Spectatoriaale schouwburg : behelzende eene verzameling der beste zedelyke tooneelstukken, byeen gebragt uit alle de verscheiden taalen van Europa : met nieuw-geinventeerde konstplaaten versierd
Wat zegt gy? Wat denkbeeld hebt gy van myne fterkte! Na weinige oogenblikken zal Ik onder de fmart bezwyken! Mytie geringe vrolykheid is dwang , pynelybe dwang! Houd ze voorgeene overwinning, f — gy beleedigt de gedagtenis myner ongelukki- ge egtgenoote. ■ van W e r n i n. Wel neen ! Ik weet ook niet hoe ik weder opdeeze flof kom. Vaarwel. Ik gaamyo' behoeftigen vriend op* zoeten. Gy hebt verftrooijing van gedagten noodig. De Graaf, treurig. Werninl Wel nuf Wernin, De Graaf. Zie ik u haast wéér? van Wrrnin. Ja ; maar Graaf! — Ik hoop u dan gerust te vinden. QHy vertrekt.) ZEVENDE TOON E JE L.. De Graaf,. Gerust? Ik gerust? By f t grievende hartzeer, dat «y verteert? — by den dwang , dien ik lyde? He- laas! Myne Emilia — ** myne EmiHa is verloor en f en <Twti D •*■' B KB *>*• 4» en mee baar— jnyoe rwt,— *■ tayn geluk - myne vreugd! Niets blyft my over, — ni*ts! Ntets dan fchitterende ellende? Traanen , — — verborgene traanen ! Elke traan is een offer voor myne Emilia l -*— AGTSTE TOONEEL De Graavin, Julia, de Graaf. Julia, hebbende een gedeelte van 't laat' fte ge/f rek geboord. „ Elke traan is een offer voor myne Emilia!" (Te- gen de Graavin.) Hoort ge dat wel, Mevrouw? De Graaf ^baar ziende, tragt eene bedaarde. bouding-aan te neetmn, gaat baar te ge- moet, en kust de band zyner moeden') ~ De Graavin. ' Goeden morgen, myn zoon! Julia. Goeden morgen , broeder.! Gy ziet, dat bet klee- den ons van daag veel tyds gekost heeft; maar.wy hebbén ons ook vast voorgefteld uwen verjaardag eer aan te doen. D E G R A A F. Hoe veel goedheid t 'Jul ia. Hoe veel goedheid J Foei ! Wat naar kompliment I — {De Graaf draait zig orn 9 en droogt zyne oogcn af.) Wat? wat? — Mama! Onze filozoof droogt zyne oogen afl Broeder! Broeder! Dat Is geen ge- zigt voor een* verjaardag ! Ei ! ei ! De 44 Di Giur Tak OliHacj, D B G R A A F» n Zoster! Gy zyt dercel. J ü L i a. i Dertel ? Niet volkomen. Ik heb ook menig zugt op myn hare liggen ; ondertusfenen ben ik leevendig genoeg om zekeren grooten geest een weinig verlegen te maaken.Wy zullen by 't ftuk blyven,en met een kleine verhooring beginnen. Mevrouw onze mama zal ma- gen; haar Heer zoon zal antwoorden ,«— en ik— - zal 't vonnis uitfpreeken. (Zy fcbelt.) QFittp komt bin* nen^) Stoelen! Wy moeten ons nederzetten ; wy mog- ten anders moede worden. (JFilip geeft ftoeten; zy gaan zitten; en by gaat weder weg.) De G r a a v i n» Nu , zyt ge haast gereed? Julia. Aanftonds. Ik vraag dan , uit naam van Mevrouw onze mama, waarom haar Heer zoon ons zo fchielyk wil verlagten? x D R G R A A t. Wegens noodzaakelyke bezigheden op 't land» Julia. Welke bezigheden? Uwe goederen zyn immers al» len verpagt. De Graavin. In ernst, myn zoon! Uw geheel gedrag komt my vreemd voor. Gy plagt de levendigheid, de vrolyk- heid zelve te zyn ; thans zyt gy altoos zwaarmoedig» altoos treurig; in de drie weeken , federt gy uit het leger gekomen zyt, zal ik u nog de eerfte. maal zien lagchen. D* Tweede Bedhtf. 4; De Graaf. Vergeeft my, Mevrouw ! Zekere omftandigheden, waarin ik my bevind,— ongerustheid, ,■ De Geaavin* Myn zoon! Uwe manier van fpreeken is, even gelyk nw gedrag, veranderd, 't is beide even vreemd, — en — verdient het laatfte geene berisping? Be* denk; gy zyt de behouder van 's Konings leeven ; gy verfchaft , door eene gelukkige onderhandeling, het land een' voordeeligen vrede; de Koning verheft u en uwe familie tot den Graavenftand , fcbenkt u 't graaftchap Olsbach , geeft u een' der aan zienly kite pos- ten in 't leger, baant u den weg om den hoogden top van geluk te bereiken ; — - en naauwelyks komt gy t'huis, of gy legt, in plaats van uw geluk te gebrui- ken, uwe bedieningen neder, en begeeft u in de een- zaamheid ! Wat zal de waereld van u oordeelen? De Graaf, zugtende. Indien gy wist — Wat zal. ik u zeggen? De wae- reld zal my voor een zonderling menfch houden;— maar - DeGraavin. Ik wil- niet onderzoeken, of uw gedrag regtmaatig is, of gy den Koning geene dankbaarheid, 't vader» land geene pligten fchuldig zyt? Genoeg daarvan I Hier komt eene familie in aanmerking, wier geluk gy gemaakt hebt , en die gy in (land moet houden Door u verkreeg ze eenen rang; door u moet ze dien niet weder verliezen. Uw neef is dood; gy zyt dus de eenigfte mannelyke tak van ons geflagt; door u wordt het jfi D E/tÏR A Aft V ATI OtAlCB. het voortgeplant," of *— 't fterft met u uit! Gyzyt mi daag dertig jaar, *t is tyd, dac ge hieraan denkt. Julia. Wel nu ? Kort beraad ! of — ik breng uw geheim aan des dag. D E G R A A F. Myn geheim? r De G k a a v i n., Verfchrik niet; verklaar u. D E G R A A F. ó Myn e moeder ! Julia, hem nafpreekende* ó Myn broeder! Wat geplaag is dat! Nu? D e G R A A F. .. Acht Julia.,. Dat was een zugt!/c Leeven wordt *er door ver* bitterd. De Oraavin. * Waarom fpreekt gy niet? (Na een wyl zwygem.) Zyt gy mogelyk reeds verliefd? Jul i a« 't Is hoogmoed! ftlë&ooflcbe hoogmoed! Wy tul- len wefk hebben hem te overwinnen. Maar — ge- duld, Heer broeder! geduid! Ik wil uwe zuster niét zyn, zo ik u niet nog heden, op uwen dêrugften verjaardag , als bruidegom zie. De Gr a a vin, tederfyfo Myn zoon! j De £ ;'T"W'l1t*tt"B IDE Y'f. • ^ Jj Dj; G e a a f , nut de uiterfte aan* doening.: Myne tedere moeder! De G r a a v i n. Dat ben ik 1 Wilt gy uwe waare vriendin, uwe te- dere nioéder, uw vertrouwen niet fchenken?— - Gy . fchreit! D E G R A A F. r * Nog nooit zaagt gy van my eëne traan , — én mis- fchien vergoot geen mensch meer traanen — . onge- merkt, — r- zonder troost, — zonder hoop. 1 DbGraavin. Gy maakt my weemoedig! Is 'er dan geen middel om uwe fmart te verzagtea f . , . De Graaf. v Neënf J ÜLl A. ** Ei wat! Ik ken zyne ziekte, en *t geneesmiddel ook. Myn broeder is verliefd. .. D B G* K' 4 A F. Ik? Julia* .-. Ja, huiehetar! Gy zyc ontdeke! Mevrouto! Hoe behaagde u deeze uitdrukking;: » elke traan is een pffer voor myne Emilia?" D £ G R A A F. Ach wreede! Qffy vtil henen gaan.) Julia, hem naloopende, en hem se rug haaiende. Niet zo haastig, Heer broeder f 't Verhooren is nog •iet afgedaan. De 4$ De Graaf van OlsbacrJ D e G R A a F. ó Hemelt Db Graavin. Blyf , myn zoon I Hoe onregtmaatig handelt gy ! Gy bemint , en bedenkt niet, dat gy eene moeder hebt , die uw vertrouwen waardig is! Doch ik kan waarfchynelyk de oorzaak van uw ftilzwygen raa- den. — Hoor dan, de begeerte om ons geflagt in ftand te houden, "de uiterfte noodzaakelykheid hiervan , leert ons van alle ydele oogmerken afzien. — At is uwe beminde arm, al is zy zelfs van ge- ringe geboorte, zo zy flegts deugd,— flegti een goeden naam bezit, — zal ik haar voor inyue (choondogter erkennen. Julia. Mama! ik heb het gevonden f' Heer Graaf! de dierbaare Emilia is reeds uwe gemaalin. Db Graaf, met fmart* Zy is 't geweest 1 Zy is 't geweest I Julia Hoe? Db Graavin. Om 's Hemels will Myn zoon ! , D b_ G R A a F. 6 Myne Emilia! De dood rukte haarweg, in bet uur toen zy myne egtgenoote werd. — — Ach! Db Graavin. Hemel! Myn zoon! Welke verwarde denkbeelden! D B G R A A F. Ik moet, ik zal ze u ontwikkelen, ■ ■■ en dan moogt twElDI BlDïYt, 49 iöocrgt gy oordeelen, of myne fmtrt regrautadg, of tnyn befluit noodzitkelyk zy. Ds G R A A V I N. Spreek , myn zoon! DS G ft A A Fi Kort voor 't einde van den iaatften veldtogt betrok Ik 9 met een gedeelte van myn regiment, de winter- kwartieren in een vyandelyk Iteedje ; hier kreeg ik ken- nis aan myne Emilia. Dewyl haar vader onder **vy- ands troepen was , -durfden wy vóór 't einde van den oorlog aan geene openlyke verbintenis .denken. Onze liefde, ons ongeduld, dé vrees van eikanderen te ver- liezen, vervoerden ons; — en een geestelyke ver- bond ons in 't geheim door een* onverbreekbaareü band ■ - De Graavini Wat zegt ge? D e G R A A F. Vefgeef *t my, moeder 1 Ik twyfelde niet aan UWi bewilliging. Rang, fchoonheid en dengd regtvaardig* den myne keuze. De Graavin. Vervolg», myn zoon! D e G r a a F. ^ Gy zult verfchrikken , myne moeder 1 Het dogefi* blik onzer verbintenis was 't gelukkigfte en ongeluk- kigfte van myn lteven; 't gaf en ontrukte my teven* het dierbaarftevaVde waeretd; myne Emilia! — De flagt , de vreesfe.'yke iiagt verfcheeö l Alles was in rust ♦ wanneer de vyflüd ons eensklaps overviel* Ik vloog uit de armen myner gemaalin ; — doch te laatl §o Di.Omif vén OLftfAcH. 99 wytnér è* mgt f de *m*mw§ ' f de fcWIif Mt den myn' neef, aan wieoe ojtv<H*2rgrïgJieitf At wff* val te vvyten waa, reeds tot wjke»; gf noodzaakt. Ik drong roet een' kleinen hoop moedig voU* deoc* jm hem fpoedig hulp te bieden. V-fgeefs! tiy bleef, door ontelbaare wonden afgemaakt, op de plaats van T t gértgt. Wy ófitkwarffén 't , doch — om zig ta tedden tarddéfi eérifgé eleridigen de Itadin brand ge* flfclétf. -« VeYvlóek'té voorzorg ƒ . Da G a a * v 1 n. ft beef} ' ' S G R A A t. Te regt „ myne moeder I Nimmer mm •«* jug* W-* fchrikkefykör. De ongelukkige £«üia- « ^ v ; DeGraaviN. . f Hemel! • : ' D B G R A A F. Om haar te bevefcgerr vöbr derraanloop van fcbeU fcüHêrféW^n^d *bt nY^f«^igif1fc1refd(fe-dWt« r van haare vertrekken vast toegeflooréö. Adttt thJ/rW ftrafwaardigè vowrlofg rtlteWe tot fatten ondergang I De brand verhief zig; een woètK^éffirfm )öë$*i>m de vlam als een'Mflfitov**^ én ~«- myne Emilia! IfcwH -^ dpgèfloowir, *u, flt* nul^ otitWbot,--. *fcrd ewie püöot vu» *f vtrftfföéittfe vmi-^^U : , ' &K G »a i rrfc. Acnï Aclf niyri afmè ioo'nf YsfeJyke ramf f Di fwiiöt BHltK || D ft O R A A Fr Ji , ysfelyk t Efeeht gy van my nog ftaft4vi*i£; beid? Ik had ze nog ; ik k o etterde nog *tt V0n¥)# hoop ; maar — (met eetn bekkrtie ftem.) giste* ten — ontfiog ik den laatften flag. Daar* -■- frrs, — JeeiJ (ftf g**/? xyHe moeder ieii brhftotr*) D § G R a a v irf few*. „ Heer Graaf! Eergisteren hebben de vyandelffeé i, troepen eindtfyk de ftid gtfïiinfd. Ik ben terftond j, bedagt gfiWëésf mt berttf te v^ftyfehgöttj ik heb » fittóvrketxtig'cttdff^OeR^dAlry; ffiftfr *-- to# ftt* * sea ftïée* Ut 't ü Bfflfcté** -— » u# Vettig is £é>- # kér* 'I Htfs, <M ff leWfcri** fc «* dtfö gWff* „ tóe afgebrand I Ik heb het puin lette* êpMWmi „en, tos my"öe oherfte ver bswsïlheid , verfbheiderië j, gebeenten en overblyflfefcvao verbrande Ifghaatten „ gevonden. De getuigen* fea der inwooneren en „ andere omflandighede» laaten geen' twyfel ovefr* *, of Mevrouw uwé gemaalin is *er mede onder ; de „ verwarring es dtffcifctyk&fc&till hAbtti laffe red- ,j ding verhinderd. — * Verfchrikkelyk ongeval! 6 Myn zoon! mjft Hete tóörtl ttfaartfriï waart gy *o wreed * dat gy dit yrftlyke geüeim voor uwe moei der verzweegc ? D R ö R A A F. Vergeef 't my ! Ik ken uwe gevoeHge 2iel. Deezé ftraal van hoop,-— wier vernietiging myn ongeluk óp 't hóögftè brengt f— He verwagtte eerst deezeri brief; maar — niet deezen verfchrikkelyken inhoud 9 «iet dit oordeel, dat mynëd ondergang bevestigt! ö • ? Di My. 5« D » Graaf van Olsbaci*. Myne Emilia I — Vergun my — deeze woeden- de kwaal , die my ontroert — — Ik moet — (jfy wil weggaan.*) De G r a a v i n. Waarheen? Ongelukkige! Vac hebt gy voot? D e Graaf* Ach! myne moeder! Bedenk, hoe noodzaakelyk de eenzaamheid voor my U! Ik zalu welhaast wede* zien. Ds Graavin. Myn zoon ! (Zy omhelst hem vol weemoedigheid!) Ik voel al uw lyden \ ik fchrei met u ! (Troofteloos.') Wat zal ik tot uw' troost zeggen ? — Gaa , — gaai Bedenk, dat gy nog eene moeder hebt, dieu tederlyk bemint. J u l i a , ten uit erft e aangedaan, I$n ook eene zuster, myn broeder! De Graaf. Myne moeder! Zuster! Ach! (fl> gaat weg.) NEGENDE TOONÉEL, De Graavin, Julia. Julia, weemoedig. Myn arme broeder! Ik heb u gekweld,—, zeer gekweld! De Graavin. Welk een ongeluk ! Ik beef! 't b te veel voor * zyne ftandvastigheid ! TIEN- Tweede Bedry p. 53 > TIENDE TOONEEL. van Ween IN, de voorsgen. VAN Weknim treedt baaftelyk hintten 9 en zegt in V voorbygaan. Uw onderdanige dienaar ! {Hy w/V in de kamer van den Graaf gaan.') DeGraavin. Zo haastig, Mynheer van Wernin? Waarheen? van Wernin. Kaar den Graaf. Julia» Myn arme broeder is in beklaaglyke oinfiandighe» den. van Wernin, Hoezo? DeGraavin. Houd u zo onkundig niet , Mynheer van Wernin 1 Zou hy zyn geheime verbintenis met Emiüa voer u» zynen boezemvriend , verzweegen hebben ? van Wernin. Neen , Mevrouw ! Ik was 'er bewust van ; maar myne belofte, aan den Graaf gedaan, verpligtte my— Db Graavin. Ik befchuldig u ook niet ; maar verzoek dat gy my een 9 dienst doet Gy kent myn hart ; help ons hem troosten; beproef ten minde alle middelen om zyne reis tegen te houden. ' van Wernin. Ik weet niet, hoe verre *t my gelukken zal. Ik heb aU« moeite moeten doen , om hem van daag nog hier Dj te If De ai44.f *Af! Q^ff^cH. te houdep ; en fvepwd ¥ zype feffcwaofflgheid, pm meer dan ééne reden , noodzaakelyk. Pi Guavin. Waarom? VAN VbrNIN. Firchland f die onder 't regiment van dep Graaft Auditeur gedtend heeft, fchryftmy, dat by vaq daag of morgen bier zal komen , ep dat by zaaken van *c uitgfte gew^t aan dep Graaf te ontdekken he^ft. Docb dewyi by begeert, d# deeze briefgeheim ge- houden wordt , ben ik genoodzaakt beta onder aller- hande verdigte voorwendfels te misleiden. Julia, Ach! Mynheer van Wernin! misfehien brengt by goede tyding ,• misfehien l#fc myn' broeders ge- inaalin nog. — van Wer^ii^ Godgeevehet! Doch ik vermoed eerder dat Firch- taufs eutdekkiogeaden Staat Nwefefl. Hy had van 4aaGmf«eiae geheime komaisfie—r-om ongemerkt op eenige feadryven oazer gewaezeoe vyaodea eop taakend oog t$ hpitfep • V*rggp py thans hem op. tg *ee|W ; fcy po^ 9 y hftlpep * «ene zaak, 4ie ie» «WW lwl## k» Of GM4V|»i W*»e?ftgjt? Y4^ WBliNHSf ft fmk *m <m 4mww eau *•& luftti* j**ns& een' afgedankt' Officier, di* ia 4e *it«&? tatttefëf * heid leefc. Hy fcyqp W^|ilig gfetfren'by my ; ik !»£• ï*i topr ft, <fo *y 4*3*39 jm# mt x'itfif «e. T w * * * S V B ft pa ff. || gekomen is; ik vrte$ yppreip ^ng^toii BJifcjyyJJtiy een vreenMeli g «s, zal ik den Graaf verzoeken» hem door hulp ckr-tvgeermg te iaaten eoefcen. P ï Q A A A y J .«• ' Heeft by /a^itiief van We r n i n. «^60 ^* e^ef ) fiectt wy ees eogter. 61 Breng dat arme meisje by my. Och ja! doche/l tye* ffg* i^jaj zal zeer bekom- merd zyn. Zo dra ik haar 4 yader vaal , zal & zelf few naar typ £yi> #sM*m «9 tear fe?** aaBgeaaime tyding brengen. (jiéUéMlgiMéle.j Mevrouw! — — — P e Gka a vin, Gy hebt#dyfc. £m ,r*~- *k z*i u. waarzeilen.—. 6 Heer van Wutfo J yewefcty) van pfg' non djtet my bleven j wentf ajleja#i0igh$mtoj rust te brengen. Al wat in rayn vermogen j$, JJ4^cp#w,l {HygfiSi met de Grgfvw.) Julia. Arme broeder! Ach! waarom kan 1k ow ongeluk niet ter zagten? Ver^eefVhebc &t eene teêrharrije ?tfg- t** (Xjp *#** U*g*00m «at è*4**ef4 tenen. 9 ) MiMJe e** #y/ /<?*»4r #Mjf. D 4 J0 £ *• 5* De Graaf van Olibach. DERDE B E D RTF. Het tooneel verbeeldt eene fiegt geftoffeerde kit* mer 9 in V buis van Vrouw Wandcln. EERSTE TOONEEL. Mevr» van Orlheim* in baar nagtgeypaad % Katryntje. Mevr, van Orlheim. Katryntje! wordt 'er niet geklopt? Katryntje gaat naar de deur en komt f erft oud weder. Daar is niemand. Mevr. van Orlheim, Hy komt niet ; myne hoop is vergeefsch! Katryntje. Schrei niet , lieve Mevrouw, Myne moe) zal zeker- Jyk goede tydiog brengen. Mevr. van Orlheim. God geeve 't! K A t r y n t j e. Misfchien heeft mynheer de Overfte by een 9 goed* vriend geflaapen. Mevr. van Orlhe i m. By een' vriend? Myn vader heeft geene vrienden ! Gaa tog eens zien, kindlief, of by nog niet komt; of Vroy w Wandein niet komt. Ka* Derde Bedry*. 57 Katryntje. Gaarne, met al myn hare! Maar — — gy moet o fco bekommerd niet maaken, (Zy gaat.') TWEEDE TOONEEL. Mevr* van Orlheim. Myn vader — myn egtgenoot — al de waereld verlaat my ! Hemel ! Hemel ! (De fmart overwel- digt baar , en zy zwygt voor een poos.) Eerlaqg «_ - eerlang zal ik u volgen, myn Orlheim! Eerlang zal ik het gelukkig oogenblik genieten, dat my voor" eeuwig met u zal vereenigen I DERDE TOONEEL Vrouw Wa ndeln, Katryntji, Mevr. van Orlheim, Mevr. van Orlheim, Frouw Wandein te gemoet hopende. Ach! Vrouw Wandein! Hebt ge hem gevonden? VrOUW W A N D E L N. Nog niet, lieve Mevrouw. Mevr. van Orlheim. Jfog niet ? (Zy valt Frouw fftyndeln in de armen.) VrOUW W A N D E L N f Ach ! wat is dat ! Sèhielyk i Schielyk i Katryntje I — Zult gy van een kopje tbee gediend zyn ?__• Een' (Joel, Katryntje! {Katryntje brengt eert ftoeh Me- vrouw van Orlheim gaat zitten , en Frouw }Fan* Ds dein 5| D* Graaf van Oljbacit. dein vervolgt?) Ach ! myne arme Mevrouw ! Karryntj'el In de keuken is kookend water, ~ *. Schielyk eea kopje thee, K A T R ï K T j'b, Op *t oogenblikl (2) gaat uit de kamer.) VIERDE TOONEEL. Mevr, vam Qalhsim, Vrouw Wanüeln» Mevr. van Orlhbim, wat bedaar ende n Deeze nagt-^. en die_^» die rampfpoedige nagc , •^ welke my niynen Orlheira ontrukte , waren ver- fchrikkelyk! verfchrikkelyk. VrOUW W A il D E L N, Ach ! Boe bleek ! Hier — ^. hier hebt ge iers om aan t& ruiken. Wat zyt ge fte/k aan flaauwten onderhevig! Goede Hemel! Wgt zal 'er van worden? Gyhebt, «obmg gy by my woont t nog geene drooge oogen ge- ïnd; Ium zal '< gaan, als Mynheer den Overften een pDgehik overgekomen is? Mevr. van Oelöeim. Een ongeluk? Neen, Vrouw Wa^deln ! neen! Zou ik alles verliezen f myn* örlheij» ? — -. myn' va- der? VrOUW W A N D E L N. Nu , hoor , niyoe liev? Mevrouw ! Neem 't me niet fcwaatyk ! Gy zyt ook al te te4r 1 Mynheer uw papa £at nog wel weêrkomen, en, wat Mynheer uw over- deden' man betreft ; my dunkt ^— daar moest ge nu Jangzaamertjand wat minder om treuren ; 't is üntners al een halfjaar, dat hy dood is. Jk h^b drie mans ge- D jt.ft & *. 9 * 9» *«• - # g?had; ikb^eaoplf zeerweekfortlg; maar, alles te fa* raengerekend, heb ik geen drie dagen om alle xlrio gefchreid; want zie, eene Officiersvrouw moet z]f flit altoos vooraf voordellen, VYFDE TOONVEL. Katryntje, (met tbeé), de voorigen. VrOUW W A, N D £ L N. Daar komt ze al met , thee. Schielyk Katryntje t Schenk in. {Katryntje febenkt in en geeft de kopjes over.) Vrouw Wak de l n. De thee zal u goeddoen. Gy hebt deezen aagt ook geen oog toegedaan. Ik kan 't me in de waereld piet begrypen, boe ge 't nog zo uithoudt; want ge zyt evenwel weezenlyk maareen zwak mgflgch. Drink tog, Mevrouwtje lief! {Mevrouw van Orlbeim* neemt een kopje en drinkt S) Als 't u maar fmaaktl {Zy drinkt , en neemt een 1 klomp fuiker in den m§nd 9 waardoor baarefpraak belemmerd wordt.} *k Moet bekennen , 't zou fpytig en jammer zyn van Mynhee* uw' papal By is een allerbest heer! Maar zeg me tog eens, hoe komt het , dat by »1coq; zo kyft, al* by fpreekt? 't Is wel ei^eulyk geen kyven , zo ais ïcen kyven noemt,— m*ar by bye de woorden zo, kort af, en kykt zo verdrietig, _ zo wild uit de oogen, dat ik menigmaal bang word ; en dan wil by pok van geen menscb gezien weezen. Mevr. So Di Graaf van Olsbacb. Mevr» van Orlbbim. Hy biatde menfchen , omdat zy hem verdrukt heb* ben, omdat zy met zyn ongeluk fpotten, en hernia 4e uiteifte behoeftigheid byoa laar en vergaan. VroUW W A N D E L N. De arme heerl Het doet me zeer leed van hem! (Zy fcbreit?) Maar hy heeft evenwel ongelyk ; alle nenfchen zyn zo boos niet. By voorbeeld: ik "" ""' ik ben maar eene geringe vrouw» maar wis en waar- agtig zeer medelydend. ■ Mevr. van Orlheim, bj zig zelveni Myn arme vader l mmmmmm Waar is by? Misfchien beeft men hem van 't laatite, dat by bezat, van zyn onge- lukkig leeven , beroofd ! VrOUW W A N D E L N. Sus, fus! Schrei niet; alles zal zig nog wel fchik- ken. En «~ ai had hy een ongeluk gekreegen, welnu! Wy zyn immers alteraaal fterfelyk , -— ^ en by zou de eerde niet zyn, De (lad is zeer groot, en 'er vallen byna alle dag ongelukken voor. By voorbeeld ; 't zal nu omtrent twee jaar zyn , dar hier een jongman uit Frankfort kwam ; by zag 'er uit als melk en bloed, en had geftudeerd. ■ Maar Me. vrouwtje ! Uw kopje wordt geheel koud. Gaa maar, Katryntje; 't is niet noodig , dat gy hoort wat we praaten. {Ka try nt je gaat benen.) Dat nieuwsgierige dingl -■ Gebruikt ge ook melk? Mevr. van Or'ibiiv, Pleen, Vrouw Wandeln. ■ ' Vrouw Derde Bedrïi, f 4% VrOUW W A N D E L N. 'c Ia , geloof ik , ook niet goed, als men gefthrikft heeft* Maar — - gy ftelt u ook al te bekommerd aan,!. *c : Zal denfcelyk zo erg niet 2yn. Droog uwe traanen maar. af; 't gezigt lydt'er van; als men in de jeugd veel fchreit, krygtraen m den ouderdom roo- de oogen. Zie , gy zyc nog eene frisfche jonge we- duw, en kutu nog menig' wakker* man krygen; maar ik (Zj /!£/*//.; ik, arme vrouw, word lang* zaamerhand oud , en heb kind noch kraai 1 Geloof roe , 'k zou van harte gaarne een vierde huwelyk aan* gegaan hebben , maar 'c heeft niet moeten weezen $ want — - om wéér op den jongman ie komen, _ hy had géftudeerd Mevr. van Orlheim. Och Vrouw Wandein! Zie tog eens, offljyrj va- der niet komt, eilieve, zie 'er eens naar uit! 't Ia byna middag. Hemel ï Zo hy niet meer leeft) «■■■ VrOUW W A N D E L N. * Nu, nu! Hy zal nog wel leeven; heb maar ge- duld 1 Deeze jongman dan kwam by my in huis.— «• Mevr. van Orlheim. Laat my, bid ik u , een oogenblik alleen ; ik heb ysfelyke hoofd pyn. — — VroUW W A N D E L N. Hoofdpyn? Och myn arm Mevrouwtjel Weet ge- wat? Ik zal fchielyk een kopje (lerke koffy voor » laaten klaar maaken ; fterke koffy zonder melk vet- dryft de hoofdpyn aandonds. Ach! ik weet, wac plaag het is; maar koffy helpt op 'c oogenblik. Wy kun* I* De ÖrfAiP VA* OhsÉAcu. kannen ook aa&ft<5n4s#ertkdpfeuifgfeten, om uit het tnkCti te ziens waafom Mynbéer de Overfte zo Itog Wtfgbt? fo(2> Mp/,) Katryntjö ! — s Datdoove meisje Molt tftefc *_*. Katryntje! Otfdsronggezeid, ----ik vfrfta;* «m wefnigje van 't kopjeskyken. Mevf. VAN O R L H E I M. öcft! Vrouw Wandetn ! Gy pléagf my! VrOUVV W A N D E L N. Word login *s Hemels naam niet boos, Mevrouw- tje He/! ik wil 'er u niet toe dwingen, als gy 'er geen trek toe hebt. Ja »*"- waar fpraken we ook van ? -^ ftu fchiet het me te binnen. Zie «i. om de historie van den jongman verder te verhaal^n ■ Mevr. Van. O r l h e x Mi Ikbjd u, lieve Vrouw Wandein ■> ' ■■ ■■ , , VrOUfir ,W A N D E L N. Vergeet uw voordel niet, Mevronwtje lief i rtó komt me iets in de gedagten. ■ De Heer van. Kulpei zal. tegen den middag zyne opwagtiug komen maaien. ■ Mevr. van Orlheim. Nog meer! Öen ik nog niet genoeg geplaagd? ; Vrouw W a » xS Ê L N* Wel nul, Hy is immers een zeer aai tig en goed man; ook hoor ik, dat ky zeer wél by den Graaf vtö Qfelftcii ftaat: als dit zo was, kon hy Myrihöer tfw papa zéët ligt recommanderen. Och hoe gaat- ttë wëitëéKtê ïk, dat dié lieve oude heer in rust è£n fltffc brtftfd, èn ó&t gy eërf mooi' * jor?g% wdkfcer* «JanhadtlNu, zie, cfóéatë jongmtt* wctónie tfóu« wen; DÊfcDfcStfttt*. <?| Wen ; - — wy badden dan ons ook reeds belmetyk aan raalkanderen verloofd ; en — kunt ge 't wd gelóoVen? >■ ■ " ■■ Z E S 1? E TOONÈEL. Katryktji, //« iioorigttié Katryntje, , Weesblyde! Wees blyde! Mynheer de Overfte' - "** Mevr» van Orlhei'K. Myn vader? Katryntjf, Ja; uw papa «**— net nog een' vreemd' Heer««« ZEVENDE TOONEEL. VAN STORNFBLS, VAÜ W*RNIN, de voerigen. Mevr. van Orlheiü, de Overfle te g4*m$ vliegende* AchJ myn vad^r! y a « Stornfel*. Myne cfogter! , Vrouw Windeln, tegen dm ffefr *an tVernin* Ei, zie daar! Uwdienaares heer ft>picein! Ei,' el! Zo komt ge dan eei» in myri h*fs* Wet J h b ik *c ' h aanftond* ni«t gezaid , waar ge Myotoeer dei) Oter- ftcn kost vinden? I ▼ A» 64 De Graaf van O l s b a c & va w Wernin, zagtjes tegen Froum fTandeln. Geen gefotp ! (Tegen Mevrouw van Orïbeimï) Vergun my, Freule, dac iku myne dienstvaardigheid betuige -' van Stonfels, Zy is reeds weduw, Mynheer; neem niet kwalyk, dat ik u dit niet terftond gezeid heb. VrOUW W A N D E L N. Wat doet 'er dat toe* heer Overfte? Zy is even- wel eene eerlyke weduw, als is ze maar één dag ge- trouwd geweest. van Stornfels* Gy kent deezen man , zie ik? VrOUW W A N D E L N* Wel zekerlyk ! Myn zoon , die in den laatften veldtogt bleef, heeft langen tyd als Onder- officier on- der zyne kompagnie gediend. Maar myn lieve heer Overfte l Wist ge, hoe ongerust wy wegens u geweest waren ! »> r Van Stornfels, tegen zyne dogteu Zo waar ik leef, meisje! Ais gy 'er niet waart, lag myn oud brein reeds in de wagtkamer. Die wind- honden! Mevr* van Orl&eim. - Wat zegt ge ? van We r n i n# Lieffle vriend! Bedenk, wat ge ons beloofd VAN VAN STOINFUI, 't Is goed; maar als ik 'er aan dent, loopt myti (al over. Veertig jaar heb ik als een braaf foldaat gediend. Veertig jaar! En, zo waar ik leef» geen menfch beeft me nog durven ringelooren ; en hu, tot pleizier van een paar lafbekken , die malkaér op 'c lyf vallen en die ik fcbeiden wil, in de wage ge- fletpc te worden , om daar den gantfehen nagt voo* hünn* gek te zitten ! — Voor agt duivers «ouden die fchurken my losgelaaten hebben ; maar — - zo waar ik leef! de braaftie kerel is een arme feboft* als by geeü geld beeft VAN tfüRftijfc Kent je de twee kampioenen ? vanStornfebs* Neenl *t Was donker. Maar *t moeten eenpaaf jongens geweest zyn, die zo bang waren als haazen» wantzy Hepen weg, en lieten v er my voor opdraaien* Van Wernip* Ik zal *t u zeggen. De eed is de zoon Van den Minister van Beman, eb de ander is een pupil vaü den Graaf van Olsbach. Beiden bebben zy verpiig- ting aan u. Ik zal my van dit geval by den Graaf tot uw voordeel bedienen; en by zal 't zelfde doert by den Minister. VAN StOtNtltfc ' 't Is tiwe fcbuld Mynheer, dat ik de wteretó Oog biet geheel en al van eerfyke lulden ontbloot reken* V A fc W 1 R N I N* , Dan ben ik gelukkig door u van zulk eene gewfg- £ tigi 6è De Graat van Olsbach. ttge dwaaling verlost te hebben* (J&agter?) Myn Heve Heet Overfte! Mag ik u iets verzoeken f van Stornfels. Spreek ronduit I vanWernin. Ieder eerlyk man km gebrek tan geld hebben.— Gy zyt in dit geval. — Bedien u. van myne beurs* (Hy ml hem syne beurs in de band geeeen.) «■ vanStornï.els* ' Wat ? Wat ? Neen , heer ! Dat zal niet gefchieden ! Zo waar ik leef ! *t Zal niet gefchieden f Ik ben een oiid afgedankt foidaat, en bezit geen* koperen pin* Ding; dat*s waar; maar — kortom — *t zal niet gefchieden.- In gevat van nood is een paar griffe piftoolea voor zulk een' ongelukkig' invalide even xo goed als klinkende munt. — • Mevr. van O r l h e i M< ó Myn vader ! — - van Stornfels, aangedaan. Myne dogter 1 van Wbrnin. • Heer Overfte! uwe denkwyze — — van Stornfels. Waarom? Wat kan 't fcheelen, of 'er zo'n oude kerel meer of minder in de waereld is? Maar myne dogter, vriend! myne dogter deert my! Zy is éeü eerlyk ongelukkig wyf ! Als zè een jonge was , zou ze naar myn* zin een braai foidaat geworden ayn; maar fi E ft D È fe t ft * * fc 0} inair •— - misfchien ook eèo bedelaar , gelyk ik I Dit is hard, vriend! Dat is hard! VroUW W A N D E L N. Och myn lieve heer Overfte! De twee daalders voor ii we kleéren kunnen niet verre (trekken, en -—tie. Mynheer de Kapitein heeft te vooren reedi voor uwé huishouding gezorgd. t- V A N STORNFELli Hoe? .: Mevr. van O r l h e i Mi Mynheer de Kapitein ? (Fan fVernin geeft Vrouw Jp'andeln eelt wenk om baar te doen zwygen.) Vrouw W A N D Ë L TU Kom, kom J Wiit gy niet voor u zorgeti, dad moe- ten andere lieden het doen. Ik weet , dat Mynheef de Kapitein een zeer weidaadig man is, en — zie, daarom ben ik by hem geweest, en heb hem gezeid, dat ge hier gekomen waart, dat ge by my woonde, en dat ge een allerbest Overfte, maar arm Waart; -* en toen had hy aanftonds medelyden met u* en be- geerde aanftonds kennis met u te maaken 5 — maai omdat het niet pasfen zou zo jegtftreeks by u te ko« men, heb ik hem gezeid, dat gy altoos 's avonds in de iaan te vinden waart ; en daar heeft hy zo lang gewandeld» tot dat hy u gisteren avond ontmoette. VAN S T O R N F I L Si Wat zegt ge* Heeft hy gelid tot myn huishouden gegeeven? Ë 2 Vrouw n Di Graaf van O lib ach* VrOUW W A N D E L N. Zekerlyk. VAN W E R N I N, f#r «J*. Maar Vrouw Waadeln ! — — VrOUW W A N O £ L N. Kom r kom I De waarheid moet 'er uit. Wat helpt bet u, als gy weldaaden bewyst, en de luiden 't niet weeten ? Mevr. van Orlhbim* Grootmoedig mau ! — -*- van Stoanféls. . Neen, Heer, neeni Dat is niet goed! niet goed! Zo waar ik leef, *c moet me verdrieten! Hoe kan ik *t u ooit betaaleu? Zie hier myne gryze haken, — — een dozyn wonden — — zyn al myn rykdom ; ~— anders heb ik niets, Gy hebt my immers zelf gezeid , dat gy arm zyt, en gy ruïneert u uit liefdevoor een' oud* Officier! Ik moet my fchaamen* — foei! Een oud krygsman als ik fchreit nog! Maar ik moet fchreien! Het doet my zeer in myn hart, dat ik zulk een elendig kreupel mensch ben. van W e r n i ff. Kom ; eer wy *t vergeeten ; gaa mede naar den Rommisfaris ; by heeft bevel om alle Officiers van verdienden tot het bedienen van ampten voor te (lel* len. Hier knntgy zekerlyk niet op hoopen, omdat gy een vreemdeling zyt; maar gy kunt evenwel in de armee geplaatst worden. Men moet alles beproeven. vanStornfbls. Ja , kom 1 (Ter zyde tegen Frouw JVanddn.) Vrouw I geen DzRDt Bedetf. (Jp getn geld! hoor! geen geld! (Tegen xjne Agter.) Schrei niet , myn kind ! Uw oude vader moet verzorgd worden ; of — — zo waar ik leef! een kogel voor den kop ! CHy gaat met den Heer van IFcrnin weg.) AGTSTE TOONEEL. Mevr. van Orlh&im, Vrouw Wahdeln. Vrouw Wandeln. Ziet ge wel , hóe boos hy is ? En dan zouden de luiden nog medelyden met hem hebben ! Wis en waar- agtig! Onze hedendaagfche Officiers zyn veel aange- naamer en galanter. Daar zyn 'er veel , die men., als zygeen uniforme aanbadden, eerder voor hof jonkers dan voor krygslieden zou houden, Zy poejeren zig, en jfchikken %\g op, dat het een pteizierisomtezien. Neem 't me niet kwaalyk, dat ik zo ronduit fpreek; als ik Mynheer uw' papa niet kende , zou ik hem wis en waaragtlg voor geen* Overften aanzien. Mevr. van Drlheim» Zyne gerooedsgefteltenis is zonderling} maar by is niet de eenigfte in zyn foorc. VrOUW W A N D B L N. Dat 's waaii (k heb zelve een paar zulke kroeskop- pen gekend; als de luiden een' va» hun zagen, zei* den ze altoos : „ dat is nog een opde eerlyke Duit- „ fche degenknop!" Maar ik boud evenwei veel van een* galant' Officier , zo als , by voorbeeld , de ' Heer van Wernin Is* Die Heer it vriendelyker; hy E 3 1xioe& f0 D* Graaf van Oimcn fnoeft niet, en 2i evenwel ook dapper. Üeloof i vry, v k heb hooren zeggen, dat hy in den laatften oorlog gedaan heeft als een held. Ik kan 't niet onb kennen; 't gaat me aan myn hart» dat ze hem zyn af- fcheld gegeeven hebben; want by is weezenlyk eea •llerbraafst Heer. — Mevr. van Orlheim, Ik heb agting voor zyne edelmoedige manier van weldoen, voor zyne vaardige en yverige vriendfcbap jegens een* ongelukkigen ,dien hy nooit gekend heeft , wiens wonderlyk karakter andere menfchen zou »f- fchrikken, wiens armoedige (iaat min gevoelige zielen eerder gfkeer dan medelyden zou inboezemen 1 Maaj — 'tfmert my een* man, die meer edelmoedigheid dan rykdom bezit , lastig te vallen ï "* VroUW W A N P E L N. . Wel 1 Hy fcnynt juist niet zeer arm te weezen. Maar zo ge *c van uw geweeten niet verkrygen kunt iets van hem aan te neemen , dan hebben we den Heer van Kulpel npg. — — Mevr. van Orlheim, Van 'dien nog veel minder ! Zyn geheel gedrag komt my verdagt voor» Hy heeft zekerlyk oogmerken , waarom by zig in dit huis indringt. VrOUW W A N D E L N. Wel nu? Als zyne oogmerken maar eeriyk zyn— Mevr. van Orlheim. paar twyfel ik aan. Vrouw Wandeln,. . Welke grillen! Ik weet het beter. Ik beo van daag nog Derde B e n r y r. ., f\ oog by hem geweest, en — — denk eens! hy ont- hulde me op eeo glaasje wyn. 6! Dat was'iete kol* telyks J Hy wist Diet , dat ik by been komen zou * maar ik luisterde gisteren fcherp toe, toen hy seide, dat by by den Graaf van Olfbach woonde; ik tekende den naam terftoad aan, en vervolgens heb ik to <ang gevraagd tot dat ik hem eindelyk vond Hy fcheen zig veel aan u en aan uwe omftandigbeden te laaten gelegen leggen, en gisteren vraagde hy ook, hoe uw naam was ; maar — - gy weet wei , dat ik veel van zwygen houde. Mevr. vanOrlheim. Dat is goed , myne lieve Vrouw Wandein l Ik wit ongemerkt myn ongeluk draagen en befebrden. Gy hebt, hoop ik, den Heer van Wernin ook niets ge* tegd? Vrouw,. Wandilk. Geen woord! Geen ziel kan iets uit me krygen; Maar, myn lieve Mevrouw, ik ben zo goedhartig; ik zou u zo gaarne negt gelukkig wHlen zien l de Heer van Orlheim is nu ééns vooral dood; — — indien 'er nu ao'n galant man was — Mevr. vanOrlheii*. ó Myn Orlheim! Vrouw W a N ü H N, 't Is wonderlyk ! Aanüonds geraakt ge buiten uzel. ye, als men van uw'-overteeden' man fpreekt; en dood is evenwel dood tn blyft dood , al fchreitmea nog zo veel ; en Geoeraais kan men ook niet alle da. gen trouwen. E 4 NE- _f% De Graaf tan O l a » a c *, NEGENDE TOONEEL. VAN Wurnin, devoorigen. van Wernin, treed binnen zonder gezien te wordenden legt een' brief 9 waarin een papier. met geld is , $p eene tafel , die by de deur fiaau Vervolgens nadert by Mevrouw van QrU beim 9 en zegt: Verfchoon rayne vrymoedigheid , Mevrouw ! Ik wilde u flegts vratgen, of gy genegen zyt, met my een bezoek by de Graavin van Olsbach af te leggen? Zy is eene zeer vriendelyfce Dame en zal u gaarne Mevr # van O r l h e i m. Ik ben u verpligt , Mynheer van Wernin ! Maar kan ik in den (laat, waarin ik my bevind, my aan perfoonen van hoogen raqg vertopnen? van Wernin. Waarom niet? De rouw (laat n niet kwaad. Ver- gun , dat ik weder aflcheid van u neem ; Mynheer de Overfte wagt my, Mevr. van Orlhsiji. Waar verliet gy hem? - van Wernin. Hier digt by in de laan. — Zal ik u dan aan- dienen? Mevr, van Orlhei*, *fa , ja ; fodieq 't * zo ;oeddunfo TAV DitDi Bed RTF. 7 J VAN Wernin, %k b0n uw gehoorzaame dienaar. (Hy vertrekt.) Mevr, vajh Ouhkim. Uwe dienaares. TIENDE TOONEEL Mevr. van Orlheim, Vrouw Wa n d e j. p. Vrouw Wandel». Zo! dat behaagt me! Ziet ge? Als ge nu by de Graavin komt, — dat 's een Dame! AJJe luiden pry- zen haar , omdat ze zo voorcaam , zo ryk en zo ge* ©eenzaam is \ zy fpreekt met de allergeringfte men. fchen, ais met haars gelyken! Zy is nu eerst in de ftad, federt haar zoon uit het leger gekoomenis; zy plagtep zig anders altoos zeer verre van hier op t% houden. Mevr. van Orlheim» Is haar huis u zo bekend? Vrouw W a n d e l n. Ja, zekerlyk! federt deezen morgen, tóén ik den Heer Kulpel bezogt. Ik heb kennis gemaakt met een* der bedlenden ; en- die vertelde my alles. v t Is eea zeer hupsch man. Ophl geloof vry; ik zou, als de tyd zo kort niet geweest was ,grooten lust gehad heb- ben, om my nog meer te laaten vertellen \ want ik. hoor gaarne zo iets van voornaame luiden, 't h ipy- tig en jammer, dat ik dar huis niet 'eerder gekend heb! Maar de ftad is zo groot, en 'er zyn zo veel aanzien- lyke hpizea bier. Gy moet nu ook mooi vrolykzyn, P^ Di Graaf vaw Olsbacr. Mevrouwtje Hef! dan durf ik, Ik weet niet hoe vee!, wedden , dat de Graavin u niet wéér zal laaten gaap; maar ik hoop 4 dat ge dan ook aan de arme Vrouw Wandein denken zult. Mevr. van Orlhbim. Myne lieve Vrouw Wandein I alle menfehen zyn zo goed niet als ge denkt. Vrouw Wanühn, half verft oord. ■ Och! gy gelooft ook niets! Hal hal De Heer van Kulpel — — ELFDE TOONEEL K u L p e L , de voortgev* Kulpel. . Uw dienaar, Mevrouw! Mevr, van Orlbeim. Uwe dienaarea ! Gelieft ge plaats te neemen? VrOUW W A N D E L N. Hier is een Koel; neem 't niet kwaalyk; 't is hier co burgerlyk. Kulpel. Wél gerust, Mevrouw? VrOUW W A N D E L N. Wy hebben byna geen oog toegedaan. (Ter zydeJ) Vooral vriendelyk, lieve Mevrouw! KULPBU Waarom? Vrouw P E R © E • B Erik* T f. - • y% Vrouw Wandeih. Mynheer de Overfte kwam den gamfchen oagr niett'huis, KüLPEL, Zo, zo! Vrouw Wandel». Wy dagten , dat hy een ongeluk gehad had, K u l p e u Zo, zo! VrOUW W A N D E L N. • Maar 't was, God dank! van weinig beiang. (Ter pyde*) Spreek tog, Me vrouwtje! K v l p E L. Waar ia Mynheer de Overlie thans? Mevr. van Orlheim. Zeker Heer van Wernin nam hem mede, wegen! eene follicitatie, KyiPtL, verfcbrikt. t\ Wee my! Mevr. van Ouheiu, Wat fchórt u? KULPEU Niet met al; niet met al! 't Was maar de hik. (Ter zyde.) Vrouw Wandein \ Vrouw Wandeln, zagtjeu Wat gelieft u? Kulpel, tergde tegen From* Wandeln. Ik zou niet gaarne zien, dat een vreemde my hier tan* }6 Dl O* AA* TAN OliIACI. •antrof ; ik heb met Mevrouw zaaken van gewigt af ie handelen. Vrouw Wa nd eln, zagtjes. Goed, goed J Als 'er iemand komt, zal iklaaten zeggen , dat 'er niemand t'huis is. Külpel, zagtjes. Zol dat *s goed. Vrouw Wandeln roept. Katryntje! Katryntje! (JCatryntje komt, en nadat Vrww JVandeln baar iets ingeluhterd beeft , gaat ze zonder te fp reeken weder weg.) K ü L P E L. De Heer van Wernin is dan een vriend hier JA huis? Mevr. van Oilheiu, J * • „ Külpel, Ook een afgedankt Officier } Mevr. van O r l h e i w, j». KüLPKL *t Is maar jammer, dat zulke luiden niet veel kun* aen uitvoeren ! De goede wil is 't beste. Mevr. van Oilhi'im. Zyn goede wil heeft hem reeds onze hoogagtingen dankbaarheid doen verwerven. Külpel. Dat is pryfelyk! Ondertusfchen komt het 'er op aan, Deibi BiDitfé Ti tan, of zulke luiden met hunne dienstvaardigheid al» $oos ook iets goeds voorhebben. Ik wil wei geloo» ven , dtt de Heer van Wernin een eerlyk man is. — • Mevr, vam Orlheim* Dat is hy ! DaHs hy ! VroUW W A N D E L N. Ja ja, dat is hy! K u L P E L. )a ja, dat is hy! dat is hy! ik zeg V zelf; — * maar — — — Hm, hm! (Ter zyde.) Dat was ais. Mevr. vam Orlheim, ter zjdé. . Die lasteraar! K U L P È L. Ik meen alleen , dat deeze eerlyke man my vooruit is. — — Ik had zelf iets voor den Overften in 't oog ; en misfchien kan ik my met een* goeden uitHag vleien , omdat ik by de voornaamfte perfooned van *t hof in aanzien ben \ doch hiervan op zyn* tyd. Vergun my thans, Mevrouw, op een ander ftak te komen , dat my byna even zeer op 't hart ligt als de welvaart van Mynheer den Overften , ■■■■ — te weeten, uwe eigene omftandigheden. QFJy fcbuift zyn 9 ftoel nader by baar.} Gy zyt immers nog eeneionge fcmlnnelyke weduw: zult ge niet weder trouwen? Mevr. uif Orlhum, - Neen, nooit! KULFBL, . Maar bedenk uw* (laat. Daar zyn ryke vryers-— Mevr* v a « Orlheim.. 't Kan zyn ; maar ik zal nooit trouwen. Kuk 7* D * G * A 4 ? tA9 Otsuci KüLPEL, Gy hebt niet geheelenal ongelyk. Men wordt doof *fc huwelyk niet tkoos gelukkig. Misfchien zy t gé meer voor eene onged wongene verbintenis*— Mevr. van Oilheim, Hoe? Kulpiu Wel ! — tóen kiest een geliefd voonveip ; — men "geniet zyn vermaak; men deelt 'ei- zyn rykdom mede, en bebouwd zyne vryheid. Mevr, van O r l it ! i m. . Ik verftaa u ! Hadt ge my mogelyk zulk eene onge* dwongen verbintenis vbor te (lellen f K u l p E L. Wat dunkt u, Mevrouw? Als ik o eene voor tg ftelienbad? Mevr. VAH0RL.HBIM, Hoe? Booswigt! Ik zou u verfoeien! KULPEL. Verfoeien? Hm, hm! Vrouw W A n D i l N, Ja ja! verfoeien, zekerlyk verfoeien ij Gy behoorde u m uwe ziel te fchaamen , dat ge myne arme Me- vrouw zulke oneerlyke dingen voorftelt! Want, wis en waaragtig J ik hield u voor een* man van eer en deugd; maar nu moet ge terftond myn huis uit! Mya buts is een eerlyk huis , en gy moet niet denken * dat ik hier zulke koppelaaryen toelaaten zal* Kul- •■•*■'" DiRDl BlDUf. ^ Kulpel, terfyde. Dat was ook mis I Na den mantel omgekeerd , Heet Kulpel ! (luider.) Goed! goed! Dat 's naar myn* zin! Dat 's naar myn' zin! Vrouw W a n d e L n> ö/> **** beklaé* geljkentoon* Myn arm Mevrouwtje! KULFIL Wees deugdzaam; dat is voorde Graavin genoeg» VrouW W A N D E L N. Welke Graavin? K ü l p e l , /er zyJe. 't Is duivelsch ! Al wéér my zei ven voorbygepnutt! Nu moet het 'er uit.' (luider.) De Graavia van Olsbach. Mevr. van Orlhbim. Wie? De Graavin van Olsbach ? K u l p k L. Ja; want die is ook eene deugdzaame Dame» Mevr. van. Orlheim. Verklaar u tog duidelyker. Kulpel» Zó! Weet ge 't dan niet? % Heeft Vrouw Wandeh 't u niet gezegd? VroUW W A N D E L N. Ik? Wat zou ik gezegd hebben? Kulpel. Dat ik Mevrouw aan de Graavin gerecommandeerd heb. Vrouw ,** De Graaf tan O l t » a<* tf» Vrouw W A X I) E L N. Ji, dat is waar, Mevrouw! Dat heeft by gedaan* K Ü L P E U Gisteren avond over tafel gaf ze tby last om doof ten kunstgreep te onderzoeken, of gy Weezenlykzo deugdzaam waart, als zy gehoord had f anders wilde re geen bezoek van u aanneeinen. Mevr. vanOrlheim. Spreekt ge de waarheid ? KutPEL De Graavin zelve zal 't u bevestigen, Mevr* van Orlheim. - Vergeef my dan, dat ik u door zulk een' onregf- maatigen argwaan beleedigd heb* K u L p e t. 