Biblia Sacra, dat is de geheele Heilige Schriftuer bedeeld in het Oude en Nieuwe Testament; deze uitgaef vervat alle de boeken van het Oude Testament die in den Hebreeuwschen tekst zyn
4 Dewelke hebben Moabitsche huisvrou- wen genomen, waeraf de eene heette Orpha, en de andere Ruth. En zy zyn daer gebleven tien jaren, 244 HET BOEK VAN RUTH, 11 B En beide gestorven, te weten Mahalon en Chelión i en dê vrouw is overgebleven, beroofd van hare twee zonen en van haren man. 6 En /v is opgestaen ilat zy in haer land aoude trekken met beide hare behuwde dochteren uit het land van Moab : want zy had gehoord dat den Heer zyn volk aengè- /ien had, en dat hv hun spys gegeven had. 7 Ahlus zOÖ is zy gegaen uit de plaets van hare pelgrimagie; met beide hare behuwde dochters : en'als zy nu was op den weg om weder te komen in het land van Juda, 8 Zoo heeft zy tot haer gezeid : Gaet heen in uwer moeder huis, den Heer wille berm- hertigheid met u doen, gelyk gy met de dooden gedaen hebt en met my. 9 Den 'lieer wille u verleenen dat gy rust vinden moget in de huizen van de mannen, die gy krygen zult. En zy heeft ze gekust. Dewelke * begonnen met luider stem te weehen, 10 En te zeggen : Wy zullen met u gaen tot uwen volke. 11 Tot dewelke zy geantwoord heeft : Keert wederom, myne dochters, waerom komt gy met my? Zal ik voortaen kinderen hebben in myii ligchaem, dat gy van my zoudt mogen mannen hopen te krygen? 12 Keert wederom, myne dochters, en gaet weg : want il* ben nu van ouderdom gekrenkt, en niet bekwaem tot den band des huwelyks. Ook al mogt ik dezen nacht zonen ontvangen, en baren, 13 Wilt gy die verbeiden tot dat zy wassen, en komen tot hunne mannelyke jaren, zoo zult £?v ook oude vrouwen zyn, eer dat gy huwen zoudt. Daerom, myne lieve dochters, wilt alzoo niet doen : want uwe benaeuwd- heid bezwaert my meer, en de hand Gods is tegen my uitgegaen. 14 En zy begonnen wederom met luider stem te weenen, Orpha heeft haer mans moeder gekust, en is wederom gegaen : Ru th is by haer mans moeder gebleven. 15 Tot dewelke zeide Noëmi : Ziet uwe nicht is wederom gekeerd tot haren volke, en tot hare goden, gaet heen met haer. 16 Dewelke antwoordde : Wilt my niet tegen zyn, dat ik u zoude laten en weggaen : want werwaerts dat gy gaet, zal ik ook gaen : en daer gy woonen zult, daer zal ik woonen. Uw volk is myn volk, en uw God is mvn God. 17 Zoo wat aerde dat u ontvangen zal als gy sterven zult, daerin zal ik ook sterven : en daer zal ik de plaets myner begraving nemen. Dit moet my God doen, en dat nog daertoe doen, is het zake dat u en my iets scheiden zal, dan alleen de dood. 18 Hierom Noëmi ziende dat Ruth met eenen vasten moed opgezet had met haer te reizen, zoo heeft zy haer niet willen tegen zyn, noch niet meer raden dat zy tot hare vrienden wederom keeren zoude : 19 En zy zyn te zamen gereisd, en ge- komen tot Bethlehem. En als zy in de stad gekomen waren, zoo is terstond de tyding overal verbreid : en de vrouwen zeiden : Dit is Noëmi. 20 Tot dewelke zy zeide : Heet my niet Noëmi (dat is, schoone), maer noemt my Mara (dat is, bitter), want den Almagtigen heeft my met bitterheden zeer vervuld. 21 lk ben vol uitgegaen, en den Heer heeft my ydel wederom 'gebragt. Waerom noemt £vy my dan Noëmi, dewelke den Heer ver- nederd heeft, en den Almagtigen bedrukt? 22 Aldus zoo is Noëmi gekomen rnet Ruth de Moabitin hare behuwde dochter van het land harer pelgrimagie : en is wedergekeerd in Bethlehem, als men eerst begon de gerst te maeijen. KAPITTEL II. DEN man Elimelech had eenen maeg, die een magtig man was, en van groote rykdommen, genaemd Booz. 2 En Ruth de Moabitin zeide tot haer mans moeder : Is het dat gy het gebiedt, zoo zal ik te velde gaen, en vergaderen de aren, die achter der maeijers handen blyven, daer ik ergens vinden mag de gratie van eenen genadigen vader des huisgezins te mywaerl. En zy antwoordde : Gaet henen, myne dochter. 3 Aldus is zy weggegaen, en heeft de aren vergaderd achter den rug van de maeijers. En het geviel dat dien akker toebehoorde den man Booz genaemd, die van Elimelechs geslacht was. 4 En ziet, hy kwam van Bethlehem, en zeide tot de maeijers : Den Heer zy met u. Dewelke hem antwoordden : Den Heer moet u gebenedyden. 5 En Booz zeide tot den jongen, die over de maeijers gesteld was : Wiens is deze jonge dochter? 6 En hy antwoordde hem : Dit is de Moa- bitin, die met Noëmi gekomen is, van het Moabiters land, 7 En zy heeft gebeden dat zy zoude mogen de achterblyvende aren vergaderen, vol- gende de voetstappen van de maeijers : en van 's morgens tot nu toe blyft zy op het veld, en niet eens is zy te huis geweest. 8 En Booz zeide tot Ruth : Hoort, dochter gaet op geen ander veld om te vergaderen noch gaet van deze plaets niet : maer blyft by myne jonge dochters, 9 En volgt die daer zy maeijen. Want ik heb myne knechten geboden dat u niemand HET BOEK VAN RUTH, III. moeijelyk zy : maer ook is het dat gy dorst krygt, zoo gaet tot de pakskens, en drinkt water, daer de knechten af drinken. 10 Dewelke op haeraenzigt nedervallende, en aenbiddende op de aerde, zeide tot hem : Waeraf komt my dit, dat ik gratie zoude vinden voor uwe oogen, en dat gy u geweerdigen zoudt my te kennen eene vreemde vrouw? 11 Derwelker hy antwoordde : Het is my al te kennen gegeven wat gy uws mans moeder gedaen" hebt na de dood van uwen man : en dat gy uwe ouders verlaten hebt, en het land daer gy in geboren zyt, en ge- komen zyt tot een'volk, hetwelk gy te voren niet kendet. 12 Den Heer moet u loonen voor uw werk, en gy moet vollen loon ontvangen van den Heer den God van Israël, tot wien gy geko- men zyt, en onder wiens vleugelen gy gevloden zyt. 13 ..En zy zeide : Ik heb gratie gevonden voor uwe oogen, myn heer, die my ver- troost hebt, en gesproken tot het hert van uwe dienstvrouw, die niet ben gelyk eene van uwe dienstvrouwen. 14 En Booz heeft tot haer gezeid : Als het etens tyd zal wrezen zoo komt herwaerts, en eet brood, en dopt uwen beet in den edik. Aldus zoo is zy gezeten aen de zyde van de maeijers, en zy maekte eenen bry voor zich zelve, en zy heeft geëten en is verzaed 'geworden, en zy nam weg de blevelingen : 15 En stond op van daer, dat zy de aren zoude vergaderen naer de gewoonte. Maer Booz beval zynen knechten, zeggende : Al ware het ook dat zy wilde met u maeijen, zoo verbiedt het haer niet : 16 En van uwe schooven werpt al willens wat bezyden, en laet het liggen, opdat zy zonder schaemte mag rapen, en niemand berispe haer als zy raept. 17 Aldus zoo heeft zy op het veld verga- derd tot den avond toe : en dat zy verga- derd had met eene roede uitslaende en uitdorsschende, vond zy byna eene ephi- maet, dat zyn dry vaten gerst. 18 Hetwelk zy dragende, is wederom ge- gaen ter stede, en zy toonde het haer mans moeder : daerenboven zoo bragt zy ook voort, en gaf haer van de blevelingen van hare spyzen, daer zy mede verzaed was geweest. ' 19 En haers mans moeder zeide tot haer : Waer hebt gy heden geraept, en waer hebt gy gewrocht? Gcbenedyd moet hy zyn, die u bermhertig geweest is. En zy zeide haer by wien dat zy gewrocht had : en zy zeide des mans naem, dat hy Booz heette. 20 Derwelker heeft Noëmi geantwoord : Gebenedyd moet hy zyn van den Heer : want dezelfde gratie, die hy den levenden had gedaen, heeft hy ook gehouden den dooden. En wederom zeide zy : Dezen man is ons namaegschap. 21 En Ruth.^Dat, zegt zy, heeft hy my ook bevolen, dat ik zoo lang by zyne maeijers blyven zoude, tot dat al het koren gemaeid ware. 22 Tot dewelke haer mans moeder heeft gezeid : Het is beter, myne dochter, dat gy met zyne dienstmaegden uitgaet om te maeijen, opdat u niemand wedersta in eens anders akker. 23 Aldus zoo is zy gebleven by de dienst- maegden van Booz : en zy heeft zoo lang met hen gemaeid, tot dat de gerst en de tarwe in de schuren gedragen waren. KAPITTEL III. MAER na dat zy wedergekomen was by haer mans moeder, zoo hoorde zy van haer : Myne dochter, ik zal ruste voor u zoeken, en ik zal u voorzien dat u zal mogen wel zyn. 2 Dezen Booz, met wiens dienstmaegden gy op het veld verzaemd zyt, is ons namaeg- schap, en dezen nacht want hy zyne uilge- dorschte gerst. 3 Hierom zoo wascht ü, en zalft u, en doet uwe sierlykste kleederen aen, en gaet ne- derwaerts tot den dorschvloer. Geen mensen zie u, tot dat hv al geëten en gedronken heeft. 4 Maer als hy zal slapen gegaen zyn, zoo slaet gade de plaets daer hy slaept : en gy zult komen en ontdekken den mantel, daer hy mede gedekt is aen het einde van de voeten, en gy zult u nederleggen, en daer liggen : en zoo zal hy u zeggen wat gy doen moet. 5 Dewelke antwoordde : Al wat gy my gebiedt, dat zal ik doen. 6 En zy is nederwaerts gegaen in den dorschvloer, en heeft het al gedaen dat haer mans moeder haer bevolen had. 7 Als Booz nu geëten en gedronken had, en verheugd was, en gegaen was om te slapen by den hoop der schooven, zoo kwam zy bedektelyk, en als zy den mantel aen zyne voeten opgeslagen had, zoo heeft zy zich daer nedergeworpen. 8 En ziet, nu in den middernacht, zoo verschrikte zich den man, en was verbaesd : en hy heeft gezien eene vrouw liggende aen zyne voeten, 9 En hy zeide tot haer : Wie zyt gy? En zy antwoordde : Ik ben Ruth uwe diénst- vrouw : sprydt uwen mantel uit op uwe dienstvrouw, want gy zyt ons maegschap. 10 En hy zeide : Dochter, gebenedyd zyt gy van den Heer, en gy hebt de eerste 246 HET BOEK VAN RUTH, IV. hermhertigheid Mét de laetste te boven ge- gtten : want ftj geene jongelingen gevolgd hebt, het zy arme of ryke. 1 1 Daerom wilt niet vreezen : maer wat o\ m\ /eggen fetflt, dat zal ik doen. Want al hél volk,' dat binnen myne stadspoorten woont, weel wel dat gy'eene deugdelyke vrouw zvl. 13 En 'ik loochen niet dat ik maegschap ben, maer Aüèt is eéti ander die naerder is dan ik. 13 Kust dézéti nacht : en als het morgen geworden zal zyn, is het dat hy u behouden wilt naer maegschaps regt, zoo is de zaek wel vergaen : inaer is het dal hy niet wilt, zoo zal ik u zonder twyfcl ontvangen, alzoo waerachtiglyk als den Heer leeft. Slaept tot den morgenstond. 14 Hierom heeft zy by zyne voeten geslapen tot dat den nacht over was. Aldus is zy op- !»eslaen eer de menschen malkander kennen mogten, en Booz zeide : Wacht dat niemand we te dat gy hier gekomen zyt. 15 En wederom : Spreidt, zegt hy, uwen mantel breed uit, daer gy mede bedekt zyt, en houdt dien met beide uwe handen. En als zy dien uitspreidde, en hield, zoo heeft hy gemeten zes maten gerst, en haer die en dat ik u dit zeggen zoude voor alle die hier zittende zyn, "en de oudsten van mynen volke, die hierby zitten. Is het dat gy dien wilt bezitten naer regt des maegschaps : zoo koopt hem, en bezit hem. Maer is het zake dat u hetzelve mishaegt, zoo geeft my het te kennen, op dat ik weten mag wat my te doen staet. Want daer is geen namaeg- schap, zonder u, die den naesten zyt : en ik, die den tweeden ben. En hy heeft geant- woord : Ik zal den akker koopen. 5 Toen zeide Booz tot hem i Als gy den akker uit de hand van de vrouw zult gekocht hebben, zoo zyt gy schuldig tot eene huis- vrouw te nemen Ruth de Moabitin, welke de huisvrouw is des overledenen : op dat gy moogt venvekken uws naesten s naem in zyn erfdeel. 6 Denwel ken antwoordde : Ik scheid van het regt des maegschaps : want ik behoor de nakomelingen 'van myne familie niet heel te niet te doen. Gebruikt gy myne privilegie, dewelke ik belyd dat ik geerne derf. 7 En dit was van ouds eene gewoonte in Israël tusschen de naesten van eenen bloede, dat zoo wanneer den eenen den anderen zyn regt overgaf : opdat zulk over- opgelcgd. Dewelke dragende is zy in de stad geven vast wezen zoude, zoo ontbond zulk mensen zynen schoen, en gaf dien zyne naeste maegschap : dat was een getuigenis gegaen, ' 16 En gekomen by haer mans moeder. Dewelke heeft tot haer gezeid : Wat hebt gy gedaen, dochter ? En zy vertelde haer al dat den man haer gedaen had. 17 En zy zeide : Ztet hy heeft my zes malen gerst gegeven, en heeft gezeid : Ik wil niet dat gy ydel zult wederom gaen tot' uws mans moeder. 18 En Noëmi zeide : Dochter, verbeidt tot datwy zien mogen hoe dit ding einden zal. Wantdezen man zal niet ophouden voor dat hy volbragt zal hebben het gene dat hy ge- sproken heeft. KAPITTEL IV. HIEROM is Booz opwaerts ter poorte ge- gaen, en heeft daer gezeten. En toen hy den naesten van den bloede zag voorby gaen, daer te voren af gezeid is, zeide tot 'hem : Komt bezyden een luttel, en zit hier : noemende hem met zynen naem. Denwelken is bezyden gegaen, en heeft gezeten. 2 En Booz' nemende tien mannen van de ouderen der stad, zeide tot hen: Zit hier. 3 En als die gezeten waren, zoo heeft hy gezeid tot den naesten van den bloede : Noëmi zal verkoopen een stuk van den akker onzes broeders Elimelech, die we- derom gekomen is uit der Moabiten land- schap : 4 Hetwelk ik wilde dat £y hooren zoudet, van het afscheiden in Israël. 8 Hierom zoo heeft Booz gezeid tot zynen # naesten : Doet uwen schoen uit. En hy ontbond zynen schoen terstond van zynen voet. 9 En Booz zeide tot de ouderen en tot al het volk : Gy zyt heden getuigen, dat ik bezeten heb "al dat toebehoord heeft Eli- melech, en Chelion, en Mahalon, hetwelk Noëmi mv overgeeft : i 10 En dat ik Ruth de Moabitin, Mahalons i huisvrouw, ten huwelyk genomen heb, opdat ik des gestorven naem mag verwekken in zyn erfdeel, opdat zyn naem niet verga uit zyne familie, en uit zyne broeders en zyn volk. Hieraf, zeg ik, zyt gy getuigen. 14 En al het volk dat in de poort was, en de ouderen hebben geantwoord : Wy ge- tuigen het : den Heer\nake deze vrouw, die in "uw huis komt, gelyk Rachel en Lia waren, die het huis van Israël opgesticht hebben : opdat zy mag wezen een spiegel der deugd in Ephrata , en dat zy mag hebben eenen eerlyken vermaerden naem in Bethlehem : 12 En dat uw huis, van den zade dat u den Heer geven zal van deze jonge vrouw, mag worden gelyk het huis Phares, den- weïken Thamar Juda baerde. IP) Hierom heeft Booz Ruth genomen, en HET ï. BOEK DER KONINGEN, I, 247 heeft ze getrouwd tot eene huisvrouw : en heeft zich met haer verzaemd, en den Heer heeft haer verleend dat zy ontving , en baerde eenen zoon. 44 En de vrouwen hebben gezeid tot Noëmi : Gebenedyd zy den Heer, die niet heeft gedoogd dat de nakomelingen van uwe familie vergaen zouden, en opdat zyn naem in Israël niet vergaen zoude. 15 En dat gy hebben zoudt eenen die uwe ziel vertroosten zoude, en uwen ouderdom opvoeden. Want van uwe behuwde dochter is hy geboren, die u lief hebben zal : en deze is' u veel beter dan of gy zeven zonen hadt. 16 En Noëmi het kind ontvangende, heeft het in haren schoot gelegd, en was hem in de plaets van eene voedster en dra- ge res. 17 En de vrouwen hare gebuerinnen, met haer blyde zynde, en zeggende : Noëmi is een zoon geboren : hebben zynen naem genoemd Öbed : dit is den vader van Isaï, des vaders van David. 18 Dit zyn de generatien van Phares : Phares heeft gewonnen Esron, 19 Esron heeft gewonnen Aram, Aram heeft gewonnen Aminadab, 20 Aminadab heeft gewonnen Nahasson, Nahasson heeft gewonnen Salmon, 94 Salmon heeft gewonnen Booz, Booz heeft gewonnen Obed, 22 Öbed heeft gewonnen Isaï, Isaï heeft gewonnen David. HET EERSTE BOEK VAN SAMUËL, Hetwelk wv noemen het Eerste Boek der Koningen. KAPITTEL I. DAER was een man van Ramathaimso- phim, uit het gebergte Ephraïm, en zyn naem was Elcana,' Jerohams zoon, die een zoon was van Eliu, des zoons Thohu, des zoons Suph, een Ephratiter : 2 En hy had twee huisvrouwen, den naem der eene was Anna, en den naem der andere Phenenna. En Phenenna had kinderen,: maer Anna had geene kinderen. 3 En den man ging opwaerts van zyne stad ten gezetten 'dagen, om den Heer der heirscharen te aenbidden, en hem sacrificie te doen in Silo. Maer daer waren toen priesters des Heeren, twee zonen van Heli, Ophni en Phinees. 4 Aldus zoo is den dag gekomen, en Elcana heeft zyne slagtofferandè gedaen, en hy gaf Phenenna zyner huisvrouwe, en allen haren zonen en do^hteren deelen : 5 Maer Anna gaf hy een deel, droef zynde, want hy had Anna lief. Maer den Heer had haer ligchaem besloten. 6 En hare benydster kwelde haer, en ver- drukte ze zeer, alzoo dat zy haer ook ver- weet dat den Heer haer ligchaem besloten had : 7 En alzoo deed zy alle jaren, als zy na het verloop des tvds opwarrts trokken lot den tempel des Heeren : en aldus kreitte zv haer. Maer Anna weende, en at niet. 8 Hierom heeft Elcana haer man tot haer gezeid : Anna , waerom weent gy ? en waerom eet gy niet? en waerom wordt uw hert bedrukt? ben ik u niet beter dan tien zonen ? 9 Maer Anna is opgestaen na dat zy geëten en gedronken had'te Silo. En terwyl dat Heli' den priester op zynen stoel zat voor de deurstvlen van des Heeren huis, 10 Toen Anna bitter van herten was, zoo heeft zy tot den Heer gebeden, overvloe- diglvk weenende : 11* En eene gelofte geloofd, zeggende : O Heer der heirscharen, is het dat gy aen- ziende ziet het verdriet van uwe dienst- vrouw, en dat gy myner gedachtig weest, en uwe dienstvrouw niet vergeet, en uwer dienares geeft eene mannelyke vrucht : zoo zal ik dien den Heere geven alle de dagen zyns levens, en geen schaers zal op zyn hoofd komen. 12 En het is geschied, toen zy haer gebed lang mackte voor den Heer, dat Heli haren mond waernam. 13 Want Anna sprak in haer hert, en hare lippen werden alleenlyk geroerd, maer hare stem hoorde men niet. Aldus zoo meende Heli dat zy dronken was. 248 IJ ET I. BOEK DER KONINGEN, II. I | Eu hy zeide tot hacr : Hoe lang zult gy nog dronken zyn? vernuchtert u een lut- tel van den wyn daer gy dronken af zyt. I .v> Anna antwoordde, en zeide : Neen, myn heer : maer ik ben ecne zeer onzalige vrouw, en ik heb geenen wyn gedronken of eenigen sterken drank, die dronken maken mag, maer 'ik heb myn hert uitgestort voor het aenschyn des lleeren. 16 Wilt uwe dienares niet achten als eene van Belials dochteren : want uit de menig- vuldigheid van mynen rouw, en. bedroefd- heid, heb ik gesproken tot nu toe. 17 Toen zeide Heli tot haer : Gaet in vrede : en God van Israël wille u geven uwe begeerte, daer gv hem om gebeden hebt. 18 En zy zeide : Och of uwe dienstvrouw moge gratie vinden voor uwe oogen. En de vrouw is haren weg been gegaen, en zy heeft geëten , en haer aenzigt is niet meer veranderd geweest in verscheidene gedaen- ten. 49 En zy zyn des morgens vroeg opge- staen , en hebben aengebeden voor den Heer : en zyn wederom gekeerd, en tot haren huize gekomen te Ramatha. En El- cana heeft Anna zyne huisvrouw bekend : en den Heer is haers gedachtig geweest. 20 En het is geschied na eenen omloop van dagen, dat Anna heeft ontvangen, en gebaerd eenen zoon, en zy heeft hem ge- noemd Samuël : omdat zy hem van den Heer begeerd had. 21 En Elcana haer man, met al zyn huis- gezin, is opwaerts getrokken, dat hy den Heer eene feestelyke offerande offeren zoude, en zyne gelofte, 22 En Anna is niet mede opwaerts getrok- ken : want zy zeide tot haren man : Ik zal niet gaen, tot dat hel kind gespeend zy, en dat ik het mag leiden, dat het mag vertoond worden voor het aenschyn des Heeren, en daer eeuwiglyk blyven. 23 En Elcana haer man zeide tot haer : Doet dat u goed dunkt, en verbeidt tot dat gy hem gespeend hebt : en ik bid dat den Heer zyn woord wille volbrengen. Aldus is de vrouw te huis gebleven, en zy heeft ha- ren zoon gezogen, tot dat zy hem van de melk speende. 24 En zy bragt hem met zich nadien dat zy hem gespeend had, met dry kalveren, en dry vaten meels, en eene kruik wyn, en zy bragt hem tot den huize des Heeren te Silo. Maer het kind was nog een zeer jong kin- deken : 25 En zy hebben een kalf geofferd, en het knechtjen voor Heli gebragt. 26 En Anna zeide : Ik bid u, myn heer, alzoo waerachtiglyk als uwe ziel leeft, heer : ik ben de vrouw die hier voor u gestaen heb, den Heer biddende. 27 Om dit kind heb ik gebeden, en den Heer heeft my gegeven myne begeerte, daer ik hem om bad. 28 En daerom heb ik dit kind den Heere tot zynen dienst toegeschikt, alle de dagen dat hy den Heer oorbaerlyk zyn zal. En zy hebben aldaer den Heer aenbeden. En Anna heeft gebeden, en gezeid : KAPITTEL ïl MYN hert heeft zich verheugd in den Heer, en myn hoorn is verhoogd in mynen God : mynen mond is wyd geopend over myne vyanden : want ik ben verblyd gewor- den in uwe zaligheid. 2 Daer is niemand heilig, gelyk den Heer : want ÏÏacr is ook geen ander buiten u, en daer is geen sterk als onzen God. 3 Wilt niet veel spreken hooge dingen, u beroemende : laet de oude dingen van uwen mond gaen : want den Heer is den God der wetenheid, en hem worden de gedachten bereid. 4 Den boog van de sterken is verwonnen, en de kranken zyn omgord met vromigheid. 5 Die te voren verzaed waren, hebben zich zeiven om brooden verhuerd : en de hon- gerige zyn verzaed geworden, tot dat de onvruchtbare vrouw vele kinderen baerde : en die vele kinderen had, krank gewor- den is. 6 Den Heer slaet dood en maekt levende, hy leidt tot in de hel, en brengt daer weder uit. 7 Den Heer maekt arm, en maekt ryk, hy vernedert en verheft. 8 Hy verwekt den behoeftigen uit het stof der aerde, en uit den drek verheft hy den armen : dat hy zitten zoude met de prin- sen, en den stoel der glorie houden. Want de herren van het aerdryk behooren den Heere toe, en hy heeft de wereld daerop gesteld. 9 Hy zal zyner heiligen voeten bewaren, en de boozen zullen in de duisternissen te zamen zwygen : want een man zal door zyne eigene sterkheid niet magtig worden. 10 Den Heer zullen alle zyne vyanden ont- zien : op hen zal hy in de hemelen donde- ren : den Heer zal regt doen over alle de hoeken van het aerdryk, en hy zal zynen koning de heerlykhefd geven,' en hy zal verheffen den hoorn van^ zynen gezalfden. 14 En Elcana is weggegaen te Ramatha, in zyn huis : maer het kind was des Heeren dienaer, voor het aenschyn des priesters Heli. 12 Maer de zonen van Heli waren Be- lials kinderen, die den Heer niet kenden, 13 Noch ook den dienst der priesteren tot HET I. BOEK DER KONINGEN, II. 249 den volke : maer wanneer iemand eene slagtofferande offerde, zoo kwam des pries- ters knecht, terwyl dat men het vleesch kookte, en hy had een kraeuwelken met dry takken in zyne hand, 14 En dat stak hy in den metalen pot, of in den ketel, of in den aerden pot, of in de teil : en al dat hy met het kraeuwelken opbragt, dat nam den priester voor zich. En alzoo deden zy allen die van Israël dergene die te Silo kwamen. 45 Desgelyks ook eer zy het vet des inge- wands ontstoken hadden, zoo kwam des priesters knecht, en zeide den genen die zyne offerande doodde : Geeft my vleesch, dat ik het voor den priester mag koken : want ik zal van u geen gekookt vleesch ont- vangen, maer rouw. 16' En dengenen die zyne offerande sloeg, zeide tot hem : Laet het vet des ingewands heden eerstmael ontstoken worden naer de gewoonlyke manier, en dan neemt voor u alzoo veel als uwe ziel begeert. En hy ant- woordde, en zeide tot hem : Het zal alzoo geenszins zyn : maer gy zult het my nu geven, of anders ik zal het met geweld nemen. 17 Aldus zoo was de zonde der kinderen bovenmaten zeer groot voor den Heer : want de menschen versmaedden het sacri- ficie des Heeren. 18 Maer Samuël diende voor het aenzigt des Heeren, een kind, omgord met eenen linnen ephod. 19 En zyne moeder maekte hem eenen kleinen rok, denwelken zy bragt ten gezet- ten dagen, als zy opwaerts kwam met ha- ren man, om de feestelyke offerande te offe- ren. 20 En Heli gebenedydde Elcana en zyne huisvrouw : en hy zeide tot hem : Den Heer moet u zaed wederom geven van deze vrouw, voor het gewin, hetwelk gy den Heere geleend hebt. En zy zyn wederom gegaen tot hunne woonstede. 21 Hierom heeft den Heer Anna bezocht, en zy heeft ontvangen , en gebaerd dry zonen, en twee dochteren : en het kind Sa- muël is groot geworden by den Heer. 22 Maer Helf was zeer oud, en hy heeft gehoord alle de dingen die zyne zonen de- den allen den volke van Israël : en hoe dat zy sliepen by de vrouwen, die wraek hiel- den aen de deur des tabernakels : 23 En hy zeide tot hen : Waerom doet gy alzulke dingen, zeer kwade dingen, die ik hoor van al den volke? 24 Wilt zoo niet doen, myne kinderen : want het is geen goed gerucht, dat ik hoor, dat gy het volk des Heeren doet overtreden. 25 Is het zake dat een man tegen oenen man misdoet, zoo mag hem God verzoend worden : maer is het zake dat een man te- gen den Heer misdoet, wie zal voor hem bidden? En zy hebben naer huns vaders stem niet gehoord : want den Heer wilde ze dooden. 26 Maer het kind Samüël nam toe en wies, en behaegde zoo wel Gode als den menschen. 27 Toen is daer een man Gods gekomen tot Heli, en heeft tot' hem gezeid : Dit zegt den Heer : Ben ik niet openlyk vertoond geweest den huize uws vaders, als zy in Egypten waren in Pharaos huis? 28 En ik heb hem verkoren uit alle de geslachten van Israël voor my tot eenen priester, dat hy opgaen zoude tot mynen autaer, en dat hy my de welriekende offe- rande ontsteken zoude, en het ephod voor my dragen : en ik heb uws vaders huize al gegeven van de sacrificiën der kinderen van Israël. 29 Waerom hebt gy myne slagtofferande met de versenen weggestooten, en myne giften die ik geboden heb, dat men in den tempel offeren zoude : en hebt uwe zonen meer geëerd dan my, omdat gy eten zoudt de beste gaven van alle de sacrificiën myns volks Israël ? 30 Daerom dit zegt den Heer God van Is- raël : Ik heb sprekende gezeid, dat uw huis, en uws vaders huis voor myn aenschyn die- nen zouden in der eeuwigheyd. Maer nu zegt den Heer : Verre zy dat van my : doch zoo wie my eer bewyst , dien zal ik ook eeren : maer die my versmaden, die zullen onedel wezen. 31 Ziet de dagen komen ; en ik zal uwen arm afsnyden, en den arm van uws vaders huis, alzoo dat er geen oud man in uw huis zy. 32 En gy zult uwen benyder zien in den tempel, m alle de voorspoedigheden van Israël : en daer zal geen oud man in uw huis wezen ten allen dagen. 33 Maer nogtans zal ik niet allen man van uwen geslachte wegnemen van mynen au- taer : maer om dat "uwe oogen mogen ver- gaen en uwe ziel verdwynen : en een groot deel van uw huis zal steryen, als zy zullen gekomen zyn tot den mannelyken ouderdom. "34 En het zal u voor een teeken wezen, dat uwen twee zonen toekomen zal, Ophni en Pliinees : op eenen dag zullen zy beide sterven. 35 En ik zal voor my verwekken eenen getrouwen priester, die naer myn hert en naer myne ziel doen zal : en ik zal hem een getrouw huis timmeren, en hy zal voor myn gezalfden wandelen ten allen dagen. 36 Maer liet zal nog komen, dat zoo wie HET I. BOEK DER KONINGEN, 111. IV. van uwen ttüize /al overgebleven zyn, die /■A komen, om dat men voor hem bidden zoude, en dat hy eenen zilveren penning oflfere, en eenen wrongel broods, en zegge : Ik bid u, laet my komen tot een priesierlyk deel, opdat ik oen mondvol broods eten mag. KAPITTEL III. MAEH het kind Samuël diende den Heer voor Heli, en het woord des Heeren was koslelyk in dien dagen, daer was geen openbaer visioen. i Md ns dan is het gebeurd op eenen dag, als Heli lag op zyne bedstede, enzyneoogeh waren verduisterd, en hy konde niet zien : 3 Eer des Heeren lichtval uitging, sliep Samuël in den tempel des Heeren, daer Gods ark was. 4 En den Heer riep Samuël, denwelken antwoordende, heeft gezeid : Ziet ik ben hier. 5 En hy liep tot by Heli, en zeide : Ziet ik ben hier : want gy hebt my geroepen. En hy zeide : Ik heb u niet geroepen : keert wederom, en slaept. En hy is weggegaen, en heeft geslapen. 6 En den Heer heeft daertoe ten tweeden Samuël geroepen. En Samuël opstaende, is tot Heli gegaen, en heeft gezeid : Ziet ik ben hier : want gy hebt my geroepen. En hy antwoordde : Ik heb u niet geroepen, myn zoon : gaet wederom, en slaept. 7 Maer Samuël kende den Heer nog niet, en het woord des Heeren was hem nog niet geopenbaerd. " 8 En den Heer deed er nog toe , en hy heeft Samuël nog geroepen ten derden male. Denwelken opstaende is gegaen tot Heli, 9 En zeide : Ziet ik ben hier : want gy hebt my geroepen. Aldus zoo heeft Heli ver- staen dat den Heer het kind riep : en hy zeide tot Samuël : Gaet heen, en slaept : en is het dat hy u nog eens roept, zoo zult gy zeggen : Spreekt, Heer, want uw dienaer hoort. Aldus zoo is Samuël weggegaen, en heeft geslapen op zyne plaets. 10 En den Heer is gekomen, en heeft ge- staen : en geroepen, gelyk hy hem ten twee- den geroepen had, zeggende : Samuël, Sa- muël. En Samuël zeide : Spreekt, Heer, want üw dienaer hoort. 11 En den Heer zeide tot Samuël : Ziel ik doe een woord in Israël : dat, zoo wie het hoort, hem zullen beide zyne ooren tuiten. 12 Op dien dag zal ik doen opstaen tegen Heli alle de dingen die ik tegen zyn huis gesproken heb : ik zal het beginnen, en vol- brengen. 13 Want ik heb hem te voren gezeid, dat ik over zyn huis regt doen zoude in der eeu- wigheid, om de boosheid, want hy wel wist dat zyne kinderen onweerdiglyk deden, en hy die niet strafte. 14 Daerom heb ik den huize van Heli ge- zworen, dat de boosheid van zynen huize niet zal gezuiverd worden, noch met slagl- offeranden, noch met giften tot in der eeuwig- heid. 15 En Samuël sliep tot den morgenstond toe, en hy deed de deur van des Heeren huis open. En Samuël vreesde het visioen Heli te kennen te geven. 16 Heli heeft dan Samuël geroepen, en ge- zeid : Samuël myn zoon ? En hy antwoordde, en zeide : lk ben hier. 17 En hy vraegde hem : Welk is het woord, dat den Heer tot u gesproken heeft? Ik bid u, wilt het voor my niet verbergen. God moet u deze dingen doen, en die nog daer- toe doen, is het zake dat gy een woord voor my verbergt, van alle de woorden die u gezeid zyn. 18 Aldus zoo heeft hem Samuël alle de woorden te kennen gegeven, en hy heeft niets voor hem verborgen. En hy ant- woordde : Hy is den Heer : hy doe dat goed is in zyne oogen. 19 Maer Samuël is opgewassen, en den Heer was met hem, en daer viel geen van alle zyne woorden op de aerde. 20 En geheel Israël van Dan aen tot Ber- sabee heeft gekend, dat den getrouwen Sa- muël een profeet des Heeren was. 21 En den Heer deed er nog toe, dat hy zich openbaerde te Silo, want den Heer was Samuël geopenbaerd te Silo, naer het woord des Heeren. En Samuëls wroord is geschied voor alle die van Israël. KAPITTEL IV, EN het is geschied in die dagen, dat de Philistynen zyn vergaderd ten stryde : en Israël is de Philistynen tegen getrokken ten stryde, en zy hebben hun leger gemaekt by den steen der hulp. Maer de PhiHstynen kwamen te Aphec : 2 En zy stelden hunne slagorde tegen Is- raël. Toen den stryd begonnen wras, zoo hebben die van. Israël de Philistynen den rug gekeerd : en in dien stryd zyn er ver- slagen hier eri daer op de velden, byna vier duizend mannen. 3 En hel volk is wrederom gekeerd in het leger : en de ouderen van Israël zeiden : Waerom heeft ons den Heer heden geslagen voor de Philistynen ? Laet ons halen by ons van Silo de ark van het verbond des Heeren, én laet die komen in het midden van ons, opdat zy ons mag verlossen uit onzer vyan- den hand. ! 4 Hierom heeft het volk te Silo gezonden, HET ï. BOEK DER KONINGEN, V. 251 en zy hebben van daer gehaeld de ark van het verbond des Heeren der heirscharen, zittende op de cherubins : en de twee zonen van Heli waren met de ark van het verbond des Heeren, Oplmi en Phinees. 5 En als de ark des verbonds in het heir- leger gekomen was, zoo hebben alle die van Israël geroepen met eenen grooten roep, dat de aerde klonk. 6 En de Philistynen hoorden de stem des geroeps, en zy zeiden : Wat is toch dit voor een gekrysch in het Hebreeuwsch leger? En zy hebben vernomen dat de ark des Heeren in het leger gekomen was. 7 En de Philistynen h*ebben gevreesd, zeg- gende : God is in het leger gekomen. En zy verzuchtten, zeggende : 8 Wee ons : want zoo groote vrolykheid is gisteren noch eergisteren niet geweest : wee ons. Wie zal ons verlossen uit de hand van deze hooge goden? Dit zyn de goden, die Egypten sloegen met allerhande plagen, in de woestyn. 9 O gy, Philistynen, versterkt u, en weest mannen : op dat gy de Hebreeuwschen niet dienet, gelyk zy ons gediend hebben : hebt u vromelyk, en slrydt. 10 Aldus zoo hebben de Philistynen gestre- den, en Israël werd geslagen, en een iege- lyk is gevloden in zyn tabernakel ; en daer is eene zeer groote nederlaeg geschied : en daer zyn er van Israël gevallen dertig dui- zend mannen voetvolks. 11 En de ark Gods is genomen : en de twee zonen van Heli zyn ook gestorven, Ophni en Phinees. 12 En een man van'Benjamin uit den stryde loopende, is gekomen te Silo op dien dag, met gescheurde kleederen, en met aerde op zyn hoofd gesproeid. 13 En als hy gekomen was, zoo zat Heli op eenen zetel tegen den weg verbeidende. Want zyn hert was beangst voor de ark Gods. En als den man binnen gekomen was, zoo heeft hy der stad dit te kennen gege- ven : en al de stad heeft jammerlyk gehuild. 14 En Heli heeft het geluid des geroeps gehoord, en hy heeft gezeid : Wat is dit ge- luid van dezen geruchte?- En den man is haestelyk gekomen, en heeft dit Heli ge- boodschapt. 15 En Heli was acht-en-negentig jaren oud, en zyne oogen waren verduisterd, en hy mogt niet zien. 16 En hy zeide tot Heli : Ik ben den genen die uit den stryd gekomen ben, en ik ben die uit de slagorde heden gevloden ben. Tot denwelkenhy zeide : Wat is er geschied, myn zoon ? 17 En die de boodschap bragt, heeft geant- woord : Israël , zeide hy, is gevloden voor de Philistynen, en daer is eene groote ne- der laeg geschied onder het volk : en daer- toe zoo zyn beide uwe zonen ook dood, Ophni en Phinees : en de ark Gods is ge- nomen. 18 En als hy Gods ark genoemd had, zoo viel Heli van den zetel achterwaerts over, by de deur, en brekende zynen hals is hy gestorven. Want het was een oud man die lang geleefd had : en hy heeft Israël geoordeeld veertig jaren lang. 19 Maer zyne behuwde dochter, Phinees huisvrouw was bevrucht, en zeer by den tyd van baren. : en de boodschap hoorende dat de ark Gods genomen was, en dat haer zweer en haer man dood waren, zoo heeft zy zich nedergebogen en gebaerd : want zy was overvallen met haestige en onvoorziene pynen. 20 En op denzelfden stond van hare dood, zoo zeiden haer de vrouwen, die by haer stonden : Vreest niet, want gy hebt eenen zoon gebaerd. Dewelke hun nietantwoordde, en nam het ook niet ter herte. 21 En zy noemde het kind Ichabod, zeg- gende : De glorie is weg van Israël, want de ark Gods genomen is, en voor haers mans vader, en voor haren man, 22 Zeide zy : De glorie is van Israël weg, want de ark Gods genomen was. KAPITTEL V. MAER de Philistynen namen Gods ark, en droegen die weg van den steen der hulp tot in Azoten. 2 En de Philistynen namen Gods ark, en droegen die in Dagons tempel, en stelden die by Dagon. 3 En als die van Azoten des morgens vroeg opgestaen waren : ziet zoo lag Dagon plat neder ter aerde op zyn aenzigt, voor des Heeren ark : en zy namen Dagon, en stel- den hem weder in zyne plaets. 4 En als zy des anderendaegs vroeg we- deropstonden,zoo vondenzyDagonliggen op zyn aenzigt op de aerde voor des Heeren ark : maer Dagons hoofd, en beide de palmen van zyne handen waren afgesneden op den dorpel : 5 Maer Dagon den blok alleen was geble- ven in zyne plaets. Om deze zaek treden de priesters van Dagon, en alle die in zynen tempel gaen op den dorpel van Dagon niet in Azoten, tot op den dag van heden toe. 6 Doch de hand des Heeren is zwaer ge- worden over die van Azoten, en hy heeft ze verdorven : en hy sloeg die van Azoten en alle die van hunne palen, in de verborgen plaetse der billen. En de dorpen en de ak- kers wierpen op in het midden des lands, en daer zyn muizen voortgekomen, en daer HET 1. BOEK DER KONINGEN, VI. is eene boschaemdhcid van eene grootc sterfte afgekomen in de stad. 7 En de mannen van A/.oten aldusdanige plaëg ziende, zeiden : Laet de ark des Gods van Israël by ons niet blyven . want zyne hand is op ons verhard, en op Dagon onzen god . • 8 En zendende hebben zy vergaderd alle de vorsten dér Philistynen tot zich, en hebben gezeid : Wat zullen wy met deze ark van Israëls God doen? En die van Geth hebben geantwoord : Laet de ark van Israëls God omgedragen worden. En zy hebben de ark van Israëls God omgedragen. 9 Maer als zy die omdroegen, zoo kwam de hand des Heeren over alle de steden door eenen zeer grooten moord : en sloeg de mannen van elké stad van den minsten tot don meesten , en de einden van hunne oindeldermen uitstekende verrotlede. En die van Geth hebben eenen raed te zamen gevonden, en hebben voor zich stoelen van pelsen gemaekt. 40 Hierom zoo hebben zy de ark Gods ge- zonden tot Accaron. En als de ark Gods tot Accaron gekomen was, zoo hebben de Acca- roniten zeer geroepen, zeggende : Zy heb- ben de ark van Israëls God by ons gebragt, dat zy ons en ons volk dooden zoude. 11 Aldus zoo hebben zy uitgezonden en vergaderd alle de vorsten der Philistynen, dewelke hebben gezeid : Laet de ark van Israëls God gaen, en laet ze wederom keeren tot hare plaets, dat zy ons met onzen volke niet doode. 12 Want over alle de steden kwam een grooten angst van de dood, en eene aller- /waerste hand Gods. En welke lieden niet stierven, werden geslagen in de verborgene plaets van hunne' billen : en het gekrysch van elke stad ging op tot den hemel. KAPITTEL VI. ALDUS was des Heeren ark in der Philis- tynen land zeven maenden. 2 En de Philistynen hebben geroepen de priesters en waerzeggers, zeggende : Wat zullen wy van de ark des Heeren doen? Zegt ons hóe wy die mogen wederom tot hare plaets zenden. Dewelke hebben gezeid : 3 Is het zake dat gy de ark des Gods van Israël wederom zendt, zoo wilt die niet ydel laten weggaen, maer belaelt haer dat gy schuldig zyt voor de zonde, en dan zult gy genezen worden : en gy zult weten waerom dat zyne hand van u nietgaet. \ Dewelke hebben gezeid : Wat is het dat wy hem voor onze misdaed betalen moeten? En zy hebben geantwoord : o ^p.rr het getal der landschappen van de Philistynen, 'zult gy maken vyf gouden bil- len, en vyf gouden muizen : want over u en over uwe vorsten al te zamen was eene plaeg. En gy zult maken de gelykenissen van uwe aersbillen, en de gelykenissen van de muizen, die het land bedorven hebben. En gy zult Israëls God glorie geven : of hy by aventure verligte zyne hand van u en van uwe goden, en van uw land. 6 Waerom bezwaert gy uwe herten, gelyk Egypten en Pharao,hunne herten verzwaerd hébben? Heeft ze Pharao dan niet laten gaen, en zyn zy niet weggereisd na dat hy geslagen was? " 7 Hierom gaet toe, gn maekt eenen nieu- wen wagen : en neemt twee koeijen die jonge kalveren zuigen, dewelke nooit gareel opgelegd is, en spant die aen den wagen te zamen, en sluit hare kalveren te huis. 8 En gy zult de ark des Heeren nemen, en die op" den wagen leggen, en de gouden juweelen die gy hem voor uwe misdaed hebt betaeld, zult gy in een kofferken aen hare zyde stellen : en laet ze alzoo varen, dat ze wegga. 9 En gy zult toezien : en by alzoo dat zy door den weg van hare palen opwaerts gaet regt naer Bethsames, zoo heeft hy ons dit groot kwaed gedaen : maer is het zake dat het alzoo niet gebeurt : zoo zullen wy weten dat zyne hand ons geenszins geraekt heeft, maer" dat het by gevalle geschied is. 10 Hierom hebben zy in deze manier ge- daen : en nemende twee koeijen die kalve- ren zogen, spanden zy die aen den wagen, en hare kalveren hebben zy te huis gesloten. 11 En zy stelden de ark Gods op den wagen, en het kofferken hetwelk had de gouden muizen en de gelykenissen van de aersbillen. 12 En de koeijen gingen al regt voort door den weg die daer leidt naer Bethsames, en zy gingen eenen weg, voortgaende en loeijende : en weken noch ter regter, noch ter slinker hand : en de vorsten van de Phi- listynen volgden tot aen de palen van Beth- sames. 13 En de Bethsamitcrs maeiden tarwe in de vallei : en opheffende hunne oogen hebben zy de ark gezien, en zy waren blyde toen zy die zagen, 14 En den wagen is gekomen in Josue des Bethsamiters akker , en daer bleef hy staende. En daer was eenen grooten steen, en zy hebben het hout van den wagen in stukken gehouwen, en legden de koeijen daerop den Heere tot eenen heel-brandof- fer. 15 Maer de Levieten namen de ark af, en het kofferken welk by haer was, daer de gouden juweelen in waren, en stelden die op den grooten steen. En de mannen van HET I. BOEK DER KONINGEN, VII. VIII. 253 Bethsames hebben heel - brandofferanden geofferd, en hebben op dien dag den Heere slagtofferanden ten offer gedood. 16 En de vyf vorsten der Philistynen heb- ben het aenzien, en zyn wederom gekeerd naer Accaron op dien dag. 17 Dit zyn de gouden aersbillen, welke de Philistynen den Heere betaeld hebben voor hunne' misdaed : Azotus een, Gaza een, Ascalon een, Geth een, Accaron een : 18 En gouden muizen, naer het getal van der Philistynen steden der vyf verscheidene landschappen, van de bemuerde stad aen tot het dorp, welk zonder muren was, en tot groot Abel toe, daer zy de ark des Heeren op- gesteld hadden, die tot dien dage toe geble- ven was op Josue des Bethsamiters akker. 19 Maer hy heeft sommige van de Behtsa- miters mannen geslagen, om dat zy des Hee- ren ark gezien hadden : en versloeg van den volke zeventig mannen, en van den gemee- nen volke vyftig duizend. En het volk is zeer rouwig geweest, om dat den Heer het volk met eene groote plaeg geslagen had. 20 En de mannen van Bethsames zeiden : Wie zal mogen staen voor het aenschyn van dezen Heer den heiligen God? en tot wien zal dien van ons opwaerts trekken ? 21 En zy hebben boden gezonden, tot de ingezetenen van Cariathiarim, zeggende : De Philistynen hebben de ark des Heeren wederom gebragt, komt af en haelt ze we- derom te uwaert. KAPITTEL VII. HIEROM zyn de mannen van Cariathiarim gekomen, en hebben des Heeren ark wederom gebragt, en die gedragen in Ami- nadabs huis te^Gabaa : en Eleazar zynen zoon hebben zy 'geheiligd, om dat hy des Heeren ark bewaren zoude. 2 En het is geschied, van den dage dat des Heeren ark tot Cariathiarim bleef, dat er vele dagen verliepen, (want het was nu het twintigste jaer) en het geheel huis van Is- raël rustte naer den Heer. 3 Maer Samuël sprak tot het geheel huis van Israël, zeggende : Is het dat gy met ge- heeler herte tót den Heer wederkeert, zoo neemt weg alle vreemde goden uit het mid- den van u, Baalim en Astaroth : en bereidt uwe herten den Heere, en dient hom alleen, cnhy zal u verlossen uitder Philistynen hand. A Aldus hebben de kinderen van Israël Baalim en Astaroth weggenomen, en hebben den Heer alleen gediend. 5 Maer Samuël heeft gezeid : Vergadert heel Israël in Masphath, dat ik den Heer voor u mag bidden. 6 En zy zyn te Masphath vergaderd : en zy hebben "water geschept, en het gegoten voor het aenzigt des Heeren, en zy hebben op dien dag gevast, en aldaer gezeid : Wy heb- ben den Heere gezondigd. En Samuël heeft de kinderen van Israëfregt gedaen te Mas- phath. 7 En de Philistynen hebben gehoord dat de kinderen van" Israël te Masphath verga- derd waren, en de vorsten der Philistynen zyn opgetrokken tot Israël. Als de kinderen van Israël dat gehoord hadden, zoo hebben zy gevreesd van der Philistynen aenzigt. 8 En zy hebben tot Samuël gezeid : Wilt niet ophouden voor ons te roepen tot den Heer onzen God, dat hy ons verlosse uit der Philistynen hand. 0 9 Maer Samuël heeft genomen een zuigen- de lammeken, en het geofferd algeheel den Heere tot eenen heel-brandoffer : en Samuël heeft tot den Heer geroepen voor. Israël, en den Heer heeft hem verhoord. 10 En het is gebeurd, terwyl dat Samuël dien heel-brandoffer offerde, dat de Philis- tynen begonnen te stryden tegen Israël : maer den Heer heeft gedonderd met eenen zeer grooten donder op dien dag over de Philistynen, en hy heeft ze vervaerd, en ze zyn verslagen van de kinderen van Israël. 