Voorlezingen over handelsen zeeregt
Dit bock is ua oud dat hct autcursrecht erop is verlopen, zodat hct bock nu deel uitmaakt van hct publickc domcin. Ecn bock dat tot hct publickc domcin bchoort, is ccn bock dat nooit onder het auteursrecht is gevallen, of waarvan de wettelijkc autcursrcchttcrmijn is verlopen. Hct kan per land vcrschillcn of ccn bock tot hct publieke domein behoort. Boeken in het publieke domein zijn ccn stem uit hct verlcden. Zc vormen ccn bron van geschiedenis, cultuur en kennis die anders moeilijk te verkrijgen zou zijn. Aantekeningen, opmerkingen en andere kanttekeningen die in het origineel stonden, worden weergegeven in dit bestand. als herinnering aan de lange reis die hct boek hccft gemaakt van uitgever naar bibliotheek, en uiteindelijk naar u. Richtlijnen voor gebruik Google werkt samen met bibliothekcn om materiaal uit het publieke domein te digitaliseien, zodat het voor iedereen beschikbaar wordt. Boeken uit het publickc domcin behoicn toe aan hct publiek; wij bewaren ze alleen. Dit is echter een kostbaar proces. Om deze dienst te kunnen blijven levercn, hebben we maatrcgelcn genomen om misbruik door commercicle partijen te voorkomen, zoals het plaatsen van technische beperkingen op automadsch zocken. Verder vragen we u hct volgende: + Gebruik de besianden alleen voor niei-commerci^le doeleinden We hebben Zocken naar boeken met Google ontworpen voor gebruik door individuen. We vragen u deze bestanden alleen te gebruiken voor pcrsoonlijkc en nict -commercicle doeleinden. + Voer geen geautomatiseerde zoekopdrachten uit Stuur geen geautomatiseerde zoekopdrachten naar het systeem van Google. Als u onderzoek doct naar computcrvertalingen, optische tekenherkenning of andere wetenschapsgebieden waarbij u toegang nodig heeft tot grote hoeveelhe- den tekst, kunt u contact met ons opnemen. Wc raden u aan hicrvoor materiaal uit hct publickc domcin te gebruiken, en kunnen u misschien hicrmee van dienst zijn. + Laat de eigendomsverklaring staan Het "watcrmerk" van Google dat u onder aan elk bestand ziet, dient om mensen informatie over het project te geven, en ze te helpen extra materiaal te vinden met Zocken naar boeken met Google. Verwijder dit watcrmerk nict. + Houd u aan de wet Wat u ook doet, houd cr rekening mee dat u er zelf verantwoordelijk voor bent dat alles wat u doct Icgaal is. U kunt er niet van uitgaan dat wanneer een werk beschikbaar lijkt te zijn voor het publieke domein in de Verenigde Staten, het ook publiek domein is voor gebniikers in andere landen. Of er nog auteursrecht op een boek mst, verschilt per land. We kunnen u niet vertellen wat u in uw geval met een bepaald boek mag doen. Neem niet zomaar aan dat u een boek overal ter wereld op allerlei manieren kunt gebruiken, wanneer het eenmaal in Zocken naar boeken met Google staat. De wettelijkc aansprakelijkheid voor auteursrechten is bchoorlijk streng. Informatie over Zoeken naar boeken met Google Het docl van Google is om alle informade wcrcldwijd toegankelijk en bruikbaar te maken. Zoeken naar boeken met Google helpt lezcrs boeken uit allerlei landen te ontdekken, en helpt auteurs en ui tgevers om een nieuw leespubliek te bereiken. U kunt de voUedige tekst van dit boek doorzoeken op het web via |http: //books .google .coml i H HARVARD LAW LIBRARY R«»i™i IIIG 21 1930 .1 <}1 / ( tX^ ^ \ VOORLEZINGEN OTKB HANDELS- EN ZEEREGT. X^^ VOORLEZINGEN l^ OYER HANDELS- EN ZEEREGT VAN A? C:\5OLTIUS, UITGEOEVfiN ]X>OR B. J. 1. DE 6EER VAN JUTFAAS. DEBDE DEEL. ASSURANTIEBE6T EN AVARIJEN. UTRECHT, n^^^^MtfM^^ «, KEMINK EN ZOON. 1861. (^t / AUG 2 1 1930 I N H O U D. EERSTE BOEK. bUds. NEGENDE TITEL. van assuraktie of ybbzekeking in H£T ALGEMEBN 1. TWEEDE BOEK. NEGENDE TITEL. van yebzbkeeinoen tbqbn be qb- VAEBN DEE ZEE EN DIE DEB 8LATEBNIJ 59. £ERST£ AFDEELING. Van den vorm en den inhond der ver- sekering 59. TWEEDE AFDEELING. Van de begrooting der venekerde voor- werpen 110. DERDE AFDEELING. Van het begin en het einde van bet ge?aar 116. VIERDE AFDEELING. Van de regten en pligten van den ver- zekeraar en den venekerde 126. VIJFDE AFDEELING. Van abandonnement 198. ZESDE AFDEELINO. Van de pligten en regten der makelaars in zee-asrarantie 239. VI INHOUD. bJadx. TIENDE TITEL. van vkbzbkering tbgen de gbvaren VAN DEN YERVOEB T£ LANDE EN OP RIVIBBEM EN BIN- NENWATEBSN 253. ELFDE TITEL. van avaeuen 268. EERSTE AFDEELIN6. Van de avargen in het algemeen . . 262^. TWEEDE AFDEELING. Van het omslaan en dragen der avarg- grosse of gemeene avarg 305, TWAALFDE TITEL. van het tb niet gaan deb vee- BINDTBNISSEN IN DEN ZEEHANDBL 331. DERTIENDE TITEL. van sghe?£N en vaabtuioen welke DE bivieben en binnen-wateben bevabbn .... 336. EEBSTE BOEK. TIENDE TITEL. van vebzekebikg tegen de gevaben VAN BRAND, TEGEN DIE WAABAAN DE VOORTBBENGSBLEN VAN DEN LANDBOUW TB VELDE ONDEBHEVIG ZUN, EN VAN LBVBNSVEBZEKBBING 349. EERSTS AFDEELINO. Van venekering tegen ge^aren van brand 851. TWEEDE AFDEELINO. Van verzekering t^;en de gevaren waaraan de voortbrengseleu van den landbonw te velde onderhevig zgn . 376. DERDE AFDEELINO. Van levensvenekering 379. EERSTE BOEK. NEGENDE TITEL, VAN AS8URANTIE OP VERZEKERING IN HET AL6EMEEN. Daar de leer der assurantien op twee plaatsen in het Wetboek behandeld is, is hetgeen daarom- trent voorkomt in het eerste boek, te vereenigen met hetgeen daarover in den negenden en tienden titel van het tweede boek gevonden wordt. De literatuur is hier dezelfde als bij de bode- merij is opgegeven; eenige monografien uitgezonderd. Van dien aard zijn : backer, de perictdo quod Js- securaloria eat Groningen 1821. nijkerk , de periculo aaaecuratoris oriundo ex can- telis avertendae contagionia cauaa adhibitia. Leyden 1823. VAN reesema, de aaaecuratione aalvae navigationia. Leyden 1840. Dit laatste stuk betreft het tegen- woordige regt; het eerstgenoemde het Fransche. III. 1 2 VAN ASSU&ANTIE IN HET ALGEMEEN. FABER, Aanteekeningen op den negenden titel van ket \^ boek van het Wetboek van Koophandel Ley- den 1845. De vroegste schrijvers over dit onderwerp waren weder de Italianen ; met name straccha , die reeds in de zestiende eeuw over assurantien geschreven heeft, en wiens werken onder anderen in Amsterdam zijn nagedrukt. Tot hen behoort mede de Portugees PETRUS SANTERNA, die in het midden van de zes- tiende eeuw zijn Tractattis perutilia de aasecuratio- nibus et sponsionibus schreef, hetwelk in de zelfde verzameling met straccha staat uitgedrukt : de mer- catura diss, et tract. Coloniae 1620. Eenige min bekende buitenlanders zijn opgegeven bij MENNO-POHLSy Darstsllung des See-a^ssekuranzrechteSy {Handelsrecht y iv.) i. § 542. mittermaier, Grund- satze des gemeinen Deutschen Privatrechts ^ 1847, ii. § 302 en 303. Voor Frankrijk verdient nog afzonderlijk genoemd te worden pothier, Traite du contrat d' assurance, avec notes etc. par estrangin, Paris 1810. alauzrt, Traite general des assurances. Paris 1 844 , 2 vol. Van BOULAY-PATY, Cours de droit comm. maritime behoort hiertoe het iii. deel van Titel x. af en het iv. deel. Voor Engeland zijn de meest bekenden : annesley en MARSHALL, die wij reeds bij de bodemerij noem- den. Wijders park. System of tie law of marine insurances, London 1808, met drie nieuwe hoofd- stukken over bodemerij , levens- en brandverzekering VAN ASSUJELiLNTIB IN HET ALGBMBBN. 3 vermeerderd, uitgegeven in twee deelen 8°. 1817. In 1814 werd het werk in het Hollandsch vertaald door Mr. van der linden, Verhandeling over bet regt omtrent zeeaasurantien. Amsterdam 1814. Ein- delijk ABNOULD, Marine insurance und average. Lon- don 1848, 2 deelen. Voor Noord-America : philips, Treatise on the law of insurance, waar van de derde druk te Boston in 1853 verscheen in twee deelen. Voor ons eigen vroeger regt vinden wij het meest bij DE GROOT, Inleiding, in. 24, in de aanteekeningen van VERWBR, op de Ordonnantie van Koning pilips, Cap. III. van der versekeringen o/te asseuraniien, en bij SIMON VAN LEEUWEN, over de ordonnantien van assurantien en avarijen van Amsterdam, Rotterdam, enz. Amsterdam 1730. Aan dit onderwerp wijdt ook BIJNKERSHOEK het IV. boek zijner Quaestiones juris privati. Het bruikbaarste zal altijd blijven VAN DER KEESSEL, Theses n° 711 — 768. Bij deze schrrjvers vindt men zoowel de bronnen als de hulpmiddelen opgegeven ter verklaring van ous tegenwoordig assurautie-regt. De onmiddellijke als nu zijn, behalve het ontwerp van 1809: a, De Titel van den Cocfe, ii. 10, waar uit men vele artikelen, met en zonder wijziging, heeft over- genomen. b. De Ordonnantie lAv, iii. Titre vl, bevattende 74 artikelen, in het tweede deel van valin. Waar- 1* 4 VAN ASSUEANTIE IN HET ALGEMEEN. toe, als onmiddelUjke voorganger behoort , de Guidon, met de aanmerkingen van cleirac. Daar bij komt eene latere verordening van 12 artikelen, van 17 Aug. 1779, afgedrukt bij em^rigon, ii. p. 625. c, De Ordonnantien van Koning pilips, zoo wel de meermalen aangehaalde, als eene latere, genaamd Mandement van 1670, of bevel over het stuk van assurantie van den Hertog van alva, over welks gezag bij ons twijfel was; doch zie bijnkershoek Quaeat jur, priv. iv. i. p. 519, tegen verwer, p. 65. Een wederkeerige zamenhang is er tusschen deze Ordonnantien, en de keuren der steden Antwerpen en Amsterdam. De costume van Antwerpen even- wel is mager, vergeleken met de Ordonnantie van Koning filips. d. De Amsterdamsche keuren en die van Middel- burg, Rotterdam en Dordrecht, zelfs die van VJis- singen ; op onderscheiden tijden vernieuwd en gewij- zigd ; opgegeven bij bijnkershoek t. a. p. ; de latere heeft VAN DER KEESSEL, 1^6868 n°. 711. De algemeene bronnen van res judicatae , en res- poma Prudentuniy de gewijsden, en de consultatien en advyzen, vloeijen hier rijker dan in eenig ander gedeelte van het Handelsregt. Vergelijkende hulpmiddelen zijn de assurantiewet- ten van andere staten , waar van bijzonder te noemen die van Hamburg, van 10 September 1731; ook ach- ter LANGENBECK (Hamburg 1828). Zie de opgaaf bij GENOLER, Lehrbuch des deutsc/ien JPrivatrecAts , p. 691. VAN ASSURANTIE IN HET ALGEMEEN. 5 Waar wij tot de geschiedenis der assurantie over- gaan, vragen wij in de eerste plaats of de ouden in de geschiedenis de verzekering kenden P Daar voor beriep men zich op een paar plaatsen bij cicbro {ad divers, ii. 17) en bij livius, xxiii. 49 en xxv. 3, waarover opzettelijk schreef: c. £. KOELLE, Praedes periculi maritimi apud B(h mafios. Commentatio ad iUustrandum locum giceronis , ad Div. u. 17. Halle 1795, 8° Zie verder hrnr. de coocEJis, in zijne Exercit curiosae. hugo, Magaz,i\, bL 125. OLiicK, Ausfuhrl Erldut op den titel de nautico foenere^ deel. xxi. ^ 1141. Ter dezer zake dient, 1^. dat zij ten minste niet hadden assuran- tieregt; 2^ dat zij aan de assurantie minder behoefte hadden , uit hoofde van hun nauHcum foenus. In welken tijd is het bij de nieuwere handeldrij- vende natien in zwang gekomen? In de Wisbysche Zeeregten, art 67, wordt het niet gevond^n , maar volgens vermeldingen in de be- kende Kronijk van Vlaanderen zoude er reeds in 1310 in de stad Brugge eene Kamer van assurantie geweest zijn.(a) Hier tegen zijn echter gegronde be- (a) Crcmfke van Vlaettderen — begkinnende van *i jaer — 681 M H ejfude des jaert 1725 — door n(icolas) d(£spabs) en f. r. Daar lezen wg : Door het venoek van de Braggelingen heeft hg (robebt m. van Betune xxn. Graaf van Vlaanderen) aan de stad verleent de Kamer van verseke- ringe by dewelke een yder syne Coopmanschappen ^ de "welke op de see, ofte ergens in gevaer waeren, dede versekeren, mits eenige Croysen by *i hondert, gelyk nog in 'tgebrnyk is, daer vooren te betalen. Maer om dat 800 nuttighe instellinge voor de Cooplieden, niet soo haest en sonde 6 VA.N ASSUllANTIE IK HET ALOBHBBN. denkingen gemaakt, die men vindt bij pardbssus. Collection, i. p. 800, 356 en ii. p. 870. In het Consalaat wordt de verzekering almede niet aange- troffen. Het oudste blijk van het jaar 1400 is in eeu handschrift in de BiAliotheca Barberiana in een register, betiteld Begiatro di tnercanti, n°. 848, hetwelk bij pardessus vermeld wordt. Verder is assurantie bekend in de Statuten van Genua, sedert 1414, waarin van geschillen occaaione assecurationum gehandeld wordt; zie frbmert, p. 281. Bene uit- voerige verordening voor Barcelona van 1435, is afgedrukt bij capmant. Voorts wordt er hoofdzake- lijk van gehandeld in den Guidon , die tusschen 1556 en 1584 moet in de wereld gekonien zijn. Men kan dus veiiig aannemen , dat het verzekeringswezen in de veertiende eeuw voorhanden was, en in de vijftiende al tot rijpbeid gekomen. Bij ons echter worden voor de tijden van karel en filips geene wettelijke bepalingen hetzelve betreffende gevonden. Zoodanige komen eerst voor in de verordening van den Keizer, van 28 Januarij 1549, Gfr. Plakrdoek, IV. Deel r. 1224. In de Antwerpsche Costume van 1582 staat de assurantie onder eene rubriek van korten inhoud, met spelen en weddingschappen , even als bij santerna. Terdooft, als in 'tlicht en gebmyk gebroght syn, heeft hy selfs ook ver- scheyden wetten en manieren voorgcschreren , de welke soo van de Coop- lieden al8 van de Versekeraers (Assoradears genaemt) moesten stiptelyk onderhonden worden. A£T. 246. VEEZEKEBINO. 7 Wij hebben dus inaar matige reden om te vragen, of de verzekering ook van Nederlandschen oorsprong wezen zal. De zekere berigten der Italianen zijn ouder, en de vele kunstwoorden van Italiaanschen oorsprong, spreken niet voor ons, zoo als Aasecu- rarCy Polizzay BistornOy Sinistro, Bisceaaa. Wei kan men zeggen, dat de onzen tot de ontwikkeling en de bevordering van dezen handel, en van dat regt, veei hebben bijgedragen. In Hamburg gebniikte men voor nog geen honderd jaren HoUandsche polissen. Aan bet verklaren gaande, hebben wij het aller- eerst met de generalia te doen, in den negenden Titei van het eerste Boek, waar bij met nut frbmert te gebruiken is. Etudes, bl. 281. Art. 246. Assurantie of verzekering is eene oyereenkomst bij welke de verzekeraar zich aan den verzekerde y tegen genot eener premie y verbindt om denzelven schadeloos te stellen we- gens een verlies^ scbade^ of gemis van ver- wacht voordeel, welke dezelve, door eenon- zeker voorval^ zoude kunnen lijden. Art. 246 begint met eene definitie, waar mede men die van van dee keessel, T^es. n°. 712 ver- gelijken kan. Dat dezelve geen steek houdt is ter- stond uit het volgende artikel zigtbaar, om dat des menschen leven en vrijheid, niet onder het denk- 8 ABT. 246. VEBZEKERINO. beeld van verlies, schade, enz. vallen. Het luidt toch wonderlijk, dat men zich verbindt om titius schadeloos te stellen , wanneer hij , titius , zal konien te overlijden. AUeen zijne erfgenamen kunnen er bij verliezen of winnen. Vergelijkt men verder met den casus eener levensverzekering, de volgende artikelen, houdende dat het eigen bederf van dien titius in dubio den verzekeraai* niet treft, en dat titius een interest hebben moet, wanneer hij zich wil laten verzekeren, zoo zoude men bijna zeggen: de defini- tie doet meer kwaad dan goed. Wanneer men zoo velerlei onder een begrip brengen wil, dan dient men zich algemeen uit te drukken , zoo als de groot b. V. die alleen spreekt van onzeker gevaar. Doch hoe algemeener eene definitie wordt, hoe minder zij ons tot leiddraad dienen kan. A89urantie — is eene overeenkomst y welke in den re- gel schriftelijk wezen moet, indien niet voor het we- zen, dan voor het bewijs van het contract, doch ook dit laatste met uitzondering. Welke dezelve, door een onzeker voorval. Dit is passender uitgedrukt dan het onzeker gevaar van de GROOT en VAN der KER8SEL. Gcvaar, periculum is van zelf onzeker, als beteekenende een mogelijk ongeluk. In eenen anderen zin is een zeker gevaar, waar van men weet dat het zekerlijk geloopen wordt, juist hetgeen waartegen gewoonUjk verzekerd wordt. Verder wanneer men door zeker verstaat een gevaar, waar van men de hoegrootheid weet, b. v. dewaarde ART. 247. ONDERWERPEN DEE VERZEKERINGEN. 9 van het voorwerp, zoo is dat almede het gewone; eiDdelijk kan zeker gevaar heeten , waarvan men den maatstaf kent , ook dit kan oiet verboden zijn , want de ondervinding heeft dezen den assuradeurs al heel juist doen kennen. Onzeker gevaar is der halve een pleona9fnu8\ waardoor de duidelijkheid vanhetdenk- beeld dat men zich van de assurantie maken wil, niet bevorderd wordt. Tegen genot eener premie is ook niet noodwendig, doch behoort tot de naturalia contractus, en is in zoo verre te regt genoemd. Verzekeiing zonder premid heeft plaats bij de waarborgmaatschappijen ; verg. art. 28 6. Art. 247. De verzekeriiigCD kunnen , onder anderen y ten onderwerp hebben : De gevaren van brand; De gevaren v^aaraan de yoortbrengselen van den landbouw te velde onderhevig zijn; Het leven van €€u of m66r personen ; De gevaren der zee^ en die der slavernij; De gevaren van vervoer te lande en op rivieren en binnenwateren. Van de twee laatsten wordt in het volgend boek gehandeld. Bij art. 247 willen wij alleen het onder anderen doen opmerken. Men kan alles laten verzekeren, waar bij een geldbelang denkbaar is, ja nog meer, 10 A.RT. 249. WAA&AAN DE VERZEKERAAR GEHOUDEN IS. behoudens evenwel hetgeen in de wet bijzonder verboden is, art 268 , hoedanig vijfderlei verbod ge- vonden wordt in art. 699. Bij anneslkt, p. 26 komt voor eene verzekering van een fort tegen vij- andelijke verovering. Meermalen is er gedacht aan het invoeren eener verzekering tegen faillissementen , en wij hebben reeds verzekering tegen de veepest. Dat men overigens binnen de grenzen blijven moet van art. 1356, n° 4 Burg. Wetb., dat men zich niet kan laten verzekeren tegen de nadeelige gevolgen van een fur turn of adulterium, dat men voor heeft, of van eenen sluikhandel, behoeft geene herinnering. Meer hier over bij art. 268. Art. 248. Op alle verzekeriDgen , waarover zoo in dit als in het tweede boek van dit Wetboek^ wordt gehandeld^ zijn toepasselijk de bepalingen bij de volgende artikelen vervat. Art. 248. Beboudeus de uitzonderingen , die de aard van het voorwerp mede brengen zal , gelijk wij reeds bebben doen opmerken. Art. 249. Voor schade of verlies uit eenig gebrek^ eigen bederf^ of uit den aard en de natuur van de verzekerde zaak zelve onmid- deilijk voortspruitende^ is de verzekeraar nim- mer gehouden^ ten ware ook daarvoor uit- drukkelijk zij yerzekerd. AKT. 250. BELANO BIJ HET VERZ£K£ED£. 11 Art. 249. De bijzondere toepassing en wijziging hier van, zie in art. 643 en volg. Ten ware ook daatvoor. Dit is eene soort van gevaar, waarmede derhalve de opsomming in art. 247 kan worden vermeerderd, en dewijl het hier ter plaatse is ter neder gesteld , onder de generalia ^ volgt, dat men goederen tegen bederf kan doen verzekeren, ook die zich in een pakhuis bevinden, en niet bestemd zijn om te reizen. Art. 250. Indien hij y die voor zich zelven heefk laten verzekeren^ of hij^ voor wiens rekening door eenen ander is verzekerd, ten tijde der verzekering geen belang \w het ver- zekerd voorwerp heefk , is de verzekeraar niet tot sehadeloossteiiing gehouden. Art. 250. Dit is een hoofdbeginsel in de assu- rantieleer. De verzekerde moet een belang hebben, gelijk men zegt, in het verkeer, een interest^ art. 268. Dat heet niet slechts, dat de verzekering een schatbaar voorwerp hebben moet, gelijk men wel oneigenlijk spreekt; maar dat uit den ondergang of de beschadiging van dat voorwerp, voor den ver- zekerde een geldelijk nadeel geboren wordt. Het bevat dus eigenlijk drie dingen, een voorwerp, een gevaar, een mogelijk nadeel voor den geassureerde. In dit laatste ligt opgesloten eene juristische betrek- king tusschen hei verzekerde en den verzekerde, 12 ART. 250 BBLANG BU HBT VBRZBKERDE. het goed en den gei^siireerde : deze kan eigenaar wezen , of usufructuarius of creditor ptgneraticius ; zelfe kunnen tweeerlei belangen gelijktijdig voorkoraen, b. V. de bodemerijgever kan zich laten verzekeren, tegen het gevaar dat krachtens den bodemerij brief zijn geld te loopen heeft, terwijl hij op zijne beurt het gevaar draagt van den zaaksondergang. Nog be-* ter: de verzekeraar van eenig goed, kan zich tegen hetzelfde gevaar op zijne beurt laten verzekeren: reassurance, verg. artt. 271 f., 593 en 599. Een ander voorbeeld is: een commissionnair die last had om het goed van zijnen committent te laten verzekeren, heeft daarin eenig ver/uim begaan, en vreest in schade te komen, v^ranneer de goederen mogten ver- ongelukken, hij laat zich, wegens dit interest voor zich zelven verzekeren. , Waarom moet er een inter- est virezen? Omdat een zoo heilzaam, ja onontbeer- lijk contract voor den grooten zeehandel, in geene weddingschap ontaarden moet. Weddingschappen en hazardspelen waren reeds bij de Romeinen, en on- der JUSTiNiAAN , in ongunst. Men zie de Titt. D. et C. de aleatoribua. In stede van den koopman en den As- suradeur beide welvarend te maken en den gehee- len handel te verlevendigen, strekken zij veeleer ten verderve der familien, zonder dat er de staat, of de maatschappij , of zelfs de spelers van beroep rijk door worden. Bij deze reden komt nog de le voren genoemde reden ter gelegenheid van de bodemerij: invitaret ad peccatidum , wanneer er geen interest was. ABT. 250. BELANO BIJ HET VERZEKEHDE. 13 Hierin ligt tevens opgesloten, hetgeen in art. 253 volgt , dat men niet boven de waarde verzekeren mag. Behalve dat er op de voorzegde wijze een interest wezen moet , valt ook nog te letten , dat het interest naderhand wegvallend , ook de verzekering een einde neemt: daarvoor is bij te brengen art 263 f. Ondertasschen is het waar dat in soromige staten het verzekeren zonder interest, wordt toegelaten, te weten, in dien zin, dat beide partijen wel weten, dat er voor hen geen gevaar loopend voorwerp voor- handen is. ifENNO-poHLS , p. 68 gewaagt van eene formule hem bekend, mit und ohne Interesse. Dit zoude beteekenen : „si navis non venit , certum dabis/' en ik behoef niet te bewijzen, dat mij aan dien reditus navis gelegen ligt. (a) In Engeland is deze formnle eene dagelijksche: interest or no interest, waarover zie mabshall, l p. 119; doch voor En- gelsche schepen verboden bij eene acte 19 geo. ii. C. 37: naderhand weder toegestaan 14 geo. in. C. 48. Over de voor- en nadeelen van het assurantiecon- tract, zie busch, i. p. 367 en volg. Niet alleen moet er een risico wezen , en een be- lang, maar de assuradeur moet kennis hebben van (a) Men heeft dezelve ook wel zoo opgevat, als of daar mede alleen ge- zegd ware , dat de assoradear zich wat het interest betreft verlaat op de goede tronw van den Terzekerde. Eene b^zondere aanleiding hier toe gaf in Engeland de sloikhandel met Spaansch America: wanneer men smokkelt heeft men geene cognoscementen in handen, en kan zijn interest maar moe\)eli|jk bew^jzen: zoo wel de Engelsche regering als de assuradears wis- ten dat. 14 ART. 251-253. BEDIIAG DER VERZEKERIK6. de hoedanigheid van het gevaar, zoo verre heui die van zijde des geassureerde kan gegeven worden: hierover handelt art. 251, en wel van hetgeen opge- geven moet worden voor het sluiten van de verzeke- ring. Ook naderhand moeten veeltijds mededeelingen plaats hebben, doch daarvan wordt afzonderlijk ge- handeld, zoo wel generaliter in art. 283 als specialiier in art 654 en 673; verg. mede art. 293. Art. 251. Alle verkeerde of onwaarachtige opgave , of alle verzwijgiDg van aan den ver- zekerde bekende on9standighedeii ^ hoezeer te goeder trouw aan diens zijde bebbende plaats gehady welke van dien aard ziJD^ dat deover- eenkomst niet^ of niet onder dezelfde voor- waarden zoude ziJD gesloten^ indien de ver- zekeraar van den waren staat der zaak bad kennis gedragen , maakt de verzekering nietig. Art. 252. Uitgezonderd de gevallen bij de wet bepaald^ mag geene tweede verzekering gedaan worden , voor denzelfden tijd en voor hetzelfde gevaar , op voorwerpen , welke reeds voor derzelver voile waarde verzekerd zijn, en zulks op strafie van nietigheid der tweede verzekering. Art. 253. Verzekering, welke het beloop van de waarde of het wezenlijk belang te boven ART. 251-253. BEDBAO DEB VEBZEKEBINO. 15 gaat, is alleen geldig tot bet beloop van hetzelve. Indien de voile waarde van het voorwerp niet is verzekerd y is de verzekeraar ^ Id geval van schade^ sleehts verbonden^ in evenredig- heid van bet verzekerd tot bet niet verzekerd gedeelte. Het staat ecbter aan partijen vrij uitdruk- kelijk te bedingen^ dat ^ onaangezien de meer- dere waarde van bet verzekerd voorwerp, de aan betzelve overgekoooene scbade, tot bet vol beloop der verzekerde som, zal worden vei^oed. Art. 253 zegt: de waarde ^ of hetwezenlijk belang. Dit is geen pleoDasmus. Die op eene lading waar- dig/ 20000, bodemerij gegeven heeft / 12000, kan zich slechts voor / 12000 laten verzekeren, want zijn belang gaat niet verder; de bodemerijnemer kan assurantie nenoien voor de overige / 8000. h alleen geldig enz. Derhalve geldig , en wanneer dolus of error heeft plaats gebad , zal die het eon- tract alleen benadeelen naar de gemeene regelen van regten, art. 282; verg. art. 576. Ilier van wordt niet opzettelijk gesproken, om dat in de meeste gevallen van dolus door speciale bepalingen van zelf is voorzien ; b. v. er kan bedrog plaats hebben, door (gelijk busch een voorbeeld 16 ART. 251-258. BEDBAG DER VERZBKERINO. heeft) vaten met oud roest voor muscaatnoten , kis- ten met zand voor suiker te laten verzekeren: dan is er geen belang, verg. art. 250 en 273; het kan plaats hebben door verzekering voor een gevaar, dat niet meer bestaat, of niet bestaan zal, art. 269 en volg., inzonderheid art. 597; het kan verder plaats hebben, dat de verzekerde den zaaksondergang be- vordert; hiervoor zorgt in het algemeen art. 276. Het staat vrij uitdrukkelijk te bedingen, Zonder zoodanig beding geschiedt derhalve siechts evenre- dige, en alzoo gedeeltelijke vergoeding. Bij voor- beeld de waarde der goederen is = 24; de assura- deur heeft daar op geteekend 12; de schade of avarij is = 6: de vergoeding zal wezen drie; om reden dat de assuradeur eene reserve gemaakt heeft om ook in het ergste geval siechts gedeeltelijke schade te vergoeden: dus in de minder erge gevallen, ook gedeeltelijke. Deze uitlegging is natuurlijk, doch veel meer nog gegrond op het gebruik en op een beginsel van den assurantiehandel om geene groote sommen , op een schip , maar kleinere op vele sche- pen te teekenen. Evenwel is er een beding gemaakt, als hier ondersteld wordt, zoo heeft de uitgedrukte som alleen den zin van een maanmum: alle schade zal voluit worden vergoed, mits niet te bovengaande 12. Art. 254. Afstand^ bij het aaDgaan der verzekering, of gedurende derzelver loop, ge- daan van hetgeen bij de wet tot het wezen ART. 254. H. WBZ. D. VBBZBK. KAN BU AFST. NIBT YB&AND. 1 7 der overeeDkomst wordt vereischt, of van hetgeeo uitdrukkelijk is verboden^ is nietig. Art. 254 zegt, of liever wil zeggen , „ privatorum voluntate Don derogari juri publico." Art. 255. 1)e verzekering moet schriftelijk wordeD aaDgegaan bij eene akte^ welke den naam yan polis draagt. Art. 256. Alle polissen, met uitzondering van die der levens-verzekeringen , moeten uit- drukken : V. Den dag waarop de verzekering is gesloten ; 2^ Den naam van dengenen die de ver- zekering voor eigen rekening of voor die van eenen derde sluit; 3^ Eene genoegzaam duidelijke omschrij- ving van het verzekerde voorwerp; 4^ Het bedrag der som, waarvoor verze- kerd wordt j 5"". De gevaren welke de verzekeraar voor zijne rekening neemt; 6'. Den tljd, op welken het gevaar voor rekening van den verzekeraar begint te loopen en eindigt; T. De premie van verzekering, en m. 2 18 A.RT. 255-261. INHOUD VAN DEN POLIS. 8^ Id het algemeen^ alle orostandigheden ^ welker kennis van wezenlijk belang voor den yerzekeraar kan ziJD ^ en alle andere tusschen de partijen gemaakte bediDgen. De polis moet door elken verzekeraar wor- den onderteekend. Art. 257. De overeenkomst van verzekering bestaat^ zoodra dezelve is gesloten; de we- derzijdschc regten en verpligtingen van den verzekeraar en van den verzekerde nemen van dat oogenblik hunnen aanvang^ zelfs v66r dat de polis is onderteekend. Het sluiten der overeenkomst brengt de verpligting van den verzekeraar mede^ omde polis binnen den bepaalden tijd te teekenen en aan den verzekerde uit te leveren. Art. 258. Om van het sluiten dier over- eenkomst te doen blijken^ wordt bewijs bij geschrifte vereischt; echter zulien ook alie andere bewijsmiddelen worden toegelaten , in- dien er een begin van sehriftelijk bewijs aanwezig is. Niettemin kunnen de bijzondere bedingen en voorwaarden^ indien over dezelve gescbil WBoamBBSsaeBsssssssam AET. 255-261. TOT STAND KOMEN VAN HBT CONTRACT. 19 ontstaat^ in den tusschentijd van het sluiten van de overeenkomst en de uitlevering van de polls, bewezen worden door alle bewijs- middelen in zaken van koophandel toegelaten ; met dien verstande echter, dat van de ver- eischten, welker uitdrukkelijke vermelding bij de polis op strafle van nietigheid^ in som- mige verzekeringen door de wet gevorderd wordt> schriftelijk moet blijken. Art. 259. Indien de verzekering onmiddeU lijk wordt gesloten tusschen den verzekerde, of die daartoe last of bevoegdheid heeft, en den verzekeraar, moet de polis binnen 24 uren na de aanbieding, door laatstgemeldeu worden onderteekend en uitgeleverd , ten ware bij de wet, in eenig bijzonder geval, een lauger termijn bepaald zij. Art. 260. Indien de verzekering door tus- schenkomst van eenen makelaar in assurantie gesloten is, moet de geteekende polis, binnen acht dagen na het sluiten van de overeen- komst , worden uitgeleverd. Art. 261. Bij nalatigheid, in de gevallen bij de beide voorgaande artikelen bepaald, is de verzekeraar, of de makelaar ten behoeve 2* 20 ART. 255-261. TOT STAND KOMfiN VAN HBT CONTaACT. van den verzekerde y gehouden tot vergoeding van de schade, welke uit dat yerzuim zoude kunnen ontstaan. Art. 255 — 261. Het sluiten van een assurantie- contract kan niet anders dan met schriitelijk bewijs bewezen worden, hetwelk echter ook onvolkomen wezen kan, verg. art. 681, n®. 1; het zelfde geldt van de vermeldingen welke a peine de nullite zijn voorgeschreven. Daarentegen kunnen andere leges contractus of pacta adjecta bewezen worden op alle zoodanige wijzen als het Handelsregt roedebrengt. Nadat evenwel de Polis geteekend en geleverd is , mag men buiten of tegen de Polis niet dan met geschrift (a) bewijzen, volgens art. 258 tweede gedeelte; want schoon het Handelsregt anders zoo iets toelaat , Burg. Wetb. art. 1935, heeft zulks hier geen plaats, en rooet de regel van het Burgerlijk Regt in art. 1934 gevolgd worden. Waar voor goede reden bestaat Juiste bepaling van het geen waar toe zich de as- suradeur verbonden heeft, is hier bijzonder noodza- kelijk, daar het contract zoo menigvuldig, en het voorwerp van hetzelve zoo belangrijk is, daar men van ouds gewoon is het zeer naauw te nemenn en de uitdrukkingen in de Polis met zorg gekozen wor- den; ja langen tijd, onder anderen in de verorde- (a) Volgisns de tegenstelling: alle andere bewgamidd. — schrift. bewys, in art. 258 eerstc gedeelte. ART. 256-261. TOT STAND KOM£N VAN HBT CONTRACT. 21 ning van koning filips, eigen formulieren (a), waar van men niet afwijken mogt, bij de wet voorgeschre- ven waren. Men bedenke slechts, wanneer een on- geluk gebeurt , heeft de verzekeraar voor eene premie van weinige percenten , in eens duizenden te betalen : natuurlijk dat hij dit zoekt te ontgaan, en dat, wanneer men in zulk een geval bet videndum quid actum sit, liet gelden.een proces onvermijdelijk zoude worden. Het is wel waar dat hier alleen van clausalen en pacta adjecta en niet van de hoofdzaak gesproken wordt , maar die pacta adjecta betreffen meestal soor- ten van gevaren, welke men beperkt of uitzondert, of soorten, of quan turns van geleden verliezen, of het begin en einde van het gevaar; verg. art. 594 f. art. 646 en 648: en van derzelver uitlegging zal dus veeltijds het al of niet vergoeden afhaugen, en wanneer men nu niet weet hoe partijen zich hebben uitgedrukt, ontstaat er noodwendiglijk ge- schil. Hier bij komt de bijzondere omstaudigheid dat de verzekering welke de voornaamste is, de zeeverzekering, een contract tusschen eenen verzeker- derde en vele assuradeors is, verg. art. 256 f. Wanneer nn ieder van deze laatsten zich nog beroepen konde op het geen buiten de Polis gesproken, gehandeld, bedoeld zoude wezen, of wanneer dit omgekeerd tegen hen plaats hebben konde , zoude de ongerijmde (a) Evenzoo in Florence, 1528; zie by taroa. 22 AJiT. 255-261. tot stand komen van hbt contract. uitkomst wezen, dat bij dezelfde verzekering het met den eenen geheel anders stond dan met den anderen, terwijl zij toch alien eene Polis geteekend hadden. Ik acht deze redenen te meer te moeten doen gelden, omdat eigenlijk de uitdrukking der wet dubbelzinnig is, zoo dat de zin zelf van de interpunctie komt af te hangen : bij welke dubbel- zinnigheid natuurUjk de vraag opgeworpen wordt , of er dan bij dit contract redenen bestaan , om art 1935 niet te laten gelden; zie ook art. 256, n^ 8* De vermeldingen a peine de nullite ter aangehaalder plaatse bedoeld, zie in art. 272, 280, 302, 603, 606 en elders. Uit het gezegde volgt, dat de Polis wel niet on* ontbeerlijk is, wanneer men andere schriftelijke be- wijzen kan bijbrengen, maar toch hoogst gewigtig. Uit dien hoofde bepaalt de wet dat er eene Polis moet gemaakt worden, en dat de verzekerde regt heeft om biflnen zekeren vasten tijd de uitlevering er van te vorderen: art. 259 en 260; waarbij de n alalige verantwoordelijk wordt gesteld. Omgekeerd is het contract bestaanbaar zonder geschrift, art. 257, wanneer het bestaan maar erkend of be wezen is, en zelfs nuda conventio is toereikend. van der keessel, I%es. n^ 712, noemt het contractus consensualis, en dat is geene bloote pedanterie ; het is in zoo verre prak- tisch als men wel andere meeningen vindt uitgedrukt. Niet slechts bij BiiscH, i. p. 337, maar zelfs bij TAR6A staat, dat het is een contractus do ut des^en A&T. 255-261. TOT STAND KOMEN VAN HBT CONTRACT. 23 dat de assaradeur niet gebonden is voor hij de premie ontvangen heeft; verg. art. 682; zie ook BiJNKERSHOBK , 1. 0. p. 535, die meent dat men dwaas wezen moest om iets dergelijks te gelooven. Daar te- gen zie pothier , contr. d'assur. n^. 5 eo lAngenbeck , p. 373. Wijdloopigheden voor en tegen, bij de schrijvers aangehaald door menno-pohls, ^ 567. Onbeschreven verzekeringen waren in zwang oud- tijds; men noemde ze assurances de conpxnce^ gelijk blijkt uit den Guidon , CL i. art. 2 ; doch zij werden al vroeg verboden^ schoon niet altijd met gevolg. Een bijzonder verbod van dien aard zie in de pu- biicatie van de Staten van Holland van 13 Novem- ber 1773. Gr. Pkk.'boek, ix. f. 1341. In het woord Polizza is niets bijzonders gelegen: bet beteekent een brief of billet, en wordt ook bij andere bescheiden gebezigd, b. v. loterij brieves, en gelijk wij gezegd bebben, bij het cognoscement Eigen aan de verzekering is het alleen bij de natien die het van de Italianen overgenomen hebben. Wat de Polis moet bevatten, wijst aan art. 256, waarmede men het echter niet strenger nemen moet, dan met de zeecontracten , die wij reeds behandeld hebben; er kan zeer wel het een en ander ontbre- ken, zonder dat het contract, of de Polis er door hjdt, verg. met n° 3 art. 596. Daarenboven onder- scheidt bij dit contract de wet tusschen vermeldin- gen, die weggelaten nietigheid te weeg brengen, en andere die dat gevolg niet hebben, art 268. 24 ART. 255-261. inhoud \ajh den polis. Art. 256 zegt: Met uitzondering van die der levens- vefzekering&fiy niet omdat deze dingen daar niet te pas komen, maar omdat daarvoor een opzettelijk voorschrift volgen zal in art. 304. Wat den inhoud betreft , waar van hier ter plaatse alleen de generalia worden voorgeschreven , dewijl de Polis den dag moet uitdrukken, niet waarop dezelve geteekend is, dat alleen belang heeft voor de toepassing van art. 278, maar den dag waarop de verzekering gesloten is, en van het uur, zelfs van voor of namiddag, niet gesproken wordt; verg. Code art. 332., zoo moeten wij vragen, of er dat niets toe doet. Wanneer men naauwkeurigheid mag onderstellen , laat zich die vraag beantwoor- den uit art 257: de regten en verpligtingen we- derzijds beginnen met het oogenblik, dat oogenblik behoeft niet in de Polis te staan, en mag, voigens art. 258 van elders bewezen worden, voor den tijd der afgifte met een eed, of met getuigen, daarna met geschrift. De vraag wordt niet onbeteekenend daardoor dat het begin en einde van bet gevaar moet worden uitgedrukt, hetwelk toch vroeger of later aanvang nemen mag; want of partijen al of niet verbonden waren , is eene vraag die bij het ge- heele contract, b. v. bij de verpligting om de pre- mie te betalen, voorkomen kan; verg. art. 635 en elders, als mede art. 634, 269 en 597. 2^. Den naam van dengenen. Het wetboek van 1380, art. 482, verbiedt de assnrantieu nan toon^ ART. '255-261. INHOUD VAN DEN POLIS. 25 der-. dat verbod is hier weggelaten; waarom? Niet juist om dat men van gedachten veranderde, want dan zoude het tegendeel (gelijk elders, b. v. in art. 508) wel zijn uitgedrukt; maar veeleer omdat men de bewoording hier ter plaatse voldoende vond. Anders zijn Polissen aan toonder geene onbekende zaak, zie Preyssischei Landrecht ^ 207 1 , en de Hamb. A%8ec» Ordn, IHt. i. art. 4. Het aan toonder wordt dan verstaan, als of men zeide, voor rekening van die bet aangaat, en dewijl men dit laatste bij ons ook schrijven kan: titius voor vreemde rekening^ voor eigen of vreemde rekening, zonder te zeggen, voor wiens rekening, zoo verschilt het niet veel. Dat men niet blootelijk aan toonder schrijven kan , voigt mede uit de bepalingen onder art. 264 en volg. 8°. Eene genoegzaam duidelyke omscAriJving. Dui- delijk moet zij zijn, al is zij zeer onbepaaid; men moet toch kunnen weten, of er gevaar geloopen is, en dus het voorwerp daaraan bloot gesteld,kennen, al is het ook maar ex post facto. Bij voorbeeld , men kan verzekeren goederen, waar van men noch de hoeveelheid, noch de hoedanigheid kent, zelfs niet weet op welk schip zij geladen zullen worden, art. 595 en 596: de verzekering geschiedt dan maar volgens den inhoud van den brief waarin dezelve gelast wordt. 5°. De gevaren, enz. De soort, en de grenzen van het gevaar. De Fransche wet kende alleen zeegevaar , en bepaalt zelve de species daar toe behoorende. 26 ART. 255-261. inhoud van den poles. welke partijen maar hebben te wijzigen, wanneer zij dat willen. Bij ons is zoodanige wettelijke be- paling ook wel voorhanden , maar dewijl wij in onze wet zoo vele soorten van verzekering hebben, en zoo vele clausulen van meer of minder gevaar, waar- mede de wet zich bezig houdt , is het niet ongepast ook deze vermelding te verlangen, scboon dezelve des noods ontbreken mag. Zeker is bet dat het gebruik dezelve medebrengt. Bij de levensverzekering is dit nommer weggela- ten ; ondertusschen konde het daarbij wel zeer nood- zakelijk zijn, b. v. om te zeggen, dat, wanneer titius zeereizen gaat doen, of op zich wil laten schieten door vriend of vijand, in duel of als soldaat, de assaradeur met dit gevaar niet te doen wH hebben. 6^. Den Ujd^ waarin de wet bijzonder naauwkeu- rig voorziet, bij de zeeverzekering ; zie de derde afdeeling van Tit. 9. B. ii. lets zeer wezenlijks schijnt ook nommer 4: de verzeierde som , en evenwel is dat juist iets wat zeer wel kan worden gemist, wanneer men maar zegt in de Polis, dat de assuradeur de waarde der goe- deren betalen zal, en de schade daar aan vallende. Zelfs is, dat niet geschiedende , het vermoeden toe-^ reikende, dat zoodanig verzekerd is: pothiee, n°. 75, PARDEssus, n^. 881. De waarde der goederen kan in de Polis worden uitgedrukt, m^n noemt dat eene getaxeerde Polis; is zij niet opgegeven, eene opene Polis; MENNO'POHLS, ^ 591. BUSCH, L p. 323. In ART. 255-261. INHOUD VAN DEN P0L18. 27 Engeland, heet de getaxeerde Polls: valued Policy, ANNESLBY, p. 27. 7^ De premie. Met de premie, het loon, zoo als DE GROOT zegt, (het woord komt niet van Primus, zoo als BOULY-PATT meent, maar van praenium), is het al even eens gelegen ; want de ontbrekende ver- melding kan van elders goed gemaakt worden , wan- neer er een koers bestaat; verg. Code de Coinmerce, art. 79 f. Daar en boven wordt de premie terstond bij het teekenen der Polis betaald, althaus de wet onderstelt het in art. 682 f. en de Polis zegt het, schoon het waar is aan den anderen kant, dat de Polis hierin niet altijd de waarheid spreekt. In Frankrijk kent men billets de prime, die de plaats eener betaalde premie bekleeden; zie ook busch, I. p. 338. De premie kan bedongen worden op meer dan eene wijze. Veelal zijn het percenten, en vreemd luidt het dat die percenten in het formulier van Koning filips eens voor al staan uitgedrukt; het kan echter zeer wel geschieden voor zekere som in eens, als mede voor zekere maandelijksche vergoe- ding, en voorts voor de uit- of tehuisreis, of voor beide; die laatste heet assurance a prime liee, art. 626. De premie kan ook bedongen worden met voorwaardelijke verhooging bij vermeerdering van gevaar, b. v. in geval van opkomenden oorlog; art. 661, en kan ook in dat geval eerst naderhand wor* den uitgemaakt. 28 AET. 255-261. inhoud van dbn polis. De Polis moet door elken verzekeraar toorden on- derteekend. Van den geassureerde wordt bier niet gesproken, die teekent niet, omdat hij de premie betaald hebbende zich verder tot niets verbindt, maar alleen regten uit de Polis ontleent. Dat de verzekeraars meer dan een zijn, hebben wij reeds gezegd. De makelaar moet somtijds vrij wat rond- loopen eer hij de voile som bij een heeft verzameld, en genoegzame onderteekenaars , dezelve nitmakende. leder schrijft maar een zeker quantum^ en van daar heeten de assuradeurs in Engeland onderteekenaars , underwriiers. In den zin van dit laatste moet ook bet eerste worden verstaan: de dag waarop de verzekering is geshten , dat is , iedere verzekering , die niet alle op denzelfden dag tot stand komen; verg. art. 278. \rt. 262. Hij die^ van eenen ander order ontvangende tot bet laten doen van verzeke- ring, dezelve voor zijne eigene rekening houdt, wrordt verstaan verzekeraar te zijn op de aan hem opgegevene voorwaarden, en, bij gebreke van die opgave, op zoodanige voorwaarden als waarop de verzekering had kunnen worden geslolen ter plaatse, alv^aar hij den last had moeten uitvoeren en, indien deze plaats niet is aangeduid, te zijner woon- plaalse of op de naast gelegen beurs. ART. 262, 263. OVBBG. D. VERZEK. BIJ VERK. V. H. VERZKK. 29 Art. 262. Het geval hier bedoeld is, dat iemand order krijgende om te laten verzekeren, zelf verze- kert; wanneer nu, geiijk meest het geval zal zijn, OQitrent den prijs en de bijzondere bedingen niets is voorgeschreven , meet het gewone tot rigtsnoer genomen worden, volgens het oordeel en bevinden van de makelaars of andere periii viri. Art. 263. Bij verkoop en alien eigendoms- overgang van verzekerde voorwerpen, loopt de yerzekering ten voordeele van den kooper of nieuwen eigenaar, zelfs zonder overdragt^ voor zoo verre schaden betreft^ opgekomen^ nadat het voorwerp ten bale of schade des koopers of nieuwen verkrijgers is gekomen, alles ten zij het tegendeel tussehen den ver- zekeraar en den oorspronkelijken verzekerde ware bedongen. Indien^ ten tijde van den verkoop of van den eigendoms-overgang^ de kooper of nieuwe eigenaar weigert de verzekering over te ne- men^ en de oorspronkelijk verzekerde nog belang in het verzekerd voorwerp behoudt^ blijft de verzekering^ in zoo verre ^ in zijn voordeel loopen. Art 263 stelt eene surrogatie daar; de nieuwe 30 ART. 262, 263. ovbrg. d. veezbk. bij veek. v.h. vbrzbk. eigenaar aanvaart zijn goed vrij van gevaar; hij be- komt ipso jure de voorwaardelijke aanspraak op ver- goeding, die zijn cedent had, zonder dat hem die bloot personele actie behoeft overgedragen te worden. Voor toekomstige schade is hij derhalve , op denzelf den voet, beveiligd. Zelfs heeft een kooper actie tot vergoeding van schade, die reeds gevallen is voor den eigendomsovergang , te weten, na dato van het contract, volgens Burg. Wetb. art. 1496: doch vroeger niet; alzoo hij voor dien tijd geen in- terest had in het verzekerde. Het is alleen dit laatste, het interest, dat den wetgever bewogen heeft om dus te bepalen. De assuradeur heeft de premie genoten, en moet derhalve het gevaar blijven dra- gen, maar de verzekerde, die zijn perceel verkocht heeft, heeft geen interest meer, verg. art. 250; dus bleef niets over dan de aanspraak op den kooper te laten overgaan, gelijk hier geschiedt Doch moet men bedacht zijn op de uitzondering in art. 321 £ als mede op art. 318. Die verband of privilegie heeft op een schip, kan zich niet aan de assuran- tiepenningen houden. Die assurantie is op zich zelf geene hoedanigheid van het verzekerde, overgaande even als eene servitm praedii, geene qualitas rei; zie ook nog art. 297 {Jiypotheca nominis.). De uitzondering alles ten ssij brengt mede dat bij vervreemding van het perceel als dan de verzekering te niet gaat, zonder dat de assuradeur de premie terug geeft, dewijl hij reeds begonnen heeft het ABT. 264-267. VERZEKERIKO 700R VREEMDB KEKEKINO. 31 gevaar te loopen, art. 276, volgens art. 635, verg. Code de Commerce^ art 351. £ Indien enz. de oorspronkelijk verzekerde nog belang. Hoe kan dat ziju, wanneer bij zijn perceel verkocht beeftP Hij kan er een hypotheek op bebben, of een regt van wederinkoop , zie art. 1555 Burg. Wetb. Hij konde zicb ook bet vrucbtgebruik beb- ben voorbebouden. Eindelijk uit boofde van bijzon- der beding konde bij nog een tijd lang met bet periculum ret bezwaard blijven. In zoo verre. Hij beeft niet in alle gevallen regt op de voile beloofde vergoeding, volgens art. 253, waar wij iezen: wezenlijk belang. Art. 264, Yerzekering kan niet alleen voor eigen rekening, maar ook voor die van eenen derde worden gesloten^ het zij uit krachte van eenen algemeenen of van eenen bijzon- deren last^ het zij zelfs builen weten van den belanghebbende ^ en zulks met inaehtne- ming der volgende bepalingen. Art. 265. Bij verzekering ten behoeve van eenen derde ^ moet uitdrukkelijk in de polis worden melding gemaakt^ of zu Iks uit krachte eener lastgeving^ of buiten weten van den beianghebbende plaats heeft. Art. 266. De verzekering zonder lastgeving , en buiten weten van den beianghebbende 32 ART. £64-267. VERZEKERINO VOOR VIIEEMDE REKENINU. gedaan^ is nietig, indien en voor zoo verre hetzelfde voorwerp door den belanghebbende , of door eenen derde, op zijnen last^ was verzekerd v66r het tijdstip waarop bij kennis droeg der^ buiten zijn weten, geslotene ver- zekering. Art. 267. Indien bij de polis geene mel- ding is gemaakt dat de verzekering voor re- kening van eenen derde is geschied^ wordt de verzekerde geacht die voor zich zelven te hebben gesloten. 