Bijzonderheden [Byzonderheden] over Japan [engl.] Behelzende een verslag van de huwelijks plegtigheden: begrafenissen en feesten der Japanezen ... Uit het Engelsch. Met gekleurde pl. naar Japansche orig
- 89. Dit en de volgende afdeeling (90) be- fchrijft de artikelen, tot gefchenken beftemd, en hoe de lijsten daarvan moeten opgemaakt worden, onder de letters D, E, F, G. D. Voor den bruidegom: Twee tabbaarden, een gordel, een plegt- ge- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 65 gewaad, een waaijer, eenige boeken papier. | _ E. Voor den vader des bruidegoms: Eene rol zijde. Voor de moeder des bruidegoms: Een ftuk zijde. Voor zijn’ oudften broeder: Een fluk zijde. Voor zijn’ jongften broeder: Een ftuk zijde. F. Voor den eerften bedienden: Een dub- bel ftuk zijde uit de Provincie Kaga. Voor de twee daarop volgenden: Elk een ftuk zijde voor een’ mantel, en voor de twee alsdan volgende, elk een ftuk zijde voor een’ fjerp. G. Strengen fepikken voor alle mindere be- dienden. gi. Plaat II. vertoont de manier, waarop de _ gefchenken voor den bruidegom moeten ge- fchikt worden. 92. Tot deze lijsten gebruikt men fofio-pa= — pier, in het midden naar de lengte gevouwen, en zeer netjes befchreven. Voor de minderen kan men /ougi-fara-papier gebruiken, en, wanneer zij zeer talrijk zijn, beide kanten befchrijven. — I. DEEL. E 93 66, BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 93. Alle deze lijsten worden den vader des bruidegoms ter hand gefteld, die ze leest, en voor elk zijnen dank betuigt. _ 94. Daarop biedt de bruidegom aan de bruid twee peres gemaakte tabbaarden aan, de eene met een’ rooden, de andere met een’ zwarten grond, beide met goud of zilver geborduurd. Dezelve worden haar op het geverniste blaad- je, firo-bouta , aangeboden. 95. Hare ouders bedanken voor dit gefchenk. 96. Zij begeeft zich, geleid door eene harer vrouwen, naar hare kamer, en trekt alsdan , met behulp dier zelfde vrouw, eene dier tab- baarden aan, waarop zij weder naar het gezel- fchap terugkeert, en haar hoofdftel afzet. Vrou- wen van aanzien bedekken het met eenen fluijer. 97. Alsdan verlaat ook de bruidegom het gezelfchap , doch zonder pligtpleging. 98. Bij zijne terugkomst wordt aan ieder lid des gezelfchaps een kommetje foni-foep, en aan weêrszijde van hetzelve een houten fchoteltje, met name kogak, rondgediend. Aan de linker- hand zijn daarop twee ingelegde pruimen (oume- bos), aan de regterhand twee taste-kouri of gomame, kleine gedroogde visch. 99. In plaats van de houten fchoteltjes mag men ook aarden gebruiken, zonder de welvoe- gelijkheid te kwerfen. 100. BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 67. „roo. Deze foni-foep moet van kleine kockjes (motfiés) gemaakt, doch niet zoo dik zijn, dat men. dezelve niet met de kleine eertftokjes ee makkelijk verdeelen kan. ror. Daarna worden andere blaadjes binnen gebragt met famagouris (mosfelen) en foeimo- no-faus. ' 102, De vader des bruidegoms begint dan uit de verniste kommen zakki.te drinken: hij biedt er eene van aan den vader der bruid: het overige gezelfchap drinkt dan beurtelings, en zij wenfchen elkander wederzijds geluk. 103. Hierop wordt eene doos met lekker- nijen in drie afdeelingen binnen gebragt (PL I. d.). In de eerfte is vischkuit (kafoenoko), in de tweede gedroogde zeekat (zourame), in de derde gobo, of zwarte wortelen. 104. Bij zulk een onthaal mag men geene kaarfen {nuiten, maar moet die telkens, als ze donker branden, met andere verwisfelen. 105. Alsdan wordt het prefenteerblaadje fon- zen (zie N°. 79.) rondgediend. 106. De bruid bekomt haar kleine tafeltje, om van te eten, en hare gewone fchotels en borden: maar de rijst wordt hooger dan ge- woonlijk opgeftapeld Gaka -mori). Hierop is dan eene kleinere kom als dekfel, en daarop E 2 een 68 “BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. een kleine fteen. Voorts bedient men haar van alle fchotels. Vóór onzen tijd was het de gewoonte voor de bruid, om in de zaal met het gezelfchap te eten, doch dit is veranderd, omdat fchaamte haar dikwijls belette tegenwoordig te zijn. Thans eet zij met eene harer vrouwelijke be- dienden in eene andere kamer, waar men haar rijkelijk van lekkernijen voorziet. . ak 107. Ook alle hare andere vrouwelijke be- dienden zaten te voren in de bruiloftszaal: daar dit echter in de orde der pligtplegingen wel eens verwarring deed ontftaan, zoo blijven zij thans in eene andere kamer. 108. Thans bekomt elk der gasten eene bo- kaal met zakki (fiki-faka-fouki), en de drie verniste kommen, waarvan boven gefproken is, worden binnengebragt. De eerfte dient voor fieraad, de tweede en derde worden door de bruids vader, die er eerst uit drinkt, rondgege- — ven. Na dat men driemaal daaruit gedronken heeft, en niets meer verkiest, overhandigt de vader der bruid den derden beker aan dien van den bruidegom, en daarmede eindigt het drin- ken. | 109. Behalve de tocbereiding van kreeften en fnippen, in N°. 79. genoemd, draagt men nu de firi-foeimono- en mifo-foepen op, de cerfte van BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 69 van brafem, de laacfte van baars. Is het ver- trek groot genoeg, zoo brengt men ook het prefenteerblad ofiday (zie Pl. II. B.) en - 110, Men plaatst hetzelve naast den kande- laar, en dus bij den huisheer. air. Na het eten van hetgeen op het blad fonzen gevonden wordt, biedt men elk der aanwezigen een kopje fterken thee aan. Slappen thee mag men niet geven. _ 11a. Nu is het onthaal geëindigd, en de bloedverwanten der bruid verlaten haar. Zij Worden door ‘die des bruidegoms, en door de bruid tot de huisdeur verzeld. De bruidegom, door twee bedienden met kaarfen verzeld, neemt aan de deur van hen affcheid. 113. Somtijds gebeurt het dat de bruidegom, na dat het feest is afgeloopen, nog dien eigen’ -nacht naar het huis van de ouders zijner bruid gaat, om zich daar verder te vermaken. Heeft men grond om dat bezoek te verwachten, zoo wacht hem een gedeelte der bedienden af, en de ouders der bruid zenden eenen bekwamen huisknecht in’ zijn plegtgewaad, verzeld door een’ ander’, die eene lantaren draagt, om den bruidegom af te halen. 114. Ten huize van den laatften toeven eeni- ge bedienden die den boodfchapper op zakki en ververfchingen onthalen. E 3 115, 70 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 115. De bruidegom wordt door zijne ouders en den bemiddelaar verzeld. Doch zijne broc- ders blijven te huis. = 116. Gedurende deze afwezigheid moet de bruid hare aanftaande fchoonbroeders gezelfchap houden: zij bedanken haar voor de ontvangene gefchenken. 117. In fommige huizen worden de bedien- den ook naar binnen gezonden, om hunnen dank te betuigen: in andere niet. 118. Ten huize van de ouders der bruid zit het gezelfchap in de volgende orde: E …) De toko, en vlak daarbij 2.) de vader, 3.) de moeder des bruidegoms; alsdan 4.) de bemiddelaar en 5.) zijne vrouw. Tegenover de plaats van eer: 6.) De vader, 7.) de moeder der bruid, 8.) de bruidegom, 9.) de oudfte, 10.) de jongere broeder der bruid, - 119, 120. Doorgaans hebben hier weder de» zelfde plegtigheden plaats, als ten huize des bruidegoms. | = rar. De bruidegom draagt de kleederen, hem door de ouders der bruid gefchonken. 122. BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 7t too, De maagfchap wordt ook met dezelfde pligtplegingen gefloten, die wij reeds op — — 81 en 82 hebben beſchreven. 123. Eene dienstmaagd van de ouders des bruidegoms legt nu in een zijvertrek de ges fchenken neder, die zij weder op hunne beurt hebben gerbagt, en geeft de lijst aan den beż middelaar over. Boven heeft men gezien; hoe deze lijst opgemaakt wordt. 124, 125. De ouders der bruid betuigen hunnen dank. | “ 126. Wanneer nu de naastbeftaanden het con- tract van maagfchap gefloten hebben, brengt men het fchenkblad fikiwatiofi binnen, en de vader der bruid brengt een’ fabel té — — genoemd. 127. Dezelve ftaat voor den vader der bruid; 128. In het aanbieden en aannemen van de- zen fabel (PL II. A. B.) en de lijst, genoemd talfi-ori-kamo, heeft er eene bijzondere plegtig- heid plaats. De vader der bruid neemt den fa- bel op, en gaat naar het midden der kamer: de bruidegom doet hetzelfde, om dien te ont vangen. -Onder lieden van aanzien zijn dezê aanbieding en aanneming des fabels omftandig- heden van. het hoogfte belang: bij- geringere klasfen hecht men daaraan minder gewigt. E 4 Is, 72 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. ‚ Is, b. v., de Heer van den huize van hoo- geren rang dan de bemiddelaar, zoo verzoekt hij dezen den fabel aan den bruidegom over te reiken: zoo niet, doet hij het zelf. Men heeft daarbij met de uiterfte zorgvuldigheid te pas- fen, dat het lemmet van den fabel gekeerd zij paar den perfoon, die hem overreikt, en het handvat eerst naar de linker- en dan naar de _ regterhand van den bruidegom, die hem eerst boven met de linker-, beneden met de regter- hand moet aanvatten, hem alsdan in een’ hal- ven kring omkeeren, altijd. met de punt naar zich toe; daarop neemt hij hem in zijne reg- terhand, fchuift een weinig links, ftaat op, gaat in de naburige kamer, neemt zijn’ eigen’ fabel met de linkerhand af, legt dien neder, gorde den zoo even ontvangenen aan, en keert toc het gezelfchap terug, waar hij zijn’ aan- ftaanden fchoonvader dank betuigt. 129. Zijne ouders bedanken ook die: der bruid. Zijn afgelegde fabel wordt door een’ zijner vrouwelijke dienstboden in eene foort van valies ( fafami-foko) geftoken, en aan een’ der knechten van haren Heer overhandigd. 130. De plegtigheid met de foepen en lek- — kernijen wordt aan het huis van der bruid va- © der niet herhaald. | i 131. BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 73 131. Nu. keert. de bruidegom met zijne ou- ders, na een vriendelijk affcheid, huiswaarts, en zij worden aan de deur door de bruid ont- vangen. : 132. In het opmaken van het bed x voor Ta bruid -wordt haar hoofdeneind naar her Noor- den geplaatst (een zinnebeeldig gebruik., in, na- bootfing van hetgeen omtrent de dooden ge- fchied, daar zij voortaan als dood voor hare ouders befchouwd wordt). Deze gewoonte ftemt overeen met de oude, echt Japanfche gebruiken , doch heeft tegenwoordig weinig meer plaats. 133. Het bed der bruid gelijkt, naar-dat, van den bruidegom; het wordt vooraf tèn haren huize gereed gemaakt; dat van den bruidegont of daar of ten zijnent. 134. Na dat de bedden opgemaake zijn, wordt de bruid door eene harer dienende vrou- wen derwaarts geleid: diezelfde perfoon ‘geleidt den bruidegom naar het flaapvertrek. 135. Dit vertrek is wel gemeubeleerd. De bedienden dragen in hetzelve de fanbo, eene fchotel met eene piramide fijngeftampte rijst, twee kommelmaas, in fogui-fara-papier, met complimentenftrikken vastgemaakt, en twee aar- den kommen (kawaraki) in elkander geplaatst, om kouden zakkite drinken. De bruidegom drinkt E 5 hier- 74 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. hieruit ééns vóór, en ééns na dien aan de bruid te hebben aangeboden, welke mede daar- uit moet drinken. | | De vrouwelijke dienstbode der bruid wacht intusfchen hare bevelen af. J ‘Het jonge paar wordt bediend door de bei- de vlinders, wier foufous met kunftige infekten van dat geflacht verfierd zijn. "+ 136. Eene van de dienstdoende vrouwen faapt in °t geheim in de naburige kamer. 137: Den volgenden morgen wordt er een warm bad (fouro) voor het jonge paar gereed gemaakt. den 138. Ook zorgt men voor behoorlijke fcho- tels. Voor elk van beiden wordt een tafeltje gezet, naast elkander, en dan ontbijten zij te zamen. 199. Een enkele mannelijke, en eene vrou- welijke dienstbode van den bruidegom , en dienstmaagden der bruid fchikken het vertrek, waarin gevonden worden: = 1.) De toko, en de meergemelde prefenteer- bladen tekaké, fikiwatafi, en foufous. | a.) Naast de toko de kaje-obi, twee hooge doozen, met gefchilderde fchelpen, eene foort van opfchik voor vrouwen. 3) | BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 75 8.) De mifaifi en koerodana, ftukken huis- - raad, die beneden (N°. 190.) : zullen * befchreven worden. 4.) De fiodana of fecretaire, wordt naast de beide vorige artikels geplaatst. 140. Het gehuwde paar ontvangt meer of min (taaciegewaden , naar mate van zijnen rang, en met één of twee beweegbare rakken of kapftokken, om ze daar op te hangen. 141. De aanzienlijken dragen kleederen van fi/-aja-ftoffen (zie N°. 19). Hoewel zich elk naar zijn’ rang kleedt, moet men echter vooral in de keuze van deze ftoffen bij uitftek zorg- vuldig zijn. In huisgezinnen van gelijken rang met den bevelhebber van Nangafaki bekomt de bruid als huwelijksgoed twaalf ftaatfiegewa- den, elk op een — rak uitgeſpreid, na- melijk: Een blaauw kleed voor de eerfte maand, geborduurd met pijntakken, of bamboes, Een zeegroen kleed voor de tweede maand, met kerfebloemen en boterbloemen, Een ligtrood voor de derde, met wilge- takken en kerfeboomen. | Een parelkleurd voor de vierde maand, geborduurd met de letter fokotogizou, en 76 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. en kleine takjes of fpruitjes, die men fima, of eilanden noem. Een bleekgeel voor de vijfde maand, ge» borduurd met golven en zeegras. Een oranjekleurd voor de zesde maand, ge- borduurd met meloenen, en de af beelding van een’ geweldigen ftroom (het regen- _ faifoen, hetwelk doorgaans twintig dagen … duurt, valt in deze laatfte twee maanden). Een wit voor de zevende maand, met. kikjo-bloemen (zijnde witte en purperen - klokbloemen , waarvan de melkachtige wortel in de Geneeskunde dient, en even zoo goed als vogelnesten tot vers fterking dient). | Een rood voor de achtte maand, gefprenkeld met momifi, of bladen van hagedoornen. | Een violet voor de negende maand , _ge- borduurd met bloemen. Een olijfkleurd voor de tiende maand; het borduurfel verbeeldt een weg, en gemaai- de aren van rijst. Een zwart voor de elfde maand, gebor- - duurd met kori-letters, of ijs, en t/ou- ‚ rara, ijskegels. Een purperen voor de twaalfde mand geborduurd met juki-letters, of fheeuw, en żjirafi in poeder. | Bij BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 77 Bij mijne terugkomst te Japan, in 1784, let ik in de bewaring van een’ der Beffuurde- ren van het Bataviafche Genootfchap der We- tenfchappen teekeningen van alle deze ftaatfie= kleederen, keurig geborduurd in goud, zilver, en levendige kleuren, en voorgefteld in derzel- ver volle uitgebreidheid, en nog van verfchei- dene andere voorwerpen. Toen ik van Japan terug. kwam, waren zij niet meer te vinden, Volgens hetgeen ik naderhand omtrent andere dingen vernam, is het waarfchijnlijk, dat deze zeldzaamheden naar Europa gezonden waren tot een’ of ander’ aanzienlijk perfoon, bij wien die Beftuurder in de gunst verlangde te komen, 142. Na de bruiloft zenden de ouders der bruid de /ake-zin (zie N°. 24.) ten huize des bruidegoms als verwelkoming : elk zendt een gefchenk van meerdere of mindere waarde, naar ‘mate van zijnen rang. | 143—145- Mannelijke bedienden ontvangen ‘ten huize des bruidegoms en in het vertrek der bruid de gefchenken, en houden daarvan naauw- keurige aanteekening. 146, 147. De perfonen, die de bruid ko- men bezoeken, worden, wanneer zij in hare kamer komen, op de boven befchrevene manier van de fchenkborden bediend, en ook op eene doos met lekkernijen onthaald; worden zij in de 78 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. de voorzaal ontvangen, zoo moet men die vèr- verfchingen ook dáár aanbieden. Uit dien hoof- de nemen vele de gelukwenfchingen flechts aan in de kamer der bruid. - 148. De bruidegom heeft altijd een’? man bij zich, die bekwaam is om een’ bedankbrief te fchrijven. | 149. Deze brief is in de volgende bewoor- dingen vervat: Ik heb den brief ontvangen dien gij mij - gezonden hebt, en waarin gij mij uw ge- noegen betuigt, dat alle de plegtigheden, die heden moesten plaats hebben, voorbij zijn. De kom met zakki, en het fchenk- bord met visch (of wat anders het ge- fchenk moge zijn), hetwelk gezonden is, . zijn in zeer goeden ftaat bij mij ontvan- gen. Ik dank u daarvoor zeer vriendelijk. Ik vleije mij, dat wij fpoedig de gele- genheid zullen hebben, elkander te fpre- ken. Ook mijn vader betuigt u zijnen dank door hem, die de eere heeft, met de hoogfte achting te zijn (Hier volgt de naam en onderteekening.) (De BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 79 (De naam wordt altijd op een zegel gefchre- ven, en met roode of zwarte inkt geftempeld: de’ onderteekening ftaat daar naast.) De brief wordt met de groorfte beleefdheid gefchreven voor lieden van gelijken rang: voor hoogeren bevat hij meer, voor minderen min- der complimenten. l _ 150, 151. Ook de bruid heeft iemand bij zich tot hetzelfde oogmerk, en die in den ftijl dezer brieven ervaren is. Er is namelijk zoo- wel een afzonderlijke vrouwenftijl, als vrouwen- hand; beide moeten hier in 't fchrijven wor- den gebruikt, en men mag geen ander onder- werp hoegenaamd daarin vlechten. 152. De oppasfer der bruid zorgt, dat het haar, bij het groote getal der bezoeken, in wier tegenwoordigheid zij niet welvoegelijk iets gebruiken’ kan, aan geene ververfchingen ont- breke. 153. Den volgenden dag worden alle be- dienden van den bruidegom, in het vertrek der bruid, op koek onthaald. 154. Aan elk der naaste betrekkingen, die de bruiloft niet konden bijwonen, wordt een doosje met name kawa-ië gezonden, om hen te melden, dat de plegtigheid voorbij is. Zulk eene doos bevat omtrent derdehalve gantings, of vier en een half pond rijst, tot koekjes za- | — 80 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. mengekneed, of fomtijds meer. (De beste rijst tot het maken dezer koekjes komt van Sinowa- ra, in de Provincie Omi. Wel geftampt zijn- de, wordt hij zoo wit als fheeuw.) 155, 156. Na drie dagen legt de bruid een bezoek af bij hare ouders, die eene vrouw af- zenden om haar af te halen. | 157, 158. Ten huize des bruidegoms wor- den eerst de meergemelde foepen benevens zak- ki voor haar gereed gemaakt, terwijl de brui- degom, ten teeken van verwelkoming, eene doos met rijstkoekjes, een fchenkbord met visch , en een’ pot met zakki zendt. 159—161. Dit gefchenk wordt vóór het vertrek der bruid afgezonden, en de brengers ontvangen ten huize der bruids ouders verver- fchingen en een tegengefchenk. 162. De bruid en haar gezelfchap worden behoorlijk op ververfchingen onthaald, 163. De bruids ouders vertoonen het ge- fchenk van den bruidegom aan alle hunne be- trekkingen. | 164. Terwijl de bruid bij hen is, zendt de bruidegom nog een ander gefchenk. 165. De familie van beide zijden zenden een gefchenk aan de bruids vader en moeder. 166. De dragers worden wel onthaald, en ontvangen cen tegengefchenk. 167, Zei Schoonmoeder, of eenige andere Blecdverwante verzeld, ran welke zy geschenken ontvangen heetf. £. 292 3 Z - — — J1— | Ww J Doos met So EP. APEN ~ 5 Pakjes zeclinzen. sstuhha roede Digitized by Google i à BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 81 "167, 168. De bruidegom laat zijne broeders, door een’ man en vrouw, weder te huis halen, die op nieuw onthaald worden.. 169, 170. Wanneer de bruid zich tot haar vertrek gereed maakt, zenden hare ouders den bruidegom volmaakt een gelijk gefchenk, als zij van hem hebben ontvangen, hetwelk er zijn moet vóór de terugkomst der bruid. 171—173. Ook zij, die dit brengen, wor- den door den bruidegom onthaald, die dit ge- fchenk aan allen, die bij hem wonen, laat zien. 174. Na den afloop dezer plegtigheden legt de bruid met hare fchoonmoeder, of eenige an- dere oude vrouwelijke bloedverwanten, een be- zoek af bij elk, die haar gefchenken gezonden heeft, bedankt dezelve, en biedt hen, daaren- tegen, iets aan. (PI. III. lett. A.) 175. Deze tegengefchenken zijn vooraf door de ouders gereed gemaakt : ontbreekt er iets aan, zoo vult de bruidegom het overige aan. 176. Zeven dagen na de bruiloft en alle daartoe behoorende plegtigheden, wordt de brui- degom en vier of vijf zijner gemeenzame vrien- den door de ouders der bruid op een groot gastmaal verzocht: kunnen zij de uitnoodiging voor dien dag niet aannemen, zoo wordt de partij tot den negenden dag uitgefteld. I. DEEL. F Vóór 82 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Vóór. den eten legt de bruidegom een be- zoek af bij de bruidsmoeder in haar vertrek, alwaar hij op thee en fuikergebak wordt ont- haald. Het is aan het gezelfchap in de eetzaal ge- oorloofd, zich aan de vrolijkheid over te ge- ven. Sommigen hebben concerten van allerlei fpeeltuigen, genaamd may-bafi, die met groote oplettendheid beftuurd moeten worden: anderen hebben flechts de /amfi, eene foort van gui- tar, de colo, en eenige andere fpeelmigen. Eenige dagen daarna noodigt de bruidegom de bloedverwanten der bruid tot een’ dergelij- ken maaltijd. Dus eindigen alle huwelijksplegtigheden , wier naauwkeurige waarneming genoegzaam is voor de lagere klasfen.. Onder perfonen van aanzien zijn de huwelijksplegtigheden veel talrijker, en meer zamengefteld. Om verwarring voor te komen, zijn de woor- den bruidegom en bruid in de bovenftaande. be- fchrijving gebezigd, fchoon de woorden jonge man en vrouw, op fommige plaatfen, meer ge- past zouden geweest zijn. Ver- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 83 Verklaring van onderfcheidene voor- werpen, op de platen afgebeeld. Pl. IV. lett. A. ziet men op den fikiwatafi twee fchoteltjes aa, kogak genoemd; op een derzelve is een ftuk eener zeelinze, en op het andere vijf kastanjes. | b. Twee aarden fchoteltjes, genoemd go- kies, of kawaraki. c. Een klomp zoff, of de meergemelde klipwaterflang, gebonden aan een zeer dun ftukje bamboes, waarvan beide einden zoo behendig aan het prefen- teerblad zijn vastgemaakt, dat zij naau- welijks gezien worden. Lett. B. Het prefenteerblad sekaké, waarop men ziët: a.) Kastanjes 5 b.) Kleingefnedene zeelinzen ; c.) Een klomp nofi, beftaande uit zeven reepen van gelijke lengte, met ftijffel aaneengeplakt, en van boven in fofso- papier gewonden, om hetwelk com- plimentendraden worden heengeflagen, met gekrulde einden. De nofi, op het prefenteerblad fki- wataft, is op dezelfde wijze verfierd ; F o op 84 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. op de fchotels, die fomtijds in goud- of zilverpapier zijn gewonden, ziet men cen’ kraanvogel, eene fchildpad, pijnboomen, of bamboezen afgebeeld. PI. I. fig..12 en 13. Het haar der twee vrouwen , genaamd mannetjes- cn wijfjesvlinder, is, bij lieden van aanzien, opgemaakt in eene foort van platten ftaart, genaamd /agé-kami, gelijk hier in de oppasfter der bruid, Onder het gaan | ligten zij den zoom van hun kleed met de reg- terhand op. De mannetjesvlinder brengt de nagajé, eene foort van koperen ketel, om zakki te fchen- ken, in de linkerhand, en zet die op de mat: doch wanneer zij gaat fchenken, legt zij de linkerhand op de mat, houdt den /ou/óu in de regter, en fchenkt in die houding, na dat de andere een weinig zakki in haren foufou ge- fchonken heeft: tot dat einde keert de eerfte zich een weinig links, en zet dan den ketel op de mat. De wijfjesvlinder volgt altijd de man netjes, doch houdt zich een weinig meer regts. Onder lieden van de mindere klasfe is het haar dezer vrouwen altijd in de gewone manier opgemaakt, en hare kleederen flepen langs den grond. t Op BIJZONTERHEDEN OVER JAPAN. . 8g ‘ Op den dag dat de bruid bij hare ouders een bezoek aflegt, zendt zij, zoowel als de bruidegom, een’. knecht in een ftaatfiekleed (ka- mi-fimo) naar de woning der bemiddelaars, om hunnen dank te betuigen, en aan elk een ge- fchenk van volkomen gelijken inhoud en waarde te zenden. | De ouders der bruid moeten ook, ten huize des bruidegoms zijnde, niet vergeten een gepast - -gefchenk te doen: Aan de oppasfter der bruid; Aan de beide vlinders; Aan de vrouw, die het blad sekaké rond- gediend heeft. Er zijn zekere woorden, die bij bruiloften verboden zijn, en zorgvuldig moeten vermijd worden. Zoodanig zijn: teruggeven, aff{cheid nemen, heengaan, verwerpen, wegzenden, zich verwijderen , veranderen, affchaffen, fcheiden, onflandvastig, enz. - Lett. A. vertoont de artikelen, ftaande op de mizoufi, of aanregttafel, of buffer, name- ‚lijk: Op het eerfte plankje (#fd-no-tana), of liever bovenop: F 3 | a.) 86 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. a.) De zoufouri-fako, eene doos, waarin ‘ de inktkoker ftaat. b.) De kenbio, een klein lid van fteen, of fraai hout, dienende als fieraad van den inktkoker. c.) De foudé-tada, of es voor de fchrijfpenfelen. d.) Een bou-tfin, een gewigt om op het papier te zetten in de gedaante van een dier , hetzij van fteen, koper, of eenig — ander metaal, e.) Eene doos met penfelen. f.) Allerlei papier. Op het tweede plankje (ni-no-tana) : a.) De fanzo, waarmede de vrouwen ha- re tanden zwart maken. b.) De majou-faké, een kleine bos vê- ren, om de wenkbraauwen glad te ftrijken. c.) Fané, of de grootfte véren van ade- laars of kraanvogels, om asch of ftof op te vegen. ‘ d.) Een koban, of komfoor, met deszelfs voetftuk (koro), om kalambak (geu- rig hout) of eenig ander reukwerk te branden. e.) BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 87 e.) Ko-ba-fi, of tangetjes, bij het bran- “den van tabak gebruikt. f£.) De gin- ban, een ftukje fpiesglas in een zilveren etui, tot. hetzelfde einde dienende. Op het derde plankje (/an-no-tana) : a.) Een kasje met twee deuren , voor tan- fak of gekleurd papier, om verzen te {chrijven. Het dient ook, om er boe- ken en handfchriften in te bewaren. b.) Eene fits-dai, of penfeeldoos. Men doet daarin gewoonlijk een weinig taki-mono, of reukwerk. A. Fai-ofi, of zilveren vuurfchopje, het- zij gepolijst, of waarop allerlei figu- ren zijn uitgefneden. Het dient om de asch in de terrine neér te druk- ken. A. Fi-tori, of dubbele vuur-terrine; de buitenfte, van hout, is in de gedaante eener kalebas, de binnenfte is van zil- ver of verguld koper; over dezelve is eene kleine plaat, met figuren van hetzelfde metaal, die tot dekfel dient. w, F4 Op 88 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Op het vierde plankje (/£-no-tana): | a.) Een kasje vol boeken en gefchriften Czofi). b.) Een kleine geverniste kom met haar dekfel, om de handen te wasfchen. B. De artikelen geplaatst op de koero-daran Chet tweede buffer). Eerfte plankje, of liever boven op: a.) Eene doos voor gekleurd papier, waar- op men verzen fchrijft (tanfak-fako). b.) De doos voor den inktkoker (zoufou- ri-fako). c.d.) Dozen voor langwerpige, en gewone brieven (naga-foumi-fako, en foumé- fako). Tweede plankje: a. b.) Twee verzamelingen van oude gedich- ten (kokin-ziu en manjo-ziu). Derde plankje: a.) Een kasje met twee deuren voor de 20- rai BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 89 zofi-no-fan, of allerlei boeken en handfchrifcen.. b.) Zfou-no-tami, of eene kleine wasch- kom met handvatten aan weérszijden. c.) Eene waterkom (mis/ou-t/ougi). Vierde plankje: a.) De doos met linten, om het haar op te binden (moto-i-fako.) b.) Eene doos met een wit poeder, door de vrouwen gebruikt, om hare tanden glad te wrijven, na dat zij die zwart gemaakt hebben (fou/i-fako). c.) Doos met een zamenftel, om de tan- den zwart te maken. C. Vertoont het inwendige maakfel van den fio-dana, of de fecretaire. Zij vertoont zich ledig, want elk heeft vrijheid, daar- in te plaatfen wat hij verkiest. Er zijn onderfcheidene manieren, waarop het papier gevouwen wordt, om allerlei artikelen in te bergen. Voor fommige perfonen wordt het -papier ` driedubbel gevouwen; dit is de fatfoenlijkfte wijze, en zij wordt fin of de echte manier ge- F 5 naamd : 90 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. naamd: voor anderen dubbel, dit is minder beleefd, en heeft plaats onder lieden van den- zelfden rang; men noemt deze manier gio, of de gewone; eindelijk, voor en onder het alge- meen enkel : deze manier heet zo. Vóór mijn vertrek uit Japan fchafte ik mij deze verfchillende foorten van papier aan, om een juist denkbeeld van de zaak te kunnen ge- ven. a. a.) Is het papier voor sofi, gevouwen op de eerfte en tweede manier. b. b.b.) Voor zijde, in de drie manieren. c.) Voor handdoeken, d.) Voor een’ naauwen gordel, e.) Voor een fjerp, f.) Voor reukwerk, g.) Voor kalambak (geurig hout), h.) Voor een hoofddekfel, i.) Voor blankerfel, k.) Voor fiki-fi, of vierkant gekleurd papier, om verzen op te fchrijven, 1.) Voor tanfak, of langwerpig pa- pier ten zelfden gebruike, m.) Voor waaïjers, op de tweede en der- de manier. n.) Voor planten, bloemen en bloembol- len, in de derde manier. ‘dofue wt oplop op UI o.) BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. $i 0.) Voor bloemen en bloeijende boom- takken, p.) Voor inkt en fchrijfpenfelen, q.) Voor peper en Spaanfche peper, r.) Voor een #gka-no-afigai, of een klein lokäas rondom den voet van een’ valk gebonden. Het is door- gaans purperkleur met roode fran- je; doch wanneer de valk een’ kraanvogel gevangen heeft, dan is het omflagpapier rood met franje van dezelfde kleur, s. S. s.) Voor goma-fio, of een mengfel van zout en goma-zaad, omtrent gelijken- de naar maankop, hoewel grooter. Dit papier wordt op de drie manieren ge- vouwen. | ao uriu opaop ep UI Door de ouders van den bruidegom wordt een preſenteerblad met geld aangeboden. Wanneer men een gefchenk doet van zilver- geld, worden dertig, vijftig, of meer ftukken van vier taels, drie maas (1) in ieder pakje 56- — — — — ————— (1) De koban bevat, volgens KÄMPFER (bl. 247), 55 tot 59 waas; doch de Hollanders moesten die in zijnen | tijd 92 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. gedaan, en het getal dier ftukken buiten opge- fchreven. Drie dezer pakjes liggen op een fchenkbord. Sommigen doen er flechts twee of drie in ieder pakje: maar, of het getal groot of klein is, het moet altijd van eene naauwkeu- rige lijst vergezeld gaan (1). Op dezelfde Plaat verbeeldt fig. 2. de ma- nier, om de witte pelongs (eene foort van zij- den ftof) op het fchenkblad te leggen. Pl. IV. fig. 3. Het fchenkblad met vijf rol- len roode gilams (eene andere foort van zijden ftoffen). Zijn dezelve breed, zoo worden zij ter breedte van zeven duimen gevouwen, en dan in dubbel foffo-papier gewikkeld, en in het midden met een’ kleinen bos van compli- mentkoorden toegebonden. De vijf rollen liggen dikwijls naast elkander, doch fomtijds twee boven, en drie beneden. Pl. tijd voor 68 aannemen. Rekenen wij de ronde fom van 60, zoo is een tael 10 maas, daar wij boven gezien hebben, dat een koban 6 taels houdt, Een maas is dus omtrent zeven ftuivers. Vert, (1) Hoe Zeer verfchillen de denkbeelden der Japanne- zen omtrent kieschheid hier van de onze! Een gefchenk in geld, tusfchen lieden van gelijken rang, bij ons voor beleedigend gehouden, zou het vooral worden, wanneer men de waarde naauwkeurig wilde /pecificeren. Vert. 3 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 93 Pl. IV. fig. 4. Het fchenkblad met de vijf dubbele ftukken van roode ftof. Pl. IV. fig. 7. Het fchenkblad met drie rijen pakjes van zeekatten. PI. IV. fig. 8. Het fchenkblad met de kan- bou, of zeelinzen: er zijn vijf of zeven pakjes, elk van tien bladen. De fimaday - taka- Jago, of het witte blad met afbeeldingen van pijnboomen, pruimenboo- men, bamboes, rotfen, een’ kraanvogel, eene fchildpad, en twee oude lieden, een man en eene vrouw (zinnebeelden van lang leven), waarvan de afbeelding op het Vignet. De ofiday-forai. Een ander fchenkblad, ver- fierd gelijk het vorige: zie de befchrijving daar- van N°. 79. Behalve verfcheidene foorten van lekkernijen, moeten ook twee eetftokjes, met vergulde ftipjes, daarop liggen. 4 Einde yan de verklaring der Platen. 04 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Befchrijving der Begrafenisplegtigheden bij de Japannezen. Indien de Fapannezen, in alles wat tot de “huwelijksplegtigheden betrekking heeft, zich ‘onder boeren, handwerkers en winkeliers aan zulke talrijke regelen onderwerpen, als hier bo- ven is voorgefteld, zoo zal het geene verwon- dering baren, dat ook de begrafenisfen niet minder aan tallooze allernaauwkeurigst bepaal- de formaliteiten zijn onderworpen. Over 't algemeen volgen de Japanners de ‘gewoonten der Chinezen op dit ftuk, waarvan men eene befchrijving heeft in een werk in twee deelen, genoemd: Lijkplegtigheden, ont- wouwd ter onderwijzing der jeugd. Het eerfte deel bevat de bijzonderheden der ‘plegtigheden bij begrafenisfen: her tweede, die “der feestviering aan de Goden bij die gelegen- heid. De Fapannezen rigten zich niet naauwkeurig naar. de regelen, in dit werk voorgefchreven , al- lerminst te Nangafaki, waarvan de inwoners befchouwd worden, uit hoofde van hunnen omgang met vreemden, verbasterd te zijn. De tegenwoordigheid van vreemdelingen is in het kh ove- BIJZONDERHEDEN: OVER JAPAN. 95 overige van Japan bijna een verfoeifel. Toen ik op mijne reize naar het Hof door Sana gosta, en de daaronder behoorende gehuchten kwam, kon niemand van mijn gevolg vuur, thee, of eenige de minfte behoefte bekomen, Het zal dus niet ongepast zijn, om mijne ver- taling dezer twee Chineefche werken te doen voorafgaan door hetgeen gewoonlijk te Nanga: faki bij den dood van den heer of de vrouw des huizes gebeurt. Volgens eene gewoonte; hier te lande in zwang, neemt een Japannees, die geenen zoon heeft, den zoon van een’ vriend als kind aan, die ook, van dat oogen- blik af, alle de regten daarvan geniet. Zulké aannemingen hebben ook plaats onder perfonen, die talrijke huisgezinnen ‘hebben. Bij voorbeeld; N. geeft zijne dochter ten huwelijk aan: een’ zoon van M., die dan in den post van N. op- volgt, daar de zoon van dezen door een’ ander’ is: aangenomen, en dien op gelijke wijze opvolgt: Deze gewoonte heeft dan belangrijke families verbindtenisfen tot onderling. belang ten-gevoli ge, en oefent grooten. inwloed op den fin “er Maatfchappij. et A | Er zijn twee foorten van uitvaarten bij sen ze van begraven, en van verbranden. - De meeste -Fapannezen- makens- hetzij—neg in gezonde dagen, of bij ernftige ziekte, dan” hun- 96 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. hunnen erfgenaam of gemeenzamen vriend de wijze bekend, waarop zij over hun ligchaam, na den dood, wenfchen befchikt te hebben. De plegtigheden van den dofo of eigenlijke be- grafenis zijn de volgende: Lieden van aanzien houden doorgaans het lijk tweemaal vier en twintig uren boven aarde. De gemeenere klasfen, van den boer tot den por- tier, begraven den dag na het affterven, en de- ze zijn dan niet verpligt te rouwen. Sommigen, echter, doen het voor twee, drie of meer da- gen, maar voor lieden van eerstgenoemde’ klas- fe is de rouwtijd bepaald. Voorheen was de- zelve honderd dagen, maar de eerfte Djogoun van het thans regerende Stamhuis (1) vermin- derde dien tot vijftig, opdat de bezigheden van ‘slands ambtenaren daaronder niet zoo zeer zous. den lijden, en om diezelfde reden verminderde BINGO, cen zeer gehaat Gouverneur, den rouw- tijd tot vijf en dertig dagen voor allen, die te Defima waren aangefteld. „Lieden in. den rouw moeten vijftig — lang te huis blijven, en zich van alle dierlijk. voedfel, visch „gevogelte, kortom van al wat ‘ le⸗ 0) Minamotto-no-TeyéY-afou. BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 9? leven heeft gehad, onthouden. Men mag niets eten dan rijst, groenten en vruchten. Hoewel sinco den rouwtijd dus tot den vijf en dertigften dag verminderde, werd: nogtans deze regel geenszins ftrengelijk nagekomen. Men gaat wel op dien dag naar de woning des Gou- verneurs, om naar zijne gezondheid te vragen, doch lieden, die zich aan de bevelen des Kei- zers en de gewoonte der fekte Sidka houden, geven, bij hunne te huiskomst, eene ongefteld- heid voor, en blijven nog vijftien dagen te huis van plantenvoedfel leven. Eer de Japannezen het lijk naar het graf verzellen, fcheren zij hun haar en knippen de nagels af van vingers en teenen; hetwelk zij gedurende den ganfchen rouwtijd niet mogen doen, vóór den een en vijftigften dag. Doch in geen geval mogen zij de nagels van vingers en teenen op denzelfden dag knippen, als hee- welk hun zekerlijk ongeluk zou aanbrengen. Onder de lagere klasfen is de katmi-fimo, of het kleed der lijkdragers van hennip; onder de hoogere ftanden van eene lichtpurperen ftof, genaamd fabita. De zoon draagt een’ door- {chijnenden hoed van riet, die als een mandje van zijn hoofd op zijne fchouders nederhangt. In dat gewaad groet hij nooit iemand. De Gou- verneur der ftad, of een van deszelfs ftedelijke ~ }. DEEL. G be- 95 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. beambten , toevallig op weg zijnde, wanneer eene lijkftaatfie hem te gemoet zou kunnen ko- mén,. gaan, een’ anderen weg, om zulk een noodlottig gezigt te mijden. Na het afloopen der vijftig dagen mag de Fapannees de tempels van Siaka bezoeken, | maar moet dic van Sintos een vol jaar lang, gedurende welken tijd hij onrein is, vermij- den. Er zijn vijf fekten, wier gebruiken men in de lijkftaatfie volgt: die van Siodofin, Ikofio, Foké-fio, Senion, en Ten-dayfion. De leden der eerfte worden met de mitfi-nambouts be- graven, dat is, op den weg naar den tempel luiden de priesters met klokjes, en prevelen: lofzangen. De vier andere gezindten volgen dit gebruik niet. In het eerfte geval beftaat de ftoet uit: | 1.) De. kialets, twee mannen, die eene baar dragen, om de kist op te zetten, wanneer die. den tempel bercikt heeft. 2.) Een metaday, of een’ man, die met eene groote “bos flroo vooraf gaat, om fakkels te maken, ten einde den weg des nachts te ver- lichten. (Dit is een vrij nutteloos gebruik, want men gebruikt bij begravenisfen ‘in den nacht toch lancaarnen.) Het ftroo moet met een’ band van wit papier zijn vastgebonden. 3) BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN: 99 3.) Zes vlaggen. - 4.) Vier witte kistjes, bijna een voet Bob: en omtrent vier duimen in * vierkant, bévate tende elk eene waterlelie; van wit papier uit geknipt. 5.) De fföko, een doosjé om reukwerk të branden. 6.) De ifay, een langwerpig tafeltje, bevat. tende den tijd des doods, en den naam, nadera hand aan den overledenen te geven. 7.) Priesters, die klokjes luiden en lofzan= gen zingen. 8:) De doodkist (gaan). 9.) De oudfte zoon, to.) De overige bloedverwanten. i1.) De gemeenzame vrienden van den overa Jedenen, zijne ambtgenooten, keninisfen, en be dienden van beide fekfen. 12.) De norimons, of palankijnén. In de eerfté zit de oudfte dochter, de vrouw, de jon: gere zuster, of de naaste bloedverwante van den overledenen : alsdan komen de overige naastbeftaanden, en eindelijk de vrouwen zijner Vriefiden.” De norimons der famille onderfchei« den zich door een klein ftukje wit laken. Bloedverwanten in de opklimmende lijn et ouderen verzellen nooit de lijkitaatfie-vati jons gere naastbeftaanden van een’ minderen rang: Ga Sterft 100 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Sterft dus, bij voorbeeld, een tweede zoon, zoo volgt noch vader, noch moeder, noch oom en tante, noch oudfte zoon of oudfte dochter des huizes den ftoet. De lijken van lieden van zekeren rang worden door de hun- nen, die der lagers klasfen door openlijke dra- gers ter aarde befteld, die (gelijk alle dragers) in een wit kami -fimo of rouwgewaad gekleed zijn, en een’ fabel op zijde dragen. Die met de baar en de ftroobos vooraf- gaan, dragen eene foort van wit hemd over hunne kleederen. De oudfte zoon en zijne broeders zijn in het wit, en dragen over alles heen een’ rouwmantel, doch zonder wapen- fchilden: de overige bloedverwanten zijn in de gewone kleeding. Alle vrouwen bij de lijkftaat- fie zijn in het wit: haar haar is flechts met een’ kam vastgehecht, zonder eenig fieraad. Zodra de doodkist den tempel bereikt heeft, waar de priesters reeds vergaderd zijn, wordt zij voor het beeld der Godheid geplaatst, en de priesters beginnen dadelijk lofzangen te le- zen. | De ifay wordt voor de kist gezet, en aan de andere zijde van dat tafeltje eenige fchotel- tjes met banket, peren en bloemen, en daar tegenover de foko, of het reukwerkvat, De BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 101 De oudfte zoon ftapt alsdan voor den ifay af, doet zijn gebed, en brandt eenigen wij- rook; zoodra hij weder op zijne plaats is, doen alle bloedverwanten en vrienden hetzelfde tia elkander, | Na dat de priesters een half uur lang liede- ren hebben opgelezen, worden de klokjes ge- luid, de trommel geflagen, de jamabos blazen op de trompet, en de kamfos op de fluit. Als- dan rangfchikken zich de priesters in de vot- gende orde: , Vóór de doodkist (4), doch op zekeren af- ftand, de Hoogepriester des tempels (b). c Een weinig op zijde, tusfchen de kist eh den Hoogepriester, de mindere priesters. 4 Die der andere tempels. 5 S 2 — *1Q2 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Na dat op nieuw een gezang in deze ftelling gelezen is, wordt de kist opgenomen, en, ver- geld door alle de bloedverwanten en vrienden, ten grave geleid; doch.de vrouwen, ambtge- nooten en kennisfen keeren naar huis, en wor- den aan de deur des tempels door eenige bloed- verwanten opgewacht, die zich dan ook in alle haast grafwaarts begeven. De kleinere ‘kist of tobbe, waarin het lijk zich hevinde, wordt alsdan uit de doodkist ge- nomen, en in het graf gelegd, hetwelk, vervol- gens eerst met aarde, daarna met een” placten fteen, en dan weder met aarde gevuld words. Het geheel wordt alsdan met de doodkist of quan bedekt, welke na zeven weken wordt weggenomen, om plaats te maken voor de fi- fek of graffteen, die intusfchen wordt klaar ge- maakt, Dit is de manier van begravenis te Nanga- faki. Heeft de overledene de guafo, dat is, verbranding, verkozen, zoo heeft die plegtig- heid op den top van een’ der beide bergen, Kafougafira en Fondefi-yama plaats; de eer- fte ten Zuidoosten, de tweede ten Noorden der ftad. Op elk van deze bergen is eene kleine hut, met name okoubo, omtrent achttien en cen’ halven voet in het vierkant, van boven met een klein venster, en cene deur op zijde. Eerst BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 103 Eerst hebben alle de genoemde plegtigheden in den tempel plaats; daarop wordt, na het lezen van den laatiten Aymnus, het lijk door de dra- gers opgenomen, en, in het geleide der bloed- verwanten en vrienden, naar de hut gebragt. In het middelpunt derzelve is-eene groote hard- fteenen put. Buiten de deur wordt de kleinere kist door. de bedienden van den overledenen, of door de dragers, uit de grootere genomen, en over deze put gezet, in welke de ombos, eene klasfe van lieden, weinig beter dan bed:- laars, een groot vuur met hout aan den gang houden, tot het lijk verteerd is. Elk van de- zelve heeft twee bamboesftokken, met welke hij de beenderen uit de asch neemt. Het eerfte been wordt door twee dier- ombos met vier ftokjes onderfchept, hetwelk men ali- bafami, of opligten aan verfchillende zijden, noemt. Om die reden- zullen twee perfonen nooit te zamen eenig voedfel met hunne eet- ftokjes onderfcheppen: dic zou als een kwaad voorieeken worden befchouwd. De ombos geeft dit been met de vier ftokjes aan den oudften zoon, of naasten bloedverwant over, die eene aarden aschkruik heeft, waarin hij het been met de regterhand nederlegt. De andere beenderen worden door de bedienden of. dragers opgelezen, en met de asch in de kruik | G 4 gc- 104 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. gelegd, wier opening daarna met pleister geflo- ten wordt. Onder de verbranding leest een priester we- der lijkzangen; de vrienden blijven buiten de hut. Daarna nemen de dragers de lijkbus op, en brengen die in de handen naar het graf, waarin ook bloemen, het reukwerkvat en de groote doodkist worden nedergelegd: doch de vlaggen en lantaarnen werpt men weg, of geeft die aan bedelaars. De bloedverwanten, vrienden, en de dienst- doende priesters volgen de lijkbus met het ftof- felijk overblijffel van bunnen vriend ten grave. Men handelt alsdan volkomen gelijk met de be- gravenis van het lijk, door de aschkruik twee- maal met aarde, tusfchen beiden met een’ plat- ten fteen, en boven op met de grootere dood- kist te bedekken. Lieden van aanzien en rijke kooplieden doen eene hut nabij het graf opflaan, waar een knecht ftaat, om de namen van allen op te teekenen , die aldaar komen bidden, en om den quan en al het andere, dat de begeerlijkheid zou kunnen opwekken, binnen de zeven weken voor ontvreemding te bewaren, Na dien tijd gaat de oudfte zoon, of andere naaste bloedverwant, bij elk der perfonen, wier namen op de lijst ftaan, zijne dankbetuiging afleggen. Sterfte BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 105 Sterft iemand, die bij de Regering een’ post bekleedt, onverwacht, zoo is het niet onge- woon, hem denzelfden of volgenden nacht in t geheim te begraven. Het lijk wordt terftond gewasfchen, in eene tobbe gelegd, en de ledi- ge ruimte opgevuld met zakjes vol bladen van den fana-fiba-boom: men fpijkert dan de tobbe of kist toe, en bindt dezelve rondom vast met roo. Lieden van aanzien vullen de ruimte met roodaarde op, hetwelk bederf voorkomt. Als+ dan wordt de tobbe of doodkist op eenen no- vimon gezet, en door bedienden of gehuurde dragers naar den tempel gebragt; de zonen; bloedverwanten en vrienden des ‘overledenen ver- zellen het lijk, doch geheel in de gewone klee- ding. Gewone lantaarnen verlichten den op- togt. Zoodra men den tempel bereikt, lezen de priesters eenige gezangen, waarop de kist paar het graf gebragt, en met aarde bedekt wordt. Hierop keert ieder dadelijk naar huis. Wanneer men deze manier van begraven volgt, die zoo geheim wordt gehouden, dat zelfs de Regering daarvan geene kennis bekomt, zoa moet men de deuren open houden, en zijne gewone leefwijs volgen. _ Alsdan zendt de zoon berigt aan den Gou- verneur, dat zijn vader zoo gevaarlijk ziek is, dat * niet langer de pligcen van zijnen post G 5 kan 106 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. kan waarnemen, en verlof verzoekt, dien neder te leggen. -De Gouverneur neemt dit aan, en geeft den post aan den zoon, «Omtrent tien dagen daarna berigt de laacfte den Gouverneur, dat zijn vader overleden is, waarop de likftaat- fie openlijk gevierd wordt, fchoon de begrave- nis reeds in den eigen nacht van het oee heeft plaats “gehad. Te Nangafaki mag men dadelijk 1 na den dood van bloedverwanten eten, en zich baden: doch men moet zich onthouden van alle dierlijk voed- fel. De gewasfen, die. men eten wil, is het vergund te koken. Een der bloedverwanten. of vrienden flaapt naast het lijk, of in de naburige _ kamer. Lieden van den middelftand bedienen zich niet, gelijk de Chinezen, van de beambten, welke men gofo, zuvin, zifio en figuar noemt. Zij verzoeken een’ bloedverwant of gemeenza- men vriend tot het bezorgen van alle de ver- eischte plegtigheden, en den noodigen toeftel van vlaggen, bloemen, lantaarnen , doodkisten , enz. Men moet wel zorg dragen van een grijsach- tig rouwkleed (kami-fimo, of voor begravenis- fen, mofoukon), van groven hennip, en zonder wapenfchilden, vijftig dagen lang te dragen. Het „BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN, 107 Het volgende is onmisbaar voor begravenis- fen : 1 2 De tobbe of eigenlijke ¢ doodkist (quan- ' eke), gewoonlijk dtie Fapan/che voeten hoog, twee voeren middellijns aan den top, twee voeten van onder; voor lie- den van aanzien van zeer dik en duur- _ zaam hout: voor mindere klasfen is ge- woon hout voldoende. 2.) De buitenkist of quan, vierkant en lang- 3-) werpig, van dunne witte planken, met een fchuinsch dekfel, boogsgewijs naar boven loopende, doch fpits aan den top, aan elk einde met eene halve maan ver- , fierd, Het voorpaneel wordt kunftig ge- fneden met beelden, bloemen, en ande- re fieraden. Voor het gemeen wordt de- ze kist niet van hout, maar van wit bordpapier gemaakt. De fifek, of graffteen, zeven weken na de begravenis op het graf geplaatst, wan- neer de quan wordt weggeromen. zal naderhand voorkomen. 4.) De — De befchrijving hiervan 5.) De kami-fimo. Voor perfonen uit den middelftand worden ifays, de bovengenoemde langwerpige tafeltjes, van dun wit hout, bij een’ kuiper befteld. De- ze 108 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. ze zendt men dan imet de vlaggen naar den tempel, en, na dat de vereischte opfchriften door een’ priester daarop gezet zijn, worden zij teruggebragt. Een der ifays dient bij de begravenis, en wordt vóór den guan gezet. Ná de vijftig dagen verbrandt men — of geeft hem aan bedelaars. De andere îfuy wordt in het fterfhuis ge- plaatst. Banket, vruchten, en thee zet men voor denzelven neder, en offert des morgens, des middags en des nachts levensmiddelen aan denzelven, in kleine kommetjes, op een fchenk- bord met voetgeftellen, Ziogou genaamd, Aan weérszijde van hetzelve branden twee kaarfen op kandelaars, zoo bij nacht als bij dag, en hangt eene brandende lantaren, Het geheele huisgezin en alle bedienden van beide geflach- ten bidden morgen en avond voor hetzelve nedergeknield. Een bediende zet dagelijks le- vensmiddelen op dit fchenkbord , na het opzeg- gen van een kort gebed, en dit duure zeven weken lang. 