Biblia Sacra, dat is de geheele Heilige Schriftuer bedeeld in het Oude en Nieuwe Testament; deze uitgaef vervat alle de boeken van het Oude Testament die in den Hebreeuwschen tekst zyn
25 En al schreeuwende, en zich gewelde- lyk herwaerts en derwaerts trekkende, ging hy van hem uit; en hy wierd gelyk een doode, zoo dat er velen zeiden : Hy is dood. 26 Maer Jezus hem by de hand nemende, hief hem op, en hy stond regt. 27 Als hy nu in huis gegaen was, vraeg- den hem zyne discipelen in het heimelyk : Waerom konden wy hem niet uitdryven ? 28 Hy antwoordde hun : Dit slach kan nergens door verjaegd worden, als door bidden en vasten. 29 En van daer reizende, trokken zy langs Galileèn; en hy wilde niet dat het iemand wiste. 30 Doch hy onderwees zyne discipelen, en zeide tot hen : De Zoon des menschen zal geleverd worden in de handen der men- schen, en zy zullen hem dooden; en ge- dood zynde, zal hy ten derden dage vcr- ryzen. 31 Maer zy verstonden dit niet, en zy vreesden hem daer naer te vragen. 32 Zy kwamen dan te Capharnaüm. En als zy te huis waren, vraegde hy hun : Wat hebt gylieden verhandeld onderwege? 33 Zy zwegen stille : want zy hadden op den weg onder malkanderen getwist, wie van hen de meeste was. 34 En nederzittende, riep hy de twaelf, en zeide tot hen : Zoo wie de eerste wil wezen, die zal de laetste en de dienaer van allen zyn. 35 En een klein kind nemende, stelde hy het in hel midden van hen, en hetzelve om- helzende, zeide hy tot hen : 36 Al wie zulk een kind ontvangt in mynen naem, die ontvangt my; en al wie my out- MARCUS, X. 853 vangt, en ontvangt niet my, maer denge- nen, die my gezonden heeft. 37 Dan nam Joannes het woord op, en zeide : Meester! wy hebben iemand, die ons niet volgt, in uwen naem de duivelen zien uitjagen, en wy hebben het hem verboden. 38 Maer Jezus zeide : Verbiedt hem dat niet : want niemand, die eenig mirakel in mynen naem doet, kan terstond kwalyk van mv spreken. 39 Want die tegen u niet is, die is met u. 40 En zoo wie u eenen beker water te drinken geeft in mynen naem, omdat gy aen Christus toebehoort, ik zeg u voorwaer, hy zal zynen loon niet verliezen. 41 En zoo wie eenen van deze kleinen, die in mv gelooven, verergert, het ware beter voor hem, dat hy met eenen meulensteen aen zynen hals gebonden, in de zee gewor- pen wierd. 42 Indien ook uwe hand u verergert, kapt ze af; het is beter voor u, verminkt tot het leven in te gaen, als twee handen heb- bende, nacr de helle te gaen in het onuit- blusschelyk vuer, 43 Daer hun worm niet sterft, en het vuer niet uitgebluscht wordt. 44 En indien uw voet u verergert, kapt hem af; het is beter voor u, kreupel tot het eeuwig leven in te gaen, als twee voeten hebbende, in het onuilblusschelyk vuer der helle geworpen te worden, 45 Daer hun worm niet sterft, en het vuer niet uitgebluscht wordt. 46 En" indien uwe oog u verergert, trekt ze uit ; het is beter voor u, met eene oog in het ryk Gods te gaen, als twee oogen heb- bende, in het helsch vuer geworpen te wor- den, 47 Daer hun worm niet sterft, en hel vuer niet uitgebluscht wordt. 48 Want zy zullen allegader met vuer ge- zouten worden, gelyk alle slagtoffer met zout moet gezouten worden. 49 Het zout is wel goed ; maer indien het zout krachteloos wordt, waermede zult gy dat zouten? Hebt zout in u, en behoudt den vrede onder malkanderen. KAPITTEL X. AfAN daer opgestaen zyndc, ging hy nacr ' de palen van Judeèn over de Jordane. En daer vergaderde wederom veel volk by hem, die hy ook wederom volgens zyne gewoonte onderwees. l2 En de phariseën kwamen hem onder- vragen : of het aen eenen man geoorloofd is zyne vrouwe te verlaten ; en zy tenteer den hem. 3 Doch hy antwoordde hun, zeggende : Wat heeft Moyses u bevolen? 4 Zy zeiden : Moyses heeft toegestaen eenen scheidbrief te schryven, en haer te verlaten. (Deuteron, xxiv, 4.) 5 Jezus antwoordde hun, en zeide : Het is geweest om de verherdheid uwer herten, dat hy u dit bevel heeft voorgeschreven ; 6 Maer van het begin der scheppinge, heeft God hen maer man en vrouw gemaekt. 7 Daerom zal de mensch zynen vader en zyne moeder verlaten, en zyne vrouw bybly- ven. 8 En de twee zullen een vleesch wezen ; zoo dat zy nu maer een vleesch zyn, en geen twee. 9 Dat dan de mensch niet scheide, het- e;ene God vereenigd heeft. "10 Te huis zynde, ondervraegden hem zyne discipelen wederom over dezelfde zake. 11 En hy zeide tot hen : Zoo wie zich van zyne vrouwe scheidt, en eene andere trouwt, die doet overspel met deze. 12 Zoo ook, indien eene vrouw haren man verlaet, en met eenen anderen trouwt, die doet overspel. 43 Dan bragt men kleine kinderen tot hem, opdat hy die zoude aenraken ; maer de discipelen bestraften degenen, die ze aenbragten. 14 Jezus, dit ziende, nam het zeer kwalyk, en zeide tot hen : Laet de kinderkens by my komen, en belet ze niet; want voor zoodanigen is het ryk Gods. 15 lk zeg u voorwaer : zoo wie het ryk Gods niet aenneemt, gelyk een klein kind, die zal er niet ingaen. 46 Hen dan omhelsd, en hun de handen opgelegd hebbende, zegende hy hen. 47 Als hy zich nu op den weg begeven had, kwam er een aengeloopen, die, voor hem nederknielende, hem vracgde : Goede Meester ! wat moet ik doen om het ecuwig leven te verkrvgen? 18 Jezus antwoordde hem : Wat noemt gy my goed? niemand is er goed, als God alleen. 49 Gy weet de geboden : Doet geen over- spel ; slaet niemand dood ; steelt niet; geeft gecne valsche getuigenisse; doet niemand te kort ; eert uwen vader en moeder. (Exodus xx, 13.) 20 1 1 y antwoordde hem, zeggende : Mees- ter! al deze dingen heb ik van jongs af aen onderhouden. 21 Jezus hem aenziende, beminde hem, en zeide : Ken ding ontbreekt u; gaet, ver- koopt al wat gy 'hebt, en geeft het den armen, en gy zult eenen schat in den hemel hebben, en 'komt alsdan, en volgt my. 22 Doch hy wierd bedroefd door deze woorden, en' ging droevig weg : want hy bezat groote goederen. 854 MARCUS, XI. 23 Jezus, rondom gezien hebbende, zeide tot zyne discipelen : Hoe moeijelyk zal het zyn aon degenen, die rykdommen hebben, in het ryk Gods te komen ! 24 De discipelen waren verbaesd over zyne woorden ; doch Jezus zeide hun nog eens : Lieve kinderen ! hoe moeijelyk is het voor degenen, die op hunne rykdommen betrou- wen, in het ryk der hemelen te komen ! 25 Het is ligter dat een kemel door de oog van eene naelde gaet, als dat een ryk mensen in het ryk Gods gaet. 26 Zy wierden nog meer verwonderd, zeg- gende onder malkanderen : Wie kan er dan zalig worden ? 27 Doch Jezus, hen aenziende, zeide : By de menschen is dit onmogelyk, maer niet by God : want by God zyn alle dingen mo- gelyk. 28 Dan begon Petrus tot hem te zeggen : Ziet, wy hebben alles verlaten, en zyn u ge- volgd. 29 Jezus antwoordde, zeggende : Voorwaer ik zeg ulieden : daer is niemand, die zyn huis, of broeders, of zusters, of vader, of moeder, of kinderen, of land, om my en om het evangelie zal verlaten hebben, 30 Die niet honderd mael zooveel zal ont- vangen, zelfs in dezen tyd, van huizen, en broeders, en zusters, en moeders, en kin- deren, en land, te samen met vervolgingen; en in de toekomende eeuw, het eeuwig leven. 31 Doch velen van de eersten, zullen de laelsten zyn; en velen van de laetsten, de eersten. 32 Als zy nu op den weg waren, en op- trokken naer Jerusalem , ging Jezus hen voor '; en zy waren verbaesd, en volgden al vreezende. En de twaelf wederom by zich nemende, begon hy hun te zeggen, wat hem al zoude overkomen. 33 Ziet, wy gaen opwaerts naer Jerusalem, en de Zoon des menschen zal overgeleverd worden aen de opper-priesters, schriftge- leerden, en ouderlingen; en zy zullen hem ter dood verwyzen, en hem leveren aen de heidenen. 34 En die zullen hem bespotten, bespou- wen, geeselen, en dooden; en op den der- den dag zal hy verryzen. 35 Dan kwamen Jacobus en Joannes, de zonen van Zebedeus, tot hem, zeggende : Meester! wy wilden wel dat gy ons toestond, hetgene wy te verzoeken hebben. 36 Hy antwoordde hun : Wat wilt gy dat ik u doe? 37 Vergunt ons, zeiden zy, dat wy in uwe glorie mogen zitten, de eene aen uwe regter hand, en de andere aen uwe slinker hand. 38 Maer Jezus zeide tot hen : Gy weet niet I wat gy vraegt. Kunt gy den kelk drinken, dien ik drinke, of gedoopt worden met het doopsel, met hetwelk ik gedoopt worde? 39 Zy antwoordden hem : Ja wy. Doch Jezus zeide tot hen : Gy zult den kelk wel drinken, dien ik moet drinken ; en gedoopt worden met het doopsel, met hetwelk ik moet gedoopt worden ; 40 Maer te zitten aen myne regter hand of slinker hand, staet my niet toe' u te geven, maer aen die, voor wie het bereid is. 41 De tien, dit gehoord hebbende, namen het zeer kwalyk van Jacobus en Joannes. 42 Doch Jezus riep ze, en zeide tot hen : Gy weet dat de prinsen, die men ziet onder de volkeren, over hen heerschen, en dat hunne grooten magt over dezelve gebrui- ken. 43 Doch het zal onder ulieden zoo niet gaen; maer zoo wie de meeste onder u wil worden, die zal uw dienaer zyn. 44 En die onder ulieden de eerste wii wezen, zal de knecht van allen zyn. 45 Want zelfs de Zoon des menschen is niet gekomen om gediend te worden, maer om te dienen, en om zyn leven te geven tot verlossing van velen. 46 En zy kwamen te Jericho. En als hy met zyne discipelen en eene groote menigte volk van Jericho vertrok, zoo zat. by den weg, en bedelde, Bartimeus de blinde, zoon van Ti- meus. 47 Deze, hoorende dat Jezus van Nazarelh daer was, begon te roepen en te zeggen : Jezus, Davids Zone, ontfermt u myner! 48 Doch velen bestraften hem, opdat hy zwygen zoude; maer hy riep nog veel meer : Davids Zone, ontfermt u myner ! 49 Jezus bleef alsdan staen, en gebood dal men hem roepen zoude. En zy riepen den blinden, zeggende : Hebt goeden moed, staet op, hy roept u. 50 Hy dan zyn opperkleed afwerpende, sprong op, en kwam tot hem. 51 Jezus sprak hem aen, en zeide : Wat wilt gy dat ik u doe? De blinde antwoordde hem : Lieve Meester! dat ik zien mag. 52 Dan zeide Jezus tot hem : Gaet, uw geloof heeft u genezen. En terstond wierd hy ziende, en volgde hem op den weg. KAPITTEL XI. ALS zy niet verre van Jerusalem waren, omtrent Bethanien, by den berg van 01iveten,zond hy twee van zyne discipelen af, 2 En zeide tot hen : Gaet naer het dorp dat daer voor u ligt, en zoo haest gy daer zult binnenkomen, zult gy een veulen ge- bonden vinden, daer nog geen mensch op- gezeten heeft; maekt het los, en brengt het hier. MARCUS, XII. 855 3 En zoo u iemand zegt : Waerom doet gy dat? zoo zegt : De Heer'heefl het van noode. En terstond zal hy het laten volgen. 4 Zy gingen dan henen, en vonden het veulen buiten voor de deure , op eenen tweeweg vastgebonden; en zy maekten het los. 5 Eenigen van degenen, die daer stonden, vraegden hun : Waerom maekt gy het veulen los?' 6 Zy antwoordden daerop, gelyk Jezus hun bevolen had; en men liet hen gaen. 7 Zy bragten dan het veulen tot Jezus, en legden hunne kleederen daerop; en hy ging er opzitten. 8 Vele menschen clan spreidden hunne kleederen op den weg; anderen kgpten groene takken van de boomen en spreidden ze op den weg. 9 En zy riepen, zoo die voorgingen, als die volgden, zeggende : Hosanna! 10 Gebenedyd is hy, die daer komt in den naem des Heeren! Gebenedyd is het ryk van onzen vader David, hetwelk nu aenkomt ! Hosanna in het allerhoogste ! 14 Hy kwam dan te Jerusalem in den tem- pel, en na dat hy alles rondom bezien had, als het nu avond was, ging hy met de twaelf buiten, naer Bethanien. 12 Als zy des anderendaegs van Bethanien kwamen, zoo had hy honger; 13 En van verre eenen vygenboom, die bladeren had, gezien hebbende, kwam hy er naer toe, of hy er ook wat op zoude vin- den ; doch als hy er by kwam, vond hy niets als bladeren : want het was de vygentyd niet. 14 Hy sprak dan aldus tot dien boom : Dat er van nu af, tot in der eeuwigheid, nie- mand eenige vrucht meer van u ete! En zyne discipelen hoorden dit. 15 Als zy te Jerusalem gekomen waren, ging hy in den tempel, en dreef er uit allen, dieverkochten en kochten in den tempel ; en hv wierp omverrc, de tafelen der wisse- laers"en de zetels dergenen, die duiven ver- kochten. 16 En hy liet niet toe, dat iemand eenig vat door den tempel zoude dragen. 17 Hy leerde hun ook, zeggende : Stact er niet geschreven : Myn huis zal het huis des gebeds genoemd worden by alle volkeren? en gy hein er eenen kuil van roovers af gc- maekt. (Isaias ivi, 7.) 18 De oppcr-priesters en schriftgeleerden, dit gehoord hebbende, onderzochten, hoe zy hem zouden kunnen ter dood brengen : want zy vreesden hem, omdat al het volk zeer verwonderd was over zyne lecring. 19 Als het avond geworden was, vertrok hy buiten de stad. 20 En des morgens zagen zy in het voor- bygaen, dat de vygenboom verdroogd was, van den wortel af. 21 Petrus, dit indachtig wordende, zeide tot hem : Ziet, Meester ! de vygenboom, dien gy vervloekt hebt, is verdroogd. "22 Jezus, antwoordende, zeide hun : Hebt geloof in God. * 23 lk zeg u voorwaer, dat zoo wie tot dezen berg" zal zeggen : Heft u op, en werpt u in de zee; zonder in zyn hert te twyfelen, maer geloovende dat hetgene hy zegt ge- schieden zal, het zal hem geschieden. 24 Daerom zeg ik u : al watgy in het gebed zult verzoeken, gelooft dat gy het zult ver- krygen, en het zal u geworden. 25 Doch als gy staet om te bidden, indien gy iets hebt tegen iemand, zoo vergeeft het hem ; opdat uw Vader, die in de hemelen is, u'ook uwe zonden vergeve. 26 Want indien gy niet vergeeft, zoo zal ook uw Vader, die in de hemelen is, uwe zonden aen u niet vergeven. 27 Zy kwamen dan wederom te Jerusalem. En terwyl hy in den tempel wandelde, kwamen de opper-priesters, de schriftge- leerden, en de ouderlingen by hem, 28 En zy vraegden hem : Door wat magt doet gy deze dingen? en wie heeft u de magt gegeven om zulks te doen ? "29 Jezus antwoordde, en zeide tot hen : lk zal u ook eené vraeg voorstellen ; en als gy my die zult beantwoord hebben, dan zal ik u ook zeggen, door wat magt ik deze dingen doe : 30 Het doopsel van Joannes, was dat van dert hemel, of van de menschen? antwoordt my. 31 Doch zy dachten, en zeiden in zich zcl- ven : Indien wy zeggen, van den hemel; zoo zal hy antwoorden : Waerom hebt gy hem dan niet geloofd? 32 En indien wy zeggen, van de menschen; zoo hebben wy' hervolk te vreezen : wan! zy hielden allegader voor vast, dat Joannes waerlyk een propheet was. 33 Zy antwoordden dan aen Jezus : Wy weten het niet. En Jezus zeide tot hen : Ik zeg u dan ook niet, door wat magt ik deze dingen doe. KAPITTEL XII. DAN begon hy met gelykenissen tot hen te spreken :*Daer was een mensch, die eenen wyngaerd had geplant, en daer cenc hage rondom geleid, en eenc wynpers daerin gegraven, en 'eenen toren opgebouwd; en denzelven aen landslieden verhuerd heb- bende, reisde hv buiten het land. 2 En als het tyd was, zond hy eenen knecht tot de landslieden, om van de vrucht des wyngaerds van hen te ontvangen. 856 MARCUS, XII 3 Doch zy grepen hem vast, sloegen hem, en zonden hem zonder vruchten henen. 4 Hy zond hun wederom eenen anderen knecht, welken zy in het hoofd kwetsten, en groote versmaedheid aendeden. 5 Hy zond wederom eenen anderen, dien zy ter dood bragten, en daerna vele ande- ren, van welke zy eenigen sloegen, en som- migen doodden. 6 Alzoo hy dan nog eenen eenigen zone had, welken hy zeer beminde, zond hy dien ten laetsle ook tot hen af, zeggende : Zy zullen immers mynen zoon ontzien. 7 Maer de landslieden zeiden tot malkan- deren : Deze is de erfgenaem ; komt, laet ons hem dooden, en zoo zal de erfenis aen ons zyn. 8 En hem vastgrypende, doodden zy hem, en stieten hem buiten den wyngaerd. 9 Wat zal dan de heer van dien wyngaerd doen' Hy zal komen, en die landslieden vernielen, en den wyngaerd aen anderen besteden. 40 Hebt gy deze Schriftuer-plaetse nooit gelezen : De steen, dien de bouwmeesters verworpen hebben, is geworden tot eenen hoeksteen ; 41 De Heer heeft dit gedaen, en. het is won- derlyk in onze oogen? (Psalm cxvii, 22.) 12 Doch alzoo zy verstonden, dat hy deze gelykenis op hen zeide, zochten zy hem te vangen, maer zy vreesden het volk. En hem daerlatende, gingen zy weg. 43 En zy zonden eenigen van de phariseën en van de herodianen tot hem, om hem te vatten in zyne woorden. 44 Deze dan aenkomende, zeiden tot hem : Meester ! wy welen dat gy opregt zyt, en niemand ontziet; want gy let niet op het aenzigt der menschen, maer gy leert den weg Gods volgens de waerheid : is het geoorloofd den cyns aen den keizer te a;even of niet? 45 Maer hy, kennende hunne geveinsd- heid, zeide tot hen : Wat kwelt" gy my? brengt my hier eenen denaris, opdat ik hem bezie. 46 Zy bragten hem eenen. En hy vraegde hun : Wiens beeld, en opschrift is dit? Des keizers, zeiden zy. 47 Dan antwoordde hun Jezus aldus : Geeft dan aen den keizer, dat den keizer toekomt, en aen God, dat God toekomt. En zy stonden daerover verwonderd. 48 Dan kwamen by hem de saddueeën, welke zeggen dat er geene verryzenis is, en zy stelden hem deze vraeg voor : 49 Meester ! Moyses heeft ons geschreven : Indien iemands broeder komt te sterven, en eene vrouw zonder kinderen achterlaet, dat *yn broeder met deze vrouw moet trouwen, om eenen nakomeling te verwekken aen zynen broeder. (Deuteron, xxv, 5.) 20 Daer waren dan zeven broeders, waer- van de eerste eene vrouw nam, en stierf zonder kinderen achter te laten. 24 Daerna trouwde de tweede met haer, en hy stierf ook zonder kinderen achter te laten; en de derde desgelyks. 22 En alzoo zyn zy alle zeven met haer ge- trouwd geweest, en zy hebben geene kinde- ren achtergelaten. Eindelyk, na hen alle- gader, is ook de vrouw gestorven. 23 In de verryzenis dan, als zy zullen ver- rezen zyn, wiens van dezen zal zy de vrouw zyn? want zy hebben haer alle" zeven tot hunne vrouw gehad. 24 Doch Jezus antwoordde hun, zeggende: zyt gy «iet daerom in dolinge, omdVt gv de Schriftuer, noch de kracht "Gods niet ver- staet? 25 Want als de dooden zullen verrezen zyn, zullen zy niet trouwen, noch getrouwd worden ; maer zy zullen zyn gelyk"de enge- len in den hemel. 26 Wat nu belangt dat de dooden verryzen, hebt gy nooit in het boek van Moyses gele- zen, hoe God in den doornbosch aldus tot hem gesproken heeft : Ik ben de God van Abraham, de God van Isaac, en de God van Jacob? (Exodus iii, 6.) 27 Hy is geen God van dooden, maer van levenden. Gylieden doolt dan zeer. 28 Dan kwam er een van de schriftge- leerden, die hen had hooren twistredenen, en ziende dat hy aen de saddueeën wel geantwoord had, vraegde hy hem, welk gebod het eerste van allen was? 29 Jezus antwoordde hem : Het eerste van al de geboden is : Hoort toe, Israël ! de Heer, uw God, is maer een God. 30 Gy zult den Heer, uwen God, liefheb- ben uit geheel uw herte, uit geheel uwe ziel, uit al uw verstand, en "uit al uwe krachten. Dit is het eerste gebod. (Deuteron. vi, 4.) 34 En het tweede, gelyk aen dit, is : Gy zult uwen evennaesten liefhebben gelyk ii zeiven. Daer is geen ander gebod, grooter als deze. 32 De schriftgeleerde zeide tot hem : Meester ! gy hebt zeer wel de waerheid ge- zeid, dal er maer een God is, en c;ecn an- dere buiten hem; 33 En dat hem te beminnen uit geheel zyo hert, uit at zyn verstand, uit geheel zyne ziel , en uit al zyne krachten, en den even- naesten te beminnen gelyk zich zeiven, meer is als alle brandoffers 'en slagtoffer and en, 34 Jezus ziende, dat hy wysclyk geant- woord had, zeide tot hem : Gy zyt niet verre van het ryk Gods. MARCUS, XIII. 857 35 Jezus dan, leerende in den tempel, zeide tot hen : Hoe zeggen de schriftge- leerden, dat de Christus de zoon van Da- vid is? 36 Want David zelf heeft door den Heili- gen Geest gezeid : De Heer heeft tot mynen Heere gezeid : Zit aen myne regter hand, tot dat ik uwe vyanden stelle tot eene voet- bank uwer voeten. (Psalm cix, 4.) 37 Aengezien dan David zelf hem Heere noemt, hoe is hy dan zyn zoon? En het meeste deel van het volk hoorde hem geern. "38 En hy zeide tot hen, al leerende : Wacht u van de schriftgeleerden, die geern met lange tabbaerden wandelen en zoeken gegroette worden op de merkt; 39 En op de eerste zetels te zitten in de synagogen; en op de eerste plaetsen in de maeltyden ; 40 Die de huisgezinnen der weduwen in- slokken, onder schyn van lang te bidden. Dezen zullen een zwaerder oordeel ontvan- gen. '41 En als Jezus regt over de offerkiste zat, bezag hy, hoe het volk geld daer inwierp ; en vele ryke menschen wierpen veel daerin. 42 Daer kwam dan ook eene arme we- duwe, die er twee kleine penningskens, dat is een oordje, inwierp. 43 En zyne discipelen byeenroepende , zeide hy tot hen : Ik zeg u voorwaer, dat deze arme weduwe meer als al de anderen in de offerkiste geworpen heeft : 44 Want dezen hebben allegader gegeven van hetgene hun overschoot ; maer zy heeft er ingeworpen van hetgene daer zy zelve gebrek aen had ; al wat zy had, haren ge- heelen nooddruft. KAPITTEL XIII. ALS hy uit den tempel ging, zeide een van zyne discipelen tot hem : Meester! ziet eens, wat steenen en gebouwen ! 2 Jezus antwoordde hem : Ziet gy wel al die groote gebouwen? Zy zullen zoo ver- woest worden, dat er niet een steen op den anderen zal blyven. 3 En als hy zat op den berg van Oliveten, regt tegenover den tempel, vraegden hem Petrus, Jacobus, Joannes, en Andreas, in het heimelyk : 4 Zegt ons, wanneer dit zal geschieden, en wat het teeken zal zyn, als al deze dingen zullen beginnen volbragt te worden? 5 Jezus, antwoordende, begon hun te zeggen : Ziet toe, dat u niemand verleide. 6 Want daer zullen er velen komen onder mynen naem, en zeggen : Ik ben het; en zy zullen er velen verleiden. 7 Als gy dan zult hooren van oorlogen, en van geruchten van oorlogen, zoo schroomt niet: want deze dingen moeten geschieden ; maer nog is het het einde niet. 8 Want het eene volk zal tegen het andere opstaen, en het eene koningryk tegen het andere ; daer zal aerdbevinge en hongers- nood zyn op verscheidene plaetsen. Dit zyn de beginselen der smerten. 9 Maer ziet wel toe voor u zeiven : want zy zullen u aen de raden overleveren, en in de synagogen zult gy geslagen worden ; en gy zult staen voor stadhouders en koningen, ter oorzake van my, om hun getuigenisse te geven. 40 Ook moet het evangelie eerst aen alle volkeren verkondigd worden. 44 Als zy u dan zullen leiden om u over te leveren, zoo zyt te voren niet bekommerd, wat gy zeggen zult; maer zegt hetgene u op dezelfde uer zal ingegeven worden : want gy zyt het niet die spreekt, maer het is de Heilige Geest. 42 Doch de eene broeder zal den anderen ter dood leveren, en de vader zynen zone; en de kinderen zullen opstaen tegen de ouders, en hun de dood aendoen. 43 En gy zult van alle menschen gehaet worden om mynen naem ; maer die tot het einde toe volherd zal hebben, zal zalig zyn. 44 Wanneer gy dan den grouwel der ver- woesting zult Vien staen daer hy niet staen moet (Daniël ix, 27) ; (die het leest, dat hy het zie te verstaen) dat alsdan die in Judcën zvn, naer de bergen vlugten ; 45 En die op het dak is, dat hy niet afkome in het huis, noch daer binnenga om iets uit zyn huis te nemen. 46 Ook die op het veld is, dat hy niet we- derkcere, om zyn kleed te halen. 47 Doch wee die bevrucht zullen zyn, of kinderen zuigen in die dagen ! 48 Bidt ook dat dit niet voorvalle in den winter. 49 Want de verdrukking van die dagen zal zoodanig zyn, dat er nooit diergelyke ge- weest is, van het begin dat God de wereld geschapen heeft, tot nu toe, noch ook zyn zal. 20 En het ware de Heere die dagen verkort haddc, daer zoude niet een mensch behou- den zyn geweest; maer om de uitverko- renen, diè hy verkoren heeft, heeft hy die dagen verkort. 2*4 Indien iemand u alsdan zegt : Ziet, hier is de Christus; of, daer is hy; geloof het niet. 22 Want daer /uilen valsche Christussen en valsche propheten opstaen, die teekenen en wonderheden zullen doen, om zelfs de uitverkorenen, indien het mogelyk ware, te verleiden. s;,s MARCUS, XIV. 23 Weest dan op uwe hoede; ziet, ik heb u alles voorzeid! 24 Doch na de verdrukking- in die dagen, za de zon verduisterd worden, en de maen zal hacr licht niet geven; 25 Dc sterren zullen van den hemelvallen en de krachten, die in de hemelen zyn zullen beroerd worden. 26 Dan zal men den Zoon des menschen zien komen op de wolken, met groote mast en glorie. ö 27 En dan zal hy zyne engelen zenden, en zyne uitverkorenen vergaderen van de vier hoeken der wereld ; van het uiterste der aSo ' tot het °PPerste des hemels. -8 Leert dan eene gelykenisse van den vy- genboom. Als nu zyne takken teer zyn, en de bladeren uitbotten, zoo weet gv dat de zomer aenstaende is : 29 Zoo ook, als gy deze dingen zult zien geschieden, zoo weet, dat het aenstaende, en voor de deure is. 30 lk zeg u voorwaer, dat dit geslacht niet zal voorbygaen, tot dat al deze dingen ge- schieden. 31 Hemel en aerde zullen voorbygaen; maer myne woorden zullen niet voorbv- gaen. 32 Doch van dien dag, of van die uer, weet niemand, zelfs niet de engelen in den he- mel, noch de Zoon; als alleen de Vader. 33 Ziet toe; waekt en bidt : want gv weet niet wanneer het die tyd zyn zal. t 34 Het is gelyk een mensch, die buiten s lands reizende, zyn huis aen zvne knech- ten gelaten heeft (gevende hun magt, elk tot zyn werk), en den deurwachter* bevolen heeft te waken. 35 Waekt dan; want gy weet niet, wan- neer de heer des huizes komen zal; des avonds laet, of des middernachts, of met het hanengekraei, of in den morgenstond; 36 Opdat hy, onvoorziens komende, u niet vinde slapen. 37 En hetgene ik tot ulieden zeg, dat zeg ik tot een ieder : waekt. KAPITTEL XIV. NA twee dagen kwam de feest van paschen, en van de Ongedeesemde brooden; en de opper-priesters en schriftgeleerden on- derzochten, hoe zy hem met list zouden vangen en dooden. 2 Doch zy zeiden : Het mag niet zyn op den feestdag; opdat er geen oproer onder het volk ontsta. 3 Als hy nu te Bethanien in het huis van Simon, den melaetschen, was; terwyl hv aen tafel zat, zoo kwam er eene. vrouw, die had eene albaster flessche met kostelyke zalve, gemaekt van onvervalschlen nardus; en de flessche opengebroken hebbende , stortte zy die uit op zyn hoofd. 4 En daer waren er eenigen, die dit by zich zeiven zeer kwalyk namen , en zeiden : Waertoe dient deze verkwisting der zalve? 5 Want deze zalve had boven de dry hon- derd denarissen kunnen verkocht en aen den armen gegeven worden. En zy waren zeer misnoegd tegen haer. 6 Maer Jezus zeide : Laet ze geworden; waerom valt gy haer moeijelyk? zy heeft een goed werk aen my gedaen. 7 Want gy hebt altyd arme menschen met u, en gy kunt hun goed doen als gy wilt; maer my hebt gy niet altyd. 8 Zy heeft gedaen dat zy heeft gekunnen ; zy is op voorbaet myn ligchaem komen zal- ven ter begrafenisse. 9 Ik zeg u voorwaer : overal, door geheel de wereld, al waer dit evangelie zal gepre- dikt zyn geweest, zal ook, wat deze g'edaen heeft, tot haren lofverhaeld worden.' 10 Dan ging Judas Iscariotes, een van de twaelf, tot de opper-priesters, om Jezus aen hen over te leveren; 11 Dewelke, als zy dil hoorden, verblvd waren, en beloofden hem geld te geven. Hy zocht dan, hoe hy hem met eene "bekwame gelegenheid zoude overleveren. 12 Op den eersten dag der ongedeesemde brooden, als men het paesch-fam offerde, vraegden hem zyne discipelen : Waer wilt gy dat wy het paesch-mael voor u gaen be- reid maken om het te eten? 13 Hy zond dan twee van zyne discipelen, en zeide tot hen : Gaet naer de stad en u zal ontmoeten een mensch, die eene kruik water draegt; volgt hem, 14 En, alwaer hy zal ingaen, zegt daer aen den heer van het huis : De Meesier vraegt : Waer is de eetplaets, daer ik het paesch- mael met myne discipelen mag eten? 15 En hy zal u eene groote eelzael too- nen, die al gespreid is; bereidt het ons al- daer. 16 Zyne discipelen gingen dan, en kwa- men in de stad, en vonden het gelyk hy hun gezeid had, en zy bereidden hef paeseh- mael. 17 Als het nu avond geworden was, kwam hy met de twaelf. 18 En als zy ter tafel zaten, en alen, zoo zeide Jezus : Ik zeg u voorwaer, dat een van ulieden, die met my eet, my verraden zal. 19 Zy begonnen droef te worden, en hem een voor een te vragen : Ben ik hot ? 20 Hy antwoordde' hun : Het is een van de twaelf, die met my dc hand in den scholel dopt. 21 Het is waer, de Zoon des menschen MARCUS, XIV. 859 gact henen, gelyk van hem geschreven is ; maer wee dien mensch, door wien de Zoon des menschen zal verraden worden! Het ware beter voor dien mensch, dat hy nooit geboren ware geweest. (Psalm xl, 9.) 22 En terwyfzy aten, Jezus het brood ne- mende en zegenende, heeft het gebroken, en aen hen gegeven, zeggende : Neemt, dit is myn ligchaem. 23 En den beker genomen hebbende, heeft hy eene dankzegging gesproken, en dien aen hen gegeven; en zy dronken daer allegader uit. 24 En hy zeide tot hen : Dit is myn bloed van het nieuw verbond , dat voor velen zal vergoten worden. 25 Ik zeg u voorwaer, dat ik voortaen van dit gewas des wyngaerds niet drinken zal, tot op dien dag/als ik het nieuw zal drin- ken in het ryk Gods. 26 En derUofzang gedaen hebbende, zyn zy gegaen naer den berg van Oliveten. 27 Dan zeide Jezus tot hen : Gy zult alle- gader van dezen nacht over my verergerd worden : want daerstaet geschreven : Ik zal den herder slaen, en de schapen zullen ver- strooid worden. (Zach. xiii, 7.) 28 Doch na dat ik zal verrezen zyn, zal ik u voorgaen naer Galileën. 29 Maer Petrus zeide tot hem : Al ware het dat zy allegader over u verergerd wier- den, nogtans ik niet. 30 Jezus antwoordde hem : Ik zeg u voor- waer, dat gy heden in dezen nacht, eer de haen tweemael gekraeid zal hebben, my drymael zult verloochenen. 31 Maer hy zeide nog meer : Al moest ik ook met u sterven, zoo zal ik u niet verloo- chenen ! Desgelyks zeiden ook al de an- deren. 32 Dan kwamen zy in eene hofstede, ge- noemd GethsemanC en hy zeide tot zyne discipelen : Zit hier neder, tot dat ik zal ge- beden hebben. 33 Hy nam dan Petrus, Jacobus, en Joannes met zich, en begon benauwd te worden, en zeer beangst. 34 Dan zeide hy tot hen : Mync ziel is be- droefd tot der dood toe ; wacht hier, en waekt. 35 En een weinig voortgegaen zynde, viel hy ter aerde neder; en hy bad, dat die uèr, indien hel mogelyk was, van hem mogt voor- bygaen ; 36 En zeide : Abba, Vader ! alle dingen zyn u mogelyk; neemt dezen kelk van my weg! nogtans, niet dat ik wille, maer dat gy wilt. 37 Dan kwam hy, en vond hen slapen. En hy zeide tot Petrus: Simon, slaept gy? licbl gy dan niet eene uer kunnen waken ? 38 Waekt en bidt, opdat gy in geene beko- ringen valt : de geest is wel gewillig, maer het vleesch is krank. 39 En hy ging wederom bidden, gebrui- kende dezelfde woorden. 40 En, wederkeerende, vond hy ze we- derom slapen; want hunne oogen waren bezwaerd. En zy wisten niet wat zy hem zouden antwoorden. 41 Hy kwam dan voor de derde mael, en zeide tot hen : Slaept nu en rust. Het is ge- noeg, de uer is gekomen. Ziet, de Zoon des menschen gaet* geleverd worden in de handen der zondaren. 42 Staet op, laet ons gaen; ziet, die my verraedt, is hier by. 43 En terwyl hy nog sprak, kwam Judas Iscariotes, een van de twaelf, daer aen, en veel volk met hem, met zweerden en stok- ken, van wege de opper-priesters , de schriftgeleerden, en de ouderlingen. 44 Nu, de verrader had hun een teeken gegeven, zeggende : Denwelken ik kussen zaf, die is liet; neemt hem vast, en leidt hem voorzigtiglyk weg. 45 En zoo haest als hy daer kwam, ging hy tot hem, en zeide : Weest gegroet, Meester! en hy kuste hem. 46 Terstond sloego-n zy de handen aen hem, en namen hem gevangen. 47 Doch een van degenen, die er tegen- woordig waren, het zweerd uittrekkende, sloeg den knecht van den oppersten pries- ter, en kapte hem eene oor af. 48 Doch Jezus sprak hen aldus aen : Gy komt hier gelyk tot eenen moordenaer, met zweerden ên stokken, om my te vangen. 49 Ik was dagelyks by u, leerende in den tempel, en gy* hebt my niet vastgenomen ; maer het is' opdat de' Schriftuer volbragt worde. 50 Dan verlieten hem zyne discipelen, en vlugtten allegader weg. 51 Doch zeker jongeling, hebbende maer een lynen kleed over zyn naekt ligchaem, kwam hem gevolgd, en zy grepen dien aen. 52 Maer hy, heUynen kleed verlatende, is naekt van hen weggevlugt. 53 Zy leidden dan Jezus naer den opper- sten priester; daer al de priesters, de schriftgeleerden, en de ouderlingen ver- gaderd waren. ' 54 En Petrus volgde hem van verre, tol binnen het voorhof van den oppersten priester: en hy ging zich met de dienaers by het vuer zetten te warmen. 55 Nu, de opper-prieslers , en de geheele racd, zochten eenige geluigenisse tegen Jezus, om hem ter dood te brengen ; doch zy vonden geene : 56 Want "velen gaven valsche getuige- 860 MARCUS, XV. nissen tegen hem; maer hunne getuigenis- sen waren niet genoegzaem. 57 Daer stonden dan eenigen op, en ge- tuigden valschelyk tegen hem, zeggende : 58 Wy hebben hem hooren zeggen : Ik zal dezen tempel, die met handen'gemaekt is, afbreken ; en binnen dry dagen eenen an- deren, met geene handen gemaekt, opbou- wen. 59 Doch de getuigenis van dezen, was ook niet genoegzaem. 60 De opperste priester dan, in het mid- den opstaende, ondervraegde Jezus, zeg- gende : Antwoordt gy niets op helgene dezen tegen u getuigen ? 61 Maer hy zweeg stil, en antwoordde niet met al. De opperste priester ondervraegde hem wederom, en zeide tot hem : Zyt gy de Christus, de Zoon van God gebenedyd? 62 Jezus antwoordde hem : Ik ben het. En gylieden zult den Zone des menschen eens ziet zitten aen de regter hand van de kracht Gods, en zien komen op de wolken des he- mels. 63 Dan scheurde de opperste priester zyne kleederen, zeggende : Wat hebben wy nog getuigen van noode? 64 Gy zeiven hebt de blasphemie gehoord. Wat dunkt ulieden? En zy veroordeelden hem allegader, dat hy de dood schuldig was. 65 Dan begonnen hem sommigen te be- spouwen, zyn aenzigt te overdekken, en met vuisten te slaen, zeggende : Propheteert ! En de dienaers gaven hem kaekslagen. 66 Terwyl nu Petrus benedenzin de voor- zael was, kwam er eene van de dienstmaeg- den van den oppersten priester; 67 En ziende Petrus zich warmen, bezag zy hem, en zeide : Gy waert ook met Jezus van Nazareth. 68 Maer hy loochende het, zeggende : lk kenne hem niet, noch jk weet niet wat gy zegt. En zoo hy buiten voor de voorzael ging, kraeide de haen. 69 En wederom eene dienstmaegd hem ziende, begon zy te zeggen tot degenen, die er omtrènt stonden : Deze is ook een van dat volk. 70 Maer hy loochende het nog eens. En een weinig daerna , zeiden die daer stonden, wederom tot Petrus : Zekerlyk ! gy zyt van dat volk; want gy zyt ook een Galileër. 71 Dan begon hy te vloeken en te zwee- ren : Ik kenne dien man niet, daer gy van spreekt. 72 En terstond kraeide de haen voor de tweede mael ; en Petrus wierd het woord indachtig, dat Jezus tot hem gezeid had : Eer de haen twee mael zal gekracid hebben, zult gy my dry mael verloochenen. En hy begon te weenen. KAPITTEL XV. ZOO haest de morgenstond aengekomen was , hielden de opper-priesters raed, met de ouderlingen, de schriftgeleerden, en den ganschen raed; en Jezus'gebonden hebbende, leidden zy hem weg, en leverden hem over aen Pilatus. 2 Pilatus ondervraegde hem : Zyt gy de Koning der Joden? Hy antwoordde nenV: Gy zegt het. 3 Doch de opper-priesters beschuldigden hem van vele dingen. 4 Pilatus ondervraegde hem dan wederom, en zeide : Antwoordt gy niet? ziet eens, hoe vele dingen zy tegen u getuigen ! 5 Doch Jezus heeft verders niets meer geantwoord; zoo dat Pilatus verwonderd was. 6 Maer hy was gewoon hun op den hoog- slen feestdag, eenen gevangenen, dien zy begeerden, los te laten. 7 Daer was dan een, genoemd Barabbas, die met eenige muitmakers gevangen was, en die in den oproer eenen doodslag gedaen had. 8 Als dan het volk opgekomen was, begon- nen zy te verzoeken, hetgene hy voor hen altyd gewoon was te doen. 9 Pilatus antwoordde hun, zeggende : Wilt gy dat ik u den koning der Joden los- late? 10 Want hy wist wel dat de opper-pries- ters hem uit nydigheid overgeleverd had- den. 11 Maer de opper-priesters maekten hel volk op, dat hy hun liever Barabbas zoude loslaten. 12 Doch Pilatus sprak hun wederom aldus aen : Wat wilt gy dan, dat ik doen zal met den Koning der Joden? 13 Zy riepen wederom : Kruist hem ! 14 Pilatus zeide lot hen : Wat kwaed hooft hy toch gedaen? Maer zy riepen nog sterker: Kruist hem ! 15 Pilatus dan, willende voldoen aen het volk, liet hun Barabbas los; en Jezus, na dat hy gegeeseld was, gaf hy over om gekruist te worden. 16 Dan leidden hem de soldaten in do voorzael van het regthuis, en riepen de gan- sche bende te samen. 17 En zy deden hem eenen purperen man- tel aen; en eene kroone van doornon vlech- tende, stelden zy hem die op; 18 En begonnen hem aldus te groeten : Weest gegroet, Koning der Joden!" 19 Ook sloegen zy op zyn hoofd met eenen rietstok, bespogen hem, en aenbadon hom al knielende. 20 En na dat zy hem bespot hadden, trok- MARCUS, XYI. 861 ken zy hem den purperen mantel af, deden hem zyne kleederen aen, en leidden hem uit, om hem te kruisen. 21 En zy dwongen zekeren Simon van Cy- renen, die daer voorbyging, en van het land kwam, zynde de vader van Alexander en Rufus, zyn kruis te dragen. 22 Zy leidden hem dan lot op de plaetse Golgotha, dat is te zeggen, de plaets der doodshoofden ; 23 En gaven hem wyn te drinken, melmyr- rhe gemengeld ; maer hy nam het niet. 24 En als zy hem gekruist hadden, deelden zy zyne kleederen, werpende het lot, wal elk daervan zoude hebben. 25 Doch het was de derde uer, als zy hem kruisten. 26 En de oorzaek van zyne verwyzing was aldus geschreven : DE KONING DER JODEN. 27 Zy kruisten ook met hem twee moorde- naers, eenen aen zyne regter, en eenen aen zyne slinker zyde. 28 Dan is de Schriftuer volbragt, welke zegt : En hy is onder de kwaeddoeners gerekend. (Isaias liii, 12.) 29 En die voorbygingen, blasphemeerden tegen hem, schuddende hunne hoofden, en zeggende : Welaen ! gy, die den tempel Gods afbreekt, en in dry dagen wederom opbouwt; 30 Verlost u zeiven, en komt af van het kruis. 31 Desgelyks bespotteden hem ook de op- per-priesters, met de schriftgeleerden, on- der malkanderen zeggende : Anderen heeft hy verlost, en zich zeiven kan hy niet ver- lossen ; 32 Dat die Christus, die Koning van Israël, nu afkome van het kruis, opdat wy het zien en gelooven. En die met hem gekruist wa- ren, beschimpten hem ook. 33 Als het de zesde uer geworden was, ont- stond er eene duisternis over geheel het aerdryk, tot de negende uer toe. 34 En op de negende uer riep Jezus met luider stemme, zeggende : Eloi, Eloi ! lamma sabacthani? dat is, myn God, myn God! waerom hebt gy my verlaten? 35 Eenigen van de omstaenders dit hoo- rende, zeiden : Ziet, hy roept Elias. 36 Dan liep er een, en ging eene spongie met azyn vervullen, en die op eenen riet- stok stekende, gaf hy hem te drinken, zeg- gende : Wacht, laet ons zien, of Elias komen zal, om hem af te helpen. 37 Doch Jezus, met luider stemme geroe- pen hebbende, gaf zynen geest. 38 En de gordyn des tempels scheurde in twee stukken, van boven tot beneden. 31) De honderdste-man die regt over hem stond, ziende dat hy aldus roepende den geest gegeven had, zeide : Waerlyk, deze mensen was Gods Zoon ! 40 Daer waren ook vrouwen, die dit van verre aenschouwden ; onder dewelke was Maya Magdalena, Maria, de moeder van Jacobus den minderen, en van Joseph, en Salome ; 41 Welke ook, als hy in Galileën was, hem volgden en dienden; en vele anderen, die te samen met hem naer Jerusalem opge- trokken waren. 42 En als het nu avond geworden was (want het was de dag der voorbereiding, die voor den sabbat-dag komt), 43 Kwam Joseph, die van Arimathea was, een aenzienlyk raedsheer, die ook het ryk Gods was verwachtende; en stoutelyk tot Pilatus gaende, verzocht hy het ligchaem van Jezus. 44 Doch Pilatus was verwonderd, dat hy alreeds zoude gestorven zyn ; en den kapi- tein ontboden hebbende, vraegde hy hem, of hy al dood was? 45 Als hy zulks van den kapitein verslaen had, gaf hy het ligchaem aen Joseph. 46 Joseph, een lynen kleed gekocht heb- bende, deed hem af, wond hem in den doek, en legde hem in een graf, hetwelk uit eene steenrotse gekapt was; en hy wentelde eenen steen tegen den ingang van het graf. 47 Doch Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Joseph, lelteden toe, waer hy gelegd wierd. KAPITTEL XVI. ALS de sabbat-dag voorby was, hebben Maria Magdalena, Maria, de moeder van Jacobus, en Salome, welriekende krui- den gekocht, om Jezus te komen balsemen. 2 En zeer vroeg, op den eersten dag dei- weke, kwamen zy tot het graf, met den zonnenopgang; 3 En zeiden tot malkanderen : Wie zal ons den steen van den ingang van het graf afwentelen? 4 Maer, opziende, zagen zy dat de steen afgewenteld was ; want hy was zeer groot. 5 En in het graf gaende, zagen zy eenen jongeling ter regter zyde zitten, gekleed met een lang wit kleed ; en zy wierden zeer verbaesd. 6 Maer hy zeide tot haer : Verschrikt niet; gy zoekt Jezus van Nazareth, die gekruist is; hy is verrezen, hy is hier niet; ziet hiel- de plaetse daer zy hem gelegd hadden. 7 Gaet, zegt aen zyne discipelen, en aen Petrus, dat hy u voorgaet naer Galileën; daer zult gy hem zien, gelyk hy u gezeid heeft. 8 Zy, uilgegaen zynde, vlugllen van het graf; want zy waren met schroom en vreeze LUCAS, I. bevangen; en zy zeiden niemand iets, zoo- danig waren zy verschrikt. 9 Doch als Jezus verrezen was, des morgens op den eersten dag van de weke, is hy eerst verschenen aen Maria Magdalena, uit de- welke hy zeven duivelen gejaegd had. 10 Deze ging hel boodschappen aen dege- nen, die met hem geweest waren, die nu treurden en weenden. 1 1 Doch, hoorende zeggen dat hy leefde, en dat hy van haer gezien was, geloofden zy het niet. 42 Daerna verscheen hy in eene andere gedaente aen twee van hen, als zy wandel- den om te gaen naer een landhuis. 13 Dewelken het ook aen de anderen gin- gen boodschappen ; maer zy geloofden hen ook niet. 44 Ten laetste verscheen hy aen de elf, terwyl zy aen tafel zaten, en hy verweet hun hunne ongeloovigheid , en de herdigheid van hun hert; omdat zy aen degenen, die hem verrezen gezien hadden, geen geloof hadden gegeven. 45 Hy zeide ook tot hen : Gaet door de geheele wereld; predikt het evangelie aen al de schepselen. 16 Die gelooven zal en gedoopt zal zyn, die zal zalig worden; maer die niet zal geloofd hebben, die zal verdoemd worden. 47 En deze teekenen zuilen volgen dege- nen, die gelooven : zy zullen in mynen naem de duivelen uitjagen , zy zullen nieuwe talen spreken ; 48Zy zullen serpenten opnemen; en indien zy iets doodelyks mogten gedronken heb- ben, het zal hun niet schadigen; zy zullen de handen leggen op de zieken," en die zullen gezond worden. 49 Als nu de Heer Jezus met hen gesproken had, is hy opgenomen ten hemel, en hy zit aen de regter hand Gods. 20 Doch zy, wegreizende, predikten overal ; en de Heer werkte mede, en bevestigde hunne woorden, door de mirakelen, die er op volgden. HET H. EVANGELIE VAN JEZUS CHRISTUS VOLGENS DE BESCHRYV1NG VAN LUCAS. KAPITTEL I. AENGEZIEN dat er velen ondernomen hebben een verhael van die dingen op te stellen, dewelke onder ons met volle zekerheid gebeurd zyn, 2 Gelyk degenen, die het van het begin af zeiven gezien hebben, en bedienaers des woords geweest zyn, ons hebben overge- leverd ; 3 Zoo heeft het my ook goed gedacht, na dat ik alles van voren af neerstelyk achter- haeld hadde, hetzelve aen u, allervroomste Theophilus! vervolgens te schryven. 4 Opdat gy overtuigd moogt zyn van de waerheid der dingen, daer gy van onder- wezen zyt. 5 Daer was ten tyde van Herodes, koning van Judeën, zeker priester, met name Za- charias, van de beurte van Abia ; en zyne huisvrouw was van de dochteren van Aaron, en haer naem Elisabeth. 6 Zy waren beide regtvecrdig voor God, wandelende onberispelyk in al de geboden en bevelen des Heeren, 7 Maer zy hadden geenen zone, omdat Elisabeth onvruchlbaer wras, en dat zy beide verre op hunne dagen gekomen waren. 8 Het geschiedde dan, als hy het priester- lyk ambt, volgens zyne beurte, voor God bediende; 9 Dat, naer het gewoonlyk gebruik der priesteren, het lot op hem vief, om in den tempel des Heeren de reukoflferande te gaen doen. 40 Al de menigte des volks was buiten, bezig met bidden, ter ure van de reukoffe- rande. 44 Doch hem verscheen een engel des Heeren, staende ter regter zyde van den autaer des reukoffers. 42 Zacharias, dit ziende, wierd ontsteld, en met eene groote vreeze bevangen. 43 Maer de engel zeide hem : Vreest niet, Zacharias! want uw gebed is verhoord; en uwe huisvrouw Elisabeth zal ueenen zone ba- ren, en gy zult zynen naem Joannes noemen. 44 Hyzal utot blydschap en vreugd weten; en velen zullen zich in zyne geboorte ver- blyden. LUCAS, I. 863 15 Want hy zal groot zyn voor den Heere; wyn noch sterken drank zal hy niet drinken, en hy zal met den Heiligen Geest vervuld worden, ook van het ligchaem zyner moeder af. 16 Hy zal velen van de kinderen van Israël tot den Heere, hunnen God, bekeeren. 