Natuurkundig tijdschrift voor Nederlandsch?IndieI? / uitgegeven door de Koninklijke Natuurkundige Vereeniging in Nederl.?IndieI?.
De wilde boschkat heeft de grootte van een gewone huiskat, maar is hooger op haar pooten. De grondkleur is van boven vaalbruin, afwisselend tusschen rood- en grijsachtig; van beneden witachtig. et geheele dier is overdekt met talrijke meer ot minder langwerpige zwarte vlekken, die vooral aan de zijden ge- deeltelijk zwart en gedeeltelijk bruin zijn. Over den kop loopen 4 zwarte banden. Het komt tamelijk algemeen voor; in gevangen staat wordt het gemakkelijk tam en gedraagt zich dan als een gewone at. De jonge dieren zijn donkerder van kleur dan de volwassene. 66. Felis planiceps Vicors en Horst. : Syn. Ailurina planiceps Gervais; Viverriceps planiceps Gray. LXV. 14к 40 en Inl. namen. Rimau-boeloe (Sumatra); matjan-tandang (4. О. Borneo). Verspreiding. Sumatra; Borneo. Ма еп. Lengte van kop en romp 41 cM.; van den staart 14,5 cM. De staart is kort. De iris is grijsachtig geel. De boven- deelen zijn donker roodbruin, met een zilverachtige tint, doordat sommige haren witte uiteinden hebben. De beneden- deelen zijn wit, en meer of minder met bruine vlekjes bedekt. 67. Felis badia Gray. Verspreiding. Borneo (Serawak). Maten. Lengte van den staart 32 cM. Dit dier is éénkleurig, kastanjebruin; het is een weinig grooter dan F. planiceps, maar heeft een veel langeren staart. Op den kleinen Кор loopen tusschen de ooren drie геег zwakke strepen. Bovenlip, kin en benedendeel van de wangen zijn wit. Op den staart bevindt zich een kleine zwarte vlek. F. badia komt zelden voor en alleen in het dichte bosch. Fam. VIVERRIDAE. 68. Viverra tangalunga GRAY. Syn. V. zibetha RAFFLES. Inl namen. Bindaloeng; lako (Watoebella); linsang 9f sinang (Kenepai); tengaloeng; оепоеш (Broenei-rivier). | Verspreiding. Sumatra; Banka; Borneo; Celebes; Amboina; Halmaheira; Ceram; Batjan; Lingga; Siaur (Sangi-eil.); Ter natt, Maten. Lengte van den Кор 13 cM.; van den hals 16 cM.; van den romp 40 cM.; van den staart 33 cM. — 211 — Dit dier, dat V. zibetha L. van het vaste land in den Archipel vertegenwoordigt, schijnt niet op Java voor te komen. Het onderscheidt zich van V. zibetha L. door een doorloopende streep over de bovenzijde van den staart en door de talrijke onregelmatige ringen, die alleen aan de onderzijde gescheiden zijn. Het geheele lichaam is bedekt met kleine vlekken. 69. Viverra megaspila BLYTH. Syn. Viverra tangalunga CANTOR. Verspreiding. Sumatra. Maten. Lengte van kop en romp 93 cM.; van den Staart 44 cM. De puntig toeloopende staart bereikt niet de halve lengte van kop en romp. Over den rug verloopt een streep van rechtopstaande zwarte haren. Dé algemeene kleur is grijs, somtijds met een geelachtigen of bruinachtigen gloed; de benedenzijde is nauwelijks een weinig lichter van kleur. De zijden zijn gevlekt; de voeten bruin en de kop grijs. 70. Viverricula malaccensis GMELIN. Syn. Genetta manillensis Expovx; Viverra bengalensis Gray; У. gundo Намплох; V. indica DEsM.; V. leveriana Зна; V. pallida Gray; V. rasse HonsFIELD; Viverricula indica Hopasox; V. manillensis Еуросх; V. schlegeli POLLEN. Inl. namen. Rasé (Mal. en Jav.); dedes (Soendalanden); tinggaloeng (Ternate); tinggaloeng-padi (kleinere var.). Verspreiding. Java; Banka; Ternate. Maten. Lengte van Кор en romp 55 cM.; van den Staart 40 cM. Dit dier is gemakkelijk te temmen, en het is waarschijnlijk, dat het naar sommige streken door den mensch is over- gebracht. — 212 — In tegenstelling van hetgeen men bij het geslacht Viverra aantreft, komt hier geen rij van rechtopstaande haren over den rug voor. De kleur is van bruinachtig grijs tot bleek geelachtig bruin. Over den rug loopen verschillende longi- tudinale zwarte of bruine strepeu (5 of 6) en over de zijden rjen (4 of 5) van vlekken. Пе Кор is grijs of bruinachtig grijs. De staart is voorzien van zwarte en witachtige ringen (7—9 van elke kleur). Het voedsel bestaat uit kleine dieren en uit vruchten. Het dier leeft in holen in den grond of in boomen. Evenals de soorten van het geslacht Viverra, heeft het dier een paar anaalklieren, waarin een stinkende stof wordt afgezonderd (de dedes of jibet), die wel bij de bereiding van reukwerk gebruikt wordt. 'TRoUEssART beschouwt V. rasse en V. pallida als afzon- derlijke soorten. 71. Linsanga gracilis DESMAREST. Syn. Felis gracilis HorsrieLp; Linsanga gracilis HARDW.; Prionodon gracilis Waternouse; Viverra genetta DEsCHAMP; V. gracilis Hagbw.; V. hardwickii Lesson; V. prehensilis SCHINZ. Inl namen. Deloendoeng; linsang (Jav.); matjan-tjangkok; meong-thongkok (Soendalanden). Verspreiding. Sumatra; Banka; Borneo; Java. (Volgens TRovEssART twijfelachtig op Sumatra). Maten. Lengte van Кор en romp 30—35 cM.; van den staart 25—30 cM. De kleur is in hoofdzaak geelachtig wit; over den nek loopen donkere, langwerpige, overlangsche strepen, over йо) | rug langwerpige dwarse vlekken. Talrijke donkere vlekken op de zijden van het lichaam en op de buitenzijde der pooten, waar ze allengs kleiner worden. De staart heeft de — kleur van het lichaam, maar vertoont 5 of 6 donkere ringet: — — 213 — 72. Paradoxurus leucomystax GRAY. Syn. Paguma leucomystax Gray; Paradoxurus auratus BLAINVILLE; P. jourdani Gray; P. ogilbyi Fraser; P. rubidus Вшүтн.; P. philippensis Trum. Inl namen. Moesang; toekon of tohan-oewan (Barito); broeaué (Batak). Verspreiding. Sumatra; Borneo; (Атой-ей. P. refulgens ROSENBERG 2). > Maten. Lengte van het lichaam 59.5 сМ.; van den staart 65 cM. De kop, hals, het voorste gedeelte van den rug en de voorpooten zijn donker bruin; op den nek en de schouders gaat deze kleur nagenoeg in het zwart-bruine over. Aan weerszijden van den kop bevindt zich een groote vaal-gele vlek. De rug, de zijden van den romp. de buitenzijde van de achterpooten en de staart zijn rood-bruin. De punt van den staart is oker-geel. De iris is bruin. 73. Paradoxurus hermaphroditus SCHREB. Syn. Paguma bondor HonsriELD ; Paradoxurus bondar GRAY; P. crossii Gray; P. dubius Gray; P. fasciatus GRAY; P. felinus WAGNER: P. Jinlaysonii Gray; P. leucopus OGILBY; P. musanga Gray; P. musangoides Gray; Р. niger BLANF.; P. nigrifrons GRAY; P. pallasii Gray; P. pennantii GRAY; Р. prehensilis RAY; P. quinquelineatus Gray; P. quadriscriptus Honsr.; P. setosus Ресневах; P. strictus HonsFiELD ; P. typus Е. CUVIER; Platyschista hirsutus Норвѕох; РІ. pallassi Отто; Viverra ndar Dzsw.; Г. fasciata Пезм.; V. hermaphrodita SCHREBER ; V. musanga Rarrızs; V. niger Dgsw.; V. prehensilis Des™. Inl namen. Ale (Ке!-ей.); detitiran (Aroë); loewak ; moe- Sang; moesang-boelan ; moentjien (Dajak); misang; paré (Dingai, Borneo); tjareuh (Soendalanden); tjaro-ko-os; tjaro-boelan; toesa-oetan (Molukken). — 214 — Verspreiding. Sumatra; Engano; Simaloer ; P. Toedjoeh; - Borneo; Bawean; Java; Celebes (Roeroekan, Bonthain); Saleyer ; Soeloe-eil, ; Sanghir; Ambon: Ceram; Soela-Bessie; Aroé-cil,; Kei-eil.; Flores; Timor; Nieuw-Guinea (ROSENBERG). Maten. Lengte van den kop 13 сМ.; van den hals 14 сМ.; van den romp 30 cM.; van den staart 41 cM. De kleur is bruinachtig grijs tot aschkleurig. Over den rug loopen 3—5 lengte-strepen, die bij de jonge dieren duide- lijker zijn dan bij de oude; de zijden zijn donker gevlekt; de voeten en het laatste deel van den staart zijn zwart. De punt van den staart is soms wit. Op het voorhoofd is een bleeke of witachtige band. De benedendeelen zijn lichter van kleur en ongevlekt. De snuit is zwart of bruin-zwart, evenals de streek om de oogen. De iris is sepiabruin. De jonge dieren zijn zwart-grijs. Het voedsel bestaat voor een groot gedeelte uit plantaardige stoffen (loewak-koffie). Deze soort vertoont zeer groote verschillen, vooral wat de kleur en teekening betreft. | BY den Sumatra-vorm zijn de strepen op den rug dikwijls vervangen door donkere vlekken en de grondkleur is donker- srauw met bruin eu geelbruin gemengd. De Java-vorm is meer of minder donker-grauw zonder bruin en duidelijke rugstrepen. De dieren van Saleijer zijn donker. De Borneo- en Timor-vorm is vlokachtig gemarmerd met zeer onduide- lijke strepen. 74. Paradoxurus musschenbroekii SCHLEGEL. Inl. namen. Andjing-oetan; lonkoi; oengo-no-boeto. Verspreiding. Noord-Celebes, Maten. Lengte yan kop en romp 88 сМ.; van den staart 2 cM. | De haren zijn zacht en kort. De bovendeelen en buitenzijde van de pooten zijn aschbruin gemengd met zwart op kruit — 215 — en nek; benedendeelen en binnenzijde van de pooten roest- kleurig; achtergedeelte van den buik geelachtig wit. De staart is afwisselend geel roestkleurig en donkerbruin geringd; de punt is donker. Tusschen de donkere haren staan volkomen witte, waardoor het dier als besneeuwd lijkt. Dit dier is schuw en bloeddorstig, maar schijnt toch behalve dierlijk voedsel ook vruchten te eten. 15. Paradoxurus philippinensis JOURDAN. Syn. Paradoxurus philippinensis Е. Cuvier; P. zeylanicus GRAY. Verspreiding. Borneo. Maten. Lengte van Кор en romp + 45 cM. Terwijl В„лхковр P. philippinensis Temm. synoniem rekent met deze soort, beschouwt "TTRovEssanT P, philippinensis TEMM. Synoniem met P. leucomystac GRAY. P. philippinensis Jourpan. gelijkt veel op Р. niger en Р. hermaphroditus maar is iets kleiner. De kleur is van boven donkerbruin, en van beneden bruinachtig grijs, en de rug vertoont geen vlekken en strepen. Пе ondervacht is donker grijs of zwartachtig; de langere haren zijn lichtbruin met ZWarte punten. De kop, voeten en staart zijn zwart of zwartachtig bruin. De bleeke streep over het voorhoofd en de vlekken onder de oogen stemmen met die bi А. hermaphroditus overeen, maar zijn minder seherp (P. Z. S. L. 1885, bl. 800). Paradoxurus liguicolor MILLER. Noord-Pageh-eilanden. Жу large as Par. hermaphroditus, but general form the same. Color yellowish-brown with no dark markings; tail lighter than body. Teeth relatively larger than those of P. hermaphroditus, but not essentially diflerent in form. Nasals flat posteriously.” ии 0 n tail vertebrae 360 mM.” = gie 76. Aretogale stigmatica TEMM. Syn. Arctogale leucotis Buyru.; Arc. trivirgata Gray; Paguma trivirgata GRAY; Paradoxurus leucotis Horsr.; P. prehensilis SCLATER; P. stigmaticus TEMMINCK; P. trivirgata Въттн.; Viverra trivirgata REINW. Inl. namen. Boessan (Dingai, Borneo); moesang-akar. Verspreiding. Jara; Sumatra; Borneo. Maten. Lengte van den kop 13.5 сМ.; hals 9.5 cM.; romp 33 cM.; staart 58 cM. De kleur is witachtig bruin tot donker-grauw, soms bruin van boven en veel lichter van beneden. Over den rug loopen drie lengtestrepen, die nu eens doorloopen, dan weer in vlekken afgebroken zijn. Het bovengedeelte van den kop, en de ooren zijn donker, evenals de staart. Tusschen de oogen verloopt een smalle witte band. De iris is sepia- bruin. TROUESSART onderscheidt in de Catalogus Mammalium (1904): Arctogalidia lencotis Horsr. (Sumatra); А. stigmatica TEM. (Borneo); A. inornata Miter (Natuna-Arch.) en A, trivirgata GRAY (Java). Aretogalidia simpler MiLLER. Lingga-eilanden. „Size and general appearance as in Arctogalidia inornata of Bungm я Island, North-Natunas, but color distinetly darkcr and median ee line plainly visible." „Head and body 515 mM.; ай 535 mM. 77. Arctictis binturong RAFFLES. Syn. Arctictis pencillatus Малев; Ictides ater F. CUVIER; ` le. albifrons VALENCIENNES; Paradoxurus albifrons F. CUVIER; Viverra binturong RAFFLES. Inl. namen. Bintoeroeng (Mal.); oentarong; kitan (211000 Borneo). Verspreidin g. Sumatra; Banka; Borneo; Java. — 917 — Maten. Lengte van kop en romp 76 cM.; van den staart 64 eM. У De bintoerong onderscheidt zich door het bezit van ееп lange vacht en een grijpstaart. De kleur is zwart, meer of minder grijsachtig op den kop, de buitenzijde van de voorste ledematen en soms over het geheele lichaam. De rand van de ooren is wit. De iris is grijsachtig bruin of donkerbruin. Het is een nachtdier en leeft zoowel van dierlijk als van plantaardig voedsel. Onder het vreten zit het op zijn achter- pooten en houdt het voedsel met de voorpooten vast. 78. Hemigale hosei Tuos. (Р. Z. S. Londen, 1892). Verspreiding. Mount-Dulit (Borneo). Maten. Lengte van kop en romp 54 cM.; van den staart 32 cM. Dit dier gelijkt veel op H. hardwickii. Het is van boven gelijkmatig donkerbruin of zwart, en van beneden geelachtig grijs. De ledematen en de geheele staart zijn zwart. De kin en de binnenzijde van de ooren zijn wit. 19. Hemigale hardwickit GRAY. Syn. Hemigalea derbiana Buytu.; Н. zebra JOURDAN; Para- doxurus derbyanus Gray; Р. zebra GRAY; Viverra boiei MüLLER; V. hardwickii Gray. Inl. namen. Doengan (Dingai, Borneo). Verspreiding. Sumatra; Borneo. Maten. Lengte van den kop 12 сМ.; hals 13 eM.; romp 34 cM; staart 38 cM. | Dit slanke, krachtig gebouwde dier is bleck bruinachtig grijs, met over den rug een verschillend aantal (gewoonlijk 5 of 6) breede, donkere transversale banden, die bij het Jonge dier meer bruinachtig gekleurd zijn. De kleur van de iris is donker-sepiabruin; de pupil is rond. De snoet is — 218 — zwart, terwijl de punten van de ooren lichtbruin van kleur zijn, evenals de hals. ooals de maaginhoud aanduidt, eet dit dier ook vruchten (NIEUWENHUIZEN). Hemigale minor MILLER. Zuid-Pageh-eilanden, „Like Hem. hardwickii Gray, but smaller and darker." „Head and body 480; tail vertebrae 280 mM." 80. Cynogale bennetti Gray, Syn. Cynogale barbata Scuinz; Potamophilus barbatus Малев; Viverra carcharias JOURDAN. Inl. namen. Doeroeng ( Mandai-rivier); tikoes-rimbo (Ban- joeasin, Kiran, Sumatra); mampalon ( Bedadjoe- Dajak). Verspreiding. Sumatra ; Borneo. Maten. Lengte van Кор en romp 65 сМ.; van den staart 16 eM. C. bennetti heeft eenigszins het karakter van een otter en leeft evenals deze laatste veel in water. De kleur is rood-bruin; aan de wangen en onder aan de kin komen witte borstels voor. De staart is kort. Het voedsel bestaat uit visschen, kreeften, muizen, kleine vogels enz., maar ook uit vruchten. 81. Herpestes javanicus GEOFFR. Syn. Ichneumon javanicus GEOFFR. ; Mangusta javanica Horst; Mustela galera Пезсн, Inl. namen. Garangan (Java); ganggarangan ( Soenda- landen). Verspreidin 5. Sumatra; Banka; Java. Maten. Lengte yan kop en romp 45 cM.; van den staart 30 eM, + — 219 — Dit bijna geheel bruin gekleurde dier komt zoowel in de laag- landen als in het gebergte voor. Het is een dagdier, dat allerlei dierlijk voedsel (muizen, vogels, hagedissen, insecten enz.) nuttigt. De snuit is zwartachtig. "Ре haren van den romp zijn bruin of zwartachtig met een gelen ring. 82. Herpestes brachyurus GRAY. Inl. namen. Doembang (Kerepai, Dajak); langga-langga (Palembang); moesang-toeran; rangga-rangga (Palembang); toeban (Dingai, Borneo). Verspreiding. Sumatra; Borneo. Maten. Lengte van den kop 12 cM.; hals 9 eM.; romp 26 cM.; staart 22 cM. De zwarte haren vertoonen een gelen ring; de ondervacht is bruin; de keel is bleek geel-bruin. Пе iris is roodbruin. Dit dier leeft van dierlijk en plantaardig voedsel en stinkt sterk tengevolge van een olieachtige stof, waarvan de geur dagen lang aan de kleeren blijft zitten. JENTINK onderscheidt in de Notes from the Leyden Museum 88, p. 227) Herpestes hosei, als een afzonderlijke soort van de Baram-rivier (Borneo). De kleur is meer bruinachtig rood en de klauwen zijn „more strait and slender”. 83. Herpestes semitorquatus GRAY. Verspreiding. Sumatra; Borneo. Maten. Lengte van Кор en romp 57 cM.; van den staart 28 cM. Н. semitorquatus is donkerbruin gekleurd met grijze spikkels; de zijden en de benedendeelen zijn rossig. De haren op den rug zijn donkerbruin met een breeden roodachtig-gelen band aan den top; die van den staart zijn bleekgeel met een breeden donkeren band en een geelachtigen top. — 290 — Fam. MUSTELIDAE. 84. Mustela flavigula BODDAERT. Syn. Galidictis chrysogaster Н. Вмтн; Martes flavigula Норсзох; Mustela hardwickii HoRSFIELD; М. leucotis GRIFFITH; Viverra quadricolor SHAW. De M. flavigula van den Archipel verschilt van die van Voor-Indié, zoodat de eerste ook onder den afzonderlijken naam van М. henrici WESTERMAN bekend is. TROUESSART beschouwt М. henrici Westerman als een onder- soort en synoniem met М. leucotis 'TEMM., M. lasiotis ТЕММ. en M. flavigula Gray. Dit dier, dat door de inlanders wel eens moesang of lintang genoemd wordt, komt voor op Java, Sumatra, Borneo, Natoena en Soeloe-eil. 85. Putorius nudipes CUVIER. Syn. Gymnopus leucocephalus Gray; Mustela nudipes DESM. Inl namen. Snangan (Dingai, Borneo). Verspreiding. Sumatra; Borneo; Java. Maten. Lengte van den Кор 7.5 сМ.; hals 9.5 cM.; romp 21 cM.; staart 26 cM. De lange, losse vacht is roestkleurig rood; de kop is van boven en beneden wit, en de punt van den staart witachtig. 86. Mydaus javanensis DESMAREST. Syn. Mephitis javanensis RarrLes; Ursus foetidus DESCH; Mydaus meliceps Cuvier. Inl namen. Boeboet (Boengoeran); saät (Borneo); séng- goeng, sëgoeng, sigoeng (Bagelen); telagoe (Sumatra); teledoe (Tengger); teleggo. Verspreiding. Sumatra; Java. Maten. Lengte van kop en romp 36 cM.; van den staart 5 сМ. — 291 — Mydaus-soorten verspreiden een sterken stank, door de klierstof, die zich vormt in groote eivormige klierzakken aan weerszijden van de anus. De inhoud van deze zakken kan willekeurig uitgestooten worden. De stinkdas is zwartachtig bruin met een witte langsstreep over den kop, nek en rug; de kleine pluimvormige staart is wit evenals de klauwen, die voor graven ingericht zijn. Zij leven vooral van insecten en wormen. De stinkdas wordt vertegenwoordigd door Mydaus ollula Tromas op Groot- Natoena en door M. lucifer Tuomas op Borneo. 87. Arctonyx collaris Е. CUVIER. Syn. Arctonyx isonyx Нораѕ.; Trichomanis hoevenii HUBRECHT. Verspreiding. Borneo; Sumatra. Maten. Lengte van Кор en romp 75 сМ.; van den staart 23 cM. De algemeene kleur is een vuilgrijs, dat aan den rug met zwart vermengd is. De haren zijn geheel vuilwit, behalve de uiteinden van de langere haren op den rug en de zijden, die zwart zijn. Over den kop loopt een donkere streep van de bovenlip boven het oog naar het oor en een tweede van de kin langs de wangen, die door een breede streep met de eerste ver- bonden is. De benedendeelen en de ledematen zijn donker, de laatste zijn soms zwart. 88. Helictis orientalis HORSFIELD. Syn. Gulo nipalensis Hopas.; ©. orientalis HoRSFIELD; Helictis nipalensis Gray; Mydaus orientalis Малев; M. macrurus TEMMINCK; Melogale fusca GEOFFROY. Inl namen. Bioel (Soendalanden); bievel; njentek (Java) 2; slèntik (Java) ?; toeloepan (Tengger). Verspreiding. Java. — 222 — Maten. Lengte van Кор en romp 41 cM.; van den staart 17 cM. Dit dier is wilder dan M. javanensis en leeft meer van kleine zoogdieren en vogels. De snuit is sterk opwaarts gebogen. Het jonge dier is licht grijs-bruin, en het vol- wassene donker grijs-bruin. Over den rug loopt een smalle witte streep. Op de wangen en een plek van het voorhoofd is de kleur wit, terwijl de keel en borst witachtig zijn. Helictis everetti Taomas komt voor op Borneo ( Kina-Baloc). 89. Lutra leptonyx HORSFIELD. Syn. Aonyx cinereus ILLIGER; А. horsfieldii Gray; А indigitatus Gray; A. leptonyx Gray; A. sikimensis Нопзг.; Lutra aurobrunnea Mc. Master; L. cinerea Dt: L. indigilatu Hopasow; L. perspicillata I. Grorrr.; L. swinhoei GRAY; Mustela fusca Descu.; M. lutra MARSDEN. Inl. namen. Ambrang; andjing-ajer; barang, brang bomprang; dengen (Dajak); dingin; sero (Soendalanden); silo-silo (Sumatra); wargoel en "d (Java); simoeng ( Sumatra). Verspreiding. Sumatra; Borneo; Java. Maten. Lengte van kop en romp 51 cM.; van den staart 30 cM. De vischotter is diep bruin vau kleur met van boven een meer of minder rooden gloed; en van beneden lichter gekleurd. De kin, keel en zijden van den nek zijn geelachtig-wit De klauwen zijn sterk gereduceerd en kunnen zelfs ont- breken. De 3% en 4% teen van elken voet zijn veel langer dan de andere teenen. De iris is donkerblauw. 90. Lutra sumatrana GRAY. Syn. Barangia sumatrana Gray; Lutra barang CANTOR: L. simung RAFFLES. — 228 — Inl. namen. Ambrang; andjing-ajer (Mal; simoeng; barang-barang; brang-brang; bomprang; momprang. Verspreiding. Sumatra; Borneo. Maten. Lengte van kop en romp 82 cM.; van den staart 65 cM. Voor de twee soorten van vischotters worden de inlandsche namen niet streng van elkaar gescheiden gebruikt. De namen momprang, prang-prang en bomprang worden ook wel gegeven aan Cynogale bennetti Gray. De simoeng is gekenmerkt door het bezit van een behaarde snuit en groote klauwen. De algemeene kleur is bruin, behalve de kin en de keel, die witachtig zijn. 91. Lutra lovii GÜNTHER. Verspreiding. Borneo. Maten. Lengte van kop en romp 58 cM.; van den staart 28 cM. | De algemeene kleur is chocolade bruin, welke kleur op 't midden van den rug bijna zwart is. Vooraan de snuit wit; wangen en keel bruin. Deze soort onderscheidt zich van L. sumatrana door den veel korteren staart. Fam. CANIDAE. 99. Сиот javanicus DESMAREST. Syn. Canis familiaris var. sumatrensis Harpwick; С. duk- hunensis Sykes; С. primaevus Норозох; С. rutilans MÜLLER; Chrysaeus primaevus Вмтн; Chr. scylax SMITH; Cuon duk- wensis HoRsrIELD; C. primaevus CANTOR: C. rutilans BLYTH.; С. sumatrensis Gray; Cyon rutilans BLANF. Inl namen. Adjak; andjing-hoetan (Mal.); garong (Вш- lenzorg); hasoe-hadjag (Java); kauwa (Nieuw-Guinea). Verspreiding. Sumatra; Borneo; Java. Maten. Lengte van kop en romp 80 eM.; van den staart 40 cM. í 8 GE De wilde hond heeft een naar beneden hangenden, aan de punt gekromden staart; de kleur is rood- of bruinachtig geel; aan de kin, keel en bovenlip meer witachtig. De stijve ooren staan recht overeind. De inlanders onderscheiden meerdere variéteiten. De be- woners van den Kawi kennen de ,wawar" (het grootst), de „adjag” en de ,kéké" (het kleinst); de eerste leeft in paren, de tweede in kleine troepen en de derde in grootere troepen. In de Preanger wordt gesproken van den ,,lagog”, de grootste vorm, die alléén of gepaard leeft, de „adjak”, die in kleur met den ,,lagog” overeenkomt maar iets kleiner is en in troepen van 4—18 stuks leeft en de „oesang-èsang”’, die niet grooter is dan een kat, in troepen leeft en de „adjaks” vergezelt (Natuurkundig Tijdschrift). Volgens Weger stamt de gewone kamponghond niet af van C. javanicus, maar is nauw verwant met den Tengger-hond, die veel overeenkomst heeft met den wilden hond der Salomon- eilanden en met den dingo van Australië. 93. Canis familiaris var. tenggerana KOHLBRUGGE. Inl. namen. Andjing (Mal); asoe (L. Jav.); звао (Н. Jav.). Maten. Lengte van kop en romp 98 сМ.; van den staart 30 cM. Volgens Конгввсссе (Natuurkundig Tijdschrift, V. 55) 18 de Tengger-hond uitgestorven; eveneens sterft de Тапарапве, bruine Diëng-hond uit, die kleiner is en korter en lichter haat heeft. De kleur van de dikke, langharige vacht van den Tengger-hond is lichtbruin met een rossige tint en zwart- achtige bruine strepen. De rechtopstaande ooren, de wenk- brauwen en snuit zijn donker zwart-bruin. — 225 — 7 Fam. URSIDAE. 94. Ursus malayanus RAFFLES. Syn. Helarctos eurypsilus Horsrietp; Н. malayanus HonsrELD; Prochilus malayanus GRAY. Inl. namen. Baroewang; biroeang; broeang; gampoel; | Кое! (Batta); lego (Dajak). Verspreiding. Sumatra; Borneo. Maten. Lengte van kop en romp 122 cM.; van den staart 5 cM.; hoogte 70 cM. De Maleische beer is donker zwart, behalve de snuit van af de oogen, die witachtig grauw of roodachtig wit is. Op de borst komt een witte of geelachtige halve maanvormige of hoefijzerachtige teekening voor. Soms vormt deze teekening een ronden of ovalen ring. Met behulp van de groote, sterke nagels kan de beer zelfs in de dikste boomen klimmen, en maakt zich op lage takken wel eens een nest. Behalve dierlijk voedsel nuttigt het dier ook honig en zoete vruchten. In Deli wordt door de bevolking gezegd, dat er twee soorten voorkomen, de gewone en een grootere soort zonder teeke- ning op de borst. Op Borneo wordt ook nog van een tweede ` soort gewag gemaakt, die grijs van kleur zou zijn met een witte Мек onder de kin en ,,menbajak” genoemd wordt. Orde CETACEA. Fam. BALAENIDAE. 95. Balaenoptera antarctica GRAY. Syn. Bal. australis Нкстов; Bal. intermedia Вови.; Ва. *anthogastra HECTOR. Inl. namen. Klaroe (Solor). Verspreiding. Java; Solor. LXV. - 296 — De verspreiding der Cetaceae is niet scherp aan te geven, zoowel omdat er weinig gegevens bestaan als omdat de dieren zieh zeer gemakkelijk verplaatsen en het verspreidings- gebied daardoor groot en zonder bepaalde grenzen wordt. Verder komen hier voor: Balaenoptera longimana Rupotpul (Java) en Bal. schlegeli FLowkn. De walvisschen noemt men op Celebes pampaoesoe en paoesoe. | Fam. PHYSETERIDAE. 96. Kogia breviceps BLAINVILLE. 1 Syn. Euphysetes greyi WALL, ` Euph. macleayii KREFT; | Physeter simus Owen; Ph. breviceps BLAINV. | Inl namen. Djoemba (Solor). Verspreiding. Indische Oceaan; Timor. Maten. Lengte 3.5 M. De kop is ongeveer !/, van de geheele lengte; de kleine bek is aan de onderzijde gelegen. | De rugvin is goed ontwikkeld. B De kleur is van boven glinsterend zwart, van beneden ` — lichter. Alleen in de onderkaak komen tanden voor. 97. Physeter macrocephalus L. S Syn. Catodon macrocephalus Вихтн.; Physeter catodon, microps, tursio L.; Ph. krefftii Gray; Ph. orthodon, sulcatus ГАСЕР.; Ph. polycyphus Quoy en Gam.; Ph. trumpo, gibbosus, cylindricus Lacep. Inl. namen. Kotta-kalemah, kotta-klamboh. Verspreiding. Tropische en sub-tropische zeeën. Maten. Lengte 20 М. Alleen in de onderkaak komen 20—25 tanden voor aan elke zijde. De kop is ongeveer !/, van de geheele lengte en zeer hoog. De rugvin is klein. De kleur is zwart 0 — 221 — zwartachtig over het geheele lichaam; soms is de buikzijde witachtig. De cachelot of potvisch bergt in den grooten Кор de spermaceti of walschot, en in de ingewanden komt het ambre gris voor. Verder komen nog voor: Hyperoodon rostratus MÜLLER; Mesoplodon densirostris BLAINVILLE; Ziphius australis BURMEISTER ; Ziphius cavirostris ©. CUVIER. Fam. DEPHINIDAE. 98. Sotalia borneënsis LYDEKKER. Verspreiding. Borneo (Baram-rivier). Maten. Lengte 1.65 M. De kop is betrekkelijk lang en smal en buigt bij het voorhoofd plotseling naar boven. De rugvin is laag en loopt zoowel naar voren als naar achteren langzaam uit. De boven- deelen zijn zwartachtig, de onderdeelen meer witachtig. De bovenkaak draagt 36 en de onderkaak 34 tanden. 99. Steno frontatus CUVIER. Syn. Delphinorhynchus rostratus Buytu.; Delphinus frontatus Cuvier; D. reinwardtii SCHLEGEL; D. bredaensis CUVIER; D compressus Gray; D. pernettyi Desm.; D. planiceps SCHLEGEL. Verspreiding. Indische zeeën. Maten. Lengte 2.70 M. De lange snuit bezit in elke kaakhelft 20—25 tanden. 100. Delphinus malayanus Lesson. Syn. Prodelphinus attenuatus Frower; Prod. malayanus ТЕСЕ; Steno attenuatus GRAY. Verspreiding. Zeeën van den Archipel. Maten. Lengte 2 M. — 228 — In elke kaakhelft zitten + 40 tanden. De algem kleur is eee aschgrijs. 101. Neophocaena phocaenoides Cuvier. Syn. Delphinapterus melas Темм.; Del. molagan OWEN; Delphinus melas Темм.; Neomeris kur rachiensis Murray. Verspreiding. Indische zeeén (Nieww-Guinea). Maten. Lengte 1.30 M. Dit dier heeft een ronden. stompen kop; de rugvin ont- breekt; in elke kaakhelft zitten 18 tanden. De kleur is zwart. 102. Lissodelphis (Tursio) peroni LACÉPEDE. Syn. Delphinus leucorhamphus Рнилррі; Del. lessoni PHILIPPI. Verspreiding: Indische zeeën (Nieuw-Guinea). De kleur is wit behalve het zwarte zadelvormige gedeelte op den rug. De bek is zeer puntig; de rugvin ontbreekt. In elke kaakhelft komen 38—40 tanden voor. 103. Oreella brevirostris OWEN. Syn. Phocaena brevirostris OwEN; Orca brevirostris ven Inl namen. Lomba-lomba. Verspreiding. Indische zeeén (Borneo). Maten. Lengte 2.40 Meter. De kleine rugvin zit in het midden van den rug. De boven- kaakhelft draagt 16 en de onderkaakhelft 13 tanden. De Кеш is donker leiachtig blauw, bijna zwart; de onderdeelen zijn iets lichter. | 104. Orcella fluminalis ANDERSON. Verspreiding. Bovenloop van de Mahakkan tot 50 M. boven de zee. Dit dier gelijkt veel op ©. brevirostris. De rugvin 18 Ка meer naar achteren geplaatst en kleiner; de tanden 200 д’ — 229 — de kleur is van boven bleek leikleurig en van beneden wit- achtig; op de zijden komen onregelmatig een aantal smalle strepen voor. 105. Grampus griseus CUVIER. Syn. Delphinus intermedius HARLAN; D. rissoanus DESM.; Phocaena griseus Cuv.; Grampus cuvieri GRAY. Verspreiding. Atlantische, Indische en Groote Oceaan. Maten. + 3.3 Meter. Bij de volwassen dieren komen in de bovenkaak geen tanden voor, wel 2—7 aan elke zijde in de onderkaak. De algemeene kleur is grijs; de rug en de vinnen zijn zwart en de buik is wit. Op de zijden komen talrijke onregel- matige bleeke strepen voor. 106. Orcinus orca L. Syn. Orca gladiator GRAY. Inl. namen. Segoeni. Maten. Lengte 10 Meter. Dit dier is in verschillende variéteiten in alle zeeén ver- spreid. In elke kaakhelft komen 10—13 tanden voor. De bovendeelen met de vinnen zijn zwart; de benedendeelen zijn wit, welke kleur zich voortzet in een paar langwerpige vlekken aan de zijden. 107. Lagenorhynchus electra GRAY. Syn. Delphinus fusiformis Олвх; D. pectoralis PEALE; D. asia Gray; D. obtusa GRAY. Verspreiding. Indische zeeén (Solor). Maten. Lengte 2 Meters. In elke helft van de bovenkaak komen ongeveer 22 en in die уап de onderkaak 23 tanden voor. De bovendeelen. - 930 — „zijn donker, en het donkerst is de kleur op de rugvin; het voorste gedeelte van de borstvinnen en de staartvin en de benedendeelen zijn aschgrijs. Orde RODENTIA. Fam. SCIURIDAE. 108. Pteromys nitidus Пезм. Syn. Pteromys alboventer Gray; Pt. grandis SwINHOE; Pt. melanopsis Morte en Юплсүх; Pt. melanotis Gray; Pt. petaurista Вълтн.; Sciurus nitidus Desm.; Se. petaurista PALLAS. Inl. namen. Biloek, boloek (Soend.) ; goeroepoeng (Deli); koeboeng, kroeboeng (Mal.); toepai-djandjang (West-Sumatra); walang-kópo (Tengger; Java). Verspreiding. Sumatra; Mentawei; Java; Borneo. Maten. Lengte van kop en romp 43 сМ.; van den staart 41 cM. De Pteromys-soorten hebben een breede zweefhuid, die ook tusschen de achterpooten en den staart is uitgespannen. Evenals de Sciuropterus-soorten zijn het nachtdieren, die zich over dag het liefst in gaten en holten verbergen. ` De bovendeelen zijn bij Pt. nitidus glanzend donker kastanje- rood met zwart vermengd, of zwart met grijs vermengd; de benedendeelen zijn fraai licht roest- of oranjerood. pooten en de punt van den staart zijn dikwijls zwart, de nagels bruin met liehte vlekken. De haren zijn meestal beneden donkergrijs, daarna zwart en aan de uiteinden roodbruin. 109. Pteromys elegans TEMMINCK. = Syn. Pteromys nitidus var. Cantor; РЁ punctatus GRAY; Seiuropterus elegans MüLLER. Inl namen. Biloek of boloek (Soend.); walang-kópo; SC! ` . algemeene naam voor de vliegende eekhoorns is ook ,.tando”» - 891 — Verspreiding. Java. Maten. Lengte van kop en romp 35 cM.; van den staart 49 cM. Volgens MüLLER zijn het achterhoofd, de achterzijde van den hals, de schouders en de geheele rug tot dicht bij den staart, zwart met vele grijsachtige witte haren door- mengd. De overige bovendeelen zijn donker roestkleurig roodbruin. De staart is donkerder en wordt naar het einde toe vaal bruinzwart. De onderdeelen en de binnenzijde der pooten zijn licht, roodbruinachtig roestkleurig. Verder komen nog voor: Pteromys nitidula Tuomas ( Boengoeran ; Mentawei) en Pteromys thomasi Hose (Serawak, Borneo). 110. Sciuropterus pulverulentus GÜNTHER. Verspreiding. Borneo (Berg Dulit). Maten. Lengte van kop en romp 25.4 cM.; van den staart 22.9 cM. De bovendeelen van het lichaam en van de zweefhuid zijn bruinachtig zwart met witte spikkels. De haren zijn voor */, grijsachtig, en voor У; bruinachtig zwart met een witten. top. De onderdeelen zijn geelachtig wit; de onderzijde van de zweefhuid is grijsachtig bruin. De staart is bruinachtig grijs met verscheidene zwart gepunte haren. 11. Sciuropterus phaeomelas GÜNTHER. Syn. Pteromys phaeomelas GÜNTHER. Verspreiding. Borneo (Baram-rivier). Maten. Lengte van kop en romp 33 cM.; van den staart 29 cM. De bovendeelen zijn bruinachtig zwart; op den nek en het midden van den rug diep zwart; de benedendeelen zijn donker kastanjebruin. De langere haren op het achterste. deel van den rug en op de zijden hebben grijsachtig witte toppen. ` — 932 — 119. Sciuropterus sagitta LINNAEUS. Syn. Pteromys aurantiacus W AGNER; Pt. horsfieldii W ater- HOUSE; Seiuropterus davisoni O. Tuomas; Sc. horsfieldii CANTOR; Sc. phayrei BLYTH.; Sciurus sagitta LINNAEUS. Inl. namen. Entjang-entjang (Soend.); kechoeboe, ketjoe- boek (ага). Verspreiding. Java; Banka; Borneo; Sumatra. Maten. Lengte van kop en romp 16 сМ.; van den staart zonder haren 13 cM. Evenals de andere soorten van dit geslacht is een zweef- huid tusschen de voor- en achterpooten uitgespannen, die echter veel smaller blijft dan bij de Pteromys-soorten. De staart is hier plat en niet in de zweefhuid opgenomen, zooals dat wel het geval is met den rolronden staart van de Pteromys-soorten. Sc. sagitta is van boven bruin met een gele tint; de onder- deelen zijn wit of geelachtig wit. Пе staart is bruin van boven en rooder beneden. TROUESSART geeft als ondersoorten op voor Indië Se. hors- Jieldii У АТЕВНОСЗЕ (Java, Borneo) en Sc. aurantiacus WAGNER ( Banka). 113. Sciuropterus lepidus Horst. Verspreiding. Java; Borneo. Dit dier gelijkt zeer veel op de vorige en wordt HS Мишев en SCHLEGEL als identisch beschouwd, terwijl THOM (P. Z. S. Г. 1886, p. 76) Sc. lepidus met Se. spadiem? gelijk stelt. 114. Sciuropterus setosus TEMMINCK en SCHLEGEL. Verspreiding. Sumatra; Borneo (Serawak). Maten. Lengte van kop en romp 12 cM.; van den staart = 9.5 сМ, 7 — 233 — De bovendeelen zijn bruinzwart met een rossige tint, daar de uiteinden van de haren rossig zijn. De staart is twee- zijdig behaard. Dit dier wordt wel als synoniem beschouwd met Sc. pearsonii GRAY. 115. Sciuropterus pearsonii GRAY. Syn. Pteromys pearsonii HorsrieLp; Seiuropterus kaleensis SwINHOE; Se. villosus BLYTH. Verspreiding. Sumatra. Maten. Lengte van kop en romp 20 cM.; lengte van den staart 10 еМ. De sterk behaarde staart is slechts weinig tweezijdig en bereikt de helft van de lichaamslengte. Пе bovendeelen zijn glimmend roodbruin met fijne zwarte stipjes. De zweef- huid is donkerder. De onderdeelen zijn witachtig; meer rood en soms bruin beneden aan de zweefhuid. 116. Sciuropterus platyurus JENTINK. (N. Leyd. Mus. V. 19, p. 147). Verspreiding. Deli (Sumatra). Maten. Lengte van kop en romp 13 cM.; van den staart met haren 10 cM. In gedaante en grootte komt het overeen met Sc. sagitta, Se. aurantiacus еп Se. setosus. i De korte, zachte haren van de bovendeelen zijn zwart met kastanje-kleurige punten. De kin, borst en onderzijde van de voorpooten zijn zuiver wit; de haren aan den buik en de onderzijde van de achterpooten zwart met witte uiteinden. De tweezijdige staart is aan den wortel ongeveer tweemaal 700 breed als aan het uiteinde. 117. Seiuropterus vordermanni JENTINK. — (N. Leyd. Mus. V. 12, р. 150). Inl namen. Kepoel. — 234 — Verspreiding. Billiton. Maten. Lengte van kop en romp 10 cM.; van den staart met pluim 11 cM. Het dier onderscheidt zich door de donkere kleur van de bovendeelen van Sc. sagitta en Sc. aurantiacus en door den gedeeltelijk tweezijdigen staart van Sc. setosus en Se. platyurus. De haren van den rug zijn zwart met een kastanje- bruinen band; de kanten van de zweefhuid zijn zuiver wit, evenals de onderdeelen. De wangen en de zijden van den nek zijn bruinachtig-oranje. 118. Seiuropterus hageni JENTINK. (N. Leyd. Mus. V. 11, p. 26). Inl namen. Koeboeng. Verspreiding. Deli (Sumatra). Maten. Lengte van Кор en romp 31 сМ.; van den staart met pluim 24.5 cM. Het dier is grooter dan eenige andere soort van den Archipel. De snijtanden zijn oranjekleurig. De bovendeelen zijn donker leikleurig bruin. De zijden van de zweefhuid zijn zuiver wit behaard. De onderdeelen zijn wit met een roodachtige tint aan den buik. De voeten zijn bruin. Verder komen nog voor: Sciuropterus harrisoni Stone (Borneo); . genibarbis Horsr. (Oost-Java; Borneo); ‚ thomsoni Tuomas (Serawak); . everetti THomas (Natoena, Boengoeran); | . hosei Tuomas (Serawak); . lugens Tuomas (Mentawei). Су юрю Sciuropterus maereus MILLER. Noord- Pageh-eilanden. „Like Sc. Zugens Tuomas but ear much smaller and e not 8$ | ark". „Head and body 265 mM.; tail vertebrae 220 mM." E — 985 — 119. Rheithrosciurus macrotis GRAY. Syn. Sciurus macrotis GRAY. Inl namen. Papoen (Dajak). Verspreiding. Borneo (Serawak). Maten. Lengte van Кор en romp 40 eM.; van den staart 35 cM. De schedel is grooter dan van eenigen anderen eekhoorn. De voorvlakte van de breede snijtanden heeft + 10 diepe groeven. De lange ooren dragen pluimen. Пе bovendeelen zijn kastanje-bruin en grijzend door de lichte punten van de haren. De onderdeelen zijn wit. Пе staart is breed en bezet met vrij lange haren met groote witte uiteinden. 190. Rhinosciurus laticaudatus MÜLLER en SCHLEGEL. Syn. Funambulus, Rhinosciurus tupaoides GRAY; Sciurus tupaoides ANDERSON. Verspreiding. Sumatra; Lingga; Sirhassen (Zuid- Natoena); Р. Toeankoe; Borneo. Maten. Lengte van Кор en romp 23 сМ.; van den staart 13 eM. De haren van de boven- en buitendeelen zijn vuil rood- of geelbruin en zwart geringd. Op den rug vormen de lange zwarte punten der haren een donkere tint, terwijl de staart- haren meestal lange, bleek grijs-gele punten hebben. De onderdeelen zijn bleek grijs-geel, soms in het roestbruine trekkende. 191. Rhinosciurus insignis Е. ССУ. Syn. Funambulus insignes DESM.; Sciurus insignis HORSF.; Sc. insignis Anp.; Se. diversus THOMAS. Inl. namen. Boeoet (Soend.); bokol (Java); toepai-tanah (Sumatra). | = 986 — Verspreiding. Sumatra; Java; Borneo. Maten. Lengte van Кор en romp 18 сМ.; van den staart 2 15 cM. e Dit dier is kleiner dan Sc. plantani en onderscheidt zich behalve door den korten staart door de drie midden over den rug loopende zwarte lengtestrepen. RA Slechts zelden beklimt de toepai-tanah boomen, daar zij gewoonlijk dicht bij den grond vertoeft. Het voedsel bestaat uit vruchten en insekten. | Verder komen nog voor: Rhinoseiurus hosei Тномаз (Borneo); Rhin. everetti Tuomas (Borneo); Rhin. castaneus Miter (Anambas-eil., P. Siantan); Rhin. niobe Tuomas (Sumatra, Pajo). Funambulus obscurus MILLER. Zuid- Pageh-eilauden. ' »About the size of Fun. insignis, but tail much shorter. Color darker than in the Sumatran animal, dark lateral stripes obsolete, and | underparts iron gray. Skull with unusually elongate rostrum." „Head ` and body 220 mM.; tail vertebrae 83 mM." à Funambulus rostratus MILLER. = Tana-Bala ( Batoe-eilanden ). | : „Similar to Fun. insignis, but color slightly darker, black dorsal > stripes apparently broader, and skull with more elongate rostrum." — »Head and body 197 mM.; tail vertebrae 68 mM." 122. Ratufa bicolor SPARRMANN. ; Syn. Macroxus bicolor GRAY; M. ephipium GRAY; зета. baramensis Вохноте; Sc. bicolor "WAGNER; Se. bunguranensis Тноз. en HART.; Sc. giganteus Mac. CLELLAND; Sc. javensis МЕ ZIMM.; Se, EEN Hopas.; Se. melanopepla MILLER; бе. nanogigas THOMAS en Вола Sc. rubriventer MüLLER; = sandakanensis BONHOTE. Inl. namen. Badjing-djalarang (Soend.); djelarang pln jelarang; toepai-djandjang (West-Sumatra); toepai- prahoe (Deli); bokol. — 237 — Verspreiding. Sumatra; Java; Natoena. Volgens A. Н. Еувветт ook op Borneo (Р. Z. S. L. 1893, p. 496). Maten. Lengte van het lichaam 40 cM.; van den staart 46 cM.; gewicht 1400 gr.; hersengewicht 12 gr. De dieren zijn van boven zwart en van onderen geelachtig wit tot oranje. De kleur is zeer variabel, zoodat de zwarte kleur wel eens vervangen is door een bleekbruine. De teenen zijn zwart; de wangen wit. De ooren bezitten geen pluim, hetgeen wel het geval is bij Se. giganteus Mc. CLELLAND (Borneo), waarom JENTINK en anderen de beide dieren als afzonderlijke soorten beschouwen. 193. Ratufa albiceps DESM. Syn. Se. affinis Rarrres; Sc. auriventer St. HILAIRE; Sc. bicolor ANDERSON; Se. ephippium S. MÜLLER; Se, humeralis Состох; Se. hypoleucos Horsr.; Sc. leschenaultii DESM. Inl. namen. Maka (Dingai, Borneo); mengkas (Dajak); toepai-bilalang (Billiton); mandiewoi ( Dajak); marauw (Borneo); jelarang. Verspreiding. Swmatra; Billiton; Borneo; Java. Maten. Lengte van den kop 8 сМ.; van den hals 6 сМ.; van den romp 25 cM.; van den staart zonder pluim 46 cM. en met pluim 50 cM. Dit dier gelijkt veel op Sc. bicolor en wordt ook wel eens als een variéteit van deze beschouwd. De kleur is van geel- achtig bruin tot zwartbruin op den rug en den staart. De buik is wit tot oranje of goudkleurig. In tegenstelling met Sc. bicolor zijn de haren aan den buik éénkleurig, terwijl die van Sc. bicolor tweekleurig zijn. De ooren dragen geen pluim. Volens Jenis (N. bed А И ВВЕЛ soni HoRsriELD een jong individu van Rat. (8с.) albiceps. Ratufa notabilis MILLER. Lingga-eilauden. »Size large, fully equal to that of R. bicolor and R. melanopepla. = 238 — Upperparts uniform rich dark-brown; underparts, feet, cheeks and face yellowish-white in conspicuous contrast," „Head and body 345 mM tail vertebrae 435 mM." [NE Ratufa palliata MILLER. Ratufa bicolor hypoleuca STONE and ВЕНХ. Indragiri; Tapanoeli, Lampong. | „In general similar to Raf. петог of Jara, but yellow areas ( bright, blackish of tail appearing conspicuously at surface, and whole back from shoulders to hips light yellowish brown in striking contrast with blackish thighs, neck and outer surface of front legs. kull with nasals shorter and broader than in the Javan animal.” „Heu and body 345 mM.; tail vertebrae 425 mM.” Ratufa insignis MILLER. Poeloe-Soegi (Riouw Archipel). КЕ „Externally similar to R. notabilis Милен of Linga-Island, but si X: not as great. Skull noticeably smaller than that of №. notabilis, а front root of zygoma less abruptly flaring.” „Head and body 360 mM » tail vertebrae 420 mM." | Ratufa conspicua MILLER. Poelo-Bintang (Riouw Archipel). „In general similar to R. notabilis and В. insignis, but skull по so large as in either of these, and райе color of underparts abrupt contrasted with dark brown of sides.” „Head and body 330 mM; tail vertebrae 375 mM.” Ratufa balae MILLER. Tana-Bala ( Batoe-eilanden ). di Similar to Ratufa „femoralis, but much darker; back dad? belly; tail blackish. Crown and forehead not noticeably lighter ! than back. Femoral spot large and conspicuous." „Head and body mM.; tail vertebrae 383 mM.” Ratufa masae MILLER. Tana-Masa ( Batoe-eilanden en „Like R. balae, but entire head grayish, in distinet contras back. Femoral spot large and well defined." „Head and mM.; tail vertebrae 390 mM.” 22 989 = Ratufa piniensis MILLER. Poeloe-Pinie ( Batoe-eilanden ). „Like В. masae but darker throughout, particularly on the ventral surface. Head grayish in strong contrast with back. Femoral spot less well developed than in the two related forms.” „Head and body 325 mM.” Ratufa laenata MILLER. Poeloe- Toeankoe ( Banjak-eilanden ). „Externally similar to R. palliata, but hind foot not as long; general form of skull as in R. palliata, but nasal branches of premaxillaries extending farther behind nasals, and anterior median termination of maxillaries narrower.” „Head and body 330 mM; tail vertebrae 410 mM." Ratufa femoralis MILLER. Poeloe-Toeankoe ( Banjak-eilanden ). „General appearance as in R. bunguranensis, but color, particularly of face, feet, and underparts not as dark, and short hair of under surface of tail not forming a conspicuous, dark, median stripe. Pale flank patch more conspicuous than in any other known species.” „Head and body 320 mM.; tail vertebrae 370 mM." Ratufa nigrescens MILLER. Poeloe-Mansala ( Tapanoeli ). е „Опе of the largest known members of the affinis-bunguranensis- group. Color pattern as in R. Dunguranensis and R. femoralis, but upperparts and tail darkened almost to black. Pale flank patch obsolete." „Head and body 340 шМ.; tail vertebrae 410 mM." Verder komen nog voor: : Ratufa anambai Миллв (Anambas, P. Simaja); Ratufa augusticeps Мплжк (Boengoeran, Р. Lingoeng ); Ratufa sirhassensis Вохнотв (Natoena, Sirhassen ). 194. Sciurus hippurus G. ST. HILAIRE. Syn. Se. rufogaster Gray; Se. borneensis GRAY. Verspreiding. Sumatra; Java; Borneo; Natoena. Dit dier is gekenmerkt door een eigenaardige indeuking van den schedel tusschen de beide oogkassen. Van boven is het zwart met grijsgele spikkels en van onderen bruinrood. TROUESsART geeft als ondersoort op Se. grayi ВОХНОТЕ (Borneo). = 940 — 125. Sciurus prevostii DESMAREST. Syn. Macroxus pluto Gray; M. rafflesii Gray; M. sara- wakensis GRAY; Sciurus erythromelas Теммтхск; Sc. rafflesii Vicors and HorsrieLd; Sc. redimitus Boon; Se. rufogularis Gray; Se. rufonigra Gray; Sc. atricapillus SCHLEGEL; Se, erythrogenys SCHLEGEL. < | Inl namen. Mandiewoi (Dajak). Verspreiding. Sumatra; Banka; Billiton; Mendanao; | Borneo; Natoena; Celebes; Java. | Maten. Lengte van kop en romp 23 cM.; van den staart ` 26 eM. SS De bovendeelen zijn glanzend zwart; de onderdeelen rood- bruin; beide kleuren zijn op de zijden van den romp gescheiden door een witte streep. Пе schouderstreek is okerkleurig tot roodbruin. | Volgens VORDERMAN is dit dier van Palembang naar Men- danao en later naar Billiton overgebracht. Men onderscheidt wel eens een drietal variéteiten, die van Sumatra, Banka en Borneo. Trovessarr verdeelt Sc. prevostii in 8 ondersoorten. | Verder beschouwt hij Sc. atricapillus SCHLEGEL ( Kapoeus) als een afzonderlijke soort en synoniem met Sc. redimitus TEMMINCK. Sc. erythromelas TEMMINCK zou eveneens een afzonderlijke soort zijn, terwijl zij vroeger als behoorende tot Sc. prevostii werden opgegeven. 126. Sciurus notatus BODDAERT. в Syn. Sciurus badjing Kerr; Sc. biiveatus DESM; Se bivittatus Dksw.; Se. griseiventer Is. GEOFFR.; Sc. nigrovittatus - Honsr.; Se. orestes Tuomas; Sc. plantani LJUNG; Sc. vittatus ` ANDERSON. i d Inl namen. Badjing; kalabientien (Boeginees); tende lango (Celebes); toepai; toepai-kalapa (Sumatra); toepai-betoe — (Billiton). De namen badjing en toepai zijn meer ve E namen, dan een benoeming van een bepaalde soort. | = 941 — Verspreiding. Sumatra; Lingga; Singkep; Banka; Billiton; Borneo; Java; Celebes. Maten. Lengte van Кор en romp 21 сМ.; van den staart met haren 23 cM.; zonder haren 18 cM. Deze badjing is gemakkelijk te herkennen aan de roode punt van den staart. De bovendeelen zijn fijn gespikkeld, doordat de bruinzwarte haren een okergelen top hebben. De beneden- deelen hebben een egale en grauwe tot bruinachtig roode kleur. Beide gedeelten zijn aan de zijden van den romp ‘gescheiden door een bruingeelachtige tot zwarte streep. Op den staart zijn zwarte en geelbruine ringen. Veelvuldig in boomrijke tuinen en dorpen van af het zee- strand tot hoog in het gebergte. Trovessart geeft als onder- soort Sc. albescens Вохноте (Sumatra). 127. Sciurus microtis JENTINK. Syn. Rheithrosciurus microtis JENTINK. Inl. naam. Kalabientien; kalabien. Verspreiding. Saleyer. Maten. Lengte van kop en romp 23 cM.; van den staart met haren 20 cM. Dit dier gelijkt veel op Se. notatus. Op den rug zijn de haren zwart met twee vaalbruine ringen; enkele zijn geheel zwart. De onderdeelen hebben bruinachtig zwarte haren met een langen roodachtig bruinen top. Op den kop hebben de haren slechts één ring en op den staart drie. 128. Sciurus diardi JENTINK. (N. Leyd. Mus. V. 1, р. 39). Verspreiding. Noesa-Kembangan. Maten. Lengte van kop en romp 23 сМ. De kleur is van boven roestkleurig, van onderen geelachtig wit. De snijtanden zijn geel. LXV. e — 949 — 129. Sciurus tenuis HORSFIELD. Syn. Sciurus affinis HoRsFIELD; Sc. modestus MüLLER en SCHLEGEL. Verspreiding. Sumatra; Borneo; Java; Anambas. Maten. Lengte van kop en romp 16 cM.; van den staat — 8 cM. D Dit dier gelijkt veel op 8с. nigrovittatus en Se. vittatus, maar bezit geen zijstrepen. Al de haren zijn aan den wortel grijsachtig zwart. De bovendeelen zijn Bin zwart en bruin- geel gespikkeld; de onderdeelen zijn witachtig grijs tot min of meer okergeel. De snijtanden zijn geelachtig bruin. ` е. philippensis W ATERHOUSE (Celebes, Molukken, Kleine Soenda- eilanden) is zeer nauw met Se. tenuis verwant. 130. Sciurus murinus MÜLLER en SCHLEGEL. Inl. namen. Boento-ketjil; tendelango (deze laatste benaming is meer een collectief-naam). Verspreiding. Celebes (Amoerang, Menado, Gorontalo). Dit dier is een weinig kleiner dan Sc. tenuis; van boven is de kleur muisgrauw en de haren hebben witachtig gele punten; van onderen is de kleur aschgrauw. 181. Seiurus rubriventer MÜLLER en SCHLEGEL. Inl. namen. Tahoe. Verspreiding. Celebes (Minahassa). Dit dier is van dezelfde grootte, vorm en kleur als Sc. hippuru en veel kleiner dan Se. bicolor, waarmede ANDERSON het dier | schijnt verward te hebben (N. Leyd. Mus. V. 5,р. 198). De — groote roode ooren zijn voorzien van talrijke gitzwarte harel. |, De buik is rood. De haren van den staart zijn zwart p — breede roode ringen. e - 243 — 132. Sciurus rosenbergii JENTINK. Inl. namen. Tumpara (Groot-Sangi); tenggahe (Siao); tingahi. Verspreiding. Sangi, Siao. De ooren bezitten geen zwart en de hals geen lichte vlek evenals Se. tonkeanus. De kleur is bijna gelijkmatig bruin en bestaat er weinig verschil tusschen den buik en den rug. De staart is rosrood met zwart. Eenige exemplaren van Tagulanda en Roeang (Goenoeng Api) onderscheiden zich door een meer roestroode kleur (Se. _ tingahi Meier). 133. Sciurus tonkeanus MEIJER. Inl. namen. Siling. Verspreiding. Tonkean (Noord-Celebes). Dit dier onderscheidt zich van Se. lewcomus door het gemis van de lichte vlekken aan den hals en van de zwarte оог- pluimpjes; slechts een klein helderbruin pluimpje komt op де ooren voor. 134. Sciurus weberi JENTINK. Verspreiding. Loewoe (Centraal-Celebes). Maten. Lengte van kop en romp 18.7 cM.; van den staart met pluim 22 cM.; zonder pluim 14.2 сМ. De bovendeelen zijn roodachtig-zwart, daar de zwarte haren een rooden ring hebben; de benedendeelen zijn rood van kleur, daar de haren voor het onderste gedeelte zwart, maar voor het bovenste gedeelte rood zijn. De snijtanden zijn licht oranjekleurig. Langs den rug verloopt een breede zwarte streep, waardoor het dier van Se. tonkeanus te onder- scheiden is. 135. Seiurus leucomus MüLLER en SCHLEGEL. Verspreiding. Noord-Celebes. — 244 — Dit dier is gekenmerkt door een bleeke plek aan de zijden _ van den hals. De ooren zijn van binnen met bruinachtig | E gele, van achteren met lange, zwarte, ver boven de ooren — uitstekende haren dicht bezet. Kleur der bovendeelen en ` buitenzijden der pooten olijfbruin; de haren hebben roestgele ` ` ringen en gedeeltelijk zwarte punten. De onderdeelen van н = het lichaam zijn roestkleurig tot in het roodbruine trekkende, _ 136. Sciurus sarasinorum А. В. MEIJER. p Ewe А Ви csi da Ma Verspreiding. Centraal-Celebes. E UTER. Deze soort is gemakkelijk te onderscheiden van Se. lewcomus ` — door de geheel witte haarbundeltjes op de ooren en door | het ontbreken van de witte vlek aan den hals, terwijl Sc — - weberi aan de zwarte streep over den rug en de zwan oor- | e pluimpjes te herkennen is. Se Meruer onderscheidt nog leucomus occidentalis, die van de ` | Minahassa tot Boeol zou voorkomen en geen witte vlek aan den hals bezit. = De mogelijkheid bestaat volgens Meijer, dat Se. lewcomus, — Se. weberi en Sc. tonkeanus zullen blijken slechts ondersoorten E te zijn van een vorm. : * 137. Sciurus lowi О. THOMAS. Verspreiding. Borneo (Baram, Kenepai). Het dier is te herkennen aan de roodachtige witte Nett ` ' van den onderkant van het lichaam en de binnenzijde van de ledematen. Het benedenste deel van de haren is niet ` grijs of leikleurig zooals bij anderen soorten. | 138. Sciurus jentinki THOMAS. Inl. naam. Tigae. Verspreiding. Borneo (Kina-Baloe). Maten. Lengte van kop en romp 14 сМ.; van den staart zonder haren 10.3 cM., met haren 13.6 cM. = = re De kleur van de bovendeelen is geelachtig grijs, dat met oranje vermengd is op den Кор en de mediane lijn. De snijtanden zijn geel. О. Tuomas zegt er van (P. 7. 8. L. 1889, p. 230): „This species is most nearly allied to Sc. tenuis Honsr., which ranges from the Malay Peninsula to Borneo. It differs, however, in its much paler oranje-washed back, shorter and more prominently white rimmed ears, the dark patches behind the latter and in its less busby tail." 139. Sciurus brookei THOMAS. Verspreiding. Borneo (Berg Dulit). Maten. Lengte van чы en romp 20.5 cM.; van den staart zonder haren 14 c De bovendeelen zijn olijfgrijs met geel gespikkeld. De wangen, de omgeving van den anus en de staartwortel ziju helder rossig. De onderdeelen zijn grijsachtig wit; de haren zijn aan het benedenste gedeelte grijs en aan den top vuil- wit. De staartharen zijn breed geringd met zwart en bleek- geel. 140. Sciurus melanogaster THOMAS. (Ann. Mus. Stor. Nat. Genova XIV, p. 668). Verspreiding. Mentawei. Maten. Lengte van kop en romp 21 сМ.; van ди staart 17.5 сМ.; van den achtervoet 5 cM. In ' ’t algemeen komt dit dier overeen met Sc. erythraeus en Sc. castaneoventris, maar onderscheidt zich door de kleur van den buik, die evenals de bovendeelen zwart is. 141. Sciurus alstoni ANDERSON. Deze soort komt vermoedelijk op Borneo voor еп is an merkt door de witte pluimen op de ooren, — 946 — 142. Sciurus fraterculus Tuomas. ч Verspreiding. Mentawei; Sipora. Maten. Lengte van kop en romp 10.6 сМ.; van den Staart 7.7 cM.; van den achtervoet 2.7 cM. Dit dier komt in kleur overeen met Se. tenuis en Sc. murinus, maar is kleiner dan deze beide. 