. f tl* Betty. MlLLirONT, ( Nn reedt op, Betty? Hoe U f t met owe Joffer P Betty. Hoe 't met hair 1st (Snikkende*) V Wis reeds fang na middemagty tóén zy tig eindefyk ter rast begaf. ] Zy fliep eedige oogenblitken; matr Hemelt Hemelt welk een* flaapf Eensklaps vloog 2y omhoog , fprong op en viel in myne armen, als eene ongelukkige, dié door een 9 moordenaar vervolgd wordt. Zy beefde, en *t koude zweet vloeide otfer baar verbleekt gelaat. Be deed myn uiterfte best om baar geruit te ieüén; maar zy heeft my * lot *an den morgen, «ileen met ftómme traanen geantwoord, Eindeiyk Kond zy my , een — en andermaal naAr de denr van uw vertrek, om te hooren , of gy reeds op wtttt. Zy *ii« ipree* ken. Gyétieen kunt haar troosten. Doe het, myn baarde Heer; Ik Md «, doe het. Myn heit breekt» fodfen zy met znïke benhatwde gedagten verrald Jblyïi. Mil* Eerste Jidup. 151 MiuiroiT. €aa , Betty; zeg, ^ ik op 't op^wblik by bur *yn zal.—— BlTT Y. Neen» $y wü zelve by u komen* Na, zeg haar dan» daj il* bft*r v-enwfc w A$hl (2te//y vertrekt.) VYFDEt TOONBEt. MU^EÏONT, No^TOtf. N O » T O ^ Hemd! de anqe Sara I MlLLEFOWT. Wiens gevoel wilt gy door uwe uitroeping opwek* ken? Zie, h« tbaos <fe «etfte traan*», die ik federt myne kindsheid fcbreide, over myne wange* talles. — £ene (legte voorbereiding, om etne bedrukte, die troost zoekt, te omvangen t Waarom zoekt zy dien ook by my? — — pocb wien zal zy 'er andera om aanfpreeken?— Ik moet my bedwingen. QHy értogt 2j*e oêgtn 4#) Waar is de oude ftandvastig- keU . mf t welke ik tt» fchfim o^g kop zieq fchreien ? Waar is de gaaf van veinzery, door wetkéik-zqfggn en zyn kon, wat ik .wikte? No zal zy komen, en zal ik voor baar fiaan ; als een veroqrggf lijf fpn^tyr zal ik vpw bwr fbjan, Qqef qf raad; wat zal ik- doen ? Wat zal ik zeggen 1 K4 Noa' yg* Sua SampioiC Norton. Gy moet doen, wit zy begeert. HlUlFONT. Dan begat ik niepwe wreedheid aan baar. Te on-, regt berispt zy 't uitftellen van eene ceremonie, die thans niet, zonder ons niterfte verderf, in 't Koning* ryk voltrokken kan worden. N o r t o v. Spoed u dan om het te verlaaten. Waarom ver- toeven wyt Waarom verloopt 9 er zo menig dag, zo menige week? Praag het aan my op. Gy zult mor- gen veilig ingefcheept zyn. *t Is mogelyk, dat de bekommernis haar niet geheel over de zee volgt; dat Ij een gedeelte daarvan tg ter laat, en in een ander land - M IL L £ F O N T, Dit alles hoop ik zelf. — — Stil f xy komt. Hoe klopt myn hart 1 ZESDE TOONEEL Sara, Mellefont, Norton Mellefont, baar $e gemet gaande. Gy hebt een' ongerusten nagt gehad , waardfte Sara —— Sara. — Aeh, Mellefont, ware 't niets anders dan een ppperuste ntgt. Mellefont, tegen tferten, U|t oni alleen. Not- BttlTl fc EB R Y**. tSi Norton» benen gaand** He zou ook niet willen b!y ven , al wierd ieder bogen- Mik my mee goud betaald. — — *• ZEVENDE TOONEEL Sara, Mellefont, Mellefont, Gy zyt zwak, waardfte San. Gy moet a neder* letten» Sara. (Zj gaat zitten.} Ik val a zeej vroeg lastig; zale gy v c my vergee* ven , dat ik myne kiagten wederom met den morgen begio? MRLLEFONT. Dierbaarfte Sara, gy wilt zeggen, dat gy 9 c my niet vergeeveo kunt, dewyl 'er reeds wederom een morgen verfcheenen is , zonder dat ik van uwe klag- trn een einde gemaakt heb. 3 A R if Wat zon ik n niet vergeeven? Gy weet, wat ik u reeds vergeeven heb. Maar de negende week, Mel- lefont, de negende week begint van daag; en dit naare huis ziet my nog fteed; op den zelfden voet» als den eerden dag. Mellefont, Twyfelt gy dan aan myne liefde f Sara. Ik aan awe Hefde twyfelen? Neen, ik voel myn ongeluk te Aerk, al te fterk, dan dat ik my zelve van JC s dec ' 101 ^S A * A S A M P f O If. deezen laatften , van deezen eenigften troost zon be- rooven. Mellkfont. Hoe ktn myne Sara dan ongerust zyn over 't utt* (tellen vtn eene ceremonie? — — S A 1 A. Ach,Mellefont! Waarom moet ik een ander denk* beeld van deeze ceremonie hebbent — Veroordeel de vrouwelyke denkwyze niet geheel. Ik verbeeld my, dat eene nadere bewilliging van den Hemel daarin gelegen is» Vergeefs heb ik , geduurende den langen avond van gisteren , wederom getragt uwe gevoelens aan te neemen, en de twyfelingen uit mya' boezem te verbannen, die gy thans niet de eerftemaal voor vrugten van wantrouwen aangezien hebt. Ik flreed met njy zelve % ik was. fchrander genoeg , om myn verftand te bedwelmen; maar myn hart en een in wen* 'dig gevoel wierpen eepsklaps het kundig gebouw van fluitredenen omverre. Midden uit den, fla^p werd ik opgewekt door beftraffende (temmen, met welke my- ne verbeelding zig verbond» om my te kwellen. Wel- 'ike gezigeen, welke fchrikbaarende gezigten zweefden rondom myi Ik wilde ze gaarne voor droomen faou- dei. Mellefowt. Hoe? Zou myne verftandige Sara, ze voor iets meer houden ? Droomen , droomen ! — Hoe ongelukkig is de mensch ! Vond ayn Sefcepper in *t ryk der wee. zenlyke dingen geen kyaajea genoeg voor hem ? Moest by , om ze te vermeerderen , een neg uitgefrekter ryk y*n inbeeldingen iq hem fligten f Sa- ElltTlBltJRYf. jti$ S AHA» /Befchuldig den Hemel niet ! Hy heeft de inbeeldin- gen \ onze magt gelaaten. Zy fchikken zig mar onze daaden; en wanneer deezen met onze pügteu, en met de deugd overeenkomen , dienen de verbeeïdin* gen,, die 'er mede gepaard zyn , tot vermeerdering van onze rust en van ons vergenoegen. Eene enkele daad, Mellefont, een enkele zegen» die door een* vrede- verkondiger, uit naam der eeuwige goedheid over ons wordt uitgefproken , kan myne verrukte hersfens we- der geneezen. Aarzelt gy nog, nit liefde jegenj my, «enige dagen eerder te doen, \ geen gy zekeriyk t'eeniger tyd doen zult? Heb medelyden met my, «n bedenk, dat, si verlost gy my bierdoor alleen van de kwaaien der inbeelding , deeze ingebeelde kwaaien evenwel kwaaien , en voor haar, die ze voelt, we$- zenlyke kwaaien zyn, — — Ochl kon ik n de ver- fchrikkingen van deezen laatften nagt flegts half to leevendig verbaal*! , als ik ze gevoeld heb! -— Door 't fchrdsn en klaagen ,»?ne eenigde bezighe- den, afgemat, zeeg ik met halfgeflooteoe oogleden agtcrwatf4 op bet bed neder. De natuur wilde ern ©ogenblik uitrusten, om nieuwe traanen te verzame- len. Maar ik flfep nog niet geheel , toen ik my eens- klaps op het fteilfte gedeelte van eene zeer verfchrikv kelyké rots bevond. Gy gingt my voor, en ik volgde u met wankelende befchroomde febreeden, die nu en dab gefterkt werden, wanneer gy uw oog naar my om wendde,. Schielyk hoorde ik agtcr my, een vriendelyk geroep , dar my beval flil te ftaan. *t Wat de ftem van myn* vader. — — Kan ik elendige dan niets t& 8 a * a S a m p s o f. niets vin hem vergeeten? Acbl indien zyn geheugen hem even zulke wreede dienden doet; indien hymy ook niec vergeeten kan 1 — Doch hy beeft my Ter* geeten. Troost! wreede troost voor zyne Sant— Hoor matr verder Mellefont ; terwyl ik naar deeze bekende ftem wilde omzien, gleed myn voet uit; ik wankelde , in gevaar van oogenbllkkelyk in den afgrond nederteftorten , wanneer ik my nog by tyds door een perfoon van myne kunne vastgehouden voelde. Ik wilde haar reeds den vqurigften dank betuigen, toet* zy een* dolk uit den boezem baalde. Ik beb u ge- red , riep zy , om u te vermoorden, Zy dreigde my met haare gewapende hand, en acbl ik ontwaakte door den fteek. Wakker zynde voelde ik nog alle mo- gelyke fmart vaneene dood wonde, zonder te voelen, hoe aangenaam bet zyn moer, bet einde der kwelling in 't einde des leevens te durven hoopen. Mellefont, ' Ach ! waardfte Sara , ik beloof u 't ehide uwer kwelling, zonder 't einde van uw leeven, dat zeker- lyk ook 't einde van 't myne zyn zou. Vergeet het ysfelyk famenwecflel vaneen' zinneloozen droom.—* Sara. *t Vermogen om bet te kunnen vergeeten verwagt ik van u. 't Zy liefde of verleiding, 't zy geluk of ongeluk, dat my in uwe armen geworpen beeft; ik ben in myn hart de uwe, en zal het eeuwig zyn 9 Maar ik ben het nog niet voor de oogen van den op- perden Regter , die gedreigd heeft , de geriogfle over- .treedïiqgen zyner wet te ftrafftn. — <— * « Hit Eiestï BiDiYr. 157 Mellbfont. Alle ftraf vitte dan op my alleen. — — Sara. Wat kan op a vallen, dat my niet treffen zon?—. Doch befcbouw myne dringende bede niet in een Valsch licbt. Een andere , die door eenen dierge. Iyken misftap baare eer verlooren had, zou misfchiea door eene wettige verbintenis niets dan een gedeelte derzelve zoeken weder te krygen. Ik bedoel dit niet, Mellefont, dewyPt my in de waereld om geenean* dere eer te doen is , dan om de eer van n te bemin* Hen. Ik wil met u, niet om de waereld, maar my» nenthalven verbonden zyn. En wanneer ik het ben,. wil ik gaarne de zelfde fchande draagen , als of ik het niet was. Gy zult my, zo 't u niet behaagt , niet voor uwe egtgenoote behoeven re verklaarenjgyzult my kunnen verklaaren waarvoor gy wilt. Ik begeer uwen naam niet te voeren ; gy moogt onze verbmte* nis zo geheim houden, als 't u goeddunkt, en ik wil ze eeuwig onwaardig zyn , zo ik 't in myttegedagtea neem, een ander voordeel daaruit te trekken, dan de gerustheid van myn geweeien. Mellefont* Houd op, Sara, of ik fterf voor uwe oogen. Ftofc elendig ben ik, dat ik het hart niet heb, om u nog elendiger te maakenf Bedenk, dat gy u aan myn geleide hebt overgegeeven * bedenk , dat ik ver- pligt ben vérder voor ons te zorgen , en dat ik thans voor uwe klagten doof zyn moet, indien ik u in 't vervolg van uw leeven niet nog fmartelyker wil boo- ten rea khtgeti. Vegeet gy, wat ft u reeds zo dikmaal* tot myne regtvtaatigiiig voorgesteld heb? Saba. Neen, ik vergeet bet niet, Mdtefont. Gy wilt etot zekere erfenis redden. Gy wilt eerst ty. delyke goederen redden, en my datrom misfchiea #euw{ge goederen doen verliezen. MuLtroKt, . Ach, Sari! waart gy zo verzekerd van alle tydelyke goedtfen ais uwe deugd van de eeuwigen — • S AH A. Myne deugd? Noem, 4>id ik u, dit wootdnhet! *— Weleer ftreelde teMny,m*ar tegenwoordig klinkt het als een veifchrikkelyke donder in myn oorl MELLEf ONT, Hoe? Moet men , om deugdfaam te zyn, geene fout begaan hebben? Heefc eene één/ge fout zulke fceülooze uitwerkfeis , dat ze eene gebeele reeks van vlekkelooze jaaren kan vernietigen? Dan is geen mensch deugdfaam* dan is de deugd een fpook, dat in de lugt verdwynt, wanneer men bet zeer vast meent omhelsd te hebben) dan heeft geen wys Weezen ons pligten, evenredig «an onze kaagten, opgelegd; dan is h vermaak van ons te kunnen ftraffen 't eerde doel onzer fchepping; dan is — ik beef voor alle de ya- feiyke gevolgtrekkingen, waarin uwe kleinhartigbeid u wikkelen moet! Neen, Vriendin, gy zyt nog de zelfde deugd&ame Sara, die gy waart, eer gy onge- lukkig met my in kennis geraakte. Indien gy u zel- ve met zulke ürenge oogen befchouwt, met wetke «ogen moet gy my dan befchouwenl S A* £ E R 1 T * BlDUf, 2Jp Saia, Met de oogen der fleföe, Meilefont. — MltttNKT, Stel n da» f ernst; doe het om deeze liefde, om deeze grootmoedige liefde, die alle myne onwaardig- heid overziet; aan uwe voeten fmeek ik 'er o om i heb ttegts eenige dagen geduld. — — Sar a. Eenige dagen! Hoe lang valt my reeds één dag! Mulepont, Vervloekte erfenis] Verdoemde onzinnigheid van een' ftervenéen neef, die my tot bezitter van zyntv goederen benoemde, doch niet, dan onder voorwaar- de, van myne hand tegeevenaaü eene nigt, die my «ve» zeeilwt, *\$ ik baar i U, ó onmenfchelyke ti- nmen van onze vrye neigingen , u worde al het oow geluk, alle zonde toegerekend, waartoe uiv dwang ons doet vervallen ! . En kon ik éeeze fmaade- lyke nilateofcbap Qegts ontbeeren! Zo lang myn va. derlyk vermogen tot myn onderhoud toereikte, heb Ik ze «altoos verfmaad, en my zelfs daarover niet wil. fea verkiaaren. Maar nu , nu ik aUe fchatten der wao- leid zou wenfcben te bezitten , om ze aan. de voetea van myne Sara te kunnen leggen; nu ik ten minflea bedagt moer zyn, om baar,overeenkomftig met hu. ren faat , in de waereld te laaten verfchynen ,nu moet ik myne coevlugt daartoe neemen, S U At Misfchien mislukt u deeze toevlugt nog. Mat- tf» nxi Samps oft* Mellefont. Gy vermoedt altoos het ergfte. — Neen; zy U niet ongeriegeö eene tooxi van akkoord aan te gtfan. De erfenis zal gedeeld worden ; en dewyl zy ze niet geheel met ray kan genieten, is zy te vreden dat ik voor de helft myne vryhetd van haar koop. Ik vet* wagt alle uuren de iaatfte tydingeo van deeze zaak, wier vertraaging ons verblyf alhier zo langgerekt beofu Zo dra ik ze ontvang , blyven wy geen oogenblfk langer hier. Wy zullen terftond naar Frankryk gaan , Heffte Sara, alwaar gy nieuwe vrienden zult Vinden, die zig vooraf reeds verheugen met het vermaak van n te zien , en u te beminnen. En deeze nieuwe vrienden zullen de getuigen van onze verbintenis zyn. ■" ■■ Sara. Zullen de getuigen van onte verMmenfe zyn?— -* Wreede! Zal deeze verbintenis dan niet inrmyn va> derland gefchieden? Zal ik rtyft vaderland* als eene misdaadige, verlaaten ? En denkt gy, dat ik, als zulk eene* moeds genoeg heb, om my aan de zee te vertrouwen? Men thoet eeü geruster of een roeke- loozer hart hebben , dan het myne is, om flegts een ©ogenblik gerust te kunnen zyn , wanneer men tu*- fchen leeven en dood niets ziet dan eene dryvende plank. In iedere basr* die tegen ons fchip floeg, zou de dood my te getöoet fuisfchen, ieder wind zott <my van de vaderlyke kusten vervloekingen nabrullen, en de geringfte ftorm zou eeft halsgeregt over myn hoofd fchynen. — Neen, Mellefont, zo barbaarsch kunt gy tegen roy niet zyn. Indien ik het fluiten.vafl tfw akkoord nog beleef , moet het u niet öp een' dag aan- faikómen, dien wy hier langer vertoeven. Dit tüoef de dag ayn, op welken gy my alle de fmartelyke da. gen doet vergeeten, die ik hier fchreiende doorge-* fcragt heb. * 't Moet de heilige dag zym -m- Ach f welke zal het eindelyk zyn? Mellefont. Maar bedenkt gy dan niet, Sara, dat aan onze ver-; bintenis hier die luister zou ontbreefcen, welken wy 'er aan verfchnldigd zyn? Sara.' Eene heilige daad wordt door niterlyken zwier nirt kragtiger. , M B h t ê r O N Ti Maar ' "'"> ■ $ a n a* Ik bén verbaasd. Wilt gy op zulk een nietig voor- #endfel aandringen? ó Mellefont, Mellefont ( indierf ik my niet de onverbreekelyke wet had opgelegd van Hooit aan de oprëgtfeeïd uwer liefde te twyfelen , zod deeze omftandigheid my Doch ik tég reecfcte* teel; 'tmogt fchyne», als of ik 'er reeds aan getwy* feld had. Mellefont. *t Éerfte oogenblik van uwen twyfel zy het laatffo tan myn leeven ! AchJ Sara! waarmede heb ïk ver- diend , dat gy my üegts de mogelykbeid daarvan laat' voorzien? 't Is waar, myne voorleecïerte buïcenfpoo- figheden, die ik niet gefchroomd heb aan ü te bely- den, kunnen my niet «tot eer (trekken; maar mynef openhartigheid verdient nogthans uw' vertrouwen/ De t6% CaII SAMffOK wellustige Marwood ving my in haare (bikken ,de*yl ik die neiging jegens hatr voelde» welke zo menig- maal voor liefde gehouden worde, en evenwel zo zel- den egte liefde is. Ik zon htare fchandeJyke boeten» nog draagen , indien de Hemel zig niet over my ont- fermd had, die misfebien myn hart niet geheel on- waardig agtte om eene betere vlam te koefterem U, waard (Ie Sara, te zien, en alle Mar woods te Yergee- ten , was een en 't zelfde. Maar wat heeft het u ge- kost, my uit zulke banden te redden ! Ik was met de ondeugd te gemeenzaam geworden , en gy kende ze te weinig — — Sara. Laat ons bieraan niet meer gedenken — AGTSTE TOONEBL Mellefont, Norton, Sara* m £ l l e f o n 't, Wat komt gy doen f Norton, Ik ftond ftraks voor de deur van 't buis , wanneer een bediende my deezeo brief in de hand gaf. 't Op» fehrifc is aan u , Mynheer. Mellefoht, Aan my? Wie weet hier myn' naam f— (Jfy be* ziet den brief.') Hemel! Sara. Gy verfchrikt? , Hiv ElIJTl BtDutF. ttfj MïlLIPONTi Ja-, métrik zie tu wei, dat ik 'ér geene reden toe had. Ik vergiste my omtrent de baod. Sara. ó ! Mogt de inhoud u zo aangenaam zyn , all gy kunt wenfchen! MeLLIFONT, Ik denk dat by zeer onverfchülig zal zyn, S A R A. Men behoeft zig minder dwang aan te doen, win- ■neer men aUeen is, Veigun , dtt ik my weder in myae kamer bejee£ MULIFONT, <?y verttoedtffiiafcbten?— - Sara. Ik vermoed nfets, Mellefont. Mellefont, baar uitleidende. Ik zal op 't oogenblik by u zyn , lieffle Sara* NEGENDE T O ONEEL. Mellefont, Norton. Mellefont, den brief nog beziende* Geregiige God! Norton. Wee u, indien by niet dan geregtig is! Mellefont. Kan 't mogelyk zyn? Ikziedeeze gruwelykehand weder, en verftyf niet van fchrikl Is ze het? Of if La 'm j&f tin SiMtioA ze bet niet* Waarom twyfel ik nog? Zy is 't. Ach t vriend! een brief van Mar wood 1 Welke furie, wel- ke fatan heeft haar myn verblyf verraaden ? Wat wU zy nog van my hebben? Gaa, maajc terftonï alles gereed om van hier te vertrekken. — - Doek toagt! Misfchien is *t niet noodig ; misfchien hebben myne fmaadelyke afleheidsbrieven Marwood flegts op- gehitst, om my met gfiyke veragting te bejegenen* Hier is de brief. Open, en lees hem. Ik ben te ont- fleld , om het te doen» Norton, (ffy leest?) ,* 't Zal zo goed zyn , dis of ik den langden brief „ aan u gefchreeven bad, Mellefont, indien gy deri „ naam, dien gy onder aan de btadzyde vinden zult r „ flegts eene kleine overdenking waardig wik »g- „ ten. Mellefont, Vervloekt zy haar naam f Had ik hem nooit ge» hoofd! Mogt hy uit het boek der leevenden uitge- wischt worden! Norton. (Hy leest verjer.} „ De liefde heeft my de moeite van o na te fpoo* „ ren door haare hulp verligt. — • Mellefont» De liefde? Vermeetele! Gy ontheiligt nazmen, die de deugd alleen toegewyd zyn. Norton, voortkezende* „ Zy heeft nog meer gedaan. — — Mellefont. Ik beet tf *• _. Norton, n Zy heeft my by u gebragt. — — Melluont, Vcrjaider, wat leest gy 7 (Hy rukt bem den brief $dil de banden , en leest zelfS) „ Zy beeft my by u 99 — gebragt. — Ik ben bier , en 't (laat aan u , — „ of gy myn bezoek afwagten , of my met het uwe ,7 -— voorkomen wilt. Marwood " — Welk een donderflag! Zy is hier!— Waar is zy? Deeze (tout- beid zal zy met het leeveo boeten. Norton» Met het leeven? 't Zal haar één lonkje kosten, en gy ligt wederom aan haare voeten. Bedenk wat gy doet! Gy moet haar niet fpreeken , of uwe beklaagd lyke Sara wordt volkomen ongelukkig. Millefont. ó Ramp I— Ween, ik moet haar fpreeken. Zy f ou my anders zoeken tot in de kamer van Sara ,\ en alle haare woede tegen deeze onfchuldige uitboeze» men. Norton. Maar, Mynheei — Mkllefont, Zeg niets! — Laat zien , (Hy ziet in den brief.) of zy haare woonplaats opgegeeven heeft. . Hier is re. Kom, leid my. (Zy vertrekken.) Eindt van bet eerfte bedrtf, ., ;" hi WE* tfö S A R A SlMHOlf, TWE EDE M E DRTF. {Het tooneel verbeeldt de kamer van M*** wood in eene andere herbergt) EERSTE TOONEEL. Marwood, in nagtgew*ad 9 Hannah. 