Spectatoriaale schouwburg : behelzende eene verzameling der beste zedelyke tooneelstukken, byeen gebragt uit alle de verscheiden taalen van Europa : met nieuw-geinventeerde konstplaaten versierd
V Y FD E TOONEEL Marwood. (Zj ziet allerwegen om!) Ben ik alleen? — Kan ik eens ongemerkt Iugc fcheppea, « m Y n g c,aAt de thana natuurdyke trek* "ken baten aanneemen ? Ik moet fchielyk eeas ia alle gebaarden de weezenlyke Marwood zyn, om den dwang der veinzery weder te kunnen doorftaan. — - Hoe fletk haat ik u,Iaage veinzery! Niet, omdat ik de opregtheid bemin; maar omdat gy de bedroefde toevlugt der magtelooze wraakgierigheid zyt* Ik zou my zekerlyk tot u niet vernederen , indien een tiran my zy- VllRDl BEDITf. 239. zyne magt, of indien de Hemel my iynen bllkfent leenen wilde. — Doch zogymy flegts mya oogmerk doet bereiken ! 't Begin is goed ; en Mellefont fchynt nog geruster te willen worden. Indien myne list my zo verre gelukt, dit ik mei zyne Sara alleen fpreeken kan , dan — — ja , dan Is het evenwel oog. zeer onzeker, of het my iets helpen zal. De waar* heden wegens Mellefont zullen voor haar misfchien niets nieuws zyn; de lasteringen zal zy misfchien niet gelooven; en de dreigementen misfchien veragten. Maar zy zal evenwel waarheid, lastering en dreige- menten van my booten, 't Zou (legt zyn , indien ze in haar gemoed geheel geen' prikkel agterlietea. — — Still Zy komen. Ik ben nu niet meer Mar wood > ik ben eene veragtelyke verftootene ♦ die door laa^e kunflenaaryei de fchande van zig zoekt af teweereti; een getrapte worm , die dg kromt, en ten minften gaarne de hiel , welke hem drukt, zou willen kwetfen. ZESDE TOONEEL. Sara, Mellefoht, Makwood» Sara. Ik verheug my, Mevrouw, dat myne ongerustheid vergeefs geweest is* — • M A « W O O D. 4 Ik dank u , Wejoftouw. Het weval wis te gering %om ongerust te zyn. Me LilfdiT. Mevrouw wil aflcheid van u neemen , waafdfte Sara. S A- •to Sua SmrioHi Sm Zó fchidyk Mevrouw? M A R W O O D, Ik km my niet genoeg haasten, wegens de gecnen , die te Londen naar wy wagten. Sara. Gy zult evenwel van daag nog niet vertrekken* M a r w o o D» Morgen zeer vroeg* Mellefokt. Morgen zeer vroeg, Mevrouw? Ik dagt van daag. Saia. Onze kennis, Mevrouw , begint zeer oppervlakkig. Ik vlei my, in het toekomende de eer van een' nade* ren omgang met u te zullen genieren. M a r w o o D. Ik verzoek zeer om uwe vriendfehap , Mejuffrouw. Mzl LEPONT. Ik durf 'er u voor inftaan, waardfte Sara, dat dit verzoek opregt is; hoewel ik u voorfpellen moet, dat gy eikanderen buiten twyfel in langen tyd niet zult wederzien. Mevrouw zal zeer zelden met ons op ééne plaats kunnen weezen. — Marwood, ter zyd*. Hoefyn! Sara. Gy berooft my door dit te zeggen van eene zeer aangenaame hoop. Mar- ViïiDt Behh. 241 M A R W O O D. Ikzarerbet meesft by verliezen, gelukkige Juf- fer. Mellefont» Maar wilt gy inderdaad morgen vroeg eerst ver- trekken? M a r w o o D. Misfchien ook eerder. (Ter *y<fc,) Nog komt f er niemand! Mellefont. Wy willen ons hier ook niet langer meer ophou- den. Niet waar, Heme Sara? 't Zal best zyn, dat wy ons antwoord zonder vertoeven volgen. De heer Sampfon kan onze haast niet kwaalyk neemen. ZEVENDE /TOONEEL.. Betty, Mellefont, Sara, Marwood. Mellefont. Wat komt gy hier doen , Betty? Betty. Daar is iemand; die a terftond begeert te fpreeken. Marwood, ter zyde* Ha ! nu komt het 'er op aan. — — Mellefont, My? terftond? Ik kom aanftonds. — Mevrouw, zyf gy niet genegen uw bezoek te bekorten ? Sara. Waarom, Mellefont?— Mevrouw zal zo goed zyn en wagten tot dat gy wederkomt. §4» Sua Sanmq if. M A R W O O D. Verfchoon my, Mejuffrouw • Ik keo mytf wef Mellefonc ; ik wil liever met hem venrekken. Betty, Mynheer, de perfoon, die naar o gevraagd heeft, wil maar een woord met u fpreekeo. Hy zegt, dat by geen oogenblik te verzuimen heeft. — r- Mellefont. Gaa maar; ik zal aanftonds by hem zyn. — — Ik denk dat het een' lang verwagte tyding zal zyn aao« . gaande het akkoord, waarvan ik u gezegd heb. (Betty vertrekt.) Mahwood, ter zy&. 't Is goed dat by dit denkt. Mellef OKT. . Maar , ^Mevrouw — • M a r w o o p. Indien gy 't dan. beveelt — • Mejuffrouw % zo moet ik — Sara, Ei neen , Mellefont ; gy zult my immers het ge- noegen van ondertusfchen m$t Mevrouw Solm*t> te fpreeken niet misgunnen, Mellefont* Gy wilt tat, Mejuffrouw «*— *- Sara. Hond u niet op, lieflre Mellefont, en kam «wat fpoedig weder. Doch met een blyder gebat» mqu V i ft ft d t Bedut, 943 ikhoopen! Gy vreest zekerlyk voor onaangenaame tyding. Laat u door gecne aanvegting overwinnen. Ik ben begeeriger te zien , of gy my in allen gevalle gewillig boven eene erfenis kiezen kunt , dan te wee* ten , dat gy 'er bezitter van geworden zyt. — — Mellefont. Ik gehoorzaam u. (Tegen Marwood \met eeneftem, die eenigzins dreigende is.) Mevrouw, ik ben vast over een oogenblik weder hier. (Hy vertrekt.) Marwood, terzyde» Gelukkig t A G T S T E TOONEEL; Sara, Marwood. Sara. Myn goede Mellefont drukt zyne vriendelykheid menigmaal met een' zeer valfchen toon uit. Vindt gy 't ook zo niet, Mevrouw? ■ ■ Marwood. Ik ben zyne manier van doen reeds al te zeer ge- woon, dan dat ik hierop agt zou geeven. Sara. Wil Mevrouw niet gaan zitten? M A R W OO D. Zo 't u gelieft , Mejuffrouw. — (Ter zyde , terwyl zy gaan zitten.) Ik moet die oogenblik niet onge- bruikt laaten voorby gaan. Qa SA. *44 Sara Sampson. Sara. Zeg my , Mevrouw, zal ik niet met myneo Mefle- font de gelukkigfte vrouw worden? M a r w o o D. 4 Indien Meliefont zig naar zyn geluk weet te fchïk- ken 9 zal Mejuffrouw Sara bem den benydenswaardig- ften man maaken. Maar — Sara. Een maar, en eene zo diepzinnige tosfchenpoo- zing, Mevrouw — M a r w o o D. Ik beo openhartig, Mejuffrouw. — Sara. En daardoor oneindig meer agting waardig. — M a r w o o D. Openhartig—- niet zelden totonbedagtzaamheid toe. Myn maar is 'er een bewys van. Een zeer onbedagt maar! Sara» Ik denk niet, dat Mevrouw my door deezen om- weg nog ongeruster wil maaken. Ik houde her voor eenewreedebermhartigbeid, een kwaad, dat men kan aanwyzen , alleen te laaten vermoeden. M a r w o o d. Och neen , Mejuffrouw! Gy denkt by myn maar veel te veel. Meliefont is myn neef. — — Sara. Des te gewigtiger wordt de geringde bedenking 4 die gy tegen hem in te brengen hebt. Mar. VlIRDI BlMTf, 245 M A R W O O D. Maar al was Mellefont myn broeder, moet ik u evenwel zeggen , dat ik my gereeddyk over iemand van myne kunne zou ontfermen , indien ik bemerkte , dat hy baar niet eerlyk genoeg behandelde. Wy vrou- wen behoorden iedere belediging, die men ééne van ons aandoet» op te neemen als beleedigingen der ge* beelefexe, enalseene algemeene zaak, waaraan zelfs de zuster en moeder des fchuidigen zig moeten tau ten gelegen liggen. Sara. Deeze aanmerking — M a r w o o D % Is reeds meer dan ééns in tWyfelagtige gevallen myn rigtlhoer geweest. Sara, En doet my denken — Ik beef — — M a r w o o D. Neen, Mejuffrouw; Indien gy ontroerd zyt — — Laat ons van andere zaaken fpreeken. — - Sara. Wrede! — M A R W O O D. 't Is my leed dat gy dit zo opvat. Indien ik in de plaats van Mejuffrouw Sampfon ware, zou ik ieder nader berigt , dat men my wilde geeven aangaande hem , met wiens lot ik het myne voor eeuwig dagt te verbinden, als eene weldaad aanmerken. Sara. Wat wilt gy hiermede zeggen» Mevrouw? Ren ik Q 3 my- %4fi Sua Siipion myneo Meflefom riet reeds? Geloof my, ik ken hem; als nyoe eigene ziel. Ik weet, dat by my beaim — M A R W O O D. Ma mm mWÊm\J^mmm9^m*m\. Sara. Bemind heeft» Dit weet ik ook. Moest by my bemind hebben eer by Iets vin my wist f Kan ik be- geeren de eenigfte te zyn, die voor hem bekoorelyk- heden genoeg gehad beeft? Moet ik zelve niet be- kennen , dat ik myn best gedaan heb om hem te be- haagen? Is hy niet beminnenswaardig genoeg om dee- ze begeerte ook in anderen te omfteeken? En is 't niet natuuriyk , dat deeze pooging veelen gelakt is? M a e w o o D. Gy verdeedigt hem met de zelfde drift, en bynt met de zelfde redeneering, met welke ik hem reeds menigmaal verdeedigd heb* 't Is geene misdÊüd be* mind te hebben ; en nog veel minder is 't eene mis- daad bemind geweest te zyn. Maar de wispelturig- heid is een gebrek. Sara» Niet altoos ; want ze wordt , geloof ik , menigmaal ontfchuldigd door de voorwerpen der liefde, welke zelden verdienen zulks altoos te blyven. M a r w o o D. De zedeleer van Mejuffrouw Sampfon fchynt de ftrengfte niet te zyn* Sara. 't Is waar» de zedeleer naar welke ik gewoon ben te oordeelen over menfchen, die zei ven bekennen ge- doold VitlDfc ÏE»KTr. 247 doold te hebben , is ttlet «**ér (heng, en moet ook niet zttt ftf^I weezen. Want bet komt hier niet op de bepaaltog der grensen aan, welke de deugd ons by de liefde voorfcbryft ; maar alleen op de omfchul. diging dfer menfchelyke zwakheid , wanneer zy diet binnen deeze grenzen gebleeven is, en op eene wy ze beoordeeling der gevolgen die daaruit ontdaan. Wanneer» by voorbeeld t Mellefont eene Marwood bemint, en haar eindelyk verlaat, is dit verharen, in vergelyking van de liefde zelve , zeer goed. 't Zou ongelukkig zyn , indien hy een' flegt vrouwmensch eeuwig moest beminnen, omdat hy 'er weleer verliefd op geweest Is. Marwood. Maar, Mejuffrouw, kent gy deeze Marwood wel, die gy zo gereedelyk een flegt vrouwmensch noemt? Sara. Ik ken haar uit de befchryving van Mellefont. Marwood. Van Mellefoflt? Hebt gy dan nooit bedagt, dat Mel- lefont in zyne eigene zaak geen geloofwaardig ge- tuige is? Sara. — Nu merk ik eerst, Mevrouw, dat gy my op de proef wilt (lellen. Mellefont zal lageben , indien gy hem zegt, boe ernftig ik voor hem gepleit heb. Marwood. Veffchoon my, Mejuffrouw; Mellefont moet van dit gefprek niets verneemen. Gy denkt veel te edel, dan dat gy , tot vergelding van eene welmeenende Q 4 w *«- t48 Saia Sampiov. waarfcbouwing,oneenigheidzoudt willen verwekken cusfchen hem en eene nigt, die zig alleen maar tegen hem verklaart, omdat zy zyn onwaardig gedrag jegens meer dan eene der beminnelykften van onze kunne even zo befchouwt , als ofzy zelve daarby gelee- den bad» Saia. Ik zoek niemand in twist te brengen. Mevrouw, en ik wenschte wel, dat anderen dit even min zoch- ten te doen. M a r w o o ü. Wil ik u de gefchiedenis van Marwood met weini- ge woorden vernaaien? Sbra. Ik weet niet — Hoewel — ja, Mevrouw; doch onder beding, dat gy ophoudt daarvan te fpreeken, zo dra Mellefont wederkomt. Hy mogt anders denken , dat ik *er uit eigene • nieuwsgierigheid naar gevraagd had; en ik zou niet gaarne willen, dat hy my eene nieuwsgierigheid, die hem zo nadeelig is, kon te last leggen. Marwood, Ik zou Mejuffrouw Sampfoo om de zelfde voorzig- tlgheid verzogt hebben t indien zy 't niet eerst gedaan had. Hy moet zelfs niet kunnen vermoeden , dat Marwood het onderwerp van ons gefprek geweest is; en gy zult, hoop ik, zorg draagen om uwe maatre- gels in ftilte hiernaar te neemen. ■ Hoor nu! — Marwood is van eene goede familie. Zy was eene jonge weduw , toen Mellefont by eene van haare vriendinnen kennis aan haar kreeg. Men zegt , dat bec Vierde Bur tTf. 149 het haar noch aan fchoonheid ontbrak, noch aan die bevalligheid , zonder welke de fchoonheid dood zou zyn. Haar goede naam was onbevlekt. Eene zaak ontbrak haar ; — naamelyk vermogen 1 Alle haare bezittingen , (men meent , dat het aanzienelyke ryk* dommen geweest zyn;) had zy opgeofferd ten be- hoeve van een' man , wien zy niets in de waereld meende te mogen weigeren , nadat zy hem haar hart en haare hand gefchonken had. Sara. Waarlyk een edele trek, Mevrouw; ik wenschte, dat die in eene betere fchildery kon pronken. M a r w o o D. Onaangezien haar gebrek aan middelen werd zybe» mind door perfoonen, die niets vuuriger wenschten, dan haar gelukkig te maaken. Een van deeze ryke en voornaame aanbidders was Mellefonc Zyn voor* ftel was ernftig; en de overvloed, dien hy Mar wood beloofde, was het geringde, waarop hy (leunde. Hy merkte reeds by 't eerde gefprek , dat hy niet met eene baatzugtige vrouw te doen had , maar met eene, die het tederfte gevoel bezat, en liever met een' be- minden perfoon in een' hut, dan met een' onverfchil- ligen in een paleis zou hebben willen leeven. Sara. Wederom een trek , dien ik Marwood niet gun. Vlei haar niet meer, Mevrouw, of ik zal haar einde- ^yk moeten bekiaagen. Marwood. Mellefont was juist van zins zig op de plegtigfte Q 5 • wy- 150 Sara Sampson. wyze aan bur te verbinden , wanneer by 't ovariyden vin een* neef vernam, die bem tile zyne goederen naliet, onder beding van eene nigt te trouwen. Had Marwood zynenthalven rykere huwelyken vin de band geweezen , by wilde thans in grootmoedigheid voor baar niet wyken. Hy was voomeemens baar niets van deze erfenis te zeggen , eer hy ze door baar veriooren zoo bebben. Dit was grootmoedig gedagt, niet waar. Mejuffrouw? Sara. Och Mevrouwt wie weet beter dan ik, dat Melle- font het edelfte ban bezit? M a r w o o D. Maar wat deed Marwood? Zy werd op een'laaten avond onder de hand gewaar , wat Mellefbnt haarent- wege beflooten had. Mellefont kwam haar *s morr gens bezoeken, en Marwood was weg. Sara. Waarheen? Waarom? Marwood» Hy vond niets, dan een 9 brief vkn haar, waarin zy hem ontdek te, dat hy niet verwagten moest haar ooit weder te zien. Zy ontkende wel niet dat zy bem be- minde; maar Juist om die reden kon zy niet befluiten oorzaak te zyn van eene daad, waarvan hy metter- tyd berouw zou krygen. Zy ontfloeg hem van zyne belofte, en verzogt hem, zonder verdere bedenking, door 't voltrekken van 't huwelyk, hem in bet testa* inent voorgefchreeven , bet bezit van goederen te aan* vaarden ,die een man van eer tot iets gewigtigerskon «e- Vtftiftt B B D ft Y f* - »5i gebruiken, dan om eene Dame daarmede op eene onbesonnene wyze te vleien. Sa r a. Maar Mevrouw , waarom leent gy Marwoo ü zulke uitmuntende gevoelens? Mevrouw Solmes kin wel in (laat zyn om zo te denken, maar Marwood niet. Neen zeker, Marwood niet. / Marwood. 't Is geen wonder , Mejuffrouw , dat gy tegen haar ingenomen zyt. — Mellefont werd fcbier onzinnig wegens het befluit van Marwood. Hy zond overal volk uit , om haar weder op te zoeken > en eindelyk vond hy haar. Sara. Ongetwyfeld, omdat zy zig wilde laaten vinden. Marwood. Geene fchampere aanmerkingen , Mejuffrouw ! Voor eene Dame, die anders zo zagt denkt, is dit niet be- taamelyk. — Hy vond haar , zeg ik , en vond haar onverzettelyk. Zy- wilde zyne hand volftrekt niet aan. neemen ; en al wat hy van huar kon verkrygen , was , dat zy beloofde weder te Londen te komen. Zy be- flooten, hun huwelyk zo lang uit te Hellen, totdat de nigt , door tegenzin in *t lange wagten , genoodzaakt zou zyn een akkoord voor te (lellen. Ondertusfchen kon 'Marwood de dagelykfche bezoeken van Melle- font niet wel ontgaan, 't Waren langen tyd niets dan eerbiedige bezoeken van een' minnaar, die naar de grenzen der vriendfchap te rug geweezen Is. Maar hoe onmógelyk Is het, dat een driftig temperament deeze grenzen niet zou overtreeden I Mellefont be- zit A5* Sa*a Sampson. sic tiles, wat een* man gevaarelyk kan ïnaaken. Nie- mand kan biervan beter overtuigd zyn, dan Mejuf- frouw Sampfon zelve. Sara. Ach! M A R W O O D. Gy zugt? Marwood heeft wegens haare zwakheid ook meer dan ééns gezugt , en zugt nog. . Sara. Genoeg, Mevrouw» genoeg; deeze toer was dunkt my meer dan eene fchampere aanmerking, die gy my verboodt. Marwood. Myn oogmerk was niet, u te beleedigen, maaral- leen, de ongelukkige Marwood in een licht te fteU len , waarin gy best over haar kunt oordeelen. ■ kortom , de liefde gaf Mellefont de regren van een* egtgenoot; en by agtte het niet langer noodig, die te laaten wettigen. Hoe gelukkig zou Marwood zyn, Indien zy, Mellefont en de Hemel alleen haare fchan- de wisten! Hoe gelukkig indien eene jammerende dog. ter niet aan de gantfche waereld openbaarde 't geen zy voor zig zelve wenschte te kunnen verbergen! Sara. Wat zegt gy, Mevrouw? Eene dogter? — — Marwood. Ja, Mejuffrouw, eene ongelukkige dogter verliest door de tusfchenkomst van Sara Sampfon alle hoop van haare ouders ooit zonder afgryzen te kunnen noe- Sa- YuiBi Biüttïi »53 Sara.. Verfchrikkelyke tyding! En dit heeft Mellefont ▼oor my verzweegen! — Durf ik het gelooven, Mevrouw? M a r w o o D. Gymoogt zeker gelooven , Mejuffrouw, dat Mei- lefont misfchien nog meer voor u verzweegen heeft.. Sara. Nog meer? Wat zou hy nog meer voor my kun» oen verzweegen hebben ? M A R W O O D. Dat by Marwood nog bemint. Saba. Gy doodt my, Mevrouw! Marwood. 't Is öngelooflyk, dat eene liefde, die langer dan tien jaaren geduurd heeft , zo fchielyk zou kannen vergaan. Zy kan wel eene korte verdoving lyden, maar ook niets verder, dan eene korte verdooving, waaruit zy naderhand met nieuwe kragt weder ver- rystu Ik zou u Mejuffrouw Oklaff , Mejuffrouw Doreas , Mejuffrouw Moor en meer anderen kunnen noemen, die van tyd tot tyd Marwood een* man dreig, den te ontvreemden , door wien zy zig op 't laatst grouwelyk bedroogen zagen. Hy heeft zeker punt, n daar hy zig niet voorby laat brengen ; en zo dra hy v dit fterk in 't oog krygt, fpringt by te rug. Maar ftel eens, Mejuffrouw, dat gy de eenige gelukkige waart, by welke alle omftandigheden zig tegen hem verklaarden; ftel, dat gy 't zo verre bragt, dat hy zy. S54 Sara S a m p s o if. zyne reeds ingewortelde afkeerigheid voor een wee- tig juk moest overwinnen : zondt gy dan denken van zyn hart verzekerd te zyn ? S a n A. Ik, ongelukkige I Wat moet ik hooren! M a a w o o d. Verre vandaar ! Dan zou by allereerst wederkeeren in de armen van haar, die wegens zyne vryheid zo jaloersch niet geweest is. Gy zondt zyne egtgenoote heeten , en zy zou het zyn. Sara. Kwel my niet langer met zulke ysfelyke vootfpel- lingen. Geef my liever raad, Mevrouw * ik bid u , zeg my , wat ik doen moet. Gy kent hem. Gy zult zekerlyk weeten, waardoor 't nog mogelyk is, hem een* band aangenaam te maaken , zonder weiken zelfs de opregtte liefde eene heillooze drift blyfu M a R w o o D. Dat men een vogel vangen kan , Mejuffrouw , weet ik wel. Maar dat men hem zyye kouw aangenaa- mer kan maaken dan het vrye veld , weet ik nier. Myn raad is derhalven hem liever niet te vangen, en het verdriet over de vergeeffche moeite te voorko- men. Wees te vreden , Mejuffrouw , met het genoe- gen van hem naby uw net gezien te hebben; en de- wyi gy kunt voorzien , dat hy het zekerlyk zou fcheu* ren, indien gy 'er hem verder inlokte, zo fpaar uw net, en lok 'er hen niet in. Sara. Ik weet niet, of ik deeze fchertfendegelykems vol- komen begryp , Mevrouw. — Mar- Vi er Dl Bedu>, *55 M a a w o o o. Zo gy 'er verdrietig om geworden zyt , hebt gyze begreepen. — Met één woord; uw eigen voordeel zo wel tls het voordeel van eene andere, de wysheid zo wel als de biüykheid kunnen en moeten Mejuf- frouw Sampfon beweegen, om haaren eisch op een* man te Isaten vaaren, op wien Marwood den eerften en fterkften eisch heeft. Gy (laat nog zo met hem, Mejuffrouw, dat gy, ik wil niet zeggen met vee! eer, maar ten minften zonder openbaare fchande af- ftand van 'hem doen kunt. Eene korte vlögt met een* minnaar is wel eene vlek , maar eene vlek, die de tyd doet verdwynen. Binnen eenige jaaren is alles ver- geeten ; en 'er worden voor eene ryke erfgenaame hog altoos mangperfoonen gevonden , die zo kiesch niet zyn. Indien Marwood in deeze omftandigheden ware , en zy zich noch voor haare afneemende bekoore- lykheden eene egtgenoot,noch voor haare hulpelooze dogter een' vader noodig had , weet ik zeker dac Marwood grootmoediger met Mejuffrouw Sampfon zou handelen dan deeze doorfmaadelyke zwaarigheden te maaken om jegens haar grootmoedigheid tebetoonen. Sara, misnoegd op jl a an de. , Nu gaat het te verre! U dit de taal van eene bloed- vriendin? — - Hoe fnood verraadt men u, Melie. font! Ik merk nu , Mevrouw, waarom by u zo on- «tam by my alleen wilde Iwtn. Hy weet misfefaien reeds, hoe veel men van uwe tong te vreezen beeft. Eene vergiftige tong] — Ik fpreek vrymoedig ! want Mevrouw heeft lang genoeg onberaamelyk gefproken. Waardoor heeft Marwood zulk eene voorfpraak kun- nen ai6 Siii Sam now.' „en verwerven , die alle haare vindtngskrtgt infpmt, om mv een' fchynfchoonen reman van haar op te drin- gen, en .Me listen in 't werk fait, om m, agterdogt in te boezemen wegens de onregtbeid van een man, Se een menscb , maar geen monfter is? Moest ft al- leen daarom taooren, dat Marwood zig op eene dog- ter van hem beroemt? Werd my alleen met dit oog- merk deeze en geene. bedroogene Juffer opge- noemd? Wilde men my hierdoor eindelyk op de ge. vbeligtte wyze te kennen geeven, dat ik wél zou doen, my zelve beneden eene verharde boeleetlter te (tellen? Marwood. Zo driftig niet, jonge Dame! Eene verharde boe. leetfter! Gy gebruikt waarfchynelyk woorden welker kragt gy niet overwoogen hebt. Komt zy niet als zulk eene Voor, zelfs in de fchil- deting van Mevrouw Solmes? — Goed Mevrouw, S zftlare vriendin, misfcmen haare vemouwdfte • A\ n ik zee dit niet ah een vetwyt* want Het TSSüJ i d*e waereld niet wel mogelyk, alleen VSSLm vrienden te hebben. Maar boe komt het SkW» deeze vriendfehap zo vernederd word? £kn Ik* ondervinding van Marwood gehad bad Jtik zekertvk den misftap niet 'gedaan hebben, d,e Z0U fwta zulk eene fmaadelyke vergelyking ZZ (Szo ik Ïten evenwel gedaan had, zon ik SSdh7 niet tien jaaren agtereen d»fj^ Sben. ^onweetendheid tot ondeugd «W len is eene gamsch andere zaak , dan het kwaad kennen en nogthans gemeenzaam daarmede om te g«J. V i% % ir « Bt DjtTi; ajy* Ach, Mevrouwt wist gy, welk een berouw , wel- ke wroegingen van 't geweeten, welk een' angst my. ne dwaaling my gekost heeft! Myne d waaling, zeg ik i want waarom tH ik langer zo wreed tegen my zelve iyn en zeals eene misdaad befchöuwen? Dé Hemel zelf houdt op my te veroórdeelen ; hy ontfhat my van de draf, ebfchenkt my een* vader weder.— Ik verfchrik, Mevrouw! Hoe veranderen eensklaps uwe weezenstrekken ! Gy gloeit ; uwe ftyf gevestig- de oogeii zyn vol ysfelyke woede; en de knersfendë beweeging van uwen mond ! Ach ! zo ik ü vertoornd, fceb, Mevrouw, bid iku om vergiffenis. Ik ben eene, aandoenelyke zottin ; 't geen gy gezegd hebt, was bui- ten ttfyfel zo kwaad niet gemeend. Vergeet myne haastigheid. Waardoor kan ik u verzoenen? Waar- door kan ik uwe vriendfchap verwerven , gelyk Mar- wood ze verworven heeft? Laat my , Mevrouw , laat my aan uwe voeten (Zy knielt.) hierom bidden* — • Gun my uwe vriendfchap ; of indien ik deeze* niet kan verkrygen, doe my dan ten minden in zo verre regt, dat gy my en Marwood niet in den zelf- den rang plaatst. Marwood. (2j treed eenige fcbrê* den hoogmoedig te rug 9 en Iaat Sara liggen*) Deeze houding van Sara Sampfoti is voor Marwood veel te verrukkelyk , dan dat zy flegts onbekend daar over zou juichen. Erken in my die Marwood, met Welke gy niet vergeleeken wiic zyn. Weet* dat gf baar zelve die op uwe knieën bidt. *|t r A ft A S A M P I O *• Saba. (*j />ri«y/ *ól fièrik $p y té deinst beevenie te mg.) Gy Marwood? Ha! na ken ik u\ — - nu ken ik de moorddiadige befcbennfter, aan wier dolk een waarfchou wende droom my overgaf» Zy is het! Vlogt, ongelukkige Sara ! Red my, Mellefont! Red uwe beminde! En gy, aangenaame flem van myn' geliefden vader, verhef u! Waar klinkt ze ? Waar • zal ik ze te gemoet loopen? — — Hier? — Daar? *— Help my, Mellefont! Help my, Betty! — 2y valt met eene moorddaadige vuist op my aanl Help! (Zj vertrekt haastig.) AGTSTE TOONE E U M A R W O O P. Wat mag dat oobefufsd gefcbreeuw bedelden?-** Ocb! dat zy de waarheid fprak, en ik toet eene moorddaadige vuist op baar aanviel 1 Tot nu toe bad ik, dwaaze,hèt (laai moeten fpaaren. Welk een wek lust moet bet zyn, eene medeminnaares in de vrywü* lige vernedering aan onze voeten te kunnen doorboo- ren j _ Wat nu? — Ik ben ontdekt, Mellefont kan op 't oogenblik hier zyn. Zal ik voor hem vlug- ten? Of zal ik béra aftoagten? Ik zal hem afwagten* maarniet; zonder iets «it te voeren. Misfcbfien houdt de gelukkige list van myn' bediende hem nog lang ge- noeg op. — • Ik zie dat ik gevreesd word» Waar- om beproef ik niet nog het laatfte, dat ik tegen haar kan gebruiken ? Dreigementen zyn armhartige wapens ; doch de wanhoop verfmaadt ze niet , hoe zwak ze ook bok mogen zyn. Een fchrika^tig meisje ^ija; bedwelmd en met verrukte zinnen reeds voor myneamam vlugr, kan Vermrelykfe tfóof&riJigt voor ver vaar eïyke daa- den houden. Maar Mellefont? — Mellefónt zal haar weder moed geevéir,eft baar met myne dreigementen leeren fpocten. Hy zal? Misfchien ook niet. Otaf zou Weinig in de wereld ondernomen zyn , indien toen altoos fleets opPden ifitflag gezfetr bad. En heb ik niet reeds maatregels beraamd, waarvan ik my in t ongelukkige geval kan bedienen? — - De dolk wal voer anderen ; *t venyfi Is voor my I —7- 't Venyn voqrriqyl Reedt Jaqgsna toy oiègezworve* hebben- de, wagt het hier, naby myn hart,opdeeze» treur!* gen dienst ; bier , waar ik ia betere tyden de gefchree* vene vleieryen der aanbidders verborg; vleieryen, die voor ons een even ^ker, doch Uugfaamet vér- gif zyn. — Och ware Jhet flegri verordend, erin niet alleen in myne aderen te, woeden! Mogt het een* trouwlooze.— Waarom houd ik my met wenicheri óp? Welaan! Ik moet noch my, noch haar laateri bedaart». Men lm mats wiagen, 20 men het bloed eerst bekoelen laat* (£j vertrtkii) kindc van k*t vierd* btdrrfl r &l VTt- *éo Sa wlTl Sa m p t o h/ VTtFDE BEDRTF. (J)e kamer van SaraJ) EERSTE T O ONE EL Sara , magteUes in eet? leuningftoel zittende. Betty- Bettt, - - Voelt gy niet , Mejuffrouw , dtt gy wat beter wordt? Sah, " Beter, Betty?— Als MeHefont maar weder wil- de komen. Hebt gy om hem gezonden. Bet tt. Norton en de waard zoeken hem. Sara. Norton ii «en goed meosch , maar haastig. Th wil volftrekt niet, dat hy zyn* Heer myaentwege onvrieo- delyk bejegenc. Voigens zyn eigen verbaal is MeHefont geheel onfchuldig. — — Gy houdt hem ook voof onfchuldig; niet waar , Betty? Zy reist hem na; hoe kan hy dit beletten? Zy tiert, *y maat, zy wil hem vermoorden. Ziet gy, Betty? «ito dit gevaar heb ik hem bfootgefteld. Wie anders dan ik? — En eindelyk begeert de fnoode Marwood my te zien; eer wil zy niet naar Londen wederkeeren. Kon hy haar dteze kleinigheid weigeren? Ik heb ook menig- maal verlangd , Marwood eens te zien. MeHefont weet --•. * . 2 wel» f TïDt BlBUl J2& we!» du wy nieuwsgierige febepfels zyn. Ea indien ik zelve niet begeerd had , dat zy tot zyne weder- komst by my bleef , zou by ze weder medegenomen hebben*. Jk zou baar onder een' valfchen naam gezien hebben , zonder te weeten , dat ik ze gezien had. En mogelyk zou dit kleine bedrog my t'eeniger tyd aan* genaam geweest zyn. In 't kort, 't is geheel myne fchqld. Wel ntf; ik bén verfchrikt; verder is *t ook niets. Die kleine flaauwte was van weinig be- lang. Gy weet wel ,. Betty» dat ik daaraan onder- havig ben. BtTTT. Maar in zulk eene diepe flaauwte had ik Mejuffrouw ce vooren nog nooit gezien. Sara. Zeg het jay maar niet. Ik zal u, goedhartig meis- je, zekerlyk vry wat te doen gegeeven hebben. ? E T T T. Marwood zelve fcheen door 't gevaar, waarin gy u bevondt , aangedaan te zyn. Hoe fterk ik haar ver* zogt henen te gaan , zy wilde egter de kamer niet verlaaten , eer gy de oogen weder een weinig opfloegt, en ik u 9 t geneesmiddel kon ingeeven. Sara. Ik moet het vopr een geluk houden , dat ik in flaauw- te gevallen ben. Want wie weet, wat ik aanders nog van haar zou hebben moeten hooren. Zy kwam ze- kerlyk niet zonder oogmerk by my in myne kamer, Gy gelooft niet, hoe ik ontftelde. Eensklaps fchoot roy de ysfelyke droom van den voorleeden nagt te binnen; en ik vlugge, als eene zinoeloeze, die niet R 3 wcct » jg, Jill "S r A »»*«* peet wtorom« wiaAten «y ^ * - ^ Mt * MeUefost fcomt nog wee ~*-*:Ariil Be tn. Welk een zugt,Mejuffireuw! Welke trekkingen -* Sara, Hemel! Welk een een gevoel was diil— • B ft T T ÏW Wat kamt u wederom over? Sara. Niets, Betty. Een fteek, niet één fteeMut- zend vuurige fteeken te gelyk. — Wees maar ge- rust; 'tis voorby, , TWEEDE TO Q NE E L. r Noetoh, Saila, Bettv. Norton. - J^ïellefont zal op f t oogenblik Wer zytu Sara. Dat is goed porton. Maar wa*r bel* gy hem ge- Ypndeji? Een onbekende heeft hem tot bniten de poort met zlg gelokt, voprgeeyende, dat daar een Heer opbem ™£e, die tem over zaaken van 't grootst *wig| fprLken tno*st. Na lang zwervens floop de bah* Jet vap zyne zyde weg. Hy is , ongelukkig , wdten hy xig laat betrappen; zo ycrwped is M?Utfom. Sa ra* - Hebt gy bftfStfiegd, wat 'er fA*wd M * ,v No%- Konoif. Alles. Sara. Maar op eene manier '*i~ NOITON, Ik heb op de manier van voordellen niet kunnen den- ken. Hy weet althans , welk een 9 angst lyne onvoor- zlgdgheid u weder veroorzaakt heeft. Sara. Och Neen, Norton; ik heb my zelve dien angst veroorzaakt* N q R t o N. Waarom mag Mellefont nooit ongelyk hebbent—. Kóm, maar , Mynheer ; de liefde heeft u reeds ontfcbul» digd, DERDE TOONEEL. Mellefont, Sara, Nortom, Bettt. Mellefont. Ach , Mejuffrouw , indien deeze uwe liefde my niet ontfchuldlgde — Sara, Zou ik zekerlyk de ongelukkigfte van ons beiden zyn. Is u in uwe afweezigheid geen grooter verdriet tvergekoüien dan my , zo ben ik vergenoegd. Mellefont. Ik heb niet verdiend zo vriendelyk ontvangen te worden. - " S A RA. Vergeef my» dat ik u wegens myne zwakheid niec R 4 «* aé4 S4IA SiMHOK. / tederder ontvingen kan. Ik wenschte ttleen tot uw© vergenoegtag minder ziek te zyn. MlLllNNT, Ha, Mar wood! dit verraad bleef nog voor u over! De fnoodaart, die my met een zeer agterhoudend ge- laat uit de éene ftraat in de andere, uit den eenen boek in den anderen bragt, was zekerJyk een afge- vaardigde van haar. Zie, waardfte Sara, dee ze list gebruikte zy, om my van u te verwyderen. Eene plompe list waarlyk;maar omdat ze plomp was , kon ik ze allerminst voor eene list houden. Zy moet niet vergeefs zo trouwloos geweest zyn! Norton, gta fchielyk naar haare woonplaats ; verlies haar niet uit het oog, en houd haar zo lang op, tot dat ik 'er kom. Sara. Waarom die, Mellefont? Ik bid voor Mmrood. Mellefont. Gaal (Norm vertrekt.} VI EU DE TOONEEL. £ara,Mrllsfont, Bettt. Sara. Lsat een' afgematt' vyand, die den laatften ftorm vrugteloos gewaagd heeft, geri|st aftrekken. Ik zou zonder Marwood veele dingen niet weeten, Mellefont. Veele dingen? Welkt? Sa- Sara; « Die gy zelf my niet gezegd hebt, Mellefont. — •— 6y wordt misnoegd! Wei nu, ik wil 't weder ver* geeten, omdat gy begeert, dat ik het niet weetenzal, Mellefont. Ik hoop niet, dat gy iets tot myn nadeel zult ge* looven, waarvan geene andere grond is, dan de min* nenyd eener vergramde lastertong» Saü. Hiervan op eert' ander' tyd! — -— Maar waarom hebtgy my niet terftond gezegd, in welk een gevaar uw dierbaar leeven geweest is? — Ach! Melle- font, ik zon het ftaal gefleepen hebben, waarmede Marwood u doorftak ! — - Mellefont. Dit gevaar was zo groot niet, Maarwood werd door blinde woede geflingcrd; en ik was bedaard. Haar aanval moest derhalven mislukken. — • Zo flegts een andere aanval op Sara's goede gedagten van haaren Mellefont niet beter gelukt is 1 — Ik moet het by. na vreezen. — Neen, waardfte vriendin, verzwyg voor my niet langer, wat gy van haar gehoord hebt. Sara* Wel nu. — Indien ik nog den geringften twyfei wegens uwe liefde gehad had, Mellefont, zou de woedende Marwood my dien benomen hebben, ty snoet zeker weeten , dat zy door my bet dierbaarfte verlooren heeft; want ten onzeker verlies zou baar yoorzigtiger hebben doen te werk gaan, R 5 M e l- j|ft f ah Sakiiok; Mellefont. Byna xtl ik dus tan haaren bloeddorftigen minne* nyd, aan baare onftuimige ftoutbeid,*tn baare trouw* loftz* list , eenigen dank verfcbuldigd zyn! *— Maar, Mejuffrouw, gy wilt my weder ontwyken, en my niet opdekken; wat— - S A R iU Ik wil dit doen; en 't geen ik zeide, was reeds een nadere (rap om daartoe te komen, 't Is dan on- tegenfpreekelyk, dat Mellefont my bemint. Had ik flegts niet ontdekt , dat zyne liefde zeker vertrouwen ontbreekt, waarmede ik my evenzeer zou verheugen, als met de liefde zelve! Kortom, waardfte Melle- font! — Waarom moet eene fcbi'elyke beklemming my de fpraak zo moeielyk maaken ? Jk zal *t maar moeten zeggen , zonder veel te zoeken naar de be- hoedfaamfte manier, op welke ik her u behoorde re zeggen. — — Marwood (prak van een pand ; en Nor* ton, die niet zwygen kan, (gy moet het heïn niet kwaalyk neemen noemde my een 1 naam , een* naam Mellefont , die in u eene andere tederheid moet op- wekken , dan gy jegens my gevoelt. — Mellefont. Is 't mogelyk? Heeft die onbefchaamdehaare eige« •e fchande bekend ? — Acb ! Mejuffrouw, heb me- lyden met myne verlegenheid. — Gy weet reeds alles; waarom wilt gy*t dus ook nog uit mynenmood hooren ? Nooit zal die kleine ongelukkige onder uwe pogen komen , welke men niets kan verwyten , dan taaare moeder. Vt ï to * B i i> 'x v £ afjr Su a. r Cy bemint kaar dan evenwel ? — — * Mellefont. Te zeer, Mejuffrouw*, cezeer, dan d#t ik liet on* Hennen zou. Sara. Goed, Mellefont. — — Hoe zeer bemin ik n ook ytegeos deeze liefde ! Gy zoudt my op eene gevoe- lige wyze beledigd hebben , indien gy de fimpathie van uw bloed verloochend hadt wegens eene vrees, die my nideeüg is, Gy hebt my reeds beleedigd door p?y te dreigen, baar niet onder myne oogen ce laaten komen. Neen, Mellefont, gy moet my voor 't oog 0es Ailerhoogften belooven, dat gy Arabella altoos by li zult houden. Zy loopt gevaar van, in de handen haarer moeder, haar' vader onwaardig te worden. Gebruik uw regt over beiden, en Iaat my den post van Marwood waarneemen. Gun my 't geluk , eene vrien- din voor njy te mogen opvoeden, die aan u haar leeven te danken heeft ; eenen Mellefont van myne (ex. Gelukkige dagen, wanneer myn vader, wanneer' gy, wanneer Arabella, mynen kinderlyken eerbied, myne venrouwde liefde , myne zorgvuldige vriend- fchap om ftryd werkzaam zuilen houden! Gelukkige dagen! Maar ach! zy zyn nog verre in het toe- komende. —— Doch misfekien weet kei toekomen- de ook niets daarvan; raisfehien zyn ze nog alleen maar een geluk in myne begeerte! — — Aandoenin- gen , Mellefont , nooit gevoelde aandoeningen wen- den myn oog naar elders ! Een duider uitzigt in oat- zaglyke fchaduwen! Wat komt my over? -— (Zy houdt de band voor baar aan$e*igt.) >-■"•■' Mil. 40* $ilA S&MMON. MEL. LEFONT. Welk een fchielyke overging van verwonderingen fchrik! Haast u, Betty! Verfchaf hulp! — Wat kwelt u, grootmoedige Sara f Hemelfche ziel! Waarom verbergt deeze nydige band (Hy neemt de- zelve «f.) zulke lieve trekken? Ach! f t zyn trekken, die de felfte pyn, feboon onwillig , te ken- oen geevenl — En nogthans is de hand nydig, die deeze trekken voor my wil verbergen. Mag ik uwe fmarten niet mede voelen? — Hoe ongelukkig ben ik, dat ik ze flegts nevens u voelen kan! » Dat ik ze niet alleen voel! — — Loop tog fchielyk» Betty — — Betty. Waarheen? — Mellefont. Gy liet bet, en vraagt! Om hulp. $ A E A, Blyf manrj — - \ Gaat over. Ik wil u niet we- der verfchrikken, Mellefont. Mellefont» Betty, wat is haar gebenrd? — Dit zyn geene to* kele gevolgen van eene flaauwte. — VYFDE TOONEEL Jïorton, Mellefont» Sara, Betty. Mellefont. Gy komt reeds weder , Nonon ? Zeer wél 1 Gy zult hier noodig zyn» Nol VyiH Beüiti. b6o N o r f o m Marwood is weg — Mellifont. En rayne vloeken vliegen haar na! — Is zy weg? '*- Waarheen?— Ongeluk ett dood, ja, is f t móge* lyk, de gantfche hel kome haar te gemoeti De he- mel dondere verflindend vuur op haar neder 4 ed dè aarde berfte onder haar open, om het grootfte vaa alle vrouvtrelyke monfters te verzwelgen ! Norton. Zo dra zy t'buls kwam , ging zy , met Arabella en haare kamenier, in de koets, en liet de paarden met losfen teugel voortrennen. Dit verzegeld briefje aan u beeft zy agtergelaaten. Mellefont, i&« briefje aatweemende. Aan my! — Zal ik bet leezen, Mejuffrouw? Sara» Wanneer gy bedaarder zyt , Mellefont. Mellrfomt. Bedaarder? Kan ik het worden , eer ik my op Mar. wood gewroken heb, en eer ik weet, dat gy buiten, gevaar zyt? Sara. Laat my niets van wraak hooren. De wraak komt ons niet toe. — Gy breekt het evenwel open! — Ach! Mellefont, waarom zyu wy , zo lang het lig- baam gezond is en zyne kragten voelt, tot zekere deugdfen minder geneigd , dan wanneer het ziek en afgemat is? Hoe zwaar valt het u, bezadigd en za%t- moe* S7» Sua S a m p s o wV daarmede zeggen? Veröaat gy hem, Norton? Ik befr ziek, zeer ziek; miar (lel het uiterfte, dat ik fter-> ven moet; ben ik daarom verlooren? En wat wil hy met u doen, arme Betty? Gy wringt de han- den! Bedroef u ciet; gy bebt bem zeker niet belee- digd ; hy zal zig weder bezinnen. Had hy myn* raad flegts gevolgd , en den brief niet geleezen! tiy kon immers wel denken, dat *er*t laattfe vergift van Marwood hi onthouden zou zyn. ■ - ■ -"■" ■ Betty. Welk een ysfeiyk vermoeden l -*— Neen ; \ kan friet zyn ; ik geloof het nieu < Norton, aan de zjde van het toeneeU Mejuffrouw * daar is de oude bediende van uw* vader» - Sara. Laat hem binnen komen, Norrön. — *— • ZEVENDE TOO NEE U Waitwell, Sara, BEtTY,.Noktoit. Sara. Gy zult naar myji antwoord verlangen , goede Waft- Well. *t Ia op eenfge regels na gereed. - — Maar hoe zo om ft el d? Men heeft u gelegd , dat ik ziek ben ; — - Waitwell. En nog meert Sara. Gevaarelykzitk? — - Ik befluit het ineer uit den den onfluimigen angit van Meliefont, dan uit myn et- VYfDI BlDttl. V£ eigen gevoel* — — Indien gy met den pnvoltooiden brief van de ongelukkige Sara aan den ongelukkigen vtder vertrekken moest, Wait well? — — Laat ons het beste boopenl Wilt gy wei tot morgen wagten? Misfchien vind ik eenige goede oogenblikken om u af te vaardigen. Tegenwoordig zou ik 'er niet toe in Itaat zyn. Deeze hand hangt , als dood , aan de verdoofde zyde. — Indien 't geheele lighaam zo ligt verderft als deeze leden — Gy zyt bejaard , Wait- well, en kunt niet verre meer van uw laatfte tooneel jf zyn. Geloof my,, indien 't het naderen van den dood is, 't geen ik voel, — is het naderen van den, dood zo fmartelyk niet. — Achl — Wees niet be- kommerd wegens deezen zugt. 't Kan zekerlyk niet geheel zonder onaangenaam gevoel gefchieden. On- gevoelig "kon de mensen niet zyn; onlydelyk moet hy niet zyn. — - Maar, Betty, waarom laat gy nog niet af, u zo troosteloos aan te (lellen? - j& * t t y. Vergun my, Mejuffrquw , vergun my, dat ik my van uw gezigt veiwydqr. ... Sara* Gaa maar ; ik weet wet , dat het iedets zaak niet is by ftervenden te Zyn, - Wak welt zal by my blyven. Gy , Norton, zult my ook dienst doen, zo gy uwen Heer gaar opzoeken. Ik verlang zeer naar zyne tegen* ■woordigheid. ,.. B e t t y , in V benen gsan* , Ach * Norton , ik nam het geneesmiddel uit de han- den van Marwood!.— 7 v S AGT- 47+ Saift S*m*IOH. A GTS TE TOÖNEÈL. WaitwKLl, Sari. Sua. Waitwell , indien gy my genegenheid betoonen en by my blyven wilt, zo laat my zulk een weemoedig gelaat niet zien. Gy verftomt! — Spreek, en, mag ik u bidden , fpreek van myn* vader. Herhaal al het troostelyke,datgy my vooreenige uuren gezegdhebr. Herhaal het, en voeg 'er by , dat de eeuwige hémel- fche Vader niet onbarmhartiger 2yn kan. -^— Hiet kan ik op derven; niet waart Indien ik vóór uwe aankomst in deeze omftandigheden gekomen ware» hoe zou het 'er dan met my uitgezien hebben ! Ik zou wanhoopig geworden zyn, WaitwelL Uit de waereld tè gaan,belaaden mét den haat van hem, die tegen zyne natuur handelt, wanneer hy ons haaten moet Welke gedagten J Zeg hem, dat ik met de leevendigfte aandoeningen van berouw f dankbaar- '■ held en itefde geftorvenbeft. — ' Zeg hem ~ (ach ! waarom kan ik zelve hem dU niet zeggen?) Zeg hen, hoe vol myn hart van zjme weldaaden is. Het lee- ven was het feringfte daarvan/ Hoezeer wenschte >* : idk bet kwyneode overfcho? u» «yne voeten te kun- nen afleggen I Wait wél u Wenscht gy inderdaad hem te zien, Mejuffrouw? Sara. Eindelyk fpreekt gy, om myn vtttrfg vertogen, myn teatfte begeerte in twyfei te trekken. Wait* Tttni Bidiiii?. *7 J W A I T W E L L. Waarzil ik de woorden vinden, die ik zo lang reeds zoek? Eene fcbielyke vreugd is even gevaar- lyk als een fcbielyke fchrik. Ik vrees aüeen voor den al te Herken indruk, dien dit onverwagte gezigt op zulk een' tederen geest zou kunnen maakeq, Sara. Hoe meent gy dit? Wat qnverwagt gezigt? — — WAITWBLL. Het gewenschte, Mejuffrouw! — Wees bedaard! NEGENDE TOONEEL Sampson, Sara, WaitwïLl. Sampson. Gy blyft my veel te lang, WaitwelL Ik moet, laar zien. 'Sara. Wküs iiem -i— • Sampson. Ach! niyne dogter! Sara. Achl mynvaderl— Heipmy op,Waitwell,help jny op ,. dat ik my aan zyne voeten werpen kan. (Zj wil epjïaatt 9 §u valt uit zwakheid weder, in den kuningfroti vejtr.) h by H? Of is h uw verkwik- kend verfcbynfel, van den Hemel gezonden, gelyk de £riggl r 4J* den fterke kwam verfterken? -r - Ze- ften, inde gedaante van mytf vader, of myn vader **«(•--- : . . - « Sa Samp ' *?d S A E A S A ftf F S *. 7 S AM PION. God zegene u, myne degter! — (Zy 'póêgt nog- maals voor bent neder te vallen?) Vermoei u ötetf Op een* ander* tyd , waaneer gy meer krsgten hebt , wil ik u niet ongaarne myne beevende knie zien om* Vatten. Sara. "flu , of nooit, tnyn vader. Ik zal 'er eerlang niet meer zyn. 't Is eén groot geluk, zo ik nog eenige ©ogenblikken gewin , oma «^aandoeningen vau myn hart te ontdekken. Doch geene oogenblikken ? maar lange dagen , een geheel* leeftyd zou noodig zyn om alles te zeggen , wat eene fcbuWige y eene bedroefde, eene geftrafte dogter een' beleedigden, een* groot- moedigen, een' tederen' vaderkan zéggen. Myne mis- daad , de veirgeeviog -r— : Samfsoj. Befchuldig u niet wegens eene zwakheid, an merk mynen pligt niet aan als eene verdienfte.Indien gy my de vergiffenis , die ik u gegeeven heb herinnert % .herinnert gy my tevens, dat ik hierin traag geweestfcenl Waar- om gaf ik ze u niet rérftond? Waarom noodzaakte ik u om te vlugten ! En waarom moest ik nog deepen dag, daar ik u alles reeds vergeeven had, eerst 'op uw antwoord wagten t Ik kon n nu reeds weder een* dag genooten hebben , had rk u terftond omhelsd* Eene heimelyke misnoegdheid - 9 in de verborgende plooien van *t bedroogenë hart overgebleevén , moet veroorzaakt hebben , dat ik van debeRendigheM uwer liefde verzekerd wilde zyn, eer ik u de myne weder* fchonk, Behoort een vader zo «aar eigen belang re - ' werk V Y F B t •BÉÜIt?/ iff! e«giMt? Moeten wy hen alleen beminnen, die minnen? Berisp my» waardfte Sara» berisp c zag meer op myne vreugd over u, dan op 2. En indien 'ik deeze vrengd verliezen .' « Maar wie zegt» dae ik ze verliezen fy zult leeven ; gy zult nog lang leeven I Ver- ie akelige gedagten. Mellefonc maakt het gevaar r» dan 't is. Hy bragt het gantfche huis in op* en haastte zlg om zelf artfen.op te zoeken, misfchien in dit bedroefd vlekje niet zal vin- It zag zyne woelige bekommernis , zyne hoo* % droefheid , zonder door hem gezien te wor- u weet ik ,.dat hy u opregt bemint; nu gun het bezit van uw hart. Hier zal ik hem ver* $ en uwe hand in zyne hand leggen, 't Geen *>ren niet» dan gedwongen, gedaan zou heb- oe ik nu met genoegen» dewyl ik zie, hoe /r €Y hem zyt. Is 't waar, dat het Mar- **lve geweest is, die u deezen fchrik veroor* !^5* r t ? Zo veel heb ik uit Betty's klagten kun- 5^%n , en meer niet. — Doch waarom vraag ^^ oorzaaken uwer onpasfelykheid» daar ik e&oorde bedagt te zyn op middelen om a te Ik zje, hoe gy van oogenblik tot oogen- zwakt; ik zie dit» en bly f hulpeloos (taan. 