Spectatoriaale schouwburg : behelzende eene verzameling der beste zedelyke tooneelstukken, byeen gebragt uit alle de verscheiden taalen van Europa : met nieuw-geinventeerde konstplaaten versierd
ALDBRSON, Wel nu? WILLIAM. ^ De Franfchen zijn in den voorgaanden nacht» twaalf mijlen van hier , op onze kust » geland. ALDERfON. Zijn zij ? Ik hoop dat zij dan ook wel weder zee zullen kiezen. ' Wat hebt gij anders P WILLIAM. Eenige brieven en handfchriften , welke ik nog in de bibliotheek van de overledene Ladij gevon- den heb. A L D £ R S o N. Uw geheugen wordt door den tijd zwakker, heer Kapelaan! Hoe dikwerf verbood ik u reeds, mij ooit weder dat /marielijk verlies te herinneren! Leg ze daar neder! En nu verzoek ik u » tegen morgen , uwe preek te beftudeeren,' want dan zal ik u — niet hooren.; . _. v. ^WILLIAM. . Mijn pligt...... .'. ALDBRSON. Gij hebt bezigheden, heer Kapelaan » ik w9 u niet ophouden. . (WILLIAM, vertrekt^) TWEE. EERSTE B E D R IJ F^ I27 TWEEDE TOONEEL; (alderson, de qntvangene papieren docr^ bladerende) Brief aan den ' rcrheerHjkten engel — die mij na voor eeuwig ontrukt is! liever ha^ Ifc u nimmer gekend , dan dit «andenken te gevoden , hetwelk mij tot woede drijft , en mij -met al mijn' rijkdom en aanzien, ongelukkig maakt! {De papieren verder doorzoekende.).. Ook de hand van mijnen hen- DRiKl den eenigen dien mij het noodlot voor wei- nige jaaren overliet : •--; ook hij wierddoor het graf rerflonden l — nu ben ik alléén , alle mijne groote oogmerken zijn door £ijnen dood vernietigd! nog 1 weinige jaaren , en mijn naam zal met mij ten grave daalen/ d geluk, trouwloos geluk I (:E>e papieren met drift wegwerpende^ Weg— weg met al. les, wat mij mijn verlies kan te binni^n brengen. Waar is charlotte? Ik móet 'öiij' eenige ver- ftrooijing verfchaffep, -^HiJ Jihelt.) T) E R DE T N E E L. ROBERT, ALDErIsON. A II D E R *S o'n.'^ Mijne dochter I — , . ^ ^ /, •^ R d B Ef fe^T. ' ' ' • '^ Sir ARTHUR BüRtïNètöN wcuscht Mijlord te fpreeken. ..1 ' •«• • A L- ALDERSON. jygt bij binnen kome 1 Mijoe dochter moet zoo gfcrtocv^ , tot ik haar doe roepen. X^^OBERT, vertrekt.') AL0ER80N» Een gfoed meisjenl maar zij is eene vrouw, en Ik mïs eenen zooo « die den naam ALOERsoNder vergetelheid ontrukken kan. VIERDE TOONEEL. Sir ARTHUR BURLINGTON» ALDERSON. ARTHUR. I^ljlord.»..* ALDER80N. Sir ARTHUR.,. ARTHUR. Weet gij dat de Franfchen geland zijn ? ALDERSÓN. I Zo landt gij, en de duivel i i ARTHUR. 'Er ligt in dien omtrek een groot gedeelte uwer goederen. ALDER80N. Ik heb mijn geheugen nog, Sirl ARTHUR. Indien wij gasten krijgen EERSTE B B D a IJ F, . xtg ALDERSON. Dan moeten wij ben de kost geeveo, / A u T H u 1[. <5ij fchijnt heden in eenen kwaaden luim te z\jn , Mijlordv — • ALPERSON. Het kan zJJri I A R *r H ü R. Zoude ik u ook belet deenP A L b È R s o N. ^'Het 'is reeds gedaan. ARTHUR.- Dan wil 4k liever ^ L D £ R S o, N. Het kalf is nu reed^ verdronken, Sirl door u verliest het geluk eene lofreden , welke ik haar zo even wilde toezwaaijen. ; ' ARTHUR. I Eu waar over^ als ik hét vraagen mag? AIDERS0!« - Om dat zij zo vriendelijk is geweest ^ mij mijne gade en eenigften zoon te ontrukken. ARTHUR. üw verlies is in de» daad fmertèlijk, paar gij hebt nog eene dochter behouden. — A L D £ R'S ON. Heb ik? Hét is goed dat gij mij daar aan her- -innert. VII. DEEl. I AR. 130 A L D E R S o W; ARTHUR. Deze ftrekt u immers nog ten troost? A L D E B S o K ■ , Dunkt u (Jat? hm! de zoon van mijn* voorhiaa- ligen fchrijfmeester; wierd, om' het namaaken van banknooten , vooreen paaf uuren opgehangen-, een fchoone troost voor zijn* ouden vader , dat men hem, tot reisgezelfchap, niet mede opknoopte. ARTHUR. ' Wie kan tegen het noodlot? Geduld is de beste heelmeester. ALDERSON. Dat ^de ik wei ... maar het is zo nietl wat is 'er van uw dienst » Sir ? ARTHUR.. Mijn vader had voor eenige dagen de eer,. .• ALDEBSON. Mij, voor u. de hand mijner dochter, te verzoe- ken, en ik had de eer, hem dezelve te weigeren; ook een groote troost voor u Sir, dat uw vader met de korf niet ftruikelde , en hals en beenen brak! ^ Hij heeft zich goed ter been gehouden. 'ARTHUR. Ik geloof dat de oorzaak van uw weigerend and- woorö hier in beftond ; dat Mijlord eene voorwaarde maakte ,• om den naam burlikgton, niet Mij- lords familie- naam alders on te verwisfelen, en dat mijn vader zich hier toe niet wilde laaten over- haalen? A L- £ « R S t Ë BE ^ R IJ F. r31 ^ A L D E R S O N. Ik bewonder uw geheugen , Sir! ' ARTHUR* Deze zwarigheid is thans uit den weggenomen^. Mijlordi mijn vader heeft mijne verzoeken gehoor gegeeven, en is gereed zich naar uwen wil te fchik- ken* A L D E R S o N« Is hij? hum! Dat was zo iets ^^ In de daad niet veel , als ik de waarde der waar befchouw , en daar en tegen op den hooper let ,■ intusfchen • . (H$j fchelt.') Uit oude yriendfchap voór uw' vader zal ilc eens kien, wat mij te doen ilaat VIJFDE TOON E RL. ROBERT^ DE VOORIGEN. ALDERsoN, tegen ROBER;r. Mis CHARLOTTE. ... CitoDERT, vertrekt.') ALDERSON. Men moet hieromtrent de hoofdperfonage eens raadpleegen. ARTHUR. Buiten twijffel , .ondertusfchen durve ik mij vlei- jen, dat mijae geringe verdienften. .•• ALDERSON., De verdienften van uw' yader niet te yergeeten , Sir ! Hij diende den Staat weleer in het veld , - . i 2 thans y IJl A t D ^ R f o N. thans in hef kabinet. De uwe,.,, apropos! Gij zult zeker wel verlangen mijne jagtkamer te zjen en mijne honden te leeren kennen mijn opperjaaget zal u dezelven toonen. De danszaal is ook nog al bezienswaardig, en m geval gij, waaraan ik niet twijffel, een zogoed ruiter,- als een bekwaam- daa- fer en jaager zijt , zo kan ik u de kennis mijner paar* den ook aanbevelen* ARTHUR. - Indien Mijlord mij wilde foeftaan. • »• CALDER$0N,y2rA^//.) ZES DE T O O N E E L; ROBERT, DE vooRfDEN, koTt daama . » CHARLOTTE. ROBERT. ^ Misf CHARLOTTE zaf in één ogenblik hier zijn. ALDERSON. -^ Sir ARTHUR wil mijne wapenkamer» danszaal en mijne honden en paarden eens bezigtigeu; de flotvoogd, ftalmtester en opperjaager zullen hem eens rondleiden. ARTHUR, Maar«... ^ ALDERSON. VefBiwik u war,Sf5ïl e £ R S T E B £ D It JJ p. 133 ARTHUR. Maar Misf CHAJiLOTTE..... I A L D E R S o N* ^ Zal u niet vergezellen. (CHARLOTTE, treedt binnen.^ ALDERSON. Kom nader, Misf! nu, tot wederziens, Sirl Carthür, haalt zijne fchouders op én vertrekt^ robert yolgt hem.^ ZEVENDE TOON E EL. ALDERSON^ CHARLOTTE. (charlotte kUtt haar en ^ader de hand.') * ALDERSON. Hoe bevalt hij u ? C H A R L o t-T E. \ Meent gij Sir art hu R? ALDERSON. Ja, fpreek openhartig. CHARLOTTE. Ik ken hem niet genoeg om .... ALDERSON. Zo — en zijn uiterlijk .... CHARLOTTE. Verliest, zo dra hij in uw bijzijn is. I 3 ^^- 134 A L D E R S o H; ALDER80K. Vleister» dtet zijden zulk eene vrouw zou xnij iioe gelukkig kuanèn m^ken, en den naam al- DE^RsoN door mij zelven herftellen; maar - waar vind ik die? C H A R L o T T K. Gij fchijnt droevig te zijn, mijn vader *— ALDERSON. Wii fpreeken nu van Sir arthub. Hij is een net danfer. een bekwaam ruiter, en een voortref- felijk jaager. CHARLOTTE, Het kan zijn , maar. . .. ALDERSON. Ook. een gek, die zich overal indringt, en vol verwaandheid! — - C H A R L o TT E. Gij kent hem. ^ ALDERSON» Hij heeft groote en aanzienlijke verdienften - van zijne voorouderen geërfd, CHARLOTTE. Het ware beter , dat hij verdiensten van zich zelvö hadl .. ALDERSON. | Wat hij niet heeff , wil hij door u behuwlijken. CHARLOTTE. Mijn vader ^ zo ik het waagen durfde.»—^ A) EERSTE B E D R IJ F. ^ 135 A L^D £ R S O N. . Wat? CHARLOTTE. U iets te bekennen. A L D E R S.O N. Spreek de waarheid. CHARLOTTE. Sir ARTHUR vereert mij met zijne liefde; maSrI ^- ALDERSON. Dat hij 'er u mede vereert is een logen, doch . dat ter zijde gefield ! gij moet trojiwen. — ^ CHARLOTTE. Mija vader. --. A L D E R S o N. 'Er is voor mij op de gantfche waereld geen© vrouw te vinden , welke mij het verlies uwer moe- der vergoeden kan ! Ik moet ,dus vóór mijn dood, van u, nog erfgenaamen zien, zo het mooglijk js, naneeven, die den naam alderson voeren, en voortplanten ,1 en buiten den jongen Burling- ton, zult gij vooreerst geenen man van aanzien vinden , die ter liefde voor u , zijnen naam zal ver- zaakeu* ♦ , CHARLOTTE. Msfchien zult gij in het vervolg nog wel zo iemand aantreffen. --. I 4 A L- Y^6 alderson; 'ALDERSON. Dat misfchien geeft mij geene erven , mijne ]tat* ren» (hellen voorbij en -mijne grijsheid komt van tijd tot tijd naden ' CHARLOTTE. Gij fchikte mij eens den jongen edüard toe. -^ A I4 D E R S o N. J3en eenigften zoon van den rijken en aanziene-. lijken Hertog van Salisbunj ; maar niet den zoon eens rebels, eenes op het fchavot onthoofden verra- ders, zonder rang, zonder tituls, zonder vooruit- atfgt of vermogen. CHARLOTTE. Gij bemmdde hem. mijn vader, en waardeerde' zijne eigene verdienden. ALDERSON. Die waardeere ik nog, en «zal dezelven nog hoo- ger waardeeren , wanneer bij , als *een braaf Sol- daat de , in onze nabuurfchap gelandde , Franfchen helpt verjaagen ; zo iets beloont de Koning door geld en eertituls, maar geen vader door zijne doch* för welke millioenai bezit. CHARLOTTE. Wat zegt gij? zijn de Fmnfchen geland? y ALDERSON. Deze nacht. Een nur geleden heb Ik door een. estafette de tijdióg bekomen. Als het Leger niet nog* heden flaags raakt en overwint, krijgen wij morgen ongenodjgd bezoek. ' . * ., . c H A a- £ E K S T E B E D R IJ F, 13/ CHARLOTTE. \ Lieve hemel J * Is het gevaar zo nabij! —- i^LDERSON* "^ Het is de zaak van den Koning en zijne Gene* raals, hen afteweeren I Thans fpreeken wij niet van oorlogen, maar van trouwen: mishaagt u Sir Ar- thur? 'Spreek openhartig? Ik wil u niet dwin* gen , Doch door mijn vaderlijk gezach een man doen neemen ; maar ik begeer geen' ontëerenden be^ delaar. Stel mij een* man voor van rang, vermo- gen en eer, die mij bevalt, die zich door eene piech» tige a3e verbinden wil, om den naam alderson aaoteneemen en op zijne nakomelingen voortieplan« ten» en hij zal mij wellekom zijn. CHARLOTTE. Dierbaare vader I uwe goedhei4 j uwe toegeevcn- heid.;,. ALDBRSON* Heeft haare paaien, dierbaare dochter: eenige dagen kunt gij u beraden, nog agt dagen; maar dan Wordt gij getrouwd , — of door burlington of door een ander, — het is mij om het even, als hij^ zich flechts aan mijne voorwaarde onderwerpen wil% AGTSTB TOONEEL* Mistrisf BAMMON^ DB VOORIGEN* | .ALDBRSON. Zie daar? onze goede lieve Mislrisf hammom. ^ I5 - . Mi^ Mistrifif liAMMON. ,Ach Mijlord! Misf! Die Franfcheü! — die Franfcheni — ' ALDERSON. " Hebt gij hen wel recht vriendelijk ontvangen en in cene kamer gebracht. Mistrisf HAMMON. De hemel bewaare ons , Mijlord ! waar denkr gij aan ? Het gantfche Leger is geland , flecbts wei- nige mijten van bier ; men kan hen duidelijk hoorea ifchieten. A L D E R S o N. Gij hebt een fcherp gehoor en een fijne reuk, Mistrisf. / Mistrisf HAMMON. • €ij fpot Mijlord I als zij nu eens komen...» \ ALDERSON- Dan moet gy het trachten te verhinderen. Mistrisf H A M M o N. Ach! Het zweet breekt mij, uit eükele angst en fchrik, aan alle kanten uit. A L o E ft S o N. Ook uwe fuikerzoete Misf charlotte, beeft hartkloppingen , -^ maar om eene andqre oorzaak. Ik heb haar zo even een geneesmiddel aan de hand gegeeven, maar zij vindt het te bitter, en hoopt dat zij misfchien een aangenaamer zal kunnen vin- döh. Gij, Mistrisf, doet immers ook nog zo iets in.de geneeskunde; mij dunkt gij moest met de patient eens raadpleegen , en eenige geneesmiddelen uit- EERSTE BEDRIJF. 13^ uitdenken , welke boven de mijne de voorkeur heb- l^en ; het zal mij aangenaam zijn ^ indien uwe poo« ging gelukken mag. NEGENDE TOONEEL. CHARLOTTB, MiStrisf H A M M O N, MistllSf HAMMÖN. De heer Graaf is heden in eenen goeden luim; Nu.' wat fcheelt u hartjen lief? Niet waar, de tijding van de Franfchen ? CHARLOTT£. Dezelve is mij dubbel verfchrikkelijk , dewijl mijn ïDUARD misfchien nog heden met zijn Regiment wordt opgeroepen, om hen tegen te trekken. Mistrisf ha mm on. Helaas I die verwenschte oorlog I i CHARLOTTE. En 'er is nog daar en boven eene tijding , welke mijne droefheid ten toppunt voert. Mistrisf hammon. Lieve hemel , nog al meer.J» CHARLOTTE. Mijn vader wil mij uithuwelijken. Mistrisf hammon. - Uithuw...... de hemel zij met ons, gijzijtira^ mers reeds zedert drie jaaren. ... e H A R L o T#T E. Om '« hemels wil! fpreek niet zo overluld. Mis* r^O A L D E R S o N. ' Mistrisf hammon. | ' Nu ja! g!j hebt gelijk, ik vergeet mijzel ven ; nu het zal niet weder gebeuren. Mijlord fprak dus van uithuwelijken ? Ik had zulks wel verwagt. De jaaren Tnelleti voorbij en het is mijnheer om nako- melingen te doen , wijl hij zelf reeds wat te oud is , €n ook van een txiHeede huwelijk niets hooren wiU Maar hij fprak immers ook van geneesmiddelen, vaa iets bitters , hetwelk u mishaagde , en* . .. CHARLOTTE. Daar onder verilaat hij Sir a<rthür bdrunc- To N 3 die hem om mijne hand gevraagd heeft. Mistrisf hammon. Hoe ! wat ! om uwe band gevraagd ? om de hand van eens andqrs vrouw, die reeds kinderen heeft ...^ Dat fchïeit ten hem^l! * CHARLOTTE. Lieve hammon! Mistrisf HAMMON. Nu ja, het is ook waar..-.; die verwenschte tong! 't is als of zij door een uurwerk wierdt voort- - gedreven ! maar die tijding van de Franfchen beeft geheel mijn verftand verbijsterd , lieve hemel 1 als zij nu eens kwamen aanmarcheeren. CHARLOTTE. Het is eene menschlievende natie! voorzeker, de oorlog maakt in veele gevallen uitzonderingen. Mistrisf hammon Wij hoopen dat die uitzonderingen zfch voor ^ns ten besten zullen fchikken I maar waar fpraken wij ook van,..?. char- ESR&TE BBOR 1} F. 141 CHARLOTTE, *Van Sir Arthur's verzoek. Mistrisf HAM M ON» Nu die krijgt een neiis van tien' ellen lang, en een korf, waarin hij 'er twintig andere bergen kan. CHARLOTTE. Mijn vader heeft mij agt dagen toegeflaan, om wij te bedenken ; maar dan — MfStrisf HAMMON. Weet gij wat^ hartjen ? Zet u aanftonds neder en fchrijf alles ,' met eene zekere warmte aan edto*- AR. Dy die zal-u daarin ten besten raaden. CHARLOTTE. Dnt zal ik; zonder tijd verlies I QZij zet -zich te fchrijven.^ Mistrisf hammon. Ik hoop dat hij zelf mag koomen en met u een mondelinge affpraak maaken. Hij is reeds federt agt dagen niet hier geweest — en heeft zijn klei- ne SA ABT JEN, geloof ik , in geen zes weekea gezien. Het zal hem voorzeker zeer veel veriiiaak verfchaffen , als bij haar , na haare ziekte , zo fchoon en vrolijk weder ziet. n Ook hebben de kin- derpokjens geen het minde fpoor achtergelaaten» Dat arme wurmpjen! Ik dacht immers wel, dat het voorfpoedig gaan zoij! nu, God lof! zij heeft het ergfte reeds doorgeftaah , aanftaandq Hemtl-, vaarffidag gaat zij in haar derde jaar , en — ja , eer ik het vergeet < — mijne nicht l i d ij , is gisteren bij den Landhoevenaar aangekoomen , en heeft zich daar, op mijn aanraaden , voor saartjens, n^oe- der> I4i ^ A L D E R S p N. ^ der, en voor eene geheime minriares van Sir EDüARD uitgegeeven ; geef hem dit, zó duidlijic mooglyk te kennen , op dat hij daaromtrent geen misflag begaat. 'C H a' R L o T T E, Goed, goed? zorg nü maar dat ik niet geftoortf Worde. iZéj'fchrijfn Mistrisf hammon. 6 Ik hoor reeds voetftappen. ^ïk zal derhalven eens aan het vengöer gaan ,* (JfiJ zich zelve) zo is 't het best! Hoe eer hoe liever! wie weet. of hij niet nog heden marcheeren moet f en dan was het vergeeffclie moeite!' CHARLOTTE, hij zich zelvc. Nooit 'was zijne tegenwoordigheid meer nood- zaaklijk! zijn vertrek zo nabij, en het gevaar op handen. — ó Hemel 1 gij alleen moet hem bewaaren. (^ZfJ vaart voort met fchrijven,') Mistrisf hammon, het vengjler openende. Ach! welk 'een verkwikkende lucht! welk een fchoone morgen ! zo zacht , zo helder, en die lieve vogelt jens! — Hoe lief zingen zijl (fia eenige ftilte) Hoort gij, hartjenlief! als gij Sir eduard kunt overhaalen , om eens regt voor de vuist met Mijlord te fpreeken — St.! 't is waar, zij fchrijft. Dat ik mij ook altijd vergisfen moet! • — maar buiten .dien , dat gaat ook niet aan. Mijlord is zo rijk als een Koning , trotsch als de grootfte Sultan, en lotjen is zijne ewiigfte Dochter. — ' De arme ne d u a r d .daarentegen heeft , bébal ven zijn Esquadron, geen penning vermogen. Lieve HemelJ als Mijlord eens wist, dat zij reeds 9èden i twee E £ R 8 T S B £ D R IJ F. 143 twee jaaren zijne vrouw is , en reeds een Dochtert- jen bij hem heeft; 5k geloof dat hij ons.^qndereeni- ge genade , of barmhartigheid , allen te gelijk de deur uirjóeg ! ... Hoor ! wat ïs dat voor een geklapper • op de ftraat?" Als de Franfchen nu maar niet. .. (bevreesd het vengfter uitziende.) Ach! Dat zich de hemel erbarme; heb ik het niet gezegt? CHARL0TT£. Wat IS 'er? Mistrisf ha mm on.. Zij koomen ! zij koomen / CHARLOTTE. Wie? Mistrisf H AMMO N. De Franfchen. Ik geloof het gantfche leger. Cuh^hOT'm, opfpringende. ' ^ ^ Mijn hemel I (naar het vengfter loopende:) Ik zie niets. Mistrisf ha mm on. Hoe! hier — - achter het bosch, digt bij het flot. CHARLOTTE. Lieve hammon! Een geheel leger achter eene haage!' De. angst heeft uw verftand verbijsterd. ' (Zij zet zich weder te fchrijven ) Mistrisf hammon. Wat heb ik dan gezien? Ik zag toch van verre cenè menigte Ruiters. — (Zij ziet bevreesd het vengfter uit.) Ach heere jenjeni ! Hij is het ! CHARLOTTE. Mis* 144 1 L D E R . S 'o N* MiStrisf HAM-M ON.. Hij zelf! zo even (leeg hij van het paard, {poe- dig - koom hier! Hij keek hier naar roe, en ging oogenblïkkelijk in huis. — Daar brengt zijn knecht de paarden weg ! — Hemel bewaar ons : Wat zwee- ten die arme beesten i Zij. moeten fchrikkelijk aan- gejaagd üebbeh. CHARLOTTE. Van wien fpreekt gij toch ? Mistrisf HAMMON. Van wien ? van uw gemaal, van Sir edüard. CHARLOTTE. EDüARD? Is hij gekoomen? Mrstrisf hamrIon. Ja, jndedaad! Stil! Ik hoor hem reeds ^^ waarfchijnlijk gaat hij naar uwe kamer ; wij moeten roep^ — Qde deur openende^ Hier, Sir eduaedI Uer zo. TIENDE TOONEEL. EDUARD, D2 VORIGEN. ■^EDÜARD. Mijn waardfte! •.. CHARLOTTE. E 1) ü A R d1 {Rem in de armen fnellende.^ wees welkoom hartelijk welkoom ! io even heb ik aaa u gefchreeven. •*-» Mis, . EERST E. B EvD R I] F. ^ 14^ Mistrisf 11 a 21 m on. Lieve temel! wat zijt gij verhit! droog toch uw zweet wat af 1 a propos ! zijn u geen Franfchen tegen gekoomen? BDUARD lagchend. Neen , Mistrisf f Ik heb hen geen* fi:oeden mor- gen kunnen wenfbhen;- maar geland zijn zij. CHARLOTTE. £a.zo digt bij ons! £ D U A R D. Stel u gerust, lieve CHARtoTTB» Lord stor" MO NT zal deze ongenodigde gasten wel ontvangen , en verwacht verfterking, om hen den terug weg te wijzen 9 Uc moet nog hedéh naar m\jn Regiment» en heb dus geen oogenblik willen verliezen, om u nog eerst eens te zien. Mistrisf ha mm on» De hemel zij dank! *£r is dan toch zo veA gevaar niet 9 als ik mij wel yoorflelde. ^Nu kin* deren, fpreekt met eikanderen en flort'uwe zie- lefmanen in elkander's boezems uit ; ik zal intus* fcben in de 'voorkamer fchild wacht houden. Als ik frerk mogt hoesten, dan koomt 'er iemand, dat is het teken ; en dan fpoedig , door deeze z/jdeur langs de kleine trap naar beneden! Maar maak het kort en goed, eer Mijlord wederkoomt. Vir. DEEi^ K ELF- I^ A L D S R S o N. ELFDETOONEEL. CHARLOTTE^ EDUARD, E D U A R D. Nu lieve ^harlptti, ccr wg verder gaan^ cene goede tijding! Mijn Qom» Ml^'Iord ken^' DALE, weet onze geheimen; hij billijkt onze ver- bindtenis en volgt mij op denirqet, om uur vader» om uw te verzoeken* ClfARLOTTK. Wat zegt pj? uw 00»? E D ü A R D. ' Weet alles ! De edelmoedige man heeft zelfs » ötn zijn verzoek meer gewigt bij te zetten, bcfloo- ten, mij tot erfgenaam van alle zijne goederen te verklaaren. Ook heeft hij het door zijne pogin^a ao verr' gehragt, dat bet proces van mijn ongelak- kigen vader nog eens is overgezien geworden ; hij beeft getuigen gevonden, welke deszdfs onfchuld volledig bewezen hebben ; en de zaak js reeds zoo verr' gekoomea ,(kt *er wel ligt lieden , of morgen , ^ene gehede herroeping van het vonnis op vo%t. CHARLOTTE. ^Koom in mijne armen, epuaro! zulk ecoe tij^^ ding beurt mij weder op, en ge^ft mij nieuwe hoop. Mijn vader was u niet ongeneegen ; hij wilde ilechts , om mij van zijne eigene uitdrukking te be- dienen, geen bedelaar, niet den z^on eens op het fchavot ter dood gebragten rebels , tot fchoonzoon ; en wanneer iOtt deze hinderpaal is weggenomen... • E B RS qp E B E « ft IJ p. ^f B D ü A R Dw Dezelve scm iiBffler ti^ts gerondeo heböea, en mijn va(;ier nooit het flachtöffer eeoer zamenrotiing geworden zijn , Indien miin oom was tegenwootcfig gweest; maar die fttoodfaarts rekenden het nood-. Tssaklijk dien edeknoecSgen man , naar de Jk^ën te aeoden» ca anjiiea oBgelukkigèn vader eenen fler* ken fteun te ontneemen, en hem dus te zekerdwr te'* doen vaUen» CHARLOTTE. Gezegend zij z^oe terugkomst ^ welke tra nio* ften den zoon redt, en zijnen flioordenaiflr ontmas- kert. 6 Hemel 1 Ik zou thans gelukkig kunnen zijn , en na eene openhartige bekentenis van mijns vadet» toegeeveodheid, het eiiïde mijner fcwdlhjgen hoppen, — maar die onzaJige oorlog...} Pligten eer roepen u op, om u aan duizend gevMTeit btoot te ftelieh. .TWAALFDE TOONEEL. Mistrisf hammon. Sir arthur» dr VOORIGBN. Mistrisf h a m m o n , voor de kamer Jlerk hoestende. ^ Nu , nu 1 wees maar zo driftig niet. CHARLOTTE. *Er koomt iemand. . Mistrisf HAMMON» Op het Slot van Mijlord moet men Befchei- den zijn , en eerst vraagen , of 'er ook bezoek wordt afgjBWaclit. K a A R- V I4« A 'L P E R 8 O M. ' ARTHUR. Nu f nu! wéès maar bedaard mevrouw! CHARLOTTE. Het is de ftem van Sir arthür! Ik heb tot nog toe geene gelegendheid gehad om het u te zeg- gen; hij heeft aan mijn' vader om mijne hand ge* vraagd. E D U A R D. BURLINGTON! ' c H A R LX) T T E 9 hcm den brief geevende , welken zij te voor en gefchreven heeft. Zie daar, lees! Mistrisf h a ^f m o n , Jlerk aankloppende en hoestende. Is *er iemand binnen? CHARLOTTE.' MIsfchien heeft arthür u zieii 'aankoomen. Gij moet derhalven bliji^en , om alle verdenking voor te koomen. — In mijne kamer zie ik u weder. (^Zij vertrekt door de zijdeur naar beneden.^ Mistrisf h ammon, in de kamer hoestende» Ziet gij? geen christenziel. — CEduard be^ merkende^ Behalven — hoe! gij hier? Sir Epy- ^ a|id! wees hartelijk welkoom! wat heb ik u in geen eeuwigen tijd gezien! Ei, ei, ei! w^ zijt gij veranderd! E D u A R. D. Eene onpasfelijkheid. . . . ( Mistrisf HAM MO N. Neem het mij toch niet kwalijk! wij zodcen Misf , CHAR- £ £ R 8 T E B £ D R 1} 7. i^p CHARLOTTE. Ach , dat lieve kind! ook zij h^ zedert de twee maanden , dat gij niet te ullderfon geweest zijt, zeer veranderd 5 zij gelijkt dczelfUe niet. ., . KDÜARD. Het doet mij \qz^. MiStrisf HAMMON. • Gij Wac^t zekerlijk op Mijlord? E p u 4 R D. Ik heb my reeds laaterrtiandienen. ^ Mistrisf iiAMMON. Gij zult nog een oogenblik moeten vertoeven ; hij liet zich zo even aankleedeOi Wilt 'g\] intus- Sthsn zijne dochter uw compliment moaken ? ARTHUR. Gij hoort immers Mlstusf, dat mijnheer Mijlord wil fpreeken en niet zijne dochter. Mistrisf HAMMON. Dat doet niets ter zaake. Alle bevallige vreem- delingen zijn oüzeMisfweikoom. ARTHUR. Nu juiit niet, dewijl ik haar fpreeken moet* E D U A^R D. Maar, Sir! ik hoop dat ook mijn bezoek haar 'niet onaangenaam zijn zal. 'ARTHUR. Het bezoek van een officier? *^ gij zijt'. . .. K 3 . R D ü- tHO A I* B B R > o n. B D U A & IX ^ Dat IS de vr^g* ARTHüRf EUüARD dooT een lorgnet hm» giuurende. Ach! — als ik irfj niet bedrieg, — f TbrMtoïsf hammonO Is dit de officier, wien de onlangs uit Indien terug gekomen Admiraal zo grootmoe- dig heeft aangenomen? Mistrisf HAMMON. ^ Juist ()ezelfde ! De zoon van den ongelukkigea Hertog van salisburij; zijn vader was;voorze- ker een braaf man ; »^ maar zo iets mag men niet overiuid zeggen, ARTHUR. Het is beter dat gij het denkt, en mij bij nwe meesteres aandiend. / Mistrisf HAMMON» Aandienen ? gelooft gij dat ! Daar zijn de' dienst- boden voor. Ga maar in de voorkamer. ARTHUR. Waartoe zo v^ele omftandigheden ? waar is baare kamer? Ik zal mij zelve wei aandienen. QHij wil heen* gaan.') ., EDüARD, hem tegenhoudende. Sirl ik geloof dat het in alle gevallen ongevoeg- lijk is, bij eeneDame onverwacht lunnen te dringen» ARTHUR. Sir! gij zult mij toch geene wellevenheid willen leeren? s o u« £ È r' 8 T E B E O R 1} F. 151 £ D U A R O. U djszelve berinneren, ARTHUR. Weet gij wel met wien gij fpreekt? B D U A R D. Met Sir authuh bürxington. ^ ^ , A R T H ü B, En gij durft u onderftaan ?. B o U A R D. Gij vergeet u zelven, Sir! inet mij fpreekt men* Diet ongeftraft op zulk een' tooü. A R T H D B. Dat ik dat gefnap nog langer moet aanhoofen. iiHij wii gaan.") É D u A R 0» Gij moet blijven, Sirl A R t M Ü R. Welk eene trotschheid ! gij durft het waagen ! E D ü A R D. Eenen onbefchaamden achting te leercn. A R T R u R« D^üWel en dood. iDe hand aan den Degen Jïaandt}) Indien ik niet in Mijlords huls was -^ MiStrisf HAMMON. Hoe I wat moet dat? Gij zult toch geen geweld willen gebruiken? K 4 «DU. 152 A r. D t' R SOW. B D U A R D. Mijlords huis? Gij hebt gelijk Sir f . Zo iets laat zich beter in de vrije lucht, onder vier oogea afdoen. ARTHUR. f. Indien ik mij zoo verr' vel-geeten konde.I £ D U A R D. Nu , binnen weinige oogenblikken'! {^Zijn degen trekkende.) JVIistrisr HAMMON. Het wordt waarachtig ernst. A R T H ü R. Ik moet gaan ; want mijn geduld zou ten einde raaken. (Jlij vertrekt.') E D U/A R D. Wij blijven bij eikanderen. Sir. (Hf j volgt hem^ Mistrisf ha mm on. De hemel behoede en bewaare ons! Dat gaat nooit goed! Sir arthurI Sir edüard! Hoor toch eens hierJ — ^ 6 Hemel! daar werpt hij- dieti lompert voor zich van de trappen af, die naar deu tuid leiden. — Zeker zullen zij eikanderen dan bij de ooren krijgen. (^Angstig roepende,) Ach 1 ' hola ! Is 'er niemand? geen mensch? geen christenziel? Ik moet heenen, om lieden te roepen, die het aaa Mijlprd zeggen kunnen... Ach! mijne arme, arme Misi^ zij zal voorzeker fcbrikken. Einde van het eerjie Bedrijf. ' TWEE.' T W £ B D B B B li R IJ F. 153 TWEEDE :B E D R I J F. EERSTE TOONEEL. ALDERSON^ ilJULLlAM* A L D E B S O N. Nu ; Heer Kapelaan ? Ik z5e het reeds aaoi^uw neus — de berg- Is weder zwanger en in barens- nood^l . • . . wat is 'er? ' WILLIAM. Sir ARTHUR.... r ALDER SON» Bezigtjgd de Wapenkamer, ^ w I L L Ta M» Neen , Mjlord ! hij yecht. ALDERSON, N Hij vecht ? met wien ? w I L L I A M, Met Sir eduard van salisbüri> ALDERSON» » 'Ebuard? Is die Wer? WILLIAM. ïBj kwam , om Mijlord zijrie opwachting te maa* ken, Sir a I^thür beledigde en tergde hem ^ ^ K S ' Al- $S4 ^A t» D B A 8 o n; AZ.DXKSON. En EDPARD nam het kwalijk; dat is zeer na^ tuurirjk ! Waar ralt dat groote werk voor? WILLIAM. Dat weet ik juist hiet ; ik wefischte — • AIDEasON* Weet gij dat niet? Dacht ik niet, dat 'er een muis ten voorfchijn 2ou koomen. Ha, ha, hal WILLIAM. Zij fdelden beiden met bloote degens nïtar het park ; maar of zij hunnai weg rechts of links ge- noomen hebben , kan ik niet zeggen. A L D E Jl S o N. Haast u dan om rechts en links de Vechters op- tezoeken , om hen m^t eikanderen te verzoenen , of troost toe te f]preeken , wanneer 'er reeds één van hen in het g{tis Ijgt en troost behoeft. ^ WILLIAM* Gi> fcbertst, Mijlord, en de zaak is zo emftig, Eij betreft het leven van twee Jnenfchenl A L D E R S o N* ^ Na, gij wilt toch niet, dat ik die gekken zal' opzoeken m van eikanderen fcheiden ? Het is uw werk , lieve Kapelaan I den overwonnenen tot 2ijn vertrek te bereiden , en de overwinnaar zal mij wdkoom zijn. WILLIAM. Beveel ten ininften Milord , dat tfw jaager mij de vechters in het park helpt opzoeken. A L-. TV E E D « B £ D R I] F. IJgS ALDEKSON. Vermaan hen daartoe uit mijn naam. Maar gij behoeft u niet te overhaasten , want het geen f«- Ibbieden kon, is waarfchijnlijk reeds gelfchied, al was het maar in dien tijd welfoen gij hier Terpitat» (William vertrekt jchielijk ) TWEEDE TOONEEL. MiStrisf HAMMONf AtDEJlSON. ALDBRSOM, Zie daar! mijne lieve zoete bamkojiI Hoe flaat het met de Franfchen? Mistrisf BAMMON. Acht niets van de Franfehea, Mijlord! iets veel ergers! Sir edüard, — ALDRJRSOir. Is gebleeven. MiStrisf HAMMON. Gebleeven? Sir edua^o? A L D E R S o N. Nu ; ik dacht dat gij mij die troostrijke tijding kwaamt brengen. ^ Mistrisf HAMMON* De hemel behoede en bewaare on» I om de gantfche waereld niet! Ik wilde u «flechts «eg^oia dat Sir Arthur hem fchrikkelijk beleedigd heeft, en — ^ A %r 15<^ A L D £ R S O N. t A L D E R S O N.. En dat edüard hem heeft, uitgeëischt , dat eij beiden den degen getrokken hebben, en door den tuin nair het park geloopen zijn ,• ter rechter of , ter flinker zijde, dat w«et gij niet. MiStrisf HAMMON, Gij weet dus alles reeds ? Geen mensch kan hen vinden ! Ik liep wat ik loopen kon , om hen in te < haaien ; maar daar was geen denken aan. A L D E R s o n: Ik gdóofhet wel! ha, ha, ha! Mistrisf h a m mo n. • Lagpch niet, Mijlord I Het ongeluk is grooter dan gij denkt! ook mijne arme Misf — • ALDERSON. ^ Mijiïe dochter?, Mistrisf HAMMON, -Vid van fchrik fnx)nmagt — ALDERSON* En verlaat gij baar dan? Mistrisf hammon. Zij is weder eenigzints herftdd en — nu liep ik yfpoeóig herwaards. -- * • A L D £ R S o N. Goedl Loop nu ook weder zo fpoedig der- waardsj op dat zij niet van eéne tweede onmagt overvallen wordt. D ER^ T W E E D E B E D R I J K. - igj 'derdetooneel. ROBEUT» DE VOOR.IGBN» ROBERT. y Mljlord KENDALJB — \ ALOERSOlf. De Adiniraai P C^fj zichzelven:) Boekoomlk aan die eer f (over luid) Dat hij binnet\ koomel C^osERT vertreki.) A L o E R'S o N. K Nu , iieve , zoete h a m MO n ! Drfentd nu maai naar mijne dochter. Mistrlsf DAMMoir. Maar de vechters, Mijlord ? — A L D E R S o f/ Daar is reeds voor gezorgd ; zorgt gij nu maar voor uwe lijderes I Ik zal u terftond volgen. CMistrisf HAMM0N3; v^/rcib/.) ^ Met dat al is die heer aanftaande Schoonzoon een 'wlIde knaap ! Hier in het Slot, en onder mijne oogenl... VIERDE, TO O NEE L. Lord klÏNDALE, ALDERSON. K E N D A L E. Goeden morgen, Mijlord! vergeef het mij*..' A 1^ A L S E K S O N* Dat gij uwen nabuur ^ zedert uwe terugkomst uit de Indien , reedt eene enkele keer met uw bezoek vereerd hebt? — Nu gij koomt toch ein- delijk ten tweeden maaien , en mijne vergiffenis volgt dus van' zelven — wees welkom. K E K o A L £• Bi^ wonden, Mijlord — - het podagra*.. ALDEJtSON. Zeer goed, Mijlord! bet is beter den dood te gemoette hinken , daó te loopen l wij haaien' hem «Qg.altijd vroeg genoeg in. K E N D A L £• Zo denk ik V ook over. ALOEHSON. Gij zijt in den rouw, Mijlord '- toch niet over ^e Fr^chen? KENDAL E. Waarachtig niet J Bevond ik mij nu aan het fpits ^ener. VJoot, zo zoli ik hunne wijven en mai- tresÊn gelegendheid tot rouwen geeven , dat zij geduurende hun gantfche leven aan den Admiraal KEN DALE dcukcn zouden. Ik erger mij nu over den oijdeo wedwayJ Hij offert twee derde dee- len van zijne Vloqt, benevens eenige duizend dap. pere Britten op, ^ laat de Franfchen voorleden nacht onze oevers verrasfèn, om flechtszijn eilen- digen grijzen kop te redden! Neen, Mijlord/ dat floers geldt mijnen ouden broeder, den AartSbis- fchop.^die zïjn gantfche leven door at en dronk, en voor eenige weeken, zat van wellust, zich uit de T^W fi E D E B E O R JJ F. jg^ èe waereld pakte. ' Ik zou zijn verlies betreureh wanneer hij mij niet eene halve millioen Gubjes tot troost had geiaaten. ALOERSON. Dank tAj dien besten broeder , Mijlordj nog grooter dank zijnen geaeesheer 1 K £ N n A L B. Den bereider ran het kruid, Mijlordl zijn wel eerwaarde yondt gped , ziciï gédaurende de laatfle ilormwind dood te fchieten. ik ben zijn eenïgftt erfgenaam en . — wijl ik -buiten dien te veel van dat metaal bezit , en vrouw noch kinderen heb , 20 heb ik dien blinkenden aardklomp op m^ armen/ neef £d u a & p , laaten affchrijven. Al^DEasON* Dit is edelmoedig, Mijlord! zeer edehnoedJgf Gij zijt mf/n man en dezen middag mijn gast. Gi} kant mij in alien gevallen de Franfcben helpen ontvangeif, wanneer die eens zo beleefd waren p mij een bezoek <e geeven. K B N D A L E. Stel n gerust,* Mijlord! Graaf storm o kt beeft het bevel over cHiee troepen , en zal hen wel ontvangen. 4lles wat handen en wapeneo beeft ftroomt naar zijn leger toe ; ook mijn jonge vriend EDUA&D, moet naar zijn Regiment. — * ALDERSON. A, Die is reeds druk bezig. K X N D A L E. Tot nog toe niet) Mijlord ^ maar hij maakt zich ge- iöO A I* D E R. S o N. gereed en zal zich binnen weinige stiinuten hier bevinden, om zich u aantebeveelen. ALDERS ON» Juist! hij bevondt zich reeds hier en zoefct zo .wat tijdverdrijf met Sir Arthur Burling- ton. K £ N D A L £• Met dien windmaaker? A L D E R S o N. ... Zij zijn beiden in den tuin, om zich in bet- vechten te oéffenen. KENDALL Mijlord .— ' A L D E R 8 o N. ' Sir ARTHUR heeft nsff Neef beledigt ; Ik ver^ wacht elk oogenblik tijding. *-^ K E N D A L B, • Hagel en Satan I zij zullen toch niet • .. A L D B R S o N.. Wij willen het niet hoopen, EENDAL F. Wij willen het hiet boopen ? — Daar door wordt het ongeluk niet afgewend , Mijlord / A L D E R s o n/ Mijne wenfchen zijn voor eduard. ' E E N D A L E* De duivel haal' uwie wenfchen! hulp en bij (land moet men verleenen. (^HsJ wil versrekken;) A L- ^ T W S E D S B £ D R TJ F. I0| ^ALBSRSON. / Overhaast u niet, oude Heer! wat gefchieden zal , is reeds gcfcbied ; ook heb ik al lieden afge- zonden. — Ha, ^ijtgij daar Kapelaan ? wel nu^ ir ÏJ F D E T O O N E E L. l7iLLiiM^i>£ r o o^iG%Vykdrt daarna robxit. WILLIAM. Alles is weder in rust, Mijlord? K E N D A L E. liOeft £Dt3ABI)? W I L L I A MC Ja Mijlord. ALDERSOM. .1 In BDRLIKGTOII^ WILLIAM. Is door Sir edu ard ontwapend geworden, X £ » D A L E. Braave Jongen! ._. A L D E R S o N.. Derhalven zonder bloedvergieten? DaTdachtik wd. (JHijJcheUO RassRT, komi binnen». A^L D E R S o N. Men moet Sir Arthur BüRLiNOTONmeld«i> dat zijn vader doodIp:ank ligt, eu hem ten fpoedig; lAr A t i> B 11 s o 9. Hen wil Tpreeken ; ik wü hem wd ontflaan om af- fcheid te neemen. ftóRBKT,. vertrekt. A L D c K ^« a t^* Die bloodaart! Hij laat. zich ontwapenen t It Éf N D A L B. Van S)ij«» Neef ^ Milord I Voor ken» ecne ees ^ meer. A Ji D E R S o K. Te, veel eer! Hij h^ft den böifvredc s^bro^ ken , en den aan mjj verfchuldigden eerbied uit het oog verlooren. Uw Neef vergeef ik het ; hi] wierd 'er toe ged\yongen , en heeft zip^h van zijnen vijaind met eer ontflagen^ (T^t wixIjIam.) Ga heenl Sh: EDüARD 2al mij wélkoom'zijn. WILLIAM, vertrekt. - ' ZESDE TODNEBInt KfiNDALE» ALDERSqif. A L D E R S O N. Die fchaaker ! wanneer' hem die jonge Soldaat naar zfjne voorouders gezonden had , ik zou *er mij ütt over bekreunen. K E N D A L E. 't Is mi beter, Mijlord! 'Sir Arthur's vader beeft veel invloed! bi>i^ari> Aist zijne aanbevee- liög, en ~--- T W E £ t> B B E t) R T) tr. i^^ « 4 L D ^ R S O N. Aanbeveeling? Bij eene halve millioen, en een dapper hart...? X Ê N D A L E. Maar , Mijtordi Het proces ran zija* ongelnk- kigeu vader wordt Op bevel van den koning nog eens overgezien; men heeft reeds getuigen en be. wijzen zijner onfchuld gevonden t wordt dezelve ge- heel beweezeii, dan beeft edoard de grootfte hoop , van alle de goederen en de aangeërfde Titels , van Bijn vader , weder te erlangen. A L D £ R S o N. Hml Dat zal mij vermaak doen. KENDAL B*. . Wat dunkt u, Mijlord — als wij, zo de zaak eeas een iLDder aanzien kreeg , onze oude onder* handeling eens weder op het tapijt bragten? Eens beftemdde gij uwe dochter voor den zoon van den Hertog van salisbürij — wanneer nu de va-* der onfchuldlg bevonden , en de zoon ii? zijne va- ' derlijke rechten herfteld wierd ? . . . • ALDERSON. Dat IS eerst de vraag I . K E N o A L £• ' ^ Beiden is reeds zo goed als beflist! Ik wagt nog heden ^ in. eenen brief van^ den Lord KaaTelieT) de bevestiging. ALDERS ON. In dat geval — maar ik heb zo even den held BüRtiNCTON hoop gcgeeven. -^ Wij moeten Ij ck ZE- 104 A L Tl E R S o N. ZEVENDE TOONGEEL- KOBEKT,-D£ VÖltlGEN» kott daOTftS EDUAI.D. ALDERsoN tegen ROBERT. v,^^ Mijne docl^ter -^ , ROBERT, vertrekt^ K Ê N D A L E. Daar koomt eduardI Na koom wat nader bij ! Mïjlord wenscht u te Tprepken. / eduard /^^^fi alderson* Mtjlord ! Befchaamd moet ik ü om vergeeving * Traagén — ^ ^ ^ ALDERSON.r Wegens dié vechtpanij in het -park? Zij isreed^ voorbij. Bemmt gij mijne dochter ? E D Ü A R D. '■~^ Mijlord,.,. ^ nA L o E B s o N. Bemint gij mijne dochter ? 'E D ü\a r d. Wijlord ^ Ik kai niet. ,. a I. D E R s o N. V Niet? * E D U A R D, ^ Ontkennen, dat ik haar onuitfpreeklijfc hoqg- Rcht, en»r^ CS N- ir W IS ED E B E b R IJ r. i6s ,K £ N D A L e; Lief heb!.Nn fpreek voor de vuist, goede vriend! Mijiord weet alles! ZDVAtiDy getroffen. Mljlord? K^ S M D A L B. Bewilligt alles! AX.DBRSON; Zacht • zacht, beer gevader! wij moeten '^ nog •^ eens in 't bijzonder over fpreeken l derhalvik -^ gij bemint mijne dochter? K B N D A L B. ]a, Mijlord! A L D B R S o K. Mijlord I De fpraakdeelen van uw neef zijn hoop ik nog in goede orde. — QTegeft e düabd») Der- . halven?.. . y B U A B D. Ik tnoet bekennen >— haar verftand,Maarefchoon- heid, haare....' \ AZ.DSRS0N. Haare deugden en gebreken zijn mij bekend^ zonder dat gij mij dezelve herinnerd! de_ vraag is, of gij haar bemint? E D ü A R D. 7a Mijlord; met de uiterfte tederheid! maar ik yrees... A t D E R S o N. Een Soldaat! Foei! L 3 » » "• S D y A It t>. Uw misnoegea ^ uwe ongenade j . • Ie ALDERSOlf. Zo gij de Franfchen niet terug flaat *— ja ; buiten dat, zijn V ij vrienden. y t D \3 A é^. 6 Mijlord ! zo veel goedheid. A L o fi ,R s o ir» Wij moèt«i dezelve eerst optellen , om te zien , of het facit de moeite beloont» om een zo wijd* loopig dankadres aanteneemen. A G T S T E T O Ö N E E L3 CHARLOTTE, DÊ tOAIGEN, / A L D E R S O K. bekoomen? Nu, hoe gaat het Misf ? zijt gij van uweomnagt CHARLOTTE» Lieve vader. — ALDBRSON. Vrouwen zijn en blijven vrouwen! onmagtöi bij het prifeken feenèr naald, en tiirannij » «o dra moi zijn oog aan bloed gewent. Bemint gij dien jong^ ling? (Pp E du ar d wijzende.^ CHARLOTTE* ftfijn vader — * A L D E E S o N. Bemint gij hem? C H A R«> TW£Et>C SEDltl^F. 't^^l^ CHARL'orTB, IJjBjii Wdcr *- ik. — iLDBRSON. lyiijn geduld doet heden een m^sterSuk I CHARLOTTE» bdevendc,' Ik moet bekennen j dat • •. K b' N D A L 1^ Ik zeg het u in vertrouwiBii, MijlprjJ •«• ^* /be- mint hem. ALDSRSON. Ik zieg het u in Twtrouwen , Mijlord ! flc vraag het 11 niet , «la^r in 't bijzoQder mijae dochter. Nu? een andwoord» Misfl CHARi-OTTf. Wanneer gij het volftrekt beveelt ^. Wie beveelt ^ waagt niet ! Ik w^ wpe^te^ -^ Spreek geheel opehfaartig. ALD£RSOM« Vervloekte fnapper! nu? CHARLOTTE. Watineer gij — inderdaid — ik moet béiÊtnnen hij heeft eigenfchappeo •«. Die heeft iedere gek. L4 CHAR. "^ jül A i:. D X R s o ir; C H A R L o T T-^E. Deugden »^ voorrechten — die mijne gen^ea* , heU — « mijne achting ^ mijne liefde verdienen. ALDERSON. , Derhalven bemint gij hem? ' CHARLOTTE Jat mijn vader. A L D E R S o V: • En gij jongen heer? E D U A R D« Ik bemin haar onuitfpreeklijk. ALDERSON tCgefH KENDALE. Eoom Mijlord! K E N D AL E. Beveel flechts. A L D E R S o N, In mijn Kabinet. . • / CHARLOTTE en EDüARD tegelijk dehand van ALD EViSOKkusJende. / ' C' H A^ R L o T T^E, tJeve Vader ! • E J> U A R D. Mjlordi ALDERSOir. vUw gehoprzaame dienaar! koöm hierheen oude, maar overhaast u niet. y I TWEEDE BEDRI|F« ïS^ K S N O A L E. . Gij laat mij de revue pasreeren , Mijlord 1 A L D E R 8 "o H. Wanneer mijne o<«en riiaar' dengden ! Ik kan niet onderfcheiden of gij hinkt dan llruikelt. K £ M D A L E* Nadat de grond is, Mijlord I Hier op het aard- rijk hoop ik nog te danfen. A L D I £ s o N* Het zal n)ij vermaak doent Maar de FranTcfaen moesten op het bal niet de joiuziek geeven. K B N D A t E* Wij willen het niet hoopen, Mijlord 1 wij wiflen het niet hoopcn ! Qisj gèat heen^ AIDERS ON, voigthem. ^ WEGENDE T O O N E E L. CHARLOTTB, EDUARD» EDT3ARD, CHARLOTTE in ds OrmM fnellendem t Mijne dierbaarftel uw vader is^onbegrypelijk ^goedl' De levendigheid en vriendelijkheid , waar. ^ mede hij de bekendtenis mijn^ liefde aanhoorde ^ doet mij alles hoopen. ' c H A R L ar T E. Naauwlijks kan ik het geloovenl Déeze haastige verandering zijner voorneemeps — L 5 È b ü. «yd ▲ i;. D £ R 6 o *. £ D U A R D* Heeft injjn goede Oatn fee^rkt — aan z^oe vaor- fpraak alleen heW?ej| wu oiis geluk te (finkenl 6 mijae .^liefde ] zo zal Uc dan ejodslijk ï\s\fids ue/ae- retd vryelijic durven bekeapen» dat gij iniin eigen- dom, ïnijne geliefde, niijne echtgenoote zTjt? welfc eenfe zaligheid ligt 'er voor mi>ln dat vooruitzigt ppgoflojixeQl.... r CHARLOTTE. Wanneer wij èet zelve nu «eret volkomen ver- ki«gBn hebben, wanneer 'er au igoene iii»j«5 lün- derpaalen '^ > a: 2> u A ^ P' Voorzeker niet, lieve cHA«to,TirE«l mijn oom zal uw-' vader aUes toegf^ven ; ^és fm ;aiijne eige- ne fcbikking èn willekeur overlaatpo; hij heeft het mij beloofd — en uw vader zelve — hij fprak met zulk eene warmte, w^ijfe mij verrukte^ deukte m]j de hand j noemde mij ^jnen vriend* TI EiNÖE TOO N£ EL. \ JMisidsf lilAMMON, P£ VOORl^^M, Mistrjsf HA^MOJN. . Vreugde boven vrei^de, kiöd««jensl Alle «we onheilen neémen een einde! Zo even ontmoetedeft mij Papa metMylord ken dale ~ „ Deving^ fi^gefpitst;^' riep hij my toe — ,, ^er moet hruids w9go^^ bezorga wordenV' waartoe, MijlordP-wor wïe? ,, Ntt naar uu^e/ufkerzoef e CHARLOTTK n gedrenteld^ daar zult gij het nieuws hooren"^ •-» Aanftonds gaf hij ceuen kamerdienaar bevel, om T W E E D B B E D H IJ p. ^ l7t tm die beïden Notarisfen, welken gisterenavond, om het, vervaardigen van een . koopcontraö tóer aangekoomen zijn , ten fpoedigilen by hem te roe- pen, pm eene trouwbelofte opteftelJen. Ach ksa- dertjens ! Ik was bijna van vreugde in oomagt gevaüen ! CHARLOTTE. 6' Die goede, liefderijke vader ! MstrisfHAMMON. ; Ja -— dat is nu alles zeer goed en voortreffelijk l maar» hoe z^ het gaan, kindertjens, wanneer het i trouwen zelve zalveefchieden ? — lieve hemel! gij I kunt u toch niet tweemaal laaten trouwen I CHARtOTT& i Hammok uwe aanmerking verfchrikt n!J> Ib dit oogenblik gevoek mijn vader misfchien de *dwaa2V I vreugde, de oorzaak van ons geluk te zijn; wao^ neer bij nu omdekt ... * ^ MfStrisf HAMMOÏSr/ Het beste middel is *— dat wi} zo lange zwijgen tot dat de contraöen ondertekend zijn. Hij mag daarna vrij losbnlderen en alles weder willen her- roepen; maar wat geichreeven is» is gefchreeveik» en wat gefchied is, is gefchied ! CHAJRLOTTE, 6 Hemel I Ik fidder bij deeze gedaditen ! E D U A R D. Mijn Oom moet middelaar iljn ; en hem t zoo behoedzaam als mooglijk is, vocfrbereiden — < 'Mb- ïya . A li B E R s o H. MiStriSf HAMMOI^ En dan zal ik 'er ongemerkt dat lieve zoete SAARTJEN bij^ baaien; die zal hem zo lang kus- rchen en ftreelen, tot dat hij weder bedaard is, tot dat . .. . E D u A £ D. Mijne sara! Ik k)m het oogenblik aaauwlijks af A^achten , om haar te Vien. - ELFPE TOON E/JE 'l. KENDALC, DE VOORIGEN. K E N D A L E. Lieve kinderen ! alles is in orde ! Mijlord volgt mij óp den-voet na ; hij geeft zijne toeftemming en. zelfs wanneer gij- uw proces verliezen mogt ; hij vo-iangt alleenlijk/ dat gij in het vervolg dén naam A LOER SON voeren, de Fr^nfcben uit het iaod hel- pen jaagen, en dan van de armee uw afTcheid nee-^ inen zult* E DU A R D. 