Biblia Sacra, dat is de geheele Heilige Schriftuer bedeeld in het Oude en Nieuwe Testament; deze uitgaef vervat alle de boeken van het Oude Testament die in den Hebreeuwschen tekst zyn
16 Al ware het dat hy het zilver te zamen over een vergadert gelyk aerde, en dat hy kleederen bereidt gelyk slyk ; 17 Hy zal die wel bereiden, maer den regtveerdigen zal daermede gekleed wor- den : en 'het zilver zal den onnoozelen deelen. 18 Hy heeft als eene motte zyn huis ge- timmerd, en gelyk een wachter heeft hy eene lommerhutte gemaekt. 19 Als den ryken zal ontslapen, zal hy niets met zich wegdragen : hy zal zyue oogen opendoen en niets vinden. 20 De armoede zal hem omvangen gelyk water, des nachts zal hem het tempeest verdrukken. 21 Den brandende wind zal hem op- nemen, en wegvoeren, en gelyk een stor- mende wind zal hy hem wegnemen van zvne plaets. 22 En hy zal dien op hem zenden, en niet sparen t uil zyne hand zal hel vliedende vlieden. 23 Hy zal hem onder zyne handen douwen, en op hem siffelen, aenziende zyne plaets. KAPITTEL XXVIII. HET zilver heeft zyner aderen beginselen j en het goud zyne plaels daer liet in gesmolten wordt. 2 Hel yzer wordt uit de aerde genomen : en den steen, met de hitte gesmolten, wordt in melael verkeerd. 3 Hy heeft der duisternissen tyd gesleld, en het einde van alle dingen aenmerkt liy, ook den steen der duisternisse. en de schaduw*; des doods. HET BOEK JOB, XXIX. 481 4 De beke scheidt van den doorgaenden volke, degene die den voet van den armen mensch vergeten heeft, en de verdoolden. 5 Het land, daer brood uit wies in zyne plaetse, is met den vure omgeworpen. 6 Eene plaets wiens steenen saphiren zyn, en hare kluiten zyn goud. 7 Dien weg heeft geenen vogel gewe- ten, noch de oog van den gier heeft dien gezien. 8 Der kooplieden kinderen hebben dien niet betreden, noch de leeuwinne is daerover gegaen. 9 Tot den kei heeft hy zyne hand uitgesto- ken, hy heeft met de wortelen de bergen omgeworpen. 10 ln de harde steenen heeft hy rivieren uitgehouwen, en al dat kostelyk is heeft zyne oog gezien. 11 En de diepten der vloeden heeft hy doorzocht, en de verborgene dingen heeft hy in het licht gebragt. 12 Maer ,waer wordt de wysheid gevon- den? en welke is de plaets des verstands? 13 Den mensch weet hare weerde niet, noch zy wordt gevonden in het land dergene die zachtelyk leven. 14 Den afgrond zegt : Zy is in my niet : en de zee spreekt : ly is met my niet. - 15 Daer zal geen fyn goud voor haer ge- geven worden, noch men zal zilver wegen tot hare vermangelinge. 16 Zy zal niet geleken worden by de ge- vcrwde verwen van Indien, noch by den allerkostelyksten sardoniksteen, of den sa-, phir. 17 Geen goud of glas zal by haer geleken worden, noch gouden vaten zullen voor haer vermangeld worden : 18 Geene hooge of uitnemende vaten zul- len geacht worden in hare gelykenisse : I maer de wysheid wordt getrokken uit de j verborgene dingen. 19 By haer zal niet geleken worden den i topasus van der Morianen land, noch zy zal ! tegen de allerzuiverste verf gesteld Avorden. 20 Van waer komt dan de wysheid : en welke is de plaets des verstands? 21 Zy is verborgen uit de oogen van alle die leven, en den vogelen des hemels is zy onbekend. 22 De verdocmenisse en de dood hebben gezeid : Met onze ooren hebben wy hare famc gehoord. 23 God verslact haren weg, en hy kent hare plaets. 24 Want hy aenziet de einden der wereld : en al dat onder den hemel is aenschouwl 25 Die den winden heeft een gewigt ge- maekt, en weegt de wateren in ccne mate. 26 Toen hy den regenen eene wet stelde, en eenen weg den ruischenden slagrege- nen : 27 Toen heeft hy die gezien, en verteld, en te voren bereid, en onderzocht. 28 En hy zeide den mensch : Ziet de vreeze Gods is de wysheid : en het kwaed te schouwen is verstandigheid. KAPITTEL XXIX. EN Job heeft er nog toe gedaen, en op- nemende zyne gelykenisse, hy heeft gezeid :. 2 Wie mogt my geven dat ik ware als in de voorleden maenden, als in de dagen in dewelke God my bewaerde? 3 Toen zyne lampe op myn hoofd scheen, en ik naer zyn licht wandelde in de duis- ternissen ? 4 Gelyk ik geweest ben in de dagen myner jongheid, als God heimelyk was in myn tabernakel? 5 Toen den Almagtigen met my was : en myne knechten rondom my? 6 Toen ik myne voeten met boter wiesch, en den steen my uitstortte rivieren van olie? 7 Als ik uitging tot de stadspoorte, en men bereidde my eenen stoel op de strate? 8 De jongens zagen my, en bergden zich : en de ouders opstaende stonden. 9 De prinsen hielden op van spreken, en legden hunnen vinger op hunnen mond. 10 De vorsten bedwongen hunne stem, en hunne tong kleefde aen hunne keel. 11 De hoorende oor prees my voor zalig, en de oog ziende gaf my getuigenis : 12 Om dat ik den luid roepende armen verlost had, en de weeze die geenen helper had. 13 De gebenedydinge van dengenen die vergacn zoude zyn, kwam op my, en het hert der weduwe heb ik vertroost. 14 Ik was gekleed met de reglveerdig- heid : en ik heb my gekleed met myn regt vonnis, als met een kleed, en koninglyko kroon. 15 lk ben den blinden eene oog geweest, en een voet den kreupelen. 16 Ik was een vader van de armen : en de zake die ik niet wist, onderzocht ik zeer neerstiglyk. 47 lk brak in stukken de baktanden van den boozen, en uit zyne landen haelde ik den roof. 18 En ik zeide : In myn nestken zal ik sterven, en gelyk den palmboom zal ik de dagen vermenigvuldigen. I!) Myn wortel ontlui kte omtrent de wate- ren, en den dauw zal blyven in mynen oogst. 21 HET BOEK JOB, XXX. XXXI. 20 Myne glorie zal altoos vernieuwd wor- den, en myn boog zal in myne hand ver- maela worden. 21 Wie my hoorden die verwachtten von- nisse, en aenmerkende zy zwegen tot mynen raed. 22 Mynen woorden dorsten zy niet toe- doen, en op hen druipte myne sprake. 23 Zy beidden naer my als naer eenen regen, en hunnen mond deden zy open, als tot eenen avondregen. 24 Wanneer ik tot hen lachte, zoo geloof- den zy het niet, en het licht myns aenzigts viel op de aerde niet. 25 Als ik tot hen gaen wilde, zoo zat ik den eersten : en als ik zat gelyk een koning, wiens heir rondom hem slaet, zoo was ik nogtans der droevigen trooster. KAPITTEL XXX. MAER nu bespotten my die jonger van tvde zyn, derwelker vaderen ik niet geweerdigde te stellen met de honden van myne kudde : 2 Derwelker handkracht ik voor niet hield, en werden gehouden des levens onweer- dig. 3 Van gebrek en honger onvruchlbaer, dewelke knaegden in de woestyne, verdwy- nendc van verdriet en ellendigheid. 4 En zy aten kruiden, en schorssen van de boomen, en jeneverwortel was hunne spyze. 5 Die uit de valleijen deze dingen rapende, als zy die byzonder gevonden hadden, zoo liepen zy daertoe met een geroep. 6 Die daer woonden in de woestynen der beken, en in holen der aerde, of op het steenzand. 7 Die tusschen aldusdanige dingen zich verblydden, en te wezen onder doornen achtten voor wellustigheid. 8 Kinderen der dwazen en onedelen, en die in het land met allen niet gezien wer- den. 9 Nu ben ik veranderd in hun liedeken, en ik ben hun geworden tot eene gemeene by sprake. 10 Zy verfoeijen my, en vlieden verre van my, en myn aenzigt ontzien zy niet te be- spuwen. 41 Want hy heeft zynen pylkoker openge- daen, en my gepynigd, en eenen toom heeft hy in mynen mond gedaen. 12 Terregter zyde myner opgaende ellen- digheid zyn zy terstond opgestaen : myne voeten hebben zy omgestooten, en hebben die verdrukt met hunne paden, als met waterbaren. 13 Zy hebben myne wegen verstrooid, zy hebben my lagen" gelegd, en de overhand gekregen, en daer was niemand die te hulpe kwam. 14 Gelyk als den muer gebroken is, en de deure open, zoo hebben zy my overvallen, en tot myne ellendigheid zyn zy afgewenteld. 45 lk ben gebragt te niet : hy heeft als een wind myne begeerte weggenomen : en gelyk eene wolk is myne zaligheid voorby- gegaen. '46 Maer nu zoo verdwynt myne ziel in zich zeiven, en de dagen des lydens bezitten my. 17 Des nachts wordt myn gebeente met pynen doorboord : en die my eten slapen niet. 18 In de menigle van die wordt myn kleed verteerd, en zy hebben my omgord als met eenen kaproen van den rok. 19 Ik ben geleken den slyke, en ben gelyk geworden den vonken en den asschen. 20 Ik roep tot u, en gy verhoort my niet : ik sta, en gy ziet op my niet. 21 Gy zyt my verkeerd in eenen wreeden, en in de hardheid uwer hand zyt gy my legen. 22 Gy hebt my opgeheven, en als op den wind stellende, hebt gy my krachliglyk omgeworpen. 23 lk weet wel dat gy my ter dood leveren zult, daer allen levenden een huis gesteld is. f. 24 Maer nogtans tot hunner verderfenisse steekt gy uwe hand niet uit : en is het dat zy vallen, zoo zult gy ze zelf behouden. 25 Ik weende in voortyden op dengenen die in lyden was, en myne ziel had mede- lyden met den armen. 26 lk verwachtte het goed, en het kwaed is my toegekomen : ik verbeidde naer het licht, en de duisternissen zyn uitgeborsten. 27 Myne binnensten hebben van hitten overgeloopen zonder eenige ruste, de dagen des lydens hebben my verrascht. 28 Ik ging al treurende, zonder verbol- genheid; opstaende, riep ik inde schare. 29 lk ben een broeder der draken geweest, en een gezelle der struizen. 30 Myne huid is op my zwart geworden, en myne beenderen zyn verdroogd van hitte. 34 Myne harpe is verkeerd in treuren, en myne orgel in eene stemme der weenen- den. KAPITTEL XXXI. IK heb een verbond gemaekt met myne oogen, dat ik niet eens peinzen zoude van eene maegd. 2 Want wat deel zoude in my God van ho- ven hebben, en wat erfenissc den Almagü- I gen van de hoogsten ? HET BOEK 3 Behoort de verderfenisse niet toe den boozen, en de vervreemdheid dengenen die onregtveerdigheid doen ? 4 Aenmerkt hy myne wegen niet, en telt hy alle myne gangen niet? 5 Heb ik in ydelheid gewandeld, en heeft myn voet gehaest in het bedrog : 6 Zoo wege hy my in eene geregtige wage, en God wete myne simpelheid. 7 Is myn gang van den weg geweken, en heeft myne oog myn hert gevolgd, en heeft in myne handen eenige smette aengekleefd : 8 Zoo moet ik zaeijen, en een ander ete het : en myne afkomste worde uitgeworteld. 9 Is myn hert bedrogen geweest op eene vrouwe, en heb ik aen myns vriends deure lagen gelegd : 40 Zoo zy myn wyf eens anders hoer, en op haer moeten de vreemden gebogen wor- den. 11 Want dat is ongeoorloofd, en de aller- grootste boosheid. 12 Het is een vuer tot de verderfenisse toe verslindende, en alle spruiten uitworte- lende. 13 Heb ik versmaed in het regt te staen met mynen knecht, en met myn'dienstwvf, als zy tegen my twistig waren : 14 Want wat 'zal ik doen als God zal op- staen om te oordeelen? en als hy vragen zal, wat zal ik hem antwoorden ? 15 Heeft hy my in den buik niet gemaekt, die dien ook gemaekt heeft : heeft my dien in de moeder alleen ook niet gefigureerd ? 16 Heb ik den armen geweigerd dat zy wilden, en heb ik der weduwe oogen doen beiden. 17 Heb ik mynen beet alleen geëten, en heeft de weeze daer niet af geëten : 18 (Want van myne kindschheid zoo is hel medclyden met my gewassen : en van myns moeders ligchaem 'is die met mv uitgeko- men.) 19 Heb ik versmaed dengenen die verging om dat hy geen kleed had, en den armen die zonder deksel was : 20 Hebben zyne zyden my niet gebcnedvd, is hy van myne schapenvellen niet ver- warmd geweest : 21 Heb ik op de weeze myne hand opge- heven, ook als ik my zag in de poorte de overhand hebbende : 22 Zoo moet myne schouder vallen van haer voegsel, en myn arm moet gebroken worden met zyne beenderen. 23 Want altyd heb ik God gevreesd als baren op my zwellende : en zyne zwarigheid heb ik niet kunnen verdragen. 24 Is het dat ik het goud* voor mvnc mam lieb gehouden, en heb den fynstèn goude gézeid : Myn betrouwen. JOB, XXXII. 483 25 Heb ik my verblyd om dat ik groot goed had, en om dat myne hand veel gevonden heeft. 26 Heb ik de zon gezien als zy scheen, en de maen klaerlyk voortgaende : 27 En heeft myn hert' zich verblyd in het heimelyk, en heb ik myne hand gekust met mynen mond. 28 Welk is de meeste boosheid, en een verloochenen tegen den allerhoogsten God ? 29 Heb ik my verblyd van zynen val, die my haette, en heb ik' my verheugd, om dat hem eenig kwaed gevonden had. 30 Want ik heb myne keel niet gegeven om te zondigen, dat" ik vervloekende zvne ziel begeerde. 31 Hebben de mannen myns tabernakels niet gezeid : Wie mogt geven dat wv van zynen yleesche moglen verzaed worden ? 32 Buiten is geen pelgrim gebleven, mvne deur was voor den wandelaer open. 33 Heb ik als een mensch myne zonde ver- borgen, en heb ik in mynen boezem mvne boosheid bedekt. 34 Ben ik vervaerd geweest voor eene groote menigte, en heeft de versmaedheid van mynen naesten my doen vreezen : en dat ik niet meer gezwegen heb, en uit de deure niet gegaen. 35 Wie mogt my geven eenen hoorder, dat den Almagtigen myne begeerte mogt hoo- ren : en dat hy eenen boek schryve die het zelf vonnist. 36 Dal ik dien op myne schouder mogt dragen, en dat ik dien om my doen mag als eene kroon ? 37 Tot eiken voetstap myns gangs zal ik hem verkondigen, en als eenen prins zal ik dien offeren. 38 Is het dat myn land tegen my roept, en dat zyne voren met hetzelve beweenen : 39 Heb ik de vruchten van haer geëten zonder geld, en heb ik de ziel der akkerlie- den gekweld : 40 Zoo moeten my voor tarwe distelen wassen, en voor gerste doornen. Hier zyn voleind de woorden Job. KAPITTEL XXXII. EN deze dry mannen hebben opgehou- den van Job te antwoorden, om 'dat hy zich liet dunken dat hy regtveerdig was. 2 En Eliu den zoon Barachel, een Buziter van Rams geslacht, werd gestoord en ver- bolgen : en hy is gram geworden tegen Job. om dat hy zeide daf hy regtveerdig was voor God. 3 Maer tegen zyne vrienden is hy verbol- gen geweest, om dat zy geene redelyke ant- woord gevonden hadden, maer hadden Job allecnlyk gedoemd. 484 HET BOEK JOB, XXXIII. 4 Hierom heeft Eliu Job verbeid toen hy sprak : om dat zy ouder waren die daer spraken. 5 Maer toen hy gezien had dat de dry niet hadden kunnen antwoorden, zoo is hy zeer gram geworden. 'b' En Eliu den zoon van Barachel den Buziter heeft gezcid : lk ben den jongsten van tyde, en gy zyt ouder, daerom heb ik, met ncdergebogen hoofde, my geschaemd mvnen zin'te kennen te geven. 7 Want ik hoopte dat den langsten ouder- dom spreken zoude, en de veelheid der jaren wysheid zoude leeren. 8 Maer zoo ik zie, den geest is in de men- schen, en het inblazen des Almagtigen geeft verstand. 9 Die lange geleefd hebben zyn niet wys, en de ouders verstaen het regt niet. 10 Daerom wil ik ook spreken : hoort my, ik zal u ook myne wysheid toonen, 11 Want ik heb uwe redenen verwacht, ik heb uwe wysheid gehoord, zoo lang als gy met redenen disputeerdet : 12 En zoo lang als my dacht dat gy wat zeidet : zoo merkte ik het aen : maer zoo ik zie, daer is niemand die Job straffen kan, en van u die Jobs redenen zoude mogen antwoorden. 13 Dat gy by aventure niet zegt : Wy heb- ben de wysheid gevonden, God heeft hem verworpen, en niet den mensch. 14 Hy heeft my niet aengesproken, en ik zal hem niet antwoorden naer uwe woorden. 15 Zy hebben zeer gevreesd, en niet meer voorts geantwoord, zy konden niet meer spreken. 16 Want ik dan verbeid heb, en zy hebben niet gesproken : zy stonden stil, en hebben niet meer geantwoord : 17 Zoo zal ik myn deel ook antwoorden, en myne wvsheid toonen. 18 Want ik ben vol woorden, en den geest myns buiks benaeuwt my. 19 Ziet mynen buik is gelyk den most zon- der luchtgat, die nieuwe flesschen ontwee breekt. 20 lk zal spreken, en een luttel den adem verhalen : ik zal myne lippen opendoen, en antwoorden. 21 lk zal geen manspersoon uitnemen, en ik zal God den mensche niet gelyk maken. 22 Want ik weet niet hoe lange dat ik duren zal, en of my na een luttel tyds myn s cheppcr halen zal. KAPITTEL XXXIII. HIEROM hoort Job myne uitsprake, en aenhoort alle myne woorden. 2 Ziet ik heb mynen mond opengedaen, laet myne tonge in mynen mond spreken. 3 In myn simpel hert zyn myne woorden en een puer vonnis zullen myne lippen spreken. 4 Den geest Gods heeft my gemaekt, en den adem des Almagtigen heeft my levende gemaekt. 5 Is het dat gy moogt, zoo antwoordt my, en legen myn aenzigt'blyft staende. 6 Ziet, God heeft my ook gemaekt, gelyk u, en van denzelfden slym der aerde ben ik ook gemaekt. 7 Maer nogtans myne wonderlykheid ver- vare u niet, en myne kunstige uitspraek zy u niet zwaer. 8 Gy hebt dan gesproken in myne ooren, en de stemme uwer woorden heb ik gehoord : 9 Zuiver ben ik, en zonder misdaed : on- besmet, en daer is geene boosheid in my. 10 Om dat hy klagten in my gevonden heeft, daerom heeft hy gemeend dat ik zyn wand was. 11 Hy heeft myne voeten in den veterblok gesteld, hy heeft alle myne wegen bewaerd. 12 Daerom dit is hetgene daerin dat gy niet geregtveerdigd zyt : ik zal u antwoor- den dat God meerder is dan den mensch. 13 Keekt gy tegen hem, om dat hy u tot alle woorden niet geantwoord heeft? 14 Eens spreekt God, en ten tweede mael zoo verhaell hy hetzelve niet. 15 Door eenen droom in des nachts visioen als den slaep de menschen overvalt, en zy in het bedde slapen : 16 Dan opent hy de ooren der mannen, en hen leerende onderwysthy die met leeringe, 17 Dat hv den mensch zoude afkeeren van hetgene dat hy doet, en hem verlossen van de hooveerdy : 18 Verlossende zyne ziel van de verderfe- nisse : en zyn leven dat hel niet in het zweerd valle. 19 Hv straft ook door pyne in het bedde, en alle zyn gebeente doet hy verdwynen. 20 Afgrysselyk wordt hem in zyn leven het brood, en zyncr ziele spyze die te voren lusüg was. 21 Zyn vleesch zal verdwynen, en de been- deren, die bedekt waren, zullen gebloot worden. 22 Zyne ziel is der verderfenisse genaekt, en zyn leven den doodelyken dingen. 23 'is het dat er een engel voor hem spre- kende is, een uit de duizenden om te verkon digen des menschen geregtighcid ; 24 Hv zal zyns genadig wezen, en zal zeg gen : Verlost hem, dat hy in de verderte- nisse nietncderdale : ik heb gevonden dacr- door ik zvns genadig zal zyn. 25 Zvn vleesch is verteerd van pyneOj laet hem wederom keeren tolde dagen z\ ner jongheid. HET BOEK 26 Hy zal God bidden, en dien zal hem verzoenlyk zyn : en hy zal zyn aenzigt zien met jolyt, en hy zal den mensch zyne regt- veerdigheid wedergeven. 27 Hy zal de menschen aenzien, en zeg- gen : Ik heb gezondigd, en waerachtiglyk misdaen, en naer dat ik wcerd was, heb ik niet ontvangen. 28 Hy "heeft zyne ziel verlost, dat zy in de verderfcnisse niet gaen zoude, maer dat zy levende het licht zien zoude. 29 Ziet, alle deze dingen werkt God dry- mael met een iegelyk. 30 Opdat hy hunne zielen zoude weder- roepen van de verderfcnisse, en dat hy ze verlichten zoude door het licht der levende. 31 Aenmerkt Job, en hoort my : en zwygt als ik spreek. 32 Maer is het dat gy iets hebt te zeggen, zoo antwoordt my, spreekt : want ik wil dat gy opcnbaerlyk zult schynen regtveerdig. 33 Maer hebt gy niet, zoo hoort my : zwygt, en ik zal u wysheid leeren. KAPITTEL XXXIV. ALDUS Eliu voorts uitsprekende, heeft dit ook gezeid : 2 Hoort, gy wyzen, myne woorden, en gy geleerden, luistert naer my : 3 Want de oore proeft de woorden, en de keele onderscheidt de spyzen. 4 I^aet ons een oordeel kiezen, en laet ons zien onder ons wat beter is. 5 Want Job heeft gezeid : Ik ben regtveer- dig, en God verkeert myn oordeel. 6* Want in my te oordeelen is logen : en myn schicht is geweldig zonder eenige zonde. 7 Wie is er een alzulken man als Job, die spottcry drinkt gclyk water : 8 Die gaet met degene die boosheid doen, en wandelt met ongoddclyke mannen? 9 Want hy hcefL gezeid : Een man zal Gode niet behagen, al liep hy ook met hem. 10 Daerom gy gercgtige mannen hoort my : Verre zy van God de boosheid, en van den Almagtigcn de ongeregtigheid. :11 Want des menschen werk zal hy hem betalen, en naer een iegelyks wegen zal hy hun wedergeven. 42 Want voorwaer God zal zonder zake niet verdoemen, noch den Almagtigcn zal het oordeel niet verkeeren. 43 Wien heeft hy anders op de aerde ge- steld? of' wien heeft hy over de wereld ge- steld, die hy gemackt heeft? 44 Is het zake dat hy zyn hert tot hem schikt, zoo zal hy zyncn geest en adem tot zich trekken. 45 Alle vlccsch zal te zamen vergacn, en den mensch zal in asschen wederkecren. JOB, XXXIV. 485 46 Daerom, hebt gy verstand, zoo hoort dat er gezeid wordt, en vat de stemme myner sprake. 17 Zal dengenen die het regt vonnis niet be- mint, mogen genezen worden? en hoe ver- doemt gy hem zoo zeer, die regtveerdig is? 18 Die den koning zegt, gy aftreder : die de vorsten noemt ongoddelyk? 19 Die der prinsen persoonen niet uit- neemt : noch der tirannen gekend heeft, toen hy in het regt streed tegen den armen : want zyner handen werken zyn zy allcgader. 20 Onverzienlyk zullen zy sterven, en ter middernacht zullen de volken verstoord worden, en zy zullen doorgaen, en den ge- weld doener zullen zy wegnemen zonder hand.. 21 Want zyne oogen zyn op der menschen wegen, alle hunne gangen aenmerkt hy. 22 Daer zyn gecne duisternissen, en dacr is geene schaduwe des doods, dat zy daer zouden verborgen worden die boosheid werken. 23 Want het is voorts niet meer in des menschen magt, dat hy tot God kome in het oordeel. 24 Hy zal er veel ontellyken vernielen, en andere zal hy doen staen voor die. 25 Wanthy weet hunne werken : en-daerom zal hy den nacht overbrengen, en zy zullen heel in stukken gebroken worden. 26 Als ongoddelyke heeft hy ze geslagen in de plaetse der zienders. 27 Dewelke van hem gegaen zyn als opzets wille, en alle zyne wegen hebben zy niet willen verstaen : 28 Dat zy tot hem zouden doen komen het geroep van den behoeftigen, en dat hy hoo- ren zoude de stemme van den armen. 29 Want als hy vrede verleent, wie is er die verdoemen zal ? en wanneer hy zyn aen- zigt zal verborgen hebben, wie is er die hem zal kunnen aenschouwen, en over de heidenen, en over alle menschen? 30 Die cencn geveinsden mensch doet re- geren om des volks zonden. 31 Daerom want ik gesproken heb tot God, zoo zal ik het u ook niet verbieden. 32 Heb ik gedoold, zoo leert gy my : heb ik boosheid gesproken, zoo zal ik voorts daer niet meer toe doen. 33 Eischt God die van u, om dat u die mis- noegd heeft? want gy hebt begonnen te spreken, en niet ik : weet gy iets beters, zoo spreekt. 34 Verstandige mannen moeien my acn- spreken, en een wys man hoore my. 35 Maer Job heeft dwaessehk gesproken, en zyne woorden luiden naer geene gestich- lighcid. 36 Myn vader, laet Job beproefd worden 486 HET BOEK JOB, XXXV, XXXVI. tot het einde : houdt niet op van den menseh der boosheid. 37 Die lot zync zonden doet blasphemie, laet hem by middelentyde tusschen ons benaeuwd worden : en laet hem dan met zyne woorden God ten regte beroepen. KAPITTEL XXXV. HIEROM heeft Eliu deze woorden we- derom gesproken : 2 Dunkt het u dat uw gepeins opregt is, dat gy zegt : Ik ben regtveerdiger dan God? 3 Want gy hebt gezeid : U behaegt niet dat regt is : of wat zal het u baten, is het dat ik zondige? 4 Hierom zal ik antwoorden uwen woor- den, en uwen vrienden met u. 5 Ziet opwaerts naer den hemel, en aenziet, en aenschouwt den hemel dat hy hooger is dan gy. 6 Is het dat gy zondigt, wat zult gy hem letten? en is het dat uwe boosheden verme- nigvuldigd worden, wat zult gy tegen hem doen? 7 Voorts ook is het dat gy regtveerdiglyk doet, wat zult gy hem geven, of wat zal hy van uwe hand ontvangen? 8 Eenen mensch, die uws gelyk is, zal uwe ongoddelykheid hinderen : en den zoon des menschen zal uwe regtveerdigheid helpen. 9 Om de menigte der valsche beklappers zullen zy roepen : en zy zullen jammerlyk weenen om het geweld van den arm der tirannen. 40 En hy heeft niet gezeid : Waer is God die my gemaekt heeft,' die gegeven heeft de liedekens in den nacht? 11 Die ons leert meer dan de beesten der aerde, en die boven de vogelen des hemels ons onderwyst. 12 Daer zullen zy roepen, en hy zal ze niet verhooren, om de hooveerdy der kwaden. 13 Daerom zal God niet te vergeefs hooren, en den Almagtigen zal de zake van een iegelyk aenzien. 14 Ook als gy zegt : Hy aenmerkt niet : wordt geoordeeld voor hem, verwacht hem slechts. 15 Want na brengt hy zyne verbolgenheid niet toe, noch hy wreekt zeer de groote misdaed. 16 Daerom opent Job te vergeefs zynen mond, en zonder wetenheid maekt hy veel woorden. KAPITTEL XXXVI. EN Eliu daer nog toe doende, heeft deze woorden gesproken : 2 Verdraegt my nog een luttelken, en ik zal het u te kennen geven : want ik heb nog dat ik voor God spreken zal. 3 Ik zal myne welenheid verhalen van hel beginsel, en mynen schepper zal ik regt- veerdig bewyzen. 4 Want myne woorden zyn waerachtig en zonder logen, en de volmaekte wetenheid zal voor u getoond worden. 5 God verwerpt de magtigen niet, want hy zelf magtig is. 6 Maer hy behoudt de ongoddelyken niet, en regt oordeel doet hy den armen. 7 Hy zal van den regtveerdigen zyne oogen niet wegnemen, en de koningen stelt hy in den regterstoel in der eeuwigheid, en zy worden opgeregt. 8 En al waren zy in ketenen, en dat zy gebonden waren met de zeelen der ar- moede : 9 Zoo zal hy hun te kennen geven hunne werken, en hunne groote misdaden, om dat zymet geweld verdrukkende zyn geweest. 10 En hy zal ook hunne oor openen, om dat hy ze straffen zoude : en hy zal spreken, opdat zy wederom keeren zouden van de boosheid. 11 Is het dat zy het hooren en onderhou- den, zoo zullen zy hunne dagen volbren- gen in het goede, en hunne jaren in glorie : 12 Maer is het dat zy het niet hooren, zoo zullen zy door het zweerd gaen, en zullen vernield worden in dwaesheden. 13 De geveinsden en loozen verwekken de gramschap Gods, en zy zullen niet roepen als zy zullen gebonden zyn. 14 Hunne ziel zal sterven in het tempeest, en hun leven zal zyn onder de wyfachtige mannen. 15 Hy zal den armen verlossen van zyne benaeuwdheid, en hy zal in de tribulalie zyne oor opendoen. 16 Daerom zal hy u behouden zeer milde- lyk van den engen mond, en die geen fon- dament onder zich heeft : maer de ruste uwer tafel zal vol vettigheid zyn. 17 Uwe zake is geoordeeld als eens ongod- delyken mensch, de zake en het oordeel zult gy ontvangen. 18 Daerom laet u de gramschap niet ver- winnen, dat gy iemand zoudt verdrukken : noch de menigte der giften buige u. 19 Legt neder uwe grootheid zonder tribu- lalie, en alle de vromen des sterkheids. 20 Verlengt den nacht niet, dat de volken voor hen opklimmen mogen. 21 Wacht u dat gy niet afwykt ter boos- heid : want deze hebt gy begonnen te volgen na de ellendigheid. 22 Ziet, God is hoog in zyne sterkheid, en niemand is zyns gelyk in de Wetgevers. 23 Wie zal mogen onderzoeken zyne wegen ? of wie zoude hem mogen zeggen : Gy hebt onregtvcerdigheid gedaen ? HET BOEK JOB, 24 Gedenkt dat gy zyn werk niet weet, daer de mannen af gezongen hebben. 25 Alle menschen zien hem, een iegelyk van verre. 26 Ziet, God is groot te boven gaende onze wetenheid : het getal van zyne jaren is niet om rekenen. 27 Die wegneemt de druppelen des regens, en stort de slagregenen gelyk stroomen, 28 .Die van de wolken vlieten, die het al overdekken van boven. 29 Is het dat hy de wolken wilt uitstrekken gelvk zyne tent, 30" En bliksemen met zyn licht van boven, zoo zal hy ook de herren der zee overdek- ken. 31 Want hierdoor oordeelt hy de lieden, en geeft spyze velen menschen. 32 In zyne handen verbergt hy het licht, en beveelt dat het wederom aenkomen zoude. 33 Hy verkondigt daeraf zynen vriend, dat het zyne bezitting is, en dat hy daertoe zoude mogen opklimmen. KAPITTEL XXXVII. HIERAF is myn hert verschrikt, en het is verschoten uit zyne plaetse. 2 Hoort de hooringe in de vervaerlykheid van zyne stemme, en het geluid uit zynen mond gaende. 3 Onder alle de hemelen aenmerkt hy, en zyn licht is op de einden der aerde. 4 Na hem zal het geluid brieschen, hy zal donderen met de stemme zyner grootheid ; en hy zal niet onderzocht worden, als zyne stemme zal gehoord worden. 5 God zal donderen met zyne stemme wonderlyk, die groote en ongrondelyke dingen doet. 6 Die den sneeuw beveelt dat hy neder- dalen zoude op de aerde, en den regenen des winters, en den slagregen zyner sterk- heid. 7 Die in aller menschen handen teekent, dat een iegelyk weten zoude zyn werk. 8 De beest zal in haer hol gaen, en in haer kot zal die woonen. 9 Van het binnenste zal tempeest uitkomen, en van het noorden koude. 10 Als God blacst, zoo wast te zamen den vorst, en wederom zoo worden de wateren zeer breed gestort. 11 De tarwe begeert wolken, en de wolken strooijen hun licht. 12 Dewelke doorzoeken het al rondom, werwaerts dal ze den wil van den regeerder leidt, tot al dat hy hun bevelen zal op het aenzigt van den omgang der aerde : 13 Het zy in een geslacht, het zy in hun land, het zy in wat plaets zyner bermhertig- XXXVII. XXXVIII. 487 heid daer hy gebiedt dat zy zouden gevon- den worden. 14 Hoort toe naer deze woorden, Job : staet en aenmerkt Gods wonderlykheden. 15 Weet gy wel wanneer dat God den regenen geboden heeft, dat zy het licht van zyne wolken zouden loonen? 16 Kent gy ook de groote paden der wol- ken, en de volmaekte wetenheden ? 17 Zyn uwe kleederen niet warm, als de aerde van den zuiden wind doorwaeid wordt? 18 Gy hebt by aventure met hem de heme- len gemaekt, die de allervastste zyn, als of zy van metael gegoten waren. 19 Toont ons wat wy hem zeggen mogen : want certein wy worden met duisternissen 'Omvangen. 20 Wie zal hem vertellen dat ik spreek? ook al spreekt een mensch, zoo zal hy ver- slonden worden. 21 Maer nu zien zy het licht niet : haeste- Ivk zal de lucht in wolken gedrongen wor- den, en den doorgaenden wind zal ze ver- jagen. 22 Van het noorden komt goud, en tot God angstelyken lof. 23 Wy mogen hem niet weerdiglyk vinden : hy is groot van sterkheid, en van oordeel, en van regtveerdigheid, en men mag hem niet uitsprekende vertellen. 24 Daerom zullen hem de mannen vree- zen, en zullen niet durven aenschouwen, alle die zich zeiven laten dunken dat zy wys zyn. KAPITTEL XXXVIII. EN den Heer antwoordende Job in eenen storm, heeft gezeid : 2 Wie is dezen omwindende de sententiën met ongeleerde woorden ? 3 Gordt uwe lendenen toe als een man : ik zal u vragen, en antwoordt my. 4 Waer waert gy toen ik de fondamenten der aerde legde? geeft my dat te kennen, hebt gy verstand. 5 Wie heeft de maten van haer gesteld, is het dat gy het weet? of wie heeft op haer een richtsnoer uilgetrokken? 6 Waeropzyn hare steunsels vastgemaekt? of wie heeft haren hoeksteen nedergelatcn? 7 Toen my de morgenstonds sterren te zamen loofden, en alle Gods kinderen jolyt maekten? 8 Wie heeft de zee met deuren besloten, toen die uitborst als uit de moeder voort- komende? 9 Toen ik de wolken stelde tot haer kleed, en met eenen donkeren nevel die omwond als met kindsdoekrn? 10 lk heb die omringd met mync palen, en 488 HET BOEK JOB, XXXIX. ik heb den grendel en de deuren gesteld : 41 En ik heb gezeid : Tot hier toe zult gy komen, en gy zult niet verder gacn, en hier zult gy breken uwe opheffende baren. 12 Hebt gy na uwe geboorte den morgen- stond geboden, en den dageraed zyne plaets gewezen ? 13 En hebt gy te zamen stootende gehouden de uitersten"der aerde, en de ongoddelyken dacruit geslagen? 14 Den" zegel zal wederom gesteld worden als slyk, en hy zal staen als een kleed : 15 Van de ongoddelyken zal. hun licht genomen worden, en den hoogen arm zal gebroken worden. 16 Zyt gy in de diepten der zee gegaen, en hebt gy gewandeld in de uitersten van den afgrond? 17 Zyn u geopend de poorten des doods, en hebt gy de duistere poorten gezien? 18 Hebt gy de breedheid der aerde aen- merkt? geeft het my te kennen, weet gy het al, 19 In welken weg dat het licht woont, en welke der duisternissen plaets is : 20 Opdat gy een iegelyk moogt leiden tot zyne palen, en verstaen moogt de paden van zynen huize. 21 Wist gy toen dat gy zoudt geboren worden ? en" kent gy het getal van uwe dagen ? 22 Zyt gy gegaen in de schatten van den sneeuw," of hebt gy de schatten van den hagel gezien? 23 Die ik bereid heb tot den tyd des vyands, tot den dag des stryds en der oorlogen ? 24 Door welken weg wordt het licht ge- spreid, de hitte bedeeld op de aerde? 25 Wie heeft den allerkrachtigsten slag- regen loop gegeven, en den weg van den luidende donder, 26 Dat het op de aerde regenen zoude, daer geen mensch is in de woeslyne, daer niemand der menschen woont. 27 Om dat hy vervullen zoude de plaets die zonder weg was en verlaten, en voort- brengen zoude groeijende kruiden? 28 Wie is des regens vader ? of wie heeft gebaerd de druppelen des dauws? "29 Uit wiens buik is het ys gekomen? en wie heeft den vorst van den hemel gebaerd? 30 In de gelykenissen van steenen worden de wateren hard, en het overste van den afgrond wordt verstyfd. 31 Zult gy te zamen mogen voegen de blin- kende zeven sterren, of moogt gy den omloop van de Arcturus sterren ver- strooijen? 32 Brengt gy de morgensterre voort te zynen tyde, en doet gy de avondsterre op de kinderen der aerde opgaen? 33 Kent gy de ordinantie des hemels, en zult gy hare redenen in de aerde stellen? 34 Zult gy in den nevel uwe stemme ver- heffen, en" zal het gedruis der wateren u overdekken? 35 Zult gy de bliksemen uitzenden, dat zy gaen zullen, en zullen zy wederom komende u zeggen : Wy zyn hier? 36 Wie heeft in des menschen binnenste de wysheid gesteld? of wie heeft den haen verstand gegeven? 37 Wie zal der hemelen reden uitspreken, en wie zal doen slapen den eendragtigen zang des hemels? 38 Wanneer werd het stof op de aerde gestort, en wanneer werden de kluiten te zamen gevoegd? KAPITTEL XXXIX. ZULT gy der leeuwinne haren roof ont- nemen, en de ziel van hare jonge welpen verzaden, 2 Als zy rusten in de holen, en listen leggen in de spelonken ? 3" Wie bereidt der rave haer aes, als hare jóngen tot God roepen, alom loopende, om dat zy geen aes hebben? 4 Kent gy ook den tyd der baerd der wilde geiten, of hebt gy de barende hinden gemerkt ? 5 Hebt gy hare maenden geteld wanneer zy vol worden, of weet gy den tyd wanneer zy baren? 6 Zy worden gebogen tot de jongen, als zy baren, en laten uit groote steningen. 7 Hare kinderen worden gescheiden, en gaen ter weide : zy gaen uit, en komen niet wederom tot haer. 8 Wie heeft den wilden ezel vry gelaten, en wie heeft zyne banden ontbonden? 9 Dien ik in de woestyne een huis gegeven heb, en zyne tabernakelen in een pekelzout land. 10 Hy versmaedt de menigte der stad, den roep van den dryver hoort hy niet. 11 Hy ziet alom de bergen zyner weide, en allerhande groeijende kruiden onder- zoekt hy. 12 Zal den eenhoorn u willen dienen, of zal hy woon en aen uwe kribbe? 13 Zult gy den eenhoorn binden met uwe strengen om te akkeren? of zal hy de kluiten der valleijen breken achter u? 14 Zultgy ook betrouwen hebben op zyne groote sterkheid, en zult gy hem uwe arbei- den laten? 15 Zult gy hem betrouwen dat hy u zacd wedergeven zal, en dat hy in uwen dorsch- vloer zal vergaderen? 16 De vederen van den struis zyn golyk de vederen van den valk, en van den havik. HET BOEK JOB, XL. 489 17 Als zy hare eijeren in de aerde laet, dan zult gy by aventure die verwarmen in het zand? 18 Zy vergeet dat den voet die vertreedt, of dat het beest des velds die in slukken breekt. 19 Zy wordt verhard tot hare kinderen, als of die hare niet waren, zy heeft te vergeefs gewrocht, toen zy van geene vreeze ge- dwongen was. 20 Want God heeft haer van wysheden beroofd, noch hy heeft haer geen verstand gegeven. 21 Als het tyd is, zoo heft zy hare vleuge- len om hoog : zy bespot het peerd en den ryder van dien. 22 Zult gy den peerde sterkheid geven, of zult gy om zynen hals bryschinge doen? 23 Zult gy het opwekken als springhanen? de glorie van zyne neusgaten is vervaerlyk- heid. 24 Het graeft de aerde met den klaeuw, het springt op stoutelyk : het gaet de ge- wapende te gemoet. 25 Het versmaedt de vreeze, noch het wykt niet voor het zweerd. 26 Op hem zal den pylkoker klinken, en opgeheven worden spies en schild. 27 Hittig en grimmende schert het de aerde, noch het acht niet des trompets ge- luid. 28 Als het de trompet hoort zoo spreekt het : Vah, en het riekt den stryd van verre, het vcrmaen van de kapiteinen, en het ge- huil des heirs. 29 Krygt den havik door uwe wysheid ook pluimen, uitstrekkende zyne vleugelen naer het zuiden ? 30 Zal den arend tot uwe geboden opge- heven worden, en zynen nest in hooge plaelsen stellen ? 31 Op de steenrotsen blyft hy, en op 'de steile klippen woont hy, en op de rotsen, daer men niet aen komen kan. 32 Van daer aenziet hy zyn aes, en zyne oogen zien van verre. 33 Zyne jonge zullen bloed lekken : en waer een dood ligchaem is, daer is hy terstond. 34 En den Heer heeft daer nog toe gezcid, en heeft gesproken tot Job : 35 Zoo wie met God kyft, zal hy zoo blgte- lyk rusten ? Certein zoo wie God straft, die moet hem antwoorden. 36 En Job antwoordende den Heere, heeft gezeid : 37 Die ligtelyk gesproken heb, wat mag ik antwoorden? myne hand zal ik op mynen mond legeen. 38 Een ding heb ik gesproken, hetwelk och of ik het niet gezeid hadde : en een ander, tot dewelke ik voorts niet meer doen zal. KAPITTEL XL. EN den Heer antwoordende tot Job door een gedruisch, heeft gezeid : 2 Gordt toe uwe lendenen als een man : ik zal u vragen : zegt het my : 3 Zult gy myn oordcel te niet doen : en my verdoemen, opdat gy moogt geregtveer- digd zyn ? 4 En hebt gy eenen arm gelyk God, en dondert gy met eene stemme als hy doet? 5 Omhangt u met schoonheid, en wordt verheven zeer hoog, en weest glorieus, en doet schoone kleederen aen. 6 Verstrooit de hooveerdigenin uwe verbol- genheid, en aenziende alle vermetclyken verootmoedigt ze. 7 Aenziet alle de hooveerdigen, en be- schaemt ze, en vernielt de ongoddelyken in hunne plaets. 8 Bergt ze in het stof te zamen, en hun aenzigt verdrukt in de grachte : 9 En ik zal belyden dat uwe regtcr hand u zal mogen behouden. 10 Ziet, Bchemoth, dcnwelken ik met u gemaekt heb, zal hooi als eenen os eten : 11 Zyne sterkheid is in zyne lendenen, en zyne kracht is in den navel zyns buiks. 12 Hy zwengt zynen steert gelyk eenen ce- derboom, de zenuwen zyner manlykheden zyn verwerd. 13 Zyne beenderen zyn als metalen pypen, zyn morwe gebeente is gelyk yzeren pla- ten. 14 Hy is het beginsel van Gods wegen, die hem gemaekt heeft, zal zyn zweerd aenvoe- gen. 15 Voor dezen dragen de bergen krui- den : alle de beesten des velds zullen daer spelen. 16 Onder de schaduwe slaept hy in de heimclyke plactsen des ricts, en in voch- tige plaetsen. 17 De schaduwen bedekken zyne scha- duwe, hem zullen omringen de wilgen der beke. 18 Ziet, hy zal den vloed opzuipen, en zich niet verwonderen : en hy heeft betrou- wen dat de Jordanc in zynen mond vloeden zal. 19 In zyne oogen als mot eenen vischhaek zal hy hem vangen, en met tuinstaken zal hy zyne neusgaten doorsteken. 20 Moogt gy Leviathan uittrekken met eenen vischhaek, en zult gy met een zeel zyne longe binden ? 21 Zult gy eenen ring in zyne neusgaten stellen, of met eenen armring zyne. kaek doorsteken ? 21* 490 HET BOEK JOB, XLI. XLII. 22 Zal hy tot u gebeden menigvuldigen, of zal hy u zachte woorden spreken? 23 Zal hy met u een verbond maken, en zult gy hem ontvangen als eenen eeuwigen knecht? 24 Zult gy hem bedriegen als eenen vogel, of zult gy hem binden uwen dienstvrou- wen ? 25 Zullen hem de vrienden in stukken houwen, en zullen hem de kooplieden dee- len? 26 Zult gy de vischnetten met zynen veile vullen, en eenen vischkorfmet zynen hoofde? 27 Legt op hem uwe hand : gedenkt der oorlogen, en spreekt voorts niet meer. 28 Ziet, zyne hoop zal hem faelgeren, en daer zy het alle zien zullen, zal hy van boven nedergeworpen worden. KAPITTEL XLI. IK zal hem niet verwekken als of ik wreed ware : want wie mag myn aenzigt we- derstaen ? 2 Wie heeft my te voren gegeven, dat ik het hem weder vergelden mag? al dat onder den hemel is, dat is myne. 3 Ik zal hem niet sparen, en de magtige woorden, en gemaekt om te bidden. 4 Wie zal het aenzigt zyns kleeds ontdek- ken? en wie zal in het midden zyns monds gaen? 5 Wie zal opendoen de poorten zyns aenzigts? rondom zyne tanden is vervaerd- heid. 6 Zyn ligchaem is gelyk gegoten schilden, te zamen gevoegd met schelpen, die mal- kander drukken. 7 De eene wordt met de andere gevoegd, dat er niet een klein windeken tusschen ko- men kan : 8 De eene zal aen de andere kleven, en malkander houdende zullen zy geenszins gescheiden worden. "9 Zyn niezen is gelyk het schynsel des vuers, en zyne oogen gelyk als de klaer- heid des dageraeds. 10 Uit zynen mond komen lampen, gelyk toortsen vuers brandende. 11 Uyt zyne neusgaten komt rook, gelyk van eenen heelen en opziedenden pot. 12 Zynen adem doet kolen branden, en eene vlamme gaet uit zynen muil. 13 In zynen hals zal sterkheid woonen, en voor zyn aenzigt zal armoede gaen. 14 De leden van^ zynen vleesche zyn aen malkander hangende : hy zal tegen hem vloeden zenden, en tot eene andere plaets zullen zy niet gevoerd worden. 15 Zyn hert zal hard worden gelyk een steen, en zal vast worden gelyk eens smids aembceld. 16 Als hy zal opgeheven worden, zoo zul- len de engelen vreezen, en vervaerd zynde zullen zy gezuiverd worden. 17 Als hem het zweerd aengrypen zal, zoo zal het niet blyven staende, noch spiesse, noch borstgetuig : 18 Want hy zal het yzer achten als kaf, en het metael als verrot hout. 19 Een schutter zal hem niet verjagen, de steenen des slingers zyn hem verkeerd in stroo. 20 Gelyk een stroo zal hy eenen hamer achten, en hy zal bespotten dengenen die de glavie schiet. 21 Onder hem zullen wezen de radien der zonne , en hy zal onder zich het goud sproeijen als slyk. 22 Hy zal de diepte van de zee doen op- wallen als eenen pot, en die stellen gelyk als de zalven opzieden. 23 Achter hem zal het pad klaer worden, hy zal den afgrond achten als eenen die oud wordt. 24 Op aerdryk is geene magt, die by hem mag geleken worden, die gemaekt is om dat hy niemand zoude vreezen. 25 Al dat hoog is ziet hy, hy is den koning over alle de kinderen der hooveerdy. KAPITTEL XLII. EN Job den Heere antwoordende, heeft gezeid : 2 Ik weet wel dat gy alle ding ver- moogt , en dat geen gedacht voor u verbor- gen is. 3 Wie is dezen die den raed verbergt zon- der wetenheid : daerom heb ik onwysselyk gesproken, en dingen die bovenmaten myne kennis te boven gingen. 4 Hoort, en ik zal spreken : ik zal u vra- gen, en toont het my. "5 Met het gehoor der oore heb ik u ge- hoord, maer nu ziet u myne oog. 6 Daerom straf ik my zeiven, en doe peni- tentie in stof en in asschen. 7 En na dat den Heer deze woorden ge- sproken had tot Job, zoo heeft hy gezeid tot Eliphaz den Themaniter : Myne verbolgen- heid is gram op u, en op uwe twee vrien- den, want gy hebt voor my niet regt gespro- ken, gelyk myn knecht Job. 8 Daerom neemt, voor u zeven stieren, en zeven rammen, en gaet tot mynen knecht Job, en offert brandoffer voor u : en Job myn dienacr zal voor u bidden : zyn aenzigt zal ik ontvangen, dat u de dwaesheid niet gerekend worde tot schuld : want gy hebt tot my geene regte woorden gesproken, gelyk myn knecht Job. "9 Hierom zyn weggegaen Elipha.' den Themaniter, en Baldad den Suhiter, en DAVIDS PSALTER, tl II. 491 Sophar den Naamathiter, en zy hebben ge- daen gelyk den Heer tot hen gezeid bad, en den Heer heeft Jobs aenzigt ontvangen. 40 En den Heer is ook omgekeerd tot Jobs penitentie, toen hy bad voor zyne vrienden. En den Heer heeft Job al dat hy gehad had, tweevoud wederom gegeven. 11 En tot hem zyn gekomen alle zyne broeders, en alle zyne zusters, en alle die hem te voren kenden, en zy hebben met hem brood geëten in zyn huis : en zy heb- ben op hem hun hoofd geroerd, en hem vertroost van al het kwaed dat den Heer over hem gebragt had : en zy hebben hem gegeven een iegelyk een schaep, en eenen gouden oorring. 12 En den Heer heeft Jobs laetsten gebe- nedyd meer dan zyn beginsel. En hy heeft gekregen veertien duizend schapen, en zes duizend kemelen, et duizend paer ossen, en duizend ezelinnen. 13 En hy heeft gehad zeven zonen, en dry doch teren. 14 En hy heeft den naem van de eene dochter genoemd Dies, en den naem van de tweede Cassia, en den naem van de derde Cornustibii. 15 En daer zyn geene vrouwen gevonden, zoo schoon gelyk'jobs dochteren in al het land : en haer vader gaf haer erfenisse on- der hare broeders. 16 En Job heeft na deze geschiedenissen geleefd honderd en veertig jaren, en heeft zyne kinderen gezien, en de kinderen van zyne kinderen tot de vierde generatic toe, en hy is gestorven oud, en vol van dagen. DAVIDS PSALTER. PSALM I. Bealus vir. ZALIG is den man die niet weggegaen is in den raed der ongoddelyken, en in der zondaren weg niet heeft gestaen : noch in den zetel der pestilentie gezeten : 2 Maer in de wet des Heeren is zynen wille, en zyne wet zal hy overdenken dag en nacht. 