Proeve van Indische dichtkunde volgens den Ramaijon : naar het oorspronkelijke Sanscritisch gevolgd
Digitized by Google ( 81 ) 2eiden zij, y^ waarom klaagt gij, waatötll M zijt gij zoo droevig wegens het afzijn vaii „ uwen heer? Weldra zült gij hem met roem „ terug zien keeren en voor hem den maaltijd „ en de betel bereiden.** — yy N9oit zal ik hem ^ terug zien keeren ," riep zij weenénde uit, „ noch de raat vóór hem fpreideii. Onder py de tuimelende golven ligt hij begraven 5 „of zijn lijk wordt door de ftfalen der Zöil ^ aan Lonka's^ verfchrikkelijké oevers ver- „ zengd. Met zijne verfcheurde leden voe- „ den zich de dieren des wouds. Ik ^ag „ hem voor mij met bloed bedekt; twee* 31, maal ontwaarde ik hem als een* afgefchei- „ denen. De vriend en (leun mijner jeiügdigö yy jaren is voorzeker gevallen.** Zij rees toen bevende op, terwjljl tratlett langs hare wangen parelden , eii begaf :2!ich öaar den oever. Hare hareii vlogefi loS iii den wind ; haar boezem Verhief zich in züch^ ten. Daar zat zij op eene verhevene klip} hare fchoone oogen neigden naar dett op- gang der zon, en ftaarden over de Woéstd golven. Op eens rees de gloeijende fchiff uit den nevelachtigen horizont , en Vei^lddd de rustelodze baret). Onwrikbaar wa$ hadf Digitized by Google ( 8* ) oog gevestigd öp een voorwerp ; hetwelk io de verte nu eens op , dan weder tusfchen de duister rollende zee zich vertoonde, kene beklemmende onrust en een angftig voorgevoel voorfpelden haar niets goeds ; en, in hare tranen bedolven , verborg zij haar gezigt in haren fchoot. Eindelijk zag zij op, én in dit vreesfelijk oogenblik wierpen defchui- mende baren het ligchaara van haren echtge- noot voor hare voeten. Toen floeg zij zich met eenen luiden gil op haren fchoonen boe- zem, en wierp zich neder in het ftof, naast het beminde lijk. Hare vrouwen , die haar alom gezocht hadden , vonden haar in dezen treu- rigentoeftand, en bragtendeze beide droevige voorwerpen naar de nabijgelegene woning. „O!" riep zij uit, toen zij uit hare be- zwijming ontwaakte, „ waarde heer! zijn „ dit de beloften die gij mij deedt, toen ik „ u den gevulden j^jlkoker, en den onge- „ fpannen boog met de flingerende pees „ overreikte? waarom vocht gij niet van ver- „ re? waarom zondt gij den dood niet uie „ onbekende handen? Waart gij tot een „ tweegevecht met een' Ratsja opgiewasfen? H zocht gij roem b eenë wanhopige daad? i»ach. Digitized by VjOOQIC C 83 ) V, ach, zeker ! gij bèmindét mij niet;^lj dacht ;, riièt dat mijn léven aan het uwe zoo naauw ;, verknocht was> als de wortels der planten 51 aan de aarde , als dé ziel aan het ligchaara; j, Driemaal kraste de kraai op eetièn dorren ^ boom, en gij vértrokt. De zWarte Sjo^ i, goen (*) zweefde over uwen weg; gij j, keerdet weder, toen ik u terug riep, om „ u nog eens te omhelzen en op alle deze „ Ojatra^s (f) opmerkzaam te maken, en j, echter vertrokt gij. O Bidhata ! Q§) wrtede j, God ! wkaföm fchrèeft gij deze ramp op „mijn hoofd? waartoe nu alle mijne aanlokke- ^ lijkheden , die het magtig hart mijn^ geliefden „ bekoorden; Ik bén eenè wèduwé in de da^ „ gen mijner jeugd; geene bloemen zullen ;, de langë vlfechtèn meer fiereh, die over j, mijne fchouderen zwbvem *M^n gefchofen „ hoofd ' (*) Sjogoen is een kleiüe zwarte vogéfi en worde tls èen kwaad voortéeken befchmiwd. (t) Ojatra^ kwaad vöorteieken. * (5) Bidhata^ het noodlot of de göd ÖieS noo<lloti^ Pe Hindos gelooven , dat de Daad der berfenpan uit een voor de menfchen onleesbaar, fchrift beftaat , het- welk hun toekomftig Ipt bepaalt» F ft Digitized by Google ( 84 ) ^ hoofd is als de ontbloote kruin eens paW y^ booms, die door den blikfem werd ver- „ zengd. Waarom mogt ik u niet verge- ,, zellep , en geene getuige van uwen droe- P9 vigen dood wezen ? ach ! dan had ik uwe ^ laatfte zuchten , uwen laatften kus op mijne ^ lippen ontvangen. Mijne tranen hadden „ zich dan met uw vlietend bloed vermengd^ ^ en ik zoude het mijne geftort hebben, na „ u het laatst vaarwel te hebben gezegd." Toen zette zij zich ter zijde, van het lijk. De moeder plaatfte zich aan den anderen kant, en beurtelings antwoordden zij elkan- der met het lijkgezang. Dus ving de fchoone padmanie hetzelve aan. ,9 Toen gij mij kwaamt vrijen als een kind, ^ toen zag ik u ^ kwam ik bij u aan huis, en ^ arbeidde ik zoo als het behoorde. Altijd „ waart gij goed op mij. JMet geene bij wij- ^ ven noch dévedasfis (danferesfen) , deel- „ de ik uwe gunst. Steeds vloeiden vrien- „ delijke woorden van uwe lippen. Geene ,, kleederen noch juweelen ontbraken mij. „ Elk mijner gefpelen benijdde mijn lot, ,, gelijk een ieder het nu beklaagt." Hier fraoor- Digitized by Google C «5 ) ftnoorde een vloed van bittere tranen hare rede; terwijl de omftanders rondom haar jEuchcen (laakten, en zeiden: ^^ Waarlijk, „ PADMANIE I fchbon was hij en mild. Nooit 99 ging de arme ongetroost voorbij. De nood- ^ lijdende hielp hij, terwijl hij gewillig den ^ vermoeiden pelgrim, herbergde , achl nu ^ zullen zlJ hem misfen/* „ Niet meer ,** hervatte zijne droeve weduwe, ,5 niet meer zal hij door de digte wouden * „ dringen , met den rammelenden pijlkoker* „ De heuvelen zullen niet meer weergalmen 5, van zijn jagtgeroep. Gi^ vhigtige reen ! ver- „ heugt u! verheugt u, gij trappelende elan- fy den ! de man mijner ziele zal u niet meer ,, vervolgen; de pees zijns boogs is gebroken; ,, hij is gevallen in het midden van zijne loop- ,, baan. Vloeit mijne tranen , terwijl gij nog ,, kunt; mijne oogen zullen weldra opdroo- ,, gen. Waar* anders Is het bed mijner ruste, 9, dan op den houtflapel? Aldaar, beminde „ van mijn harte! zal ik mij met u in den „ dood vereenigen, en niet eenzaam achter- „ blijven.'^ Op nieuws werd hare fiem door tranen en F 3 fnik- Digitized by Google i fhikken gefmoord. De moeder vervolgde in treurig maai^ezang. „ Daar ligt nu koud en gevorflops de, „ eenige zoon dien ik baarde, toen ik reedj ,9 de jaren der onvruchtbaarheid bereikt had;. „ toen mijn man mi) haten en verftooten „ wilde, doch door uwe geboorte verheugd „ en tevreden gefield werd, zoodat weder „ rust en vrede in mijn huis keerden. Hoe ,i fchoon groeidet gij op ! ach ! hoe gehoor- „ zaam en onderworpen waart gij aan dp bevelen „ uwer ouders ; hoezeer was uw hart vervuld „ met teedere liefdoivoor hen die u het aan* ,, zijn gaven ; aan ons hebt gij geenszins u\^ 19 droevig lot yeidiendi'* <• Zoodanig voeren de vrouwen in harg klagten voort; m^ur de oude vadet zat (om,- ber en diep getroffen aan eenen. boomi, e^ verborg met mannelijke droefheid de . fma!:;t in zijne ziel. Slechts nu en dan rolde ee{( dikke traan van zijne ingevallene wangen^ ca getuigde van zijn diep gevoel. Spoedig liep de droevige mare door het leger, van de voórgeoom'ene opofièring der fchoo* Digitized by Google ^ C 87 ) fchopne PADMANIE. Allen beklaagden haar. doch prezen haren moed en hare trouwe liefde. N^uwelijlfs had het eeffte morgenrood uit de oostelijke kimmen, den noodlottigen dag aangekondigd, die haar yppr altijd vaq deze aarde fcheiden en met haren beminde in eeuwige gelukzaligheid, het loon van hiin beider deugd, vereenigen zoude , of de fchoonq weduwe begaf zich naar den vijver , om hare gebeden en wasfcl^jngen te verrigten, waarna zij door hare magen verzeld, weder in harq woning terugkeerde, om n)fit eigene handeq den laatften maaltijd ie bereiden, waarvan 2ij op deze aarde gebruik zoude maken* Spoedig nadert het uur, waarin zij het plegtig offer zal volbrengeq dat aan haar, die geene vreugde meer op deze werel^ kent, geenszins bezwaarlijk valt; weldra Wt zich de rei der Bramineu booren, die met klinkepde fpeeltuigen en onder hep ge- bruikelijk ma^gp^pg naderen, en haren hel: denmoed en hare buwelijkjtrouw verheffen^ IVJe^ het ^ele kleed omwonden , het teeken bver yr^^iige opoffe^g^' ea roet hari? F 4 * ' ' j^^jj^ Digitized by Google C 88 ) kostbaarftejuweelenverfierd, fluit zij zich aan buiine rei aan, omgeven door hare moeder ^n bloedverwanten; achter haar volgt het legér in eehen onafzienbaren tr^iq en op het heer- lijkst uitgedost; deszelfs fpeeltuigen ver- vangen beurtelings die van het heilig koor der Graminen, Statig eh mèt opgeheven boQfde, doch met eeq gelaat, waarin diepe droefheid en erpst te lezen is, treedt de fchQone weduwe tu^fchen dit verdoovend ge- ra^ voort. Hare ziel fcheen reeds in hooger gewesten t^ zwevep, en in gebeden verzon- ken, niets van hetgene rondom haar gebeur» d^, te b^merk^n, " Eindelijk naderde de trein den houtftapel, waarop reeds het lijk van baren echtgenoot Jag. Zij ontdeed zich nu van hare verfierfe- len, verdeelde dezelve onder hare nabeftaah- den en vriendinnen, omhelsde hen voor het laatst, en begaf zich hierop andermaal naar den nabij gelegenen vijver, om hare laatfle rejqiging en gebeden te verrigten. Toen zij uic denzelven trad, verwijderden zich de vrou- wen en allen die haar verontreinigen kon- den, terwijl een Bramin haar naderde, en eenea Digitized by Google ( 89 ) eenen tak van de mango overreikte, welke zij, als een uiterst en onherroepelijk teeken van hare vrijwiüige opoffering, over eenige gloeijende kolen hield en, met boter be* druipende, verbrandde. Toen legde zij zich naast hem neder, nam zijn hoofd in haren regter arm , en ftak met den linker de houtmijt aan vier hoeken, met het oosten begtanende, in den brand. Tè F 5 zelf- Digitized by Google < 5)P ) zelfden rijde lieten zich alle fpgeltuigen met een ontzettend geraas hporen ; de vlam fte^g |n een pogenblik, door de potten raeo olie gevoed, die zij rondom zich vond en in hec vuur wierp, tot boven haar hoof)d; en, weldra verzonk zij met haren dierharen over- Jedenen, door een* vuurgloed bedekt, onder den inftortenden hputftapel. .— Eenige witge- brande beenderen waren de eenige overblijf- felen van den dapperqn chimawen en dQ fchpone padmanie. Na het bijwonen dezer treurige plegtig- heid, en na de laatfte eer aan hunnen wapenbroeder bewegen te hebben , wien zij zwoeren te zullen wreken, maakten de Irijgsbenden van ram zich tot den optogt gereed. Hij fchagirde dezelve met wijs be- leid , en zond eenen kleinen troep op dep voortogt, om voor allen overval verzekej:^ te zijn. Daarna pl^atftje hij zich aan hun hoofd, op een! ^yittep eleftnt gezeten; en, langzaam bra^ 4e pnraetelijke trein op. Aan den ogvej: van Lonka gekomen zijp- de , liet RAM zijn leger in eenq bree.de (jag- er- Digitized by Google < 9Ï } orcte optrekken; de zon fcbittprjlp op diu- zende blinkende wapenen en prachtig poN logstuig; zijne krijgshorens en cimbalen weer- galmden door dq digte bo^fchep , pn vervul- den de harten zijner v'yanden ro?t fchrik. Rabon , de magtige Ratsjader , had naau we- lijksvan de overkomst zijns beftrijders , berigc bekomen ^ of hij begaf zich , door zijne vrou- wen en door mandoerie , zijne echtgenoote verzeld, op het dak van een zijner nabijge- legene paleizen; hij ^htte zich hier verre genoeg verwijderd , om door geene vijande* lijke fchichten bereikt te kunnen worden , en wilde het leger zijns vijands befpieden en over deszelfs magt oordeélen. Zopdra ram hem tusfcljen ^ijne vrofiwen öp het dak gewaar werd^ fP??^? ^'ij ^y* nen boog. De gevederde pijl doorliep mét eene ongeloofelijke kracht en fpplljei^ deh' wijden pfftand en in hetzelfde pogenblik de tien kroonen, waarmede de hoofden van ra- bon verfierd waren, dpprborpnde. wierp hij dezelve ter aarde, en voor eene poos werd het Digitized by Google C 9» ) het trotfche han van den dwingeland , met fchrik en verbaasdheid bevangen. Mandoerie, zijne gemalin, die hem reeds te vergeefs mee bittere klagten wegens zijne onkuifche en onregtvaardige min had overla- den, barstte thans weder in nieuwe verwij- tingen uit, en zeide: „ Hpe lang, o man! „ door den Hemel mij ter ftraffe gege- „ ven, zult gij, door wulpfche en ongeoor- „ loofde driften geflingerd , uwe oogen „ en ooren (luiten ^or uw naderend ver* „ derf, en dat van uwe geheele heerfchap- „ pij ? Het is geen God noch geest die u „ bedreigt, maar een menscB, voor welks „ geflacht gij geene vrijwaring van de God- „ heid hebt gebeden. Geef hem zijne vrouw „ terug , nu het nog tijd is; en ik ben ver- „ zekerd, dat hij in vrede zal aftrekken, „ want zie ! zijn edelmoedig hart zoekt geens- „ zins uw verderf; wat zoude hem anders „ belet hebben om den pijl, die, door bo- „ venmenfchelijke kracht en juistheid gedre- ^ ven, u van uwe kroonen beroofde, u in I, het harte te jagen?** 9f Zwijg Digitized by Google ( 93 ) ^„ Zwijg vrouw ,'* antwoordde haar rabon^ terwijl hij haar fmadelijk aanzag, ,, uwe ,, fcherpe reden doen mij meer vreezen, dan ,, de pijlen mijns vijands. Zwijg zeg ik u, ^ opdat ik u niet in mijnen toom ver- „^delge.- De goddelijke ram liet intusfchen zijne benden op eene gefchikte plaats legeren. In de hoop , dat hij door zijn betoond ver- mogen, RABONS gemoed met fchrik vervuld zoude hebben, zoodat deze zonder verdere bloedftorting hem sitXA zoude uitleveren, zond hij ongol met een luisterrijk gevolg, als gezatv tot hem. „ Ga ! ** zeide hij tot ongol , „ ga ! tot „ den hardnekkigen beheerfcher van deze do»- „ kere wouden; bied hem vrede aan, en „ draag hem mijn verlangen voor. — Laat over uwe lippen woorden vol wijsheid vloei* jen, en uwen mond de taal der overre- ding fpreken, opdat gij gunftig gehoor vindet; doch dat geene beleediging of eene halsftarrige weigering, door u ftilzwijgend geleden , fmaad over mij in uwen perfoon „ bren- j^ Digitized by VjOOQIC ( 94 ) ij brenge. — Vrede of krijg zij . de uitflag „ awer zending! ** S 8- Diep in het hart des eilands, in eene be- koorlijke vallei , omringd door ongebaande wouden en vreesfelijke wildemisfen, ligt de ftad LonkUj de verblijfplaats van den magti- gen RABON. In het midden der ftad ftijgt een eenzame ruwe berg, Mondamanoer ge- heeten, fteil en onbegaanbaar omhoog; tegen deszelfs kruin , diegeftadig met nevelen bezet is, ftapelen de drijvende wolken , zich opeen ; geen pad, geen wegvoert naar den top, en^flechts de adelaars hebben er hunne ongeftoorde rust- plaats. Op de helft van dezen berg, ddér, alwaar eene breede vlakte, overfchaduwd met digt geboomte, de fteile hoogte vervangt, verheft zich, naast eene heldere zee van zoet water, het trotfche paleis van Lonka's dwin- geland, waarvan men de omliggende ftreken geheel kan overzien. Deszelfs muren , uit zware, ineengevoegde vierkante ftukken rots té Digitized by Google C 95 ) tè iamen gefteld , fchijnen uit ééne klip ge- hóuweh te zijn. Honderd zuilen, met goud omtogëni bhderfchragen het gebouw V terwijl zij het van alle zijden omgeveti. Staag ett onverahderlijfe \^aaijen hier de winden; de housfons kühtien hun vermogen niet tot deze hoogte verhefFen, en zoowel de hitte van deh eerteri als de ftormén van den anderen, verliezen hier hüfane kracht. De lucht, met de verkwikkende uitwafeming van bloemen en planten bezwangerd, weergalmt van de verrukkelijke tootóh der kokiela en pipatja^ terwijl duizend andete vogelen hun zwijgen door de fchkterënde ptacht hunher vederen vergoeden. Onder de liefelijke fchadüwen dezer eeuwig gfbene gewelven, was rabon vaak gewoon zich met het fpelen op de Rayanostrom te vermakeii, tot dat de on*- zalige min vóbr sitta hèm bePuiten deed, dezelve tot eerife gevangenis dier beminnelijke prinfes te beftemmen. Maar wie befchrijft den weg, die van de kusten af naar deze akngéname verblijfplaats , geleidt ; de verfchrikkelijke wridemisfen , de ondoordringbare wouden en ftruweelen, de een- Digitized by Google r 9<ï > eenzame rotsachtige flreken^ de onbeklimbare bergen, de diepe en Hinkende moerasfen, die haar ten fchutsmuur verflrekken, en niet dan met naauwe en welbewaakte voetpaden, welke flechts weinigen bekend zijn , doorfnedea is , langs, welke de tijger op den niets kwaads vermoedenden reiziger loert, de elefanten vaak hunnen verbrijzelenden loopbaan np- men, en giftige ilangen op hunne prooi wachten. Derwaarts wendden ongol en zijne togt* genooten hunne fchreden, nadat zij het leger van RAM, hunnen meester, hadden veslaten; onvermoeid drongen zij door de wilde ftre- ken, verachtende de gevaren, die hem om* ringden, ai aangevuuurd door het ver- lagen om hunne zending te vervullen. Nu eens togen zij door woeste geberg* ten, waarin den eenzamen, ongelukkig ver- dwaalden ^reiziger, ge«ie hoop noch uit- komst overig blijft, langs fteigerende hoog- ten en tot in den hemel getorende klippen en naakte rotfen , die door den alverflindenden tijd en de verwoestingen van eeuwen, met diepe kloven en fpleten gefcheurd , aan het ver- Digitized by Google < 97 -) vérichrikte oog riiet dan ftdke» -en afgfon* den bieden; dan weder door digce én inèen- gèftrengelde wouden; akelig, eenzaam, be- ^VÓIkt door monfters, die bioeddorst en ver- derf ademen, en wien de zdWzame verfchij- fting eens menfchen tov eene ^^emeene jagt noöptj • r Eindelijk geöaakteh zij het vèrbltjf van den niagtigen overfieerfcW * der koningen ; en allengs werden de wöu^n dunner , de wil- detnisfen minder yetfcbrikkelijk, en in plaats van dezelve traden zij Weldra tusifchen liefe- lijke , met bósch 'bekra^ïste hwvelen , alwaar 4t JBogak z§ne* fldderende fchaduwe fpreidt. üuiine reeds lang -laan de aangenaine toonee- len der natuur (Mitwende oogen , aanfchouwden met verrukking de digte en ruifchende toopen ^oBChjös) van kókosboomen, waar achto: de ^aken der gÉïélMge dorpen vcrfcholen lagen ^ t)enevens de zaadrijke velden en bekoorlijke valleljön, door welke zich klare beken flingerden, '■ ^ ' ... f ' ^. • Tot voor de: roagtige poorten der ftad ge- naderd zijnde, werden zg door- de wachten ucegen gehouden ; . en , het duurde eenen ge^ G m* Digitized by Google C ?« ) iiximen ttjd, alvoreüs het aan hen vergund werc( 4 hunnen last voor de voeten van rabon td brengen. Toen. hij zijnen raad en de overilen van zijn leger vergaderd had, en allen in d^ üiterfte pracht gezeten waren , liet hij onooj; ^en zijne togtgenooten voor zich komeo» Daar zat de trotfche reus, de dwingeland der aar^ de, de wederregtelijke beheerfcher van zorf vele ^fcen ; hij was bedekt met een ondoor- dringbaar harnas, uit de fchubbige huiden van den krokodil zamei^evoegd ; eene keten van brandende robijnen h^:igt om ^jnen hals , de witte tulband fluit digt om het hoofd » en zijn gewaad, is in de manjie gedoopt. -^ Hij verhief zich boven de hem omringende reuzen, ds de palmboom boven het lag<^ firuikgewa^. Zoodra Mj okgol gevnmr werd en zsig^ ézt deze van dezelfde geftalte was als hanob- MAAN , die hem zooi vele verliezen had doen ondervinden^ floeg hij zijne van gramfchap fonkelende oogen op hem , terwijl hij , hem denkende bevreesd te maken, zijne ftem ver^ hief, zoodat de afgronden beefden , en eeir donderende echo langs de murra van hee |>aleis weergalmde. Digitized by Google i 99 P >i O gy'"— dus brulde hij — ,^ vatt J, het vervloekt geflacht des monfters , welks „ dolle woede mij zoo ftout heeft durven ho- ^, nen,wat voert u herwaarts? komt gij hier i, uwen dood zoeken, of denkt gij mij op ï, nieuws ongeftraft te zullen beleedigen? ik ,9 zweer u, ik zal aan uwe ligchamen „ Qene proeve nemen van de martelingen ^ ^ die ik bereid voor hem die u ?endt^ ï, voor den dwaas, die magcig genoeg waant ,, te , zijn om mij vrees aan te jagen, of „ zelfs wel, om mij een gedeelte mijner ^ heerfchappij te ontrukken.". Toen antwoordde hem ongol met een on* bevreesd gelaat en cene bedaarde Hem. ,^ O j, magcige beheerfcher vznLonka! laat de drift yy u niet te zeer vervoeren,, en de, geheiligde „ perfoon eens /^iJ5r^itf/5 (gezant) voor uw aan- „ gezigt onfchendbaar zijn. Ram, de zoon ^ van DöSHOROTH., de he|d van uicgeftrekc w gebied , de pverwinnaar van alle Vorften , „ om het bezit vajQ de fchoone sitta., zendt ,, mij tot u niet woorden des vredes. Geene „ flaten , geene kroonen noch landen zoekt „ hij te ovcrjieeren; waar hij zich wendt, G i ^, gaat Digitized by Google ( lOO ) 5, gaat de overwinning voor hem uit; het „ magtige koningrijk van Asfoethan is zijn „ erfdeel; duizend volken rusten 'onder de „ fchaduwe zijner voeten , en ^ijnè bezittin- „ gen zijn hem genoeg; maar, een vijand ,, van tirannij en onderdrukking, en een be- „ fchermer der onfchuld zijnde, wötmeer hij die „ ziet lijden , zoude hij laaüw zijn om het on- „ gelijk hem zelven aangedaan, te wreken? — „ Gij hebt hem wederregtelijk zijne beminde „ siTTA ontroofd; geef haar aan ram on- „ gefchonden terug ; en , in ftede van u met „ zijn magtig leger aan te vallen, zal hij u ,, de Veids^ en zijne wijze wetten ten ge- „ fchenke geven. Digitized by Google C 19a ) Rabqn trok nog digter ^ gedurende deze woorden, zijne wenkbraauwen in toorn te zaraenj zijn duister voorhocrfd was ber fchaduwd m^ diepe rimpels, terwijl zijne oogen vurig in zijn hoofd roldra, tot dat op eens, gelijk een losgebarsten c»-kaan, de yloed zijner woorden , de rede van omgol onderbrak. ,, Ga, vervloekt gef|>uis ! gij en uy mees- , ter!" fchreeuwde hij dolzinnig uit; „ ilf „vrees zijne magt noch zijne leg^s; „ voor mijn aanfchijn alleen zullen zij ver- „ dwijnen, gelijk de graauwe morgennevel 5, voor de rijzende zon. Zeg hem dat ik de „ ligchamen zijner krijgers den gieren zal op- „ offeren ; over hunne lijken zullen de roofvq» „ gelen röifchen, en de jakhalzen zich hunne „ beenderen betwisten; maar in de hol^e „ mijner maag, ?al hij zelf rusten.** „ Het is genoeg ," ^eide ongol, ^^ uwe „ woorden hebben beflistj bloedige kryg „ zal het antwoord zijn^ hetwelk mijn mees- „ ter u in perfoon zal komen brengen." Hier- Digitized by Google C W3 ) Hierop verwijderde hij zich met de zijaeti, len toog, zonder zich eenigzins op te hou- iden doorde ilatd, lang$ denzelfdea yerfchrik^ keiijken weg terug , dien hij gekomen was^ Naauwelijks had ram den ongunftigen uit- flag zijner, zending verftaan ^ of hij liet alle? tot den optogt gereed tóaken. I^angzaam en geregeld togen zijne benden voort, tot dat zij pp den avond van den derden dag, de bergen van Cauragahing genaderd zijnde, het léger der vijanden in flagorde gefchaard, aan derzelver voet gewaar werden^ Nu liet RAM zijn volk halte , maken en op de plaats legeren, om met verfche kracbfr ten het gropte werk van den volgenden dag te kunnen volvoeren. Met vrolijk ongeduld stagen de ftrtjders het einde van hunnen marsch, en den vijand voor zich ^terwijl zij zich reeds vooraf verheugden op de wraak, die zij over hunne geledene ^nederlaag ter zee dachten te nemen. Spoedig overdekte de nacht het aardrijk , en dompelde alles in eene diepe duisternis.-— Door den marsch van den dag vepnoeid , legde zich elk , behalve de wach- Digitized by Google ten ,»om de fmeujende yureff; — hunne hoofden rusteden op de fchilden, naast welke de landen uit dei aarde rezen , en weldra was alles (lil. Doch RAM 9 de held met den gouden boog 9 zuchtte diep; kommer knaagde aan zijn hart. Hij ontwaart aan de zoomen der bergen de vuren des vijands, on tallij k als de fterren des hemels; hij hoort hun woest gejuich V dat zich nu en dan verhief als een verre donder; en het gebrul hunner elefanten , door de omringende bergen duizendvoud terug- gekaatst ; hij bemerkt hunne vaste ftelling , peinst op hunne overmagt, op hunne bedre- venheid in den krijg, en de ongeoefendheid der zijnen,. die daarenboven, uit verfcheidene vreemde yplken en opperhoofden te zamen- gefteld, tot onderlinge verdeeldheid niet dan te zeer gejiegen, meestal de volgers zijn van hem, welke door de blinde fortuin be- gunftigd wordt. -^ Duizend bange zorgen doorfneden de ziele van ram, op de ge- dachten; aan eene mogelijke nederlaag, en nog meer, op het denkbeeld of de trouw van siTTA , wel alle deze opoflferingen en gevaren vergoeden, en hij haar mogelijk niet dan zijner onwaard terug bekomen zoude. In Digitized by Google ( Ï05 ) In de^e to>evige mijmeringen werd hij ge- ftoord door een verward geraas , hetwelk ¥an de uiterfte .wachtposten zijns legers fcheeij te komen. Allengs naderde het tumult, en eindelijk ziet hij verfcheidene mannen gebon- den en mishandeld, door een groot getal ^jner krijgsknechten omgeven, voor hem brengen* „ Zie daar^. o meester!" zeide hanöe- MAAN, eenen der gevangenen die het woord opvatten wilde, in de rede vallende, „ zie „ daar eenige verfpieders uit 'svijands leger, ,9 die in bet duistere van den nacht , in ons „ gewaad vermomd, tot uw leger geflopen „ zijn om onze fterkte of zwakte op te ne- „ men; thans, nu zij betrapt zijn, geven „ zij voor uwe zaak meer dan die huns. „ meesters te zijn genegen, en zich vrijwil- „ lig onder onze gelederen te willen ftellen;, „ maar vertrouw hen niet, o Vorsx! de. „ nood dwong heij tot deze leugentaal; zij „ zullen ons verraden en ons niet verlaten, „ dan na deze of gene fchelmfche daad uit-^ „ gevoerd te hebben." G5 De Digitized by Google ( |o6 ) De voomaamfte der gevangenen , eën reu? Iran buicengemeene grootte , fprak met eene bedaarde ftem: „ Het zij mij vergund, o yy Prins ! wien de goden met oneindige gif- ^, ten begunftigden^ de waarheid voor uWé ^^ voeten ongeftoord te mogen bloot leggen. „ Ik ben viboiskaan, de broeder van hem „ die u zoo onregtvaardiglijk de fchoone „ siTTA onthoudt, en deze mijne medgezel- ^, len zijn vijf Perdhaens (*),• die ftéeds on* „ der mijne bevelen geftredra hebben. De „ krachtige en v^are taal van uwen afgezant p lieefc ons van de regtmatigheid uwer ei- ,, fchen overtuigd , en het ons onmogelijk „ gemaakt, langer de tirannij en boosheid p mijns broeders, dien wij bovendien reeds ^, lange moede waren, te. kunnen dienen, ,, Hij mag zien hoe hij het verderf van zijne ,, tien hoofden afweert, want vele hoofden „ heeft hij, maar ledig en gering van „ verftand. Achi ik vrees dat zijne onder- ,, danen met vrouwen en kinderen duur zul- ,, kn boeten voor zijne dwaasheid en halsr ,, ftarrigheid; het is daarom, dat wij zijne le- (•) Eigenlijk Prodhaan, i$t Vcldoverfte beteeken^ Digitized by Google ( m } f» J^gcrplaats hebben verlateo; eo^ Qi» p^y ^j bekend tot u te geraken, ons in faeit ge^ jj waad der uwen hebben vermomd; maary i^ herkend geworden, he^c men ons' yai^ „ flechte oogmerken verdacht gehouden, en „gebonden en mishandeld. Wel verre ech- „ ter van ons te beklagen , kan zoodanig be« „ wijs van verknochtheid en trouw ons niet „ dan even trouwe makkers beloven, wan-^ ,» neer ziy onzen ijver voor uwen dienst zuj- ,, len bemerkt hebben.^ Ram die hupne opregtheid doo|-zag, ge* bood hen |os te maken, en flelde viboekaan^^ benevens de dxióere Perdhaens j over een dui» ^endtal krijgsknechten, ondanks de tegeur llribbeling van hanoi^maan, die misnoegd was dat men aan vreemden en yijandelijkQ overloopers , dusdanig de magt in handen gaf, om veel onheils te kunnen flichten. S 9^ Nog hing het eerde graauw aan de top- pen der hoogfte bergen, en de voorwerpen ' Ver- Digitized by Google ( lo8 ) vertoonden zich in de laagte nog omduidelyk, toen reedSF alies in rams leger in beweging wks;^eenigen aten tot ontbijt de overgeblevene rijst van den vorigen avond, in water voor bed^f bewaard; fommigen dronken Canjé, of roosterden nelij (*) , terw^ anderöi de plaarden voederden. Nu trad de gloeijende TchijF dèr zon aan den klaren hemel, om den dag van glorie te verlichteji, die voor het welzijn -der ver* drukte volken was aangebroken. Toeq vorm- den zich de digte fcharen der verfchillende volken onder hunne opperhoofden, en ftelden zich in hunne gelederen ; hunne opgehevene lan- fen vértoonen zich als een onafzienlijk veld van rijpe nelij , dat onder den wind golft. — Voor cei) oogenblik verlaten hen thans hunne le- gerhoofden, en omgeven den held met den gouden boog, die nog in zijne tent verwijlt en zich tenftrijde toerust , om zijne bevelen te ontvangen. Met wijs overleg deelt hij aan elk hunner zijne ftandplaats uit, ftclt hij de meest (*) Rijst in den bolster. Digitized by Google ( 109 ) meest ervarenen aan fle gewigtigfte en meest bedreigde punteïi; de jongeren' fchikt hij te hunner onderfteuning en maant hen aan, het voorbeeld der dapperen te volgen, die hen voorgaan; maar allen raadt hij af den vgand bij zijne vlugt" te vervolgen , tusfchen dé fiaauwe beï^éilgten , welke ' hinderlagen - ont* houden, en de overwinning in eene neder- laag zouden veranderen kunnen! — ^ Doch waar is de jager, die zich bepalen laat tot hoe- verre hij het vlügtende wild mag najagen? en wanneer ' is de zegevierende krijgsman moede van <!eh vltigtenden vijand te ver* volgen? * ;. Eindelijk, na aan al de hóoge Rajahs en be- veïhebbers zijne bevelen uitgedeeld te hebben, trad hij , door hen ömftuwd , voor de onaf- rienlijke lijn zijner krijgers. Zn]n aanfchijri fchemerde van glans; zijne oogen fchitterden van een ongewoon vuur ; op zijn jeugdig » maar ontzaggelijk en eder gelaat, fiond het voor^voel der 'óverwinnfag göfchreven ; ver- heven, vol vorftelijke waarde ffelt hij zich tan het hoofü zijner moedige bendeö, hou- dende in de legterhand ;djmn nooit misfen- 4ea Digitized by Google < iio ) èen.hoogr en aan den linkei-arm een Ver- baasd groot rond fchild van gepolijst ftaal^ welks gebogene oppervlakte , de ftralen der zon terugkaatfende , fchitterende lichcftroomeii üs blikfems van zich wierp , en van dui?en<J vonken fcheen te flikkeren, terwijl de vede* ren van zijnen glimmenden helm over zijnei| rug en zijne fchouderen golfctej. Zoo ftond hij op den verheveneri Roth, die met edeli gefteenten bedekt was , en van bet gloeijende rood der robijnen blonk; briefehende paar- den trokken den ligten last; hunne 2Jijderi glimmen; hunne manen fpreid» zjch in deö wind; over hunnen gladden rug liggen dö breede riemen, fchitterende van gefteeriteü ^n goud; De goddelijke ram verhief hoog zijn m^ tig hoofd, toen hij zijne legerbenden over- teg; vlammend rolden zijne blikken rond als hij aan het naderende uur der wr^k dacht en den moed z^ner krijgers bemerkte/ die hem met flomme verbaasdheid aanjagen , &i dan weder hunne oogen nedetfloegen, ver- blind door den glans die hem óimii^de, ent twijfelende^ pfniiet; mogelijk eender onfleri Digitized by Goögle ( nt ) felijke goden zijut plaats had ittgeaoïtie^^: of dat hij zelf niet de verfchrikkelijke kar* TiEK, opperde Veldheer der hemelfche ben- den was,, om hen tea flrijde en teif overwin^ hing te vdereri. - :. ,. ; i • r , ,,,.-- ^. , ' -. ... ^t) Sonspoiie, legerhoofd van SjoMo^leg^/ , i Digitized by Google ( ir2 ) ii ben mdÉ opwekkende rede moed inboeze- •„ me, en ze ten -flag aanvoere." Elke ftrijdbare natie' werd nu aangefprö- ken , en luisterde naar de ftemme harèr eigene Vorften en gebieders. Van kracht en moed 2Wol het hart der. krijgers'; vlammende naar den flag j. verdriet hen het lange zuimen, én met moeite houden hen hunne, bevelhebbers terug op het gezigt-van d«i vijand, die zich mede in bet ,verfcbiet flagvaardig vertoont. , Op eens dondert het holle gebrul van dui« zende kromhorens weergalmend langs de ber« gen y en voorwaarts rukten de moedige fch^- •rcn ftrijdbegeerig als geelmanige leeuwen in •het perk, wanneer grimmige tijgers óf fterk •gefpierde buffels op hen worden losgelaten; digt gefloten, ftreven. zij vooruit; man a|n ^man, en fchüdaan fchild, als eenen wande- ^ehdeai limur. Met verblindenden glans en in tlicihtende golven kaatfte de zon op de gladde fchilden en blinkende wapenen terug ; fchit* j^ere^de. ftralen fchoteo aap blikfem^ gelijk, in alle rigtingen door de lucht,, naar mate van 4e beweging des le|;ers. Ook Digitized by Google Ook/ van de iaiideré zqde ioadércleii dé vijtó* gelijke I>^nden }. e^n woe&£ gejuieh rees uit hun midden 9 et^ zeker van de overwiiïningv naderden jsij achteloos en iHig^floteA. A^"- TROLOTsjoN.v de voornaamfte Perdliaen Vad liABOïl,een verTchrlkkelijke reus ^ is hun opper* hoQfd; dteigend treedt hij met wijde fchre- den aan het boofd zijner grimmige krijgeröé De. linkerarm met het ontzaggelijke fcbild^ .bedekt ;d0 breede borst; in de regterhand verheft hij de kopereA knods^ Hi> moedigt aüjne bendm aan; met eene .fiem^die de woU ^en,fplijt,en wordt d^or dezelve betotwóord mer^een gek]1Jscb> ab dat van eenen troe^ Cebee} bltidérslalitttn^tiehae gelederetivaft lUM.ge&eld^ Zg aader^n ^t' eetié dreigende IliltQ^ gelijk een duistèi^./ on weder, het« Wellt bnheilfpeltend aanrolt^ tot dat het« Jboven de vc^ifehriki^ landftrèek ^^ekomen^ A)od en vcdkoesting ; verF|)reidCw . Niet toittw der vreesfelijk ittecjen ,zlj ZT^rtjgend voort , tot jdat pp.eens lUit hun ' midden dujzende vah pijlen en VRerpfpiefen de. juichende n^m^ Jen te sfemoet hdfcben^ ;en de keleh voü H vef* Digitized by Google C "4 ) rerfcheidene hunner voor altoos doenver(tom« men ; fnel en alvorens zij zich van hunne verwat^ ring herftelien konden, rukten zij aan inec ge- velde fperetj, en drcMigen zij bet puntige ijzer door hunne grove ligchamen. Met woeste fpijt zag hun bevelhebber de fiagting onder zijn volk; razend zwierde bij de metalen knods als eenen wervelwind door de lucht; telken reize dat het fchrikkelljk wapen nederftort, kraken de ibhedels zijner vijanden , even als- het jong geboomte onder de breede voeten van eenen troep elefanten» die zich eenen nieuwen weg door het digte woud kiest. Zoodanig baande hij zich eene opening door de digte rijen der krijgers. ^, Nadcfr nu hier: iotuijten dood ^ gij ge- „ fpuis!^* brulde hij, ^ dat ik redls op de 9, wateren vernielde en naar het ftrand terug ^, joeg, van waar gij gekomen wsMtJ* Dar- AiAGOM, een beroemd boóglbhutter ' zag hem ^ hoorde 9 hoe hij zich op hunne vroegere nederlaag Verhoovaardigde ; hij was mede een dergenen geweest, die dezen ^^noodlotcigea zeeflrijd hadden bijgewoond,, ea^ herkende 19 bem den mooicder zijns vrieods ,: van den ^dappe» ren Digitized by Google r» CHiMAWOi* Verheugd riep. hij toi 2!JM makkers: ^ Gewi$ 2njn mij heden de godeii i, gimftig, met voor mijn gezigt cè Ibreogeq^ 9, b^m die de fchckme padmanii^ toe we« 9, duwe' m^iakce^ Zie! nu zal ik ïn^ van d? ^, belofie kwijten , aan haar gedaan , toen zij ^, aflcbeid van mij nam $ en, den homftapel i9 beklimmende, m^ Uj het hoofd raijnep py moeder bezwQ^i ééfi dood haars gemaals „ te wrekeq. Rtisteloos zullep mijne pijleti » afleeiï ncyaf hem vliegen 9 zij zullen hem ver-p V9 volgtti door liet gewoei des cllags, als d$ ^> fobadowe het -lichaam , tot dat ik heni ,, aan de fchim mfjns ^ends heb opgeof? 9, ferd. Het verhaal van zijnen dood zal 4? ^, jamme^endte ouders r verheugen, en hund$ ^ droeflieid tot balfeffl' verftrekken,^— Ovisif» ^ nob! (leeds 6ét voorwerp mijtier aanbid- ,, dfag, fla mij Wj «n' bèftuur mijne fchich* 5, ten, opdat zij hét doel fpoedlg treflen/^ ^00 fprak hij en éóM twee geOépenis pijleti viui det> fhorrenden boog; kort op elkandcv (troffen dezelve - bun'^ doel , en - diep- fn het gedtogtelijke hoofd , ftaken zij trillende , eyeqi als de horens van eenen fteenbok. Zinneloos, 0jn gezigt met Hoed bedekt, $ort ije woest? Digitized by Google ( 1I(J ) krijger tér aarde ; in bet 2and rolde de wicce Pdumaal i*}^ mee goud ett zilver doorwe- yen. Laid jaicbce de fciiucter over zijnen VaL jy Leg daar, o- moo&eir riep hij , ^ ten f, voédfel der gieren en kraaien ; thans zal fy ik beproeven of uw Moed geluk aan? 9« brengt 9 zoodat ik nog velen, uwer mak<r 19 kers mar den duistere. Digitized by Google C U7 ) pakietl mond; hij ftikt in rijn bloed én doft TQorover aan de voeten zijner nlakkers. Middelerwijl. woedde de ftrijd van den fenea tot den aadecen vleugel; in een ver- febrikkeJijk gewoel vermengen zich de ftrij- dejrs onder elkander $ duizende tweegevechten ontdaan van alle kanten; elk kiest zijne te« genpartij en ongehoorde daden van dapper^^ heid wprden van wederzijde verrigt; gelijk ebbe en vloed, zoo deinsden de benden en dreven elkander beurtelings terug. — Ram intusfchen van eene nabijzijnde hoogte èm aanval befturende, bemerkte op eens onder ^e vijandelijke fcharen een weifelen en eene verwïUTing, toen de voo^ïaamlje hunner hoof- den gevallen warech, die hem de overwinning voorfpelden. Haasrig zond hij verfche benden u^;en hunne zwakfte punten , die weldra begon* nen te <kin^n ;. reeds lang onzeker vechtende en op hun behoud bedacht, bemeestert nu «reldra ^de fchrik hunne gelederen ; een woest gefchreeuw iri}st op eens uit. bun midden, en hunjie vlugt:was fpoedig algemeen. Ge- lijk eenen flormwind vervolgden hen de over- whmaars, ^ ftüekte» die achterhaalden neder; W\\^ door elkander volgen zij den vijand H 3 e« Digitized by Google tó verktfeü hume hoofdeö* Um AchterAé de ftém ^ü ham, droögetl/ :öjjoef , döor detf krijg verhitte ftrijders^ tüslcheii de iiaaüwé Ijergen doót\ dani htór loefden" in verrader- lijke hinderiagen, nieuwe! vijandea. Ondef tJeö Ivöesc getier vallen 'zij Van alle Hjdeiii Met overmagt óp de vermoelÖe^^n otigefchakN dé vervolgers, rlgtende eenë Vcrfbhrikkelijfeë liagtid^ onder hen aan^ In ' haast "^tz^tméée RAM de wefaiige aqhtergeWetwieti ,• en drocfg op deii overWinnenden vijarid in. Velen dèf «Ijnen vlügtren { alles zwichtte voor deö oii- terWachten as»idt^iig. Ram alleen mèc zljné Weinige (kipperen^ ftuitte niet onvermoeidefi irm deü vlöekl def VetvdgerSé 2ijn 'móed^ tijn voorbeeldf Üjnef ftéifi verdrijft de vrees en verwarring^' die ^ook rréeds in de vooriter rijen zijnet krijgers ^ op htt gezigt det aatt'» dringende i-ettzen^ beghlt te Iteerfchen; digf inéengedronged Utliren zij Hvédef fchild aart fchildy en flellra hun éen vreeslelijk bdweril Van dreigende Qj^en cègeti;— Öelijk een tg^* tende ftroom, k het fdfte-vaa ^jnen lóó^ gefttiit door èene breede Mip* 'die tóch til het midden van zijn bed vèite bóven de' ^- |)ervlakte verheft^ fchulmr e» terug htutt^ ■-'■.-• ■ - " ' «06 Digitized by Google JToo deinsden de fcharen der reuzen op ^ gezigc terug. Intusfchen vocreö de reuzen eene nieuwe Terfterking langs eenen omweg in den rug van RAM aan , en terwijl hij met zijnen uit- gelezen hoop d0h woesten aandrang des vijands tegenhoudt, hoort hij hun overwinnend ge^ fchreeuw achter zich, en ziet hem de zijnen voor zich henen drijven. Radeloos ftaat hij, en weet niét of hij den ftrijd ^al volhouden, óf de vervolgden ter hulpe fnellen; haastig ftijgt hij op eenen heuvel , en ziet langs het veld des doods de blikfemende zwaarden der vijanden tusfchen zijne rijen woeden. In ver- fchrikkelijke verwarring vlieden lA] voor dm vervolgenden dood; paarden, wi^;ens, men* ichen, alles tuimelt op en« over elkander; dk geloctft reeds de verpletterende knods •£ het fcherpe zwaard boven zich te hooren; l»t gefchreeuw en het gwüis verdooft de itemmen dèr bevelhebbers, <fie vergeefs trach- ten eenigen tot ftaan te brengen. Verfchrikit paarden fleuren ledige en (Mngeworpene^wih fens door de rijen. Elefenten , van krijgen eti Comaks optbloot, flormen woedend ea H 5 i goi. Digitized by Google C iM ) gewond door vriend en vijand* Zq die nogi op hunnei elitfancen gezeten zijn^ zien ang* fiig ük de torens, en roepen hunne Comaks toe van zich te fppeden; door de fpitfige Jnko$j voQrtg^dreven , duiven deze ontzag^ gelijke dieren : wild over de ügcbamen dw Vlugtopden^ en vertreden ze in hunne vaart. Velenr béngen iïch aan hun tai^ of aan bun* nen ftaart^.en iaten zich medeOepen* . Bitfere fm^t doordrcmg de\zicl des helds pp het gezigt van. dit alles* „ Zie», de laf- H bartigeni'V riep bij toornig uity^, die zich ^ laten flagüen» zonder zich ^ veittedigem ^Q fcbandet o ftnaad! gij zljt geene krij* jj gers , mtar weerlooze vrouwen. Hoe ftaat yy gij ajs van den donder getroffen? waarom ^.rukt gij niet Jworwaarts? wilt ^j u dan ,^, laten ombrengt, zonder tegenweer? of I, wiU gii vliedende mjjj alteen terug latent i^,M«im 5^)31 OTJ9 hoofd zweer ik u^ ik zd ^/niec wijken, il ware het ook dat f^j allen i^-mij verjiet ,iwt. te groote lo^es voor dea «. 4ood. Ga*t nu .heaen, ^j , die mijnen Heey 1^ Vader bcjlooftet mij te .befchermen en bg ,^ te ftaMj. . Zegt hem ^ dat gij. mij bebtïzien ^ vallen in de bloef fflljner jeugd." Zi)r Digitized by Google Zip^ ftètii en droevige^ wöórdeti ' werddl géhoord flöor viBOEfeAAN^^ ha^obMaan • eo töcKfïiÈMAATly die toen hunfiie viei^eèflföliè pögiDgtn ftflöfetön , om de vlügténdön tot Jfaaft té brengen; en hunnen Oppetheer-ter huipe fnelden.> Hen volgde éeü g^oót stantal Ben- galers en anderen dié-,'1tiider2élver vlugc do(W eene rivier' geftüit , tijd tot bezinning hadden gehad en zich over hunne lafheid fchaam# den. #^ Woedend over deti nieuwen tegenftand^ iiikken de reuzen uit het naburige bosch, de boöirien 'mei wortel en -aT üit den gf ofea ^ en ftormen daarmede op die dapperen in, doch fiuhne digte drömmefl fluiten -ain elkander -en fcheu- ren niet.; nergens verfShqtrt eérie ^opening, Maar 'üh künhë tijen vliegen otiophoudef ijk duizetideh vian -fpéreii -ëh filjleflf de Ratsjadèwi té getnöec;- 'Nü Was hét gevecht tot ikartj Iriemand vlóbd of kótfdè Voorwaarts t&ingen^ dk ftoM'^eribehldd ;g5i^e pl^ts, of viel. • Eiiidétijk 'daalde de n^cht die' de (Irijdendeti Ibheiddê. Vïn' beideltantèi Wordt tot?dén aftbgt geroepen j-wchtóndtf vervoegen zich ^ fefijg^ oih Digitized by Google C I»4 ) htinoc hÊoicttü ^ en allfogs venniiidert hfc g&* woelvaadenO^. CveDzeervermoekl engeceis-* terd trokken beide de legers terug, bet eene mar den voet der bergm , bet andere over de rivier; — üy laten de kampplaats opg^oopc mee dooden; langzaam verzwelgc de aardt bet bloed der verflagenen» S lo^ Aan den oveigeftelden oeverdc»* rivier üo^ gen zich de benden van ram neder , en wierpen zij zich ter aarde. — Gelijk een heer van trekvo» gels dat 9 over de zee van verre gewesten gekomen 9 vermoeid van de vlugt, zich aan den bereikten oever neder laat, door bet ge« ruisch hunner vleugelen , voor een^ oogen- blikken, bet luide buMeren der brar<ditig ver- dooft, en de gieveder4e bewoners der uitge^ flrekte wouden, die het ftrand bezoomen, yerfchrikt; ook zoodanig klonk het geraas der zich legerende krijgers , die vermoeid van den fchrikkelijk dooügebiagten dag , met drift eei» Digitized by Google ( las ) eene plaats zochten om uit te rosten em om hunne wonden te verbinden. , Weldra glimmen van alle zigden de vuren cot op eenen onafzienbaren afnand;^— dlc be- feidt zich het maaU Eenigen ontbinden dé paarden van de wagens en geven ze ge^ Jkookte Colloe (*) en gras-; anderen baden zich in den verkodenden ftrwm en reim*gen zich van ftof en' zweet ; de Cornacks plegen de elefanten, verbinden, de gewonde dieren^ en geven dezelve hartfterkende bollen van Masfal (!)• . Zï} die zich met vleeschfpijfen voeden , als daar zijn de Malijers , de CalloC" riis en de bewoners der P^jp^r- eilanden ^ ilagten^ bakken en fteken het lillende vleesch aan fpeten; deze zitten afgefcheiden van de overigen, die eenen aflchrik voor bloed en dierlijk voedfel hebben, en zich alleen met Trui:hten, gtanen en planten verzacfigen. In ; naau» CO Sene focMrt van kleine boenen, die men het paard uit eenen aan z{jnen kop gebondenen zak doet etoi. (tv Deze bollen beftaan uit meel , kurkuma» botert «yen 9 peper en andere dtooferyen» Digitized by Google paaujiva kringen zitten zij om de viiren «i eten de korrelige rijst; van de gcoene bladra of uit de glimmende bekkens; fommigen flurpan de kleverige: Canjé^ of verzadigen zich met de gele Tinne of bruine Natsjinif {^)i enigen zuchten en klagen van ^de^ finart hunner wonden; anderen, droevig wegent het verlies van eenen brofeder-, eenen zoo^ of vriepd ^^ laten treurig bet hoofd hangen ; velen fpreken Inide van hunne daden en va^ }iet i^ntal vijandeii, dat zij- neder hebben gevelcL De benden van hanobmaan vooral^ waren lui^chtig ; hunne krijfchende ftem» men verheffen zich boven , alle atlderéh » en inderdaad, zij konden zich beroemen van het langst ftand gehouden, en flechts voor eenè onweérflaanbaré overmagt gebukt te heb* ben*. ' Maar ram,. die ongelukkige held, jbad in* cusfchen de voomaamlle hoofden des legers in zijne uitgeftrekte tent doen bijeenkomen» .. ; S^iU • *. ,' *^. ' C*) Tinne en Natsjinie , beide eene (oott van ge? meen graan , dat door de arme Indianen , en ook i^ 4)ddn v«a hofageÉ-soöod; veel wojrdc' gebriiSt. 'Heci^er lijkt eenigzins naar onze giercc^ Digitized by Google Srïlzvt^gende zetteden A] zkh 'rteéét öp da necgevlöcfatene mauen ^ meest alten tnet kom* mer en knagende droefheid bdaden* Nadat oan elk de tetel eaOfta aan^boden was geworden, heerschce er eene diepe ftilce* Toen veriiief ram zijne ftem en zeide: »^ Hoelang, o dapperenl zult gif bef ftof eten? ^ boe lang zulc gl^ uwe barren mee beide ^, banden vastbonden? Wa^cbt en reinigt u i^ van bet dijk der fmart. Het h waar, duia* ,, ter is bet veld des gevechts, en de dorsi* fy tige a^urde drenkt bet bloed onzer broe- it ders, docb buane zielen zijn in den Faï* I, cofufa (*) opgenomen , .en zollen de groo- ts teireizè niet weder doen, noch de Baboem - ' „ van (♦) Faïconda of Maha Sorgo is de opperde hemel der Hindou Zij die door bunne goede werken en deugdbetrachting in denzelven ^ opgenomen worden , zien het aangezigt van God, en zijn voor eeuwig be- vrijd van verdere transmigratién in deze of gene hgl chamen Vin menlbheil of diei^n op de verfchillendA Baè^ens (wtrelden) , waaruit zU denken dac het heelsj is zamengelleld. Men zie over die onderwerp uitvoe- riger pag. 