Nederlandsch Tijdschrift voor Liefhebbers der Jagt und Visscherei
Laat in den avond, kwam hij te Florence, en trad alweder een hotel: den zwarten adelaar, in Borgo Ogni Santi binnen. Hij liet den Cameriere roepen , en gaf hem op hoogst grootmoedigc wijze vijftien stuks gevogelte ten geschenk, die hij gedurende dien dag, op zijnen marsch in Vai d'Arno had geschoten. Deze Cameriere was een beleefde fransehman, een voorma- lig, uitgediend soldaat. »Het schijnt, — zeide hij, — dat mijnheer zich op de jagt verstaat." »Zoo tame- lijk," hernam onze vriend, door dat compliment niet weinig gestreeld. — »Dan zijt gij juist in het regte land , — sprak de eerste verder — een jager kan het zich niet beter wenschen. Als mijnheer, zoo als ik zie, goed ter been is, en een weinig klonteren niet out- ziet, dan moet hij eens, daarboven in het gebergte gaan jagen, tot aan Poggibonzi en Siena toe. Daar kan men schieten , vogels , wild , al wat het hart ver- langt. Ik heb er zelf menigen pestvogel geschoten." — »Wat? -— riep Chay met drift — heb-je pest- vogels geschoten?" — »0, wel honderdmaal." — »Nu dat treft overheerlijk , clan moet ik er morgen dadelijk been, monzcn dadelijk; maar, hoe beet ookdeplaats, 301 waar ik heen moet?'1 — s Poggibonzi." — » Heerlijk, heerlijk! schrijf mij den naam op en wijs mij morgen vroeg den weg, buiten de stad, welken ik gaan moet!M — »0 met zeer veel genoegen!" Reeds den volgenden morgen vroegtijdig , stond onze vriend tot den togt gereed, met het geweer in den arm, en vraagde naar de rekening. De Cameriere , bragt hem een vriendelijk compliment van den logementhouder , met de boodschap , dat de rekening was voldaan , door het geschenk van het gevogelte , en dat men hem nog bovendien zeer verpligt was voor zijne beleefd- heid. — »Dat is overheeriijk — dacht Chay — zoo zou ik tot aan het einde der wereld kunnen reizen, zoo lang er vogels te schieten waren; waarachtig eene ge- schikte wijze, om de reiskosten te bestrijden !" Met die gedachte bezield, stapte hij den weg op naar Poggibonzi over het Apenijnsche gebergte. Tegen den avond van dien dag , kwam hij te Siena aan , weder belast met een vracht geschoten vogels , en alweder blikte hem in de groote straat , die midden door de stad loopt, een zwarten adelaar, op het uithangbord van een logement, toe. Ook hier liet de Cameriere zich de jagt- trofee onzes helden , als een geschenk , welgevallen en dischte hem daar- voor een heerlijk soupe op; hij verschafte hem daarna een uitmuntend bed, in de fraaije bovenkamer, waar het beeld der heilige Catharina van Siena hing. Den volgende morgen , geleide hij hem buiten de poort , tot op den weg naar Torrinieri. 302 Deze ontdekking , hoe goedkoop hij kon reizen , gaf onzen vriend een' nieuwe reis- en jagtmoed, zoo als hij die nog nimmer in zijn leven had ondervon- den; hij reisde verder en teekende het spoor zijns wegs met het bloed der jagtdieren. Hij trok door de dorre vlakte van Torrinieri , de moerassige dal- gronden van Riccorsi; besteeg de uitgedoofde vulkaan- kegels van Radicofani ; hij doorwaadde de beken van Paglia; trok over de Ponto Centino, in het gebied van den voormaligen koning Porsenna; door de heide- vlakten van Aguapendente ; langs de oevers van het meer van Volsena, over de wijnbergen, waar de kostbare Montefiascone groeit ; door de woeste heide , waarover de weg naar Viterbo voert; door het boseh der roovers , dat achter Viterbo tot aan de wolken , langs de bcrgen stijgt , en zich , aan de andere zijde , tot aan de oevers van het meerde Vico uitstrekt; door de pijnboombosschen van Ronciglione, de weide vlak- ten rondom Baccaro en de eentoonige zandvlakte van la Storta. In vijf dagen had de ligtzinnige jager de geheele keten der Apenijnen rond gewandeld. Nu gebeurde het op een' laten avond, ten 9 ure, dat hij aan de poort eener stad kwam. De straten waren donker; er brandde geen enkele lantaarn. Maar hij was nu dood vermoeid van het jagen , hoe onvermoeid onze jager anders ook ware. Eindelijk zag hij , op den hoek van een plein, een verlicht koffijhuis en trad er in , om wat uit te rusten. Nevens hem werd , in eene groep van gasten? die water met suikcr dronken , 303 fransch gesproken. Chay wendde zich tot hem , dfc er het vriendelijkste uit zag , met de woorden : »Ver- geef mij, mijnhcer, maar heb de goedheid , mij te zeggen, hoe deze stad heet?" — »Welke stad?'' vraagde de man. ^mwM^— A L l> E R L £ i. Op bladz. 283 van den vorigen jaargang , heb ik een zonderling voorval met een haas medegedeeld; in ver- band daarmede , vinde hier het volgende eene plaats. Den 23 October II. in het duin jagende, ontwaarde ik een voorwerp op het strand , aan de afscheiding van het zand en het zeewater. Daar het juist laag water was kon ik , uithoof de van den afstand , den aard van dat voorwerp niet bepalen; mijn jager, die mij verge- zelde, hield staande, dat het een zittend haas was. Om mij van de waarheid te overtuigen verliet ik , met den jager, den weitaschdrager en den hond, het duin en begaf mij op het strand. Naauwelijks hadden wij dit betreden of het haas , dat ruim twee honderd pas- 306 sen van ons verwijderd was , begon zich te bewegen on nam de vlugt, steeds langs het water loopende. Eensklaps zien wij het wenden en regtstreeks in zee steken ; dieper water ontmoetende begon het haas vlot te raken , zwom drie brandingen over en kwam einde- lijk in de vlakke zee. Wij zagen het toen , tot onze verbazing, steeds lijnregt van het strand afzwemmen, tot wij het eindelijk , na ruim tien minuten gezwom- men te hebben , uit het oog verloren ; het spreekt van zelve, dat het arme dier den dood in de golven heeft gevonden. Er bestond geene de minste aanleiding om het haas tot deze wanhopige daad te noodzaken : de hond was bij ons , en op het gansche strand was , op geruimen af stand , slechts 6en persoon te zien. V. v. W. Tot de hoogst zeldzame schoten, die op de jagt voorkomen, zal wel gewis het volgende behooren. Den 17 October 11. was de heer W. H. jagende op het landgoed Leeuwenhorst , onder Noordwijkerhout. In het kort eiken hout deed hij een haas op , welke door hem werd geschoten ; doch hoe groot was zijne verbazing , toen hij een tweede haas zag liggen spar- telen, die daar ter plaatsc gelegerd was en door het- zelfde schot werd getroffen. lo°b <ar • «> O • J V*:*©'.1*1 •'3 ■ I "V • * • >K * *+tm. 