Spectatoriaale schouwburg : behelzende eene verzameling der beste zedelyke tooneelstukken, byeen gebragt uit alle de verscheiden taalen van Europa : met nieuw-geinventeerde konstplaaten versierd
_Hm I Dus kan ik alles gemakkelijk begrljpeö. Misf G L ANVUiE is arm ,. en heeft geene vooruit- zichten ; Mijlord BÜRIINGTON. — SirHANTirj wil ik zeggen, heeft vermogen genoeg, om buiten Zijne gemaha nog tien maitresfen te kunnen onder^. houden. H A N T L IJ, Menschl Zijt gij dol? Wie heeft ü gezegd t ik gehuwd hen. ^ ^ PA LM E R. Velnu! BARONES hantlij voorzekef niet,—. ' "• p^y^ * niet beter weet, is de Hertogin van and, federt eenige weken , de gemalin van den BURLINGTON, . HANT- V I E R D E B E D It IJ r. IIJ H A N T L IJ* Dft bericht is valsch! P A L itf E R, ' ^ , / Jk heb mijne zegslieden. — H A N T L IJ, Die hebben u wat op den mouw gefpeld. ^ P A L M E R. Wanneer gij het zo beveelt! Maar ik kan u niet ontkennen, Mijlord, dat het mij leed doet^ dat gij zoo weinig vertrouweii in mij ftelt ? Er was toch eens cén tijd, — H A N T L IJ. Nu, nu, wees maar te vreeden! Ik zal in ver- volg van tijd uwe trouw en welwillendheid wel no- dig hebben! D« kamer, welke ik voor Misf glan- ville beftelt heb, is immers.in gereedheid? P A L M E R. Alles is in orde! H A N T L IJ. Goed! Ga thands naar uwe vrouw , en beftel haar een* maaltgd voor zes h agt perfoonen , zo fhiaake* lijk als immer mogelijk is , op^ dat gij bij de ver- wagtwordende gasten eer kunt inleggen, P A L M E R. Er zal niets aan. ontbreeken. H A N T L IJ. Ga dan nu 1 Ik zal u hier weder terug wagten. P A L M £ R. Binnen een oogenblik ben ik weder hier. C^V '» r^trekt^ ^ H4 H^NT- i20 SARA VAM SALISBÜÏllFj. HANTLTj, na zich s^m'gejj fijd bedacht te hepbefi Om mij echter op eene behendige wijze ran haar te verzekeren , moet ik dit middel aangrijpen. \'erfe van Londen , in den kring mijnen vertrouwden en onderdaanen , is zij de gemalin van baronet KANTLIJ. — Niemand kent haar, en alles, wat haare rust en mijn geluk zou kunnen ftooren , blijft daar zorgvuldig bedekt. TWEEDE TOONEEL. \ FRANCIS, HAfiTLi], daarna Graaf AauNDEi» FRANCIS. "^ Graaf a b ü i^ d e l wenscht u te fpreekcn , IVJijlord l H A N T L IJ. AKUNDEL? Hoe wcct hij , dat ik mij hier bevind ? FRANCIS. Hij zag in het voorbijrijden uwe bedienden, en . fieeg oogenbliki^elijk af. -H A N T L IJ. Hij koomt mij thands zeer ongelegen ; doch ikkaa hem niet afwijzen •— laat hij binnen koomen. FRANCIS, vertrekt. A RUND CL, koomt binnen. Verfchoon mij, Mijlord —. H A N T L IJ. , Zijt gij in Londen^ mijn vriend.?^ ARÜN^ V IE R D R B E B R IJ r. 121 ARUNDEL. Slechts federt weinige dagen , Mijlord ! Dringende bezigheden riepen mij herwaards. Ik heb mij der- ialven noch aan het hof, noch^ aan mijne vriendèa vertoond. H A N T L IJ. Welhti , dan wensch ik mij geluk met het toei val , hetwelk u tot mij voerde. ARUNDEL. Eigenlijk was het mijn |)Iigt ^ u met uweaanftaande, of misfchien reeds voltrokkené echtveJ-bintenis met de Hertogin van Rutlant geluk te wenfchen. Men "beeft mij dit nieuws^ voor eenige dagen te Juttingr court meflegedeelt. H A N T L IJ. Er is zeer veel van gefprooken, Mijlord — e» het gerucht beeft de gewoonte, dergelijke gefprek- ken zoo lang en zoo menigvuldig rond te blaa- zen , dat men dezelven eindelijk vooruitgemaakte ^ waarheden aaimeemt. A R U N D K l. Meii heeft het mg echter, bij mijne aankomst alhier, ook willen verzekeren. — < H A N t t IJ. ' Niets dan fnapagf igheid ♦ mi jn waardel Uw vriend • is juist wel genegen, eene echtverbindtenis aante- gaan; maar evenwel met geene kranke hertogin,* want zonder t wijffel zult gij toch ook wel gehoord, hebben, dat zij voor eenige dagen zeer gevaarlijk ziek. lag — maar met een gtóond , jong en^rtig Hg bur- in: SAHA VAN SALISBUltlJ, burger meisjen, het fchoonfte en beminnelijkfte fcbepfeltjen ia gansch Engeland, ARUNDEL. Gij fchcfstl H A N T 1 IJ. In ernst, mijn vriend I Dat meisjen verdiende, ot» haare. voortreffelijke eigenfchappen en deugden eene koningin te zijn I A R ü N D B U Gij fpreekt met gevoel, Mijlord.. ^ H A N -y L IJ. Met voile overtuiging! Waarheiden gerechtig, held vorderen deeze bekendtenis van mij I Gij zelf zoudt hay met alle uwe koelheid, beminnens» w^rdig vinden! Haar hart is het edelüe van de ganfchö waereld — haare fchoonheid boven alle -befchrijving — haar verftand — haare deugd. — Hemel! Hoe heilig zou zij mij zijn l — Ik fidder iranneer lic de gevolgen bedenk ! ARUNDEL. Maar vriendlief ! tVanneer uwe fchildering ge- ;frouw, en alles juist zoo is^ als gij zegt — waar voor vreest gij dan ? waarom beangftigtgij u dan zoo? H A N T L IJ. ' Beste vriend ! Vanneer gij wist, wanneer ik u eeggen' durfde — de wijze — het middel! — Mija 5:00 ongelukkig noodlot! — 6 Hemel i Wanneer ik dit alles bedenk, wanneer mijn oog tot in do toekomst doordringt, en de gevolgen Jjefchouwt, welken, deeze flap voor mij hebben kanj *- Maar hij V X £ R D £ B £ D R IJ F«. I^| hij mag mij ook thands tot fchande verftrekken. --< Bij dea Hemel ! eens zal ik hem reèhcvaardigen. A R u N o E !• Zedert wanneer is grootmoedigheid in fchandfe veranderd? Geloof mij, lieve ar thürI Wan- neer het den hemel mogt behaagen » den ongeluk- kigen band, die mij thands aaii eene heillooze ea zieke echtgenoote verbindt, te verbreeken, en ik» zoo vrij als gij , over mijne hand befchikken kon ; zo zou het mij het grootfte genoegen zijn , zulk een vereerenswaardig meisjen, als gij mij zo even^hebt afgefchilderd, tot mijne gemalin te verheffen, zon- der mij lang over ijdele vooroordeelen te bekomme- ren l Maar, helaas! ik bevind mij in omftandig- heden » die mij van alle de genoegens der liefde verwijderen! Ik ben gehuwd — ongelukkig ge-5 hu wdi — Ik bemin — bemin een meisjen, welks fchoonheid de bevalligheden zelven zouden benijden t > ea — * ik bemin zonder eenige hoop { H A' » T ï» IJ. Gij bemint, Mijlord? Gij? A & u N o E l; Eenige maanden geleden « bad ik zekere bezig-*' heden in Oxford — op mijne reize derwaards , niet verre van Sckrewsburij i ontmoette mijeene koets,' / die de mijne' ontwijken wilde , en daardoor oogenblikr kelijk omverre vieL De welvoegejjjkheid vorderde dat ik den Reizigers mijne hulp verleende* Ik hielp een meisjen uit het rijtuig, en deeze was het juist » die mij zoo betoverde, .en öp dat oogenblik bewegen- loos aan den grond vastnagelde! Mijne dienstvaaiv. dige reisgenooteh hielpen den wagen overeind, en ik geheel bulten mij zelven, zouder te Weeten wat ik deedt 124 «ARA. VAN SALJSBÜJR.IJ. deed , bood de rijzende fchoone , benevens haare ge- leideer de hand, hielp hen in hunne koets, waarna zij vèrdweenen. Geheel ontroierd wierp ik mij in de mijne, langen tijd déarna kw^m ik weder tot mij 2elven,en nu eerst gevoelde ik de wondi Ik keerde terug om deezen engel op het fpoor te volgen ; maar te'vergeefsch! (zuchtende.') Ik bemin, zonder het geliefde voorwerp te kennen , zonder den minftea fchijn van hoop te hebben , om haar immer wed^ te zien» H A N T L i). Zeer zonderling! *• .AR ü"n del. Laat ons hiervan af breeken , mijn Vrjend! Ik ben nu ongelukkig en moet mij troosten zo goed in mjn vermogen is ! KOp zijn hoYologie ziende.") H^t word <ijdl Vaarwel! Ik moet nog voor den avond een* bode naar mija zuster , de Gravin angleseij, af- vaardigen , de koningin verlangt uaar haare tegea- voordigheid. ^ H A N TL -IJ, '. .Nog één ogenblik mijlordl (zich eenigen tijd ■bedenkende,') Deeze woning is vow mijne sa ra ^ beftemd , tot dat ik taar naar het land zal kunden brengen; Ik hoop haar te beweegen , dezelven nog heden te betrekken — misfchien , dat ik ook mid- <Jel vinde^, mijne verbintenis met haar te befpoe- digen — wat dunkt ti ,zp gij hetueensliet welgeval- 'len, daarbij als getuigen tegenwoordig te zijn? Gij zoudt u zei ven daar door nog eené verftrooijingver- •-fchaffen , door u gelegenheid te geeven, om deeze ' ooriprongeijjke fchoonhdd te ieeren kannen. ARUJBrV V I E R X) E B E D R IJ F# lag ARUNDEL. Mijn tJjd IS, wel is waar, zeer bepaald; doch om U een bewijs mijner bereidwilligheid te geeven , en mij zelven te gelijk van de fchoonheid uwer geliefde door het gezidit te overtuigen , zal ik mijn verblijf te Londen nog eenige dagen verlengen, want om u ronduit te «eggen, gij hebt mij recht Jiieuwsgie- • rig gemaakt! • H A N T L IJ.* Het zal u iiiet Ijerou wen ; hier voor fta ik u borg f Nog eensl Gij noemt mij hier nietBURLiNCTON, maar baronet kantlij. Ik heb deezen naam aangenomen, om des te eerder bij mijn^ sar a in- gang te vinden Na dat onze verbintenis geheel ea al voltrokken zal zijn , ben ik voorneemens , haar door de ontdekking van mijn waaren naam èu Aand "des te aangenaamer te verrasfbhen. ARüNDEi, lagchende* Beste vriend I GJj fnelt uw geluk ook al langs vervloekte üinkfche wegen in de armen! Nu — zoo gij wilt l Ik ZaldUS den BARONET HANTMJ hier mijne opwagting maaken. O^em omhelzende') Tot wederziens mijn vriend! DERDE TOONEEL. " HANTLy, kort daarna palmer,. KANTLIJ, alleen. Slinkfche wegen ! Hij heeft gelijk.! Wanneer men langs rechte wegen zijn oogmerk niet bereiken kanl — (palmer koomt binnen') Hetis goed dat gij koomt pALMERl^ZijX gij bij den Graaf ARüNDEL bekend? P A **• Ï2i5 SARA VAN SALISBURIJ. P A L M £ K« Keen Sir! H A N T L IJ. En bij uwen oieuwen huisgenoot > hümphkij? PALMER. Even zoo min. Ik ben eerst federt eenige uuren van Rochester terug gekomen ,en bij mijne t'huiskomst was hij reeds uitgegaan i H A N T L IJ. Des te beter ! Ik zal u tot de uitvoering van een zeer gewigtig ontwerp npdig hebben, en daartpe, is het ten hoogden noodzaakelijk , dat gij bij deeze beide perfoonen onbekent blijft, en u ,tot inijneaf- ïeize, verborgen houdt, P A L M E R« Gij hebt flethts te beveden, Mijlord. — Sir wil Sc z^gen; maar mag ik weeten. H A N T L IJ. Ik vrees dat HUMPifRij terug komen en u hier bij mij zal zien. Verzel mij naar het naafte koffy- huis; daar kan ik u mijn plan ongéftoord mededee- len.; Hier is een beursjen met guinjens; de ééne helft behoort u, en» de andere^ uwe vrouw, voor het fiilzwijgen , hetwelk gij hier eenige dagen in acht zult te nqpraen hebben — flechts ecAe Weipe voor- bode mijner erkentelijkheid I P A LM EB. Voor het ftilz wijgen mijner vrouw, ben ik u borg ! Zij is eene goede huishen en bekommert zich om niets , dan het geefn tot de keuken betrekking heefr. En mijne geringe perfoon daukru voor, deeze be- mill- minnenswaardige voorbode, in. diepe onderdaanig- heid ! (^Den buidel in zijne hand weegende.') Hij heeft gewigt , en werpt eene menigte geweetens zwaa- righeden in de hoogte, als of het niet met al was! Kortom , ik ben met lijf en ziel uwe dankbaarfte ea bereidwilligfte dienaar 1 (JHij vertrekt met kantlij.) VIERDE TOÓNEEL, Het tooneel verbeeld eene kamer in het huis van den Commisfaris Hutchinson SARA» 1.TDIJ9 Mistrisf HAMMON en de com- missaris zitten aan eene tafel thee te drin- ken; SAtA en LID IJ houden zich elk met een handwerk bezig. Mistrisf HAMMON. Ja» dat was eene korte vreugde , lieve Broeder l DB COMMISSARIS, Ik had bet nimmer kunnen denken, dat een mensch de natuur zoo zeer verloogchenen kon! Maar r- wat nu begonnen? Mistrisf HAMMON. Welnu! Als de tijd koomt, koomen de plaagen! Zoolang ik wat heb, zal mijn saartjen geen gebrek ujden — en dan hebben wij ook nog die heerelijke zak met goudj — ten minsten tweehon- derd guiojens^ L I D üj. Lieve- Tante! Hebt gij het dan toch. -- Mis- taf SARA VAN SALISBURIJ; MistrisfuAMMON. Lieve Tante , of geen lieve Tante ! Mijn s a a r t- JEN heeft verzorging nodig! Wij hebben het ini- mers niet geftoolen ! SARA. Bedenk toch. — Mi^trisf HAMMON. e Wat is 'er te bedenken , kind ? Het- is van haar' groot Papa, de hemel vjergeevé mü de zonde! die het haar Toewierp , gelijk men een* hond een hfok- toefmijt, maar met dat al hij heeft het haar toch gegeeven, èn kort en goed, wij hebben het nu reeds — ik zal her hem waarachtig niet terug brengen ! -- Daar — is ook nog het pourtrait van haar' vader; dat lag daarop den grond , en is waar- fchijneli^k door dien wreedaart met voeten geliree» den. Zie het flechts! —. SARA. Geef mij. het, geef mij het! C^ij neem f het met ongeduld uit haar e handen^ Nu zal het nooit weder uit mijne handen koomen ! Mistrisf HAMMON. Geduld, hartjenlief!' Het moet eerst weder ge- ^^naakt borden, gij ziet Immers dat het glasiil duizend ftukken is! Ja — wij zijn daar zoo evea weer van afgeraakt — Hoe ftaat het toch met SAARTjiïNS voogd, hcer broeder? DE COMMISSARIS. Hij bevindt zich nog in de gevangenis. S ARiV y I s jk p B B E ö ft ijf p; f^ S A JL Aé ^ Hemd J Ik meenin dotor mij^» Giootvader |5ijne vrijheid te bewerken, en ou. — * I Mi$trisf HAMMON, \AJterHeffte sara! Dan kent eij uw* «potv^^er nog niet!' Wanneer hij u ook .honderdmaal als zijne kJemdochtererkend badt,zo zoudit echter uw* armen yQQgdmet$|ehplpKihej)ben! lVlijIordhe^ft2;eberjBeer dan een half milJioen vermoogen ; maar waufteerhy ilecbts hónderd pond fterlings daarvan zou behoeven te befleeden , om bcm van den galg te redden , zo eou hij zeggen: Sir humph rij heeft gezondigd»--* Cecbt^) doe uw pl^gt !— De roiadaadigeroboet jhoetfiinl DE CÓMMISSARia Mkfchlen dat baronstjiantljj ^e^ y^eÜ 9^' trachten te redden. Even n^dat hij i^ar Alde^ f on was pp reis gegaan, ging fk ui't^ oinnaar48 woo^log van den baronet, welke mij wbfk^^t was, ten Imize van hdmphrij te yernei^^. vanneer Uj Zielf mij bij geluk tegen kwam. Ik ga|r beiii uw mefjen over en hij beloofde n^j 9 iZpn4^ tijdverlies, naar de gevangetiis te gaan, om hem over zijne omfkndigheden nader te fpreeken, I^c vrees eqhtor dat zijn goede wil zijne kragtenzal te boven gaahi Il I DIJ. Aan vermojgen ontbreekt het hem niet — en het verzoek zijner geliefde sara zal he,m voorzek^ ^üQfpopren , om door deeze grootipoedige t^ian^elwjj^ ase «an baa^ te behaagen. -- sara. Ik wensch en hoop bet! Hij heeft een edelmoe- dig hart. 4— / ^ VjILöeii. 1 , Mis- 130 SAILA VAN' SAL,I JBÜferj. Mlstrisf HAMMON. Welnu, lieve hemel! Als hij dan zo éen edel- moedig hart bezit » en u zoo hartelijk lief heeft , ars gij zegt, zo geef hem dan toch het ja -woord, hartjenüef ! dan zijt gij immers uk allen nood gered , en uw voogd ook ! SARA., Lieve vriendin ! Ik acht, k fchat hem zeer hoog , maar — * ^ /• L I D IJ. Beste s AR A I Gij weet hoe zeer ik uwe naauw- gezetbeid billijke; maar in dir geval, nu gij door uwe v^rbindrenis , met een man , van aanzien en vermogen, die u zoo teder bemint en uwc weder- liefde geheel en al waardig is ; nu gij, door deeze kleine overwinning op u zelve, u en uwen yoogrf aan het gaapend verderf ontrukken kunt, en m Haat gefteld kimt worden, om den hoo^ften trap van het geluk des levens te bereiken — om welte- doen ^ en met een vrolijk hart zelve te knnnei) ge- nieten ; nu ben ik van oordeel, dat uwe beden- kelijkheden voor deeze veel gewigiigere voordeelen moeten onderdoen!. s A R A« Zij moeten het, en (^zuchtende) misfchien zullen zij het ook! mi^fchien zal ik mij weldra gedrongeu vinden, de vriendfchaD voor h o M p H r ij een offer » te brengen, het wefk — mijn hart zegt het mij — : mij eens de rust ran mijn leven kosten zaf. 1 I D IJ Uw hart fpreekt nog altijd voor den beminnelijken? vreem- VIERDE bedrijf; Igl ▼reemdeling by Sc^rewsi^urfJ, Wsfl Maar kunt gij 9 in uwe tegenwoordige omftandigheden , eene neiging voedfel geeven, welke — ikjnag niet zeg- gen , wat ik 'er van denk ! SARA» Noem dezelve belagcbeiijk. — Kinderagtig zo gi) wilt ; ik zelve heb mij dienaangaande dikwijls ver* \ï^ijtingen gedaan; maar deeze hartstocht heeft reeds zulke diepe wortelen gefchooten — dat het niet meer in mijn vermogen is dezelve uitteroeijen! ^ VJJFDE TOONEEL* «ENDEiK, DE toorigen;, daama HANTJLIJ. HENDRIK tegen sara. BAROHET KANTLIJ bevindt zich in de vioor- kamcr en iperzoekt u zijne opwagting te maakeö.--» SARA. Hij heeft dus mijne verblijfplaats reeds uitge» vorscfai? Il I D IJ. Misföbien brengt bij ons tijding aangaande dwen voogd. — » -. SARA. Laat hij idan binnenkooment HENDRIK vertrekt. ' SARA. Ik ben Hechts bevreesd dat hij, bij dit ond^er'- houd » zijne aanzoeken vernieuwen zal \ Ia M^ 1^ S4»A yA/ï s^y^^ffiiq. 0at zou mli huidajfc verblijden* KANTLIJ koomt Binnen» Vergeef het mij Misf , dat ik wederom voor u ▼erföhijnc! Zo even vernam ik dat gij u hier 5e- Mistrisf hammdn. Xïïj z^'t pjös hartelijk wctlkom^ Siri jtnij,, ïa^tf broeder , o;^e Ijeye s a n a — qp^ ^po <^^^ /^J PJÏ) Een allerliefst , fchoon man I HANTtlj» zapder naar vamm.on tje^h^oren^ tegen sara. 6 Dierbaarfte «ar a1 Reeds achtte ïfc u Yoor mij veflooren 1 Hoe kondt gij zoo wreed zijn , mij uwe ▼erblijfplaats te verbergen ? Gij wist toch hoeveel deel ik in uw lot nam ,l^oe dllelnijne poogingen daar h^en ilr^ten, o;n Jbeü&elve t^ verbeet^rWX. Btapft miisjfil^ de .be^en^ienis mijner lief4psi,w;iWiWgl» gaande gemaatt. 6 Hemel ! wie kan u befchouwea zonder getroffen te zijn? Wie kan zoo gevoeK lq$$ ^ju, jQin. u j^ zi^Q » 'Zc^der teibemiofièn? «-« W^ö.^ Sh"! PPfi?e })qfcfH34(«nfe *3Ver jfefite Jjee/b mij niet van denkwijze doen v^ran deren, noch ^jue achting en vriendfchap >vQpr u vcenigermaatc vermin- derd t doch mijn ongeluk brengt mij jn de QA^^|dza« kelijkheid. •— '"•:'? H A N T L IJ.. Uw orgelnk? Bij deii hemel! Zoo lang uw lot iHig..Qat'{g:è w^nc^ no^m^ j(aQ, aaf bet a^w^rd ' worden 1 Noen i MifiT! fieoA ^imgeiok «?' g^oJc « vreag« / vr&t^^è ètï vei^genoegefi ^ij uw lof ; deefih' iióéèi u , ▼an 00 af aan,, onophöucfelijk verzeilen ! WlStrïSfHAMMÖN, Ügefi LID IJ. De bomel behoede eu bewaare ons! Die Is eerst reciit Verliefd i H A N T L IJ. Wat vordert 'gij? Wat wenschtgij? Ik leef en adem fleehts yoor u I Gij waart te vooren zoo wreed jegens mij, jegens u zelve! orfi mijne aanbiedingen vaö dfe tend te wijzen — mlsfchicn miskende gij mijne oogmel-keo » twijffelde grj aan mijüfè oprecht- heid? SARA. Neen , Sfr, Ik ken ü a?s een man v!iri eer, dlè een /ecHfcfiapeh hart bezit 5 eii zbu tnisfchien niét ÉBLTzèlth 9 mij uwe gfoóttftóedrghféid ten nutte tè teaakëhi tamslx — H A N T L IJ, Gij vreest het oordeel der waereldl 6 Misf! Waaneer dit uwe eeuigfte i>edenking is. — S A Jl A. Het is de eenigfle. — H A U T L llm Hoe gemakkelijk kunt gFf deezeff hiMerpsèSB uit den weg ruimen , ^Ue de verkeerde aanmerkingen der waereld ontwijken, en allen laster voorkoomeu. S A Jt A^ I 3 HANT5 134 SAB.A VAN SALÏSBükXj: HAHTtlJf. A»^'' eenigzins bevreest nadervide en met eene afgebrokene ftem. Wanned- gij befluiten wilde >— den man , die u ^ onnitfpreeklijk bemint. — wien het eene zaligheid 2011 zijn, zijn lot met het uwe te vereenigeo — uwe band te reiken. SARA. Hemel! wat vordert gij? KANTLIJ levendig. Het hoogde geluk mijns levend ! Aan uwe Toetea bezweer ik bet u. —. Mistrisr hammon. Om dien allerliefften man , zou ik van vreugde kun- nen weenen l Lieve SAARtjBNi dierbaare vriendin ! Hij meent het zoo goed , zoo hartelijk met u ! ' — Xzachf) En bedenkt toch eens in welke omftandig • beden wij qns bevinden I Het gieluk biedt zich van zelve aan» als of het uit den hemel was koömeii vallen! SARA. Sta op, Sir! • H A N TL IJ. NoCMt eo-, dan nadat gij mijn vonnis hebt uifge- fprooken ! Mijn geluk en ongeluk, leven en dood » ^ngen van uwe uitfpraak af! Mistrisf HAMMON. Ik ben vol angst ! Qegen s a R a) zeg dantoch** ja ! SARA tegen hantltj. Ik wenscbte u gelukkig te zien ; Sr «— uw bart verdient het: maar -— VI£ltD£ BEDRIJF I35 Mstrlsf H> MM ON. Maar» altijd maarl Lieve hemel! Dat is toch oiib^/jpelijk t Hij wenscht u gelukkig te maaken * gij wen5cht Iiem gelukkig te^ maaken: duszijt pij het immers beiden eens ! waarom aarzelt gij nu tocb? SARA. Lieve vriendin ! ■-- in nrijlie tegenwoordige om- fiandighedeo. MistrisfHAMMON. Dat is toch ongehoord , dat men zekere lieden » als met de hairen , tot hun geluk moet (kepen. SARA. Zonder rang, zonder vermogen » van alle hoop ontbloot. -* ^ Mistrisf HAMMON. Even daarom 9 hartjenljef, moet gij maar toeQaan« H A N T L IJ. Wat Zijn rang en vermogen, «onder deugd? Wat zijn alle de goederen cjer waereld zonder SARA? Ik wil niets, wenfcRe niets 'meer, dan het geluk, van u mijne gade te mogen noemen; uwe rampen te doen ophouden ; tiwe ellende een einde te doenneemeji, uwe dagen te veraangenaa- men en u , geduareude mijn ganfche leven , blijken mijner liefde te geeven I 6 sar A 1 Ik bezweer het u t Heb medelijden met een man , die zonder u, niets, en door n , alles is 1 Laat mij uw hart vermurwen 1 Mistrisf HAMMON; Ach lieve sa Aa t jen! lieve beste engel i 1 4 : F. I- §3$ sAAa van sAhlé^vAlf.. t I D IJ, Sédent tocb nwentoeitand t Hét ofigdïflt faal Sit hum[phrij! SARA. Het ongeluk van Sir humph rtj ! O Hemel! t I D IJ. Het ftaat aan u t bets^ve een eincfe tt doai neemen.. SARA. Zijn ohgdak een einde te doen neémëo ? Nir, goed — goed — het zij zq ! Ik wil — ik zal het offer zijn ! A A It T L Tj fpringt op. ' Het offer? Bij den hemel niet! Eer wJI |k alle de kwellingen eerier hopèloozé liefde lijden , eer #a ik daizendmaaï van )iet oogmerk ora u te be- zitten voor eeuwig afziep ,dan uw 'hart den minften dwang aan te doeh! Neeii, ^Iisfl Gij zijt vrij — li ontz^ mij van nu af aait , aöe hoop l vaar-, tpel -^ vaar eeuwig wel \ QHiJ verwijderd zich.^ MistrisfHAMMON.. He ! wat doet gij toch Sfr ? Eerst wilde g?/ eü SAARTjEït wilde niet -^ nu 'wit sAARTjitif en gij wilt weder niet? Die hemd- bèivaare tósl Z*kv dat ttienfcheri? HKnini] terugkeer ende. Ik moet Misf CLAN VIL LE nog êené tijding me- dedeelen , welke fiitór niet dnverfQiillig zal zijn — en om; deweHcen» il? , offphoon^tege? uw bevdy we- der Yooi' u verfchijn. Gij hebt mij, In uw briefjen aan ^<Éik.*)B B t öRïjr. iff aan mij, uw verlangietf te feenn^ gegeeven, dat ik alles. zou aanwenden om uwen en mijnen vriend HUMPU£i/ aan het verderf te ontrukken. «— Die ongelukkige I n A ff i h IJ. Hij ii zulks niet meer ! Hij bevind zich in vrij- heid y en in faec huis hetwelk ik voor u beflemd had. SARA ö Hemel! Wat zegt gij? Mijn voogd is vrij? — En gij kondt deeze tijdfhg zoo lang voor mij tetborgeü höüden! H A N t L IJ.' Tk wild^ het geluk van u te bezitten , niet aan uwe erkentelijkheid » maar aan mijne liefde te dan- ken hfebbèn ; ook verdient dit bewijs mijner gthoor- zaamheid in geenén deele liwe gehoorzaamheid ; he« behoort eigenlijk onder de pligteh , welken vricft* fchap en menfchelijkheid van mij vorderden. DE COMMISSARIS* Voortreflaijk nfón! Ik raóel u omhtlzenl Gij verdient ai mijne hoögsfóhting 1 Lib IJ.- ;En mijne bewondering! ^ Mistrisf ^Ammon. En mijnen zegen etf ^sHénfèrs besten zegen daarw- eoboven! ^terzijde) Als saaIltjen nunogzwaa- jdgfaedett maakt^ dan is dé vreede gebrookenl I 5 . » A ir X- f3S SARA VAN SALISBIJIIIJ, H^ A N f L IJ. Sir HUMP BRIJ verlangt met ongeduld naar het geluk , van zijn, pupil te zien ! Is het met uw ge- noegen , Misf ? Hij woont niet verre van hier. — SARA* Of ik het wil? 6 Sir! Oeeze handelwijze — dit edel gedrag •*- dee^e befcheidenheid I — Ver* geef het n^ij , wanneer ik u niet alles te gelijk zeg \ — Mijn hart is te vol — te zeer ontroerd ! — Breng mijn voogd herwaards' — en ontvang als dan mijne warmde dankbaarheid ( , - H A N T. L IJ.' Zoo behoef ik dan niet te vreezen , dat mijne tegenwoordigheid het genoegen deezer bijeenkomst verbitteren zal? SARA. In het tegendeel (beek ik u om uwe terugkomst y om alsdan, in de tegenwoordigheid mijn's vobgds» mijne denkwijze omtrent u te rechtvaardigen* ZESDE EN LAATSTE TOONEEL. HEUOftiKy OE V00RIGEN9 daarna HUMPHftlJ. HENDRIK. Een man die zich no mprhij noemt, wenscbt u zi^e opwaclfting te maaken. / SARA, V Laat hem binnen Jcomen 1 A Hemel! Ik zal hem dan wederzien -^ hem ia vrijheid weder zien ! V r -HEN- .VIERDE BED IL IJ P, Ï39 HENDRIK» Opent de deur, HUMPH RIJ, koomt binnen. SARA, hem in de armen fnellende. Lieflle voogd! vriend — vader I Heb ik ü dan eindelijk weder? H ü M P. H R IJ. Door de grootmoedigheid van deezen edelea man, dicrbaarfte sa ra — (Hij mjtt op den ba- R o Ui et]) zonder hem» zou mi] dat zalig genoegeh vab u weder in mijne armen te Duiten , nimmer te beurt gevallen zijn ! Vergeef het mij, H«er Com- misfaris? Ik vernam; dat de baronet zich-hier bevondt, om Misf glanville te verzoeken» de voor haar in zijn huis gereed gemaakte kamer , te betrekken — ik kön dus geen oogenbiik verzuï- iben — (Op SARA 'Wijzende^ om deeze mijne lie- veling weder te zien. — DE COMMISSARIS. Gij zijt ons allen hartelijk welkoom, Sir! Ook verheug ik mij , u weder in vrijheid te zien ! HüMPHRij tegen SARA. Uef , ongelukkig kind ! Met welke oogen moet gij mij aanzien ? Gij waart nog voor korten tijd rijk » onafhankelijk tkeqde kómmer noch gebrek en nu — door mijne ligtzinnigheid , door mijne onvoorzich- ti'gheid l — SARA. Lieffle voogd I * Jk bezweer het u — niet op dien toon, wanneer gij uwe sar a nog lief hebt! — ^ Wij zijn beiden ongelukkig ; doch niet door eigene fchuid. —. H A N ï;- i4Ó * 8A1BLA VAN SAhïiBVÜtS: H A W T II IJ. Laat ons daarvan afbreekeiï, Sit ^ en ons dit treffend voorval niet weder herinneren, dan wan- neer het geluk ons gelegenheid geeft , de oorzaak van ïw ongeluk voor haare misdaaden te ftraffen. Ik wende mij thauds weder tot u, diel-baörfte «^AifAf Gij hadt zo even de goedheid , mij , op eene nadere Ïerklaaring uwer denkwijze- te mfjwaards^ te doen oopen. — SARA. Sirl Na alles, wat gij voor niTj en mijnen voogd gedaan Debt, zou ik van oordeel zijn, dat mijne denkwijze te uwaards geené nadere verklaaring be- Èoefr. — Jk laat het aan u over , dezelve naar uv^ welgevallen uit te leggen. H A N T L IJ levendig. Gij laat het aan mij over? ^ (zacht^ ft' ^f/ Zoo ik het waagen — zoo ik het hoopcn durfde? — s A R A, ^ Alles . wat ^ootmoedfgheid én rechtfcfiaaperiheïd verdienen Wat deugd , déiiktedrbciiJ en — liefde i verfehuffen kan i H A ÏT T t rj. Wat ^ liefde verfchaffen kan ? Hemefsch ,« jÈnKrf- deïijk meisjen ! Evenbeeld eens engels! . Kan ik het gelooven ? Mag ik het waagen • u mijn eigeÖ- dom te noemen? Wat kaïi ik? Wat vermag ik Ïm u de uitgeftrektheid mijner liefde te topnen! lijn vermoogen , mijn leven , — allesi, .alleip is fiiets, flechts een eiendig niets ^ tegen het felttk^ ^van door mijne sar a bemint te worden, hair mijn dgendom te durven noemen ] Hebt gij het gehoorci vriend » V f ^ ^ B J5 B * P R IJ R 141 vrjeud, lidij, Mistrisf, Sir? — Hebt gij het H ü M P R IJ. IJt .yeryulling eener wensch, .waarnaar lijc reecji f^dert. lang gereikhalsd heb; doch' welke ik, aoqr niijp^,^n het ongeluk mijner sara, nu verijdeld acl^t^, DB COMMISSARJ^. Ik neem het warmst aandeel in uw gelnki L I p rj. Van mij, verlangt gij voorzeker ge^ne gelukw;e». fchingen'; want in uwe geliefde sara bezit gij alles, ja veel meer, dan ik u w^iTchen kan. MistristHAMMON. Lieve Hénel! Ik nroet huifen ës een kind! Czij omhelst sara.) Mijn lieve saartjen? H^rtélijc jgpl^^fde vi^iéndin ! De Hemel f^ene u. ' (jegen hantlij) Ook u ,^ Sirl — Gij l^pj)t ja haar een' fchat — een* fchat — Kortoi6 , het puikjen aller vrouwen.' H A N T L IJ. {^ BfOTel! Voor dit uw gefcl^Dk — zal ik. |i kqielpnd d^nkb^ar zijn 1 Mistrisf HA MMON. Nu, als SAARTJEN nu niet gelukkig ]»^ordt^ dai> is het einde der waereld niet verr' meqr af. H A N T L IJ. En nu, lieve sara! — Gij bragt yocjrheen eenige bedenkelijkheid in , om u aan d^ zorg uwea vriends toe te vertrouwen , misfchien kan uwe n«?liiWjggs5jejheid i^ oj)Rchte vp jlen mw^m^ der- I4t SARA VAN SALISBURIJ. dergelijke zwaarigheden vinden — maar ten oj>» zichte van den echtgenoot? -- Zoudt gij dus ge- negen zijn, ïieve sara, voor ^erst, de reeds fe- dert lang voor u in gereedheid gebragte kamer bij uwen voogd te betrekken, en daar onze verb/ndte- nis • onder zijne oogen , ten uitvoer te brengen ? Ik hoop dat mijne beibheidene bruid het billijken zal » dat ik» in onze tegenwoordige oniftandighcden, het geruiscb eener openlijke huwelijksplechrigheid ver« mijde. — , 8 A.a A. Het zal alles van mijn voogd afhangen. — H ü M P H R IJ, Sir HAM TL IJ koomt ook hierin mijne wenfclien voori Mistrisf hammon. Dus is alles nu in gereedheid --- op de hoofd- zaak na. — H A N T L IJ. Tot welkers voltrekking ik, met toeftemming mijner sara, de toebereid felen zal maaken. Heer Cpmmisfaris — Mejuffrouw — mag ik u bidden ons te verzeilen , om in het huis van den Heer HUMPH RIJ, bij een reeds bedelden kleinen avond* maaltijd onze verloving te vieren, en vervoigeods ook getuigen onzer echtverbindtenis te zijn. DE COMMISSARIS. Met genoegen I (Hij [preekt heimlijk met den BARON£T.) / / Mistrisf HAM MO N. Dat is^geen vraagenswaardi {zacht tegen sara) V i E R D E B E D R IJ r, - I43 Zoo is het goed, kindlief! Nu mag Miflord An- derson tegen zijne geldzakken knorren en brommen 9 zoo lang bet hem belieft ; wij zullen hem ^rin ^ waarachtig niet hinderen! SARA. Lieve vriendin ! • Hij heeft mij , wel is \yaar , wreed behandeld, maar met- dat alles is hij mijo grootvader — en offchoon ik hem myne liefde Biet kan fchenken , zal ik hem toch nooit den ver^ fchuldigden eerbied ontzeggend Mistrisf hammok. Nu ! Dat alles laat zich het best aan eene wel* voorziepe tafel overleggen ; ik dacht r- LIP Ij, zac/if. Spreek daar toch niet van in de tegenwoordig- heid van den baronet, lieve Tante l Bijtreedt thands in het huwelijk met Misf glanville, de LA DIJ verfchijnt niet eer, dan na dat haur grootvader haar aJs zoodanig erkend heefc Mistrisf HA MM ON. Oij hebt gelijk, nicht 1 Ik had daar by na een dom ilttk begaan? DE^COMMISSARIS, eindigt zijn gefprek. met HA NT t, IJ over luid. ' Ook hierin verdient gij mijne bewondering, Sirl Zulk eene aanzienlijke hu welijkfcbe voorwaarde I -^ H A NT L IJ , den vinger op den mond leggende. Mag ik u bidden ! — (j>p zijn horologie ziende,') Is het reeds zoo laat ? Zijt gij gereed , lieve SAR 4 — ' Mejuffrouwen? Misf f44 '^^A V^^ SAL2S2UB.I]; ^ MistrisfHAMMON. Vm b&tie f^arse! Hoe eer hoe liever 1 'Voegt §ij u bij mijne lieve sa ha! Gij, heer broe^ er, veraelt mijne ipicht, ai wij, heer voogd — zullen dèn optocht fluitep, — (fiegen hümphrij) Ach! die allerlieflte kindertjen^s ! Wöt zal dat een Vreugde weezen! Nu zal de oude Mljlo^d fanor^ Dot misfchien binnen jaar en dag 'grootvader zijn , zonder er een enkel ^oord van te weefent Einde van het vierde en taatfie Bedrijf» A DE- -/ ADELAIDE VAN BEIJEREN, ' TOONEE LSP E I. IN VIER BEDRIJVEN. MAAR H£T FRANSCHK J. M. LOAISEL TREÖGATE. JJi"^. VilT. DSEb. K VERTOONER& De Graaf A d o L p h , Hahvriend van den Hertog^ Ato«LAil>%, ifèrtogin yan Ré(jeren. HILDEOARDE, Zuster van den Hertog. ZDMOND, Sfhiidkna^p^ en -yerirmmiing van FftED&IK. ^hUBAUTy vertreuwHég van AUfï'Lvnm » OLIVIER, Riffneester van den Èertog. BE CAPITEIN DER WACHTEN« J^en BOER. £^1^/^^ LANDLIEDEN. Vrouwen van adelaiDIU soIdaaten, hifT V^Lit. van Beijeren. ^JOE" 1 ■ i m^' 1 ,:h4 ^^^ cr^^KS^üJll^Bi^^^^^^l \W' ^Mf mr^^^ ^ ' ^ . l'A r ^:ï>-:^ ■ jA .^^^ -^,' ^^H -^^gisê^Mt^BÊSÊ L 1^^- ^^^^K^' m^ i7i:ar Ut^rauv, *iiar oJicca, moet ik ti act lïiFVcl vita ia^^| wï*eU«r ci»twiilti ■ Q fe o i i \ EER S T E BED R IJ R ; ' ■ m/$^4e. fclj^fieir tainiü tt.zUn. - Aan Je.rtitiz^ - \^y^r'ifpf^iife^ Van d$w S^t^r^et men eit^ trêuf. '^.:-y E E R S T;E /T^iOjN EEL. •«:•:• . o tiviElt » mfièm \y^rgemeg^ geiaat zijne - ■^%' /■ • *Jiand^ MfrijVieif^* • -r - Wij jjftflen "^ Web ojizen iQe?<ten . mecs^^ai? s: DtM o ff B. ,; . fctp d^ljpf^w behaald beeifïr Sietijfoot «ede^iè van f?^v^^C^ê??^'^«^i^ in onj^e iniagt. .De.oortogfc gèëin- X. .iÈgft f F R^Dat I K is a^n 'het' hoofti ran-^iijil^^vie- ^'» jfend l^er op de terojg marsch , en «al -bionén twjee - ^ Ka o L > 14» ADELAIDE VAN BEIJEREK OLIVIER, Welk een vrolrfk en vergenoegd leven zuUea wy dan niet weder hebben. E D M o N D* Ik .wenschte het van harte. OLIVIER. Speelen , maaltijden , groote jagt en feestetf van. allerhande foorten , zullen er zonder opboudèh plaats hebben! En waarlijk» wij hebben dezel ven wel nodig, wij hebben ze wel nodig! Want, on- der ons » mijn heer edmon-d» het is thans in dit Paleis zoo verveelend , n^en wordt er waarlijk droef- geestig van. E D M o N D, Ja , federt het vertrek van deti Hertog , hebben alle v&maken een einde genomen. ' OLIVIER. Een Graaf adólph die 'er altijd peinzend en droefgeestig uitziet ; een rambaüt, op wiens ge- laat de valschheid met de duidelijkfte verwen gete- kend ftaat, en die overaT wantrouwen zaait, waar bij- ook zijne voeten zet ; de Hertogin dié wel fchoon ^ "•/dit moet ik bekennen , wel goedhartig , wd bemind en ook waardig is om zulks te zijn , maar op wiens gelaat , federt het vertrek van haaren echtgenoot , dé droefgeestigheid , de plaats der vrolijke opgeruimd- heid vervangen heeft; de jonge hi ld eg arde, de zuster van den Hertog, die even zeer berpind • maar ook even zwaarmoedig is ; hovelingen die uit naarvolging droevig zijn, vrouwen die zich doodelijk verveelen, en dienstboden die onophoudelijk fbaj^ pen. « ER S T E B E D R TJ F» 146 pên, zie bier eene tekening van het hof van j5«>V- ren^ in de tegenwoordige ömftandJgheden. ^ Er is niemand dan gij, mijn heer e d mond, die uwe gewoone yrolijl^heid blijft behouden , en altijd in denzelfden luim zijt , en evenwel bemint gij onzen Hertog met al uw .hart, en misfchien veel njeer dan allede anderen!..;..* E D M o N D. Wie zou zulk een rechtvaerdig en goedaartig vorst; fiiet hartelijk liefhebben i OLIVIER, Nu , hij geeft 'er u ook alle reden toe . daar ben ik van ovenuigd ; bij houd niets geheim voor u , bij noemt u zijn vriend, en indedaad hij heeft gelijlc - ook r want gij verdient het, mijn heer ed- MOND-, gij verdient het. — Maar ik zie Adelai- de met HiLDEGARDB komcn*... Zij fchijnen van daag zeer te vreden te zijn. E D M o N D. Dat is zeer natuurlijk ; de eene zal haaren echtge- noot, en de andöre naaren broeder wederzien. Ga mijn vriend, ga, waar uwe bezigheden u roepen, en tracht u, door uw gedrag, den post waardig te ^ maaken» welken ik voor u verkregen heb. .OLIVIER. Ik zat het nimmer vergeeten ri/^ti heer, dat gij mij uit mijö nedrig dorp herwaerd? geroepen hebt» en dat gij de man zijt, aan wlen ik het te danken Jbeb , dat ik thans de eer heb , één der Ritmeesters van den Hertog te zijn: wees intusfchen verzekerd .... houd u overtuigd.... Vaarwel,, mijn heer SD MO ND« ibij het heen gaan") Die braave roanl ' ^ K 3 TWEE* ^^w^i^pi^ TWBEDR TOONE&L rro'ttifien van dé thf^o^ih. A D E. ,L A I D E* E D MO N D • gij zult zorgen dat 'er niets gefpaard ^ofdt» om de tófugkomst vdn den ovet winnaar der Saxen met allen laister te triefen ; ik begeef dardft feest zich door buitétigewotti* firaebt en plechtighdd •oderfcheidea ztXï » D MTO If IX Mevrouw, reeds federt gJStören heefk tfléö sSöi daarmede bezig géhtiüded ;. in de ganffebe ftad be^ i^urt men eene levendigheid» eene weHtztótnüeÜ! en naarijver, waarover gij vérwondefd zult zHtil alle burgers willed 'er 2fondéf onaèrlbheid deel fH neemen. Den ganiblien nacht r«eds beeft men met kostbaare toebereidfelen door^ebragt. De vrouwen vooral f die zich onophoudelijk met de zorg hunner kleding bezig houden , putten haar brein uit in aSelr- hande fmaaklijke uitvindingen, vdot deèzeti groof* ten dag. De eene kiest een bevallig; eenvoudig kleed ; de andere meent zich het best tê zuUëii VOdr doen onder de kostbasfrflè iidffèn, eene derde legt Haar edele geaea|MtB$ # haar hals- en hooTdciéradea gereed. Kortom', beide ^eflachten, alle ilanden« ibhijnen zich als om ftrijd te beijveren* om cHt feest zoo praohtig als luisterrijlc te maaketu A D E li A I D E« ]k ben gevoelig over alle dee:^e blijtefl van ^Ver en doeiueming. Ga 9 getrouwe edm 01^ j5, éH ()&6'tat door JS^M K 9 t 1^ 9 1& ZX JOL IJ V«. \$M door owe tegeowoerdigjbeid desze geestdrift gaande te: honden 9 en» indien het mogelijk is f. de tocb^ rcidfelen te beQ)0edigen. DERDR TaONEEL. i^DELAIDE» HIIDEGARDE, rroUWCH vaH de Hertogin, ADELAIDE, zich tot de Vrouwen wendende. Jonge fdioone, die de pronkjuweelen deejaer vérblijf^ïlaatfen rijt, riet thans het oogénblifc ge- naderd om nwe beminnelijke bekwaambeden te doen nitfchitteren ; vlecht bloemen , ki:anfen en guh'landes » bey vert u » om door fmaak eu behendigheid uit te miintea 9 en dat alle de 'bloemen onder uwe handen • dufzend' aangenaame gedaanten aanneemen. Qfe vrouwen vertrekken*^ VIERDE TOONEEL. JiIXBXAIDE» HILDBGARDB» A D B L A I D E« Mijne Ziel kan naanwlijks de menigte gewaarwor- dingen bevatten» waarmede zij thans vervuld isl \yij zullen den held van Beijeren^ di^a afgebeden echtgenoot, dan wederzien! H I X. D B G A R D B. Dien beminden broeder, ^ A D E L A I d B. pij keert terug, beladen met bet Hoed en ftof der vijanden. K 4 H X i* 152 ADELAIDE VAN BEIJERBN; HZLDEGARDE. Te midden van al den luister zijnes verworve*. lien roems. A D £ I. A.I ]>. B«. Altijd beminneUjk» H I L D B G A R D E. Altijd aangebeden van zijne fchoohe a dei a id s^ ADELAIDE. Ik fchep 'a: een genoegen in, hem hfervan te avertuigén , waarde hi i d e c ar d e , gij kunt u wei. een den^kbeeld van mijne gewaarwordingen vormen? H I Ir D E G A R' D E* De zFel van een zuster gevoelt misfchien niet zo hevig, als het hart eener echtgenoote , maar, ge- loof mij mevrouw, niemand kan meer in uw genik deelen dan Jk*. A D E L A I D E« Ach ! dat gduk Is nog ze&r onvolmaakt , nier 'eer dan binnen twee dagen zal f red rik zijne intrede binnen deeze boofdftad doen ; en twee dagen voor eene liefhebbende echtgenootel . •• H l II D E G A R D E. Moeten zeer lang vallen , dat wil Ik gaarne ge- looven ; maar dit langer wagten, zal déeze aange-' 'naame ontmoeting des te meer vreugde bijzetten*^ ADELAIDE. Ik weet 'er geene redenen van f e geeven > maar mijn hart is federt eenige dagen door een aaklig voorgevoel gekweld geworden. Hit- EERSTE B E D R IJ r. Jfj^j HILDEGARI>£. Gij moet deeze niets betekenende wanfchepffeb der verbeelding ^ verre van u verbannen ;, een ligt wolkjen moet niet dit voorfcoofd verduisteren, het welk voortaan niet dan de zetel der blijdfchap en van bet genoegen ttoet zijn. ADELAIDE. Ik denk onophoudelijk aan dien brief van ADotwr^* aan de onbefchaamheid vaij dien hoveling , dien f » e- 0RIK ds zijn ander ik befcbouwt,. ., en dit denkbeeld , hetwelk ik niet uit mijne gedachte» verbannen kan , maakt mij ongerust en droefgeestige HILDEGAR I> E. Gij moet zoo wèl zijnen naam als zijne misdaad aan de vergetelheid opofferen ; uwe verachting zat voor zijne vermetelheid ter genoegzame ftraflè ver- ftrekken. En het is te wenfchen dat zijne wroeginp* gen genoeg in ftaat zullen zijn , om de geheimhour ding te rechtvaerdigen , waarmede uwe edelmoedige goedheid zfjn*^ veraehtelijken aanflag meent tp moe-* ten bedekken I • ADELAIDE* Laat ons alvorens naar het Paleis weder te kee** ren, nog eens het bloemperk bezoeken, waar de letters van dien gelief koosden naam » door bloemen ftaan uitgedrukt. M I L D E G A & D £« Welken gi] zelv^n geplant en onderhouden hebt* A D AL A I D E. - Het was voor mijn echtgenoot,* welk ctene bezig* K 5 ' l^eié^ I^ ADELAIDB VAN BBI|&|tBIb heid zóu mij aasg^nvner doa tijd kuoneo korten (^ij verf rekken naar de zijde van een boichjen^ VIJF O B TOOKEEU A D o L F Qk» Aan welk eene vreemde vefaiïdering h mijn lot tuet onderhevig: gttworden? Vddr het bawlijlc mn F Kt Dit IC was ik gelukkig doof hein gelokkig ie zien» en maakte van de gunstt waarin ik bij hen Aond, geen ander gebruik, dan om hem tot de goede (foaden aan te 4x>oren » wdkea hij dan na- derhand met zo veel genoegen ten uitvoer bragt. Hij vertrekt en laat mij bi$ aijfie Adelaide» In den hegimie was n;uja eenig oogmerk haar in ésEi oogenblikken van verveeling eenige verftrooijing te vetfchai&nf maar de gewoonte van haar te zien^ i& vriendelijke w^ze waarop zij mij eiken dag bij zich ontving «alles doet mij mij zdven vergeeten. De b^vigQe indruk welken de üefde ooit op het hart van den menech gehad heeft, maakt zich van het mijne meester» wortelt zich hoe langer hoe dieper inhe^ zelve 9 en doet mij eindelijk het misdadig befluit neemen » om het gevoel van de echtgenoote mijn's meestevs i»ntevalkn. Ik doe mijne zuchten {pcte- bui ; honne flem word ^iet g^ihoord. Ik durf h&t • napier te bidp roepen t en eene bekentenis mijn«r hartstogt doen — wat moet ik van deezen iftoujt- moedigen flap verwagten? De vrees — de hoop — ik gevoel in dit oogenblik al het ijfelijke der onze- kerheid^.r*. De getrouwe kamiaot is het, dien ik met deezen boodfchap, waarvan mijpiot geheel en al afhangt , belast heb. — Hij bfijft zeer lang vreg — Wat toch mag hem dirsophondenPi* • (JHijwmdeU met drift £Kii^rvdrfohoondeeaeT«Tbeistia'ii)g van het leoficfiff «»f ^ g}j kent de liefde en deszelft dooddijfc ve^ mv gij kunt met onknadig tója, dat bot verftaad zelf zicb voor diea meedob dwingeland der delen nederbuigt , en dat de deugd zelve . wanneer zif Zijne oogmerken in den \i^g flaat, bij hem flechts een geringe hiijderpaal ia, welke \Ai^ zomler eeni^ berouw of wroegingen, uit het fpoor werpt; Men koofflt.... het is rartbaütI Wat mae m] xm aodwobrd brengen? «^ ^ ZESDBTOONBBL. 