VADERLANDSCHE LETTER OEFENINGEN
Weinige јзагеп geleeden, + dits, of Geleerde Braham Orde behoorden , met 1 dier Tale ultlooten; d "Неа tot het bewaaren 1 borgenheden; welke zy te ontdekken, dan door Uitleggingen. De eer, daan, herinnert ons de ot ters зап HERODOTUS ей ` _ _ _ volg uit afleiden, dat de perfooniyke verdienften vai beide еее Mannen een voornaam deel hadt in het verkrygeu van zulk een onderfcheidend voorregt. C°) De mam Lybie behoorde, іп 't eerst, alleen tot de Landen van уса, waarin zich Griek/che Volkplantingen ge- vestigd hadden; doch werd naderhand door hun toegepast ор "с heele Vasteland. Dé Romeinen reken, op dezelfde werte, len naam van Africa, welke oorfpronglyk allee cot de Lan- den van Carthago behoorde, uit over het geheele Vasteland, ef, теп mioften, tot zo veel als zy daarvan kenden. 2 be- paalde zich in *t eerst alleen tot Vatofia, 't welk den rtzar van Klein Afia in laatet tyd aannam, toèh de bensathitig van Ais ge- gecven werd aan alie de bekende deelën des Vastenlends. 564 ‚ AARDRIKSKUNDIG BERICT .. extra Gangem , geheetens дегиу! Hind, of Gap ‚ eigenlyie- Alleen behoorde tot het Land des Volks Hindoos етуи ten, of die van {ndis intra Gangem, Die benaaming is zo oud als. де vroeglte ongewyde Gefchiedenisfen thans voorhanden , en dit Кап, onder veele andere уоогЬее[- деп, ten bewyze ftrekken van de hooge oudheid der Per. Д/сһе Taale. Indie heeft, door alle Eeuwen heen, de aandagt der Weetgierigen іп alle leevensftanden getrokken. De zeld- zaame Voortbrengzels deezes Lands, en de Goederen daar vervaardigd, trokken die der Kooplieden ; terwyl de zagte gn niemand ftootende Godsdienst van Brama, en de Ze- den daardoor voorgefchreeven , de oplettenheid der Wys- geeren gaande maakte. De Taal is desgelyks opmerkelyk , en heeft aanfpraak op oorfpronglyheid, Gelukkig ware het voor de Andiaanen geweest, hadden zy de aandagt niet uitgelokt van eene foort van Meníchen, meer dig aan het geluk des Menschdoms: want de zagtheid en verwyfdheid „ die de Dë uer) medebrengt en de ryke aart des gronds, welke alles bykans ván zel- ve oplevert, noodigde hunne veelvuldige ftoutmoediger nas buuren uit ten aanvalle, en maakte hun tot een gereeden rooy voor elken vreemden invaller, Vanhier vinden wy hun agtereenvolgend overwonnen door de Perfen, de Pa- ianen en Mogollers, en het is waarfchynlyk, dat zy, even als de Chineefen, zelden een Heerfchappy van Koningen , uit hun eigen Land herkomftig, gehad hebben, De berigten, van twee-en-twiatig Eeuwen herwaards; vertoonen de Īndiaanen als een Volk tot een vry hoo- gen trap van befchaafdheid opgeklommen; maar, indien men oordeelt uit hunne oude overblyfzelen, hadden zy de nabootzende Kunften niet tot de hoogte van volko- menheid opgevoerd, als de Grieken en Romeinen, of zelfs de Egyptenaars. Zo de Hindoos , als de Chineefen, fchyner hunne Kunften gebragt te hebben juist tot het punt tot nuttige einden noodig > maar zy klimmen nooit op tot volmaaking om den Ímaak te voldoen , of iets groots te beftaan (*). De йаа: waarin Hindooftan geraakt is, zints den та ' es (*) Dit alles vinden wy keurig uitgewerkt door den Heer ROBERTSON, in het boven aangeweezen Werk, 'с geen wy met verlangen te gemoete zien, ` VAN HINDOOSTAN, ОР INDIE. 565 des Mogolfchen Ryks verfchilt zeer veel van dien, waarin dit Land zich bevoud:, vóór dat het vereenigd werd onder de Mahomethaanfche Vermeesteraaren. Het was toen vers deeld in verlcheide Koningryken van middelbaare grootte , die onderling in een zeker evenwigt tot elkander (tonden, Dan tegenwoordig mag Hindooftan en de Deccan gezegd worden uit zes voormaame Staaten te beftaan, die alle de mindere, welke eene groote menigte uitmaaken, als Schate tingfchuldigen of Leenroerigen onder zich hebben, Deeze zes Hoofditaaten zyn, volgens den Major RENN&LL, de Brit/che, de" wee Mahratten Staaten „ de Nizam, Tippoo Sulton en de Sciks: want welke woordonderlcheidiugen Wen ook moge maaken, eene gedwongene Verbintenis іж ten miníte eene afnangelyke, zo niet, шег de daad, eeng fchattingtchuldige Gefteltenisfe (*). А CHL De вмит:сне BEZITTINGEN. т. Benga/ еп de Zemindary van Benares. a. De’Noordfche Сі Faghire în de Carnasic, 4. Bombay en Salferte, fchap Midnapour; in Orisfa, — De Bundgenor зеп, die aangemerkt mogen worden ats van hun at AZUPH DOWLAG, Nabob van Oude, MAHOMED ALLY de Carnatic; еп de Rajahs van Travancore en Tanjore П. De POONAH MAUXATPAS. т. Malva, a. Candeish. 3. Een’ gedeelte van Dowlatabad. д. Vifhapour. 5. Ken gedeelte van Guzerat. 6. Een gedeelte van Agra. — 7. Een gedeelte vah dAgimere. 8. Allahabad. — Schattingfchuldigen, de Ra- jaks. 1. Van Iyenagur. 2. Van Joodpour. 3. Van Oudiphur, į. Van Narwak. 5. Мап Gohud. 6. Een gedeele van Bun- кипа. 7 Маномети HYAY. 8, FUTTY SING. 9. GURRY MUN- DELLA. ` Ш. De BERAR MAHRATTAS. 1, Белет. 2. Orisfa, —— Sehauingfëhuldig, Bembajee, IV. Nizam ALLY, Soubah van de Deccan. — Golconda , Au» vungabad, Beder, een gedeelte van Berar. Adeni, Rachore, V. Tieeoo SULTAN , My/ore , Bednore, Сапаға, Cuddapah. (Van de Landfchappen , deezen Vorst toebehoorende, hebben wy jg een voorgaand Stukje een byzonderder berigt gègeeven.) Zie hier boven, AL 341, enz. И VI. De sexs, Lahore, Moultan, en de Westlyke gedeelten: van Delhi. ' ` Behalven deeze zes уоогпазте Staaten, heeft men' de zeven kleindere. т. Zibea Cawn, thans Golum Cawdir, Sehaurunpour. а. De Zut, 3. De Beton Rohillas, Furruckabad. 4. Adjid Sing, Rewhag. 5. Bundelcund, of Bundela, 0. Klein Ballosiffane 7. Cochin Ё. MENG. 1792. NO. 1$, °ч ka 566 | AUGUSTUS EN МАООАТ ЕМА. AUGUSTUS EN MAGDALENA. Eene waare Gebeurtenis, ten dage der Franfche Omwen- deling voorgevallen. CUit het Engelsch.) ka {ойр Fransch Heer, die doorgaans in Parys туп verblyf hieldt, in het Jaar vóór de Omwenteling na Jouloufe ge- reisd zynde, werd door eenigen zyner Vriendeu uitgenoodigd, om hun te vergezellen na Bareges , waar eenigen hunner heen Saogen om zich te verlustigen; anderer om herftel bunner ge- zondheid te Zecken in het Bronwater, °t welk in heete en koude Broonmen uit het Pyreneefche Gebergte voortkomt. Deeze jonge Paryfenaar, die eenigen {maak hadt in de ver- hevene tooneelen , welke de Natuurg oplevert , oordeelde het ееп wellust eenigen tyd langer de Kunst-wandeldreeven der Tuileries en de Fönteinen van Verfailies te verlaaten , om te waa delen. tusfchen het Gebergte, en te luisteren na de Watervale jen, die van dezelve met geweld nederftorten. Welke fterke aandoeningen ontftaan ‘er niet in de Ziel, op het eerte gezie: van een zo grootsch tooneel! Wy fchynen een nieuw eftaan te verkrygen: elke voorige indruk is, voor eene wyi, uit de geheugenisle gewischt, еп de geest verliest zich geheel еп al in de geweldige еп overftelpende opwellingen van vera wondering en verbaasdheid. ‚ Bareges was, gelyk doorgaans in den Zomer, niet alleen op- evuld met gezelfchap van Franfchen, maar ook met Vreem- Sclingen uit andere Landen daar gekomen, om de beroemde: Baden te gebruiken. "r Gezelfchap vermaakte zich, als gewoon- lyk by de Bronnen, met wandelen , fpeelen , en andere daar gebruikelyke, onfchuldige, en ook wraakbaare, tydkortingen. Het verblyf te Bareges valt kostbaar. Zelfs gemeene geryf= Iykheden moet men duur betsalen; leevensmiddelen еп huisves- ting verkrygt men zomtyds met moeite, Bareges wordt daarom zeldzaam ten verblyf van eenigen tyd bezogt,dan door lieden van grapte middelen , die de hinderpaalen, welke de bergen. opwerpen tot het verfchaffen van de aangenaamheden en ge- makken des leevens , weeten weg te neemen door de deg overe meesterende, kragt des Gouds. ` Onder een “aantal Регіоопеп van Кайр en Middelen, bevondt zich, nogthans, eeng Familie te Bareges, ia eenen anderen toe- ftand, Deeze Familie bettondt uit een oud zwak Fransch OÑ- Gier, 2101 lang aan een beroerte kwynende, en zyne Dogter. eene Jonge Juffer van qmtrent negentien Jaren, Нив voorkomen en leeveuswyze icheen aau te wyzea , ааг, fchóoa deeze onde , AVGUITUS EN MAGDALEN A» $67 Oficier, е ayner beterfchappe, па de Bronwateren van Bareges gereisd was, hy, dit doende, de paalen was te buiten gegaan, welke тупе inkomen hem ftelden ; hy moest zich van alles Deenen, wat zya zwakke (маг niet volftrekt eischte. Ну leefde zeer afgezonderd, in de flegtte verblyfplaats te Bareges. En, terwyl de-andere Dames, in den eerften finaak, гук en kostbaar , . gekleed waren , en die vertooning van dag tot dag verwisfelden, droeg zyno Dogter flegis een wit gewaad, °‹ geen, fchoon altoos rein, verre was van fyn te weezen ; haar bruin һай was, altoos , ongepoederd, en zonder eenig vercierzel. Се» lukkig, едгег, Voor MAGDALENA ( want Zo was zy geheeten ) was haar Derioon gefchikt om zich in die kleeding op bet voors deeligst te vertoonen ; еп, hoewel zy niet zeer {choon wasa hadt baar gelaad eene uitdrukking van bevalligheid, die aan "e einde der fchoonheid beantwoordde, door Liefde en Verwondee ring te verwekken. Hee Gezelfchap te Bareges maakte welhaast kennis met el, kander. en de Dames vestigden altoos het oug op MAGDALENA als zy haar op de wandelingen ontmoetten, °t welk, nogthans, niet vaak gebeurde; want baar Vader was dikwyig niet in. ftaac om uit te gaan. Wanneer hy het deed, werd hy aan de eens zyde onderfteund door MAGDALENA, en aan de andere zyde.door zyn knegt. Het was onmogelyk, zonder aandoening, te Zien, welk een agt zy floeg op haar Vader, dien, zy geen oogenblik verliet. . Men merkte op, met welk eene‚tedere bezorgdheid zy bem geleidde door de ftraaten van Kareges;, wandelende zo langzaam haar mogelyk was, еп 's Vaders zwakke fchreden volgende. Als hy net niet durfde waagen uit te gaan, zat Zy aan het venfter van baar kleine ‘Zydvertrekje , en las hem iets voor. Haar uiizigt en houding duidden fpreekend aan, dat zy uit den aart leevendig was, en vrolyk zou geweest zyn, en haar Vader niet ziek geweest ware, Maar al de vrolykheid , welke zy kon aanneemen, terwyl hy leedt, bes fteedde zy om hem te vermaaken, en de langzaam voortflees pende verdrietige uuren van kwyning en zwakheid te kosten. Hoewel MAGDALENA bevallig was, bevrydde de laagheid en geringe (taat, waarin zy leefde, haar voor деп nyd der Top ferfchap te Bareges. Zy wisten ten vollen, dat de Heeren te Bai reges, voor 't grootte gedeelte, Lieden van de groote’ wereld waren , die, hoe zeer zy fchoonheid bewonderen, en ‘deugd age ten, egter zich wagten om zich zo verre te laaten verlokken door eenig teder of zedelyk gevoel , dat het aanlaopt tegen hun eerzugt, trotsheid en belmg. Schoon de Omweureling in Frankryk nog geen (апа hadt gegreepen, was het deeze Des · mes bekend, dat, wat het Huwelyk betreft, de Туа, der bes rekeninge reeds gekomen was, en vreesden zy dus geene. Medeédingfter in MAGDALENA te zullen aantreffen. , De Dames, тө wel als de Heeren, bewonderden de bevalligheden уай зва ‚ аз er. 56 AUGUSTUS EN MACD&LEN A. Perfoon, en de beminnelyke hoedsmigheden, welke zy in haar gedrag ten toon fpreidde, Met één woord, мабод» 1Ёхл werd, binnen kort, het voorwerp van algemeene agting. Aucusrus , (want zo zal ik onze jonge Peryzenasr поелеп daar hy zyne Tytels verlooren heeft, zints de wet der Gelyk- heid in zyn Land herfteid is) AUGUSTUS fprak minder dan andere Heeren te Bareges van MAGDALENA à doch dit onte ftondt miefehien daar uit, dat hy meer op haar dagt. Zomtyds ‘maakte һу, in zyne Morgenwandelingen , vergelykingen tusfchen haar, en de Dames te Parys , onder welke hy den Winter gefleee ten hadt; еп de vergelyking eindigde dikwyta met een die pge- haalden zugt. Het tooneel deezer gepeinzen werkte zeker zeer ten voordeele van MAGDALENAe Mis(chien zou te Pays, of te Jerfailles, auauvsTus betoverd geworden 2уп door de hoogbe- fchaafde bevalligheden van eene geblankette, gepoederde, en op het doen van vermeesteringen uitgeruste, Dame. Deeze kunst- aanlokzelen zouden mogelyk genveg zamengeftemd hebben met de gefchooré laaneh en hoekige wandelpaden, Maar MmAGbA- LENA’s natuuriyke lachjes, еп onvoorbedagte bloozingen, wie теп veel ecuftemmiger met den Natuurtoon der Pyreneefche ` ergen. ` Op. zekeren avond, wanneer AUGUSTUS , met ‘eenige’ Dames, door Bareges wandelde , zag by MAGDALENA op eenen kleinen afftand, met veel moeite haaren Vader onderfteunende , die een nieuw toeval van beroerte fcheen gekreegen te hebben. Avoustus fchoot "er na toe als een pyl uit een boog, еп onderftutre den Officier, tot hy een weinig bekwam : waar op Һу, met ееп zagt geweld, MAGDALENA , die doodsbleek en bee- vende daarby ftondt, dwong haars Vaders arm los te baren, en te gedoogen, dat hy den Knegr hielp, om haar Vader thuis te brengen ; zy waren’ flegts eenige fchreden van diens eer, blyf. Аосоѕтоѕ tradt binnen , en bleef tot dat de oude Of- cier eenikzins herftelde-3 еп паа MAGDALENA bewoogen ге hebben om eenige druppele Hartshoorn te neemen , ver- tro А , 8 Мегел daags ’smorgens dagt hy, dat de gewoone beleefd- heid van hem vorderde by den ouden Officier een bezoek af te leggen , ёп te verneémen , hoe by den nagt hadt doorge- bragt. MAGcparrNA hadt juist dezelfde gedagteú gekoesterd, en by zich zelve gezegd : „ Zeker, het zou vreemd weezen, » indien die jonge Heer, die met zo veel bezorgdheids шуп „ Vader byftand boodt, em my eenige druppels Hartshoorn s. deedt gebruiken, niet na ons kwam omzien,” — Dit denk- beeld was reeds verfcheide keeren door haaren geest gegaan, en zy peinsde er op aan "e Vaders bedfponde gezeeten, toen AUGUSTUS werd aangediend, ‚ De oude Officier, die al de belecfdheid bezat van zyn Land» ·. aart en vat-zyn Beroep, ontving hem op de verpligvendfe wyze, ` „ , - en r т "e ољ Wë =” та "wi ACGUSTUS EN MAGDALENA. ` | 569 en Schoon:ty met eenige moeite fprak, was hy overvloedig jn dankbetuigiugen voor de gedaane dienften van Augustus, Mseoarena drukte haaren dank kost en eenvoudig wt; maar de toon,.op welke zy fprak , was zodanig, dat доерктиоё voelde dat hy zya Jeeven zou pebben kunnen waagen om deg dank te verdienen. |. Е , _ De onde Officier bleef ziek; en hierom hieldt Avousrus het fteeds voor ееп blyk van oplettenbeid,' waar hy niet buitén-kan ; om:'er alle’dagen te gaan , еп naa den ftaat des krauken: te vergeemen. Hy begon ook gewaar te worden , dat deeze bezoeken, van dag tot dag, noodzaaklyker wierden voor туп eigen geluk. ИЕ б р. К Dit geluk werd, in de daad „verbitterd, doos veele-‘{mert- iykè bedenkingen. Ну wist maar al te wel, dat. те de Officier dát hy niet meer om zyne Dogter ren deme кеп. Аосоѕт: `5 voelde dat hy hem even goed zou hebben mogen verbieden, adem te haalen. Ну zette zyne bezoeken voort, еп de oude Officier vondt zich welhaast in een Пал van zwakheid „welke hem ooch de magt, noch de wensch, Het om dit dagelyks Котеп te verbieden. ‹ Zyne kwaal nam hand over hand toe, en ging met de ontzettendfte verfohynzelen He Ginen, om de wateren re Bareer te gebruiken, was na gen einde geloopen: die de Brougasten vertrokken , uicgeno- men de oude Officier, die zich te zwak bevondt om eet, =Фоеті te kunnen worden, en atcusTUs, die, zo lang млвва» Lana bleef, zich van deeze plaats niet los kon rukken.. Binnen weinig weeken voelde de oude Officier dat zyn Gert, nur nâderde, Auuusros knielde met MASDALENA by купе bed. emee haare ftem werd door fnikken belet; en avousTus hadt naauwlyks het vermogen om mét gebrooke woorden te betuigen, dat hy zyn leeven aan het geluk van MAGDAKR aou opofferen, De oude Officier vestigde zyn oog vol tedete bezorgdheid eu kommer op zyue Dogter, еп blies den екса Jeevens-adert uit. МасолівкА betreurde haaren” Vader met de dipgsandfte rouwe, en konden alle de opwagtingen узв haaren Minnaar de droefenis niet verzetten, waar mede haar gandoenlyk hart den dood van. n Vader beweende. De Winter vry verre gevorderd de, ftetde zy voor, kaare geis na het verafgelegen Landfchap , waat zy voorheen met haasten Vader gewoond hadt, tot het Voorjaar ait te telen, en ‘zich, in dien ene in een Klooster, niet чете тап Bareges, te onthouden. Аовоѕтоѕ ftelde al. de Froe: der wel- enheid „доог Liefde aangevuurd , te werk, om haar over tè haalen tes toeftemming in ееп geheim Huwelyk. ` Zy hing is twyfel: over. dit voorel: еп, terwyl zy over dit onderwerp fpraken , werd de deur van de kamer, waarin ку zich be- vonden , op °t onverwagtst, geopend , en Avau:Tus zig zyn Vader, den Graaf van 99, binnen reeden.. De Graaf hadt gehoord van de liefdebanden, die туз 2000 ze lang te Bareges hielden, en zich gehaast om hem van -dasr ze halen, eer het te laat was, Hy befchuldigde zyn Zoe met hevig tegen hem uit te vaaren , en begon ook magspatera verwyten te doen; doch "ег was jem in haar gelaad, in haar ftilzwygen, еп in baare apen, "rt welk den toon van feherp мегигух, ор welken hy begonnen was, verzagtte, Ну Бети zyn Zoon uit de kamer te gaan, en verlangde met haar allen fpreeken, ` , , ann ‘a. т Ne зап млевалг тхл voorgefteld te hebben, de onmègelyk- heid van immer.met zyn Zuòn:in den Egt te treeden , en zya befluit от bem te onterven, en gd Zyn goed gn Ern tweedes Sonn, (e mesken , indien avausruu ia гупе getiegediheid Мы dëtt CR MAGDALENA. sn бча Млорлікза was eene yverige Voorftandfter der Om- 9 4 wene Em АСОЧУТОЗ EN, MAGDALENA, wenteling , die zy hoprde dat elk Franschman erygemaake hade: „En, indien ieder Franichman vry 1з," dagt Млсольв» mag ook leder Franschman vouwen, welke hem be- »» haagt.” Het kwam MAOnaLenA voor, dat, alle faarkundige redenen , ftukken waarop zy niet veel gedagt hadt, ter туйе < gefteld zynde, het verkrygen van vryheid їп Huwelykskeuze p alleen, de onrust eener Omwentelinge wel Waardig was; en zy was, uit hoofde van dit denkbeeld alleen, zo vuurlg Patriotsch- Кета. als of zy de Verklaaring vari де Кереп van deg епзсһ› door de Nationaale Vergadering gedaan, in al derzel. wer ‘úiegeltrektheid en gevolgen begréepen badj. , — “De Graaf van ****, die berigt gekreegen hadt van de Brie: Gelieven , en weinig hoops koes- terde lefdevlam zou doaven, die doop deez мега sangeblaazen, wist een mid- del en van Augusrus, by het Klooster, red Te vergeefsch “тоер MACDALENA g met Ieren, Te vergeefsch telde zy de wure ш éen Postdage Postdag op Рой; dag volgde, en "er kwam geeri tyding van aveussus. Drie man- den: verliepen et № de vreeslykfte, kwellingen van verwagting en angst, en wetden eindelyk deete van wanhoop gevolgd. 3 MacvaLtra begon té gelooven, Час zy vergeegen was — vergeeten door aucusTus,! Zy raadpleegde met haar eigen hart, еп het fcheen ‘baar omgelóofiyk; nogthans Ron zy, naa em Milewygen жап drie maandén ‚ niet langer twyfelen, De arme MAGDALENA herinnerde zich nu met fmert, in (lede van vermask, dat alle de Franfchen vry waren. Zy zou eeni» zwakken troost gevonden hebben in bet gevoelen, dat alie ranfchen Slaaven waren. Нес hadt ‘gewis tot eenige ligtenis van haar hartenleed gedierä, indien Auer: gedwongen ge- Weest ware haar te verzaken; en zy verbeeldde zich, dat zy het: zou ‘hebben kunnen verdraagen, hem ‘voor.haar verlooren te rekenen, indien zy zich tevens һай mogen verzekeren, dat hy hear nog beminde +—— 'ї was het verliës van hem door ern eigen fchuld, ’r welk haar bet get bykans ondraagiyke angften vervulde, ` et geringe ovi ` MAGDALENA, паа het betasten van baar at, kan geenzins toe- reiken bm de kos r, In Ket Klooster op ‚ деп duur te bm эг haare zagtaartigheid ep bevalilgheid v heid van eenige der Nonnen gewonne Ermaste, aan dezel- ме gehegt: dekze т aan om het Eloge беткіеед aan té п Dik zy te meermaa, len by zichzelven, „waarom zou, jk langer in уге асва, Dair Aueusrus voor my verlooren js, kan „om dit te doca? , EE 5 иа a 1 +i e In Sé es сә We EI та CH ee WS AUGUSTUS BN MAGDALENA, 573 e my пет verzaaken der wereld niee veel kosten? Welk eene n opoffering doe ik? Welk een geluk laat ík vaaren?”® …- MacpaLena hadt geene gehegtheid aan de wereld, die zy maar weinig kende: maar- zich onherftelbaar, en voor altoos, af te fcheiden van Беш, aan wien haare Ziel geheel verknogt was, — hem niet meer te zien, — hem piet meer te һоо- ren, —— geloften te doen , die het eene misdaad maakten аап hem te denken ——— hem. geheel uit- haare- gedagten te verbannen ; dit hielde' zy voor onmogelyk ; haar hart, helaast ` zou verdeeld blyveù. ven zich aan te melden , eenige weeken ter zyde, О Geene Brieven daagden ор, haar voerneemen om eene Nonne {е worden , kwam weder boven. „, Waarom,” riep zy uit, „ zal ik langer dien onftandvastigen Minnaar betreuren, die „ aan: шу niet meer denkt? Helaas! zag hy de Zielsingften niet „ die my folterden , toen hy van my fcheidde? Weet hy de » verlaaten toeftand niet, waarin ik шу bevinde, — Acht a == Ja — hy weet dat my geene andere uitkomst is’ overe j‚'gebleeven, dan het Kloosterleeven, Ongetwyfeld wensche s» hy te hooren „dat ik daartoe myne toevlugt genomen heb. —— % Ну zal in myn verlaaten van de wereld eenige verfchooning voor » 2упе ongetrouwbeid vinden. Ach! Hemel! zal dan AucusTus э» hooren , dat ik van hem voor altoos gefcheiden ben , zons vn der ееп eenige zugt te loozen? — Ach! waarom behoef tt „my op dit ftuk langer to beraaden ? — — Myne beproevin „zal kdrten tyd duuren. — Ik voel myn hart zal breeken: » Ја de dood zal te myner уегіозйпе aanfhellen, mmm an In den Пете! zal ik myn Vader wedervinden!” MacDALENA befloot, eindelyk, zich by de Zusterfchap in het Ktooster te voegen. De witte Sluier voor haar, als Aankome- ling, lag gereed. De dag was bepaald, op welken ту, met het aangezist ter aarde geboogen , met bloemen beftrooïd ‚ En met deels afgefneeden hairen, de intrede zou doen ter proeve van haare verzaaking дег Wereld ———— ей Van AUGUSTUS! voor altoos. č ` ff Eenige dagen vóór den dag tot die plegtigheid Бейеш, werd MAGDALENA in het fpreekvertrek оў тоереп ; waar zy haaren Minnear vondt, met eenige der cieren ‘van de Stads Muni. Eipaliteit , met Nationaate Cocarden. Macoatena kreeg, op het zien van лосоѕтое, met veel moeite, een ftoel, waarop zy, geheel buiten kennis, nederzeeg; terwyl Augustus zich niet kon onthouden, verwenfchingen uit te boezemen tegen de yze- ren Б14 Auen, EN MAGDALENA. теп tralien , die tusfchen һеш en bet voorwerp zyner Liefde warén, en һеш beletg haar byftand ve bieden. Ну bezorgde, tér, hulp; ер MAGDALENA kwam by. , "Tea der Officieren onderrigtte haar, dat-zy, daags te voos ren, een Belluit уап, de, Nationasle Vergadering ontvangen hade деп; ceu Verbod inhoudende van Nonnen aen te neemen. Ну voegde ‘er by, dat de Muuicipalieis reeds eenig verlag van deeze nieuwe Wet gegeeven hadt aan de Abdisíe , op wiens toeftemming MAGDALENA terflond ber Klooster zou mogen ver- laaten. — Terwyl hy deeze woorden fprak, wierp MAGDAL Ex xa bet aog op haaren Minnaar. Augusrus haastte zich, om haar te vermelden, dat zyn Pom, die hem beminde, en hartelyk deel ham їп zyn lyden, in ° einde, een uitesfken:wil gemaakt hadt, by welken hy hem zynę goederen maakte, onder voorwaar- де, dat zyn Vader toeftemde in дур Huwelyk met MAGOALENA. ` Aucusrus met de Officieren versrokken zynde, begaf zich MAGDALENA in haar kamer, pm bot te vieren aan de aangenste me traanen , die ontfprongen uit een hart, overvloeiende van verwondering , dankbaarheid en vreugde, ===» Toen haar eerfte dsiftvervoering eenigzins bedaard was, maakte zy een aanvang met het inpakken van haar kleinen voorraad kleederen ; ten oogmerk hebbende ‚ den volgenden deg het Klooster te verlaa- ren. — ‚Ik was.” (prak MAGDALENA by zich zelve, ,, 21- An t008 een Voorftandíter der Omwemeling,” (intusíchen lag zy het witte gewaad, waarin zy ‘'sanderen daags zich als Nieuwe. ling aan ’t Klooster zou verbonden hebben, ter zyde) „ ев dit laatstgertomene Befluit is van aije het beste — — maar indien „ het te laat gekomen ware 1” Op dit denkbeeld vatte малєрл- LENA den Nonnen-(luier gogmaals van tafel — befproeide dezel- ye met een vloed van traanen. . ' ze olgenden daags werden лраџетеѕ еп MAGDALENA in den Echt verbonden., in de Kerk ge. — , en gingen , onmiddelyk nas de Bosch orgue na Parys, waar zy thans een allergezegendss aar zyn. бо, - ' * + e ZEĎRELYKŁ BEDENKINGEN. tor is eene alles regeerende Voorzienigheid , die alles befticn s Е die alles regeert, en door welke al het gefchapene word onderhouden. ‚mn ` Wy weeten, dat.wy onder de hand dier Voorzienigheid leeven. — Wy wécten, dat geen grasje groeit g geen ftofje zich beweegt, en ‘er geen hair van ons hoofd val- jen kan, zonder den wil уап onzen Hemelfchen Vader, = ре mensch is een edeler, een voortreflyker, wezen, dan een rede- loos beest; deeze gaan weêr een aantal andere wezens in voors treffelykheld te boven, fchoon alle door den Vinger des Almagü- геп \ Eed ВЕрРЕНК1НОЕН, 575 гоогергав. Dan eene bewustheid, dat eene zanderilage Gore) ons Geh їз de grootte aangenaamhejd, het uitgey breidst genoegen, ’t geen ееп mensch fmaaken kan. Wy ber itten edeler bekwaamheden еп gaven, дап de overige wezens in deg voor ed vangen befchou Goeder fchen , —1! want ze is доог сер o] verbly bereider Beperkt ` Kan den Sta Aers zi dan de bedekken; " zal opgerold worden, en hy zal naakt en bloot, befiner met de grootfte euveldaden, verfchynen! Hier zal de - grootte Monarch mer zynen. geringen gelyk —— Wat zal hy antwoorden? Gy hebt deezen den voet van dwinglandy ep деп hals.gezet. ——- Beideh zult gy loon ont- vangen — — dan die oneindig onderfcheiden wezen zal. — Hier zal de listige. Staatsman: atie. гупе geheime еп valfche Areeken zien aan 't ligt gebragt, en zal van fpyt en fobande' wegzinkeu, wanneer Ву ontwaar word, dat de gebeete fchep-: ping op Нет, met veragting en verontwaardiging, neder ziect ` =— Hier zal de bedricglyke Rentmeester, de trouwleoze Amptenaar , fidderen en beeven, wangeer-hem een zwart Register zyner euveldaden word voor oogen. gelegd, еп, tet in de ahergë- ' ringte omftandigbeden , гупе twouwloosheid word гат. ' lige ‚ Gebragt! mmm Hier zal de looze Koopman тегћошпеп, als zyn 8 ou- H «76 ZEDELYKE BEDENKINGEN. onregtvaardige handelwyze openbaar word! Hier zal d walfche Vriend iu het gerigte ftaan, met Меш, die door zyn verraderyen bedrogen is! —— Hier zal de ontrouwe Huis- vrouwe met haaren bedrogen Egtgenoot уег(сһупеп, en ° zal aan "rt ligt komen, hoe dikwils zy hem, onder fchyn van lief- de, de fnoodfte twouwloosheid betoond heeft! (Ier zal de ver, xaderlyke man met zyne bedrogene Huisvrouwe verfchynen, mmm Hoe zal һу de blikken verdragen kunnen van de oat- eerde Vrouw. Hoe zal hy °t verdragen kunnen, dat zyne {chaude openbaar word aan Engelen en Menofíchen! — Te vergeefsch zal men zich tragten te verbergen, en zyne daden poogen te verdonkeren ! —— Те vergeefsch zal men dan їп de uiterfte , in de wanhoopigfte, veriuwyfeling uitgillen : Ber- gen valt op ons! — Heuvelen bedekt ons van voor heg aangezigte van hem, die op den throon zit. ——— Verbergt onze fchande —— bedekt ons onder uwe afvallende brokken} —— Ну, die op den (гооп zit, is ons een verteerend vuur, wy kunnen het niet verdragen! —— Wy kunnen де aanfchous ` wing van onzen evenmensch miet verdragen! б Welk een ver- scerend Gezigt, het Gezigt van Engelen en Menfchen ! Het Сене: van Jefus Christus! —— Нег Gezigt van eene vere toorende Godheid ! Behooren niet de veelvuldige weldaden , welke wy dagelyks, die wy ieder oogenblik, ontvangen, van onzen Schepper, van onzen genadigen Onderhouder еп guastryken Weldoener, onus ook dagelyks еп oogenblikkelyk, by federe ademhaling „die wy doen, op te leiden tot de dankbaarfte aandoeningen? — Behooren wy niet geduurig te erkennen de Voorzorg , die HY tot onderhoud en gerief voor ons aanwend? Maar doen wy helaas niet veelal het tegendeel? Vergeeten wy niet veeleer onzen МеМое- ser; beheerst ons niet, meest altyd, eene onvergeeflyke flor. digheid, met zelden, of bykans nooit, aan Hem te gedenken? С. у. De G. BERICHT *„* De Schryver, of Schryfiter, der Zedelyke Befchouwing, Ae? Graf, getekend у. р. у. in het Mengeiwerk, hier voor Ы. 440 en441 te vinden; wordt by deezen bekend gemaakt, дас, door de Uitgeevers der Letteroefeningen , een Brief wegens gemelde Befchouwing, gedateerd Rotterdam 15 O&ober 1792, ontvangen is, welke men gaarne, onder behoorlyk adres, aan dien Schry- ver, of Schryfiter, als dezelven rechtreeks betreffende, zoude doen geworden. MENGELWERK, - 7 ТОТ FRAAYE LETTEREN , KONSTEN EN WEETENSCHAPPEN , BETREKKELYK. ONDERZOEK , WAAROM °5 WAERELDS HEILAND IN ZULKE GERINGE EN ARMOEDIGE OMSTANDIGHEDEN OP DEZE AARDE VERSCHEEN. ех het oneindig verftand zich altoos de beste en nuttigfte oogmerken en bedoelingen vertegenwoore digt, zo weet het ook altoos de beste middelen ter be- reiking van die oogmerken uit te kiezen, en in °t werk te (tellen, Dit ie wysheid! —— en met dit te wil- len lochenen , zouden wy de Godheid de grootfte oneer aandoen. —— Dit moest dus ook plaats hebben, met be- trekking tot de komst van "e Waerelds Heiland. De ooge merken van de zending van Gods Zoon ftrekken zich , wel is waar , algemeen uit tot het ganfche menschdom; maar, aan den anderen kant, verfcheen de Zaligmaker (lechts aan een klein gedeelte van dat menschdom; hy verfcheen. onder де Joodíche Natie: Ну kwam tot de zyne, op wele. ke hy eene byzondere betrekking , en zy weerkeerig op hem, hadden. = Wanneer wy dus de redenen, waarom zynen Zoon in zulk een geringen (ааг in de мае» reld zond, willen opzoeken, kunnen wy niet beter doen , dan het oog te vestigen op de byzondere betrekking , waarin Jezus fond tot zyne tydgenooten. == °t Moet toch in den eerften opflag bevreemden , dat de groote. Zoon van God in zulk een geringen toeftand ор de wae- reld kwam. Zelfs de heerlyke Schets die °ег in de aloude Godfpraaken van die doorluchtige perfoonaadje word ge- even, en de verwachtingen die °ег ten zynen aanzien by et Joodfche Volk plaats hadden, fchynen ber veeleer waar- fchynlyk te maaken , dat °з Waerelds Heiland in een’ ver- heven (tand moest te voorfchya komen. ’Er moeten voor bet tegenovergeftelde zeer gewigtige redenen geweest zyn, еп het-lust ons, by het naderend Kersfeest , deze eens, 20. veel wy kunnen, gade te (aan, ‚. De toeltand van de Joodfche Natie, de algemeene ver- wachtingen derzelve, en de aardschgezinde denkbeelden e MENG, 1793, NO. 14. Аг die eg - GRÖELZOEK, de die onder dit УОК, aangaande һер Mesfiaanfche Ryk plaats grepen, gever ons de eerfte rede "aan de band: her gefchiedde, om reeds van het eerfle begin af bet denk- beeld van een aardseh Worst, en zichtbaar ‘Koningryk aarde , met kracht segen té gam. mmm In de gewyde Ora- kelrol was de Mesfias op °t luisterrgkst aangekondigd , als het grootíte heil der Natie. De befchryvingen, aans gaande dien perfoon, moesten, zouden ze door het oude Dal bevat en verflaan kunnen worden , volledig in dien zinnclyken fmaak vervat zyn, die toenmaals de heerfchen- de was. De Grootheid en Luister, ` die aan dien Vorst toegekend wierd, moest afgemaald worden met trekken, ontleend van -aardfche Grootheid. Van daar zulke zine nelyke befchryvingen > dahgaande den Mesfias ш de ge- wyde bladeren (*), en deze gaven Weder gelegenheid aan den âafdschgezinden Jood, om de heérlykheid var zynen Mesfias alleen in Gene Grootheid’ van deze wate reld te ftellen. Zyn Vorst moest, volgens zyn denk- beeld „ met al dien Luister verlchynen , waarmede zy, die op aarde heerfchappy voeren , zich doorgaans vertode пеп: zyne heerlykheid moest dus in uiterfyke praal en pracht ‚ zyne macht in overwinningen over Iftaëls vyan- еп, zyn roem in het verbreeken van Ifraëls kluisters, en zyne grootheid in een algemeen gebied over alle de Heidenen vinden: zyn troon moest hier op aarde geves. tigd, zyne heerfchappy alómme uitgebreid, Jerufalem de Zetel van het bewind, уп; alle de Natien moesten ale daar voor hem Knielen. «=-= Zie daar het denkbeeld van den aardschgezinden Jood! Wy vinden hiervaf Overvloe- dige bewyzen in de bladeren des N. V., en ik behoeve ter ftaving hiervan my fecht te beroepen ‘op ав beer. Tchende zinnelyke denkbeelden van Jezus onmiddelyke volgelingen. Zy, die zo lang door hem ortderrecht win ren, aangaande de dingen van 2уп Konlngryk, durfde nog begeeren , om de een rer rechter еп de änder ter {linker zyde van zynen tröon te mogen zitted, en naa ту” (® Over dit onderwerp, “t welk op de vërkiäting en opbet, dering der Voorfpellingen zulk een grooten invfo heeft, Кат meu nazien "t деей Niemeyer (уќ in Age Karakter. kunde van den Bybel , (volgers de Hoogdiitriche Uitgave, 506 D. p- 31e) еп DOEDERLEIN al Ж аля Ee, ХА, Pe St. i wate e Je - ` , ` o .ш2.ем v- e РРР a 4 D хао "ër WS WA WW ET er М ке 77 Щщ. ONDERZOEK. 590 уутё Орао" Wireh zy агг под van deâkbeeld, det Jezus nu epgichtk dar aardíche Koniageyk van Kraël zou Oprethten. Фо ‘diep waren deze denkbeelden itigewor. е. el К Е Zó iets de wezeniyke gelukzaligheid van Ifraël in den weg Попа, en dit volk onwatbaar ‘maakte voor de Zee geningen уап Мезйаз Koningryk, dan was het voorzeker Пеле zimbelykheid ep aardschgezindheid. ‘Zy baande niee geen den: weg:tot ‘eene volftrekte Ongodsdienftigheid , máar maaktė Hên- geheel ohgefchike voor geestiyke Zege. ningèn , wiet belang zy miet wisten te waardeeren, en Waarna zy das onmdgelyk begeerig konden zyn. — Dit се ruimen, wad ееп oogitiesk der Liefde van den Op- perheer overwaardig ` 2упе Wysheid gaf "er hem het ge- chikefte middel toe aan de hand, —— ° Waerelds Hei, Ind wierd Їп cene geheel tegenovergeftelde gedaante , dan Бу verwacht was , in de waereld ingevoerd, · ===» Het minfte zweemfel wan aárdfche Grootheid еп ginnélyken Luister zón min of meer woedzel gegeven hebben aan de zinpelyke denkbeelden van der-aardschgezinder Jood, waar door hy dus in zyne aardiche verwachtingeri vérfterkt ең bevestigd was. ` De pracht van een’ aardsch Vorst, en dé Поет van dienaaren , die den Aanzienlyken voWt'en om tingt, gevoegd by het denkbeeld van den Vertosfer lfraëls , die de boejen van Romeinfche Opperheerfchappy: verbree ` ken 200, ет, omgekeerd , eene algemeene heerfchappy over åtte de Natien zou oprichten „kon onmogelyk iets anders ter evolge gelrad hebben, dan dat de Joodfehe Natie, die het arde јок gevoelde, naar vryheid reikhalsde, en zeer реч neigd was tot oproer , terftond aan het maiten geflagen , en zich tegen de Romeinfche Opperheerfehappy aangekant zou hebben, — Hoe ftrydig: zou dit geweest zyn met de oogmerken уай Jezus komst? … Welk ееп mdegdigen Invloed zou dit gehad hebben op zyn perfoon ,` óp zyn werk en verrichtingen ? — Hoe groot zou de tegenftand weest › dien het Euangelte zou hebbew moeteng lys п van de beheerfchers der Waereld 2 — Her Ёпан+ gelie wierd naderhand eenigen tyd gedoogd , om dat het geen invloed’ had op de algemeene belangen уап den Staat „ еп de bifrgerlyke Kegeering niet aanrandde, =. Гон dit ook zo geweest zyn, indien de Joodfche Natie Jezus als ` een aardsch Vorst befchouwd , еп op dien grond tegen de Romeinen gerebelleerd , had ? als ware dít tén eenemaal ftrydig met de oogmerken, van den Zaligmakér, «=a Раа, ‚Ar 2 en \ 580 ONDERZOEK ‘ten de pogingen der Jooden voor myne gezegden ten. ken te ruimen. ——— Was het reeds noodzakelyk ‚ dat det kindeken in doeken gewogpden en liggende in de Kribbe „ door het geheele volk, als Mesfias erkend wierd? —— Dit was alleen het voorrecht van eenige eenvouwige Her- ders, die een harte hadden om zich te verheugen in het heil des Heeren, en zich aan de geringheid van ’s Wae- relds Koning niet ergerden. Zo ook een Simeon, eene Anna, waren voor deze overtuiging vatbaar e. Om dat zy de vertroostingen Ifraëls verwachteden, en met verlangen daar na uitzagen. Het overige gedeelte der Natie was ge- heel onverfchillig omtrent den Mesfias (*). Hierom moest Jezus zich eenigen tyd fchuil houden in het gering en verachte Nazareth, tot dat hy eindelyk, dertig jaaren oud Zynde, in het openbaar te voorfchyn kwam... hoe? als de verwachte Mesfias ? —— Neen, ook toen nog flechts als de Leeraar der menfchen, die echter van eene on- nude (*) Dit bleek uit de bandelwyze der Schrift. en Wageleerden, by de komst van de Wyzen uit het. Oosten. | er ==» ` geng v — aw = э ~~ ‚deze zinnelykhei A ONDERZOEK. 581 А middelyk Godlyke volmacht ‘voorzien was, wien zyne oote Wonderwerken tot duchtige geloofsbrieven vera s maar die, voor het overige, in een toeftand en op eene manier leefde , waarby hem miemand voor den verwachten Mesfias kon erkennen, ten zy dan dat hy аЬ ftand deed van zyne zinnelyke ей aardschgezinde Grond- beginzelen. °t Was toen nog Jezus van Nazareth, (zo men meende) eenes timmermans Zoon , ееп. шал, die zelfs geen (teen had, waarop hy zyn hoofd kon nederleggen 5 die, vergezeld door twaalf eenvouwige jongeren, van zeer geringe afkomst, meestal Visfchers, het laud door ging om te leeren , te verbeteren, en wel te оеп, ја zelfs met Tollenaaren en Zondaaren verkeerde; die onbefchroomd de waarheid voorftond , en daardoor zich zelven zeer ` veele vyanden op den hals haalde; en die, eindelyk, eerste aan zyne discipelen, en vervolgens meer openlyk, ver- klaarde te zyn —— de Christus, de Zoon van God! =-=.. Wie kon dit gelooven , dan die afítand deed van zyne zinnelykheid? «==» De waarheid wierd echter door hem zo voorgefteld en bekrachtigd ,-dat, wie aandachtig op het leven, op de daaden , op de 1е еп , van dien gtoo- ten en merkwaardigen perfoon › acht gaf, die moest , voor- gerst, tot die belydenis komen, wy weeten dat zyt. gen Leeraar ven God gezonden: en geloofde hy dit, dan moesten hem alle aanmatigingen van Jezus geloofwaar- ig zyn =m dus ook die navolgende aanmatiging — ik ben de Christus, Het wezenlyk groote en verhevene in деп Verlosfer deed hem het geringe en armoedige , с welk ру bem plaats H äech a hoe ftrydig het ook met zyne denkbeelden van Mesfias was, over het hoofd zien. Dit was het geval met de Discipelen van Jezus , wan- neer zy die welmeenende belydenis doen: — Heere tot wien zullen wy gaan, by U zyn de woorden des eeuwigen Levens —— wy hebben bekend en geloofd, dat Gy zyt de Christus, de Zoon des levendigen Gods. Joh. Vl: 68, 69. Matth. XVI: 16. Oudertusfchen , ook deze houden in veelen opzichte ook vast aan hunne vooroordeelen: zy, de Apostelen van Jezus, waren tot de erkentenis van , en Het gelove зап „дев. Mesfias gekomen; en, met dat al, de aardschgezindheid , de zinnelykheid, Ыуб. Blykt dan hier uit niet ten vollen, dat de geringe geboorte van Jezus niet in {taat was om te verdryven, dat dig middel dus шег г 3 . krache ' sta ONDERZOEK krachtig genoeg was? — — Deze zwarigheid (уш ie den eerften Ga van veel gewigt te op, ‘Dan men neeme іп aanmerking, dat ik niet beweer, dat Jesus ge- ringe geboorte voltrekt de denkbeelden van een sardsc Koningryk geheel еп al moest uitroejen , maar alleen dat zy dat denkbeeld van het begin af аза maest te keer by elk die geloofde, Wanneer men dan ontdekte, dat de Mesfias van °t begin af als de onwaardig fie en verachte fie onder de Menfchen, en als een die nech gedaante ech dan den opgemaakt, Hy is een Koning , maar zyn Keningryk dr niet van deze Waereld ; daar, omgekeerd, indien hy met aardíche Grootheid verfchenen was, de aardschge- zinde po hierin voedzel voor zyne zinnelykheid zou gevonden, еп de belydenis van Jezus, ik ben -de Mesfias , voor hem de oproerkreet tegen de Romeinfche Oppere heerfchappy zou geweest zyn. Hoe duidelyk ftraait dus de Goddelyke Wysheid in deze befchikkieg door. Dan ‘er zyn nog meer redenen voor dezelwe:.eene'daar van is tot den Perfoon des Verlosfers zelve betrekkelyk. ’ Was zeer nuttig voor ’sWaerelds Heiland, dat. hy tot de laar fte vangen der menfchen vernederd wierd! ` Het werk van Jezus en van zyne Apostelen gedoogde, geenzints, dien omflag, die met aardfche Grootheid ver- bonden is. Was hy van eene hooge afkomst geweest, en in een hoogen Папа geplaatst; had hy uit dien hoofde een ryk deel in dit leven gehad , dan zouden de beflom- meringen van dezen tyd , die aan aardífche Groótheid en bezittingen altyd verbonden zyn, Hem tot een grooten hin- derpaal verftrekt hebben in de uitvoering van dat Werk, ‚ waartoe de Vader Hem hier op deze Waereld gezonden had. °t Was, uit dien hoofde, eene wyze befchikking , dat de Zoon des тепісһеп kon zeggen geen (ееп te he ken, waar Ну zyn hoofd op kon nederleggen.… : р;. | аг wind men minder jn het huis des Overvloeds , maar veel meer їп de hutte der fchamele armoede, Aafdfche Groot- ` heid ‘gaat, woornamelyk aan de hoven der Vorften , veela} epaard met. weelde ен gemak, en waar deze huisvesten Sair word de mensch niet, bakwaan gepakt, op de on- gemakken en motilykheden dezes levens , en der wederwaardigheden, kloekmoedig te dragen. F dezelve , en laat zich daardoor menigwerf van fening zyner verplichtiagen, afTchrikken. — eene opvoeding zou in 't allerminst nict gepa voor Jezus, die, in den loop wan zyn agrdíche ` ken het heil van anderen zou behartigen, die nooit eene gelegenheid, om goed де doen, moest verzuimen , die alle zwarigheden ‚die hem daar ja den weg kwamen , moest trote feeren, alle rampen moest tarten, alle gevaaren kloekmou- dig moest verachten, en het fchandelykfte en wreedfte lye den en de bitterfte doad, gewillig, en uit vrye ongedwan- gen gehoorzaamheid, moest ondergaan, om in alle opziche ten goddelyken raad Gods, tot zaliging van Zondaa- хеп, ter uitvoer te brengen, en de Leeraar zyner broe- deren, het offér voor hunne zonden, en de algemeene ber егдег en volkomen Zaligmaker, te zyn. Ook met betrekking tot alle menfchen , zo wel die ag tydgenooten waren, als die naderhand leefden, was het nut- tig, dat Fezus in dien geringen fiand geburen wierd, en leefde, Arme en geringe menfchen moesten niet afgefchrìkt worden ‚om tot Jezus te naderen , en hem tot het van hun vertrouwen te ftellen. ’ Is waarlyk aanmerke- lyk, dat de ZOON VAN GOD, by zyne komst op aarde, de eftaltenis van eenen dienstknecht aanneemt. it kon у ook de helper van hulpeloze, de trooster van troos- teloze, en de toevlucht van ellendige ‚- geweest e byak dien hy met аага(сһеп luister was te voorl 0- теп. : Deze zou de menfchen , іп plaats van hun ver- trouwen іп te boezemen , veeleer afgefchrikt hebben , om tot Jezus de toevlugt te neemen. Onderfcheid van rang en ftaat gedoogt geene vertrouwelyke vrindfchap. De аппе ziet altvos tegen den ryken ор, en is met fchroom vervuld, wanneer hy het een of ander van hem begeert. En wat zou dan, met betrekking tot Jezus, het gevolg hiervan geweest zyn? Dit, dat дупе uitwen- dige Grootheid eene groote menigte van hem verwyderd, ten minften den toegang tot hem bezwaariyker gemaakt hebben, en vooral die en toegenegenheid tot hem, ten minften zeer verminderd hebben, === anders was het nu. Des armen konden hem befchouwen , 215 vole komen aan hun gelyk, niet flechts daarin , dat hy, ge- lyk als zy, des vleeschs en des bloeds deelachtig was, unar ook daarin, dat hy іп zulk een armoedigen, en voor het oog der waereld verachtelyken, ftaat leefde, en dus зап de behoeften еп moeilykheden der armoede, gelyk als zy, onderworpen was. — 20 kon hy een Heegepries- ter zyn, die in alles was verzocht geweest, gelyk als эу, en die dus in flaat was om medelyden met onze zwakheden ий te oefenen. Hebr, IV: 17. - ' Deze geringe Stand , waarin Jezus geboren wierd, en leefde, ftelde hem daar en boven te meer in..ftaat, om. CER (°) Wanneer iemand eenige zwarigheld mogt vinden in deze gezegden, en dezelve hem toefchynen frydig te туп met de grootheid en verhevenheid van Jezus, befchouwd als de Zoon van God, die geeve zich zelve rede, warom Christus dag, verzocht wierd ? | : , + ё ONDERZOEK. e. gemeen voorbeeld te zyn van zodanige deugden die Ke їп een enkelen kring van menichen ma? meer algemeen, moeten worden uitgeoefend. In een bon, geren (айа zou zyn voorbeeld flechts voor weinigen van ` dienst geweest zyn, daar het getal der geenen, die in ‘dien kring -leeven, veel minder is, dan dat van hun die in ееп minderen Вапа zich bevinden. Jezus kon daar en boven voor den ryken en aanzienlyken veeleer ten voors beeld verftrekken in dezen ааг, dan hy, in een hoogeren kring: levende, voor de armen zou hebben kunnen zen: dewyl. hy, wel is waar, pls mensch, de geftalte van een dienstknecht had aangenomen, maar met dat al boven alle creatuuren, naar zyne Goddelyke Natuur, verheven wass zynde niet alleen het affchyn/el van Gods heerlykheid en het -uitgedrukte beeld zyner zelfftandigheid , maar ook dat WOORD , Waardoor alles gefchapen en voortgebragt, еп alle dingen gedragen worden. Hebr. I: 3. Joh. 1: $. Leerde hy dus aan de eene zyde den- armen door zyne gering- ‚ heid wel te vreden te zyn in hunnen Йала, hun vef- trouwen op God te vestigen, hunne vermogens ten nutte van buppe medemenfchen te befteeden , en met geduld en lydzaamheid de moeitykheden der armoede te verdra- gen, hy leerde , зап den anderen kant, den ryken de groote ugd van Nedrigheid, en het {chandelyke eener verwa- tene verheffing, op fchbatten en bezittingen, die vergange- [ук еп kort van duur zyn. Door zyne armoede boezem- de һу hun eerbied in omtrent armen en geringen , en wraakte het verachtlyk nederzien van den ryken ro, aart op zyne mindere medebroeders, en heiligde dus, als het ware, den Пада der armen en geringen, ‚+ Eindelyk. Hoe gefchikt was niet deze befchikking , om ons overtuigend te, doen zien, hoe veel God wilde doen ter bevordering van ons geluk, Niet dat Jezus waardie ger, beter en gelukkiger, zou geweest zyn, indien һу geleefd had in een aanzienlyken Папа; maar deze zyne geringheid leverde meer moeilykheden ор, en was voor t oog der meníchen veel onaanzienlyker. Tot zulk een geringen ftand gaf God zynen Zoon over, en deze, dig aile fchatten van heerlykheid en gelukzaligheid in de on- begonnen eeuwigbeid by den Vader bezeten had, nam deze moeilykheden gewillig opzich. 