Biblia Sacra, dat is de geheele Heilige Schriftuer bedeeld in het Oude en Nieuwe Testament; deze uitgaef vervat alle de boeken van het Oude Testament die in den Hebreeuwschen tekst zyn
34 Want David is niet opgeklommen ten hemel, maer hy zegt zelf : De Heer heeft gezeid tot mynen Heere : Zit aen myne regter hand ; 35 Tot dat ik uwe vyanden stelle tot eene voetbank uwer voeten. (Psalm cix, 1.) 36 Dat dan het geheel huis van Israël ze- kerlyk wete,fcdat God dezen zelfden Jezus, dien gy gekruist hebt, tot Heere en Christus gemaekt heeft. • ♦ 37 Dit gehoord hebbende, wierden zy in hel herte geraekt, en zeiden Lot Petrus en lot de andere apostelen : Wat zullen wy doen, mannen broeders? 38 Petrus antwoordde hun : Doet peniten- tie, en dat een ieder van u gedoopt worde in den name van Jezus Christus, tot verge- vinge uwer zonden ; en gy zult de gave des Heiligen Geests ontvangen. 39 Want do belofte is voor u en voor uwe kinderen, en voor al degenen, die verre zyn, zoo veel als er de Heer, onze God, toe roepen zal. 40 Hy onderrigltc hen nog met vele andere redenon; en vermaende hen, zeggende : IJelioiidt u van dit verkeerd geslachte ! 44 Die dan zyn woord aennamen, wierden gedoopt; en dacr zyn op dien dag omtrent dry duizend zielen aengekomen. 42 En zy waren volherdende in de leeringe der apostelen, in" de gemeenschap en het breken des broods, en in de gebeden. 43 En ieder wierd met vreeze .bevangen, en dacr geschiedden vele wonderheden en leekenen door de apostelen in Jerusalem, zoo dat zy allen verschrikt stonden. 44 Nu allen, die geloofden, waren veree- nigd, en hadden alle dingen gemeen. 45 Zy verkochten hunne goederen en lan- den, en deelden die uit aen een ieder, nacr dat hy van noode hadde. 46 Ook waren zy dagelyks volherdende ' eendragtelyk in den tempel, en brekende het brood in de huizen, namen zy hun voed- sel met verheuginge en eenvoudigheid des herten : 47 Te samen God lovende, en aengenaem zynde by al het volk. En de Heer vermeer- derde dagelyks het getal dergenen, die zalig wierden. KAPITTEL III. DAERNA Petrus en Joannes gingen op naer den tempel, tot het gebed van de negende ure. 2 En daer wierd een man gedragen, die van zyn moeders ligchaem af kreupel was, welken zy dagelyks bragten aen de deure des tempels, genoemd de Schoone, om eene aelmoes te verzoeken van degenen, die naer den tempel gingen. 3 Deze, als hy Petrus en Joannes zag, zoo als zy in den tempel ingingen, bad hy om eene aelmoes te hebben. 4 En Petrus, met Joannes, de oogen op hem slaende, zeide : Ziet ons aen. 5 Hy zag hen dan sterrelyks aen, hopende dat hy iels van hen zoude krygen. 6 Maer Petrus zeide : Zilver en goud heb ik niet ; maer hetgene ik heb, dat geef ik u. In den name van Jezus Christus van Naza- reth, staet op, en wandelt! 7 En hem by de regter hand vattende, hief hy hem op ; en terstond wierden zync beenen en voeten gestyfd, 8 En opspringende, stond hy, en wandelde; en hy ging met hen in den tempel, wande- lende, springende, en God lovende. 9 En al het volk zag hem wandelen, en God loven. 10 En merkende, dat hy het was, die aen de Schoonpoorle des tempels om aelmoesen gezeten had, wierden zy met verwonderinge en verbaesdheid vervuld over hetgene hem gebeurd was. 11 En alzoo hy Petrus en Joannes vast- hield, liep al het volk met verbaesdheid tot hen in de gaenderye van Salomon, gelyk men ze noemt. 12 Petrus, dit ziende, sprak het volk aldus aen : Mannen van Israël ! wacrom verwon- dert gy u hierover, of waerom hebt gy de oogen op ons geslagen, als of wy dezen mensch door onze kracht of deugdzaemheid hadden doen wandelen? 13 De God van Abraham, van Isaac en van Jacob, de God onzer vaderen, heeft ver- heerlykt zynen Zone Jezus, denwel ken gy hebt overgeleverd, en verloochend in de tegenwoordigheid van Pilatus, als hy oor- deelde, dat men hem los zoude laten. 14 Doch gy hebt den Heiligen en Regtvcer- digen verloochend, en hebt verzocht, dat DE WERKEN DER APOSTELEN, IV. men u den doodslager zoude geven ; 45 En den Gever des" levens hebt gy ge- dood ; maer God heeft hem van de dood ver- wekt, waervan wy getuigen zyn. 16 En door het geloove in zynen name heeft hy dezen, denwelken gy ziet en kent, gesterkt ; en het geloof, dat van hem komt, heeft dien volkomene gezondheid gegeven in de tegenwoordigheid van u allen. 17 Maer nu, broeders! ik wete wel, datgy het door onwetendheid gedaen hebt, gelyk ook uwe oversten ; 18 Doch God heeft aldus volbragt, hetgene hy door den mond van al de prophelen voorzeid hadde, dat zyn Christus zoude lvden. "19 Doet dan penitentie, en bekeert u, opdat uwe zonden mogen uitgewischt wor- den ; 20 Tegen dat door den Heere de tyden van verkwi'kkinge zullen komen; en dat hy Jezus Christus, u te voren gepredikt, zen- den zal. 21 Dewelke ondertusschen van den hemel moet ontvangen worden, tot den tyd dat alle dingen zullen hersteld worden, van dewelke God gesproken heeft door den mond van zyne 'heilige propheten, die van het begin der wereld af geweest zyn. 22 Moyses heeft immers gezeid : De Heer, uw God, zal u eenen propheet verwekken uit uwe broeders, gelyk my ; hem zult gy hooren in alles dat hy tot u zeggen zal. 23 En zoo wie dezen propheet niet zal aen- hooren, die zal uit het volk uitgeroeid wor- den. (Deuteron, xviii, 15.) 24 Ook zoo hebben al de propheten, van Samuël af, en die naderhand gepropheteerd hebben, deze dagen voorzeid. 25 Gyliedenzyt de kinderen der propheten, en des verbonds, hetwelk God aen onze vaderen bevestigd heeft, zeggende tot Abra- ham : In uw zaed zullen alle geslachten der aerde gezegend worden. (Genesis xii, 3.) 26 Het is eerst voor u, dat God zynen Zone verwekt heeft, en gezonden om u te zege- nen ; opdat zich een ieder van zyne boos- heid zoude bekeeren. KAPITTEL IV. MAER terwyl zy tot het volk spraken, zoo kwamen daer de priesters, de hoofd- man des tempels, en de sadducecn aenge- gaen ; ""2 Zeer moeijelyk zynde, omdat zy het volk leerden, en in Jezus de verryzenisse der dooden verkondigden. 3 En zy sloegen de handen aen hen, en stelden ze in bewaringe tot des anderen- daegs : want het was nu avond. 4 Doch velen van degenen, die het woord gehoord hadden, geloofden : en het getal der mannen wierd vyf duizend. 5 En het geschiedde des anderendaegs, dat hunne oversten, de ouderlingen en de schriftgeleerden te Jerusalem vergaderden; 6 Met Annas, den oppersten priester, en Caïphas, en Joannes, en Alexander, en allen, die van het priesterlyk geslacht wa- ren. 7 En hen in het midden stellende, vraeg- den zy : Door wat magt, of in wiens name hebt gy dit gedaen? 8 Petrus, alsdan vervuld zynde met den Heiligen Geest, zeide tot hen : Gy oversten des volks, en ouderlingen, hoort toe! 9 Naerdien wy heden staen geregt te wor- den over de weldaed aen eenen kranken mensch bewezen, waerdoor hy genezen is; 10 Zoo zy u allen kennelyk, en aen al het volk van Israël, dat het geschied is door den name van onzen Heere Jezus Christus, van Nazareth, denwelken gy gekruist hebt, dien God van de dood verwekt heeft; door dezen is het, dat die mensch hier voor u gezond staet. "ll Hy is de steen, die gy, bouwmeesters, verworpen hebt, en die "de hoeksteen ge- worden is. 12 En daer is geene zaligheid in iemand anders : want daer is geen andere naem onder den hemel aen de menschen gege- ven, door denwel ken wy moeten zalig wor- den. 13 Doch zy ziende de vrymoedigheid van Petrus en Joannes, en vernomen hebbende dat zy ongeleerde en slechte menschen wa- ren, zoo waren zy verwonderd; zy kenden hen ook, dat zy met Jezus geweest waren. 14 Daerenboven ziende den mensch, die genezen was, met hen staen, zoo konden zy er niets legen zeggen. 15 Zy geboden hun dan uit den racd te vertrekken, en overlegden met malkande- ren, 16 Zeggende : Wat zullen wy deze men- schen doen? want het is bekend aen allen, die te Jerusalem woonen, dat er door hen een mirakel geschied is ; het is blykelyk, en wy kunnen het niet loochenen. 17 Maer opdat het niet verder onder hel volk verbreid worde, laet ons hun straffelyk verbieden-, dat zy voortaen in dezen name ,aen niemand meer spieken. 18 En hen geroepen hebbende, verboden zy hun, dat zy geenszins zouden spreken of leeren in den name van Jezus. 19 Maer Petrus en Joannes antwoordende, zeiden tot hen : Oordeelt gy /elven, of hel regt is voor Gods aenschyn, aen u meer le gehoorzamen als aen God? 20 Want. wy kunnen, hetgene wy gezien DE WERKEN DER APOSTELEN, V. 925 en gehoord hebben , niel nalaten te spre- ken. 21 Zy dreigden hen dan, en lieten hen gaen, niet vindende hoe zy ze straffen zon- den, om des volks wille; mits zy allen God loofden over hetgene er in dezen voorval geschied was. 22 Want de man, aen wien dit mirakel van genezinge gedaen was, was meer als veertig jaren oud. 23 Als zy dan losgelaten waren, kwamen zy by hun volk, en verhaelden hun al wat de opper-priesters en de ouderlingen tot hen gezeid hadden. 24 Dewelke dit hoorende, eendragtelyk hunne stemme tot God verhieven, en zei- den : Heere ! gy zyt die hemel en aerde, de zee, en al wat er in is, gemaekt hebt; 25 Die door den Heiligen Geest, door den mond van onzen vader David, uwen die- naer, gezeid hebt : Waerom hebben de hei- denen oproer gemaekt, en de volkeren ydele dingen voorgenomen? 26 De koningen der aerde zyn opgestaen, en de prinsen zyn te samen gekomen , tegen den Heere, en tegen zynen Christus, (Psalm, ii, 4.) 27 Want in der waerheid, Herodes en Pon- tius Pilatus zyn met de heidenen en het volk van Israël in deze stad te samen gekomen, tegen uw heilig Kind Jezus, hetwelk gy ge- zalfd hebt; 28 Om te doen hetgene uwe, hand, en uw raed voorgeschikt had te geschieden. 29 Nu dan, Heere ! ziet op hunne dreigin- gen, en geeft uwen dienaren, dat zy met alle vrymoedigheid uw woord mogen uit- spreken; 30 Uwe hand uitstekende, opdat er gene- zingen, mirakelen en wonderheden geschie- den in den name van uwen heiligen Zone Jezus. 31 En als zy gebeden hadden, zoo beefde de plaetsc, daerzy vergaderd waren; en zy wierden allen vervuld met den Heiligen Geest, en spraken het woord Gods met vry- moedigheid. 32 En de menigte der geloovigen hadden maer een herte, en eene ziele; en niemand zcide, dat iets van hetgene hy bezat, zyn eigen was, maer alle dingen waren onder hen gemeen. 33 De apostelen gaven met groote kracht getuigenisse van de verryzenisse van onzen Heere Jezus Christus ; en de gratie was groot in hen allen. 34 Want daer was niemand onder hen, die gebrek leed; omdat allen, die landen of huizen bezaten, die verkochten, en den prys van hetgene zy verkocht hadden , bragten, 35 En legden voor de voeten der aposte- len. En men deelde aen een ieder uit, naer dat elk van noode had. 36 Joseph dan, die van de apostelen by- genoemd wierd Barnabas (dat is te zeggen, zoon van vertroostinge), een Leviet, geboor- tig van Cyprus, 37 Had ook eenen akker, dien hy verkocht, en hy bragt het geld, en legde het voor de voeten van de apostelen. KAPITTEL V. MAER zeker man, genoemd Ananias, met Saphira, zyne huisvrouwe, verkocht een stuk land ; 2 En hy hield iets achter van den prys, met kennisse van zyne huisvrouw, en bren- gende een zeker deel, legde hy dat voor de voeten der apostelen. 3 Maer Petrus zeide : Ananias! hoe heeft Satan uw herte bekoord, dat gy zoudet lie- gen tegen den Heiligen Geest, en achter- houden van den prys des akkers? 4 En bleef hy onverkocht niet aen u ! en verkochtzyndc, was de prys niet in uwe magt? Waerom hebt gy dit alzoo in uw herte besloten ! Gy hebt niet gelogen tegen de menschen, maer tegen God. 5 Ananias, deze woorden hoorende, viel neder en gaf zynen geest. En allen, die dit hoorden, wierden met groote vreeze be- vangen. 6 Eenige jongelingen, opstaende, namen hem weg; en hem uitdragende, begroeven, zy hem. 7 Omtrent dry uren daerna, zoo kwam zyne huisvrouw binnen, niet wetende wat er geschied was; 8 En Petrus sprak haer aldus aen : £egt my, vrouwe ! hebt gylieden den akker maer zooveel verkocht? Zy zcide : Ja, maer zoo- veel. 9 Dan zeide Petrus tot haer : Hoe hebt gy aldus te samen overeengekomen om den Geest des Heeren te tergen? ziet, de voeten van degenen, die uwen man begraven heb- ben, zyn aen de deure, en zuilen u ook uit- dragen. 10 Terstond viel zy voor zyne voeten, en gaf haren geest. De jongelingen inkomende, vonden haer dood; zy droegen haer uit, en begroeven ze by haren man. 11 En daer ontstond eene groote vreeze onder de gcheele gemeente, en onder allen, die dit hoorden. 12 Doch daer geschiedden vele mirakelen en wonderheden onder het volk door de handen der apostelen. En zy waren allen eendragtelyk in de gaenderyc van Salomon. 13 Maer niemand anders durfde zich by hen voegen; doch het volk gaf hun grooten lof. a26 DE WERKEN DER APOSTELEN, VI. 14 En hol getal van degenen, die in den Heerc geloofden, zoo van mans als van. vrouwen, wierd meer en meer vermenigvul- digd: 15 Zoo dat ze de zieken op de straten uit- droegen, en op bedden en matrassen leg- den ; opdat, als Petrus kwam, ook enkelyk zyne schaduwe iemand van hen mogt over- lommeren, en zy alzoo van hunne ziekten genezen worden. 16 Ook kwam er eene menigte uit de na- burige steden gezamenlyk naer Jerusalem, brengende zieken met hen, en die gekwollen waren van onzuivere geesten; dewelke al- len genezen wierden. 17* De hooge priester dan opstaende, en allen, die met hem waren (te weten de sekte van de saddueeën), wierden met nydigheid vervuld ; 18 Zy sloegen de handen aen de apostelen, en stelden ze in de openbare gevangenisse. 49 Maer de engel des Heeren des nachts de deure der gevangenisse opendoende, leidde hen uit, en zeide : 20 Gaet henen, en staende in den tempel, spreekt tot het volk al deze woorden des levens. 21 Als zy dit gehoord hadden, gingen zy des morgens vroeg in den tempel, en leer- den daer. Doch de hooge priester, en die met hem waren, kwamen en riepen den raed en al de ouderlingen van de kinderen van Israël te samen, en zonden naer den ker- ker om hen te halen. 22 Doch als de dienaers daer gekomen waren, en de gevangenisse geopend heb- bende, hen niet vonden, zoo keerden zy wederom, en boodschapten het, 23 Zeggende : Wy hebben de gevangenisse wel gestoten gevonden met alle verzeke- ringe, en de wachters voor de deure staen; maèr opendoende, vonden wy er niemand binnen. 24 Als de hoofdman des tempels en de opper-priesters deze redenen hoorden, wier- den zy daerover zeer beducht, niet wetende wat hiervan geworden zoude. 25 Maer daer kwam iemand hun bood- schappen : Ziet, de mannen, dewelke gy in de gevangenisse gesteld hadt, staen in den tempel, en leeren het volk. 26 Dan ging de hoofdman, met de dienaers henen en bragt ze mede, zonder geweld, want zy vreesden van het volk gesteenigd te worden. 27 Als zy hen daer gebragt hadden, stel- den zy hen in den raed, en de hooge priester vraegde hen af, 28 Zeggende : Hebben wy u niet scher- pelyk bevolen in dezen name niette leeren? En ziet, gy hebt heel Jerusalem vervuld mnt uwe leeringe, en gy wilt ons het bloed van dien mensen te laste leggen. 29 Petrus en de apostelen antwoordden : Men moet God meer gehoorzamen als de menschen. 30 De God onzer vaderen heeft Jezus ver- wekt, denwelken gy aen het kruis gehangen, en gedood hebt. 31 Dezen heeft God door zyne magt ver- heven, tot*oppersten Heer en Zaligmaker, om aen Israël de penitentie en vergiffenisse der zonden te geven. 32 En wy zyn getuigen van deze dingen, gelyk ook de^Heilige Geest, welken God ge- geven heeft aen al degenen, die hem ge- hoorzamen. 33 Als zy dit hoorden, borsten zy van spyt, en hielden raed om hen te dooden. 34 Maer zeker phariseër, met name Gama- liël, een leeraer der wet, groot geacht by al het volk, opstaende in den raed, gebood dat men die mannen een weinig zoude doen buiten gaen. 35 Hy zeide dan tot hen : Mannen van Is- raël ! ziet toe, wat u te doen staet met deze menschen. 36 Want over eenigen tyd was er een ze- kere ïheodas, die zeide dat hy iets bezon- ders was, en omtrent vier honderd mannen hingen hem aen ;hy is omgebragt, en allen, die hem geloof gaven , zyn verstrooid en te niet gcraekt. 37 Na dezen is opgeslacn Judas Galileus, in de dagen der opschryvinge, en trok een deel volks naer zich; doch hy is ook te mei gegaen, en allen, die hem aenhingen, zyn verstrooid. 38 Zoo zegge ik u nu ook, onthoudt u van deze menschen, en laet ze geworden : want komt deze raed,. of dit werk van menschen, zoo zal het te niet gaen ; 39 Maer komt het van God, zoo zult gy hel geenszins te niet kunnen doen; opdatgy niet bevonden zoudt worden aen God zeiven legen te stryden. En zy vielen in zyn ge- voelen. 40 En de apostelen binnenroepende, na dat zy hen hadden doen gecsclen, verboden zy hun, op eeniger maniere in den name van Jezus te spreken, en lieten hen gaen. 41 Zv gingen dan uit den raed henen , blyde zynde, omdat zy weerdig gevonden waren voor den name \an Jezus versmaed- heid te lyden. 42 Zy hielden ook niet op van alle dagen in den tempel en in de huizen te leeren. en Christus Jezus, te verkondigen. KAPITTEL VI.. TEN zelfden tyde, alzoo hef getal der dis- cipelen vermeerderde, ontstond er eene DE WERKEN DER APOSTELEN, VII. 927 murmuratie op van de Grieken tegen de Hebreeuwen ; omdat hunne weduwen in de dagelyksche uitdeelinge verzuimd wier- den. 2 Daerom de twaelf de menigte der disci- pelen byeenroepende, zeiden : Het is niet behoorlyk, dat wy het woord Gods zouden daer laten, om de tafels te bedienen. 3 Daerom, broeders ! kiest onder u zeven mannen , die goede getuigenisse hebben, vol van den Heiligen Geest en van wysheid, dewelke wy over dit werk mogen aen- stellen. 4 En wy zullen ons geheel tot het gebed, en tot de bedieninge van het woord be- geven. • 5 Deze reden behaegde aen geheel de ge- meente; en zy verkozen Stephanus, eenen man vol van geloove en van den Heiligen Geest, en Philippus, en Pqochorus, en Ni- canor , en Timon , en Parmenas , en Nico- laüs, eenen aenkomeling van Antiochien. 6 Dezen stelden zy voor de apostelen ; die, na dat zy gebeden hadden, hun de handen oplegden. 7 En het woord des Heeren nam toe, en het getal der discipelen vermenigvuldigde zeer binnen Jerusalem ; daer was ook eene groote menigte van de priesters, die zich onderwierpen aen het geloove. 8 Stephanus, vol van gratie en van kracht, deed wonderheden en groole teekenen onder het volk. 9 Maer sommigen uit de synagoge, van degenen, die genoemd worden Vrygela- tenen, van die van Cirenen, van die van Alexandrien, van die van Cilicien, en van die van Asien, stonden op, en disputeerden met Stephanus. 10 Maer zy konden aen de wysheid en den Geest, die er sprak, niet wederstacn. 1 1 Dan maekten zy mannen op, die zeggen zouden , dat zy hem lasteringen tegen Moyses en tegen God hadden hooren spre- ken. 12 Dus stelden zy het volk, de ouderlin- gen, en de schriftgeleerden in oproer; en op hem vallende, grepen zy hem aen, en brag- tcn hem in den raed ; 13 En zy stelden daer valsche getuigen, welke zeiden : Deze mensen houdt nie\ op van woorden te spreken tegen de heilige plaetsc en tegen de wet. 14 Want wy hebben hem hooren zeggen, dat die Jezus van Nazareth deze plae'tse te niet zal doen, en dat hy de instellingen, die Moyses ons overgeleverd beeft, zal verande- ren. 15 En allen, die in den raed zaten, de oogen op hem hebbende, zagen zyn aenschyii als hetaenschyn van eenen engel. KAPITTEL VII. DAN vraegde hem de hooge priester, of deze dingen alzoo waren? 2 Hy antwoordde : Broeders en vaders! hoort my spreken : de God der glorie open- baerde zich aen onzen vader Abraham, als hy in Mesopotamien was, eer hy nog in Cha- ran woonde. 3 En hy zeide tot hem : Gaet uit uw land en uit uw maegschap, en komt in het land, dat ik u toonen zal. (Genesis xüy 1.) 4 Dan ging hy uit het land der Chaldeën, en kwam te Charan woonen. En van daer (zyn vader gestorven zynde) , heeft God hem overgebragt in dit land, dat gy nu be- woont. 5 En hy heeft hem geene erve daerin gege- ven, ook zelfs niet eenen voet aerde ; maer hy beloofde hem hetzelve tot eene bezittinge te geven, en aen zyne nakomelingen, daer hy nog geenen zone had. 6 En God zeide hem, dat zyne nazaten in een vreemd land als vreemdelingen zouden woonen, en dat zy onder slavernye zouden gebragt worden, en mishandeld vierhonderd jaren lang. (Genesis xv, 13.) 7 Maer 'het volk, onder hetwelk zy zullen slaven geweest zyn, zal ik straffen, zeide de Heer. En daerna zullen zy uitgaen uit dat land, en zullen my dienen in deze plaetse. 8 Hy gaf hem dan het verbond der besny- denisse; en alzoo won hy Isaac, en besneed hem op den achtsten dag ; en Isaac won Jacob, en Jacob won de twaelf patriarchen. 9 En de patriarchen, door nyd ontstoken zynde, verkochten Joseph, om naer Egyp- ten gevoerd te worden : doch God was met hem. 10 En hy heeft hem uit al zyne verdruk- kingen getrokken, en hem bevalligheid en wysheid gegeven voor het acnschyn van Pharao, den koning van Egypten, die hem stélde oversten van Egypten, en van geheel zyn ryk. 11 Doch daer kwam een hongersnood, en groote benauwdheid, over al net land van Egypten en Chanaan ; en onze vaders von- den niet om te eten. 12 Maerals Jacob gehoord had, dat ergraen in Egypten was, zond hy er onze vaders voor den eersten keer henen. 18 En in de tweede rcize wierd Joseph van zyne broeders gekend, en Pharao verstond van wat geslacht hy was. 14 Dan zond Joseph zynen vader Jacob halen, en geheel zyn geslacht, bcstaendc in vyf-cn-zeventig zielen. 15 En Jacob kwam af in Egypten, en hy is gestorven, gelyk ook onze vaders. 16 Dowelkenmen heeft overgebragt naer !HX DE WERKEN DER Sichcm, en 1 < ^ * l in liet graf, hetwelk Abraham vooV ecnc somme gelds gekocht had van de kinderen van Hemor, Sichems zone. 17 Maer als nu de tyd der belofte naderde, die God aen Abraham met eede beloofd had, zoo groeide het volk aen, en vermenigvul- digde in Egypten; 18 Tot dat "er een andere koning in Egyp- ten opstond, die Joseph niet kende. 49 Deze ging arglistiglyk te werk met ons geslacht, en handelde'kwalyk met onze va- deren, zoo dat zy hunne nieuwgeborene kin- deren moesten wegwerpen, opdat zy in het leven niet zouden blyven, 20 Op" denzelfden tyd wierd Moyses ge- boren, die aengenaem was aen God, en wierd dry maenden opgevoed in zyns vaders huis. 21 En buiten nedergelegd zynde, heeft hem de dochter van Pharao opgenomen, en voedde hem op voor zich zelve tot eenen zone. 22 En Moyses wierd onderwezen in al de wysheid der.Egyptenaren ; en hy was mag- tig in woorden en werken. 23 Maer veertig jaren oud geworden zynde, kwam hem in den zin, dat hy zyne broe- ders, de kinderen van Israël, wilde gaen bezoeken. 24 En ziende daer iemand ongelyk lyden, beschermde hy hem, en nam wraek voor den verdrukten, verslaende den Egypte- naer. 25 Doch hy meende dat zyne broeders wel verstonden, dat God hen door zyne hand verlossen zoude : maer zy verstonden het niet. 26 Des anderendaegs kwam hy by eenigen, die keven, en hy zocht hen met malkanderen te verzoenen, zeggende : Mannen! gy zyt broeders; waerom hindert gy malkanderen? 27 Maer degene, die zynen naesten onge- lvk deed, stiet hem weg, zeggende : Wie heeft u tot oversten en regter over ons ge- steld? 28 Wilt gy my ook ombrengen, gelyk gy gisteren dien Égyptenaer omgebragt hebt? 29 Op dat woord nam Moyses de vlngt, en bleef als vreemdeling in het land van Madian, daer hy twee zonen won. 30 En na veertig jaren, zoo verscheen hem een engel in de woestyne van den berg Sina, tusschen de vlamme van eenen vurigen braembosch. 31 Moyses dit ziende, was verwonderd over het visioen ; en als hy nader kwam om te zien, zoo hoorde hy de stemme des Heeren, die tot hem zeide : 32 Ik ben de God uwer vaderen, de God van Abraham, de God van Isaac, en de God APOSTELEN, VU. van Jacob. Maer Moyses, gansch bevende, durfde het niet aenzien. 33 Dan zeide de Heer tot hem : Doet de schoenen van uwe voeten af, want de plaets, daer gy opstaet, is eene heilige aerde. 34 Ziende heb ik gezien de verdrukkinge van myn volk, dat" in Egypten is; ik heb hunne zuchten gehoord, en ben nedergeko- men, om hen te' verlossen. Komt gy nu dan, en ik zal u naer Egypten zenden. 35 Deze Moyses, "denwelken zy verstooten hadden, zeggende : Wie heeft u tot oversten en regter gesteld ! dezen heeft God tot over- sten en verlosser gezonden, onder de bestie- ringe van den Engel , die hem in den braembosch verschenen was. 36 Deze heeft hen uitgeleid, doende won- dere daden en mirakelen in het land van Egypten, en in de Roode zee, en in de woestyne, veertig jaren lang. 37 Het is deze Moyses', die tot de kinderen van Israël gezeid heeft : God zal u eenen propheet uU uwe broeders verwekken, gelyk my; hem zult gy hooren. (Deut. xviii, 15.) 38 Deze is het, die, als het volk in de woestyne vergaderd wras, met den Engel verkeerde (dewelke met hem sprak op den berg Sina) en met onze vaders; en die de woorden des levens ontving, om ons die te geven. "39 Aen wien onze vaders niet wilden ge- hoorzamen, maer verstieten hem, en keerden met hun herte wederom naer Egypten, 40 Zeggende tot Aaron : Maekt ons goden, die voor ons gaen ; want wy weten niet, wat aen dezen Moyses, die ons uit het land van Egypten geleid heeft, mag overgekomen zyn. (Exodus xxxii, 1.) 41 En ten zelfden tyde maekten zy een kalf, en deden offeranden aen den afgod, en verheugden zich in het werk hunner handen. 42 Dan keerde God zich van hen af, en hy leverde hen over om te aenbidden het heir- leger des hemels, gelyk er geschreven is in het boek der propheten : Gy huis van Israël, hebt gy my toch offeranden of sacrificiën opgeofferd in de woestyne veertig jaren. lang? (Arhos v, 25.) 43 Ja, gy hebt het tabernakel van Moloch aengenomen, en het gesternte van uwen god Remphan, beelden, die gy gemaekt hehl om te aenbidden. Daerom zal ik u vervoeren tot over Babyion. 44 Onze vaders in de woestyne hadden hel tabernakel der getuigenisse , gelyk God, sprekende tot Moyses, belast had, dat hy hel voor hen zoude maken, naer het voorbeeld, dat hv gezien had. 45 Hetwelk onze vaders ontvangen heb- bende, bragten het met Josuë in het land, DE WERKEN DER dat van de heidenen bezeten wierd, die God voor hun aenschyn heeft weggedreven, tot de dagen van David toe ; 46 Die aen God is aengenaem geweest, en verzocht, dat hy eene woonplaetse voor den God van Jacob mogte bouwen. 47 Doch het is Salomon geweest, die hem een huis gebouwd heeft. 48 Maer" de Allerhoogste woont in geene tempels, die met handen gemaektzyn; gelyk de propheet zegt : 49 De hemel is myn troon, en de aerde is myne voetbank. Wat huiszult gy my bouwen? zegt de Heere ; of hoedanig zal myne rust- plaetse wezen? 50 Heeft myne hand al deze dingen niet gemaekt? (Isaias lxvi, 1.) 51 Gy hardnekkigen en onbesnedenen van herten en van ooren ! gy wederstaet altyd aen den Heiligen Geest; gelyk uwe vaders, zoo ook gylieden. 52 Wien van de propheten hebben uwe vaderen niet vervolgd? zy hebben gedood degenen, die de toekomst voorzeiden van den Regtveerdigen , wiens verraders en moordenaers gy nu geworden zyt? 53 Gy, die de wet door de bedieninge der engelen ontvangen hebt, en niet hebt onder- houden ! 54 Als zy dit hoorden, borsten zy van spyt, en zy knerselden met de tanden op hem. 55 Maer hy, vol zynde van den Heiligen Geest, hief zyne oogen op naer den hemel ; en hy zag Gods glorie, en Jezus, staende aen de regter hand Gods, en hy zeide : Ziet, ik zie de hemelen open, en den Zone des menschen stacn aen* de regter hand Gods. 56 Maer zy, met luider stemme roepende, stopten hunne ooren, en vielen eenpaerlyk op hem aen ; 57 En hem buiten de stad gedreven heb- bende, stecnigden zy hem. En de getuigen legden hunne kleederen af aen de voeten van eenen jongeling, genoemd Saulus. 58 En zy steenigden Stephanus, die bad en zeide : Heere Jezus ! ontvangt myncn geest. 89 En op zyne knien vallende, riep hy met luider stemme : Heere! rekent hun deze zonde niet. En als hy dit gezeid hadde, is hy in den Heere ontslapen. En Saulus stemde mede toe in zyne moord. KAPITTEL VIII. TEN zelfden dage ontstond er eene groole vervolging tegen de kerke, die te Jeru- salem was; en zy wierden allen verstrooid door het land van Judeè'n en Samarien, behalve de apostelen. 2 Doch cenige godvreezende mannen be- APOSTELEN, VIII. 929 groeven Stephanus, en maekten grooten rouw over hem. 3 Saulus daerentusschen verwoeste de kerke, gaende van huis tot huis, en zoo mannen als vrouwen medetrekkende, le- verde ze in de gevangenisse. 4 Doch die verstrooid waren, gingen alom het woord Gods verkondigen. 5 Philippus dan gaende naer de stad van Samarien, preekte hun Christus aen. 6 En hel volk luisterde eendragtelyk naer hetgene van Philippus gezeid wierd, hoo- rende en ziende de mirakelen, die hy deed. 7 Want de onzuivere geesten gingen uit vele bezetenen, met luider stemme schreeu- wende. 8 En vele lammen en kreupelen wierden genezen. "9 Daer ontstond dan eene groote vreugd in die stad. Ook was daer ze\er man, met name Simon, die te voren in dezelfde stad met tooverye had omgegaen, en het volk van Samarien verleid had, zeggende, dat hy wat groots was. 10 'En zy luisterden allen naer hem, van den minsten tot den meesten, en zeiden : Deze is de groote kracht Gods. 11 Doch dat zy naer hem luisterden, was omdat hy langen tyd met zyne tooveryen hunne zinnen verdraeid hadde. 12 Maer als zy geloofden hetgene Philip- pus hun verkondigde van het ryk Gods, en gedoopt wierden ^in den name van Jezus Christus, zoo mannen als vrouwen, 13 Dan geloofde Simon ook zelf; en na dat hy gedoopt was, bleef hy Philippus aen- hangeV; en ziende de mirakelen en groote wonderdaden, die er geschiedden, stond hy zeer verbaesd. 14 Als nu de apostelen, die te Jerusalem waren, gehoord hadden, dat Samarien hel woord Gods acngenomen had, zonden zy Petrus en Joanncs naer hen af. 15f Dewelke daer gekomen z*nde, voor hen baden, opdat zy den Heiligen Geest mogten ontvangen. 16 Want hy was nog over niemand van hen gekomen ; maer alleenlyk waren zy gedoopt in den name van den Heere Jezus. 17 Dan legden zy de handen op hen, en zy ontvingen den Heiligen Geest. 18 Als Simon zag, dat door de opleggingc van de handen der apostelen, den Heiligen Geest gegeven wierd, zoo bood hy hun geld, 19 //eggende : Geeft my ook die magt, dat allen, op dewelke ik de handen legge, den Heiligen Geest ontvangen. M aer Petrus zeide tol hem. 20 Uw geld zy met u tot uwe verderfe- nisse, gy die gemeend hebt, dat de gave Gods door geld te verkrygen is! m DE WERKEN DER 21 En gy hebt noch deel noch lot in deze zake : want uw hert is niet opregt voor God. 22 Daerom doet penitentie over deze uwe boosheid, en bidt God, of u misschien dit opzet uws herten vergeven worde. 23 Want ik zie, dat gy met eene bittere galle vergald zyt, en gebonden met de ban- den der boosheid. 24 Doch Simon antwoordende, zeide : Ridt gylieden den Heere voor my, opdat my niets van hetgêne gy gezeid hebt, overkome. 25 Zy dan, na dat zy het woord des Heeren betuigd en gepredikt hadden, keerden weder • naer Jerusalem, en verkondigden het evan- | gelie in vele dorpen van Samarien. 26 Doch een engel des Heeren sprak tot Philippus, en zeide : Staet op, en gaet naer den kant van den zuiden, op den weg, die van Jerusalem naer Gaza afgaet, die daer woest is. 27 En hy stond op, en hy ging er henen. En ziet, een Mooriaen, een magtig heer, kamerling van Candace, koninginne der Mooren, die gesteld was over al hare schat- ten, was komen zyne aenbiddinge te Jeru- salem doen. 28 En in het wederkeeren zat hy op zynen wagen, en las den propheet Isaias. 29 Doch de Geest zeide lot Philippus : Gaet aen, en voegt u by dien wagen. 30 Philippus dan toeloopende, hoorde dat hy den propheet Isaias las, en zeide : Meent gy dat gy ook verstaet hetgene gy leest? 34 Hy antwoordde : Hoe zoude ik toch kunnen, ten zy dat het my iemand uitlegge? En hy bad Philippus op te klimmen, en by hem te zitten. 32 Nu de plaets der Schrifture, die hy las, was deze : Gelyk een schaep is hy ter dood geleid; en even als een lam, hetwelk zon- der stemme is voor dengenen, die het scheert, alzoo heeft hy zynen mond niet opengedaen. 33 In zyne vernederinge is hy ter dood verwezen. Wie zal zyn geslacht kunnen be- schryven? want zyn leven zal van de aerde weggenomen worden. (Isaias liii, 7.) 34 De kamerling sprak daerop tot Philip- pus, en zeide : Ik biddc u, van wicn zegt de propheet dit? van zich zeiven, of van ie- mand anders? 35 Dan deed Philippus zynen mond open, en begon hem met deze Schriftuerplaetse Jezus te verkondigen. 36 En terwyl zy over den weg reisden, kwamen zy by een water ; en de kamerling zeide : Ziet, daer is water; wat belet my ge- doopt te worden? 37 Philippus zeide : Is het dat gy uit gan- scherhertc gelooft, zoo mag het geschieden. APOSTELEN, IX. Hy antwoordde dan : Ik geloof dat Jezus Christus de Zone Gods is. 38 En hy deed den wagen stilstaen ; en zy gingen beide af in het water, Philippus en de kamerling, en hy doopte hem. 39 En als zy uit het water gekomen waren, zoo nam de Geest des Heeren Philippus weg; en de kamerling zag hem niet meer; maer hy reisde zynen weg voort met blyd- schap. 40 En Philippus bevond zich binnen Azo- ten, en van daer voorttrekkende, predikte hy het evangelie aen alle steden, tot dat hy te Cesareën kwam. KAPITTEL IX. SAULUS ondertusschen, wezende nog vol van dreigementen en moorden tegen de discipelen'des Heeren, ging by den hoo- gen priester, 2 En verzocht van hem brieven aen de sy- nagogen van Damascus; opdat, zoo hy er eenigen van dezen aenhang vond, het zy mans of vrouwen, hy die geboeid naer Je- rusalem zoude brengen. 3 Maer in het reizen, als hy nu aen Da- mascus naderde, zoo omringelde hem schie- lyk een licht van den hemel. 4 En ter aerde vallende, hoorde hy eene stemme, die tot hem zeide : Saulus, Saulus! waerom vervolgt gy my ? 5 Hy antwoordde : Wie zyt gy, Heere? De Heer zeide : Ik ben Jezus, dien gy vervolgt ; het is u hard tegen den prikkel achter uit te slaen. 6 Dan zeide hy al bevende en verbaesd zynde : Heere, wat wilt gy, dat ik doe? 7 De Heere antwoordde hem : Staet op, en gaet in de stad, en daer zal u gezeid worden, wat gy doen moet. Doch de man- nen, die met" "hem reisden, stonden ver- baesd, hoorende wel eene stemme, maer niemand ziende. 8 Saulus stond dan op van de aerde, en zyne oogen opendoende, zag hy niet ; en zy lèidden'hem by de hand, en bragten hem binnen Damascus. 9 Alwaer hy dry dagen was zonder zien ; en hy at, noch dronk niet. 10 Doch te Damascus was een discipel, met name Ananias, tot dcnwelken de Heere in een visioen zeide : Ananias ! En hy ant- woordde : Hier ben ik, Heere! 11 De Heere zeide tot hem : Staet op, en gaet in de strael, die genoemd word de Regtestraet, en vraegt in het huis vfii Judas, naer eenen man, met name Saulus, geboren van Tarsus : want ziet, hy bui daer. 12 En hy heeft een visioen gehad, dal een man, met name Ananias, by hem binnen- DE WERKEN DER APOSTELEN, IX. 931 kwam, en de handen op hem legde, opdat hy het gezigt zoude wederkrygen. -13 Ananias antwoordde : Heere! ik heb van verscheidenen gehoord, hoe veel kwaed deze man gedaen heeft aen uwe heiligen te Jerusalem ; 14 En hy heeft ook magt van de opper- priesters, om hier gevangen te nemen allen, die uwen naem aenroepen. 15 Maer de Heer zeide tot hem : Gaet he- nen ; want hy is my een uitverkoren instru- ment, om mynen naem te dragen voor de heidenen, voor de koningen, en voor het volk van Israël. 16 En ik zal hem toonen, hoeveel hy om mynen naem zal moeten lyden. 17 Ananias ging dan henen, en kwam in het huis; en de handen op hem leggende, zeide : Broeder Saulus! de Heer Jezus, die u verschenen is op den weg, dien gy kwaemt, heelt my gezonden, opdat gy weder zien zoudt, en vervuld worden met den Heiligen Geest. 18 En terstond vielen er gelyk schellen van zyne oogen en hy kreeg zyn gezigt we- der; en opstaende wierd hy gedoopt. 19 En als hy voedsel genomen had, wierd hy versterkt; en hy bleef eenige dagen by de discipelen, die te Damascus waren. 20 Terstond predikte hy van Jezus in de synagogen, dat hy de Zone Gods was. 24 En allen, die het hoorden, stonden versteld, en zeiden : ls hy het niet, die te Jerusalem zoo vervolgde degenen, die dezen naem aenriepen, en die hier tot dien einde gekomen is, om hen geboeid tot de opper- priesters te brengen? 22 Maer Saulus wierd meer en meer ver- sterkt, en maekte de Joden beschaemd, die te Damascus woonden, bewyzende dat dit de Christus was. 23 En na verloop van vele dagen besloten de Joden te samen, dal zy hem zouden om- brengen. 24 Maer hunne listen wierden aen Saulus bekend gemaekt ; en gelyk zy de poorten dag en nacht bewaerden, om hem te vermoor- den ; 25 Zoo namen hem de discipels, en lieten hem des nachts langs den mucr afin eene mande. 26 En als hy te Jerusalem gekomen was, zocht hy zich by de discipelen te voegen ; doch zy vreesden hem allegader, niet ge- loovende, dat hy een discipel was. 27 Dan nam hem Barnabas, en bragt hem by de apostelen ; en hy vertelde hun, hoe hy op den weg den Heere gezien had, en dal hy met hein gesproken had ; en hoe hy te Da- mascus vrymoediglyk te werk was gegaen in den name van Jezus. 28 En hy ging met hen uit en in te Jerusa- lem, en droeg zich kloekelyk in den naem des Heeren. 29 Hy sprak ook met de heidenen, en dis- puteerde met de Grieken ; maer zy zochten hem te dooden. 30 Hetwelk a!s de broeders vernomen hadden, leidden zy hem naer Cesareèn, en zonden hem voorts naer Tarsus. 31 Onderlusschen was de kerk door geheel Judeën, Galileën en Samarien in vrede, en zy wierd gesticht, en ging voorts in de vreeze des Heeren, en zy wierd vervuld met den troost van den Heiligen Geesi. 32 Doch het gebeurde, dat Petrus, overal passerende, ook kwam tot de heiligen, die te Lidda woonden. 33 En daer vond hy eenen man, met name Eneas, die lam was, en nu acht jaren lang te bedde gelegen had. 34 Petrus zeide tot hem : Eneas ! de Heer Jezus Christus maekt u gezond; staet op, en maekt zelf uw bedde. En hy stond terstond op. 35 En allen, die te Lidda en te Sarona woonden, zagen hem, en bekeerden zich tot den' Heere. 36 Binnen Joppe was ook eene discipelinne, genoemd Tabita, anderszins gezeid Dorcas, dewelke vol was van goede werken, en ael- moesen, die zy deed. 37 Doch het geschiedde in die dagen, dat zy ziek wierd, en stierf; en als zy haer ge- wasschen hadden, legden zy haer op de bovenkamer. 38 En alzoo Lidda naby was aen Joppe, zoo zonden de discipelen, hoorende dat Pe- trus daer was , twee mannen tot hem , bid- dende dat hy niet zoude vertoeven van tol hen over te komen. 39 Petrus ging straks met hen ; en als hy daer gekomen was, bragten zy hem op de bovenkamer. En al de weduwen stonden rondom hem, weenende en toonende hem de rokken en kleederen, die Dorcas haer maekte. 40 Petrus, hebbende hen allen doen uit- gaen, boog zyne kuien en bad; en zich ge- keerd hebbende tol het ligchaem , zeide : Tabita! staet op. Zy opendoende hare oogen, en Petrus gezien hebbende, zal zy overeinde. 41 Hy gal' haer dan de hand, en hief haer op, en de heiligen en weduwen geroepen hebbende, heeft hy ze hun levendig gele- verd. 42 En dit wierd bekend door geheel Joppe, en daer geloofden er velen in den Heere. 43 En hy bleef langen tyd le Joppe, by eenen zekeren Simon, leertouwer. 032 DE WERKEN DER APOSTELEN, X. KAPITTEL X. TE Cesarea wa,s een man, met name Cor- nelius, kapitein van de krygsbendc, die de Italiaensche genoemd wierd ; 2 Hy was godvruchtig en godvreezende met geheel zyn huisgezin , doende vele ael- moesen aen het volk, en God altyd bid- dende. 3 Deze zag eens klaerlyk in een visioen, omtrent de negende ure van dendag,eenen engel Gods tot hem inkomen, en hem zeg- gen : Cornelius ! •4 En hy, hem aenziende, wierd met schrik bevangen, en zeide : Wat is het, Heere?Hy antwoordde hem : Uwe gebeden en uwe aelmoesen zyn opgeklommen voor het aen- schyn Gods; en hy is ze indachtig gewor- den. 5 Nu dan, zendt eenig volk naer Joppe, en ontbiedt eenen zekeren Simon, die Petrus genoemd wordt. 6 Hy is te huis by zekeren Simon, leertou- wer, wiens huis by de zee staet; deze zal u zeggen, wat gy doen moet. 7Ên als de engel, die hem aensprak, ver- trokken was, riep hy twee van zyne huis- genooten, en eenen godvreezenden soldaet van degenen, die onder zyn gebied stonden ; 8 En hun alles verhaeld hebbende, zond hy hen naer Joppe. 9 En des anderendaegs, terwyl zy op de reize waren, en nu by de stad kwamen, ging Petrus boven , omtrent de zesde ure, om te bidden. 10 En alzoo hy honger kreeg, wilde hy wat eten. Doch terwyl zy de spyze gereed maekten, kwam hem eene opgetogenheid des geests over. 11 En hy zag den hemel open, en iets af- dalen gelyk een groot linnen laken, hetwelk met de" vier hoeken nedergelaten wierd, van den hemel tot op de aerde. 12 Waerin alle slach van viervoetige en kruipende dieren der aerde was, en alle ge- vogelte des hemels. 13 En daer kwam eene stemme tot hem : Slaet op, Petrus! slaet dood, en eet. 14 Maer Petrus zeide : Verre zy dat van my, Heere? want nooit heb ik iets geëten, dat •onzuiver of onrein was. 15 En de stemme zeide wederom voor den tweeden keer tot hem : Hetgene God gerei- nigd heeft, zult gy niet zeggen onrein te wezen. 16 Dit geschiedde tot dry mael toe; en terstond wierd het laken weder opgenomen in den hemel. 17 En terwyl Petrus by zich zeiven twy- felde, wat dit voor een visioen mogt zyn, dat hy gezien had, ziet, de mannen, die van Cornelius gezonden waren, gevraegd heb- bende naer het huis van Simon, stonden voor de deure. 18 En geroepen hebbende, vraegden zy, of Simon, die Petrus genoemd wierd, daer te huis was. 19 Daerentusschen Petrus nog al op zyn visioen denkende, zeide de Geest tot hem : Daer zyn dry mannen, die u zoeken. 20 Staet dan op, gaet naer beneden, en reist met hen zonder te twyfelen : want ik heb ze gezonden. 21 Petrus afkomende by de mannen, zeide : Ziet, hier ben ik, dien gy zoekt; om wat oorzaek zyt gy hier gekomen? 22 Zy antwoordden : De kapitein Corne- lius, een regtveerdig en godvreezend man, en die eenen goeden naem heeft by al het joodsche volk, 'is van Gods wrege door eenen heiligen engel vermaend, dat hy u ten zynen huize zoude ontbieden, en u hooren spre- ken. 23 Hy leidde ze dan binnen, en ontving ze in huis. En des anderendaegs opstaendc, vertrok hy met hen, en eenigen van de broeders van Joppe gingen met hem. 24 Den volgenden dag kwamen zy te Cesa- reën, ahvaer Cornelius hen verwachtte, heb- bende zyn maegschap en beste vrienden te samen geroepen. 25 En "als Petrus nu binnen zoude komen, ging hem Cornelius te gemoet, en voor zyne voeten nedervallende, aenbad hy hem. 26 Maer Petrus riglte hem op, zeggende : Staet op, ik ben ook maer een mensch. 27 En met hem sprekende, ging hy binnen, en vond daer velen, die byeengekomen wa- ren. 28 En hy zeide lot hen : Gylieden wee!, dat het grouwelyk is aen een joodsch man, gemeenschap te hebben of te gaen by eenen vreemdeling; maer God heeft my geloond, dat ik niemand besmet of onzuiver noemen zoude. 29 En daerom ben ik, ontboden zynde, zonder eenig tegenzeggen gekomen : lk vrage dan, waerom hebt gy my ontboden? 30" Cornelius zeide : Ove/ vier dagen was ik myn gebed doende op de negende ure in myn huis; en ziet, daer kwam voor my oen manspersoon staen met een zeer wit kleed, die my zeide : 31 Cornelius! uw gebed is verhoord, en God is uwe aelmoesen indachtig geworden. 32 Zendt dan naer Joppe, en ontbiedt Simon, die Petrus genoemd wordt : hy is te huis by Simon, den leertouwer, omtrent de zee. 33 lk heb dan terstond tot u gezonden, en gy hebt wel gedaen met te komen. Nu dan, wy zyn allegader in uwe tegenwoordigheid. DE WERKEN DER om te aenhooren al dat u van den Heere belast is. 34 Petrus, zynen mond geopend hebbende, zeide : In der waerheid, nu bevinde ik, dat God geen uitnemer van persoonen is ; 35 Maer dat onder alle volkeren, al die hem vreest en deugdelyk leeft, hem aenge- naem is. 36 Dit heeft hy kenbaer gemaekt aen de kinderen van Israël, hun verkondigende den vrede door Jezus Christus, die de Heer van allen is. 37 Gylieden weet immers, hetgene er ge- schied is door geheel Judeën ; en hetgene begonnen is van Galileën, na den doop, dien Joannes gepredikt heeft; 38 Hoe dat God Jezus van Nazareth gezalfd heeft met den Heiligen Geest, en met sterkte; die het land doorreisde, wel doende en genezende allen, die onder het geweld des duivels waren : want God was met hem. 39 En wy zyn getuigen van alles, dat hy in het land van Judeën en binnen Jerusalem gedaen heeft; dien zy gedood hebben, hem hangende aen een hout. 40 Doch God heeft hem ten derden dage verwekt, en heeft hem doen verschynen ; 41 Niet aen al het volk, maer aen de getui- gen daertoe van God voorgeschikt, aen ons, die met hem geëten en gedronken hebben, na dat hy van de dood verrezen was. 42 En hy .heeft ons geboden aen het volk te prediken, en te betuigen, dat hy is de- gene, die gesteld is van God, om te zyn Regter over de levenden en de dooden. 43 Van dezen geven al de propheten getui- genisse, dat allen, die in hem gelooven, ver- giffenisse zullen krygen van hunne zonden door zynen naem. 44 Petrus deze woorden nog sprekende, viel de Heilige Geest over allen, die het woord aenhoorden. 45 En de besnedene geloovigen, die met Petrus gekomen waren, stonden verbaesd, omdat de gratie van den Heiligen Geest ook over de heidenen uitgestort wicrd. 46 Want zy hoorden hen verscheidene talen spreken, en God verheffen. 47 Dan zeide Petrus : Kan iemand wel weigeren, dat dezen met water zouden ge- doopt worden, die den Heiligen Geest ont- vangen hebben, gelyk wy? 48 En hy beval, dat men hen zonde doopen in den name van den Heere Jezus Christus. Dan baden zy hem, dat hy eenige dagen by hen /.oude blyven. KAPITTEL XI. DOCH de apostelen en de broeders, die in Judeën waren, hoorden dat ook de APOSTELEN, X!. 933 heidenen het woord Gods aengenomen hadden. 2 En als Petrus te Jerusalem aengekomen was, zoo disputeerden de besnedenen tegen hem, 3 Zeggende : Waerom zyt gy gegaen by mannen, die onbesneden waren, en hebt gy met hen geëten ? 4 Maer Petrus begon hun de zake vervol- gens uit te leggen. 5 lk was, zeide hy, in de stad Joppe, myn gebed doende ; en ik kreeg in de opgetogen- heid myns geests een visioen : daer daelde iets neder gelyk een groot linnen laken, het- welk by de vier hoeken afgelaten wierd van den hemel, en tot by my kwam ; 6 In hetwelk, als ik met aendachtigheid inzag, en bemerkte, zag ik daer viervoetige dieren der aerde, wilde beesten, kruipende dieren, en vogelen des hemels. 7 Ook hoorde ik eene stemme, die tot my zeide : Staet op, Petrus' slaetdood, en eet. 