[Recueil de traités]: Nouveau recueil général de traités ... continuation du grand recueil ..
Det skal vaere hvert Riges Finansfôrvaltning tilladt for egen Regning at lade udpraege Skille- m0nt af Jern, der skal vaere lovligt Betalings- middel efter den paaly- dende Vserdi i aile tre Tillâgsartikel till myntkonventionen den 27. maj 1873 och tillâgskonventionen den 16. Oktober 1875. Undertecknade, dârtill vederbôrligen befullmâk- tigade av sina respektive regeringar, have ôverens- kommit om fôljande til- lâgsartikel till den mellan Sverige och Danmark den 27. maj 1873 avslutade myntkonvention, vilkens bestâmmelser genom til- lâgskonventionen den 16. oktober 1875 utstrâckts att gâlla aven for Norge. 1. Det skall vara varje rikes finansfôrvaltning til- lâtet att for sin râkning lâta prâgla skiljemynt av jârn, vilka skola vara lagligt betalningsmedel efter det vârde, vara de lyda, i aile tre rikena, Tillsegsartikel til myntkonventionen av 27. mai 1873 og til- lâgskonventionen av 16. oktober 1875. Undertegnede, dertil beh0rig bemyndiget av sine respektive regjerin- ger, er kommet overens om fdgende tillsegsartikel til den mellem Sverig og Danmark den 27. mai 1873 afsluttede mynt- konvention, hvis bestem- melser ved tillsegskon- ventionen av 16. oktober 1875 blev utstrakt til at gjselde ogsaa for Norge. 1. Det skal vsere hvert rikes finansfôrvaltning til- ladt for egen regning at la utprsege skillemynt av jern, der skal vasre lovlig betalingsmiddel efter den paalydende vaerdi i aile tre riker uten hensyn til *) V. H. R. G. 2. s. I, p. 290. *) V. Recueil des Traités de la Norvège (1907), p. 177. '*) Les ratifications ont été déposées à Stockholm, le 5 avril 1917. 288 Danemark, Suède, Norvège. Riger, uden Hensyn til i hvilket af Rigerne de er prœgede, indtil et Belob af 1 Kr., saalœnge de kun ikke har lidtyoldsom eller ulovlig Beskadigelse. Af Jernmont kan ud- mentes nedenstaaende Stykker, hvilke skaï holde den Storrelse og Vaegt, soin fremgaar af vedfojede Bestemmelser: a) Et Stykke, som reprsesenterer en Vserdi af 5 0re Et Stykke, som reprsesenterer en Vserdi af 2 0re Et Stykke, som reprsesenterer en Vserdi af 1 0re b) c) f-i <ï> s ® ~» Og Eh 2 oS « =- d 5 05 Mil- li- me- ter 27 21 16 144 288 576 3. Skillem0nter af Jern ophorer at vsere iovligt Betalingsmiddel overfor Statskkassen, f0rst naar de er saa slidte, at det ikke med Sikkerhed kan sk0nnes, for hvilkes Riges Regning de er praegede, men overfor aile andre, saa snart Prseget ved Slid er blevet utydeligt. utan hânsyn till i vilket av rikena de âro prâglade, intill ettbeloppav 1 krona, sa snart de blott ej blivit vanstâllda eller pâ olagligt sâtt skadade. Av jârnmynt kunna ut- myntas nedanstâende sty- cken, vilka skola hava den storlek och vikt, som framgâr av vidfogade be- stâmmelser : a) Ett stycke, som représenterai^ vârdet av 5 ôre b) Ett stycke, som representerar vârdet av 2 ôre c) Ett stycke, som representerar vârdet av 1 ôre 27 21 16 144 288 576 3. Skiljemyntstecken av jârn upphôra at vara lag- ligt betalingsmedel till statskassorna fôrst nâr de âro sa nôtta, att det ej med sâkerhet kan skônjas, for vilket rikes râkning de âro prâglade, men till alla andra, sa snart prâ- geln genom nôtning blivit otydelig. i hvilket av rikerne de er prseget, indtil et bekp av 1 krone, saalœnge de kun ikke har lidt vold- som eller ulovlig beska- digelse. 2. Av jernmynt kan utmyn- tes nedenstaaende styk- ker, hvilke skaï holde den stôrrelse og vegt, som fremgaar av ved- fejede bestemmelser: a) Et stykke, som reprsesenterer en vserdi av 5 ôre b) Et stykke, som reprsesenterer en vserdi av 2 ôre c) Et stykke, som reprsesenterer en vserdi av 1 ôre 27 21 16 te =o o g 144 288 576 Skillemynter av jern ophorer at vsere lovlig betalingsmiddel overfor statskassen fôrst naar de er saa slidte, at det ikke med sikkerhet kan skjôn- nes, for hvilket rikes reg- ning de er prseget, men overfor aile andre, saas- nart praeget ved slit er blit utydelig. Convention monétaire. 289 4. I 0vrigt g;elder i Hen- seende til Skillem0nt af Jern de i Montkonven- tionen af 27. Maj 1873 indeholdte Bestemmelser, for saa vidt de paa dem er anvendelige. 5. Denne Tillœgsartikkel forbliver gseldende, indtil et Aar er forlobet fra den Dag, da noget af Rigerne har opsagt samme; dog saaledes at den i sidste Stykke af Artikel 11 i Mtfntkonventionen af 27. Maj 1873 givne Bestem- melse vedbliver at gaslde i et Tidsrum af 2 Aar efter Konventionens Opher. 6. Denne Tillsegsartikkel skal ratificeres, saa snart vedkommende Repraesen- tationers Samtykke er ble- •vet meddelt, ogRatifikatio- nerne deponeres i Stock- holm, saa snart ske kan. Til Bekrseftelse heraf hâve Undertegnede un- derskrevet denne Tillsegs- artikkel og forsynet med deres Segl. Udfaerdiget i Stockholm i tre Eksemplarer, den 22. Februar 1917. (sign.) 0. C. Scavenius. (L. S.) 4. I ôvrigt gâlle i avseende â skiljemynt av jârn i tillâmpliga delar de uti myntkonventionen den 27. maj 1873 intagna bestammelser. 5. Denna tillâggsartikel forbliver gâllande intill dess ett âr fôrflutit frân den dag, da nâgot av rikena uppsagt densam- ma; dock sa att den i sidsta stycket av Art. 11 uti myntkonventionen av den 27. maj 1873 givna bestâmmelse fortfar att gâlla under en tid av tvâ âr efter konventionens upphôrande. 6. Denna tillâgsartikel skall ratificeras, sa snart vederbôrande represen- tationers samtycke blivit meddelat, och ratifikatio- nerna deponeras i Stock- holm sa snart ske kan. Till bekrâftelse hârav hava undertecknade un- derskrivit denna tillâggs- artikel och fôrsett den- samma med sina sigill. Som skedde i Stock- holm i tre exemplar den 22. februari 1917. (sign.) K. A. Wallenberg. (L. S.) 4. I ôvrig gjailder i hen- seende til skillemynt av jern de i myntkonventio- nen av 27- maj 1873 indeholdte bestemmelser, forsaavist de paa dem er anvendelige. 5. Denne tillaegsartikel forblir gjaeldende indtil et aar er forlopet fra den dag da noget av rikerne har opsagt samme; dog saaledes at den i sidste stykke av artikel 11 av myntkonventionen av 27. mai 1873 givne bestem- melse vedblir at gjselde i et tidsrum av 2 aar efter konventionens ophôr. 6. Denne tillsegsartikel skal ratificeres, saasnart vedkommende reprsesen- tationers samtykke er blit meddelt og ratifikationer- ne deponeres i Stockholm, saasnart ske kan. Til bekrseftelse herav har undertegnede under- skrevet denne tillsegs- 'artikel og forsynet sam- me med sine segl. Utfaerdiget i Stockholm i tre exemplarer den 22. februar 1917. (sign.) F. Hagerup. (L. S.) Nouv. Recueil Gén. 3e 8. XII. 19 290 Wûrttemberg, Bavière. 60. WURTTEMBERG, BAVIÈRE. Traité pour l'aménagement de la puissance hydraulique de Piller; signé à Ulm, le 4 juin 1917.*) Regierungsblatt fur das Konigreich Wîirttemberg 1917, No. 8. Staatsvertrag zwischen den Kônigreichen Wùrttember g und Bayern ùber die Ausnùtz ung der Wasserkrâfte der Hier. Seine Majestât Kônig Wilhelm von Wûrttemberg und Seine Majestât Kônig Ludwig von Bayern sind ûbereingekommen, die Ausnùtzung der Wasser- krâfte der Hier vom Beginn der gemeinsamen Korrektion bis zur Miïndung in die Donau (km 59,286 bis km 0,0) durch Yereinbarung zu regeln. Zum Zwecke der Feststellung dièses Ûbereinkommens haben Ihre Majestâten Bevollmâchtigte ernannt und zwar - Seine Majestât Kônig Wilhelm von Wûrttemberg den Vorstand der Verwaltungsabteilung der Generaldirektion der Staatseisenbahnen Direktor Dr. Walter Sigel, den Ministerialrat im Ministerium des Innern Dr. Wilhelm Hof- acker, den Oberbaurat beim Ministerium des Innern, Abteilung fur den Strassen- und Wasserbau, Max Gugenhan; Seine Majestât Kônig Ludwig von Bayern den Ministerialrat im Staatsministerium des Kgl. Hauses und des Aussern Dr. Georg Schmidt, den Ministerialrat im Staatsministerium des Innern Dr. Joseph Cassimir, den Oberregierungsrat im Staatsministerium des Innern H ans Schneider. Von diesen Bevollmâchtigten, die ihre Vollmachten gegenseitig aus- gewechselt und in Ordnung befunden haben, wurde unter Vorbehalt der beiderseitigen Allerhôchsten Ratifikationen folgender Staatsvertrag vereinbart: Art. I. Dem Bayerischen Staate kommt die voile Verfûgung ûber die Wasserkrâfte zu, die gewonnen werden auf der Illerstrecke vom Ende des Riïckstaues des gegeu den jetzigen Zustand um einen Meter erhôhten Filzinger Wehres abwârts bis zur Donau (etwa km 31,9 bis km 0,0) mit Ausnahme von 1,3 cbm in der Sekunde, die Wûrttemberg oberhalb des Filzinger *) Les ratifications ont été échangées à Munich, le 14 juillet 1917. Puissance hydraulique de Vlller. 291 Wehres das ganze Jahr bindurch an den Kirchdorfer Kanal abzugeben be- rechtigt ist und oberhalb des Vôhringer Anstichs wieder in die Hier ein- zuleiten hat. Das zwischen km 31,9 und km 0,0 ausgenùtzte Wasser ist 1,1 km unterhalb der Miindung des Illerflusses in die Donau einzuleiten. Art. II. Dem Wùrttembergischen Staate kommt die voile Yerfiigung ùber die Wasserkrâfte zu, die gewonnen werden: a) auf der Illerstrecke vom Beginn der gemeinsamen Korrektion bis zum Ende des Rûckstaues des gegen den jetzigen Zustand um einen Meter erhôhten Filzinger Wehres (km 59,286 bis etwa km 32,0), b) durch den bestehenden Kirchdorfer Kanal mit dem jetzigen Wasser- bezugsrechte von 1,3 cbm in der Sekunde. Das zwischen km 59,286 und km 32,0 ausgenùtzte Wasser ist ober- halb des Filzinger Wehres wieder in die Hier einzuleiten. Soweit zeit- weise Wasser zurûckgehalten oder aufgespeichert wird, ist fur einen ent- sprechenden Ausgleich vor der Wiedereinleitung in die Hier zu sorgen. Durch dièse Bestimmungen sollen jedoch kleinere Wassernutzungen und der etwa bei Wasserversorgung benachbarter Orte und bei Wâsserungen von geringer Ausdehnung bewirkte Wasserverbrauch nicht getroffen werden. Art. III. Dieser Vertrag nebst dem angefiïgten Plan und Schlussprotokoll soll ratifiziert und die Ratifikationsurkunden sollen sobald als môglich in Mûnchen ausgetauscht werden. Mit dem Tage der Ratifikation tritt der Staatsvertrag in Kraft. Die beiderseitigen Regierungen werden fur seine Bekanntgabe und Ausfùhrung Sorge tragen. Zur Urkunde dessen haben die Bevollmâchtigten diesen Vertrag in zwei gleichlautenden Ausfertigungen unter Beidrùckung der Siegel eigen- hândig unterzeichnet. So geschehen in Ulm am vierten Juni eintausend neunhundert und siebzehn. (gez.) Dr. Walter Sigel, Direktor und (gez.) Dr. Georg Schmidt, Ministerial- Vorstand der Verwaltungsab- rat im K. Staatsministerium teilung der Generaldirektion desK.HausesunddesÂussern. der Staatseisenbahnen. (gez>) ])r> Joseph Cassimir, Mini- (gez.) Dr. Wilhelm Hofacker, Mi- sterialratimK.Staatsministe- nisterialrat im Ministerium rium des Innern. des Innern. (gez.) Hans Schneider, Oberregie- (gez.) Max Gugenhan, Oberbaurat rungsrat im K. Staatsmini- im Ministerium des Innern, sterium des Innern. Abteilung fur den Strassen- und Wasserbau. 19* 292 Allemagne, Luxembourg. 6L ALLEMAGNE, LUXEMBOURG. Arrangement au sujet du mode de répartition du produit de l'impôt sur les charbons; signé à Luxembourg, le 10 août 1917.*) Deuisches Reichs-Gesetzblatt 1917, No. 194. Abkommen zwischen dem Deutschen Reiche und dem Gross- herzogtume Luxemburg wegen Begriindung einer Gemeinschaft der Kohlensteuer. Vom 10. August 1917. Die Unterzeichneten, der Kaiserlich Deutsche Gesandte von Bjuch und der Grossherzoglich Luxemburgische Staatsminister, Prâsident der Regierung Dr. Kauffman, haben un ter Yorbehalt der Genehmigung ihrer Regierungen folgendes Abkommen abgeschlossen : Artikel 1. Im Grossherzogtume Luxemburg wird am 1. August 1917 ein Gesetz ûber die Besteuerung von Kohlen in Kraft treten, das mit dem im Deut- schen Reiche an dem gleichen Tage in Kraft tretenden Gesetz ûber den- selben Gegenstand inhaltlich ûbereinstimmt. Mit Rùcksicht hierauf soll vom 1. August 1917 an zwischen dem Deutschen Reiche und dem Gross- herzogtume Luxemburg eine Gemeinschaft der Kohlensteuer eintreten. Artikel 2. Fiïr der Kohlensteuer unterliegende Waren wird zwischen Luxemburg und dem Deutschen Reiche vôllige Freiheit des Verkehrs bestehen. Bei der Versendung von solchen "Waren aus dem Deutschen Reiche in den freien Verkehr Luxemburgs und umgekehrt wird eine Kohlensteuer nicht erhoben. Artikel 3. Der Ertrag der in die Gemeinschaft fallenden Kohlensteuer wird zwischen dem Deutschen Reiche und dem Grossherzogtume Luxemburg nach dem Verhâltnisse der Bevôlkerung ihrer, der gemeinschaftlichen Gesetz- gebung unterworfenen Gebiete verteilt. Dieser Ertrag besteht aus der gesamten Einnahme aus der Kohlen- steuer, nach Abzug 1. der auf Gesetzen oder allgemeinen Verwaltungsvorschriften be- ruhenden Steuervergùtungen und Ermâssigungen, 2. der Riïckerstattung aus unrichtigen Erhebungen, 3. der Erhebungs- und Verwaltungskosten, die fur das Grossherzogtum Luxemburg nach den gleichen Grundsâtzen zu bemessen sind wie fur die Bundesstaaten des Deutschen Reichs. *) Ratifié. Impôt sur les charbons. — Passe]) o ris. 293 Artikel 4. Dem Deutschen Reiche bleibt unbenommen, wegen der an sein Zoll- und Steuersystem angeschlossenen osterreichischen Gemeinden mit Oster- reich in eine Gemeinschaft der Kohlensteuer zu treten. In diesem Falle wird bei der Abrechnung mit Luxemburg die Bevoikerung der betreffenden osterreichischen Gebietsteile der Bevoikerung des Deutschen Reichs (Artikel 3 Abs. 1) hinzugerechnet. Artikel 5. Die Verwaltung und Erhebung der Kohlensteuer im Grossherzogtume Luxemburg wird den luxemburgischen Zollbehôrden ùbertragen, und es finden in bezug auf dièse Steuer diejenigen Vereinbarungen, die hinsichtlich der Verwaltung und Erhebung der Zôlle getroffen sind, entsprechende Anwendung. Artikel 6. Das vorstehende Abkommen gilt fur die Dauer des Anschlusses des Grossherzogtums Luxemburg an das deutsche Zollsystem. Jeder Teil ist jedoch befugt, dièses Abkommen mit einjâhriger Frist fur den 1. April jedes Jahres zu kùndigen. Im Falle einer Anderung der im Deutschen Reiche oder in Luxemburg bestehenden Kohlensteuergesetzgebung kann die Kùndigung auch fur einen anderen Termin mit halbjâhrlicher Frist erfolgen. Geschehen zu Luxemburg in doppelter Ausfertigung am 10. (zehnten) August 1917 (Eintausendneunhundertsiebzehn). von Buch. Kauffman. Nachdem der Bundesrat dem vorstehenden Abkommen die Zustimmung erteilt hat, ist es von den beiderseitigen Regierungen genehmigt worden. Die Auswechslung der Genehmigungserklârungen hat stattgefunden. 62. NORVÈGE, SUÈDE. Echange de notes concernant le régime des passeports dans les districts limitrophes; du 30 août 1917. . Overenskomster med fremmede stater 1917, No. 2. I. Kungl. Utrikesdepartementet. Stockholm den 30 augusti 1917. Herr Doktor. 11 paragrafen av Kungl. Majrts nâdiga kungôrelse den 13 augusti 1917 angâende passtvâng for resande, som ankomma till riket, stadgar, att, under 294 Norvège, Suède. fôrutsâttning av ôrosesidighet, mâ, utan hinder av kungôrelsens bestâmmelser i ôvrigt, bl. a. person, som tillhôr befolkningen i norsk ort vid grânsen mot Sverige och âr norsk undersâte, uppehâlla sig i svensk grânsort under hôgst tre dygn mot fôreteende allenast av vederbôrande norska myndighets intyg om nationalitet och hemvist. Med anledning av denna bestâmmelse har jag âran anhâlla om med- delande, huruvida Kungl. Norska regeringen, i ândamâl att sagda bestâm- melse omedelbart mâ bliva tillâmplig, âr villig avgiva en fôrsâkran, att svensk undersâte, som tillhôr befolkningen i svensk ort vid grânsen mot Norge, âger râtt att under hôgst tre dygn vistas i norsk grânsort mot fôreteende allenast av vederbôrande svenska myndighets intyg om nationalitet och hemvist. Mottag, Herr Doktor, etc. (u.) Lindman. Herr Doktor Hagerup Hans Maj:t Konungens av Norge Envoyé Extraordinaire et Ministre Plénipotentiaire etc. etc. etc. IL Den norske légation. Stockholm den 30. august 1917. Herr Utenriksminister. I en skrivelse av idag har Deres Excellence forespurt, hvorvidt den norske regjering, for at opnaa at bestemmelserne i § 11 i den Kgl. Kund- gjorelse av 13. august d. a. angaaende pastvang for reisende som ankommer til Sverige, kan bli anvendelige paa norsk undersaat tilh0rende befolkningen i de norske til Sverige grsensende distrikter, er villig til at avgi en forsikring om, at svensk undersaat tilh0rende befolkningen i svensk grsensedistrikt til Norge skal nyde tilsvarende indr0mmelser i Norge. Til svar herpaa har jeg efter bemyndigelse av min regjering den aere at erklsere, at svensk undersaat tilh0rende befolkningen i til Norge grsensende distrikt skal ha adgang til at opholde sig i norsk grsensedistrikt i h0ist 3 d0gn mot forevisende alêne av vedkommende svenske myndighets attest om nationalitet og hjemsted. Mottag, Herr Minister, etc. (u.) F. Hagerup. Hans Excellence Herr Lindman Minister for de Utenrikske Anliggender etc. etc. etc. Relations commerciales. 205 63. AUTRICHE , HONGRIE. Traité en vue de régler provisoirement les relations com- merciales et douanières entre les deux pays ; signé à Vienne, le 18 novembre 1917. Oesterreichisches ReichsgesetzblaU 1917, No. CCXXXV. Vertrag, betreffend die provisorische Regelung der wechsel- seitigen Handels- und Verkehrsbeziehungen zwischen den im Reichsrate vertretenen Kônigreichen und Lândern und den Liindern der ungarischen heiligen Krone. Auf Grund des Gesetzes vom 21. Dezember 1867, R. G. Bl. Nr. 146, und des ungarischen Gesetzartikels XII vom Jahre 1867, wonach die von Zeit zu Zeit vorzunehmende Regelung der wechselseitigen Handels- und Verkehrsbeziehungen zwischen den im Reichsrate vertretenen Kônigreichen und Lândern und den LâDdern der ungarischen heiligen Krone vorgesehen ist, wurde zu diesem Zwecke der folgende Vertrag abgeschlossen: Artikel I. Die Geltungsdauer des zu Budapest abgeschlossenen Vertrages vom 8. Oktober 1907, betreffend die Regelung der wechselseitigen Handels- und Verkehrsbeziehungen zwischen den im Reichsrate vertretenen Kônig- reichen und Lândern und den Lândern der heiligen ungarischen Krone, seiner Anlagen und des Schlussprotokolles,*) sowie des zu Wien, am 30. No- vember 1908 abgeschlossenen Zusatzvertrages, betreffend die Ergânzung der Artikel XVI und XVII des erwâhnten Vertrages,**) wird bis zu dem Zeitpunkte, in dem die zwischen den beiden Regierungen vereinbarte Neu- regelung dieser Angelegenheiten mit Zustimmung der gesetzgebenden Kôrper- schaften beider Staaten in Kraft tritt, lângstens bis 31. Dezember 1919 erstreckt. . . . TT Artikel IL Vom 31. Dezember 1918 an steht es jedem der beiden vertrag- schliessenden Teile frei, die Kùndigung der in den Artikeln II und III des Vertrages vom 8. Oktober 1907 erwâhnten Vertrâge mit der Wirkung zu verlangen, dass sie unverzùglich erfolgen muss. Wien, am 18. November 1917. Seidler m. p. Wekerle m. p. Banhans m. p. Serényi m. p. Wimmer m. p. Mezoffy m. p. Wieser m. p. Silva-Tarouca m. p. *) V. N. R. G. 3. s. II, p. 48. **) V. ibid. p. 97. 296 Autriche, Hongrie. 64. AUTRICHE, HONGRIE. Arrangement concernant la Banque austro- hongroise et la valeur monétaire; en vigueur dès le 1er janvier 1918. Oesterreichisches Reichsgesetzblatt 1917, No. CCXXXV. Gesetz Yom 27. Dezember 1917 ûber die pro visorische Ver- lângerung des Privilegiums der Osterreichisch - ungarischen Bank und des Mûnz- und Wâhrungsvertrages sowie die Ord- nung der damit im Zusammenhange stehenden Angelegenheiten. Mit Zustirnmung beider Hâuser des Reichsrates finde Ich anzuordnen, wie folgt: l Die Wirksamkeit der mit dem Gesetz vom 8. August 1911, R. G. Bl. Nr. 157,*) getroffenen Verfûgungen, betreffend die Verlângerung des Pri- vilegiums der Osterreichisch-ungarischen Bank und des Mûnz- und Wâhrungs- vertrages, sowie die Ordnung der damit im Zusammenhange stehenden Angelegenheiten, wird fur die Dauer der Geltung des Vertrages vom 18. November 1917, betreffend die provisorische Regelung der wechsel- seitigen Handels- und Verkehrsbeziehungen zwischen den im Reichsrate vertretenen Kônigreichen und Lândern und den Lândern der ungarischen heiligen Krone,**) erstreckt. Zugleich wird die Ermâchtigung erteilt, die in den Artikeln III und VIII, ferner VI und VII dièses Gesetzes bezeichneten Vereinbarungen fur die gleiche Zeitdauer zu verlângern. § 2. Die Regierung wird ferner ermàchtigt, den fur Ende 1917 gekûndigten Miïnz- und Wahrungsvertrag samt Additionalûbereinkommen fur die gleiche Zeitdauer zu erneuern. § 3. Dièses Gesetz tritt am 1. Jânner 1918 in Kraft. Mit dem Vollzuge ist das Gesamtministerium betraut. Laxenburg, am 27. Dezember 1917. Karl m. p. Seidler m. p. Czapp m. p. Homann m. p. Toggeiïburg m. p. HorbaczeivsJci m. p. Zolger m. p. Malaja m. p. Ho fer m. p. TwardowsJci m. p. Schauer m. p. Cwïklinski m. p. Wieser m. p. Wimmer m. p. Banhans m. p. Silva-Tarouca m. p. *) V. >T. R. G. 3. s. VII, p. 659. **) V. ci-dessus, No. 63. Consuls. — Etrangers. 297 65. DANEMARK. Ordonnance portant modification du Règlement sur les consuls de carrière du 9/31 janvier 1909;*) du 3 juin 1918. Lovtidenden 1918, No. 36. Bekendtgerelse om iËndring i Bekendtg0relse Nr. 11 af 31te Januar 1909 om Règlement for Fagkonsuler. Ved kgl. Résolution af 3 lté Januar d. A. er der til § 8, lste Stykke i Règlement for Fagkonsuler af 3 lté Januar 1909 efter et Komma tilf0jet Ordene: „samt til at bestemme, at Frem- og Tilbagerejsen eller en Del deraf ikke medregnes i Orlovens Varighed, naar den tilbringes i Danmark og srerlige Grunde taler derfor." Hvilket herved bringes til offentlig Kundskab. Udenrigsministeriet, den 3die Juni 1918. Erik Scavenius. 66. PAYS-BAS. Loi concernant les étrangers; du 17 juin 1918, suivi de plusieurs Décrets. Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden 1918, No. 410, 521; 1920, No. 2 11, 691. Wet van den 17den Juni 1918, houdende nadere voorzieningen in de tegenwoordige buitengewone omstandigheden betreffende het toezicht op hier te lande vertoevende vreemdelingen. Wij Wilhelmina, bij de Gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz., enz., enz. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, salut! doen te weten: Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat in de tegenwoordige buitengewone omstandigheden nadere voorzieningen betreffende het toezicht op hier te lande vertoevende vreemdelingen wenschelijk zijn; Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze: *) V. N. R. G. 3. s. V, p. 442. 298 Pays-Bas. Artikel 1. Wij geven bij algemeenen maatregel van bestuur nadere voorschriften betreftende het toezicht op hier te lande vertoevende vreemdelingen. Op de overtreding van bepalingen, vastgesteld bij of krachtens een algemeenen maatregel van bestuur, als bedoeld bij het voorgaande lid, kunnen Wij daarbij stellen hetzij hechtenis, hetzij geldboete, hetzij hechtenis of geldboete, mits de maxima der gestelde straffen niet meer bedragen dan onderscheidenlijk twee maanden of duizend gulden. De strafbaar gestelde feiten worden als overtredingen aangemerkt. Artikel 2. Wij en de door Ons aangewezen autoriteiten zijn bevoegd aan hier te lande vertoevende vreemdelingen, die gevaarlijk worden geacht voor de openbare orde, veiligheid, gezondheid of zedelijkheid, of die zich niet ge- dragen naar de bepalingen, vastgesteld bij of krachtens een algemeenen maatregel van bestuur, als bedoeld bij artikel 1, eene bepaalde verblijf- plaats binnen het rijk in Europa aan te wijzen en hen daarheen te doen overbrengen, of wel hun het verblijf op bepaalde plaatsen van het rijk in Europa te ontzeggen en hen daaruit te doen verwijderen. De vrijheid van hier te lande vertoevende vreemdelingen om zich naar het buitenland te begeven, wordt door de toepassing van het voorgaande lid niet verkort. De arrondissements-rechtbank, binnen welker gebied een vreemdeling, met toepassing van het Iste lid, in een bepaalde verblijfplaats is opge- nomen, kan in raadkamer op de vordering van het openbaar ministerie of op verzoek van den vreemdeling, nadat daarop het openbaar ministerie zal zijn gehoord, de invrijheidstelling van den vreemdeling gelasten. Artikel 3, Wij en de door Ons aangewezen autoriteiten zijn bevoegd ten aanzien van vreemdelingen, wien ingevolge artikel 2 eene bepaalde verblijfplaats is aangewezen, zoodanige maatregelen te nemen als voor de handhaving van orde en tucht noodzakelijk zijn. Die maatregelen kunnen alleen bestaan in plaatsing onder strenger toezicht of in meerdere beperking van vrijheid van verkeer. Artikel 4. Allen, op wie artikel 2, eerste lid, wordt toegepast, en die beweren Nederlandsche onderdanen te zijn, kunnen zich bij verzoekschrift wenden tôt den Hoogen Raad, ten einde te doen verklaren, dat het genoemde artikel op hen niet van toepassing is. De Hooge Raad beoordeelt deze vraagpunten, na den procureur- generaal te hebben gehoord, en doet alleen daarop uitspraak. Artikel 5. Deze wet treedt in werking met ingang van den dag na dien harer afkondiging. Etrangers. 299 Zoodra de tegenwoordige buitengewone omstandigheden hebben op- gehouden te bestaaD, zal aan de Staten-Generaal een voorstel van wet worden gedaan, waarbij de intrekking van deze wet wordt geregeld. Lasten en bevelen, dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst, en dat aile Ministerieele Departementen, Autoriteiten, Collèges en Ambtenaren, wie zulks aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden. Gegeven te 's-Gravenhage, den 17den Juni 1918. WÙhelmina. De Minister van Justitie, De Minister van Oorlog, B. Ort. De Jonge. De Minister van Staat, De Minister van Buitenlandsche Zaken, Minister van Binnenlandscbe Zaken, J. Loudon. Cort v. d. Linderi. Uitgegeven den tienden Juli 1918. De Minister van Justitie, B. Ort. Besluit van den 16den Augustus 1918, houdende nadere voor- schriften betreffende het toezicht op hier te lande vertoevende vreemdelingen. Wij Wilhelmina, bij de Gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz., enz., enz. Op de gemeenschappelijke voordracht van Onze Ministers van Justitie, van Binnenlandsche Zaken, van Oorlog en van Buitenlandsche Zaken van 19 Juli 1918, 2de Afd. A, n°. 121, Geheim; Gezien de wet van 17 Juni 1918 (Staatsblad n°. 410); Den Raad van State gehoord (advies van 30 Juli 1918, n°. 71, Geheim, La. E1); Gelet op de nadere voordracht van Onze voornoemde Ministers van 13 Augustus 1918, 2de Afd. A, n°. 92, Geheim; Hebben goedgevonden en verstaan vast te stellen het navolgende. t Vreemdelingenreglement. Artikel 1. Als het hoofd van politie wordt voor de toepassing van dit règlement aangemerkt: 1°. in gemeenten, waar geen hoofdcommissaris of commissaris van politie is, de burgemeester; 2°. in andere gemeenten, onderscheidenlijk de hoofdcommissaris of de commissaris van politie. Onder Inspecteur wordt in dit règlement verstaan de Inspecteur der Koninklijke Maréchaussée. 300 Pays-Bas. Artikel 2. Onverminderd de taak van anderen is het hoofd van politie eener gerueente belast met het toezicht ôp de ter plaatse vertoevende vreemdelingen. Hij treft zoo noodig te hunnen opzichte bijzondere maatregelen van toezicht, als hieronder nader omschreven. Artikel 3. Aile vreemdelingen, die hier te lande komen, zijn verplicht zich binnen vier en twintig uren daarna in persoon aan te melden, hetzij bij het hoofd van politie der gemeente aan de grenzen of ter plaatse van eerste aankomst, hetzij bij het hoofd van politie ter plaatse van eerste nacht- verblijf, hetzij bij een ambtenaar, door een dier hoofden van politie aan- gewezen. Indien een gezin hier te lande komt, kan met goedvinden van een der ambtenaren, in het voorgaande lid bedoeld, de aanmelding van de tôt het gezin behoorende personen door één hunner geschieden. Artikel 4. Aile vreemdelingen zijn te allen tijde verplicht aan eene vordering van een ambtenaar, als bedoeld in artikel 28, om zich op een bij de vor- dering aangegeven tijd en plaats bij het hoofd van politie ter plaatse, waar zij hunne woon- of verblijfplaats hebben of vertoeven, of een door dat hoofd van politie aangewezen ambtenaar aan te melden, gevolg te geven. De vordering, bedoeld in het voorgaande lid, wordt hetzij mondeling of schriftelijk gericht tôt dengene, wien zij aangaat, hetzij gedaan bij algemeene bekendmaking. Die bekendmaking geschiedt op de wijze, door den Inspecteur of door het hoofd van politie bepaald. Artikel 5. Wordt eene verplichting, als bedoeld bij een der artikelen 3 of 4, niet nagekomen, dan kan de betrokken vreemdeling door een ambtenaar, als bedoeld in artikel 28, worden voorgeleid. Artikel 6. De vreemdeling is verplicht tôt het naar waarheid geven van aile gevraagde inlichtingen betreffende zij ne identiteit, nationaliteit, tegen- woordige en vroegere militaire verhouding tôt eene buitenlandsche mogend- heid, tegenwoordige en vroegere middelen van bestaan en zijne tegen- woordige en vroegere woon- of verblijfplaats. Deze verplichting bestaat tegenover elk der ambtenaren, bedoeld in artikel 28. Artikel 7. Aan den vreemdeling, die zich heeft aangemeld of die is voorgeleid, wordt, indien hij nog geene identiteitskaart heeft, door of vanwege het hoofd van politie ten bewijze van de aanmelding of voorgeleiding eene identiteitskaart uitgereikt van het model, vastgesteld door den Inspecteur. Etrangers. 301 Hiervan wordt door of vanwege het hoofd van politie onverwijld schriftelijk mededeeling gedaan aan den Inspecteur en aan zoodanige andere personen, als deze noodig mocht oordeelen. Van verdere aanmelding of voorgeleiding geschiedt ten bewijze daarvan aanteekening op de identiteitskaart. Artikel 8. Bij voorgenomen vertrek uit Nederland is de vreemdeling verplicht de identiteitskaart in persoon ter afstempeling aan te bieden aan het hoofd van politie ter plaatse van laatste nachtverblijf of een door dat hoofd van politie aangewezen ambtenaar. De identiteitskaart wordt aan de grenzen ingenomen. Hiervan wordt onverwijld mededeeling gedaan aan den Inspecteur. Artikel 9. Het is den vreemdeling, wien eene identiteitskaart is uitgereikt, ver- boden zich van die kaart te ontdoen of die te vernielen of geheel of ge- deeltelijk onbruikbaar te maken. Het is verboden zich met behulp van eene aan een ander uitgereikte identiteitskaart voor een ander uit te geven. Artikel 10. De vreemdeling, wien eene identiteitskaart is uitgereikt, is verplicht deze steeds bij zich te dragen en op eerste aanvraag te vertoonen aan een ambtenaar, als bedoeld in artikel 28, zoomede aan dengene, die hem huis- vesting verleent. Yan verlies of vermissing van de identiteitskaart geeft de vreemdeling zoo spoedig mogelijk in persoon kennis aan het hoofd van politie ter plaatse, waar hij vertoeft, tôt het bekomen van eene nieuwe identiteitskaart. Artikel M. Indien ten opzichte van een vreemdeling bijzondere maatregelen van toezicht noodzakelijk worden geacht, doet ten bewijze daarvan het hoofd van politie ter plaatse, waar de vreemdeling vertoeft, hem al of niet op last van den Inspecteur en onder inneming van de identiteitskaart, indien deze was uitgereikt, een contrôlepas uitreiken van het model, vastgesteld door den Inspecteur. Hiervan wordt, onder opgave van redenen, door of vanwege het hoofd van politie onverwijld schriftelijk mededeeling gedaan aan den Inspecteur en aan zoodanige andere personen, als deze noodig mocht oordeelen. Ten aanzien van den contrôlepas zijn de artikelen 8 tôt en met 10 van overeenkomstige toepassing. Artikel 12. De vreemdeling, wien een contrôlepas is uitgereikt, is verplicht : 1°. om in persoon van elke adresverandering binnen de gemeente, waar hij vertoeft, binnen vier en twintig uren mededeeling te doen aan het hoofd der plaatselijke politie of een door dat hoofd van politie aan- gewezen ambtenaar; 302 Pays-Bas. 2°. oui in persoon van elke overbrenging van zijne woon- of ver- blijfplaats naar eene andere gemeente te voren mededeeling te doen aan het hoofd van politie ter plaatse van vertrek of een door dat hoofd van politie aangewezen ambtenaar en binnen vier en twintig uren na aankomst bij het hoofd van politie der andere gemeente of een door dat hoofd van politie aangewezen ambtenaar; 3°. om zich op de tijden en plaatsen, door of vanwege het hoofd van politie ter plaatse, waar hij vertoeft, aangegeven, in persoon aan te melden; 4°. om zich te gedragen naar de verdere aanwijzingen, hem door of vanwege het hoofd van politie ter plaatse, waar hij vertoeft, in het belang van het op hem te houden toezicht gegeven. Artikel 13. Van elke aanmelding of mededeeling, voorgeschreven bij artikel 12, geschiedt ten bewijze daarvan aanteekeriing op den contrôlepas. Van eene adresverandering of overbrenging van woon- of verblijf- plaats, als bedoeld in artikel 12 onder 1°. of 2°., en van een maatregel van toezicht, getroffen ingevolge artikel 12 onder 3°. of 4°., wordt, voor zoover betreft bedoelden maatregel van toezicht, onder opgave van redenen, door of vanwege het hoofd van politie onverwijld schriftelijk mededeeling gedâan aan den Inspecteur. Gelijke mededeeling geschiedt, indien zoodanige maatregel al of niet op last van den Inspecteur wordt ingetrokken of gewijzigd. Artikel 14. Indien ten opzichte van een vreemdeling, wien een contrôlepas is uit- gereikt, bijzondere maatregelen van toezicht niet langer noodzakelijk voor- komen, kan die pas door het hoofd van politie der gemeente, waar de vreemdeling zijne woon- of verblijfplaats heeft, worden ingetrokken, nadat bedoeld hoofd van politie zich heeft vergewist, dat tegen de intrekking bij den Inspecteur geen bezwaar bestaat. Van de intrekking wordt on- verwijld schriftelijk mededeeling gedaan aan den Inspecteur. De intrekking van den contrôlepas geschiedt onder uitreiking van eene identiteitskaart ten bewijze van plaats gevonden aanmelding of voorgeleiding. Artikel 15. De hoofden van plaatselijke politie zijn belast met het doen houden en doen bijhouden van een register, waarin, voor zoover noodig onder ver- melding van redenen, aanteekening geschiedt: 1°. van elke aanmelding of voorgeleiding van een vreemdeling over- eenkomstig dit règlement; 2°. van elke uitreiking van eene identiteitskaart of van een contrôlepas; 3°. van elke adresverandering of overbrenging van woon- of verblijf- plaats, als bedoeld in artikel 12 onder 1°. of 2°.; 4°. van elken maatregel van toezicht, getroffen ingevolge artikel 12 onder 3°. of 4°., zoomede van elke intrekking of wijziging van zoodanigen maatregel; Etrangers. 303 5°. van elke intrekking van een contrôlepàs; 6°. van elke toepassing van artikel 19, tweede lid, van artikel 20, eerste lid, of van artikel 31 oder 7°.; 7°. van hetgeen verder door den Inspecteur mocht worden voor- geschreven. Het model van het register wordt door den Inspecteur vastgesteld. Artikel 16. De Inspecteur is belast met het doen houden en doen bijhouden van een centraal register betreffende identiteitskaarten en een centraal register betreffende contrôlepassen. Hij draagt zorg, dat geleidelijk aan aile hier te lande vertoevende vreemdelingen identiteitskaarten worden uitgereikt. Hij voorziet de hoofden van plaatselijke politie van de registers en formulieren, benoodigd voor de uitvoering van dit règlement. Hij verstrekt aan de burgerlijke en militaire collèges en ambtenaren, wie zulks aangaat, de gevraagde gegevens uit de centrale registers. Artikel 17. De Inspecteur zorgt voor de richtige uitvoering van dit règlement. Hij- geeft daartoe bevelen aan de hoofden van plaatselijke politie. Hij gedraagt zich ten deze naar de aanwijzingen van Onze Ministers van Justitie, van Binnenlandsche Zaken, van Oorlog of van Buitenland- sche Zaken. Eene commissie van advies, bestaande uit vier leden (met plaatsver- vangers), waarvan elk Onzer voornoemde Ministers er één (met één plaats- vervanger) aanwijst, staat den Inspecteur ter zijde. De commissie wordt door hem gehoord in zake aile belangrijke vragen van toepassing van dit règlement en in het bijzonder van artikel 19. Hij verstrekt aan de com- missie aile gegevens, welke deze wenscht te ontvangen. Artikel 18. De procureurs-generaal, fungeerende directeuren van politie, zien, elk binnen zijn ressort, toe op de uitvoering van dit règlement. Zij vestigen de aandacht van den Inspecteur op hetgeen, naar hun oordeel, eene richtige uitvoering van dit règlement vordert. Oordeelt de Inspecteur daaraan geen gevolg te moeten geven, dan roept hij de be- slissing in van Onzen Minister van Justitie. Kan door bijzondere omstandigheden het optreden van den Inspecteur niet worden afgewacht, dan komen mede aan de procureurs-generaal, fun- geerende dirècteuren van politie, aile bevoegdheden toe, bij of krachtens dit règlement aan den Inspecteur toegekend. Van elke toepassing van dit lid wordt zoo spoedig mogelijk schriftelijk mededeeling gedaan aan den Inspecteur. Artikel 19. De Inspecteur is bevoegd aan een vreemdeling, die gevaarlijk wordt geacht voor de openbare orde, veiligheid, gezondheid of zedelijkheid, of 304 Pays-Bas. die zich niet gedraagt naar de bepalingen, vastgesteld bij of krachtens dit règlement, eene bepaalde verblijfplaats aan te wijzen en hem daarheen te doen overbrengen, of wel hem het verblijf op bepaalde plaatsen van het rijk in Europa te ontzeggen en hem daaruit te doen verwijderen. De aan- wijzing van eene plaats binnen een in staat van oorlog of van beleg ver- klaard gedeelte van het grondgebied des rijks als bepaalde verblijfplaats geschiedt, tenzij als bepaalde verblijfplaats wordt aangewezen een daartoe bestemd kamp, vluchtoord of quarantaine -station, niet dan na verkregen overeenstemming met het militair gezag. Aan een vreemdeling, die door het hoofd van politie eener gemeente voor de toepassing van het eerste lid is voorgedragen, kan dat hoofd van politie, in afwachting van de beslissing van den Inspecteur, die gemeente als bepaalde verblijfplaats aanwijzen, of eene bepaalde verblijfplaats in die gemeente aanwijzen en hem daarheen doen overbrengen, of wel het ver- blijf op bepaalde plaatsen van de gemeente ontzeggen en hem daaruit doen verwijderen, onder verplichting om daarvan, onder opgave van redenen, onverwijld schriftelijk mededeeling te doen aan den Inspecteur. Onder ge- lijke verplichting kan het hoofd van politie den getroffen maatregel in- trekken of wijzigen. Voor zooveel betreft een in staat van oorlog of van beleg yerklaard gedeelte van het grondgebied des rijks, kan mede het militair gezag een vreemdeling voor de toepassing van het eerste lid voordragen. Het voor- gaande lid is van overeenkomstige toepassing. Artikel 20. Een vreemdeling, die gevaarlijk wordt geacht voor de openbare ge- zondheid, kan door het hoofd van politie ter plaatse, waar hij zich aan- meldt of wordt aangetroffen, worden opgezonden naar een quarantaine- station. Van de opzending wordt onverwijld mededeeling gedaan aan den Inspecteur. De directeur van het quarantaine-station ontslaat den vreemdeling uit de quarantaine, zoodra deze niet langer noodzakelijk voorkomt. De laatste zin van het voorgaande lid is van overeenkomstige toepassing. Is den vreemdeling een contrôlepas uitgereikt, dan wordt van het voorgenomen ontslag te voren tijdig mededeeling gedaan aan het hoofd van politie ter plaatse, waar het quarantaine-station is gevestigd. Artikel 21. De vrijheid van hier te lande vertoevende vreemdelingen om zich - naar het buitenland te begeven, wordt door de toepassing van maatregelen van aanwijzing of ontzegging van verblijf niet verkort. Aile maatregelen van aanwijzing of ontzegging van verblijf, getroffen ingevolge dit règlement, kunnen door den Inspecteur worden ingetrokken. Artikel 22. De kampen, vluchtoorden en quarantaine-stations, welke als verblijf- plaats voor vreemdelingen kunnen strekken, worden aangewezen door en staan onder beheer van Onzen Minister van Binnenlandsc'he Zaken. Etrangers. 305 De directeuren van kampen, vluchtoorden en quarantaine-stations, als bedoeld in het voorgaande lid, verschaffen aan den Inspecteur aile gegevens, welke deze wenscht te ontvangen. Artikel 23. Het is den vreemdeling, wien eene bepaalde verblijfplaats is aan- gewezen of wel het verblijf op bepaalde plaatsen van het rijk in Europa is ontzegd, verboden de hem aangewezen verblijfplaats te verlaten of zich op de hem ontzegde plaatsen te bevinden. Artikel 24. Als autoriteiten, bedoeld in artikel 3 der wet van 17 Juni 1918 (Staatsblad n° . 410), worden aangewezen de directeuren van kampen, vlucht- oorden of quarantaine-stations, alsmede de hoofden van politie ter plaatse, waar de vreemdeling zich bevindt. Artikel 25. Onze Ministers van Justitie, van Binnenlandsche Zaken, van Oorlog en van Buitenlandsche Zaken zijn bevoegd voorschriften vast te stellen ter verzekering van eene richtige uitvoering van dit règlement. Voor zoover aigemeen of voor vreemdelingen verbindende voorschriften worden gegeven, worden zij bekendgemaakt in de Nederlandsche Staatscourant. Overtreding van de krachtens dit artikel vastgestelde, aigemeen of voor vreemdelingen verbindende voorschriften wordt gestraft met hechtenis van ten hoogste twee maanden of geldboete van ten hoogste duizend gulden. Artikel 26. Overtreding van de artikelen 3, 4, eerste lid, 6, 9, 10, 12, 23 en 31 onder 4°., voor zoover betreft de artikelen 9 en 10, al of niet in ver- binding met artikel 11, laatsten zin, wordt gestraft met hechtenis van ten hoogste twee maanden of geldboete van ten hoogste duizend gulden. Overtreding van een der artikelen 3, 4 of 12 onder 1°. tôt en met 3°., is niet strafbaar, indien blijkt, dat daarvoor eene geldige reden bestond en dat, indien die reden heeft opgehouden te bestaan, onverwijld daarna alsnog aanmelding of mededeeling in persoon heeft plaats gehad bij het hoofd eener plaatselijke politie of een door dezen aangewezen ambtenaar. Artikel 27. Hij die er zijn beroep van maakt aan personen nachtverblijf te ver- schaffen en nalaat in het register, bedoeld bij artikel 438 van het Wetboek van Strafrecht, aan te teekenen of te doen aanteekenen de gemeenten van uitreiking en de nummers van de identiteitskaarten en van de contrôle- passen van de vreemdelingen, die een nacht in zijn huis hebben door- gebracht, wordt gestraft met hechtenis van ten hoogste zes dagen of geld- boete van ten hoogste vijf en twintig gulden. Artikel 28. Met de opsporing van de feiten, strafbaar gesteld bij of krachtens dit règlement, zijn, behalve de bij artikel 8 van het Wetboek van Straf- Nouv. Recueil Gén. 3e .S. XII. 20 306 Pays-Bas. vordering aangewezen personen, belast aile ambtenaren van rijks- en ge- ineentepolitie, de maréchaussée, de ambtenaren der invoerrechten en accijnzen en de personen, beëedigd krachtens artikel 50 der wet van 23 Mei 1899 (Staatsblad n°. 128). Artikel 29. Yan elk opmaken van een proces-verbaal wegens een feit, stràfbaar gesteld bij of krachtens dit règlement, en van den afloop van elke straf- zaak betreffende zoodanig feit, wordt door de zorg van het openbaar mi- nisterie onverwijld schriftelijk mededeeling gedaan aan den Inspecteur. Artikel 30. Dit règlement is niet van toepassing op: 1°. gezanten en andere diplomatieke ambtenaren, consuls-generaal, consuls en diplomatieke koeriers van buitenlandsche mogendheden, alsmede op de personen, door Onzen Minister van Buitenlandsche Zaken aangewezen; 2°. aile hier te lande hetzij ingevolge algemeene regelen van volken- recht, hetzij ingevolge bijzondere overeenkomst geïnterneerde personen. Artikel 31. Dit règlement is mede van toepassing op vreemde déserteurs en ont- vluchte krijgsgevangenen, met dien verstande: 1°. dat zij van de aanmelding, bedoeld in artikel 3, zijn vrijgesteld, indien blijkt, dat zij zich binnen vier en twintig uren na hunne binnen- komst hier te lande hebben aangemeld, hetzij bij den commandant van een doorlaatpost, hetzij bij een brigade-commandant der Koninklijke Maréchaussée; 2°. dat de vaststelling van de hoedanigheid van vreemde déserteur of ontvluchte krijgsgevangene geschiedt, hetzij in een quarantaine-station, als bedoeld in artikel 20, door een officier, daartoe door of vanwege Onzen Minister van Oorlog aangewezen, hetzij door den naastbijzijnden garnizoens- commandant, wien de hoofden van plaatselijke politie daartoe de te hunner beschikking staande gegevens verschaffen; 3°. dat aan aile vreemde déserteurs en, onverminderd artikel 11, mede aan die ontvluchte krijgsgevangenen, te wier aanzien zulks door den Inspecteur wordt noodig geoordeeld, een contrôlepas wordt uitgereikt; 4°. dat op hen, nadat hun een contrôlepas is uitgereikt, mede de na- volgende verplichtingen rusten : a) om zonder toestemming van den Inspecteur hunne woonplaats niet in eene bepaalde gemeente te vestigen of naar eene andere gemeente over te brengen; b) om zonder toestemming van den Inspecteur geen militaire uniform- kleeding te dragen; 5°. dat de vreemdeling, die op zijn contrôlepas als vreemde déserteur of ontvluchte krijgsgevangene is aangeduid, als zoodanig wordt aangemerkt, totdat het tegendeel is aangenomen, hetzij door den rechter, hetzij door den Inspecteur; Etrangers. 307 6° dat de contrôlepas wordt ingetrokken, indien blijkt, dat degene, wien de pas is uitgereikt, niet is een vreemde déserteur of een ontvluchte krijgsgevangene, in welk geval artikel 14, tweede lid, van toepassing is; 7°. dat zij zoo spoedig mogelijk na hunne binnenkomst hier te lande worden opgezonden naar een quarantaine-station, zulks door de zorg van dengene, bij wien zij zich hebben aangemeld of voor wien zij zijn geleid, en die van de opzending onverwijld schriftelijk mededeeling doet aan den Inspecteur. Onder vreemde déserteurs worden ten deze verstaan aile vreemdelingen, die zich hebben onttrokken aan hunne verplichtingen ten aanzien van den krijgsdienst tegenover eene buitenlandsche mogendheid. Artikel 32. Ons besluit van 24 Juli 1918 (Staatsblad n°. 470) wordt op het tijdstip van de inwerkingtreding van dit règlement ingetrokken. Ten aanzien van de op grond van dat besluit genomen maatregelen van aanwijzing of ontzegging van verblijf is artikel 21, tweede lid, van overeenkomstige toepassing. Artikel 33. Dit règlement treedt in werking met ingang van 16 September 1918. Onze Ministers van Justitie, van Binnenlandsche Zaken, van Oorlog en van Buitenlandsche Zaken zijn, ieder voor zooveel hem aangaat, belast met de uitvoering van dit besluit, dat in het Staatsblad zal worden ge- plaatst en waarvan afschrift zal worden gezonden aan den Raad van State en aan de Algemeene Rekenkamer. 's-Gravenhage, den 16 den Augustus 1918. Wilhelmina. De Minister van Justitie, De Minister van Oorlog, B. Ort. De Jonge. De Minister van Staat, De Minister van Buitenlandsche Zaken, Minister van Binnenlandsche Zaken, J. Loudon. Cort v. d. Linden. Uitgegeven den een en twintigsten Augustus 1918. De Minister van Justitie, B. Ort. Besluit van den 23sten April 1920, houdende wijziging van het Yreemdelingenreglement (besluit van 16 Augustus 1918, Staatsblad n°. 521). Wij Wilhelmina, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz., enz., enz. Op de gemeenschappelijke voordracht van Onze Ministers van Justitie, van Binnenlandsche Zaken, van Oorlog, a. i., en van Buitenlandsche Zaken, van 17 Februari 1920, 2de afd. A, n°. 161, Geheim; 20* 308 Pays-Bas. Gezien de wet van 17 Juni 1918 (Staatsblad n°. 410) en Ons besluit van 16 Augustus 1918 (Staatsblad n°. 521); Den Raad van State gehoord (advies van 9 Maart 1920, n°. 24, Ge- heim, Litt. A/1); Gelet op de nadere voordracht van Onze voornoemde Ministers van 27 Maart 1920, 2de afd. A, n°. 288, Geheim; Hebben goedgevonden en verstaan: vast te stellen als volgt: Artikel 1 % Aan het eerste lid van artikel 8 van het Vreemdelingenreglement, vastgesteld bij Ons besluit van 16 Augustus 1918 (Staatsblad n°. 521) wordt na het woord „ambtenaaru toegevoegd: „dan wel aan het hoofd van politie ter plaatse, waar hij het laatst vertoefde, of een door dat hoofd van politie aangewezen ambtenaar." Aan bedoeld artikel 8 wordt als nieuw derde lid toegevoegd: „Bovenstaande afstempeling, inneming en mededeeling komen te ver- vallen indien de vreemdeling reeds vooraf van het hoofd van politie ter plaatse van zijn verblijf toestemming heeft ontvangen, om, bij vertrek uit Nederland, zijn identiteitskaart tegen ontvangbewijs achter te laten bij den ambtenaar, die ter plaatse waar hij het land verlaat, belast is met het toezicht op binnenkomende en uitgaande vreemdelingen, ten einde dat stuk bij terugkeer wederom aldaar in ontvangst te nemen." Artikel 2. Artikel 31 van het in artikel 1 bedoeld Règlement vervalt. • Artikel 3. Dit besluit treedt in werking met ingang van den tweeden dag na dien der dagteekening van het Staatsblad waarin het is geplaatst. Onze Ministers van Justitie, van Binnenlandsche Zaken, van Oorlog, en van Buitenlandsche Zaken zijn, ieder voor zooveel hem aangaat, belast met de uitvoering van dit besluit, dat in het Staatsblad zal worden ge- plaatst en waarvan afschrift zal worden gezonden aan den Raad van State en aan de Algemeene Rekenkamer. 's-Gravenhage, den 23sten April 1920. Wilhelmina. De Minister van Justitie, De Minister van Oorlog, Heemskerk. W. F. Pop. De Minister van Binnenlandsche Zaken, De Minister van Buitenlandsche Zaken, Ch. Ruys de B eerenbrouck. van Karnebeek. TJitgegeven den zes en twintigsten April 1920. De Minister van Justitie, Heemskerk. Etrangers. 309 Besluit van den 9den Augustus 1920, houdende nadere wijziging van het Vreemdelingen règlement. (Koninklijk Besluit van 16 Augustus 1918, Staatsblad n°. 521.) Wij Wilhelmina, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz., enz., enz. Op de gemeenschappelijke voordracht van Onze Ministers van Justitie, van Binnenlandsche Zaken, van Oorlog en van Buitenlandsche Zaken, van 17 Juli 1920, 2e Afd. An0. 180, Geheim; Gezien de wet van 17 Juni 1918 (Staatsblad n°. 410), en Ons besluit van 16 Augustus 1918 (Staatsblad n°. 521), zooals dat is gewijzigd bij Ons besluit van 23 April 1920 (Staatsblad n°. 211); Den Raad van State gehoord (advies van 27 Juli 1920, n°. 18, Ge- heim La. K/l.); Gelet op de nadere voordracht van Onze voornoemde Ministers van 30 Juli 1920, 2e Afdeeling A, n°. 324, Geheim; Hebben goedgevonden en verstaan: vast te stellen als volgt: Artikel I. Aan artikel 3 van het Yreemdelingenreglement, vastgesteld bij Ons besluit van 16 Augustus 1918 (Staatsblad n°. 521) en gewijzigd bij Ons besluit van 23 April 1920 (Staatsblad n°. 211) worden toegevoegd een derde en een vierde lid, luidende: lid 3: „Onze Ministers van Buitenlandsche Zaken en van Justitie zijn bevoegd regelen te treffen, waarbij vrijstelling kan worden verleend van de verplichting, in het eerste lid vervat, of waarbij de in het eerste lid gestelde termijn kan worden verlengd." lid 4: „Alle vreemdelingen, die minder dan vier en twintig uur in Nederland vertoeven, zijn van de verplichting, in het eerste lid genoemd, vrijgesteld." Artikel IL Artikel 27 van het in artikel I bedoeld Règlement wordt vervangen door een nieuw artikel, luidende: „Hij, die er zijn beroep van maakt aan personen nachtverblijf te ver- schaffen, is gehouden in het register, bedoeld bij artikel 438 van het Wetboek van Strafrecht, aan te teekenen of te doen aanteekenen de ge- meenten van uitreiking en de nummers van de identiteitskaarten en van de contrôlepassen van de vreemdelingen, die een nacht in zijn huis hebben doorgebracht. Voor zoover die vreemdelingen niet in het bezit zijn van identiteitskaarten of contrôlepassen, moet hij daarvan eveneens in hetzelfde register melding maken. Overtreding van het bepaalde in het eerste lid wordt 'gestraft met hechtenis van ten hoogste zes dagen of geldboete van ten hoogste vijf en twintig gulden. Artikel III. Dit besluit treedt in werking met ingang van den tweeden dag na dien der dagteekening van het Staatsblad, waarin het is geplaatst. « 310 Pays-Bas. — Suissê, Italie. Onze Ministers van Justitie, van Binnenlandsche Zaken, van Oorlog en van Buitenlandsche Zaken zijn, ieder voor zooveel hem aangaat, belast met de uitvoering van dit besluit, dat in het Staatsblad zal worden ge- plaatst en waarvan afschrift zal worden gezonden aan den Raad van State en aan de Algemeene Rekenkamer. Het Loo, den 9den Augustus 1920. Wilhelmina. De Minister van Justitie, De Minister van Oorlog, Heemskerk. W. F. Pop. De Minister van Binnenlandsche Zaken, De Minister van Buitenlandsche Zaken, Ch. Ruys de Beerenb rouck. van Karnebeek. Uitgegeven den zeven en twintigsten Augustus 1920. De Minister van Justitie, Heemskerk. 67. SUISSE, ITALIE. Accord concernant l'augmentation des tarifs en vigueur sur le chemin de fer du St.-Gothard; signé à Berne, le 1er juillet 1918. Schweizerische Gesetzsammlung 1918, No. 42. (Texte original.) Accord entre la Suisse et l'Ita- lie relatif au chemin de fer du St-Gothard. Le Conseil fédéral de la Confédé- ration suisse et Sa Majesté le Roi d'Italie désireux de permettre à la Confédération suisse d'augmenter les tarifs en vigueur sur la ligne du Got- hard pour le transit des voyageurs et des bagages, entre l'Italie et la Suisse, des mêmes surtaxes provisoires appliquées par les chemins de fer fé- déraux en service intérieur suisse, sont convenus de modifier partiellement et temporairement la convention inter- (Ûbersetzung.) Ubereinkommen zwischen der Schweiz und Italien betreffend die Gotthardbahn. Der Bundesrat der schweizerischen Eidgenossenschaft und Seine Maj estât der Kônig von Italien, von dem Wun- sche geleitet, der schweizerischen Eid- genossenschaft die Erhôhung der im Yerkehr ûber die Gotthardlinie gelten- den Personen- und Gepâcktarife um dieselben Zuschlâge, die von den schweizerischen Bundesbahnen im in- ternen schweizerischen Verkehr er- hoben werden, zu gestatten, sind iïber- eingekommen, den Staatsvertrag vom Chemin de fer du St. -Gothard. nationale relative au chemin de fer du St-Gothard du 13 octobre 1909*) comme suit: „En vue de déroger partiellement aux dispositions de l'art. 10 de la convention principale du Gothard du 13 octobre 1909, le gouvernement royal d'Italie consent à ce que les tarifs actuellement en vigueur sur la ligne du Gothard pour le transit des voyageurs et des bagages sur ladite ligne entre la Suisse et l'Italie, soient frappés des mêmes surtaxes provi- soires que celles perçues par les chemins de fer fédéraux dans le trafic interne suisse. Ces dispositions ont un caractère exceptionnel et temporaire. Elles en- treront en vigueur à la date qui sera établie d'un commun accord entre les administrations intéressées et resteront en vigueur jusqu'à une année après la publication de la paix; à partir de cette date, les dispositions pré- existantes rentreront entièrement en vigueur." Ainsi fait à Berne, en double ex- pédition, le 1er juillet 1918. Au nom du Conseil fédéral suisse, Le chef du département suisse des postes et des chemins de fer: sig. Dr. Haab. Au nom de Sa Majesté le Roi d'Italie, L'Envoyé extraordinaire et Ministre Plénipotentiaire du Royaume d'Italie auprès de la Confédération suisse: sig. Paulucci. 13. Oktober 1909 betreffend die Gott- hardbahn*) teilweise und vorùber- gehend wie folgt abzuiindern: „In teilweiser Abweichung von den Bestimmungen desHauptvertrages vom 13. Oktober 1909 betreffend die Gott- hardbahn erklârt sich die Kôniglich Italienische Regierung damit einver- standen, dass die gegenwârtig fur den Verkehr zwischen der Schweiz und Italien im Durchgang ùber die ge- nannte Linie fur Reisende und Ge- pack geltenden Tarife um dieselben vorîibergehenden Taxzuschlâge erhôht werden, die von den schweizerischen Bundesbahnen im internen schweize- rischen Verkehr erhoben werden. 