Seder ha-inot le-tishah be-Av :bim kol ha-tefilot eha-minhagim le-yom zeh ke-minhag Ashkenaz : Ivrit e-Hollandit = Gebeden en Klaagliederen voor den Treurdag von Ab : naar den Nederl. Israël. Ritus : Hebreeuwsch en Nederduitsch : met eene historische inleiding
T": T • : • T : : • I-' I : : 12D2 n3i f3 S^ • .T-iDT "lip» np' 'DD^3i * n-Dn "i^an ♦i^ •• . •• T^ . . ) . 1-,. . ^ . . ^ . ....... : nonx mj Sipi • hömni ^n^w*3 mx • na^::^ d^o^d ^^^^^•1 • nc^iiw* 3*1 ■ T T • T nnun 'o 'iDj o'tnn on)D '7 ir) m:j p'j i3i ,-Tn rpv 12 bicj sn:-: oTsri »:ftT .n'>a rs'Pj o'Odt jirj? jiii ia nnon? rnvp:i 75in ^n3w^ ' ü^i r^*2^ 2M^ n6 : n^nn ^3 :]n* * ^^^rhy ni:;^ ^DDb» , d;; m \::\ * d^v^^ *^iD3 • D':;n Di^ ;n;'7i * ^rhn: on ^3 * ^-^Dy'p n\s*-in , ^nnns* iis^i ; n*3n Tl;- •-: T T 'IT -T- - Tl: ■ (:• O \s*Lri : n^DH b;Lr *» iüdi * is*i' r:;:^^ * isn vninii<i - T -: • T - - t: : t • I - - : t t : rn^T • ns*ic^ »j^'ü^ , niD^n nï ^\1y^ * ns*:p »:lnbD^^ , iDvir I - T : T • - T : - T -r- : t : 1 • • : - t -: : t Heer zoodanig noodlot beschikte, daarover moeten de stemmen des hemels weenen" — o ik jammer van jaar op jaar ! — De mor- gen brak aan en beiden herkenden zich, ach, broeder!" //ach, zuster!" was hun kreet en zij verzamelden zich en zoo vereend bliezen zij hunne reine ziel uit. o Ik jammer van jaar op jaar! — Over zoodanig verschrikkelijk noodlot hief Jirmia reeds klagten aan; dat noodlot beween ook ik onophoudelijk; mijn hart brandt en bloedt over dien jongeling en deze jonkvrouw, ik betreur heu diep en innig, ik jammer jaar op jaar, in zuchten eu kermen barst ik los, en hef jammergeschrei aan! De ruimten des hemels, der hooge sfeeren, van Uwe majesteit vervuld, kunnen U niet omvatten, hoe veel te minder een huis! En toch liet Gij U genadijilijk neder, om bij Uwe vrienden tusschen de Cherubim verblijf te houden; Uw wil was het, ü een huis te bouwen. Almagtige! Uij toondet Uwe liefde aan Uw uitverkoren volk. Gij liet Uw naam noemen over dat huis. Vreemden stormden daar binnen, volken kwamen daar te zamen en zagen de wonderteekenen en erkenden, dat de heerlijkheid. Gods op het huis rustte. Maar ach, mijne zonden namen de overhand en Gods ijver verteerde mij. De vijanden ontblootten den grond, bragten mij tot verwildering, baalden het huis omver. 187 iDü'12' D^^o nD^HN'i • nam* ^sdSs iTp^ Dipt *bli:i fn'5 a^3?ö*^* HT na^^S HT ü'^yy ür^^ ' D^iiis* ^ri^^S 'h^:) 13*^3 nj; * D^ji^ï r\]yyD 1*2^ r\i * 0*3;:^ n6 ht nppn ' D^iin * a*:a nnDb'pi vt3 mn^D * yyy nirinS nna-:^ \t3':^ •T "i-l: •; tt:- 't - : t;- ••t * O'bap^ 1*7 "liJD inj;*i • hd^d^ a^ora HQMNn • nDr::M njf'i'ps nxnpi noMN'i • rranax ••ia nx a\i idiS * D'3TX r^^b^ir\ Hk^r rD*^7 W^ Di:iv n^y'? * n.7. yr\'yy nxr b»^ i'^'^pns • hd^q^ ctd^d .... - . . ... tv: t • I - • ■ -: T : TV ^\yy nr : hq^d^ a^o^o na\nN*i * nara-in »\"^ DiTDa -1,-3 ij; '"insi .... T : T t: • V - - - T het hart i), zoo ik Iien gedenke en ik jammer jaar op jaar ! Zij werden gevangen en vielen als ölaven in de handen van tweeheeren, die als buren tegenover elkander woonden ; deze onderhielden zich eens te zamen en de een zeide: // van Zions gevangenen hebikniij eene slavin, in karmozijn gekleed, weggevoerd, liefelijk als de maan en schoon van gelaat, in geslalie gelijkende aan Kezia en Jamim (Jobs dochters i)". — Ik jammer jaar op jaar' — Hierop antwoordde hem zijn vriend : «ook ik bragi mij van Jeruzalems gevangenen een sclioonen slaaf mede, schitterend als de middagzon, van schoonege- staltealsde volle maan!" — ^o ik jammer jaar op jaar! — //Laat ons derhalve dat schoone paar vereeuigen en wij zullen hunne kinderen deelen !" Bij zulke redenen suizen mij de ooren ; ik verscheur mijne kleederen als ik daaraan denk, ik jammer jaar op jaar ! — Beide hee- ren, eensteinnng in hun voornemen, bragten nu hunne slaven des naclits in een vertrek bijeen ; nadat de heeren zich verwijderd had- den, vinden de beide vorslenkinderen aan bitter en angstvol te wee- nen en iiielden daarmede niet op tot den morgen. — o Ik jam- mer jaar op jaar! — De jongeling klaagde met gebroken hart, //ik, ecu nakomeling van Aliaron, zal eene slavin nemen?" En de geroofde jonkvrouw, ook zij jammerde: //eene kleindochter van Juchebed zal met een slaaf verbonden worden?" //Wee! dat de 1) n'> q7 i'u'; 2) Jol) \l, U. 180 tp}:^:) * "niy b2^b m:; mp) * ^nnp^i ü'pyp^ ^'T^P. ■ : I - : • V T : t t • : • :. • : - : • v -: t •• - n1:;"l^<^ ^:: '^^^i * ^nn^x ü:i^DDT ü^u'U 'inrh n;r * ^n-r^^r t-:t t -: "I-T -;•: '-It; - ' ; - T s ^^ ^J3ii; jvji TöXDi • '•jiDTiX isiu': pi-in na^Snxi * ^ii^n ns ii*bi - : T : • •• ; : -II:.- - : t t , •• - : T ; • V T. T : t : • : t ". : •. -t *D*D irD* ü^n * DmS^s* nnxi didd nnx *3 • dhiSdx ... .. y .. - ....... T - ; T : • T - • T •• -; t; • - T -I • • - : ■»: -. • T T : : - : J-/ Di^Di • HD^TX ^^nb b;; \"i;??2ni * r^iywr^ ^nxt^n n: nxi : T • : - - T : - • r : • : t • : ■ • t - • t Dini") D^p 'PDX • nep; Dp;a ncm-i • riDnx n;niT *ni ht 'y^ r\y p ^7;^ * Snn biDJ n*ï dxd Sd-^i * "71^ Snn ik daarentegen herhaalde malen; ik \verd twee maal door de Chal- deërs aangetast en moest naar Babel in gevangenschap, in ellende gaan, en de tempel, waarmede ik vereerd werd, werd ver- brand. Wel werd ik na zeventig jaren weder bedacht, keerde naar Zion terug en grondvestte het iieiligdom. Maar ook dit- maal, had ik mij naauwelijks gevestigd, toen Titus mij weg nam, mijn volk over alle landen verstrooide en bijna ware ik te gronde gegaan". Luide roept Somron (het huis Israël): //mij troffen de straflen mijner zonden, naar een vreemd land werden mijne kinderen verbannen!" Alialiba (Jeruzalem) schreit: //mijne jialeizen zijn verbrand!" en Zion zegt: ,,de Eeuwige heeft mij verlaten! Niet toch, Ahaliba! wilt gij dan uw leed met het mijne ver- gelijken, wilt gij uw ongeluk aan het mijne, aan mijne ellende gelijkstellen?" //Ik Ahala (Somron) week trouweloos van God en was Hem wederspaiiuig; daarom trad mijnen afval tegen mij op, mijne wederspauni;4hei(l getuigde togen mij en na korten tijd moest ik mijne schuld boeten; Tiglat-Pile.ser i) verteerde mijne vruchten, ontdeed mij van mijne kostbaarheden, ontroofde mij mijnen tooi, en voerde mij gevankelijk naar Chalach en Cha- bor. Zwijg dus, Ahaliba! gij hebt niet zoo als ik Ie weeneuj ik moest in verre landen dolen, had lijden in overvloed te ver- duren; gij leefdet lang in uw land, doch mijn duur Avas kort!" — Ahaliba schreit: //mijue palei/.en zijn verbrand" en Zion zegt: //de Eeuwige heeft mij verlaten!" Ahaliba antwoordt: //Ook ik heb verkeerd gehandeld, was even als Ahala ontrouw aan den vriend mijner jeugd. Zwijg dus, Ahaliba! als ik mijn kommer gedenk. Gij zijt slechts eenmaal in ballingpchap gegaan, 1) 11 Kon. iö, 29. 24 KiNOTU. 184 ... ....._. -: - : - : • - • : ■ t t t oni Dnö Dn3 nori * D^natn raip dt «in nr ^3 imjj;""i - : • T - : •-•-:-. • t : - I - : I t - v • -: — irp3n * ü^:^: ü':: msri Dp*^ kS HNT S^ni ^ n::xi nuvn niin: |-\:-. (T:- t-, '^r I-t t: ^- ^- ^ ' DDR ^^S S;; D^rih'xn 'k^'s* di s*in ^3 ' 1:^13^ kvo^i "i^nn .TT - • V: T - • T : •■ T • - T T - 'h ii3D« • ch-i3 n^n iöt d:i pxnTi^s idn'') * i^ia^. .^. ... y. I T .. -. ... .^ " r\)^Kh wd"'^' np^ • •■^'^^'^'^ ^"^^ n^T ra? 3"i'"i * nnDT ^«*33^ ... ...).., ''■■"■ ■"■• "• • ■■• t:-: -t- T •• ••: • T : • • T - : : •• : • :- • t - : nt ^-krö:*:) "loixi * nis*3 onnnK d:i n^L:*? Dn1ü^<1 * ni«n Xiirh :]*p"in • n;jxi rrjxn nin; nas 3ti * mp n\) '^Hï^^n .... -. ...... ... t: •-Tl": ^' • T vraagde den priesters, wat dit beteekende. Deze antwoordden; ffhet was het bloed der geslagte offers." Hierop slagtte hij — om de zaak te onderzoeken — stieren, rammen, lammeren en slagtofFers in menigte; maar, ach, in Juda's dochter hoopten zich droefenis en rouw. Want nog rustte het niet en bruischte als de zee. Na naauwkeurig onderzoek bleek, dat het bloed was van dien goddelijken man, die onschuldig vermoord was geworden. Toen zeide Nebuzaradan: «zijn bloed worde thans gewroken!" Verzamelt mij de priesters, brengt ze uit den tem- pel hier, want ik rust niet eerder, tot dat het bloed van Ze- charja zal rustig zijn!" En in Juda's dochter hoopten zich droe- fenis en rouw. 183 - - 1 1. • • T • • T ■ T -1 ^ T •• • : V : • SiKirS • -];£)n' "Tjarj; S5; *n;?i ^Ssq ^^Di; .n*?^ ^^iii;. Dn i »i^wn * »;ti3 ipi^ np /*:öp^<; nan * "i'ii^i^ ^^\ /^Pp, ! •TT -: V -. - « •..-:-: .. - : --t : v -: • ) •• - |. .o'inr» 'cf)'(3 Qirn min> ion»? oc ly «31 t^^Di D13 T *ny^3 * *2i)r i'7öp;i ''r}'!:^:^^ ^öd« dv ^j • n;3N;i n;:>vn rnin; ras an^. • nnDt i^'ZTi ül Dpn n^;^ i:p'^ »♦ i:^*ipD W KDV • DTOD Dn N3 n;i; lyiDi "^Sin n^n " I werd van verre gehoord, te Hebron vernam men het ge- j schrei, in Mefaat het weenen; o ik dronk den lijdenskelk en slorpte dien uit tot op den droesem; de scherpe tanden van twee ; leeuwen hebben mij verscheurd — het roofzieke Babel, het i misdadige Edom. — wWat beklaagt gij u, Zion? wegens de menigte uwer zouden werd uw ontaard volk verdreven; wijl gij uwe proleten verlaten en de afgoden gevraagd hebt." Schrei luide tot den Eeuwige wegens de verwoesting van uwen tempel; verhef tot Hem Uwe handen wegens de vernieling der heilige vaten, o Vijand, verheug u niet dat mijne magt gebroken is; ben ik ook gevallen, zoo sta ik toch weder op, want God staat mij bij ; de Almagtige, die mij verstrooide, zal mij weder ver- zamelen; mijne Rots, die mij verkocht, zal mij weder verlossen; mijn God die mij bedroefde, zal mij weder troosten. ' o Hoezeer verzwaarde ik mijn zondenlast, hoe verdubbelden >. zich mijne zonden op dien dag, waarop ik de hand sloeg aan den profeet in den tempel des Heeren ! Dat onschuldig vergoten | bloed bedekte de aarde niet, tot dat 's vijands zwaard binnen drong; het bloed van den profeet Zecharja rustte niet i) voor dat het gewroken was en in Juda's dochter droefenis en rouw zich ophoopten. Het «tormde geweldig, tot dat de opperslag- 4er in Gods heiligdom kwam. Hij zag het stollende bloed en | J) 7'; (]7 r3i ^^'^ '3 i') piju Ü 182 T : • : • T T : - : : 3Tn p^ Til • ♦n^nj K^D^'i * ^n^3 2\y : 3Tin TiS ^idSs * n^nj ^bDi:ii * n^<^p3 pin )«»o c'3CT n'wj .rcfrn; orn nnS» nsn» oei ,riui3.-i cc n^r ^iipc r6i? rj'p? nD*S •• i:53 vSn; w /"T^sp 3"n S;; * "^^20 ]it\ Sj; .^^ ^pab "^vn S;;i * ri3n:;Qn novc; > D^:nD in:;d 3x133 * nonn *3v / U21 ^^v yc>^ nv ' HDsS-tDn 13:1; Nbi , nov oninöï^^D T T I - ••. V -: '^- V V : - : T : : t t : : ■ DpO • n31i)V n^3D , XDU1 'l'ni^ 'r'S S*31 • DDiDHDH *D*D3 I : V T - •• ■ •■ T : •• T T T V V : - " •• •• ; - : ) • - '^^ : ■ v: •-• t ••■ •-• t t "t t I •• •-• -; De Schepper woonde in mijn midden, was mij tot steun, toen wij naar den berg Clioreb gingen; mijn huis werd verlaten, mijn erf- deel verstooten, toen de berg Zion werd verwoest. Magtige zijt Gij genaamd. Gij waart mijn weldoener, toen wij naar den berg Choreb gingen; o rigt mij weder op, wend U weder troostend tot mij, verhef mij weder tot vroegere grootheid! Gij, verdoofde, doch zonder wijn, werp uwe pauken weg, ontbloot uw hoofd, scheer uw haar af, en misvorm uw gelaat. Hef op de bergen het klaaglied aan, trek rond in alle oorden, schrei tot den Eeuwige wegens de verwoesting van uwen tem- pel, verhef tot Hem uwe handen wegens de vernietiuing der heilige vaten. — Ach, de gruwzame vijand is naar Zion, de koningstad gekomen, ach, de voet des overmoedigen betrad den heerlijken bodem! Zij drongen binnen en vonden de priesters volgens hun i)ligt staande op hunnen post en verlieten dezen niet tot dat hun bloed als waterstroomen vloeide. Onreinen drongen tot binnen het voorhangsel, tot op de plaats, die zelfs de hooge- priester met vrees betrad en verwoestten alles, van de deuren tot aan de vensters. Schrei luide tot den Eeuwige, wegens de ver- woesting van uwen tempel, verhef tot Hem uwe handen wegens de vernieling der heilige vaten! Het gejammer van Zions dochter 181 : 3-IT1 "Tf? \-i3S3 ♦ ^jan 3i^'» •?]; - ^2p d^Sin*jj' ♦n : 3-iTi V.S 'i-oSa ♦ "^loj^^ -inin [D * hy^'i< ^öb'n; : 3TI ir;: nm ♦ biDX^ ^n\*ni * b'2 T ^3 nüh>Jj^ " TT ■• ; ■ : • ■ - : 3T1 iri 1.11 ♦ ^Döc^ 'p: Dm * iDön: d^^is^ : T ITT T : :•.■•.■ • : : ; 3nTi Th 'D2h2 ' Dn;n3 ^m: ' ü'y^^ '?3;3 r\T\2 : 3Tn ir:£ im * n^iüi Di9^ r^« • i<2^^ «ïI"'^ * T : T I •• T - : .. - : 3-nn mb \idS3 ♦ D^h>Ti: ];':>Dr2 * D^'^niD li^:;» • : - V • • T : • : T : 3-n \r^ Tn * n^^^y n^-jö * nj^ün bru^ : 3nn irh ^n3^3 ♦ nnSn kS nS^'c^i * nnnD t^*? r*^ T : T T : ■ : t -: t 1 •'- : 3TI ]rji T\) * Dn^ nispi * Dnn» »nii : 3nn i-iV \'t3'?3 * riS;5n35 norx * nVj^Dn nxnp : 3TI ivï -m • ni:>i5; n;; nj^ij * n'^it:':> 3"in eene angstverwekkende stem weergalmde in mijne ooren, tot rouw voor de Joden, toen de berg Zion verwoest werd. De Eeuwiglevende liet de verlosten zegevieren over den bewoner van het zuiden (Amalek), toen wij naar den berg Choreb gingen ; doch niagtig werd deze, hij vermoordde en dreef uit, en woest werd de berg Zion. De Volmaakte liet ons het Manna als spijze regenen, toen wij naar den berg Choreb gingen; aller hand beheerschte mij, allen strekte ik tot spijze, toen de berg Zion verwoest werd. Vorsten verschrikten, vervielen in ar)gst, toen wij naar den berg Choreb gingen ; zij ver- keerden in vijanden, vergoten onschuldig bloed, toen de berg Zion verwoest werd. Zacht als op adelaarsvleugelen werden de uitver- korenen gedragen, toen wij naar den berg Choreb gingen; bij het uit- en ingaan was de vrede, het geluk verdwenen, toen de berg Zion verwoest werd. Als beken zoo rustig, die van de rotsen vloeijen, breidden wij ons uit, loen wij naar den berg Choreb gingen; maar als een tranenstroom over leed op leed, toen de berg Zion verwoest werd. Geen oog was droevig, geen gewaad verscheurd, toen wij naar den berg Choreb gingen ; in klagten verzon- ken wij, versmaad als een bezoedeld kleed, toen de berg Zion verwoest werd. De lelie werden wij genoemd, de gevreesde menigte, toen wij naar den berg Choreb gingen ; het scherpe zwaard drong hen tot aan het leven, toen de berg Zioa verwoest werd. }m T ■.. I • •• : - TT T-r: TT • • : - T : : V •• •• t : 3-nn irh ^-idSd • s^'inrb 'y)i<\ ^ c]l"inb> dd nn^ T -: • T : t: 1 • - ; anm iib mdSd - ^t n« nnsn nins ^ xsnS «nip '7ip ; 3-Tn p^ im ♦ nonni n^' - nc^nö nn^s T Tv: V I • T :" T •.T : : 3-nn -nS \-t3S3 - nyc;v rvib * n^-j^n;: nsn : 3Tn p-i Tn • nnnj rpüi ^ min^ nnS^ T : M" • T : T : T ; 3nn irh \-dS3 » niDn^ N^ ivnsn * niD:;S t]trn id'ï:^ : 3TI ]r^ Tir ^ iHünD'b^ b:^ * VT li* t:>nö T--:-T- TT--T : 3mn -mS \i3S3 ^ 3;^Dn [ö^i * ^''^'ifD c^prv : 3T7 p-** -i-n ♦ mn idji * niiy nv"iö3 T •■ T : T •• : T : : • Driemaal 'sjaars naar het heiligdom op te trekken, beval de Eeu- wige ons, toen wij naar Choreb gingen; ach, de wegen hebben opge- houden te bestaan. Ziens straten werden verwaarloosd, sedert de bergZion werd verwoest. Naauwelijks uitgetogen werd ik door God bedacht, toen wij naar den berg Choreb gingen; denk ik thans aan Salem (Jeruzalem,) dan is mijn geest bedroefd, want de berg Zion werd verwoest. Onheil vervolgde onze vijanden, zij werden ver- jaagd toen wij naar den berg Choreb gingen; geregt is de Eeumge! mijne zonden verjoegen mij en de berg Zion werd verwoest. Gods stem riep : «open uwe hand voor den terneergebogenen !" toen wij naar den berg Choreb gingen : het terneergestooten Zion strekte de handen uit, toen de berg Zion werd verwoest. Hoog- geacht was de natie, zij zat in rust, toen wij naar den berg Choreb togen; verdreven werd Juda, uit de woning verstooten, en de berg Zion werd verwoest. Onbewaakt bleef het land, en niemand durfde het aanranden, toen wij naar den berg Choreb gingen; de ver- drukker strekte zijne hand uit naar al de schatten, toen de berg Zion verwoest werd. Almagtige, Gij naamt U Uw wijnstok aan, en hebt dien uit Egypte weggevoerd, toen wij naar den berg Choreb gingen j ach, Zion werd vernield, zij vloden naar de bergen, toen de berg Zion werd verwoest. De zee bedekte mijne vijanden, mijne vrienden hadden niets te vreezen, toen wij naar den berg Choreb gingen j 179 : 2-nn rh ^rdn * j^at^'S *ünSi * JDV r\f2\)^ 3lt2 : anin in'? ^n^Sa ^ Tpn ipin "^«3 * n^p^n *^ -iö3 : an |v:i -ni * D^ra j^S^nj ^3 * omy\ ^v^{i di* T-:- • t:-: tt: : ain nS TO^^a • nbo »^n"i2'ir * rbDü:i nib;?V TV • : - • T • : • -: - : ann ;ri tti • n»3^?-'7p n^p * ni)^ nns^^ni : a-iTj TiS MaSa * ♦3';>D ni^ * ^jpn"i lyh^ü : a-r? |r:£ -im ' r^^p D3D>p K3 * "Tj-irr nniy-^D : aTn tiS \naSa • aii'? n'ti ï:^»^^"!^ ^ DiV *nKVD2 ..... . . ^ y T T V T •• '^- - T : am jv-c -o * nmt:nn Ti;n * mina r\y^ Prachtige gewaden, spijze in overvloed hadden wij toen wij naar den berg Choreb gingen ; knapen en grijzen bedelden brood, toen de berg Zion verwoest werd. Toen het einde van het lijden was genaderd, verbrijzelde de Heer mijn juk en wij gingen naar den berg Choreb; mijne vrienden vreken, zwaar drukte het juk mijner misdaden op mij, toen de berg Zion verwoest werd. Ver- zoening reikte ons God door het bestendige olfervuur, toen wij naar den berg Choreb gingen ; een dag van moord en verachting gaf mij Goii in Zijn toorn, toen de berg Zion verwoest werd. ]k hoopte bestendig het pad naar den tempel te bestijgen, toen wij naar den berg Choreb gingen; maar de woedende vijand hieuw al mijne dapperen ter neer, toen de berg Zion woest werd. Mijne Kots, mijn Koning maakte mijne wegen voorspoedig, toen wij naar den berg Choreb togen,- met verbrijzeld ge- moed dwaalden wij op alle wegen, toen de berg Zion ver- woest werd. Als edele druiven werden wij geacht, lot hoofd der volken gesteld, toen wij naar den berg Choreb gingen; mijne verdrukkers werden tot opperhoofden, zij verzadigden mij met gal, toen de berg Zion woest werd. Op roemvolle wijze werd van ons gezegd : hoe vermag ik deze groote natie te dragen", l) toen wij naar den berg Choreb gingen, ach; hoe een- zaam werd de geliefde stad, toen de berg Zion verwoest werd. 1) Deut, 1, 12. 178 : 3T1 ]vj; ini * "'S "lï 'p HNni * ^Sip *; ^>r2p 3TTI -inS \-T3S3 • *pv ps*^ n;*'.K • N'^n'p ids* "in : 3T1 Trj m * ivn o v:3^ * nv n;^"i N*Dn 3TI inS ^13^3 * '^'y^ip ^/^ ' ^yy. ^^t^P^ T • - • V ••• : V Tl: : 3T1 p-s nm * ''Dlip iSin * '•^nK?;'? ^n^nj^ 3mn T.1^ \-)3S3 * ms n/'::n3 * n"iinL:i n::? TT T-- t: t- : 3-n n^:i Tm * n*Vv^3 nns*!2L: • n»'?^ ^ö3 • T V : T T : •-. T V r T 3-nn nnS ^13^3 * i^üp b'b \i ' "nDni yp ^bn : 3Tn p^:£ vn * nSl"i;i np;;: * nS'^pa n"D2 Aan de spits trok mijn Koning, Hij wandelde in ons midden, toen wij naar den berg Choreb gingen; de Allerhoogste ont- week, met Hem Zions glans, toen werd de berg Zion woest. Den wreeden vijand verdreef de Heer, de ellende mijns volks aanschouwende, toen wij naar den berg Choreb gingen; o Eeuwige! verhoor mijne stem; zie, het lijden mijns volks, sedert de berg Zion woest is geworden. Üe Vriend zeide: liet leeuwensterke Israël in het prachtige land te brengen, toen wij naar den berg Choreb gingen; o mogt voor Hem komen het onheil, door den vijand gesticht, die mij verdrukte, toen de berg Zion woest werd. Met Zijne feestijden maakte ons de Heer bekend, toen wij naar den berg Choreb gingen; diep gezonken is de bloeijende, daarover ween ik, want woest werd de berg Zion. Als feestdag uit te roepen, gebood mij de Magtige, dezen dag (Sebuoth) toen wij naar den berg Choreb gingen; riep ik mijne vrienden, mijne bekenden, zij verlieten mij, toen de berg Zion woest werd. Vlekkeloos en rein was de natie, louter als de zon, toen wij naar den berg Choreb gingen; men bespotte hen met de woor- den: nde vlekken kleven aan de zoomen", toen de berg Zion verwoest v/erd. In plaats van lied en zang in den nacht der bewaring, toen wij naar den berg Choreb gingen, weenden en jammerden wij zeer in den nacht, toen de berg Zion verwoest werd. |;?:dS ^3Tkr3. jyiiiQ ^nx:i3 Ii;j3S Dir3 jrTi'o \-iiV2:3 " : i^jdS ■'311^3 : 3nTn "i;:^ \"?3S3 : 3^1 \v'4 nni 177 • : : • -: : • : r - i - w-]n yp\ tn * '\^:}b *jri3 p-iï : T • - - : T - T - : T : : • : t . • !•.• v T • : - : T" : . t :••::• " 70 n^3 nijp'? * 7 DnD1^<^ '^^naij^ D^pnï *Sns*3 * D^pnro nn^T "7^1 min )■ • - •• -r: T : I- -: - : . t : • I : t • D^p* ühd' n^Di .ptn api"» 13 hüTf Dirn jeioji 3*n d"ï> T" -:- - t:* ttt aan verdrukkers en drijvers werden wij onderworpen, bij den uittogt uit Kenaan, Mijne priesters, in deugd gekleed, hieven zang en liederen aan, bij den uittogt uit Zoan; vijanden juichten over mij, ploegden op mijnen rug, bij den uittogt uit Kenaan. Wij hadden bet wierook der specerijen, Urim en Tumim, bij den uittogt uit Zoan; de tempel wordt weder hersteld, als huis der eeuwig- beid, bij den toekomstigen intogt in Kenaan. Jubel en triumf- gezang weergalmden bij de beëediging der wet, bij den uittogt uit Zoan; luidklinkende cymbalen zullen galmen bij den toekomstigen intogt in Kenaan. Ik verheugde mij bij de aankondiging van den bouw mijns tempels bij den uittogt uit Zoan; zoo zult Gij mijne grenzen uitbreiden, mijne tent weder spannen, bij den toekomstigen intogt in Kenaan. Dank en luid gezang M'eergalmden in de tenten der regtvaardigen, bij den uittogt uit Zoan; de stem der blijdschap en vreugde zal weder gehoord worden, God zal het woord Zijner profeten vervullen en Salems (Jeruzalem) hut weder oprigten, bij den toekomstigen intogt in Kenaan! De gevangenen togen zingend uit, hunne vijanden werden ver- slagen, toen wij naar den berg Choreb gingen ; verkocht in het land der vreemden werd het brave volk, toen werd de berg Zion woest. 23 KiNoxn. ji'iïQ \-lXï3 irJi": MN*Ï3 ij;^ïD \-k\*ï3 jrrD VNÏ3 |j;iïO \-TXS3 jyJ33 \-VCï3 ji'IÏO \"1N'*3 iJ7333 \-INÏ3 17« • .• : - -: • T : : t • t T : • • T T • I V V : t; •• : • I •-■•■ : t : t t T • T ■ T ■ T : ..... • mnisS rr\y * nm^in n-^ru rondom giiifren snoodaards, gebroed van booswichten, bij den uitlogt uit Ktnaan. Over den Joi-daaiï trok ik, dreef volken voor mij uit, bij den uittogt uit Zoan ; ik verstomde en ver- etijlde, den gral heuoners gflijk, bij den uilt-'gt uit Ktnaan. Een bloeijenle wijnstok geleek ik, bij den uittogt uit Zoan; ik was Jijdend en veraclit in liet donkere land, bij den uitlogt uit Kenaan. Veilig woonden wij in liet erf onzes aandeels, bij den uiltogt uit Zoan; veel waren onze tegenstrevers, die ons met gal drenkten, bij den uitlogt uit Kenaan. Tienden en heffing wt-rden elk jaar gebragt, bij den uiltogt uit Z.tan; Is- niaël en Dunia (Edom) n, aakten mij dolend, bij den uittogt uit Kenaan. K()|>eren deuren, zoo wonderschoon, bij den uiltogt uit Zoan; op den drempel des tempels ver.-itikt, op mesthoopeu ge- worpen, bij den uhlogt uit Kenaan. Zilveren bekkens en instru- menten versierden de Levieten, bij den uittogt uit Zoan; zij werden Verstrooid, rondgeslingerd, op graven gebragt, bij den uittogt uit Kenaan. De opiogten naar de fcCbtvieriiigen in den sclioonen tempel, bij den uiltogt uit Zoan; daar waar de heiligheid woonde, zwerven vossen rond, bij den uittogt uit Kenaan. Stieren en lammeren bragtea wij tut Gode welgevallige offers bij den uiltogt uit Zoan ; IT T : ••. T • 1N^*'^ nü^3 n^>3 : T TT T : * rb:; "' 11331 * v'7Di lyc^ün • T T t: ; T ■■ : I T : • - -: TT- • -: t -T • ü'i^m] y^^i^ ':2b * DHiT"! Dm3« * D^Dii 13U> Sd*?" ' D^3it:j rnxS • T : T : • : I V T T • T : T T : - : • t -: * ü':)n: iDi ^J^*? * D^:3 nbn: nn3. T ••••:•. • t - -: - muren, verbrandden mijne paleizen, hij den uiltogt uit Kenaiin! Met ojigeheven liand togen zij heen, loofden God in koren bij den uitlogt uit Zoan ; als perskuipen werden zij getreden, op de straat ge\vori)en, hij den uitlogt uit Kenaan. Gods aUnagt zagen wij, reizende in het schoonste jaargetijde, bij den uittogt uit Zoan; verwoest werden mijne straten, verontreinigt mijn erf, bij den uittogt uit Kenaan, Wij hadden vanen en leger en dub- bele spijze, bij den uittogt uit Zoan ; werden aan verdrukkers en folteraars overgegeven als slaven, die niemand koopt, bij den uittogt uit Kenaan. liet heiligdom en zijne vaten, Gods heerlijUheid zweefile daarover bij den uittogt uit Zoan; het werd oniverge.^tootcn uithoofde van schandelijke zonden bij den uitSogt uit Kenaan. De haken der zuilen met goud versierd, bij den uittogt uit Zoan; zij zijn verloren, weggebragt door Konitinen en Chaldeën bij den uittogt uit Kenaan. De shigt- en ])lengofl'ers, op lut altaar geordend, bij den uiltogt uit Zoan; zij werden ter aarde geworjjen voor al die voorbij gingen, bij den uitlogt uit Kenaan. Wolken bcf-chuttcn ons van alle zijden bij den uitl(;gt uit Zoan; het heerlijke erf der kindt-ren werd aan vreemdelingen gege» ven, bij den uiltogt uit Kenaan. Water vloeide uit de rots, ons voer- den drie herders (Mozes, A baron en Mirjam) bij den uittogt uit Zoan i 17 l : uS HM HD >iN ♦ n3:D'-i!: nc^^r»: nnoii • hd^ *:3nvD n: T T : ■■• ..•--;- T : • : t t • t -: - T I- T I V T T I •• : T • : : w iTH HD ^iN» * cjnj^nrj nnnn • D'"1|5\"i p":»* *i3 ; i:'? -M DO ^iN • D^;^^"::' Dm ïdi * D^rD*^ nins* r*3 ■ •• : T T T : • : • t -: I •• (: -TIN*) * ^'?^)'^ *^*^*T * °'^T^2n innn t:v: --—itv-:-: --t • t:-t T T : ■• - : T : •■ - : t • : - : v : • : Zij doorbraken de muren, verwoesten die tot op den grond, wee! de westelijke lamp werd uitgsblusclit, de Cherubim verdwenen, wee, wat is ons gebeurd! Zij maakten een einde aan de toonbrooden, wreek het, Heer der lieeren, wee! Gij hebt U van ons veruijderd, niemand selienkt thans verzoening voor ons, wee, wat is ons ge- beurd ! Verboriien werd het deksel, de arke, de priestersteenen, weef geen jul»ei - geen vrijhiting-jaar, geen rust heeft het land meer, wee, wat is ons gebeurd! iSelaikadnezar eu keizer Adrianus verslonden ons, wee! Zions dierbare kinderen werden met het zwaard docrboorJ, wee, wat is ons gel)eurd! o Zendt toch den troobteiiden bode aan het reine volk, wee ! dat aan '/.eventig keu- wen jUMJs gegeven (natiën 1), met lijden ver/.adigd is, « ee, wat is ons gebeurd! Herstel de CheruLini weder en liet heilige vuur ons tot vreugde, dat wij U weder offers brengen, en priesters U weder vreugdevol dienen, ons ten heil! Gij helit U Jeruzalem verko- zen, zoo troost ons weder met dubbele vreugde, bouw haar weder op in vroegere pracht, troost het vereenzaamde volk, breng ons weldra het heil! Hoe zong ik eertijds liederen, wegens de mij bewezene won- deren, bij den uittogt uit Zoan (Egpytej; doch hoe zonken mijne 1) Zie m 'D en iSn^pj.-» 178 : DHi-i^o \ii\:i3 : uni'oc \nNï3 : a^Su'n^S ^3il**3 •TT • • : ■TT ■ I •TT • • : T ; i:S n-n na ^tn* T T T : rh HM na ^w* : n'Mi : uS HM na ^iN' * I^in;*? yr\]n • ;;inp'? V3 mDi * *in:iD Dn^isSi * n^^; D^Ssn TT •.•••:■: T T • •■ : * i^*??? pTr' * 1'''?''^'^ D>;7 'c;2i * N-DVDi D;?nD • n^'rD*? rn TT •.■•.■: T : ■ ^ '• 1^ * 131^33 psni ♦ i:n3;; ]iy * litp^in Dnf:3 * mi ]yin * Dons* i:iS;?3 • D*:-:^ n.tD3 nr T : ■ T •-• - T T - : - ••• T •-. Ons yeuaad versleet niet, liet brood ontbrak on^s uiel, bij uen uit- logt uit Eyyptu; wij bedelden om brood, waren bezoedeld met bioed, bij den uitlogt uit Jeruzalem. Wij togen over den Jor- daan, vero\eiden het land, bij den uitlogt uii Egypte. Zoover- nieuwe ons den tijd, verliet' ons als voormaals, t^ij den terug- keer naar Jeruzalem. Zoo vele jaren reeds belieertcuen ons tyrai.nij, verwijderd van Jeruzalem; o breng dan xeriossing, vrijheid en redding, met den terugkeer naar Jciuzalem, Zij verbrandden den tempel, U, Eerbied \\ aardige, ten trots, wee! zij bragten Uu e liooggescualte LeMeten U als w lerooki-lïers., wee, wat is ons gebeurd! Huoldhulöel en kruun werden vermisi in de stad, Wee! de verbond&arke met hare bedienden, de woebtaard en zijne knechten voerden ze voort, wee, wal is ons gebeurd! In ketenen wierpen ze mij, vermoordden Uw geheel volk, wee! liet spattende bloed, o wreek het, God der werelden, wee, wat is ons gebeurd! 17S : Dnï?:» \in'>3 : Dn:;r!2 \-ii\'j:3 : D'Srn^a \"i»\ï3 : Dnï!:D •'nNï3 : D'Sw'n-Q \-iN •;3 t:I-: T-: ttI; -•; T T : V V - T : T T : T T : • : : • | - : v T T I ■• r TT • T -t ' ^'r2'y:^ riy:;: ü^ ' ^j;*2y dixö T : ■ : V -:- - - T T •• : : ' •■ r : T * prnx' n"7>n * pr^iT D*Dp I •• T T : I •• T •■ • I T '.t: - T- I •: tt: zalem. De Siiiai beefde voor den Ik-er, die in liet dorenbo^cli troonde bij den uitlogt uit Eiiypie; de wetten \erguib'ie ik, werd in zakken geiuild liij den uiitoüt uit Jeruzalem. De Algoede voerde ons uaar den Sinai, Zijne heerlijkheid was in ons midden, l)ij den uitlogt uit Egypte; de Eeu\xige verwierp mij, verwijd nde /.ich van mij bij den uilto^t uit.Jeruzaleni Dc;abnagiigeSchep|)erdroeg onsalseen adelaar bij den uitlogt uil Kgyjite; Hij verzadigde ons met liitleiheid, lie- dweimdeouö mei gal bij dtn uittogt uit Jeruzalem Ik leunde mij aan mijnen Geliefde daaibiven, bij den uitlogt uit l^^gj'pte; Hij werd mij tot vijand, Hi gevoelde Zijne hand, bij den uittogt uit Jeruzalem, ^ reugdevol trok ik op, \olken werden moedeloos bij den uit- togt uit Egypte; doch knechien beheerschten mij, ik wankelde onder het juk, bij den uittogt uit Jeruzalem. Als een oogapjel behoedde ons God voor alle volken en natiën, bij den uittogt uit Egypte. Gij liept als ten feestdag mijne verschrikkers te zamen, bij den uittogt uit Jeruzalem. 171 ■ T TT T •• T : T V : ^S ^bSx ♦ ^p3"p D"i5^ s*'?'! • "ip;;S 'p>* ar • "^p-^D s^jin* ^pi : "h .TIN • nn.Di m2 * nns*::^ n^nin ^Si'? ' nnnn D^pó : nnns*i mpn i:'n * nn^n^ ccnS • T : : •TT ■ • •• : : T T ) : -:t ■ v: T T : • •• T : T : - (••-:•: t : t t t •• t : de mond, die uitsteUeude redenen sprak, werd niet keisteen en asch gevuld — waar zijn de leeraren der wet! mijn jammer! Is ooit zoo iets geschied? Een wreed volk kwam op — wee mij! om ons te verdelgen togen zij nader, daarom ver- zamelden zij suoode, nietswaardige, vreemde manscliap, mijn jammer! üe vreemden zochten mij te vernietigen, uit te roeijen — wee mij! op doolwegen wilden zij mij brengen ; zoo dachten zij mij te verdelgen, opdat niet één over bleef, mijn jammer! Had niet de Eeuwige, aan Zijn verbond getrouw, ons een overscliot gelaten in het vreemde land, dan, \\ ee mij. Maar Hij aanschonude den liuiveringwelxkenden toestand van Zijn geliefd Hebreeuwsch volk en ontfermde zich. Hij liet ons niet ondergaan en nog blijft ons de hoop op eene gelukkige toekomst. De getrouwen zongen en togen door de zee, bij den uiltogt uit Egypte; zij verlieten hun Schej>per en weken terug bij den uittogt uit Jeruzalem. De stroomen werden droog, de vijanden overwonnen bij den uittogt uit Egypte; de vijand beloerde mij als een beer, mijne knieën wankelden Idj den uitlogt uit Jeruzalem. Het man was mijne spijze, eiken morgen bereid, bij den uittjgt uit Eg3'pte; en nu, (bij den uittogt uit Jeiuzalcm) — fctijgt de stank van verrottende ligchamen op, bij den uittogt uit Jeru- 170 T • : T - T • : T • : : 'h •hbü * ni\sn rar * ni''p: pn^p • ^"^"i'^^nn " : • T -: ^ : • t : : h n^ix • nns*3 ü*2i -]2'j^ii ' nn^ d:i ons* . tv: TT/-:- .-- .. Elk losgeld versmadende, roofden zij de zielen — wee mij! ver- moordden de Levieten, vertrapten mijne priesters en scliandvlek- ten de vrouwen, mijn jammer! Door het zwaard afgemaakt, niettegenstaande zij niets gedaan hadden — wee mij! de lijken der vlekkeloos vromen bleven onbegraven, mijn jammer! Naakt werJen zij weggeslee|)t en in den modder vertrapt — wee mij! afgodendienaars bestreden Gods vereerders, beheersch- ten het land! mijn jammer! Laat het haar wild groeijen, — verscheurt de kleederen wegens de volmaakte leer — wee mij! de hoovaardige vijand, de aanbidder van hout, sprak het ver- delgiiigsooideel over ons uit, mijn jammer! Stemmen der nood worden ia de bede- en leerhuizen gehoord — wee mij! Teedere vrouwen slagtten inet eigene hand hare kinderen, als heilio-e offers, mijn jammer! Geslagt als brandoffers werden bruidegom en bruid — wee niij! als dank- en mengofiers werden jono-e- lingen en jonkvrouwen en de edelste der gemeenten — mijn jammer! Het bloed van broeders werd te zameu vergoten, wee mij! zu.steren gaven zich vereend in het geloof aan den eenigen God ter slagtbank over — mijn jammer! Weg ziin tij, die vroeg en spade de wet bestudeerden — wee mij! TT • •• : - r •—. •■ : t i:S HM na ^uv * nini Di*3 * r^^n:^ n:D ns-s TT* T T : T ■-. : • • : • • • : .i''3'j ■'213 ;i^;.i cnj-» TjN' oirn :,>-:.■ :"s -/"» i ,. - T : •• - -: - •• T -: • : • r -: - : t : : • - : I - i : • V ; - t • T ' : : • t -: : "h n')a • r^~n ')>'j;^ * v^*pD nu*^ De snoode zonen der wellust zegepraalden over het eenmaal zoo talrijke volk, wee! de prachtvolle priestergewaden /-ijn in hunne handen overgegeven, \\ ee, wat is ons gebeurd!. ?3 KlüOTH. I T t I •• •• I t: ■ t : - : )h n^n no ^ix * p^'2'n «iann nxT * pnj ?12 D_5 ^yj : n^w * Dni:3 nvns * Dnirc^i d^'lTö'^ö • T : • T : - ■ -r : • t : • : t:S n^n no ^w * Dnnoi riD's* * DmN*ni D^Dnn ■ T : ■ T •• • T : • ••. " : n'w * nifiin: n2>*3 * niö'jyp htöv : T:b mn no ^in* * niö^'^nn r\'2) ' niö^n niDü'S ... - .. ^ . ^. : n^iN- * nnnn 'lp1p^ * m;,^ r:D n^ T T T I •• :l ■ I T •• ' •• T I • : ^h nM no ^ix * nn^nn lön::^') * nnon p"in de lamp met de olie werd van hare plaats genomen, wee, wat is ons gel)eurd! Heft klagen aan over de toonbrooden, wee! wegens de rijen van granaafappelen, die met voeten getreden werden^ wee, wat is ons gebeurd! Het licht des reinen luchters is verdwenen, wee! de kostbare schoppen zijn weggenomen, wee, wat is ons gebeurd ! Het glansrijke koperen bekken namen de af- godendienaren, wee! zij namen het netwerk, de pannen, wee, wat is ons gebeurd! Meel- en plengofl'ers zijn ons ontrukt, Mee! Boaz en Jachin l) zijn ter aarde geworpen, wee, wat is ons gebeurd 1 Vuurpannen en offerschalen ontwijdde de tanden knarsende viiand, wee! korf en beker wierp hij heen en liet zijn zwaard bliksemen, wee, wat is ons gebeurd! Deuren en poorten werden met de aarde gelijk gemaakt, wee! de Tumim en Urim, ach, zij werden verboro-en, wee, wat is ons gebeurd ! De prachtige gewaden werden xonder verschooning vernield, wee; de !?ehoone vertrekken, de elagt- kamers, wee, wat is ons gebeurd! De vijanden stielen met de schilden tegen de muren, zij doorbraken den tempelberg, wee! zij wierpen hunne giftpijlen, verbrandden de stad, wee, wat is ons gebeurd ! I) Zie bl, 34, noot !. 166 • '1'iN- • vbi; iDn *i;o * v'^hdt "^yn : IJ*:) n\-i HD ^i\» • vbr:^ b:; bypi * vbpi ;nb>::^ ^;;i T -: - I T : : : • - -: TT ; V V : T - : •• : ):h nn na ^.\ * i^lD3 ü)n: ' iis^n ?*J3 T : T tv: V - It : • • t v ••• • V • I T •.. : • t : : ^h nvi na ^i\» * D^'^'^lIl' ]V^^^} ' Dninp nii^^ü'i : uS n^n na ^\v * f^??^.^ riru^l * riDhai j£);ii de heerlijke kroonea ter aarde gestort, wee, wat is ons ge- beurd! De stratea der stad zijn verlaten, bet gezang heeft op- gehouden, wee! de gebaande wegen zijn verduisterd, stikdonker; wee, wat is ons gebeurd! Mijn binnenste beeft over liet aller- heiligste en zijne wanden, wee! over de tafel en zijne vaten, den priestermantel en zijne schellen, wee, wat is ons gebeurd! Slaven vernietigden de haken der zuilen, wee! de prachtige, kost- bare pleistersteenen, wee, wat is ons gebeurd! Slagt- en spijsoffers werden verstoord en opgeheven, weelde schoone altaren liggen verwoest, wee, wat is ons gebeurd! Muur en traliewerk werd ter neder geworpen, wee! het kunstgebouw werd met dorschvle- gels vergruisd, wee, wat is ons gebeurd! De gave offerdieren zijn verdwenen, wee! weg zijn de rijen der ringen, de versierde stangen, wee, wat is ons gebeurd ! De schoone plantingen, hoe zijn die veranderd, wee! de gouden wijnstok '), het voorhangsel, de spijsoffers, wee, wat is ons gebeurd! Het waschvat met zijne stelling, naauwelijks zagen wij het en het was niet meer, wee! 1) 'n ^izn yD Din 'o» 1G5 • 3nni S'k^^om • Dnrn ris T :• ': : -r : t -..1: T : - - : TT T T : • T : " ; -: " t 't* T ': I ■ T : T : < r : \ * nipnn ^S^i • nnii^m nnin •TT • ■ i tt-i-It t: t:-:1 t .prn 1^3 oirn qioj» a's o*» • ^Vk^' "yiii b:i^ ' 1^:3 ri^v ^33 T -: T : Tl--: T T T T Ik bezat den gouden voorhoofdsband, heerschappij en hoogheid, toen ik uit Egypte trok; weggenomen was de kroon, verdwenen de hulp, toen ik uit Jernzalen; trok. Ik had disch en luchter, geheele offers en reukwerk, toen ik uit Egypte trok; maar afgoden en gruwelen, gehouwen beelden en Btandbeelden, toen ik uit Jeruzalem trok. Gods Jeer en getuigenis en heerlijke tempeldienst werd mij ten deel, toen ik uit Egypte trok; blijdschap en vreugde zal ik weder genieten, kommer en zuchten zullen verdwijnen, wanneer ik terugkeer naar Jeruzalem. Mijne kracht is gebroken, mijne muren omvergehaald, wee! Zions kinderen zijn in ballingschap gegaan, gelukkig zijn al mijne vijanden, wee, wat is ons gebeurd! Op difn dag des toorns wei-den tempel en voorhoven vernield, wee! vorsten en vorstinnen werden van hunne waardigheid ontzet, wee, wat is ons gebeurd! De gouden zuilen werden als scherven verbrijzeld, wee! \6l :ürSrTTD \-k\**3 ( T • •• : - : I r : :■ - TT T - T T : • I -: - ' Dnp*n ri*ï ':2 ' onp-io niïin '^ T I : • T : T : • .. -. - Ik verheugde mij met het jubel- en vrijlatingsjaar, met vrede in het land, toen ik uit Egypte trok; en werd voor altijd verkocht, verplet en verstoeten, toen ik uit Jeruzalem trok. Ik zag de verb-)ndsarke en priestersteenen, toen ik uit Egypte trok; maar slingersteenen en moordtuigen, toen ik uit Jeru- zalem trok. Ik zag Levieten en priesters, de zeventig oudsten, toen ik uit Egrpte trok; maar verdrukkers en spotters, ver- koopers en koopers, toen ik uit Jeruzalem trok. Mozes was de herder, Aharon de leider, toen ik uit Egypte trok; Js'ebu- kadnezar de vorst, Adrianus de keizer, toen ik uit Jeruza- lem trok. Voerden wij krijg, dan was de Eeiivvige daar, toen ik uit Egypte trok; maar ver was Hij van ons, niet aanwezig, toen ik uit Jeruzalem trok. Ik had omhullende voorhangsels, geordende toonbrooden, toen ik uit Egypte trok; Gods tourn werd uit^e- Btort en omhulde mij, toen ik uit Jeruzalem trok. Ik had brand- en slagtofFers en welbehageüjke vuuroffers, toen ik uit Egvpte trok; doorboord op de straten werden Zions dierbare kinderen, toen ik uit Jeruzalem trok. Ik zag de prachtige priesterkleeüing, tot verheerlijking ingevoerd, toen ik uit Egypte trok, maar gekerm en geschrei tot smaad en schrik hoorde ik, toen ik uit Jeruzalem trok. 