J. V. Vondels Poëzy Of Verscheide Gedichten
DE brave dochter vanden braven Heer van Sw IErTEN Er 1 zaBETH plagdus tonthalen haren Helt, En minnelijk den ftrael van minne in’ hart te {chieten, Waer door hy inden gloet van haere minne (melt. - D’afzetfels van diebloem getuigen het vermogen Van waere kuifche trou waer meê zy hem verbont, Zoo meningmael zijn ziel, ten hemel opgetogen, Alleen genoegzaemheit in haere vrientſchap vond. Ontijdig heeft een rijp die fchoone bloem verbeten : Maer d'edle geur van deugt en trou blijftonvergeten. MDCLVIII. ie 8 d OP MEVROUW ALEIDIS BIKKER VAN ZWIETEN, Gemalin van den Heere Lambert Reinft , Schout,der ftadt Amfterdam. PUDICITIAM SERVAT. A Ldus verquikt de lieve ALEIDIS in haere armen Den Heer, diealdendagh; ten dienft van al deftade, In’ overlaftigh ampt desavonts afgemat, Zijn zon bedankt die hem komt koeftrenen verwarmen. Gelijk een dochter voeght van Swieten, die het volk Verdadigde, en verdiende eens Vorften haet te draegen, Toen hy den Aemftel quam beleegren en belaegen, En dreighde’t edel bloet met zijnen blooten dolk, Men ziet poedraerdigheit gemengt in zedige oogen. Dat zijnze, die zijn hart tot haere min bewoogen. f or = AFBEELDINGEN... à. OP JAKOBA BIK KER, Gemaelin van den edelen Heer = ` PETER. DE GRAEF, _Jongkheer van Zuidpolsbroek. | Door Ovens gefchildert. ` ‘MAUD TIBI VULTUS _"MORTALIS, NEG VOX HOMINEM. SONAT. Afrelies wert beluft J Ax ona afte maclen, Gelijk de blozentheit van ’c eerft opluikend licht: Maer’t mifte zijne verf aen kracht, en vier , en ftraelen. De verf viel veel te doof. Hy floeg zijn aengefiche ` Van fchaemte drywerfneér. De luft en hoop bezweken. De Kunft fchoot veel te kort, in’t volgen van natuur. Zy wenfchte haer penfeef aen *t hemelfch vier t’ontftecken : Doch zulk een vierroof ftont Promeets beftaen teduur , De Schilder fprak in’tendt: Mevrou zal my vergeven, Dat ik haer fchoonheit en bevalligheit en gu | Slechts dootverwe , als een fchijn en fchaduw van het leven.» De wil ontbreektme niet, al mangelt het aen kunft. - MDCLXILIL 4% OP JOFFER ANNA HINLOPEN, Toenze in {chijn van Cecilia gefchildert zou worden, y fides. ements ANNA teverrijzen. >- Een Engel ’torgelblacft, terwijlze Davids wijzen Op Zwelings noten volght, en zelf het Paradijs Ten dansleit en ontvonktin's Allerhooghften prijs. Haer vingers’ bruiloftsliet van Salomon ontvouwen. Welhem, diezulk cen hant en vingers cens zal trouwen. —— Gggg Œ . 2 KEREEL DIN GEN: OP DE SCHILDERY VAN MEJOFFER ANN A WY MER S.: A, Fevsfhyor Ans a hierteleven, _ Die Six het leven heeft gegeven. ` Zydektdeborften, diehy zoogh. | en kent den zoon uit ’s moeders oogh. | OP MEJOFFER. MARGRIEYTE TULP, Huisvrouwe vanden Heere JOAN SIX, Door GoverT Furnx gefchildert, Animen piflera pafsit inani - M425 rire zag haer’ fchynin haere beek, „Gelijk een perlein ‘klare water , leven, Zoo heeft dekunft haer numetverwe en ftreek Den ommetrek natuurelyk gegeven. Toen Sixditzag, onsvonkte 't hart van min , Hy zag bekoort de fchaduweden voor t WER … Vanzyne Ture, enlicreZanggodia. - Het bloet ontftak , en al zyne adera rezen.. Hy kufte'c bele, en had het weêr geleutt , De fchildery had zelf dien gloet gebluft. OP MEJOF FER | M A RIA VAN BL O — Taleis virgo dabat ore colores. i ' DE Schilder, in het mengen van zijn verve, Ontleende*tctlft van Venus, en Minerve, Van Venus de bevalligheit ; engunft, - - Van Pallas de voorzichtigheit, en kunft: Zoo wordenzein Mar 44 ‘bey gevonden. Ist wonder dat zy Heimbachs hart koftwondeat- « - i - w: di. GR LJ - Ts ut AFBERUDINGERN. er OP KATHARINE “QUESTIE ERS, Schilders hant de fthoone K a rsh F hay — ena EAEE ver den den hilde: nel porse Als een gemaelde soos.met haere dove kleuren | | Een roos in’t leven. wijkt, wienslevendige Het hart verquikken > „OP — vgn ied Apollo deu ee En waerde zufter van de negen J Hy wenfchte uit dent — winnen: D i Maer zy ; te vreden metder fterfelijkenlot, `. ; Ontzey de mingan dien onfterfelijken Gode: C N. ; _ En had hy haer beitaen se fchagcken tegens Forden- En —— vie ey maer eene roos — or IZABELLA BENZI. D> Schoonheit wort met recht van kétiners aén deh, Ofliever Godt in haer hag Godtheir i De bron vanal het fchoon - Dg fchoonheiten a a Gaer zelden dusgepaert - R a blijft de goudelijft? … Hier eifcht de fehilderkanft een lijft, bezetmetfteenen, - Die zullen meer waerdy ontfangen van dit beelt - In Isa BELE E isons een nieuwe ftar verschenen - Beziezedoorendoor- Wat leden zijn misdeelt? Zy kan vamdichte by de zon en’t oogh verdragen: Jazoode morgenftarin | haren ontbrak; Men zetteze, voor dagh,” voor haren wagen: Dat leven iste fterk, of alle rafte zw Het overfchrijs de ciaceder fterfelijke pienfchen: | Kent Bz Nz: zijngeluk; hy kan niet {chooners wenfchen 2 Gggg > ` OF | 64 AFBEELDINGEN. „OP DE,SCHOONE ELIZA. D E geeftige Natuur, beluft wat {choonste maelen, ` Nam Vroegh in `t òoften waer den klaren morgenftont, Toenze,' uit den flaepgewekt, van duizent nachtegaelen; Den dauw en geur ontfing in haeren nuchtren mont; Zy mengt, uitroozendauw en honingh, en amandel, Een lenighklay , enkneet, herkneet het, en bootfeert Een beelt, zoo net dat vernuft dit eedler handel ; En niet een eenigh lidt aen zijnen eifch ontbeert. De dageraet beftelt haer roozen voor de kaeken, En goutdraet voor het hair, en perlen voor’tgebit, En ftralen voor ’t gezicht ,. waer van de minnaers blaken, En krieken voor den mont. Wat wohderwerk is dit! Zy blaefteen’geeft, een ziel, een gunft doot al de leden ; Men zagh de weérga van een hemelfche Pandoor , _Een {choonheit, van haer lief geviert, enaengebeden, | Die koos voor zulk een’ chat noch marmer, noch ivoir- Waer deught en fchoortheit zijn gefcheiden d'een van d'andere; Errza paertdedeught en fchoonheit met elkandere. OP SUZANNA VAN BAER LE, DE BRUIDT VAN GEERAERDT BRANDT, door GEERAERDT VAN Lr getchildert. I N geenen trouring blonk oit Indiaenfche paerle Zoo zuiverals Suzan, in’chuisgezin va n BAERLB. Zy dooft met haer gezicht den klaerften diamant, EnTtookt in 'c kilfte hart een’ overkuifchen brant. _ De Schoonheit Jeught en Deught verzamen hier te gader. Maer ’t rijp vetftant verbeelt het oordeel van haet’ Vader. _ " MDCLIL. ` J. v. VON. F VONDELS E BRUILOFT- DICHTEN. t. -t te" 4 vient BRUILOFTDICHTEN. DE HYMEN VAN ORANJE EN BRITANJE. ZANG. Mg Ie, ay zie het Weften blozen. VW ZON Zie het mengen wit metroot. y AX Wat al Lelien en Rozen bose Baert het uit zijn’ zwangren fchoot ' Zie dien dageraet eens krieken , Van den Teems af totde Maes. % Iseen luft die lucht terieken. Wat getjilp en wat geraes Schijnt de pati rn ’ Die recht avrechts — > Waral Stroothgoén gaen haer groeten , Uit den — soe ‘i | Doorde Faem, vooruit geftoven Voor dien nieuwen zonnefchijn. Durf ik wel’ mijn oogh gelooven $ En mijn ooren? wie magh’tzijn, Dic hacr ftraten op komt dringen, En my noopt zbo vroegh te zingen a TE GEN- 68 BRUILOFTDICHTEN. TEGENZANG. *c Is de Dochter van Britanje,. Vrouw Maria, diedus bralt, En den Zoon van’t fiere Oranje Schaemroot in zijne armen valt, ’t Is de Roos van alde bloemen Daer men noch Bourbonin leeft, En de Stuarts niët te noemen , Daneerbiedigh , en bevreeft ; Naemen eertijts aengebeden , __ Door het ganfche Kriftendom ; Toenze’t ongeloof beftreden , En den Heiden maekten ftom, Door de fpiegels hunner werken, Onverrot en onvergaen; Door de wortelshunner kerken, __ Die de Hel voor ’t voorhooft flaen, Als ftantvaftige getuigen Van Godts naem, waer voor wy buigen. — ZANG. Recht: daer komtze, d’onbefmette, Daer een Karel hoop op ftichs, En haer moeder Henriette, | Leitftar van ’t gekroonde Licht. Och, onnafle, komrgyflapen … By dat grimmigh leeuwenbloet, Die voor dagh zijn Vaders wapen _ Aenzalfchieten, om, vol močt, In een buy van gloende kogels , Heen te vliegen naereen wolk - Va BRUILOEFTDICH TEN, 609 Van geklaude en bitf vogels, IE Schriklijk fpookende oorloghsvolk ? Och, hoe wil die Schoonedraomen, Datze haren jongen Heer In een rosbaer t’ huisziet komen, Eens vooreeuwigh, en niet meer, Zachte Venus, ’t kon urouwen d’Y fre vuift van Marste trouwen. TEGENS ANG. Neen, de Vader heeft die flagen Voor den Zoon al doorgeftreén ; En zal van den oorloghswagen Opden vredewagen treên, Door ons joffers voortgetogen In den zegenrijken Haeg. Ruft Maria: luik uwe oogen: —” -Droom van moort nochoorloghs-vlaeg; Maer van zoete vrébazuinen,. En van hinde-en-hartejaght, - In’tgekluwentftof der duinen. >.. Droom, hoe Willem, voorden nacht, - Komt zijn moede leen verquikken, « Nat van zweet, begruift van ftof, - Daer gy met twee minneblikken ‚Hem verwelkomt in zijn hof s En, gekuft voor mondt en wangen » Kuft, om’t wilt voorwgevangen. TOEZANG. Brengt zoo puik van telgen voort, Daer trompet verftoort hannes: Noch so BRUILOFTDICH TEN. Noch geen donder van korouwen. - Helptzoo Vrydoms Tempelbou wen. Strengelt edandsnenzeen . … Met uwe armen:hechraeneen. Oorlooght in her valt van sede, Daer het z2waert ruſt in de ſcheede; Dat veel eerelijkeervocft, Dan’t gebondelantseerwoeft. _ MDCXLII. DE VORSTELYKE BRUILOF TAMSTERDAM. j AEN DEN DOORLUCHTIGSTEN VORST EN. HEER J O H AN GEORG, Vorft te Anhalt, Graef van Afkanje, Heer van Serbft, Beerenburgn &c. _ Opperveltoverfte van zijne Keurvorftelijkedoorkichtigheit , im beide Hertoghdomaten Brandenburgh, en ftadthouder van zijne legers, overfte der.ruiterye &c. EN DE DOORLUCHTIGSTE PRINCES, MEVROUW HENRIETTE KATHARINE, Princes van Oranje er Naſſau, Gravin van ‘Katznelboge > Vjan- den , Dietz , Liagen „Meurs ; Buuren , Leerdam , Markgratin van ter Veere, en Viifiagen, Barones van Bredaëcc. DEUS NOBIS HÆC OTIA FECIT. E En Hymen komt dekroon op ’t raethuis fluiten, Dat gaet ten danſſe op bevende orgelfluiten, En fchuiftrompet, en goddelijk muzijk: Terwijl de lucht Europe, ven Chriftenrijk Met eenen dauw olyven{chijntte zegenens. De Koningen elkanderen bejegenen, … # . En met den pais zijne oogen quam te luiken ; s — heet ded i MP a eenn BRUILOFTDICHTEN, eri Als broeders, entefeeft gaen’, hantaen hant. | De vorften en vorftianen door den brane i Van minneontvonkt, in trougenootfchap treden ; Deheiren, die, vierkant in hun geleden, Verwachten op d’aenfchennende tromper, Stilzwijgen, om dit vorftlijk bruiloftsbed , En heilrijk paer, ter heerfchappy geboren, Nier in zijn ruft te wekken, niet te ftooren In’ bruitsprieel, dat Goden zelfs bekoort. De beurs ftaet ftil . Dekoopftadt fluit geen poort Voor duizenden, die ftewaert innedringen , Om 't bruiloftsliet voor ANH ALT optezingen;, ' Enfchoone OR ANJE; een klank, die d'ooren ftreelt, Nualdeftadt, die groote fchouburgh, fpeelt. Deridderfchap van Aemftellant, aen ’t draven, Briefcht moediger, als eertijts Troifche braven Moedt íchepten , op den moedigen Askaen. De burgery, de bloem uit elke vaen Gelezen, loft haer zwangere musketten , En weerlicht op den weérklank der trompetten. De zeekortouw gaet weiden over ftroom, Envele, van wal, enbrugge, zonder toom, Op 't blyde onthael van ons Naffaufche heeren. De vlooten op het fcheeprijk Y braveeren | Met wimpelen, en vlaggen, daer een lucht Van dertelheit in ommezweeft, en zucht , Verlieft op zulk een’ regenboog van kleuren. Een die noit zong, magh’tzingen nu gebeuren. Ik zong voorheen met luft den oorloghstoght Van FREDERIK, die paisdoor oorlogh zocht, Eenzegen, dien Godt ten prys, gebruiken: enne TT 62. BRUILOFTDICHTEN. _Nuluft het my te zingen voor dees Bruit, Die vrolijk het gelukkigh drytal fluit, . | Haer zuftersvolght Louis g, en ALBERT YNE, Indien haer ftar my toeftraele, en befchijne, De weérglans zal; uit mijne bruiloftsmaér Zich heftende, den zegenrijken ftaet, Voor’t leenen van dien princenluifter, danken; Dezangbergh my een lekkerny van klanken Byzetten, daer d'aenleider van de zon Alle ooren van de Goôn op Pelion Mede onderhiel , dat Peleus onder ’t zingen, - Van kuffen nau zich zelven kon bedwingen ; Zoo menighmael hem Tethys luifterfcherp Bekoorde meteen’ lonk, Apolloos harp Den bruigom noopte om iet de bruit te vergen, Dat zoeter (maektin’cfluiken; en verbergen. Maer’t voorfpel valt te lang voor minnegloet. De min verdriet alle uitftel , en cifcht fpoet. De dolle Mars, van Razerny bezeten, En metgewelt geborften van zijn keten, - Zat grimmigh op in ’t blanke harrenas. Op ’s{chokken van zijn kopren wagenas , Door Mulciber in Etnaes fmis gegoten; Verfchrjkten en verbaesden fteén, enfloten. d’Aerdbodem dreunde endaverde, zoo wijt De Noortbeer om den kreits des hemels rijt. - Dehel quamop vanonder, droef, en zwarter Daneenigh Moor, en voerde Noor en Tarter , Den Moskovijt, en Rus, en Tranfilvaen, Sarmaet, en Got, en Sweed, en Deenenaen. Men zagh’er Vrank, en Spanjaert, en de Brittens ` En Batavier, en Ooftenrijk verhitten, BRUILOFTDICHTEN. 613 Gans Neêrlant, en Hooghduitfchlant, Hongersman , En Savoiart, en Sax-in eedtgefpari. | Men zagh’er’t heir der krabbende Kroaten, Kozakken, en Litouwersuitgelaeten ,. Ganích Pruiffen, en gan{ch Lijflant in’t geweer. Wie Mars niet woudeaenbidden , fcheen van eer En brein berooft: zoo rukkenze in flaghorden Gereet, en heet, om hantgemente worden , Op’t fteeken van klaroen, ea krijghstrompet , Optrommelflagh, en trommel wort de wet Van vrêverbonten wapenftant gebroken. De heiren gaen elkandre fel beftooken , En mengen al hun klaeuwen onder een. Deftofwolk rijft ten hémelop, diefcheen Van pulver, ftof, enrook, en fmook geflooten ; Eenzeevan bloet, ten adren uitgegoten; Bedekte’t lant, datdreef, van doôn bezacit. De paertshoef maelt het zaet. De fabel maeit - Denkorenoogft. Defteén, en dorpen ftonden Ineene zee van vier. Alle akkergronden Verbrandden tot den — toe aen aſch. Het vee verging, en leedt gebrek aen gras, En hoy, — . De eenen | Van lijken. Watkon vlughten, berghde’tleven ; Inhol, fpelonke, enwoudt, enwoeftyny, | En — om hoogh, in’t vreeflijk moortgety. lat gefchr Jupiter van boven Ter ancer Te a e hof der hoven, Vort ANHALT, die't gevaer des oorloghs tart, In ’t midden der flaghordensdiep verwart, = = BRANDENBURGH; mre ae dog tefchutres, Miet zijnen arm gewapent t’ on tten. a | Hhhh 3 De 64 BRUILOFTDICH:TEN. De Koning vandeGodenriepterftont — Zijndochter, die het huwelijx verbone In kracht houdt, door haer minneprikkelingen,. En Marsin’t woén kan toomen, en bedwingen. De dochter komt voor haeren vader ſtaen. Hy fpreektze met dees rede ernfthaftigh aen. Vertrouden wy u niet de Duitíche ftammen Door’tceuwigh vier van uwe minneviammen Te houden in hunn ftact, van ecuw tot ceuw ? Zijtgy’tniee, die het brullen van den leeu __ Aen bantleght, en de zeeen waterdieren Ontvonkt door kracht van nimmer lefchbre vieren? Hebt gy niet Marsgebreidelt, toen hy, zade Van moorden, aen uw fchoonheit zich vergat ? En flaept gy, nu het tijt is op te waeken ? Alzitten wy te roer, om’s weerelts zaeken Te ftieren door het hemelfche beleit; Noch moet de hooghite en Oppermajefteit Door middelende ftaeten onderhouwen. Het js uw ampt geflacht en huis te bouwen , De Vorften door het onderling verbant = trouwen, montaen mont, en hantaen hant. oo wiftge, op mijn gebodt, de nabuurrijken Van Vrankeijk en Flitbanje s in’t huwelijken Van Luidewijkaend’Infantin, terftont Tezoenen, endelegersvan den grant D voeren in -het barnen van de baren er ondercengemengde wapenfchaeren , Of vaentge dat d’acloude ftam en ftaet Van ANHALT onsnietmeerterharetgact? - Eenſtam, ons waert voor menigh hondert jacren » _… Verheerlijktdoor Keurhaizen, en in’tpacren a pe aw, T i w BRUILOFTDICH TEN. 61g | Zoo hoogh gezer? gelijk hem grenſins d'eer i Van Saxenrijk, enzýagekwanden Beer. Ontſtaet, nach ry van Fhestogen, enGagoten. Wat zeggen wy? hy issutugeSproten. - Vergeetge dus uw heiligh bloet, As KAZ,» Gewonnenby Anchifes, den TF rojaen ; Daer Romezelf, diegenothic Monarchye, — | Zoo hoogkep-draeft, ea voor haer beertohagppe Dien ftam bedankt, exvecuwighdankenzal, - Dewijldeeszicteradein “oGodental ? Ga heencdanwercenighuw ASKAN JE» En’tKegers bloet van Adolf, daer. Og, ANJE Niet van ontaert. Mifſchies of, utes prijs, Het jongfte Troje uit zalk eenpaer veersje’; >: Zoo eens hun zoon de-velttrompet hoor’ ficekes , Den vader , daerde Rijn van weet sefpreeken, Fn Donau, volge, es:naerzette op den plas Der Middelzee, en komein ’t harrenas Den tulbant op, dat garifch-K onftemtingpelen Van dootfchrik ’t hartin’thyf beginn’ te popelen. Ditis mijn wil. Moerfprak hy niet. Zy zweeft Op vleugels van haer duiven heene, en fireeft Door wolk, enlucht, en flrijkt:ten langeleſte Daerzich Gzor c, die:voor’t gemeene beſte Der Duitfchen ftreet, na’et bloeden van den (lagh Een fchaduw zocht, án’tflaeuwen vanden dagh. — t Bezweete paert rondom hem.heene weide. => Derufting, zwaert, enhellesn, tufichen beide Geflingert, van zijn lenden, :zijde, en hooft, Geblurft, gefchaert, en meer dan eens geklooft, Ontlaften hem, wien ’t luſte een pooste ruften. Zy {prak in’tendt: helaes, wat magh u luſten | | n 616 BRUILOFTDICHTEN. Te worftelen met-Mars? al oorlogseer Genoegh behaele. Uw ftamhuis eifcht wat meer Dan wapenroof in kerken opte hangen. : | U w jeughtverflijt. Gy gaetallengs de gangen ta ouderen, dicover de Jordaen van hun paerden lieten ftaen. ZY Zr hebben pale in flagh op {lagh verworven: Maer geen zoobraef, die niet en is geftorven. De grafzerk dekt den allerftoutften Uw jeught verflenft . Uw vaders ftamhuis finele. Uw trots geflacht verwacht rechtfchape loten Uitzijnenftam, ter goedertijt, gefproten. Op op: u paft een eedle minnevla Naer Hollant toe, daer’tftrijtbre ravenhaegh Ten hemel heft zijn hof, entorenkruinen, so Uit bofch , enlacen, waerande, en witteduinen. Daer fpoorde ik u een fchoonheit op, wel waert Met eenen helt uit Duitſchen ftam gepaert. Een ridder moet altijt geen fpeeren breeken » In ſpel, ofernft, in’ perk den ring affteeken: Vryaedje voeght den ridder na den ftrije. Het vechten en het huwen heeft zijn tijt. Wat fammele gy? ditisurechtegade.. Gaheen: houaen: mijn hemelfchegenade Verzekert u van trouwe wedermin. Ik ken den aert der eedle Keurvorftin , Die zal by haer vrou moeder AMELYE U — door een zoete flavernye Aen dat gewenfchre en koftelijk juweel, Uw halve ziel, uwtoebefcheiden deel. Zoo fpreektze. Hy waekt op uit zulke droomen , Bekerit dat dit van boven is gekomen, m y BRUILOFTDICHTEN. 617 By loting van’t almogend ftaetbeleit, | Hy rijtdan heen, verzoekt, houdtaen, en fcheic Nietzonderhoop, totdatdedagh geboren, ___. Ganfch Groeningen den bruiloftsgalm magh hooren , De wedergalm in Hollant antwoort geeft. Maer Venus, diegeduurigh groeit, en leeft In aenteelt van de vorftelijke ftammen, Verdroot het dat de gloet van haere vlammen Tetraegh geraekteaen’t werken; hierom nam Zy voor een lucht van minne r Amfterdam tOntvonken, enden nadruk van her trouwen Van’ vorftlijk paer met grooter hoop t’ontvouwen. Opdit befluit, uit haeren troon gedaele, | | Wort HENRIETTE, en ANHALT ingehaclt, Gewellekomt van Aemfteg burgervaderen , | En’tganfchftehuis, dach de Goôn vergaderen , En Godtheén van * gezegende geflacht. Hier worden ’s lants triomfen opgebraght , | Door Fr ED ERIK zoo menighmael bevochten ; © Zoo veele fteén verovert, engevlochten ‘Tot eenen krans van zege reis op reis; Hoe ’t lant de kroon der vryheit met den pais Wiert opgezet: en Maurrrs, hoogh geboren, Wort jongk , en laet zich op de bruiloft hooren, Zooruftigh of hy weder in Brezijl Den handel ‚ en verlaeten oorloghsftijl `- Hervatten woude , en al de Portugiezen Zien ftuiven in de boffchen ;. en de biezen, _ En’efuikerriet. Zijn hart faet weêr de trom. Op't voorſpook gaet de Berkemeier om , | En wederom. Zy zien den vrede in't Noorden Opdaegen, niet met glimpen fchijn van woorden s i © Hii - Macr 618 BRUILOFTDICH TEN. Maer in der daet. De Koningen vereent Staen af al wat den nabuur wert gelcent. Prins W 1x LE M meteen’ blijden hein: Den Noortfchen pais. De luft rot vrede regelt De maeltijdt, daer de twee gelieven vaft Verneemen hoede gloet van minne waft In’tbruiloften: {want Venushet is wonder J Houdt bruiloft met die beide, en weet zic honder Het vryen intelaeten, eer men’t weet. Onzichtbaerheit verftrekt haer bruiloftskleet. Vertoonde zy zich, als voorheen haer liefde Anchifesopden Troifchen oever griefde;. Gy zoudtze zien zoo ſchoon, alsd’uchtentzon ; Of toenze in fkrijdt den gouden appel won, En Pallas, en Jupij el befchaemde In fchoonheit, dat den hter ceuwigh praemde» Schoon hy ten loon van’t vonnis, by beding; Met d'eerfte bloem der fchoonheên ftrijken ging. Zy kan zich niet verzaden, nu ORANJE Een’ Duitfche A's k ag n bydeerevan ASKANJE Zal winnen, en vernieuwen metdien naem Den ouden tijdt, zoodikwij door de faem In topgevoert, in vaerzenopgezongen, Eeuineeuuit, by puik van dichters tongen. Gebeurt het dat die weníchelijke vrucht, Te zaejen in deze Amfterlant{chelucht, Den kam des helms eens koome om hoogh te fteeken ; Hoe wil de geeft der dichteren uitbreekeen , Gelijk een ftem door kopre boghten wringt Van eentrompet, waerop de zanghbergh {pringt, En triomfeerr. Dan wil by vaerzen blijken - Wat ANHALT ee BRUILOFTDICH TEN. 619 En Nassau, enORANyE: daer een ftijl Toe wort vereifcht, die opdraeft, als Virgil, Beluftom zee, gelijkeenftroom, te winnen, EnCefar, en Auguft op’t heerlijkft binnen Out Romen inte voeren, op den toon Van puiklatijn, Homeer naer zijne kroon Te fteeken met dien ſchilt, zoorijk gedreven, Tot glori van Eneasgroote neven. De dochter van Jupijn befpiet al ftil Hoe’t lieve paer twee harten, zin, en wil Ineen fmilt; hoe twee ſtommen t’zamen fpreeken. ` . De moeder kan verneemen uit elke teken Van oogen, en gebaer haer dochters zin. Nou wortze noch gedachtigh hoe de min _ _ Haernoopte, toen zy HENR 1x met verlangen Ontharnaft in haere ermen plagh t’ontfangen ; Tekoefteren, -zoo dik hy uit den flagh . _ Zich zelfin’t git van haer fchooneoogen zagh, En zy den ftam van N as s av zochtte quecken Door telgen, die den vader niet bezweeken, ` Daer dafkomft nu, voor wiezich’traethuisbuight, ` „Tot vreught des volx, zoo levend van getuight. M ar ra ziet haer zufter aen by vlaegen , En heeft meerlufttevliegen, enteyaegen _ Met haerenboogh, denkoker op den rugh, Naer hinde, en hart, en, altijt even vlugh- In Vryheit hef, en werelcte vergeten , | Dan dus, geboeit aen Venus goudeketen , Haer gate zien naer d'oogen, endenmont. ` Zy achtze wijs, diehiet noit {maekin vondt, De zon isliegh gedaelt, defchim, aen’tgrocien s _ « Voert ree’t geftarnte in top» en wy vermoeten — Iiii 2 De 60 BRUILOFTDICHTEN. _ De Vorftenbruic, en Bruigom met dien zang. De bruiloftstoon valt Venus ook te lang. Het luft hacr nu die beide voor re lichten Naer ’t groen prieel van myrten, daer gedichten Verftommen, endekrijgh, die’t leven voedt , Den helt verwacht. Op dit betrouwen moet Uw huwelijk al’t rijk cot heil gedyen , De waerheit van mijn wit en profecy Bezegelen, eer’t maenlicht, ongeftuit Voortvaerende, zijn zilvre gianffen fluit Tornegenwerf in een volkome ronde. Gaet heene: heelt de zoete minnewonde Met balffem, die de dochter van Jupijn Gelieven fchenkt: en laet de zonnefchijn Op morgen zien in d’oogen van Mevrouwe Dat zy bedyt by ’s bruigoms liefde, entrouwe. Dit zong ik in de vreughe van’e ; - * Toen vryheer GRAEF; en RidderM A ERSEVEEN, Heer SPrEGEL;envan Hoor BN alde Gaden, En Godtheên van Or A nje en Nassau nooden Op °t heerlijk feeft van ANHALT en zyn Bruit, Zoo fchoon gelyk de kroon op ’t raethnis fluir. BRUILOFTSLIEDT. Op de wijze van Prins Robbert iseen &c. | “Oen Alexander Griekenlant. | En Perfen troude aeneen, ; Nam hy de Foffers by der hant De tent vielbem teklen. 5 5 7 Sy tay Ses = or BRUILOFTDICHTEN. 61 Voor hondert braigoms, hondert bruits. Wy volgen’s konings trant, | Goet ront geet Zeenfch > én Nederduyt{ch- Wy zingen hant aen hant « 2. Hy zongze woor: &y zongenna: Hier heeft het oorlogh uit. -Wi winnen’t rijk tot niemants ſcha, Noch vlammen op ury buit. Wy houwen, ian wy kerven niet. | Wy flaen naer niemants bloet. Het js albly(chap wat men ziet. - Wat finaekt dees bruiloft zoet! ` . Hoe paft mijn hooft dees rozekrans, >. Noch ſchooner dan mijn kroon! f De bloemen geven eelerglans | Dan’t gout van’s Keizers troon, — a — » dan harbonkelgloet —J eſteente geeft geen’ geur, : Als rozen; pan dones bloet . Befprengkelt denten deur 4. Die rozekrans draeght | Venus zelf ` Ze Pafosop’t altaer, Wanneer feeftoenen' therkgewelf Vercieren jaer op jaer, dn ’tharsje vandenkoelen Mays 7 Daer zich wet myrteblaên De jeught bekranft , die rey by reg ny offert duif en zwaen- . Zoo HENRIETTE dit geva; En ANHALT haer behacgit. - Iiii 3 - & r BRUILOFTDICHTEN. Ik wedt hy merkt aen bruits geftalt , Eer’t morgen wort, endacght , Dai zy haer vader FRED PRYK Verwacht in eene vracht , Tot eengetuige, en klaere blijk Van d Amfterlant{che lucht. MDCLIX. BRUILOFTBED VAN DEN HEERE PIETER CORNELISZ HOOFT, Droft te Muiden, Baljuw van Goeilant ; | | EN. MEVROUWE HELIONORE HELLEMANS. - Den XXX in Stachtmaent, desjéers MDCXXVIL — INHOUDT. ba S Van afrefoniden, om de bruilo ] de aerts, | G begroetenis, met — st per page — — Venue en Poëzy , ema bt pba der menghonldige defer, waer baj tp er verplichte, proef nemen vanꝰt geene Kupido by zsymen mee fier in de ‘from ; ——— es Fipijns difeh- Schenker vaert met dezetijding ten PERSONA EDIEN. GANIMEDES;. VENUS. POEZY. CUPIDO. REY VAN CHARITES. — “GANIMEDES. Di zaligheitdooral het zoet , Hacr burgers dikm dikmacl walgen doet, `` é ia 622 -7 BRUILOFTDICHTEN. En eeuwigh vrolijk fchittrend licht Verveel: wel Godenaengezicht; Dies’: zuur ook hemeltonge {maekt,; `.. En duifternis het oogh vermaekt. Der dingen waerde in °t algemeen. Bekent men door verfcheidenheên. Verfcheide kleurendoen’t gewis. Dat Iris kleet veel {chooner is.. De verwe fteckt op verwen'af. Zoo blinkt Jupijns by Plutoos ftaf, Een Godt by't menfchelijk geflacht , En ftarregout in ’s aerdrijx nacht. Dit ondervind ik onderwolk Gedaelt by fterflijk Bruiloftsvolk. Dees lucht mijn laf heit grager maekt. Nu trekt het hart naer `t geen flus wraekt - Het feefttapijt van'shemelstroon — By dit behangfel luiftert {choon : En by dienaengefteeken damp — Bevaltme rookelooze lamp. Heilheiligh purper van Godin En Godt by zijdeen wormgefpin, ` By Bruits cieraeten Bruigoms glans y Die heeft in ’ praten betre kans. Maer ziet eens, ’tnieuwgetrouwde paer Met dees van vreught begoté {chaer on sk bne enzit ftom, En yeders oogen kijken om. *t Is beft dat ik *t verwondren red. Ik beneen fpruit-van Dardansbed. Gefproten , ’s Troifchen Konings zoon, De Schenker van den Godt der Goon » 623 G4 BRUILOFTDICHTEN. | ‘Die zijner —— En glori op mijn aenſchijn ſpreit, Wanneer ik in zijn hooge zael ,. In loutre diamante fchael , . Met mijne kruik, uit roôn robijn Gedraeit, hem fchenk den beften wijn, Dees, toen ik voor zijn tafel ſchonk Het nat, dat in de koppen blonk , Sprak, door ’t wel toeven wel gezint: Mijn fchenker, hoor: ga heen gezwint, Beklim mijnfierenarentsrugh, ` Die draege u op zijn pennen vlugh , Gelaén met zoeten neftardrank, - Terfteé, daer Hymens blijde klank Komt ftijgen naer de Noorder as; Daer Tethys met een’ blaeuwen plas ` Den vroomen Hollander befpoelt, - En’t vrolijk bruiloftshuis krioelt. Vereer met onzen verfchen moft Detafel van den Muider Droft , Tot loon dat dik’ zijn gulden mont Een lofzang uitde laeghte zondt Naet ftarlicht hof, daerlang zijn naem Is uitgeblazen doorde Faem. — Hy had niet uit, of Ganymeed Het kromgebekte dier befchreede. Een kruik ik acn mija'gordel hang, _ Als Koning Henrik uit den drang Der halve Godennaer my fpoeit : Terwijl de vogel, cerhy roeit, Devieugels vaerdigh mackt earckt. Hy fprak: Ôzoon, wiensreize Nae BRUILOFTDICHTEN, Naer d'eere van Apols laurier, Die zijn onfterfelijk pappier Met mijn onfterfelijkedaën = Zoo trots en loflijk heeft gelaén , Dat eer mijn pronkbeele te Parijs Gedy het kankrigh roeft tot ſpijs, Eer nijtsen tijts vesmetelheit My levre der vergetelheit : Dat eer die groote koningsftadt My zal vergeten als dit blade, Het welk hy met mijn eer beflaet ; Hoe bits Filippes Henrik haet. = zult hem groeten duizentmael , iensdeftighkoningklijk verhael Den Aemftel geeft geen’ mindrén moedt Als Romes Zwijger Aen den viet, Die door de zevenberghfche Stadt Gaet bruizen, op zijn outheit prat … Vermaen den Lantvooght van het Goy Dat hy ten vollen ’t werk voltoy’, En’ lijk te Sint Denijs bewaert, d’Ontbonde ziel heur hemelvaert Met ftaetfi vier’: verbaeft hem drt; Zegh, hoe ick neffens Herkles zit, En munt door heilge bloemen uit, Als dees met flang en leeuwenhuit. Zegh, hoe d'in bloergedoopte Ziel Deshelts, die voorde Vryheit viel In Hollants hart door moorders haet, - Bekoort door gout en glimp van Stact, Hier aen mijn flinke zy gevoegt Door mergh van rede ad — — 625 ‚ Dat 66 BRUILOFTDICHTEN. Dat dan het Hooft en wijzebreiny ` Dat dan de Muider kaftelein My gun’ mijn toegewezen Rechr, En mijn triomf aen d’ uitvaert hecht; - Dies wenfchik, datdekuifche Min Hem aen zijn blakende Droftin Door zoo veel welluftenverbind, — Alseertijts’t fchutterlijke kint My aen mijn Koningin verknocht; Toen zy, van over zee gebroght, Een twede Venuste Lion Ontfing met gloénden {choot haer zon, Dat hem zijn bruit zoo weníchlijk zy Als my die bloem van Medicy, - Die roos gehuwt aen lelibloem, Toskanenslof, en Vrankrijx roem. Hy had volzeit, en d’adelaer Gaf zich ter vlught, en wert gewaer Na’et lange zwieren Hy mens vlam , Die door de glazen t' Amfterdam Haer’ luifter gaf: toen viel hy vlak, En zette zich op ’t bruiloftdak. Ontfangontfang, ÔBruigom, dan Jupijnsgefchenk, dees nectarkan. Ontfang de bootfchap en den groet Des Grooten Henrix, die zijn’ voet Om hooglizet op turkoizen vloer, Op ceuwigh blinkend parlemoer. Uw lantbeftier en heerfchappy « Gezegent onder Henrik zy; Die 2zijnen naem van hem ontleent; Daer Navarroisen Vrank om fteents hr AE —— ne nere a oa a BRUILOFTDICHTEN. 627 En naeuliix droogh van tranen blijft,- E Zoo dikwils’t harte kil verftijft | „Als ’t overpeinft dien droeven — Dic’s vollex heilantfneuvlenzagh. — Veel zegens die bevloeye u twee Gelijk de Vechtde Zuiderzee, Daer in enuitden mont van ’t Y De zeilen zweven ’t flot voorby ; Daer gy ten befte van ’t gemeen Bewackrhet drietal uwer fteén. . Maer wat Godinnen, bly van 3 Verfchijnen hier —— Ik zicer twee, ikzie’er dry, Kupido, Venus, Poézy Enharenfleep; zy zijn’t gewis. >k Willuiftren wat haer toelegh is. Venus. Poëtzy. Kupipo. Rey vaANCHARITES, D; kerken van mijn Rijk, degoddelikke glanflen Van offervier: de geur van aeflemende kranſſen, Noch zoete wierookreuk , dien’touter van zich geeft; - Geen marjoleinebeemt, geen myrtebofch, dat leeft Van pluimgediert, en klinkt van fchelle nachtegalen , Nochrey, nochdans, op pijp; opcyters, en cymbalen ; Geen veél, die met den boogh geftreken wedergalmt ; Geen jeughdelijke borft, vol viersen minnewalmt ; Geen aenfchijn, afgezet naeronbefproke fchoonheit ; Geen voettapijt, ’t welk uitgefpreit voor mijnen troon leit; Geen maeghdekeel, die my ter eere een’ lofzang zingt, En wijt dengeeft befchaemt,. die dd®r het orgel dringt; Geen zoete vryersftem, op klagen en op vleien Zoo kunftighafgerecht, dat Kankaeseer zoufchreien, | — Kkkk z Dan \ 683 BRUILOFTDICHTE NN. Dan hy, die’ traofteloos opꝰt harde ftuiten liet ; Noch geen behoorlijkheén van Gyprus konden niet _ Verletten mijne reis naer deze bruiloftzaten ,. Om mijnen outerknecht en kerkpaeer de ftralen Der Godheit, lang van hem aenbedelijk geviect , Tetoonen, daer hy in zijn ſtaetſi zit geciert. Wat zeghik? zou yetsaerdich mijn reize wel verletten > Mijn hemel, zellef vry van fterfelijke (merten , Mijn zuivereelpenftoel, mijn hof vermoght dat niet , Daer zoo veel goelijkheén ftaen onder mijmgebiet , Die bevende uit ontzagh dees blonde vlechten {noeren , Gefteente in gouden hair, op'tvuorhooft karren voeren. Daer welffel, wand, en vloer, van alie kanten fpeelt - Met glans en wederfchijn van mijn gefpiegelt beele. *c Is billijk dat ik eer den Droftelijken Hymen. Mijn tempel is vergule met zijn vergulderijmen. Het heiligh marmer praelt alfins met vaersen fpreuk, _ . Entartderoudeneeuw: hoewclze lange kreuk En rimpels zet, en grijft en graeuwt van zilvren hairen : Minerve bint zich niet aen Griekfche tael, of jaren, En hoogen ouderdom. Weshalleve, toen ’t my Gelufte mijnen zoon in Duitfche Poëzy Tezten volleert, ik hem te Muiden ley ter fcholen , _Enlietden leerling’t Hooft der dichteren bevolen. ` *k Beloofde hem ten dienft de fchoone Leonoor : Diesqueet hy zich met luft: en federt nam ik voor Dees bruiloftseer met d’eer mijns zoons te menighvuldigen » _ En kem, zoohy’t verdiende, int openbaer tc huldigen ; Waer toe mijn fpeelnoot zich liet nooden van Parnas. Po. Gybade my niet zoo Aer als ik zelfwilligh was. En zou tk niet, Godin, mijn opperfte genoegen ? DeF ranfche Thales weet hoe wy te gader voegen: is | J | BRUILOFTDICHTEN. eze Hoe Cytherea my ontbeerende verkout:: Hoe haer gefelfchap weêr de Dichtkunitonderhout, En veel meer ftofs beftelt als luchjes bloemen fprikkelen Op Hybleen op Aymet. Ik kan uw harte prikkelen , Gy wederom het mijn. d'Een Godtheit d’ander kleet.. Mijn olivoedtuw vlam: zeo dat ruw onbefcheot Het wettigh huwlijk fcheit van haer, die, toteen teiken Vanonderlingegunft , de hant elkandre reiken, Ook perfte my de liefd mijns voefterkints, het welk Zogloflijk elk verplicht, te weten Hooft, die melk En voettel uit dees borft van kintsbeen heeft gezogen, En zette u by meer krachts dan uwer taeie bogen Gerekte peezen oit geveerde pijlen deên. Ve. ’kBelijdedatzijndienftonsnutwasin’tgemeen. - Po. ’tZydat, alsSofokles, met overouden laerzen Hy tradt op treurtoonneel , en klagelijke vaerzen Ten ooren innezont, enrackte’s volx gemoedt, En mengelde onder een de tranen en het bloet. Ve. ’t Zy dat met bruiloftzangh hy volghde bruilofteortfen; Of beelden, die den aert der heete minnekortfen | Naet leven drukten uit, toewijdeaen kerkpylaer, - _ En wierookte met rijm, als Priefter voor’t autaer : ’t Zy dat hy op een’ halm met herderlijke lieden Holp Daifeloos en Dorileaes bloet aen ’t zieden : Of deë den dageraet verneftlen ’ luie Goy: Ofdreef, voor ondier bang, de kudden naer de koy: Of Pan, by manefchijn en fchaduwende linden, Acn harderinnenrey zijn Roozemont deé vinden : Het zy verwinnings feeft den zangluft meé bekoort : Of zijn vertooning wenkt Princes van zegepoort: Of opeen rijk banket, by fchemering uit mommen ». | Hy hanthaeft Joffrendans, en’tadelijkebrommen | | ; | Kkkk 3 Van 60 BRUILOFTDICHTEN. Van hoffelijke pracht. Po. ’t Zy dat met heldenzang Hy hen herleven deé, aldie gewetensdwang En felle tyranny van harten vyant ware, Beftuwende den leeu in’t bruifen van de baren; Wanneer ‘t zijn vrydom fcheen te gelden heel of half, Daer quam dan, wie’t ook was, Leicefter of Ducdalf: Of cot onfterflijke eer van ’s Vaderlants befcharmer _ Hy goudeletters fneet in grafgewijden marmer. *t Zy zijn erkaeuwde {preuk voor ftatelijk gebouw Des wijzen hart bequaem als dorren beemt de douw: Het zy zijn zinlijkheén uitheemfche tael ontkleden, En wiflelden Marots uitmuntenfteaerdigheden In moederfpraek : of metde luitpen van yvoir Verwekten Vechten Y te luiftren naer de Loir. Ve. Of dat hy Taffo broght hoogdravende uit Italien: Of vloeide uit Arioft: of joffers, die uit tralien Vaftlonkten, groete met de klinkmaet van Petrarch, En kroonde een dartel kint tot opperften Monarch. Po. Ofder Poeeten Godt, wien zelf Auguft vereerde; . Metlofdicht zuiver Duitfch en Neerlanfch {preken leerde: Of leende aen Seneka de kiesheit zijner vijl: Of namuit Tacitus een’ ongebonde ftijl, En kennis van’ beloop der overoudetyen , Volonruft, vol gewoel door beurt van heerfchappyen, En zagh zijn’ meefter af den greep van lantbeftier , En floeg elke oirzaek ga, die Staten ſtelt in vier Enbloet, ook wat’erdienttot heelingdergebreken: —_ Wat Romefloopte, en wat haer’t hooft eerft op deé fteken: Wat wijze van gebiën langduurighft ftoelen veft, Vantreflijkften, een’ vorft, of ’svolxgemeeneBeft. Ve. ’sHeltsarbeitons verplicht; hy vinde onseeuwigh dank. Maer om op den Parnaszijn’ leereling ontfangkbaer (baer, | | | T c BRUILOFTDICHTEN. 631 Televeren, zeghop, wat proevegy begeert. — | Po. Geen’ (bane i de (chalk van buiten heb’ geleert , Maer die op ftaenden voet vloei ruftigh uit zijn harflen Ve. Eenkintis’t, alte zwaeren moet men het niet parſſen. Po. Inloosheit is'tegn reus, van lichaem is’t een dwerg. _„Aen’tgroeien mangelt Rechts, hetjongskenisteerg. -. Vs. Zijnergheit min is als men ’t wel van outs gerekent heeft. Po. Owachtu, wacht u wel voor hem die Godt gerekent heeft, Ve Eenkoker, pijl, enboog, isalzijnhantgebaer. ‘ = Po. °t Weet ruin wel dat het zich voor vieren brant bewaer’, ` Enandren blakendoe. Ve. Gy moet hem ftof verfchaffen . ` Ofis’tal eveneens? Po. Neenzeker, daer zijn ftraffen En boeten toegeftelt. Hy hoed zichvoordenSchout. (gout, Vz. Diemuilbantgeen’ Poeet. Po, Slechts meteen’ toom van - Ve. Derdichtren pen, r penfeel der {children alles vry ftaet o Po. Mijn liermanliert wel zoo: dochalsmenzeindelylaet _ Is geen geflete munt hier pan > noch te Room. —. Ve: Menftaflechtsopdiefpreuk. Po. Op een’ Poeetfchen Die zwaerlijk paeien kan het — gepeupel, (droom, ‘Den ftok des blindemans, ‘de krukken van een’ kreupel. Ve. Zooisde Poëzy een Pallas, zonder {chilt, an Enhelm, daerdommekracht haer plomp geweer op fpilt. Alsandersblonkge, toen voor laftertongen veiligh U Enniusverhief, en {chatteuw dichters heiligh: " Toen’t out Orakel zweefde op faems doorluchte wiek, En noemde Euripides den aller wijften Griek : Toen Alexanders zorgh befloot Homeer zijn fchriften; Van pronkbeelt repik niet, of kerk, of Keizers giften , Of oorelogh gevoert van zeven Griekíchefteén . l % Vernoegeu, dat het maetgedicht des overleén Verduurt Egyptíche naelt, gout, koper, ftaelen yzer ; _* Elke eeuw waerdeert de kunft nadatze is zot of wijzer Na | u 632 BRUILOFTDICHTEN. Nu lijd een dichter laft, en d’alterplompfte boer Bewooritzijnlantgerutt. Po, Gy weet hoe Orfeus voer, Mijn eedle har penift’aen Hebrus waterkanten ; Omcingelt van het fpook der woénde velt Bacchanten; Een branthout trof hem hier, en daer cégbarde kay, + _En’clieflijkfnarefpel, verdrukt dooc’tveltgefchrey, _ Had geen gehoor by haer , die zijne mate fteurden, — _ Enna’sonnooflen doot ’t geplette lichaem fcheurden, En fmeeten hooft en harp in ’t midden van den vliet, _ - De harp diem*in’t geftarnt noch heerlijk blinken ziet. t Alom gezaeide lijf wasaes voor kraey en rave, Zoo ’t Zanggodinnen niet verzamelden ten grave, Gelijkze zeker deén, dattreurigh negental, ‚Waer op geduurighlijk des vaders zegen vall’, Voor dezen leften dienft bewezen aen mijn’ priefter. Ve. Isalleftof niet vry, wie vanonsbeidekiefter - Yet datter zakedient?- Po. Geeftgy’t hem in den mont. Ve. 't Was beft dat niemants keur hem al te zeer verbont. Poëten draven noode in voorgefchreve perken. Ook is mijn zoon van brein veel wufter als van vlerken; Zijn geeft wil weien. Po. 't Wort hem willigh toegeftaen. _ Nuhefhem opden ftoel. Ve. Ikben'er meêbelaên. Dejongen is te fpeels: hy blijfter licht in ſteken. Wat zal dees dartelheit? waer toe dees wulpfche treken ? Geef u meeltrespehoor, err zet uw zinnen {chrap. Po. Deesplaetsisheiligh, zoon, men klimt langs dezen trap | Bekranft met lauwerier in der Poëten ftoelen . i Gy ziet: verlangen dezer gaften om u woelen. - Elkluiftertfcherp, ern neemtuw woordenernftigh waer. - Nu ftort een goude beek : {preek langfaem, rijpen ktaer. e | : ⸗ CU- | BRUILOFTDICHTEN. 633 C U PIDO. | ~ Pop» gelukkigh paer: mijn zwanen zijn geflagen O In’t patrelen gareel . Beklim den gouden wagen, Ik zelf zal voerman zijn der moederlijke vracht, En verre uit het gezicht der fterfelijke menfchen Ten derden hemelkreitsu voeren, daer met wenfchen t Beloofde Bruilofsbed uw trage komft verwacht. Van welluft isde tijk door Charites geweven. De pluimen zijn gevley : de dekendraden kleven Van bloodigheit en fchaemte en yet vrypoftigs t’faem 5 Van mondjes de gordijn ‚ die dan om kusjes prachen , Dan pruilen, beurt om beurt. Tien duizend ooghjes lachen , Gemengt met zuurheit, van’t gehemelte aengenaem. Hier kreukte’t koningskint de bloem en lelibloeien Der luftgodin, wiens fchoot hem hiel in zachte boeien, En fmackver lavenis in ’s levens weeldebron. Hier fchoot dejager’t hart, dat eerft zijn hart bezeerde. Hier was’t dat d’avontitar ’t geheimft haer’ vryer leerde, Toen ’theiligh aenfchijn hem fcheen fchooner dan de zon. De Bruigom hierom lacht. De Bruit flaet d'oogen neder: ” Dies voelt de blijde feeft verandering van weder. O heldre zonneftrael, {choonoogde Leonoor, Grijp moedt, het is geen tijt uw oogen toe te luiken, Die ik ter hemelvaert voor fakkels zal gebruiken, Om in de bruinelucht te maken ’t wagenfpoor. Ik bengeen Faéton, in’t mennen onervaren . = Al fchorthet my aen groey, my mangelen geen jaren. Ook zal mijn moeder u verzellen zy’ aen zy’; De Droflaert, over uen over — — 64 BROILOFTDICHTEN. Al vloeiende het padt met minnevaerzen meten, En ftroien met den monteen lent van Poëzy. Befchictert van den glansen gloor der beide pruiken, ' Zal flux de geeft in’ brein van Hooftop’t rijkfte ontluiken, En ftrenglen uwen lof met Venusonder een : Dan’t oordeel Schrap geftelt op °t {pits van fchrandre zinnen, Als’srechters brein op Ide, uw fchoonheit ’ velt zál winnen, En’ fterflijk werden voor onfterflijk’ aengebeén. Dan belgt zich Cypris niet dat hy uw flikkerlichten Op tweelingzonnen {chaty of kokers mijner fchichten, Of ftarren, of bezielt en flonkerdiamant, Daer zonneftrael in fpeelt, en blixemseigendommen;s , Om goetheit en ontzagh te voorfchijn te doen kommen, Tot kneding van zijn hart, daer gy dekroon in fpant. Dan belgt zich Cypris niet, -{choon of hy zijn Droftinne Een fchoone zufter noemt van Cyprus Koninginne, Een dothter vanJupijn, gezocht, gevrijt, geviert; Een die te Muiden komt van over’t vlak gevaren, Om met hem ftarke fteên en floten te bewaren, En ’t lant tefchuimen van bederflijk ongediert. Dan belgt zich Cypris niet, dat d’Aemfteélbiede tippen En't uiterfte genaekt van uwe roode lippen , En zoeten hemeldauw en milden nectar lept, , Enriekt den ambergeur van ’t overlieflijk hijgen, En kuft den roozemont, die’t volk gebiet met zwijgen , Een luite, daer zijn luit een’ hooger toon uit íchept. Die mont, dien Goeilant zoent met offer toe te brengen: Die’s Rechts eit zal met ne wal P En’t woort des onderzaets gaen houden by den Heer, En gunften zegening verwerven door gebeden, a ~ En BRUILOFTDICHTEN: ‘635 En veften ftichren met haer uitgeleze zeden, Ti ` Waneerze ftrekken voor een levendige leer. Na dat de wolken zijn verftoven voor mija wielen, Hy met den vinger u die {choone maegdezielen Zaltoonen, in’t geftarnt by Goôn geplaetft om hoogh, Toen d’allergrootften zelfs, verflingert op het minnen „ Haer zaligden, in fpijt der pruilende Godinnen: Terwijlgenaken wy den moederlijken boogh. De wakkere uuren , die mijn moeders troon bewacken- | ' Als kamenieren, flux de poorten, die’er kraeken Van louter hemelfchgout, ons zullen open doen. | Ikzaluzetten , met het glippen mijner raden, Daer ’t bruiloftbedde duikt tn verfche mirtebladen , En avontftarrigh licht zijn’ glans verfpreit door ’t groen. Hier zultge zalighlijk en vriendelijk verzamen , En goet en godlijkheên elkanders ziele inaémen, oltoiendeuwe Min, gelijk uw minnaersdicht. Ik zalze zoetelijk aenpriklen met mijn rijmen , En huwen aen uw fpelaldusden hylixhijmen;s _ "Waer toe my meefters vlijt door leering heeft verplicht. Nu ftroopt uw hart van zorgh voor fteden en kafteelen, Entrekt omhelzen aen, liefkoozery, en y Sa ; Enkuffen, jok, enlacht, ja Venus ganfchen gaêr Die ware door uw ziel, enZinnen, lijf, enleden, En propp’ gevoelen en verftant met zaligheden; - Bekoorfters dik wils van den grooten donderaer. Och waerom dekt Natuur d’aenlokkelijke nacktheit Der fchoonheit; ent gebruik der opperfte volmaektheit , Zoo fchuw met fchaduw en mer fluierbruin en wit? _ Of is’t om’thart te meer te noopen met verlangen , a es | | LIII 2 En 66 BRUILOFTDICHTEN. En Mins verbeeldingen meer krachts te doen ontfangen , Wanneer haer vlamme weit van ’t een in ’t ander lic ? Die zelve vrouw Natuur fchiep daerom de gepeinzen Der vrouwen weigerlijk, en gafze't geeftig veinzen - En’ famlen in het diepft des boezems met voordacht, En winterkouen koelte, en traegheit tot ontfarmen , _ Om met een’ heetren togt gelieven in liefs armen Te werpen, tot meer heils voor’t menfchelijk geflacht. Het hart der Bruit, duslang tot kil kriftal gevrozen , Ontlaet nu: ’taeníchijndaegt, en mengelt rijp met roozen : En ’t fneeuw der blanke borft door gloet aen *t{melten raekt , Mits bruigoms oogen op haer [tarende oogen mikken, Die uit robijne kop des monts, om niet te ftikken Van brant, verquikkingeifcht, eer hem de doot genaekt. Gy vraegt: wat vooreendoot? de doot derlekRtrnyen, Die opeen’ oogenblik de tweelingzielen lyen , Wanneer ik’slevens vrucht op hare (nikjes ent ; Een vrucht die waerdig zy om Venus oeft te cieren , Waer in men ommetrek en zweemffel in ziet zwieren Der teeldren, naer dat Min hun diep was ingeprent. Die vrucht, beloof ik, zal op't hooge Huis te Muiden Uw bruiloft zegen zijn, en ftieren lant en luiden Naer vaderlijk bericht, wan ’t graf uw aflche dooft : En ’t volk noch lang in rouw, na dachet volgde uw dootbaer. Zal wijzen: dat’sde neef van dien oprechten grootvaëêr, Hetkrooft van Leonoor, en’trijk gelauwert Hooft. Po. Geen nectar zoeter fmelt op der vergoden tongen Als’c oor bevalt het liet, zoo lieflijk opgezongen. | Ontfang, ontfang, Pocet, den heiligen laurier , En oorloog onder mijn doorluchtigfte banier. BRUILOFTDICHTEN. 637 De lof krans komtu toe. Nu klap te gaer uw wieken, En tart met Neérlantfch dicht het maetgezang der Grieken. Uw Meefter ftrijke ook prijs, die immers u zoo zoet In Duitfch, alsin LatijnuNafo, vloeien doet. Ve. Zoon, reikmetortsen boog, gy moogtze wel ontbeeren , __ Die maghtig zijt voortaen de luiperts te bezweeren En tigers met uw ftem, hoe fel die zijn en bits. Nu {chiet geen harten meer met punt en fcharpen flits: Geen boezems zeng met vlam. Debaren, hoe verbolgen, Derotfen, hoeverhart, uw harpe zullen volgen. *k Zieluiftren naer uw maet bofch, bron en beek, en boom. *k Zie danfien opu lier het Y en Aemftelftroom. REY VAN CHARITES.- | L Dafne, krans’t gekrolde gout , O eeuwig groene blaren, wijt zijn hairen, Wiens keel die zoetigheén ontvouwt; ~ Daerfluit, fchalmey, en ſnaren, dof by waren; Keel die met goddelijk geluit En weeldegalm den welluft kruit In zangverbeeldingsftoelen, — , Daer door’t gehoor’t gevoelen raektaen’t woelen. En IL | _Meduze lichaemen verhard’. "E Wie zietze en kanze ontglippen ? wie ontflippen Die pruik, daerflanginflangverwart? ~- Maer gy fmelt harde klippen met uw lippen: - Uw pijlen wareneerontzien;. Nuzalmen uwekdanken vltên, = -,, , | Ll 3 . E 68 BRUILOFTDICHTEN. | En zoete toverwijzen- | - Wiezal daer niet voor yzen metafgrijzen : III. Veel Nymfen van uw ſtem alref, Toen d’ooren ftonden open, zijn bekropen , __ Gevoelen ’t liefelijke wee. En hebben minnehopen ingezopen. Bruitleider Hymen, weeft verheught: U ftaet te wachten vreught op vreught. Gy zult veel bruiden leien , Daer bruiden’t bedde {preien en bereien - GANIMEDES. Et deze tijding, dataen Min Van Pindus groote Koningin Is toegeftaen de lauwerier, | Ik wederom naer boven zwier 5 Daer zullen lachenalle Goôn:, Om dat Kupido, Cypris zoon, Pocet geheilight, -Neérlantfch dicht Na bruiken zal in fteé van ſchicht, _En makenze alle tot zijn’ roof, Geen uitgezondert, als die doof Is van zich zelven, of heel ras Zijn ooren beide ftopt met wafch. AEN DE. BRUI oP HAEREN BRUIDEGOMS WAPEN. Eg venata L N Vanhee Dróftolijke vapen. enge ee BRUILOFTDICHTEN: 639. _ *tIsonfeilbaer ik gelooft, an Dat ‘t gelauwerierde Hooft - Van een zonneftrael befcheenen , Lange {pelde Hooftsvereenen _Met fchoonooghde Leonoor, En wou huwen glans met gloor. Schoone Bruit, neem vry mijn dicht waer : *t Licht, dat om Hoofts brein onzichtbaer . Eerftbegrepen wert, wortnu - Zichtbaer. Weeft dan bang noch fchuw Voor dit uw befchooren nootlot , Maer omhels het willigh , zdo’t Godt U uit gun(t beeft toegeleit. Hemel, wat een majefteie Krijgen nu de Muider zalen, Door Apolloos zonneftralen. Goeilantishetongewent ‘ Zulk een’ zomer, oegft, enlent - Op zijn dertelfte te roemen. Nieuwe vruchten , nieuwe bloemen. Aémt dees Flore tot haer lief; Zielverftrikker , hartedief. | Elk zijn weêrgade om de kroon vleit . : Louter geeft hier enkle {choonheit Zwangert, baertzeeen’ jongen Zoon; t Isgewis een tweede Adoon. Baertze dochters, °t zijn Helenen, Daer heel Hollant om zal fteenen, Zoo men om ’t gefchaekte pant Waegen moet den Staet van’t lant: Minne looft hier geen piftolen, _ Mits twee gitten tweelingkoolen Koe ao BRUILOFTDICHTEN. | Koegelszijn, die’s Bruigomsf{mart - Voên en treffen tot in’t hart. %Kuffen van dien montis koftelijk. ’t Lippendrukken is hier Droftelijk, Ende Droftelijke Min _ Is beftectaen dees Godin. GELUK AEN DEN HEER MICHIEL POMPE, EN MEVROUW | ADRIANE VAN BEVEREN. E fiere Venus voert met roem nu Karels woort, (voort; En fchrijft, met meerder Recht, om’t heerlijk(t Meerder Naerdienze Pompe perft, in’cbloetenft van zijn leven, Met haren pijl geraekt , naer Strevels-hoek te ftreven ; Uit liefde tot zijn gade, en minnelijke Bruit. Geen Parisquam zoo bly, met zijn’gefchaekten buit, Van Lacedemonaf, naer Troje toegevaren, | Alshy, van Brittenlant, te Dordrecht, om te paren Mer d'uitgeleze maegt, de zuivre Adriaen, ` Die Teemsen Merwe ontvonkte, en alden Oceaen , ` Door *tlonkendeoogh, waer 't {chip de baren door gingk brui- Nu paren, in dit paer, de heerelijke Huizen, | zen, En (tammen groot vannaem. De Vader ftaet verblijt , Dat hy die hooge hoop noch ſchept in zijnen tijt, En ziet van veer zijn bloet, op zijnen voorgangk, ftappen Ineerlijk ampt opampt, in Burgemeefterfchappen , Gezantíchap, enin Raet, ‘en meteen rijp verftant,” Zich quijten voor den Staet, ¢nd’eer van 't Vaderlant . m gs Pe c- = BRUILOFTDICHTEN. óp Bezegelt’s Vadershoop, gelukkige gepaerden, -. En treet in’t worftelperk, en oorloogt zonder zwaerden. ’t Beftanc en duur niet lang, indien gy ’t zomtijts fluit, En ramp noch voorfpoet blufiche uw zoete vrientichap uit. DE BRUILOFT VAN DEN HEERE JAKOB JAKOBSZ HINLOPEN, Raet, en out Schepen, BN OR TRO WE -i SARA DE WAEL. 