Spectatoriaale schouwburg : behelzende eene verzameling der beste zedelyke tooneelstukken, byeen gebragt uit alle de verscheiden taalen van Europa : met nieuw-geinventeerde konstplaaten versierd
ó i Dat is niet tnet al. 't Is my lief, dat myne proef zo wél afgeloopen is. Vergun, dat ik affcheid neem , om aan de Graavin verflag te doen. — - Mevr. van O r t h t i m, Gaa maar, Mynheer! Ik verzoek nogmaals, éitgf myne dwaaling verfchoont. KlIL.PlL Zoveel omfhndigbeden niet! Ik zal denkelyk de eer hebben , u déezen namiddag naar de Graavin te geleiden $* dan kunt ge u by baar zelve óns* fchuldigen. Vrouw DeküeBëdryf. tt Vrouw Wandiln, vooruit hopende om hem de deur open te doen , vindt zj op de tafel den brief ', dien de Heer van JVernin in */ voor» gaande Uoneel daar neergelegd bdd. Zy neemt bètn op* en merkt, dat 'er geld in is. Ei, eiï Wat is dat? Mevrouw! Mevrouw! Eed brief J Och! daar is geld in! Zie eens! KULPEU Ik ben üw dienaar* Mevr. v a rt Orlhbim. Nog een oogenblik , Mynheer van Kulpel! (É* neemt den briefen beziet bem.) 't Opfcbrift is aan my ! (Zy opent den brief, en leest?) ,> Behoeftigheid is 4, geene fchande; doch die te bekennen vale eene „ edelaartige ziel moeilykS Hier is eene kleinigheid ; ,» bedien 'er u van. Eerlang zal de Voorzienigheid u een j, geluk, evetïfediger aan uwe deugd, fphenken." — Hoe komt deeze brief en dit geld hier? (Zy beziet Kulpel eenige oógenblikken met aandagt \en tegt ver- volgens tegen Vrouw Wandelm) Zou hy 't zyn? Zou deeze man mei zyn dubbelzinnig gelaat tot zulk eene edele daad bekwaam weezen ? Of zou misfehien — — VroUW W A N D E L N. Wel tteéh! vist niet! Hy is 't; hy ieidé my vafi daag reeds, dat hy voorneemens was u te helpen.— Mevr. van OrlheIm. ts 't mogeiyk ? Hoe bedriegelyk is de fchyft ! ja , j* • hy is 't. Zyne verlegenheid, zyne befchroomdheid bevestigt myne gis ring. tt Dl ClHF VA» ÖMIACH. Kulpèl, ttt &ydé. Ik beef! Als Wefnia roy hier vindt!—— Ver- gun— - Me?r, VAN O I L R 1 I BT, Neen! — ■■#- ontvang eem flijroea dank, «We, grootmoedige man! KüLPEL Hm , hm ! Mevrouw — — Mevr. vanOrlheim. Veins niet; gy zyt het. Deeze goede vrouw heeft u ontdekt, eö uvvè eigene voorzigtigheid 0»k. Gy beproeft eerst myne deugd, die evenwei maar een pligt jegens mynê eer fo* en daam* wik gf «e «door eene zo edelmoedige chad beloonen! Weeft i Mynheer l Ik zal uwe goedheid niet misbruiken } neem uw geld weder. KüLPEL Mevrouw! — - Hm, hm! Ik— - TWAALFDE TOONËEL. van Stornfels, de voorigeu. van Stornfels. 't Was vergeefsch kind ! Ve^eefsch ! 't Spyt me maar om dieu eerlykenman;hy heeft al te veete goe- de woorden aan die grootfcbe gekken verkwUt. Uw dienaar, Mynheer! „ Mevr. van Orlheim. . HoeJ van Stonfels. Die uil van een' kommisfaris, of wat by weezen mag! mt\ Men moet zich voor hem buigen tot tan den grond I Ik wou, dat ik wis, wat ik geweest ben, ett dat ik dat ventje in myn üwgt had ; hy zou twintig- maal door de fpitsroeden. Mevr. v .a w Orlheim. , Bedaar, vader! Wy hebben nog vrienden* VAM StORNFELS* , Weinig genoeg 1 Mevr. van Orliéei&L Vrienden, die wy minst verwagtten. Ziehier J — * deete dettgdfeame man fcew ons nasowefyki , en over* laadt ons reeds met weldaaden* Lees deepen brieft VAN Stornfels, den brief geleezen hebbende i Neen, Heer! Dat zal niet gefchieden* * Vrouw Wandeln, hebbende ondértusfcben 't papier geopend en % t geld geteld* • Maar, Heer Overfle! Behoud het tog; 't zyn tien dukaaten. van Stornfils* Geef ze hier, Vrouw! Daar,— neem uwe tien dukaaten wéér te rug* K o L v E l. Maar — Hm , hm ! Ik — — VAM S T O R N r E L j, Dat is eene groote daad, Heerl eene daad , die, zo waar ik leef, alleen een eerlykt kerel verrigten Fa kan 1 94 D* Gaaav van OiiUci kin! {Terzjde!) En evenwel ziet hy 'erop 't oog niet uit , als een eerlyke kerel. Vrouw W A N d e L N. Maar — Heer Overfte! — van Stor&fels*. Stil, Wouw! Daar, Heer! Ik neem geen geld a*n$ een oud Officier kan armzyn; maar hy moet niet bede- len. Daar ; neem 't aan ! Myn hand worde fryf* KOLFEL» Hm» hm! Als ge 't dan niet anders hebben wilt* <^~ zo — ( 7/y neemt ket geld aanS) Maar — 'k weet inderdaad niet — *- , . vanStornfels. Zo veel omflags niet! Myn rug is te oud, en niet meer aan 't buigen gewoon. DERTIENDE TO ON E E L. van We rn in, de voerigen* Kulp£L, van Wernin ziende 9 ter zyde* ó, Wee my! (^Luider.) \k — ~ ik beauw dienaar. van Stornfels, hem tegenhoudende. Nog een oogenblik ! (Tegen den Heer van PVernin*} 't Is goed, dat ge komt ! Ik ben 'er blyde om \ (Zagtjes.) Zie eens, hoe 't gezigtbedriegt ! Ikhaddienrnan(J7y wyst op Kulpel?) myn leven niet anders dan voor een* fchurk aangezien; en hy is een eerlyke kerel, Heer ! (Tegen Kuïpel , die vol angst is en wêgfluipen wil.) Waar Wilt ge heen? K u L* D E * D E BïDRYF. tg Kulpel, tragtende zyn aangezigt te verbergen» Ik moet — ik moet — eene ooodige zaak — — vergun my — van Stornfeu, Haast u tog zoniet l (Tégen den Heer van Wernin.) Zie daar; deeze eerlyke man deelt zyn geld met ons. (Kulpel zoekt te ontkomen.) Blyfaogwat. van Wernin, Kulpel beziende. Zie ik wél? — Zyt gy de geweezene hofmeeftér van den öraaf van Olsbach niet ? • Kulpel, in de uiterfte ontfteltehis* Ik? — Ik? — s VAN SXORNFELS. Ei neen! Hy is een braaf edelman , en heeft veel aanzien by 't hof. De familie van den Heer van Kul- pel is u misfchien wel bekend. (Hy boudt Kulpel 9 die ontfnappen wil, tegen.') Wat donder, Mynheer l bly f tog maar een oogenblik 1 Kulpel» Hm, hm f Myne bezigheden—— Ik ben ftrakst wéér hier. — vanStorwfels. Die kerel heeft den duivel in zyn Iyf! Nu komt me de %aak verdagt voor. (Tegen den Heer van Wernin.) Zie hier , dit is een brief van hem, — Kulpel. Ik — ben uw dienaar (Hy wil vertrekken.) va tf We k n i N , hem vasthoudende. Neen, 't is de tyd nog niet! Hier fchuilt bedrog. F j Vrouw H D e <3 R a A r ▼ a w O Li iicr, Vrouw Wakdein* Wel ! dat h mooi gezeid ! Ik weet wel beter. Men houdt den Heer van Kulpel voor hofmeester vtn den Graaf van Olsbach, en noemt hem maar eenvoudig Mynheer Kulpel, omdat hy zyn oog over de huis- houding laat gaan. En hoor , myn lieve Heer Kapitein! Ik wil zulk een geraas in myn huis niet hebben. VAj^STORNFELS. Stil, Vrouwi (Tegen Jfo/J*/.) Nietvan uw plaat*, patroon 1 , Kulpel. Geen geweld! Hm, hm! V A N W E R N I N, Mag ik den brief eens zien f (Den brief gezien bei» bende , zegt by tegen van Stortfels.) Gy weest my- ne aanbieding van de hand, ik bedagt derhalven een middel om uwe behoeftigheid te hulp te komen , zon- der uwe 'tederheid te kwetfen* om deezeredenverliec ikuindelaan, fchreef het briefje, enmaakteeenboodr fchap by Mevrouw. Ik weet wel, dat de Graavin van Olsbach u rykelyfrer zat oaderfteunen ; doch cn- dertusfchen was deeze kleinigheid noodig voor u. Gy zoudt dit nooit gekoerd hebben, als — — VAN STORNFBLS. Hier! (Hy vat Kulpel by den fchouder.) Gy Kul- pelfche windhond ! 't Geld voor den dag! va» Wsrsih, Kulpel aan de andere zydc vattende.) Geen* flapJ of «■—*• YAH DitDE Bum. At Viw Stornfels, ziende dat de Heer ^ van Wernin y er zyne banden ook aan flaat. . Foei, Heer I Twee tegen één'! (ffy laat Kulpel los; en Wernin , meenende dat de Over fie bem vast» houdt , laat bem ook los ; Kulpel neemt dit oogenblik waar , laat bet geld vallen , en ontfnaptJ) van Stornfels. Eervergeecen gauwdief! Zo waar ik leef, ge moet *er aan. X>Hy tre kt «y«* degen , en hopt Kulpel na.) v a iv W n N I N. Blyf , bid ik u ! Mevr. vanOrcheim. Om *s Hemels wil \ Myn vader 1 (Zy loopt, mtden Heer van fVernin^ den Over ft en na ) VrOUW W A N D E L N. Heer OeröeJ (Zy is de laatfte en langfram/Iej voil den Overften ook naloopen ; maar ziet het geld , dat Kulpel ne érge f mee ten beeft , zoekt bet byeen 9 en roept:") Hier ts 't geld! Hier is 't geldt Heer Over- fte! (Zy loopt eindelyk ook been.) Einde van bet derde Bedryf. F 4 VIER- ft Dl GUA! TAN OUMCH, VIERDE BEDRTF. Het tooneel vertoont weder de zaal van 's Gran* ven paleis. EERSTE TOONEEL. Julia, en kort na £*w Kaeei* Julia» Wtar bleef de Graaf? Kuil, JJy giog in zyn kabinet. Julia* Ik ben niet over u voldaan, Karel! gy bade baar terftpnd ipoeten medebrengen. Karel. Ik kon niet; ik. ben zelfs niet in buis geweest. Julia. Waarom niet? Karel. Voor eerst had ik geen koets , omtfat ik baart woonplaats eerst opvraagen .moest, Julia. Cy bebt ze evenwel gevonden? Karel. Ja; maar daar was een ysfelyk gewoel voor 't hols, pnze geweezene hofmeester moet 'er zekerlyk iets ge- Vierde B e d r y f. f p geftoïen hebben; want by liep my gebeel verwilderd voorby ; een oud Ofijcier hompelde hemmetdenbloo- tên degen agterna ; en de Heer van Wernin en eene menigte volks volgden hen, en fleepteu my metzig te rug; dus ben ik maar wéér naar huis gegaan, om U deeze komedie eerst te vertellen. J V L 1 4. Wat zegt ge ? Was de Heer van Wernin 'er ook by t K A R E L. Ja ; 't fcheen dat hy den ouden Officier wilde te* genhouden; maar die zorg was overtollig; wantKnl- pel was my als een blikfem uit bot gezigr. Julia. Ik ben wegens dat arme kind bekommerd. Myn broeder zal zyne koets misfchien zelf ooodig hebben , maar zo dra de Graavin t'huis komt, zq n^enjdemy- ne, en haal haar zonder uitftel af. K a R e l. Ik zal ,. Julia. En als ze hier is, geef me dan een 9 wenk; ik wil haar eerst alleen (preeken ; hoor. K A R E L, ik zal 't bezorgen. (Hy gaat, maar komt êogen* blikkelyk weder.') Daar komen ze, — — daar komen zei De Heer van Wernin met den ouden Officier. (Zodra dezefven in de kamer zyn 9 vertrekt Tg TWEE. y> Bi Ciiaf vi w Olsbach. TWEEDE TOONEEL. VAN STORfcFELS, VAN WeRNIN, ]VLIJU. van Stornfels. \ h verdrietig, Heer! Eenoude verroefte kerel, •b ik ben , wordt nergens meer geteld \ overal blaffen 4e rekels my na! En die «apen aan de deur ookl Men moet 'er verdriet in krygen» (Hy ftaat verlegen* $p V zien van JuliaC) Julia, naderende. Uwe dienatres, Mynheer van Wernin! vanWernin. Uw onderdaanige dienaar, Graavin 1 Thans heb ik de «er 11 den Heer Overften van Stornfels te prefcnteeren. JüiiA, ter zyde. De Overfte zelf! Hemel I hoe armoedig ziet 'er die «an uitl (Luider .) Uwe dienaares, Heer Overfte! VêN Stornfels. üw gehoorzaame dienaar ! Kom, Heer! J O L I A, • Wilt ge reeds weder henengaan? van Stornfels. Ik?— Neem 't me niet kwaalykj uwe bedienden -fcyn onbefchofte aapen! Julia. Hoe zo? van Stornfels. Wat behoeft dat brooddronken volk een' eerlyk' kerel vit. te lagchen F V i » it n t Bidi y». fi Julia, Wees gerust , ik neem het hen zeer kwaalyk , ei» zal ben dk ernftig Iwtea zeegen. Mynheer van We* n j n i .Mee uw verlof, Heer Overfte! — — eet woordje maar. (Zagtjes, tegen den Heer vanfFer. vin.) Uw vriend fpreekt zo verward, en «iel Vazo verwilderd uit , ■ ■ ■ ■ VAN WSRNIM. Vergeef het hem ! H$ is nog een van die oude krygs- luiden , die alleen dapperheid en opregtheid voorwaa- re verdienden houden , en daardoor de beleefdheid kwetfen > daarenboven is zyn ongeluk — — Julia / Wy zullen hem helpen» Myn broeder zal hem on* derfteunen $ en ik zal zyne dogter tot my neemen. 2eg hem maar, dat hy z\g gerust moet (lellen, VAN WtRNIK» Ia myn bediende by u geweest? J U L I A. Ja; ik heb onzen Karel ook reeds lastgegeeveQ om haar af te haaien. (Overlaid.) Ik ben uwe dienaares, HeerOverfte! van Stornfels, zicb buigende. Uw dienaar! Julia. Mynheer van Wernin! Ik heb aan uookgedagt — v a k> W £ R h i v« Hoe? — Waarom? Ju- ft De Graaf van Olsiach, Julia. Vraagt gy 't nog? (Tcderlyk.) Gy weet im- sners, dat ik uwe vriendin ben, «— (Zy gaat fcbie* ijk weg.} van W h N 1 N, Beminnelyke Julia! DERDE TOONEEL. van Stornfels, van Wernin* van Stornfels, Dat meisje behaagt me ; zy is beleefd» van Wernin. Ik heb 't u immers gezegd ; gy vindt niet in alle huk fcea hoogmoed en veragting; van Stonrfels, Wieiszy? vawWbrnin. De zuster van den Graaf. Zy heeft het bemirtie- lykfte karakter van de waereldl Zy, is vrolyk,en be- #jt tevens de fynfte aandoening van menschlievend- heitf. De Graaf heeft ook agting voor waare verdien- sten ; inzonderheid houdt hy veel van braave fok daaten. VAN STOR.NFELS. Daar doet hy wél aanl Men vindt 'er niet veel, die zo denken. van Werhin. ê Dat is zekerlyk waar; daar zyn weinigen, die de /waare pligten van een' braav' foldaat kennen. Maar hy by kent ze; — — hy « «elf in dienst geween, en eerst voor drie weeken uit het leger gekomen. V AN S T O R N F ELS. Hy zelf in dienst geweest? Wat was hy? VAM W E R N I N. Generaal. vanStornfels. Hoe veel veidtogten heeft hy by gewoond? van Werwin. Hy heeft van zyne jeugd af gediend, van Stoknfus. Heeft hy zig braaf gekweeten? VAN W E R N I N« Zeer braaf, VAN S T O R N M L I, Dkt 's melief ! Maar , Heer ! ik diende ook van fójigf af; ik heb my ook braaf gek weettn ; en evenwei ben ik een bedelaar. VAN WeRNI'N. Daar komt iemand! 't is de Baron van Birkwitz- yan Stornfels, hem ziende. Hy ziet 'er me te waanwys uit. Laat ons gaan , Heet} VIERDE TOONEEL. De Baron', Filip, de voorigeti. (De Baron wil de zaal doorgaan?) V a N W E R N I N. Heer Baron ! xj E $4 Dl GBUt VIH OHIACH. De Baron. Wat is 't? V A N W E R S I V. Heeft de Graaf al gegeeten? De Baron. Vraag dtt dien fchurk. Ei, zie daar! Gy zyt ini* Miers de man , die den Graaf na en das geheime ty- dingen Brengt» VAN WEINIK. Hoe? D E B A * O N. £i, ei! Hond o zo vreemd niet ! Wyweeten alle*; Gy durft zelfs uw oog op de znster van den Graaf baten vallen. — Maar ik verzoek — VAN Wernin, tegen Filip. e Wees zo goed, en dien ons by den Graaf aan. F ï h i *. Aanflonds! (tij vertrekt?) De Baron. Ik verzoek , dat ge o niet verder in familiën in- dringt , dan u toegelaaten wordt. van Wernin* Heer Baron ! kent ge my? De Baron. 6 Ja! Ik ken u, als een' afgedankt Kapitein, en zou n raaden een goed burger huwelyk voor lief te aeemen; ^an deedt ge wyzer. VAN V I E * ü E B E D R Y f. ££ ▼AN WERNÜ (Gy beledigt my, Heer Baron! D E B A R O N. En gy vergeet wie gy zyt, Heer Kapitein! Ik mj u als een goed vriend! Misbruik de verregaande gene- genheid van den Graaf niet ; of wy fpreetei malkaér nader. van Wernin, toornig. . Heer Baron! f van Stornf ils, die reeds langmet bet uiterfte ongeduld gcht*> ter d beeft. Hoor,— — jonge Heer! (Met eene fitrke ]Um* Weet ge, wien ge voorhebt ? He! De Baron, toont zig zeer verfd>rik!\ docb^berfieU zig weder ^ en zegt* ceri /pottenden t'otm: De duivel ! van Stornfels. Zo waar ik leef, Heer! laat me die* man on», moeid , oï — — ^ D e B a r o N„ Wat? Wat wil dat fpook ? van Stornfels. Spppk? Wel Heer! Ik ben een foldaat, dfe fcn&J ^erookea beeft! Myne kleéren ftinken niet naar Bok gaarsch reukwater, gelyk de uwen! En Heer! 4 ben ik arm; des te ftinder iaat ik me ringelooren! j6 De Graaf van O l s » a c i*. tan Wernin, ter zyde tegeü den Overftetu to drifcig niet! Ik zal zelf de zaak wel afdoen. van Stornfels. Dat weet ik! Gy zyt een braaf Officier, Heer! JLii zo'o jonge melkmuil , die pas uic de luieren komt , durft tegen ü praatjes raaaken ! Maar — zo waar ik leef 1 myn degen is nog niet in de fcheê geroest. van Wernin. Ik bid u , Heer Baron, verlaat ons ! Onze zaak — * De Baron. Hi, ha, ba! De kerel is taal! Ha, ha, hal van Stornfels. ' Ja, jonge knaap! Lagch vry, lagch vry! Maar de weinige droppen bloeds, die ik nog over heb, waag ik 'er fcan , om iedei' windhond, die togen deezen eet- lyken man een fcheef bakkes trekt, den kop te kloo» ven! D e B a r o N* Of ik dien ouden gryzen kop* van Stornfels. Myn kop is grys! En kort en goed, Jonkertje! Ik zeg 't u voor f t laatst* Schelden kunt ge zo veel ge wilt; maar — als ge uwe gepoejerde breinkas lief hebt, zo fcheld doezen braaven min niet! Dat zeg ik u , jonge Heer ! dat zeg ik ü ! De Baron, lagebende* Ik moet maar gaan ; \ mogt anders dien ouden houwdegen ernst worden. (//y Vertrekt?) VYR V I U D t B 1 B 1 1 t. P7 VYFDE TOONEEL. van Storkfels, van Wernin. VAN StoRNFELS. *t Was t^d, breinlooze fuikerpop» 't Was tydl VAN WsllNIN. Hy i$ onbezonnen ! Maar — mag ik 't u zeggen ; gy vergeet u zelven in uwe drift. In 't huis van den Graaf — van Stornfels, Och ! kan ik het helpen? Ik fpreek rond uit de borst! Maar. kom f Ik wil met alle die fhoeshaancn niet meer te doen hebben. v a n ' W e a N i n. Stel u gerust ƒ Ik zeg 't u nogmaals; de Graaf k de befcheidenheid zelve. Hy koomu ZESDE TOONEEL De G r a af, F i l i p, de vtorigen. De Graaf» den Heer van Wernin , omhelzende. Myn vriend ! (By ziet den Overften.) Ha ! Myn. heer! Ik had u\niet gezien , vergeef het my. -—Stoe- len hier! — Neemt plaats. (Zy gaan zitten* Dg Graaf zegt tegen Ftüp:)G*t\ (Tegen den Overften.) 't Geval, dat gy gehad hebt, doet my leed; ik ver- heug my over uwe verlosüng! vanStornfe&i. Ik bedank u. G Dl £8 De Cuu v a w Oliiach. De Graaf. Ik heb u ten eeten verwagt. van Wernin. Ik kon 'er Mynheer dén Overften niet toe bewee- gen. D E G R A A F. Waarom? Uwe tegenwoordigheid zou mytenuicer» fU aangenaam f oweest xyn. vanStornfels. Neem 't me niet kwaalyk, Heer Generaal. D E G R A A F. Ik verzoek, dal ge my deezen titel niet geeft. VAN S T OR N F E L I. Gy zyt het immers? De Graaf. Geweest. ' * van Stornfrls, Des te betet! Zo waar ik leef, des te beter! Ik was nog een Jongetje, tóen Ik de momeering reeds aantrok ; en in veertig jaaren ben ik niet veel uit het veld gekomen ; en 't hart zat my -wel zeker op de regte plaats! En myn kop ook ! En evenwel ben. ik eenoud uitfchotl Neem *t me niet kwaaIyk,Heer Graaf! Ik moet bet u ronduit zeggen: ik heb geene kompllmenten geteerd ; ik kan ook niet vleien; ik ben ook geen hoveling; en dan — die oudekleêren, Heer Graaf! Die oude kleêrcn! Ik moet my fchaa- men; en «~ kortom — in één woord: Ik ftèl me" niet gaarne ten toon. .,\' " .v ' De VlllBt DlDITt f§ D » G R A A T. \ Ieder braaf man is my aangenaam ; 't zy ik beurzo J of in een ander gewaad zie. Maar 't verwondert my* dat men uwe verdienden niet beter beloond heeft. van Stoinmu Verdienden ? Verdienden bekronen? Myn vader Was Generaal, en had twintig jaar gediend; in zeker gevegt tegen de Turken werd hy met tl zyn volk in de pan gehakt , omdat hy op byftand hoopte ,tn tig niet wilde overgeeven. Wat hielp het? Vier wecken dood; en de Generaal waa vergeetent Ik wed, Heer Graaf, dat vy frienduizend daalders my meer eer zouden aandoen dan vyftien wonden ; ja — zo waar ik leef | Men vraagt 'er veel naar, of een eerlyke kerel den dienst verftaat, en— of hy hart heeft I Wanti om kort te gaan , myn vader was Generaal en had twin* tig jaar gediend; ik was Overfte, en heb veertig jaar gediend, en vyftien wonden gekreegen, en ik ben een kreupele bloed, een bedelaar! En *k wil me den kop laaten afflaan, als 'er in 't allerminfte aan ons ga» dagt wordt. Ds Graaf, op eet? toon, ah ofh &*** . mlde tegcnfpreeken*. Vergeef my — vanStornfëli. Nu moet ik nog in myn' ouden dag kruipen, bui- gen, en my van ingebeelde lafbekken over den fchou- der laaten aanzien I Och! bad de kogel, die door myn' hoed vloog, myn' kop maar getroffen! Dan ' was 'c niet ooodig ! Dan was 'c niet noodig I 615 4 8 4 ioo Di Graaf van Olsbach. De Graaf. Wat was de reden van nw ongeluk? van Stornfels. Een beuzeling , Heer Graaf! Zo waar ik leef, gek- heid 1 En daarom een 9 braav' krygsman zyn afTcheid te geeven ; en hem daarby nog zyne weinige pennin- gen te onthouden ! — Heer l dat valt een* eerly- ken kerd hard! Gy verftaat den dienst ook. Isdac regt? Ik kryg by geval een kommando; ik hoor, dat de vyand gerust is, overval hem by nagt, en jaag hem naar alle duivels! Daar zou, zo waar ik leef geen hond van ontkomen zyn, hadden die rekels de Had niet in brand gedoken. Dr Graaf, verfcbrikt. Hemel ! Wie was uw party ? van Stornfels. Myn fchoonzoon. Een brandftigter, die geen be- leid had! Ik mag 'er niet meer aan denken! Hy kreeg zyn loon ook , en bleef op de plaats. Maar , kunt ge 't wel geloo ven , Heer? Dïegantfche taart bakt men my alleen, omdat ik, zonder bevel, een braaf kerel geweest ben! D E G R A A F. 't Is hard! van Stornfels. En verder befchuldigen ze my nog , dat ik den zoon van den kommandeerenden Generaal doodgeftoken, en dat ik my over den krygsraad te vry uitgelaaten heb. 't Eerde is niet waar, en 't andere tel ik niet. Want moet het een' oud' Officier niet verdrietig val- . > len, V "lj| ft » ft 1 ft B R Tt, |oï len, wanneer hem zo*n waanwys hekfpringertje bo- ▼en 't hoofd gezet wordt, dat ieder oogenblik nog omkykt, of zyn degen hem wel volgt. Kortom, dat jongetje rande my aan ; ik moes* my weeren ; en , kan ik het helpen, dat de kik vorsch zig uit louteren moed de punt in 't lyf fpartelde? En verder — al wat ik over 't oordeel van den krygsraad gefprooken heb, was goed; want het was waar. van Wernin. Deeze waarheid kostte uden dienst , uw vermogen en nwe eer — - van Stornfels, driftig. Zo niet gepraat, Heer ! Zo waar ik leef, ik ben nog een eerlyke kerel! D ft G R A A F. Laat ons hiervan niet meer fpreeken. — ■ Bediende 1 F I L I P. Heer Graaf! De Graaf, tegen Filip. Myn fekretaris weet, wat ik hem gezegd heb; hy moet zig gereed houden. — \Ftlip vertrekt.") — (Tegen van Stornfels.) Men kan daar misfehien regt- maatig, misfehien ook onregtmaatig handelen; misfehien beloont men 'er verdienden. — Hier be- loont men ze zekerlyk. van Stornfels, zig met de band voor V hoofd flaande. Achi . ' De Graaf. Wat fchort u? G $ VAX t#t De-GRAA» Vkt9 OiUACQ. VAN STORNULJ. *k Woa,dtt de duivel myn' driftigen kop haalde! Daar heb ik tegen dien eerlyken man uitgevatren , omdat hy me de waarheid zeide! — Het fpytme, to waar ik leef! Ik kan niet met bezadigdheid fpree- ken; neem 't me niet kwaalyk ! vanWernin* Gy hebt «en uitmuntend hart; hoe zou men u Iets kwaalyk kunnen neemen? De Graaf, Heer Overfte! Ik heb u aan den Minister gerecom- mandeerd ; wilt ge de moeite doen van by hem te gaan? Myn Sekretarit zal 'er u brengen. vanWernin. Ali ge 'c my toeftaat, zal ik dit op my neemen* De Graaf» Eo veel te beter 1 Maar 't wordt hoog tyd, als ge hem fpreeken wilt. van Stornfels, ter v$ie te^en den Heer van Werutn. Met dit kleed? VAN W E R N I N. Kom maar; dit kleed dient n zelfs tot aanpryzfog. van Stornfrls,^ een' fmartelyken toon* Tot aanpryzing? Ik heb 't ondervonden 1 van Wernin. Alle menfehen oordeelen niet naar 't uiterlyke ; da Minister gaat zonder vooroordelen ie werk; hy denkt > hy voelt — -* VAN i va» Stommli, Goed ! Ik gaa dan meé. Uw dienaar, Heer Onafl (Tegen den fleer van fFernin in V uitgaan?) Zo waar ik leef! Heer! daar zyu meer goede menfchen In de waereld , dao ik gedagt beb. Maar de drom- aiel mogt ze allen in zulke groote huizen zoeken. (JBy gaat met den Heer van fVernin weg.) ZEVENDE TOONEEL. D K G R A A f. Die eetiyke man lydc gebrek; — — *• en fchelmfcbe bedriegers leeven overdaadfg vap hunne die very, en mesten zig metmyn goed! 6 Fortuin! Fortuin! Hm wonderlyk deelt gy uwe gaaven uit ! AGTSTE TOONEEL. Ds Biftotf, de Graaf* D t Baron. Heer Graaf -^— * D e G it a a r. Ik heb u laaten roepen, Baron! Houdt ge dk ook voor een bevel of voor eene inbreuk in utvregt, dan verzoek ik, fa ge 't my vergeeft; 't ia de laat ftemaal. Di Baroi, Wilt ge dao evenwel op reit gaan ? Di Graaf. Ik vertrek; maarniet, toeder dec gy etrit veMorg* G 4 »» 104 Db Graaf tan Oliiacb, De Baron. Heer Graaf — D R G R A A F. Ik zal uw' vader nooit vergeeteu ; en du* u ook niet, Gy hebt een goed hart» Baron! Maar uwe ze* den! Uwe al te groojte leevendigheid , — - die menigmaal in onbezonnenheid verbastert. Hoor! Ik zal u door geene verwytingen befchaamen noch ver- toornen ; maar de voorzigtigheid gebiedt my eenige maatregels teneemen, die tot bevestiging van uw toe- komend geluk, tot behoud der eer myner familie, en tot myne eigene gerustheid noodig zyn. Een der eerften is» dat ik myn voorneemen omtrent u en my- ne zuster verander. Julia's deugden verdienen een' man, die wél denkt, en goede zeden heeft. Gykunc zulk een man worden ; maar gy zyt het nog niet. Eenige jaaren tyd, en depligten van uwen nieuwen leevensftand kunnen dit te wege brengen; endanzulc gy ligtelyk eene. waardige egtgenoote vinden. Ds Baron. \Maar Heer Graaf — D e G R A A F. Geen maar, Baron ! Gy hebt myne zuster nooit be- mind, gelykmyne zuster ook nooit eenige neiging voor u gehad heeft. Gy dagt alleen door Julia's be- zittingen uw geluk te maaken. Ik zal dit bewerken , zonder myne zuster aan 't gevaar van een ongeluk* kig huwelyk bloot te ftellen. Gy krygt door myne Vooripraak een' post in 't leger. Hier hebt ge een veld om eer te behaalen ; en tot een beftaan , oveiv eeijkomftig met uwen rang ,. (trekken de renten vin r 'een V I £ ft DE BèDH?; lOjf een kapitaal , dat ik u uitdrukkelyk toegelegd heb* Zy ge hiermede te vreden f De Baron, getroffen. Heer Gaaaf! — — naauwelyks durf ik myne oogeq voor u opflaan. De Graaf* Tot vergelding van myn' goeden wil, begeer ik flegts eene geringe kleinigheid. Haat my niet! De Baron. Haaten? Heer Graaf! Wie zou u haaten kunnen? D e G R A a F. Ik bemin u, als denzoon van myn' vriend; maak, dat ik u ook om u zelven beminnen kan. Gaa — naar den vader van den jongen Fleer, dien gy van daag naar 't leeven gedaan hebt; haai daar de beves< tiging van uw geluk* De Baron. Heer Graaf! — — D E G R A A F. . Gaa; hy verwagt u. D e B a r o n , me t de uit erft e aandoening. Heer Graaf! Waarom moest ik u beleedigen! QHy vertrekt.} NEGENDE TOONEE|L, D E G R A A F. Verrakkelyk oogenblik! Het hart van deezen jonge- ling is getroffen ; het voelt berouw ; het doet zig open voor de deugd 1 Wel te doen is een vermaak; G 5 maar Mo6 Di X5RJIAI ?ar OlHach, mm eetf verdoofden door weidatden tot deogd te lei* den — ts een voorfmaak der hemelfcbe vreugd! -*— (Na eene wylpeinzeni, tos* by ten' diepen zugt.) Ach f waarom kan ik in deeze ftreelende gedagten niet ongeftoord voortgaan! Emilia — — Emilia dringt ia 't binnentte van myne ziel! Haar verlies, de ver- fchrikkelyke beeltenis des doods — (tfy blyft ftaan èmtdende zyne togen op den grond gevestigd.) TIENDE TOONEEL. DeGraavin.de Graaf. D E G R A A V I N. Myo zoon! Hy hoort bet niet * die ongetok- kfee! Myn zoon! D e G r a a r. Ach! Zyt gy \ myne moeder? Dr Graavin, Een kabroetsbode heeft deezen brief gebragt. (Zy geeft den Graaf een' brief over; by breekt dien open en leest J Welk eene donkere ftrakheid vertoont ifcinzyn gelaat! Ik beef J Dl Gaaaf, den brief geleezen hebbende. Ven wil my eene bediening opdraagen. Ds Graavin, Wederom krygsdienst t D b G r k a r«. Neen , een gezamfchap. Hem ! Fujp, binnenkomende* Jleer Graaf! De- Viitpt B * du y r. juf D » Grah. De koets moet voor de deur komen. (Jilipgtst benen?) Ik zal 't niet aanneemeo. Dk Graavih. Waarom f D E G R A A F. Onbekwaam tot geringere pligten, zou ik met my« ne treurige gemoedsgefteltenis den Staat jn zulk ecu* gewigdgen post zekerlyk nadeellg zyn. D B G R A A V I 9. Maar wat zal de waereld zeggen, myn zoon? De Graaf. Zy zal zeggen» dat het hoogmoed, lafheid,—, dat het ondankbaarheid jegens de buitengewoone ^unst des Konings is, — dat — ik wil niet onder- derzoeken , wat men 'er al van zeggen kan; — maar Ik kan my genoegfaam regt vaardigen ; ik heb my aia krygsman , van myn' pligt gekweeten — HFDE TOONEEL Julia, de voorigen* Julia. Broeder! Uw advokaat te hier. De Graaf, tegen deGratvins Met uw verlof (ffy tint gaan.) D E G R A A V l ïf. Myn zoon! 't Is over 't SpildingfcKt proces. Ik weet, dat het regt aan uwe zyde is; maar — «taak aan de arise fiwiliei te* De *G r a af van Olsiaci, De Graaf. Zy is arm ; maar ik geef myn regt niet óver* Hoogmoed heeft haar ongelukkig gemaakt. Behoef, tigbetd moet baar inenfchelyk maaken \ gelukt bec my, dan zullen myne weldaadeu haar voor gebrek behoeden. (Hy vertrekt.) TWAALFDE TO ONE EL De Graavxn, Julia. Julia. . Myn broeder fchynt zeer bedaard. De G r a a v i n. Hy fchynt het ; maar eene heimelyke traan geeft de wreedfte fmart te kennen. Hoe bedaarder hyfchyn^ 1ioe meer ik beef. D ER TIENDE TOONEEL 1 van Wjjrnin, devoorigen. vahWernin, met zeer groeten baast. Mevrouw, Firchfcnd is gekomen; zyn bediende brengt my eene tyding — - is ze gegrond — hoe gelukkig zyn wy danl De G&aaviv. Wat is het? vanWeknin. Jfc kan *er u verder nog niets van zeggen; ik moet hem Vltl-BI Bl'D»¥fi »9 hem zelven opzoeken. — — Als ge den Graaf rpreekt noem dan eens ongemerkt den naam van Troma*- berg; ik vlieg — om volkoraene zekerheid aangaan- de die zaak te krygen* Straks ben ik weder by o. (ffy loopt fcbietyk weg.) VEERTIENDE TOONEEL De G r a a v i n, Julia. De Graatin, roept bent na* Mynheer van Wernin ! — — (Tegen Julia.) Wat wil by 'er mede zeggen ? Julia. ó Lieve mama \ Misfchien kan ik het raaden; Y geluk betreft zekerlyk myn* broeder, omdat wy hem den naam Trommsberg moeten noemen ; misfchien ia dit de gedagtnaam van zyne Emilia; misfchien leeft zy nog. DeGraavzn. God geeve 't! Julia. Zeker, zeker , waardfte moeder ! Myn hart zegt het my; zy is gered geworden; zyne Emilia is niet in den brand omgekomen. DeGraavin. Gy vleit u vergeefs, myne Julia! Ik heb overtui* gende bewyzen van zyn ongeluk! — (Zy flort tenige traanen en vervolgt na eenige oogenblikken tie Oft GlAAf fAH Olibach. 0p eetf bedaarden tem :) Misfchlen is de beloonlog lyner deugd voor hem in de andere waereldgefpaard* Kom , myoe JuHa ! Een troost ten kosten der wur« heW, der waarfcbynlykheid — geeft nienw voed* fel aan de wanhoop. Help my flegts , om hem van zyne reis te doen afzien ; godsdienst en onze poo- gingen kannen dan 't uiterfte beproeven , om — -*• zyne rost, zyne vergenoegdheid te herftellen. Einde van bet vierde bedrjf. rrr. FT F D E B E D RTF. Het tooneel blyft onveranderd* EERSTE TOONEEL De G it a a v i n, J u l i a. De G * a a v i n. AUe myne poogingen zyn vergeefs! Hy Myftby *t befluit om te vertrekken. (Weemoedig.) Zal ik boa wederzien i Julia. Stelu gerust, Mevrouw! Hoeysfelyk zyn toeftaod is, ik fchryf egter zyn vast en mannelyk karakter zo veel öandvastigheid toe — » De Graavih, Standvastigheid ? Hy bedriegt ons. Die wreedel Zyne fchynbaare bedaardheid h een dekmantel, die de fchrkkelyköe wanhoop verbergt. Ik heb ftraks gezien, wat agter dit vervaaflyk gordyn voorviel. Hy anc woordde op myn voordel , dat zyn hart door 't ver- lies zyner Emilia wel op de wreedfte wyzeverfcheuni was , doch dat hy de werking van myne vermaanin- gen, en vau zyne eigene reden voelde* dat ik hem Segts moest vergunnen voor eenige dagen uit de ftad te gaan, om verder te bedaaren. Hy verliet my * myn oog volgde hem tot in de mfeste kamer; — hy verbeeldde zig atleet te zyn ; maar — Heniel! welk iu De Graaf tan Olibacb. welk een tafereel van de uiterfte fmtrtl 't Is oaolt- fpreektlyk ' TWEEDE ÏO ON EEL. Filip, de voorigen. F i L i p. Mevrouw ! ■ ' De Graavin. Wat is 't? Filip. Daar is eene vrouw , die verzoekt bfa&engelaaten te worden. Ds Graavin. v Welke vrouw? Filip. < Ik ken ze niet anders , dan dat ik ze deezen mor- gen by den geweezen' huishofmeester gezien heb ; zy zegt , dat zy Vrouw Wandcin is , en iets zeer noofd- zaakelyks voor te fteilen heeft. De Graavin. Laat ze komen. QFtlip gaat benen.) Iets zeer noodzaakelyks ! Iedere nieuwe tyding ontroert my. DERDE TOONEEL Vrouw Wandeln, de Graavin, Julia. {Vrouw Wandeln treedt zeer befcbroomd i binnen.} De Graavin. Wat komt ge zeggen, Vrouwtfe? Vrouw 4 Vyfdb BtD*Yr* lij, VrOUW W A N D E L N. Neem 't me om 's Hemels wil nietkwantyk, dat ik 20 vrypostig hier kom. Ik won, als ^weezen mogt, alleen maar magen , of Mevrouw e«n' man met een koets gezonden had om myn Mevrouwtje af te baaien* De Graavin. Hoe? VrOUW W A N D E L N. Ja, gy kunt me geen ongeiyk geeven; ik ben reeds meer dan ééns bedroogen , en ik moet voorzigrig zyn , dat myn arm Mevrouwtje niet in verkeerde banden komt ; want ik ben haar met al myn hart genegen. De Graavin. i Wat wilt ge tog zeggen, met uw Mevrouwtje? Ik verftaa geen woord f Ju L I A. Vergeef *t my , mama ; *t is de dogter van den beer Overtten van Stornfeis,ik heb Karel met myne koets gezonden om haar af te haaien. De Heet van Wem in beeft het haar reeds gezegd. VrOUW W A H D E L N. Zo! Hebt gy de koets gezonden? Nu*, dan zaf ik bok fchielyk loopen en myn lief Mevrouwtje die Wy- de boodfchap brengen. Och geloof vry , men kan niet voorzigtig genoeg weezen ! Kunt ge 't u wel zo verbeelden? Een dag of twee geleeden» komt een lfofmeester van den Graaf aan myn huis , — en vl it, en flikflooit, en geeft zig voor een* H,*er vanKu<pel uit; en, denk eens! die vent is maar een gaauwdief» die ons befteeleü en myn arm Mevrouwtje verleiden H wH* f f4 Dl 0*AAftAlt O L I I A C ff # wil. Maar, neem Het me log nfef kwaalyk! Als ik a** v t platen ham , kan ik 'er niet weer ttufcWeide* ; nu zal ik ook aanftordi gaan en myn Mevrouwtje bierheen lewlön. Uwe dlenaeres I Uwt ditMM ai I (*j «•// vertrekken.) VIERDE TOONEEL. Mevr. van OrlheiM, Ka&el, de voêrigen. (Karel treedt eerst binnen , w»<// «y»^ togen fcbielykin V rondden geeft Julia een' wenk.) Julia, /for*/ atotir. Is zy'eral? K a R e u Julia. Waar? K A R E t. Mier. (#y <#*»/ </* <fc*r , en Mevrouw van Örf* Ibeim treedt binnen.') Vrouw W A N D E L N. Hal daar is immers myn lief Mevrou wtje l Julia gaat Mevrouw van Oribeim te gemote , tn groei baar met etna ntigfag* — Tegen Karek Waar te <fc Graaf* t K a tt e t. tty is uitgereeden — naar den Minister van Btt> juut; ik heb de koets zien ililhouden. V y r d e Bedk*f. 115' JVtlA. Goed? Pas op, dit niemand hier Inkomt. Neem deeze vrouw mede , en geef haar een g*as wyn. Vrouw Wa n b kl n , tegen Karel. Ma«rhoo r ! Watrom hebt pe my n Mevroawf e mee- genomen , eer ik weérkwam? Dat*s niet mooi! Want wis en waaragtig! Julia. Nu , nu ! Wees maar te vreden ; wy zuUen daarvan op "een* anderen tyd fpreeken \ uwe Mevrouw is ia goede handen. VrOUW W A N D E L W. Ja, dat weet ik wei; maa>neem 't me niet kwaa- lyk \ want — - wis en waaragtig ! — Karel, baar by den arm neemend* % en baar met geweld voort* leidende. Ei, kom tog maar!' VYFDE TOONEEL De Graavin, Julia, Mevr. van Oblheibl De Graavin. / Gy beeft! Wees tog gerust! Ik heb medelydeo met; «, en veueker u van tnya' byftand. Julia, Gy zyt zwak ! Ne*m plaats ! QZy geeft ftoeltn en V) gaan zitten.) Mevr. VAtf O * L h E I M. Mevrouw I — Ha J* lil Dl GlAAF TAN OLfVACB, Julia. . Bedaar! De Heer van Wernin heeft veel goeds vao u gezegd. Mevr. van Orlreim, Die braave man ! Zonder hem—* had ik misfchien geen' vader meer ! Zonder hem , — zonder deeze goede vrouw , die hier ftraks tegenwoordig was — Waarom zal ik bet verbloemen? 't Is immers waar- beid 2 Zonder deeze twee perfoonen waren wy mid* den onder de menfchen een prooi van den honger. J V L I A, ó Hemel! Mevr. vanOrlheim. Vergeef my deeze bekentenis; men hoort ze niet gaarne, 't Woord honger is aanftootelyk; maar — de zaak die 't uitdrukt is by de ongelukkigen waar en verfchrikkelyk. Julia* Kunnen de menfchen zo onbarmhartig tegen eikan- deren zyn? Mevr. van Orlheim. 6 Ja! Zy kunnen 't, en hebben 't beweezen. De saamen van kommer en elende zyn in hunne ooreo WalgelyV ; een behoeftige is in hunne oogen aflbhu- welyk ! Zy ontvlieden hem als êene befmettelyke ziek- te en laaten Item aan zyn verderf over. DbGraavin. Dat zyn rapnfters ( En kost gy zo veel ongeluk verdraagenf Mevr. Mevr. van Orlhiim, Men leert het verdragen 1 Aanhoudende ongeval- len zyn de wreede leeraars van ftand vastigheid! En evenwél — evenwel komt eindelyk een floot, die ons terneder werpt f J v l i a, Ann kind! Stel u geruit; gy kunt weder gelukkig worden» Mevr. v a n O R L M r i M. Nooit! nooit! De armoede is myn eenigst ongeluk niet; daar is mee*, dat my deert ! — Myn* vader on- gelukkig te zien ! Neen — ©y is aiie vrengd nfgeftorven! JüLlA, Ach! mama f De Giaavin. Myne dogterl Julia. Myn hart is geheel ontroerd. (Zy ftaat ep 9 en *tgt tegen Mevrouw van Qrlbeim.) Omhels my! Erken my voor uwe vriendin! Ik heb zo veel mtde- lydenmet uJ— — Mevr. van Orlheim, Mogt eene ongelukkige dit verdienen! (Zy xieê Julia fierk aan, en wykt/cbielyk te rug.) Juli a. Wat komt n over, myn kind? Mevr. van Orlheim; Niets! (Zy benut Julia met aandagt, en zegt H 3 ver lit Di Qn a a r ¥ a* O i r» i c ft «vr langfaam^ Zoinit gy myn teed veriagten kun- nen? Julia, vuurigfyk. Ja, my o e vriendin ! Ja I Mevr. van Orlhiiic. Zoudt gy *t kunnen? Zoudt gy *t kunnen? Ju LU Ik wil — ik wil alles doen ! Mevr. van Orlheim, Julia flerk aan- ziende x zegt by zig zelve, afgebroken. Deezegelykb.H! — deeze rek! — en deeze l — Dit gelaat! — (Met de uiterfle aandoening?) Wan- neer hy my, vol lederheid, in zyne armen drukte! (Zy blyft lang Ipraaketdos , en houdt de oogen onbe- weeg f ijk op Julia gevestigd , terwyi ae traanen baar in menigte over de wangen rollen. Eindeijk fiaat \ zy de banden in een , en roept:) 6 Myn Orlheim! 1 Myn Oriheitn! Julia en de Gra avin, zeer ontfteld ep V ' boor en van den naam, reepen te ge/yk: Myn Orlheim? Dl G R A A V I IN. Hemel! myn kind j kent gy eenen Orlheim? Mevr. van Orlheim. Of ik hem ken? Of ik hem ken? (Op een' droevi* gen toon ) Hy was myn egtgenoot. Jvlia ende Gr a avih, wederom te geftt. Uw egtgenooi? Mevr. tïf Dl Biniti. iff Mevr. van Orj.hu*, latgfaam en zeet neemoedig. Myn egtgenoot ! (De traanen belemmeren baart fpra»k> om «* *ygt *p w? fttei neder.) Hy waa«— De G r a a v 1 o. Myn fooof J <J \\ A. Myn broeder? Mevr. van Oiliiim. Meent MynOribeim wet myn egrg*noot. Het tmr, dat ons vereenigen zou , -— > waa — *- cyn fterf- uur! De Graavin, verbaasd. Julia! J n h 1 a. 6 Myne moeder! (Tegen Mevr 01*0 van Qrlfyim*) Il uw naam EmiJia? Mevr. van Orl'heim. ja. — i — Ongelukkige Emt.a! ^Zy j^»*/ qp t en bejcbouwt Julia met aandagt.) De Graavin, emgêduldig. De naam Troraowbergt Mevr. vanOrlveih, verbaaei. De waare naam van myn* vader! {Julia en deQraavin ombehen baar tegetfk.) J U i 1 A. Myne vriendin f De Giaavin, Mywuta&tcH H 4 Mevr* ISO DU G E A A F VAN O L if B A C B. Mevr. van Orlhijm,' Hoe? D E G R A A V I N. Gy zvt myne dogter! ja, royne Emilia 1 ,Gy zyt het. Uw Orlheim leeftJ Mevr. van Orlheim, leevendig. Myn Orlheim leeft J {JVederom droevig.) 'iJson- mogeiyu! Ik heb zyn graf gezien! De Graavin. 't Graf van zyn' neef, die den zelfden naam voer- de; uw egtgeuoot leeft 1 Mevr. van Orlheim. Orlheim f Julia. Ja, ja! Uw Orlheim l Onder den naam van Graaf van Oisbach. Hy is myn broeder. — * — Gy zyt my, ne zuster I Mevr, *an Orlheim. Hemel! Hemel i Leeft hy? De Graavin. Hy leeft ; en gy zult hem eerlang zien,——- «er- lang weder in uwe armen drukken. — - Mevr. VAiy Orlheim. 'f Is te veel , te veel ! ( Zy zygt of ter? ft oei neder , doch bekomt ftraks weder , en zegt op een 9 I hfebroomden toon:) Maar — bemint hyzyöe Emi- lia nog? j Julia. pf hy u bemint? Hy is ook vol wanhoop over uw vw VYfüi BniTf, itf verlies! Hy meent, dat gy. uw leeven in den brand veriporen bebt. Mevr. van Orlheim. ó Myn arme Orlheim J Neen , neen | Uwe getrou- we Emilia leeft! DeGraavin, Maar uwe wonderbaarlyke behoudenis ? — — i Mevr. van Orlheim. Myne nabeftaanden, myne oppafter, en allen, die in 't buis woonden , verlooren in dien verfchrikkelyken n*gt hun leeven; my rukte myn vader, die moedig door de vlam drong, uit het nypende gevaar; by leid» de my naar *t leger en kort daarop naarde naaste ves*. ting, waar ik bleef, tot dat de vrede geflooten werd. Hy was 't, die 9 om my uit myne gewaande gevange- nis te redden, zonder bevel, den aanval waagde, en daardoor zyn' rang en zyne goederen verloor. DeGraavin. Uwe verbintenis met myn* zoon was dan onbekend ? Mevr. van Orlheim. Zyne zuster wist alleen van 't geheim. Maar— — waar is hy? Waar is myn egtgenoot? Wanneer zal ik hem zien ? ZESDE TO ON EEL. K a k e l, de voorigen. Kakel. Daar komt een koets ! Julia. Is 'er Iemand aan de deur ? H$ Ka. tst Di Gria» tuOLIBACï, K A R 1 U Niemand. (Hy vertrekt. 1 ) De G i u v i n. Kom, myn kind! 't Is buiten cwyfel myn zoon* Mevr. van Orlhrim. Uw zoon? Myn egtgenoot? (Zy wil bem te g#- meet hopen.) DeGraavin. , Niet zo haastig, myn kind 1 De verrasfing zoo ce fterk zyn ! Hebt flegts eenige oogenblikken geduld f Laat Julia hem eerst tyreeken. Mevr. vak Oklbeiv, Kan ik wagten? — — - KuiL, binnen komende* De Gratf. — Dt Griavin. Wy moeten hem yermyden. Kom! Scrtks zult ge volkomen gelukkig zynt Mevr. van Orlhrim. En myn vader? En myn egr genoot? Julia. Wy alle»! Kom! (Jgy omhelst Mevrouw van OrL beim 9 en zegt in 7 benen gaan.) 6 Myne vriendin!. Hoe brandt myn hart voor uf (Zy gaan allen doer eene xydeur uit> bebalt ven Karel.) Z E- Vtfdi Bïbiti; iaj ZEVENDE TOONEEL. De Graaf, Karbl, Bedienden, (welke laatfien egter terftond vertrekken. De Graaf* Karelf K A R E L. Heer Graaf! De Graaf. Verzoek Kapitein van Wcrniti om aanftonds by my te komen. K A R E L. Goed, (Hy vertrekt.) AGTSTE TOONEEL. J u L I a, de voorigen. Qulia bljft op eenigen affland.) De Graaf, Julia niet merkende. 