VADERLANDSCHE LETTER OEFENINGEN
Gelyk dit oogmerk nu een der odelften is, :’t welk zig ten goed Ingezeteri kan weorftellen , zo past het ook elk regtgeaard Patriot in Nedérland, die daar gelegenheid toe heeft, eene zeer kleine: uitgaave te doen, om de noodige fchikkingen , ver bereiking’ van ‘dit allernuttigst oogmerk , te maaken, welke (chikkingen bekend genoeg zyn, om de zelve hier nies te behoeven aante wyzen. > : e a ' -Men werpe my niet tegen; dat men vit Frankryk., e VK ' geen daar gelukt, niet tot Nederland , als ildaar even uits voerlyk , kan befluiten : men heeft moeten opmerken, dat de Heer D'AUBENTON de proef op. het allerfteekst , ilk had byna gezegd, op eene geweldige wys; err egter met een volmaakt goeden uitflag „.geuoomen heeft; wy bebbe- vén onze Ooijen in het: omguaftigfte jaargetyde niet té laa- ten werpen , ‘dit fchikt. hier van zelve reeds meskelyk lea- ter in het voorjaar; ook zakt de Thesmomêter DE REAU- MUR zelden tot 14: graad beseden het vriespuut;, het geen op onzen gewoOnen FANRENHBITSCHEN. Thermome» “ee ' Lt ter IN DE-OPEN LUGT TER HOEDEN. wë og graasden beneden Vorat, of Op o ep zelfs daat iew uitkomt., eene koude die miafchien in wyfentwinn ig jaaren nauwelyks eens iu ons Land gevoeld wordt. d r NATUURLYKE HISTORIE VAN HET HERT. (ealgens zuzren.). Hert heet „in ’t Grieksch , "Riede 3 (np. ft Latyn Cers ous sin ’t Italiaansch Log, in 't Fransch Cerf, in e . Spaansch, Ciervo; in 't Partwgeesch , rade; in ’t Hooge duitsch , Hirsch; in °t Engelach Red Deer; in’t Deenach, Hiert ; in °t Zweedsch, Kran-Hiort ; in °t Boolsch Pelijeniis Dit is een dier fchadelaosfte , goedaartigfte en geruste Dieren, dat enkel gefchaapen {chynt omde eenzaamheid deg wouden te vercieren. en te werleevendigen, en, op cen afe fand ven ons, de vreedzaame verblyfplaatzen van de Hos ven der Natuure te beflaan. Zvne fraaije en vlugge gee daante , zyne edele geftalte , zyn grootsch voorkomen , zyna buigzaame en gefpierde pooten , zyn kop, eer vercierd met een leeyend bosch, dan met hoornen gewapend, *t welk als de takken der boomen "a jaariyks vernieuwd wordt s gyne grootte, zyne vlugheid, zyne fterkte onderfeheiden hem genoegzaam van de andere bewoonderen der woudent en, als de edelfte onder hun,dient hy tot een der edelfte yvermaaken van den Mensch. Ten alten tyde is het Hert het vermaak der Helden geweest in hunne uuren van uite fpenuing. De Jagtoefeniggen velgen natuurlyk de vermoef- jenisfen des Oorlogs; en zouden die ook kunnen voorgaart, aarden te beftuuren , wapens te behandelen, zyn de be gigheden van den Janger en den Krygsman. De hebbelyk- heden van beweeging , vermoeidheid , handigheid , viugheid des lichaams , alle zo noodig om den moed te onderft gen en in te boezemen, worden door de Jagt verkreegen en geleeraardsen ayn zo veele voorbereidzels ten Oorboge, De Jagt is de gangenaame School van noodwendige Kunst’, en desgelyks het eenig vermaak, °t welk ‘ons geheel van bezigheden ontflaat; de eenige uitfpanning zonder verwyfd- heid, de eenige die een verrukkend vermaak verfchaft zont der verdriet p of verveelende zatheid. Wat kan’er beter ter hand genomen worden daa de Jagt „ ‚ door Meníchen dis zich e? omset vinden en vermoeid o SA Wor CT: __« NATUURLYKE HISTORTE `! worden door anderen? Altoös omringd et sis-t ware: be legerd', van de zodanigen: , die by hun aanhouden met: hunne lastige en dringende’ Verzoekfèhriftes ; gedrongen: om op buitenlandfche zaaken te letten „en die te bezorgen ; vermoeid door de groote belangen, welke zy moëtèti waare neemen, en zo veel te meer bepaald als hun rang verhee- vener is. De-Grooteh zotiden , op deeze wyze, alleen het gewigt hunner grootheid gevoelen , alleen voor anderen leeven , indien zy niét: wegfloopen , en zich zomtyds van de vleijers en tatelfchuimers afzonderden. Om zich zelven te genieten „'die:aabdoehingen, en inwendige gevoelens tè fmaaken , welke duizendwerf:kostiyker zyn dan dè denk-. beelden van grootheid , hebben zy de eenzaamheid noodig , en welk eene afzondering fchenkt. zoeter en leevendiger- verfcheidenheden dan de Jagt, welk eene lickaamsoefeniùg bevorderlyker:ťtot de gezondheid? Welk eene uitfpanning aangenaamer voor eene Ziel, doar Staatszorge afgemat? : … Het. zou zo verdrietig wweezen zich altoos. te: vertoonen , als altoos te denken. De Mensch is door de Natuur niet gefchikt tot befpiegeling van afgetrokke denkbeelden: en gelyk zich fteeds bezig te houden met vermoeiende Let, teroefeningen., en hoofdbreekende onderwerpen „een zit- tend leeven te leiden, en zyne kamer tot het middelpunt zyns beftaans te maaken „een ftaat is die weinig met de na- tuur overeenkomt, zo fchynt ook, de (ar van een. woes lig leeven, altoos in ftoorenis , altoos als °t ware voorts gelleept dcor de beweeging.en aandrang van anderen; waar in iemand verpligt is nauwkeurig op zichzelven te Jetten , en fieeds een waakzaam oog te houden, een nog gedwongener ftaat te weezen. Welk een denkbeeld wy gok van ons zelven mogen vormen, °t is gereed te begry= pen dat voor anderen te leeven geen leeven is,dat wy min gefchaapen zyn om te denken dan om te werken; min om te redenkavelen*dan om te doen, Onze wezenlyke vere „maaken beftaan in.het wry’ genot van ons zelven; onze weezenlyke- goederen zyn die der Natuure „die ons de hemel, de aarde , en de wáteren opleveren; ons in de velden , in de bostchen voorkomen , ‘en welker volle ge- ‚nieting ons de natuur aanbiedt. De fmaak in jaagen; visfchen, tuinen, landbouwen, "9 de natúurlyke {maak - van. VAN T HERT. ` åg in de Boerenftand dap hun ondergefchikt, die in-den land- bouw zyne voornaamfte bezigheid vindt. , En, naardemaal , in befchaafde Maatfchappyen , alle dingen tot een hooger top van volmaaktheid zyn opge- voerd , heeft men ,om het vermaak van de Jagt te leeven= diger en treffender te doen worden, en dit bedryf als te veredelen en °t edelst van alle te maaken , dezelve in eene kunst veranderd. De Hertenjagt valt „zeer kostbaar , de- zelve vereischt een Koninglyken toeftel van Menfchen , Paarden en Honden, alle geoefend , geleerd en afge- tigt, die door hunne beweegingen, opfpeuringen, kunde en beleid A te gader tot het zelfde einde werken. De Jaa» ger moet naauwkeurig kunnen oordeelen over. den ouders dom en fexe van het Hert; en onderkennen of het Hert, welks fpoor hy ontdekt, en door zyn Spoerbond opge- jaagd heeft, twee, drie, vier, vyf, zes of zeven jaaren oud is, of een Oud Hert van acht of tien paren: de voore- maamfte kenmerken, die hem deeze kennis opleveren zen de voetftappen en de afgang. De Poot van het Hert is welgemaakter dan die- der Hinde, zyn voet is zwaarder en nader aan den hiel, zyn fchreeden zyn geregelder , hy maakt een wyder fpoor, hy gaat geregelder voort, en zet de agterpooten in de voetftappen van de voorpoo= ten neder ; terwyl de Hinde zo net niet treedt, en een nauwer fpoor maakt, Wanneer een Hert zyn vierde Ge- «ey of zyn vierde Hoornen heeft is dit gemaklyk ge- noeg te onderkennen , zo dat iemand daar in niet ligt zal mistasten; doch ‘er is oplettende ondervinding noo- dig om het fpoor van een Jong Hert van dat eener His- de te onderfcheiden ; om hier in zeker te gaan moet men van tyd tot tyd nauwkeurig opmerken. Herten van zes en zeven jaaren zyn nog gereeder te kennen: hunne voorpooten zyn veel breeder dan de agterpooten „en hoe ouder zy zyn hoe veel méer de hoeven op de kanten zyn afgefleeten. De Jeager moet daarenboven kundig en nauwlettend wee- zen ap het fpoor van zyn Hert; en weeten of hy ook. een ander naaet, °t geen zich in plaats van het gejaag- -de gefteld heeft of °t zelve vergezelt. Het gabeurt me- nigmaal dat de Honden, in zodanig een geval, zich van, een fcheiden en twee jagten maaken, ’t geen men een Gebrooken Jagt voemt. Die we paard ryden moeten zich dan desgelyks van een ícheiden „en de Honden, die ep een valfchen reuk afgaan, te rug raepen, en hun best. doen om ze by een te krygen en op bet eerst ope, gejaagde Hert aan te zetten. De Pikeur rydt altoos aast de Honden, degelve aanzettende „ zonder ze te veel te dringen „en hoedt ze tegen misllagen in het wenden en keeren. Ook moet hy nauw letten om het gejaagde Beest dikwyls na te oogen: dewyl het weeltyds eene menigte van wepdingan maakt gn wel twee of driemaal. den weg , welken, het: gekomen is, afloopt, ayn best doende om andere Beesten uit hunne legers op te jaagen en dus de Jagt te breeken, en met allen {poed de vlugt ta East o zich in digt gegroeide ruigte ta verbergen „op dë. | ‘ en --VAN/THBRIN + em dom buik liggen gaande. : Wanneer de Honden als deu het fpoor byster zyn , worden de voorften terug geroepen ende agterften ook weder byeen gebragt, op dat die te nand ryden, en de Honden , te zamen werken. Indien men het {poor van °t Hert niet ontdekt, oordeelt men dat het zich verichoolen rijd in het kreupelbosch p welks toegangen zy opgeípenrd hehben, "reen zy. op nieuw doen; doch vindt men het daar niet , zo blyft er niera anders over, dan pa te gaan welk een loop het mag genomen hebben; de gefteltenis des lands in aanmerking neemende , en de plaatzen , die 't meest gelyken , aane doeade. Zo ras men het (poor. weder ontdekt heeft, en de Honden "er weder op gebragt zyn, zullen zy met meer voordeel jaagen, weetende dat het Hert reeds et, gemat is, Hun moed neemt toe naar maate het Hore verzwakt , en hun reuk wordt ook fcherper en ondere fcheidender hoe het Hert heeter wordt: waar op zy ook hun loop verhaasten , luider en geweldiger blaffen; en e fchoon het Hert dan meer fprongen maakt dan te voo» ren „ daar het niet langer, zo foel kan loopen , en zich op eenigen merklyken afftand van de Honden hou- de , komen alle zyne listen en wendingen op niets uit 3 en er blyft voor °t zelve geen uitvlugt over dan het vlakke veld te kiezen, °t welk hem bedriegt, of zich in % water te werpen, om de Honden den reuk te benee- men. Die te paard zitten zwemmen het water over of ryden den kant om, en brengen de Honden op het {poor van * Hert , ° welk , naa- het water gekoozen te hebe ben, niet ver kan voortgaan , fchielyk afgemat en tot het uiterfte gebragt is , hoewel het dan ook dikmaals zyn leeven tragt te verdeedigen , en menigmaal de Honden en Paarden „ die te nabykomen', met de hoornen wondt s tot dat men de peezen in ’t buigen van het been heeft afgefneeden , en het Beest vervolgens afgemaakt door een lang mes agter het fchouderblad te fecken, Daar op wordt de dood van het Hert door het hlaazen der Jagt: hoornen aangekondigd, en zomtyds aan de Honden overe gelaaten > op dat zy, te hunner aanmoediging , een maaklyken maaltyd doen aan ber gevangen Dier. | Alle faifoenen en tyden zyn niet gefchikt tot de Hestens jagt. In het Voorjaar, wanneer de uitbottende takjes de wouden beginnen te vercieren , de aarde met nieuwe: kruiden en bloemen praalt „ heeft deeze geur een over- eera zz y í a2 NATUURLYKE- HSPÓRIE heerfcheride kragt op den reuk der Honden; het Hert is dan in’t beste van zyn kragt, en valt dus bezwaarlyk te agterhaalen. De Jaagers zyn ook van gevoelen, dat de tyd als de Hinden op °t punt zyn van haare fongen te werpen, de ongefchiktfte is tot de pet: dewyl de Hone den als dan dikwyls een Hert verlaaten , van "rt welke zy den rechten reuk niet hebben , om eene Dinde na te getten die voor hun loopt. — Desgelyks- fchynen de Spoorhonden in den Bronstyd, in ‘et begin van den Herfst, met weinig vuurs te jaagen ; -mogelyk doet de fterke geur van het Hert hun °t fpoor byster worden , misfchien hebben ook alle Herten als dan bykans den- zelfden reuk. In den Winter , wanneer "er fneeuw ligt, kan men geen Herten jaagen, de Honden hebben als dan geen reuk van °t fpoor,en zouden alleen op ’t gezigt af - moeten. Naardemaal in dit faifoen de Herten geen gee noegzaamen voorraad vinden in de plaatzen huns vere bìyfs, komen zy daar uit te voorfchyn , en vertoonen zich in ’t open veld , zoeken de kreupêlbosfthen , het hakhout en zelf de Zaaylanden op. ander met hunnen adem, By het afloopen van den Winter vervoegen zy zich aan de buitenkanten der wou- den en bosíchen , en op de koornlanden. —— In het Voorjaar verliezen zy de Hoorns; deeze vallen van zelfs af , of zy ontlasten Ter aich van door ze even tuss fchen boomtakken te klemmen. Zelden gebeurt het dat ze beiden gelyk afvallen, dikmaals verloopt ‘er een dag of twee tusfchen het verlies van de eene en de andere Zy- de. De Oude Herten werpen °t eerst hunne Hoorns af, omtrent het einde van February of het begin van Maart, dit komt de Herten van zeven jaaren niet over voor het midden of het laatfte van Maart; die van zes jaaren in April, de Jonge Herten en die twee jaaren bereikt hebe ben, omtrent het midden en het einde van Mey; doch op dit ftuk zyn veel uitzonderingen , men ziet zomtyds dat Oude Herten de Hoorns laater verwisfelen dan de Jonge. In % kort deeze verandering op den kop der Herten gefchiedt vroeger , wanneer de Winter zagt is , en grat traager toe, als dezelve ftreng en langduu- rend is. - Wanneer de Herten de Hoorns hebben afgeworpen WË Cai ne 9 - , !. e -VAN T. HERT. ..,; al Scheiden zy van een, de Jongen blyven alleen by -elkan- der, Zy onthouden zich dan niet in °t diepst der wou- den; maar kiezen de open velden ,kreupelbos{chen en het hakhout, waar zy den geheelen Zomer doorbrengen tot hun hoofdcieraad weder volgroeid is: en in deezen tyd loopen zy met den kop voorwaards overgeboogen, uit vreeze van dien te ftooten; dewyl bun kruin zeer gee voelig is tot dat de Hoorns den vollen groei gekreegen hebben. Omtrent het midden vån de Meymaand is het Gewey der Oude Herten naùwlyks half ‘volwasfen , en in % laatst van July eerst volgroeid. ’t Gewey der Fon- ge Herten laater ‘afvallende , komt ook laater weder in Gand ` maar wanneer de Hoorns de volle langte en ge- noegzaame vastheid verkreegen hebben, wryven zy de- zelve tegen de. takken om er de huid af te krygen; en, dewylze dit verfcheide dagen agter een doen, wil men „ dat de Hoorns dé kleur aanneemen van het fap des houts waar tegen zy wryven; rood wordende door Beukenboo« men,bruin door Eyk, zwartagtig door Olm en Populier. Men zegt ook,.dat de Hoorns der Jonge Herten , die glad en min gerimpeld zyn dan die der Oude Herten, niët zo, zeer geverfd worden als die der Ouden, wier Hoorns men met digt aaneen Maaïnde itmpels gepareld ziët, ep dus het fap, dat de Hoorns kleurt, vaster houdt. Maar ik kan niet denken , dat dit de waare oorzaak is van dit verfchynzels naardemaal ik Tamme Herten in een beflooten perk gehad heb, waat geene boomen gevonden werden „en zy ge: volgigk niet konden wryven, en nogthans de Hoorns ge, kleurd waren als die ‘der andere Merten. ` ` _ Korten tyd nas dat de Herten bunpe Hoas, op de ge“ melde wyze, gebruïneerd hebben, ‘beginnen zy de aan- doeningen van ritzigheid te gevoelen; ` De Ouden zyu hier in het voorlykst , omtrent het einde van Augustus er het begin van September, en veflaaten het Kreupelbosch, en keeren na Veiliger verblyfplaatzen, om de Hinden op te zoeken. Zy brullen met een fterke ftem, hun nek en keel zwellen ;. zy brengen zich in groote vëtvoering zy gaan op vollen dag over akkers en velden; ftooten mer den kop tegen de boomen, en loopen van land tot land , tot ‘zy Hinden gevonden hebben ; dan dit is niet genoeg : want zy moetén ze vervolgen en dwingen: dewyl die in °t eerst de Herten vermyden en ontvlieden „en niet toelaaten te naderen, dan naa dat ze door °t lang agter na loopen afgemat zyn. De oudfte Hinden beginnen ook eerst ritzig te werden, de LG , ED ie, CH NÄTUURLYŘE: uit fb ninnedrâft der Jongeren ‘komt laater : ‘en wandelt twee Berten een en dezelfde Hinde ontmoeten; valt Ier éen ge vegt voor eer een van beiden zyn minnevlam kan ag e Indien zy van dezelfde fterkte zyn , dreigen zy elkander, wroeten den grond om, tieren geweldig , en op elkander aanvallende , vegten zy hardnekkig „en ftooten dermaate met den kop en hoornen, ‘dat "er dikmaals de dood op volgt. De ftryd eindigt niet dan met den dood of de vlugt van. een der Herten, en de overwinnaar laat geen dogenblik, haa de behaalde overwifining, voorby glippen of hy bew dient zich wan de bekomene gelegenheid, of er moet zich éen andere Mededinger opdoen, in welk geval hy zich wes. der tot vegen fchikt, ep dien mede poogt op de vlugt te dryveti, De Ostfte Herten winnen het altoos „ftoutmoed Aigtr dapperder en fterker zynde dán de Zonge, de hen fog de Hinde durven naderen, en zich dos genoodzaakt gjnden te agen tot dat de Oude haâr Vetfaaten heeft; omtyds nogthans ‘befpringen zy dp Hinde , terwyl twee Oude, vegten; doch de vrees dryfr hen welhaast de gt, De Laden geeven de voorketize Aan de Oude Her. Ñ p, let og “dát ze Rerker „tnaar om" dét ge Deerkr zeg an de Zonge: egtér zyn de Oude onbeftendiger' in hunne liefde „en Hebben dikmaals, op denzelfden tyd, verfchef- de Hinden: hebben zy “er maat ééne „zy: houden er zich niet San verbonden: en biyven "er maar eenige: dagen by, wahneer zy weggaan omeêné’ anderete zoekên, waar mé de zy zich nog, korter tyd bemoeien , en dus gaang" 2y - van de eene tot de andere , tot dat hunne kragten sg WLGEPULe Yr va , .. roepe =’ d ` Be Minnearik ‘duurt flegts drie weeken’, in welken tyd zy weinig eeter, hiet flaapen en zich weinig rust gume, Nagt en dag ldope Zy rond, vegten en geëven: zic Over aan de vervoeringen huunet drift , waar door z zo zwak, vermoeid én uitgemergeld worden, dat gy eene gerùime wyl noodig hebben , om hunne Eragten weder te krygen. Als dan vervoegen zy zich'deorgaÂns aan dè buitenkántén der Bosfchen en Wouden, waar het koren nog op de velden ftáat , of waar zy een overvloed’ van voedzel vinden „en onthoudèn zich omtrent die plaatzen, tot dat ze hunne kragten weder gekreegen hebben. ‘De Bronstyd der Oude Hersen begint. met deu aanvang van September en eindigt den twintiglten, De Herten: van zes en zeven jaaren voelen die drift op den tienden Sep- tember „en dèzelve houdt op ‘met het begin van October. XPAN OD MERE, ` cf De Jonge Herten worden door de Minnedrift geprikkeld - van den twintigften September tot den vyftienden yan Qc- ber; ep omtrent het einde dier maand zyn geene , dan de Herten van omtrent twee jaaren , ritzig ; in de jongfte Hin. den baakt ook het minnevuur * laatst. ` De Bronstyd is dus met den aanvang van November, geheel over, en de Herten zyn „ in deezen tyd van zwakheid’, gemaklyk te wangen. Im faaren-wanneer 'er een overvloed van A kels valt, krygen zy, door dit kragtig voedzel, ‘bianda kort de fterkte weder; en mier befpeurt als dan dika mab, otntrent het einde: van OQober, een? tweeden Broustyd; doch deese duurt veel korter dan de barffe, t ka warmer bugtfirecken dan Angoiand en Frankryk wa de fifoenen vroeger ibvallken, komt :ook de Bronst der Hirten vroeger, En Grickenlend, by ‘voorbeeld, d lyk uit ARISTOTELES te zien is, begint dezelve mét gustus en eindigt: met. September. De Hinden dragen acht maanden en eenige dagen ; en brengen Gene | maar een fong voort, zelden twee, Zy baren in `i Maand Mey en het begin van July.. Zy eyn zeer zorgvul! dig om huare Jongen voor de Honden te bewaaren dÉ wyls zich aanbiedende om gejaagd- te worden òm Wé. Honden ep eenigen -afitand te houden: waar nat zy wet der komen eu dich by de Jongen Vervoegen. == Alk Hinden zyn niet even vrugtbaar, eenige krygen noi Jongen. Deere Minden zyn grooter, en worden vertet dan de andere; ook, zyn ze ze vroeger dräi: men eil ook det "er Hinden een miet Hooris dis de- Herten et ‚dit is niet volftrekt onwaarfchynlyk. Het Jong behoudt den naam van Kalf tot dat het-offitreri ses maanden be- zeikt heeft; als dat beginnen de Hoórns eerst voor deñ dag te komen. Het verlaat de Hinde niet , en fehooñ het Deck k prosit volgt het de Hindt det geheelen Zomer’ En den Winter verzamelen de Hinden en de Fongen zich by elkander, en huar troep is tetalryker, naar maate het - weer renger is. Inden Voortyd fcheiden zy van. een? zy heiden van een en verbergen zieh, om hun gelacht voort te planten, én 'geetie dan Jongen vervoegen zich by een en gaan te gafnen. In-’t algemeen; egter, zyn de Herun genegen om by elkander te blyvén , in gezel: $chap te treeden, en fr is allee: vrees of ee heid, die her van een fcheidt en verwydert. - de: t (Hit. Vervolg in "rt naaste Stuk). … … ye Ni …__HBE-CHAKACTIR | "HET CHARACTER DES THANS REGEERENDEN KONINGS. ` | van SPANJE. fers, met welken hy ‚onder het kleeden, redenwiafelt. De Gentelbombre , knielende op de eene knie, biedthem een kop Chokolaade aan, welke de Koning bykans koud drinkt, Hier op zendt hy eenigen van bon weg. met een wenk, at in zyne byzondere. Kapel, en hoert de Mie: voorts begeeft hy zich in een kamer, waar in.noit. iemand wordt toegelaaten, hier leest of fchryft hy, boven, al op die. da gen, wanneer hy geen oogmerk heeft om op- de Jagt ze gaan. ~ IS) Dit afond in Nederduùiesch vertaald „ef zal eerlang by de. Prukkers deezes , lntema en Zieboel, worden uitgegeeven, f DES THANS REGBERENDEN KONINGS VAN SPANJE. 33 sp, Omtrent elf uuren komt hy Ter uit, op de geheele oninglyke Familie te ontmoeten. Zy kusfen allen zyne hand, of bieden zich aan om het te doen, de knie buigende, Hy omhelst ze allen ,kusfende de Prinsíen op den wang en de Princesfen op het voorhoofd. De Koninglyke Familie vertrekt naa een weinig zamene fpreekens, en de Koning fpreekt een oogenblik met zynen Biegtvader. Dan handelt by met de Staatsdienaars, die iets te zeggen of eenig papier te tekenen hebben. Hier op, treeden de Familie-afgezanten in, naamlyk die van Franke ` ryk en Napels, met welke de Koning zelden langer dan een vierendeel uurs preekt. Omtrent den tyd als hy ge- reed is om aan tafel te gaan , komen de vreemde Afgezanten en Staatsdienaars binnen. Juist ten twaalf uuren gaat hy gan tafel, geheel alleen, zints den dood der Koninginne. De'afgezanten en vreemde Staatsdienaars als mede zyne eigene, de hooge Officieren van zyn leger, en verfcheide andere groote Perfoonadien maaken hun hof terwyl hy zit te eeten, en allen, dig de lyfwagt. vergunt binnen te treee den, vervoegen zich rondsom de tafel om hem te zien. De Cardinaal Patriarch van de Indiën doet het gebed, niet als Cardinaal of Patriarch, maar als zyn Opperkapelaaa, De tafelplegtigheid gaat op de volgende wyze toe. De Majerdomo Major {taat aan ’s Konings rechtehand , en, de Kapitein der Lyfwagt aan zyn (linker, Een der weeklyke fche Majordomes , twee Gentilbombres de Camera, en eene menigte Pages en Knegten (aan er rondsom. Een der twee Gentilbombres {nydt voor, en de ander {chenkt. De fchotels worden alle overdekt binnen gebragt door eene onafgebroke opvolging van Tafeldienaars; elke {chotel krygt de Gentilbombre, die Voorfnyder is, eerst in hane _ den, die dezelve met de eene hand. aangrypt, met de ane dere ontdekt en den Koning aanbiedt. Zyne Majefteit geeft een teken van goed- of afkeuring over elke {chotel ; de goed- gekeurde zet de Gentilbombre op tafel , de afgekeurde wor- den agter af gebragt. Veele krygen de goedkeuring , die egter niet aangeraakt worden; dewyl de Koning alleen van de eenvoudigfte fpyzen eet, en altoos met graagte. De Gentilbombre , die het ampt van Schenker waarneemt , doet eerst een weinig druppels.wyn en water in een zilveren fchaal met een tuit, en drinkt het zelve; dan knielt hy op zyn eene knie neder „en fchenkt voor den Koning eerst wa- ter vervolgens wyn in, de wyn is altoos Bourgondie wyn. V. DEEL. MENGELW. NO, Ee C à Wane ke gg CE OTO ET CHARACTER oo Wanneer de Koning zyn cerfte glas gedronken heeft mag- ken de Afgezanten en -buitenlandfche Staatsdienaars, die al dien tyd op een zy aan ’s Konings rechtehand ftonden „ kene buiging, en gaan de overige der Koninglyké Familie opwagten „ die dan alle over tafel zitten , elk in zyn eiger Vertrek , de Prins van Asturien alleen ; Don Louis alleen de oudfte Infante alleen , en de twee jongtte Infantes zamen. Alle deeze tafels zyn kostbaar; nogthans geen. zo kostlyk Bb die van de Koninginne Moeder, —- Omtrent honderd Schotels worden doorgaans voor den Koning opgedischt , waar van fer omtrent veertig op tafel blyven s wanneer zè n afgenoomen, volgt er een groot naageregts doch hy ebruikt ‘er zelden van dan alleen zómtyds een ftukje kaas en een weinig fruit. Het laatíte, * geen hem wordt aam- eboden „is een glas Canarywyn met een zuikerbefchuit ; hy reckt de befehuit midden door, doopt die in den wyn en eet ze op; doch drinkt den wyn nimmer. ` : Een oogenblik voor dat hy van tafel opftaat, waar aan ky omtrent één uur zit, keeren de Afgezanten , en buiten- tandfche Staatsdienaars te rug, gaan hem voorby , en tree= den in eene nabygelege kamer, waar zy op zyne komfte wagens hy fpreekt dan een half uur met hun , over on= veríchillige zaaken. ' Vervolgens gaat hy in zyn kleedkamer , om zyne jagtklee- _ deren aan te trekken: beftaande uit een grauwe overrok van zwaar laken, e: Segovia voor hem tot dat einde ge- maakt, en een lederen kamizool. Zyn lederen broek trekt hy altoos aan als hy opftaat, bovenal op die dagen „als hy yoorneemens is op de jagt te gaan 5 ligte laarzen en fterke lederen handfchoenen voltooien deeze jagtkleederen. Ter- wyl de laarzen worden aangedaan geeft de Sommelier de Corps , de Hertog van Lo/ada hem een kop koffy. Tusfchen ` één en twee uuren treedt hy in zyn koets getrokken door zes of agt -Muilezels , en gaat voort met zyn ‘Broeder Don Lous: de-Muilezèls loopen op een galop; zes van zyne Lyfwagten ryden te paard voor de koets , en drie zyner voet- knegten daar agter. —- Geen weer hoe flegt ook, gelyk ik gezegd heb, befet hem uit te gaan op zyne jagtdagen, een onweersbui van donder en blixem fchrikt. hem af; on Louis „die altoos by hem in de koets zit „is de eenige die vryheid heeft om op °t wild te fchieten op deezè da- gelykfche jagtpartyen, Maar by ftaatlyke jagten krygen _ eenige van de Ryksgrooten ‚die hem vergezellen , het zelf. s ° - va ewt tn tees e ~ DES THANS REGEERENDEN KONINCS VAN SPANJE. e d'vootsegt. Nogtirans is deeze laatstgentelde foort van jgpatyen zeldzaam geworden "deeg de hosten daar vani te hoog liepen. | Een weinig naa den ondergang der Zonne komt hy door. gaans te- rug, hóudende zo veel van *t Gevogelte als hy gen, en verheugt zich als ‘er vee Pevangen is, boven al indien hy een ‘Wolf of twee gedoo by des Prins van Asturies met zich op dejagt. Wanneer het gevangen Wild gewaogen „en voorde keuken verordend is, gaat by een kort bezoek afleggen by de Koninginne Moe- der: hier op geeft hy een afzonderlyk gehoor aan dien Staatsdienaar , wiens dag het is: want elk hunner heeft zyn vasten dag tot dit afzonderlyk gehoor. De Staatsdiee naar brengt syne papieren in een zak „en biedt den Koning die aan, óp welke hy ’s Konings gevoelen wenscht te ween ten. Indien de zaaken van den Staarsdienaar hem eenigen tyd overlaaten , fpeelt hy een Reverfino, (een Kaartfpel zo gebeeten ,)) met drie zyner Hovelingen , gemeenlyk dert Hertog van Lofada Sossmelier de Corps, den Hertog d Arcos Capite de la Compania Espanola , en een ander der Ryksgroo- ten wiens naam ik vergeeten heb. Hy fpeelt nimmer om geld „dit fpel alleen verkiezende om een vierendeel of een half uur, twelk hy wagt ma zyn avondmaal, daar aan te befteeden. ` ' Ten negen vuren gaat hy daar aan zitten, alleen in ’t bye weezen zyner Hovelingen. Hierop gaat hy na bed, om den volgenden dag dien zelfden kring van bezigheden weder aan te vangen, met de zelfde fchroomagtige naau wkeurig= heid in ir verdeelen van zyn tyd, waar in hy zelden veran- dering maakt dan alleen op postdagen „wanneer hy, in De, de wan op de jagt tegaan, voor- en namiddag eenigen tyd befteedt, in zyne kamer fehryvende aan zyn Zoon te Nd- 7 229 zyn Broeder te Parma, aan zyne Zuster in Lit- en Turin , en zeer dikwyls aan den Marquis Tanucci en den Prins van Santo Nicandro; den eerstgemelden heeft hy aangefteld tot zynen eerften Staatsdienaar , en den laatste genoemden tot Ayo by zyn Majefteit van Sicilie. | - indien hy op postdagen eenigen tyd over heeft, befteede hy dien in. zyne werkplaats , welke de volmaake{te Draaijers- winkel is „die ergens gevonden wordt. Hy is een bekwaam Draaijer. Men ziet hier veele tukken van eene zorrderlin- 3 ge er eee eee ape gen ee ed - DÉI w —— a6 gétt or "DE CHARACTER "2". De Hertog van Lo/ada heeft voor lang den roem verkree- en van den eerlyk{ten Man in Spanje te weezen , °t welk fem, waarfchynlyk , zo-dierbaar gemaakt heeft by den Kos ning. Wat Squillace betreft , hy is de onvermoeidfte Mensch , en men zegt dat hy alleen meer werks verrigt dan alle de Andere Staatsdienaars met elkander, vergunnende zich nauwlyks tyd tot eeten of flaapen. Maar zy leggen hem een onduldlyken hoogmoed en onverzaadlyke gierigheid ten laste ; twee hoedanigheden ; die. men niet ligt kan door de vingeren zien, boven al wanneer men ze in een vreem- deling aantreft, en dit is °t geval van Squillace, die uit Sicilien komt, Maar ’t is myn oogmerk niet om u. de cha- , NE DAC ` e D a rr DEA LZ ae Ser e Se AE 28 zë LA. 18^ FE e1 — Lei KA DES THANS REGEERENDER KONINGS VAN SPANJE, $7 sers wan iemand bier. m °t breede op te geeven, ik heb alleen voor u te vermelden "tr geen ik dikmaals hoor» de van,deeze en geene groote Mannen ten Have. ’t Is natuurlyk dat Squillace benyd wordt; dewyl hy, fchoon een vreemdeling, de hoogfte.post bekleedt, en aan de taal des-nyds moeten wy nooit ligtvaardig geloof (laan. De Koning gedraagt zich omtrent een ieder met eene foort van infchiklykheid, die men beleefdheid zou moe gen noemen, `r welk zynen Dienaaren een diep gevoel van weezenlyke hoogagting inboezemt , onafhanglyk van % geen zyne. Koninglyke waardigheid te wege brengt; gelyk de ftrengheid zyner zeden geen de minfte plaats voor veragting overlaat. Zyne wyze van zyn tyd zo flipt naar den zelfden regel te verdeelen, mag eenigzing weemd voorkomen; doch ze is zeker pryswaardig „en volftrekt noodzaaklyk voor een Koning , dat hy zyne Die» paars de uuren en zelf de minuuten aanwyst, op welke zy voor hem moeten verfchynen, om de zaaken af te - doen a die tot hunne byzondere amptsverrigtingen be» oren. e. e `. : .. Een ieder (emt hier toe, dat de Koning ver ig van onbedreeven te weezen in de kennis van den Mensch er andere Staatszaaken, Hy hèeft veel geleezen , en er gaat nooit een dag: voorby of hy faat de oegen in een boek, Behalven zyne Maederfpraake , {preekt hy ‘het Jialiaansch en het Fransch. vlug en zeer. goed, in °t Latyn is hy niet onbedreeven. Men zegt dat hy zyne eigene zo wel als anderer Voren Staatsbelangen zo wel kent als een zyr Ger Staatsdienaaren , en dat. hy geene kosten fpaart om vroeg onderrigt te worden van °t geen er in en buiten Europa gebeurt, en hem eenigzias raakt. | En `. Zints hy ten throon klom, wilde hy niet dulden dat er een Jtaliaanfche Opera te Madrid of Aranjuez gefpeeld wierd, gelyk onder de voorgaande regeering. De dagen van Koninginne BARBARA zyn voorby, wanneer ‘er mile - oenen aan. de Jtalfaanfcbe Mufikanten -verfpild werden, FaninstLt hadt een zeer grooten invloed op die Vorftin gekreegen ; en haar Egtgenoot FERDINAND was niet min op hem gefteld. Nogthans hadt onze hedendaagfche Or- Ae zich zo nederig en gemaatigd gedraagen, ten tyde» dat hy een Gunfteling van den Koning en Koninginne Was, en zo veele vrienden verworven , door zyne onbaste- zoekend en opregt gedrag, dat eenige Ryksgrooten ten zynen. voordeele fpraken r Wanneer de Koning van deg 5 | w3 > \ vg HET CHARACTER Kwam; zy waren zo edélmoedig: dat re hem den Koi aanpreezen als. een waarlyk opregt Man , die nooit he vertrouwen zyner voorgaande Meesters misbruikt badtt ` doch fteeds alles aanwendde om zo veel , als in zya vermogen was, te doen. - Behalven het af{chaffen van deeze onwoodige onkosten wermiaderde hy ook die der {tallen, in welke. hy, by gyne komst op den throon, niet minder: dan wierhonderd wolkomen {pannen Koets-muilezels , en een veel grooter aantal rydpaarden vondt, dan noodig waren. Beide Paar» den en Muilezels bragt hy fchieiyk op de heift , tot groot misnoegen der mindere Hovelingen, die, door de toegeevenheid zyns Voorzaats, zints lang gewoon waren „ - tmet'’sKonings rydtuigen , in °t openbaar te verfchynen > fchoon door de laagheid huns rangs, ia den dienst des Konings, hier toe niet geregtigd. - Door-deeze en andere dergelyke fchikkingen , ftelde gyne Majefteit zynen Schatmeester fchielyk.in ftaat om een gedeelte der fchuiden, waar mede het Ryk bezwaard twas , af te doen. Die (chalden zyn nog vry aanmerke- łyk ; nogthans is het waarfchyniyk , dat ze, in omtrent twintig baren, zullen afgedaan weezen. , DE ~ Wat de overledene Koningin betreft, men zegt, dat ze eene zeer goede Vrouw was in den besten zin van dat woord, Betoonende groote genegenheid tot haaret Egtgenoot , Kinderen, Bedienden , en elk een van welken : OM zy gee eer I o- o- DES THANS REGERRENDEN WONINGS: VAM SPANJE, 39) een goed gevoelen badt. Egter was zy haastig, ep ` harre Leen Se maakte zomtyds dat ze iemand befirsfte ai die het niet verdiende $- doch welhaast tot bedaaren koe: mende, en wreezende kwaalyk gedaan te hebben , zop Zy. ` het te verbeteren: dit deedt haar dikmaais de beledigde voldoening geeven, en klaagen dat:zy meer hadt van de onverduldigheid dan van de deugd hasrer dierbeminde Moe- der. Herhaalde verklaaringen van deezen aart, en de na- tuurlyke liefderyke gefteldheid haars harten, taakte haar dierbaar aan allen die haar omringden. e de Koninginne Moeder de beroemde ondér- wyzeling van den ftrengen ALBERONI, blindheid en ouder-= dom hebben , reeds voor lang , haaren hoogmoedigen: geest - vernederd, en geheel onbekwaam gemaakt om eenig deel te neemen in de Regeering van haaren Zoon. Haare tegen- woordige leevenswyze is zeer ongeregeld, zy doet niets op een bepaald uur. Zy houdt haer middagmaal zomtyds *snamiddags, zomtyds ‘savonds, zomtyds te middernagt en maakt dikwyls van den dag den nagt en van den na den dag; gansch het tegenovergeftelde van Tt geen zy ges woon was by °t leeven van haaren Egtgehoot PuILIPS de V, wien zy mênigmaal beftrafté over het ongeregeld vers deelen van zynen tyd. Ik heb reeds aangemerkt, dat haar ` tafel kostbaarer is dan die des Konings, nogthans valt het maar zelden voor dat zy iets proeft van de veelvuldige leke kersyen haar epgedischt ; zy leeft meest by een. greaten kop chokolsde , welke zy drinkt zo sas zy opftaat.: De Kos ning bezoekt haar ééns daags, verdraagt alle haare grillige ` heden, en bejegent haar met diepe eerbiedenis{e. Op eiken Vierdag ten kove trekt zyme Mafefteit nieri- we Kleederen aan, zo kostbaar als de kanst ze kan vers vaardigen. Maar alle zyne klederen worden genraakt naar % zelfde fatfoen als hy in ene jongere jaaren droeg; hy verlangt altoos om zich te ontkleeden , hebbende’ nimmer rust voor dat hy zyn graauwen overrok en lederen kami- zool aan heeft. Hy betoont zich altoos een vyand van verandering „en dermaate op ’t'oude gefteld , dat hy reeds meer dan twintig jaaren een zilveren zakhorlogie. draagt, De Koningin. was hem dikwyls aan om dit voor een ter te verwisfelen ; doch te vergeefsch. Om egter van baar aanftaan en jokkerny ontflaagen te worden „ befloot hy eindelyk een gouden kas ‘er om te doen, die hy zelf op den draaibank maakte. , ) , J ‚ Toen hy. befloot het Koningryk Napels: san. zyn Zoon : \ 4 vw °°” "DE GEVAREN CN HELLOOZE GEVOLGEN te geeven, verwagtte een Jeder, dät hy alle de oude ges. denktekens van Herculaneum na Spanje zou zenden. Maar ay, die deeze gisfingen maakten, kenden hem weinig , daar hy, op den eigen dag, wanneer hy zynen Zoon kroonde „ na de plaats ging , waar deeze hooggefchatte overblyfzels bewaard werden, en daar een ring liet welke hy veele jaa- ren gedraagen hadt , en in deeze ruïnen gevonden was ; zeg- gende, dat hy nu geen regt hadt op eenig ding ‘t welk eén ander Vorst toekwam. _ EN ee GEVAAREN EN HEILLOOZE GEVOLGEN DER ONBEDREEVENEEID. | Eene zedelyke Vertelling. (Uit bet Fransch.) TYDE Heer de Velcour, den Krygsdienst verlaaten hebbende, ging op zyn Landgoed waonen, trouwende eene Dame van zyne jaaren, en wenschte niets hartlyker dan om Vader te mogen worden, en dat geluk des leevens te maaken, Hy zag deezen wensch vervuld. Hem werd een Zoon gebooren. Hy liet dat Kind aan zich zelven en-de onfchuldige vermaaken der kindsheid over, tot het twaalf jaaren bereikt ‘hadt. Alstoen oordeelde de Heer de Pelcour het tyd om voor de opvoeding van zyn geliefden Zoon te zorgen , en nam zelve dien last op. zich. „ Ik wil, fprak hy tot zyne Egtgenoo- te, dat de opvoeding van onzen Zoon goed zy; maar eenvoudig. _ Myne middelen kunnen genoegzaam toereiken om hem zeer geluk: kig te doen leeven. "Is derhalven ooodieog dat hy na ydele eere flea, welke men dikmaals niet verkrygt dan door middelen, die een > gerlyk. Man niet altoos behaagen. Om hem volftrekt te bepaalen dat hy hier zyn verblyf houde , zal ik hem vroeg uithuwelyken , en geen tyd gunnen om zich over te geeven aan vermaaken , die naderhand berouwen, en die men in de armen eener eerlyke Egtgenoote. te laaf betreurt,” — Hoe, vroeg hier op Mejuffrouw de Velcour , Boe zult gy hem dan niet na Parys zenden om daar zyne aefenin- gen te volbrengen P ———— a Na Parys! ... Ik wensch dat hy {chrikke op "CC hooren yan den naam dier Stad, de klip waar op de waare wysheid en deugd fchipbreuk lydt.” Wilt gy dan, voerde zyne Egtgenoote hem te gemoete, van onzen Zoon een droogen droomer , een luiën ledigganger en onnut fchepzel maa- ken? rm „Een onnut Schepzel! neen, myne Waarde, dit zal hy niet zyn; Velcour zal jong touwen, veele Kinders verwekken, „deezen zal hy een oppasfend Vader weezen , en hy die goede Bur- gers vormt moet vóor geen onnutte vrigt der Maatfchappye gerekend. mam fy zal u niet gelooven, Myn Heer, en zyne driften zullen, noar maate ze langer wederbouden zyn , te flerker werken , en misfebien zal by er bet flagtoffer van worden in een leeftyd, waar ân-anderen , doer Ondervinding, geleerd bebben over dezelve te Beerfchen. Geloof my myn Heer ,’'t is alleen inden flryd dat men deert overwinnen , zou bet niet zeer beklaagelyk en boogstfmerthyk woor ons weezen, wanneer Velcaur. =» Stel u gerust, Mejuffrouw , hy zal onzer waardig, en de troost en fteun onzer oude dagen weezen. > >`- ` Volgegs deeze beginzels ging de Heer de Velcour te werk, en maakte van-zyn Zoon een Jong Heer, Cie waar zonder ondeugden , maar ook zonder trefiyke hoedanigheden, en uitmuntende gaienten.… "Er wan, derhalven „ niets overig, om zyn harsfenfchimmig plan van opvoeding te ‘voltrekken , en het vermeend geluk des leevens van zynen geliefden Zoon te verzekeren, dan hem fchielyk te doen troue wen. De keuze was reeds gedaan, en. de jonge Velcour {cheen ‘er volkomen mede tè vrede; Mejuffrouw Duris/e , die men voor hem gefchikt hadt, bezat by de aangenaamfte hoedanigheden van hart en geest , alle wenschlyke lichaamsbevalligheden. Twee gitzwarte oogen, waar uit beurtlings de tederheid en zedigheid ftraalden , bezielden de geregelde weezenstrekken, Eene ryzige geftalke , en fneeuwwitte berst, zwellende door de eerfte aandoeningen der liefde , maakte haar te bevalliger ; met één woord , men zou gezegd hebben, dar de Na- fuur, in haar te vormen, zich zelve overtraffen hadt. ` l De wederzydíche Ouders, in rang en middelen elkander evenaa- tende, hadden wel haast dit Huwelyk beflooten, en de twee jonge gelieven werden voor het Huwelyks-altaar gebragt, de Kuischheid Scheen zich aan de Liefde te binden. Noit hadt men Bruid en , HU ~ A9 ` DE GEVAAREN EN HPILTBOZE ‘GEVOLGEN Bruidegóm gezien die elkander htittiyker beminde , hoit Guders meer ` weldaan over het geluk hunner Kinderen. De zuiverfte vreugde zet goot op de Bruiloft; en men zegt dat de bedaarde #e/cour 's andes ten daags zo veel ondervindings hadt als iemand van dertig jaaren. : Zy genooten vyf jaaten lang een geluk zo volmaakt, dat het alle befehryving everweft. Twee Kinders, kostbasre panden hunner Liefde, ftrekten te hunner vermaakinge. Dan het geluk deezer teder beminnende Egtgenooten werd geftoord door den dòod van Vefeours Vider en Moeder, De eerfte aandoeningen zyner droefheid waten zo geweldig, dat hy ‘er het leeven by fcheen te zullen irifchieten, Eindelyk tot zich zelven gekomen , en, door dit verlies, volkomen meester over zyne bedryven geworden Zynde „gaf hy zick toe aan de begeerte welke hy reeds lang in ftilte gekoesterd hadt, om in de wereld jets. te verrigten, en zynen Kinderen ruime middelen na te baten, - ` Er viel een ampt open in de Landftreek waar hy woonde, en die boodt hem eene gunftige gelegenheid aan om zyne wettige eërmwst te voldoen. -Om °t zelve te #erkrygen hádt hy zich flegts ten Hove _ te vêrvoegen: zyne Vrienden fpoorden hem aan, én Mejuffrouw: dé Velcour, fchoon zy zeer noode haaren Egtgènoot zo veel tyds van - gich verwyderd zag , deedt hem tot het vertrek befluiten, “` ` ~ Hy kwam te Parys vyf-en twintig jaaren opd zynde,hy hade niets ` ‚kwaads voor ; doch miste die Ondervinding, welke men zelden- gn, ğers dan tot eige kosten verkrygt. Hy nam zyn iatrek in een gemeue bileerdé kamer , ging den Heer de Lonpre, Ráadsheër van het Parlement, een Man vah veel verdienften , en die veel ittvloeds hade by een zanzientyk Heer, opzoeken. Deeze-agtbaare Man, Weduw ‚maar eener Nigte van Mejuffrouw de Durisfe , ontving Velcour, als een Bloedvérwant hem öp t kragtigst aânbevolen;'Naa hem beloofd - te hebben zyn voorfptaak te zuilen weezén , verzogt hy hein zyii Huis als zyn eigen aan te merken ep er Zyn intrek inte neémen. Jef: éour floeg, tot zyn ongeluk, deeze aanbieding af; en de Heer de Kongpre ‚doorgaans bezet met Zyn werk, hadt weinig tyds om by ` Fekour te zyn. » Goed , [prak de Ridder gy fpreekt van den Vriend, gy hebt misg men moet zich by de Vriendinnen vervoegen , gy hebt, ongetwyfeld, gereed geld by UP Fg, en wel eene ory groote Jom, ama „ Zo veel te beter! -gy zolt wel gaarne een klein gedeelte daar van willen’ afitaan om uw oogmerk te bereiken”? = - Ja, indien zulks noodig is. » Noodzaaklyk? ‘onvermydelyk! en afs gy myn fead wiit volgen ie om zaak in vier-en-twintig outen afgedaan “s meme Zou bet mogelyk weezen? ——— , ja, ik zal het u zeggen, Ik (aa In gunfte by veete Dames … daar … gy verftaat my wel? en ik kan er n re aller vure by een derzelve în kennis brengen... ® ip Ik bedank u, dit middel gevalt my niet, ik zal er my niet vår bedienen, ——m „Zo veel te Dimmer, want het is zeker onfeilbaar, ik ken ‘er wel ‚die ruim tegen u opmogen „en go kiesch nier vallen”, mn Dat kan waar weezen : ik zal ier deg Heer de Longpré over gaan fpreeken. ‚Neen, dat voor al niet, zulks zou hent ergêren , het is voltrekt onnoodig hem deswegen te ondertouden *% ~eo Hy beeft zich zo vriendelyk aangeboden om my te verplig- fen dat ik my. — , Hoe , weder eene andere zwaarigheid! be- drieg u niet myn Vriend; de Longpre is een braaf Man; ik ken hems maar hy heeft u beloofd, "rt geen buiten zyn vermogen is te volbren- en. Ondertusfchen ... maar eindelyk, ben ik min uw Vriend dart y; wy kennen elkander van onze eerfte jeugd af; daarenboven wat belang heb ik er ín dan om u dienst te doen?” mmm Dat begryp fk wel, = s Zyt gy daar van overtuigd , laat ik dan uw leidsman - weezen, of ik zal u, tegen wil en dank ,verpligten, en dit zal myn hatfte toevlugt weezen. Ach! ik KE my BAN U over, EB ben gereed om ailes te doen wat gy my zult raaden. ` ` Velour werd terftond gebragt by eene Vrouw ,die, om hem ts berer te bedriegen, de houding van eene aanzienlyke Dame aannam, en alle biyken gaf van deugd en goede zeden te beminnen; zy be- loofde zyn zaak binnen kort tot een gewenscht einde te zullen brene - gen, Om dit te vertaasten , oordeelde Ve/cour zich verpligt de gunst. er e - At DE GEVAAREN. EN HEILLO@ZE GEVOLGEN dier Dame te winnen. En niets ander Zog. zy- en de Ridder ; sen hem geheel.te vermeesteren , was het noodig hem te doen verlievert De gewaande Nigt dier Vrouwe werd uitgekoozen om hem te. vele, den. … Daar be een afkeer van dartelheid vertoonde, fpeelde zy de ol van eene Agnes ‚die de eerfte aanprikkelingen der liefde gevoelt $ e oogen fcheenen tot Welcour te zeggen, „ach! kon ik her ‘waakzaam, oog myner Tante ontglippen , gy zoudt bemerken -hoe- zeer ik u bemin.” Vondt hy haar alleen, zo wekte zy zyne drift-op gopr. weigering en eene gemaakte zedigheid; of toonde zy zich ge~ Zecd om hem ten wille te. zyn, zo fcheen ze tevens berouw te hebs ben, dat ze zich liet verleiden, e,. Middejerwyl verfcheen de dag op welken hy wederom den Heer Six zou gaan opwagten ; en hy vernam, tet zyn groot hartzeer ‚dat het Hof voorneemens.was het Ampt, na ’t welke hy ftondt „met eeg ‘ander te vereenigen: e egter zal ik, voegde de Heer *** er by, {uya best doen. om die bediening, ten. uwen. gevalle, op zich zelve te laeten blyven; heb geduld en. kom my zien”, —— Jk paadu, zeide de Heer de Longpre, in het na huis gaan, dat gy den vitfag afwagt. — Veleour gaf te kennen, dat dit gok zyn oogmerk Was, en dagt tevens, dat hy nu fchielyk een einde zou maaken gan dit ftuk langs den weg door den Ridder hem aangeweezen. zen. `t Is genoeg te zeggen, dat hy zich aan alle ongebondenheid overgaf; den Heer de Longpre geheel en al liet vaaren ; de raadgees vingen van dien Vriend in den wind floeg , en zyne Vrouw nies Die ongelukkige Egtgenoote was wel verre van te denken , dat hed ‘Bie been haars Mans voortkwam uit zyne losbandigheid en ornis verfchilligheid ; ongerust over zyne gezondheid ,. en vreezende voor zyn leeven , hadt zy san. den Heer de Longpre gefchreeven. Met welk een ongeduld wagtte zy het antwoord af, °t welk haar den gee voeligften lag toebragt! —— De-noodlouige Brief kwam eindelyk 5 de tedere Egtgenoot bevondt zich alleen mes haare Kinderen, wan- neer zy dien ontving; nauwlyks hadt zy dien half geleezen of zy viel in flauwte, De kleine Kinders, door {Schrik bevangen, vielen op haar, floegen de armen om haaren hals, fchreiden en fchreeuws den. De oude Juffrouw de Durisfe hoort het , en loopt fchielyk derwaards. Welk een droevig tooneel voor de Moeder! haare Doge ter in flauwte op den grond liggende , met de doddverf op de lipe pen: de kleine Kinders raadloos , die op haar inkomen riepen, Groote. Mama, °t is dit. papier „ °t is dit papier! , . Het gevaar, in ’t welke haar Dogter was , gaf haar moeds en kragts genoeg om die ongelukkige te helpen en te doen bekomen : doch Zy opende de oogen niet dan om een vloed van traanen te Doten, » Helaas „ riep zy vir, ik heb-voor altoos dat hart verlooren , ’e. welk wor zo dierbaar was ! De. zegt niets dat de Heer de Longpre my vleit, dat myne tegenwoordigheid... Ach ! zou "e mogelyk weezen!... Denkt gy, myn Moeder, dat hy zyne Kinde, ten zal zien zonder bewoogen te wordeu, zouden hunne: eenvou- dige en onfchuldige liefdebetooningen het vaderlyk hart niet treffen”? Mams , zeide de ode, -getuige van de teaanen haarer Moeder, breng my by myn Papa, ik zal bem zo fireelen en aanvallen , d zal. bem zo zeggen boe veel bartzeer gy bebt uitgefiaan ‚dat by u bet niet meer zal aandoen. es Ja, mya Kind , antwoordde de Moeder , bet lieve Kind in de armen drukkende, ik zal u mede neemen, wy zullen met elkander heen trekken ”, Hier op werd alles tot de reis gereed gemaakt. aa. 