Spectatoriaale schouwburg : behelzende eene verzameling der beste zedelyke tooneelstukken, byeen gebragt uit alle de verscheiden taalen van Europa : met nieuw-geinventeerde konstplaaten versierd
M a r w o o Dv Belfotd beeft den bdef, koop ik, wél befjeid, Hannak? H A * fit * *, Zeer wél. Marwood. Am beo zelve*? Am zyn* bedienden. M a r w a a d* Ik kan naanwetyks. de g$voJg«n afwagten. *— PuQkt u. niet x dat ik vat oqroscig ben, Haanah ? Ik ben het bok, ^ Die vecwfecfc Dpdtzagt! Ik moet vooral niet toornig worden. Toegetneadbeiji, liefde en gefmeek z X n de eenigfte wapens, die ik tegen hem moet gebruiken , indien ik zyne zwakke zyde wél ken. Ha n n a m. Maar zo by zig dunegen verhardt?— Mar- Mardood. Zo hy zig verhardt? •— Datr zal ik geene gnrmp- fchap, maar raazeoiy ufte». Ik voel het, Hannah, en zou het liever thans feeds willen doen. Hannah* BeéMf* Hy km nrisfctrien oogenbSkkefyk komen. NI A R W O O D. Ate hy tol geheel maar komt! Ars hy maar niec beflooten heeft my af te wagten ! — Maar weet gy wel , Hannah , waarop ik nog de meeste hoop ves- tig, om den rrouweloozen van 't nieuwe voorwerp zy- aer liefde af te trekken T Op onze Belfe. Hannah. 't Is waar; zy 1$ zyn kleine afgod; en haar mede te neemen was de gelukkigfte inval , dien gy ooit iösr hebben. M A R W O O D. Is zyn hart doof voor de flem der oude ltefd&,by za! tea minden naar de Hem des bloeds luisteren. Hy rukte , eenigen tyd geleeden, het kind uit myne armen, onder voorwendfel van het te laaie» opvoe- den op 4ene manier, die by my niet doenlyk was. Ik heb het van de Juffer, die 'er 't opzlgt over had, niei dim doer Hst kunnen wederkrygen ; hy had meer dan ten jaar vooruft betaald, en nog 's daags voor zyne tfogt uttdrukkefyk bevolen , zekere Marwoöd, die iCg'mhfchien vobr moeder van'tktod zou uitgeevea, volflrekr geen' toegang te verlêenen. Uit dit bevel blykt het ondtrfcheid, dat hy tusfchen ons beiden maakt. Arabella befchouwthy ais een dierbaar gedeelte van zig zeiven, en my als eene elendige, die hem L 4 met |$| fAt A S AM ri O W. met alle htare bekporelyHeden tot walgens toe ve* zadigd heeft. H A N If A H, ■* Welk eene ondankbaarheid ! ' M A R W O O D, Ach Htanab! Diets behaalt zo gewis ondank, alt gunften, voor welke geen dank te groot kon zyn f Waarom heb ik hem deeze heillooze gunden bew*& zen? Had ik niet moetpn voorzien, dat ze by hem niet altoos haare waardy behouden konden ? Dat dee- ze waardy gelegen is in de moeielykheid vaVt ge- not, en dat ze verdwynt met de bevalligheid, welk* de hand des tyds, onmerkbaar floch zeker, in ons gelaat uitwischt? Hannai, ó! Madam, voor deeze gevaarlyke hand hebtgy nog in lang niet te vreezen. Ik vind, dat de Woef van uwe fchoonheid nog geenzins aan 'ta/neemen is, toaar veeleer by aanhoudendheid toeneemt, en dat gy dag aan dag nieuwe overwinningen zoudt behaaién, indien gy uwe bekoorlykheden daartoe in 't werk wilde (lellen. M A H W O O D f ?wyg, Hannah 1 Gy vleit my by eene gelegenheid, jflie my alle vleieryen vprdagt maakt, 't Is dwaasheid, van nieuwe overwinningen te fpreeken , wanneer men zelfs geene genoegfaanie vermogens meer heeft oin ge reeds veroverde hanen te blyyen bez|tten t TWEE, T «V B ft * B % B 9 ft f y, fft TWEEDE T O O N E E L. Een Knegt, M^rwood, Hannah. D B K N £ G T. 7 Madam , men verzoekt de eer te hebben van a te (preeken. M a ft w o o D. • Wie? D b Knegt, Ik denk, dat het de zelfde Heer is, by wieg ik een* brief gebragt heb. Hy heeft ten minften den «neg* by zijg;, die den brief van my afnam. M a k w o o p. Mellefont! Loop Tchielyk, breng hem boven i (Da finegt vertrekt.} Ach I Hannah ! nu is hy gekomen I Hoe Zil ik hem omvangen? Wat zal ik zéggen? Wat gelaat zal ik aanneemen? Zyn deeze trekken bedaard genoeg? Zie eensl Hannah. Niets minder dan bedaard. M A R W O O D. Maar wat zegt ge nu? • Hannah, Py moet u nog aanvalliger vertoonen, M a i w o o D. Op deezen trant, meent gy? Hannah, Te treurig I 1$ Ma ft. 279 Sara Sampsok, M A R W O O D. Zou die lagebje my goed (ban f H A H W A W. Volmaakt I Maar wat losfer! — - Hy komt. DERDE TOONEEL. Mellefont, Marwood, Hannah. Mellefont, met e ene wilde houding binnen treeiende. Ha! Marwood — — Marwood. (Zy hopt hem met opene armen halflagcbende te gemot t.*) Act, Mellefont I M e ll EFONiY/*r zyde. Die moorderes! Welk een gelaat I M a r w o o o« Ik moet a omhelzen , cronwIooae> lieve vlngreKog f — Neem tog deel in myne blydfehap! — Waarom febuwt gy myne liefkoozingen. Mellefont. Marwood , ik verwagtte, dat gy my anders ontvan- gen zoudt. Marwood. Waarom anders? Met meer liefde? Met meer har- telyke vreugd? Ach! boe ongelukkig ben ik, dat ik minder uitdrukken kan dan ik gevoel! My t hert beeft van vreugd, nu ik u wederzie» nu ik u weder aan myne borst kan drukken. Ziet gy, Mellefamziet gy, dat de blydfehap ook haare traanen heeft? Hier rol* Twiioi'BittRtf, 171 rolea deeze kiwtas vtn den. zoetftei* wellust! — — Naar ach! Verlooïene traaaeal Zyae hand droogt 11 niet af. M E L l E P O N T. Mar wood, de tyd is voorby, waarin zulke woon den my betoverd zouden hebben. Gy moet thans op een* anderen toon mei my fpreeken. Ik kom hier, om uwe laatfte verwytmgen aan te hooien, ea'ei op ce antwoorden* M a r w o o I). Ver wy tingen? Wat zou ik u kannen ver wy tea? Niets. M E L L E r O N T. Dan hadt gy , dunkt my, uwe reis kunne* Spaaren. M a r w o o D. Lieflte wonderfyke ziel , waarom wik £y my mee geweld dwingen, om aait eene kleinigheid te geden- ken, die ik u op 't zelfde oogeobljk vergaf, toen ik ze vernam? Zou eene korte ongetrouwheid verwyria- gen verdienen? Eene ongetrouwheid , die ik aan uwe galanterie, maar niet aan uw kart moet toefchryven? Koot, laat om* 'er om lagchen ! M E L L e f o n T. Gy bedriegt u; my^n hart heeft 'er meer deel aaa, dan aan alle onze minnehandelingen, waaraan. ik thana niet zonder afgryzen kan dfenken. M a r w o o D. Uw hart, Meüefont, Is sen onnozel zotje. Hat laat zig alles wyjs maaken, wat in uwe verbeelding opkomr. Geloof my, ik ken het beter dan gy zelf. In- IT* Jaia BiMPioir, " Indien 't niet het beste , bet getrouwde but wire,- zpu ik dan zo veel moeite wel doen , om bet te be» houden? MELLEFONT. .Te behouden? Gy hebt het nooit bezeten, zég ütu. M A R W O O D. En ik zeg u, dat ik bet weezenlyk nog bezit; Mellefont. Marwood, indien ik wist, dat gy 'er flegts*eene vizei van bezat, zou ik het, hier vooruwoogen 9 ui{ , myn lyf rukken. M a r w o o D. <?y zoudt zien, dat gy het myne 'er te gelyk uit* rukte* En dan , dan zouden deeze uirgefcheurde har- ten èindelyk tot die verbintenis geraaken, welke zy zo menigmaal op onze lippen gezogc hebben, * M e t l e F o N t, ter tyde, ] Welk eene flang! 't Vlugten zal bier 't best zyn. (Jegen MarwoodC) Zeg my maar in korte woorden, Marwood, waarom gy my hier opgezogt hebt? Wat gy van my begeert? Maar zeg het zonder deeze lag- chjes , zonder deeze lonken , waarin ik met fchtfk eene hel vol verleiding befchouw. Mar wood, op een 9 vertrouweijken toon. Hoor, lieve Mellefont ; ik merk wel , hoe het te- genwoordig met u (laat. Uwe begeerten en uwfmaak zyn uwe tirantien. Laat het zo zyn ; men moet ze - fc&ten uitraazen. 't is, dwaasheid zig 'er tegen te ver- zet- tr w x t ft t BtHtf. tfS «etten. Men brengt ze veiligst In rust, en overwin* : ze zelfs eindelyk, wanneer men ze een ruim veld geeft. Zy matten zig zeiven af. Kuntgy my nog zeggen, kleine d waalgeest, dat ik ooit jaioersch ge. weest ben , wanneer grootere bekoorelykheden , dan ik bezat, u voor een' tyd van my afrroonden? Ik gun- de u immers altoos deeze verandering, by welke ik telkens meer won dan verloor* Gy keerde met nieuw vuur, met nieuwe drift In myne armen, waarin ik a altoos , als in ltgte banden , en nimmer als in zwaare boeien floot. Ben ik niet zelfs dikmaals uwe ver- trouwde geweest, al hadt gy my niets te vertrouwen, dan de gunstbewyzen , die gy my te kort deedt, om ze aan anderen te verkwisten ? Waarom dankt gy dan* dat ik thans beginnen zal eigenzinnigheid tegen u te toonen , daar ik nu juist ophoude, of misfchien reedt opgehouden heb, hier toe geregtigd tezyn? Indies uwe vuurige neiging jegens dat fchoone landmeisje nog. niet vervloogen is } indien gy nog in de eerfte kragt van uwe liefde jegens haar zyt; indien gyhaar genot nog niet kunt ombeeren , wie belet u dan ^ haar. zo lang genegen te zyn, als gy 't goedvindt? Moet gy daarom zulke onbezonnene maatregels nee* .men, en met baar uit het Koningryk' vlugten? Mellefont. / ' Marwood , gy fpreekt volkomen óvereenkomfHg met uw karakter, welks lelykheid ik nooit zo juist ge- kend heb, dan nadat ik in den omgang met eene deugd* faame vriendin de liefde van den wellust heb ieerea onderfcheiden* ' ' 1 Ma * 174 Sara Jam?ioH M A R W O O D. Ei, ziedaar! Uwe nieuwe meefteresfs, geloof Ik* een nmsje vanfcboone zedelyke gevoelens. Gy toanspecfoonen weet zeiven Biet, wat gy wHc Som* tyds zyn het de wettusrigfle gefprekker, de dertelfte Vchertfetyen, die a in ons behaagen-, en op een* aa- deren cyd bekooren wy \i , wanneer wy ven niets dan deugd fpreeken, en allede zeven Wyzen eponzeeong fcbynen ce hebben. Maar 't ergfte is, dat gy zo wel in *t eene als in *x andere tegenzin krygt. 't Zy wy dwaas of vei Handig, waereküyk of -geeftelyk gezind xyn , wy doen akoos vrogtelóeze moeite om n be- fiendig te maaken. Uwefchoone heilige zal dit vroeg genoeg ondervinden. Laat my eens zien of ik den tyd tea naasten by kan uitrekenen. Tegenwoordig tast uwe kwaal a fieriest aan; en 'dit kas misfehim nog twee, of op 't iangfte, drie dagen dnoren. Hier- op zal eene vry bedaarde liefde volgen ; die reken ik op eené week. In de daaraanvolgende week zult gy {kgts by gelegenheid aan deeze liefde denken» In de derde zult gy ze u katen herranenen ; ai wanneer dit herinneren u verveelt, zult gy zo fchielyk lot de ni- terfte onvetfchilligheid overgaan, dat ik naanweiyfai voor deeze laatfte veranderingen de vierde week be- hoef te rekenen* — — Dit zou dus omtreut eene maand zyn. En deeze maand, Mellefont, wil ik u nog zeer gaarne inwilligen; vergun my alleen maar, dat ik u niet uit het oog verlieze. Mellefont. 't Is vergeefs, Marwood, dat gy atte wapens ge» bruikt, met welke gy my voordeezen kost overwin- nen* oen. Een deugdfaam befluit beveiligt my voor uw* tederheid ea voor uw vernuft. Ik wil my egter aan beiden niet tenger blootftellen. ik gaa , en heb u verder niets awer te zeggen, dan dat ik binnen wei- nige dagen verbonden lalzyn op eene manier, waar* door alle uwe hoop van my in uwe fnoode fiaaver- ny te doen wederkeeren, vernietigd wordt. Myne regtvaardigiog snit gy genoeg begreepen hebben uit den brief, dien ik voor myn vertrek aan u liet bt- ftelien. M A R W O O Dw *t Is goed., dat gy van deezen brief fpreekr. Zeg my , door Wien hebt gy hem laaten fbhryven? Mellefont. Heb ik hem niet zelf gefchreeven ? M A R W O O D. Onmogelyk! 'c Begin , waarin gy my , ik weet niet welke fommen oprekent , die gy voorgeeft met my verkwist te hebben, moet door een* herbergier, en het overige theologische geteem door een' kwa- ker gefchreeven zyn. Ik wil 'et u egter thans era. (lig op antwoorden. Wat het vooraaamfte punt be* treft, weet gy wel, dat alle de gefchenken , die gy my gegeeven hebt, nog bewaard zyn. Ik heb uwe bank- Booten , uwe juweelen nooit als myn eigendom aan* gemerkc , en nu alles medegebragt , om 't in die handen weder over te leveren, welke het my toever- trouwd hebben. r Mellefont* Behoud alles, Mar wood. M A R- 176 3 è R A S A M P S O ft M A R W O O D. Ik wil Vr niets van behouden. Wat regt ton ilf *cr op hebben* zonder uw' perfoon? Al bemint gy any niet meer, gy moet my egter zo veel regt doen, dat gy my niet aanmerkt als eene van- die veile boe- leer fters, welke zig 'er niet over bekommeren, wten ay berooven* zo zy zig maar verrykeo. Kom, Mei* lefont, gy zult op 't oogenbük wederom zo ryk zyn* atogy* zonder de verkeering met my* misfehien soudt gebleeven zyn; en misfehien ook niet. M * L L~E FONT. •Welke geest, die myn verderf gezwoóren heeft* fpreekt thans door uwen mond? Eene wellustige MaN Wood denkt zo edel niet* M A R W O O D. Noemt gy dit edel? Ik noem het niets meer dm biilyk. Neen Mynheer, neen; ik begeer niet dat §y dêeze wedergaaf als iets b^zonders aanmerkt. Zy kost my niets; en ik zou zelfs den geringften dank» dien gy my daarvoor mogt willen betuigen * voor fmaadelyk houden , dewyl *er zekerlyk geen andere zin aan te geeven zóü zyn, dan: „ Marwood, ik „ hield u voor eene laage bedriegfter ; ik dank u , *, dat gy het ten minden jegens my niet zyn wilu w. Mellefont. Genoeg, Madam, genoeg! Ik vlugt, omdat myri noodlot my in een 4 ftryd van grootmoedigheid dreig* te wikkelen , waar in ik zeer Ongaarne zou bezwy- ken. 'M a r w o o D. Vlugt vry v maar neem. ook alles mede, Wat my zdfc kttBh TWIIDI BlDlYR 177 kunnen beweegen om van nieuws tan u te denken* Arm, veragt, van eer en vrienden beroofd, zal ik dan nog eens beproeven , of ik uw medelyden kan. opwekken. Ik zal u in de ongelukkige Marwood niets dan eene rampzalige toonen, die haar geflagt» haar aanzien, baare deugd en haar geweeten voor u opgeofferd heeft. Ik zal u den eerden dag te bin- nen brengen ., op welken gy my zaagt en bemin- de ; op welken ik u ook zag en beminde ; de eer- lie liefde verklaaring, die gy bloozende en Hameien- de aan myne voeten afleide; de eerde verzekering van wederliefde , die gy my afperfte ; de tedere lonkjes, de vuurige omhelzingen, die daarop volg- den ; 't nadrukkelyke ftilzwygen , waarby wy met werkende zinnen elkanders gebeimfte gemoedsbewee- gingen zagen, en in de kwynende oogen de verbor- genfte gedagten der ziel lazen ; het beevende ver- wagten van den naderenden wellust ; de dronkenfchap, uit de overmaat van vermaak geboren; de ftreelendt bedwelming na het volle genot, in welke de afge- matte geesten uitrustten, om zig tot nieuwen wellust te bereiden. Dit alles zal ik u te binnen brengen , en dan uwe knie omhelzen, en niet aflaaten ute bid» den om 't eenigfte gefchenk, dat gy my niet kunt weigereö , en ik zonder fcbaamte durf aanneemen , — aaamelyk den dood door uwe handen. , Mellefont. Wreede 1 ik zou nog zelfs myn leeven voor n willen opofferen. Eisch het ; eisch het ; maar ftaaaf van myne liefde. Ik moet u verlatten , Marwood , of ik word een gruwel voor de gintfehe natuur. Ik misdoe reeds door hier te fiaan, en te hooren. Vaarwel! Vaarwel t M Mae* 1 7t Saü Samhon, Mhwood, hem vjeêrhiuiendê. Gy moet my vertaaten t Kn wat wil* gy dar» dit van my worden fcrf? Zo als ik thans ben , ben ik uw feherpfef ; doe derhalven f t géén een fchepper behoort te doen; hy móet de hand niet van zyn werk aftrek- fcetf, €et hy>*t geheeientl wH vetrtfatïgea* ~ Ach! Hannah f ik zie wel, myne foleetingen zyn alleen te gwür. Giat breng myne voorfprrfafc hier, die my iflisfcbfert in ééns meer zal wedefgeeven, dan ze van nfy ontvidgtn heeft. (JHannab vertrekt.*) Mei lef o. nt. Wélkè vooffpraak , Marwood? M A R W O O D. Ach! eene voorfpraak, waarvan gy my maar al te gaarne beroofd zoude hebben. De natuur zai.haare klagten langs een' korter weg aan uw hart brengen. -— Mellrfont. Ik vérfdfrik! Gy talt evenwei niet — VIERDE TOONEXL Arabella, Hannah, Mellefont, Mar wood. Mellefont. Wat zie ik? Zy is 't! — Marwood , hoe kost gy u onderwinden » ■ Marwood. Zou ik vergeefs moeder zyn? ■ Kom, myne Beila, kom; zie hier weder uwen befchermer, uwen vriend, uwen — achi het hart moge u zeggen, wat hy nóg meet dan uw befchermer, dan uw vriend, zyn- kin. Mil- Tweede B e d i y r . 179 Mellefont, syngezigi ter xyde wendende. Hemel! hóe zal 't my lifer gaan? Arabella, hem met febroom naderende. Ach! Mynheer! Zyt gy het? Zyt gy onze Mellè- font?—- Neen, neen, Madam, hy il het nier.*— Zou hy my nfejt aanzien, indien hy het ware?. Zou hy my niet in zyne armen drukken? Dit was hy im- mers gewoon te doen. Ik ongelukkig kind) Waar- door zou ik hem dan vertoornd hebben, deezen man, deézen liéfftén man , die my verlof gaf, om my zy- ne dogter te noemen ? M a r w o o d. Gy zwygt, Mellefontl Peigert gy dit onfcholdlge kind aan té zien f Mellefont. Achl Arabella. Hy zugt immers , Madam ! Wat fchort hem? Kun- nen wy hem niet helpen? Ik niet? Gy ook niet? Laat ons dan met hert zugten. — Ach ï nu ziet hy my aan! — - Nëèrf, hy kteert zyne oogen weder vtirmy af! Hy ziet naar derr hemel! Wit wehichi hy? Wat bidt hy? Och! dat de Hemel hem aHésVét gunde, d tnoest ift *er alles om misfen! M A tt w o o D. WelatW , myn kin d ; Wéhian ! werp u aart zyite Poor- ten. Hy wil ons verlaaten ; hy wil ons Voor ééuWig ▼crlaaten. M e A*** i So Saka Sampson» A r a»z l l a , voor hem nedervattende. Hier lig ik reeds. Gy ons verlatten? Gy ons voor eeuwig verlaaten? Hebben wy n niet reeds gedunren» de eene kleine eeuwigheid gemist? Moeten wy u we- derom tnisfen ? Gy hebt immers zo menigmaal ge- zeid , dat gy ons lief hadt. Verlaat men dan , die men liefheeft? Dan moet ik u niet liefhebben; want ik zou wenfchen u nooit te verlaaten. M a r w o o D. Ik zal u helpen bidden, myn kind; help myflegts ook. — Nu, Meilefont, ziet gy my ook aan uwe voeten. — — Me llefont, baar tegenhoudende , terwjl vj zig ml nederwerpen. Marwood ! gevaarlyke Marwood! En gy» myne lieflle Bella, (Hj rigt baar op.) gy zyt ook tegen uwen Meilefont? .Arabella. Ik tegen u? Marwood» Waartoe befluit gy Meilefont? Mellrfont. Waartoe ik niet behoorde, Marwood, waartoe ik niet behoorde te befluiten. Marwood, bem omhelzende. Ach 1 ik weet immers , dat de opregtheid van uw hart altoos de eigenzinnigheid van uwe begeerten overwonnen heeft M ï L L U O K L Beftarm my niet verder. Ik ben reeds zoilsgf my Twitii BlBiti, Hl my hebben wilt* een meineedige, een verleider, een coover , een moordenaar. M A R W O O D. Gy zult het thani eenlge dagen in uwe verbeelding zyn ; en daarna zak gy erkennen , dat ik u weérhou» den heb van bet inderdaad te worden. Welaan 1 keer met ons weder. Arabella, op een 9 vUienden toen. Och» ja! Doe het. Mellefont. Met u wederkeeren? Kan ik het dan doen? M a r w o o DW Niets is gemakkelyker , indien gy flegts wilt. Mellefont. En myne Sart —— M a r w o o s. Uwe Sara ma; zien 9 waar ze blyft. — • Mellefont. Ha! baibaarfche JVJarwood; deeze woorden lieten my den grond vaa uw hart zien.-—— En ik rampza» lige treed evenwel nog niet weder in my zelven? M a r w p o d. Indien gy den grond van myn hart gezien hadt , zoude gy ontdekt hebben, dat ik meer opregt mede* lyden over uwe vriendin voel, dan gy zelf. Ik zeg, opregt medelyden ; want het uwe is eigenbelang en weekhartigheid. Gy zyt over 't geheel ia deezen minnehandel veel te verre gegaan. Dat gy 9 door lan« gen omgang met onze fexe, in de kunst van verlei- ö\en volleerd , van uwe groote bedreevenheid in 't M 3 *vein. veinzen en van uwe ondervinding gebrek na^e, 4» niet rustte, eer gy uw doel Ipr^t J^ typ ' gun; de hevigheid uwer drift kon u hierin bmfchui- digen. Maar dat gy een* ouden vader vanzyn eenigst kind beroofde; dat gy eenen deugdzaamen gryzaart de weinige fchreden naar zyn graf nog zo vérzwaar- de en verbitterde; dat gy,om uwen lust te voldoen, de fterkfte banden der natuur verfcheurde; — dit Mdiefo&t, die kunt gy met verantwoorden. Vergoed derhalven uwe misdaad, in zo veree zulks mogelyk is. Geef den fclveieudengryf aart zynen (leun weder, en zond eene figtgeloovige dogier te r^g naar haar huis, dat door u niet ledig gemaakt moet worden, omdat het door u onteerd is. Mellefonl Nu roept gy eindelyk myn' eigen ^eweeten tegen my te hulp! Maar gefield, ~d*t het billyk was, •t geen gy zegt ; moest ik niet een yzeren voorhoofd hebben , indien ik zelf dit aan myne ongelukkige vriendin kon VQQrftelIen? M a r w o o D. Nu zal ik u bekennen, dat ik reeds vooraf bedagt geweest ben , om deeze verlegenheid te voorkomen. Zo dra j£ UW Y^rblyf vernam, heb ik den ouden £eer Sarapfqn 'er onder de hand kennis van laaten geeyen. Hy is hierover uitermaate yerblyd geweest , en heeft jtig terftqnd op reis willen begeeven. *t Verwondert my, dat hy nog niet hier is. Mell*io?*t. Wat zegt gy? Ma*. Tweede £edry f. *$3 M A It Iff o o p. Wagt zyn koqwt roatf pet bedaardheid af , en feac Sara niets merken, Jk wjl 41 &etfs jtegenwoordig niet langer ophouden. Gaa weder naar haar toe; ?y xnogt anders agterdogt krygen. Doch beloof my, dat ik u deezen dag nog eeps zien zal. M E L L E F 7 N T. 6 Marwood! met welke gedagten kwam ik by u; en met welke moet ik u verlaaten! — — Een kusje, myne lieve Bella! — — Arabella. Dit was voor u; maar nu ook een voor my. Kom vooral fpoedig weder, ik bid u (Mellefpnt vertrekt.*) VYFDJB TOON E EL. Marwood, Arabella, Hannah. Marwood, na een* 4iepen zugt. 't Is gewonnen , Hannah) maar de overwinning viel my zwaar I — Geef my een* doel; ik merk , dat ik zeer vermoeid ben. — (Zy gaat zitten.') 't Was tyd * dat hy zig overgafl Zo hy nog een oogenblik weêr- ftand gebooden had , zon ik hem eenegantsch andere Marwood getoond hebben. Hannah. > Och, Madani! welk eene vrouw zyt gy! Ik zou wel iemand willen zjen , die u weérftaap kon» Marwood. Hy hee/c njy reeds aj te {*$$ wcirllaaQ. En ik zal N M 4 ' ' 'them 1*4 Sua Siupiiit 9 t hem vast en zeker niet vergeeven , dit ik byna een* voetval voor hem heb moeten doen. Arabella. Och neen! gy moet hem alles vergeeven. Hy ii immen zo goed, zo goed — M a a w o o o. Zwyg, kleine zottin! Hannah; Aan welke zyde wist gy hem niet te vatten! Maar niets trof hem» geloof ik, fterker, dan de belange» loosheid, met welke gy aanboodt, hem alle gefchen- ken weder te geeven. Marwood, ^ een* verfmaadenden toon. Ik geloof het ook. Ha! ha! ha! Hannah. Waat lagcht gy om, Madam? W$s 't geen ernftfg aanbod? Dan was 't inderdaad veel gewaagd. Stel eens, dat hy zlg aan uw woord gehouden had -— Mardood. Loop! Men moet wee ten, met wien men te doen heeft. Hannah. Ja, dat is waar. Maar gy, myne fchoone Bella, gy hebt uwe zaak ook weérgaéloos verrigt. Weér- gaöooa! A a a m U A. Hoe zo? Kon ik dan anders doen f Ik had hem Immers in zulk een' langen tyd niet gezien. Gy zyt, hoop ik, niet boos Madam, omdat ik hem zo lief feeb, Ik heb hem zo lief als u 5 even zo lief. Mar- Twïïdi Bediti; ftf M A R W O O D. *t Is goed. Deeze reis vergeef ik *t o , dat gy my •iet liever hebt dan hem. Arabella, /nikkende. Dèezereis? M A R W O O D. Cy fchreit! Waarom? Arabella. Och neen ; ik fchrei niet. Word maar niet hoos» Ik wil immers gaarne u beiden zo lief, zo liefheb- ben, dat ik onmogelyk n noch hem liever hebben kan. M A R W O O D. Nu, f t U wél. Arabella, Ik ben wel ongelukkig — M A R W O O D. Wees maar ftil. — Maar wat's dat f ZESDE TOONEEL. Mellefont, Mar wood, Arabella, Hannah* M A R W O O D. Waarom komt gy reeds weder, Mellefont? (Zy fiaat op.) Mellefont, driftig* Omdat ik niet meer dan eenige ©ogenblikken noodig had, om weder tot my zelven te komen. M A R W O O D. Wel ait? M 5 'Mew' «ff <iia Saufior. Mellrfont. Ik ww bedwelmd, Marwood, maar niet bewoo- gen. AHe uwe moeite is verlooreo ; eene zuiver- der logt , dan deeze befmetrende logt v» uwe ka- mer faf my weder moed en kragten t ommynen voet ■o* tydig genoeg uit deezen gevaarefyken ftrik te trekken. Waren de listen van eene Marwood my tampzafige nog niet bekend genoeg? Marwood, haastig. Welke taal is dat nu weder? Mellefont. De taal der waarheid en der misnoegdheid. Marwood» Zagt, MeUefont, of ik zal ook óeeze taal voeren. Mellefont. Ik kom alleen maar weder, om u geea oogenblik langer in eene dooling te laacen, die my, zelfs ia uwe oogen, veragtelyk moet maaken. Arabella, befchroomd. Ach! Hannah! Mellefont. Zie my zo woedende aan als gy wik. Hoe woe- dender, hoe beter. Was *t mogelyk , dat ik tusfchen eene Marwood en eene Sara (leges een oogenblik in beraad kon ftaan ? En dat ik byna tot de eerfte over- gegaan zou zyn? Arabella. Ach! Mellefont 1 — MSIr f WIEPI PlM|f. 1*7 M I L H f O N T, Beef niet , Bella. Om u ben ik . wedergekomen. Geef my de hand , eo volg my getroost. Marwood, ben beiden tegeubêïtdende. Wien zou zy volgen, verraader? Mellefont. Haaren vader. Marwood. Gaa, booswigt; en leer eerst haare moeder ken* nen. Mellefont. Ik ken baar. Zy is de fchande van haar geflagt. — Marwood. Breng baar weg, Hannah. Mellefont. Blyf , Belia. QHy wil baar tegenbouden.) Marwood. Geen geweld, Mellefont, of — (Hannah en Arabella vertrekkend) ZEVENDE TOONEEL. Mellefont, Marwood. Marwood. Nu zyn wy alleen. Zeg nu nog eens, dat gy vast beflooten bebt, my aan eene jonge zottin op te of- feren. MelLefont, op een' bitfcbcn toon. Opofferen? Gy herinoert . my bierby , dat men aan 108 Saia Siursov. de oude goden ook zter onreine dieren plag te of- feren* Ma r w oo D, fpottenderwjze. Drak u liever zonder zulke geleerde ztnfpeelii- gen uit. Mellefont. Ik zeg u dtn , dat ik vast beflooten heb, nooit zonder de ysfelykfte verwenfchingen aan u te geden- ken. Wie zyt gy? En wie is Sara? Gyzyteene wellustige, baatzugtige, fchandelyke boeleerfter, ea kunt u thans denkelyk naauwelyks neer berinneren * ooit onfchuldig geweest te zyn. Ik heb my wegens u niets te ver wy ten, dan dat ik genooten heb,*t geen gy, zonder iny , misfchien de geheele waereld zoudt hebben laaten genieten. Gy hebt my gezog^ 9 maar ik o niet; en weet ik tegenwoordig, wie Mar- wood is, ik heb deeze kennis duur genoeg betaald. Zy kost mymyne goederen, myne eer, myn geluk— M a r w o o D. En ik wenschte wel, dat ze u ook uwe zaligheid kosten moest. Monfteri Is de duivel, die de zwak* fle menfchen tot het kwaade verleidt, en hén nader- hand zelf, wegens de zonden , welke zyn werk zyn, verklaagt, erger dan gy? Wat raakt u myne onfchuld, wanneer en hoe ik ze verlooren heb ? Kon ik my- ne deugd aan u niet opofferen , ik heb evenwel myn* goeden naam voor u opgezet. De deugd is niet dierbaarder , dan een goede naam. Wat zeg ik , dierbaarder? Zy is zonder dien eene dwaaze hers- fenfehim, die ons noch gerust, noch gelukkig maakt. De goede naam alleen geeft haar eenig aanzien, en kan Tweede Bediyt. fgp kan volkomen zonder haar beftaan. Ik mop zyn,wac ik wilde, eer ik mee u , fchrikgedf ogt ! in kennis ge- raakte, ik wat nogthans in de oogen der waereld on» berispelyk. Door tt alleen is 't rugebaar geworden, dat ik het ben; door myne bereidwilligheid, om uw hart, zo als ik toen meende, zonder uwe hand, aan v te neemen. Mbllbiont. 't Is juist deeze bereidwilligheid , die u veroor* deelt, luge ziel. M a r w o o D. Maar bedenkt gy wel, aan welke laage ftreeken gy ze te danken hadt? Hebt gy my niet wysgemaakt, dat gy u in geene openbaare verbintenis kostfbegee- ven, zonder eene erfenis te verliezen , wier genot gy mee niemand dan met my wilde dee Jen? Is 't nu tyd om daarvan af te zien? En om dit voor eene andere dan voor my te doen? Mellefont. \ Is voor my een weezenlyk vermaak, u te kun» nen melden , dat deeze zwaarigheid nu haast wegge- nomen zal zyn. Wees derhalven maar te vreden, dat gy my van myn vaderlyk erfdeel ontbloot hebt, en laat my een veel geringer vermogen met eene waardi- ger egtgenoot deelen. Muwood, Ha! Nu zie ik, wat u eigenlyk zo fier maakt, 't . Is goed, ik wil geen woord meer verliezen., 't Zy zo! Maak (laat, dat ik alles zal aanwenden om u te vergeeten. Eq 't eerüe dat ik met dit oogmerk denk te T9ó Sara Sampson. te doen, zal dft zyn — Gy zult het kunnen raa'den! Vrees voor uwe Bella! Haar leeven zal de gedagtenlg inyner verfraaade liefde niet aan de nakomelmgfchap overleveren. Myne wreedheid zal deeze gedagtenis vereeuwigen. Zie in my eene nieuwe Medea S Mbllefont, verfcbriku Marwood! — - M A R W O O D. Of weet gy eene nog wreedere moeder, to zie haar in iny verdubbeld ! Vergift en dolk zullen my wreeken. Doch .neen ; vergift en dolk zyn te benn- ftartige werktuigen ! Ze zouden uw en myn kind te fchielyk dooden. Ik wil het niet geftorven zien ; maar ik. wil het zien derven 1 Door langzaame martelingen wil fk iederen gely kenden weezenstrek , dien 't van u beeft, veranderen , verdraaien en verdwynen zien. Ik wil met eene begeerige hand lid van lid, ader van ader, zenuw van zenuw losmaaken , en zelfs niet aflaaten het allerkleinfte deeltje te kerven en te branden % wan- neer het reeds niets anders zal zyn, dan een gevoel- loos aas. Ik , ik zal ten minden daaxby voelen, hoe lieffelyk de wraak zy. Mellifont, Gy raast , Marwood — Marwood. Nu herinnert gy my juist, dat myne woede hem nog niét treft, die ze eigehlyk verdienr. De vader moét vooraf! Hy moet reeds in de andere wie* fèld zjm, wanneer de geest zyner dogter hem vti* der duizend zugten met langzaame fcbreeden volgt.— TWEEDE BEff'iY| èl t £ t (Èy baalt een dolk uit baar" boezem, en valt op bem aan?) Sterf dan verraader ! Mellefont. (Hy valt in baar* arm en ontwringt baar den Jolt.) Onzinnig wyf ! Wat belet my nu, bet (laai tegen U te wenden ? Doch leef, en wagt uwe ftraf van eene eerlooze hand! M a R w o o D , haar e banden wringende. Hemel! Wat heb ik gedaan ? Mellefont i -«- Mellefont. Uw berouw zaLmy niet beddegen! Ik weet we/, wat u fpyt; niet, dat gy den moord hebt willen doen! maar dat gy dien niet hebt kunnen doen. M A R W O O D. Geef my het verdoolde ftaal weder; geef het my weder; es gy zult terftond zien, voor wie het ge- fleepen fo. Voor deezen boezem alleen, die reeds federt langen tyd te naauw is voor eéh hart , dat eer- der het leeven dan uwe liefde wil derven. Mellefont. : Hannah ! M a r w o o D. Wat wilt gy doen, Mellefont? AGTSTE TOONEEL; Hannah, ontfield f Marwood, Mellefont. Mellefont. Hebt gy gehoord, Hannah, welk eene furie uwe «e- 19» SAiA Sahfioi* gebiedfter is? Weet, dat ik Arabella vin uwe handen zal eifchen. Hannah. Ach Madam! Wat zytgy ontfteld! M E L L E F O K T. Ik zal dat fcbuldelooze kind fpoedig in volkomene veiligheid brengen. Het geregt zal eene zo wreede Moeder haare moorddaadige banden wel weecen te binden» (Hy wil vertrekken.) M a r w o o D. Waarheen, Mellefont? Ia 't wonder, dat de felle fmartmygeen meesteres van myn verftand liet? Wie brengt my tot zulke onnacunriyke bnitenfpoorigbeden? Gaaft gy zelf 'er niet aanleiding toe? Waar kan Bel- la veiliger zyn, dan by my? Myn mond woedt te- gen haar; maar myn hart biyft altoos moeder. Acbf Mellefont, vergeet myoe raazerny , en denk tot my- ne ontfchuldiging flegts aan de oorzaak. Mellefont. Daar is maar ééu middel, dat my kan be weegen o» ze te vergeeten. M A R W O O D. Waarin beftaat het? Mellefont. Dat gy terftond naar Londen wederkeert. Arabella zal ik onder een ander geleide derwaards laaten bren- gen. Gy moet volftrekt niets verder met haar te doen hebben* Ma*. Twieöi BEfiitK ff} Garwood. Goed , ik Iaat my alles welgevallen ; maar vergtitt toy nog één verzoek. Laat my uwe Sara ten ininfteü ééns zien» M E L L E r O N T* Tot wat efade? Marwöod» Om myn geheel toekomend noodlot in haaf gelaat te leezen. Ik wil zelve oordeelen , of zy zulk eene ongetrouwheid, als gy aan my begaat, waardig is) en of ik hoopèn kan mettertyd ten minden een ge- deelte uwer liefde weder te kiygen. Mellefont* Nietige hoop! M a i w o o ö. Wie is zo wreed, dat hy een elendig fchepfel zelfs de hoop misgunt ? Ik wil my aan haar niet als Mar- wood , maar als eene nigt van u venooien. . Geef tty daarvoor uit * gy kunt by myn bezoek tegenwoor* dig zyn; en ik beloof u by alles, wat heilig is, dat ik haar niets aan(lootelyk9 zeggen zal. Slaa myü ver- zoek niet af; want anders zon ik misfchien alles aan- wenden * om in myne weezenlyke gedaante voor baar te verfchynen* MELLEFOrif. Dit verzoek, Marwood, — (Hy bedenkt tig éeft oegenblik.') — zou ik u kunnen inwilligen. Maar zult gy dan zekerlyk dee^e plaats verlaaten? M A R W O O Dé Ja, en wat meer is, ik beloof u, zo \ eenigztas N g* w Shi Saviuh. gefchieden kan, te maaken, dat haar vader a hier piet komt overvallen. Mellkfont. Dit is niet noodig. Ik hoop dat hy my ook deel zal haten neemen aan de vereffent* , die hy zytie dogter verleent. Maar wit hy haar geene vergiffenis fcheoken , daii zal ik ook weeten, hoe ik hem moet bejegen. — - Ik gaa rayne vriendin Tan uw bezoek verwittigen. Maar houd a woord, Marwood ! (JJy vertrekt.) Marwood. Ach! Hannah! WaaremzynonzekragtCQ.z® groot niet als onze moed? Kom ; help my aankleeden. Ik geef my n voorneemen nog niet op. Als ik my maar eerst van hem verzekerd heb. Kom J Einde van bet tweede bedrrfl DER* Dude Bidxy?, ipg %0>~ ' * " ' * ■ -*~ bERDEBEDRTF. Êene kamer in de eèrfte herberg. ■ 1 ' ■ ■ " _ ■ . 1 ' 1 i ' EERSTE TOONEEL. Sampion, Waitwell. Sampson. Zie daar, Waitwell, breng haaf dëezeri brief. 'i Is de brief van eea* teder' vader, die nergens over klaagt, dan over haare afweezigheid. Zeg haar, dat ik 'er mede vooraf gezonden heb, en dat ik alleen hog Haar antwoord wil afwagten, eer ik zelf kom* dm haar weder in myne armen te drukken. Waitwell. Ik geloof, dat gy zeer wèl doet, haat op deezé manier tot de famenkomst te bereiden. Sahpson. Ik word hierdoor verzekerd van haare ge Voelen*, én ik geef haar gelegenheid om alle treurigheid en befcbaamdheid , die het berouw hiar zou kunnen in* gee ven, uit te fchifdden , eer zy mondefing mét ntff fpreekt; 't Zal haar in een' brief minder oatftekenit, en my misfchien minder traanen kosten. Waitwell. Maar mag ik vraagen , Mynheer,' Wat gy ten aan* zien van Mellefont beftooten hebt? Ns' Samf- i9< Sara SiMriov, Sampson. Ach ! Waitwell , indien ik hem van den geliefden myner dogter kon afzonderen, zou ik tegen hem een zeer hard befluit vatten. Maar dewy! dit niet moge- lyk is, ziet gy wel, dat hy voor myne misnoegdheid beveiligd is. Ik heb zelf de grootfte fout by dit otf- geluk begaan. Zonder my zou Sara aan deezen ge- vaarelykèn man geene kennis gekreegen hebben. Ik vergunde hem, wegens eenjge verpligttog, die ik aan hem meende te hebben , een' al re vryen toegang in myn huis. 't Was natuurlyk , dat de dankbaare dienst- vaardigheid, die ik hem bewees, hem ook de agiing van myne dogter moest doen verwerven. En 't wa* even natuurlyk, dat een man van zyne denkwyze zig doordeeze agting liet verleiden, om naar iew hoo- gers te Haan. Hy had bekwaamheid genoeg, om ze in liefde te veranderen, «Ter ik nog het geringde merk. te , en eer ik tyd had , om verder naar zyn gedrag te verneemen. Het ongeluk was gebeurd ; en ik zqu best gedaan hebben , hen terftond alles te vergeeven. Ik wilde onverbiddelyk tegen hem zyn, en bedagt* niet, dat ik het tegen hem alleen niet zyn kon. In- dien ik myne te laate ftrengbeid gefpaard had, zou ik ten rainften hunne vlugt verhinderd hebben. — — Hier ben ik nu, WaitwelU Ik moet hen zelf weder* haaien, en my nog gelukkig agten zo ik flegts van den verleider myn' zoon kan maaken. Want wie weet , of hy zyne Marwoods en zyne overige gun- fielingen zal willen verlaatea om een meisje , dat aan zyne begeerten f eenemaal voldaan heeft , en van de verbindende kunftenaaryen eener boeleerfter zo weinig verttaat? Wait- Derde Btsiti. r *97 W A I T W E L L. Wel« Mynheer, zou een menidi zo ondeugend kunnen zyn?— — Sampson. Myn goede Waitwell, dietwyfel is eene eer voor uwe deugd. Maar waarom is 't evenwel waar , dat de grenzen der menfchelyke ondeugd zig nog veel verder uittrekken? — • Gaa nu maar, en doe 't geen ifc u gezegd heb. Lee op aliehaare gebaarden , wan- neer zy den brief leest. In haare korre afwyking van de deugd kan zy de veinzery nog niet geleerd heb- ben, tot wier maskers alleen de ingewortelde Caood* beid haare toevlugt neemt. Gy zult haare geheelé ziel in haar gelaat ieezen. Laat u voor al geen' trek ontfnappen, die eene anverfchilligheid omtrent my, eene verfmaading van haaren vader kan aanduiden. Want zo gy deezë ongelukkige ontdekking doet, en zy my niet meer bemint, hoop ik, dat ik my ein- delyk zal kunnen overwinnen , om haar tan haar lot over te laaten. Ik hoop het , Waitwell. — — Ach f floeg hier geen hart, dat my in deeze hoop tegen- fpreekt! (Zy vertrekken beiden , ieder aan eene bj. zondere zyde.) TWEEDE TOONEEI-. * {De kamer van Sara ) $ARA, MlLLEFONT. Mellefont. Ik heb kwaalyk gedaan, liefde vriendin ,u wegen* d&n brief, diep ik ontvangen heb , ia eene kleine ongerustheid te laaten. N 3 Sa- $gt Sara S a m p s o *. -Saba. Och neen; Mellefoot; ik ben '& gebed ntet on- gerust om geweest. Zoudt gy my niet kunnen be* minnen, al'hadt gy nog geheimen, buiten my? Mellefoht, Meent gy dan , dat het een geheim geweest is t Sara. Geen , dat my aangaat. En dit moet voor my ge?» Qoeg zyn. Meuefont. Gy zyt al te goed. Maar vergun my , dat ik if dit geheim evenwel ontdek, 't Was een briefje van eene nigt, die myn verblyf alhier vernomen heeft ? ïy pasfeert op haare reis naar Londen bierdoor, en Wil my fpreeken. Zy verzoekt tevens om de eer van haare opwagting aan u te mogen maaken. Sara. •t Zal my altoos aangenaam zyn , Mellefont, met de waardige perfoonen van uwe. familie in kennis te geraaken; maar bedenk zelf, of ik reeds, zonder t* bloozen, een- van hen durf aanzien. M E L L E FONT. Zonder te bloozen* Waarover? Datgy my bemint? 't Is waar, Sara, gy badt uwe liefde aan een' edeler% aan een' ryker' man kunnen fcbeüken. Gy moet u fchaamen , dat gy uw hart flegts voor een hart hebt willen geeven, en dat gy by deeze ruiling uw geluk zo verre uit bet oog verlooren hebt. Sara. Py zult zelf weetpn > hoe kwaalyk gy myne woor- den verklaart. Meu MllLE'FONT, * Vergeef Y«iy,Sa*a; indien ik ze kwiaryk ver- klaar* kunnen re geheel geene betekenis hebben. Sua. Hoe heet uwe nigt? MlLUFONT, *t h — Lady Solmes. Gy zult deezenTflam wel meer van my gehoord hébben. Sua. Ik kan 't my niet herinneren. Mellefont. Durfik u verzoeken fcaar aftewagten. Sara. Verzoeken, Mellefont? Gy kunt het my immers gebieden, Mellefont, Welk een woord! — Neen, Sara, zy zal 't geluk niet hebbea van u te. zien. *t Zal haar. fpyxen ; maar zy moet te vreden Zyn, Myne Sara beeft redenen, die ik ook, zonder ze te weeten, ontzie. Sara. Hemel! Wat zyt gy haastig, MeOefont! Ik zal uw* nigt afwagten, en my, zo veel mogelyk, de eer van haar bezoek waardig betoonen. Zyt gy na voldaan? MllLEFOHT. Ocd! Sart, kat my myne eerzugt bekennen. Ik zou gaarne met u by de geheeie mereld'wiMen praa- len. £n indien ik op \bcw van zuikeen' perfoon niet hoogmoedig ware, zou ik my zelven te verwy N4 wo 96* Jau Sampson. ten hebben, dat ik haare waardy niet wist te fchau ten. Ik gaa, en breng myne nigt terftond by u. (Hy vertrekt.) Sara, alleen. Indien 't maar geene van die trotfche vrouwen fa, wdkehaare deugd op een' boogeu prys ftelien. en W verbeelden boven alle zwakheden verheven tezyn. Zy wyzen door één finaadelyken trek van haar gelaat een beflisfend vonnis over ons uit; en het dubbelzin- nig ophaalen van de fchouders is al het mecjeiyd*n* dat wy van haar fchynen te verdienen. DUDP TOONEEU Waitwbll, Sara, Bsttv. Betty, Treed hier maar binnen, laden gy zelf met haar fpreeken moet. (Zy vertretf.) Sara, omziende» JVie moet zelf met my ffreeken* _ Wien zie ik? Is 't mogelyk? Waitweli* Waitwbll. Welk een gelukkig mensch ben ik, n« ik eindelyk onze Juftr Sara wederzie • Sara. Hemel! Wat komt gy boodfehappen? Ik hoor het reeds; ik hoor het reeds; gy brengt my de tyding van myn' vaders dood 1 Hy leeft niet meer! De deugd- fiamfte man, de beste vader leeft niet meer! En ik, ik ben de rampzalige, die zynendood verhaast heefti Wait- * DElDt BtüRYf, tox WAltWfeLI* Ach! Mejuffrouw — — > Sara. Zeg my, fchielyk! zeg my, dat de laat f! e oogen- fclikken van zyn leeven hem nier door aan my re ge- denken lastiger gevallen zyn ; dat hy my vergeeten had; dithy even gerust ftierf, als hy z\g weleer voor- (lelde in myne armen te zullen derven ; dat hy zelfs niet in zyn laatfte gebed aan my dagt. — — Waitwsll. Ik bid u , laat af u door zulke valfche verbeeldin- gen te kwellen 1 Uw vader, de braave Heer Sampfon leeft immers nog. Sara. Leeft hy nog? Is 't waar? Leeft hy nog? ó! Mogt hy nog lang en gelukkig leeven! ó! Wilde de Hemel hem de helft myner jaaren toeleggen! De helft? -V 't Is ondankbaar , indien ik niet gaarne terftond voor mynen geheelen leeftyd (legts eenige oogenbükken wil koopen , om den zynen te verlengen ! Maar zeg , sny nu ten minften , Waitwel , dat bet hem niet zwaar valt zonder my te leeven $ dat het hem gemakkelyk geweest is, eene dogter te misfen, die haare deugd zo ligt kon verzaaken; dat myne vlugt hem vertoornd, maar geen hartzeer gebaard heeft; dat by my ver* wenscht, maar niet beklaagt. W A i t w E L L. Och ! de Heer Sampfon is nog (leeds de zelfde te- dere vader, gelyk zyn Saarqe nog (leeds de zelfde tedere dogter is. • N5 Sa- »óa Sara Sampson/ Sara. Wit zegt gy? Gy zyt een ongeluksbode; gy ver- kondigt my het verfchrikkelykfte ongeluk, dat royne vyandige verbeelding my ooit voorgefteld beeft. Hy fa nog de zelfde tedere vader! Dan bemint hy my immers nog. Dan moet hy my immers beklaagen, Neen, neen, dit doet by niet; dit kan by niet doen! ?iet gy niet, boe oneindig ieder zugt, dien by om my loosde, myne misdaad zou ver?waaren? Moest de gefègtighcid des Hemels my niet iedere traan , die ik hem afperfte , zo toerekenen , als of ik daarby tel- kens myn wanbedryf en myne ondankbaarheid hert- baalde ? Ik fchrik voor deeze gedagten. Traanen kost ik hem ? Traanen ? En 't zyn andere traanen dan vreug» detraanen? ■- Spreek my tog tegen Wait well! Op •e hoogfte heeft hy eenige ligte beweegiugeo van *t bloed om my gevoeld , eenige ras voor bygaande be* weegingen , die door de geringde infpanning van den feest geftild worden. Tot traanen heeft hy 't niet laaien komen. Niet waar, Wait well? Tot traanen beeft hy 't niet laaten komen? Wait will, zyne oogcn afdroogtnde^ Neen Mejuffrouw , zo verre heeft hy 't niet Iaa r ten koinen. Sara. Ach ! uw mond zegt neen ; maar uwe eigene traa- nen zeggen ja ! Waitweil Ontvang deezen brief, Mejuffrouw; hy is van hem jfelven. Sa. DMH B i % Il * ?. to3 5 A R A. Van wien? Van myn f Vader? Aan my? W a i t w E h l. 