Biblia Sacra, dat is de geheele Heilige Schriftuer bedeeld in het Oude en Nieuwe Testament; deze uitgaef vervat alle de boeken van het Oude Testament die in den Hebreeuwschen tekst zyn
11 Maer den koning David zond tot Sadoc en Abiathar, priesters, zeggende : Spreekt tot de ouderen van Juda, zeggende : Waer- om komt gy de laetsten om den koning we- der te leiden in zyn huis? (En het woord van geheel Israël was tot den koning geko- men in zyn huis.) 12 Gy zyt myne broeders, gy zyt myn ge- beente, en myn vleesch, waerom komt gy de allerlaetsten om den koning weder te halen ? 13 Zegt ook tot Amasa : Zyt gy niet myn gebeente, en myn vleesch? Deze dingen doe my God, en die nog daertoe, alzoo verre als gy niet zult zyn een opperveldheer voor my altyd, in de stede van Joab. 14 En hy boog het hert van alle de man- nen van Juda, als eens mans hert : en zy hebben aen den koning gezonden, zeggen- de : Komt wederom, gy en alle uwe knech- ten. 15 En den koning is wederom gekeerd : en hy is tot aen de Jordaen gekomen, en alle die van, Juda zyn gekomen tot Galgala, HET II. BOEK DER KONINGEN, XIX. 304 om deo koning te gemoet te gaen, en dat zy hem over de Jordaen brengen zouden. 46 Maer Semei, Geras zoon des zoons Ge- mini van Bahurim, heeft zich gehaest, en is nederwaerts gekomen met de mannen van Juda, den koning David te gemoet, • 17 Met duizend mannen van Benjamin, en Siba den knecht van Saüls huis : en zyne vyftien zonen, en twintig knechten waren met hem : en met de magt doorbrekende de Jordaen, 18 Zyn zy voor den koning door de pas- sagien gegaen, dat zy des konings huis overhalen zouden, en dat zy naerzyn bevel doen zouden : maer Semei, den zoon van Gera, nedervallende voor den koning, toen hy over de Jordaen gekomen was, 19 Heeft tot hem gezeid : Wilt my de boosheid niet wyten, myn heer, noch wilt gedachtig wezen alle der versmaedheden, die ik, uw knecht, u aendeed op den dag toen gy, myn heer koning, uit Jcrusalem gingt, noch stelt het, koning, op uw herte niet. 20 Want ik, uw dienaer, beken myne mis- daed, en daerom ben ik heden den a lier- eersten gekomen uit het geheel huis van Joseph, en nedenvaerts gereisd te gemoet mynen heer den koning. 24 Toen antwoordde Abisai, den zoon van Sarvia, en zeide : Zal Semei om deze woor- den niet sterven, denwel ken des Heeren ge- zalfden vermaledyd heeft? 22 En David zeide : Wat heb ik met u te doen, gy kinderen van Sarvia? Waerom wordt gy my heden als satan? Zal dan he- den eenig man gedood worden in Israël? Meent gy dat ik niet weet dat ik heden ko- ning over Israël geworden ben? 23 En den koning zeide tot Semei : Gy zult niet sterven. En hy heeft hem gezwo- ren. 24 Ook zoo is Miphibosetli, Saüls zoon, afgekomen den koning te gemoet, met on- gewasschen voeten, en met ongeschoren baerd : en hy had zyne kleederen niet ge- wasschen, van dien dag, dat den koning uitgegaen was, tot op den dag, dat hy met vrede wrcdcrom kwam. 25 En als hy te Jcrusalem den koning te gemoet kwam, zoo zeide den koning tot hem : Waerom kwaemt gy met my niet, Mi- phiboseth? 26 En hy antwoordende, zeide : Myn heer koning, myn knecht versmaedde my : want ik, uw dienaer, zeide hem, dat hy my eenen ezel zadelen zoude, en dat ik dacrop zitten- de , zoude met den koning wegtrekken : want ik, uw dienaer, ben kreupel. 27 Daertoe ook, zoo heeft hy my, uwen dienaer, beschuldigd voor u, mynen heer i koning : Maer gy, myn heer koning, zyt ge- lyk een engel Gods, doet dat u belieft. 28 Want myns vaders huis was mynen heer den koning, anders niet dan de dood schuldig : maer gy hebt my, uwen dienaer, gesteld onder degene die aen uwe tafel éten : wat heb ik dan met regt te klagen ? of wat mag ik meer roepen tot den ko- ning? 29 Daerom heeft den koning tot hem ge- zeid : Wat zult gy meer spreken? Het is vast dat ik gesproken heb : Gy en Siba deelt onderling de bezittingen. 30 En Miphiboselh antwoordde den ko- ning : Laet hem ook altemael nemen, na- dien dat myn heer koning vredelyk we- derom in zyn huis gekomen is. 31 Berzellai den' Galaaditer ook, afko- mende van Rogelim, heeft den koning over de Jordaen geliaeld, ook bereid zynde om hem te volgen en uitgeleide te doen leden den vloed. 32 En Berzellai den Galaaditer was zeer oud, te weten, tachtig jaren, en hy gaf den koning victalie, toen" hy in het leger was : want hy was uitermaten zeer ryk. 33 Aldus zoo zeide den koning tot Berzel- lai : Komt met my, dat gy moogt vryelyk rusten met my in Jerusalem. 34 En Berzellai zeide tot den koning : Wat is het nog dat ik te leven heb, dat ik met den koning zoude opwaerts naer Jerusalem reizen ? 35 Ik ben heden oud tachtig jaren : zyn myne zinnen nog vroom genoeg om te onderscheiden zoet of bitter? of mag uwen dienaer voortaen vermaken spys of drank? of mag ik voorts hooren den zang van de zangers of zangeressen ? Waerom zou dan uw dienaer mynen heer den koning lastig wezen ? 36 Laet my, uwen dienaer, een luttel voort met u gaen van de Jordaen : ik heb dezen wederloon van geenen doene, 37 Maer ik bid u, dat ik, uw dienaer, mag wederom gaen, en in myne stad sterven, en begraven worden by myns vaders en moe- ders graf. Maer daer is Ghamaam uw knecht, laet dien met u gaen, myn heer koning, en doet hem wat u goed dunkt. 38 Aldus zeide den koning lot hem : Laet Chamaam met my voortgaen, en ik zal hem doen al dat u belieft, en al dat gy van my begeeren zult, dat zult gy verkrygen. 39 Als dan al het volk en den koning over de Jordaen gekomen waren, zoo heeft den koning Berzellai gekust, en hem gebene- dyd : en hy is wederom gekeerd in zyne pi a els. 40 Aldus zoo is den koning voort overge- trokken tot Galgala, en Ghamaam met hem : HET II. BOEK DER KONINGEN, XX. en al hot volk van Juda had den koning ovtMgohaold, en daer was maer de helft van het volk van Israël by geweest. il Hierom alle de mannen van Israël te /mum tot den koning loopende, zeiden hom : Waerom Rebben onze broeders de mannen van Juda n heimelyk genomen, en den koning en al zyn huis over de Jor- daen gehaeld, en allo Davids mannon met hem? 42 En allo dê mannen van Juda antwoord- don tot do mannon van Israël : Om dat don koning ons nader is : wat stoort gy u om do/o V.aok? Hebben \vy den koning iets afgeteerd, ot' zyn ons eenige giften gegeven? 43 En elk man van Israël antwoordde tot de mannon van Juda, en zeide : Tien deelen bon ik meerder by den koning,, en David gaet my meer aen dan u : waerom bebt gy my ongelyk gedaon, en waerom is bet my niet eeVstmael ontboden, dat ik mynen ko- ning zoude wederom halen? Maer de man- non van Juda hebben straffelyker geant- woord dan de mannen van Israël. KAPITTEL XX. EX het geviel ook dat daer was een Beltals man,c genaemd Seba, een zoon Bocbri, een man uit den geslachte van Jemini : en hy blies met de" trompet, en zeide : Wy hebben geen deel aen David, noch een erfdeel aen den zoon van Isaï : keert we- derom in uwe tabernakelen, Israël. 2 En geheel Israël is van David geschei- den, en gevolgd Seba, den zoon van Bocbri : maer de mannen van Juda zyn by bunnen koning gebleven, van de Jordaen af lot Jerusalem toe. 3 Als nu den koning in zyn huis te Jeru- salem gekomen was, zoo heeft hy de tien vrouwen, wezende concubinen, genomen, die hy gelaten had om het huis te bewaren, en hv leverde die in eene gevangenisse, gevende haer haren nooddruft : en hy heeft die niet meer beslapen, maer zy bleven besloten tot haren sterfdag toe, levende in den weduwelvken staet. 4 En den koning zeide tot Amasa : Roept my te zamen alle de mannen van Juda, tegen den derden dag, en zyt gy hier ook tegenwoordig. 5 Aldus zoo is Amasa uitgetrokken om Juda te vergaderen, en hy heeft gebeid over den gezetten lyd, denwelken hem den ko- ning gesteld had. 6 toen zeide David tot Abisai : Nu zal ons Seba, den zoon van Bochri, meerder lyden aendoen, dan Absalom gedaen heeft : hier- om neemt uws heeren knechten, en ver- volgt hem, dat hy by aventuer geene sterke steden vinde, en ons ontvliede. 7 Aldus zyn Joabs mannen met hem ge- gaen, en Cerethi ook, en Pelethi : en alle de vromen trokken uit Jerusalem, om Seba, den zoon van Bochri, te vervolgen. 8 En als zy waren by den grooten steen, die daer is te Gabaon, zoo kwam Amasa hen te gemoet. En Joab was gekleed met eenen engen rok, vastgemaekt naer de mate zyns habyts, en daerover gegord met een zweerd hangende tot aen zyne lendenen, in eene scheede, hetwelk alzoo gemaekl was dat het ligtelyk mogt uitgaen, en slaen. 9 Aldus zeide Joab tot Amasa : Weest ge- groet, myn broeder. En hy nam Amasa by de kinne mot zyne regter hand, als hem kussende. 10 Maer Amasa wachtte op het zweerd niet, dat Joab had, denwelken stak hem in zyne zvde, en stortte zyn ingewand op de aerde, en hy gaf de tweede wonde daertoe niet, en hy is gestorven. Maer Joab, en Abisai, zyn broeder, hebben Seba, den zoon van Bochri, vervolgd. 11 Hiertusschen als sommige mannen van Joabs gezellen stonden by het doode lig- chaem\an Amasa, zoo hebben zy gezeid : Ziet hier die voor Joab wilde Davids mede- gezel zvn. 12 Maer Amasa lag al bebloed in het mid- den van den weg. Dat zag een man, hoe dat al het volk staende bleef om hem te zien, en hy deed Amasa van den weg op den akker, en dekte hem met een kleed, dat niemand van de voorbygangers daer zoude blvven staen. 13 Hierom toen hy uit den weg gedaen was, zoo gingen alle de mannen voort vol- gende Joab,' om te vervolgen Seba, den 'zoon van Bochri. 14 Maer hy was gepasseerd door alle de geslachten van Israël tot Abela en Beth- maacha : en alle de uitgekozen mannen waren tot hem vergaderd. 15 Aldus zyn zy gekomen, en hebben hem bestreden in Abela, en in Beth-maacha, en hebben de stad met bolwerken omnngeld, en de stad is belegen : maer al het volk, dat met Joab was, arbeidde om de muren neder te werpen. 16 Toen nep daer eene wyze vrouw uit de stad : Hoont, hoort, zegt Joab : Komt hier nader, en laet my met u spreken. 17 En als hy by haer gekomen was, zoo zeide zy tot hem : Zyt gy Joab? En hy ant- woordde : lk ben het. Tot denwelken zy aldus heeft gezeid : Hoort de woorden van uwe dienstvrouw. Denwelken antwoordde : Ik hoor. 18 En zy zeide wederom : Men plagt, zeide zv, Ven woord te zoggen in de oude bvspraek : Degene die vragen, laoi HET IL ROEK DER KONINGEN, XNÏ 303 ze vragen in Abela : en zoo vorder- den zy. 19 Ben ik niet degene die in Israël de waerheid antwoord, en gy wilt de stad ver- derven, en omwerpen eene moeder in Is- raël ? Waerom werpt gy neder liet erfdeel des Heeren ? 20 En Joab antwoordende, zeide : Dat zy verre, dat zy verre van my : ik werp niet neder, noch ik verderf. 21 Het is alzoo niet, maer een man uil het gebergte van Ephraïm, Seba, den zoon van Bochri toegenaemd, heeft zyne hand opge- heven tegen den koning üavid : levert dien alleen, en wy zullen van de stad aftrek- ken. En de vrouw zeide tot Joab : Ziet zyn hoofd zal tot u over den muer geworpen worden. 22 Aldus zoo is zy. binnenwaerts gegaen tot al den volke, en heeft tot hen wysselyk gesproken : dewelke hebben het afgeslagen hoofd van Seba, den zoon van Bochri, ge- worpen tot Joab. En hy heeft mei eene trompet geblazen, en zy zyn van de stad afgetrokken, een iegelyk in zyn tabernakel. En Joab is wederom gegaen tot Jerusalem tot den koning. 23 Aldus zoo is Joab geweest over al het heir van Israël : maer Banaias den zoon Joiada over de Ceretheen en Pheletheen. 24 Maer Aduram was rentmeester over de tributen : en Josaphat, Ahiluds zoon, was griffier. 25 En Si va was dim schryver : Sadoc en Abiathar, waren priesters, 26 Maer Ira den Jairiter, was Davids priester. KAPITTEL XXI. EN daer is een duren tvd opgeslaen by Davids tyde dry jaren achtereen duren- de : en David vraegde raed van des Heeren antwoord : En den Heer heeft gezeid : Om Saüls wille, en om zyn huis des bloeds, om dat hy de Gabaoniten gedood heeft. 2 Hierom heeft den koning de Gabaoniten geroepen, en zeide tot hen : (maer de Ga- baoniten waren niet van de kinderen van Israël, dan zy waren overgebleven van de Amorrhiten : want de kinders van Israël hadden hun gezworen, en Saül wilde ze verslaen, als ter liefde van de kinderen van Israël en Juda.) 3 Zoo sprak nu David tot de Gabaoniten : Wat. zal ik u doen? en waermede zal ik u verzoenen, dat gy het erfdeel des Heeren moogt gebenedyden ? „ 4 En de Gabaoniten zeiden : Wy hebben geene klachte van goud of van zilver, maer tegen Saül, en tegen zyn huis : noch wy begeeren dat er een mensch van Israël ge- dood worde. Tot dewelke den koning zeide : Wat wilt gy dan dat ik u doe? o Dewelke zeiden tot den koning : Den man die ons vernield en verdrukt heeft te onregte, moeten wy alzoo vernielen, dat er niet een van zynen geslachte overblyve in alle de palen van Israël. 6 Men geve ons zeven mannen van zyne kinderen, dat wy die mogen krnissen voor den Heer te Gabaa in de stad van Saül, wylen den uitverkoren des Heeren. En den koning zeide : Ik zal ze u geven. 7 En den koning spaerde Miphiboseth, den zoon van Jonathas, Saüls zoon, om het gezworen verbond des Heeren, hetwelk ge- weest was tusschen David en Jonathas, Saüls zoon. 8 Aldus zoo heeft den koning genomen de twee zonen van Respha, der dochter van Aia, dewelke zy Saül gebaerd had,Armoni, en Miphiboseth : en vyf zonen van Michol, Saüls dochter, dewelke zy gebaerd had Ha- driel , den zoon van Berzellai, die van Molathi was, 9 En hy gaf die den Gabaoniten in han- den : dewelke hebben deze op den berg gekruist voor den Heer : en deze zeven zyn gestorven te zamen gedood ten tyde van den vroegen oogst, als men begon de gerst te maeijen. 40 En Respha, de dochter van Aia, ne- mende een hairen kleed, legde dat onder zich, op de steenrotse, van het beginsel des oogsls, tot dat het water uit den hemel op hen druipte : en zy heeft niet toegelaten dat de vogelen hen verscheuren zouden des daegs, of de beesten des nachts. 11 En het werd David geboodschapt al dat Respha, de dochter van Aia, Saüls concu- bine, gedaen had. 12 En David is weggegaen, en heeft Saüls, en Jonathas, zyns zoons gebeenten gehaeld van de mannen van Jabes Galaad, die deze hadden gestolen van de strate te Bethsan, in dewelke de Philistynen die gehangen hadden, toen zy Saül te Gelboe hadden verslagen : 13 En hy heeft Saüls en Jonathas, zyns zoons gebeenten van daer weggedragen : en te zamen vergaderende de gebeenten van degene, die gekruist waren, 14 Hebben zy die td zamen met Saüls en Jonathas, zyns zoons, gebeenten begraven in het land van Benjamin, aen de zyde, in het graf van Cis, Saüls vader : en zy heb- ben gedaen al dat dim koning geboden had, en God is den lande weder verzoend ge- weest nadezen. 15 En daer is weder een oorlog opgeslaen van de Philistynen legen Israël, en David is nederwaerts gelrokken, en zyne knechten 304 HET II. ROEK DER KONINGEN, XXII. met hem, «'ii streden legen de Philistynen. En toen David vermoeid werd, 10 Zoo heeft Jesbibenob, die van Araphas geslachte was, van wiens lans het yzer woog- dry honderd oneen, en was omgord met een nienw /woerd, gearbeid om David te slaen. 17 En Abisai, den /.oon van Sarvia, heeft hem geholpen, en den Philistyn doodgesla- gen. Toen zwoeren Davids mannen, zeg- gende : Gy zult nu voortaen met ons niet meer ter oorloge uittrekken, dat gy by aventyre hel licht van Israël niet uitblaest. 18 Den tweeden oorlog tegen de Philis- tynen is geweest te Gob : toen versloeg Sobochai 'van Husathi, Saph van Araphas geslachte uit den geslachte der reuzen. 19 Den derden oorlog was ook te Gob, tegen de Philistynen, in denwelken Adeo- datus, den zoon van Saltus, een borduer- werker, een Bethlehemiter versloeg Goliath den Gethiter, van wiens lans den stok was gelvk eenen weefboom des wevers. 20 Den vierden oorlog was te Geth : in denwelken was een lang man, die zes vin- geren had aen elke van zyne handen, en zes teenen aen elk van zyne voeten, dat is vier-en-twintig, en hy was van den geslachte van Arapha. 21 En hy vermaledydde Israël : maer Jona- thas, den zoon van Samaa, Davids broeder, versloeg hem. 22 Deze vier waren geboren van Arapha, te Geth, en zy zyn gestorven door de hand van David, en van zyne knechten. KAPITTEL XXII. EN David heeft den Heere gesproken de woorden van dit lied, op den dag als hem den Heer verlost had uit de hand van alle zyne vyanden, en uit Saüls hand. 2 En hy heeft gezeid : Den Heer is myn steen, myne sterkheid, en myn zaligmaker. 3 God is myne sterkte, in hem zal ik hopen : myn schild, en den hoorn myner zaligheid : myn verheffer, en myn loevlugt : myn verlosser, van de onregtveerdigheid zult gy my verlossen. 4 Den loffelyken Heer zal ik aenroepen : en van myne vyanden zal ik verlost worden. 5 Want" des doods benaeuwdheden heb- ben my omvangen : Belials beken hebben my vervaerd. 6 De zeelen der helle hebben my omvan- gen : en de strikken des doods hebben my verrast. 7 In myn lyden zal ik den Heer aenroe- pen, en tot mynen God zal ik roepen : en hy zal myne slem verhooren van zynen hei- ligen tempel, en myn roepen zal lot zyne ooren komen. 8 De aerde is beroerd, en zy heeft ge- beefd : de fondamenten van de bergen heb- ben gedaverd, en zyn te zamen gestooten, want hy is op die gram geworden. 9 Een" rook is uit zynen neus opgegaen, en een vuer uit zynen mond zal verslinden : kolen zyn daeraf ontstoken. 10 Hy heeft de hemelen nedergebogen, en is nedergekómen : en de duisterheid is onder zyne voeten. 11 En hy is geklommen op de cherubinen, en heeft gevlogen : en hy is weggedreven boven dekvederen der winden. 12 Hy heeft de duisternis rondom zich gesteld tot een verbergen : ziftende wateren van de wolken der hemelen. 13 Van de blinkende klaerheid in zyn aenzigt, zyn er kolen des vuers ontstoken. 44 Den Heer zal van den hemel donde- ren : en den allerhoogsten zal zyne stem geven. ■■ 15 Hy heeft pylen uitgeschoten, en die verstrooid : bliksem, en hy heeft ze ver- nield. 16 En de uitberstingen der zee hebben zich geopenbaerd, en de fondamenten der aerde zyn ontdekt van het straffen des Hee- ren, van het inblazen des geestes van zyne razende gramschap. 17 Hy heeft van de hoogte gezonden, en my tot zich genomen : en hy heeft my ge- trokken uit vele wateren. 18 Hy heeft my verlost van mynen aller- magtigsten vyand, en van degene die my haetten : want zy waren magtiger dan ik. 49 Hy heeft my voorkomen op den dag myns lydens, en den Heer is myne vastig- heid geworden. 20 Ên hy heeft my uitgeleid lot in de breedheid": hy heeft" my verlost, want ik hem behaegd heb. 21 Den Heer zal my loonen naer myne regtveerdigheid : en naer de zuiverheid myner handen zal hy my wederom geven. 22 Want ik heb des Heeren wegen be- waerd, en ik heb niet ongoddelyk legen mvnen God gedaen. 23 Want alle zyne oordeelen zyn voor myne oogen : en zyne geboden heb ik van mv niet gedaen. 24 En ik zal met hem volmaekt wezen : en ik zal mv van myne boosheid hoeden. 25 En "den Heer zal my. wederom geven naer myne regtveerdigheid : en naer myner handen zuiverheid, in het aenschouwen van zvne oogen. 26 Met den heiligen zult gy heilig zyn : en met den vromen, volmaekt. 27 Met den uitverkoren zult gy uitverkoren wezen : en met den verkeerden zult gy ver- I keerd worden. HET II. BOEK DER KONINGEN, XXIII. 28 En het arme volk zuil gy zalig maken : j en met uwe oogen zult gy de hoogen verne- | deren. 29 Want gy, Heer, zyt myn licht : en gy Heer zult myne duisternissen verlichten. 30 Want door u zal ik aengegord loopen : door mynen God zal ik over den muer ; springen. 31 God is dengenen wiens weg onbesmet is, de uitspraek des Heeren door het vuer geproefd : is eenen schild allen dengenen die in hem hopen. 32 WTant wie is God aniers dan den Heer : en wie is sterk anders dan onzen God? 33 God die my vast omgordt met sterk- hcid : en die mynen volmaekten weg effen gemaekt heeft. * 34 Makende myne voeten gelyk der herten, en stellende my op myne hoogten. 35 Leerende myne handen tot den stryd, en voegende myne armen als eenen metalen boog. 36 Gy hebt my den schild uwer zaligheid gegeven : en uwe zagtmoedigheid heeft my vermenigvuldigd. 37 Gy zult myne gangen onder my breed maken : en de knokelen myner voeten zul- len niet bezwyken. 38 Ik zal myne vyanden vervolgen en in stukken slacn : en ik zal niet omkeeren voor dat ik die al vernield hebbe. 39 Ik zal ze vernielen, en in stukken bre- ken, alzoo dat zy niet weder opslaen zullen : zy zullen onder myne voeten vallen. 40 Gy hebt my met vromigheid vast om- gord ten stryde : onder my hebt gy neder- j gebogen alle die my verslonden. ' 41 Myne vyanden hebt gy my doen den rug keer en : die my haten, en ik zal ze verder- ven. 42 Zy zullen roepen, en daer zal niemand zyn die hen verlossen zal : tot den Heer, en hy zal hen niet verhooren. 43 Ik zal ze uitwisschen als het stof der aerde : ik zal ze morselen, en in stukken breken als slyk der aerde. 44 Gy zult my verlossen van het tegenspre- ken myns volks : gy zult my bewaren tot een hoofd der heidenen : het volk, dat ik | niet ken, zal my dienen. 45 Bevreemde kinderen zullen my weder- staen, in het gehoor der ooren zullen zy my onderdanig wezen. 46 De vreemde kinderen zyn weggevloden, j en zy zullen benaeuwd worden in hunne: bangheden. 47 Den Heer leeft, en gebenedyd moet myn God zyn : en den sterken God myner zalig- heid zal verheven worden. 48 God die my wraek verleent, en veel volks onder myn bedwang brengt. 49 Die my leidt uit myne vyanden, en verheft my van degene die my wederstaen : gy zult my verlossen van den onregtveerdi- gen man :. 50 Daerom zal ik u loven, Heer, onder de heidenen : en uwen naem lofzingen. 51 Groot makende de zaligheden zyns ko- nings , en bermhertigheid doende zynen gezalfden David, en zynen zade in der eeu- wigheid. KAPITTEL XXIII. DIT zyn de laetste woorden, dewelke Da- vid, den zoon van Isaï gesproken heeft : Dit heeft gezeid een man, denwelken ge- steld is van den gezalfden Gods van Jacob, een heerlyk zangdichter in Israël : 2 Des Heeren geest heeft door my gespro- ken, en zyn woord door myne tong. 3 God van Israël heeft my gezeid, den sterken van Israël heeft gesproken, een re- geerder der menschen, een regtveerdig re- geerder in de vreeze Gods. 4 Gelyk het licht van den dageraed als de zon opstaet, des morgens zonder wolken blinkt, en gelyk door de regenen kruid uit de aerde groeit. 5 Noch myn huis is zoo groot niet by God, dat hy een eeuwig verbond met my zoude maken, in alles vast en wel bewaerd. Want het is al myne zaligheid en al myn wil : en daer is niets van dien dat niet groeit. 6 Maer de overtreders zullen allegader gelyk doornen uitgeroeid worden : die niet genomen worden met de handen. 7 En is het dat ze iemand handelen wilt, die zal zich wapenen met yzer, en met een hout der lansen, en zy zullen met den vure verbrand worden heel te niet. 8 Dit zyn de namen van Davids sterke man- nen. David zittende op zyn zetel een den allerwysten prins onder de dry, hy is gelyk een allertederste houtwormken, die acht honderd mannen verslagen heeft met eenen oploop. 9 Na dezen was Eleazar zyns ooms zoon, een Ahohiter, onder de dry vrome mannen, die met David waren, toen zy de Philistynen beschimpten, en zy daer waren ten stryde vergaderd. 10 En als de mannen van Israël opgeko- men waren, zoo stond hy, en sloeg de Phi- listynen lot dal hem zyne hand begaf, en dat die styf werd met den zweerde : en den Heer deed eene groote zaligheid op dien dag : en hel volk, dat gevlugt was, is we- derom gekomen, om de rooven af te trek- ken van degene die daer verslagen waren. 11 En na dezen was Semma, den zoon van Age, van Arari. En de Philistynen zyn ver- gaderd in hel heirleger : en daer was een HET I!. BOEK DEK KONINGEN, XXIV. akker sol uiseu. En toen hei volk gevloden was \oor bét aenzigl der Philistynen, 1- 2 Zoo slond hy in hol middel) van don akker, en hy heeft dien beschermd;, em hy hoeft de Philistynen geslagen ; eh den lieer heeft eeno groolo zaligheid gedaen. 18 Ook daer te voren waren afgekomen de dry, die prinsen waren onder döPtiff man- nen, en waren gekomen ton tyde van den oogst tot David in de spelonk van Odolla : maer het leger der Philistynen was toen gè- steld in dor reuzen dal. 1 'i En David was loon in eeno sterkte : en dB srhaorhoedo der Philistynen was te Beth- lehem. 18 En David begeerde water uil den put, en hy zeide : Och of iemand my gave eenen dronk waters uit den put, die te Bethlehem is by de poort! 16 Hierom zoo zyn deze dry sterke man- non door der Philistynen heirleger met de rtïagt gebroken, en zy hebben water gevat uit "den put van Bethlehem, die by de poorl was, en zy hebben het tot David gebragt : maer hy wilde het niet drinken : maer hy stortte het uit voor den Heer tot eene offer- ande, 17 Zeggende : Den Heer zy my genadig dat ik dit niet doe : zou ik het bloed van deze mannen, die derwaerts gegaen zyn, en het perykel van hunne zielen drinken ? Hierom wilde hy het niet drinken. Dit heb- ben de dry allervroomsten gedaen. 18 Abisai ook Joabs broeder den zoon van Sarvia, was een prins van de dry : hy is dengenen die zyne spies ophief tegen dry honderd mannen, dewelke hy versloeg, ver- naemd onder de dry. 19 En onder de dry alleredelsten, en hy was hun prins, maer tot de eerste dry was hy niet gekomen. 20 En'Banaias, den zoon van Joiada des allersterksten mans, van groote daden, van Cabseel : die versloeg twee leeuwen van Moab, en hy is nedergedaeld , en heeft eenen leeuw verslagen in "het midden van eenen put, in den sneeuwtyd. 21 Hy heeft ook eenen egyptischen man verslagen, eenen man die beziens weerd was, die eene lans in zyne hand had : hierom toen hy nedergegaen was tot hem met eene roede, zoo heeft hy met geweld de lans uit de hand van den Ëgyptenaer genomen, en heeft hem met zyns zelfs lans gedood. 2- 2 Deze dingen heeft Banaias Joiadas zoon gedaen. 23 En hy was vernaemd onder de dry vro- men die de alleredelsten waren onder de dertig : maer nogtans tot de dry was hy niet gekomen : en David heeft hem gemaekt zy- nen heimelyken raed. 24 Asael, Joabs broeder, onder de dertig, Elchanan zyns vaders broeders zoon van Bethlehem. 2o Semma van Harodi, Elika van Harodi, 2(5 Heles van Phalli, Hira Acces zoon, van Thecua, 27 Abiezor van Analhoth, Mobonnai van Husati, 28 Selmon den Ahohiter, Maharai , een Netophalhiter, 29 Heled, zoon van Baana, ook een Ne- tophalhiter, Ithai den zoon van Ribai, van Gabaath, der kinderen van Benjamin, 30 Banaia de Pharathoniter, Heddai der beke Gaas, 31 Abialbon den Arbalhiter, Azmaveth van Ber^mi, 32 Eliaba van Salaboni. De zonen Jassen, Jonathan, 33 Semma van Orodi, Ahiam, Sarars zoon, den Arariter, 34 Eliphelet, den zoon van Aasbai des zoons Machati, Eliam, Achitophels zoon, den Geloniter. 35 Hesrai van Carmelus, Pharai van Arbi, 36 Igaal, Nathans zoon, van Soba, Bonni van Gadi, 37 Selec van Ammoni, Naharai een Berot- hiter, den wapendrager van Joab zoon van Sarvia, 38 Ira den Jethriter, Gareb , ook een Jethriter, 39 Urias den Hethiter. Alle zeven-en-dertig. KAPITTEL XXIV. EN de gramschap des Heeren is wederom verbolgen tegen Israël, en heeft David beroerd in hen, zeggende : Gaet heen, telt Israël en Juda, 2 En den koning heeft gezeid tot Joab, den prins van zyn heir : Doorwandelt alle de geslachten van Israël, van Dan aen lot Ber- sabee toe, en telt het volk, dat ik het getal van dien mag weten. 3 En Joab heeft tot den koning gezeid : Den Heer uw God doe nog meer tot uwen volke, als het nu is, en make het nog hon- derdvoud meerder in het aenschouwen myns heeren des konings : maer wat wilt zich myn heer den koning in alzulks? 4 En des konings woord heeft Joabs en dei- prinsen woord verwonnen : en Joab is uit- gegaen, en de prinsen der oorlogsmannen, van des konings aenzigt, dat zy het volk van Israël tellen zouden. 5 En toen zy over de Jordaen gegaen waren, zyn zy gekomen te Aroër, ter regter zyde van de stad, die gelegen is in de vallei Gad : • 6 En door Jazer zyn zy voortgetrokken in Galaad, en in het nederland Hodsi, en zyn HET H. BOEK DER gekomen in de wildernis van Dan. En om- gaende omtrent Sidon, 7 Zyn zy voortgegaen omtrent de vesten van Tyrus, en al het landschap van de He- veen en Chananeen, en zyn gekomen aon de zuidzyde van Juda in Bersabee : 8 En na dat zy al het land doorzocht had- den, zoo zyn zy wederom, na negen maen- den en twintig dagen, tegenwoordig geweest in Jerusalem. 9 Aldus heeft Joab het getal van het be- schryven des volks den koning gegeven, en daer zyn gevonden van Israël achthonderd duizend sterke mannen, die zweerd uit- trekken mogten; en van Juda vyf honderd duizend strydbare mannen. 10 Maer Davids hert heeft hem geslagen, na dat het volk geteld was : en David zeide tot den Heer : lk heb zeer gezondigd in dit werk : maer ik bid u, Heer, dat gy uws die- naers misdaed wegnemen wilt, want ik heb uitermate zeer dwaesselyk gedaen. 11 Aldus is David des morgens opgestaen, en het woord des Heeren is geschied tot Gad den profeet en Davids ziender, zeg- gende : ^42 Gaetheen en spreekt tot David : dit zegt den Heer : Van dry wordt u keus gegeven, kiest een van deze, hetwelk u belieft dat ik u doe. 13 En toen Gad tot David gekomen was, zoo heeft hy hem geboodschapt, zeggende : Of zeven jaren zal u den duren tyd in uw land komen : of gy zult dry maenden lang vlieden van uwe vyanden, en zy zullen u vervolgen : of immers zal de pestilentie dry dagen in uw land zyn. Hierom zoo beracdt u nu, en beziet wat woorden ik hem zal mogen antwoorden, die my gezonden heeft. 44 Toen zeide David tot Gad : lk word zeer benaeuwd : maer het is beter dat ik in des Heeren handen valle (want zyne bermher- ligheden veel zyn) dan in der menschen handen. 15 Aldus heeft den Heer gezonden eene pestilentie in Israël, van 's morgens lot den gezetlen tyd, en daer zyn er van den volke gestorven, van Dan af, tot Bersabee toe, ze- ventig duizend mannen. 16 En toen den engel des Heeren zyne hand uitgereikt had op Jerusalem, om die KONINGEN", XXIV. 307 te verderven, zoo heelt den Heer medelyden gehad over het lyden, en hy heeft gezeid tot den engel, die het volk sloeg : Het is genoeg : houdt uwe hand nu stille : en den engel des Heeren was by den dorschvloer van Areuna den Jebuseiter. 47 En David zeide tot den Heer, als hy ge- zien had den engel het volk slaende : lk ben het die gezondigd heb, en ik heb booslyk gedaen : wat hebben deze misdaen, die schapen zyn? Ik bid u, laet uwe hand legen my gekeerd worden, en tegen myns vaders huis. 18 Maer Gad is tot David gekomen op dien dag, en heeft hem gezeid : Gaet opwaeris, en stelt den Heer eenen autaer in den dorsch- vloer van iVreuna den Jebuseiter. 49 En David is opgegaen naer de woorden van Gad, welke hem den Heer bevolen had. 20 En Areuna aenziende, heeft gemerkt den koning en zyne knechten overkomen tot hem : 24 En uitgegaen zynde, heeft hy den koning aenbeden met het aenzigt neder ter aerde, en hy zeide : Wat zaek is het dat myn heer den koning totzynen dienaer komt? Denwel- ken David zeide : Om dat ik van u zoude koopen den dorschvloer, en daer den Heer eenen autaer maken, en dat de sterfte mag ophouden, die grouwelyk het volk verslaet. 22 En Areuna zeide tot David : Myn heer koning neme en offere alzoo het hem be- lieft : gy hebt ossen lot het heelbrandoffer, en eenen wagen, en de jokken der ossen tot gebruik van het hout. 23 Alle deze dingen heeft Areuna den ko- ning gegeven : en Areuna heeft tot den ko- ning 'gezeid : Den Heer uw God ontvange uwe gelofte. 24 Denwelken den koning antwoordende, zeide : Geenszins zoo gy wilt, maer ik zal het van u om eenen prys koopen, en ik zal den Heer mynen God 'geene brandofferan- den offeren, die om niet gegeven zyn. Hierom heeft David gekocht dien dorschvloer, en de ossen, om vyftig sikkelen zilvers : 25 En David heeft daer eenen autaer ge- timmerd den Heer, en heeft daerop geofferd heel-brandofferanden en vredc-offeranden : en den Heer werd den lande verzoend, en de plaeg is afgekeerd van Israël. II E T DERDE ROEK DER KONINGEN, KAPITTEL I. EN den koning; Üavid was oud geworden, en hy had zeer vele dagen zyns ouder- doms : en als hy met kleederen overdekt werd, zoo verwarmde hy niet. 2 Hierom zeiden hem zyne knechten : Laet ons voor onzen heer koning zoeken cene jonge maegd, die voor den koning sta, en hem koestere, en die in zynen schoot slape, en verwarme onzen heer koning. 3 Hierom hebben zy gezocht eene schoone jonge dochter, in alle de palen van Israël, en zy hebben gevonden Abisag, eene Suna- mitin, en zy hebben die tot den koning ge- bracht, 4 En die was eene jonge dochter uitermate schoon, en zy sliep by den koning, en dien- de hem, maer den koning heeft ze niet be- kend. 5 Maer Adonias Haggiths zoon verhief zich, zeggende : Ik zal regeren. En hy maekte voor zich zeiven wagens en rosvolk, en vyftig mannen, die voor hem loopen zou- den, 6 En zyn vader heeft hem nooit gestraft, zeggende : Waerom hebt gy dit gedaen? En hy was ook zeer schoon, den tweeden geboren naest Absalom. 7 En hy had spraek met Joab, den zoon van Sarvia, en met Abiathar den priester, dewelke hielpen de bende van Adonias. 8 Maer Sadoc den priester, en Banaias Joiadas zoon, en Nathan den profeet, en Semei en Rei, en de magt van Davids heir, waren met Adonias niet. 9 Hierom, toen Adonias rammen en kalve- ren, en allerhande vette beesten ten offer geslagen had by den steen Zoheleth, welken was omtrent de fontein Rogel, zoo heeft hy alle zyne broeders genood, des konings kinderen, en alle de mannen van Juda,des konings knechten. 10 Maer Nathan den profeet, en Banaias, en alle de vroomste mannen, en Salomon, zynen broeder, heeft hy niet geroepen. 11 Daerom zeide Nathan tot Bethsabee Sa- lomons moeder : Hebt gy niet gehoord hoe dat Adonias, Haggiths zoon, geregeerd heeft, en ons heer David weet dit niet? 1-2 Hierom komt nu, neemt raed van my, en bewaerd uwe /iel, en Snlomons uws zoons ziel. 13 Gaet heen, en gaet in by den koning David, en zegt hem : Myn heer koning, hebt gy my uwer dienstvrouw niet gezwo- ren, zeggende dat : Salomon uw zoon na my regeren zal, en hy zal in myn koningly- kén stoel zitten? waerom regeert dan Ado- nias? 14 En terwyl dat gy daer nog met den ko- ning spreken zult, zoo zal ik na u komen, en uwe woorden voorts volmaken. 15 Hierom zoo is Bethsabee binnen by den koning gegaen in de slaepkamer : maer den koning was uitermate zeer oud geworden, en Abisag de Sunamitin diende hem. 16 Bethsabee boog zich neder, en aenbad den koning. Tot dewelke zeide den koning : Wat wilt gy voor u hebben? 17 En zy antwoordende, zeide : Myn heer, gy hebt uwer dienstvrouw gezworen by den Heer uwen God, Salomon" uw zoon zal na my regeren, en hy zal in mynen ryksstoel zitten. 18 En ziet nu regeert Adonias, daer gy, myn heer koning, niet af weet. 19 Hy heeft geslagen ossen, en van het vetste Vee, e^zeer veel rammen, en hy heeft alle des konings zonen genood, Abia- thar ook den priester, en Joab den opper- kapitein der oorlogen : maer Salomon uwen dienaer heeft hy niet geroepen. 20 Maer nogtans , myn heer koning, de oogen van geheel Israël zien op u, dat gy hun zoudt tè kennen geven wie dat behoort in uwen koninglyken stoel te zitten, myn heer den koning, na u. 21 En het zal geschieden als myn heer ko- ning met zyne vaderen zal ontslapen zyn, dafik en myn zoon Salomon zullen misda- digen zyn. 22 Terwyl dal zy met den koning nog sprak, zoo is Nathan den profeet geko- men. 23 En zy hebben den koning geboodschapt, zeggende : Nathan den profeet is hier. En als hy voor des konings aenzigt gekomen was, en hy hem aenbeden had, met hel aen- zigt plat neder ter aerde, 24 Zoo heeft Nathan gezeid : Myn heer ko- ning, hebt gy gezeid : Laet Adonias na my regeren, en laet hem op mynen koningly- ken stoel zitten? 25 Want hy heden nederwaerls gegaen is, en heeft ten offer geslagen ossen en vet vee* HET III. BOEK DER KONINGEN, 1. 309 en zeer vele rammen, en hy heeft alle des konings zonen genood, en de hoofdlieden des heirs, en Abiathar den priester : en terwyl dat zy eten en drinken voor hem, en zeggen : Den koning Adonias moet le- ven : 26 Zoo heeft hy my uwen dienaer, en Sa- doc den priester, en Banaias den zoon van Joiadas, en Salomon uwen dienaer niet ge- nood. 27 Is dit woord uit mynen heer den ko- ning gekomen, en hebt gy my uwen die- naer niet te kennen gegeven, wie dat op myns heeren des konings stoel na hem zit- ten zoude ? 28 En den koning David heeft geantwoord, zeggende : Roept Bethsabee tot my. En als zy voor den koning binnen gekomen was, en voor hem stond, 29 Zoo heeft den koning gezworen en ge- zeid : Alzoo waerachtiglyk als den Heer leeft, die myne ziel verlost heeft van alle benaeuwdheden, 30 Want gelyk ik u gezworen heb by den Heer den God van Israël, zeggende : Salo- mon uw zoon zal na my regeren, en hy zal op mynen stoel zitten in de plaets van my : alzoo zal ik heden doen. 34 En Bethsabee heeft met geneigden aen- zigte ter aerde den koning aenbeden, zeg- gende : Myn heer den koning David moet leven in der eeuwigheid. 32 En den koning David heeft gezeid : Roept my Sadoc den priester, en kNathan den profeet, en Banaias den zoon van Joiadas. En toen die voor den koning bin- nen gekomen waren, 33 Zoo heeft hy tot hen gezeid : Neemt met u uws heeren dienaers, en zet Salomon my- j nen zoon op mynen muil : en leidt hem te j Gihon. 34 En laet Sadoc den priester, en Nalhan den profeet, hem daer zalven tot koning over Israël : en gy zult met eene trompet blazen, en zeggen : Den koning Salomon moet leven. 35 En gy zult achter hem opwaerts gaen, en komen, en hy zal op mynen koninglyken stoel zitten, en hy zal in myne plaets rege- ren : en ik zal hem gebieden dat hy vorst zy over Israël, en over Juda. 36 En Banaias den zoon van Joiadas ant- woordde den koning, zeggende : Amen : Alzoo moet den Heer myns heeren des ko- nings God spreken. 37 Gelyk den Heer geweest is met mynen heer den koning, alzoo zy hy ook met Salo- mon, en hy make zynen koninglyken stoel hooger dan den stoel van mynen heer den koning David. 38 Aldus zoo is Sadoc den priester neder- waerts gegaen, en Nathan den profeet, en Banaias den zoon Joiadas, en Cerethi, en Phelethi : en zy hebben Salomon gezet op des konings Davids muil, en zy hebben hem geleid tot Gihon. 39 En Sadoc den priester heeft eenen hoorn met olie genomen uit het tabernakel, en hy heeft Salomon gezalfd : en zy hebben met eene trompet geblazen, en al het volk heeft gezeid : Den koning Salomon moet le- ven. 40 En alle de menigte is achter hem op- waerts gegaen, en het volk met pypen spe- lende, en met groole blydschappen zich verblydende, en de aerde gaf weder geluid van hun geroep. 41 En Adonias heeft dit gehoord, en alle die van hem genood waren, en den maellyd was nu ten einde gekomen : en toen Joab het geluid des trompets gehoord had, zoo zeide hy : Wat bediedt dit geroep der stad, groot gerucht makende? 42 Toen hy nog sprak, zoo is Jonathas Abiathars des priesters zoon gekomen : tot denwelken Adonias zeide : Komt binnen, want gy zyt een vroom man, en eene goede boodschap brengende. 43 En Jonathas heeft geantwoord tot Adonias : Geenszins : want onzen heer den koning David heeft Salomon koning ge- maekt : 44 En hy heeft met hem gezonden Sadoc den priester, en Nathan den profeet, en Ba- naias den zoon van Joiadas, en Cerethi, en Phelethi, en zy hebben hem op des konings muil gezet. 45 En Sadoc den priester en Nathan den profeet hebben hem koning gezalfd te Gi- hon : en zy zyn van daer opwaerts gegaen blydschap makende, en de stad heeft groot gerucht gemaekt : dit is het geluid dat gy gehoord hebt. 46 Maer ook zoo zit Salomon op des ko- ningryks stoel. 47 En des konings knechten binnen geko- men zynde, hebben onzen heer den koning David gebenedyd : zeggende : God wille Sa- lomons naem breeder maken boven uwen nacm, en hy make zynen ryksstoel grooler dan uwen stoel. En den koning heeft aen- beden op zyn beddeken. 48 En daerloe heeft hyook deze dingen ge- zeid : Gebenedyd zy den Heer God van Israël, die heden gegeven heeft eenen in mynen stoel zittende, daer het myne oogen aenzien hebben. 49 Hierom zyn zy vervaerd geworden, en allegader opgeslaen, die van Adonias ge- I nood waren, en een iegelyk is zynen weg gegaen. [ 5o Man- A-donias vreezendc Salomon, is ;;io HET lil. BOflJC DEK KONINGEN, 11. opgeslaen, en is gegaen in des Hoeren ta- bernakel, en heeft den hoorn des antaers geval. \\l En zy hebben hel Salomon gebood- schapt, zeggende : Ziel, Adonias vreezende den koning Salomon, heeft den hoorn des | aulaers gevat, aeggende : l)en koning Salo- j mon zw'eere roy heden, dat hy zynen die- uaer met den zweerde niet dooden zal. 52 En Salomon heelt gezeid : ls het dat hy j een goed man is, zoo zal daer niet een van j zyne haken op de aerde vallen : maer is het \ dat er kwacd in hem gevonden wordt, zoo zal hy sterven. 53 Daerom heeft den koning Salomon ge- zonden, en hem van den autaerdoen halen : en binnen komende heeft hy den koning Sa- lomon aenbeden : en Salomon heeft tot hem gezeid : Gaet heen in uw huis. KAPITTEL 11. MAER Davids dagen zyn aengekomen dat hy sterven zoude, en hy heeft Salomon zynen zoon bevolen, zeggende : 2 Ik ga den weg in der gansche wereld : versterkt u, en weest een man. 3 En neemt waerdc wacht des Heercn uws Gods, dat gy wandelt in zyne wegen, en zyne ceremoniën bewaert, en zyne geboden, en regten, en getuigenissen, gelyk in de wet Moyses geschreven is : dat gy moogt ver- steen al dat gy doet, en wcrwaerts dat gy keeren zult. 4 Opdat den Heer zyne woorden vast make, die hy van my gesproken heeft, zeggende : ls het dat uwe zonen hunne wegen bewa- ren, en voor my wandelen in der waerheid, met allen hun herte, en met allen hunne ziel, zoo zal u geen man afgenomen worden van den koninglyken stoel van Israël. 5 Gy weet ook wel wat Joab, den zoon van Sarvia, my gedaen heeft, wat hy gedaen heeft den twee overkapiteinen des heirs van Israël, Abner Ners zoon, en Amasa Jethers zoon : dewelke hy gedood heeft, en het oor- logsbloed in vrede gestort, en heeft des slryds bloed in zynen riddersgordel gedaen, die om zyne lendenen was, en in zynen schoen, die aen zynen voet was, 6 Daerom zult gy doen naer uwe wysheid, en gy zult zyn grys hair ter hellen niet brengen met vrede. 7 Maer Berzellai des Galaaditers zonen zult gy dankbaer wezen, en zy zullen aen uwe tafel eten : want zy kwamen my te ge- moet, toen ik vlugtte van Absalom uws broeders aenzigt. 8 Ook hebt gy by u Semei den zoon van Gera, een zoon Jemini van Bahurim, die my vermaledyd heeft met eene zeer kwade ma- ledictie, toen ik ten heirleger ging : maer aengezien dat hy nederwaerts kwam my te gemoet, loen ik over de Jordaen ging, en ik hem toen heb gezworen by den Heer, zeggende : Ik zal u met den zweerde niet dooden : 9 Laet hem gy niet ongepunieerd blyven. Maer gy zyt een wys man, alzoo dat gy wel weten moogt, wat gy hem doen zult, en gy zult zyn grys hair met bloede te hellenwaert brengen. 10 Aldus isDavid ontslapen met zyne vade- ren, en begraven in Davids stad. 41 En de dagen dat David geregeerd heeft over Israël, zyn veertig jaren : te Hebron regeerde hy zeven jaren : te Jerusalem, dry-en-dertig. 12 Maer Salomon is gezeten op Davids zyns vaders troon, en zyn koningryk is bo- ! venmate zeer vast geworden. ! 13 En Adonias, Haggiths zoton, is ingeko- men by Bcthsabee Salomons moeder. De- welke heeft lot hem gezeid : Is uwe inkomst ook vreedzamelyk? Hy antwoordde : Ja, zy is vredelyk. 14 En hy zeide daerloe : lk heb een woord ; aen u. En zy "zeide hem : Spreekt. En hy | zeide : j 15 Gy weet wel dat het koningryk myne | was, en dat geheel Israël my had over zich zeiven gesteld tot koning : maer het koning- ryk is overgezet, en is geworden myns broe- ders : wam het is van den Heer hem toege- schikt. 16 Daerom bid ik nu eene bede van u : wilt myn aenzigt niet beschamen. En zy zeide tot hem : Zegt. 17 En hy zeide : Ik bid u dat gy Salomon den koning zeggen wilt (want hy mag u geen ding weigeren) dat hy my geve Abisag, de Sunamitin, tot eene huisvrouw. 18 En Bethsabee zeide : Wel, ik zal voor u den koning spreken. 19 Hierom is Bethsabee lot Salomon den koning gekomen, dat zy hem spreken zoude voor Adonias : en den koning is opgestaen haer te gemoet, en hy heeft ze aenbeden, en is op" zynen troon gezeten : en daer is eenen troon gesteld voor des konings moe- der, dewelke is gezeten aen zyne regter zyde. 20 En zy zeide tot hem : Een klein bede- ken bid ik van u, wilt myn aenschyn niet beschamen. En den koning zeide haer : Bidt, myne moeder : want het is niet be- hoorlyk dat ik uw aenzigt af keeren zoude. 24 Dewelke zeide : Laet Abisag de Suna- mitin, Adonias uwen broeder tot eene huis- vrouw gegeven worden. 