Zedelijke verhaalen [by R. Feith].
• Geene betuiging ! Ook een onwe.tende mein^ eed blijft een meinéed. Bedenk, wíe gij ?:ijt, en wie ik was; bedenk, dat gij u fmaad voor het toekomende; eene íchandvlek voor *t nakrooíJtji fpoedige verachting uwer ei- genliefde op den hals haalt.... O mijn Heer! ik ben niet in ftaat om het aftefchil- E 4 de* >Ä GHARLOTTE ORMÔMo; deren, wat zeker mij zelve niet dan te n^ betreft. ■ — Eenige weinige weeken en gij fchaamt u dan dver uwe dwaasheid} u žal het verlies uwer eer onverdtaaglijk, en mij de ontdekking van uw naberouw fmar^ telijkéjľ dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg uit dankbaarheid charlotte uwe hand aangeboden te hebben, die alleen uit zorgvuldigheid voor u iíelvôn in ftaat is de- zelve afteflaan, en die haar hoogfte geluk,-* ARMONvi^LE, haar häastig inväliende^ Nu , zo zij dan afgeílagen voor nu en altijd de minfte omgang^de geringfte hulpbetooning tusfchen mij en u ! Zo zij de Hemel mijn ge- xuigc, dat 'er geen fmartelijker ellende. be- ftaa, dan zich juist daár verfmaad te zien^ eHARLOTTE ORMOND: 73 \ cHAKi^oTT^y ierwíjl ZB in onmagt op eerC Jioel nedervalt^ Voor eeuwig? ♦ ■ -' ARMOTSvihh^ y fpoedig te rug keerende. Charlotte! i$ het mooglijk — {^Haar in den arm nemmde ^n vaelendé dat te koud is.^ Ha, bij God, dat is geene vermommingl zo koud en -ílijfl ---i^ :CHARLóTTB*-dier- baaríle, beste charitÓtteí ontwaakľ! Eeii Man, die u meer dan zich zelven bemint;, roept u. ^. O ze ^wordt ^eer warm — ze ontwaakt weer! — Goe^e Hemel!wee§ dank gezegfd^ ze ontwaaktí : v * CHARLOTTE. > *• 'jL / ARMOKVILLE. Aangebeden Meisje! zié mij híer/aan ttwe voeten ! hoor mij om vergifiFeais iícoac: mfiii ne drift i)idden! word. de ^lijne eabdbllôlí í) ver fflij ?o als gij wilt! d4 CHARLOTTE ORMOND. CHARI.OTTK, hem met het vŕienielijkfte gelaat in den weg tredende. ': Eerst uwe verklaaring, of gij mijn' raad wilt volgen ! • Ntt ja ARMONVILLE. t ja, ik wil het! CHARLOTTE. Des Hemels besten zegen over uwe on- derneming! ARMONVILLE, die hoarc hand kuscht. Hoe goed is 't,'dat eene wijzle Schikkíng CHARLOTTE ORMOND. S^ vereere ik u; reedvS zie ik in de achterhoe-" de der Vriendfchap eene tederer neiging.... CHARLOTTE, hevi invalknde* Gij hebt recht, mijn Héer! thans is het tijd, dat ons gefprek afgebroken worde. Gaa^ armonville! uw ligchaam en uwe ziel hebben nist noodig. De menigvoudi^ ge dwarrelíng van deezen dag, het twijf* felachtige van uwen toeftand, grijpen uw ge*- moed al te heftig aan; de flaap vaň eenen enkelen nacht zal dit alles weer te.recht brengen; uw geest zal zijne behoorlijke veefkracht herkrijgen , en de vervoering, dió zich tháíis van u meester maakt, zal u morgeň belagchlijk toefchijnenj äo niet zelft doen bloozen. ARMONVILIiB. • iij: gaa — : gaa naar mijn leger, maar M- ker niet om te flaapen, Want^ij^ gij hebíi mijne verbeeldingskracht — of veelniecť mijn hart bezigheid voor eeuwen gegeven- Hij vertrekté < II. DEEL. p/ ,, 't Íl 66 CHARLOTTE ORMOND. ííc Jíc « yy 't Is gedaan , fchoonfte ormond!** — kwam ARMONviLLE den volgenden mid- dajg in CHARLOTTES kamer íluiven; zijn geweldig oog fprak van daizend driften^ maar noch van toorn , noch van kommen — " ' ff 't Is gedaan !" f idp hij : ,, Ik heb de banden vcrfcheurd, geheel verfcheurd, die tnij tot hier toe aan het uitvaagfel des Menschdoms verbonden! Ik heb van nu aan noch Neeven, noch Vrienden, noch Ge- flácht; ik heb in de geheele waereld niets xneer dan ééné Vriendin! (Teriry/ hij fehte^ Uji am koátš ro^tšn kniélt^en áuizend kutfchm cp haan hand drvkuy Eette Víiendin^ voor welke ik Jui^t deeze geheele waereld met vreugd weggeven zou. CHARLOTTE ORMOND. '£7 dčn hond Wegílooten kan^die ohtijdigvoor illijne voéteň kruipt. CHARLOTTE. En UWe bedreiging? ARMONVILLE. Werd . met eene luide uitjouwí ňg beánt* woord. ' — — Wat raakt het oiis, ŕiepeil 2e, welk een fchepíel 2ulk een dletidigô Vcrkieit té tíouwen? Wij kendéti feedá Itiig CHARLOTTB ORMOND VOOt eCtte lídhtS kooí > nu hóoren wij , dať ze bovendkn eene zottin is ; wij weníbhen u met het aantal van Zwagers gelak, en laateti het a&fí u over, naar goeddunken te bandelôn^^ Vtt* fiout gij u echter^ na žulk e^no laagheid^ o nog onzen Neef te noemen ^ zo zuUen wij zulk eene vermetelheid weten te íhräf** fen. ^, En toch, riep ik vol verach- ting uit, zal nieraand luider vertellen, dan ik, welkbloed in mijne aderen vloeit; want gij , gij alleen Onbarmhartigen ! zijt het, die desttlfs adel bevlekt; en wanneer 'eť iets onteerends in dit huuwlijk zijn mogt, E 2 d^m 68 CHARLOTTE ORMOND. dan zijt gij 'er de oorzaak van ! dan zinke alle finaad, afgewenteld van mij, drievóudig op uwen fchandelijken kop nederl Nimmer daarentegen zal mijn gezicht u fchaamrood — zo gij u anders fchaamen kondet maaken; want ik neem voor eeuwig vän u affcheiď* Met deeze woorden verlietik hen om hier naar toe te vliegen. U, dierbaárfte Meis- jel U alleen wil ik nu toebehooren, toebe- hooren voor tijd en eeuwigheid ! In u alleen zal mijn geheel geluk, mijn wensch en eer- zucht zich bepaaleri! Uwe goedkeuring zal mij meer dan ijdele roem, gelukzaligheid in uwe armen meer dan beuzelachtige waar- digheden en glans,, liefde van u meer dan' de.ftem der ganďche aarde zijn. Ik ken uw hart, en ik ben 'er hoogmoedig op^ dat ik het heb leeren keiinen; maar juist daar CHÁRLOTTE ORMÔŇD. 6^ hand los laät., Dat ons gefprek, 't welk te zeer in den toon der liefde begint te vallen , zich weder met dat géene vergenoe- ge, dat ons pást, met de warmte'^ der Vriendfchap. . — Áls ons iemánd zo vond, zoudt gij niet bloozen? . v-.j:}:r. ■■■'.- '^ - ' . ' - i.:';.' rirTí ARM0N'yiLI;B. :.'. f. /, r->s .\ ':'■■"■ f- . ' • • '! Sí-,.^:' Bloozen ? Dat de geheele . waeí^d .; hŔÄ? 3ien, dat gansch Parijs' Ijet aíntoorérnktm^i de, hoe ik u de innigfte hoogachting'^::íä€rí vuurigfte liefde bekenne! CHÁRLOTTE. O alleen de eeríle, mijn. Heerl de tweede- kan, mag onder ons geen plaats liebben. • Kan — mag niet? -r — =^ Charl.otítb.1 Zo dit u em^t ware, zoí ook gij niijcnur veríhiaadde, dan was ik deverlaatenfte^ d©. beklaagCttswaaTdigfte aUer. .ménfehfioí :;.>;] rrc;! ' ' . - ;: J, r ' "vr u "*: :t :*. u.:^ . '. E cj CHAB^ CPARLOTTE. Dflt moet gi] niet zijn. W«t ik hfb, en wat ik bezit^ is ook teffens het uwe. Wij zijn Vrienden in gômeenfehap van goedcren, Alleen menge ^er zich nimm$r.éene aodera hartstocht in! Zeide ik u niet, dat uwe gedaane bedreiging alleen een maskér ware? en herinnert gij u niet, dat tederheid eeti góéd zij, dat enl^el twee e vea reine — even lein gebleven, harten zidi «aii durven miftigfti? ARMONVILLE. Vervloekt zij de penning, dien ik aan- tíé^my zondér td • gfi|ijk ^ hand der aanmin- nige» -C H ARXX) TT B ;4an te mogen . nenjen í CHARLOTTE ORMQND. - yx CHARLOTTE, Is de bedwelming van gisteren nog niet veryloogen ? O dat zij nimmer vervloog en ik zou gewUlíg*... maar ňeen, armonvij^lí^I neenl Zij duurt niet en kan niet duuren. Eene fombere wildernis volgt haar op de hiclen. Ik ken de Mannen; tegenfpoed ei» dwaaling leerdeo mij hen kennen. In de eerfte vuurigheid hunner liefde zijn ?;e zwr der bedrog; maar deeze vuurigheid ver- vliegt , naberouw ^. neemt derzelver plaats in. .t. AEMONVXLLE. Nimmermeerl Eer zal... CIíARI.OTľE* f Geene betuiging 1 Ook een onwetende mein- eed blijft een meinéed. Bedenk, wíe gij ?:ijt, en wie ik was; bedenk, dat gij u fmaad voor het toekomende; eei\e íchandvlek voor *t nakroo^tj fpoedige verachting uwer ei- genliefde op den hals haalt.... O mijn Heer! ik ben niet in ftaat om het aftefchil- E 4 de- ^Ä GHARLOTTE ORMOND. deren, wat zeker mij zelve niet dan te n^ betreft. ■ — Eenige weinige weeken en gij fchaanit u dan cíver uwe dwaasheidj u zal het verlies uwer eer onverdraaglijk , en mij de ontdekking van uw naberouw fmaiv telijkér dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg uit dankbaarheid charlotte uwe hand aangeboden te hebben, die alleen uit zorgvuldigheid voor u zelvôn in ftaat is de- aelve afteflaan, en die haar hoogfte geluk.** ARMONviT-LE, haar häastig iňväliende^ Nu, zo zij dan afgeílagen voor nu en altijd de minfte omgang, de geringfte hulpbetooning; tusfchen mij en u ! Zo zij de Hemel mijn ge- xuigc, dat 'er geen fmartelijker ellende be- ftaa, dau zich juist daár verfmaad te zien^ GHARLÓTTE ORMOND: 73 \ CHARLOTTE, íerwí;7 ZB in onmagt op eerC Jioel nedervalt^ Voor eeuwig? AKMoiíiviLh^ y fpoedig te rug keerende. Charlotte! ís het mooglijk — {^Haar in den arm nemmde ^m voeUnit dat te koud is.^ Ha, bij God, dat is geene vermommingl zo koud envftijfí -^^ CHARLóTTBt'dier- baaríle, beste cHARiróTTEÍ ontwaakľ! Eeil Man, die u meer dan zich zelven bemint;, roept u. ^; O ze vWôrdt :weer warm — ze ontwaakt weer! — Goe^e Hemel!wec§ dank gezegd^ ze ontwaakt í ^ '• ^ CHARLOTTE. >:. W 'jL '■ ■'. ^- J ■ ■ .' ;ľvC ^RMONViLLEl ■ .■■ /Xjij> nog^ hteľ* jí ARMOKVILLE. Aangebeden Meisje! zie mij hier aáni úwe voetenľ hoor mij om vergifiFeais vopiiin^ ne drift Jíidden! word de piijne en^bdbl»lŕ í) ver mij go als gij wilt! d4 CHARLOTTE ORMOND. CHARI.OTTK, hem met het vrienielijkfte gelaat in den weg tredende. ; Eerst uwe verklaaring, of gij mijtf raad wilt volgen! '^ Ntt ja ARMONVILLE. t ► ja, ik wil het! CHARLOTTE. Des Hemels besten zegen over uwe on- derneming! ARMONVILLE, Me hoore hand kuscht. Hoe goed is 't,'dat eene wijze Schikking CHARLOTTE ORMOND. S^ Vereere ik u; reedvS zie ik in de achterhoe- de der Vriendfchap eene tederer neiging.... CHARLOTTE, hevi invalknde* Gij hebt recht, mijn Heer! thans is het tijd,dat ons gefprek afgebroken worde. Gaa^ armonville! uw ligchaam en uwe ziel hebben nist noodig. De menigvoudi^ ge dwarrelíng van deezen dag, het twijf* felachtige van uwen toeftand, grijpen uw ge*- moed al te heftig aan; de flaap vaň eenen enkelen nacht zal dit alles weer te . recht brengen; uw geest zal zijne behoorlijke veefkracht herkrijgen , en de vervoering, dié zich thans van u meester maakt, zal u morgťiň belagchlijk toefchijnen, 20 niet zelf« doen bloozen, ARMONVILIiB. . ji^ gaa — gaa naar mijn leger, maar M- ker niet om te flaapen, Want ^ij^ gij hebc mijne verbeeldingskracht — of veelnieeť mijn hart bezigheid voor eeuwen gegeven- Hij vertrekté -H. DEEL. p/ ^ 't Íl 66 CHARLOTTE ORMOND. J^c jjc >}c yy *t Is gedaan , fchoonfte ormond!*' — kwam ARMONViLLE den volgenden mid- da^ in CHARLOTTES kamer ftuiven; zijn geweldig oog fprak van daizend driftfcn, inaar noch van toorn , noch van koinmen "- " ■ w 't Is gedaan !" f itíp hij : „ Ik heb de banden vcrfcheurd, geheel verfcheurd, die mij tot hier toe aan het uitvaagfel des Menschdoms verbondenl Ik heb van nu aan noch Neeven, noch Vrienden, noch Ge- flacht; ik heb in de geheele waereld niecs meer dan ééne Vriendin! (Ter^ijl hijfchu* Ujk am haoTš voštún kniélt^ en duizend kušfchm op haan %mi druku^ EeHe Vŕiendin^ voor welke ik Juist deeze geheele waereld met vreugd weggeven zou. CHARLOTTE ORMOND- '£7 dčn hond tvegílooten kan^die ohtijdigvoor mijne voéteň kruipt. CHARLOTTB. En UWe bedreiging? Werd . met eene luide uitjouwíňg beánt* woord. — Wat raakt het oíis, ŕiepeň ze, welk een fchepfél zulk eeň dletldigd Vcrkieít té trouwen? Wij kendén re^dá Utig CHARLOTTE ORMOND vooľ <eene lítíhu kooi ^ nu hooreti wij 9 dat ze bovendkn eene zottin is ; wij wenfchen u met het aantal van Zwagers geluk^en laaten het aari u over, naar goeddunken le bandeten^ Vtt* ilout gij u echter^ na žulk eeno laagheid^ o nog onzen Neef te noeroen , zo zuUéfl wij zulk eene vermetelhííid weten te ftľaf* fen. • j,5 En toch, riep ik vol verach- ting uit, zal nieraand iuider vertellen, dan ik, welkbloed in mijne aderen vloeit; want gij , gij alieen Onbarmhartigen ! zijt hôt, die desMifs adel bevtekt; en wanneer 'eť iets onteerends in dit htíuwlijk zijn mogr, £ 2 dopn 68 CHARLOTTE ORMOND. dan zijt gij 'er de oorzaak van! dan zinke alle fmaad, afgewenteld van mi j, drievoudig op uwen fchandelijken kop neder! Nimmer daarentegen zal mijn gezicht u fchaamrood — zo gij u anders fchaamen kondet maaken; want ik neem voor eeuwig vän u affcheid.'* Met deeze woorden veriiet ik hen om hier naar toe te viiegen. U, dierbaárfte Meis- je ! U alleen wil ik nu toebehooren , toebe- hooren voor tijd en eeuwigheid ! In u alleen zal mijn geheel geluk, mijn wensch en eer- zucht zich bepaalen! Uwe goedkeuring zal mij meer dan ijdele roem, gelukzaligheid in uwe armen meer dan beuzelachtige waar- digheden en glans,, liefde van u meer dan' de.ftem der ganďche aarde zijn. Ik ken uw hart, en ik ben 'er hoogmoedig op, dat ik het heb leeren keímen; maar juist daar CHÁRLOTtE ORMÓŇD. 6^ hand los laat.. Dat ons gefprek, 't welk te zeer in den toon der liefde begint te vallen , zich weder met daí geene vergmoe* ge, dat ons past» met de warmte'^ der Vriendfchap. . — -— ÁIs ons iemánd :žd vond^ zondt gij niet. bloozen ? . . r- jlh ■ • ■ • -."^ ^ I • ' ■■.#■■ ""*^ '* T ARMONVILlíB. ; :. f. / : - - . ! ».»•••. ^-. ^ . . í ■.' J Á:, y.' Bloozen? Dat de geheete . waeíeJdv fesfe 2ien, dat gatsch Parijs- íiet aínhoorémkttJV-. de, hoe ik u de innigfte hoogachťing-^:iä^ vuungfte liefde bekenneS CHARLOTTE. O aHcen de eerfte^ mijn. Heer! de tweede- kan, mag onder ons geen plaats bebben. , • Kan — mag niet? t — ^u- Charl.otíTrI Zo dit u enwt ware, zo' ook gij Bíijonur verfinaadde, dan was ik deverlaatenfté^ d#. beklaageoswaardigfte aller. ^ménfchfiit ^.^irrc.'i [ ' . - y.. .-'.r ' 'rrr u "*: :t :'. u/.^ '• E 3 €HA^ í^ct CíIARl^OTTE ORMON0. CPARLOTTE. Dat moet gij niet zijn. Wat ik hcb, en wat ik bezit, is ook teffena het uwe. Wij zijn Viienden in gemeenfehap van goederen^ AUeen tnenga ^er aich nimoi^r.eatie andcro hartstocht in! Zeide ik u niet, dat uwe gedaane bedreiging alleen een maskér ware? en herinnert gij u niet, dat tederheid een góéd zij, ázt en}cel twee evea reine — eventein geblevea, harten zicfa ^an durven isirtigttť? ARMONVILLE. Vervloekt zij de penning, dien ik aan- neem> i^ondér . tá • gfi|ijk de hand der. aanmin- nig^' jc h äkl X) tt b j jb^u te mogen ncnjen 1 CHARLOTTE ORMQND. ^ 71 CHARLOTTE, Is de bedwelming v^n gisteren nog niet vervloogen ? O dat zij nimmer vervloog eii ik zou gewUlig.... maar heen^A&MONvijLi^l neeal Zij duurt niet en kan niet duuren» Eene fombere wildernis volgt haar op de hiden. Ik ken de Manpenj tegenfpoed en dwaaling leerdeo mij hen kennen. In de eeríle vuuxigheid hunner liefde zijn ^e zc«i: der bedrog; maar deeze vuurigheid ver- vliegt , uaberouw ^. neemt derzelver plaats in. • ». AEMOMVILLE. Nimmermeerl Eer zal.*, CHARLOTTE, • Geene betuiging ! Ook een onwetende mein- eed blijft een meineed. Bedenk, wíe gij ?;ijt, en wie ik was; bedenk, dat gij u fmaad voor het toekomende; eene íchandvlek voor 't nakrooíft ji fpoedige verachting uwer ei- genliefde op den hals haalt.... O miju Heer! ik ben niet in ftaat om het aftefchil- E 4 de- jTíi CHARLOTTE ORMONO, deren, wat zefcer mij zelve niet dan te n^ betreft. — Eenige weinige weeken en gij fchaamt u dan óvev uwe dwaasheidj u zal het verlies uwer eer onverdraaglijk, en inij de ontdekking van uw naberouw fmar^ telijkér dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg uit dankbaarheid charlotte uwe hánd aangeboden te hebben, die alleen uit zorgvuldigheid voor u zeivôn in ftaat i$ de- zelve afteflaan, en die haar hoogfte geluk... ARMONvii-ĽE, haar haastig invalíende^ Nu, zo zij dan afgellagen voor nu en altijd (Je miníle onigang^de geringftó huipbetooning íusfchen mij en u ! Zo zij de Hemei mijn ge- tuigc, dat *er geen finartelijker ellende be- ftaa, dan zich juist daár verfmaad te žien,. \ GHARLÓTTE ORMOND. 73 CKAKi.oTT'Ey ierwíjl ZB in onmagt op eerC Jioel nedervaltf Voor eeuwig? AKMo'svihhByfpoedig te mg keerende. Charlotte! is het mooglijk — {^Haar in den arm nemmde ^n-vaelendš dat te koud is.} Ha, bij God, dat is geene vermommingl 20 koud en vftijfl -^^ CHARLóTTBt-ďier- baarfte, beste charitOtteI ontwaak! EeÄ Man, die u meer dan zich zelven bemint, roept u. ^; O ze^wdrdt ^eer warm — ze ontwaakt weer! — Goe^e Hemellwecs dank gezegd, ze ontwaakrJ : v • ^ ' ■ * * . • ľ*r#r .... .• . ^ .. : , . . " (^'. "lU : CHARLOTTE. >v. .7 'jL ^- J .■ ■ ./ ■^'X. ArmonvilleI — ^.vGij nog^ hter* ;í ARMOKVILLE. Aangebeden Meisje! zie mij hier aan awe voetenl hoor mij om vergifiFeais ¥00l:infQ?i ne drift ijidden! word de piijne en^bdfciáfe Q^^ mij go als gij wilt! ^4 CHARLOTTE ORMQND, CHARI.OTTE, hem met het yriendelijkfte gelaat in den weg tredende. : Eerst uwe verklaaring, of gij mijtf raad wilt volgen ! * Ni> ja ARMONVILLB. ■ ja, ik wil het I CHARLOTTE. Des Hemels besten zegen over uwe on- derneming! ARMONVILLE, dic hoars hand kuscht. Hoe goed is *t,'dat eene wijze Schikkíng CHARLOTTE ORMOND. S^ Vereere ik u; reedvS zie ik in de achterhoe* de der Vriendfchap eene tederer neiging..,. CHARLOTTE, hem invallendCé Gij hebt recht, mijn Héer! thans is het tijd,dat ons gefprek afgebroken worde; Gaa^ armonville! uw ligchaam en uwe ziel hebben ru5t noodig. De menigvoudi* ge dwarrelíng van deezen dag, het twijf* felachtige van uwen toeftand, grijpen uw ge** moed al te heftig aan; de flaap váň eenen enkelen nacht zal dit alles weer te . recht brengen; uw gee^st zal žijne behoorlijke veerkracht herkrijgen , en de vervoering, dié zich thatis van u meester maakt, zal ju morgeň belagchlijk toefchijnen,. 4:0 niet zelfa doen bloozen. ARMONVILIiB. • Ik gaa — : gaa naar mijn leger, maar m- ker niet om te flaapen, Want^ij^ gij hebíí mijne verbeeldingskracht — of veehneeť mijn hart bezigheid voor eeuwen gegeven* Hij vertrekté c. n. DEEL. p/ ,, "t 1« ^6 CHARLOTTE ORMOND. ^ ^ ^ yy *t Is gedaan , fchoonfte ormond!*' — kwam ARMONviLLE den volgenden mid- da^ in CHARLOTTES kamer ftuiven; zijn geweldig oog fptak vati daizend driftftn^ maar noch van toorn , noch van koinmer. ,, 't Is gedaan r f itíp hij : „ Ik heb de banden vérfcheurd, geheel verfcheurd, die mij tot hier toe aan het uitvaagfel des Menschdoms verbondenl Ik heb van nu aan noch Neeven, noch Vrienden, noch Ge- flacht; ik heb in de geheele waereld niecs meer dan ééné Vriendin! (Ter^ijl hijfibk^ Ujk am haoTš voštén kniélt^en duizend kusfcbm op haan hand dtuku'} Eette Vriendin^ voof ^welke ik Juist dceze geheele waereld met vreugd weggeven zou. CHARLOTTE ORMOND- 'S? dčn hond tvegíldoten kan^die ohtijdigvoor mijne voéteň kruipt. CHARLOTTB. En UWe bedreiging? Werd . met eene luide uítjouwíng beánt* woord. — Wat raakt het oíis, ŕiepeň ze, welk een fchepfél 2ulk eeíi élléttdigô Vcrkieít té trouwen? Wij kendén re^dá Utig CHARLOTTÄ ORMOND vooľ <eene lítíhu kooi > nu hóoren wij , dat ze bovendkn eene zottin is j wij wenfchen u met het aantal van Zwagers geluk^en laaten het aafí u over, naar goeddunken lô bandeten^ Vet* ilout gij u echter^ na žulk eeno laagheid^ o nog onzen Neef te noeroen , zo zuilefl wij zulk eene vermetelhcid weten te ftráf* fen. • 5, En toch, riep ik voi verach- ting uit, zal nieraand iuider vertellen, dan ik, weikbloed in mijne aderen vloeit; want gij , gij alleen Onbarmhartigen ! zijt hôt, die desMifs adel bevtektf en wanneer 'eť iets onteerends in dit htíuwlijk zijn mogr, £ 2 dopn 68 CHARLOTTE ORMOND. dan zijt gij 'er de oorzaak van ! dan zinke alle fmaad, afgewenteld van mij, drievóudig op uwen fchandelijken kop neder! Nimmer daarentegen zal mijn gezicht u fchaamrood — zo gij u anders fchaamen kondet maaken; want ik neem voor eeuwig ván u affcheid.'* Met deeze woorden verliet ik hen om hier naar toe te viiegen. U, dierbaárfte Meis- je ! U alleen wil ik nu toebehooren , toebe- hooren voor tijd en eeuwigheid ! In u alleen zal mijn geheel geluk, mijn wensch en eer- zucht zich bepaalen! Uwe goedkeuring zal mij meer dan ijdele roem, gelukzaligheid in uwe armen meer dan beuzelacbtige waar- digheden en glans,. liefde van u meer dan' de.ftem der gantfche aarde zijn. Ik ken uw haít, en ik ben 'er hoogmoedig op, dat ik het heb leeren keíinen} maar juist daar CHÁRLOTTE ORMOND. 6^ hand los laat.. Dat ons gefprek, 't welk te zeer in den toon der liefde begint te vallen , zich weder met dat géene vergenoe* ge, dat ons pást, met de warmteí der Vriendfchap. . ÁIs ons iemánd zo vond^ zoudt gij niet bloozen? . . v j^h-. ARMONVILI^B. :.. f / T'* Bloôzen? Dat de geheete .waeíeld.; hfefc 2ien, dat gansch ParijS' íiet aíntoorémkojv- de, hoe ik u de innigfte hoogachťing-^ľjäm vuungfte liefde bekenneS CHÁRLOTTE. O aHeen de eerfte, mijn. Heerl de tweeáe- kan, mag onder ons geen plaata' hebben. •. Kan — mag niet? -i — ^ Charl.otítiiI Zo dit u enwt ware, zo5 ook gij níijcnur verfinaadde, dan was ik deverlaatenfté^ d*, beklaageoswaardigfte alleiL ľménfchfiit :;.virrc>'i .^ . . . •■ * ■ \ ^. . ' , í^ct CíIARl^OTTE ORMON0. ' CPARLOTTE. Dat moet gij niet zijn. Wat ik hcb, en wat ik bezit^ is ook teffens het uwe. Wij zijn Vrienden in gemeenfehap van goedereni AUeen menga ^er aích nimoi^réena aíidefo hartstocht in! Zeide ik u niet, dat uwe gedaane bedreiging alleen een maskér ware? en herinnert gij u niet, dat tederheid een góéd zij, dat enKel twee evea reine — eventein geblevea, harten zicfa ^an durven iíiirtigttť? ARMONVILLE. Vervloekt zij de penning, dien ik aan- neeíD'9 £^andér.té'gfi|ijk de hand der aanmin* nig^' -C H A RX X) TT B .' 4an te mogen . ncnjen 1 CHARLOTTE ORMQND. -^ y% CHARLOTTE, Is de bedwelming van gisteren nog niet veryloogen ? O dat zij nimmer vervloog en ik zou gewillig-— maar ňeen^ARMONviLL^I ijeenl Zij duurt niet en kan niet duuren» Eene fombere wildernis volgt haar op de hiden. Ik ken de Maníien; tegenfpoed ent dvaalíng leerdeo mij hen kennen* In de eerfte vuurigheid hunner liefde zijn ze zcHir der bedrog; maar deeze vuurigheid ver- vliegt , Mberouw ^. neemt derzelver plaats in. • ». AEMONVXl^LE. Nimmermeerl Eer zal..» CHARI/OTTE, f Geene betuiging ! Ook een onwetende mein^ eed blijft een meineed. Bedenk, wíe gij íijt, en wie )!& was; bedenk, dat gij u íhiaad vcK)r het toekomende; eene íchandvlek voor 't nakroo?t J fpoedige veracbting uwer ei- genliefde op den hals haalt.... O mijn Heer! ik ben niet in llaat om het aftefchil- E 4 de- jria CHARLOTTE ORMOND. deren, wat zefcer mij zelve niet dan te n^ betreft. — Eenige weinige weeken en gij fchaamt u dan dver uwe dwaasheid} u zal het verlies uwer eer onverdraaglijk, en mij de ontdekking van uw naberouw finar^ telijkér dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg uit dankbaarheid charlotte uwe hand aangeboden te hebben, die alleen uit ieorgvuldigheid voor u želvôn in ftáat is de- želve afteflaan, en die haar hoogfte geluk.-. ARMONvii-LE, haar haastig iňvälíende^ Nu, zo zij dan afgeílagen voor nu en altijd de minfte omgang, de geringfté hulpbetooning; tusfchen mij en u ! Zo zij de Hemel mijn ge- tuige, dat *er geen fmartelijker ellende be- ftaa, dau zich juist daár verfmaad te žien,. GHARLÓTTE ORMOND, 73 \ ciíAKL,oTT^y ierwíjl ZB in ornna^t op eerC Jioel nedervaltf Voor eeuwig? AKMomviLhíSí^fpoedig t e rug keerende. Gharlotte! is het mooglijk — {^Haar in den arm nemmde ^^n yoelende dat že koud f5.) Ha, bij God, dat is geene vermomming! zo koud en dijf I --^^^HARLóTTR^-dier- baaríle, beste charlótteí ontwaak! Eeit Man, die u meer dan zich zelven bemint, roept u. ^. O ze í^Wôrdt ^eer warm — ze ontwaakt weer! — Goe^e Hemel!wec§ danfc gezeg^, ze ont\í^aaktl : . « • ^ CHARLOTXE. >-- --^ ^RMONvii^LEl — -^-Gij nog^ hter* ;;! ARMOKVILLE. Aangebeden Meisje! zié mij hier aani uwe voetenl hoor mij om vergifiFeais i;to<>i:iiiŕíií ne drift i)idden! wordde piijne eivbeftbôlŕ e ver inij go als gij wilt! ;4 CHARLOTTE GRMOm>, CHAÄLOTTS. Ook over uwen hoogmded? AR-MOHVILLE. Ook over mijn leven! CHAHXOTTi; Wéban^ in weitiig dagen verlut ifc Patíj*; veflatt bet voor «Itijd. AKtfONVXL O zo verlaat Uc het in bet zélfde oogeiH blik, zo volge ik u na , al was het ook ia de WoeíHjnen van Sibexien. Met u zuUen CHARLOTTE ORMOND- 75; gij uit Ikfde voor mijne rošt en voor nwe €SX mi} nooit weei: gien moet? AÄMONVILJLÄ. Neen! neen! gij kunt geene onmooglijk- heden vorderen.. •^ ^ cHARLaTayc;:. Goedl zo wil ik mijn proef met een des te mogelijker zaak ajuivangcn. Hier is de eigen beurs, die gij weigerde van de Vrien- din aan te nemeň; thans :fpreekt de Mnnfta- TQSy de Gebiedfter met u; ze beveelt 'er zo veel uit te nemeň, al» u gecd/dunkt; ze zegt u bovendien , dat uw vertrouwen en uwe liefde naar de grootheid der .íbtEi aŕgameren ftaan te worden. ARMONviLLE, \t fcUelijk naar grijpende. ••.;;■. . . ■ -...t:/ .. ./; a O ZO ncem.ik ze gtimúlii. j v . J::::cb -• •. ';'.i -'■' -ífľríiVV-.'i. En zo zij dit de eerfte vrijwillige pmhel- zing 66 CHARLOTTE ORMOND. «: j}c Hf. ,, 't Is gedaan , fchoonfte ormond!" — kwara ARMONviLLB den volgenden mid- da^ in CHARLOTTES kamer ftuiven; zijn geweldíg oog fptak van daizend driften^ maar noch van toorn , noch van koinmen ■■" - ■ w 't Is gedaan ľ* íidp hij : „ Ik heb de banden vérfcheurd, geheel verfcheurd, die mij tot hier toe aan het uitvaagfel des M^nschdoms verbondén! Ik heb van nu aan noch Neeven, noch Vrienden, noch Ge- flacht; ik heb in de geheele waereld niets meer dan éént Vriendin! (Terivijl hij fchU^ iijk am haarš roeten kniélt^en duizend kusfcbm cp haan Aand drukt.^ EeHe Vriendin ^ voof weíke ik Juist dceze geheele waereld met vreugd weggeven zou. CHARLOTTE ORMOND- '£7 dčn hond tvegílooten kan^die ohtijdigvoor iilijne voéteh kruipt. CHARLOTTB. En UWe bedreiging? ARMOWVILLE. Werd . met eene luide uitjouwíňg beánt* woord. ^ — --' Wat raakt het oíis, ŕiepeft že, welk een fchepfel zulk een dletldígô Vcrkiešt té trouwen? Wij kenden fdtídáí láíig CHARLOTTE ORMOND VOOr eCHC lídhU kooi > nu hôoren wij 9 dať ze bovendkn eene zottin is j wij wenfchen u met heí aantal van Zwagers geluk^en laaten het aari u over 9 naar goeddunken te bandateni^ Ve^'^ ftout gi] u echtei) na žulk e^ine laagheid^ o nog onzen Neef te noemen ^ zo zuUen wij zulk eene. vermetelhííid weten te flraf^ fen. 5, En toch, riep ik vol verach- ting uit, zal nieraand luider vertellen, dan ik, welkbloed in mijne aderen vloeit; want gij , gij alleen Onbarmhartigen f zijt het, die desžélfs adel bevtekt; en wanneer 'eť iets onteerends in dit huuwKjk zijn mogr, £ 2 dan 68 CHARLOTTE ORMOND. dan zijt gij 'er de oorzaak van! dan zinke alle fmaad, afgewenteld van mij, drievoudig op uwen fchandelijken kop neder! Nimmer daarentegen zal mijn gezicht u fchaamrood — zo gij u anders fchaamen kondet maaken; want ik neem voor eeuwig ván u affcheid.'^ Met deeze woorden verlietik hen om hier naar toe te vlíegen. tľ, dierbaárfte Meis- je ! U alleen wil ik nu toebehooren , toebe- hooren voor tijd en eeuwiglieid ! In u alleen zal mijn geheel geluk, mijn wensch en eer- zucht zich bepaaleri ! Uwe goedkeuring zal mi} meer dan ijdele roem, gelukzaligheid inr uwe armen meer dan beuzelachtige waar- digheden en glaiis,. liefde van u meeí: dan' deiftem der gantfche aarde zijn. Ik ken uw hact, en ik ben 'er hoogmoedig op^ dat ik het heb leeren keíinen; maar juist daar CHÁRLOTtE ORMOŇD. 6^ hand los laat.. Dat ons gefprek, 't welk te zeer in den toon der liefde begint te vallen , zich weder met dat géene vergenoc* ge, dat ons pasty met de warmtä^ der Vriendfchap. . Áls ons iemánd ž'o. Yond, 20udt gij niet bloozen? .: , v\j\b: • " ' .^ ^ • ' ' .'' f'"'* ^?) ARMON-VILtE. : ;. f. /. :."■':♦ Bloozen? Dat de geheele .ivaeťeldv bfefe 2ien, dat gansch ParijV tiet aivAoosÁmktm^^ de, hoe ik u de innigfte hoogachtxng-^r^äc^ vuurigfte liefde bekeune! CHÁRLOTTE. o aUeen de eerfte^ mijn. Heerl de tweede- kan, mag onder ons ^een plaats bebben. . • Kan — mag niet? t — =i^ Charl^otítäI Zo dit u emst ware, zoí ook gij rtijonur verímaadde, dan was ik de verlaatenfté^ dŕx beklaagcttswaaidigfte aUer. .ménfehfíKt :. v j *"•"-'* \ ■ ■'' ^i" '■■ ■"••'' ^'■■- ■• -^ •••'■' "-^ E 3 CHA^ CPAHLOTTE. Dar mo^ gij niet zijn. Wat ik heb, en wat ik bezit, is ook teffens het uwc. Wij zijn Vriendfin in gemeenfehap van goederen. Alleen menge ^er aich nimm$r éane andero hartstocht in! Zeide ik u niet, dat uwe gedaane bedreiging alleen een maskér ware? en herinnert gij u niet, dat tederheid een góéd zij, dat en}cel twee évea reine — evea rein gebieven> harten zich ^an durven rtittigftu? ARMONVILLE. Vervloekt zij de penning, dien ik aan- nfifemvzcmdér-téígfijijk de hand der aanmin- niga»xá ARXo.TT B j^an te xúogen . nenjen 1 CHARLOTTE ORMOND. ^' 71 CHARLOTTE, Is d(5 bedwelming van gisteren nog niet veryloogen ? O dat zij nimmer vervloog en ik zou gewilUg.... maar ňeen,ARMONvin^I ijeenl Zij duurt niet en kan niet duuren* Eene fombere wildernis volgt haar op de hiden. Ik ken de Manaenj tegenfpoed ent dwaaling leerdQo mij hen kennen* In de eerfte vuurigheid hunner liefde zijn ze zonr der bedrog; maar deeze vuurigheid ver- vliegt , Biiib^rouw ^. neemt derzelver plaats in.,». AEMONVXl^LE. Nimmermeerl Eer zal..» CHARI/OTTE, - • Geene bctuiging ! Ook een qnwetende mein^ eed blijft een meinéed. Bedenk, wíe gij zijt, en wie ik was; bedenk, dat gij u fmaad YOQľ het toekomende; eene íchandvlek voor 't nakroo^t J fpoedige verachting uwer ei- genliefde op den hals haalt.... O mijn Heer! ik ben niet in llaat om het aftefchil- E 4 de- >ia CHARLOTTE ORMÔNDv deren, wat zeker mij zelve niet dan te n^ betreft. '■ — Eenige weinige weeken en gij fchaairit u dan over uwe dwaasheid} u zal het verlies uwer eer onverdTaaglijk, en mij de ontdekking van uw naberouw frnai^ telijkér dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg iiit dankbaarheid charlotte uwe hand aangeboden te hebben, ďie alleen uit jeorgvuldigheid ' voor u žíelvôn in iftäat is de- áelve afteflaan, en die haar hôogfte geluk.,. ARMONviLLE, haar häastig iúväliende^ Nu, zo zij dan afgeílagen voor nu en altijd (Je minfte omgang^de geringfté hulpbetooning tusfchen mij en u ! Zo zij de Hemel mijn ge- tuige, dat *er geen fmartelijker ellende be- ftaa, dan zich juist daár verfmaad te žien,. GHARLÔTTE ORMOND. 73 \ CH AKL, oT T^ ^ terwijl ZB in onma^t op eerC Jioel nedervalt^ Voor eeuwig? AKMomviLhíSí^fpoedig te rug keerende. Charlotte! is het mooglijk — {^Haar in den arm nemmde ^n yoelende dat te koud f5.) Ha, bij God, dat is geene vermomming! zo koud en ílijf! -^'^HARLóTTRt'ďier- baaríle, beste charlótteI ontwaak! Éeit Man, die u meer dan zich zelven bemint;, roept u. f: O ze íwôrdt ^eer warm — ze ontwaakt weer! — Goe^e Hemel! wec§ dank gezegd, ze ont\í^aaktl ; . » • ^ . • .. ■ . . ::'::..• -.;• .A'ld ; . CHARLOTTE. >^.\V 'jl -•-' ./ ' ■ ' ■-'^ ArmonvilleI — --i^-Gij nog^ hter* .:í ARMOKVILLE. Aangebeden Meisje! zie mij hier áán úwe voetenľ hoor mij om vergifiFeais i/towľiinÄií ne drift Wdden! wordde ínijne en^beftbdlŕ PV^r iflU 20 als gij wilt! í^ 5 ?HAí^t ^4 CHARLOTTE GBLMOim CHAAI«OTTS. Ook Qver uwen hoogmóed? ARMONVILLE. Ook over mijn leven! Weh«ii j in weiiúg dagen v«lttt ifc Ptfíjf ^ verlatt bet voor «l«ijd. AKÍÍiOftVIhhlk- O zo varlaat ďc.het in het ztíiäe oogea* blik, zo voIge ik u na , al was het ook ia de Woeilijnen van Siberien. Met u zuUen CHARLOTTE ORMOND. 75; gij uit Ikfde voQf mijne rošt en voor iiwe €sx mi} nooit weer gien moet? AUMONVILlíR. Neen! neen! gij kunt geene onmooglijk- heden vorderen.. cHARLaTayt: :. Goed! zo wil ik mijn proef met een des te mogelijker zaak aanvaugen. Hier is de eigen beurs, die gij weigerde van de Vrien- din aan tc ncanen; thans ;fpreekt de Mnrtu- TQS^ de Gebiedfter met uj ze beveelt 'er zo veel uit te nemeň, al» u gocd/dunkt; ze zegt u bovendien , dat uw vertrouwen en uwe liefde naar de grootheid der .ibäi aŕgem^ten fiaan te worden. ARMONviLLE, *er fcMeltjk naar grijpende. •■.;:• . . • -...t./ : :. .^ a Ozo ncem ik ze geheelf^ii .j . v . u:; —b '....■: .■ . íl ::: y. : . *...;. • ;,i:> , . : CHAÄLaTTJj;^' r:/ r--^---^ En zo zij dit de eerfte vrijwillige pmhel- zing ^6 CHARLOTTE ORMOND. « >íc « „ 't Is gedaan , fchoonfte oRMONDľ' — kwam ARMONviLLE den volgenden mid* dag in CHARLOTTES kamer ftuiven; zijn geweidíg oog fptak vati doizend driften^ maar noch van toorn , noch van kommen — — ^ 't Is gwlaan ľ' f iôp hij : ,, Ik heb de banden vérfcheurd, geheel verfcheurd, die mij tot hier toe aan het uitvaagfel des M(^nschdoms verbonden! Ik heb van nu aan noch Neeven, noch Vrienden, noch Ge- flácht; ik heb in de geheele waereld niett meer dan ééiít Vriendin! (^Tefv^ijl hij fihie* Ujk aan haan foétm kniôlt^en duizend kusfcbm €p haar$ iand drukt.y Eeite Vnendin^ voor welke ik |uiät deeze geheele waereld met vreugd weggeven zou. CHARLOTTE ORMOND. 'jS? den hond wegíldoten kan^die ohtijdigvoor inijne voéteň kruipt. CHARLOTTE. En UWe bedreiging? ARMONVILLE. Werd . met eene luide uitjouwíňg beánt** woord. < — -— Wat raakt het oíis, flepeň ze, welk een fchepjfôl 2ulk een elletldigô Vcrkiešt té trouwen? Wij kendén retídší Ittig CHARLOTTE ORMOND VOOľ feeUe lítíhU kooi > nu hóoren wij , dať ze bovendkn eene zottin iwS 5 wij wenfchen u met heí aantal van Zwagers geluk, en laaten het aati u over, naar gôeddunken té bandelôn^ Vtt* ilout gij u echtei) na žulk e^no laagheid^ a nog onzen Neef te noemen , zo zullefl wij zulk eene vermetelheid weten te ftíäf* fen. ^, En toch, riep ik vol verach- ting uit, zal nieraand luider vertellen, dan ik^ welkbloed in mijne aderen vloeit; want gij, gij alleen Onbarmhartigen ! zijt hét, die desžélfs adel bevfckt; en wanneer 'eť iets onteerends in dit huuwíijk zijn mogr, E 2 dan 68 CHARLOTTE GRMOND; daii zijt gij 'er de oorzaak van! dan zinlce alle fmaad, afgewenteld van mij, drievoudig op uwen fchandelijken kop neder! Nimmer daarentegen zal mijn gezicht u fchaamrood — zo gij u anders fchaamen kondet maaken; want ik neem voor eeuwig ván u affcheid.'* Met deeze woorden verlietik hen om hier naar toe te vliegen. Lf, dierbaárfte Meis- je ! U alleen wil ik nu toebehooren , toebe- hooren voor tijd en eeuwigheid I In u alleen zal mijn geheel geluk, mijn wensch en eer- zucht zich bepaalen I Uwe goedkeuring zal mi) meer dan ijdele/roem, gelukzaligheid iu uwe armen meer dan beuzelachtige waar- digheden en glaiís,, liefde van u meer dan' deiftem der gantfche aarde zijn. Ik ken uw hact, en ik ben 'er hoogmoedig op^^ dat ik het heb leeren keímen; inaar juist daar CHÁRLOTtE ORMOŇD. 6^ hand los laät.. Dat ons gefprek, 't welk te zeer in den toon der liefde begint te vallen , zich weder met dat géene vergonoe- ge, dat ons pást, met de warmteí der Vriendfchap. . Ák ons iemánd zd vond, 2oudt gij niet bloozen? ... f j-fj. ARMON'VILLR : .'. r .; :-^» Bloozen? Dat de geheele . waeŕeldv bufi; 2ien, dat gansch Parijs- j^ec aafnhooíém ktm^ • de, hoe ik u de innigfte hoogachtíng-^iíäm vuurigfte liefde bekeunel CHARLOTTE. . ....■, J ' / O alicen de eerfte, mijn. Heerí de tweecte- kan, mag onder ons geen plaats hebben. ,• • ARMONVlLĽ'B^.tnri&ÄÄr^/ . - 's, :'[ , ' . ". ..'.' * ' ' ■ . '.y. i*:*VJÍ Kan — mag niet? -r — ^ CharlotítilI Zo dit u emst ware, zoí ook gij iHijcntír verfinaadde, dan was ik deverlaatenfté^ <te. beklaagcnswaaxdigfte aller .^ménfchfifit ^^íirrc.i -.• -rr -•. i:.^-^ ^ E 3 CHA^, CPARLOTTE. Dat moet gij niet zijn. Wat ik hpb, en wat ik bezit, is ook teffens het uwe. Wij zijn Vrienden in gemeenfehap van goedereni Alleen menge ^er zích nimm^r.éene andtre hartstocht in! Zeide ik u niet, dat uwe gedaane isedreiging alleen een maskér ware? en herinnert gij u niet, dat tederheid een gôéd zij, dat enjcel twee éven. reine — evencein gebleven, harten zidi ^an durven lailŕtigei?. ARMONVILLE. ... T J ">.:.'.:. Vervloekt zij de penning, dien ik aan- násm, zondér.té'gfilijk ^ hand der aanmin- niga» x H ÄKL o.TT B- J j^tt tfi mogen nenjen 1 CHARLOTTE ORMOND. - 71 CHARI.OTTE* Is de bedwelming van gisteren nog niet vervloogen 9 O dat zij nimmer vervloog en ik zou gewillig—* maar heen^A&MONviLLi&l neenl Zij duurt niet en kan niet duuren» Eene fombere wildernis volgt haar op de hickn* Ik ken de Manoe^j tegenfpoed en dvaaling leerdeo mij hen kennen* In de eerfte vuurigheid hunner liefde zijn jse zon: der bedrog; maar deeze vuurigheid ver- vliegt , niberouw ^. neemt derzelver plaats in..». AEMONVILLC. Nimmermeer I Eer zal . . • CHARI.0T1*E, • Geene betuiging I Ook een onwetende mein* eed blijft een meinéed. Bedenk, wíe gij ^ijt, en wie ik was; bedenk, dat gij u fmaad voor het toekomende; eene íchandvlek vooir 't nakroQ?t 31 fpoedige veracbting uwer ei- genliefde op den hals haalt.... O mijn Heer! ik ben niet in llaat om het aftefchil- E 4 de- jriÄ CHARLOTTE ORMOND, deren, wat zeker mij zelve niet dan te n^ betreft. ■ — Eenige weinige weeken en gij fchaamt u dan cŕver uwe dwaasheidj u zal het verlies uwer eer onverdtaaglijk , en mij de ontdekking van uw naberouw fmar^ télijkér dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg uit dankbaarheid charlotte uwe hand aangeboden te hebben, die alleen uit zorgvuldigheid voor u zelven in ftaat is de- Bclve afteflaan, en die haar hoogfte geluk... ARMONviLLE, haar haastig invällenie^ Nu , zo zij dan afgeílagen voor nu en altij'd de minfte omgang, de geringfté hulpbetooning tusfchen inij en u ! Zo zij de Hemel mijn ge- tuigc, dat *er geen fmartelijker ellende be- ftaa, dan zich juist daár verfmaad te zien^ GHARLÔTTÉ ORMOND. 73 \ CH AKLeOTT^ p terwijl ze in onma^t op eerľ Jioel nedervalt^ Voor eeuwig? AKMomviLhJ^ ^fpoedig te rug keerende. Gharlotte! is het mooglijk — {^Haar in den arm nemmde -en voelende dat že koud f^.) Ha, bij God, dat is geene vermommingl zo kouA eniftijfľ-^ CHARLóTTfct/dier- baaríle, beste cHARiróTTEl ontwaakľ! Sen Man, die u meer dan zich zelven bemint, roept u. ^. O zevwôrdt ^eer warm — ze ontwaakt weerl — Goe(ie Hemel!wec§ dank gezegd, ze ontwaakt i : •. * ; : CHARLOTXE. >- V/ tjL ^rmonville! ■ . ■Xjíj nog^ hter? .1 / ARMOKVILI^E. Aangebeden Meisje! zié mij hier áan uwe voetenľ hoor mij om vergiffeuis voóiiinŕS?! ne drift Wddeal wordde ?áijne en^befthtife pyeí mij ao als gij wilt! í; 5 ?HAí^t d4 CHARLOTTE ORMQND. CHARLOTTE, hm met het yrienielijklle gelaat in den weg tredmde. Eerst uwe verklaaring, of gij mijtf raad wilt volgen ! - Ni> ja ARMONVILLE. ja, ik wil het! CHARLOTTE. Des Hemels besten zegen over uwe on- derneming! ARMONVILLE, die hoore hand kuscht. Hoe goed is *t,' dat eene wijze Schikking ; CHARLOTTE ORMOND. S^ Vereere ik u; leečs zie ik in de achterhoe* de der Vriendfchap eene tederer neiging.... CHARLOTTE, hem invallendCé Gij hebt recht, mijn Héer! thans ís het tijd,dat ons gefprek afgebroken worde; Gaa^ armonville! uw ligchaam en uwe ziel hebben rust noodig. De menigvoudi^ ge dwarrelíng van deezen dag, het twijf* felachtige van uwen toeftand, grijpen uw ge^ moed al te heftig aan; de flaap váň eenen enkelert nacht zal dit alles weer te.recht brengen; uw geest zal 2:ijne behoorlijke veeŕkracht herkrijgen , en de vexvoering, dié zich thans van u meester maakt, zal ju morgeň belagchlijk toefchijnen^iso niet zelf« doen bloozen* ARMONVILbB. * Ik gaa — : gaa naar mijn leger, maar M- ker niet om te flaapen, Want^ij^ gij hebfi mijne verbeeldingskracht — of veelmeet mijn hart bezigheid voor eeuwen gegeyen4 Hij yertrekté U. DEEL. R ,, 't Íl 66 CHARLOTTE ORMOND. « >í^ « „ 't Is gedaan , fchoonfte ormond!*' — kwam ARMONviLLE den volgenden mid- dag in CHARLOTTES kamer ftuiven; zijix geweldig oog fprak vati doizend driften^ maar noch van toorn , noch van kommen -— — ^ 't Is gedaan !'* f i6p hij : ,, Ik heb de banden vérfcheurd, geheel verfcheurd, die mij tot hier toe aan het uitvaagfel des M(^nschdoms verbonden! Ik heb van nu aan noch Neeven, noch Vrienden, noch Ge- flacht; ik heb in de geheele waereld nieei meer dan éént Vriendin! (Tervŕijl hij fihU^ lijk aan haan toéten kniôlt^ en duizend kus/cbm tp haar$ %mi drvktjy Eeite Vtiendin^ voor wélko ik Juist áttze geheele waereld met vreugd weggeven zou. CHARLOTTE ORMOND. '£7 den hond ivegílooten kan^die ohtijdigvoor mijne voéteň kruipt. CHARLOTTB. En UWe bedreiging? ARMONVILLE. Werd . met eene luide uitjouwíftg beánt** woord. Wat raakt het oíis, flepeň že, welk een fchepfel zulk een elletldigô Vcrkieit té tíouwen? Wij kendén retídší Ittig CHARLOTTE ORMOND vooľ feene lítíht^ kooi > nu hooren wij , dať ze bovendkn eene zottin isj wij wenfchen u met heí aantal van Zwagers geluk^en laaten het aarf u over, naar gôeddunken le bandelôn. Ve^'^ ilout gi] u echtei) na žulk e^no laagheid^ a nog onzen Neef te noemen , zo zuUéfl wij zulk eene verňietelhÉíid weten te ftíáf* fen. ^, En toch, riep ik vol verach- ting uit, zal nieraand luider vertellen, dan ik^ welkbloed in mijne aderen vloeit; want gij 9 gij alleen Onbarmhartigen ! zijt hét, die desžélfs adel bevfckt; en wanneer 'eť iets onteerends in dit htíuwíijk zijn mogr, £ 2 dan 68 CHARLOTTE ORMOND; dan zijt gij 'er de oorzaak van! dan zinke alle fmaad, afgewenteld van mij, drievoudig op uwen fchandelijken kop neder! Nimmer daarentegen zal mijn gezicht u fchaamrood — zo gij u anders fchaamen kondet maaken ; want ik neem voor eeuwig ván u affcheid.'* Met deeze woorden verliet ik hen om hier naar toe te viiegen. U, dierbaárfte Meis- je ! U alleen wil ik nu toebehooren , toebe- hooren voor tijd en eeuwigheid ! In u alleen zal mijn geheel geluk, mijn wensch en eer- zucht zich bepaaleni Uwe goedkeuring zal mij meer dan ijdele roem, gelukzaligheid iU'Uwe armen meer dan beuzelachtige waar- digheden en glans,, liefde van u meer dan' deiftem der gantíche aarde zijn. Ik ken uw hact, en ik ben 'er hoogmoedig op^, dat ik het heb leeren keíinen; inaar juist daar CHÁRLOTtE ORMOŇ0. 6^ hand los laat.. Dat ons gefprek, 't welk te zeer in den toon der liefde begint te vallen , zich weder met dat géene vergonoe- ge, dat ons pást, met de warmte^ der Vriendfchap. . — — Áls ons iemánd zq vond, 2oudt gij niet bloozen? ... c j-í; ARMONVILLEL ;; í : '♦ Bloozen? Dat de geheele , waeŕeWv bftfi; 2ien, dat gansch Parijs- j^ec aafnlioorémktm^i de, hoe ik u de innigfte hoogachting'^ŕíSťrr vuurigfte liefde bekeunel CHARLOTTE^ O alieen de eerfte, mijn, Heerí de tweecte- kan, mag onder ons ^een plaats hebben, • • Kan — mag niet? i — ^ CharlotítilI Zo dit u em^t ware, zoi ook gij nlijontír verfinaadde, dan was ik de verlaatenftei: d#. beklaagcnswaaxdigfte aller. ^ménfehfifit :\.>írro:< \ E 3 CHA^^ ' . CPARLOTTE. Dat moet gij niet zijn. Wat ik hpb, en wat ík bezit^ is ook teffens het uwe. Wij zijn Vrienden in gemeenfehap van goedei«u Alleen menge ^er zích nimoo^r éene andtro hartstocht in! Zeide ik u niet, dat uwe gedaane isedreiging alleen een maskér ware? en herinnert gij u niet, dat tederheid een gôéd zíj, dat en^cel twee éven. reine — even^cein gebleven> harten zidi «an durven i«ílŕtig«ť? \ . -' ' ARMONVILLE. Vervloekt zij de penning, dien ik aan- náem> ZQndér.té'gfi(íjk d^ hand der aanmin- niga, XH ARXOTT bjjb^tí te mogen . nenjen 1 CHARLOTTE ORMOND, - 71 CHARLrOTTE, Is dc bedwelming van gisteren nog niet veryloogen ? O dat zij nimmer vervloog en ik zou gewillíg—. maar heen^AaMONvijLL]^! oeenl Zij duurt niet en kan niet duuren. Eene fombere wildernis volgt haar op de hiclen. Ik ken de Manpep; tegenfpoed en dwaaling leerdeo mij hen kennen. In de eerfte vuurigheid hunner liefde zijn ?;e zonr der bedrog; maar deeze vuurigheid ver- vliegt , naberouw ^. neemt derzelver plaats in. • » • AEMONVILLC. Nimmeľmeerl Eer zal... 