Spectatoriaale schouwburg : behelzende eene verzameling der beste zedelyke tooneelstukken, byeen gebragt uit alle de verscheiden taalen van Europa : met nieuw-geinventeerde konstplaaten versierd
By de maaltyd zult gy alle onze geheimen ontdek- ken; De een (hydt voor, de ander zingt, de derde verhaalt aartige gevalletjes, de vierde eet fmakelyk, smaakt, door zyn voorbeeld, eene algemeene graag- te; Pit laatde is gemeenlyk het Eerampt , dat ik > on- waardige, de eer heb te beüeeden. L E A N D E R. Dames zult gy hier piet aantreffen, dewyl haar de entree niet wordt toegefhan ; hoe zeer zy *er dik^ wils op aangedrongen hebben. Damon. De2e zyn het juist, die het meest van dit gezel* fchap praaten, en daar allerhande geheimen v:ui ver- tellen. Valerius. £n wat zouden toch onze geheimen zyn! Oiize byeenkomst worde niet geheim gehouden. £n waarom zouden wy ons verbergen? wy fpreken of doen geen irwaad ; wy belasterra of beledigen niemand. Zie hier onze vpomaamfte Wetten, oordeel, of wy reden kunnen hebben om daar eeoig geheim van te maaken. I.) Niemand zal in ons Öezelfchap worden aange- nomen , dan die bekend is voor een bnwf , eerJyk , Man van goede Zeden. a.) Een D E It D S 6 S D R T F. «17 2.) Een ieder mag zig hier, naar zyn goedvhldeii, net aile onfchuldige mtfpannmgeii vermaaken. 3.) *i Zy wy hief op'degewoone wyze by malkan- der komen, of nu en dan goedvinden te ec^en^ zal, elk dien drank gebruiken, welken hy verkiest; en in die hoeveelheid als hy verkiest, zonder dat eenig an« der Lid zig daar mede bemoeije; mits echter, dat niemand teveel wyn drinke; want zo dit aan iemand voor de eeröe reize gebeurde, 'zou hy terllond van de maaltyd geweerd , en gebeurde zulks ten twee- demaal, uic die gezelfehap vpor altyd gebannen, wor- den. 4.) Een ieder geeft zyn gerechtig aandeel tot on- derhoud van aUe noodige zaaken, als vuur, licht, be- diening, boeken, kaarten &c. ^ 5.) Geene Vrouwen zullen in dit gezelfehap wor- den toegelaten , onverminderd het refpeft eri de ver* knochtheid, welken alle de Leden voor achtenswaar* dige Vrouwen betuigen te hebben. 6.) Het faamgebrachte geld , dat na de verteerlng xnogt overblyven , zal in eene byzondere lus ge- legd worden , om daar uit de Armen ^n Noodlydea- den by te ftaan. - 7.) Wanneer een pn;5er Leden, buiten zyn fcteld, in ongeluk mogt geraaken , zullen hem de aijcjerea, zo veet in hun vermogen is, te hulpe komen, e|i hem met Broedgrlyke liefde onderfteunen. 8.) Die eene laage of fchandelyke daad begaat, zal aanftonds van *t Lidmaatfchap* verdoken zyn. pO .Alle Ceremoniën, Complimenten , en niets, be- duidende betuigingen , zullen hier verbannen zyn; Die gaan wil kan gaan, die blyveu wil, kan blyven, 05 ^ e« ftiS De NiftüwsoiE&iot V&oüWEv. ' en dttr ztl geene tndere groet , geen ander compIU ment, mogen gebruikt worden, dan AmieitUu — *^ .Wat dunkr u daar van , b dat een gestifchapydat re- den heeft om zig te verbergent Damon* Ik verheug my dat ik hét geiiik heb my onder het getal uwer Leden te mogen talieo* VYFDE TOONEEL. Dtf V9ri§enf M a E T en. M A R T E Nt Myn Heeren, het ceieo ii op tifal. QHj vertrekt.} Valerius. Kom laat ons dan gaan* Da m o If • Ik bid u! Cffj wil dat Vakriut eerst zal gaan.} Valerius. Zie daar, daar zondigt gy' reeds regens het bat« fie artikel van onze Wetten I Die de naaste by de ^ur 18, gaat zonder ceremonie eerst Amicitla. (JH:i vertrekt^ Damon. Hy heeft gelyk, dat is een zeer goed gebruik. (ffy vertrekt.^ Gruns* DirDc Bbditi» ti9 GrU{YSBBR6« Kom Vrienden ♦ gium wy; de fpomllngdle ik mee myne Vrouw heb gehad, heeft my een goeden appeiyt veroorzaakt» iHy vertrekt.) £ L H U I Z E V« Ik heb altyd goeden «ppetyt, wyl my nooit iets toornig of verdrietig maakt. Ci?r vertrekt.") L E A N D £ R. Dat kan ik niet zeggen; ik bemin Carolina, en de gedachte fmact my dat ik baar vertoornd heb« Zy had zeeker wel iets verdient , maar myn hart verwyt ny toch , dat ik haar te hard heb behandeld, iHy vertrekt.") ZESDE TOONEEL, Mevn Elhuiz^n, Mevr» Grunsberg, Ca- rolina, LlZETTË» Mevr. G r u n s b b r o. Hebt gy gezien? Mevr. E L H u I z £ If • Hebt gy gehoord?. X I Z E T T E. Die my vaneden Schat gezegd heeft; die heeft fii der daad gelyk.. ' C A- tao Dk Nieuwsgierige Vrouwen. X3 A R o L I N A. I Hoe, gdyk? Waar is dan die Scbatl 'LlZETTE, op de deur van de Eetzaal wyzende. Daar is hy'! Een aangenaam en vriendelyk gezel- fchap is de beste fcbat van de wereld, Mevr. Grunsberg. Myn goede Man ! Ik heb u verongelykt ; Het is de onfchuldigue byeenkomst van de wereld. Mevr. E L H u I z E N, / Het kwam my ook onmogelyk voor, dat Elfaui* un zouëe fpeelen. Carolina. Leander is oprecht en deugdzaam , maar hy heefc my een ai te biner verwyt gedaan. L t z E T T e. Dat was ow fchuld , MejufFer ; gy hadt hem be« hooren te gtfooven, 'en niet zo nieuwsgierig te zyn. Carolina. Myn Moedcf heeft my daar toe, verleid. Mevr. E L n u i z E N, Het gefchiedde by my niet uit nieawsgiengheid, maar uic pilchc; 'Mevr, DerdiBbdhyw «ïï Mevr. GauNSBBRO. En ik had *er byzondere redenen toe. Mevr. E L H ü I z ï: N. Zy mogen nu gerust hun gang gaan ; Laat ons vtr- trekken, ik wil niet^ meer zien. Mevr. Grunsbero. Ja Mevrouw! laat ons gaan, op dat men niet van ons vermoede, dat wy ons met anderer lieden zaakeo bemoeijen* Carolina.* Ach Hemel ! wie weet of Leander my nog be- mint; ik wilde wel gaarne eens atien of hy vrolyk ot ▼erdrieiig is? Mevr. £ L H u I z E N. Kom^ het is nu genoeg. (Zy wil gaan.} L I Z E T T E. Wacht nog een oogenblikje , ik zal maar eens zien of de Heer Leander eet of niet? (Zjf iuisferf aan de deun') ^ Mevr. Grünsberg. Kom, gaan wy; het past ons niet aan de deuren te luisteren. Mevr. E L H u I z E N. Wy moeteü vertrekken. LI- dfis De N1BUW.101EKI6B Vrouwen. L I Z E T T E. Wat een kostbtture imaltyd « Wat Idcker eeten ! Mevr. £ L H ü I z E N, Vfeier keerende. Hoc veö Hceren zyn 'er? L I z E T T E, kykt* Mevr. GftUNSBrRo, naderende. Eeten zy? L X Z B T T E« Met zeer ved appetyc. CABOLinA. Eet Leander ook? L I Z E T T £• Die fpreekt. Mevr. Grunsberg. Dat is 'zyn gewoonte; liy eet hngzaam, en pnat altyd onder het eeten. Mevr, E L H u I z E N. En myn Man? r L I Z E T T E. 6 Gy moest het zien! Mevr. Grübtsbero. Wat dan? r Lx- Dbrds Bsdrtf; 19} LlZBT.TB. , Wat een heerlyke Paste3iw Mevr» GAUNSBBfto, dringt naar U feu^ telgat. Hoe ! Mevr. Elhuizbn, komt mk utdm. Een Pastey ! En waar van gemaakr, Mev. Grunsberg» Een weSnig plaats , zo 't u belieft Mevrouw 1 Ik ben 'er de «erfte by geweest. Mevr. E L H u 1 z E N. Kyk dan fchielyk, want ik moet ook eens zien» C A R o L I N A, /^r v$ie* Zy mogen nu naderhand vaa myne nieawsgierig^ keid wel zwygenl Mevr» G r on s b é r o» *t Is fuperbe. Mevr» E L fi ü I z B N. Laat 'er my toch ook by» {Zy ftoot Mevrww Grunsberg wegen kykt.} L I z B T T B» « Van deze reet krygt my geen mensch weg» Mevr» E L a ü 1 z E N. é Dat is manifiok» / Ca- aa4 I>« NiEüW«GXERioB Veoüwew* Carolina. Zal Ik niets mogen zien? Mevr. E L H ü I z E Né Zy drinlJi^n. Mevr. Gru^sberg. \^^e drinkt? dat moet ik zien. Carolina. Mama, ik wilde ook zo gaarne wat zien. Mevr. E L H ü 12 E N , baar plaats fnaaiende. Kom hier. Carolina» Leander drinkt. Mevr. Grun.sbbro. En Grunsberg? Carolina. Trancheert een Hoen. Mevr. Elhuizen, ftoot Carolina te rug. . Dat moet ik ook zien* LizETTE, gaat te rug. Schielyk, fchielyk, maak toch dat^wy weg ko- men. Mevr* Grunsberg. Waarom dat? Li- ObKDS BEDRYY. 2E5 L I Z E T T ;E. Pieter komt op de deur aan. Mevr* . £ L H u I z £ N. Wat doet Pieter? LlZETTE. Hy bedient de TafeL Mevr. E L H o I z E N, ^jfi/. , Ik moet hem zien. ZEVENDETOONEEL. De vorigen^ Pietir, ntet een fchotel met Cotte* letten. (In V üithomen locpt hy tegen Mevrouvf EJbuh v* zen aanj en bljft verfcbrikt jlaan.) Mevr. È l h ü i z en, siu, mu -' Pieter, Maar wat doet gy allen hier? / Mevr. Grünsberg. Stil, ftil. Pieter. Zo men u ontdekte , zoude ik* niet gaarne met u deelen. Xlï. Deel. P . L ï- 9s6 De NiiüwsGiiRick Vaoüwin. 'L I z E t T E. Gy moet toch niets vetklikken. P I E T E R« Ik Q^eek geen woord i Ik zUL étt mur wegM^en gen, en dan gaa ik wéér naar blanen. L I z E T T E. Wat hebt gy daar dan? * P I E T E R. Appel- koekjes ; een vervalletje voor my, L I Z E T T É. Laat tt ny eens Hen. (Zy ntiOi ^«r »èii.) P I |>T E R. Tast maar toe, naar uw fmaak* L I z E T T £« Pat is e&si lekker. Mevr, E L H ü I z E N. Ik moet ook eens proeven. (Zy tteenü *er een.') P I E T E R* Als 't Mevrouw gelieft? Mevr. G KV n-s.b erg, Met uw verlof. QZy neemt *er een.') P I E T E R. Naar uwe verkiezing. x: A Dbrds Bbo r t 9. 227 Carolina» Ea voor my niecs? P I E T E r; Doe my de eer aan, en neem *er ook een. Carolina. 't Is maar om te proev«n, (Zy neem Vr eenJ) P I E r E R. « Zo ben ik met myn fchotel haast uit verkocht; ik zal maar wéér naar binnen gaan, om wat anders te be((rhaaren. L I Z E T T E. Breng my dan wat lekkers meé. P I E T E R. Ta, maar gaa waarachdg liever heen Dames, want zo gy gezien wierdt, zou... Mevr. £ L H u I z X N« Zeg toch niets. P I B T £ R« GjBen woord, (ffy gaaf weer naar binnen enjlóif de dhur toe.) Mevr. E L H ü I z E N. m moetij. na gaaa» eer wy ontdekt worden. Mevr. G R ü N s B E R o. Ja, dat zal wel 't beste zyn. Pa Ca. aaS De NiEüwsGiEftiOE Vroüwek. Carolina. Ja, laten wy gaan , op dat Leander geene oorsaak vlnde om my wéér biuere verwytingen te doen. L1ZBTTE9 loopt naar dé deur. Nog eens gekeken, en dan gaa Ik h«en. Mevr. E L H ü I z E N. Kom voort nieuwagierlg ding. L I z E T T E. ó Dat 18 heerlyk! (Zjr ^^z.) Mevr. E L H o I z E N, keert te rug. Wat is dan zo heerlyki Li ZET Tl» Het Desferu Mevr. Grümsbero, komt *J dt deur. Het Desfert? L I Z E T T E. Hoe fraai ! Kandelaars vati kristal met bloemen! 't Is als een geïllumineerde. Tuin. : Mevr. E L H u I z E N. 1 Dat moet ik ook zien. '■ Mevr. G r uh's b e r o. Ik bid n', laat my dat toch ook'zien* V«i F Derde Bedrvf. 229 \ Carolina» • My ook, Zy dringen zo fterk om te zien , dat Vr de deur ; vAn open fpringt^ daar op komen de Meeren uit de Kamer.') A GT S TE TO O N E E L. bevon'gen, Valerius; Elhüizen, Grums- BERG, LeANDER 9 ArISTUS, DaA^ON; eenigen met Servetten , anderen met Kandelaars. Valerius. Wat is dat voor een gewéld? Grunsberg, tegenzin Fr<iuw* ' Voor dea duivel. ••• E L H u I z B N9 tegen Gruntherg. G^Q drift. •• alles met verdand, met bedaardheid. Valerius. Hoe komea deze Dames hier? Wie heeft ze hier (gebracht? Wie heeft haar ingelaten? LAATSTE TOON E EL. De vér i gen , Marten. .Marten. Dat heb ik gedaan, myn Heerl Dat is mynfchuld, IRyn Heeren ! Dog hebt de goedheid my te booren ; denkt gy dan dat ik misdaan heb » lo ftraft my* P 3 ^ ^ S30 De NiEUwsGiBRiGE Vrouwen» £ I. H u I z E N. - / Nu begryp ik het ftuki Mnten heeft die Vrou- wen bier in gebracht om haar van haar kwaad ver- moeden te genexen , en voor ce komen, dat zy niet langer erg van ons denken ; Is bet niet zo? Marten. Ja, myn Heer! dit is de eenlge reden , dat ik haar hier heb Ingelaten. De eene zeide , daar wordt ge< ipeéld, en de gantfche Familie geruineerd ; De an« dere vertelde, dat hier Vrouwen van een flecht ge» drag kwamen; Een derde was zeeker, dat men den Steen der Wyzcn zocht ; Weer eene andere verzee- kerde , dat *er een Schat gegraven wierdt ; zodra zulk gekakel in eeniger Vrouwen monden rond gaat, weet het zeer fc'hielyk de gaöifche Stad. Deze gek- heden haar uit het hoofd te piaaten was onmogelyk; zy moescen oyermfgd worden v zy moesten alles met haare oogen zien, en met baare ooren hooren, om van deze toite Nieuwsgierigheid te herkomeo; Zy hebben nu gehoord, zy hebben nu gezien , zy zullen nu,, hoop ik, geene kwaade vermoedens meer voeden, noch langer nieuwsgierig zyn. Ik heb u. Da- mes , met een goed oogmerk hier ingelaten , en ik hoop, dat mlks van een goed gevolg mag wezen* V A t. E R I ü s. Ik tieet niet wat ik 'er van zeggen zal! Gy hebt veej vryheid genomen , en zyt myne bevelen niet nagekomen , gy hadt dus verdiend, dat. ik u de dtur uftzettède; Indioi het echter dit gevolg mogt hebbeo, dat deze Dimes , nu becec wegens ouzt bedoelhigev on- D E 9 C E B B D R Y f « 231 onderricht, hwe Manoen vporfaan met vrede laten, en onze byeenkomften niet meer verftooren, dan wil ik u uwe al te groote vrypostigheid wel vergeven, en ik zou *ef u zelfs met vermaak eene belooning voor fchenkén, , M A E T E «• Wat antwoordt gy hier op Dames, zyt gy niet ten yollen overtuigd^ Mevr. E L H ü I E ê l^~ Ik had niet nodig te zien, om van het goed ge- drag van myn Man overtuigd te weze». B L H U I Z E N. ' Waarom zyt gy dan hier gekomen? Mevfc B ï- H V ï z E N.' Om asyne dqchw «e verfenoegeii. L E A N D E R» Ik verdiende dus geen geloof by u Carolina? Carolina. Kwaade tongep* brachten w in twyffeling: ik was van ttwc oprechtheid overtuigd. GRUNSBERflU Maar gy , dleöieflle k^roojc , z^l gy voortaan nog op üw vermaiedyd ik wil bet weten blyven (laan? P4 Mevr. 5232 Ds NlEÜWSCI&RlOB VROUWEN. Mevr. Grünsbero. ó Neen »myn lieve Man , wees in het toekomende niet meer bezorgd voor, my a ik wil bet. weten.. Grunsberg. Ja, omdat gy het nu weet! L I Z E T T E. Vergeeft bet ons , myne Heeren l wy zyn Vrou- wen; Aiiyd te* woeten booren ; „ Hier mogen geene „Vrouwen inlcomen!" moest eene onweêrftaanl^re begeerte daar toe in ons verweltken; Zo men my zei- de : bier onder öp den grond van dezen put ligt een Steen, dien niemwd zlea magv zo liet ik my 'er tot over den bals toe inzakken, om denzelven macbUg te worden. Valisriüs. Is nu uwe Nieuwsgierigheid foldaan. Dames? zyt gy nu te vrede ? Mevr. Grunsberg* Ik ben bet ten vollen, myn waarde man, ik zal u voortaan nooit meer kwellen. Grunsberg. 't Word ook boog lyd , dat gy u wat verftandi- ger begint te gedragen. Mevr. £ L H u 1 z e N. Slhuizen, zyt gy kwaad op my? V - E L- D B R D B B E D R ï F, 233 Elhuizen. ^ In 't gebeel niet, »iyn lieve Vrouw : niets minder dan dat i ik ken de Vrouwen , ik heb medelydin met haar. ' ' Carolina. En gy heer Lëander? L B A ND E R« Vergeef my myne drift, ik zal uwen argwaan ook vergeten- E L R u I z B N« , Maar hoe drommel zyt gy aan myiv? fleuteU ge. komen? L I Z B T T B, Dat was niet moejelyk, myn Heer! mét een kop- je Koffy. E L H ü I Z B BI. :» ^ Jou flimme feeks , nu herinner ik my . • . (Tegen Me- vrouw Elbuizen.^ en te gelyk ookuw verlangen om my myn rok uit te trekken* Mevr. E L H ü I z B N. Vergeef het my. Valerius* Goed , laaf nu alles vootby zyn , gy zult dan niet meer nieuwsgierig wezen? - p - . Mevr. ff A. . ■■■. 1. ■■A",^X TIL?'.- ^ .•'-w'./mVJONS. .MOEDE EN DEUGD. T ay o NEE L 'S PEL ... {. V E R T o o N E R' S. Kantbëb, een arme Goudrmid. Jidiroaw K a n t h b r, zyne ^^ouw* Kabel» de ondfte Zoon ; ees Joii{eliog vio Degenden jaareiu F B b D B I K, de joQgfte Zoon; een klein knaapje. J u X. I b, de Oogier ; een msiB\t van zeventien jaaien. Een klein Kiad» in de Wl«g. De oude Heer van Wabnbb. De Heer van W a r n e b. de Zoon. Kristoffel, zyn Knegt. Het (luk wordt vertoond in eene der aanziene- lyke Steden van DuitscUand* ARMOEDE EN DEUGa TOONEELSPBL. Hef toonêel vtrheeldi ten zeer armoedig kamer* tje^ met eenige oude balfgebrokene fioêienp.en tent Coudfmid$ 'Werktafel. Men ziet in't verjebiet teut /witg^ waarin ^ri kPhd flaaft ^ met eerC oud" voor-^ fcboot overdekt. Allei vertoont degrootJU mrmedt. S&RSTB TOONEEL. Joffir. Kanther, Julie, Fredrik. yugrtnw KantherH voor op bet tooneel Migmet woi tt [pinnen ; baar zoontjt Frtdrikintt dezfltm tt baspelen. Zy fcbynt wegens vermoeidheid fmwylen genoodzaakt te zyn4>m baar werk voor eene korte wjl te ftaaken ; waarna zy bet met verdubbelden jver Weder opvat. Nu en danjlaat zy met medelyden bet oog op baare binders. — Julie m by de wieg en breidt. Dikmaah tiet sy , onrusüg , neérflagtig en vol verlangen f naar de deur. .M Juffr. K A N T H e R., pet haast dtie uaren zyq. Jo- fl4o Armoede e. it Deugd* Julie, bet wiegkleed opUgtende ^ ter zjde. Sedert gisteren middag niet gegeecen te hebben, en evenwel gerust te flaapen... Welk een geluk voor u, arm kind! Juffr. K A N T H E E. Slaapt by nog , Julie ? Julie. Ja, moederlief. Jufiir. K A N T a £ E. Och! mogt het arme kind nog lang flaapen!... Voorzigtig,' Julie! dat ge hem niet wakker maakt! Zyn gekerm zou myn angst vermeerderen.... Heeft vader niet laatCQ blykeo , waar hy heen ^ng? J ü L I E. Vader Q>rak van naar den jongen heer te gaan , die hem den ring gezonden had om 'er de fleenen in te ;zetten« ily wilde zien, of hy eeu' gulden of iwee op rekening kon bekomen* Juflr. K A N T H E E. •t Was negen uuren , toen hy uitgyig; en nog niet weer t'huisJ . . . Hemel ! Wat lot hebben wy te verwagtcn , zo hy een' verjgeeffchen gang gedaan heeft! J ü L I E. Laat ons daarvoor niet vreezen. Wie zou zo ge- voelloos zyn, en hem zulk een kleinigheid weigeren, wanne» hy zyn^ nood te kennen geeft? Juffr. T0OHEKI.tPBU 241 Ju£Sr« K A N T R £ R« Ach! arme Julie ! gy kent de menfbhen no^ niet* Die de grootfle vermogens bezitten om ongelukki- ' gen te helpen , zyn *er dikWyls minst toe genegen. Dewyl zy het ongeluk nooit gevoeld hebben, ge* voelen zy het medelyden ook niet. De algemeene hongersnood, de onbefcheidenheid/en d$arby de on- waardigheid van onze behoefcigen ... } U L I E. Maar vader mÉgi immers om niets , dan 't geen hem toekomt. Of hy 't eenige dagen vroeger of laatcr ontvangt... 't Is arbeidsloon. Jaffr. K A N T B £ R. Dat is wel waar, kind; maar hy heeft het nog niet verdiend. Daarenboven : zal men hem vertrouwen? Ik vrees zelfs, dat men, zyne dringende armoede vemeemende, uit wantrouwen, dit geringe werk te rug zal eifchen. ] u L I £• • De heer van Warner is In de gantfche (lad bekend als een man van groote middelen. Daar is geen ge« vaar by. Bhinen een' dag of twee... langer ban 't idee daurea. .• heeft vader hec werk af. Juffir* K'a n t h e r. Ik weet het wel; maar 4k heb u reeds gezeid,klnd, dat rykdom en mededdogen niet altoos gepaard gaan. Gy keat den heer Steenhart* Voor den laatften oor* XII. Deel. Q log Ü0 A R M O E D 1 ÉN D t V O D. log wfts die even arm a!s wy. Menigmaal beeft hy atti onze Tchraale tafel gegeecen. Hy hield toen vriendfchap met uw* vader. Kort daarna liet hy zig zo wat tot zwendelaary gebruiken, en begon een* handel te dryven , daar hy uw* vader ook in dagt te trekken.. •• Maar, Hemel! welk een handel !... Wat is een armoedig ]eeven,hoe verfchrikkelykook, edel, als men het hierby vergelykt ! . . . Uw vader wees zyn voorltel van de hand»... Kon de goede man wel anders doen?... Seden is hy tot de uiter- lle behoeftigheid vervallen. Ziedaar het loon zyner onbaatzugtige eerlykheid. De ander heeft zyn for- tuüi gemaakt; maar hoe verlleend is zyn hart gewor- den I Onlangs, geen brood in huis hebbende, en by gebrek van werl^ nkts konnettde verdienen, gaf uw vader hem zyn* kleinen voorraad van egtè fleentjes in pand tegen de helfl van de waarde. De wreed- aa^ nam ze aan ; en ik ben verzekerd, dat hy, al konden wy ze losfèn, ze niet weerom zou gee ven, omdat de tyd van betaaling voorby Is. J U L l S. Dat is OBgelooflyk. Juffr. K A W T H E «. OngelooHyk? Wy hebben *cr oeecb btwytna^t^ 'Zien. Voorleeden week, tocA wy, gelyk gy weet» ons in even groote verlegenheid bevonden , fmeekte uw vader fafm om een kleine endarfleoniag. Künc ge wel geiooven , dat hy se hete aiet alleen weigeiu de, nearzelfsytfêlyke yenwjfuatsgmhsm mtbMakie, TaOVBEL«#BU 843 en hem verbood ook w«êr zyn* drempel te betree- den ? • • • Een man, £e voorheen' zdf in armoede leefde. •• die al het verfchikkelyke dér behoefcigheid gevoeld heeft, bezit, nu by ryk b, geen medelyden! Ik kan •i niet begrypeo. Jnffir. K A N T H E H. Zo veel te beter voor u. Gy hebt goede en éev^' zaame gevoelens. Blyf altoos zo denken. (Hier op volgt een ftihwygen van eenige oogenbliïken , ge* \éuurende welke mm drie nvren imrtjtaan.'y F JL EDE RIK, zyn vjerk ftaakende» Daar flaat het al drie uuren»..* Ach! mama- lief I eeten we dan van daag niet? Juflr. K A N T H E R, ernftig. Nu, wat zal dat weezen? Ziet «je oto, dat uw vader «n bi^er «itgqgaaa zyi? Zoude ge zooder hen wd idilea eetenf F R £ D E R I K. Och neen, Ueve mama! maar... wy weeten lm« mers niet, of zy op een andere plaats niet al over- tag C^teeen h^ebbdö;. en' • é. Juflï. K A N T B E R. Va wuéi gy fa ttm .^nzekecfadd gtffist kmmen ^44 AlMOBDE EK D EO G O. F R E D E R I K« Neen, Ueve mama; maar . . . maar •t is al zo Iaat; en 't zou evenwel ktmnen zyn, dat... Juffr. K A N T H E R. Zwyg , Fredrlk. Zy Lebben vast nog geen fpys geproefd; zo min als gy.... Het ge niet, dat Ik ook wagt? Uw zuster en uw broertje ook. Kunt gy zo lang niet vasten als liy ? Ziedaar, hy beweegt zlg niet* F & B D E R I K. Ja, lieve mama; maar... maar.o Oj geloofc niet, wat ik eetf honger heb. QDit uggcnde^ bef f ty een hdd geween aan.) Joffir. Kan THE R, bem naderende met traa* nen in de oogen Myn kind! myn arm, kind! (lel u gerust.. .. Wel- aan! • •• bedwing u een wéinig. •• • Uw vader komt ongetwyfeld (braks t*huis. Hy zal eeten voor ons medebrengen. Geloof, dat ik niet minder lyde dan * gy zelf, omdat Ik bet u niet kan geeven. F R B D E R I K , baar onibelzende , en baare traanen afwisfcbende. Ach! myn lieve mama 1. 4. Neen, gy moet niet lyden. Ik kan uwe traanen n^et zien, of ik gevoel een tiendubbel leed. .. . Ziedaar, Ik fcbrei niet meer.*.. }a,^ *t is over. Zon ik het gentis van twee maalcyden zo wel niet kunnen verdnwgen al^mama > het TOONBILSPEL. 94s bet verdraagt? Wat ben ik boos op my zelven! Ik moe$t niet gefchreid hebben ; maar... waarlyk, ik kon *t niet helpen ; *t kwam van zelf. . • . Zie , ma* ma -lief, ik gaa myn werk hervatten» én zo yverig arbeiden , dat ik den honger vergeet. (Hj zet sug neder ^ va f zyn werk wederom ep , en arbeidt met verdubbelden yver*) JuflS:. Kantber, ter zyde, nadat zy int!' geiyks is gaan zitten , en baar werk wederom beeft opgevat. Wat zyn myne rampen zwaar! Helaas! hoe zal ik deezen drukkenden last kunnen draagen I ] U L I E. Vader komt nog niet • • . Ach ! Als hem maar geen ongeluk is overgekomen ! • • • Juffi*. K A N T H B R. Laat ons het beste hoopen , Julie, Ik kan ten naasten by raadea , hoe *t met de zaak gelegen is. Men zal zyn verzoek afgeflaagen hebbent en hy kan van zig niet verkrygen met ledige handen by ont te komen. .•. Maar over uw' oudften broeder ben ik bekommerd. Hoe laat is hy uitgegaan? ] U L I E. Met het aanbreeken van den dag. De klok had pas vier uuren geilaagen» Q3 !»»• ^ Armoe dbbnDiugd. Jafir. KANTHEKyftfii o0genhUk gepeinui Ubèende. Neen , dat kan ik my toch naauwlyks voorllel* len. Zou by , die altoos zo veel deugd en zulke edele gevoelens toonde » ons in de elende verlaa- ten, terwyl wy zyn hulp allenneest noodig hebben? Neen , dat verwagt ik van Karel nooic Julie. Stel tt daorontrew gerust, lieve moeder. Dat hy met een goed oogmerk uitging, is zeer zeker. Ik ken zyn braave manier van denken. Ik weet, hoe onze diroovigd tocfiand bem ter \mtt pAt^ Hy zoekt zekerlyk ergem een middel oai ofls oogeltA: te ver* ligten. JuSr. K A N T H £ R« Och ! Wat kan de arme joognan doenf Zonder hulp, zonder raad, zonder iemand te kennen. •• Julie, Misfcbien Verfchaft onze elende hem een Com van inseeviog.... Hy feheeo ki de nkerfie waa* hoop «e zyn... Juffi*. K A N T H E R. Wat zegt ge? Hemel ! Als hy maar tot geen laag* held vervalt. Dit zou' my geheel ter neder flaan. De grogtfte elende kUgm te verdmctn dan fiian- de en onteering. TOORIELSPEL 94^ J ü L IE* Vrees niet. Ik ken myV broeder. Jaffr. K A N T H E R, God gccve bctf . . . Zet een' pot met water op vuur ,, JoHe , om , tls de Voorzienigheid ons een llukje brood toevoegt, cerdond een foupe te kun* nen bereiden» Die flrekt nog ui het beste. Julie. Ach, mama! Van de fpaanders , die ik eergisce* ren voor een' halven Huiver kogt, is geen meer over. }ufr. K A N T H fi R. Droevig genoegè... Nu, ik zal onze huisvrouw om eenlge fpaantjes hout verzoeken. Misfcbien... J u & I e* Dat is te veel gewaagd. Zy is een hardvogtig mensch. Gy weet , hoe ze ons kwdt om de vier weeken huur, die wy fchuldig zyn. Zy heeft wel tienmaal gedreigd ons buiten de deur te zetten. Juffir. K A N T H E &• Te eerder zal zy ons tegenwoor<Hg onvermogen befeffen , en veelligt tot deernis bewoogen worden. ««• Fredrik,roep ons, als uw broertje wakker wordt. Quffrowa Kantber en Julie vertrekken.^ Q4 TWEE- i48 Akm'oede en DEUGOf TWEEDETOONEEL. Feederik» alleen. QHy legt zyn haspel uit de band f en ziet ontm FervQlgêns baalt by zj» nen neusdeek uit , en begint te fcbreien*j Wat... is het... goecl... dat ik nu ten minften ^ ••• wat fchreien kan.... Arme xnaxna!«.. Gisteren morgen gaf zy ons het laatfte (luk brood ; ai • • • wie weet het?... misfchien 'had zy zelve niet ge* geeten. Zy zei het wel; maar... Och f dat myn vader toch eindelyk t^uis kwam! • • . Goede He« mei! • • • verlaat ons arme menfchen nletl • • • Gy geeft voedfel aan de jonge raven, die u aanroepen; en«.« Hai wie komt daar? D E R JD E TO ONE E L. De heer vanWarnee de zocn^ zeer zwierig gekleed, Kristoffel, deszelfs bediende ^ de kleine Fred£Rik« W A R N E E de zoon. Woont 'ze hier?... ^Hy fiaat zyne oogen in V rond,^ Foei!*.. Kristoffel. Ja; maar tegen de mooie meid , die hier t'huls is, zult ge niet „ foei! •• zeggen. War- T00NIBL8PEL« S49 / W A R N £ R J(f zoon,. Des te vreemder komt het my voor, dat zjr eer« gisteren, toen ik haar op Hraat ontmoette, en een weinigje met haar wilde galantizeeren , zig zo fia aanftelde. Kristoffel* Dat*8 nietmetaU Misfchien zogc ze a daardo<Mr meer aan te lokken. Warner de zoon. *t Kan zyn; maar*. • (èy float zfM cogen nog* maah in V rond;) • •• 'c fchynt waarlyk, dat de elende hier haar verblyf heeft genomen. Zulk een bedroefde armoede heb ik , zo lang ik leef, nog nergens gezien. Kristoffiu Zo veel te beter, Mynheer, dl overwinning zal u te minder moeite kosten. Wil het meisje niet» dan zullen de ouders haar voor een* redelyken prys aan uwe Genade overleveren. W A R N E R ^if zoon. Maar de juweelen , die ik hier heb laaten bren- gen om gezet te worden, zuUen wel reeds gefricas- feerd zyn.... Nu, die fqhade is gering, als ik myn doel maar bereik. De marde bedraagt liet meer dan tien Louis d*or. Frederix, .by hem Amende* Och neen I Mynheer. Vader heefc den ring reeds ge* Q 5 lood 'tjfO A Ru OBDS EH DbuGD. lood, en de fteenen in wsscb gezet. Ze (taan daar op de tafeL By oiu wordt niemand een fpeld te kort gedaan. KRiSTOFFELfffü^r ie tafel gaande. Hy heeft gelyk. Ziedaar, daar zyn ze. Warner de zoon* \ Is wonder, dat de honger ze federt vierentwin- tig uuren Qiec verteerd heefL F R X D E R I K. Wy zyn wel hongerig , maar zouden liever van gebrek fterr en dan de handen ilaan aan iets , dat bet onze niet is. Warner^ zoaum. . Zeg, kleine knaap, waar is uw zuster f Fhi%derik, terwjl de deur geopena wordt. Paar komt ze }ulst de deur in. VIERDE TOONEEL. De voor if en , Julie, (febrikkende op bet zie» van den beer van Warner^ Warner de zeonm Hal myn fchoone! zien w^ elkander hier f l V h i E9 met befcbroomdbeid. Mynheer ... ik weet niet . . . Wat is van uw ^eost? W A R* ( TOONBBLSPIU \S5I W it R ff E R de SMff. ^ Ik heb hier gisteren eea* ring gezonden om«.« ; Julie. Dan is *c Mynheer, «He*.* W A R N' E R de zoon» Ja , kleine fpytlge meid ! Kent ge my ? Gy kant ligc denken , dat het my , toen ik den ring zond » eigenfyk daarom niet te doen was , maar... (Fjr toil baar by de band vatten»^ ^ J u L 1 E , bem ontufjkende^ Zb^^ Mynheer ! Ik. zie, wat uw oogmerk if<, Gy bedriegt a. Hebc ge mee het zenden van den ling iets anders bedoeld, dan kunt ge hem terllond weder neemea. Ik zal *t by myn* vailer verant* woorden» Warner de zoon. Ho ho! zo fcfattw nier, myn lieve kind! gy zulc wel zagtzioniger worden, ^9 ik u zcg..« J ü L I E. Ik wil niets weeten, Mynheer. Ik zeg h rondbor- (lig , dat uw gcdng my mishaagt. Is \ niet ge- noeg, dat gymy onlangs op ftraat beleedigde ? Moet gy dezren hoon nog in onze eigen wooning herhaa* len? Warmer de zoofu Hoon? Heb tt tt op ftisf gehoond > ft? Gy fpot* myn «5» Armo&db bn Dbugo* myn kind. De caresfês, die een m«i van myn fkt- foen u aandoet, nre](]2:en u, dunkt my, meer tot eer dan tot fmaad.... Kom» kleine malloot! ••• (JHj wil baar ombelun.^ Julie, hem wet geweld te rug floot ende. Hemel! welk een onbefchaamdheid! (Zjf vlugt ter deure uit^ Frede&ik, luldkeelSé Mama! mama! VYFDE TOONEEL. Warner de zoen^ Kristoffel, Fredbriki Warner de zoon, met veriaasdbeid» Wat drommel ! Die meid is raazéhd ! • . . Wie hééft bet ooit gehoord ? Zo arm, en evenwel zo fier««« Wel no , wat zegt gy *er van ? Kristoffel. Ik wéét waaragdg niet , wat ik *er van zeggen zal; maar die fierheid moet vernederd worden. Ik zou haar doen ondervinden » wat het te zeggen is«.. ZESDE TOONEEL. De voorlgen , Jufir, K a N t h t r. JulFr. K A N T H E R , vol fcbrik. Myn dogter verhaalt my daar op 't oogenblik eea geval , dat voor roy onbegrypelyk is. . •• * War. , TOOIIBBLSFIU S53 , W A R N B a 4/« 90ónm Voor my is 'c niet minder onbegrypelyk«««« Jufir. K A N T H E R. Mynbeer , uw manier van handelen is zeer on* lieusch, Verfmaadc gy onze belioeftigheid , fpaar ten minllen onze eer, onze deugd. .•• Wac liebbén wy u misdaan , waarom gy ons wilt bcrooven van ^t eenigfte goed, dat wy nog bezitten? Gy... Warnbr de zoon^ baar in de rede val* lende.. Stil, vrouwtje ! Niet te preélcen; gy zoudt my aan *t geeuwen helpen. Gy Nzyt dan de moeder van dac aartig wolvinnetje? ]uffi:« Kanther, 2/^ eènige oogenblikken bedacht hebbende» Ja, Mynheer. , Warner de zoon^ zjne cogen in V rond Gy hebt haar flegte zeden geleerd. Doch veel woorden komen hier niet te pas. Ik zie , dat gy arm zyt. Wilt ge, dat ik u gelukkig maak? Zie hi^r reeds een klein begin. ••• ^Hy baalt eene beun vit.). Juffr* K a K T H E R» Neen, Mynheer. Ik befpeur reeds, wat prys gy op dit geluk (telt. Dat wy arm zyn , is wnr.' Ik fchaam 154 Ar«obd« en o e ugo. fchaam my lAet onzeutterftebebodftigheid tebelyden* Onfcbnldige aimoede Is geen fchaode; maar... - Warner Je »oon. Wel nu? Beraad u wel, wat ge zeggen wilu Juffir* K A M T H B R. 'Er b geen beraad noodig. Ik begeer n geld niet. Frederik. Ocht mama -lief! deze heer wil u geld geeven; en gy neemt het niet aan! Bedenk, dat wy naar brood (hakken; dat wy federt gisteren morgen geen krui- meltje gejgeetea hebben! On uwentwil ea om onzen armen vader, moeat ge ten minden. «. Juffir. K A N T H £ R. ScO^ iiytt kind! W A R te E E, Je toon. Maar, myn goede vrouw, gy handelt onverflandig. Ik geef u tyd om .de zaak nog q^r te overleggen. Ik kan honderd beminnelyke meisjes krygen, die zo bevallig zyn als uw dogter; maar ik heb deze gril nu in 't hod^; zy bébaagr ny; en \ is nw geluk,.* Juffr. K A N T H £ R. Dit il voor oni geen geluk. Zoek de oogctakkifaa op» die gy zo geneigd vindt om haare eer aan u te verkoopen. Wees verzekerd, dat uwe aanbiedingen by my noch by myn dogter 4K)it..iflgani zullen heb* ben. Pit zeg ik u ééns vooral. .. '\. War. T o o ir ■ B 1. 8 » K i. t5s 'M Warner de za$n. Zo veel ce erger voor n.... Kom, Kristoffell Ik wil myn* cyd hier niet verkwisten. De moeder ii gek; en de dogter weet niet, wat ze doeu Kristoffel* Adieu , Madam 1 Eet finaakelyk van uwe groot« moedige fentimenten. {Zy vertrekffim.^ ZEVENDE TOONEEL. JuflTr, Kanther, Frederik, ] uhiz^ welke ^a eenige oogenhlsiken binnen koaUm Juffi:* Kanther. Gaa, laage ziel*... Uw verbard gemoed verwon- dert my niet. *t Is een noodzaakelyk gevolg van *t bederf uwer zeden. Elende komt zelden alleen. Ge- lukkig, d!e ze met Ihnd vastigheid verdraagt! Maar wat valt het zwaar, moedig en llandvastig te blyven, wanneer de natum: begint te bezwyken! Julie, Ach! waarde moeder! Is *t moplyk, dat *er men« ibhen gevonden worden, die zlg wegens onzebehoef* tigheïd een regt willen aanmaatigen om ons... QZj valt baare moeder $m den bals.^ ]QflSr. KANT.0ER, met aandoening. üw devgd verblydt my Inner lyk , Beve Jalie. Gy iMbi o ali «en keldla gedraagen.... M«ar helaasf wat MsS Arhoedb EU Deugd. wat ben ik ongerust over uw* vtder! Ik befpeur het oogmerk van den ring* Ik (tel my voor, wat hy te verwagten heeft van een* man , die hem met 2ulke inzigten werk geeft*. »• Door hanzeer, honger en angst afgemat , zal by onverrigter zaak t*huis ko- ] 17 L 1 E. Och! had ik hem van al dit leed kannen ontheffen! Hoe gaarne. •• Maar... Indien men niets dan myn leeven géêischt had... Jnffi:. Kantoer. Neen. Gy hebt wél gedaan» myn waarde dogter. Ach! dierbaare kinders! uw toeftand en die van uw* vader doorgrieft myn ziel. Ik heb by onze huis- vrouw al de wreedheid ondergaan, die gy my voor- fpelde, Julie. Een (farooin van (dieldwoorden, ver* wyten, bedreigingen. •• Gelukkig,, dat dit alles my alleen getroffen heeft I... Maarnu... nu moeten wy het uicerae middel beproeven. Wat is dit middel grievend voor gevoelige , voor eerlievende harten! .•• Fredrik , gy moet my met uw hulp byllaan. F R E D e R I K. Ik, lieve mama? Beveel maar. Voor u zal *t my gemakkelyk vallen alles te doen. Juffr. K A N T H E R. Goed, myn kind.... Omhels my.... Gy moet. .. Wreede noodzaakelykheid, waair dwingt gy my toe! ••• Gy snoet buitenshuis om hulp fhieeken ; gy moec de ^ T o o N E B L tf P E L* 257 de lieden onze elettde voorftellen; gy moet door uw gefineek, door uwe traanen, hen een klein . gedeelte vin hunnen overvloed iragtenafte perfen...- Ik weet; wel, dat dit een zwaare post is, lieve Frederik. Öy zultlaage zielen genoeg vinden, die niet gelooven, dat bet mogelyk is arm te zyn en agting te verdienen, hongerig te zyn en den honger door geene eerlooze middelen te ftillen ; gy zult verfleende harten one- moeten, waarop hèl gekerm der elende niets vermag! ipaar misfcbifn .zult- .gy ook hier of daar nog een inensch aantreffen, die dezen edelen naam waardig is. Waarlyk*,ik geloof, dat 'er nog zulken zyn.' De hon- gersnood, die thans ilom heerscht, heefc hier en daar grootmoedige en meegaande zielen tot liefdaadigheid opgewekt. Wy hebben 'er voorbeelden van gehoord en gezien. Mogelyk . . . ach ! . . . mogelyk wordt 'er ook iemand gevonden, die eèn oog van raedelyden op ons (laat, en ons ten minflen vpor eenjge dagen fedt üit den jaminèrlykeh toeftand ,' waarin wy vel^ zonken liggen. Frederik, met groote ophttendheid naar zyne moeder geluisterd heb' *, bendcm Is dit niet te zeggen, mama -lief, dat ik... moet gaan bedelen? JuJt. K a n t h e r, ter, VS^e. Ach! Hemel!.:. (OverMd.^ Ja, myn zoon, om «en aalmoes bidden. - , ' XII.D.VL. ■• R F a E. <ZS6 A E H o B D B » N D • y e D» FaE0BBIX. Dat zal my zwaar vallen, lieve mama. ... Maar.,» moet ik *er alle menfthen om aanfpreekea? Jiiffi* K 4 N T a B R. Ja,myn zoon, allen; dat 15 te zeggen, «tfegydeokc dat In flaat zyn om u te kunnen helpen* F B B D B B I S. Maar fommige luiden zyn zó boos» en bejegenen de armen zo hard.... Mogtikdiemaarvoorbygaaai Juffir» K A N T B E E, Hoe wilt ge deezen onderlbhelden^myn kind? Dac is niet mogelyk. Stel ^vf verzoek met befcheiden- beid voor, doch met aandrang. De harten worden niet altoos door den eerden Ooot beWoogen. Weea beleefd, zonder evenwel een loage enjhruipende hou- ding aan te neemen. F E E D E R 1 1:» Moet bet dan geTchieden? Juffir. K 4 n T H £ E. Of wilt ge ona van hooger «ien vergaand F E £ D £ R I K, zeertreufig. Ach! neen, seen. Ik zal gaao) Ik zal gewillig gaan.... Kusch my, Ueve ouuna. Jnffr. Kanther, bem gthnebi hMemh. Caa, lief ktodJ Als het leeveti vao uw' vader, uw ei- T00N«fL8PEt« ^S9 eigen feeven, en ö&t van uwe broector^ en.vaa nwe zuster my niet ter harte ging, zou Ik zulk een offer van u nieteiföhen. De Hemel zegene ii\iif «md^nee- mingl (^De kMnt Ffêderik vertrekt weenende.) AGTSTETOONEEL. Juffir. Kantheb, Julie. }uLi£, bem met trsanen in Je oogen naziende» Het arme kind!... Neen-^ *er kan nfemand wee* zen, die door zyn gelaat niet getit>fien, èoGt zyfté traanen niet tot hartelyk nedelyden bewoog^ wordt. Deze flap kost hem veel. Jufi* K A N T H fi R» Acb! deze fiap zoo immers niet fmaadelyk zyn, als hy *t niet door fchandelyke misbruiken geworden wa^ Luiheid, ]edi||h«d ec boo^id tebbin hem veiagctlyk gemakt» J ü L I E. H^aasK*. Daar komt vader..«« Achl myn waar* de vader! (JSy kopt baënn imdér te gêmêiti^ JuiK. K A N T B E E. Z^ htm nieia van de oDbefchatnidheid» vm dien IPilgeQ heer. Hjr »ii *er Ugfe iMg oeMagdfer doot Ra NE- t6o A R M.0 E o « E N D E ir C D. NEGENDE TOONEEL* De Heef Kanther, Juffir. Kanther, Julie, Kanther. (^Hy treedt binnen met eene naar* geestige en neêrflagtige houding. Zjngeiaaf is bleek en vervallen. Z^ne kleedy geeft zeer grootebe- boejtigbeid te kennen.') Ach! myn goede Krisiine! ••. Ach! myn lieve dog. ter!... Niets b^fc 'er voor ons over. Wy moe^n fierven... . iffy gaat zitten , en ziet met verwilder' de Mgen rondom.) Waar is de kleiiie?... Is Karel , nog niet. t' buis? • Joffr, K A R T H E R. 't Lag my op de leden, myn dierbaarfte fcbau Gy hebt niets bekomen % is bet zo nlett Kanther, op eerf verdrietigen toon. [ jNieis, :Alle «enfcbei^h*ben hunne harten voof *t medelydengeaooten.... De boMwigtfdlemydea ring gezonden beeft . • • .. J ü L I E., Achl ik kan 't wel raaden* / ^, : Ka nth:*: R*": { • Eerst v^nd Ik heto niet. Byttóf twee üureti öond Ik aan zyn deur. , Eindelyk -kwam ty« • Naaüwlyk^ had hy my gezien , of hy vraagde , wld «die bede* t laar was. Ik verbeet myn Q>yt. Zyn knegt beet X ' r« hem T o o N E Ê L « P B U - 26ty hem in 't oor , dat ik de goiidfmid was , die den rUig zou inaaken. Ik Helde hem myn verzoek voor. Ik zeide, dat ik gaarne een derdedee! vao myn ar-^ befdsloon wilde laaien af korten, als by my het geld vooruit betaalde. • • • Zonder bier op te antwoorden , vraagde hy,of ik niet een mooie dogier had? Deze vraag ontzette tny. Ik zeide : ik heb een dogterf een braaf ^ eerlyk , goed meisje ; zy draagt myne ^len-^ de met meer flandvastlgheid dan U< zelf. Of zy mooi Is , weet ik niet $ maar ik weet , dat zy deugd- zaam Is. Julie. ól Mya vadert K A N T H £ R. „ Dan weet ik het, "begon hy ; „waarom zyt gy. ,, zo dwaas, dat ge in plaats van zelf te komen, haar „ niet gezonden hebt , om my dit verzoek voor u te „ doen?.*« Doch 'er is niet aan gelegen. Zend ze ,^ nog. Ik zal u het maakloon van den ring tien- ., dubbel betaalen ; nog meer, de gantfche ring zal „ u gefchonken zyn."... Ik begreep, wat hy zeg- gen wilde. Vanwaar mag by weeten , dat ik een dogier heb? / JufFr. K A N T H E R. Vermoedelyk beeft de knegt , die den, ring hier bragt... K A N T H E R. UoQ \ zy , myn toorn borst uit. Ik zeide hem ©»• fi6a Aehoide bh Deugd# befchfOQxnd de waarlieid. Hy riep zyn* knegt, en liet my bet buis uit ftootea. Htlf dood ?iO §mn en magteloosheid • • • ]ofir. K A w T H E E» Bedsir,nyn waarde man. IVagt öna verdriet te ver- zagteodoor betuwe^ te vergeecen. Ik beb ons&it klef- nen Frederik uitgezonden.,.. Misfbblen beweegt de Voorzienigheid bet een of ander bart tot ons behoud, K A M T H E a» Hoop nieta, myn lief. Acbt de men(cben , de nenfciien... neen, *er zyn geen menfcben meer.... Eindelyk nam ik myn toevlogt tot een mfddel, dat ik Gverlang verworpen had. De fcfaaamte . . • helaas ! ik moet bet u belyden, de hoogmoed, de eigenlief- de. .. boe is 't mogelyk, dat een oogëukkige, a)s ik, nog hoogmoedig kan weezen! Maar de mensch t^yft altoos mensch.... Lang heb Ik t^gen deze val« febe fchaamtè moeten worflelen. Myn tederheid je- gens u en jegens deeze lieve kinders behaalde einde* lyk de overhand. Ik fprak den eerden manscb , die my ontmoette, met traanen in de oogcn, meteen ontroerd gelaat , en met een aagte, baügebrokeneffem t aan. „ Ik heb,** zelde ik, „ een vrouw en vier ,, kinders, die io de uiter&e ekodeay».*'..* „Kant „ ge niet arbeiden ? '* antwoordde my deeze man met groote fluurschhekf. . . . ,,I>e tydenzyn ikgt. • • . Dunt» „ te , fcbaarschheid *\ • . Daar beroepen zig diaas ale fielten op^.. Onder d^t zeggen haalt hy een volle beurs uit, zoekt langden werpt my eindelyk een' dait toe, ... Ik geraakte van verbittering bEÜen my ael- . ven. TOONEELSP Pu 26z vefl* Ik wüdt 4»eetoi; ibm flyn toBg vss als ve^ J tJ 1 1 & Hemel! Hoe kan een rykaart den behoefiigen by zulk een gift zo fmaadelyk bejegenen.... By wien ' 2ullen wy Imfp isoetenf K A M T H £ R. By niemand , ztg Ik u, myn dogter. Als men zo ongelukkig is als wy 2yn, moet men (terven. Jufff. K A N T H E *. Neen , by God. Hy wfl en zal on» Wpen. BI geef den moed nog nïet verlooiign .... Kareï • .. K A N T » E a. 