Spectatoriaale schouwburg : behelzende eene verzameling der beste zedelyke tooneelstukken, byeen gebragt uit alle de verscheiden taalen van Europa : met nieuw-geinventeerde konstplaaten versierd
* ♦ • MP' SOï SsS»»* 1 &tf* c «^ö* *°. ^S>fi 1 f Treed «ader, waardfte vriend, e» «mtroxg Klimene T* «T -* * > •> t, ■ » WANTROUWIGE» b l r Ï /» £ i v y f B: e d r. . y.. v a- n: * V E R T O O N E R S. Orgon, een oud edelman. Timant,. zoon van Orgon» Damon, vriend van Timant. Filip, knegt van Timant.- Geronte, een oud edelman, vriend van Orgon. Klimene, dogier van Geronte. Lizette, kamenier van Klimene» , Het tooneel verbeeldt eene ?aal van *t huis, waarin Geronte en Timant woonen. filadz. ï85 DE WANTROUWIGE. B L r S P E z. • EERSTE B E D RT F. ê EERSTE TOONE EL. Orgon, Filip. Orgon, in 7 begin alleen. J[k zie niemand in 't geheele huis. ... (Hy ziet op zyn orlogie.) 't Is evenwel laat genoeg. Aan de linkerhand moet by woonen , zo 't my wél beduid is. (Hy klopt aan.*) Filip, van binnen. Aanftonds! Wie klopt daar zo vroeg? (Hy komt buiten?) Wat wilt gy hebben, Mynheer? Mynheer Timant flaapt nog, en gy kunt niet by henAomen. Ik zal u aandienen. Vanwaar kpmt gy ? Wie zyt gy? Wat hebt gy hier te' doen ? Waar gaat gy heen ? Zyt gy een vreemdeling of een inlander t Wat is uw be- roep? Kan men u vertrouwen? Spreek. Wie zyt gy? O r b o,n. Kent gy my niet, Filip? Waartoe al dat; waagen? Ik zie,, dat myn zoon vlytiger bewaakt wordt, dan . ,> P me - fcatf ï> e Wantrouwige. menig vesting. Gy ondervraagt my gelyk men de lui- den aan de (lads poon ondervraagt. Ik weet, niet, of ik u niec e*n' valfchen naam wil opgeeven. ' F I L I P. Och, Mynbeef ! Zyt gy 't, of zyt gy 't niet? Ja, waarfyk, ik geloof, dat gy 't zyt. Neem het my niet kwaalyk; wy hebben elkander in langen tyd niet gezien. Ho^ vaan gy ? Wat geluk brengt u hier? Is alles t'huis gezond? O R G O N. Gy zyt van daag zeer vol vraagen. Ik zal u op een* ander* tyd antwoord geeven. Ik heb myn* zoon in veeie jaaren niöt gezien* Ik brand van begeerte om hem te omhelzen.. Breng my aanftonds by hem. F i L i ï r Ei! Mynheer, met uw verlof, dit kan niet ge- fchieden. O r o p n;: . Met? Waarom niet? F il i *. • Wd. .. MyH Heer flaapt. ' ' ; O r o o N., My dunkt, de tydtfig va&iriyn kótott kan hem niet geheel oüverfchiMig zyn. Maak hem, wakker* ikneem de verantwoording op my. 'FlLlP,' Ja, Mynheer, ik zou het g&atoe doen ; maar 't is onmogelyk.. OR- ♦E 1 Bi t a Bi DTRTr* aap O R G O N. Hebt ge voorgenomen my van daag ({Kookjes wys te maaken? Waaroin is 't onmogelyk? F I L I P. Omdat de deur van mytf Heer van binnen met zes grendels geflooten is; en omdat hy, indien ik geraas maakte, my ligt met een van die zes piftoo- len, welke altoos Voor zyn bed liggen, zou kunnen begroeten. Ja , de jonker is boos , als hy begint. Gy kent hem nog niet regt. Gisteren avond over ftraat gaande, had hybyna een groot ongeluk eangere^t. De cagtwagt zou juist op zyn' hoorn blaazen, en/de lul- den, die vroeg naar bed gaart, opwekken, om hun éen* genisten nagt te wenfchen. Maar de jonker zag hem voor eetf ftraatroover, en zytf hoorn voor een' geweer aaïu Hy fpróng ter zyde , tjfck zyn* degen; èn zo ik hein niet weerhouden had, zon/er .thans een nagtwaaker minder lil de flad zyn, Ó R G O N. Maar waarom handelt myn zoon zo zonderling ? Heeft hy gevaarlyke vyanden? .PlLIïi' '. . Neen ; zyn voomaamfte vyand is hy zelf. Hy be- trouwt zig en *t geheeFe menschdoffl nietmetaf. Dit noemt hy voorzigtighejd en bejeid. Ik ben de eenig- fte, dien hy de gunst bewyst van zig fomtyds over deeze of gêeriezaak uit te laaten, omdat -fff'lèezen nöchTchryVen kari, en' my, 'wanneer 'ik by terir wee- zen!' ïfi©et, ; nog dommer doe ffcfryneny dan W ben. Pa O *- sa$ Ds Wantrouwig?» O R G O M • Gy droomt. Myn zoon was immers voordeezen zo niet. Toen hy nog een kind was, merkte ik wel eenig fpoor van wantrouwen in hem; maar dit kwam my niet kwaad voor. De wereld is hedendaags zo inood, zo listig, dat pen niet wantrouwig gerioeg zyn kan ; en ik ben fomtyds gramftoprig tegen my zei ven, omdat ik van elk goede gedagten heb; waar- van de reden is, dat ik alle menfchen bemin» F I L I P. De jonker is ook juist geen menfchenhaater; by wil iedereen', als 't in zyn vermogen is, dienstdoen, maar niemand vertrouwen; en dit gebrek is te groo- ter , omdat het zelden de fout van een' jongman is ; even gelyk het in een' man van uwe jaaren een zeldzaam© eigenfchap is, zyn* naasten te veel te vertrouwen. Gy maakt alle komediefchryvers befchaamd. Gy klaagt nooit over de flegte tyden ; gy hebt my nog niets ge* zeidvanden loffelyken tyd, waarin gy jong waart. Gy kunt onmogelyk zo oud zyn, als gy fchynt; of zo uw ligchaam reeds oud is, is ten nfinften uw ziel nog in de beste jaaren. Or g o n. Ik zie, Fitip is een redenaar, en zelfs een filozóof geworden , federt ik hem 't laatst gezien heb. F I L I P. 01 wat leert men in de flad nietl Op 't land xm ik een domme weetniet; maar nu heb ik, dunkt my, fthoon ik leezen noch fchryven kan, verfland genoeg voor .E E E 8 \T S B E D R Y F. fl2 p voor* eetf knegt; én ik zou met geen 9 ander* willen ruilen* O R G O N. Ik geloof het. Maar myn zoon plagt de gebreken der jeugd niet te hebben. F I L I P. Hy heed ze nog niet, Hy is alleen maar te wys naar zyne jaaren ,' te voorzigtig. . . • Kort nadat hy in de ftad kwam , geraakte hy in (legt gezëlfchap, daar men hem kwaalyk behandelde; en federt denkt hy , dat de geheele wereld zo bedriege- lyk is*. Hy houdt dikwyls midden in 't fpceeken op* om zig te bezinnen, of men ook een nadeelig gevolg uit zyne woorden kan trekken. Wanneer twee men- fchen op (baat met elkander fpreeken, denkt hy , dat 9 ev van hem gefproken wordt. Als men hem vriende- lyk bejegent, meent hy» dat men hem befpot, of hem bedriegen wil. Gedraagt men zig onverfchillig tegen hem', dan verbeeldt hy zig, dat men oneenig- kéid zoekt. Onlangs was hy in de komedie, en ter- wyl men om den arlekyn lachte, dagt hy, dat het om hem gefchiedde, en vertrok zeer gramftoorig. Myn- lieer Geroqte, die hier in huis woont. • • O R G O N. Woont Mynheer Geronte hier in huis? Sedert wan- neer? FlLIF. JMog maar konen tyd. Hy heeft de zaal , daar wy nu in zyn, met mytf Heer gemeen, *t Is een goed P 3 ' oud t3o Dj Wute :o"inw iol oud' Heer, diè zpnder agterhoudendbeid zegt al wat hem in den mond komt. Deeze las hem onlangs <le les over zyn wantrouwen, en wond'er geen doekjesom. Toen hy weg was, zei myn Heer: „ wat weet die „ man zig te vermommen! 't Moet- hem zekerlykoin „ iets gewigtigs te doen zyri." O R G O N. N Volgens uw befchryving zal myn zoon qiet wee- ten, watliy Van myn ónverwagte komst ienkenzal. F i i i p, Ik weet het even min als hy ; en, om de waarheid te zeggen,, zonder zo ligt argwaan t>p te vattënf, ben ik misichien even nieuwsgierig. . ' O R G O N. Ik kan *t u wel zeggen; ik denk myn' zoon In \ huwelyk te laaten treeden. F.iLip, verfcbrikt. \. Och!, Wat zegtgy? Als by ditJboort, wordt, hy geheelenal gek. O R G O N. Wat dóetu zo oneerbiedig van uw Heer' ipreeken? Is hy 'er 20 fterk tegen ? ■FiLiP. Dat kan ik juist niet zeggen, maar. .. O R G Ö N. Zou hy een, andere lieftte "hebben? My dunkt, fai- mene is Ichbdii genoeg. Pi- - Fi i, i r. Wie? Freule Klimene ? De dbgter van Mynheer Oeronte? Hêbtgy die voqr jutf zoon uitgekoozen? O.RC OW. Ja. Geronteis Jnyn oude vriend, 't Zou my zeer aangenaam zyn, my naauwer met hem te kunnen ver- binden. » , ' -F r t i ir. Ha! dat's een .geluk, Manheer! Deeze is 't juist, die de jonker bemint. Örg o n. Zo veel te beter. ' Vooruit berigt beloof ik u eetf goeden drinkpenning.* Matt bemint zy hem ook? { . •••_ [! F i L t n . Dit kan ik juis? niet zeggen ; maar ik zal 'er naar verneemen. Zy hfeft'een kamenier, dié Lizette heet ; een fliin, u>tig .ding. Dat : ty -hw bemint* begryp . ik., omdat by als : een tiran jn$t haar om- gaat, en haar ysfelyk piaagt. Onlangs liet zy in een gezelfchap haar' waaier vallen. „ Dit gêfchiedt niet zonder oogmerk ? zei myn Heer ; „ zy heeft zekerlyk „ iemand hierdoor de leus willen geeven" ' O' R O O N. ' 't Is my lief, daf hy tor beminti en ik verhepg my reeds vooraf ovèdeblydfchapVaieikhém zal ver- fchaffen. Maar zeg 'et hem- niets van; dit beveel ik u enjftig. Wy »#en*ltf»n wd zien te gsneeaen van P 4 -zyn S3*> Dl Wavtroo W I G E. zyn ziekte ; want zo moet ik zyn wantrouwen noe- men,..; Wie komt daar? F i l i p.. 't Is juist Lizette, waarvan ik fprak. TWEEDE TO ONE E T-. Orcon, Filip, Lizette. O r o o n, . Kom maar bier, kind. Is Mynheer Geronte t'huis? Kan ik by hem komen? Lizüttte. Ik zal u ftraks aandienen. Mag ik uw naam weeten? O R G O N. Neen, ik wil onaangediend en onverwagt by hem komen; ik weet zeker, dat hy zig oyer'myn komst veiblyden zal. (Tegen Blip.) Als myn zoon uit zyn kamer komt, zeg hem dan, dat hy my by Mynheer Geronte vinden kan. Maar, gy weet , wat ik gezeid heb. Praat uw mond niet voorby. (Hy vertrekt.') ' DERDE TOONE EL. Lizette, Filip. Lizette. Wie is die Qiide hupfche Heer? Hy ziet 'er zo vriendelyk uit! Wie is zyn zoon? Filip, O! hy is de beste man van de wereld. Zyn groot- ,Ebi«ti BEDRtr» ' 333 flc ÏCKrt is, al te goed, te zyn. Hy denkt van alle menfchen het beste. Wanneer iemand met hem fpreekt , «i' hera iets raadt, is hy aanftonds van zyn gevoelen ; aar als 'er een ander komt , die 'er vlak tegen rede* neert, laat hy zig weder overhaalen. Doet men iets tegen zyn' zin, dan gebeurt het wel eens, dathy, met al zyn goedheid , toch driftig wordt. Ik heb het eenige maaien ter deeg ondervonden ; maar zyn drift houdt op , zo dra men de meening ; die hem in 't har- nas joeg , voor een andere doet wyken , en dit kost weinig moeite. In 't kort, hy is een man , dien men kan buigen , zo als men wil, hoewel hy juist niet on- nozel is; en ik weet 'er anders geen reden van te gee- *en, dan dat hy niemand eénigzins kan wantrouwen. Raad nu eens, wie zyn zoon is? LlZETTE. Raad zelf. Ik kom hier, om met u te praaten; de tyd is kostelyk; en op myne eerfte vraag begint gy te preeken , zonder my een woord te zeggen van 't geen , daar ik u naar vraagde. t T L I P. Word maar niet boort Liever wil ik u meer zeg* gen dan ik "zelf ^weet. Hy is de vader van mynen... LlZETTE, - Hoe! van uwen Heer? Van Timant? Wel nu; de zoon aart niet naar den vader. Maar wat goede wind bragt hem hier? [' F i l i p.. Ja,myri lieffle Lizetje, denk niet,dat ge alfes vw* / PS my 3342 D »' W a tf T R o u w i o !. my gewaar zrft Worden. Zie % 1k kan zwygén? Hchd? de gebeimeu vta myn' Heer oog nooit rngtboar ge- maakt, al bad iron my, dat ik ze zeggen eou. Ziet ge? ik kan zwygen. . # • . L 1 Z E T T E. ' Wel nu ) maar als Ik 'er fterk op aandring ? . , , Gy weer wel ,dat ik gift fóuelyk te verzoenen ben , wan- neer gy my boqs maakt. Ik kan ook zwygen; ik *ftl 't niemand zeggen; ik kan myn tong zo, wel bedwin- gen als gy de uwe, PlLII.' ■' " Myn agterhoudèndbeid begint te wankelen. Nu* tvat geeft gy my, ak ik het waag, 'en eenige ftokfla* gen niet ontzie? Een kusje? QHy wil baar kusfenS) LlZÈTTE. % Geen malligbö4, verdoek % Neea, uwe gehej- men zyn my te duur; Voor dien prys wil ik ze nie; Weten. Fiu?. Nu , wees ^dan ten, minden zo redelyk , dat ge een itriling aanneemt , die jk u zal , voprfteUen. LlZETTE,, Een ruiling! Waar zou» die in b#taan? F 1 L i p. Gy zult my voor myn nieqjys eenige kleinigheden van uwe Freule zeggen. GyVeet, dat myn Heer tew }$mint; en ik wensehte ;étx& u gewaar te kun- H nen J£ss i f i B IB» t u : «35* nen worden, wat zy xn hem. denkt, en of zy bem ook bemint. . r . . -.. LlXE T T-B.V , Och! dat mag üv niet zeggem Ook kan ik niet weeten , of zy verJfeW ft» Zy Ja vergooid van ge* dagten; zyzugt; zy bloost; zy~ verbleekt.... On- langs kwam ik toevallig by haar,terwyl zy baare tma- nen afdroogde. Of dit mi ' tekens van liefde zyn t weet ik niet. Filip. 't Gaat wél. Als dit zó is ; heeft myn Heer 't ge- v. wonnen. Spreekt zy niet menigmaal van -hem ? " Li z'e t t e. Ja, \^anneer het te pas komt. „Hy is,*' zegt zy, „ in veele opzigten een goed mensch; maar zyn wan- „ trouwige aart is onverdraagelyk." Onlangs hoorde ik, dat zy, zig verbeeldende alleen te fcyn... Doch neen; ik wil 't u niet vertellen; gyzoudt'ermisfchien van praaten. „ Pi lip. Ocb nèeni Vervolg maar. Zy meende dat zy al- leen was^ - ,-, ' : L i z E T t e.. Ja ; en met een' diepen zugt noemde zy den naam . ## 'Filip. Van myn' Heer? L I Z E T T E.' * Neen , van Damon , den besten vrieijd van uw* Heer. Wat dat voor^elt ... E I* $y& Dr WANTROUWIG!. c F I L I P. Voor mytf Heer zekerlyk niet veel goeds. Ik heb ook federt eenigen tyd aan Daraon iets byzonders be- keurd. Maar ik begryp niet, waarom hy Klïmenes ge- zelfchap vennydt, zo veel hy kan. L i z E T T E. Misfchien wil Damon uit vriendfchap jegens uw* Heer hem zyn lieffte niet ontvreemden. Maar zeg x my uw geheim nu ook. F I L IP. Stil! Stil! Myn Heer komt zeer zagtjes hierin flui- pen. Hy wil ons denkelyk beluisteren. Vaarwel \ LlZETTE. ; . Vaarwel! Ik moet naat de Freule gaan, V IE RD E TODNE.EL TlMANT, FlLIP." Timakt, zagtjesfiuipende , en zyne oogen naar alle kanten wenden/ie. ' "Was 'er niemand fcy u ? My dunkt , ik heb iemand hooren fpreeken. T F 1 L I P. * Niemand, dan Lizette, Mynheer. Maar ik moet u iets nieuws ... T I M A N T. t Uzette? Wat kwam die hier zoeken? Heeft Klim* ne haar gezonden om my te bejjriedén, of om my w la* Ibkiti Bidrtp. r «$p laaten zeggen , dat zy vast beflooten heeft myn liefde te leur te (tellen ? , Filip. Lizette had my- maar iets te zeggen. Maak u tog' niet weder bekommerd. Hoor Kever... Timant, Ft lip fterk Aanziende. Zy had u iets te zeggen r FiHp, beken volgens uw gevveeten, of 't niet iets was, dat my betreft? Ik ben ifc groot gevaar. Klimene bemint my niet; zy be-, doelt iets tegens my ; ik heb haar gisteren met haar* v&der zagt hooren fpreeken. Filip. Maar, Mynheer, wat üeekt'erin, als een dog- ter met haaf vader fpteekt? Ik kan u zweeren, dat 'er van u niet gefproken is. Timant. Gy praat, als een gek . .. als een kind , dat pas ia , de wereld komt. Ik ZQg u , dat 'er vast iets agter (leekt. Gy begrypt dit niet. Ik zal 't u zo klaar als de dag bewyzem 'Filip. Vergun my , eer, gy uw bewys begint, u te zeg- gen, dat Mynheer uw vader hier gekoinen is, en... 'Timant. Hoe? Wat zegtgyt Mynvader? Hemel! Watmag de reden zyn? Fi- *ja De vfa *t k'+'vw % <te. : Fitip.* * Gy fckrikt voor de komst van een* vader, dien gy in tien jaaren niet gezien hebt! Ik dagt u een blyde tyding te brengen. T I M A NT. * Onverwagt komt myn vader hier ; zonder *t my voor- af te laaten weeten ! ... Ach l Hy hoeft zekeriyk tets van myn Uefde. vernomen, eg wil my dwingen om vanhier te vertrekken...» Wie, mag 't zyn, dk <'er hem kennis van gegeeven heeft;?. < ., Damon ?. . . Ik weet niet, wat ik van hem denken -moet* Hy is finds eeni. gen tyd zo treurig, zo neérflagtig, als of hy een on- gerust geweeten had. ' Hy komt minder by my, en ziet 'er zo agterbóudend uit... Ja, ik twyfel *& niet meer aan; Damon heeft hetara^orytf vadtf gefbhree- ven . Maar waarom komt myn vad*r ielfover ? Zou zyn ftrengheid zo ver gaan, dat hy^my om myn fterke liefde in een gevangkenis liet ópfluiten?... Ach! gy ïyt vSst Ook tégen my. Gy r lacht, verraader ! F iu p.. Vergeef 't my, Mynheer! Ik heb ü lang met-ffll» zwygen aangehoord; maar deeze laatfte invallen zyn, met uw gunftig verlof, wat belagchelyk. Zou Myn- heer uw Vader u laaten opflaiteir? 'Hykomt u pp een .aanèenaamè wyze verrisfèn;en'g^Verwagt'zó Veel kwaad van hemj Ej*;M*tJi«*f! & arme Heer Damon u misdaan? Nu, als gy uw* eigen* vader en uw* bes- ren Vriend nfer vertrouwt, -weet ïfc Ötók ; :i xfot ïk'ïeg- gen zal. Ti. £ i ft ST & B ft n 't t ?. • «39 Zou Damon of myn Vader herfr omgefcogt hebben? - t , Fi'lif. Wat is f er van uw* dienst? T I M a n t. ) Niets. Laat my ongemoeid. (7/y gaat eene cpj/ de kamer ftilzmjgende pp en flfttfrr; en f Hip bootst ssyne houding na*) Filip ! P I L I 1». Mynheer f T I M A N TV Waar is myn vader? Hebt gy hem geiproken? Is zyn gelaat vriendelyk? Heeft by veel bedienden by %ig? Waarom is hy nog niet bier? - filip. ' ; .. . ' Hy is by Mynheer Gteronte# Ik heb hem hier in de zaal gefproken; en hy heeft my zeer vriendelyk gelast u te verzoeken om daar te kooien, ' T 1 M AN T, . Ach! no is het zeker. Om my té 'meer fdhatftite aan te jaageo( 4 7wil t y my in 'tbyeyn vm myn lieftte verbieden ooit aan haar te denken. Zyn vrietxtetyfty heid is maar fchyn. OngelukfcigpTlmantl Door uwen vriend verlaaten, door uwe geliefde gehaat ? doqr uvyen vader niet' bemind! Waar 'zult'gy u henen wenden? ... Misfchien hebben zy gelyk. Wat zouden zy in my vinden, dat hunne liefde of vriendfchap waardig wast Ik *4« D* WlNTROUWI (ft. Ik verdien misfchien, dat zy my verraaden. Ik héb mogelyk nog veele flegte eigenfchappen, die ik zelf niet ken. Maar waardoor heb ik hen zo zeer kun- nen beleedigen? Is myn liefde zo ftrafbaar? Is myn hart geheel haatelyk? Ben ik tot niets dan ongeluk en verdriet geboren? F i l i p. Gy verwektdeernis in myn hart. Troost u» Gyzytzelf oorzaak van uw verdriet door u altoos het ergfte voor te (lellen.. •, Ik moet u 't geheim ontdekken. Mya- heer uw vader is gekomen om u in de egt te ver- binden. TlMANT. My in de egt? Hemel! Wat zegt gy? Wat oog- merk mag hy hebben? Ach! Myn hart zegt my, dat hy my van Klimene, van myn geliefd voorwerp, wil doen fcheiden. Ikgaa, om aan zyne voeten te fier- ven, of myn ongeluk voor te komen. F i l i P. Wat wilt gy doen? Bedaar, Mynheer! - T I M A N T. Gy hoort het immers. Ik wil naar myn' yadergaan, en hem op myne kniën bidden zyn voorneemen te veranderen. F i l i p. Wagt een oogenblik. Laat u gezeggen. Myn rug is in gevaar, indien hy hoort, dat ik u een woord gereid heb. . ' ' " ' Ti- .£ i i f t i BiDiTr. S41 TlMANT, Heeft hy u verbooden my iets te zeggen? Ach! myn ongeluk wordt fteeds grooter. Laat my gaan. F 1 l 1 p. Hy flaat my dood... T I M A tf T. Was is 'er aan gelegen? Laat my gaan. Ieder oogen- blik is kostbaar. Filip, half binnensmonds. Eil Wat is 'er aan gelegen? Zou ik hem ooit we* der een woord zeggen I Nu heeft hy my boos ge- maakt. TlMANT, Wat prevelt gytusfchen de tanden, verraader? Ach! hy heeft vast een kwaad voorneemen. Beken het maar», ik zal u alles vergeeven. Filip. • Wat zou ik bekennen, Mynheer? Ik ben, zonder my te beroemen, een eerlyk knegt , en heb g^en kwaad voorneemen. ' T 1 m a n t. Zweer , dat het waar is. Filip. Volgensuweloflaykegewoontezóudtgy'ergeenge- loof aan flaan, al was 't, dat ik in de geheele agtbaare vroedfchap een' plegtigen eed ter betuiging van onze eerlykheid voor u afleidde.... Daar komt Mynheer Damon. y^ F- 143 De Wantroüwi c ï. VYFDE TOONEEL Timant, Filip, Damon. Timant. Myn vriend! neem deel in myn wanhoop. Ik ben buiten my zelven. .. Damon; In welk een' bedroefden ftaatmoet ik u aantreffen? De fchrik ligt op uw gelaat. Is u een ongeluk over- gekomen, waarvan opregte vriendfchap , myn vermo- gen, myn leev^n, u kan ontheffen? Spreek. Kan ik u byftaan?... Gy zwygt' Gy peinst l T I M A N T. • Uwe aanbiedingen zyn groot. Ik ben 'er u dank- baar voor. (Zagtjes tegen Filip?) Ik weet niet, of ik hem vertrouwen, en de zaak aan hem openbaa- ren durf. Damon. Gy wordt eensklaps koel, en geraakt in diepe ge- dagten! Zou ik het ongeluk gehad hebben van u te- gen myn' wil te beleedigeit? • T I M A N T. Neen, ten minden zo veei ik weet. Ik vertrouw op uw vriendfchap. Hoor myn ongeluk* Myn va- der is overgekomen. Damon. Noemt gy 't een ongeluk een' vader te zien, dien ( ElRTTE BEDRYF. *43 gy inderdaad bemint, en m zo langen tyd niet gezien bebt? T I M A N T. Ach! Gy weet myn ongeluk niet; hy is gekomen, om my uit te trouwen, om my van myn waardfte Klïmene af te fcheiden. Damon. Wat zegt gy? Hy wil u laaten trouweij! Is *t mo- gelyk? Hy zal zekeriyk geen flegte party voor u uit- gezogt hebben. En hoe is deeze tyding u bekend gewordtn. T I M A N T. Gy fchynt wagens deeze voca: my zo bedroefde ty- ding meer verlegen dan aangedaan te zyn. Myn ver* driet maakt geen* indruk op u. Ik zal Klimene verlie- zen. En gy geeft my den wieden troost, dat myn vader geen flegte party voor my uitgezogt zal heb- ben. Wat moet ik van u denken? Damon. Dat ik myn best zal doen , om uw' vader, die een vriend van myrf vader plagt te zyn, op andere ge- dagten te brengen. T 1 H A N Ti Bemlnnelyke Klimene! u zal ik verliezen! Hoebe- koorelyk is zy ! Gy kent haar,- waardfte vriend. Hoe betoverend zyn haare weezenstrekken ! Spreek zelf. Damon. Ja; zy isbekooriyk. *44 Dl WiNTEöü^i oi 1 T I M A N T. ^ Haar deugd, haar verdaad, haar edel hare, haare • grootmoedige gevoelens, alles is volmaakt. Damon. De liefde verblindt u misfehien ook al te zeer. Mo- gelyk heeft zy eenige klekie gebreken. TlMANJ. Wat zegt gy ? Klimene' gebreken? Dit kunt gy oti- mogelyk zonder oogmerk zeggen. Gy kent haar te wél om haare uitmuntende eigenfehappen niet te zien. Haar onfchuldig beminnelyk hart... Maar 't kan zyn, dat gy niet geheelenai ongelyk hebt. Misfchien heefc % cr veel vermomming plaats. Zy kan gebreken heb- ben, die gy weet, en ik niet. Ontdek ze aan my, waardfte v/iend. Spreek openhartig. Bedrieg ik ray in de goede gedagten, die ik, van haar heb? Is haar hart zo edel niet als ik wensch? Damon. Haar hart niet edel ! Deleedig de volmaaktfte zid door zulke onwaardige argwaan niet. TlMANT, Kan men zulk een beminnelyk voorwerp verliezen-, zonder van droefheid te fterven? Damon. Neen, dit is onmogelyk. (Hy z*gtJ) T i M A N T. Gy zugt! Gy zyt aangedaan 1 Fi- St&lTl BlDIYI, 545 V I L I P. ' Daar komt Mynheer uw vader, met Mynheer Ge- rente. T I M A N T. Hemel! Zynzy daar reeds? (Tegen Damon.') Help my op alle hunne woorden en gebaarden agt geeven. ZESDE TOONEEL. Orgon, Ge^onïe, Damon, Timant, Filip. O R G o n, tegen Geronte. Verfchoon myn ongeduld; Ik kan niet langer wag- ten \ ik moet hem zien.- G E R O' N T E. . Daar flaat hy leevensgrootte. O R G O N. Och! ja, hy is 't. (Hy omhelst Timant.) Timant. Heer vader , wat onverwagte blydfchap ! . .. O R O O N. Ik kan my niet bedwingen; ik fchrei van vreugd en tederheid. Na tien jaaren zie ik myn 9 waarden zoon weder. Ik ben onverwagt overgekomen, om u te verrasfen en uw blydfchap des te grooter te jnaakeiu {Tegen Geronte.) .Vergeef my r waardfte yriend, dfctik de aandoeningen van een' vader defc Q 3 ' teu- 245 ' Ds Wantrouwige. teugel vier. Gy weet niet, hoe verrukkelyk het is, een' zoon, die onze liefde verdient, weder te zien* G E R O N T E. Ja , ja , gy hebt een* regt braaven zoon f hy is uw liefde wel waardig. Als hy zig maar wat minder eigenwys gedroeg, en zo geheim niet met zyne zaa- ken was , zou hy een regt hupsch mensch zyn. Een jongeling doet alstoos beter , zig een weinigje te gek als te wys te gedraagen. Neem 't my niet kwaalyk. Ik fpreek zo als ik denk. Ik leef nog naar den ou- den trant. Timant, tegtn Damon. Ik geloof, dat zy beiden my voor den gek hou- den. Ik weet niet , wat ik antwoorden zal. Geronte, tegtn Qrgon. Dit is Mynheer Damon, een vriend van uw* zoon en van my. Orgon, tegen Damon» Vergeef my , dat ik u niet terftond myn' eerbied betuigd heb. Hoe verheugd ben ik, dat myn zoon eetf vriend aangetroffen heeft , wiens vader met myn' vader zo naauw verbonden was 1 D A M O N. Ik agt my dubbel gelukkig ... Geronte. Geen komplimenten , landers { Wy moeten van* daag vrolyk zyn. En gy, myn lieve Timant» ziet • Eer «t E B e d n f, 247 '«r wéér zo politiek uit als een flaatsdienaar. Ver- bas bet peinzen tog deezen dag. T 1 M A N T. Vergeef 't my... ik peins niet. Etë blydfchap over ? t zien van myif vader O r g o n, tegw Timant. Gy zyt zonder myn voorkennis 10 gelukkig geweest in 't kiezen van vrienden , dat ik 'er uitermaate ver- blyd over ben. ' Myn oude vriend , de braave Ge- ënte, woont met u in één huis. Gy kunt geen' aan- genamer' omging hebben, dan met hem en met zyn beminnelyfce dógter. Ik heb haar flegts eenige oogen- blikken gezien, en ben betoverd door haare goede eigenfchappen. Zyt gy 't ook niet ? •Tim'ah t, verlegen. Inderdaad • . . Heer vader • , • weezenlyk ... ge- heel niet. FïLiP, hem aanftootende. Wat zegt gy daar? ' * G E R O N TE. Nu, waartoe zullen wy hier lang ftaan? Kom bo- even by my; laat ons daar kouten. Welaan! O R G O N, Ik zal u vijgen. ' # G Ë R O N T É. Och! Men kan wel zien, dat gy van 't land komt. ïfl myn eigenhuis komplimenten met my te maakenover Q 4 't voor- $4* Di Wantrouwig lu •t voor- en agtergaan! Ik maak'ergeene; ik gaa voor- af, en wys u den weg. (Geronf e vertrekt ; Organ volgt bem ; en Filip verlaat bet toontel aan de an- dere *yde.) ZEVENDE TOONEEL Timant, Damon. TlMANT. Blyf nog wat hier. Ik moet eerst van myn ont- fteltenis bedaaren , eer ik naar 't gezelichap gaa* Myn vader heeft zekerlyk een . «eer erg voor- neemen. Hebt gy niet gemerkt , hoe hy Klimene prees, en hoe flyf hy my daarby aanzag ? Hy zeide, dat hy door haar bekoord was. Zou dijt niet iets tar duujen? Zou hy misfehien zelf myn medeminnaar..» Doch neen ... ik hoop het ten minden niet. Damon.'' Wie kan itlimene zien, zonder bekoord te zyn? Wie kan van haar (preeken, zonder haar te pry zen? Verban tog uw lastige agterdogt. Timant. Gy zoekt my altoos de agterdogt uit het hoofd (e praaten; gy verdeedigt iedereen' tegen my. Damon. ,. ■ Dus zoek ik u misfehien ook. te bedriegen; niet waar ? . . . Gy doolt Timant. Gy kent myn hart no f 'niet , en beteedigt myne tederheid. Ti- f E E * S T R BlPltf, 449 TlMANT, Vergeef 't my..,. fyTaar wat mag bet zeggen vu Geronte beduiden? Ontfchuldigtge hem ook? Damon. Dathy veinst, is geheel niet te vermoeden. Wan- voegdyke opregtheid is de grootfle fout , die hy heeft; en my dunkt, indien 'er één mensch in de we- reld leeft, die in flaat is de ziekte van uw gemoed te geneezen , moet hy het zyn. Verfcboon my , dat ik uw wantrouwen een ziekte noem. T I M A N T. Ja, indfen 't zonder reden Was, zou 't dien naam verdienen. Maar ik heb te veel in de wereld ge- zien, om geen argwaan te vanen. Ik heb reden om niemand te vertrouwen. Wantrouwen is hedendaags een der noodigfte deugden. Damon. Ja, maar als men 'er te ver in gaat, wordt de* ze deugd een ondeugd. TlMANT, Wy moeten naar \ gezelfchap gaan. Zy zyn mis- ichiën nu juist druk bezig om een' kwaaden aan- flag tegen my te (meeden; wy moeten hoi ftoorem Geloof my , vriend , dat ik nooit zonder reden wan- trouwig ben. . Door denken en redeneeren ben ik het geworden. (Zy vertrekkend) Einde van bet eerfte Bedrjfi Q5 . TWEE* i$ó Di Wartrouwioi. TWEEJ) E B E DR T F. EERSTE TOONEEL % Damon, en naderband ook Lizette. Damon. / Ik kan onmogelyk langer blyven; ik -zou my ge* heel verraaden. Hemel! wat is zy bekoorlyk! {ffj wil vertrekken.) Lizette. Hem! hem! Mynheer, waar gaat ge heen? Myn- heer Geronte heeft my u nagezonden; hy is bang, dat gy 't niet gehoord hebt , toen hy u ter maaltyd verzogt, omdat gy uit het gézelfchap wegfloopu £>e Freule heeft zo even naar U gevraagd. Damon. Heeft Klimene naar my gevraagd?... Ik zal binnen eenige minuuten wéér in 't gézelfchap zyn. Lizette. Zy t ge onpasfelyk ? Hebt ge u daarom van 't gézelfchap afgezonderd? Gy ziet 'er weesenjyk niet wel uit. 'Damon. Och neen. My fchort niets. Qffy wil vertrekken.) Lizette. Word vooral niet 2iek. 't Geheelë huis, en inzon- derheid de Freule , zou 'er zeer bedroefd om zyn. ~ ' Da- I TWUOI BtORYI. 151 Damon* Klimene om my? LlZETIE. Ja, zy zou waarlyk zeer bedroefd syti. Gy (laat in diepe gedagten! Gy fchynt reeds federt een maand of twee zeer neêrüagtig. Wist ik maar, wat u deerde! D a m o r*. 't Is niets , dan zekere aangeborene zwaarmoedig- beid en afgetrokkenheid. 't Zal wel overgaan, (//jr wil vertrekken.) * L 1 z E T T E* 't Is met myne Freule ook zo gefield. Damon, wederkeerende* Wat heeft Klimene van my gezeid? Ik héb het niet regt verdaan. L I Z E T T E. Ik zeide alleen , dat het myne Freule gaat, af* u. Zy is diepzinnig en afgetrokken , zy zugt geduu- rig, en bemint niets dan de eenzaamheid, 't Moet zfckerlyk een aangeborene zwaarmoedigheid zyn, ge- lyk de uwe ; of zy is heimelyk verliefd. Damon» Zy ztigtl Gy houdt haar voor heimdyk verliefd! Gelukkige Tïmaut! LlHTTE, O! £V zeft dit op zulk eetf zwaarmoq4igen toon,. • # dat 35* De Wamtkouwi o e. dat gy my 't hart week maakt. Maar waarom noemt gy Timant gelukkig ? Als Kiimene verliefd is, ge- loof ik juist niet, dat hy haar zugten en zwaarmoe- digheid veroorzaakt. Wie weet, of zy niet heime- lyk een* ander bemint r dien gy wel kent? : Damon. ' Een 1 ander* , dien ik wel ken? Dat is onmogelyk. Wie zou die gelukkige zyn? Klitander? LlZETTL Gy fpot. Denk , dat myne Freule beter* fmaak heeft. Een* faletjonker, wiens grootfte verdienfte de onbefchaamdheid is 9 en die zig verbeeldt, dat alle Dames op hem verliefd zyn , omdat hy op zig zelven verliefd is? Damon. : Zou het dan Euphemon zyn? L UE T T Bj. Hoe? Die ftyye ftapper? die niets kan, dan de Dames de handen küsfen ,en die ons ook fomtyds met zyne opgefmukte Woorden en met zyne belagchelyke buigingen plaagt? Gekheid! D A M O N. Is het Dornet? Nïjtander? Mirtill? Lizette, by allen, die by noemt, bet boofd fcbuddende. Ik zie wel, gy raadt het niet; en £y moest het evenwel allereerst kunnen raaden. Neen , gy moet beter iaaden. Och! wist: gy, wat ik weet!... D A- , TWIIU BlDiTF.' ^5J ?■ Damon. Vervolg, ik bid u, vervolg! L I Z E T T E. Och ! ik moet zvvygen. Ik wil de geheimen van myn Freule niet rugtbaar maaken. Maar raad nog eens: wien denkt gy dat Klimene bemint? Damon. Och! plaag my niet; ik weet niet, wat ik heg- gen zal. L I Z E T T E. , Ik weet het ook niet regr. Maar ik weet wel , dat » Klimene menigmaal in haaf droom een' naam genoemd heeft,... Raad eens, wiens naam?... Zie my ftyf aan.... Raad nu.... Gy bloost! JOI nu hebt gy*t geraaden. i Damon. Wat moet ik uit dit alles befluiten? Klimene ver- liefd? ... Neen» het kan niet zyn. Ik zou te geluk- kig weezen.... Spreek duidelyk, lieve Lizette; zeg, welken naam zy genoemd heeft. Lizette. Gy zoudt te gelukkig zyn, zegt gy; en gy be- geert nog den naam te weeten ! Gy ftelt u byna al t$ onnozel aan. Veins niet meer. Het helpt u niet. Meent gy , dat ik overlang niet befpeurd heb,, «dat gy de Freule bemint? Dan moest ik een zeer on- nozele kamenier zyn. Gy hebt u reeds veiraaderc; ea £54 D K W A NT ft O ü W 1 O' B. cn zo gy niet openhartig zyt, zal ik ons gefprék de gantfche Had door verhaaien* *" Damon. Ja... ik heb my verraaden; ik kan de aandoenin- gen van myn hart niet meer voor u verbergen; ik be- min Kümene. Ik beminde haar van 't oogenblik af, dat ik haar de eerftemaal zag. Ik wist toen reeds, dat myn vriend haar beminde. Orgon wti nu zyn' zoop in de egt laaten treeden. Indien dit gefchiedt, kan ik met een zuiver geweeten myn hart aan Klime- ne opdraagen. Och! het denkbeeld van zulk eengroot geluk is reeds verrukkélyk voor my% Lizette. Weet Klimene zelve dan nog niets van uw liefde ? N Ik dagt, dat gy ze haar ontdekt hadu Damon. Neen, ik zweer u, ik deed tie uiterfte moeite om ze voor haar te verbergen. Maar antwoord my eens. Klimene, de beminnelyke Klimene, zegtgy, bemint my. Hemel! zou ik zo gelukkig zyn? Lizette. Och ! als ik my niet bedrieg; en ik bedrieg my zei* den; zyt gy nog gelukkiger. Maar wat wilt gy dan nu met haare liefde aanvangen? Wilt gy u nog niet aan Klimene ontdekken? Damon. Neen; dit kan ik niet doen, eer myn vriend bui- ten (laat is om haar te bezitten* Ik zou haar bait niet waar- T w i ■ o i B e Bf ft y K ^155 ^aardig zyn, indien ik het deed Neem dit kleine gefchenk aan, en zègfiemand een woord van 't geen • gy my hebt doen bekenden. Klimene moet 'er aller- minst van weeten. ' LlZETTE, Sus ! fus ! Zy komt* Waar loopt gy heen? Damon» , Ik kan my , in de geraoedsgefteltenis , waarin ik ben , onnaogelyk aan haar vertoonen. Hoe bekoorlyk is zy ! £n zy bemint my ! O deugd < Nimmer dagt ik , dat gy myn hart zo zwaar kost vallen. (Hy ' vertrekt.*) TWEEDE TOONEEL K L I M E N E, LlZETTE. Klimene* • Damon gaat heen, na hy my ziet komen ! Wat mag de reden zyn, waarom hy my op een onheufche manier vermydt? Ik had dit van hem niet verwagt. L i z/E t T e, ter zjde. Zy is misnoegd; dit is reeds een goed teken. (Te* gen Klimene.) Ach! de arme Damon heeft reden genoeg om u te vermyden. Klimene. Om my te vermyden? Wie weet, wat hy zig in 't hoofd gehaald heeft 1 Hy fchynt zeer gevoelig, te zyn. Met opzet heb ik hem niet beleedigd. Waar klaagt hy hy dan over? Hy heeft geen de minde reden om my tevermyden. LlZETTE. / Hy beeft 'er maar al te veel reden toe, al hebt gy hem niet beleedigd. Ik geloof, dat hy zig niet zeer wél bevindt. , K L i m E N E. Niet wél ! En gy hebt hem zo laaten gaan. Loop fchielyk, breng hem dit fleschje reukwater. Waarom hebt ge 't my niet eerder gezeid? Spoed u togl L i z E T T E. Ach ! dat zal zyn kwaal niet geneezen. 't Schort hem nergens dan in de ziel; en daarvoor lielpt geen geneesmiddel. Hebt gy overlang niet gemerkt, dat hy dag aan dag zwaarmoediger wordt, verbleekt, en zugt? Ik heb weezenlyk medelyden met hfem. Is *c niet jammer, dat zulk een fchóon mensch zyn jeugd zo treurig doorbrengen moet? Ik zou byna fchreien, zo menigmaal ik hem aanzie. Ik geloof niet, dat hy lang meer ieeven zal. - Klimene. Arme Damon! Ik heb zyn zwaarmoedigheid be- fpeurd. Maar waarom zou hy fterven? Hy zal wel weder beteren. Niet waar, Lizette? Hy zal wel we- der beteren? L x z E T T E. Let 'er maar op, hoe naar hy 'er altoos uitziet. Kli- TWIEDl BlDlTf, *fr # Klimene, Wel, dat heb Ik nog niet gemerkt* Ik zou gaarne de oorzaak zyner zwaarmoedigheid willen weeten. L i z E T T E. En ik zou liever wenfchen hem te kunnen helpen. De arme man! Ik weet niet, waar zyn leed in beftaat. Toen hy uit de kamer kwam,ftondön zyne oogen vol traanen. Klimene. Vol traanen? LtZETTE, Ja, hy wendde de oogen, kwynende; naar den he* mei, en zugtte. Hy zeide my, dat de lugt hier niet gezond voor hem was, en dat hy deeze plaats voor eeuwig wilde verlaaten. K L I ME N E. Wonderlyke inbeelding! De lugt hier niet gezond! «•• Maar wat mag dereden zyn, waarom zyne oogen vol traanen (tonden. LlZETTE, Gy moet dit, dunkt my, reeds meermaalen aan hem befpeurd hebben. Hy kan immers zyn zwaar- moedigheid niet verbergen. Hy heeft waarlyk het ge- laat van een verwelkende bloem. Ik zeg nog, dat hy niet lang meer leeven zal. 't Is jammer. Hy zou een vrouw gelukkig hebben kunnen maaken. Hy is zo teder in de vriendfehap; hoe teder zou hy in de lief- de zyn! Gelukkig zy, die zulk een goed hart kan R in- «58 ni Waw'V roo * ï óf. inneemen! Maar 't is vergeefech; de dood zal hem Metten een gemaalin gelukkig te maaken. Klimene, Is by dan zo ziek? L i z E T T £. Wat fchort u, Freule? Gy wry ft uw voorhoofd!, Klimene, Niets; 'er is my. maar iet? in 't oog gevallen. Komt Damon van daag niet weder? LlZETTB,. Ja, hy komt weder, ten zy hy *t om u nalaat, Klimene, * Om my? Wat reden heb ik hem dan gegeeven om mytehaaten? L 1 2 E T ï E. Acht hy zon u niet vermyden, tp gy hem niet te veel reden gegeeven hadc om u te beminnen. Hy heeft u reeds langen tyd bemind; en dit is de oorzaak van zyn zwaarmoedigheid. Maar omdat hy weet , dat zyn vriend Timant u bemint, zoekt hy zyn liefde te verbergen. KilMBNL Zouhymy beminnen? ... Heeft Damon o gelast, dit alles aan my voor te ftellen? LlZETTE. Neen, Freule; ik dagt het W t Kli- ' Tfrfe'lft t 'ffti'D-R T £ ^ fi^p" Kt 4 W feïï E. Zwyg dam Ik wil niets" van liefde hoören.' Spreek my niet meer van Damon. Lizett e, ter zjde. Ha! daar komt de hoogmoed van een jong orrer- vaaren meisje nog eens boven. (Tegen Klimene.) Nu, zo als gy beveelt, Freule; waar móet ik dan van fpreeken? Van Timant? Klimene, Van niemand. Timant zou een zeer goed raensch zyn, als by zyn zonderling eij wantrouwig humeur maar aflei. A^f is* in gezelfchap vrymoediger en zo agterhoudend niet. /. L I Z E T T E. Hy ! Wie is by , Freule, als ik 't u vraagen mag? Klimene, Hy. Zyn vriend Damon. Gy zyt van daag zeer dom* LizETTï,tór v$de. Stil! Zy vindt zig getroffen, {Tegen Klimene^ Gy hebt my verbooden van Damon te fpreeken* Klimen e. Ja; maar zo 't waar was, 't geen gy ftraks zeide 9 zou ft met felf myn' toom niet kunnen nakaten hem hoog te agten. Uit liefde jegens zyn' vriend wil hy üevgr 't offer van nyn zwaarmoedigheid zyn, dan my zyn liefde belyden. Grootmoedig hanl. , . Maar ik jeloof het niet. Hoe weet gy het? . .1 R 2 I- !• **• Dl WANTlOUWIOt LlZETTE, Jai bade gy my niet verbooden van hem te fpre«- •ken... K L I M E N E. Antwoord op myn vraag. En dit zou de oorzaak van zyne traanen geweest zyn? L i z £ T T E. Dit zelfde zalmisfchien ook oorzaak van zyn* dood zyn , zo gy hem niet eenige tekens van tederheid geeft, die hem wat gerust kunnen fielten. K L I M E N E, Neen ; tederheid moet hy van my niet verwagten ; maarvriendfehap, hoogagting . • . Arme Damon! Het jammert my. 't Is goed, dat hy niet gebleeven is. v L i z E T T E. Gyzugti t Kliuene. Och! laat my gaan. L i z E T T E. Stil ! daar komt zyn wantrouwige mededinger* Kliuene, Kom, vertrekken. wy. Doch neen, hy heelt ons reeds gezien; en hy zou misfehién weder alterhandtt raare gevolgen trekken, indien 'wy heeü^ö^ri» Hy komt my thans zeer ongelegen» .< -./:« *.' • ./I .Jc'r::;;: ' j L i- Tweede BtoiYï, <tft L i 2 E t T E, /*r tydèm ,. 't Gaat wél! Zeide ik niet, dat ik 'er agter zou ko. men? 't Is kunst zulk een paar hanen te doorgron- den. - ; : DEKDE TOONEEL ; Klimene, Lizstte, Timant, Filip. TlMANT, Eindelyk vind ik het gelukkig oogenblik om u te ifcreeken, Freule ! Eindelyk kan ik eens zonder be- ipïeders , die altoos op ons loeren , èenige woorden tnet u wisfèlen. Ik. zou *er my gelukkig om agten 5. maar aüe uwe gebaarden, alle trekken van uw gelaat geeven my te kennen , dat myn tegenwoordigheid u tot last is. " K l 1 M E N E. *t Is voor my altoos groote eer, in uw gezelfchap te zyn.. TlMANT. Hoe koel, hoe verdrietig antwoordt gy my! Gy weet, dat ik u bemin", dat ik u aanbidden gy kunt my ko wreed behandelen! Wat is ^ejreden vanuw onbuigzaamheid en van myn ongeluk? K.LIMENB. Ik heb u reeds verzogt niet van liefde te fpreekeiu Ik zal altoos met genoegen by u zyn, zo gy de taal Van een* vriend, en niét die Van eetf romanesiken en wantrouwigen minnaar voeren, wilu R3 T * jrfa Dt W a ü t r o v w iö i: T I M A If f . ' Wat tan u weêrtouden, myh liefde gehoor .te ver- leenen? . Klimenl De pllgt van een dogter; een toatnuriyke neiging tot vryheid; een hart, dat vopr vriendfchap gevoejig, maar voor de liefde niet êefchikt is. Zie daar reden genoeg. QZj wil rirtrekket.y T i M a NT. ». Blyf, bid ik ü, Freule! Ik ga* ftrab heen , fodien ik u tot l^t beo. Maar. denk niet» dat list my ver* blindt. 'Neen* dit alles is het niet, dat u jegens my gevoelloos maakt. 'Er is een andere hartstogt> die uw ziel ingenomen heeft. Dit tragt gy vergeefs voor my te verbergen. Ik weet het zeker. K L I.M E NE.., . -,«.-- Zo gy *t zeker weet, waarom vervolgt gy tny d*9 met uw liefde? • A ?,: r ' 4l T I M an t, ^ • .. •? Gy bejegent my zeer bits.- Men heeft u opgehitst. Dat Wykt. Acht wist ik^dèftftö^detvanmyii raSt^. KtlUEN E. i • : j A Dit weet ik^ dat* gy moeite doet, om de myne te ffooren. ■ ' ; ' : -' : -' ' '• : -"- : "• ' % "' v -V-'- '' "-' (Timatu en Ifh'mene gqan grütnftoorig been. e* weder, ieder aen e*ne ty&mdereïAydfJ. : 'i Li- LizZTTi, ttgen Fitép. Zy zyn van daag, zïe ik, beiden in een zeer on- gemakkelyk hutaeur. Filip, tegen Uzette. Zy twisten zo driftife , als ofzy reeds man en vrouw waren. Li zfe 't T £• 1 De Freule heeft deeze reis pok tegenhaar, gemoed gefproken, toen zy van opgeyoeligbeid fprak. F i l i f. :;: Zo doeó alle meisjes. Ifebt.gy iets opdekt? * L l-Z ET T E. vStil ! . Ik zal 't u naitehand -peggen. Zie eens , hoe fpytig zy op en neder wandelen. Nu tyyvea *y (laan. Kon ik den naam van myn' mededinger flegts te wee- ten komen! Zou^t klitander of Euphemon zyn? Ant- woord my. Op wien zal ik my wreeken? Wie heeft uw hart jegens my ongevoelig .gemaakt? " ttoor* Timant, en leer beter over myn hart oor- deeleft; maar ik bid u", val. my niet jn de reden. Noch klitander, nóch Euphemon heeft myn hart te- gen üvèrhard. . Nëën,, 't gezond verftand en de zorg voor uw eigen geluk hebben dit gedaan. Geloof my! al beminde ik u ; al bez&gy myn hart en myne hand; «p zoUdt^ aogtans Jöet «dukkig'xyöv -ooidat gy altoos R4 het *£} Di Wan t r o ü w i q t. 'het tegendeel zoudt vreezen. Wy zyn voor eikan- deren niet gefchikt. Gy wUt my niet alleen je- gens ü ongevoelig maaken; gy begeert, dat ik jegens alle menfchen ongevoelig t dat ik een mehfbhenhaat- fter zyn zal. De onfchuldigfte gefprekken en be- dryven vat gy in den kwaaditen* zin op. Gy kwelt u zei ven, en zult alle uwe vrienden met deeze ge- moedsgefteltenis kwellen. Ik tel my daaronder; ik iheb groote agting voor u; ik eer uwe verdienden. 