Natuurkundig tijdschrift voor Nederlandsch?Indie / uitgegeven door de Koninklijke Natuurkundige Vereeniging in Nederl.?Indie.
. KE. M. Tjikini 8 von Steiger, H., Mijning. fobhivutead Mijnwezen Molenvliet W. 112 Bulls: Dr. A. L. J, Weltevreden Kebon Sirih 25 T. Tan LE L, van der Weltevr. Rijswijk 8 Pav. A. Tissot van Patot Hotel Astor Goenoeng Sari 42 U, Ultee, Dr. A. J., Djember. Umbgrove, C. J., Soerabaia. v. Valk, Mej. W. J. J, Kebon Sirih 53 Valk, M. C., Soerabaia. Vaynes van Brakell Buys, W. F., Soerabaia. Velde, Dr. E. van de, Bandaneira. Veldhuis, H. W. J., Soerabaia. Vleeming, R.G., Weltevreden Salembalaan 10 Vlielander Hein, B.M. Fayan Gang Trivelli 31 Weltevreden Vleuten, Mevr. A. Krieger — van, Den Helder. Vogel, Dr. W. Th. de, Weltevreden Kramat 57 Vogelpoel, Th. G. van, Weltevreden Kebon Sirih 76 Voogt, J. G. H. de, Weltevreden Tamarinda- laan 7 Nw. Gondaagdia Vorstenlandsche Landbouw Vereeniging, jokjakarta. Vuuren, L. van, Weltevreden Villalaan 4 1918. 1918. 1912. 1918. 1918. 1908. 1908. 1918. 1911. 1910. 1912. 1909, 1917. 1918. 1915. 1912. 1910. 1906. 1887. 1917. 16 al 168 169 170 171 172 173 174 Se OM wW. Waart, A. de, Weltevreden Hotel der Neder- landen Rijswijk 24 1916. Wal, J. de, Weltevreden Java Hotel Rijswijk 6 1917. Weehuizen, F. L.C. Weltevreden Salemba- laan 8 1906. Welsum, J. W. van, Weltevreden Vioslaan 1917. Wilkens, Dr. J. A., Weltevreden Menteng 48 1912. Witkamp, H., Pankalan Brandan 1909. Woensdregt, M. M. G., Weltevreden 1914. Woudstra, Dr. H. W., Weltevreden Pension Möller Koningsplein Z 3 1912. Würth, Dr. Th. Z., Malang 1909 Z. Ziegler, K. G. J., Weltevreden 1915. VERSLAG OMTRENT DEN TOESTAND EN DE WERKZAAMHEDEN DER KONINKLIJKE NATUURKUNDIGE VEREENIGING NEDERLANDSCH-INDIË Uitgebracht in de Algemeene Vergadering van 28 Januari 1919. > ~~ M. X.I Toen ik mij neerzette om mij te kwijten van den plicht, die onze statuten den voorzitter opleggen — het opmaken van een jaarverslag — zocht ik naar een aanhef en daar mij een passend begin niet wilde invallen, sloeg ik oude jaarverslagen mijner voorgangers op. Instede echter een snood plagiaat te plegen, bleef ik uren lang lezen in de oudere en nieuwere verslagen en notulen. De jaarverslagen zijn een afspiegeling van de positie der Vereeniging in de verschillende tijdperken van haar bestaan, Zoo werden vroeger uitvoerige berichten gegeven omtrent het natuuronderzoek in onze koloniën, dat zoo vaak met onze Vereeniging in nauw contact was. Later neemt dat af en krimpen de jaarverslagen in. a Yh De lengte is in de laatste jaren niet toegenomen, maar gelukkig is de inhoud meer en meer gaan getuigen van een opgewekt, inwendig wetenschappelijk leven en van een toenemende uitwendige actie. En zoo is het voor mij dan niet noodig geweest om plagiaat te plegen, integendeel moest ik mijn pen in bedwang houden, om niet tal van historische bizonderheden op te halen, die echter in dit jaarverslag niet op de rechte plaats zouden zijn. ') Personalia. Enkel een paar dier bizonderheden wil ik vermelden, daar zij zich onverbreekbaar vastknoopen aan een tweetal verliezen, die onze Vereeniging leed. In den aanvang van de maand Mei van het afgeloopen jaar overleed op den hoogen leeftijd van 90 jaren ons honorair lid en oud-voorzitter H. L. Janssen van RAAY. Gedurende vele jaren heeft hij indertijd krachtig de belangen der Vereeniging voorgestaan en, zooals in het jaarverslag over 1889 zijn opvolger — van DER Bop —getuigde, haar door jaren van malaise heen geholpen. Als honorair-lid maakte hij zich voor haar verdienstelijk, door het opmaken van decennium-registers op het Natuur- kundig Tijdschrift. Onder onze correspondeerende leden in Nederland behoefden wij gelukkig geen verliezen door sterfgeval te betreuren, maar van de coryphaén der wetenschap, die in het Buiten- land onze correspondeerende leden zijn, ontviel ons ERNST HAECKEL, In December 1900 hield Harcker in dit gebouw voor een groote schaar van toehoorders een boeiende voordracht, opgeluisterd door prachtige afbeeldingen, over de ,,Kunst- formen in der Natur”. '). Men leze in DI. 60: De Koninklijke Natuurk. Ver. in N. l. gedurende haar 50-jarig bestaan. Rede uitgesproken bij de feestelijke herdenking van dit feit, door Dr. J. GEORGE VAN DEVENTER. ne ` E Misschien heeft de dood nog meerderen uit de lijst dier correspondeerende leden weggehaald, maar bekend is het ons niet. In een zijner jaarverslagen bericht VAN DER STOK, dat de naam werd afgevoerd van een hunner, die nog 25 jaar lang na zijn overlijden tusschen die der levenden was gebleven ! Het Bestuur in engeren zin onderging een verandering, die tot een uitbreiding leidde. De secretaris-bibliothecaris, Dr. H. J. van LUMMEL, werd door den toenemenden omvang zijner bemoeienis als bibliothecaris, gevoegd bij de omvangrijke taak, die hij zich door de Bibliotheek-Vereeniging had geschapen, alsmede door het aannemen van het secretariaat der nieuwe congres- vereeniging, genoopt om zijne functie als secretaris neer te leggen. Hij bleek echter bereid als bibliothecaris aan te blijven. Op de Bestuursvergadering van 5 Augustus bracht ik den scheidenden secretaris dank voor de toewijding tot onze Vereeniging en het initiatief tot gewichtige dingen, dat hij z00 vaak had genomen. In de volgende bestuursvergadering, den 7" September gehouden, werd Dr. A. L. J. SUNIER tot zijn opvolger benoemd. n de December-vergadering werden de functionarissen van het Bestuur herkozen. Van de Besturende Leden verloren wij door overlijden Dr. J. J. M. Dormaan, directeur van de Hoogere Burgerschool en door vertrek naar Nederland, Dr. A. H. Nisuann, directeur van het Instituut Pasteur alsmede B. L. van ALBADA, diri- geerend officier van gezondheid der Koninklijke Marine. Mochten wij den overledene slechts in den aanvang van zijn verblijf te Batavia enkele malen op onze bijeenkomsten zien; de vertrokken Bestuursleden zagen en hoorden wij menigmaal. Door vertrek naar andere plaatsen in den Archipel verlieten, ons Ir. P. Höve, Ir. J. E. pz Meyrem en Dr. P. G. H. VAN Ove, die respectievelijk naar Banka, Padang en Tasikmalaja ver- trokken. Wij hopen hen over korter of langer tijd weer in ons midden terug te zien. ae SO a Dr. G. L. L. Kemmeruine keerde terug uit Nieuw-Guinea. Onze vroegere bestuursleden Ir. A. Drsksrra en Dr. A. L. J. Sunrer werden weer in ons Bestuur opgenomen, en nieuw benoemd werden de J. pe Wat, Kolonel der Marine, Ir. L. J. Chr. van Es, Mijningenieur, Dr. W. M. Docters van LenuweN, Directeur van *s Lands Plantentuin, Ir. J. H. Q. Scuerers, Chef der triangulatie-brigade, J. Bury, Oud-planter. Het ledental ondervond verblijdende toeneming met een 28-tal personen, die ter vergadering tot lid werden benoemd; hoe groot echter het aantal is, dat als lid afgeschreven moet worden, kan ik U helaas niet opgeven. Van een zevental weten wij het zeker, maar ongetwijfeld, zullen nog eenige meerdere leden, die uit Indië vertrokken zijn, hun lidmaat- schap als geëindigd beschouwen zonder ons daarvan kennis te hebben gegeven. Het juist bijhouden der ledenlijst is daardoor bijkans onmo- gelijk. Veel moeite in die richting is weer in de laatste maanden door secretaris en penningmeester gedaan en nog meer zal verricht worden. Vermoedelijk zal het blijken, dat het effectieve aantal iets meer dan 150 bedraagt. Statutenwijziging. Naar aanleiding van den oproep van chemici, einde 1917 gedaan, tot stichting van een chemische vereeniging wendde zich Dr. E. C. J. Mour van Buitenzorg tot ons met de vraag of het niet mogelijk zou zijn aansluiting met onze Vereeniging te verkrijgen en of het te dien opzichte niet gewenscht ware, dat onze Vereeniging zich reorganiseerde, teneinde een centrale vereeniging te verkrijgen, die ook in staat zou zijn congressen te houden. Ook de Geologische Club had zich al vroeger geneigd getoond, om zich nauw bij onze Vereeniging aan te sluiten. Ter bespreking der verschillende wegen, die tot dit doel dai E zouden kunnen leiden, vond op 7 Januari een conferentie plaats, waaraan, naast ons Dagelijksch Bestuur, deel namen de H.H. Hivie, van ALPHEN DE VEER, DE Kruyrr en BrzEsoWSKY en waarop tot de conclusie werd gekomen, dat het wenschelijk was: ten eerste, dat een afzonderlijke congresvereeniging zou gesticht worden en ten tweede, dat de Koninklijke Natuurkundige Vereeniging zich zoodanig zou reorganiseeren, dat zij een samenstel zou kunnen worden van afdeelingen. Nadere uitwerking dier denkbeelden werd opgedragen aan ons Dagelijksch Bestuur en de H.H pe Kruvrr en Hövaa. Op een tweede conferentie op den 119" Januari van ons Dagelijksch Bestuur met beide Heeren kwam men tot de overtuiging, dat het enkel mogelijk zou zijn de statuten der Kon. Natuurkundige Vereeniging dusdanig te wijzigen, dat ook zelfstandige vereenigingen als afdeelingen met ver- tegenwoordiging en verschillende rechten zouden kunnen toetreden. Te dien einde werd op de Bestuursvergadering van 28 Januari een reorganisatie-commissie ingesteld, waarin naast het Dagelijksch Bestuur zitting namen de Bestuursleden Boerema, Drost, De Kar, van Lira en van Vuuren en die met prijzenswaardigen ijver gewijzigde statuten opmaakte. Op de volgende Bestuursvergadering van 18 Februari kon een concept van gewijzigde statuten aangenomen worden en op den 154" April werd een Algemeene Vergadering ter vaststelling uitgeschreven. e opkomst der gewone leden op deze Algemeene Ver- gadering was minimaal, slechts één enkele verscheen. Met eenige kleine wijzigingen werden de nieuwe statuten aangenomen. Ken tweede Algemeene Vergadering was noodig om de notulen dezer eerste goed te keuren. Daar echter onder- tusschen de geprojecteerde Chemische Vereeniging geen levensvatbaarheid bleek te hebben en ook de Geologen-club 2 == J = kwijnde, was de aanleiding tot spoed niet meer aanwezig en is met de arresteering dier notulen gewacht tot deze verga- dering van heden avond. Wanneer echter in de toekomst opnieuw bij de beoefenaars van eenigen tak van natuurwetenschap. de wensch opkomt, om zich tot een bizondere vereeniging te verbinden, dan zal de weg gereed zijn, waarlangs wij hopen een dergelijke vereeniging bij ons zich te doen aansluiten. Bestuursvergaderingen. Uitgenomen in de vacantie- maand Mei, vergaderde het Bestuur maandelijks. De opkomst der Bestuursleden was bevredigend. Ten einde het bezoek van gewone leden te bevorderen, wordt sedert eenige maanden aan alle hier terstede woonachtige leden een convocatie toe gezonden, welke maatregel een gunstige uitwerking heeft. et was onvermijdelijk, dat op de vergadering breedvoerige discussies over bestuursaangelegenheden plaats grepen, vooral in de eerste helft van het jaar. Mijn streven, om vooral het wetenschappelijke karakter in eere te houden, kon ik bevorderen door de wetenschappelijke mededeelingen te doen voorgaan. Hen zeventiental werden door tien Bestuursleden gehouden. Bij het lezen in de notulen van vroegere jaren viel het mij op, hoe toen ter tijde de bestuursvergaderingen bijna geheel werden gevuld met de behandeling van brieven door verschillende natuuronderzoekers, bestuursambtenaren en anderen aan de Vereeniging gericht en de wetenschappelijke mededeelingen der Bestuursleden zeldzamer waren. Onge- twijfeld zal de behandeling dier brieven aanleiding tot inter- ressante besprekingen hebben gegeven, maar of de toenmalige bestuursvergaderingen hooger gestaan hebben dan thans, betwijfel ik. ` Het Bestuur in engeren zin, d.w.z. de functionarissen van het Bestuur, vergaderde twee maal. Op den 8sten October bij gelegenheid van den overgang van het secretariaat om en algemeenen toestand der Vereeniging te bespreken en de A me op den 3den December om de concept-begrooting op te maken. In de December vergadering van het Bestuur werd deze laatste aangenomen en werden de functionarissen bij accla- matie herkozen. Bibliotheek. Omtrent toestand en beheer onzer bibliotheek zal de bibliothecaris een afzonderlijk verslag uitbrengen; evenzoo over den voortgang van het werk voor den Alge- meenen Catalogus. Algemeene Catalogus. Hierbij wil ik echter opmerken. dat de aanbieding van het door ons opgesteld request aan Zijne Excellentie den Gouverneur-Gencraal, om die taak en het nog niet verwerkte gedeelte der in 1911 verleende sub- sidie, over te mogen dragen aan de Vereeniging ter Bevor- dering van het Bibliotheekwezen in N.I. door deze Vereeniging om verschillende redenen uitgesteld is en dat eerst kortelings een nieuw opgesteld gezamenlijk request van beide Veree- nigingen is verzonden. Aan den feitelijken gang van zaken heeft dit uitstel echter geen verandering gegeven; deze is in de zelfde wijze voortgezet. Tijdschrift. In het verslagjaar is verschenen de derde en laatste aflevering van deel 74 van het Natuurkundig Tijdschrift, waarin, benevens de jaarlijksche lijst der aard- bevingen en aardmagnetische elementen, alsmede de notulen, een negental kortere of langere verhandelingen zijn opgenomen. Voorts verscheen de eerste aflevering van het volgende deel 75, dat, behalve jaarverslag en naamlijsten, drie ver- handelingen bevat. In het vorig jaarverslag kon ik reeds vermelden, dat men zwanger ging van plannen betreffende een reorganisatie van ons tijdschrift. Het voornemen bestond, die tegelijk met de algemeene rcorganisatie der Vereeniging te overwegen en daarom werd op de tweede der beide vergaderingen, die de = DO WË desbetreffende commissie op 6 Februari hield, een bizondere commissie voor de reorganisatie van het tijdschrift benoemd, waarvan met den redacteur zitting namen de bestuursleden VAN LUMMEL, DE Kar en van Vuuren. Op de Bestuursver- gadering van 18 Februari gaf die commissie, bij monde van ` haar lid, den Heer van Vuuren, mededeeling van haar voortoopigie plannen, die in hoofdzaak zich concentreerden in een rondschrijven, waarin voorgesteld werd een samen- smelting van ons tijdschrift met technische tijdschriften. Uit een geanimeerde discussie bleek ter vergadering, dat een deel der bestuursleden geenszins die richting opwilde. Toch werd besloten dat de commissie in het algemeen den ingeslagen weg zou vervolgen. Op de Bestuursvergadering van 4 Maart, waar de com- missie opnieuw haar plannen ontvouwde, kwam het tot een stemming over het voor of tegen van samenwerking. Die stemming, welke met een votum tegen samensmelting sloot, is een bron van misverstand geweest; zij had moeten gaan over de vraag: samenwerking of samensmelting. De commissie kreeg ter vergadering op haar verzoek dechargeering; een nieuwe commissie werd benoemd. Hierin namen zitting, naast redacteur en voorzitter, de H H. Drosr, SCHER en VAN Lrrn. Zij maakten een nieuw voorstel tot samenwerking op. Hiertegen protesteerden de leden der eerste commissie DE Kat, VAN LUMMEL en VAN VUUREN Op grond, dat samenwerking door het besluit van het Bestuur was verworpen. Hierdoor manifesteerde het misverstand zich en de afge- treden commissie-leden werden aangezocht weer zitting te nemen. Zij voldeden hieraan en tegelijk traden de voorzitter en de Heer van Lem uit de commissie om haar niet onnoodig groot te doen zijn. Later volgden de H H. Drosr en Escuer hun voorbeeld. De hernieuwde commissie werd in haar jaak opgehouden en tot nu toe heeft zij haar nieuwe voorstellen nog niet ingediend. rij ee De toekomst van ons tijdschrift heeft ondertusschen een nieuw aspect gekregen door de plannen der vulcanologische commissie die het niet onmogelijk maken, dat in de toekomst ons tijdschrift van dien kant steun en inhoud zal ontvangen. Populaire voordrachten. Een drietal openbare voor- drachten werden in ons gebouw gehouden. De eerste op den 7den Mei betrof het Panama-Kanaal en werd opgeluisterd door de vertooning van een rolprent; spreker was de ingenieur TELLEGEN. Zij was evenzoo voor onze leden en die der Ingenieurs-Vereeniging. De volgende werd voor de gezamentlijke leden van de Mijnbouwkundige Vakafdeeling van het Koninklijk Instituut van Ingenieurs en onze Vereeniging op 11 Juni, door den mijningenieur H. Tromp, over het Lematang-Kolenveld ge- houden en de laatste, op den 18den October, door den hoofd- ingenieur D. Drosr over de voor Batavia geprojecteerde hoog- druk-waterleiding voor onze leden en die van de afdeeling N.I. van bovengenoemd Instituut en den hygienischen kring. Voor beide voordrachten waren talrijke uitnoodigingen aan verschillende autoriteiten gericht en de sprekers mochten zich in de opkomst van een talrijk auditorium verheugen. Afdeeling tot het houden van voordrachten met debat. Het aantal malen, dat op deze afdeeling een spreekbeurt werd vervuld, vertoondé tegenover het vorige jaar gelukkig weer een toeneming. De opkomst der afdeelings-leden was bevredigend, dat der andere leden onzer Vereeniging stijgend. Hun wordt toegang verleend, als de spreker hiertegen geen bezwaar heeft; voor de laatst gehouden bijeenkomst is zelfs aan alle leden hier ter stede een oproep toegezonden en dit zal in den vervolge ook plaats grijpen. Het eerste deel der voordracht van den Heer Escrer, die over twee avonden verdeeld moest worden, werd op veel- vuldig verzoek herhaald, waarbij ook de leden der ingenieurs- vereeniging en der geologische club werden uitgenoodigd. eN E Hier moge een overzicht van sprekers en onderwerpet volgen. | 13 Februari. Dr. BO D. Escmer — De opbouw der Alpen. Eerste gedeelte. 18 Maart. idem. (Herhaling). 21 Maart. idem. Tweede gedeelte. 24 Juni. Dr. H. J. van LUMMEL l : en L. van VUUREN ( Halmaheira. 29 Juli. Dr. A. L. J. Sunrex — De Biologie der Bata- viasche vischvijvers. 23 September. Dr. C. Braax — Cyclonen in Nederlandsch- Indië. 28 October. Ir. D. Drosr — Eenige bizonderheden uit de geschiedenis der waterver- versching en rioleering van Amsterdam. November. Dr. A. R. Scnouren — Kan de afstand tusschen de (hoogere) sporenplanten en de zaadplanten worden overbrugd? December. F. Werenurzen — Javaansche geneesmid- delplanten en hunne voor- geschiedenis. 2 or 3 © Secretariaat. De nieuw opgetreden secretaris trof met den secretaris der Bibliotheek-Vereeniging een regeling omtrent dagelijksche afdoening van zaken, arbeidsverdeeling der be- dienden en opberging van het archief. Gebouwen. De groote herstellingen aan het hoofdgebouw zijn in het afgeloopen jaar ten einde gebracht. In hoofd- zaak bestonden zij in een dakvernieuwing van het voor- gedeelte. Het is bovendien noodig gebleken aan de paviljoens verschillende herstellingen en verbeteringen uit te voeren. Hierdoor is de oorspronkelijke raming ad f 10.000 met een bedrag van ruim f 1500 overschreden geworden. di ` a Op de Bestuursvergadering werd onzen Directeur der Gebouwen, den Heer van Hoyrema, voor zijn bemoeiingen openlijk dank gebracht. Op voorstel van den nieuw opgetreden secretaris is een inventaris opgemaakt van het in ons gebouw aanwezige en ons toebehoorend meubilair. Financiën. De beschikbare geldmiddelen maken het onnoodig een nieuw hypotheek aan te gaan wegens de over- schrijding der geraamde herstellingskosten. In het algemeen mag gezegd worden, dat de finantiëele toestand een passend evenwicht tusschen uitgaven en in- komsten aantoont. Dit houdt echter in, dat, zou de Vereeniging haar vleugels verder willen uitslaan dan thans, zij eerst voor nieuwe bronnen van geldelijke bijdragen zou moeten zorgen. Op voorstel van den Penningmeester, den Heer van ALPHEN DE Veer, werd hij gemachtigd om in overleg te treden met een accountant, den Heer Cu. H H GERRITSEN PLAGGERT, betreffende de invoering van een commerciëele boekhouding, hetgeen hem, met het oog op de waardevolle bezittingen en groote verplichtingen van onze Vereeniging, hoogst gewenscht voorkwam. De nieuwe inrichting van boeken en balans zal weldra gereed komen. Natuurwetenschappelijk congres. De denkbeelden om te geraken tot een natuurwetenschappelijk centraallichaam, die geboren werden op de vergaderingen van de debating- afdeeling, gehouden op 8 en 12 October 1917, zijn ook, als boven reeds is medegedeeld, ter sprake gekomen op de conferenties en commissie-vergaderingen omtrent reorganisatie onzer Vereeniging. Het denkbeeld, dat onze Vereeniging zich tot dat centrale lichaam zou trachten te verheffen, werd verworpen, daarentegen werd besloten, dat wij een oproep zouden doen om te komen tot een congresvereeniging, waar- uit dat centrale lichaam zou kunnen ontstaan. Be Gh cs Inderdaad werd den 64" April die oproep gedaan tot een groot aantal lichamen, die alle meer of minder met de beoefening der natuurwetenschap in betrekking staan. Na ontvangst van een hoog percentage van instemming getuigende antwoorden, werd op den 22sten Juni een vergadering met afgevaardigden dier lichamen gehouden. Op die vergadering werd tot stichting van een congres- vereeniging besloten en een bestuur voor die vereeniging gekozen, waarin onze Vereeniging ruim vertegenwoordigd is. De verdere vergaderingen van het congresbestuur vonden in ons gebouw plaats; besloten werd het congres in de maand September van dit jaar, 1919, bij een te roepen. Tot zoover heeft dus het in onze Vereeniging geboren plan een voorspoedigen groei gehad en de verdere vooruit- zichten mogen gunstig genoemd worden. Vulcanologische commissie. Op de vergadering van 8 Juli wendde zich ons bestuurslid, de mijningenieur Hövie, schriftelijk tot ons Bestuur met verzoek het daarheen te leiden, dat een afdeeling gesticht zou worden ter bizondere behartiging der vulcanologie in Nederlandsch-Indië. De aanleiding hiertoe was het adres, dat genoemd bestuurslid voor den chef van het Mijnwezen had uitgebracht, ter beantwoording van een vraag van den Minister van Koloniën aan den Gouverneur-Generaal, omtrent de mogelijkheid van een krachtiger behartiging der vulcanclogische vraagstukken hier te lande. Hierop was door den Heer Wina Easton in een te ’s Gravenhage gehouden voordracht de aandacht gevestigd. In de volgende bestuursvergadering op 5 Augustus, ontwik- kelde Dr. Escuer een werkplan voor een dergelijke afdeeling en na ampele discussie werd besloten tot de vorming van een vulcanologische commissie. Hierin hebben thans zitting genomen, de bestuursleden van Lrru als voorzitter, EsCHER als secretaris en VAN BEMMELEN, VAN LUMMEL, HOUWINE, VAN VUUREN, Boersma, Kemmertine en van Es als leden. ss ` am Ten einde de zoo dringend noodige samenwerking met de gouvernements takken van dienst, die met de vulcanologie bemoeienis hebben, te bevorderen, vatte men het voornemen op aan de Regeering te vragen, dat zij aan de Hoofden van het Mijnwezen en den Topographischen Dienst, zoomede aan den Directeur van het Observatorium, zou verzoeken qualitate qua in die commissie zitting te nemen. Een desbetreffend request is inderdaad in de maand December aan den Gouverneur-Generaal gericht. Thans reeds bestaat een verblijdende samenwerking, daar het commissie-lid, Dr. KemmerLiNG, door den chef van het Mijnwezen voor het onderzoek van vulkanen in het bizonder aangewezen is, terwijl de commissieleden van Lrrn, BOEREMA en verslaggever het contact met den Topographischen Dienst en het a onderhouden. ae ne De topographische opneming van het Idjenhoogland is gereed gekomen. In 1917 en ook in 1918 werd het opnemingswerk door het Hoofd van den Topographischen Dienst, Kolonel ©. C. Musca geinspecteerd. In October inspecteerde het onderhoofd van dien Dienst, het lid der Idjen-commissie Overste van Lrru, het werk. Hij was daarbij vergezeld van den geoloog Dr. KEMMERLING, teneinde na te gaan of de bergvormen, die uit een geologisch oogpunt merkwaardig waren, door den opnemer op juiste en voldoende wijze in kaart waren gebracht. De botanicus Dr. S. H. Koorpers heeft nog geen uitvoering aan zijn voornemen kunnen geven om, ter aanvulling zijner onderzoekingen, het Hoogland opnieuw te bezoeken. Dr. Borrema en verslaggever konden hun onderzoek van het Kawah-meer niet beeindigen, daar in de eerste helft van het verslagjaar de, voor een vaart op het meer, hoogst gevaarlijke activiteit van den vulkaan aanhield en in de tweede helft zij door andere verplichtingen verhinderd waren. — 96 — De uitgave van den monographién-bundel is door de Firma Kourr en Co. hier ter stede op zich genomen en als eerste verhandeling is die van ons bestuurslid Dr. Braak over het klimaat van den Idjen, ter hand genomen. Deze eerste uitgave is nagenoeg gereed en zal weldra verschijnen. De reproductie der talrijke afbeeldingen en kaarten, die de geologische beschrijving van den Heer KEMMERLING zullen vergezellen, nadert op de Topographische Inrichting haar voltooiing. Nieuwe geldelijke bijdragen mocht de Idjen-commissie niet ontvangen, integendeel moest zij een toegezegde som van belangrijke grootte door de ongunstige tijdsomstandigheden derven. M. H. Dit jaarverslag zal U den indruk hebben gegeven, dat het afgeloopen jaar een druk jaar is geweest; niet minder dan 59 vergaderingen en conferenties moest ik bijwonen. Dat ditmaal dan mijn jaarverslag langer is geworden dan die in vorige jaren, als noodzakelijk gevolg van de toenemende activiteit onzer Vereeniging, zoowel in- als uitwendig, mag een verblijdend teeken genoemd worden. Met den wensch, dat deze activiteit steeds moge toenemen, wil ik de historie van het jaar 1918 beeindigen. van BEMMELEN. Koraalriffen en bodembewegingen MET EEN BRIEF VAN W. M. DAVIS. DOOR Dr. B. G. ESCHER: De theorie van Darwin ter verklaring van de vorming der koraalriffen omvat het ontstaan der drie groote groepen: franjeriffen, barrière riffen en atollen. Hij meende dan pas genoegen te kunnen nemen met een dergelijke theorie indien zij het ontstaan dezer drie groepen kon verklaren en kwam zoodoende, gelijk algemeen bekend is, tot de meening, dat daling van den zeebodem op de eenvoudigste wijze de waar- genomen verschijnselen kon verklaren. Die daling geschiedde niet continu, maar werd nu en dan onderbroken door perioden van stilstand. Dat zijn greep een gelukkige is geweest, bewijst de groote schaar van volgelingen die zijn theorie aanvaarden; vooral J. D. Dana heeft deze nader uitgewerkt en bevestigd. Konden zich talrijke wetenschappelijk ontwikkelde mannen met Darwin's verklaring aan den opbouw van dikke rifkalken vereenigen, één punt in zijn betoog prikkelde telkens tot hernieuwde beschouwing van het vraagstuk: de daling van den zeebodem over zeer groote uitgestrektheden was en bleef om geologische redenen moeilijk aanneembaar. Murray verwierp Darwin's theorie en meende, dat de talrijke onderzeesche vulkanen, voor zoover zij nog niet een voldoende hoogte bereikt hadden om het leven van rifbouwende organismen mogelijk te maken, langzamerhand door afstervend hin benthos en er op neervallende resten van pelagische orga- nismen opgehoogd werden, totdat ook zij het niveau bereikt hadden waarop rifbouwers kunnen leven. Deze theorie is door GARDINER nader uitgewerkt (lit. 1). Hij betoogde, dat niet koralen, maar kalkwieren, behoorende tot het geslacht Lithothamnium de hoofdbouwers van een atol zijn. Zij kunnen op 120 M. onder den waterspiegel goed gedijen en kunnen dus van deze diepte af, onder overigens gunstige omstandigheden, een rif bouwen. Van 64 meter onder den waterspiegel af nemen dan ook rifbouwende koralen aan de vorming van het rif deel; niet rifbouwende koralen leven ten deele in veel dieper water. In een zeer belangwekkende studie heeft Gerran (lit. 2) verklaard, dat noch de theorie van Darwin, noch die van Murray hem kon bevredigen Hij wees daarbij op werkelijk bewezen dalingen o.a. door boringen op Oahu bij Honoloeloe, waar tot 458 M. diepte koraalkalk aangetoond werd. Later werden boringen verricht op Funaruti waar eveneens koraalkalk afzettingen van honderden meters aangetoond werden, wat, gezien het levensrayon in verticalen zin der rifbouwende koralogeene organismen, zonder bodembewegingen niet verklaarbaar is. GERLAND verklaarde het ontstaan der atollen niet door bewegingen van den geheelen Oceaanbodem „en bloc”, maar door niveauveranderingen van de onderzeesche vulkaan toppen, waarop de atollen opgetrokken zijn. Die niveauveranderingen geschiedden volgens hem ten gevolge van vulkanische verschijnselen. Een hooger worden van den vulkaantop is in deze gedachte- gang wel verklaarbaar door onderzeesche erupties. Maar hoe werden de toppen lager? Daarover laat GERLAND zich niet uit. Het is duidelijk, dat door GERLAND hoogstens een verklaring voor het ontstaan van atollen zou zijn gevonden, en voor barrièreriffen en franje riffen slechts voorzooverre zij aan vulkanische, echt oceanische eilanden gebonden zijn. =; ` as Ook R. A. Dary acht de algemeene bodembeweging die door Darwin aangenomen werd niet aannemelijk. Hij bracht een nieuwe beschouwing in het strijdperk, door er op te wijzen, dat gedurende de ijstijd een groote massa water in den vorm van ijskappen om de poolgebieden vastgehouden werd, die later langzamerhand weer smolt, waardoor in equatoriale gebieden de zeespiegel 50—60 M. gestegen is. Daarbij liepen lage landen onder water en konden zich in de aldus ontstane ondiepe zeeën rifbouwende koralogeene organismen nestelen. (,,Glacial-control theory”) (Zie lit. 3). Door deze theorie worden echter rifformaties van honder- den meters dikte niet verklaard. W. M. Davis heeft het vraagstuk vooral van geomorfologische zijde aangepakt, waar- bij hij o.a. eenige ideeën van Dana nader uitwerkte. tears lit. 4 — 6). Vooral het bestaan van verdronken dalen (,,embayed valleys’’) aan kusten waar barriéreriffen voorkomen, wijst op de noodzakelijkheid der aanname van bewegingen van het rotsfundament der riffen. Deze verdronken dalen wijzen dus op cen gemeenschap- pelijke daling van het fundament der riffen met den eventueel aanwezigen vulkaantop. Wat dus nog overbleef was een compromis te vinden kade eenerzijds de beweging van den geheelen oceaanbodem „en bloc” niet behoefde aangenomen te worden, anderzijds echter bodembewegingen van groote amplitude voor de rif- fundamenten aannemelijk gemaakt konden worden. De eer hiertoe de eerste steen te hebben gelegd komt toe aan G. A. F. MovLeNGmraarF (lit. 3), die de leer der isostatie mede in de beschouwingen opnam, terwijl Davis deze nieuwe hypothese met vreugde begroet (lit. 7). Met en ON MonenGRAAFF een hooger worden van echt eilanden door vulkanische uitbarstingen; de daling ieee eleda en daarmede van het riffundament wordt door Monencraarr teruggebracht op een wederom instellen van het verstoorde evenwicht in de lithosfeer. a i. an Door isostatische compensatie zouden honderden meters dikke koraalvormingen op echte oceanische diepzee- eilanden een gereede verklaring vinden. Daarnaast blijven tektonische bewegingen, zooals die in de Oostelijke helft van onzen Archipel plaatsgevonden hebben noodig (lit. 9) voor de verklaring van andere, o.a. voor hoog opgeheven koraalriffen. Ik heb gemeend bovenstaand beknopt overzicht van het vraagstuk der koraalriffen te moeten geven alvorens over te gaan tot het belangrijkste deel mijner mededeeling van _ hedenavond. Van W. M. Davis mocht ik een schrijven ontvangen, waarin hij iedereen, die hier te lande er toe kan bijdragen het pro- bleem der koraalriffen op te lossen, waardevolle raadgevingen verstrekt, en aangezien Davis mij tevens de vergunning gaf zijn beschouwingen te publiceeren, volgt hierachter een ver- taling van het wetenschappelijk gedeelte van zijn brief bene- vens de oorspronkelijke tekst in het Engelsch. De door Davis aan zijn schrijven toegevoegde figuren zijn onder mijn toezicht in het net overgebracht om ze voor repro- ductie geschikt te maken. Ik heb gemeend door enkele aanteekeningen den brief van Davis te mogen toelichten; zij volgen achter de vertaling van zijn brief. W. M. DAVIS: „BESCHOUWINGEN OVER KORAALRIFFEN HI IN VERBAND MET BODEMBEWEGINGEN. Brief van 7 Februari 1917. Cambridge, Mass. U.S. A. De algemeene gesteldheid van de kustlijn waarop riffen voorkomen is van primordiaal belang, hetzij franjeriffen op zich- zelf of franjeriffen in de lagune van een buiten de kust liggend barrièrerif. De hoofdvraag luidt: Vertoont het kustland erosievormen als heuvels en dalen en duiken deze vormen onder den Zo: spiegel? Zoo ja, dan moet de kustlijn noodzakelijkerwijze onregelmatig zijn, vooruitspringend langs de uitstekende pun- ten en binnendringend door vertakte baaien in de dalen. Een dergelijke kustlijn wijst daidelijk op onderdompeling van et land na de vorming van heuvels en dalen en vóór de vorming der aanwezige riffen. Ondertusschen kan de ingesneden kustlijn na de daling van den bodem op twee wijzen veranderingen hebben ondergaan. In de eerste plaats door de vorming van delta's aan het einde der baaien en in dit geval moet de contactlijn van het oorspronkelijke landoppervlak en de binnenrand van het delta opgeteekend worden. Ten tweede doordat kliffen uit het voorgebergte geprepareerd zijn. Indien zulke kliffen gevonden worden, is het van bijzonder belang na te gaan, of zij door een laagwater-rotsplatform omzoomd worden, waarvan de breedte dusdanig is, dat de voortzetting van het landoppervlak boven het klif ongeveer uitkomt bij de buiten- rand van het rotsplatform. Een dergelijke verhouding wijst er duidelijk op, dat het klif door golven aangesneden is op de hoogte van den tegenwoordigen zeespiegel. Aan de buiten- zijde van het rotsplatvorm komt dikwijls een franjerif voor. Echter komt het somtijds voor, dat spoorvormige kliffen (,,Spur-end cliffs”) abrupt onder den zeespiegel dalen en er niet een (bij laagwater zichtbaar) rotsplatform voor ligt. In zulke gevallen kan de diepte in de lagune aan de buiten- zijde van het franjerif, dicht bij het land 10 tot 20 vademen bedragen. Hieruit volgt duidelijk, dat het zichtbare gedeelte van het klif slechts het bovenste gedeelte van een hooger klif is, waarvan het benedenste deel met het daarvoor lig- gende rotsplatform ondergedompeld is. Natuurlijk moet een dergelijk klif gevormd zijn vóór dat de onderdompeling plaats vond, gedurende een tijd, dat er geen riffen bestonden die de abradeerende golfwerking verhinderen konden. In tegenstelling met de bovengenoemde onregelmatige kust- lijnen staan de eenvoudige of bijna rechtlijnige kustlijnen, die dikwijls samenvallen met kusten die in recenten tijd op- SE oe geheven zijn, gevorm:l zijn uit ten deele verharde mariene sedimenten en slechts weinig door, erosie zijn ‘aangetast. Dergelijke kusten worden gewoonlijk omzoomd door een lage steile oever (,,bluff’) van eenige voeten hoogte en door een zachtglooiend strand, terwijl er slechts zelden riffranjes op- treden. Hieruit schijnt te volgen, dat zulke eked kusten geen goede voorwaarde scheppen voor de ontwikkeling van (rif) koralen, klaarblijkelijk omdat de losse sedimenten van het strand en van den zeebodem daarbuiten geen aanhechtings- punten voor de koraal-larven bieden. (Aant. 1). Dergelijke kusten zijn beschreven als voorkomende langs de Zuidzijde van Java en Sumatra, maar de berichten die ik er over vond zijn zeer kort. Gaarne zou ik er meer van weten (Aant. 2). Indien uit verdere waarnemingen zou blijken in het algemeen waar te zijn dat aan deze soort van opge- heven kusten geen riffen voorkomen, zou dit tot de gevolg- trekking leiden, dat kusten waarlangs riffen voorkomen onder- gedompeld zijn, welke gevolgtrekking bevestigd zou worden indien zulke kusten overal van baaien voorzien (,embayed”’) zijn. Voor zoover mijn studie rijkt, is dat inderdaad het geval. Eveneens ontbreken riffen waar groote rivieren uitgebreide delta’s opgebonwd hebben, waardoor bij de uitbreiding aan beide zijden van den riviermond daar vroeger gevormde riffen verstikt kunnen zijn. Dit kan zoowel aan opgeheven als aan gedaalde kusten het geval zijn, maar natuurlijk zijn voor de deltavorming in beide gevallen noodig een groot landopper- vlak, een aanmerkelijke regenval om de rivier te voeden en een aanmerkelijke tijdsduur waarin de rivier kon werken. Alle voorbeelden die ik van groote delta’s vond bevestigen de in deze alinea aangevoerde punten (Aant. 3). Een ander belangrijk punt in verband met franjeriffen op het zeespiegelniveau, alsmede met allerhande opgeheven riffen is de wijze van contact met hunne fundatie. Voor elke na- denkende geoloog moet het duidelijk zijn, dat indien deze verhouding disccrdant is, onderdompeling aan de rifvorming ET SC heeft moeten voorafgaan, terwijl indien er concordantie’bestaat er geen daling en misschien opheffing plaats vond. Hoe eenvoudig dit beginsel ook is, schijnt het bijna alge- meen over het hoofd te zijn gezien. Discordantie kan zeer gemakkelijk bij opgeheven riffen waargenomen worden, maar zelfs bij franjeriffen op zeeniveau is het niet moeilijk de aanwezigheid er van vast te stellen. Het is niet noodig werkelijke contacten van rifkalksteen en den ondergrond te vinden om deze vraag te kunnen beant- woorden. Voldoende is te zien of de algemeene vorm van de oppervlakte boven het rifniveau (het moge op zeespiegel of hooger liggen) een erosieoppervlak is, met heuvels en dalen, of een sedimentatie oppervlak, dat nog de vorm van opheffing uit de zee vertoont. Alle voorbeelden die ik van riffen zag, bezitten duidelijk discordante contacten. Reeds dit feit alleen spreekt zeer ten voordeele van DarwiN’s theorie der daling. In dit verband vestig ik er de aandacht op, dat door veel schrijvers een algemeene fout is gemaakt in verband met den oorsprong van opgeheven riffen, die dikwijls in terrassen boven elkaar optreden: ze hebben verondersteld, dat zulke riffen gevormd werden gedurende stilstand periodes in de opheffing. Indien de riffen met een discordant contact op een erosie- oppervlak liggen, is het duidelijk, dat die discordantie ons dwingt aan te nemen, dat de fundatiemassa, op een tijdstip vóórdat de riffen er op gevormd werden, minstens zoo hoog heeft moeten staan als thans, en dat de erosie plaatsgreep terwijl het fundament op die hoogte stond, waarbij dan het oorspronkelijke oppervlak in het erosie oppervlak dat nu onder de riffen bestaat veranderd werd. Na deze hoogere stand moet het tenminste gedaald zijn tot op het niveau van het hoogste rif en vervolgens weer tot op zijn tegenwoordige hoogte opgeheven zijn. (zie fig. 3) ') Daarom kunnen opgeheven riffen evengoed verklaard wor- den door vorming gedurende een pauze in de daling van den 1) De verwijzingen naar de figuren werden door mij toegevoegd. ESCHER. a ` we ondergrond, gevolgd door een vlugge opheffing, als door vorming gedurende een pauze in de opheffing na een vlugge daling. De laatste gevolgtrekking is dikwijls geuit en toch is zij niet bewezen. De eerste veronderstelling is, naar ik geloof, de meest waarschijnlijke van de twee, omdat, zooals boven reeds uiteengezet werd, rifvorming meer in de hand gewerkt wordt door daling dan door opheffing; maar het is natuurlijk mogelijk, dat sommige leden van een reeks van opgeheven rif-terrassen gevormd werden gedurende pauzes in de daling en andere gedurende pauzes in een latere opheffing. Om tusschen beide mogelijkheden een keus te doen is men aangewezen op een onderzoek der gedetailleerde structuur der rifkalken en dit is moeilijk waar de dagzoomen gewoonlijk door weelderige vegetatie bedekt zijn. Het komt er hier op 2. Rif; gevormd gedurende gelijkmatige langzame daling. aan de plaats van elke waarneming der structuur te bepalen ten opzichte van de geheele opgeheven rifmassa, en eveneens ten opzichte van den ondergrond waarop het rif rust. Het is gemakkelijk de structuren af te leiden die moeten ontstaan in een rif dat in de hoogte groeit gedurende daling (fig. 2) di B cs en in een rif dat naar buiten groeit gedurende een periode van stilstand (fig. 1). 1. Lif} gevormd gedurende stilstand van den bodem, door naar buiten groeien. Ook is het gemakkelijk de betrekkelijke posities (fig. 5) ô. Riffen, gevormd gedurende daling 1 en 2 en opheffing 3 en 4. af te leiden van een reeks van oudere riffen die gedurende Ge ` rn stilstandsperiodes in de daling gevormd werden (fig. 3) ten opzichte van een reeks van jongere riffen die gedurende 3. Riffen, gevormd door onderbroken daling. Stationnair langzamer langzaam = ZL zx [GLE j — langzaam verschillende pauzes in de opheffing op verschillende niveaux 4. Riffen, gevormd gedurende onderbroken opheffing. ontstonden (fig. 4). an BE Inderdaad kunnen wij op het oogenblik in de afleiding der structuren veel verder gaan dan er waarnemingen zijn, die deze deductieve vormen illustreeren. Toch is het wenschelijk aan dergelijke deducties nauwkeurig de aandacht te besteden ten einde den waarnemer naar die punten te leiden waar de structuur kritisch beschouwd moet worden. Bijgaande diagrammen verduidelijken de hoofdpunten waar het hier op aankomt. Een der redenen waarom ik bijzonder graag aanteekeningen omtrent waarnemingen over koraalriffen in Ned.-Oost-Indié zou verkrijgen is, dat voorzoover ik kan nagaan, de bodem- bewegingen in dalenden of steigenden zin in recenten tijd daar grootere bedragen hebben aangenomen, dat deze bewe- gingen daar veelvuldiger opgetreden zijn en dat zij in een vlugger tempo. plaatsgevonden hebben dan op de eilanden midden in den Grooten Oceaan. De Oost-Indische Archipel is klaarblijkelijk een gebied van recente geologische storingen, waarin bewegingen van ver- schillenden aard herhaaldelijk opgetreden zijn. (Aant. 4). Daarom zou het kunnen voorkomen dat zelfs daar, waar in den jongsten tijd daling plaatsgevonden heeft, in plaats van barrièreriffen, die gewoonlijk dalende kusten vergezellen, franjeriffen optreden, omdat de daling zoo snel plaatsgevonden heeft, dat elk vroeger gevormd rif verdronken is; de tegen- woordige franjeriffen zouden dus behooren tot hetgeen men een nieuwe generatie zou kunnen noemen. Het is van belang er op te wijzen, dat Darwin zeer duidelijk deze mogelijkheid herkend heeft, ofschoon hij geen voorbeelden vond die hieronder gerangschikt konden worden. Hij beschouwde alle bestaande franjeriffen als gevormd op stationaire of in opheffing verkeerende kusten, niettegen- staande hij duidelijk op de mogelijkheid wees van hun voor- komen op snel dalende kusten, als boven uiteengezet. Ik ben er van overtuigd, dat onder de franjeriffen van de Philippijnen er veel voorkomen die als illustratie van het Le ane gezegde kunnen dienen; bijvoorbeeld langs de Westkust van Palawan, waar de buitengewoon ingesneden kustlijn op recente _ daling wijst en waar een breed ondergedompeld platform op een ondergedompeld barrièrerif wijst; langs de tegenwoordige kustlijn is het franjerif der nieuwe generatie in den regel zeer smal. Aant. 1 Aant. 2. AANTEEKENINGEN DOOR B. G. ESCHER. Door de onderzoekingen van C. Px. SLUITFR is echter bewezen, dat koralen ook op niet rotsach- tigen bodem kunnen groeien en zich daarop ook koraalriffen kunnen ontwikkelen, zoo bijv. in de baai van Batavia (lit. 8). De koraalriffen in de Java-Zee evenals die op de vastelandsstoep (shelf) ten Oosten van Borneo, hebben ter verklaring van hun ontstaan geen der bovengenoemde hypotheses noodig, aangezien het water er zoo ondiep is, dat rifbouwende korallogeene organismen er van den bodem af kunnen gedeien. Is de ,,glacial-controll theory” van Dany juist, dan geldt zij ook voor de beide evengenoemde ondiepe zeeën. Wij moeten ons dan voorstellen, dat de koralen òf reeds bij het begin van het onderwaterloopen van het land zich hier nestelden òf later deze gebieden kwamen bevolken. Zonder uitvoerige studie is deze vraag natuurlijk niet te beantwoorden; zij zou als uitgangspunt kun- nen dienen voor een verhandeling over de geomor- fologie der kusten in den Ned. Indischen Archipel in verband met het voorkomen van koraalriffen. Belangrijke koraalriffen met een zeewaarts uit- gestrekte verbreiding schijnen aan de Zuidkust van Java niet voor te komen, daarentegen wel in de Java-Zee, op de Shelf ten Oosten van Borneo en ten Westen van Makasser. aa SS Aant, 3. Voor de groote delta der Koetei-rivier (Oost-Borneo) komen inderdaad weinig koraalriffen voor in ver- gelijking met het met koraalriffen bezette onder- zeesche plateau tusschen 2° en 4° Zuider breedte ten Oosten van Borneo, vooral aan den shelfrand, waaraan o.a. de groep der kleine Paternoster- eilanden haar ontstaan te danken heeft, en waar ook het aan koraalriffen zoo bijzonder rijke onder- zeesche plateau tusschen kaap Mangkalilat en Tandjong Karang Tigan genoemd moet worden. (Zie Zeekaarten 120 en 121). Overigens wijzen delta's vermoedelijk op stilstand van de kust of op opheffing, in het bijzonder meen ik dit voor de Koetei-delta te mogen aannemen. Aant. 4. Dit geldt slechts voor het Oostelijk deel van onzen Archipel, beoosten Straat Makasser. Op Timor komen jonge koraalriffen tot op 1283 M. b. Z. voor (lit. 9). Literatuur. Lit. 1. L. W. Conner: „Les dépots marins” Encyclopédie scientifique. Biblio- thèque d’océanographie physique. Paris 1908. pp. 252 — 277. Lit. 2. G. GERLAND: ,», Vulkanistische Studien. 1. Die oralleninseln, vornehmlich der Südsee”. Beiträge zur Geophysik. II Band. 1895. pp. 25 — 70. Lit. 3. G. A. F. Moneneraarr: „Het probleem der koraal- eilanden en de isostatie”. Verslag v. d. gewone vergadering der Wis- en Natuurkundige Af- deeling van 24 Juni 1916. Kon. Akademie van Wetenschappen te Amsterdam. Deel XXV pp. 215 — 231, in het Engelsch: Lit. 4. W. M. Davis: Lit. 6. W. M. Davis; W. M. Davis: W. M. Davis: C. Tu. Stuten: „The coral reef ploblem and isostasy” Proceedings. Vol. XIX No. 4. pp. 610 — 627. „Clift Islands in the coral seas”. Proceedings of the National Aca- demy of Sciences. Vol. 2. pp. 284— 288. May 1916. „Extingwished and resurgent coral reefs”. „The origin of certain Fiji atolls“. idem. Vol. 2. pp. 466—475. Aug. 1916 „The structure of high-standing atolls“. idem. Vol. 3. pp. 473—479, July. 1917. „The isostatic subsidence of volca- nic island’. idem. Vol. 3. pp. 649 — 654, Nov. 1917. „Einiges über die Entstehung der - Korallenriffe in der Javasee und Branntweinsbai und über neue Ko- rallenbildung bei Krakatau“. Natuurkundig Tijdschrift v. Nederl. Indië. Deel XLLX 1890 pp. 360 — 380. G. A. F. Morenaraarr: „On recent crustal move- ments in the island of Timor and their bearing on the geological history of the East Indian Archi- pelago“ Kon. Akad. v. Weten- schappen. Amsterdam. Proceedings of the meeting of Saturday June 20 1912 pp. 224 — 235. Weltevreden, October 1918. „Coralreefs and crustal movements”. By W. M. Davis. The general nature of the shore line on which reefs occur, either fringing reefs alone or fringing reefs in the lagoon of an off-shore barrier reef, is of importance. The chief point here is: does the land-slope exhibit forms due to erosion, such as hills and valleys, and do these forms appear to dip below the sea level? If so, the shore line will necessarily be irregular, advancing around the outstanding points and entering into branching embayments in the valleys. Such a shore line clearly indicates submergence after the erosion of the hill and valley forms, and before the formation of the present reefs. It may well happen that since submergence took place, the embayed shore line has been modified in two ways. First, by the formation of deltas in the bay beads, and in this case the line of contact where the land slopes descend to the inner border of the delta plains should be noted. Second, by cutting cliffs on the headlands: when such cliffs are found it is particularly important to enquire if they are bordered by a low-tide rock platform, the breadth of which is such that the prolongation of the land slope from above the top of the cliff would about reach the outer border of the rock platform. Such a relation clearly indicates that the cliff has been cut by waves at present sea level. Out- side of the rock platform a fringing reef very often occurs. It sometimes happens, however, that spur-end cliffs descend abruptly below sea level and are not fronted by a shallow rock platform. In such cases the lagoon outside of the fringing reef may have a depth of 10 or 20 fathoms close to the land. This relation clearly indicates that the visible cliff is only the upper part of a higher cliff, the lower part 42 — of which together with the rock platform in front of it, is submerged. Such a cliff must of course have been cut before submergence took place, at a time when no reefs were present to obstruct wave action. These various features are manifestly of easy determination, but it is remarkable to see how often they have been overlooked. In contrast to the irregular shore lines above referred to, are the simple or almost rectilinear shore lines which frequently accompany coasts of recent uplift, formed of marine sediments partly consolidated and but little eroded. Such coasts are usually bordered by a low bluff a few feet in height and a smooth beach, and they are rarely fringed with reefs. This seems to show that coasts of uplift such as these do not afford good conditions for coral growth, apparently because the loose sediment of the beach and the off-shore sea bottom does not provide points of attachment for coral larvae. Coasts of this kind are reported along the southern side of Java and Sumatra, but the accounts that I have found of them are very brief. I should be glad to know more about them. If with further observation it appears to be very generally true that coasts of emergence of this kind are free from reefs, it would lead to the infer- ence that coasts where reefs occur have suffered submergence, and this inference would be confirmed if such coasts are universally embayed. As far as my reading has gone, such is the case. Coasts are also reef-free where large rivers have built forward extensive deltas, which as they expand on either side of the river mouth may overwhelm reefs previously formed there. This may be the case either on coasts of emergence or coasts of submergence, but of course in both cases the formation of a large delta implies a large land area and a considerable rainfall to supply a large river, and a considerable period of time for the river to work. Al the examples that I have found of large deltas confirm the implications of this paragraph. ca gek Another point of such importance in relation to sea-level fringing reefs as well as to elevated reefs of all kinds, is the nature of the contact with their foundation. It ought to be plain to any thoughtful geologist that if this relation is uncomformable, subsidence before reef formation is implied, while if it is comformable no subsidence and perhaps uplift took place. Simple as this principle is, it has been almost universally overlooked. Unconformity is most easily recog- nized in connection with elevated reefs; but it is not difficult to determine even in connection with sea-level fringing reefs. It is not necessary to find actual contacts of reef-limestone with the underlying rock in order to answer this question. It is sufficient to see wether the general form of the surface above the level of the reef (whether the reef lie at sea level or elevated above it) is a surface of erosion, having hill and valley forms, or is a surface of deposition, still having the form given to it by uplift from the sea. All the examples of reefs that I have seen have strongly uncomformable con- tacts. This fact alone gives strong testimony for Darwin’s theory of subsidence. Please note in this connection that a very common mistake has been made by many writers regarding the origin of up- lifted reefs, which frequently occur in terraces one above the other: They have supposed that such reefs were formed during pauses in uplift. If the reefs lie upon a surface of erosion with an uncomformable contact, it is clear that the uncon- formity requires us to suppose that the foundation mass stood at least as high as at present, before the reefs were formed upon it, and that it was eroded while in that position, so as to be changed from its original form to. the erosional form that it possesses beneath the reefs. After this higher stand, it must have been submerged at least to the level of the highest reef, and then uplifted again to its present attitude. Uplifted reefs may therefore be just as well explained as having been formed during pauses in the submergence of their foun- dation, followed by rapid uplift, as formed during pauses in BE aoe uplift after a rapid subsidence. The latter conclusion has very frequently been drawn, and yet it is without proof. The former supposition is, I believe, the more probable of the two, because as above pointed out, reef-formation is more favored by subsidence than by uplift; but it is of course possible that some members of a series of uplifted reef terraces were formed during pauses in subsidence, and others during pauses in a later elevation. The only means of distinguishing between these possibili- ties is found in the detailed structure of the reef limestones, and it is a difficult matter to make detailed observations where the outcrops are generally covered by rank vegetation. 