VADERLANDSCHE LETTER OEFENINGEN
ROPA te zoeken ‚ ор dit Eiland verviel , °t welk Сайла genaamd was , еп daar eenige zyner landsgenooten liet, met zynen Neef MEMBLEAREUS, - Dit verhaal van de eerfte bevolking van Corfiea is een ` keurig ftukje der oude Gefchiedenisfe, Zeer waarfchynlyk is het, in de daad, dat de Pbeniciers de oorfpronglyke be- woanders waren : zy immers аап bekend voor de eerfte en beste Zeelieden. in °t Westerfche gedeelte der Wereld, en zonden volkplantingen uit na verfcheide verafgelegene Gewesten. Naderhand kreeg het den naam van Képos, Cyrnus, uit hoofde van de groote menigte voorgebergtens, Isrporus vermeldt op welk eene wyze het den naam van Corfe kreeg. Volgens hem zou corsa, eene Ligurifcbe Vrouw, dikmaal opgemerkt hebbende dat een Stier na ч Eùüand overzwom , en veel vetter van daar kwam, nieuwsgierig genoeg geweest zyn om dat beest in een КЈеіп fchuitje te volgen, waar door zy dit fchoon en vrugtbaar Eiland ont- dekte. Ор dit berigt hadden de Liguriers eene _volkplan- ting derwaards gezonden, en naar Corsa , de Ontdekfter, het Eiland Corfica gcheeten, Wat ’er ook van deeze gis fing zyn moge, ‘tis zeker dat de Cartbagenienfers , diehun- ne overwinningen tot alle de Eilanden van de Middelland- Jebe Zee uitftrekten , vervolgens bezitters geweest zyn. Corfica kwam daar op onder de heerfchappy van Rene. In den eerften Punifcben oorlog, omtrenthet 49 3fte jaar van Rome's, bouwing „ bemagtigde LUCIUS CORNELIUS SCIPIO het апа. De Romeinen rigtten twee volkplantingen op Corfica ор, en het мегі, gelyk andere Wingewesten, doot eenen Pretor beftuurd ; men fchikte het ook rot een vere blyfplaats der bannelingen , en was zeer gefchikt tot die ftraffe, welke zy noemden Relegatio in lite „ de Ver- > banning op een Eiland.” Maar de Romeinen hadden nimmer een vast bezit van dit land, waar die geest van Vryheid , welke de Dwingelanden oproer noemen, geduu- rig voor den dag kwam. Op het inrukken der Barbaarfche Volken onderging Ga EN STAATSVERWISGELINGEN VAN CORDICA, 419 Ага "€ zelfde lot met andere doelen van het verwoeste Kéizer. ryk. Нес viel den Gotden ten deele, die-daar een leengoed van maakten , gelyk zy deeden mêt'alle andere landen „ welke voor hunne wapenen bezweeken. . о, ` Van dit tydperk af is de Gefchiedenis van Corfica, eeni- ge eeuwen lang , eene ‘aaneeníchakeling тап oorlogen, verwoestingen , plonderingen , ‘door vericheide ftryderde Magten op ?ї zelve gevoerd en aangerigt. Wanneer de magt der Saraceenen tot die hoogte opklom, van welke wy met verwondering leezen , dreeven zy de Gotben uit Orf- ca, cn. behielden de regeering eenen gernimen tyd; ook ġe-. looft men dat zy ’t eerst den naam van Koningtyk aan Cor- fica gaven :.еп tot deezen dag, toe draagt het wapenfchild van °t Eiland een Moorenkop op zyn veld. Eindelyk werd Corfica door een der Koningen van Frankyyk overwonnen, eenigen zeggen door PEPIN , en anderen door KAREL MARS TEL. De Corficaanen toonen heden nog een Fontein, naar den naam van KAREL genoemd , omftreeks Ale/ani, en, elyk zy zeggen , op de eigen plaats , waar die dappere Const de Mooren verfloeg. Door de Koningen van Frankryk werd Corfica tot eene altoosduurende gifte аап den Heiligen Stoel gefchonken. De Saraceenen keerden egter, van tyd tot tyd, te гиб, zo dat de Paus eene maar zeer zwakke en onzekere regeering hadt. De Genueefen , zich bedienende van den geflingerden toeftand des Eilands , hadden reeds: lang. bedagt geweest om op Bonifactio eene volkplanting te plaatfen, еп, by tappen, ftnuter geworden, zetten Zy op andere plaatfern krygsrmagt aan land, en begonden een ontzaglyk aanzien te п. , Hakon niet anders weezen of zulk een bedryf vertoorne ` de het Hof te Rome , en deedt den donder van het ant, саап op hunne hoofden nederdaalen; want in die eeuwen was de Heilige Vader nog gewoon vait daar met kragtdaa- dige uitwerkingen te blikemen tegen de grootfte Magten van Europa. De Сепие п werden , door Paus GREGORIUS den Zevenden, іп den ban gedaan „waar ор zy van hun oogmerk afzagen. ` | | deezen: weifelenden toeftaud verbleeven de Co Bro. aen ; tot dateen der Paufen , wie „ hangt onder de Gefchied- (сһгууегѕ пор in gefchil, нисо COLONNA ‚ een Romeinseb Edelman „ verzeld wan verfcheide anderen: des Котан Adels , onderftéund met een groote krygsmagt , ойаег зуп „1. ЕРІ. MENGELW. NO. Je Gg be- 420 DE VOORNAAMSTE LOTGEVALLEN. bevel, derwaards zandt, тег oogmerk pm de Ongeloovi. en van het Eiland te verdryven. Wanneer COLONNA aan паде , vervoegden zich veelen der Ingezetenen by hem, die geduurende de ftribbeling „welke zo lang, en met zulk een geweld aangehouden hadt, een en andermaal gepoogd hadden zich in vryheid te {tellen ; ook hadden zy een ze ker getal Opperhoofden verkoozen , welke zy Caporali noemden.. Deeze Caporali bragten COLONNA alle hulp toe die zy konden , en verzamelden, door den invloed , dien zy op het volk hadden, binnen kort zo groot eene menigte mar fchap byeen, dat COLONNA іп (ааг was om de See eheel en al uit te-rooyen en voor altoos uit het bezit te en. е De ere, wanhoopig geworden door eenen za onver wagten Пас, vonden zich genoodzaakt het Eiland te ver jaaten; maar, voor dat zy vertrokken , (taken zy alles, _ wat zy konden , in brand : hier aan hebbe men de ver woesting , die рос op Corfica te zien is „ toe te fchryven, als mede het verlies der oude gedenktekenen ‚ en Staats fehriften. : С. | ‚ Нобеө CoLONNA zette zich ор Corfica пейег, van den Paus zeer onderfcheidende eerbewyzen en groote inkom- Ren ontvangen. hebbende. Dit Geflacht van COLONNA 15 een der beroemdfte en ошійе in de wereld. Ia het jaar 1200 vinden wy gewag gemaakt van PETRUS COLONNA, den achtften van dien naam, De tak, die zieh ор Corfea nederzette , bleef langen tyd in grooten luister, bezitten de het adelyk goed Биа ; doch door de tweefpakten en eneenigheden, die op dit Eiland. ontftonden ‚ ter 00222, ke van de bloedige ftryden tusfchen de Genueefen ende Vr derlandlievende Corficaanen , · heeft dat Geflacht zeer veel geleeden , en de bezittingen van ’t zelve zyn zeer opge- kort. Het. hoofd van het tegenwoordig Geflacht aen waardig „ varftandig Man , en een yverig voorftander inde groote amak.. -t {5 waarfchynlyk , dat de Cor fċsanjeke Graaven, Marquifen en Baronnen „ уар дй tydpeskaf hut” nen oorfprong hebben. - re Eenigen tyd bleef het Eiland in maatige rust- Dochs deels daor:de-verfchillen ‘vari onderfëheidene partyen onder zichzelven „ niemand tegeafpraak van ееп ander willende dulden , deels door de herhaalde aanvallen der Сепз, wier begeerte na: dit Konirigryk bleef velduurern „ heers ten er zulke ongeregeldheden „en hádt er zodanig он ÈN STAATSVERWISSEEINGEN. VAN CORSICA. 4817 manget “aan goed Landbefun :рЫшз ; dari de fain het: goedvondt, het аан de Pifadwen „die тоеп, zeer тари уга: ren, over te geeven. Пе Pijsanen bewaarden , rte) һап Gemeenebest bloeide „en hun magr. ontzagtyk was у. bun gezag over Corfica zeer-wel', en het :Elland genoot 4 zo var wy by verfcheide Schryvers kunnen” verheamen , duarende dio tydbeflek:,.rmeer.rùst en ongeltvordheld. den inmer. DW DN EE ‚ Maar deeze kalmte was van geen langen dën ууа de Genueefan , vergramd, doordien ze .nu-zich daadiyk verz fteeken en van een Biland ;' waar op zy langen tyd ge” vlamd hadden , én daarenboven geflaagen ууапдеп van dé Pifaanen. zyndeg oneftondt "gr. een- heevigen oorlog tusfchen deeze Staaten: іп ’t einde kreegen de Genueefen de overd hand, in den berugten Zéeffag те Malors ,' maby дёп: mond van de Arno, waar op zy- geheel еп al тесѕгег van PO wierden; en dus. vonden zy zich in ftaar gefteld.om Corfis са te: bemagtigen, omtrent den ‘aanvang der veertiende eeuwe. - - ` ` Н + In deezer voege vonden zich de Corficaanende-eerftermaalf onder de magt der: Genueefen gebragt, met welken zy zints den tyd: zo veele ftribbelingen gehad hebben over de Vryheid , die. ғу, ten allen. tyde, fchynenste-hebben wild len herwinnen. DER ORN ` Te rug ziende op deeze wonderiyke en fehtelgRe Deen telingen , welke: dit „Eitand: ondergaan ‘heeft „/ pogen wy met sENECA weldenken op'dëveranderlykheid der mensais lyke zaaken ‚ en ftitzwygen wegens-de lórverwtsfelingert van byzondere” perfoonèn , wameer’wy ор dié vm getieelé volken letten. … ` болу as ` Е р 43% ‚… DE VOORNAAMSTE LOTGEVALLEN ke denkt dat hy magt over de verkreegene goederen niet Кап toonen , ‘dan door zulke verkwistingen ‚ waar door hy ze welhaast verliest ; еп ееп aangegroeide Staat denkt zyn opperheerfchappy niet genoegzaam te kunnen openbat теп, dan door zodanige daden van willekeurige onder- drukking , als natuurlyk moeten ftrekken om de onderdaa- nen aan te zetten tot het afwerpen van zulk een ondraag- baar juk. Want, {сһооп een Volk , door lafhartigheid, vreeze „- of eenige andere beweegoorzaaken gedreeven, voor eenigen tyd , eene zekere maate van dwingelandy verdraagt, indien deeze te lang duurt of te zwaar drukt, zal de Natuur er tegen opkomen , еп de gorfpronglyke regten der Menschlykheid zullen om vergoeding en herftel roepen. De Genueefen waren ’t Пере Volk , in wiens handen de Corfscaanen konden vallen. De Corfscannen zyn driftig , ge- weldig en dapper , zy hadden verfcheide harde ftormen uitgeftaan , en konden niet beftuurd of in toom gehouden worden dan door een Staat , magtig om hun vreeze in te boezemen, en die ‘door beleefdheid en minzaame bejege- ningen hunne genegenheden won. De Genueefen maakten ondertusfchen een Gemeencbest uit in de nabuurfchap van het Eiland, zy hadden , zints langen гуа, hunne vyan- den geweest, en verfcheide listige aanflagen te vergeefsch gefmeed ош Corfica magtig te worden: zo dat zy ,fchoon door eenen vreemden zwaay van zaaken, nu meesters van э zelve zynde , nogthans met geen ontzag werden aange- zien. En naardemaal men altaos aangemerkt heeft , dat vreemde onderdaanen van een klein Gemeenebest veel flegter behandeld worden dan die van een groot Koningryk , had- deu zy reden om miets anders dan volftrekte tyranny van Genua te dugten. | Overeenkomftig hier mede behandelden де Genueefen, die zelve zich in eenen onvasten en gevaarlyken toeftand bevonden , zoekende nu de befcherming van deezen ‚ dan van рёспев. magtigen Staat, de Corficaanen niet met die be- leefdheid. „en dat vertrouwen , welke alleen hunpe verbin- tenis еп gehoorzaamheid. kon gewonnen hebben , door hun ongevoelig te doen deelen in ° geluk van ееп gerust en bè- ` fchaafd leeven., hun gewennende om de Genueefen als hunne medeonderdganen en vrienden aan te ‘zien, — Zy floegen eenen geheel tegenovergeftelden weg in : hunne verdruk- king viel hard 3 hun ftelzel was niet de Corficaansen beter ` en gelnkkiges re maaken, maar om bun , door zein on- А kunde е EN STAATSVERWISSELINGEN VAN CORSICA. 423 kunde еп de ftrengíte onderwerping te houden , te helet- ten eenige poogingen tot verkryging der Vryheid te werk te ftellen. Dus haalde Genua alles van het Eiland wat het kon, liever verkiezende, door.dwinglandy , minder voor- deelen te hebben, dan zy hadden kunnen verwagten door den inwoonderen de zegeningen der Vryheid toe te ftaan , voor welker gevolgen zy vreesden. In deezen ongelukkigen toeftand dobberde Corfica, Dik- wyls greepen de inboorlingen de wapens ор: maar, geen hoofd hebbende om hun te beftuuren , vonden zy zich wel dra іп verlegenheid. Dit bragt nogthans Genua dermaate in vreeze , dat zy, volgens т verhaal van hunnen eigen Gefchiedfchryver FILIPPINI, 1зо der beste Vlekken van Согра in brand ftaken , еп 4000 man op het Eiland ten. Omtrent het jaar 1550 herleefde Corfica onder het gelei- de van eenen grooten Held, die ter verlosfing van zynVa- derland opftondt, SAMPIERO DI BASTELICA geheeten., Hy toonde reeds vroegtyds een Man van zonderlinge bekwaam- heid en moed te weezen , en werd tot Colonel der Cor fi caanen in Frankryk verheeven ; ook deedt hy zich by uit- ftek kennen in meest alle groote bedryven van dat volk in zynen tyd. Маа den dood van FRANCiscus den 1. keerde hy na zyn Vaderland , waar hy trouwde met vANNIA , Erf- gemaame van den Huize van Ornano , een der oudfte en rykfte van den Corficaanfcben Adel ; zints zyn huwelyk werd hy іа °t algemeen SAMPIERO DI ORNANO geheeten. Bewoogen met den jammerlyken (заг zyner Landsgenoo- ten, nam hy ееп befluit om hun verligting te verfchaffen , waar toe zich eene zeer gunftige gelegenheid opdeedt. Frankryk hadt reede voorlang een eisch op Genua gehad 5 maar па den flag van Pavia, wanneer de Fran/chen zich genoodzaakt vonden /айе geheel te verlaaten , was die «isch van geene uitwerking geweest, HeNprik de lI eg- ter, eenen nieuwen oorlog in Дайе aangevangen hebben tegen Keizer KAREL деп У , befloot op Corfica zyn magt te vestigen. SAMPIERO DI ORNANO moedigde dit aan , om -er zich van te bedienen tot opheffing van dat juk, waar onder zyne Lendsgenooten dermaate gebukt gingen. Een krygstogt derhalven werd ter op Corfica ondernoo- „men; іп het jaar 1553, onder het bevel van den Generaal PAUL DE THERMES, vergezeld van SAMPIERO DI ORNANO 9 GURDAIN DES URSINS „ еп verfcheide andere bekwaame evelhehberen. Koning HENDRIK hadt ook den Turk in СЕЗ D 424- If VOORNAAMSTE LOTCEVALTEN. © deezeh togt ор zyrie zyde';-varr;den ‚viërden ‘Keizes %011- MAN, bygenaamd de Heerlyke, verkneegen hebbende. dat ` Ву eén groote vloot in de Tescaanfche Zee zou houden. De Genueefen ftelden zich hier in kragtigen tegenweer. De groote ANDRIES DORIA , hoewel toen achtenzeventig aren bereikende - zag ouderdom ooch zwakheden aan, _ en de oude Held , Corfica van veel belangs voor zyn Va derland reekenende , ging te fcheep met al het vuur van zyn roemryke-jeugd , hebbende een groote krygsmagt on der zyn bewind. Те wederzyde werd de oorlog тёге voortgezet. De Corficaanen deelden in de gemeene zaak, ‚еп egens was het groorfte gedeelte des Eilands van de Ty- ‘fanny bevryd. - Maar de Genueefen werden door den on- verfchrokken, DORIA zo wel beftuurd , en kreegen daar be nevens van KAREL den V zo fterke onderfteuning van Spaanfche en Duitfche krypsknegten › dat deeze гор! niet geheel vergeefsch afliep. Теп laatften werd ’er een verdrag getroffen (sichen de Corfcaanen en Genueefen ‚ *t welk tot ger en voordeel van de eerstgenoemde diende ; zyn Aller christelykfte Majefteit was Borge van ’t zelve, Doch ‚ vermids ег een ingewortelde en onverzoenlyke haat sichen deeze twee Volken plaats heeft, beftond: dit verdrag-niet lang, en па den dood van Koning HENDRIK, vonden zich de Corficaanen als voorheen onderdrukt. SAMPIERO DI ORNANO, die weder eenigen tyd іп Frank ryk geweest was , kwam op болса; zyne tegenwoordig- heid blies den Eilanderen moed in, en veroorzaakte eere groote omwenteling. Hy voerde zyne roemwaarde onder neeming met veel voordeel uit, te meer daar hy, nu geen ` byftand van buiten hebbende , weinig gevreesd werd van de Genueefen , die zeer luttel toebereidzels tegen hem maak- леп 3 maar hy werd , in deeze loopbaane van heldhaftig- heid, кейшг, door Ч verraad der Genueefee , die hem lie- “ten vermoorden door eén fchurk , vITOLLI genaamd ; viel voor in den jaare 1567, — Zyn Zoon , ALPHONSO DI ORNANO, opgevoed aan het Hof van HENpRik den ЇЇ, hieldt den Vaderlandtievenden'yver nog een weinig tyds gaande; maar onmagtig om zich tegen de Genueefen Dot: de te houden, verliet hy het Eiland , en zette zich neder fn Frankryk. De Genueefen kwamen dus weder in °t bezit van бй Verwoed over °t geen zy geleden hadden in dien Пошел opftand, gelyk zy * noemden, en nog-fteeds een nieuwen opftand vreezende , waren zy alleen bedagt om zich б EN STAATSVERWISSELINGEN VAN CORSICA, 433 те wreeken , eù'dat Volk nog dieper dan im- mer voorheen їп den poel van woestheid en flaaverny te dompelen. .. | glyker dan oit te vooren was. nu de verdrukking. Aangeftookt door heete wraaklust, maakten 3y , om ze te:{preeken , бп g ftefzel van dwinglandy. Zy flonden niet toe dat ?ег iets van het Eiland vervoerd werd dan ра. Genua, in gevolge hier уап vonden de Corficaanen zich in de noodzaakiykheid gebragt om hunne koopwaaren tot eenen zeer laagen prys te verkoopen, еп, in jaaren van fchaarsheid „zag men ’t Eiland door eene foort van gewete цеде plondering van leevensbeboeftens beroofd ; want men dwong de Inwoonders dezelve па Genua te brengen , zulks ‘et dikkwyls weezeniyke hongersnood op ’t Eiland ontftondts ‚ Langen tyd veragt, geplonderd en verdrukt, begonnen de CorAcaanen, in den jaare 1720, weder te herleëven , in dat jaar nam de Oorlog, die, met eenige tusfchenpoozin- gen , tat nu toe geduurd heeft , eenen aanvang. "ri wonderlyk op te merken ‚ hoe groote voorvallen dikmaals uit zeer geringe oorfprongen ontftaan. Tot den Opftand der Carficaanen , іп ‘t jaar 1729 , gaf ееп enkelde Paolo, ` een flukje gelds omtrent vyf Engelfche Stuivers , gelegen. heid. Bene Genueefche. Schattingmeester kwam іп * huis eener oude Vrouwe ‚. еп vorderde dit weinigje реіаѕ als de Schatting haar opgelegd ; in uiterfte armoede leevende, hadt ze niets om dien eisch te voldoen. Hier op begon de tingmeester ‘haar te mishandelen , en eenig goed van aar weg te neemen. Zy badt hem geduld te willen nee- men, zeggende , dat ze binnen weinige degen hoopte in ftaat te zulen weezen om hem te betaalen. Ну volhardde in zyne geftrenge behandeling, en de arme Vrouw maakte groot gekryt.. Twee of drie perfoonen - dit hoorende „ traden in het huis , en vervoegden zich dan de zyde der Vrouwe „. uitvaarende tegen de barbaarfche knevelaary des Schattingmeesters. Ну bedreigde hun met lyfftraffe , de- wyl ze hem verhinderd hadden in het volvoeren van zyne bediening. Dit ontftak den toorn der Dorpelingen, en zy dwongen hem, door "rt werpen van fteenen , om te vertrek- ken, De Genueefen zonden krygsvolk om hunnen Schat- tingheffer te verdeedigen, еп de Corficaanen verzamelden in groote hoopen om zich te verweeren. Het oproer nam toe. Een enkele vonk was genoeg om dien edelen gloed уап vryheids min, in °t hart deezes Volks fchuilende , ge- ùcel ге doen ontbranden ; E korten tyd was het geheele 6 4 ie ` i 426 , DE VOORNAAMSTE LOTCEVALLÈR. Eiland in beweeging. ‘De Corficaanen vielen terftond o de Hoofdftad aan, die zy, bykans zonder eenigen weder- ftand te ontmoeten, innamen: en, hadden zy een weinig eregelder geweest , het Kasteel van: Corte was in hunne handen gevallen.. De Genueefen poogden, in ‘t eerst, de Corfscaanen door de magt van hun eigen Gemeenebest te beteugelen ; maar zy vonden zich daar toe onmagtig 5 naardemaal de Cof- cnanen , van dag tot dag fterker wordende , de geringe vere fterkingen van der Genseefen krygsmagt nedervelden ; en daar daor meerder wapens kreegen : zy moesten overzulks na hulpe van buiten omzien, еп vervoegden zich tot Kei- zer KAREL den VI, die, onder het bevelhebberfchap van den Generaal WACHTENDONK , hulptroepen na Corfica zondt. Deeze plaagden het Eiland, zonder in Daat te zyn om het te onder te brengen. Geduurig vielen ‘er fchermutzeline en voor tusfchen hun en de Corficaanen , die , in eenen ag, ‘er 1200 verfloegen. De Keizer vaardigde toen een fterk leger Duit/chers, met деп Prins van WiRTEMBERG aan эт hoofd „ derwaards af: de Corficagnen konden het niet houden tegen zulk eene overmagt.. Zy leiden de wapens neder , ander voorwaarde ‚ dat ‘er een verdrag sichen hun еп de Genueefen zou gemaakt worden, waar van de Keizer borge zou zyn. Dit verdrag , ’t welk plegtig was aangegaan tusfchen de Cerficaanen en Genueefen , door de laatstgenoemde verbrooken zynde, was ‘er flegts een kor- te flilftand van vyandlykheden , еп de Corficaanen lieten, in jaar 1734, op nieuw hun ongenoegen blyken. GIAFFERI, hun voorgaande Generaal, werd weder ver koozen, en kreeg GIACINTO PAOLI, Vader des tegenwoor- digen Generaals, tot amptgenoot. GIACINTO PAOLI №25 een Corficaans Edelman van aanzienlyken huize, Doch ‘гупе verdienften deeden hem meer uitmunten dan zyn rang, hy mogt den naam van geleerd , godsdienftig en dapper draagen , en bleek in allen deele gefchikt om synen Vader- lande, in vreede en oarlog „ dienst te doen. De Genueefen hadden de overwinning іп voorgaande on- lusten zeer duur betaald; men rekent , dat het hun meer dan dertig millioenen Livres gekost hadt, zonder de kostbaa- re giften „aan den Prins van WIRTEMBERG en andere voor- naame Bevelhebberen gefchonken, te tellen. De Marquis D'ARGENS past zeer aartig op de Genueefen toe de Franche Fabel van den Landman ‚ die by eenen Edelman in zyne nabuurfchap kleagde over een Haas, welke dagelyks in zyn {ша EN STAAYDVERWISSELINGEN VAN CORSICA. 402 goed te willen weezen om dat Dier té уегагуүеп.' delman kwam, met eene menigte honden’ еп een half dous zyn jaagers, еп deedt in vyf minuuten grooter fchade dan de Haas in zeven jaaren zou hebben kunnen doen. Маз een kostbaare jagt ontvloodt de Нааз het gevaar door een gat in de fchutting: waar op de Edelman den Tuinier ge- luk wenschte wegens de bevryding van dit plaagend Dier, en hem raadde het gat te (toppen, Even zo hebben de Genueefen, паа veel meer aan vreemde hulpbenden gefpild te hebben ‚ dan Corftca hun ooit kan opbrengen „ de kwel- ling, van zich in denzelfden toeftand als voorheen te be- vinden. tet, d Genua beproefde, op nieuw , haare kragten tegen Сог. fica; maar dit (ексе alleen от haare zwakheid en flegte ftaatkunde aan den dag te leggen. Теп deezen tyde deedt ` zich een zeer vreemd geval op, tot verwondering van al- len: te weeten , dat THEODORUS, wiens wondere gefchie: denis zo veel gerugts maakte , op het tooneelkwain. THe- орокоѕ Baron van NIEUWHOP, in het Land van la Mare in Westphalen , was de Man die па de Opperheerfchappy in болса dong. Hy was in Fran/cben dienst opgebragt , -en vervolgens na Spanje gegaan, waar hy eenige blyken van hoogagting ontvangen hadt van den Graaf van RIPERDA en den Cardinaal ALBZRONI; doch van een onftandvastigen aart еп vol van nieuwe ontwerpen zynde , verliet hy Spanje, en reisde door /talie, Engeland en Holland, als een geluk- zoeker. Eindelyk viel zyn aandagt op Cor Bea, en hy vorm- de een ontwerp om Koning van dat Eiland teworden, Hy was een bekwaam en inneemend Мап. : Naa zich van al- les, wat tot het Eiland behoorde, wel onderrigt te heb- ben, ging hy na Tunis, waar hy middel bedagt om eenig geld en wapens te bekomen ; vervolgens trok hy па Zeg- bern ‚ van waar hy een Brief fchreef aan de Corficaan/che n tuin kwam, en 2упе Коо! opknapte gn hem verzogt zo e Ke Opperhóofden GIAFFERI en PAOLI, hun eene aanmerklyke onderfteuning aanbiedende, indien ze hem tot Koning wil- den verheffen. Hy kreeg ten antwoord, dat, wanneer hy de beloofde hulp den Corficaanen toebragt, zy zeer bereid zouden weezen om hem voor hunnen Koning te verklaaren. Hier op ging hy , zonder tydverlies, fcheep , en kwam іп den voortyd des jaars 1736 te Tavagna aan land, Ну hadt een zeer deftig voorkomen, еп de Turk/che kleeding, die hy droeg , zette hem een ontzaglyke houding by. Eenige weini- ge perfoonen vergezelden hem. Zyne zeden waren zo innee- О Сєз. mende, 4258 . DE-VOORNAAMSTE LOTGEVALLEN ; — mende, en гуле ganbiedingen. zo bekeorlyk - dat br oe Koning van Corfica werd uitgeroepen. Ну bragt. omtrent duizend Zechins met zich van Tunis, benevens eenige was arusting еп krygsvoorraad , en deedt groote beloften pag uitenlandfche onderfteuning. 'Гнеоровоѕ eigende zich alle kenmerken van Koninglyke waardigheid тое ‚ hy hadt zy- pe Lyfwagten ец Staatsbedienden , hy deelde Egrampten uit, en liet zilver- en koper-geld munten. Terftond bezette hy de verfterkte Steden der Genueefen , hy was nu by dit „dan by dat beleg tegenwoordig , ftaande met een verrekyker in zyn hand, als uitziende oa de hulp, die by voorgaf te ver- wagten. Daar benevens gebruikte by de list om zich , vaa tyd tot tyd, van ’t vaste Land , groote brievenpakken.t doen bezorgen, welke hy zeide: van onderfcheidene Vor- ften van Europa te komen , en eene. erkentanis-van zym waardigheid en belofte van vriendfchap te behelzen. ` De Genueefen vonden zich niet weinig verleegen met dee- zen nieuwen Gelukzoeker. Zy gaven een fcherp Manifest nit tegen THEODORUS, waar in ze hem op де veragtlykíte wyze ten toon ftelden; doch te gelyk lieten zy blyken over дупе opkomst niet: zonder kommer te zyn, THEODORUS liet een Manifest daar tegen uitgaan met al de bedaardheid en waardigheid van een Vorst „ toomende zyne onverfchil- ligheid , wegens de beledigende handelwyze van Genua, en betuigde vast in de hoope van de overwinning te weezen. De Staatsdienaar der Genueefen te Londen ftelde zich (terk tegen де Corficaanen te weer, еп wist te bewerken, dat zy- ne Majefteit de Koning van Groot Brittanje alle zyne on- derdaanen verboodt eenigen voorraad of hulpe aau de mis- noegde Corficaanen toe te voegen; dit viel voor den 24 Ju ly » 1736. | … Naa dat THEoDoRUS omtrent acht maanden zich op Gr- fica onthouden hadt, befpeurde hy dat’s volks genegenheid hemwaards begon te verflaauwen ‚ en dat het niet met den — zelfden yver, als voorheen , zyne ontwerpen ten uitvoer ` ‚bragt. Hy befloot daarom wyslyk hun, vooreenigen tyd te verlaaten , еп zyn geluk weder op 'ї vaste land te Ьерғое- ven. En hy verliet, naa een plan van Landsbeftuur , om eduurende. 2упе afweezigheid te volgen , opgemaakt té Жерреп, het Eiland, in de maand November. Hy vertrok па Holland , en flaagde gelukkig in het winnen van °t ver- trouwen eeniger ryke Kooplieden , inzonderheid Joeden, die hem veel kanon en anderen krygsvoorraad verzorgden, ender het opzigt van een Supercarga, Hier mede eh A EN STAATSVERWISSELINGEN VAN CORSICA, 439 һу, in-denjaare +7994 weder ор Corfica, en liet „ by zyns aankomst, деп Supercarpa dooden ; om yan alle aanmaa« ningen beyryd te weeaen, : Omtrent deegen ed As Frankryk, gelyk wy vervolgens zien zillen, zo magtig op dit Eiland geworden; dat, hoe- wel їнвороййз Zyn krygsvoorragd daar bragt; hy geen lust hadt om zyn:perfopn.te waagen ; de Genen handen gen. groote fomme gelds op zyn hoofd gezet. Ну verkoos der, balven zynen іћгооц te verlaaten, еп van,zyne eerzuguge oogmerken, veiligheidshalve, af te zien; terwyl hy toteen aanmerklyk voorbeeld (rekt hoe vereen onderneemendeen wanhoopende geest kan gaan: want hadt THRODORUS- ееп weinig voorzigtiger en gelukkig geweest, hy en zyne na- komelingen kanden de kroon van. Сок/іса gedraagen hcb- ben, met den roemryken tytel van de Verlosfers eens vere drukten Volks. . i De Corficaanen fpreeken thans zeer verfchillende van Ko fing THEODORUS. ` Zoinmigen , ‘die .°с/тпееѕге үусгігоббей gefteld badden in zyne veel beloovende. gefprekken , е heffen hem nog hemethoog, om de eer van hun goed: оо deel opte houden. Anderen , die hem voor een Bedries ķer aanzagen „ en nooit met ernst іп zyne maatregelen trai den , betchryven hem als een Wat Tyler, „„ een Koning » van Tt janhagel;” maar de verftandigften en gemaatigd- еп, en de Generaal paoli zelve , befchouwen hem in het gemaatigd licht, waar іп wy hem voorftelden ; zy erken- nen dat hy van grooten dienst geweest is om den moed des Volks te doen herleeven, die, door een fleependen oorlog van veele jaaren , begon te verflaurwen : -THEODORUS мак» kerde dien op, daar Бу het heilig vuur уап Vryheidsmin deedt onrvonken. De Genueefen , heftig verlangende om den opftand in °t jaar 1734 te dempen’, huurden eenige Zwitfers en Grifons , die, їп hun Vaderland dergelyk een land bewoonende , het gebergte van Corfica zouden zuiveren. Maar deeze krygs- knegten vonden het geen gemaklyk werk die gebergtens, waar de inwaonders geftadig op hun vuurden ‚ en ontelbaa- ге wegen van ontkoming. wisten, te zuiveren. Zy bemerk- ten welhaast һое {legt een ‘koop zy gefloten hadden , en dat ze den Genueefen te veel bloed voor hun geld gaven. Doch Frankryk, dat altoos het oog op dit Eiland gehad heeft, begon nu te vreezen, dat de Corficaanen: het juk van Genua geheel zouden affchudden „- in. welk geval zy een vrye Staat konden te worden, die de Magten van Europa, - oor 430 „OVER DE BEGRAAFPLAATS door jealoefy gedreeven , de hand boven °t hoofd zouden houden; of dat ze zich, mogelyk „ onder de befcherming van deezen of geenen magtigen Vorst zouden begeeven. Overzulks befloot Frankryk de Corficaanen weder aan Genna onderhoorig te maaken, en hier toe hebben ‚ van tyd tot tyd, verfcheide poogingen gediend: en Frankryk heeft zo groot een invloed ор °t Gemeenebest уап Genua , dat het alles, wat daar toe behoort , naar welgevallen kan fchik- Кеп, gelyk ten vollen blykbaar is uit het jongfte verdrag, бт bezit van Corfsica te пестеп, “VERHANDELING OVER DE BEGRAAFPLAATS VAN VIRGILIUS. Door den Heer HOLDSWORTH. wk Begraafplaats van virGiLius pleeg onder de voornaamfte byzonderheden , omftreeks Napels, gerekend te worden, en is, als zodanig , altoos door de Reisbefchryvers den Reizigeren aangepreezen ; doch zints eenige jaaren , heb ik waargenomen, dat ver- fcheide jonge Heeren zeer onverfchillig waren of zy die gingen zien , dan niet, Wanneer ik hun na de reden dier onverfchilligheid vroeg, bevond ik, dat ze niet moest toegefchreeven worden aan eenig ge- brek van hoogagting voor de gedagtenis van virGitus , in myne Landsgenooten ; maar daar аап, dat ту, door een zeggen in de Reizen van ADDISON , zich ten vollen verzekerd hielden , dat elk zich , aangaande dit ftuk , vergist hadt of misleid was, en dat , wiens Begraafplaats °t ook moge weezen , het ongerwyfeld die van vR- crus niet is. De woorden van deezen Reiziger zyn : *e Js zeker dat deeze Dichter te Napels werd begraaven ; maar ik denk Ai" is alzo zeker dat зупе Graflede aan de andere zyde van de Stad was, па den kant van den Vefuvius. Was dit gezegd geworden door iemand van een minder charac- ter, of iemand niet zo in ’t byzonder door de Zanggodinnen be- gunftigd, ’t zou van weinig gewigt geweest zyn; maar men kan geenzins veronderftellen dat iemand, als de Heer AppisoN, eender rechtaarte Zoonen van VIRGILIUS , °t zou hebben durven ond om die Grafltede te ontrusten , indien hy niet voor zeker vastge- Леја hadt , dat zyns Vaders аѕ(сһе daar niet bewaard was gewor- den. Dit denkbeeld zet zyne aanmerking gezag by, еп гупе wy- зе van uitdrukking waar in hy "rt alleen op zyn zeggen laat aanko- men, is van grooter Кгарт, dan alles wat hy "er bygevoegd zou kun- nen hebben: want nu, fchoon hy het verzagt met een a/zo, verom derftellen wy dat hy zeer vast de zekerheid wist van "tr geen hy te gederftelde , hoewel.hy "e geene rede vanop geeft, en wy hem eg nn ne en wc ший шы Dan VAN VIRGILIUS ` ТА i btindeling moeten gelooven: terwyl wy, hàdt hy ‘er de reden byge- voegd, de vryheid zouden hebben om over derzelver gewigt te oor-: deelen. ІК wenschte wel dat hy het, ter voldoening der Lief hebbe: ren, gedaan hadt; dan vermids hy het niet gedaan heeft , en dit ftuk- zeker van dien aart is, dat het van wederzyde kan beweerd worden, zo verzoek ik de vryheid om onderzoek te mogen doen op het ge- zag, `t geen hy, by andere Schryvers, gevonden heeft , voor deze verzekering. Den eenigen Schryver, dien ik te deezer gelegenheid ontmoet heb, is CLUVERIUS , die, om de plaats der Grafftede van VIRGILIUS te be- paalen, twee plaatfen uit raus aanhaalt (*) , waar uit hy afleidt, dat deeze Grafitede te 57. Giovanni Teduccio was, „ en wel, zegt » d gelyk daar openlyk getuigd wordt, onder Wesbio , of den Fe- g faviuse Ik twyfel zeer aan de juistheid van dit befluit ; doch verwonder my niet zeer dat CLUVERIUS het maakt: dewyl het zeer blykbaar is, uit veelvuldige plaatzen zyns werks, dat hy weinig ervaaren was in- de kennisfe van Dichterlyke fpreekwyzen , en dat hy een Dichtftuk las even als men een Nieuwspapier doet; maar ik ftaa verwonderd, dat лрртѕом hem volgt. Alleen kan ik zeggen, dat de Reizen van den Heer ADDISON , fchoon zeer geestig opgefteld , in ’t algemeen niet voor de naauwkeurigfte in alle deelen gehouden worden. Пу fchreef ze in ћааѕе, en ‘tis waarfchynlyk, mag ik het waagen deeze gisfng voor te ftetlen , dat hy, door iemand onderrigt dat CLuve- mus de Begraafplaats van vRGILIUs aan de туйе van Napels ftelde welke па den Berg Vefuvius gekeerd is, hy enkel op dat gezag af- ging, zonder CLUVERTUS zelven te leezen , of den grond van dit zeg- gen te onderzoeken: want hadt hy met srATIus geraadpleegd , ik hou my ten vollen verzekerd, hy zou anders gedagt en gefprooken hebben. CruvrRmws veronderftelt , volgens zyne муле van haastig over de dingen heen te loopen , dat status met de daad zat op den hoek van: de Grafzuil. van утксплоѕ , aan den voet van den Berg Vefuvius, wanneer hy den Brief aan MARCELLUS fchreef , uit welke die Aard- ryksbefchryver eenige verfen aanhaalt ; en fchoon dit eene zeer on- gefchikte plaats was om te fchryven , terwyl die Berg brandde , mogt hy nogthans, met gelyk gewigt van rede, Dellen, dat "er, op dien tyd, weezenlyk eene vuurbraaking voorviel, De Heer Afbison ,Бе- ter ervaaren іп den. Dichterlyken ftyle, zon, durf ik vastftellen ,toe- ftaan, dat een Dichter (inzonderheid zodanig een , wiens character het is zich niet altoos zeer nauw te берааіеп ) wel vooronderfteld mag worden alles, wat STATIUs zegt, gezegd te hebben „ fchoon hy op zyn kamer in °t midden van de Stad zat te fchryven , en fchoon de Berg Vefuvius zo zeer in-rust was’, als hy gewoonlyk is , niet е, maar rookende, gelyk zeer wel is waargenoomen door PELLEGRINO. еп anderen. : “Laa А 6%) SrTATrus Lib ДУ. Sylv. IV, vers, $$ CG 50, Vide PH,CLUYER. kalia Ástigua Т. П. pe Di, d af м 438, OVER DE BEGRAAFPLAATS ‚ Laaten wy nu „ erkennende dat uit de vern van sratus mes meer omtrent dit Gedenkteken kan opgemaakt worden, dan dat bet: omtrent Napels was, onderzoeken, welke bewyzen er voor handest. zyn , сег ftaavinge van het algemeen aangenoomeu gevoelen. ‚ Donatus (indien wy hem eenig geloof mogen geeven 3 meld: in тупе leevensbelchryving van масилиѕ uitdrukiyk , dat hy begraven werd ор den weg na Puteoli. Augustus wilde dat. de beenderen diens Dichters na Napels, waar by langen tyd gewoond. Байг, zout den vvergevoerd worden. — Men beeft ze dan , op ’t keinerhk Bevel, derwaards gebragt, en aan den Puteolaanfchen: weg., bir geg deng tweeden Mylpaal, begraaven. Eu verdient de Leeveny befchryving van VIRGILIUS , door DONATUS opgefteld ‚ op zichzelve geen geloof genoeg , er zyn verfcheide andere bewyzen , die dit ge ` deelte 2упѕ verhaals bevestigen. De Н. HIERONIMUS hangt’er.het zen get.aan ‚ als hy-zegt, VIRGILIUS fiert te Brandufium, zoen $ЕМТП%, , SATURNINUS еп LUCRETIUS CINNA, Bergemeedters waren. Zyn beenderen werden na Napels gebragt, en binten den tweeden Мураа! van de Stad af begraaven , met dusdanig een Graf Schrift, `t geen by flervende zelde badt opgegeeven : MANTUA ME GENUIT ; CALABRI RAPUERE ; TENET NUNC PARTHENOPE. CECINI PASCUA, RURA , DUCES. (*) ’ Is waar HIERONIMUS zegt niet op welk eenen weg ; indien wy egenin aanmerkinge neemen, dat de grootíte en aanzieniykfte wea gen іп °t algemeen verkoozen wierden, om er de gedenktekens der overleedenen aan op te rigten, (gelyk de Appifche weg de grootte van; alle, en die ook , tot deezen dag toe, ten bieke daar van, de meeste heeft; ) als mede dat de Puteolaan/che weg omtrent Марей het „meest gebruike werd; dewyl dezelve niet alleen na Ритеай , maar ook na Baie , Cume, en van daar na Rowe liep; mogen wy, më rede, befluiten , dat deeze Weg , als de aenzienlykfte , werd , am daar аап de Grafnaald voor zo grooten Man зап te fip леп; сеп minften was dezelve verre te (ellen boven den weg na бет Berg Vefuvius of eenige anderen omftreeks Морей, °с Is ook eigen: aardig dat VIRGILIUS aan dien Weg wierd begraaven; dezelve: loopt rechtftreel® па Mifenum , het Meir Avernus en den Grot der: Sibib ` Jen, de eigenfte grond dien hy verkoozen hadt. tot het соопее! van de fchoanfte Boeken. zyner Æneade. Nog eene rede van: efgenaanig heid. VER, dat VIRGILIUS aan deezen Weg hegrgaven wierd, zo laaten wy verder nagaan асе de afftand daar aan beantwoorde: DONATUS en Hie RONESUS zeggen beiden , dar het was binnen de twee Муіеп van Napels (*), °t welk met den зала van de Grafnaald, die пи als van VIRGIĻIUS vertgond wordt, zeer wel avereen komt. Want de afitand des monds van de Grot Paufflypo ‚ onder dien Grafnaald , tot зап de Poort van Chiaia., is, volgens de maat байг van door Signor ANGELO „voor my geneomen ,: бдоо` Engelfche voeten ; en die vande Poort van Chiaia totaan de Вадйооуе van St. Giorgio, vaorby de Kerk van San Giacormo, noch 3100 voeten „ in `t geheel 10, oog voeten of зооо fchreeden ‚ dat is twee Mylen oude Romeinfcha maar ` wanneer wy ‚het verfchil tusfchen de Exgel/sbe en de oude Romeinfche vacten in aanmerking neemen, en daar voor omtrent doo voeten ,. of een weimig meer, іп twee Mylen aftrekken. Теп andes ren moeten wy ook rekenen op de verfcheide bagten, zo als wy tes genwoordig de maat neemen ; by voorbeeld, tusfchen den mond van de. Сток en /a Madonna aan den voet van de Grot , уап de Chieia tot aan de Poort van Chiaia,- en van de Poort van Chlais tot aan het Meer van Castello. Dit alles zamen genoomen maakt, waar- fchyniyk , een verfchil van verfcheide honderd voeten; en, indien ber іп een rechten dyn kon gemeeten worden , zou bet mogelyk геі, ken, rot Santa. Maria Nova, waar omtrent men. veronderftek, dag eender Poorten van de oude Stad geweest is. - a. Ik verzoek de vryheid te mogen gebruiken om ,ter bevestiging van deeze plaats der Grafnaalde, nog een bewys te mogen bybrengen, ’e welk йк: by geen ader Schryver heb aangewoffeh. Seneca ,: in ду) nen vyf en‚zeventigften Brieve , den doortogt door dien donkeren en verdrietigen weg, welke, omtrent ter langte vaneene.halve Myl, onder den Berg Panfilypo gehouwen is, op zyne wize van Baie ng Napels befchryvende, bekent, zo ver een Stoicyn zich des bekreunt , dat be in groote vreeze was; maar , zo dra hy het daglichten de openlagt:aanfohauwde, weder bekwam en verwonderd heen over тупе voorgaande kleinmoedigheid , door ’t tog рсе. verfohil maakt, of iemand deor het Vigiliarium „ dan of hy door den Berg overe ftelpt worde (1). Het woord Zigihiarium , door sENECA hier ger *. (%) Istra lapidem fecundam, DONATUS — In fecundo ab Urbe Millienes BEKRONREMUS. ` | " б, 0 (D Ad primum confpelium reddite luci, alacritas incognita rediit dr ira ўш а. ІЦий deinde mecum logui сарі, quam inepte quadam magii ac minus timerimus, сит omnium idem finisesfer. Quid: enim. interest, utrum. fuper sliguems vigiliarium rusts anme? Nil invenies; erant tamen, qui hano тыз» + H Bam magis timeant у quamvis usrague mortifera араг fiñ a 434 OVER DE BEGRAAFPLAATS bezigå , heeft men vry algemeen verftaan, in de betekenis van een Wagttooren , of Schildwagtbuisje en dergelyken , еп "jr kome in die betekenis voor in onze Woordenboeken , zonder eenig ander gezag dan deeze ééne plaats van sENECAS en дап nog- met dit voorbehoedzel , ff Jong est le@io, „ Indien dit де rechte leezing is”. Lang ben ik van gedagten geweest, dat hét oorfprongtyk Virgiliarium of liever Virgilianum gefchreeven was; flaande dus op de Grafnaald van vireiLius ; die men ziet op eene verhevenheid aan de zyde van de rots; zo dra men komt uit de Grot van Pas- ро , als men van Baie. па Napels gaat, Weinig Grafgedenktekens zyn er. зап welke de Ouden zo groot eene hoogagting toedroegen , als aan dat van VIRGILIUS. In de boven aangehaalde verfen fpreekt status Уап dit Graf als van cen Tempel. zaam om onder hyn, zelf іп de tyden van де groote barbaarsch- heid, eene beftendige: overlevering te bewaâren van de plaats zm Grafs: еп toen de befchaafde letteren weder begonnen te herlee- ven, fpraken de voornaamfte Schryvers "er insgelyk van. PETRARCHA befchryft dit Graf , juist zo als het is ‚ op een uit ftek aan °t einde van de Grot, als hy van Puzzuolo ва Napels ging: hy fpreekt er niet van als van iets, dat hy als een los loo- pend vertellingje gehoord hadt , maar als van een zaak by de Na- Politaanen beftendig erkend en vast aangenoomen: want hy veron- derftelt dat de nabyheid van,de Grot gelegenheid gegeeven hebbe, aan * belachlyk vertelzeltje } ° welk onder hun plaats hadt, als of vous de Grot gemaakt hadt (,). . ' эс Is bekend dat sANNAZARIUs , ongetwyfeld deeze Grafnaald voot die van vIRGILIUs gehouden hebbe ; en verkoos , gelyk hy er пабу geleofd hadt, "er оок а120 гупе begraafplaats naby te mogen hebben. Het Graffchrift , door вемво gemaakt, flaat geheel op dit denkbeeld. . . ` DA -_f*) Р:лмзөз Lib. II. -Ep 5. (|) MARTIALIS Epigr. Lb. Xl, Ере, 98 © 69e ж» О г (a) PETBARCHA Isineraróu М VAN VIRGILIUS 43% DE SACRO CINERI FLORES: RIC HLB MARONE ` SINSBRUS MUSA PROXIMUS , UT TUMULO. Caráco geeft bet volgende berigt van de Grafiraald vin eo mg, % Is een merk van Tichelftrenen opgebauld , in welks midden , пех gen kolommen , геп Муаз onderfleunden , naar `t verbaal van ALFONSUS HEREDIA, Bisfchop van Arano, die geduurende zyn leese veel werks van oefening maakte. Ор de marmeren /уёриз las men de regels welke DONATUS [Мег boven] ons beeft opgegeeven. Pe- TRUS Е STEPHANO , die, nu veertig (garen geleeden , een boek over de T dag van Napels beeft uirgegeeven, zegt dit werk gezien te ben (*). De Graftombe is omtrent zestien voeten іп ’t vierkant, gebouwd van kleine vierkante fteenen , Op#s reticulatum „ [een ruit of nets- wys werk] en overpleisterd. De ingang was aan den-weg boven de Стос, maar dewyl deeze по, zints het zinken van de Grot, ор de fteike is, en men er langs dien weg niet kan inkomen ‚ is "er eene opening іп de tegenoverzyde gemaakt , met door de muur heen te breeken. Daar is eennis aan elk туйе vande ойде deut, еп men ziet ‘er drie aan teder van de andere drie karten; deeze zyn alle nog ove- rig, uitgezonderd de middelfte, tegen de ойе deur over; die nood- wendig, om den tegenwoordigen ingang te maaken , moest afgebroo= ken worden. Dezelve Taart ор den kant der fteilte, аап de linker hand, wanneer men van Napels komende de Grot van Рли{ уро in- gaat, en is nu omtrent zeventig Engelfche voeten boven der weg en. Schoon de Napolitaanen "er zich nog fleeds op beroemen , dat VIRGILIUS zo veel onder hun verkeerd , en zyn Graf onder hun heeft p fchaamen zy zich niet over den vervallen Daat witar in уу het леп leggen ; en mogelyk moet het meer aan de plaats waar het is, dan зай humė hoogagting of eerbied toegefchreeven worden , darer nog iets van із overgebleeven. De zinking van den ingang van de Grot heeft het aan die zyde bevelligd ; en men kan ‘er niet bykomen zonder eénen grooten omweg van ten minften een halve myl te neemen; еп hoewel de Napolitaanen geen lust hebben, om dit overblyfzel te herftellen , zyn ze nog niet verbasterd genoeg, ont zo ver uit den weg се gaan, om het te verwoesten. Меп merkt omtrent de Graftombe van vRGILIUs аап, dat de Lau- fier daar altyd groeit; en eenige Schryvers hebben aangetekend „(voor de waarheid wit ik niet inftaan ,) dat deeze foort van Laurier nergens elders daar omftreeks wil groeijen , welke moeite men оок, om die voort te planten, hebbe aangewend. De Reizigers plukken dikwyls kleine takjes of blaadjes daaraf, omdie, uit-hoogsgting voor VIRGILI- us, hunne Vrienden ten gefchenke te geeven, Wie kan zich verbe ` , - | a H OC) Caracio, Hif. Neap. Lib. 11, Cap. Ze - IL DEEL. MENGELW, NO. 9, НЬ | 436 A BRIR. + den dat de Heer ADDISON , die zo:wel verdiende dasr mede gekroond te worden, сеге plant met tak en моге! gezogt zou hebben uit te Кеп! - CSC het: dan móet duidelyk bevetezen kan worden, dat dee- ze Grafnaald, welke den naam heeft van die van VIRGILIUS te туп, weezenlyk van hew +5; mag ze nogthans daar de overlevering ten haaren voordesle pleit, ‘daar "et veele goede bewysreden zyn om и toonen’ dat ze hier of hier omtrent. moet geweest zyn , en deg Yer geene andere Begraafplaats , met zo veel waarfchynlykheids , toor de гупе kan doorgaan, de gewoonlyke eere genieten. Меп. heeft het altoos barbaarsch gengt de asch der geringfte ftervelingen ‚te ftooren. Laat dan die van virciuus in vrede rusten; en bat де Reizigers het -gendegen behouden ош zich, ten minften, te verbeelden, dat zy hunne hoogagting beweezen hebben aan туп geheiligd Graf. BRIEF VAN DEN BARON DE BIELFELD AAN ZYNE MOEDER TE HAMBURG, ag Eeft in eene reeks van Brieven , door den Baron гж BEL „ FELD uit Londen ре(с\тееуеп, en van tyd tot tyd, in hee » Mengelwerk der Letteroefeningen geplaatst, die Heer zich voot een opmerkend en vernuftig Man doen kennen, deze laatfte Brief, „> door hem van Londen den 16 May 1741 afgevaardigd ‚draagt ger ә migenis van zyn һап. . Н MEVROUW! ‚ Voorgeziene onheilen zyn niet altoos de minst aandoenlyke , wan neer zy ons overkomen. Het doodlyk nieuws, ° welk my uwe hat- fte Brief bekend maakt , doet my miet ге min op `t gevoeligûte 220, {сһооп de ziekte тупѕ Vaders my reeds eenige maanden agter een de grootfte ongerustheid veroorzaakt hade, Die waardige, die allerdier- baarfte Vader is dan niet meer} — Нег enkel denkbeeld van fr voor my ondraaglyk. De Natuur en de Rede loopen zamen om my het verlies, 't geen ik in-herg lyd, te doen gevoelen. Myn bat aanbadt hem ‚ еп myn geest boezemde my de tederfte eerbiedenis voor hem ia. Schoon van zyne segenwoordigheid beroofd ‚ vertroost- te heg denkbeeld. dat hy nog. leefde my niet weinig, en verfterkte my in den moeilyken loop „ welke my in dit leeven ten deele valt ; ik dagt 005 hem: деб, зап шупе zyde, ik verbeeldde my in hem een Benn, ze kebben , — ең op dit oogenblik fchyn ik alleen gelasten. 