Biblia Sacra, dat is de geheele Heilige Schriftuer bedeeld in het Oude en Nieuwe Testament; deze uitgaef vervat alle de boeken van het Oude Testament die in den Hebreeuwschen tekst zyn
7 Een tyd om van een te snyden, en een tyd om aen een te naeijen. Een tyd te zwy- gen, en een tyd te spreken. 8 Een tyd der liefde, en een tyd des haets. Een tyd der oorlogen, cn een tyd des vre- des. 9 Wat heeft een mensch meer van zynen arbeid? 10 Ik heb gezien de pynlvkheid, die God gegeven heeft den kinderen der menschen, dat zy daerin zeer bekommerd zouden wor- den. 44 Alle dingen heeft hy goed gemaekt te zynen lyde, en de. wereld heeft hy geleverd tot hunne onderzoeking, opdat den mensch met zoude vinden het werk, dat God ge- wrocht heeft van hel beginsel tot het einde toe. 42 En ik heb gekend dat er niets beters is dan blyde zyn, en wel doen in zyn Ie- ven.. 43 Want alle mensch, die eet en drinkt, en ziet goed van zynen arbeid, dat is Gods gave. 44 Ik heb geleerd dat alle de werken die God gemaekt heeft, gestadig blvven in der eeuwigheid : wy mogen daer niet toe doen noch afnemen, dewelke God gemaekt heeft orn dat hy ontzien zoude wezen. 45 Dat gemaekt is datzelve blvft altyd : de dingen die namacls zyn zullen, zyn nu te voren geweest : cn God hermaekt hetgene dat weggogaen is. 46 Ik heb onder de zon gezien in de plaets des oordeels ongoddelykheid, en in de plaets der reglveerdigheid ongeregtigheid. 47 En ik heb in mvn hert gczèid\- Den reg tveerdigen en ongoddelyken zal God oordeelen, cn den tyd van alïe dine zal dan zyn. 48 Ik heb gezcid in myn hert van de kin- deren der menschen, dat hen God proeven zoude, cn toonen dat zy gelyk zyn den beesten. 49 Daerom is er een sterven des menschen, en der beesten, en hun beider conditie is' gelyk : gelyk den mensch sterft, alzoo ster- ven die ook : zy trekken alle insgelyks HET BOEK ECCLESIASTES DEN PREDIKER, IV. V. adem, en een mensch heeft niet meer dan een beest : alle dingen zyn der ydelheid onderworpen. 20 En zy gaen allegader naer eene plaets : van aerde zyn zy gemaekt, en zy keeren weder le zamen in de aerde. 21 Wie weet of den geest van de kinderen van Adam opwaerts trekt, en of den geest van de beesten nederwaerts daelt? 22 En ik heb bevonden dat er niets beters is, dan dat een mensch zich verblydt in zyn werk, cn dat dit zyn deel is. Want wie zal hem daertoe brengen dat hy kenne de din- gen die na hem komen zullen? KAPITTEL IV. IK heb my gekeerd tot andere dingen, en ik heb gezien alle die daer onregt lyden onder de zon, en de tranen der onnoozelen, die geenen trooster hadden : en dat zy hunne geweldigheid niet kunnen weder- staen, die van a'lle menschen hulp verlaten zyn. 2 En ik heb meer geprezen de dooden dan de levenden : 3 En ik heb nog zaliger dan deze beide geacht dengenen die nog niet geboren is, noch gezien heeft de kwade dingen die onder de zon geschieden. 4 Wederom heb ik aengemerkt den arbeid der menschen, en ik heb gemerkt dat de behendigheden benyd worden van den naesten : en daerom is daer ook ydelheid in, en noodelooze zorge. 5 Den dwaes vouwt zyne handen te zamen, en eet zyn vleesch, zeggende : 6 Beter is eene handvol met ruste, dan beide de handen vol met arbeid, en pynlyk- heid des herten. 7 Aenmerkende heb ik gevonden nog eene andere ydelheid onder de zon : 8 Daer is eenen, en hy heeft geenen twee- den, noch zoon, noch broeder, en nogtans houdt hy niet op van arbeiden, en zyne oogen worden niet verzacd van rykdommen : noch hy herdenkt, zeggende : Voor wien arbeid ik, en onttrek myne ziel van goede dingen? daerin is ook ydelheid, en eene allerkwaedste pynlykheid. 9 Daerom is het beter dat er twee te zamen zyn dan een : want zy hebben gerief van malkanders gezelschap : 40 Is het dat den eenen valt, hy zal van den anderen staende gehouden worden. Wee dengenen die alleen is : want als hy valt, zoo heeft hy niemand die hem op- heft. 11 En is het dat er twee te zamen slapen, zoo zullen zy van malkander verwarmd worden : hoe zal een alleen kunnen warm worden ? 12 En is het dat er iemand den eenen ver- wint, zoo zullen zy twee hem wederstaen : een dry dubbel zeelken zal niet ligtelyk breken. 13 Beter is een arm kind én wys, dan een oud koning en zot, die niet kan voorzien in toekomende tyden. 14 Dat uit den kerker en uit de ketenen somlyds iemand komt tot het koningryk : en dat een ander in het koningryk geboren van armoede vergaet. 15 Ik heb alle de levenden gezien die on- der de zon wandelen met den tweeden jon- geling, die voor hem opstaen zal. 16 Zonder einde is het getal des volks van alle die voor hem geweest zyn : en die na- maels zyn zullen, zullen zich in hem niet verblyden. Maer dat is ook ydelheid en pyn- lykheid des geests. 17 Bewaert uwen voet gaende in het huis Gods, en komt by dat gy hooren moogt. Want veel beter is de gehoorzaemheid, dan der dwazen slagtofferanden, die niet weten wat kwaed dat zy doen. KAPITTEL V. WILT niet ligtveerdiglyk iets spreken, noch laet uw herte rasch zyn om eene reden uit te zeggen voor God. Want God is in den hemel, en gy zyt op de aerde : daerom laet uwe woorden luttel zyn. 2 Na veel zorgen volgen droomen, en in veel woorden zal dwaesheid gevonden wor- den. 3 Hebt gy God iets beloofd, vertrekt niet dat te betalen : want eene ongetrouwe en zotte belofte misnoegt hem. Maer wat gy beloofd hebt, dat betaelt : 4 En het is veel beter niet te beloven, dan na de belofte het beloofde niet te beta- len. 5 Geeft uwen mond daertoe niet dat gy uw vleesch zoudt doen zondigen : noch zegt voor den engel : Daer is geene voorzienig- heid : opdat God by aventure gram zynde tegen uwe woorden,* niet verstrooije alle de werken uwer handen. 6 Daer veel droomen zyn, daer zyn veel ydelheden en ontallyke veel reden : maer gy vreest God. 7 Is het dat gy de ellendigen ziet te onregt beliegen, en geweldige oordeelen, en dat de regtveerdigheid verkeerd wordt in het landschap, verwondert u niet van deze zake : want boven den hoogen is een ander nog hooger, en boven deze zyn ook andere nog hooger. 8 En daerenboven is een koning gebod hebbende over het geheele land dat hem dient. 9 Een gierig mensch zal niet vervuld wor- HET BOEK ECCLESIASTES DEN PREDIKER, VI. VII. 581 den met gelde : en wie de rykdommen lief- heeft, die zal daeraf geene vrucht nemen : daerom is dat ook ydelheid. 10 Daer veel rykdommen zyn, daer zyn er ook velen die ze eten. En wat baet het den bezitter anders, dan dat hy de rykdommen ziet met zyne oogen? 11 Den slaep is zoet dengenen die arbeidt, het zy of hy veel of luttel eet : maer de zatheid des ryken laet hem niet slapen. 12 Daer is nog eene andere de allerkwaedste krankheid, dewelke ik gezien heb onder de zon : rykdommen bewaerd tot kwade van hunnen heer. 13 Want zy vergaen in eene allerkwaedste pynlykheid : hy heeft eenen zoon gewon- nen, denwelken zal in zeer groote armoede wezen. 14 Gelyk hy naekt gekomen is uit zyns moeders Mgchaem, alzoo zal hy wederkee- ren, en hy zal niet met hem weg dragen van zynen arbeid. 15 Het is met allen eene ellendige krank- heid : gelyk hy gekomen is, alzoo zal hy wederkeeren. Daerom wat baet het hem dat hy gearbeid heeft in den wind? 16 Alle de dagen zyns levens heeft hy geëten in duisternissen, en in veel zorgen, en in katyvigheid en droefheid. 17 Aldus heeft my dit goed gedacht dat iemand ete en drinke, en gebruike blyd- schap uit zynen arbeid, waermede hy gear- beid heefl onder de zon al zyn leven lang, dat hem God gegeven heeft, en dit is zyn deel. 18 En alle mensch denwelken God gege- ven heeft rykdommen, en goed, en heeft hem magt gegeven dat hy daeraf eten mag, en gebruike zyn deel, en verblyde zich van zynen arbeid : dat is Gods gave. 19 Want hy zal niet genoeg gedachtig we- zen der dagen zyns levens; om dat God zyn hert met wellusten bekommert. KAPITTEL VI. DAER is nog een ander kwaed dat ik ge- zien heb onder de zon, en dat is immer zeer gemeen by de menschen : 2 Een man, denwelken God rykdommen gegeven heeft, en goed, en eere, en zyner ziele gebreekt niets van al dat hy begeert : en God heeft hem geene magt gegeven dat hy daeraf ete, maer een vreemd' mensch zal dat verteeren, dat is ydelheid, en groote ellendigheid. 3 Is het dat iemand wint honderd wettige kinderen, en leeft veel jaren, en dat hy veel dagen des ouderdoms heeft, en zyne ziel niet gebruikt de wellusicn van hacr goed, en dat hy ook begravcnisse derft : van de- zen zeg ik dat een misgeboren kind beter is dan hy. 4 Want te vergeefs is hy gekomen, en hy gaet tot de duisternissen, en door vergeten- heid zal zyn naem uitgevaegd worden. 5 Hy heeft de zon niet gezien, noch gekend het onderscheid van goed en kwaed : 6 Ook al ware het dat hy twee duizend ja- ren leefde, en niet heeft het goed gebruikt : gaen alle dingen niet haestelyk tot eene plaets? 7 Alle den arbeid des menschen is in zynen mond : maer zyne ziel zal niet ver- vuld worden. 8 Wat heeft den wyzen meer dan een zot? en wat heeft den armen meer, dan dat hy derwaerts gaet, daer het leven is? 9 Beter is het te zien dat gy begeert, dan te begeeren dat gy niet weet. Maer dat is ook ydelheid, en eene vermetelykheid des geests. 10 Die nog wezen zal, diens naem is nu genoemd : en men weet dat het een mensch is, en dat hy niet vermag tegen eenen die sterker is dan hy in het re$t stryden. 11 De woorden zyn zeer veel, en zy heb- ben in het onderzoeken veel ydelheden. KAPITTEL VII. WAT noode is het eenen mensch te on- derzoeken dingen die meerder zyn dan hy is, als hy niet weet wat hem oor- baerlyk is in zyn leven in het getal der da- gen zyner pelgrimagie, en binnen den lyd die gelyk eene schaduwe voorby gaet? Of wie zoude hem mogen te kennen geven wat na hem onder de zon zyn zal? 2 Beter is een goeden naem dan kostelyke zalven : en den dag der dood, dan den dag der geboorte. 3 Beter is het te gaen tot een lykhuis, dan tot het huis des blyden maeltyds : want in hetgene wordt vermaend het einde van alle menschen, en den levende peinst wat er toekomende is : 4 Beter is de gramschap dan het lag- chen : want door de droefheid des aenzigts, wordt het hert van den misdoende verbe- terd. 5 Het hert der wyzen is daer droefheid is, en het hert der dwazen daer blydschap is. 6 Het is beter gestraft te worden van eenen wyzen, dan door het flatteren der dwazen bedrogen te zyn. 7 Want gelyk het geluid der brandende doornen onder eenen pot, alzoo is het lag- chen van eenen zot : maer dat is ook ydel- heid. 8 Lügenachtigc beklappingc verstoort den wyzen, en zal de kracht zyns herten beder- ven. 9 Beter is het einde des gebeds, dan hel 582 HET BOEK ECCLESIASTE! beginsel. Beter is een verduldig mensch dan een beroemende. 10 Zyt niet haestig tot gramschap : want de gramschap rust in den schoot van den dwazen. 41 Zegt niet : Wat zake is het, meent gy, dat de voorleden eerste tyden beter geweest zyn dan zy nu zyn? want zulke vrage is dwaes. 42 Profytelyker is de wysheid met ryk- dommen, en zy baet meer dengenen die de zon zien. 13 Want gelyk de wysheid beschermt, zoo beschermt" het geld ook. Maer dat heeft de wysheid en geleerdheid meer, dat zy het leven geven haren bezitter. 44 Aenmerkt de werken Gods, dat nie- mand kan beteren dengenen die hy ver- smaedt. 45 In den goeden dag zoo gebruikt de goede dingen, en voor den kwaden dag wacht u te voren. Want gelyk dezen, zoo heeft God dien ook gemaekt, dat den mensch tegen hem geene regtveerdige klagten vinde. 46 Deze dingen heb ik ook gezien in de dagen myner ydelheid : Den regtveerdigen vergaetin zyne regtveerdigheid, en den on- goddelyken leeft langen tyd in zyne kwaed- heid. 47 Wilt niet te veel regtveerdig wezen : noch weest wyzer dan het van noode is, dat gy niet verbaesd wordt. 48 Wilt niet zeer ongoddelyk doen : en wilt niet dwaes wezen, opdat gy niet sterft buiten uwen tyd. 49 Het is goed dat gy den regtveerdigen onderhoudt," maer ook zoo onttrekt uwe hand van dien niet : want wie God vreest, die verzuimt niets. 20 De wysheid heeft den wyzen versterkt boven tien prinsen der stad. 24 Want daer is geen regtveerdig mensch op de aerde, die goed doet, en niet zondigt. 22 Maer ook tot alle woorden, die gezeid worden, wilt uw hert niet geven : dat gy by aventure niet hoort uwen knecht u vermale- dydende. 23 Want uwe consciëntie weet wel dat gy dikmaels andere vermaledyd hebt. 24 Alle dingen heb ik onderzocht door wysheid. Ik heb gezeid : Ik zal wys worden : en de wysheid ging 25 Nog veel verder van my dan zy was : en eene hooge diepte : wie zal die kunnen vinden? 26 Ik heb alle dingen doorzocht met myn hert, opdat ik weten zoude en bemerken, en zoeken de wysheid en de reden : en dat ik kennen zoude des zots ongoddelykheid, en de dwalinge der onwyzen : i DEN PREDIKER, VIII. 27 En ik heb eene vrouw gevonden die bitterder is dan de dood, dewelke is een strik der jagers, en eene nette is haer hert, hare handen zyn banden. Die Gode behaegt zal haer ontvlieden : maer die een zondaer is, zal van haer gevangen worden. 28 Ziet dat heb ik gevonden, heeft Eccle- siastes gezeid, het een en het ander, opdat ik de reden vinden zoude, 29 Dewelke myne ziel nog zoekt, en ik heb die niet gevonden. Eenen man heb ik onder duizend^gevonden, maer geene vrouw heb ik onder alle die gevonden. 30 Alleenlyk heb ik dat gevonden dat God den mensch regt gemaekt heeft, en dat hy zich zeiven met ontallyke veel vragen ge- mengd heeft. Wie is zulk als den wyzen ? en wie heeft het ontbindsel des woords bekend ? KAPITTEL VIII. DE wysheid des menschen schynt in zyn aenzigt, en den allermagtigsten zal zyn aenzigl veranderen. 2 Ik neem des konings mond waer, en de geboden van Gods eed. 3 Haest u niet weg te gaenvan zyn aenzigt, noch blyft in een kwaed werk : want al dat gy wilt, zal hy doen : 4 En zyn woord is vol magts : noch hem mag iemand zeggen : Waerom doet gy al- zoo? 5 Die het gebod bewaert zal niets kwaeds ondervinden. Het hert van den wyzen ver- staet den tyd en het antwoord. 6 Alle zaken hebben haren tyd, en be- kwaemheid, en veel is des menschen pyn- lykheid : 7 Om dathy niet weet de voorleden dingen, en dat hy de toekomende dingen door geenen bode weten kan. 8 Het is in des menschen magt niet den geest te verbieden, en hy heeft geene magt in den dag der dood, noch hem wordt toe- gelaten te rusten als den oorlog aenstaet, noch de ongoddelykheid zal den ongoddely- ken behouden. 9 Alle deze dingen heb ik aenmerkt, en heb myn hert gegeven tot alle de werken die onder de zon geschieden. Somtyds heeft den eenen mensch over den anderen mensch heersChappy tot zyne schade. 40 lk heb ongoddelyken begraven gezien : dewelke als zy nog leefden, waren in de heilige plaets, en zy werden geprezen in de stad als van regtveerdige werken. Maer dat is ook ydelheid. 14 Want voorwaer om dat het vonnis niet terstond wordt uitgesproken tegen de on- goddelyken, zoo bèdryven de kinderen der menschen zonder eenigevreeze kwade wer- ken. HET BOEK ECCLESIASTES DEN PREDIKER, IX. 583 42 Maer nogtans indien dat den zondaer honderdmael kwaed bedryft, en door de lydzaemheid verdragen wordt, zoo heb ik bekend dat goed zyn zal dengenen die God vreezen, die zyn aenzigt ontzien. 43 Laet den ongoddelyken geen goed wezen, noch laet zyne dagen verlengd wor- den, maer gelyk eene schaduwe laet ze voorbygaen/die hel aenzigt des Heeren niet vreezen. 44 Daer is nog eene andere ydelheid die op de aerde geschiedt. Daer zyn regtveerdigen, denwelken kwade dingen geschieden, als of zy der ongoddelyken werken gedaen had- den : en daer zyn ongoddelyken die zoo vry zyn zonder zorge, als of zy der regtveerdi- gen werken hadden. Maer dat acht ik ook het allerydelste. 45 Daerom heb ik geprezen de blydschap, dat den mensen niet goed was onder de zon, dan dat hy at en dronk, en blyde ware : en dat hy dit alleen met zich droege van zynen arbeid in de dagen zyns levens, dewelke hem God gegeven heeft onder de zon. 46 En ik heb myn hert daertoe gegeven dat ik de wysheid weten zoude, en verstaen de verstrooijende bekommeringe die op de aerde geschiedt : daer is een mensch, die noch dag noch nacht slaep neemt met zyne oogen. 47 En ik heb verstaen dat den mensch van alle Gods werken die onder de zon geschie- den, geene reden vinden kan : en hoe hy meer arbeidt om te zoeken, zoo hy min vinden zal : ook al zegt den wyzen dat hy het weet, zoo zal hy het niet mogen vin- den. KAPITTEL IX. A LLE deze dingen heb ik overlegd in myn XX ncrt> dat ik het zeer neersliglyk verstaen zoude : Daer zyn regtveerdigen en wyzen, en hunne werken zyn in de handen Gods : en nogtans weet den mensch niet of hy des haets of der liefde weerdig is : 2 Maer alle dingen worden tot den toeko- menden tyd onzeker gehouden, om dat alle dingen gelykelyk geschieden den regtveer- digen en den ongoddelyken, den goeden en den kwaden, den zuiveren en onzuiveren, dengenen die slaglofferanden offert, en die de sacrificiën versmaedt. Gelyk den goeden, zoo vaert ook den zondaer : gelyk den meineedigen, alzoo vaert ook die zweert dat wacrachtig is. 3 Dat is het allerkwaedste onder alle dingen dewelke onder de zon geschieden, want dezelfde dingen allen mensdien geschieden. Waerom dat de herten van de kinderen der menschen vervuld worden met kwaedheid en versmaedheid in hun leven, en daerna zullen zy ter hellewaert geleid worden. • 4 Daer is niemand die eeuwiglyk leeft, en die dezes dings betrouwen heeft : beter is een levenden hond, dan een dooden leeuw. 5 Want de levenden weten dat zy sterven zullen : maer de dooden weten voorts niet meer, noch zy hebben voortaen loon : want hunne gedenkenisse is vergeten. 6 De liefde ook en den haet en de nydighe- den zyn te zamen vergaen, noch zy hebben geen "deel in deze wereld, en in het werk dat onder de zon gedaen wordt. 7 Daerom gael henen en eet met blydschap uw brood, en drinkt met vrolykheid uwen wyn : want uwe werken behagen Gode. 8 Tot allen tyde laet uwe kleederen wit zyn, en laet de olie van uwen hoofde niet gebreken. 9 Gebruikt het leven met uwe huisvrouw die gy bemint, alle de dagen uws ongesta- digen levens, die u gegeven zyn onder de zon, al den tyd uwer ydelheid : want dit is uw deel in uw leven en in uwen arbeid, daer gy mede arbeidt onder de zon. 40 Al dat uwe hand doen mag dat doet neerstiglyk : want daer zal noch werk, noch reden, 'noch wysheid, noch wetenheid zyn in de helle, derwaerts dat gy haestelyk vaert. 44 lk heb my gekeerd tot een ander ding, en ik heb gezien onder de zon, dat den loop niet toebehoorde den rasschen, noch den stryd den vromen, noch den wyzen het brood, noch den leeraers de rykdommen, noch den kunstenaers de bevalligheid : maer dat den tyd en de aventure in alle dingen zyn. 42 Den "mensch weet zyn einde niet : maer gelyk de visschen gevangen worden met den angel, en de vogelen met den strik, alzoo worden de menschen ook gevangen in den kwaden tyd, als hun dien onverhoeds overkomt. 43 Ook heb ik deze wysheid gezien onder de zon, en die gehouden voor de aller- meeste : 44 Daer is geweest eene kleine stad, en luttel mannen waren daerin : een groot koning is tegen deze gekomen en heeft ze belegerd, en* heeft daer rondom bolwerken gemaekt, en het beleg is volbragt geweest. 45 En daer binnen is gevonden een arm man en wys, en hy heeft de stad verlost door zyne wysheid, en niemand is voortaen godachtig geweest des armen menschen. 46 En iV/.eide dat de wysheid beter was dan sterkheid : hoe is dan des armen mans wysheid versmacd geweest, en hoe zyn zyne woorden niet gehoord? 584 HET BOEK ECCLESIASTES DEN PREDIKER, X. XI. XII. 17 Der wyzcn woorden worden gehoord in stilligheid, meer dan het geroep van oenen prins onder de zotten. 18 Beier is wysheid dan oorlogswapenen : en die in eene"zaek zondigt zal veel goeds verliezen. KAPITTEL X. DE stervende vliegen bederven de zoetig- heid der zalven. Kostelyker is de wys- heid en glorie, dan eene kleine zotheid wat tvds durende. 2 Het hert van den wyzen is in zyne regter hand, en het hert van den zot is in zyne slinker hand. 3 Maer ook een zot in den weg wande- lende, want hy onwys is, zoo acht hy alle menschen voor zotten. 4 Is het dat den geest van eenen die magt heeft opklimt boven u, zoo verlaet uwe plaets niet : want genezinge doet ophouden de allermeeste zonden. 5 Daer is een kwaed dat ik gezien heb on- der de zon, als by dwalinge uitkomende van des prinsen aenzigt : 6 Dat een dwaes gesteld is in hooger weer- digheid, en dat de ryken beneden zitten. 7 lk heb gezien knechten te peerd ryden : en prinsen gaende op de aerde als knechten. 8 Wie eene gracht graeft, die zal daerin vallen : en wie eenen tuin ontvlecht, dien zal eene slange byten. 9 Wie steenen verdraegt, die zal daermede moeite hebben : en die hout klieft, zal daeraf gekwetst worden. 10 Is het dat een yzeren wapen bot ge- worden is, en dat het niet is als te voren, maer dat het plomp is geworden, zoo zal het met veel arbeids gescherpt worden, en na behendige neerstigheid zal wysheid vol- gen. 11 Is het dat een serpent byt in sulligheid, niet min heeft hy die heimelyk achterklap doet. 12 De woorden van eenen wyzen mond zyn gratie : en de lippen van den onwyzen zullen hem nederwerpen. 13 Het beginsel van zyne woorden is dwaesheid, en het laetste zyns monds is eene zeer kwade doling. 14 Een zot maekt veel woorden. Een mensch weet niet wat voor hem geweest is : en wat na hem zyn zal, wie zal hem dat mogen te kennen geven? 15 Der dwazen arbeid zal hen pynigen, die niet weten in de stad te gaen. 16 Wee u gy land, diens koning een kind is, en diens prinsen 's morgens vroeg eten. 17 Zalig is het land, welks koning edel is, en welks prinsen te hunnen tyde eten om gevoed te zyn, niet tot overdaed. 18 Door luiheden zal de zoldering der kepers nederzinkent en door de slapheid der handen zal het huis doordruipen. 19 Tot lagchen maken zy brood en den wyn, om dat zy drinkende blyde maeltyden houden zouden : en den gelde zyn alle din- gen onderdanig. 20 In uwe gedachten lastert den koning niet, en in het secreet uwer slaepkamer vermaledydt den ryken niet : want ook de vogelen des hemels zullen uwe stemme overdragen, en die vleugelen heeft zal de meeninge boodschappen. KAPITTEL XI. WERPT uw brood op de voorbygaende wateren : want na veel tyden zult gy het vinden. 2 Geeft een deel den zevene en ook den achte : want gy weet niet wat kwaed dat er komen zal op de aerde. 3 Is het dat de wolken vervuld zullen we- zen, zoo zullen zy regen op de aerde uit- storten. Is het dat den boom valt ten zuiden of ten noorden, in wat plaetse hy valt, daer zal hy liggen. 4 Wie de winden gadeslaet, die zaeit niet : en wie de wolken aenmerkt, die zal nim- mermeer maeijen. 5 Alzoo gy niet weet welk den weg des winds is, en in wat manieren de beenderen te zamen gevoegd worden in den buik van eene bevruchte vrouwe : alzoo weet gy niet de werken Gods, die maker is van alle dingen. 6 Des morgens vroeg zaeit uw zaed, en 's avonds laet uwe hand niet ophouden : want gy weet niet wat meest voortkomen zal, dit of dat : en is het dat beide te zamen voort- komt, zoo zal het beter zyn. 7 Het licht is zoet, en genoegelyk is het met de oogen de zon te zien. 8 Is het dat een mensch veel jaren leeft, en dat hy in alle deze blyde is, zoo moet hy gedachtig wezen des donkeren tyds, en de menigte 'der dagen : dewelke als zy geko- men zullen zyn, zoo zullen de voorledene dingen van ydelheden gestraft worden. 9 Hierom zoo verblydt u jongeling in uwe jonge jeugd, en laet uw hert in het goed wezen in de dagen uwer jongheid, en wan- delt in de wegen uws herten, en in het aenschouwen uwer oogen : en weet dat voor alle deze dingen God u brengen zal ten oordeel. 10 Doet de gramschap weg van uw hert, en doet weg het kwaed van uwen vleesehc. Want de jongheid en wellustigheid zyn ydel. KAPITTEL XII. GEDENKT uws scheppers in de dagen uwer jongheid, eer den lyd des lydens HET BOEK CANTICUM CANTICORUM, I 585 kome, en eer de jaren genaken van de- welke gy zult zeggen : Zy behagen my niet. 2 Eer de zon verduistere, en het licht, en de maen, en de sterren, en eer de wolken weder komen na den regen : 3 Als de bewaerders des huis beven zullen, en de allersterkste mannen wankelen, en als de molenaersters zullen ledig zyn in kleinen getalle, en als verduisterd zullen worden de zienders door de gaten : 4 En zullen de deuren sluiten in de strate, als de stemme van de maelster, lysachtig wordt, en zullen opstaen tot het geluid van eenen vogel, als alle de dochteren des zangs zullen doof worden. 5 Èn als de hoogten ook zullen vreczen en ontzien in den weg, als den amandelboom zal bloeijen,en den springhaen zal vet wor- den, en de kapparen nullen verdorven wor- den : want den mensch zal gaen in het huis zyner eeuwigheid , en zy zullen de strate omgaen klagelyk weenende. 6 Eer dat het zilveren zeelken gebroken worde, en eer dat de gouden huive we- derom loope, en de kruike gebroken worde op de fonteine, en het rad gebroken worde op den put, 7 En eer dat het stof wederkeere in zyne aerde daer het af was, en dat den geest we- derga tot God, die hem gegeven had. 8 Ydelheid der ydelheden, heeft Ecele- siastes gezeid, en alle ding is ydelheid. 9 En toen den Ecclesiastes was den aller- wysten, zoo heeft hy het volk geleerd, en verteld hetgene dat hy gedaen had : en on- derzoekende heeft hy veel gelykenissen ge- maekl. 10 Hy heeft nutte woorden gezocht, en beschreven zeer opregte reden , en vol waerheden. 11 De woorden der wyzen zyn als steek- yzers,en gelyk nagelen diep ingeslagen, die door der meesters raed gegeven zyn van eenen herder. 12 Meer dan deze myn zoon wilt niet zoeken. Van vele boeken te maken is geen einde : en veel overdenkens is des vleesches kwellinge. 13 Het einde van spreken laet ons al le zamen hooren. Vreest God, en onderhoudt zyne geboden : want dat is alle mensch : 14 En alle dingen die gedaen worden, zal God in het oordeel brengen voor alle ver- dooldheid, het zy of het goed is, of kwaed. HET BOEK VAN SALOMONS ZANGEN, Hetwelk men in het Latyn noemt Canticum Canticorum. KAPITTEL I. HY kusse my met den kusse zyns monds : want uwe borsten zyn beter dan wyn, 2 Welriekende naer de allerbeste zalve. Uitgestorte olie is uw nacm : daerom hebben u de jonge dochlerkens bemind. 3 Trekt my : wy zullen naer u loopen naer den reuk van uwe zalven. Den koning heeft my binnen geleid in zyne kelders : wy zullen ons verheugen en verblyden in u, gedachtig uwer borsten boven den wyn : (le opregten hebben u lief. 4 Ik ben zwart, maer schoon van ge- daente, gy dochters van Jerusalcm, gelyk de tabernakelen van Cedar, als Salomons vellen. 5 Wilt my niet aenmerken dat ik bruin ben, want de zon heeft my ontverwd : myns moeders kinderen hebben tegen my ge- streden, zy hebben my eenc bewaerster der wyngaerden gesteld : ik heb mynen wyn- gaerd niet bewaerd. ' 6 Geeft my te kennen, gy denwelken myne ziel bemint, waer gy weidt, waer gy rust in den middag, opdat ik niet beginne her- waerts en derwaerts woestelyk le loopen, naer de kudden uwer gezellen. 7 Is het dat gy u zeiven niet kent, ö aller- schoonste onder de vrouwen, zoo gaet uit en volgt achter de voetstappen der kudden, en weidt uwe bokken by de tabernakelen der herderen. 8 By myne rydinge in Pharaos wagen heb ik u geleken myne vriendinnc. !) Schoon zyn uwe wangen als eene der tortelduiven : uwen hals is gelyk als sie- raden. 10 Gouden gewronge ketenkens zullen wy u maken, geschakeerd mei ziTver. 2i* 586 HET BOEK CANTICUM CANTICORUM, II. III. IV. 11 Toen den koning in zyne rust was, zoo heeft mynen nardus'zynen reuk gegeven. i 12 Een bondelken mirre is myn lief my, ! tusschen myne borsten zal hy woonen. 13 Eene druif van cypres is myn lief my, i in de wyngaerden van Engaddi : 14 Ziet gy zyt schoon myne vriendinne, ziet gy schbone, uwe ooge zyn als der duiven. 15 "Ziet gy zyt schoon myn lief en sierlyk. Ons beddeken is bloemig : 16 De kepers van onzen huize zyn van cederen, de haenbalken van cypressen. KAPITTEL II. IK ben eene bloeme des velds, en eene lelie der dellingen. 2 Gelyk eene lelie onder de doornen, alzoo is myne vriendinne onder de dochteren. 3 Gelyk een appelboom onder de boomen der bosschagien, alzoo is myn lief onder de zonen. Onder de schaduwe van dengenen die ik begeerde, heb ik gezeten : en zyne vrucht is zoet myner keele. 4 Hy heeft my geleid in den wynkelder, hy heefl de liefde in my geschikt. 5 Onderzet my met bloemen, omzet my met appelen : want ik kweel van liefde. 6 Zyne slinker hand is onder myn hoofd, en zyne regter hand zal my omhelzen. 7 lk bezweer u gy dochteren van Jerusalem by de kapretten en herten der velden, dat $y niet wekt, noch doet ontwaken myn lief, tot dat zy zelve wilt. 8 De stemme van mynen beminden, ziet dezen komt springende op de bergen, over- springende de heuvelen : 9 Myn beminden is gelyk een kapret, en een hindeken der herten, ziet hy staet achter onzen wand ziende door de vensters, en van verre ziende door de traliën. 10 Ziet myn beminden spreekt my toe : Staet op haest u myne vriendinne, myne duive, myne schoone, en komt. 11 Want den winter is nu voorby, den regen is over, en vergangen. 12 De bloemen zyn gezien in ons land, den tyd des snoeijens is aengckomen : de stemme der torlelduive is gehoord in ons land : 13 Den vygeboom heeft knoppen gekregen : de bloeijende wyngaerden hebben reuk ge- geven. Staet op myne vriendinne, myne schoone, en komt : 14 Myne duive in de gaten der steenrolse, in het hol van den muer, toont my uw aenzigt, laet uwe stemme klinken in myne ooren : want uwe stemme is zoet, en uw aenzigt schoon : 15 Vangt ons de kleine voskens, die de wyngaerden verderven : want onzen wyn- gaerd is gebloeid. 16 Myn beminden is myn, en ik ben zyne, denwelken gevoed wordt tusschen de le- liën. 17 Tot dat den dag opkomt, en de scha- duwen nederdalen. Keert wederom : myn beminden, weest gelyk het kapret en het hindeken der herten op de bergen van Bether. KAPITTEL III. IN myn beddeken des nachts heb ik ge- zocht dien myne ziel bemint : ik heb hem gezocht, en niet gevonden. 2 lk zal opstaen, en omgaen de stad : door de wyken en straten zal ik hem zoeken dien myne ziel bemint : ik heb hem gezocht, en niet gevonden. 3 De wachters hebben my gevonden, die de stad bewaren : Hebt gy hem niet gezien, dien myne ziel bemint9 4 Een lultelken na dat ik hen voorbyge- gaen was, heb ik* gevonden dengenen die myne ziel bemint : ik heb hem gehouden : en ik zal hem niet laten gaen, tot dat ik hem binnen brenge in myns moeders huis, en in de slaepkamer dergene die my ge- baerd heeft. 5 Ik bezweer u gy dochteren van Jerusalem by de kapretten en herten der velden, dat gy niet wekt, noch wakker maekt myn lief, tot zy zelve wilt. 6 Wie is deze die opklimt uit de woestyne gelyk een roedeken des rooks uit de koste- lyke speceryen van mirre, en wierook, en van allerlei poeder des apothekers? 7 Ziet rondom Salomons beddeken gaen zestig sterken van de allersterksten van Israël : 8 Alle houdende zweerden, en Ier oorlogen zeer geleerd : eens iegelyks zweerd op zyne dye, om de nachlvreezen. 9 Den koning Salomon heeft een rosbaer voor zich zeiven gemaekt van libanushout : 10 De kolommen van dien heeft hy zilveren gemaekt, het leunsel gouden, den opgang van purper, het middelste heeft hy niet liefde geplaveid om de dochteren van Jeru- salem : 11 Gaet uit en beziet gy dochters van Sion den koning Salomon in zyne kroon, waer- mede hem zyne moeder gekroond heefl op den dag zyner bruiloft, en in den dag van zyns herten blydschap. KAPITTEL IV. HOE schoon zyt gy myne vriendin, hoe schoon zyt gyl Uwe oogen zyn als duiven oogen, zonder dat van binnen ver- i , borgen is." Uw hair is als de kudden der • feiten, die opgeklommen zyn van den borg Galaad. HET BOEK CANTICUM CANTICORUM, V. 2 Uwe tanden zyn als kudden van ge- schoren schapen, die opgeklommen zyn van de wasschery, allegader zyn zy tweelingen voortbrengende, en onder haer is geene onvruchtbaer. 3 Gelyk een purperen hairband zyn uwe lippen : en uwe uitsprake is zoet. Gelyk een afgebroken stuk van eenen granaetappel, alzoo zyn uwe wangen, zonder hetgene dat er binnen in verborgen is. 4 Gelyk Davids toren is uw hals, die getimmerd is met voorkanteelen : duizend schilden hangen daeraen, allerhande wape- nen der sterken. 5 Uwe twee borsten zyn als twee jonge hindekens eens kaprets tweelingen \ die gevoed worden in de leliën. 6 Tot dat den dag opkomt, en dat de schaduwen nederdalen, ik zal gaen tot den berg der mirre, en tot den heuvel des wie- rooks. 7 Geheel schoon zyt gy, myne vriendinne, en geene smette is in u. 8 Komt van Libanus, myne bruid, komt van Libanus, komt : gy zult gekroond worden van de hoogte Amana, van den top van Sanir en Hermon, van de slaepholen der leeuwen, van de bergen der luipaer- dcn. 9 Gy hebt myn hert gewond, myne zuster, myne bruid, gy hebt myn hert gewond met eene van uwe oogen, en met een hair van uwen halze. 40 Hoe schoon zyn uwe borsten, myne zuster, myne bruid! schooner zyn uwe borsten dan wyn, en den reuk van uwe welriekende zalven, is boven alle kostclyke speceryen. 11 Druipende honigraten zyn uwe lippen, myne bruid, honig en melk zyn onder uwe tong : en den reuk van uwe kleedcren is gelyk den reuk des wierooks. 12 Een besloten hof zyt gy, myne zuster, myne bruid, een besloten hof, eene toege- zegelde fontein. 13 Uwe spruitjens zyn een paradys van granaetappelboomen, met de vruchten der appelen. Cipressen met nardus, 14 Nardus en safraen, kassiafislclc en kaneel, met allerlei boomen van Libanus, mirre en aloë met alle de beste zalven. 15 Eene fontein der hoven : eenen put der levende wateren, die met een gedruisch vlieten van Libanus. 16 Staet op noordenwind, en komt zuiden- wind, en doorwaeit mynen hof, en laet zyne welriekende speceryen vloeijen. KAPITTEL V. MYN beminden kome in zyncn hof, opdat hy ete de vrucht zyner appelboomen. Ik ben gekomen in mynen hof, myne zuster, myne bruid, ik heb myne mirre gemaeid met myne kostelyke speceryen : ik heb geëten honigraten met mynen honig, ik heb mynen wyn gedronken met myne melk : eet vrienden, en drinkt, en wordt dronken allerliefsten. 2 ïk slaep, en myn hert waekt : de stemme myns beminden kloppende : doet my open myne zuster, myne vriendinne, myne duive, myne onbesmette : want myn hoofd is vol dauws, en myne hairvlechten vol nachts druppelen. 3 lk heb mynen rok uitgetogen, hoe zal ik hem weder aentrekken? ik heb myne voeten gewasschen, hoe zal ik die vuil maken? 4 Myn beminden heeft zyne hand gestoken door het gat, en mynen buik verschrikte van zyn aentasten. 5 lk ben opgestaen dat ik mynen beminden opendoen zoude : myne handen druiplen mirre, en myne vingeren waren vol van de allerbeste mirre. 6 De grendelen myner deure heb ik mynen beminden geopend : maer hy was geweken en voorbygegaen. Myne ziel is gesmolten toen hy sprak : ik heb gezocht, en heb hem niet' gevonden : ik heb geroepen, en hy heeft my niet geantwoord. 7 De wachters hebben my gevonden die de stad omgaen : zy hebben my geslagen, en my gewond : de wachters der muren nebben my mynen mantel genomen. 8 Ik bezweer u gy dochteren van Jerusa- lem, is het dat gy mynen beminden vindt, dat gy hem boodschapt dat ik van liefde kweel. 0 Hoedanig is uw beminden uit den be- minden, ó' allerschoonste der vrouwen? hoedanig is uw beminden uit den beminden, dat gy ons alzoo bezworen hebt? 10 Myn beminden is wit en roodverwig, uitgekozen uit duizenden. 11 Zyn hoofd is het allerfynste goud : Zyne hairvlechten zyn gelyk opgeheven takken der palmboomen, zwart gelyk eene rave. 12 Zyne oogen zyn als de duiven op de rivierkens der wateren, die met melk ge- wasschen zyn, en rusten neder by de aller- volste vloeden. 13 Zyne wangen zyn gelyk hofbeddekens der kostelyke kruiden bezacid van de apo- thekers. Zyne lippen zyn leliën druipende de beste mirre. 14 Zyne gouden handen zyn rond gedraeid, vol hyacinten. Zyn buik is ivooren, onder- scheiden met salliren. 15 Zyne beenen zyn marmeren kolommen, die géfohaeérd nu op gouden basementen. 588 HET BOEK CANTICUM CANT1CORUM, VI. VIT. VIII. Zyne gedaente is als Libanus, uitgekozen als cederboom en. 16 Zyne keel is de allerzoetste en geheel liefelyk : zulk is myn beminden, en hy is myn vriend, dochteren van Jerusalem. 17 Waer henen is uw beminden wegge- gaen, ó allerschoonste der vrouwen? wer- waerts is uw lief afgeweken? en wy zullen hem met u zoeken. KAPITTEL VI. MYN beminden is afgegaen in zynen hof tot het beddeken der kostelyke spece- ryen, dat hy gevoed zoude worden in de hoven, en leliën vergaderen, 2 Myn beminden is myn, en ik ben zyne, die gevoed wordt tusschen de leliën. 3 Schoon zyt gy,myne vriendinne,zoet en sierlyk gelyk Jerusalem : vervaerlyk als eene wel geschikte slagorde der heirlege- ren. 4 Keert uwe oogen van my, want zy hebben my doen wegvliegen. Uwe hairen zyn gelyk eene kudde geiten die zich openbaerden van Galaad. 5 Uwe tanden zyn als eene kudde schapen die opgeklommen zyn van de wasschery, alle met tweelingen, en daer is geene on- vruchtbaer onder haer. 6 Gelyk de schorse van den granaetappel, alzoo zyn uwe wangen zonder uwe verbor- genheden. 7 Zestig zyn de koninginnen, en tachtig concubinen, en der jonge dochteren is geen getal. 8 Eene is myne duive, myne volmaekte, eene is harer moeder uitverkoren dergene die haer gebacrd heeft. De dochteren heb- ben ze gezien, en als de allerzaligste gepre- zen : de koninginnen, en concubinen, en zy hebben ze geloofd. 9 Wie is deze die voortkomt als een op- gaenden dageraed, schoon als de maen, uitgekozen als de zon, vervaerlyk als eene slagorde der heirlegeren wel geschikt? 10 Ik ben nedergedaeld in den hof der noten, dat ik zien zoude de appelen der dellingen, en dat ik bezien zoude of den wynga'erd gebloeid ware, en of de granaet- appelen uitgesproten waren. 11 Ik heb het niet geweten : myne ziel heeft my verbaesd gemaekt om de wagens van Aminadab. 12 Keert weder, keert weder, gy Sulami- tinne : keert weder, keert weder, dal wy u aenzien mogen. KAPITTEL VII. WAT zult gy zien in de Sulamitinne anders dan ryen der heirlegcrs? Hoe schoon zyn uwe gangen in de schoenen, gy dochter des prinsen ! De voegselen van uwe dyen zyn gelyk halsbanden die gemaekt zyn door de hand des kunstenaers. 2 Uw navel is een gedraeiden nap denwel- ken nimmer drank gebreekt. Uw buik is gelyk een hoop tarwe omzet met leliën. 3 Uwe twee borsten zyn gelyk twee hinde- kens tweelingen van een kapret. 4 Uw hals is gelyk een ivooren toren. Uwe oogen zyn gelyk de vyvers in Hesebon, die in de poorte zyn van de dochter der me- nigte. Uw neus is als den toren van Libanus die tegenover Damascus ziet. 5 Uw hoofd is als Carmelus : en den krans uws hoofds is als des konings purper gebonden in ploeijen. 1 6 Hoe schoon zyt gy, en hoe sierlyk aller- liefste, in. wellustigheden ! 7 Uwe hoogte is gelyk geworden den palmboom, en uwe borsten den wyndrui- ven. 8 Ik heb gezeid : lk zal op den palmboom klimmen, en zyne vruchten aengrypen : en uwe borsten zullen wezen als de druiven des wyngaerds : en den reuk uws monds als der appelen. 9 Uwe keel is gelyk den besten wyn,weer- dig mynen beminden om te drinken, en zynen lippen en tanden om te herknaeu- wen. 10 Ik hoor myn lief toe, en tot my is zyne toekeeringe. 11 Komt myn beminden, en laet ons uit- gaen in het veld, laet ons woonen in de landhuizen. 'Ü Laet ons vroeg opstaen tot de wyngaer- den, laet ons bezien of den wyngaerd gebloeid is, en of de bloemen vruchten voortbrengen, of de granaelappelcn gebloeid hebben : daer zal ik u myne borsten geven. 13 De mandragoren hebben reuk gegeven. In onze poorten allerlei appelen : nieuwe en oude, myn beminden, heb ik voor u bewaerd. KAPITTEL VIII. "\T71E mogt my u geven mynen broeder Y\ zuigende myns\noeders borsten, dat ik u buiten vonde, en dat ik u mogt kussen, en dat my nu niemand versmade ? 2 Ikzal u grypen, en leiden in myns moe- ders huis : daer zult gy my leeren, en daer zal ik u eenen drank g'even van den gemaek- ten wyn, en den most van myne granaetap- pelen. 3 Zyne slinker hand is onder myn hoofd, en zyne regter hand zal my omhelzen. 4 Ik bezweer u gy dochteren van Jerusalem, dat gy niet wekt, noch doet ontwaken myn lief/ tot dat zy zelve wilt. 5 Wie is deze die opklimt van de woestyne DEN PROFEET ISAIAS, h 589 van wellustigheden overvloedende, leu- nende op haren beminden? Onder den ap- pelboom heb ik u gewekt : daer is uwe moeder onteerd, daer is zy geschonden die u gebaerd heeft. 6" Stelt my als een teeken op uw hert, als een teeken op uwen arm : want de liefde is sterk als de dood : de jaloerschheid is hard als de helle : hare lampen zyn als lampen des vuers en der vlammen. 7 Veel wateren zullen de liefde niet mogen uitblusschen, noch vloeden zullen die over- vallen : is het dat een mensch geeft al het goed zyns huis voor de liefde, zoo zal hy het als voor niet versmaden. 8 Onze zuster is klein, en zy heeft geene borsten. Wat zullen wy onze zuster doen op den dag als zy aengesproken zal worden? 9 Is zy een muer, zoo laet ons daerop tim- meren zilveren voorkanteelen : is zy eene deure zoo laet ons die te zamen voegen met cederen berderen. 10 Ik ben een muer : en myne borsten gelyk een toren, na dat ik geworden ben voor hem als vrede vindende. 11 Eenen wyngaerd had den vreedzamigen in de plaetse die volk heeft : hy heeft dien geleverd den bewaerders, een man brengt voor de vrucht van dien duizend zilveren penningen. 12 Myn wyngaerd is voor my. Uwen vreed- zamigen behooren er duizend, en twee hon- derd dengenen die zyne vruchten bewaren. 13 Die daer woont in de hoven, de vrien- den luisteren : doet my uwe stemme hooren. 14 Vliet myn beminden, en wordt gelyk den kapret, en den hinde der herten op de bergen der speceryen. DE PROFETIE VAN ISAIAS. KAPITTEL I. HET visioen van Isaias, Amos zoon, het- welk hy gezien heeft over Juda en Je- rusalem in de dagen Ozias, Joathan, Achaz, en Ezcchias, der koningen Juda. 2 Hoort gy hemelen, en verneemt mol de ooren gy aerde, want den Heer heeft ge- sproken. Ik heb kinderen opgevoed en ver- heven : macr zy hebben my versmaed. 3 Den os heeft zynen bezitter gekend, en den ezel de kribbe zyns heeren : maer Israël heeft my niet gekend, en myn volk heeft niet verstaen. ■ï Wee der zondige natie, den volke zwaer van boosheid, den ergen zade, den boosda- digen kinderen : zy hebben den Heer ver- laten, den heiligen van Israël hebben zy geblasphemeerd, zy zyn af te rugge ver- vreemd. 5 Waerop zal ik u voorts slaen, gy die daer ophoopt de overtredinge? Alle hoofd is kwelende, en alle hert is treurende. 6 Van de plante des vocts, tot den top, is in hem geene gezondheid : de wonde, en slrame, en den opzwellende slag, is niet verbonden, noch geheeld met medicynen, noch onderhouden met olie. 7 Uw land is verwoest, uwe steden zyn niet den vure verbrand : uw landschap verslin- den voor uwe oogen de vreemden, en het zal verwoest worden als in de vyandelyke verderfenisse. 8 En de dochter van Sion zal verlaten wor- den als een lommerhuisken in den wyn- gaerd, en als eene nutte in den komkom- merhof, en gelyk eene stad die verdorven wordt. 9 Had den Heer der heirscharen ons geen zaed gelaten, wy zouden als Sodoma geweest zyn, en zouden zyn gelyk als Gomorrha. 10 Hoort des Heeren woord, gy vorsten van Sodoma, bevat met de oorende wet onzes Gods, gy volk van Gomorrha. 11 Waertoc my de menigte uwer slagtof- ferande, zegt den Heer ? Ik ben 's vol : De vol- brandolïeranden der rammen, en het ruct- smeer der vetten, en het bloed der kalveren en der lammeren, en der bokken, heb ik niet gewild. 12 Als gy voor myn gezigt zoudt komen, wie heeft van uwe handen verzocht deze dingen, al om dat gy in myne voorzale zoudt wandelen ? 13 Offert voorlaen te vergeefs geen sacrifi- cie meer : den reukoffer is my eene afgrys- selykheid. Den nieuw macndag,den sabbat, en de andere feesten zal ik niet gedoogen, uwe vergaderingen zyn onregl : li Uwe nieuwe manen, en uwe hoogtyden heeft myne ziel gehaet : zy zyn my mocijelyk geworaen, ik heb gearbeid in het verdragen. 590 DEN PROFEET 1SAIAS, 11. 45 Ën als gy uwe handen zult uitreiken, dau zal ik myne oogen van u afkeeren : en als gy het gebed vermenigvuldigt, dan zal ik niet verhooren : want uwe handen zyn vol bloeds. 16 Wordt gewasschen, weest zuiver, en doet weg het kwaed uwer gedachten van myne oogen : houdt op van kwaed te doen. 47 Leert wel doen : zoekt het regt, behelpt den verdrukten, doet regt den weeze, be- schermt de weduwe, 48 En komt, en beschuldigt my, zegt den Heer : is het dat uwe zonden geweest zullen zyn als schaerlakengraen, zoo zullen zy ge- lyk sneeuw wit worden : en al zyn die ge- weest zoo rood als vermiljoen, zoo zullen die als wolle wit zyn. 49 Is het dat gy wilt, en my hoort, zoo zult gy de goeden der aerde eten. ' 20 Maer is het dat gy niet wilt, en my tot gramschap verwekt : zoo zal het zweerd u verslinden : want den mond des Heereil heeft gesproken. 21 Hoe is de getrouwe stad vol regts, eene hoere geworden ? De regtveerdigheid heeft in haer gewoond, maer nu doodslagers. 22 Uw zilver is verkeerd in schuim : uw wyn is gemengd met water. 23 Uwe prinsen zyn ongetrouw, gezellen der dieven : zy beminnen alle te zamen ge- schenken, en volgen de dankgiften. Den weeze doen zy geen regt : en der weduwe zake komt niet binnen tot hen. 24 Daerom zegt den Heer den God der heirscharen, den magtigen van Israël : Och, ik zal vertroost worden over myne vyanden, en ik zal gewroken worden van myne vyan- den. 25 En ik zal myne hand omkeeren tot u, en ik zal ten loutere uitbranden uw schuim, en wegnemen al uw tin. 26 En ik zal wederom uwe regters opstel- len, gelyk zy te voren waren, en uwe raeds- lieden gelyk van ouds : daerna zult gy ge- noemd worden de stad des geregtigen, de getrouwe slad. 