VADERLANDSCHE LETTER OEFENINGEN
s, ПЕС van WASRINGTON. Veelen zullen daar door opge- » wekt weezen om deeze Held, door de Verlosfing zyns, » Vaderlands vermaard, nader te kennen; en eenig ver- s Пар te ontvangen van ’t geen hy verrigtte, eer hy zich an op dat groot tooneel vertoonde, waar hy zyne rol zo s meesterlyk vol(peelde. Ik althans, door dat Stukje op- э» gewekt, vroeg een myner Vrienden, die veel Lengelsch э» leest, of ‘er geen Leevensverhaal van dien Man voor an handen was, —— hy gaf my het volgende. Ik ss heb het vertaald, — en agt het waardig by zo veele s, Leevensbelchryvingen, in uw Mengelwerk , gefteld te wore ээ беп, waarom ik het, in die verwagting,  Au- GUSTINE WASHINGTON, ееп Heer, die groote bezittingen еп eene welgevestigde agting hadt in Virginia. Een der oorouderen van dien Heer verkogt , теп tyde der Angel Ryks - Omwentelinge , zyn Landgoed , naby Cave in Yorkshire, en begaf zich na Virginia, waar hy Landery- en Кор: in de Dreck King George’s Country geheeten. Hier werd onze Veldheer ор den twee- en twintigften van Sproke kelmaand des Jaars MDCCXXXIII gebooren. In dit Land- Íchap heeft hy thans drie Broeders , SAMUEL , JOHN en CHARLES, allen Heeren, die veel lands bezitten, en ééne Zuster, gehuwd аап den Colonel FieLDING LEWIS. Zyn fte Broeder , LAURENS , Capitein der Americaanfche troepen , ging en bleef op den tocht ра Carthagena; hy was getrouwd аап de Dogtef van den Heer WILLIAM FAIRFAX, van Belvoir in Virginia; by deeze hadt hy ééne Dogter, die jong (erf ; zyn tweede Broeder, desgelyks , -zonder Haazaat overleden zynde, bekwam onze Held het Familie- ndgoed, naar den Admiraal VERNON , Mount Vernon ge- heeten, aangenaam gelegen aan de Rivier Potomack , weinig mylen beneden Alexandria. De Veldheer WASHINGTON is de oudfte Zoon in Єр twee- de Huwelyk verwekt. Nooit buiten America geweest zyn- de, werd hy, (gelyk de meeste Jonge Heeren van midde- kp in dat Land,) opgevoed onder °t oog van zyn Vader door eenen byzonderen Leermeester. Eenige kundighei van de Latynfche , eene regelmaatige kennis zyner Moeder- taale, en de beginzels der Wiskunde, waren de hoofdzaa 5 ` еп 172 ' LEEVENS- EN LOTGEVALLEN ken zyner jeugdige oefeningen, Welfaast lag hy zich toe op het beoefenend deel des werks van eenen Landopzigter, Grens kundigheid , onvermydelyk noodig voor Mannen , ie Landen, іп dit Gewest, bezitten 3 en werd binnen kort aangefteld tot Landopzigter van zekere Streek in Ho, inia. Eene Bediening, veeleer aanzieniyk dan voordee- lig; fchoon dezelve hem gelegenheid gave om eenige der beste landen uit te kiezen, en volkomen kennis te krygen van de landen op de grenzen.. Wanneer, in den Jaare MDCCLII!, de Landvoogd en de Raad van Virginia, uit Krgeland, bevel kreeg, om de inbreuken der Franfchen op de westlyke grenzen y langs de Rivieren Ohio en de Boeuf, met geweld te wederftaan , werd Мг. WASHINGTON , toen Majoor іп dienst des Land- fchaps, en Adjudant Generaal der krygsmagt, door den Landvoogd DINWIDRAR » Met een Brief afgevaardigd tot den Franfchen Opperbevelhebber aan den Ohio, klaagende over de grondfchennisfen, gepleegd, met verbreeking der toen laats hebbende Verdragen tusfchen de twee Kroonen. effens was. hy gelast te handelen met de Zes Volken өп andere Westlyke Volkftammen der Indiaanen, en hun te verbinden. om zich vast te houden aan hunne verknostheid aan Engeland. Ну aanvaardde Uit gevaarlyk Gezantichap, van omtrent vyftien Mannen vergezeld „ іп ’t laatst уап Wynmaand: en flaagde zo verre, dat hy , Бу zyne weder- komst, met het antwoord van den Heer DE ST. PIERRE, en het gelukkig volvoeren der handelingen met de Indiaa- nen , de goedkeurende dankzeggingen zyner Lastgeeveren en Landsgenooten ontving. Een Dagverhaal, van °t geen op deeze. Bezending gebeurde, werd in Virginia uitgegee- ven, en leverde de blyken op van ’s Afgezants vlyt, ope Jettendkeid en oordeel : т zelve heeft naderhand grooten dienst ‘gedaan aan allen die zich genoodzaakt vonden om diezelfde ongastvrye landftreeken door te trekken. Korten tyd daar naa de oogmerken der Fran/chen opel- baarder: en hunne beweeginten ontrustender wordende, kwam ’er bevel aan de Volkplantingen , om zich te wapt- пеп en bondgenootfchäplyk zich te vereenigen. De Ver- gadering van Virginia ging voor, met eene (отте gelds;, ten algemeenen dienfte, te heffen, en een Regiment van vierhonderd man re werven, tot befchermine van de gren zen der Volkplantinge. De Majoor WASHINGTON , ‘toen omtrent twee- en twintig jaaren bereikt hebbende , kreeg "er het bevel over, en ontmoette, їп Bloeimaand des vo SCH: \ VAN GEORGE WASHINGTON. 173 ‚genden jaars,eene fterke Party Franfchen en Indiaanen, ор eene plaats , Red-flone geheeten, welke hy op de vlugt Поет; па vyftig man gevangen en gedood te hebben, Onder de gevangenen bevondt. zich den beroemden Bosch- opzigter, DE LA FORCE, met twee andere: Officieren , віс welken de Colonel wastuNGToN de: zekere kundfchap ` kreeg, dat de Fran/che Krygsmagt, aan de Rivier Ohio, uit meer dan duizend geregelde troepen , en eenige hondere den Indiaanen , beltondt. Schoon zyn kleine Leger, * welk in den gemelden flag eeniezing geleeden hadt, geheel nier beftand was om aanvallender wyze tegen de Fran/chen en Jadsaanen kryg te voeren, befloot hy , nogthans, tegen den vyand op te trekken, en zich van eene goede Leger- plaats te verzekeren, waar hy „de aankomst.van halpbendew uit Nieuw-York en Pennfylvanie verwagtende , zich vers fterkte, en een klein Fort opwierp, aan "p zelve den naam? van Necesfity geevende. — —- Op deezen post bleef hy y zonder eenige verfterking van manfchap te ontvangen, ой< gemoeid , tot Haotmaand ; wanneer gyne geringe krygsmagt nu tot minder dan driehonderd man gedund , aangevallen: werd door een Leger Fran/chen en Indiaanen, meer dam elfhonderd man. fterk , onder het bevel van den: Heer рк VILLIERS. De Г ігаіпіаапе n wederftonden den aanval van: ’s Vyands geheele krygsmagt verfcheide ийтеп, verfloegen: e by de twee honderd; wanneer de franfche Revelhebber, hun Ьейш om te: Sneuvelen of te overwinnen ziende, te tade werd eèn min ‘gevaarlyk middel, om de Virginiaanen van daar te doen verhuizen, te beproeven „ en met hun fu: prek te treeden 5 ’t zelve eindigde in eene Overgave. у welke de Colonel wasHINGTON bedong, dat hy zou- wttrekken met alle krygseere `, medeneemende allen krygse Voorraad , goederen en pakkaadje. Dit verdrag werd ges fchonden , door de onbeteugelbaare geaartheid der Wilden „ die de Fran/che Bevelhebber niet kon wederhouden van de: nen by het uittrekken, te plunderen , en eene: flachting onder Menfchen, Vee en Paarden, aan te reg- ten. Over de fchennis van dit verdrag deedt de Вуй be Afgezant aan het Hof van Verfailles Îterke klagten ; en mag dit aangemerkt worden als het tydítip , wanneer het. Franfche Hof zich begon te ontmaskeren, en het g зупег Bevelhebberen en Officieren m America (fchoon op eene heimlyke wyze) goed te keuren. De Franfchen zetten hunne vyandlykheden aan de Okio өп andere Plaatzen voort, geduurende den Winter des Jaara MDCCLIV, 174 LEEVENS- EN LOTGBVALLEN MDCCLIV , en het volgende Voorjaar. Virginia hadt be- flooten grooter Krygsmagt op de been te brengen; de For- ten Cumberland en Loudon werden gebouwd, en by Wills Creek een Legerplaats gevormd, om van daar den vyand aan den Ohio nadeel toe te brengen. ‚ п deeze ver- rigtingen , bovenal in het aanleggen der Forten , was de Colonel WASHINGTON onledig, wanneer hy geroepen werd om den Generaal BRADDOCK te vergezellen , die met ren Leger te Alexandria in Virginia kwam, met den aanvang тап Bloeimaand des Jaars MDCCLV. Het oogmerk deezes Legers was dieper het land door te dringen , tot het Fort Du Q.esne , (thans het Fort Pitt,) langs den weg van. Wills “Creek. Naardemaal niemand. beter kundig was, in de: landen op de grenzen, dari de Colonel WASHINGTON, en niemand, in de geheele Volkplanting, een zo welgevestigd character van Krygsman bezat, als hy, oordeelde men dat deeze [Virginiaan den Generaal BRADBOCK van uit- fteekenden dienst zou kunnen weezen : met genoegen ftondt hy van zyn Bevelhebberfchap af , in als Vrywik- liger en Aide du Camp onder dien ongelukkigen Gene- raal. De byzonderheden der Nederlaage еп. де bykans vol- flaagene vernieling des Legers van BRADDOCK , de uit twee duizend man geregelde Briifche troepen, en omtrent achthonderd uit de Volkplantingen, is bekend 5 en °t wordt van alle zyden toegeftemd, dat het trots ge- drag diens Generaals, zyne verregaande verfmaading der Americaanfche Officieren en Soldaaten ; en hoogmoedige verwerping van hunnen raad, de weezenlyke oorzaaken waren van dit zo zeer treffend onheil. Welk een maed’ en ftandvastigheid de Americaanen en hun Bevelhebber in deeze beproevende gelegenheid betoonden, bovenal in het dekken van den verwarden flaat des Engelfchen Legers, kan elk: Britsch Officier en Soldaat getuigen , die op dee- zen noodlottigen dag, door hun beleid en dapperheid „деп dood ontkwamen (*). Naa Generaal BRADDOCK's Nederlaage , vondt de Volk- planting van Virginia het noodig, baare krygsmagt.te. vermeerderen en op beter. voet te brengen, haare Forten - te verfterken, en Krygstochten te omlerneemen om de in- rukkingen des Vyauds te шеп. In alle deeze gewigtige dienstbetooningen hadt de Colonel waspgeron het voor- naam- (*) Zie Captein ORME's Letter to Governor DINWIDDIE , als mede de andere verhaalen van dien Dag. | ї { VAN GEORGE. WASHINGTON. 175 naamfte. deel, en kwytte zich tot volkomen genoegen zyns Lands; by alle gelegenheden, den onvermoeidften vlyt, oonlyken moed en Krygsbeleid аап den dag leggende, у werd, op nieuw, benoemd tot het Bevelhebberfchap over de Krygsmagt van Virginia, en bekleedde die waar- digheid tot hy des afltand deede in ’t jaar MDCCLIX, toen hy zyne tegenwoordige Egt genoote , de jonge Weduwe van den Heer cusris trouwde. Zy bragt hem twintig duizend Pond Sterling vry goed ten huwelyk, behalven het Weduwe goed, en een der voornaamfte ftaaten van Virginia, | | Zints dien tyd diende hy den Staat zo volyverig als Raadsheer „als һу tot hier toe werkzaam geweest was om denzelven als Krygsheld te verdeedigen. Verfcheide jaa- теп was hy de vertegenwoordiger van Fredrik County,en bekleedde een der plaatzen voor Fairfax County, toen hy door de Vergadering, overeenkomftig met den algemeenen wensch des Volks, verkoozen werd tot één hunner vier Afgevaardigden op het cerlte algemeene Congres., Met niet weinig tegenzins tradt hy weder op het werk- zaam tooneel des leevens; en, uit alles wat tot hiertoe zich vertoond heeft ір het Character en °t gedrag deezes vitmuntenden Mans, mogen wy gelooven, dat geene beweegredenen, dan de zodanigen als ontftaan uit de bee langloosfte Vaderlandliefde, hem ooit konden overhaalen om de ftreelendfte vermaaken des gerusten Huislyken lee- vens, welke iemand kan genieten , en het groot genoegen , “ geen hy fchiep in den Landbouw en het vérbeteren_zy= ner bezittingen , te verlaaten. WASHINGTON Is, mise chien, de groote Landeigenaar in America (de Eigenaars van Pennf/ylvanie, Maryland en de Northern Neck uitge- zonderd :) want, behalven de goederen zyner Vrouwe, en tien duizend Pouden by den dood haarer eenige Dogter aan hem vervallen, heeft hy uitgeftrekte Landftreeken , reeds. vroeg door hem bezeten, en groote aaukoopen van Lane deryen gedaan van Officieren , die dezelve,ten loon hunner edaane dienften, gekreegen hadden: daarenboven is zyn aderlyk landgoed Mount Vernon zeer van hem uitge- breid, °t Is onmogelyk , in America , even als in Enge- land, de waardy der Landen op te maaken, volgens de jaarlykfche renten of inkomften, dewyl ze doorgaans door Negers bearbeid worden, of in handen der venaars zyn. Men zal nogthans de bezittingen van wAs- HINGTON niet te hoogfchatten, indien men zyne јаапук- | ` | che dreeven wierd door een 176 LEEVENS- EN LOTGEVALLEN fche inkomften op ruim’ vier duizend Ponden Sterlings bee rekent. · Тоеп ‚in het Congres , naa het mislukken van elken Фар tot eene verzoening, en naa het fmaadlyk verwerpen van alle verzoeken der Americaänen, eindelyk beflooten werd de dwingende maatregelen van Groot Brittanje, met ge- weld te wederftaan , waren aller oogen op WASHINGTON ре» flaagen. Met algemeene ftemmen, werd hy opgeroepen tot de verdeediging van zyn Land: en het ftrekt, misíchien , tot zynen byzonderen roem , dat er geen één Ingezeten deezer Staaten was, uitgenomen hy zelve, die deeze keur niet goedkeurde; allen ftelden zy het onwankelbaarfte ver- trouwen op zyne braafheid en bekwaamheden. In Hooi- maand des jaars MDCCLXXV kwam hy te Cambridge in Nieuw Engeland, aanvaardde aldaar het Opperbevel over de Legermagten van America. Hy werd in de Legerplaats ontvangen met die hartverrukkende blydífchap , welke over- wigt van verdienften alleen kan inboezemen, na dat hy , op 2упе reize derwaards, in alle Staaten, welke hy door- trok , alle merktekenen van hoogagting en eerbewys ontvan- gen hadt, welke zy oordeelden verfchuldigd te weezen aan den Man, op wien geheel Noord- America de hoop van Behoudenis en Vryheid vestigde. ` Naardemaal hy altoos weigerde eenige bezolding in geld te ontvangen voor zyne dienfteft den Lande beweezen, bepaalde het Congres geene wedde voor het bekleeden van dien gewigtigen post ; alleen ontving hy weeklyks eenig geld tot vergoeding der onkosten van zyn Open-tafel en andere noodwendige uitgaven. De Veldheer WASHINGTON , nim- mer in Europa geweest zynde, kon тег geene mogelykheid ‘veel van den Krygsdienst , en wat daartoe behoort , gezien heb- ben; nogthans was hy, om verfcheide redenen, de ge- {сие Man om aan het hoofd des Americaanfchen Legers te praalen. De hoogagting verworven door zyne braafheid en ecrlykheid, zyne deelneeming іп de zaak zyns Vader- lands uit genegenheid en overtuiging , zyne gemaatigdheid in het Staatkundige , zyne eigene wyduitgeftrekte bezittingen, en beproefde bekwaamheden als Bevelhebber, waren be- ‘weegredenen , die noodwendig de keuze der Americaanen op hem deeden vallen. | : Dat de Natuur hem befchonken had met uitfteekende ‘Krygsbekwaamheden zullen zyne geflaagenfte Vyanden hem ‘niet betwisten ;en daar hy reeds van, zyne vroege jeugd , ge- ke zugt om zyn Vaderland in e 5 VAN GEORGE WASHINGTON. Co kryg te dienen, hadt һу deeze natuuriyke bekwaamheden ks aangekweekt, door onvermoeiden vlyt, het бег beoefenen der beste Schryveren over de Kunst des Oorlogs , eneene meer dan gemeene oplettendheid en nauwkeurigheid in alles toe te brengen. En waarlyk, wanneer wy in aane merking neemen, dat hy, in den beginne ,de aanvoerder was van een hoop Мепісһеп ongewoon aan krygstugt , en onervaren in Oorlogsverrigtingen , eenigzins onbedwingbaar van aart, en die, ten besten genomen, den naam van vlug en goed krygsvolk mogten draagen, nog nieuwlings op de lyst der Soldaaten aangefchreeven , Перт gekleed en ten allen tyde fchaars voorzien van de noodige krygsbehoeften ‚ en dat hy met zulk een Leger den voortgang tegenftondt van een Krygsmagt van bykans veertig duizend wel afgeregte Krygse leden, ‘overvloedig bezorgd van al het noodige, aange- voerd door de dapperfte Veldoverften van Kuropa, en onderfteund van eene fterke fcheepsmagt, die alle verrig- tingen te water belette, zal men WASHINGTON den eernaam niet kunnen weigeren, dat hy een der uitfteekendfte Velde beeren der tegenwoordige eeuwe geweest is, - ‚ WASHINGTON 15 een welgemaakt Man, en heeft een vry bevallig voorkomen. Het deftige en bevallige verzegelt zyne handelingen. Ну bezit een uitfteekend verftand ‚doch geene groote vlugheid : hy is ftrikt regtvaardig, wakker, en edelmoedig ; een lief- hebbend Egtgenoot, een getrouw Vriend, een Vader voor den braaven Soldaat; edel van zeden; uit den aart eenig- zins (til; een vyand van Bygeloof en Vervolgzugt, welke го menigmaalen de Christenen van de eene Belydenisfe aanzette om die van eene andere te vermoorden; men, weet met dat hy ooit de paalen der ftrikefte Maatigheid te buiten Bing; met één woord,alle zyne Vrienden, en die hem kene nen, betuigen ,dat niemand immer іп één Perfoon de Deug- en van eenen Wysgeer met de bekwaamheden van eenen Veldheer beter vereenigde. anig is het groot Character ’t welk WASHINGTON toegefchreeven word door zyne Landgenooten, en wy Weeten niet dat een dier trekken hem ontzegd wordt door zyne bittesite vyauden in Engeland. ` De Е an Ме 178 LEEVENS-EN LOTGEV. VAN GEORGE WASHINGTON. „ Ре ‘opgegeevene Leevensbyzonderheden ‚еп Kenfchets , em van deeze Veldheer, zyn in Engeland uitgekomen in э» den Jaare MDCCLXXXI, Het beloop des Americaan- ss fchen Krygs heeft aan alles, wat men van zulk een Man en mogt verwagten , beantwoord. De vrygeftreeden Amers- s Caanen bewonderen en aanbidden hem als hungen Ver- э» losfer. Geheel Europa flaat een oog vol verrukking op э» den Held ,die de onbaatzoekendheid zyner inzigten: ver- an toont, door het nederleggen van allen Gezag, nu hy » Zyn oogwerk, de Vryheid zyner Landgenooten, met zo veel. beleids en moeds, bevogten heeft. In WASHINGTON zien wy de hoogberoemde Helden der Oudheid herlee= ven, die, naa den ‘kryg voor °t Vaderland , zich tot het afgezonderd Landleeven begaven. Dat hy lang de vrug- ten plukke en inoogfte van zyn Moed, Vryheidsmin , Vaderlandtiefde en Trouwe! — Aandoenlyk Feest s der Vryheid in Noord- America gevierd ! — — Uw Vere as losfer laat u over aan uwe eigene welopgeltelde Wet- an ten, door Rede, Menschlykheid en Godsdienst, voor- an gefchreeven, terwyl hy het zinnebeeld van eigendunkly- s» ke,Opperheerfchappye verbreekt , vergruist ‚ en onder zyne з Vrygemaakte Landsgenooten ftrooit.” SSI DE VERGOEDIN GG Een Zedelyk Verhaal. > CNaar ’t Franfche van den Heer IMBERT.) ромео" ontving, op zekeren dag , van zynen Broeder den volgenden Brief. » ІК heb van U uwen Zoon verzogt. ee Gy hebt hem аап my verhuurd van zyne vroegfte Kindsheid з af. Eer ik hem tot mynen Erfgenaam benoemde, heb ik hem myn Vriend zoeken te maaken. Met een geheel vaderlyk з hart bedeeld , hoopte ik in hem een Zoon te vinden, my se door de Natuur niet gefchonken , сеп Zoon dien ik kon be- » minnen. ЈК verlangde hem zeer jong by my, om zyne be- ag kwaamheden onder туп oog te z'en ontwikkelen, en hem, ээ door een reeks van weldaaden, te gewennen in my geen ry- ээ ken Oom, maar een teerhartig Vader, te zien. Gy э hebt myne’ verzoeken ingewilligd ; u afgefcheiden van °t э» geen u іп de wereld allerdierbaarst was ; en gemeend , » LW’ Zoon op eenen zeer verren afltand van u verwyderen- „ de, ten minlten het geluk van uwen Broeder-te vergrooten. n Ach! = DE VERGORDISG, 150 ` ww Ach! thyn Broeder s MYD Vriend , wy vinden cns in ch- » ze verwagtinge bedroogen. Eene bekentenis door пу reeds э, jaaren agtergehouden , om hartzeer , 't welk dezelve u », moet veroorzaaken . te fpaaren. Maar ik kan het niet lan- » ger verbergen. — MERsEUIL is uws en myns onwaardig; „ еп zyn voorgaand gedrag laat my geene һооре over ор zyn „ volgend. sm ІК zal u niet fpreeken van de verkeerdhe- » den zyner vroege Jeugd; de misflagen diens.leeftyds zyn » eer aan de Jaaren dan aan 'ї charaêter toe te fchryvcn. oa Wat zeg ik? Zyne groote lcevendigheid hield ik » voor eerftelingen van zyn vernuft en een goedfrellend te- s Кеп: zyne onbuigzaamheid hield ik voor een edelen hcop- » moed : met het aanntemen van den tytel van Vader, had „ К сок de zwakheden daar aan vast overgenomen. Ock- sn moet ik u bekennen , dat de misflagen van MERSEUIL iets » verblindens in zich hadden. Ik zag ze niet: en was ik a nog zo gelukkig van ze niet te zien ! Hy gaat langer niet „ van my af, zonder. my in de grootfte ongerustheden te laa- » ten Ten prooije aan alle de геп zyner jeugdige Jaaten, »› kan rede nog gezag iets op hem uitwerken: geen dag loopt » voorby of hy Йе zyne middelen en zyne gezondheid in » де waagfcbaal. Noch de kwelling, welke hy my, noch „ die hy zichzelven aandoet, hebben eenigen invloed op zvn » gedrag: hy wordt telkens geftraft, maar niet verbeterd. » Ik bemerk, dat ik ‚dus (сЬгууерае, ц het hart breek: dan » bet myne heeft reeds lang gebloed, eer ik kon befluiten dit » flilkwygen af te breeken. Nog eene hoop fchiet my » Over; deeze vestig ik op u. Schryf hem ; laat het hart е^. » Ч gezag eens Vaders fpreeken. Indien deeze laatfte poo- » пр (en ik vrees het,) mislukke, laat ik alle verwagting „ ор beterfchap vaaren. Ik geef u een gefchenk te rugge, » °t geen ons beiden heilloos zal weezen: want verandering » Van woonplaats zal het hart niet veranderen: en ik blyf on- „ gelukkig genoeg, dat ik my van eenen ondankbaaren Neef » niet kan ontdoen , zonder u eenen ontaarten Zoon t’ huis » te zenden.” ‚` ` Deeze brief dompelde DCRMENON in eene diepe zwaargees- tigheid. Hy bezat te Lyon burgerlyke middelen, met welken һу handel dreef. Hy hadt geen Kinders dan deezen Zoon , dien Ву op hef tederst beminde; om hem van eene ryke Er- fenis te verzekeren, hadt hy zich laaten overhaalen om dat Kind te Parys by zyn Broeder te zenden. Zulk een ороће- ring verbitterde bet gevoel zyner rampen. Misfchien verbecld. de hy zich, (want wat denkt het Vaderlyk bart niet!) dat zyn Zoon, onder het Vaderlyk oog gebleeven, beter zyr pligt zou betragt hebben. Het rekende °t minder het lot te be- ` һо реп, dan zyn Zoon te veroordeelen. Ondertusfchen hadt hy een. bart noodig om zyn boezemfmert Loggt, MENGELIV. МО. 4. N ір т! 180 | DE VERGOEDING. in te ontlasten. Ну begaf zich na FLORIMEL, die meer Vriend dan Medegenoot in den handel was; zy woonden. ееп, en waren meer vereenigd door eenftemmsigheid van ger voelens dan door " Koopbedryf. Naa zich onderling beklaagd te hebben’ over eeh ongeluk, ’t geen door de Vriendíehap hun beiden trof, fchreef DoRMENON aan zyn Zoon. и MERSEUIL ontving den Brief; ftortte, misfchien , onder het leezen een traan; doch veranderde zyn gedrag niet in "rt min- fte. Het grof feelen vervoerde hem tot bedrypven door de eerlykheid gewraakt; de verkeering met flegte Vrouwen bragt hem in veele ongelegenheden. Het bidden en dreigen van zyn Oom fcheen hem уде! geraas, en de Brieven van 2 Vader hieldt hy voor belachlyke vertoogen. Асһ! boe men een dwaas verbeteren? Ну werd grootsch ор de vere keerd- en buitenfpoorigheden hem onder ’t oog gebragt. De toegang іп braave huizen was voor hem geflooten;elk fchaam; de zich hem te ‘ontvangen. Eindelyk kwam hy tot het uites- fte, dat. bet gezag der Wetten tegen syne [poorloosheid moest waaken; een zyner (noode ftukken kwam uit, misfchieng aan 't licht gebragt door een zyner vyanden; еп welhaas werd de zo dikwyls'gedreigde verbanning uit het huis van zynen Oom, zyn eenige toevlugt,en het eenig middel,om de ftraffe te ontgaan. Gencodzaakt te vlugten, verzaakt door zyn Oom, en niet durvende verfchynen voor zynen Va- der, Ѓсһееп zyn toeftand hoop- en raadloos; niets andeis deedt zich aan hem op,dan elende en vernedering. Een voot- uitzigt te fchriklyk voor MERSEUIL, daar de middelen еп het aanzien van zyn Oom hem tot Мет toe niets dan een gemak, Iyk Іееуеп, еп de voldoening van alle weníchen der zelf е, bezorgd hadden. Met eenen ongflag zynen tegenwoardi- gen toeftand , еп zynen voorgtanden gelukftaat , befchouwen- de, en wat hem vervolgens dreigde, verzonk hy vo een oogenblik onder den last zyner onheilen: doch welhaast alle zyne kragten verzamelende , beraamde hy een plan, ’t geen misfchten verbaazend zal voorkomen. 8 Wanneer iemand, door de buitenfpoorigheden zyner Jeugd, zyne middelen , еп, ’t geen nog fchriklyker is, de algemee- ne agting verlooren heeft, hangt het lot zyns volgenden leg- vens geheel еп al af aan het еегйе befluit,'t weik hy neemt; en dit eerfte befluit wordt bepaald door zyn byzonder Charae- ter. Als dan vindt hy, die zwak van aart, zelfs fehoon hy niet geheel van liefde tot Deugd vervréemd is, geen redmid- del in zichzelven; hy heeft tegen zyn ongeluk niets dan tras- nen en berouw. : hy Zag гупе verkeerdheid mot eene volle overtuiging : · oordeelde zich regimmaatig geftraft ; hy gevoelde dat hy de verzaaking zyner. Bloedvorwanten, en de veragting van alle Braven , verdiend hade: dan hy geloofde, dat geene poogingen — le doen om zich daar дап te anttrekken, 't zelfde was als die tweemaal te verdienen. Geftraft door ramp, verbeterd door berouw , begon һу met, zich іп gyne eigene oogen ag- tenswaardig te willen maaken. =—— De natuurlykífle bes weeging , die men misíchien zou veronderftellen dat in hem ‚ was, dat һу, in deszen Daat, zich aan de voeten mm Vaders nederwierp: dogh hy wilde diens genade niet verzoeken ; maar verdienen. De veelvuldige. kundigheden e welke hy alleen opgedaan hadt om zich te verlustigen, dien. den hem thans tot vervulling zyner behoeften. Ну onthield? zich in verfcheide Steden ander een verwisfelden naam , en vermeerderde, onder het werken, zyne bekwaamheden ; boven- d bevlytigde by zich ep alles wat tot den Koophandel bo- Reeds waren "er eenige jaaren verloopen, zints hy het huis Yao zynen Oom verlaaten hadt. Zyn Vader, onderrigt van дупе gode bedryven ep vlugt, hadt bykans alle hoop, om ooit weder te zien , opgegeeven ; doch was op verre na nog niet getroost over dit verlies. Hy hadt zyn Zoon veroor- deeld, en hy beklaagde bem nog. vriend{chap van FLO® UMEL, die ophieldt van zyn Zoon te fpreeken , en hem dien 206: te doen vergeeten, was zyn eenige troost,” FLORIMEL Was een goed Мап, niet groot van verftand ; maar braaf van hart, Zyne kuudigheden bepaalden zich binnen den kring фу handels, dien by voorfpoedig dreef, zonder zich aan de Miate fchegnis der eerlykheid Ge te maaken, Hy was vroeg Weduwpaar gebleavan mat sone ‚ die thans den puderdom van Aeren jaaren ома, en by de gulheid d 2 f ' DE VERGOEDING. haaren Vader, de fchaamte voegde: ереп aan haare Sere, en de befchroomdheid aan die jaaren pasfende. "Schoonheid van gedaante, en bevalligheid van leest, werd opgeluisterd door een (chrander vernuft: MARIANNE (dus was zy geheeten ) verdeelde haaren zorgen tusfchen haaren Vader en DORMENON , die ‘haar teder beminde en in haar zyn verlooren Zoon zogt weder te vinden. | - Op deezen voet ftonden de zaken, wanneer MERSEUIL, zeer veel verfchillende van toen hy zich by zyn Oom be- vondt, zeer. veel armer, maar ook veel van zeden еп Zelen veranderd, іп de Stad kwam, waar zyn Vader woonde. Hy deed meer: altoos getrouw aan de gelofte, die hy ge- daan hadt om zyn voorheen gehouden gedrag te boeten en te hesftellen , zogt hy іп zyns Vaders huis te komen. Maar Һу ‚wilde zich daar niet vertoonen als een ftrafwaardig Zoon , door berouw derwaards gedreeven. Mogelyk hadt hy zich mogen vleijen met de vergiffenis van eenen Vader, die geen ooggetuigen geweest was van zyne buitenfpoorigheden : doch er min op gefteld om vergiffenis te verkrygen dan te verdie- nen, wilde һу, door daaden , doen blyken, dat zyn hart veranderd was, en regt op ә Vaders goedertierenheid ver, werven, Men moet hier níet vergeeten, dät MERSEUIL, van zyne vroegte kindsheid af uitt 's Vaders huis geweest zynde, geheel onbekend geworden was. Deeze omftandigheid begunftigde zyn ontwerp, en hy verzuimde niets om het te doen geluk- ken. Ik zal hier in geen breed verflag treeden van alles wat by aanwendde. Genoeg is het hier te herinneren, dat hy zich ernftig op de zaaken des Koophandels toegelegd, en on- der 2упеп aangenomen naam eene agting verworven hadt, die bem, van Dad tot ftad, volgde. Indeezervoege toegerust, kwam һу by FLORIMEL „die een kantoorbedienden noodig hadt. MerszuiL voelde zich verrukt over dit gelukkig voorval : doch ik heb gezegd dat FLORIMEL en DORMENON by elkander: woon- дет, en ’t was niet dan beevende dat MerseurL den voet in - kun huis zette. Ну greep -moed uit de wyze waar op men bem.ontving. Zyn voorkomen was іппеетепа : fchoon en welgemaakt van natuure, zag by,hoewel cenigzins afgenomen door hartzeer, еп de gevolgen zyner voorgaande leevenswyze , nog genoeg overgehouden om te behaagen door zyn viterlyk gelaad. Het leedt niet lang of hy gaf blyk van zyne kundig- beden, еп men . zag dat hy in ftaat was tot de pewigtigfis zaaken: doch, om op henr een volkomen vertrouwen te ftel- ten, was er meer noodig, en dit verwierf hy desgelyks. Меп zette, onverwagt, zyne getrouwheid ор de proef: hy kon dien toets ten vollen doorftaan : de aandoenlykheid van zyn hart vertoonde zich in veele gevallen, en de kieschheid zyner gevoelens blonk nog meer ід дупе daaden dan іп zyne woor. "ew EH Zo T DE VERGOEDING. (EW den uit. Wat zyne Zeden betreft, deeze werden geen n- blik verdagt gehouden. Берге hoedanigheden deeden Dem de agting der beide Vaderen verwerven: een agting dié wel. draa tot vriendfchap opklom. Beleefd zonder laagheid , in- fchiklyk zonder gemaaktheid , bezat һу ееп wellcevenheid, die DORMENON еп FLOKIMEL суеп zeer innam. Hy was fleeds de verwouweling in hunne bedryven, en de deelgenoot hunner uitfpanningen. Ô, Hoe zeer trof het eerfte woord van genc- genbeld, bem door. DORMBRoN, zonder hem te kennen , toe- gevoegd, zyn bart Ное vondt hy zich getroost! Ное zeer voelde һу zyne knaagingea verminderd } Het fcheen фет toe, dat elke lof е, hem door zynen Vader gegeeven, eén der misflagen zyner jeugd uitwischte. ` Mä Ondertusfchen vernieuwde het gedrag van MERSEUIL, de aging en liefde van DORMENON, van dag tot dag, meer vers dienende bet vaderlyk. hartzeer! Hy vergeleek demr jongen auer (deezen naam hadt MERszUIL aangenomen ,) by den Zoon, dien hy verlooren hadt en beklaagde. Ор een dag, dat dit denkbeeld zich op het leevendigst aan zyne verbeel- diag vertoonde, fchilderde het de droefheid op 2уп gelaad ; de aandoenlyke merszuiL waagde het hem te vraagen.of hem eenig hartzeer kwelde? — — ,, Ja, myn Vriend,” antwoord. de DORMENON ; ›‚ еп dit hartzeer zal niet dan met myn lee- „ ven eindigen. Ik heb een Zoon gehad; doch alle” » Vaders zyn niet gelukkig. Gy befchreidt, det gy my ge- „zegd hebt, ееп tederhartig Vader. б Wreede grilligheid » des 1015 1 Hy, die gelukkig zou zyn door het zien van,de 6 Deugden zyns Zoons, is niet meer; — en Ik — Ik » leef gn By deeze woorden liepen zyne tranen do de hand van vegeput,, die һу vast hield en klemmend, drokte. Maaszui voelde zyn boezem һуреп, zyne traanen ontglipten hem zyns ondanks, DoRMENoN, verrukt доог eng tederheid , welker gorzaak hy niet kon vermoeden , omhelsde hem met verrukking, en hunne traanen vermengden zich. Hoe groot was MERSEUIL’s blydfchap іп die omarming mm Vaders, Met moeite, met veel moeite, bewaarde by. bet ges, heim: doch hy vreesde, dat hy, zich noemende, “alle verdien. бер zou verliezen: еп oordeelde % Vaders vergiffenisfë pog ziet verdiend te hebben, , Zins MeRszUIL in huis geweest was twee Vrienden veel verbeterd; en zy o zulks aan den yver en zorg van hun te weeten. Zy oordeelden het voor te beloonen, door hem aandeel ven. Deeze gunst ftreelde hem ten h ten middel was om zyn fortuin te n hem tot een getuigenis en verzekering : (еар, hem zo dierbaar. .. . , МУ А ы N3 7 Ес vm We rASOkeE, Eenigen tyd daar naa werd nonwenon ziek; dit onifoerde het teder hart van MaRseutt, en bragt zyne реуосйрћећ nog meer aan den dag. Alle иштеп, welke br niet volftrekt noo- dig by de zaaken moest weezen, bragt hy aan het ziekbedde Ri zynen Vader door: Onder voorwendsel dat hy iets van de Geneeskunde verftondt, bereidde hy zelve do voörgefchree- venë geneesmiddelen, en wilde niet dat ietnahd anders ze toedtende. Ну zargde by dag, en waakte ’s fagis ; indien deeze: ziekte lang geduurd hadt, Zou hy zelve giek geworden door vermoelenis-en hartzeet, —! Dit allës deedt de genegenheid van DORMENON voor MERsEUrL toentemen. Ну wilde hem nauwlyks één oogenblik misfen ; by deenen fenden Jongeling boezemde ty zyn hart uit ‚en (рак met óver zyne kwellinge, `, Waarom,” zeide by: ғоғіуйв, hem teder àanziendė, „warom heéft de Hemel het niet рет з dat k uw Vader ware? Hoe gelukkig zóu ik dan куп!” én dan verhaalde hy de buitenfpoorigheden van туп. Zoom Dit verhaal ftrafte. еп trof mersut op "t gevoeligst} тыг Tiefdebetooningen, daat op volgemië, vertroosten hem: (éhielyks Hoe veel кебеп was by op 'т punt om zich te ontdekken ! Vrees wederhieldt hem fleeds. — „ Neen,” (prak hy by Zichzelven, „ laat ík Blyven die tk ben: dewyl ik dus geluk. » kig leef. Ach! waarom herroepen , wie ik voormaals was, э» daar ik my Zelven m dien tyd wel wilde vergeetent Ik » deel in de agting, ik heb de vriendfchap, van myn Vader, « Waar toe еп de een en dé ander gewaagd? $вз1бмү is be- » mind, MERSEUIL zou misfèhien gehaat worden 17" Mer dit alles verdubbelde hy gyne oplettenheden omtrent DORMEBON ; ёп hy vertroostte zich over het gemis van hem Vader te mo- gen noemen, door alle de pligten van een Zoon waar теспее- теп. Zo leefde мавѕкоп, ‚ verre van luidrugtige vermaaknee- pingen verwyderd, en gyn hart gaf de voorkeus aan deeze ilre bover de dagen van ongebondenheid, dagen von febuld, Maar dit hart was wel vetenderd ; dech niet ongetoelig. ge- Worden; de Vriendfchap, de Liefde zelfs, hieldt ’er-haarc ei- fchen ор. Ну zag de jonge MARIANNE, en fprak hdar ze dik. Wyls, om niet getroffen te worden door haare-fchoonheid en dook haat geest. ` Hy hadt deege drift in de gébdorte' tragten „hoe was het hem mogelyk een Nefdevlam te “hy dagelyks het voorwerp aanfthouwde, in met ееп oo, weder te ontfieeken. - Daat- in zyne Liefde verftont , door dien FLOMMER eens, hadt laaten blyken, dat жуп +anzoek ит nlet zou mishaagen. Zo veel was “erniet vuurig en: жетер hart te bemoedigen. Ну т, bot vieren sah de zoete vefvoeringen der тее MERSROIL, dié ftoute indringer, by wien vogrheen eene llefdesvesklaaring een fpel-wat „ durfde ar D P lyks DE VERGOEDING; | 195 lyks syne oogen laaten fpreeken. Zy fpraken , noktam, na~ drekiek genoeg om aan te worden, en met gehoeg be. екоо d geg on Indruk ‘te maaken. „Мазаи, ма ко bes y "otmniegang als e&rlyk van меда. : Zyne Deugd was ongemaakt. Ну kon dain, verftondt de Omg zyk en bet tekerien: deezo begaafdheden waren te inneemene der, dewy! hy ze alleen fohoen te gebruiken om te vermaken į niet omm te behangen. [nt kort, tre MARIANNE de bekwaam. ав WERT: сеп: de onderitheiding , met welke hy bekandeld was, warsherkte áls репоенйлат ойт zyn gebrok аза middelen ор. се wieegen: t ву Ze hars Vaders oögmerken door. grondde, t zy ке meer ME ћоаг hert dan’ eenige bierg отегі wedgingen te vande. ging; MERSEOL ‘Verwierf de- verkleaNng vaa тезе Liefde, die be. micièhied Bd Opgewekt, ed toy: de Syro ваат Zem openbaren. —. EEN Welk ecne vontkking fn de-gefprekken Чет Geevers die sicir aan oikander'ontdelt hadden! "De Liefde Van MARIANME fchetr vermeerderd door de bekentenisft, en de keere eid chara âer get «00 nieuwe Карс aan. Har verftand, > toonden bevallightden , door Mekskturt. nog niet oni- ‚ еп welke hy nergens anders vondt. Zy gebruikte, in het voorftelken haaret gevecht, cene теме openbertigbeid:, die обом de begodrie’fterker deedt о п у еп ontzag. ik zou reeds hebben kumen vermelden , dat, van overhang» de twee Vaders het omwerp gemaakt ‘hadden , om den band bunoer vriendfchep: neursr тоё te haalen, door het Huwelyk tusfchen MERSEUIL en MARIANNe. Еп de een en de ander wás onderrigt. ©оаманон hadt pet van zyn фо, сег Шу berigt kreeg: van zýns Zoons gedra, VET- A купе brieven, over к Onderhouden. Doch, dar masseur reede ingewikkeld was ій Gen maalftroom der Jonge Heeren vaa зуп jeten. hadt honne gewoòne taal geamwoord dat hy veel te jong Was om аап trouwes ve denken 5 dat Ву daarenboven meer.finauks in с Gngêtzouwde leeven vondt. Dormenon hadt 'ег Rerker: Op ; еп MERSEUIL, Їп de dronkenfchap 2yher losbaa- id, zich geer ongunîtig en met onbefthaafde bewoordi-. эр Sa over MARIANNE, die be mer kende, Een hoon, wel door zyne volgende eerbiedige liefde en реком ;. doch матан badt, ten dien tyde, een deezer btieveri wee- ten te en War over haare eigenliefde zich: met rede 30 zeer t voelde; zy bewaarde dien brief, mogelyk om er zieh van ve bedienen, tot eene rechttnaatigen grond van wé- teeiug, als men haar wilde dringen мерси. te trouwen, Ор zekeren avond, wanneer de Getieven met elkander open. ege gaten te praaten, ontdekte MARIANNE Ran MENSEUIL tgeen by zo goed min als Zy, dat men bair band bblooid 4 | adt ` s < 186 DE VERGOEDING. hadt aan den Zoon van DORMENON ; doch dat die Zoon, door zyn flegt gedrag, den haat van zyr Oom en van zyn Vader zich ор den halze gelaaden, en dat men zelfs, 21818 een ge- ruimen tyd, niets мап. hem- vernomen hadt. , Maar,” zei MERSEUIL , Wat beevende, „ indien die Zoon eens weder op- » daagde, uw hart... — um Ach neen,” viel MARIANKE Бет in de rede, ‚‚ һу zal niet weder komen, men Get vast „ dat hy dood is; еп, daarenboven, is myn bart, daor zyn ge- » drag, en den hoon my aangedaan „zo. zeer afkeerig, dat ik » het hem nooit zal уегдееуеп!”” —— Deeze woorden dee- den MERSEUIL Zidderen. MARIANNE toonde hem den houden brief, en reikte dien met deeze woorden over. —— » Zie daar , lees hoe hy my bebandelt, — ту, die hem э» nooit eenig leed gedaan hadt; mp, die tot gyne Egtgenoote en gefchikt was! Neen, == ik kan geen Man trouwen, die en my verfmaad heeft!” ——— MeasruiL herkende dien brief maar al te wel: hy zou de beledigende woorden met zyne traanen en bloed gaaroc hebben willen uitwisfchen, Zyn hart, gant vrees vergezelt altoos de Liefde,) werd door de groot- „oogerustheden gefolterd: hy merkte de taal van малвтлмин aan, als een vast befluit tegen hem genomen. Hy antwoordde alleen met afgebrooke, woorden ; ber. verftaanbaare en zamen- ‚hangende kwam bier op neder, „ Acht fchoone мавтахих і „ Zyne knaagingen hebben, ongetwyfeld, zyne misdaad ge- er bost! еп Бу is genoegzaam geftraft , ale bg de hoop, om u » їе mogen bezitten, verlooren heeft!” ——— ‚‚ Kom,” -her vatte MARIANNE, vn laaten wy niet langer fpreeken van деееп wn Brief, die oys beden mishaagt.”’ - Kerlang liet FLORIMEL, naa deswegen met DORMEMON gé raadpieegd te hebben, MEaskur by zich komen, en fprak met ‚hem over het Huwelyk met zyne Dogter. Menrszur ontving die-aanbieding met verrukking van vreugde, en men bepaalde op dien eigen dag de Huwelyks-Voorwaarden te tekenes Wanneer men ’s avonds zamengekomen, en MERSEUIL was om te tekenen, dagt hy niet tanger onbekend te moeten :blyven, en beefde от zich bekend te maaken. Nooit was hy 20 ontrust, nooit zo bevreesd; kommer en bezwaardheid waren pp zyn aangezigt te leezen, Men vroeg de rede. ,, б, Myne 7 e Weldoeners!” borst hy. угоер DORMENON., bykans te gelyk, „hebt gy een Vader?” | s» Ik weet het niet,” antwoordde МЕВЅЕОИ, , zich voor DoRMe мом nederwerpende, — „ ik weet het niet of ik een Vader » heb. Gy, gy alleen kunt het my zeggen. Gy ziet den Bot e (chuldigen MeaszuiL, die uw haat en uwe verzaking час А N 33 1C € ‚ DÈ VERGOEDING, ` 187 » diend heft, voor uwe voeten. — Ik heb. eene nieuwe leevens- „ wyze willen aanvangen, my zelven over тупе misflagen „ Ятаїеп, en die boeten. Gy hebt my gezien, niet hoedanig „ik was, maar zo als ik vervolgens -alle de dagen myns lee- „ vens zyn zal!” —— Dus fpreekende bhieldt hy 2упе oogen vol traanen: op zynen Vader gevestigd , als ееп, die het vonnis des doods,of de vryfpraak. van zyne lippen, wagtte. Оовмкнон bekwam vin zyne verflagenheid еп verbystering. Zyn hart kon zulk een vertooù niet wederftaan ; by viel in de armen van MERSEUIL , mengde zyne traanen onder die zyns Zoons; en, het niet genoeg oordeelende hem vergiffenis te fchenken, be- dankte die goede Vader hem, dat һу, op die wyze wedergekeerd А als ’t ware hem zyn Zoon weder gefchonken hadt. FLORIMEL Schreidde met Vriend en Schoonzoon.. MARIANNE ver- brandde oogenbliklyk den haatlyken Brief; en: het Huwelyk , «geen vier Perfoonen teffens hoogstgelukkig maakte, werd, met eene vreugde, daar aan geëvenredigd., gevierd. Oom, die dit nieuws met zo veel verwondering als g verftondt , maakte alle гупе goederen aan het jeugdig Paar. Brommer am nmr meme WEELDE, DE BEUL DER VERMOGENDEN.' Trop heureux le mortel , dont la fage balance , Donne un juste equilibre a fa nobk depenfe s ui fais ayec Veclat joindre U utilité. L’ abondance au bon goût, au plaifier la fansé* oordeelt over de voorwerpen niet naar derzelver weezen- yke goedheid , maar volgens derzelver zeldzaamheid. in de Kunften worden de eenvoudige fchoonheden al te zeer ver- Ímaad. Men wil, zonder ophouden, het Werk дег Natuurc verbeteren; beuzelagtige vercierzelen misvormen ’t zelve, en maaken het onkenbaar. Van bier de grilligheid , die geftadi de gedaanten verandert en nieuwe modes invoert; De (maa wordt niet voldaan, maar gedood; еп, in еде van eene tref- fende verfcheidenheid, brengen kostbaare gritighéden niets an- ders dan wanfmaak voort. —— Ziet daar de rede waarom al- les, zonder reden, ten allen oogenblikke verandert. -—— De Ryken, de Vermogenden, vinden zich welhaast in den ramp- zaligen toeftand gebragt van gevoelloosheid , voor alles wat bun omringt, Hupne Huiscieraadén zyn niets meer dan eene fteeds verwisfelende opfchik ; hunne Kleeding is een dagelyk{che over- hast; bun Maaltyden een vertooning van. Spyzen en Dranken. Overdaad plaagt hun, gelyk °с Gebrek den behoeftigen. Шапр (bevond ik my aan tafel van een zeer vermogend ` . =— Hy zugtte. === Wat (chort u, was myne vraag. | Y 118 WEELDE, PA APUL DER VERMOGENDEN. uit. D И Niets, io de дага, plaagt de Ryken meer dan de aaneen. Schakeling van hunne zotte verkwistingen: zy gaan fteeds ver." der dan жу willen. De Weelde heeft zo. fchriklyk kostbaare gedaanten aangenomen, det "er, om zo te (preeken, gaene middelen zyn, of зу kunnen door dezelve worden uitgepur. Zonder den ftremgen mepster uit te hangen, magen wy vrylyk zeggen, dat geene Eeuw varfpilleuder geweest is dan die, welke wy beleeven.. Men verzeert alle zyne promen alle ‘гупе winften, en Reekt van de hoofdom af. De een goekt den ander te overtreffen іп eege fchandalyke overdas- digheid. Еп, om zich op te houden in eene hoogte, w men, met іп(рарліпа van alle zyne vermogens ‚bereikt heeft; wordt het noodig de toevlugt te neemen tot middelen die ons en. Hoe! kan men niet eoten , fmaaklyk. eeten, en goeden cier houden , zonder een prachtig tafelfervies, dat handen vol geld ` kost, еп één mistred van een knagt in (tof kan vergruizen ? Is het noodig dat het Zilverwerk, om vooral niet ouderwets te zyn, ’s jaarlyks verandert, en het hooglaopend (atfoen ’er by verlooren warde ? Behoeft men aen Hofmeester, die, net en kostbaar uitgedoscht, agter den ftoel ftaat om alles aan te reiken, en die fchatten (pit om u Naageregten te vervaardi- gen, waarvan meo bykans niets gebruikt? Zyn ‘er eene menigte van Diensth noodig om flegter gediend te wot- - den dan vin een minder getal? Moet men zulk een ftal val Paarden houden, am aenige bezoeken in de Stad af te leg- Ecoe groot ie de buirenipoorgheid der verbeeld . Hoe groot is de buit id der verbeeldiage niet ? Zulk een bedryf moge тоготісеп kinderagtig voorkomen, doch het is mees,” deeze zalfsgezogte elenden te verkrygen бп te behouden , begaan de Grooten alle de lasgheden , welke den Mensch vernederên; en die mouigte van kleine misdry- ven, welke den Ryken de vrede met zyn eigen hart ontzeggen. Men herinnere zich Aricius , die alle de dieren, џіг alle oor- ‚den der aarde verzameld, welke ор zyn tafal tonden , рі! kon noemen. Zyn Slaaf at deg brok, die gebrek gan bonger hem belette te gebruiken. Ну nam vergif in, om dat hy’, дуре rekeningen naagiende, bevondt (erg tweehonderd ер уй duizend Ponden over te hebben , en vreesde van Honger te _ Sullen ferven. Иии | © + . DR . T DR egrAupet ois, . 19977 | | OO? , , ` D gg = pr, ne ve e DE СЕБТВАРТЕ СІРЕІСААВТ.. (Esme waare Fronfche Gefchiedenis.} Tess v een ryk Woekeraar, hadt door een Smit een yze- ren der lasten maaken, voor сеп kelder, waar, in hy -zyn en zilver -opeen ftapelde : dagelyks ging hy ’er in, om en Mommen te offeren. De їпааКег van het -kunftig flot hadt hem gewaarfchouwd, zorg voor ’t zelve te draagen: dewyl het, аре? hem toevallende, hem onvermydelyk zou doen omkomen in den knip, dien by voor anderen zette. `` Verfcheide jaaren verliepen Ter, еп de onverzadelyke Woe- - keraar zag, met bet ftreelendst genoegen , zyn fchat needs toeneemen. De opeengehoopte zakken te tetten, nleuwgevnl- de daar by te voegen, was zyne рене їе bezigheid. Ор zekeren dag, gen eerdienst aan zyn Afgod afleggende, hadt ‚ te vol dNfts , verzulmd Аве flot terug te Zetten, ntm ` -flaat âgter hem toe; en by vindt zich in dien duisteren: - Tempel opgeflooten. Hy roept , hy fchreeuwt; maar dit hol ws voor anderen Ôntocganglyk, en zyn ftem kon de ooren vaa geen mensch bereiken. Ну zit neder op zyn goud. ец. zilverftapels , door honger , dorst, en wanhoop beftrgeden: hy. 