VADERLANDSCHE LETTER OEFENINGEN
In den loop deezer nafpeuringen. eeft men verfcheide befpie= gelende Stelzels uitgedagt, om de hoedanigheden te bepaalen , die, zamen genomen, Schoonheid opleveren; en die aandoening verwekken, welke fù de Ziel ontítaat op het gezigt eens fchoo- nen voorwerps. Eenige Wysgeeren bebben beweerd, dat dee- ze aandoening in: Ons opkomt, uit het zien of onderzoeken van een Voorwerp, waar in een voeglyk mengzel gevonden wordt van Eenpaarigheid en Verfcheidenheid: anderen oordee!en, dats behalven Eenpaaripheid en Verfcheidenheid, zeer veele andere hoedanigheden vereischt worden om een Voorwerp. op te leve- ren, `t welk den naam van Schoon mag wegdraagen. `. ` Ons in te laaten tot een onderzoek deezer veríchillende Stel- zelen, zou: ons tot eene te diepzinnige en afgetrokkene. witplui- zing vervoeren. Ik verzoek, egter, de vryheid om eene a:n- haaling, niet vry van dat afgetrukkene, by te brengen, waar dp Schryver ‘(preekt van de uitwerking, welke de Schoonheid der Men/chen op onze Ziel hebbe; zyne taal luidt. en a Wy kuhnen.viet voorby hier eene aanmerking te maaken, vw betreffendë de úirerlyke Schoonheid der Menfchen, die allen » bekennen, dat eene groote kragt bebbe op de gemoederen. „'t Is iets Zedelyks, ‘t geen men daar io ontdekt, zekere na» „ tuurlyke of ingebeelde ‘aanduiding von er mede gepaard gaande „ Deugd,die deeze veel vermogende toverkragt dear aan Opzet, „ meer dan alle andere foort van Schoonheid. Men overweego » de characters van Schoonheid, die doorgaans in `t gele: d be- vn wonderd worden, wy zullen bevinden dat het zagtaartigheid, „ goedheid, deftigheid, leevendigheid, nederigheid, tederheid iss an zekere trekken ; zekere evenredigheden, zekere je ne Irat quoi s, » zyn de natuurlyke Aanduidingen van zodanige Deugden, of » natuuslyke geneigdheden, E derzelver beoefening. Gelyk v 3 2) Sen, 622 RAADGEEVINGEN „ Clende en druk zich op 't gelaad met kennelyke tekenen dmy- ‚ ken, 20 worden de hebbelyke gefteldheden der Ziele or „ weezen gefchilderd, ap zulk eene wyae, dat: de senfchouwer „, ‘er aanduidzels uit ontleene en. Onze geweldig ont- „» ftooke Gemoedsdriften vertoonen zich, in den eerften opflag, » Op 't gelaad, en met zo wisfe kenmerken, dat geen kunst ze „ kan verbergen: in minder maate werkende, zal een oplastend » OO ` ze nogthans gadeflam, cn de beerfchende Hartstachten „ waaneomen CA . Welk eene gewigtige Les zouden myne tíchoone ten uit deeze aangetoogene plaats kunnen ontleenen? De Natuur heeft haare Sexe de Schoonheid der uiterlyke gedaante in eeng veel grooter maate dan de onze gefchonkeù: welk een vermo- gon. zy daar door op onze harten hebben, weeten zy te over, en behoeven des geen onderrigting: maar hy, die haar een Voor- fchrift weet te geeven, welks opvolgen deeze Schoanbgid ver- meerdert, of 't verval dezelve vertraagt, is een nutte Raads- man, en weldaadig Vriend. Nu denk ik, dat er zulk een Voorfchrife kan gehaald wor- den uit de Les v:n den opgemelden Wysgeer, 't welk kragtdaa diger ftrekt om de Schoonheid der JufEerfchap te vermeerderen èn te bewaaren, dan alle hulpmiddelen van zalven, watertjes, ,„ Cna. in eenigen Winkel te bekomen. Maar ik verzoek. myne fchaone Leezeresfen, niet tg denken dat ik zo flegt opgevoed hen, cn zo weinig van de graate We reld weet, dat ik de. hoedanigheden, in de. bougnaangehaalde plaats opgegeeven, aanprys, uit hoofde dat zy eenige inneslyke Waarde hebben. De Mentchen aan te preeken, dat zj de Deugd om haars zelfs wille moeten omhelzen, lagen, wy over aan zulke ftugge Knaapen als de oude Heidenfohe-Wysgearen, of de Hedenduag{chen, die deeze fteliiog uit hyong.{chrifen ontleenen ‚-en- meg veel ophefs voordraagen. , l Verre, zeer verre, is het van my, dat ik eene Mewrouw vaa de groote Wereld, zelfs van ter zyde, zou beduiden, dat ze zomtyds c'huis moet besen, of na t Land vertrekken, me: bet verveelendfte van alie verveelende Schepzelen … eem. Eggenoot: dewyl hot de pligt der Vrouwen is, bag Man ey, paderdamnig $e SYR = det zy zich Woch, jegens baare, iensthoaden, moet gedraagen: naar dien het mes dẹ y gid dar dingen ftrookt, Menfchen, onder ons. Scheld, wel deier, _ dat zy van bet laat fpeelen ‚op Zondag, ‘afzie: om, dag de Pre- dikant beweert, dat wy den Zondag tot den Godsdienss meesten Jchikken en afzonderen. “ 5" | Neen, ik weet tan vollen, dat niets rechiltreak(ches aanloopt : te C) Dr. HUTCHESON Zoo into the Original of our hias of Boy gu, Virtue, l 8 E o, a a NEE WEGENS VROUWLYKE SCHOONHEID. 623 tegen de heerfchende Mode, dan dat Man en Vrouw dikwyls of lang by elkander zyn; — dat het beneden eene Mevrouw van Fatfoen is, apt te (laan op de Huishouding, of zich zelven dermaate te verlaagen, dat zy haare Dienstbooden aanzie als fchepzels, met haar van eene ftoffe opgelegd —— dat het Kerk: gaan alleen het werk is van flegthoafden en oude Vrouwen. Maar, fchoon ik de bovengemelde en dergelyke bedryven, haar niet aanpryze, om derzelver inneripke waarde, en, in zo verre, verfchil van den Wysgeer, op wiens taal ik myn Voore fchrift grond, denk ik, nogthans, dat zy de opmerking der Juf: Gertchap verdienen: van wegen de gezegende uitwerkzels, die zy op Vrouwlyke Schaouheid kunnen en zullen hebben. Hoewel ik verzekerd ben, dat elke Dame, van de groote Wereld, met Mevrouw sTADGRAAG, bykans in flauwte valle, als men ‘haar de Landvermaaklykheden voor oogen houde; moet zy zich, eger Jaen overhaalen, om eenigen tyd des Jaars op 't Land te flyten, al ware het Buiten zelfs de doorgaande ver- biyfplaats haars Egtgenoots: vermids de rust, en de frisheid ven de buitenlug:, het verlies van bloozende Schoonheid, door het wisterverblyf, in de Stad geleeden, kan vergoeden. Hoe- wel ik desgelyks vast (el, dar het beftoeden van den Zondag, als cen vroom Christen, het verdrietigfte ding, ep, get de Mode, voluit ftrydig is, kan , nogthans, het eenigzins waarneemen van den Sabbath, en het betragten van eenige gexegeldheid op dien Dag, door te Kerk, en vroeg te bedde te gaan, de frontzels van het laat opblyven der andere zes dagen , verzagten. En hoewel Huishoudelykheid, en het letten op inkomst en uitgave, in zich- zelve befchouwd, een laag en gemeen ding zy ;- vordert hét, eg- ter, misfchien, zo verre de aandagt, dat zy daar door het geheel bederf des Huisgezins voorkomt: dewyl: zorg, het lastig: maanen der Schuldeifcheren, en andere onaangenaamheden aan Bankbreue ken vast, de Schoonheid des Gelaads, voor den tyd, déen ver- dwynen. Desgelyks, fchoon. Ik toeftemme, dat het voor eene Dame, naar de Mode, te laag is, zagtaartigheid, goedheid , nederigheid, tederheid ep dergelyke Deugden te betragjen, om dat ze haar als Pligten worden voorgefchreven, zou ik nogthans de Jufferíchap wel nederig durven: aanraaden, goed'artig er zagt- zinnig te zyn jegens haare Dienstboden, en zelfs beleefd jegené haare Echtgenoaten: dewyl deeze hoedanigheden veel afdoen tot opluistering van 't gelaad. Agt te geeven op die hoedanigheden, geloof ik, zal meer tat haare Schoonheid toedoen, dan het fynfte en kunftigst aangelegd blankerzel, zich deezé hebbelyk. eigen te maaken, haar de voordeeligfte kleur fchonken , zonder eenig ge- vaar dat dezelve afvalle, of het natuurlyk: vel benadeele, Dat elke Dame, derhalven, bedenk, hoe zy, iets goedaartigs zeggende of betragtende, daar dour een niewe trek van Sehoon- heid aan haar gelaad geeve; dat ze, met agt te flan op baare Huishouding, met mu cp da gesegeld-te leven, en van . , Vvá4. | nacht- ~ 624 RAADGBEVINGEN WEGENS VROUWLYKE SCHOONHEID. nachtbraaken te onthouden, de diepe en zo gehaate vooren ded Ouderdoms wat langer dan anderszins van haer aangezigt weere: En ik hvop, dat het Vooríchrift, door my thans medegedszeld, té midden van de veel gewigtiger zorgen , voor Plaifierpartyen, haat aandagt zal verdienen, Eigenaartig bepaalc zich dit Voorfchrift tot de Dames, doe) Schoonheid haar groo.fte woorregt uitmaakt. Deugd aan onze Heertjes, van de groote Wereld, aan te pryzen, om dat Ondeurd hunne geftalte bederft en hun aangezigt verleelykt, zou wat naar fpotterny zweemen, en bier van wenschte ik my, een zo ernftig onderwerp behandelende, te onthouden. Doch dit eigenfte Voor- fchrift kan, niettemin, aanleiding geeven tot decze en geene be- denkingen, die een Heer van Fatzoen zullen toonen, dat hy zime rekening, zal vinden by, nu en dan, de Deugd te betragten, zon- der iets in 't minfte weg te neemen van de waardigheid van dat Character , welks verkrygen hem op zo veel moeite te taan komt. TREFFEND VOORBEELD VAN GASTVRYHEID EN KINDER-OPVOEDING, AANGETROFFEN, BY REN. LANDMAN, IN NEDER-SILESIE. (Uit het Hoogduitsch.) Geens, den 2 Feb. MYN HEER! ndien ik uw hart naar 't myne beoordeel, zal de ontmoeting, I waar van ik u met deezen verflag doe, by u een der gewig ig- fte van myne geheele Reis weezen. Den acht en twintigft:n van January kwam ik in het Dorp R***® De [cer was ‘er niet, en de Priester lag met den dood te worftelen. 'Er bleef voor my niets anders over dan eene (laapplaats te zoeken in een elendige kroeg, de eenige herberg dier plaatze. Maar alle de kamers wa- ren bezet met Boerengezelfchap, en het geraas der Muzyk- Inftru- menten benam my alle hoop op eenige nagtrust. De oude Syndi- cus van het Dorp, een Man van een ernsthaftig , doch inneemend, gelaad, ontdekte myne verlegenheid, kwam na my toe, groette my op de ongemaaktíte wyze, en ik moet bekennen nooit met zo veel openhartigbeids aangefprooken te zyn. Hy baodt my zyn huis ter verblyfplaats aan, Zyn voorftel verheugde my ten hoogften, en, naa myne eerfte vervoeringen van dankbaarheid geuit te beb- ben, volgde ik hem, Het eerfte voorwerp, 't welk myne aandagt trok. was de orde, de gefchikt- en netheid, in zyn verblyf heerfchende: het tweede de ontmoeting eener allerbeminnelykfte Vrouwe, die, z0 ras SW. e WPAFEREEL VAN GASTYRYTEID EN KINDER-OPVOEDING. 625 het oogmerk van haaren Man begreep, met allen lust, daar aan beantwoordde. „ Wilt gy,” vroeg de gulkartige Man, „ myn kleine tuin zien? wy zyn in den winter, ‘doch dezelve zal » U, misfchien, daarom niet min behaagen. Ondertusfchen zal myne » Vrouw bet voodige tot het avondeeten bezorgen.” Welhaast vonden wy ons onder een berceau van Pynboomen, zo groen als de fchoonfte die men ergens, in den Voortyd, zou aantreffen; ik ve. becl de my in een anuer Gewest overgevoerd te weezen. Nauw- lyks hadden wy, onder deeze berceau, eenigen tyd gewandeld, of mynoog werdt getroffen door een alleraartigst groepje: drie Meis- jes en twe- kleine Jongens, die er atleiliefst uitzagen, lagen ge- knield, ziende na de ondergaande Zon, (het was zeer zagt weêr) en laazen het heerlyk tafereel, door den Dichter zacnarias, hier van gemaald Myn Gastheer had my gewaarfchouwd zagtjes te tree- den, om dit vertederend tooneel, waar van hy my 't gezige wilde gunnen, niet te ftooren. — De Gouverneur bemerkte ons , myn Gastheer gaf hem een teken dat hy zou blyvên. Wy hielden os ftil achter deeze Kinderen, die in opgetoogend- fte verrukking lagen: zo ras zy ophielden met leezen, deedt de Gouverneur een ftemmelyk Gebed, gefchikt om den Schepper te looven voor den gelukkigen dag, dien zy hadden mogen ten einde brengen. De Kinderen baden met hem. Zy ftonden vervolgens op, CH, Zo ras zy ons ontdekten, was er een mengzel van verlegen- heid en verwondering, op hun gelaad te leezen. ,, Gy moet,” fprak de tederhartige Vader, „u niet fchaamen het Opperweezen „ te aanbidden. Deeze Heer bidt hem zo wel aan als gy, en hy a zal ‘er u te meer om beminnen, om dat gy den dag met den Schep- „ per eindigt.” — —- Nooit heeft een afgeloopen dag myne Ziel zo zeer opgebeurd. Wy vonden welhaast, naa onze te rugkomst, een fmaaklyk avondgeregt gereed, niet van uitgeleezene maar gezonde fpyzen, met den Lous der gulhartigheid overgooten. Op ‘t cinde van het ceren vroeg myn Gastheer den Gouverneur eene Memorie af. Eene Memorie. ik wist niet wat deeze zou betekenen? Maar, kant gy ‘t gelooven? ‘k zag te voorfchyn haalen eene zeer net gefchteeve lyst van het goede en kwaade, door de Kinderen dien dag uitgevoerd, welke de Gouverneur aan den Vader, ter beoordeeling, overhandigde. ,, Verheug u, goede’ Moeder fprak hy, zyne Vrouw omhelzende, „ uwe Kinderen hebben dee- „ Zen dag, even als gy, veel meer goeds dan kwaads gedaan.” ` — Vervolgens prees hy deezen, en berispte den ander, alles op den toon van een tederhartig Vriend. Waar zal men eene op- voeding vinden, ingerigt paar zulk een plan? In de woening cens 626 TAFERERL VAN GASTVRYHEID EN KINDER-OPVORBING. Landmans! Ach ! welke Bu zou de Staat krygen, Indien zuk eene Opvoeding algemeener Trond greep. Naa het afntemen van de tafel, kwamen alle de werklieden dienstbooden deezes braaven Mans binnen. Hy vroeg elk in tby- zonder wit hy dien dâg verrigt, en of hy ook eenige rede van klaagen hadt? De oudfte der werklieden deed cen gebed, waar zy allen byftonden, voorts gaf hy elk zyn werk tot den volgenden dag, en zy gingen alle in de volmaaktfte orde heen. Alles, `t geen ik zag, alles wat ik hoorde, vervulde my met verwondering. „ Is n het mogelyk,” voerde ik hem te gemoet, „ zo veel eenftem- a migheids en orde in eene Huishouding te doen heer(chen?” „» Ach!” antwoordde hy. de fchouders ophaslende, ,„ ‘t is ‚ voor tegenwoordig een weinig van reck. maar alles zal wet- „ haast weder op zyn ftel geraaken”. — — Met ber Huisgezin a leen zynde, las het oudfte Zoontje eenige bladzyden uit de Zede- kunde van GELLERT, waar het oudfte Dogtertje een der Ge- aangen. deezes voortrefiyken “Mans, op de Klavecimbaal fpeelde, volgens de nooten van den beroemden saca. De overige zongen. Ik ftortte traamen van een teder vergenoegen. Zeer vroeg gingen wy na bedde. Ik genoot een atlerverkwik- Iykften flaap. Het vroegtydig opftaan myns weldaadigen Gasıheers En zyner Vrouwe, e my vroeger, dan naar gewoonte, tet bedde uit. En ik beken u, myn Vriend, dat ik, niet zonder hartzeer, dit Huis, deeze verblyfplaats van Braafheid, Gods- dienst, Deugd en Eensgezindheid kon verlaaten. | AMYNTAS. (Urt het Hoogduitsch van $. GRSZNER.) p den vroegen morgenftond kwam „Amyntas, uit het belommerd bosch, met den byl in zyne rechte hand. Hy hadt in het zelve voor zich paalcn gehakt tot eene Heining, en droeg dien Jast gekromd op zyne (chouderen. In "rt voorbygaan zag hy een jongen Eiken Boom, die naast een’ ruifchenden waterbeek ftond; het water hadt deszelfs wortels van aarde ontbloot, en de boom {tand treurig, dreigende negr te ftorten. ô Jammer! (dus fprak Amyntas) zoudt gy, A Boom, in dit vlie- tend water vallen? Neen, uwe takken zullen niet ten fpeeltuige zyoer golven zyn! Hierop (meet den zwaaren last van zynen fchouder : Ik kan my andere paalen hakken, ({prak hy); en on een hechten dam voor den boom te maaken, cn aarde te graaven. Den dam gereed, en de ontblootte wortels met nieuwe aarde vedekt zynde, nam hy en AMINTAS | 627 den byl op den fchouder, en lagchte nog eens, vergenoegd zynde over Zen" arbeid, in de {chaduw van den geredden Boom. Vervolgens wilde hy te rug gaan na het bosch, om andere paa- len te hakken; maar ziet, de Dryade (ei riep hem, uit den Eik, met eene lievelyke temme, toe: Zou ik u onbeloond laaten weg- gaan, braave Herder! zeg my, wat eischt gy ter belooninge? Ik weet dat gy arm zyt, en flegts vyf (chaapen weidt. —— Ô, Als gy my eene bede vergunt, ((prak de arme Herder) myn buurman Fielemon is, zinds den oogst, reeds krank; laat hem gezond wor- en: ` | Zo (meekte de braave; en Palemon wierdt gezond: Maar Amyn- tas befpeurde tevens eeu’ ryken zegen onder zyne kudde; zyne boomen droegen een overvloed van vrugten, en hy wierdt een ryk . Herder; want de Goden laaten de deugdzaamen níet ongezegend. Co De Drvasven waren Befchermgedinnen der Eiken: ze ontftonden en flierven met den Boum., EE. DE DROEFHEIDBAARENDE TROOST. L atsde, door de keorts op tr krankbed neergefmeeten, Sprak haaren Man, daar voor gezeten, En met haar ongeval begaan, Dus ter vertroostinge aan : „ Myn kind! zyt wel gemoed! °t zyn immers ’s Hemels wegen. „ Ook maaken wy, eer 't nog behoeft, ‚ Ons zelv dikwerf te veel verlegen!” Ja, Kindlief! fchreide Alcest, dit maakt... my zô. ... bedroefd! W. H. LUCHTS. LUCHTSGESTELDHEID T£ AMSTERDAM, OCTOBER, 1781, 's av. Gi u ge? Bar: Th: Wind. Bar: Th: Wind. betrokken. 29. 4-7 1468 (zw 1.0 wolkig 29 1-4 158 e W k Gë 173 — 5-0 j55 W A ẸHomk.iets 3 -i Gi NW 3 [donk. Rs — 4-5 |46f Jammm 2 |wolkig , Re —- 3-5 iṣof |ZW 4 jconker —— O-5 594 |- + te donker 18Q — 2-2 |574 INW 4 In donk. 3 BES os ei | N 2 ‚‚ helder == O-S |49} INW 8 Iwolkig ge Sé NNW 1 'wolk. ietsR. 28. zr-5 |45} [NNW zo |R, wok, 29 9-5 | N I H b. =— R.IQ< 29. r- 3 IST Jm go Hi. Izi 3 I-5 P | ` 2 betr. 28. A" 48 NW 10 IR. donker — 28 5 NO 1 {z. betr. ees 10-O0 se NNW o [z.b.R.bzi CR 2. 3: 5 54i O O ken, 20 Å- II-6 | NWtN 7 -e An 3-3 Se nn cs II-5 Ge NNW Site " J j5 240 o lz. betr. — IO- "SA Le Bä -a — 43 54 WNW 3 ldank. R. UIQ ss II-O 54 Jam 10 donk, R. 5 — 2-I äi NA I Jett, 29. ©-4 5e Ioar2 | am emmen 2-3 54 Al h. helder -n 0-5 43 eegen 1oài 2 2w. w. R. AT 27 Es Iuu a Ídonk.ietsR.a2 — 1-3 46$ | re zech, vm Ze |3? ; ' i — 1-8 44 IOÌI2 —— Re mn jn Se AW 2 Job, Z. betr. — 2-0 AA en 6.4 |— pb Z2? So [UN 2 Jet 234 — 2-0 sok |— 68 '— R. Zut et mm 2 |O, helder — 1-7 47 INtW SIB En so s | a, — 1-6 445 ZZW 1 jdonker R- 8% 5-7 47 I [wolkig 24g DÄ 5I W 4 lessen kk L ei isch NNW 1 [donkere ` Lo 10-S 49} ZW 4 IL — 68, $ | stil ` Jo, helier — 10-7 49 INCW 4 ek Eed o r as TR ai IN e je, benk Dg a 6-9" pof 2 mee 29. 1-3 43i Le 5 wolkig — 5-1 pe | 7 a (bett, 264 — 4-1 's2 NO 4 Iwert" OS — 4-5 Ei ZW 1 donker mo 4-6 45 INNO: 3 Kéng bg Ta WW | N o damp. wolk. mmm 3-6 Ale ZW 3 \donker , nn Së PA NNW 1 Z. betr. 27 Aen 2-3 "ei WNW 3 | mms 3 nj 2-3 '545 | W 2 donker ve I-O 49 ZW Pp ` e ZW 4 |R z. betr, 28. 11-5 '48§ Lk 4 "8 bat — 0-1 5 "NW A Ze belre 28 — 9-8 ` 55 ZrwW A mg R. 124 — Ve o wennen 2 — 8-0 48 ZZW 4 "HR, danke WW 2-6 665 o donk, damp C S-9 46: man 3 oaker R- — a2 `} 7 See 7 zk, he 334 — 3-2 Gol WNW ia 294 — 5-5 '54 WZW 4 eh — 3-6 52i — e SN 45 " — -I ent, Z O le — "AA 7. O idoni iMi 14 — e GO ZW zal 30 — $ Isa ZW x ab en 4-6 ‚56 — l [ioner — 5 E 32s NW c = siz aw 5 Z Eras aw LI 354 — 2-9 6I ` 3 — 319 — 8-7 [4 3 roes — 2-7 (53 NW 2 [welke Nie \__ogzlaatl w 2 Lëck, R 3-4 ge N 2R. 0. held, ——. er nennen 16 ‘3-9 [SJF NNW 2 |wolk.ietsRe 29. E D SH ais I — 4-5 iso aas ‘Th. den ar e mo, 9 u. 56. ‘smid. 12 u. 53- _ 22 5 nm 3. U. 47 vs 29 's av. DU, 41 630 VERHAAL Verfcheide byzonderheden. wegens zyns Zoons eerfte aan- dagt vp de Muzyk, heb ik ontvangen van ROBERT PATRID- GE, Schitdk. Ken aleer van Rang in Norwich, die, op myn verzoek, verpligtend genoeg geweest is, om my verze- kering te geeven van verfcheide byzonderheden , aan welker waarheid ik, fteunden zy alleen op ’t gezag van ’s Kinds Vader of Moeder, zou getwyfeld hebben. Verfchynzels, die buiten den algemeenen loop der natuure gaan , kunnen niet te nauwkeurig of te byzonder nagegaan worden. Omtrent Kerstyd des Jaars 1776, toen het Kind flegts anderhalf jaar bereikt hadt , betoonde het cene fterke gene- genheid tot de Muzyk, door zelfs het eeten te baten ftaan als het Orgel fpeelde ; en omtrent het midden van den Zo- mer des Jaars 1777 , wilde hy den fleutel-toon fvan zyn ge- liefde Deuntjes aanraaken, om zyn Vader te noopen dat deeze dezelve fpeelde. Korten tyd daar naa, als hv niet in flaat was deeze Deuntjes te noemen, wilde hy de twee of drie eerfte nooten van dezelve fpeelen , als hy dagt dat ’t aanraaken van den fleutel-tvon niet genoeg was, om aan te duiden, wat hy wenschte gefpeeld te hebben = Doch, volgens het berigt zyner Moeder „fchynt het Kind de cerlte pooging om zelfs te fpeelen' gedaan: te hebben, als Mejuffrouw LULMAN, een groot Liefhebfter der Muzyk, die het orgel zyns Vaders kwam beproeven , daar op fpeelde, en "vr by zong: want op dien avond, wanneer Mejuffrouw LULMAN vertrokken was , fchreeuwde het Kind, en was zo lastig dat de Moeder het niet wist te flillen. Eindelyk, door de eetkamer gaande, drong het na het Orgel toe , en floeg er, bykomende , met zyn kleine vuisten op, even als andere Kinderen , dic er gaarne „als zy er by kunnen komen, geraas op maaken. Den volgenden dag, nogthans, met zyn Broeder, een Jongeling van omtrent veertien faaren, in de kamer zynde, als zyne Moeder uit was, wilde hy hem met geen rust laa- ten, voor dat deeze de blaasbalken van het Orgel trok, terwyl hy, op diens knie zittende, de klavieren in °t eerst verward roerde; doch, kort daar op, met de cene hand ,ge- noeg fpceelde, van het ftukje: Ged fave great George our King, om de nieuwsgierigheid gaande te maaken van zyn Vader, die „op een vliering ,zyne werkplaats , was , en fchie- kvk na beneden ging, om te verneemen wie op het Oreel dit Deuntje fpeelde. Wanneer hy bevondt, dat het zyn jongfte Kind was, kon hy naauwlyks gelooven wat hy hoar- de en zag. Toen was het Kind net twee jaaren en drie . Wee- VAN EEN KINDERLYK MUZIKANT. 631 ken oud, gelyk my geblecken is uit eene Copy van een Doopcedel , in de Parochie van St. Georges Colgate , te Norwich, getekend door den Eerwaardigen Mr. Tapps, Desgelyks bevestigen allen, die dit Kind gezien hebben, dat het niet veronderfteld kan worden, ouder te weezen: dewyl het niet alleen het voorkomen heeft van cen zo jong Kind, maar in alles zich zodanig aanftelt, en niet meer kan overgehaald worden om te fpeeien , dan een Vo- gel om te zingen. Wanneer zvne Moeder thuis kwam, verzogt de Vader dat zy met hem binnen wilde treeden: dewyl hy haar iets zeldzaams moest toonen. Zy deedt het, en ftondt vict min dan de Vader verfteld, als zy haar Kind het begin hoorde fpeelen van God fave great George our King. Den volgenden dag leerde het Kind de Movenzang van het tweede gedeelte, en beftondt daags daar aan de Bas te fpeelen , welke het bykans volkomen trof. In ’t begin van November, des Jaars 1777 , fpeclde on- Ze WILLIAM den Bovenzang en de Bas van Let Ambition fire thy Mind, Toen de Ouders deeze zeldzaame gebeurtenis aan eeni- gen hunner Buuren verhaalden , lachten zy ver om; en het aanmerkende als de uitwerking van Ouderlyke vooringeno- menheid met hun Kind, raadden zy hun het niet voort te vertellen ; vermits zulk een verhaal alleen zou ftrekken , om hun te doen befpotten. Wanneer, eenige dagen laater - Vader crorcH buiten ftaat zynde , om buiten te werken , Mr. pat, voor wien hy iets te doen hadt, toevallig daar voor by wandelde „ en het orgel hoorende , zich verbeeldde dat crorcu hem bedroogen hadt, en thuis gebleeven was om op zyn geliefd orgel te fpeelen: geheel met dit denk- beeld vervuld, tradt hy binnen, en met een vaart de Ka- merdeur openende, zag hy het Kind op het Orgel fpeelen , terwyl de oudere Broeder de blaasbalken trok. Mr. PAUL ftondt het fpeelen zo wel aan, dat hy terftond twee of drie Buuren binnen riep, om het te hooren; deezen het nieuws wyd en zyd verfpreidende - kwamen "er, den naast volgenden dag, omtrent honderd Menfchen om den jon- gen Muzykant te hooren , en naderhand een nog veel grooter aantal „uit alle hocken van de Stad ,daar aan huis : tot dat, in het einde, de Ouders zich genoodzaakt van- den, dit fpeelen tot zekere dagen en uuren te hepaalen, om het Kind voor vermoeienis te veiligen,en zich te ont- NX 2 flaan 633 8 VERHAAL (aan van de ongelegenheid om fteeds zulk eene nieuwse gierige menigte op te wagten. Dit verhaal (emt in de meeste byzonderheden overeen, met een Brief dien ik van Norwich ontving, en waar van ik hier een uittrekzel mededecel. , » Thans bevindt zich hier ter ftede een wonder in de Muzyk, waar van elk den mond vol heeft. Een Kind, de Zoon eens Timmermans, flegts twee jaaren oud, zyn Væ der menigmaal op een Orgel, door hem gemaakt, hebben- de hooren fpeelen , vertoont naauwlyks geloofbaare bee kwaamheden in de Muzyk. Het {peelt verfcheide Deuntjes, en haalt enkel uit zyn geneugen brokken op , van verfcheide caprices , welke het van Mr. GARLAND , den Organist in de Hoofdkerk , heeft hooren fpeelen, Dikwyls heeft het iemand, op de Fluit fpeelende , geaccompagneerd, niet alleen met den Bovenzang, maar maakte er den Bas by, die het gros der Toehvorderen wel valdeedt. Indien iemand valsch fpeelt, wordt het terftond boos. ` Het fchynt in andere op- zigten geen uitneemend fnel Kind; doch zyne geheele ziel is Muzyk. Veele komen dagelyks om het te hooren, en allen ~ die Muzyk verltaan, verwonderen zich ten hoog- ften (*). | He Rind flegts twee jaaren en acht maanden oud zynde, toen deeze Brief gefchreeven werd, moet zyn fpeelen veel verwonderlyker voorgekomen zyn dan tegenwoordig : want, daar het nauwlyks cenig onderwys fchynt te ontvangen, en geen geregelde lesfen zints dien tyd gehad te hebben, kan men zich niet wel verbeelden, dat zyne vorderingen aanmerkelyk zyn. Nogthans moet de ondervinding hem eleerd hebben, welke opeenvolging of zamenvoeging van Planken zyn oor meest mishaagde; doch zo groot is zyn drift, dat hy nimmer lang op één noot blyft ftaan: en, in de daad, zyne uitvoering moet oorfpronglyk zo veel op het geleide van zyn oog, als op zyn oor „afgegaan hebben: want, (*) Zyn Vader, die onlangs in Londen geweest is, en met wien ik, naa het opftellen deezes verflags gefprooken heb, en alle de byzonderheden ftaafde, verhaalde my nog,dat zyn Kind, als hy er mede na de Hoofdkerk ging, begon te (chféeuwen, wanneer ’t het geluid des grooten Orgels hoorde, zo veel zwaarder dan ’t geen het gewoon was: het hieldt eenigen ty aan, eer het, zonder (mert te betonnen, dat Orgel kon hoeren: misfchien ontftondt dit uit de groote kieschheid van ber scho? deezes Kinds, en de aandoenlykheid der Zenuwen, tt ` VAN EEN KINDERLYK MUZIKANT. De eerfte Caprice, welke hy met aandagt hoorde ; werd efpeeld aan *t huis van zyn Vader, door Mr. MULLY , een Auzyk-meester; en zo ras deeze vertrokken was, fcheen het Kind op eene wilde en geheel andere wys te fpeelen dan zyne Moeder gewoon was te hooren. Zy vroeg hem, wat hy deedt? „… e fpeel „” antwoordde ‘hy, ,, dat movije ə ftukje van dien Heer.” Doch zy was niet in (taat om over de gelykheid daar van te oordeelen. Wanneer, nog- thans, Mr. MULLY, eenige dagen later, wederkwam, en gevraagd werd of het Kind cenige ftukken van zyne Capri- ce onthouden hadt, betuigde hy van D Dit viel voor, omtrent in °t midden van den Zomer, des Jaars 1777, wan- neer het Kind niet meer dan twee jaaren en wier maanden telde, en een geruimen tyd daar naa, wilde het niets anders dan deeze ftukken uit den Caprice fpeelen. Een Muzykkundig Heer van Norwich onderrichtte Mr. PATRIDGE , dat de vorderingen, welke het Kind op dien tyd gemaakt had, in het oordeelen over de zamenftemming der klanken, zo {nel waren, dat het ’t Paasch-lied volko-= men fpeelde; en in de twee of drie laatfte partyen van het Hallelujah , waar dezelfde toon moet doorgehouden wor- den, fpeelde hy met beide de handen, waar door hv ’t tot een zesde bragt, doch °t geen bezwaarlyk viel door de kortheid zyner vingeren. Die zelfde Leer merkte op, dat hy de Bas maakende op toonen , die hy eerst by ‘t ge- hoor geleerd hadt , wanneer de zamenftemming hem niet behaagde, den Bovenzang zo lang aanhieldt, tot hy een beter zamenftemming gevonden hadt. Zedert deczen tyd was hem zyn geheugen zeer getrouw, in het onthouden van toonen die hem behaagden: zich be- vindende op een Concert , waar cenige Licfhebbers de Over- ture in Rredelinda fpeelden , was hy dermaate ingenomen met de Minuet , dat hy den volgenden morgen in zyn bedde een gedeelte daar van neuride, en "e middags, zonder eenige verdere hulpe, dezelve geheel op het Orgel fpeelde. Het Kind fchept thans het meeste vermaak in Caprices te fpeelen , die zeker den naam van Muzyk niet zouden mogen , | Xx 3 draa 634 VERHAAL draasen als ze gefpeeld werden door een bejaarder Per- foon: dewvl "er eenftemmigheid en maat aan ontbreekt 5 doch zy duiden zulk een oordeel en keuze van neoten aan, als met de daad verwonderlyk is, en die, van zelve voortkomende, in icmand van welk een ouderdom cok, verbaazend zouden weezen. Maar, {choon onze WILLIAM ftukjes van gemeene Deuntjes vry goed in de maat fpeelt, kan men, nogthans, niet ontdekken dat hy zich ín zyne Caprices aan een byzondere maat bindt; ook heb ik in geen deezer waargenomen, dat hy de drie-maat zogt te fpeelen. Indien hy aan eenige byzondere maat de voor- keus geeft, het is aan de Da@slus, beftaande uit een lange en twee korte greepen, die de doorgaande maat uit- leveren, waarop veele Straatdeuntjes gemaakt worden; en inzonderkeid, het begin is van de Belleifle farch; deeze kan hem die maat wel cerst gegeeven, en in zvn geheu- gen gedrukt hebben. En zvn oor, fchoon keurig gevormd om klanken te onderfcheiden , wordt , egter, alleen verrukt door den gemeenen zangtoon, en houdt zich vol- daan met eene zeer onvolkomene overeenftemming. Ik nam zyne houding waar, als hy voor de ecrfte keer de ftem hoorde van den Signor PACCHIEROTTI, den voor nzamften Zanger in de Opera; doch ik vond niet dat by bleek zeer aandoenlyk te weezen , voor den verheeven fmaak en kieschheid diens uitfteekenden Meesters; nog- thans riep hy, vry kort na dat het air was aangeheeven: an Hy zingt uit F.” En dit is een der verwonderlyke eigenfchappen zyns ge- hoors, dat hy, op eene vry grooten afftand van eenig Speeltuig , en buiten het gezigt der klavieren , een noot, die aangeflaagen wordt, kan onderfcheiden en weet te zeg- gen of het A, B, C, enz. is. In dit ftuk heb ik hem menigmaal op de proeve gefteld, en vondt nooit dat hy mistastte , zelfs niet in de halve nooten. Eene byzonder- heid te zeldzaamer, om dat veele Speelders en zelfs zeer bekwaame , buiten Taart zvn, om, enkel op °t gehoor, in eene Opera , of elders ‚te onderfcheiden,uit welk een Sieu- tel een (uk gefpeeld wordc, Maar dit Kind was bekwaam, om een noot, die onder het bercik zyns gchoors geflaagen werdt, als hy de kla- vieren niet zag, flegts twee en een half jaar oud zvnde, zelfs eer hy de Letters van het A, B, kon, te onder- fcheiden. lene omftandigheid zo zonderling, dat ik zeer begeerig was om te weeten, wanneer, en op welk eene. wy- ke | VAN EEN KINDERLYK MUZIKANT. 635 Wyze, deeze bekwaamheid zich eerst ontdekte. Zyn Vader verhaalde my, dat wanneer hy, in °t midden van January, des Jaars 1778 op °t Orgel fpeelde, zekere noot hing, of bleef doorfpeelen , fchoon niet door den vinger gedrukt, en dat, {choon noch hy, noch zyn oudíte Zoon, kon ontdek- ken welk een noot deeze was, WILLIAM , die toen over de vloer liep te fpeelen , dit ftaakte , na het Orgel liep „en zyn vinger op die noot zette. Mr. cRoTCH , denkende dat diten- kel toevallig was , maakte , met voordagt , dat , op den volgen- den dag, verfcheide nooten hingen, welke het Kind terftond de een naa de ander aanwees: eindelyk deedt hy twee kh- vieren te gelyk hangen blyven , °t welk, door het beletten dat de klepjes van de wirdlaade fluiten, een dubbele wan- toon veroorzaakt; dan hy vondt die beide terftond uit. Elk Kind, in de daad, "tr welk niet geheel onvatbaar is, Cat wit van zwart , lang vaa kort, kan onderkennen „en de Let- ters van °t A, B weet te noemen, waar door de Muzyknoo- ten aangeduid worden , kan de naamen der klavieren op een Klavecimbaal in vyf minuuten leeren; doch, over ’t al- gemeen zouden vyf jaaren uiet genoeg zyn „om iemand , van welk een ouderdom ook, hoe zeer hy zich op de Muzyk bevlytigde , een onfeilbaare herinnering in te boezemen, van de toonen door deeze klavieren voortgebragt , wanneer hy de vryheid niet hebbe om ze te zien. De laattte hoedanigheid, welke ik nog moet aanwyzen, als zeldzaam in deezen Kinderlvken Muzykant, bettaat hier in , dat hy voor de vuist een bas kan fpeelen op gemak- lyke Wyzen, als zy door een ander op °t zelfde Speeltuig gefpeeld worden. Maar men hebbe zich niet tə verbeelden , dat deeze Basfen juist zyn, en naar de regelen van tegen- ftclling, dit heeft hier za min plaats, als in zyne Capri- ces. “Voor tegenwoordig, beftaan alle zvne eigen Deuntjes uit navolgingen van gemeene en gemaklyke ftukjes, en hy fchynt ongevoelig voor andere: egter fchyntdecenige wyze , waar op zulk een Kind als nog iets beters kan geleerd worden , door voorbeeld te zyn. Indien hy geene dan uit- muntende ftukken hoorde, zou hy ongetwyfeld poogen, iets dergelyks voort te brengen: doch, thans, fpeelt kleine Xx4 WIL- NV 636 VERHAAL VAN EEN KINDERLYK MUZIKANT. LIAM niets nauwkeurig, en zyne Caprices zvn weinig min- der wild dan de wildzang der Vogelen. lly fchynt nog geen voorwerp te weezen, Of onderwys te ontvangen: want, eer zyn verftand ryp genoeg is, om de lesfen van een Meester te bevatten, en eer hy eene zugt om te lee- ren laat blyken, door eene gewillige en bercidvaardige on- derwerping aan zyne onderrigtingen, zou het bedwang van regelen hem alleen mishaagen, en, te fterk aange- drongen , de wonderbaare natuurlyke Muzykbekwaamheden, verdooven, of misfchien geheel verwoesten. HET ONVERWAGTE HUWELYK. Eene aandoenlyke Gefchiedenis. (Uit een’ Brief van erne reiz-nde Fuffrouw aan haare Vriendin :: Londen.) Brusfel 20 Feb. 1780. WAARDE SOPHIA! IM deeze nabuurfchap is onlangs een Huwelyk voltrok- ken, met al de pragt en ftaatfy aan de aanzienlvkheid der Familie , en de zonderlingheid der omftandigheden, die °t zelve voorgingen, voegende. De Juffrouw was zes jaaren lang de begunftigde Kamenier geweest der Gravin- ne, Weduwe van B — — , die maar één Zoon hat, welken zy, tot onzer aller groote verbaasdheid, deezer dage, aan die Kamenier hecht laaten trouwen, e Gravinne is in Vlaanderen zeer hoog geast, van wegen haar klock verftand , voorzigtigheid en oordeel; en {taat bekend voor eene Mevrouwe , boven allen dwzas vooroordeel verheeven: en hier van levert dit Huwelvk een nieuw bewys op. Naardemaal ik de eer heb van zeer gemeenzaam bekend te weezen in het Gezin van een bix rer naaste Bloedverwanten, aan welke zy cen breed vere haal van dit gebeurde heeft medegedeeld, zal ik hete tragten op te geeven, met de woorden van deeze bemir- nenswaarde Gravinne, uit eenen Brieve, te dier gelegen- heid gezon-len, waar van ik, volgens verkreegen verlof, u dit uittrekzel toefchik. an E Is nu zes jaaren geleden "dat ik de waardige Leo NORA (ik geef haar deezen verbloemden naam, om dat ik | get HET ONVERWAGCTE HUWDLYK.. Go? geene vryheid heb tot het melden van den rechten 3 in mvnen dienst nam. Zy was van Adelyke geboorte; cach, in haare vroegtte jeugd , cene Wees gebleeven , zonder middee len. Ik befloot „uit: genegenheid voor den Vader en Moeder ; die ik zeer wel gekend had, de zorg haarer opvoeding op my te neemen. Jk bragt haar op, overeenkomttig met den leevensrang tot welken ik haar fchikte, en befloot, indien zy aan myne verwagting beantwoordde, haar, by myn doods zoo veel naa te baten, als genoegzaam zou weezen, om onafhanglyk van iemand anaers te leeven. Gy moogt u verzekerd houden, dat ik zorge droeg om de ftrikttte denke beelden van Deugd en Eer haar in te boezemen, en was zo gelukkig, dat haare neigingen met myne lesfen medewrog» ten. Zy was vry van die ligtzinnigheid en ydeltuitery, doorgaans eigen aan Juffrouwen van haare jaarcn , en ik kou geen het minfte zweemzel van eigenwaan in haar ontdekken. ik verwonderde my over haare fchoonheid, en zy alleen fcheen onkundig van haare bekoorelykheden. Dikwyls Trek, de ik haar op de proeve , en overtuigd van haare trauwe cn voorzigtigheid , vertrouwde ik my , ten laatften , geheel op haar, en raadpleegde haar ten opzigte van myne grootíte en dierbaarfte belangen. Haare goede geaartheid zette haar aan „tot het betoon van dankbaarheid „en ik was geheel vol- daan over haar gedrag. | Myn Zoon, zyne Letteroefeningen volcind hebbende , dan nog minderjaarig zynde, woonde by my in huis, tot hy - den ouderdom zou bereikt hebben , om van zynen Staat en Rang bezit te neemen. Ik verwonderde my geheel niet, dat hy myne Kamenier. aanzag als eene Juffrouw , wier ftaat veel te laag was om by hem eenigzins in aanmerking te ko- men, Ik merkte zelfs op, dat hy het pryzen van deeze be- koorelyke Maagd niet kon hooren, zonder daarover zyn wederzin te betoonen: menigmaal wederfprak hy het gevoe= len der zodanigen, die regt deeden aan haare verdienften , nogthans zorg draagende om nimmer het behoorelyk ontzag invwaarts te fchenden. Zonder my verder in te laaten tot het onderzoek der oor- zaake , waar aan deeze handelwvze moest toegefchreeven worden , kende ik ze alleen toe aan jaloufy; dewyl hy zag hoe zeer ik deeze jonge Dogter beminde en begunttigde, Elk blyk van agting, welk ik haar betoonde , fcheen in my- ne oogen de agterdogt van myn Zoon gaande te maaken. Ik beken dat zulks my cenigzins ontrustte; doch ik ftreelde my met de hoop, dat deeze nydige geaartheid zou afnec- | | Xx 5 men 638 HET ONVERWAGCTE HUWELYK, men met het vermeerderen zyner jaaren, en dat de Mas king, met welke ik voorhad haar in myn Uiterften Wil te begunitigen, zyne twyfelingen zou verbannen. Ik befloot, derhalven, hem zyn gevoelen te vraagen, over de fchik= king die ik ten haaren voordeele in myn Testament ge- maakt had; doch terwyl ik dit denkbeeld koesterde, werd ik zeer ontrust over de droefgeestigheid en mymering waar ‚aan LEONORA zich overgaf: al haare leevendigheid , al haar vlytig oppasfen, en onvermoeide bezorgdheid om my te behaagen, ruimde plaats in aan wanlustigheid en blyk- baare verveeling. Decze verandering fmertte my zeer, en zy bleef in dien toeftand het geheele laatstverloopen jaar, toen ik eindelyk befloot de oorzaak daar van te ontdek- ken. De eenzaamheid, welke zy zogt, dagt ik, komt met haaren droefgeestigen aart overeen: en ik verwondrr- de my geheel niet, dat zy gezelfchap fchuwde: maar het maakte my verlegen, dat zy my zo veel mogelyk fchuw- de, en altoos na haare kamer ging, zo ras zy het vol- ftrekt noodige ten mynen dienfte verrigt hadt, Men ver- haalde my, dat zy altoos de deur floot, en zorgvuldig den fleutel daar uit nam. Ik boertte hier over, op cenen Vriendlyken trant, en zy antwoordde my, met haare ge- woone vriendlykheid, dat zy dit alleen deedt om onge- ftoord te leezen in de boeken, welk ik haar geleend had. »——- Tot nog vermoedde ik, in al dit gedrag, niets geheims : doch zonder u te kunnen zeggen wat myne nieuwsgierigheid gaande maakte, befloot ik haar in °t oog te houden, telkens als zy na haare kamer ging. Einde- łyk boodt zich, omtrent acht dagen geleden, eene guntti- ge gelegenheid aan, zy liet niet alleen den fleutel in de deùr; maar dezelve een weinig openftaan, Hier op ver- fchool ik my ín eene plaats, van waar ik, zonder ontdekt te worden, kon zien wat zy deedt, zy was geen twee minuuten van my af geweest, of ik zag haar, na een Klederkas loopen , waar uit zy een der fchoonfte Kinderen haalde, die ik immer aanfchouwde, zy liet het zuigen, en het Kind maakte geen het minfte geluid, de net- heid der kleederen van dit klein onfchuldig wicht, — de zonderlingheid eener omftandigheid van deezen aart,en de denkbeelden, welke in my opkwamen, bragten my in zulk eene verwarring , dat ik nog verwonderd ftaa, hoe ik in ftaat was in de kamer te gaan. Niets dan de fterke genegenheid , welke ik LEONORA toc- droeg - kon de verontwaardiging, die my vervulde, te boven Q- BET ONVERWACTE HUWELYKe 6; komen. Op het oogenblik dat zy my zag, zeeg zy voor my» ne voeren neer, en ontwapende myne woede. Ik fpaarde geene moeite om haar te doen bekomen; in ’t einde opende zy haare fchoone oogen, alleen om een vloed van traanen te íchreijen , terwyl zy myne kniën omhelsde: zy kon geen woord fpreeken. Alleraandoenlykst was haar toeltand : de verlegenheid , waar in zy zich bevondt, vermeerderde haare fchoonheid, en ik fchaam het my. niet te verklaaren , dat haar voorkomen de bitterheid der verwvytingen , welke ik voor hadt haar te doen, verzagtte. Nogthans , in het denke beeld, dat zy zich op eene laage wyze hadt laaten ontee- ren, fpaarde ik haar niet; doch befloot, met haar te verze- keren, dat ik alles, wat in myn vermogen was, zou aan- wenden om haare eer te herftellen , indien zy my ontdekte aan wien der mynen zy zich hadt overgegecven, Hier op verdubbelden haare traanen. -—— Ik voelde my fterk bewoogen , en omhelsde het Kind, zonder te weeten waarom: dit blyk myner tederheid gaf de Moeder mocd : en zy riep uit. Ís alles over, Mevrouw, ik zal u de gehece a le zaak ontdekken. Het bloed , dat in de aderen van myn: a, lieven Zoon vliet, is te edel om niet erkend te wordene an ……—— Dit Kind is de vrugt niet van eene laage gemeen- ae fchap. ’t Is uw eigen bloed, Mevrouw , — de Graaf, >> uw Zoon, is de Vader. Maar helaas ! op welk eene aa Wyze? —— Reeds voor cenige maanden, ftelde hy al- s le kunftenaaryen te werk, om my te verleiden 3 dan , noch an Eeden, noch gefchenken , noch zelfs trouwbeloften , Kon, s» den baaten, tot hy eindelyk, my in diepen flaap over- sa Vallende, met geweld volvoerde, °t geen ik op alle zyne ae aanzoeken geweigerd had. Ik kan u myne wanhoop. » niet befchryven: ze was zo groot, dat ik den Graaf op an Zyn eer als Edelman decdt zweeren , dat hy nimmer wee aa der eenigen toeleg op myne eer zou maaken. Hy heeft oa zyn woord gehouden, en ik moet hem dat regt doen: >> maar nooit heeft hy afgelaaten my aan te zocken, en sn om hier van ontflaagen te worden, kon ik geen ander s» Middel vinden, dan de bedreiging dat ik u zynen gan- s fchen handel zou ontdekken. Zouct gy het kunnen aa gelooven , Mevrouw, dit gedrag veranderde de Liefde, s» Welke hy my gezwooren hadt, in haat: en ik ontdekte aa cerst de verandering van zyne gevoelens, toen ik te laat an bemerkte, dat myne onteering zou blyken door cen Joe: s vendig bewys. Wat kon ik doen? Ik befloot, an het ging zo ’t ging, myn toeftand te bedekken. 23 649 HET ONVERWACTE HUWELYK. 