Maleisch-Nederlandsch woordenboek
dj^mpauf (minder goed s^m- pan^}, slaalsie-draagsloel; dj. p^r- gam bög9, z. bog?. djfiupoet, zooveel als men tus- schen de punten van den duim enz. kan nemen; mendjempoet, mei de punten van den duim en de voorsle of ook twee andere vingers nemen; voegnetnen; beleefdelijk uil- noodigen; afhalen; inhalen; onlleenen uil geschriften of gezegden (z. tj^kkoet); ter- dj^mpoet (dari pada gadjarah malajoe), ontleend {aan de sjadjarah malajoe); djem- pfttan, wat met de punten van den duim enz. genomen enz. is; wie of wat beleefd uitge- noodigd moet worden; dJempoet-S, oliehoek. ... dj^mpoer, vermoeid van het gaan, — I. djoemperit, batav. (uit 't bal., T.), voorover bukken en met het hoofd tusschen de beenen doorkijken; in een* hoek gedoken. — [B.]. «II. (jav., T.),. kleine, wilde, heete spaansche peper. — [R.]. djampoek (volgens een arab.- mal W. d. b. is c:..^aa^ ^^^ = ar. jt^ , T.) , naam eener soort van uil. — [C.]; djompolL, naam eener soort van groole nachtuilen. — [L. bew.]. Vp ^^>^ dfanipal, goudgewicht = V4 bong- kal of tahil; V2 reaal (z. rêjal); gulden; ropij; 120 duiten. djempol, batav., uit 't jav., duim. — [T.]. 31* •• »". Jik». 464 djoempoel , naam van een' eetba- ren zoul^;vater-visch , die op den tamoeV gelijkt, maar grooter is. ^ r*ii£.^\iLf^^ (UompflanfaD, schommel; wipplank. — [R.]. H- ^ft -É-^*^ djimpo (jav. dj om po, T.), oud, afgeleefd en onbehvaam tot eenig werk. — [R.]. ^ / _ p -i- ^*^ 4|Ai»pe batav. (soend.), een gebed opzeggen. — [B.]. — z. djampi. ^ / __p -É- ^>- 4I^P^1 f ^^'^ v^^ *^^^ '^ ^^^ hand te dragen (vgl. jav. djim- pe, T.). — [R.]. ^ ^ _ ^ f^ djf mal^ , zich bekrimpen uit be- hoe f te. — [R.]. ^•«j^L^fJ^ djfmakyan, naam van een' heester, welks vrucht sterk laxeert en, in eene zekere hoeveelheid ge- noten, doodelijk is. Het water van de jonge kokosnoot stopt den stoelgang onmiddelijk, zoo de genoten hoeveelheid niet te groot is. y^^*^ I. en lU»-, in de arithm.: optel- ling; kabel. IL, plur. van • o » y c 9 -» I (mal. djoemlah), plur. lU?-, som; het geheel; in de gramm. volzin; zinsnede; voorstel; La^j) i-i^^, volzin, waarin het attribuut een nomen en bel verbum uitgelaten is, bv. kóêd? itoe bagoes; ^u^ ^-W*» volzin, waarin het attribuut door eeu verbum uitgedmkt wordt; m^DdJoemlahlifDi tot eene som of een ge- heel maken; optellen (arithm.). , djeminin of d^mlDin, batav^ geen notitie van iemand (of iels) nemen, hem aan zijn lot overlaten. — [H.]. 'j •• • .. • djoemantarfty jav., de hemel; het firmament. — [C.]. djoemautan (vgl. jav. djoe- m mant^n, T.), kostbare diamant. djemft} geene neiging, lust of trek meer tot iets gevoelende; een* afkeer van iets gevoelende; zat; moede [door vol- doende of meer dan voldoende herhaling]; dj. akan daging ró89, geen' trek meer naar hertevleesch hebben; dj. akoe m^Iihat itoe; ik beti moede, dai te zien. 4lfmftdjoe, karwei; soorten: dj. djaw»; ^jLi^ ^. djemftwaSi van het gezicht of de handen besmeerd; bestreken; vol, in dien zin (z. g^lóêmang); m^n^f- mSwask^n, besmeeren; bestrijken. ^ 9 C A plur. van dj^mah) te eeniger tijd; eenmaal (in dien zin). — z. k^laV» 9 Q 9 djoemhftr, best en voornaamst gedeelte van iets, ook van de JJ^^^ < #» 485 u^ menscben, en daaronder verstaan de ma- leiers: de godgeleerden, rechtsgeleerden in priesters (vgl. jav. djamhoer, T.). il ^^nft ^1 r plur. h}^^» verzameld; menigte; ^ hoop; leger. y^ ^  voorgaande, nom pr. f. djan, z. dj^ngan. djoen, jav., lampetkan. — [C.]; pol z. J^ (T). itf , daemonen; geniussen; geesten [goede of booze]; volgens het geloof zijn er moehammedaansche en heidensche. plur. van ^j^U-. y y L ^V, 1 ^s^ . plur. ijJ^i, als woord van hoffelijkheid of eerbied majesteit; hoogheid; excellentie, heerlijkheid (titel) en dergelijke. * i!>oV>L^ (z- h^> T.), in mandi dj., djinabat, batav., baden na den bijslaap. — [B.]. y ^ gvJL:^ plur. van ^U-. «ft , het door zaaduitstorting bevlekt jsi/'n; bevlekHing door zaaduitstor- ting; ongehoorzaamheid; d^ngngan nijah dj., met opzettelijke ongehoorzaamheid. C^y .w ^ plur. van Juo^. y 9 plur. van ^^^. z- u».) en ^ssod^T, / y , plur. ^u»*i en h^sj^^i, artn (lichaamsdeel); oksel; vleugel van vogels, insecten enz.; vin van visscheu; vleugel van eene krijgsbende ; uitstek van een huis; halssnoer, van paarien en dergelijke. y y y V -» «• 25 VO^:^ en ïjU?-, plur. wUa-» ^Ü*' ^^* baar, met een lijk er op; lijk- staatsie; doode; lijkplechtigheden, dj^nang^, een ver scheurefui dier, vermoedelijk tot de tijgersoort behoorend. (Ts.). — [R.]. 4|f nan^u , naam eener soort van vlieg, die de padie vernielt, (vgl. ^ VJ^^djinaka, kluchtig; boertig; drollig; grappig; aardig; dartel; m^ndjina- ka» zich kluchtig enz. aanstellen. y y Xl^s^ I., het nacht voorden; donkere nacht. II. en ^^ plur. van *-V. ,..\je^ I. plur. van ^. \ IL, z. ujU»- II- 3^ 486 A viAafe djinawi , lang, recht zwaard, voorn, in Atjeh in gebruik. * loVJo^ plur. van 1|U»^. •• • y y y t> ^ •• L plur. van u.^^* II. plur. van ujy^. y y * y , plur. c^bU»., misdaad; mis^ drijf; onrecht; zofide [inz. jegens en persoon]; lichamelijke mishandeling; boekoem dj., de crimineele wet. y y >» ^ *• ijjVJLp^ plur. van Sjl^- c y ^o t JL^^ (mal djauab), plur. ^y^ , s->^f en l-^Uj». , grooter en beier gedeelte van iets; helft; zijde; flank; gewest. 9 9 Ai^ djoenoeb, plur. u^UaLf, vreemde; gast; door zaadstorting bevlekte of daan'door onreine. cw c y •• • • i/ (spr. dj am bij ah) pers.^ breede, kromme dolk. • ^ l^s^ (mal. djannah), plur. ^;U^ of ^;U». en i^L>\j^, boomgaard; paradijs» UI ^ JL^N^. plur. ^J^, bedekking; wapen ter afwering; groot schild; djoennatan, allerhande wapenen. Q \ y %*y ^ ff^V^'Sr djantaan, z. djïlab. //^V y^/s^ (verb. van djatajoe, naam van eeu reusachtigen vogel, waarover men leze de bikajat s^ri Rama, T.) fUintaJoe, naam van een' fabelacbtigen vo» gel, die zeer naar regen en dauw verlaDgt, •t • •« • djantoer (jav., T.}, tooveren; goochelen; bezweeren. — [R-J- (of )JjJ^) dj^ntora — skr. j an tr a — rad.; wiel; raderwerk; dj. moelijk, naam van eeu' scboonen boom, welks bla- deren, wanneer er de wind in blaast, snorren als een spinnewiel en ook in de geneeskunde gebruikt worden. ^ /^^^V djontor, batav. (soend.), ruige ver- hevenheid; uitslag. — [B.]; d|oeo- toer, heet en gezwollen, zooals de lippra bij bet eten van betel met te veel kalk^ of na het vallen op de lippen. — [R.]. •• • •H- djonterot, batav. (jav., T.), lokaas. — [B.]. djonteron;, orde in woorden en daden. -^ [R.]. .«• •• • .*• •• • djantang;, w. sum., Ujmerig; kle- verig. — [N.]. djantoeng, het hart, gew. het licha- melijke; dj. pisang of alleen djan- toeng, dus de djantoeng bij uitnemend- heid, d. i. de hartvormige, op verschillende wijze eetbare punt van de pisangbloem die steeds blijft voortbloeien^ wamieer de vrucht \ *••• 487 Z^ zich reeds lang gevormd heeft; g&\^ dj., hartvormige suiker, d. i. broodsuiker; sq- pQrti dj. dibakar, als een geroosterd pisang-hart, d. i. dondei^paars. •% •• • djoentoeng*, wreedmoedig^ zonder hel te laten blijken; innerlijk kwaad- aardig, — [R.]. -H- •• • djantoek, batav. (bal, T.), vooruitspringend y vooruitstekend, van het voorhoofd. — [B. en H.]. ^ •• • djentik, een inlandsch spel^ eene soort van paletspel^ waar- bij men met een' bamboes elkander een stuk hout of bamboes moet toewerpen. — [R.]. #• • ^ Sw'j^l^v^ djentik, knip met een' vinger; vingergreep tusschen duim en een' van de vingers; niendjenttki knippen met een' vinger; vatten tusschen duim en een van de vingers; doen een' sprong y zooals bv. eene vloo, sprinkhaan, enz.; dJentik-2, naam van een' boom, met eetbare vruchten, zoo genoemd, omdat men, wanneer men de vruchten wil eten, er tegen knipt, als wanneer zij openspringen. , djintik-2, mae/e van de muskiet. ^/ Vaa2^ djentil, batav., mei den vinger tegen iets knippen, — [H.]. -^/ KAX!2ihk djintal, schier onzichtbaar zijn; nimmer uitgaan, — [R.]. djantan, mannetje van alle levende wezens (meer geslacht aanwijzend, dan laki-2); berdjautan, van vrouwelijke dieren een mannetje hebben; paren, gepaard zijn; m^ndjantani, van mannelijke schep- selen, voorn, diereu, dekken, bespringen, treden en dergelijke. djiutan, naam eener soort van komijn, waarvan 2 variëteiten: póc- teh, vuil, hitam, zwart. •• djanti, soort van indigo. — [R.]. , mendjoeutai 9 van de beenen van iemand los naar betieden hangen, beieren; dübdoek berdjoentai, zitten met los nederhangende beenen. I^v^ djandji, verbond; verbindtenis; ver- drag; verding; afspraak; overeenkomst; belofte, toezeggifig; bepaalde tijd; termijn; vervaltijd; mendjandji, beter berdjandji, zich verbinden; afspreken; overeenkomen; zich verbinden; beloven; toezeggen; bedingen; mdrilah kila b^rdjandji, kom, laten wij ons {wederkeerig) verbinden; dj. dcewa ta- hoe u, eene afspraak voor twee jaren; m^njampaik^n dj., zijne belofte vervullen; m ? m e g g a ng dj., zijne belofte houden; m q ug- obahk^n dj., zijne belofte verbreken; söêdah sampai djandjlnj(7, ^i/Vi bepaalde levenstijd was daar; akoe minta dj. s^pöêloh bari, ik verzoek om een* termijn, d. i. een uitstel Jlaua. 488 A • J tan tien dagen; itöèlah japg didjandji, dat is het wat beloofd is; p^rdJaDdJiJan, beloving; toezegging; beding. dj^ndjala (en tj^ntjala) — skr. tjantjala — , los van tong; veel praats hebbende; hier zóó en elders anders pratend; dJandJAIaaD, losheid van tong; veel praats. ivx^jS^Va^^ djondjot, een afgetrokken ge- deelle van eene in elkander gestreupelde losse zelfstandigheid; vlok; mendjondjot, dingen, die min of meer in el- kander gestreupeld zijn, zooals bv. liooi^ ka- toen, fljn gekerfde tabak, uit elkander trekken. -H ^j^/vSï^Va^ 4|ti>djit, op de teenen loopen; loopen zonder gehoord te wor- den. — [R.]. M^AlSiXA^^f m^ndjendjet, trekken aan iets, bv. aan het oor; uitrekken , bv. een stak leer. dJanAJar, rij {i. dj è dj a r , T.). — [L.]. d|andjaii|r, men., = tangga (T.); dj. karang, hardsteenen trappen; fig.: de trappen der gerecht zaal; saban (brabbellaal, T.) hari dija (brabbel- taal, T.) najiV dj. k., hij verschijnt eiken dag voor den rechter. — [N.]. , tc^pai djandjing;, men., zekere groote eekhorensoort (T.). djoendjaiir, z. djoeng II. I., m^n^oeiMyoeiq^) op of boven het hoofd brengen; op hei hoofd zeilen; op of boven het ' hoofd dragen; een bevel, eene uitspraak, eene gift en dergelijke, zooveel als in eerbied ontvangen; iiifiid|oeildJoeil|f dftlii aan den regeerenden vorst hulde bewijzen bij feeste- lijke gelegenheden, eigenlijk door een' der voeten op hei hoofd te plaatsen , doch gew. door de knieën van den vorst met beide handen aan te vatten en daarna eene s^m- bah te maken; djoendjc^ni^o , wat op of boven het hoofd gebracht enz. is of moet worden; voorwerp van eerbied; lieer; gebie- der, vorst. II., staak, langs welke de sireh en peper opgroeit, doorgaans 5 hast^ hoog; van daan hoogte van 5 liasta. I. djindjamf, bestuurder; op^ perste, hoofd [ook van geesten]: pleegvader o f pleegmoeder van geesten; geesten- bezweerder; waarzegger; zwartekunstenaar; pythonisse. — Om in den toestand van gees- tenbezweerder enz. te komen, moet men zich in extase brengen; m^ndjindjaiig;, besturen; hoofd zijn van iets; geesten plegen ^ hou- den; dj. ra dj 9, geestenbezweerders enz., die de vorst voor zijn pleisier houdt; waar- zeggers (rechter en linker, of oude en jonge) , die den vorst, inz. op zijne tochten^ ver- gezellen en door hem geraadpleegd worden. A • 489 ij^ II. (men.: dj^ndjaug, T.), van den hals lang; slank (vgl. jav. djandjang, T.); bóê- roeng dj., naam eener soort van kraanvogel. ■^ ^ wsnl^s^ djindjinif of djindjin, op de leenen gaan. — [L.]. c a£^, nifDdJendJengTy ^^l ^^'<^ A^^cf oplichten, •doch niet boven den horizontaal uitgestrekten arm, zooals bv. een zak geld, om te gissen , hoe zwaar hij is, een kind bij een' arm, een' hond bij een' poot of den staart; lajar m^ndjen- djeng;, het zeil steekt zijne schooien omhoog, hetzij dat het zeil te kort is, of dat de schooten gevierd zijn. ^ KmS^vJL^ djeDdjal, sing., tusschenval, inz. onaangenaam, hinderlijk. -K^ .^^^^n.l^N^ d| andjan, anders gezegd pas- soet, een visch met twee poo- ten, die zich in den modder ophoudt. — [L.]. ^^•wSAaT:^ djindjin, z. djindjiug. •• • JC!L^ djanda) vrouw, die door bijslaap met een' man of een mannelijk dier (dus niet door onanie of lesbische liefde) haar maagdom verloren heeft; de verlaten echtge- noot, hetzij door den dood van den andere, of door scheiding; weduwe; weduwnaar (z. baloe). * LHJCVaI^ djindit, knip voor den neus. — [C.]. \cXa^^ (of l;"^) djfndera, z. tj^nd^r^. ^ /jgajcXJe^ djindarea, pook. — [L.]. J \ JlO^ djeiidfral — verb. europ. — , generaal. ^ LJ cXJow djindi^t, z. jjJ:. jcXaC^ djendol, van het voorhoofd voor- uitstekend; gewelfd, verheven; van eene vlakte hobbelig; van een juweel niet zuiver glad. — * dJ^ndol, batav., buil; ber- djendol, bultig; dik; uitpuilend. — [B.]; b^Jfndöl van H voorhoofd gezwolleti, ten gevolge bv. van een slag met de knokkels er tegen, ook van int^n, die nog niet glad geslepen is; erger dan bintoel. — [H.]. •X- . Jc\^^^ djindol, achterhoofd (jav. dj^n- dil/T.). — [L.]. ^ wVl^v^ djandon, aardig keuvelen. — [R.]. ^ / C cXa!^^ djandi, naam van een bijzonder soort van slangen. — [L. bew.]. uu c 5 / (mal. djoendi), krijgsman; inz. cavalenst. c>. venster. ■^ f ïHv\'^ fl?DfS, jav., vuil; smeerig. — [C.]. i i ( m*^*^ (™^- djinis), plur. ^/«y^ en (^\j^), geslacht (ook gramm.); soort; stam; slag (mal. verb. is dj^nis); A* C^ 490 yi («1 d ^ >C « » O yTiJ ) ^/o». , hei mannelijk geslachi (gramm.); v^^j^J) (^iJi»-9 Ael vrouwelijk geslacht (gramm.) ; v^ J*M4i ) f/o»- » Ae/ tweeslachtig geslacht (gramm.);- dj. laki-2, het mannelijk geslachi; rOêp9-2 dj.^ veelsoortig: allerlei; sfdj^nis^ hetzelfde geslacht enz., van het' zelfde geslacht enz. .'. • djf nnanirt stijl op een' legger (bouwk.); onderhoofd, onmiddelijk onder den ba tin en diens plaatsvervanger en boven den djóèroe k^rah; toezietier; opziener; onderofficier: adjudant; dj. pin toe, deur* stijl; mendjfnnani^, als dj. besturen; het toezicht over iets hebben; naar iets kijken , in dien zin; peqdj^nnaiiif, wie toezicht beeft over iets enz.; toeziener; opziener; — « dj^djfnnfiiif , batav. (bal. zijposlen van een deur of poort, T.), bamboestijlen van een beschot. — [B.]. .'# • djanamf en djiiiaiig:, verf. — [L. bew.}; denkelijk men. uitspraak van C> (T.)- 4|eniia^9 onbepaalde fcorte lijdruim- te, langer, dan de djcëroes; voorts: oogenblik; wijl; poos [onbepaald]; dj. pan - djang, eene lange dj., eene goede poos; dj. pan dak 9 korte dj., eene kleine poos. y 9 Zi i plur. van ^u»>. 4|fnA (bal. en jav. soort van ioeba, T.), naam van een' boom, -welks bast en wortel bedwelmend zijn en zeer geschikt om visschen te bedwelmen* — [R.]. j t^^^^ djauoewarl, verb. ned.^ JanuarL 5 / , plur. L^^U»., zuidevoind; sui- den. 9 9 C<r plur. van ^^^ > 9 / (mal. djan(Bbi)> zuidelijk; van het zuiden; van den wind of den dag zeei' heet; brandend; zeer heeie wind; zeer heete dag. tliO,_ > O^ ,*p s^y^ djanftdin, verb. van ^^^^^^y 9 9 plur. van \^/^ ^ • , hel bezeten zijn van een' geest en daardoor krankzinnig en razend; bezetenheid; krankzinnigheid; razernij; geestverrukking, geestvervoering. djfnoli, verzadigd, hetzij van spijs of wat anders; verzadigdheid. IW SU r/^ (mal. djinni), tol de daemonen enz. behoorend; daemon. 3«» 491 ) ItfW a£^ (mal. djinnijah), fèin. van het i3.; /ee. C / •• X 9 pers. 9 mnde (plant); gierü. I. dJAway bijzonder $ooTi van hengel; mfDdjAwa, mei zoo'n Aeit^a/ vangen. n. (en djöBgv), adv., uiigezonderd; alleen; slechts; ook; insgelijks; desgelijks; eveneens; zelfs; juist; niet anders dan; ja (bekrach- tigend); zeker; toch; evenwel; soms dient het alleen, om nadruk te leggen op het woord , waarop het volgt. Moet, na een subst., soms door zelf vertaald worden; ito e dj., datzelfde (bij uitsluiting van iets anders); laki-2 dj., alleen mannen, ja, hij is een man; zeker is hij een man; ad^ dj., er is; er is ook; b^gitoedj., even zoo; desgelijks; sam^ dj., juist hetzelfde; om het even; eenerlei; doenja ini tijadadj. k^kkal AAsLUJ^fdeze wereld is toch niet eeuwigdurend; s^p^rti ana^ radJ9-2 dj. rdbpanja, hij zag er uit niet anders (zelfs als) een vorstentelg; tijad^ dj., toch niet; neen; voorzeker; tijad^ dj. banjaV» veel juist niet; allab dj. b^rtjinta akan dakoe. God (met nadruk) trekt zich mijner aan; tjand^ra barangs^dïkit dj. pon, zelfs het minste geschil niet; djangan di tj^ritak^n k^pada s^örang dj. pon, vertel hel aan geen enkel mensch. Sommigen vermeenen een verschil te zien tusschen C> «»- en %A- en kennen aan het eerste ^J slechts het begrip eener bijvoeging, d. i.. van ook; toe. Dit verschil is echter geheel willekeurig en nog lang niet genoeg geves- tigd, om het als taalregel te kunnen aanne- men. Hen zal echter gewoonlijk^ gebruikt vinden in verbinding met ^^y pon (c;^ t^) en vóór het sluitende édanj^ (djoewa schijnt de men. uitspraak te zijn van djoega, dat in dien tongval slechts in schrift gebezigd wordt; van 't uitvallen van een g nog een voorbeeld in v^U of in 't Noorden pói, in plaats van p^rgi, T.). \}^^^. plur. ^^)> antwoord; men- djawab, antwoorden (antwoord geven); antwoorden (ten antwoord geven); beantwoorden. • • 2$ (3)3^ djoewadah — pers. «j!^: (ar. i^)^j) en d)^j — mondbehoeften. mz. voor eene reis. ) ^^^ I. djoewara en badjangr djoewara, naam van den god der hanenge- vechten en van daar: persoon, die, bij de hanengevechten, den haan in de handen houdt en tegen den anderen haan aanhitst (z. djoewani en djoewandaug). IL. naam van een' eetbaren zoetwaterviscb. s y y <*i ^ ^y^^^ plur. van *J;U-. ■x- /C tW^ djoewari, voor \sj^f^^ —- [L. bew.]. ^ ^ 492 / / ,) cfb^y hti doorgaan door eene plaats; doorgang: overgang, \)^^, plur. van |»jU. y y JOo ) A^s^ |»lur. van li^^U.. y / 1^^^ ])lur. van ^U.. ^W^ djoewüii en bftdjanr djoewani, naam van den geluk aanbrengenden god der dobbelspelen , inz. der banenge- vechten (z. djoewar^ en djoewandang). S) ^^N^ plur, van L-.^l^. -x^L';jjW^s^ djawiwoet (jav., T.), soort van gierst 9 die als voeder aan vogels gegeven wordt. — [R.]. y5 )4^ plur. van yt^^ --^ •** y y Lj)4^ plur. van ^^f* -^ ' •.^* iljftboer (en dcêboer) verb. van I. djftboeiig;, eene bedekking of een scherm; hei gewelfde dek boven op een vaartuig , dat op mal. vaar- tuigen meestal van bamboe is (vgl. dj^rdê- boeng, T.). -- [L. bew.]. djoboiq^, batav. (soend., T.), hoer; slet. — [B.]. *—^* * -^- iQftbiD (vgl. öbin, T.), gthak- ken vloersteen. d|ftbah uitspraak van «^ * d|ftta en JMa — skr. ajoeta, tienduizendtal — , millioenlal; sedfft- ta, een millioen; d^lapan djdèta, achi millioen; b^rdJAta, uit millioenen besiaan. «• djoewety batav. uit 't bal. of jav. , zekere zv^arte zuur zamen trek- kende vrucht. — [T.]. ^IStoSy batav. (jav.^ T.), siom" pen, duwen met de vuist. — [B.]. I. djftdja en djAdJah, z. adjöêdja. * IL, den grond met het lood peilen (z. döêga). — [L. bew.]. I., mendjftdjoet, trekken aan iets , zooals bv. een visch aan de lijn^ of iemand aan de koord eener bel. «II., w. sum., uitpluizen (vgl. jav., en djondjot, T.). — [N.]. ^ ^^N^ ^^s^ dj Adjoer, redjangsch, een woord van de huwelijkswetten der vol- ken van Sumatra, het geld dat aan de ouders van de bruid betaald wordt. — [M.]. ^ '^ ^s^ A^s^ d|ftd|oeil|f9 ifi doeken winden^ nam. een kind. — z. b^bbaL — [L. bew.]. ^ JC^ é£^ djftdjal (beter: dj^ddjal), dal ergens voor stuit ^ staan blij/ï, niet door kan. — [L.]. J?-^ 4d3 *ji^ cK dJSdjolf wat boven de oppervlak- te van iets (inz. van water) uitsteekt; voorts: paalheg; paalwerk; staket- sel; palissaden [iiiz. in water]; mendlödjol, boven de oppervlakte van iets uitsteken^ zooals bv. een paal boven water, de tepel boven de borst; zich er boven verheffen ^ zooals bv. de borsten van een aankomend meisje of eene licbaamsvrucbt door een' stoot tegen den buik der moeder; een' bevrucbten buik doen zich boven de oppervlakte verheffen van de kloppende lichaamsvrucht; rivieren enz. door dj. versperren. djsdjali) z. djcêdj^ (z. a.). 9 mfndjMJohy onafgebroken aan- Jiomen^ zooals bv. schepen in een' haven, regen en dergelijke. -X- djóèdjoeli, uitgieten. — [C.]. 9 m^ndlAdJai, op een* afstand bestoken f bv. met kogels, pijlen, werpspiesen en dergelijke. o/ > f en »3^3»- 9 het in weldoen overwinnen; overwinning in weldoen. djftdoe (Tamil. djodoe, T.) en djft- doeh) wat voor elkander bestemd is; weerga; gade; paar; koppel; pfrdj<èdftan, weerga; gade. , milddadigheid; edelmoedigheid. , mendjCiBdl, dobbelen; spelen met dobbelsfeenen, kaarten enz.; grof spelen; spelen van kansspelen; mfndjoédi- kfu, met iets dobbelen; verdobbelen; p^n- djddly wie dobbelt enz.; dobbelaar; speler; tempat p^rdjédian en pfFdJéd^an, plaats waar gedobbeld wordt. ^ C J^^ ft*"^ djoedes, batav., toekaug pit^nah, een stokebrand, lasteraar, ook van iemand, die vuile taal uitslaat; misschien verbastering van Judas. Ook wordt iemand, die zich, zonder er iets tegen te doen, hoorntjes op 't hoofd « Iaat zetten, zoo genoemd. -• [E]; R. van 'Eijsinga en Lukardie: djoedas, valsch. — [T.]. -X- aL> ^^^ djodo, batav., is ook: geluk. — [B.]. I. djftdahi nom. pr. fem. w t ïl., verb. van 3i3^. 2$i3 ^^s^ djftdoh) z. djoêdoe. w (mal. djóêdl), naam van de bergen, ten noorden van Hesopo- tamië, op welke, volgens liet geloof der Hoehammedanen, de ark van Noach vast raakte. I. djftra, soek., buiging; reverentie; plichtpleging. II., iemand bedreven in hanengevechten (z, djoewara, T.); doortrapte dief. — [C.]. 'jy^ 4Ó4 Ö^ I. fQoewar) men.» soort van ijzer- hout, dat wel eeus in kofiijtuinen voor schaduw geplant wordt (bat. djijor), cassia florida? — [T.]. • IL, djoewarftD, een 6009 van hout; een slrikboog in eene val; het kromme hout, waaraan de boog vast is; ook eene hengel^ roede, anders ook Jjli" ^:;^^ genaamd. — z. cJi^*-. — [li. bew.], I. djftroe, wie over iets gesteld is; aan wien iets als vast bedrijf opge- dragen is; hoofd, inz. de djffiroe k^rah, ambtenaar onder den ba tin, inz. voor het bijeenroepen van diens onderhoorigen voor eenig werk; dj. tinggi, aan wien het toe- zicht over zeil en treil opgedragen is ; boots- man; dj. töêlis^ schrijver; dj. baha&9, tolk; dj. koentji, sleutelbewaarder; dj. pëtaV^ ruimbewaarder; dj. batoe, onder- officier aan boord, die op de klippen te letten en op het anker te passen heeft; dj. móêdi, in plaats van dj. k^móê- di, stuurman, onderofficier boven den dj. ba toe; ook: de man aan 't roer. Hier is op te merken^ dat de smst. met dj. hunne verdubbelingen maken door alleen dj. te verdubbelen; bv. dJGêroe-2 tóêlis, enz. II. (vgl. bat. doeroe, T.), pfndJAroe, hoek van eene ruimte, bv. van eene kamer. itlll., de staken in eene omheining. — [G.]. (Qarlt (jav., oorlog): pfo- djftrlty krijgsman; soldaat; en, omdat de soldatei^ van den vorst Tan Hadja Pahit, die Singapoera veroverd had, den eigendom der overwonnen Ifaleiers niet erg respecteerden, ook: plunderaar: roover; openlijke dief; mfiMQ^rity plun- deren; rooven; openlijk stelen; ^^ëbntMn, Mrat geplunderd enz. is; goed door plun- dering verkregen. y yy TS S ^^'^ (mal* djawarah), plur van^U-. / Mè ) ft*"^ I.^ meiidJöêroeSy met geweld voorttrekken, zooals bv. een' arrestant; voortsleepen; voortsleuren. IL, onbepaalde korte tijdruimte, korter dan dj^nnaV» voorts oogenblik; wijl; poos [onbepaald]; dj. pandjang, lange Aj. (lang is weder geheel onbepaald); eene goede poos; dj. pandaV^ eene korte dj. (kort is weder geheel onbepaald); eene kleine poos; een poosje; een wijlt je. *\\\., rechte lijn; reeks, rij; langs; rechtuit; zonder zich op te houden. — [R.]; batav., koers; richting. — [C.]; djoerftsaDf in de richting van, of naar. — [B.]. *IV. (z. djiroes, T.), bewaieren; be- sproeien. — [C.]. I. djftran; (vgl. tjösrang en z. djorang), openingen; kreeken; doorgangen. — [M.]. öy^ 4dB ) > o^ ^J^ «II., m^ndjoerang^, batav., van een vaartuig over de eene zijde hangen (mi- ring), van een schuit onder een schuinschet^ hoek naar beneden. — [H.]. •_ djArongr, schuins (op zijn hoeken of in zijn diagonaal) [overhoeks] ^ •% meien. — [L.]. •)(• a \ ft<>^ ^i^i^QtT) batav., uit 't jav.» de ^ natuurlijke schijf of afdeeling van een vrucht. — [T^; djoeriiig;an9 schei- ding in U haar. — [B.]. I. djoramf (en tjörang), ravijn; bergkloof; nauwe doorgang (z. ta- hang). * IL, eene (olcbel, zeker vischnet^ anders genaamd tjan en pentor. — [L. bew.]. o 1 f|^s^ I. djoromf , ovale beteldoos van me- ^ taal. Als de d|oroiq^ van liout is, wordt dit uitdrukkelijk vermeld (dj. kajoe). IL, al wat uitsteekt, inz. aan gebouwen; sloep; pui. — [R. A.]. *III.^ soek., padiêschuur (oud-jav. doe- roeng, T.). «IV., b^rdjoronp, men., in een rei (T.). c 1 ft^^s^ djöreng;, klein stuk van den rand ^ of een* hoek van iets, bv. van een* koek» een stuk land; m^ndjoreiijp, afsnijden van iets, bv. van papier. I. djörok) batav., vuil. — [B.]. «II. (jav. djorog, T.), djorokin, batav.^ iemaad een duw geven, om hem bv. in *t water te doen vallen. — [H.]. I. d|ftran, roede; veerkrachtige slafy aan het eene einde waarvan iels bevestigd wordt, om in beweging ge- bracht te worden; van sommige vallen de veer; van eene blijde de lepel; van eene put de zwengel (vgl. djoewaran en bal. dj o wan , lange stok. met 'n mesje boven aan, om bloemen van den boom te halen, T.). # II., loebehooren; toevoegsel. — [C.]. ^7S dJArah (z. djöêra I, T.), batav., nijgen, eene dienaresse maken. — [B.]. *» djAroeh, jav., stroop. — [C.]. L djftrai, bundel van naar beneden hangende draden, repen, krullen enz.; voorts een classificeerend woord,, vergezellende het telwoord, dat een aantal van de omschreven of derge- lijke voorwerpen uitdrukt; mendjftraiy uit een punt in menigte los naar beneden hangen, zooals bv. de franjes van een' kwast. «II., w. sum., deel; gedeelte. — [N.]. )\ a£^> in h^tf de tweelingen (teeken van den dierenriem); de Orion (sterre- beeld). £^ 4d6 M Q 4^^» bfrd|ftwaii|f, eene aanvallende ^^ houding tegen elkander aannemen: tegenover ellcander staan ^ om te vechten; zich van voren oplichten ^ om daarna met eene vaart op de tegenpartij neder te vallen, zooals bv. de bokken; tegen el- kander inloopen ook yan vaartuigen; djft- wang^-S, plaats boven de neb van een vaartuig^ waar twee a drie man kunnen slapen 9 soort van galjoen, gevormd door eene breede dwarsplank over de uiteinden van de versierselen (dan dan) van som- mige mal. vaartuigen, zoo genoemd, om- dat zHj, bij een' aanval, bet eerst met * het vijandig vaartuig in aanraking komt; Vy en dan ook Ifndjftwang^) naam van een' boom, zoo genoemd, omdat zijne bladeren, waarin soms eene tooverformule gegriffeld is, buiten de huisdeur gehangen worden, om tegen een aankomend onheil te vechten^ d. i. het af te weeren van de bladeren waaiers, die als zeer ver- koelend in ziekten gebruikt worden. -^I^^C^^s^ . mendjftni^ty batav., in eene zachte helling opvoaartSy van een vaartuig als het achterste gedeelte zwaarder geladen is dan het voorste, zoodat het daar dieper in het water ligt; z. m^n- djoerang. — [H.J. djonjit, naar omhoog gekruld; opgelicht, zooals bv. de bovenlip. dJöii{|;or, lange spitse bek van sommige visschen; lange en spitse voorsteven van een vaartuig, die kan weg- genomen worden; boegspriet; kluif hout. / ^kkO j^s^ djöngfos, — ncd. jongens — jongen (bezoldigde bediende), inz. van een' Europeaan. dJoiig;aii|f, boven iets anders uit- stekend, zooals bv. de boventanden boven de ondertanden, de bovenlip, boven de onderlip; mfndjongfaiiify 6ót;efi iets an- ders uitsteken. o / ^f- , holte; binnenste van iets; buik. De plur. cJt^f, ingewanden. djftpoety jav., oprapen. — [C.}. J>: djftpoek, jav., nemen; op- nemen. — [C,]. djftpoely gebeuren; voorvallen. — [L. bew.]; bengk., gebeuren. — [C.]. I., mfndldwak, met loodrecht uitgestrekten arm of armen omhoog houden; zeilen hijschen. IL, jongeling uit den fatsoenlijken stand , die aan den persoon van den vorst ver- bonden is; edelknaap, lij f trawant, page; berdjftwak, een dj. hebben. ^ \^^yo ^:^^ djftkoet, koet; dj. makan, allerlei toespijs (bat. dj cë boet of djoekoet, boeg. djoekcè, vleesch), — [T.]. -i / i )^ 498 Ü^3^ J- , uiendjc^loer, recht vooruil (bv. de voel) of achiemit (bv. de staart) steken; uil iels uitsteken of te voorschijn komen, zooals bv.^eene slang uit een gat, de tong uit den mond; met het hoofd vooruit voortschuivcn, zooals bv. kleine kinderen op den buik; djftloer-djalar, zonder keuse overal m- en uitloopen; een liederlijk leven leiden, pierewaaiefi. «J^r^, inendjCêlang, zich in de hoogte verheffen boven iels anders, zooals bv. eene vlam boven een gebouw, een boom boven andere^ minder hooge boomen ; schrijdelings op den nek of op een* van de schouders van iemand zitten; op iets anders ver- heffen; inz. schrijdelings op den nek of op een^ van de schouders dragen; djcblang^an, naam eencr parasielplant met genccskracblige eigenschappen en tegen gezwellen gebruikt. ^ i.J 4^^^ djolanor, jav., soort van draag- baar. — [C.]. ij f|^x^ djtièling:, scheel, loensch; dj. bahas? of dj. aJQr, van tijd tot tijd een weinig loensch zien; mendjftling^, scheel enz, zien; mency deling;!, iemand scheel enz. aankijken. «J a£^9 djölong:-!^, eerste van iets dat aan- komt, bv. van een' periodieken wind, vruchten en dergelijken; eersteling; begin; de spits toeloopende nebbe van een vaartuig; soort van vaartuig met zoodanige nebbe; naam van een eetbaren zoutwater*\isch, met langen spitsen bek. dJüÈloek,. groeien. — [C.]. (^ Q J i| *>>^ djöëliki singap., in een blad wikkelen, bv. bloemen, opdat ze niet door de warmte der hand beschadigd worden. P^l. Abd. — [K.]. , mendjolok (men. mandjoe- loek, T.), met iets, langs naar iets steken, doch niet om het te bescha- digen, maar om het te hebben, zooals bv. met ecne stang (zelfs met een vinger) naar eene vrucht , uit de hoogte met eene slang aan de punt waarvan zich iets klevcrigs bevindt, naar iels (bv. een' duit) dal op * den grond ligt, om niet te moeten naar beneden gaan, of zich te bukken; op die wijze afstooten; op die wijze opnemen; op die wijze uit iets halen, bv. een geheim uil het hart; in iets steken; in de keel van iemand steken; dj. hanloe, naam eener soort van gras, lang, spits en scherp, ongeveer als s^rai, maar daarbij jeukerig; bóêroeng dj., naam cener soort van houtsnip, ook kaki dïjan genoemd, meteen' langen bek, waarmede zij wormen enz. uit den grond haalt; mendj51o]||L malam, één enkelen nacht bij iemand doorbrengen (verband met de oorspr. bet. onbekend); böêr o eng dj. malam, naam van een' kleinen vogel, die % 4 1 J^ Z'}^ tiageuoeg den g«h('cleii naclit licl geluid „tjou-ljou" laat liooreii. - I I j^^ djftlai, uiteinde van een' tak ui iwljg. **j^ djönom, slit; Italmle. — [L.]. ... jTv dJSul — ned. — Juni. p f_V ,M"v iljoewaiidaiig; eii b(t4)>ii>? <Uoc- ^ wandaii;, iiaaiu van dea ongeluk aaiibrengeiiden god der dobbelspelen, liiz. der hanengevechten; z. djoewarg endjoewani. jt t, r-ó".i j*s^ ■ luendjeroenoekan, balav. (uit 't bal., T.). bij herhaling voorover vallen als een beschonkenc. — [H.]. * /-o ^rsr- iiioesl onder djoen sluan (T.); p^Ddfftnita, jav. . }wHehakker; steenbakker. — [L.]. ^/•fi^^ djoeuoen, batav. (^jy^, T.), I^tap atinja.bv. van iemaDddie verliefd is ea verliefd blijft, constant is in de liefde (djoenoen sama anafi prawan), al aijn zinnen en gedachten op één punt gevestigd hebben; ééi ding willen hebben en niets anders, 't tegenovergestelde van ati bftjabai^ (al deze soep had vermeden kunnen worden met dol ingenomen sijn met iets, T.).— [H.]. * ]$ j*««^ djftwab, een groote snoeper; dartel; weelderig. — [L.]; hoovaardtg; aan- matigend; verwaand. — [C.]. djïéweli , van den rand van iets naar beneden omgebogeu of omgekruld; tuil- vormig: hïbir dj., hanglip. .(ft a**^ . plur, t*'j*-, delfstof, waaruit iets deugdzaams getrokken wordt; het uitstekende, schitterende, voortreffelijke, tuesenlijke van iets; edelgesteente: juweel; parel; substantie; materie; slof: stofje; natuur. In 't mal. ook nog: onspUjlbaar iets, zooals bv. bet scherp van een nies. ^ «^ djöhar, naam van een' lagen boom, met fraaie geele bloemen (vgl. 4joe- war? T.). A »1^ ^Jölior (eng. Johore), vroeger een rijk met de hoofdplaats van gelijken naam bevattende liet zuidelijk ge- deelte van bet mal. schiereiland en den gebeelen Lingga-Riouw Archipel. De hoofd- plaats Djnhor verlatende, hebben de vorsten zich eerst te Riouw en daarna te Lingga gevestigd. Bij ons tractaat met Engeland in 18S4 werd het rijk in twee deelen verdeeld: in dat op de vaste kust, welks vorst den tilel van Sultan van Singapucra aannam, en in dat der eilanden onder een' vorst met den titel van Sultan van Lingga, Riouw en onder- hoorighedcn; djöbor heeft in vele streken de bet. van zeeroovcrs (vgl. Ngadjoe-dajakscb , T.); dj. baharoe, Nieuw-Djohor, eendoor den vroegereii T^mmenggoeng van den Sul- tan van Singapoera gesticht rijk, bevattende 38* ut ^O ^ WO liel vroegere eigoulijke Djohor, waarover de Sultan Iiem de souvereinileil keefl ajjgestaau. Hij is door Engeland erkend ouder den titel van Maiiaradja van Djolior. De hoofdstad van gelijken naam ligt op de vaste kust, tegenover de rivier K^randji op het eiland Singapoera. UI / c / (mal . dj o u h a r i) , wezen lijk ; natuurlijk ; stoutmoedig ; kloek ; juwelier, In 't mal. ook nog, en wel voorn. ervaren: bedreveti; kundig, djoban, z. ^;^^^. C^> I. djoewita (denkelijk in plaats van djiwita, leven, dat in 't oud- jav. als liefkozingswoord vooral jegens een minnares, gebezigd werd; vgl. djiwa, T.), van eene vrouw bekoorlijk; ^nias dj., bekoorlijk goud y ratnaofranadj., bekoorlijk juweel [vleitaal jegens eene vrouw]; dir man 9 dj. akoe, waar is mijne bekoorlijke f *II., zijdefi snoeren: ketens van de borst- plaat die achter samengebonden worden, opdat in .'t bukken die plaat op de borst blijve; tali dj., snoet* van sijde, omtrent een' vinger dik, die met drie omslagen om het middel gewonden wordt. — [L.]. c/ •• •• (djojinah), pers., zwaan. y o X en 2{l»-, pers., waardigheid: grootheid: heerlijkheid. — z. gab. lur. van c: djih of djir, mikslokje in zeker spel, » waarnaar met platte steenen of geld gegooid wordt. y (^V ff'^- f het zich inspannen: hel tegen maeie- lijkheden kampen: het zich helpen: het zich bevlijtigen; het plagen; het iemand den oorlog aandoen^ om hem tot iels te dwingcfi; het tegen iemand worstelen; inspan* ning; oproeping tot den waren godsdienst: prediking en be/ceering, inz. door krachtige middelen, zelfs geweld; heilige oorlog tegen de ongeloovigen en ketters; leger, troepen. A Q^ .djaharoe, van menschen niet deu- gend; niet goed doend; niets goed doend; deugniet. UI ^ / J^ g'^i plur. van JjtU. y. y y S"^ (°^^* djahalah), onwetendheid; domheid: onkunde; dwaaslieid; on- verstand. ^/ M^v /?^s^ djehalis, batav., gemeen; laag. — [C.]. Q y y ^ A rff>^ en ^;W&-, pers., weigeld. — Met andere woorden vormt het samen- stellingen, die tot epitheta voor koningen en helden gebruikt worden, onder anderen ook J\^ J^l^, held der wereld. Dit hebben de Maleiers, schijnt het, voor eene pleo« «.w uastische samensteUing, waarvan zij groole liefhebbers zijn, aaogezieu eo diisaan^l^»- de beleekenis van held gegeven. Het oorspr. woord is later tot djöhan verbasterd; il^^jl^ of, volgens de maL woordvoeging, gah djahan, fconiag der wereld, ryff"^ djöhan en dj^ban — verb. van uW" '^^ «y'4?' — ' ^^! dj. maköt9, titel, thans niet meer in gebruik/ ^^^^ en £(»., plur. ULflfa-, zijde: kans: toegekeerde zijde; zijde, werwaarts iemand zich begeeft; landstreek; wijze; voorkometi. ^ {^(V^ s^ahtpri, veiligheid; rust; vrede. c • lX^^ (mal. djahad), zorg; vlijt; moeite. * X jg'S (inal. djahar), openbaarheid; rucht- baarheid; luide slem. *. y i|?**- (mal. djahar), openbaar; door ieder- een gezien en aan iedereen bekend; mfBdJahark^, verkondigen. ' jg'^ djohra, uitspraak van sybj. ^V^^(mai. djabal), onwelendheid; onkunde; 1 dwaasheid; onverstand. | Ag^ (mal. djoehocl), plur. van JjtU... 5 9 . }{?'>- plur. van JJbU.. . 1/?"*^- plur. van JjbU-. j^g*»^ plur. vau JaU-. ■ Ag^ (iiial. djahli), onwelendheid cDz. betreffend. ^ diepe put; kei. In 'l wal. ook oog: gericht: in 't verderf gestort; geruineerd; geleverd (vuEg.); wie zich in de bel bevindt; verdoemde enz.; verdoemeling. i y (C(3fcg^; nitspraak van ^Jjjj. La^Z^^i Me/; vlug: snel wegvoerend: vlug paard; snelle dood. -X , ^ 4i> (kindertaal), batav., foei; ^I-S, dat is vuil. — [B.J; z. djidji (T.). ^__i-» A "s^ . plur. s->j^, zak iu een klee- dingstuk. ^_i-.»-j-"*>- djib — eng. jib — , kluiver. — z. tjtStjoer en k^llwer. *f Kaa^^ 4J>hoel, wrong, die de vrouwen dragen. — [L.]. «i^A/k^k djëbah, van koopwaren oyi nee/ /i/tiof- sen voorhanden: bpnyibab, op veel plaatsen voorhanden siju. djïtf , batav., braaf: openhartig. — [CJ. s ^^ ,1 »02 Uji^ djitak, baiav.^ staan, of klappen geven, op U hoofd. — [B.]; (iemand) met de knokkels legen hel hoofd slaan; z. gisi. — [H.]. ••• djitah, djitahaii en djantahan, soek., = djf lla, naam eerier elastische gom gevende liaan, die zeer smakelyke vruchten van de grootte en kleur van een' europesche oranjeappel draagt en, ook als bindsel gebruikt wordt (bat. djotan, T.). (vgl. ^^, T.) djidji (taal der kleine kinderen), ioterj. voor de gevtraar- wording van iemand, die vies van iets is; foei; zoodanige gewaarwording (vgl. jav., T.); luendjf^i, djidji seggen; mendjidjiken, i^ie* zijti van iets; verfoeien; niendjidjii verfoeieti. ,:S\jO^ djëdjer, reeks van naast of ach- ter elkander geplaatste voorwerpen (doch niet van stokken voor eene fuik) of levende wezens; rei, gelid; mendjëdjer, in rei zeilen; cijfers onder elkander zeilen, h\, om ze op te tellen (z. dj a dj ar); berdjëcUer, in reien zijn of slaan; b. döêwaï lapis, ih dubbele reien zijn of slaan; djalan b., échi aan ém gaan;, mei ééien marcheeren (dus: b^rdjalan b., T.). ^ LIJLXa^ flidat (bal. gidat), batav., voor- hoofd. — [T.]; en djïdad (B.). ^ÖlXa^é. djïdad, z. djïdat. ••• ^JLKk^ djïdar (jav., T.), lijn; streep; liniaal. — [R.]. • «) t ^^"^ plur. van .1^. djairau of dj^rau, das (vier- voetig dier). — [R.]. ^iraty chineesch graf. S «.A^ (nisd. djïrah) plur. van .U.. djïret, batav. (uit 't jav., T.), vaslknoopen of strikken. — [B.] ; z. dj^rrat (T.). Ma wA^ I. (en diroes)^ mendjiroes, besproeien; zachtjes begieten; pf n- djiroes, wie besproeit enz.; gereedschap daarvoor. * IL, sadjiroes, een geziclu vef\ — [N.]. ^ C - ^*-^*^ djiroeng:, w. sum., slingerpaden; binnenvoeg, die van de hoofd- kampoug naar de kleine gedeelten voert; dj. kampong, de kom der kampong. — [N.l. C / ••• , pers., de riv. Gihou. djijad (jav., T.), geweld; dwang. [C.]. djêreng;, batav. (uit 't bal, T.), loensch, scheel. — [B.]. djirak, w. sum., eene plant, die men wel gebruikt, om er paggers van te maken. — [N.]. SOS • •• • I, een 'er. 9^' ?; , ni^ndjilat, likken; a/likken; op- likken (vgl. jav. ^n bat, dilat, T.); rüêmah didjllat api, het huis werd door het vuur gelikt. djilit, z. djflid. , inendjêlet, drukkende over iets strijken; vuig.: beslapen. {\X^^s^ djilid (en djilit), uitspraak van ••• djiling: en djftliiig, batav., scheel zien. — [B.]. ^^X^^N^ djeloe, w. sum., nedeivallen, van ••• menschen^ boomen of andere veel ^r lengte dan breedte hebbende voorwer- z. djeila. — [N.]. naam der letter tl- ^ I. djfiuat, verb. van o^ic. uinig , spaarzaam ; huishoudelijk ; Ltken, zuinig enz. met iets zijn, djiman, div., = djïmai. — liv.]. Ox erb. van , j; m e/ij »» e/i^ rb. van U:. verb. van y-C^ r K04 djïnah:, mak, lam: getemd; gedwee; • •• « gemeenzaam; vriefidschappelijk; ge- zellig; berdjinak, mak enz. zijn; lUfn^i- nakken, temmen; mendjinaki , temmen (is deze l)eteekenis ^goed, dan is de spraakk. van 't Rljouwscli-Maleiscli mooi in de war; niendjinaki l>el.: jegetis iemand mak, vriendelijk enz. zijn, T.). « Aaa^ djcnal, verb. van ^.xaIiTJ^J. yl^^x^ djtiiam, stil; eenvoudig, — [R.]. O^ ^Jiifra — skr. 4jï^9 — » leven; ziel [ook als uitdrukkingen van liefde] ; vgl. djoewita (T.). djmlt, jav., knijpen, — [C.]. djiiija en ^U- djai|fa (lees: djar- nja, djar verkorting van oedjar, T.), w. sum., heeft dezelfde het. als kata- nja. — [N.]. SEP ■■ 191Ö. 