Grieksche spraakkunst [microform]
6) Over het causale ὅτι, omdat, zie beneden 82). Bijzonder lette men op ὅτι met een superlativus: zoo — mo- 16) Ὅπως ion. ὅκως. 17) In het ep. heeft Gore in vergelijkingen nog zijn oorspronkelijke comparatieve beteekenis zooals; daar vindt men in dezelfde beteekenis ook ἠύτε. Π ἱ ἢ ᾿ [ | ὶ ; ΐ ᾿ ᾿ } 314 “ PARTIKELS. gelijk ($ 48, 4, A. 2), en op ὅτι μή behalve, behalve dat: ἢ ὁμοδούλοις où δεῖ χαρίζεσθαι ὅτι μὴ πάρεργον, men moet zijn medeslaven geen pleizier doen (ὅ,τι in iets, dat geen bijzaak is, ἃ, 1.) behalve in een bijzaak. 19) ‘De, dat, vgl. $ ὅθ, V. A. voor 19. 20) Διότι, dat, zeer zeldzaam, zie beneden 33). F. Temporeele coniuncties. (Subordineerend). Vgl. $ 59, V. A. voor 50. 21) “Ore, ὁπότε, wanneer, telkens als, als, toen, ὅταν, ὁπόταν, wanneer. 22) Ἡνίκα, ὑπηνίκα, ten tijde dat, toen; voornamelijk om een bepaald tijdstip aan te duiden. 23) Bij dichters ἦμος, ten tijde dat, toen, 24) Ἐπεί, ἐπήν, ἐπάν, nadat; zeer dikwijls echter ook re- dengevend. 25) ᾿Ἐπειδή. nadat, ἐπειδάν, wanneer; de samenstelling met de versterkende partikel δή, zie beneden 57), wijst meer op het oogenblikkelijke dan dit met ἐπεί het geval was. 26) Ἕως, zoolang als, totdat. 21) Ἔστε = ἕως. 28) “Ayot en μέχρι ΞΞ ἕως, vgl. $ 56, 25. 29) Bij dichters ὄφρα, zoolang als, totdat, 50) Πρίν, voordat. De oorspronkelijk adverbiale beteekenis vroeger is bijzonder bewaard gebleven in τὸ πρίν. 18) In het ep. komt ook het niet samengestelde 5 voor in de beteekenis dat, εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ roe σϑένος οὐκ ἐπιεικτόν, ook wij nu weten goed, dat gij een onbedwingbare kracht hebt. 20) Over οὕνεκα in het ep. vgl. $ 56, 25 Dial, Evenzoo wordt ook óSoúvera gebruikt bij att. dichters, 21) Ep. εὖτε ΞΞ ὅτε, toen, 24) Ion, ook ἐπείτε; over τέ achter relativa $ 25, 10 Dial, — ᾿Επήν luidt.”ion. ook ἐπέαν. 26) Ἕως ep. ook etwc en eloc, beter soc. 29) “Oppa ep. ook finaal: opdat. 30) In plaats van πρίν vindt men ep. ook πάρος. — In het ep. kan de eoniunctie πρίν op het adverbiam πρίν terugslaan: οὐδ᾽ ὅγε πρὶν Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν ᾧ 64, PARTIKELS. 815 31) Ὥς, toen, zoodra als, telkens als, zie boven 14) ὦ. AANM. Bij dichters komt ook ὅπως voor == ὡς, vgl. boven 16) A. G. Cawsale coniuncties. (Suhordineerend behalve γάρ). ᾽ Vgl. $ 59, V. A. voor 41. 82) Ὅτι, omdat, zie boven 18) 4. 83) Διότι, omdat, eig. διὰ τοῦτο ὅτι; ook dat, zie boven 20). 34) Bij dichters οὕνεκα, in plaats van τούτου ἕνεκα ὅτι, en òSoúvera, vgl. bo- ven 20) Dial. 95) ‘Emel, daar, zie boven 24). 86) Ὅτε, daar, zie boven 21). 81) ‘Ac, omdat, zie boven 14) 6. 88) Táp, postpositief, coördineerend; want, immers. Bijzon- dere‘eigenaardigheden van γάρ zijn de volgende : a) de redengevende zin wordt in eene levendige rede , bijzonder na den vocativus, dikwijls geplaatst vóor den zin, waarvan de reden wordt medegedeeld ; 6) als-yáp den inhoud inleidt van een vroeger reeds aangekon- digde rede of meening kan het door namelijk worden vertaald, bijzonder achter τεκμήριον δέ" μαρτύριον δέ" hiervoor is (het volgende) een bewijs: hiervoor is (het volgende) een getuigenis ; €) in antwoorden kan γάρ dikwijls door immers, trouwens worden vertaald en moet eigenlijk door een uitlating verklaard worden : ἀγωνιστέον μὲν ἄρα ἡμῖν πρὸς τοὺς ἄνδρας ; ἀνάγκη γάρ: ἔφη͵ moeten wij dus tegen de mannen kampen? (wij moeten kam- pen , want het is noodzakelijk, antwoordde hij, d. 1.) het is immers noodzakelijk ,‚ antwoordde hij; ’ d) in levendige vragen dient yáp evenals het lat. nam tot ver- sterking: τί γάρ; wat dan? # γάρ; οὐ γάρ; niet waar? πῶς γὰρ où; hoe zou het niet? εἰ γάρ, utinam! och of! 6) ᾿Αλλὰ γάρ. maar immers; où γὰρ ἀλλά (eig. want het is niet zoo, maar d. 1.) intusschen. ἀπώσει, πρίν γ᾽ ἀπὸ πατρὶ φίλῳ δόμεναι ἑλικώπιδα κούρην, hij zal niet eerder het smadelijk verderf van de Danaërs afwenden, voordat zij den beminnenden vader het meisje met de vurige oogen hebben teruggegeven. 31) Evenals ὡς komt ook ὅπως (fen. ὅκως) in het ep. en ion. als temporeele coniunctie voor == ὡς. PARTIKELS. H. Consecutieve coniuncties. (Coördineerend behalve ὡς en ὥστε). 89) “Apa, postpositief, nu, dus wijst altijd op iets bekends of op iets, dat uit het voorgaande volgt; bijzonder wordt het in sluit-\, redenen gebezigd. ᾿ Οὐκ ἄρα kan dikwijls door niet soms en εἰ ἄρα door indien soms en in afhankelijke vragen door of soms vertaald worden. 40) Οὖν, postpositief, dus, bij gevolg, heeft grooter nadruk dan ἄρα. Μὲν οὖν, nu dus, δ᾽ οὖν, voorzeker, ἀλλ᾽ οὖν, maar voorzeker, γὰρ οὖν, want toch zeker. — In vereeni- ging met onbepaalde relativa heeft οὖν de kracht van het latijnsche -cunque, vgl. $ 25, 16, A. 4. Door samenstelling met οὖν ontstaat het negatieve οὔκουν, niet dus, dus niet, wel te onderscheiden van οὐκοῦν. Dit laatste is eig. een vragend dus niet? Evenals men echter volgens $ 59, V. A. voor 16, op eene vraag met où een bevestigend antwoord verwacht, zoo wordt ook de beteekenis van οὐκοῦν bevestigend, dus, dientengevolge: οὔκουν ἔμοιγε δοκεῖ, dus schijnt het mij niet 200 toe; οὐκοῦν, ὅταν δὴ μὴ σϑένω, πεπαύσομαι. πὰ dan, wanneer ik geen kracht meer heb, zalik hiervan afzien. 41) Núv, enclitisch en postpositief, een verzwakt νῦν, dus == ons toonloos πὰ, In proza slechts bij den imperativus. 42) Τοίνυν, dus, toch, is een door τοί, waarlijk, immers, versterkt νύν, vgl. 41). 43) Τοίγαρ, dus, dan toch; met meer nadruk staan τοιγάρτοι en τοιγαροῦν. id 44) Ὥστε, zelden wc, ὃ ὅθ, 32, subordineerend, zoodat. 1. Finale eoniuncties. (Subordineerend). Vgl. $ 59, V. A. voor 24. 45) Ἵνα, opdat. Ook als adv. is ἵνα, waar, gebruikelijk*in relatieve zinnen en indirecte vragen: πατρὶς γὰρ ἔστι mac ἵν᾽ ἂν πράττῃ τις εὖ, want overal, waar iemand het goed heeft, is zijn vaderland. 39) In plaats van ἄρα vindt men ep. ook ἄρ en het enclitische ῥά. Deze partikel komt evenals δέ, zie boven Dial. bij 11) in het ep. zeer veel voor om den eenen zin op eene ongevoelige wijze aan den anderen te verbinden. 40) Οὖν is in het ion. ὧν. PARTIKELS. 817 Ἵνα als finale coniunctie staat elliptisch in ἵνα τί ; nam. γένηται; en wat zal daarvan het gevolg zijn? waarom? 46) Ὥς, opdat, zie boven 14) £. 41) Ὅπως, opdat, zie boven 16). 48) Μή, = het lat. ne, opdat niet. Na de werkwoorden van vreezen dat $59, 29; in vragen $ ὅθ, V. A. voor 16; over où μή en μὴ οὐ $ 63, 9, 10 en 11. ὁ, Voorwaardelijke convuncties. (Subordineerend). Vgl. $ 59, 35—37. 49) Et, indien. Over εἰ, of, in afhankelijke vragen $ ὅθ, V. A. voor 21; bij een wensch, ook εἴϑε. el γάρ, och of! vgl. $ ὅθ, 10. Men lette op εἰ μή in de beteekenis behalve: ἡμῖν οὐδέν ἐστιν ἀγαϑὸν ἄλλο el μὴ ὅπλα καὶ ἀρετή, wij hebben geen ander goed behalve onze wapenen en onze dapperheid. Et μὴ εἰ, behalve wanneer. Εἴπερ, 200 tenminste, om eene uitdrukkelijke ver- zekering aan te duiden. 50) Ἐάν, d.i εἰ ἄν (ἄν, ἤν) indien. In afhankelijke vra- gen of ($ 59, 23). 51) “Av, postpositief, wel, licht, kan ook in zeker opzicht tot deze coniuncties gebracht worden; het is dikwijls onvertaalbaar. Vgl. over ἄν bij den modus potentialis $ 59, 9; ν 17 68}}58. δ- τ het praeteritum van herhaling $ „ 52 en As den cont. bij fin. coniuncties $ „ 24 en A. 1; relativa δ, 44; temp.coniuncties $ „ Sl; — — infinitivus ὃ 60, V.A. en 3, A. 2; — het participium $ 61, 19. Aarm. Vrij dikwijls wordt ἄν in eenzelfden zin herhaald, vgl. $ 59, 3, A. 45) Over het ep. finale ὄφρα zie boven 29) Dial. 49) Atep. voor εἰ in aide, at γάρ. 50) Ei rel») en al rely) ep. voor ἐάν. 61) Κέ(ν) enclit. en postpositief, ep. = ἄν. En EE Bn Vd ED EE EEE EE IE SERA EE τος “- ᾿ weige nn mn eni ijn De man rn - PARTIKELS. $ 64 K. Concessieve coniuncties. (Sutordineerend). Vgl. $ 59, 43. 52) Et καί (ἐὰν kaf), indien ook al, hoewel, geeft een- voudig te kennen, dat men iets toegeeft. — Καὶ εἰ (καὶ ἐάν, κἀν), zelfs wanneer, duidt sterker dan εἰ καί aan, dat men iets toe- geeft: ἡγεῖτο ἀνδρὸς εἶναι ἀγαϑοῦ ὠφελεῖν τοὺς φίλους. καὶ εἰ μηδεὶς μέλλοι εἴσεσϑαι, hij hield het voor den plicht van een braaf man zijn vrienden te helpen, zelfs wanneer niemand het te weten zou komen. AANM. Het onderscheid tusschen εἰ καί en καὶ εἰ bestaat eigenlijk slechts hierin, dat bij et καί de voorzin en bij καὶ εἰ de nazin een versterkend καί bevat. Daar- door is het onderscheid van beteekenis in veel gevallen zeer gering. 53) Over καίπερ met het participium vgl. ὃ 61, 5 en A. 1. In den nazin volgt na de concessieve coniuncties dikwijls de partikel ὅμως, evenwel, vgl. $ 61, 5. L. Partikels tot versterking of verlevendiging van de rede. 54) Γέ, enclitisch en postpositief, althans, tenminste, geeft aan het woord, waarachter het geplaatst is, grooter nadruk, zoodat het dikwijls alleen kan wedergegeven worden door op dat woord meer klem te leggen: τοῦτό ye οἶμαι ὑμᾶς ἅπαντας non eat, dit tenminste meen ik, dat gij allen hebt bemerkt. Vooral wordt γέ achter pronomina gevoegd: ἔγωγε, ik althans (zie $ 25, 1, A. 3). : 55) Tovv, postpositief, althans, ontstaan uit γὲ οὖν en daarom sterker dan γέ. 56) Πέρ, enclitisch en postpositief, juist, zeer (verkort uit περί, $ 56 V. A. 1), wordt gebruikt om een relativum te ver- sterken : ὅσπερ, juist die, ὥσπερ, zooals. Ook achter de par- tikels εἰ, ὅτε en ἐπεί wordt het gehecht. | 57) Δή, postpositief, nu, juist, zeker, duidt meestal het in het oog loopende van eene enkele voorstelling of een geheelen zin aan. Vooral op drie wijzen wordt δή gebezigd : 64) Ep. b. v. ook ὅγε, juist hij. 56) In het ep. wordt πέρ bij participia geplaatst op dezelfde wijze als overigens καίπερ, vgl. $ 61, 5: μηδ᾽ οὕτως ἀγαϑός πὲρ ἐὼν, ϑεοείκελ᾽ ᾿Αχιλλεῦ, κλέπτε νόῳ, gij, die toch zoo edel zijt, goddelijke Achilles! huichel toch niet zoo in uw gemoed ! $ 64. PARTIKELS. 319 a) om een enkel woord te doen uitkomen: ποῖά ἐστιν ἃ ἡμᾶς ὠφελεῖ; ὑγίεια καὶ ἰσχὺς καὶ κάλλος καὶ πλοῦτος òf, wat is het, ‚ dat ons bevoordeelt? Gezondheid en kracht en schoonheid en zeker ook rijkdom; δῆλα δή, dit is trouwens duidelijk ; ἄγε δή. φέρε δή. welaan dan! τί δή; wat dan nu? Over καὶ δὴ καί zie boven 4); ὅδ om een zin op grond van den voorafgaanden te bevestigen : we ἔν τινι φρουρᾷ ἐσμεν οἱ ἄνϑρωποι, καὶ où δεῖ δὴ ἑαυτὸν ἐκ ταύτης λύειν, wij menschen zijn als op een wachtpost geplaatst, en wij mogen ons dus hiervan niet ontslaan ; c) van tijd, zwakker dan ἤδη: καὶ πολλὰ δὴ ἄλλα λέξας εἶπεν, en nadat hij reeds veel andere dingen gezegd had, zeide hij. 68) Δήπου, ook δήπουθεν, toch wel, dikwijls ironisch in beweringen, die niet tegengesproken kunnen worden: τρέφεται δὲ ψυχὴ τίνι; μαϑήμασι δήπου, waardoor wordt de ziel gevoed? Toch wel door leeren! τί δήπου, wat dan toch? 59) Δῆτα, voorzeker; ontkennend où δῆτα, in het geheel niet. Τί δῆτα; wat dan toch ὃ 60) Ader, trouwens, blijkbaar. 61) Aat, andere vorm voor δή, maar alleen in vragen gebruikelijk: τί δαί; hoe dat? 62) 'H, voorwaar, waarlijk, wel te onderscheiden van ἤ, zie boven 9), versterkt eene verzekering: ἦ μήν is het gewone eed- formulier: ὥμοσαν ὅρκους ù miv μὴ μνησικακήσειν, zij zwoeren een eed, dat zij in waarheid niet op wraak bedacht zouden zijn. Over het vraagwoord ἦ zie $ ὅθ, V. A. voor 16. 63) Tot, enclitisch en postpositief, waarlijk, toch, immers; οὔτοι, waarlijk niet. Versterkte vormen zijn rofyap , τοιγαροῦν en τοιγάρτοι. zie boven 43). 65) Múv, toch, waarlijk; over ἦ μήν zie boven 62). Τί μήν; waarom toch niet? Over het verzwakte μέν zie boven 11). 66) Μέντοι, toch, uit μέν, den zwakkeren vorm*van μήν en "ENNE ’ 18 CE ’ <2 λ ’, > 7 λό Tol. ἐς Οἰνιά ας ἐστρατευσαν καὶ ETO LOOKOUV 9 OU μέντοι ELAOV YE; ἀλλ᾽ ἀπεχώρησαν. zij ondernamen een krijgstocht tegen Oeniadae en belegerden het; zij namen het echter niet, maar keerden naar huis terug. 62) In plaats van ἢ μήν vindt men ep. ook ἦ μέν. Verder wordt aldaar ἢ ter versterking achter ἐπεί en τί; gevoegd. Men vindt ook ἐπειή en τιή ; geschreven (vgl. $ 25, 11, A.) 64) Ἤτοι (beter ἢ rot) dient in het ep. en ook bij att. dichters om iets te ver- zekeren: ἤ rot óy’ ὡς εἰπὼν κατ᾽ ἄρ᾽ ἕζετο, nadat hij dan zoo gesproken had, toen ging hij weer zitten. 65) In plaats van μήν vindt men ep. ook μάν en μέν, b.v. οὐ μέν, μὴ μέν, καὶ μέν. EAK EZ ἢ ee een en. cen »-. PARTIKELS, 67) Ναί, ja, zie beneden 69). 68) Nú, waarlijk; verbonden met den accusativus van den naam van dien god, welken men als getuige aanroept: νὴ Δία, bij Zeus! Vgl. beneden 69). 69) Má, waarlijk, vgl. $ 56, 22, a, A. 1; ov μὰ Δία, neen, bij Zeus! Οὐ kan echter wegblijven, als de ontkenning genoeg- zaam uit den samenhang blijkt. Maar met ναί verbonden bevesti- gend: ναὶ μὰ Δία, waarachtig, bij Zeus! Voor dit laatste gebruikt men meer νὴ Δία. 70) Ov, enclitisch en postpositief, ep.‚ waarlijk, wel, overeenkomende met het att. δήπου, zie boven 58), dikwijls in ironischen zin: οὔ Siv pev πάλιν αὗτις ᾿ ἀνήσει ϑυμὸς ἀγήνωρ νεικείειν βασιλῆας, nu zal zijn overmoedige geest hem waarlijk wel niet meer aansporen koningen uit te schelden. REGISTER VAN IN DE SYNTAXIS BEHANDELDE ZAKEN. Het eerste cijfer in de registers duidt het nommer van de $, het tweede dat van den regel in die $ aan; wanneer het volgende citaat slechts éen cijfer heeft, wijst dit een regel aan in dezelfde $ als door het voorgdande citaat was aangeduid. Aan 54,la; 56,235; bij ww, van ophan- gen enz. 56,7 en 8. aandeel (adí, van) 53,13f; (ww. van) 53,74. aangenaam , 54,1ec, aangesproken persoon 55,1. aangrijpen (ww. v.) 53,75. aanhalingsteeken 59,20 A. 3. aanklagen (ww. v.) 53,4. aanknoopen (ww. v.) 56,3. aanraden (ww. v.) 64,la; m. ἃ, infin. 60,4a. aanraken (ww. v.) 53,74. aansporen (ww. van) 54,1 A. 1 en D. aantoonen (ww. v.) m. ἢ, part, 61,14, 16 -- 18, aanvallen (ww. v.) 54,2a. aanvang (in den) 61,12, aanvangen (ww. v.) 53,74. aanwijzend zie demonstratief. ablativus (lat) — gr. dat. 54,5—10. absolute constructie v. h. part. 61,4,6 en 7. abstracta zonder art 49.4 A. 3, accusativus (alg. beteek. v.d.) 52,1; v. ἢ, dir, obi. 2—6; dubb. obi.acc. 6; v. ἢ. obi. en v. ἢ. praed. 7; v ἃ. inhoud 8 en 9; v. h. dir, obi. en v. ἃ. inh. 10; v. be- trekking 11; v. uitgebreidheid in ruimte en tijd 12; adverb. acc. 13; acc. v. d. handel. pers. bij adi. verb. op réoc 57,14 A. 2; ec. infin, 60,2; v. ἃ. inf. 60,10 A. 1,2 en 4; acc. abs. v‚ ἢ. part. 61,6 en 7; van de richting waarheen in het ep. 62,1 D.; van het gevolg der handeling in het ep. 52,5 D. achter 56,235 en 25. achterstaan bij 53,11; m. h. part. 61,10. activum 67,1 en 2; trans. en intrans. te- gelijk 1; met causat. beteek, 2; intrans, in plaats van het pass, 12. VAN DEN ES, Gr. Spraakkunst. á adhortativus 59,8a, adiectiva m. d. gen. 53,13—15; τὰ, ἃ, dat, 54,le en 25; verbalia 57,13 en 14; op τός τὰ, act. beteek. 134 A. 1; waar wij adv. verwachten 48,1; m, eene negatie 63,5 ; plaatsing der adi. 49,6. adverbia m. d. gen. 53,16—18; τὰ, ἃ, dat. 64,2c; als adv. gebruikte acc. 52,13 en dat. 547 A. 1. adverbiale accus. 52,13, adversatieve coniuncties 64,11—13. afgescheiden van 56,25. afhankelijke vraagzinnen 59,21—23. afhouden (ww. v.) 53,10; m. ἃ, inf, 60,45; met μή 63,13. aflaten (ww. v.) met μή 63,13. afraden (ww. v.) 60,42. afstand doen (ww. v.) 53,10. als na adi. en adv. van gelijkheid 54,2A.8. aoristus (ind. v. ἃ.) 58,3—ó; 59,1A.1; (coni., opt, imper. en inf, v.d.) 58, 16—19; (part. v.d.) 20; in plaats v ἢ. pf. 234,2; (part. v. ἃ) met ἔχω 27A.; gnomicus 3A.2. appositie 47,2; partitieve 3 en D.; praedi- catieve 4; v. ἢ, part, 61,3, appositum v. h pron. pers. 49,3A.7; v. ἢ. pron. poss. 50,13A.; bij nomina met voorz, 56V.A.25 en δ; in het ep. naar het relat. gericht 50,23 D artikel (aanw. bet. v. 8.) 49,1; (individ. bet. v. ἢ.) 3; (gener. bet. v. ἢ.) 4; (weg- lating v. ἢ.) 3A.4—6 en 4A.3; (praed. nom. zonder) 5; (attrib. plaatsing ν, h.) θα; (praedic. pl. v. ἢ.) 654; bij ἄκρος, μέσος, ἔσχατος 7; bij πᾶς 8; bij ὅλος 9; bij ἥμισυς 10; bij ga id bij ἄμφω, peen en en emme | Ι | Ϊ ᾿ nne ee ᾿ ᾿ Î | | mn ,» Ὁ -- -----: -«----«--- ........ at ὲ..ς 822 REGISTER VAN ἀμφότεροι en ἑκάτερος 12; bij οὗτος, ὅδε, ἐκεῖνος en αὐτός, zelf 13; bekleedt de plaats v. h. attribuut 52,8A.1; (infin. m. h.) 60,10; in het ep. 49,1D, assimilatie v. h. adi. τὰ, d. gen. part. 53,15A.1; v. ἢ. demonstr. of het rel. ἴῃ, h. praed.nom. 46,11 en 12; ν. ἢ, rel, m. ἢ. antecedens 50,24 en 25; van plaat- selijke betrekkingen 56,2 en A. 5; in het ep. v. h. appos. naar het relat. 50,23D. attractie v. ἢ, relat. 50,24,25 en AA.; bij den inf. 60,len 2A,2; v. ἢ. part. 61,17; (omgekeerde) 50,26. attributieve gen. 49,6A.2; (plaatsing v.d.) 49,7 en 8; 50,15 en 30A.3. ᾿ attribuut 47,1; (subst. als) 2; (plaatsing v. ἢ.) 49,64; (artikel de plaats beklee- dend v. h.) 52,8A.1; weggelaten bij den acc, v. inhoud 52,8A.2; gewijzigd bij den acc. van inhoud 52,9; (part. als) 61,1. Bedrevenheid (adi. v ) 68,186; (ww. v.) 60,5. begeeren (ww. v.) 63,7d. begeerzinnen 59,3; 4; 6; 8; 10; 12; vraÉ- genderwijze voorgesteld 17; afh. — in den inf. 60,4. beginnen (ww. v.) 63,75. behagen (ww. v.) 54,12. behalve 56,25. beklagen (ww. v.) 53,65. beloven (ww. v.) 60,3A.2; (negatie bij de ww. v.) 63,4A.1. bemerken (ww. v.) 53,8 en AA; m. h. part. 61,13 en AA. benadeelen (ww. v.) 52,2a. beneden (naar) 56,15; 16 a en ὦ, benijden (ww. v.) 53,5; 54,1A,5. benoeming (gen. v.) in het ep. 53,14D. beproeven (ww. v.) 63,75; (het ww, van— weggelaten) 59,23. berispen (ww. v.) 62,2A.2, beroepen (namen v.) 49,4A.3, berooven (ww. v.) 62,6; 53,9 A.2. bescheiden bewering 59,9. bescheiden uitdrukking van een vermoe- den, 63,11 A. beschikking (persoon, tot wiens — iets is) 54,45, beschuldigen (ww. v.) 53,4. IN DE SYNTAXIS bestemming (inf. v.) 60,8. betamen (ww. v.) 64,15. betreffende 56,196. betreft (wat — dat) 60,10A.4. betrekkelijke vnw. zie relativa. betrekking (acc. v.) 52,11; 57,8A.4; (gen. v.) 53,17e en D. betrekking (in — tot) 56,12; 22e. betwijfelen en betwisten (ww. v.) met ὡς οὐ of ὅτι où 63.12; met μή en den inf 13, bevel in den imper. 59,6; in ἢ. fut 58,21 A. 2; door den potent. 59,9; door ὅπως 28 A. 3; door den inf. 60,13. bevelen 54,1A,l en Ὁ. bevoordeelen (ww, v.) 52,2a. bevrijden (ww. v.) 53,10. bewerken (ww. v.) met ὅπως 59,28 ; πὶ. ἃ. inf. 60,6. bewonderen (ww. v.) 63,5. bezigheden (namen v.) 49,4A,3, bezittelijke vnw. zie .possessiva. bezitter (gen. v. ἃ.) 53,15; 25; 134. bezitter (dat. v.d.) in het ep, en ion. bij subst. 54,45D. bezweren (ww. v.) 52 34.2, bidden (ww. v.) 54,1A.2. / bij 56,215; 225; (ter wille van) 22a; 235. bijna (hoe uitgedrukt) 56,21le; 63,6A.2; μη, d, realis 59,11A.; door ὀλίγου δεῖν 60,11. - binnen 56.25.. boven (== buiten) 56,22; (van maat) 189; (van plaats) 184,5 en D.; (van verkie- zing) 6; 9. buiten (== boven) 56,225; (van plaats) 26. Casusleer 51 tot 55. causale zinnen 659,41 en 42; voorw. caus. zinnen 59,39; relat, caus. zinnen 45; con- iuncties 64,82 ---88. causatieve bet, v. ἢ, act. 57,2; v. ἢ. med. 4 Α. 2; δ Α. 1. collectiva m. d. pl, v. h. ww. 46,9. commodi (dat.) 54,44. comparatieve adi. 53,14; ww. 11; coniunc- ties 64,14—17. comparativus 48,3; (omschrijving v. ἃ.) 5; dubbel gepl. 5 A.; zonder tweede lid 3.A8en 9; in pl. v. ἃ, superl. 3 A. 10; versterkt 3,A,11. BEHANDELDE ZAKEN. 323 conatu (pr. ἃ.) 58,7; (impf. de) 12; (part. de) 204,4, concessieve zinnen 69,43; 61,4 en 5e; con- iuncties 64,52 en 53. conditioneele zinnen 59,34—40. Zie verder voorwaardelijk. coniuncties 64,1—53, coniunctivus aor. 58,16; als verbod 59,6 en 86; pr. 17; pf. 26; in het ep. met ἄν als modus v. ἢ, verwachte 59,7 D. consecutieve zinnen 659,31—33; — rel, zinnen 46; coniuncties 64,38—44, consecutio modorum 59,18A,2. coördinatie 64 V. A. 3. copula 46,3; richt zich somtijds n. ἢ, praed.- nom. 10, copulatieve coniuncties 64,1—8. Dan na den compar. 48,3; 53,14. dat (verklarende zinnen met) door ὅτι of we, 59,19 en 20; door den inf, 60,3; door het part. 61,18; door ὅτε A. 5; door εἰ 59,42. dativus 54; (gr. dat. —lat.) 1—4; (gr. — ΞΞ lat, abl.) 5—10; van den bij de han- deling betrokken pers. 1; v. gemeen- schap 2; commodi en incommodi 4; v. ἃ, handelenden pers. 4e, bij adi. verb. 57,14; ethicus 54,4d; v. h. standpunt 4e; instrumenti 5; causae θ᾽; == acc, v. betrekking A. 2; modi 7; v. h. verschil 8; temporis 9; bij χρῆσϑαι 10; bij νο- μίζειν 10 Α.; bij sgestelde ww. 3; in het ep. bij κέλομαι 15 A. 1 D.; in het ep. en ion, v. d. bezitter bij subst. 4D; in het ep. en ion. v. plaats 9 D. declarandi (verba) 59,19 en 20; 32 A. 1; 60,3 en 4 A. 2. deelnemen (ww. v.) 54,2as. degene of hij vóor het rel. 50,18, deliberativus 59,85; 17. demonstratieve bet, v. h. art, 49,1 en D.; v. h. pr. pers. 50,4A.D. demonstrativa 50,16—21 ; (art. bij) 49,13 en A. 2; 60,21A.1; weggelaten voor re- lativa 26; in pl. v. adv. v. plaats en versterkt door -í 50,19A.; als subi. of obi. 46,11. deugden (namen v.) 49,4A.3. dialoog (dat, in den) 54,4A.6; (aor, in-den) 58,4A.2. dienen (ww. v.) 54,18. direct medium 57,5. directe vragen 59,16 en 17. disiunctieve coniuncties 64,9 en 10. distributieve beteek. (voorz. met) 56,14 en 16, doel (coniuncties v.) 64,45-—48; (gen. v.— v. d inf ) 60.10A.3; (inf v.) 8; (part fut. v.) 61,3A.1 ; (zinnen v.) 59,24—28. door (v. d, hand, persoon) 54,4c; 57,14 en A2; 56,24a en 8A,; in het ep. 22aD. ; (v. plaats en tijd) 16a; (van schuld en wer- kende oorzaak) 155. drieledige voorstelling v. ἃ, handeling 58,1; v. ἃ, tijd 2, dualis 46,5. dubitativus 59,85; 17. durven (niet) met μὴ où 63,14. dwingen (ww. v.) 60,44. Eere (ter— van) 54,4A.2. eigenaardigheid 53,2A.1. eigennamen met of zonder art. 49,3Â,6 ; van landen 49,3A9; 53,14.3. eigenschap 53,2A,1. eischen 52,6, ellips van het hoofdww, of‘hoofdbegrip 59,20 A.5; 23; 60,14; 63,102. energisch medium 57,6. erkennen met prolepsis 46,13. ethicus (dat.) 54,4d, Feesten (namen van) zonder art. 49,3A.10 ; in den dat. 54,9. feitelijke beteek. v. ἃ. δου. 58,3; v. h. fut. 58,21. finale zinnen 59,24—28; fin, rel, zinnen 59,47; fin. coniuncties 64,46—48. futurum 58,la en 2; 21 en 22; door μέλλω omschreven 22; als modus van het ver- wachte 59,7; in relat. zinnen 465 en 47; in plaats v. ἃ. imper. 58,21Â,2; in het” ep. met ἄν 57,7D. _ futurum perfecti 58,25. Gaan m. ἃ. aec, van de doorloopen ruimte id Elen νυν τὰ en ee Ie EET EE MEE ANNE nn 924 REGISTER VAN 52,3; in het impf. in plaats van in den aor. 58,11 4.2. gebeuren (ww. v.) m. ἃ, inf. 60,6 en 9. gebrek (adi. v.) 53,13; (ww. v.) 53,9. gebruiken 54,10. gedurende 56,21c en 23c. gedachte (modus v. h) 59,9. gehoorzamen (ww. v.) 54,15. gelijk 56.25. gelijkheid (dat. v.) 54,2. gelijktijdigheid 58,15 en A. 2; 20; 59.5 A. gelooven (ww. v.) m. ἃ. inf, met ἄν 60,3A.1, gemeenschap (dat v.) 54,2. gemoedsaandoening (ww. v.) 53,5; met ὅτι ‚of et 59,42; m. ἢ, part. 61,11. genera verbi 57. generische beteekenis v. ἢ, art. 49,4, genetivus 53; bij subst. 1; bij verba 2—12; bij adi. 13-15; bij adv. 16—18; v. oorsprong en oorzaak 1a,2a,4,5,6,13c,d,een 21; v.d. bezitter 14,25 en 184; v. uitge- breidheid, ouderdom en waarde leen 2e; γ. stof en inhoud 1d en 2d; partitivus le, 2e,7,8,13,/,9, 15 A. 1,174,5,d,19 en D. en 20; v. ἢ. subiect 1f; v. ἢ. obiect 1g; praedicatieve gen. 2; gen. v. d. prijs 3; 135; v. overvloed en gebrek, 9; 189; v. scheiding en verwijdering 10; bij comparatieve ww. ll; bij compar. adi. 13A,14; bij samenst. met κατά 12; bij adv. v. plaats 174, v. tijd 175, v. wijze 17e; onafh. gen. 19—21, v. h. part. 61,4 en AA.; 6; gen. v. plaats 53,19; v. tijd 20; bij ontboezemingen van ver- driet enz. 21; v. ἃ, infin. 60,10A.1—4; in het ep. gen. v. benoeming 53 14 D; bij ww. van zeggen ὁηΖ, 8 D., v. d. plaats, in welker bereik iets gebeurt 19D. genetivus (plaatsing v. ἃ.) 49,6A.2—4; (assimilatie bij den — part.) 53,15A.1. genetivus absolutus 61,4 en AA.; 6, genieten 53,7. geschieden (ww. v.) τὰ, ἃ, inf. 60,6 en 9, geschikt tot 59,33. geschiktheid (ww. en adi. van) m, d. inf. 60,5 en 7. geslacht (natuurlijk en grammaticaal) 46,9, geven m. ἃ. dat. 54,la; m. ἃ, inf. 60,8. gevolg (zinnen v.) zie consecutieve zinnen. IN DE SYNTAXIS gevolge (ten — van) 56,8. gnomische aoristus 58,3Â. 2, goed doen of spreken 52,2a; 10,A.3. goed of verkeerd (ergens — aan doen) 61,10. grammaticaal subiect 46,2A.; geslacht 46,9. grammaticale overeenstemming 46,9. groeien (laten) met prolepsis 46,3A.3. grond (bijzinnen v.) 61,4; 58. Half 49,10 en A. -- halve 56,25. handelenden persoon (dat. v. ἃ.) δ4,46; 61,14; (acc. v. ἃ.) bij adi verb. A. 2; (ὑπό v. ἃ.) 56,24a. handeling (drieledige voorstelling v.d.) 58,1. hangen aan 56,3. heerschen (w‚.w. v.) 63,11, helpen (ww. v.) 64,15. herhaling der handeling 58,8,13 en 20; van negaties 63,7 1]. historisch praesens 58,6A,; 59,18A. historische tijden 59,18. hoe oud? 52,12A.1 ; 53 leen 2e, hoede (op zijn — zijn) 60,45. hoofdgetallen τὰ. h. art. 49,3A.2, hoofdtijden 59,18. hooren (ww. v.) 53,8; 61,13A4. hopen (ww. v.) 60,3A.2; (negaties bij ww. v.) 63,4A.1. houden (ergens voor) 46,3A.4; 52,7. huis (uitgelaten) 47,1A.3. hulpwerkwoorden (modi der) 59,13 en 14, Imperativus (beteek. v. ἃ.) 59,6; aor. en pr. 58,18; 59,6; pf. 58,26; uitgedrukt door een fut. 58,21A.2; 59,28A.3; door een potent. 9; in relat. zinnen 44, imperfectum (beteek. v. ἢ.) 68,11; de co- natu 12; v. herhaling 13; somtijds == plgpf. 14; v. gelijktijdigheid in het ver- ledene 165; van moeten en zullen 69,13 en 14. in 66,10 en 165. incommodi (dat.) 54,4a. indefinitum 50,31. indicativus aor. 58,3-—5; pr. 6—10; in hoofdzinnen 59,5; bij bijna 59,11. indirect medium 57,4, indirecte vraagzinnen 59,21—23, BEHANDELDE ZAKEN, individueele beteek. v. ἢ, art, 49,3. infinitivus 60; aor. 58,16; pr. 17; pf. 26; als subi. 46,7 ; 60,9 ; zonder art. 3—9; 10A.2; m. ἢ. art. 10; 63,13A.1; van doel 60,8; als verzoek of bevel 60,13; als uitroep 60,14; onafh. infin, 60,11; 12; met ἄν 60,3 ; gen. v.d. inf. v. doel of be- stemming 60,10A.3; bij ὥστε 59,32; 60,6; bij ὅσος en οἷος 59,33; bij οἷός re 59,33 Al; bij πρίν 59,54. ingressieve beteek. v. ἃ, aor. 58,4; νυ. ἢ. fut. 21. inhoud (acc. v. ἃ.) 52,8 en 9; (acc. v. h. direct obi. en v. d) 10; (gen. v. ἃ.) 53, 1d. inspannen (zich) 59,28. instrumentalis (beteek. v. d. gevoegd bij den dat.) 50 V.A. instrumenti (dat.) 54,5. interrogativa 50,30; in part.zinnen en bij eoni. A.2; twee of meer in éen zin A. 5. intransitieve beteck. van sommige tijden van transitiva 57,1d. intransitiva door samenst trans. 52,4; 57,1A. ; met energisch medium 57,6A.3. irrealis 59,1; 11 en 16. Kant (van, aan of naar den — van) 56, 2la en c; 22a. ᾽ kennis (ww. v.) 60,5; (adi. v.) 63,186. kiezen (ww. v.) 60,8. koopen (ww. v.) 53,3. kundig 53,13e. kunnen (in welken modus?) 59,14; 33A.1. kunnen (niet) met μὴ où 63,14. kunsten (namen v.) 49,3A.4, kwaad doen of spreken 52,2a; (ergens — aan doen) πὶ, ἢ. part. 61,10, kwalijkgezind zijn 54,15. Laatste (ten) 61,12. landen (namen v.) 49,3A.9; 63,1A.3, langs 56,165; langs — af 16a; langs — voorbij 216, laten maken enz. zie causatieve beteek. legermacht (in den enk. dat ) 54,7 A.2. leiden τὰ. ἃ. acc. v. ἃ, weg 52,3A.1. locativus en dat. vereenigd 54 V. A. lof (tot — verstrekken) 54,4A.4. logisch subiect 46,24. loochenen (ww. v.) 63,12 en 13. louter 49,8d. Maken (tot iets) 46,3A.4; 52,7. manier (dat. van) 54,7, mediaal passivum 57,5A.8. medium 57,3—7; indirect 4; direct 5; energisch 6. meenen (ww. v.) πὶ. ἃ, inf, met ἄν 60,3A,1. meer zijn dan 53,11. melden (pass. part. v. ww. v.) 61,4A3. men 50,5 en 31 A. 2; 59,9; 60,2A.3. met 56,11; 17a; 51,3Â.3. middel (dat. v.) 54,5. middel (door — van) 54,5Â. midden (te — van) 56,10; in het ep. 174 D.; cD. mikken (ww. v.) 53,7c. missen (ww. v.) 53,7. modi (dat.) 54,7. modi in de syntaxis 59,1; v. d. hoofdzin 4—17; v. d. hulpww. moeten, kunnen en willen 13—16; in directe vragen 16 en 17; in den afh. zin 18—54; in de oratio obliqua 62; 59,18; achter verba sentiendi en declarandi 59,19 en 20; in indirecte vragen 21—23 ; in finale zinnen 24—28; na ww. van vreezen 29 en 30; in consecutieve zinnen 31—33; in voorw. zinnen 34—40; in causale zinnen 41 en 42; in concessieve zinnen 43; in relatieve zinnen 44—49; in temporeele zinnen 50 —54. : modausleer 59. moeten (in welken modus?) 59,18. mogelijkheid uitgedrukt door adí. verb, 57,13a; met act. beteek. A.l; door den potentialis 59,9. Na 56,75. naar 56,12; bij namen Ὑ. personen 12Â.; 13; 216: 23c. naast 56,21c. nabij 56,25. nabijheid (dat. v.) 54,2. nadeel (dat. v.) 54,4a; (ww. v.) 52,2a; 54,1A.3. En 326 REGISTER VAN nadeele (ten — van) 63,12. nadering (in samenst, dikwijls door ἐν uit- gedrukt) 54,3A.2. najagen 54,1A.4. nalaten (ww. v.) 63,12 en 13. natuurlijk geslacht 46,9, navolgen 52,2; 54,15 en A4, nazinnen met εἶτα, ἔπειτα, τότε, ὕμως, οὕτως 61,5; in voorw. zinnen 59 vóor 34. negaties 63; gebruik van où en μή 1—6; herhaling v. 7—11 ; schijnbaar overtol- lig 12—14; in oordeelszinnen 2; 4AA.; in begeerzinnen 83; 4AA.; achter zwe- ren, beloven en hopen 4A.1; achter ne- . gatieve ww. 12,13 en 14; wanneer deze ww. zelf ontkend worden 18; bij adi., part. en subst. 5 en A.; in tweeledige vragen 6GA.1, negatieve ww. (negaties bij) 60,45; 63, 12 en 13, neutrum sing. v. een adi. als praed bij een m. of vr, nom. 46,6; als attribuut 52,9; v.h. art. 49,14; v. een pron. om-den graad te bepalen 53,1A.4; van part. 61,2; neutr. pl. m. d. sing. van het praed.verb. 46,4; v. adi. 7; v. adi. verb. 57,14A 1. niet durven en niet kunnen met μὴ où 63,14. nietwerkelijkheid (modus der) zie irrealis. noemen m, dubb, acc. 46,3A.4; 52.7 A 2, nog bij den compar. 48,3A,11. nominativus 51; bij het pass. v. d. ww. v. noemen enz. 2; bij ἀκούω 2,A.l; als attribuut bij den voc, 55,14. 2; als ap- pos. bij den voc. 2; nom. in plaats van voc. 14.3. noodig m ἃ, dat, 54, 16. noodzakelijkheid uitgedrukt door een adi, verb. 57,135; ook v. ἢ, med. A 2; con- structie van deze adi. verb 14. nuttig πὰ, ἃ, dat. 584,16. Obiect 52,1; direct 2—5; door de hande- ling ontstaan 5 en D.; (dubbele acc. v, h.) 6; (ace, ν. h. — en v, ἢ. praed.) 7; (ace. v. h, dir, — en v. ἃ, inhoud) 10; 57,8A.4; (gen. v. h.) 53,19; direct — wordt in de pass, constructie subiect 51,8; blijft somtijds obi, A2, \ IN DE SYNTAXIS obiectieve grond of oorzaak bij het part. door ἅτε, οἷον of ola δή uitgedrukt 61,6A.2. of en of niet in af ἢ. vraagzinnen 59 vóor 21; of niet ín tweeled. vragen 63,6A.1. om (v. plaats) 56,19c; 20 aen δ; (van doel) 26; (op een afstand van) 15a, omgaan met 54,10. omstandigheden waaronder 54,7, omstreeks 56,19e en 206; v. tijd 24e. onafhankelijke accusativus 652,11—14; γ, h. part. 61,6 en 7; gen. 53,19 —22; infin. 60,11 en 12; gen, en acc. v. h. part. 61,4 en AA; 6; 7. onbepaald vnw. zie indefinitum. onder 56,16a; 244,5 en 6: 176 D. onderdoen 53,11, onderworpenheid 653,14. oneigenlijke voorzetsels 56,25, onkunde (adi, v.) 53, 13e. onmiddellijk na 56,8. onpersoonlijke uitdrukkingen 57,8A.5; 14 en Δ, 1 en 2; 60,9; vervangen door per- soonl. 60,9A.2; in den acc. abs. v. h, part. 61,7. onrecht doen 52,2a, onschuld (adi, van) 53,13c, ontboezemingen in den gen. 53,21; in den inf. 60,14. onthouden (zich) 53,10; met μή 68,13. ontkeanen (ww. v.) met ὅτε où of ὡς ob 63,12; met μή m. d. inf, 13. ontkenningen zie negaties. oordeelszin 59,2—6; 7; 9; 11; afh. in den inf. «0,3, oorsprong (gen. v.) 53,la en 24. oorzaak (bijzinnen v.) 61,4 en δό; obi. oor- zaak door het part. met ἅτε, οἷον of οἷα 5 en 6; (dat. v.) 54,6. op 56,165; 23a; 14D. op — af 56,23c. opdragen 54,ia; in het pass. 57,8A.1. ophouden met 53,10. optativus in 'talg. 59,1; δου. 58,16; 69,20 Al; pr. 68,17; pf. 26; met ἄν 659,9; zonder ἄν 10 en 9 D. oratio obliqua 62; 658,16A, en 17A; 59,18; 20A.2; (hoofdzinnen in de) 62,1; (bijzin- nen in de) 2 ; in oratio recta overgaand 8, δή uitgedrukt 6 A. 2; (gen. v.) 58,1a;' BEHANDELDE ZAKEN, ouderdom (gen. v.) 63,1lc en 2, over (aangaande) 56,19a; 20aD.; (hooger dan) 19a; (van bekommering) 195; (van plaats) 18a; (over iets gesteld) 235; (spreken over) 16a en A. ; ‘bij ww. van gemoedsaandoening 235. overeenkomstig 56,11; 165; 22cÂ. overeenstemming (dat. v.) 54,2a4, overheen 56,4; (van maat) 185,22cÂ. overreden 54,lÂ.1; τὰ. ἃ. inf. 60,4. overtollig (negaties schijnbaar) 63,12—14. overtuigen van 53,4. overvloed (adi. v.) 53,139; (ww. v.) 9. overwinnen τὰ, h. part. 61,10; overwon- nen worden 53,11. overzijde (aan de — van) 56,25. Participium 61; pr. en aor. 58,20; pf. 27; aor. of pf. verbonden met ἔχω 27A.; fut. van doel 61,8A.2; van geschiktheid 59,7 A. ; als attribuut 61,1 en 2; als ap- positum 3; in absolute constructie 4,6 en 7; versterkt door partikels 5; als aanvulling van een verbaal praedic. 8—18; met ἂν 19; met negaties 63,5 en A.; bij den dat. eth. 54,4A.5 ; τὰ, ἢ, art. 49,4A.1; als praedicaat 5A.3. partikels 64; bij participia 61,5; tot ver- sterking of verlevendiging van de rede 64,54 —70. partitieve appositie 47,3 en D.; genetivus 68,19. 2e; 7; 8, 13f eng; I5A.l; 174,5 em d; 19 en D.; 20. passieve participia v. intrans. ww. 57.84.4, passivum δ7,8--- 12; persoonlijk pass. ook v. ww. πὶ. d. gen. of dat. 8.4.1; met mediale beteek. 10; met intrans. be- teek. 11. perfectum 658,23; (coni., opt., imper. en infin. v. h.) 26; (part. v. h.) 27; met ἔχω 27 A. perfectumstam (beteek. v. ἃ.) 68,10; 23— 27. persoonlijke constructie der adi. verb. 57,14; der passiva van zeggen enz. 60,3A.3; van δίκαιός eipr enz. 9; van δῆλός εἰμι enz. 61,8 en Al, persoonlijke vnw. 60,1; als subi. weg- gelaten 46,3A.1l ; v. ἃ, 3den pers. vervan- gen door αὐτός 50,2 en 4; met nadruk 8; in plaats van reflexiva 7A.1. plaats (naam van het land in den gen. bij den naam van eene) 53,1A.8. plaats (acc. v.) 52,12; (gen. v.) 62,19 en D. plaats (in — van) 66,6 en 9. plaatsbepalingen door adi. uitgedrukt 48,1 Al. plegen 58,3Â.2. plusquamperfectum 58,5 en A.; 24 en AA; 59,50A. poging (pr. en impf. v.) 68,7,12 en 2044. positivi in comparat. beteek, 48,2; 64,14a, possessiva 650,10—16; met of zonder art. 49,3A.1 ; 50,14; vervangen door het art, 10; ν. ἃ. 3den pers. 12 en A, en D, postpositieve partikels 64 V.A. 2. potentialis 59,7; 9 en D.; 16; v. h. ver- ledene 9 A.; achter εἰ 40. praedicaat 46,3; (acc. v. h.) 52,7 ; (gen. v. h.) 53,2; nom, v. ἢ. praed. in pl. v. gen. van uitgebreidheid 24.2; (proleptisch) 46,3 A.3 ; bij den inf. 60,1 en 2; (part. als aan- vulling van een verbaal-) 61,8—18; (part. als) 5A.3. praedicaatsnomen en copula 46,10; zonder art. 46,3; 49,5; m. h, art. 49,5A,2 en 3. praedicatief appositum 47,4, praedicatieve genetivus 53,2; plaatsing 49,65; 7; 8; 50,15. praeposities 56; oorspr. adverbia ΥΑ.1; (twee —, die hetzelfde nomen regeeren) 56 V. A. 3; (twee —, die hetzelfde pron. regeeren) 50,3A.1; Herhaald bij samenge- stelde ww. m. ἃ, dat, 54,3A.l; gew. vóor haar casus 66 V. A. 2a; bij appositie niet noodzakelijk herhaald V. A. 25; met éen nv. ó6,6—14; met twee nvv. 15—18 en 14D.; met drie nvv. 19—24 en 17D.; (oneigenlijke) 25 en D. praepositieve partikels 64 V.A, 2, praesens 58,2; (ind. v. h.) 6—10; histo- ricum 6A.; 59,18A.; de conatu 58,7. praesensstam 68,1. praeteritum 68,2; als irrealis 59,1; heeft twee modusaanwijzingen A. 2; met ἄν 59,9; 11; zonder ἄν 12; in relat. zinnen zonder ἄν 495; met ἄν als potent, v. hb, verledene 9 A. 328 REGISTER VAN IN DE SYNTAXIS prijs (gen. v.) 53,3. prijzen 653,5, proeven 53,7e, prolepsis van plaatselijke betrekkingen 56,2 en Δ. ; 4; v. ἢ, subi. v. d. afh. zin 46,13; bij het part. 61,5A.1, proleptisch praedicaat 46,3A 3 en Ὁ. pronomina 50; zie verder iedere afzonder- lijke soort, Raken 53,7. ranggetallen met αὐτός 50,6A.3. realis 59,1; 5; 16. recht op — aan 56,25, rechtstreeksche vragen 59,16 en 17. reciprocum (pron.) 50,9; vervangen door het reflex. A.; reciprocale beteek. van ἢ, indirect med. 57 4A.3, reflexiva 50,7; 8 en D,; v, den 3den pers. bij subi. v. ἃ, Isten of 2den pers. 7Â.2; (dat. van) m. h. act. vervangen door het med. 54,4A.1; gevoegd bij het indir. me- dium 57,4A.1; bij het dir. medium 5A.2, regeeren (ww. van) 53,11. regeering (onder de — van) 56,23a. regelmatig ‘doen of in acht nemen 54,10A, relativum (pron.) 50,22—29 en D.; als subi. of obi. geassimileerd met het praed.…- nom, 46,11 en 12; oorspronk. demonstr. beteek. 50,22A.3; in uitroepen 29; in indirecte vragen 30,A.1l; (tweede) weg- gelaten of door een demonstr. vervan- gen 28; (assimilatie of attractie van het) 24 en 26. relatieve zinnen 59,44—49; gewone 44; causale 45; consecutieve 46; finale 47; voorw. 48; in den inf. bij de orat. obl, 62,2A.; νόου. den demonstr. zin 50,24, richting waarheen 52,1 en D. rieken (ww. v.) 58,71 riviernamen 49.44.11; 53,1A.3. ruiken (ww. v.) 58,7f. ruimte (verschillende betrekkingen in de) uitgedrukt door de verschillende casus achter de praepp. 56,1; (prolepsis van de betrekkingen in de) 2 en A.; 4. ruimteafmetingen zonder art. 49,3A.5, Samengestelde ww. (gen. bij) 53,12 en 10 A. 2; (dat. bij) 54,3. samenzijn 54 7,A.2, schatten (hoog enz.) 53,3; 56,19aen 21,cA.1. scheepsmacht (in den enk. dat.) 54,7A.2, scheiding (ww. v.) 53,10. schuld (gen, v.) 53,4 en 186, schuld (door de — van) 54,54, sedert 56,7 en 8. sedert hoe lang? 52,12A.2, sentiendi (verba) 59,19,20 en 32.4.1; 60,8. spreken in het impf. in pl. v. in den aor. 68,1 1A.1. staat (in — zijn) 59,33A.2. stadsnamen 53,1A.3. standpunt (dat. v. ἢ.) 54,4e. sterker zijn dan 53,11. stof (gen. v.) 63,1d en 2d. stofnamen zonder art 49,4 A3. streven (ww. v.) met ὅπως 69,28; m. ἃ, inf. 60,5, subordinatie 64 V, Α. 3, subiect 46,2; (grammatisch en logisch) 2A.; (onbepaald) 8.4.2 en D.; is een neutr. pl. 4 en Δ. en D.; een dualis 5; een inf. 7; 60,6 en 9; meerdere subiecten 46,8; van een afh. zin overgebracht in den hoofdzin 46,13 en A.; (gen. v. h.) 53,1/; bij het pass. ὑπό τω, d. gen. of de dat == het subi. νυ. ἢ. act. 67,9; bij den inf. 60,1 en 2 subiectieve grond uitgedrukt door ὡς m. ἃ. opt. or. ΟὟ]. 59,41A.2; door ὡς m, ἢ. part. 61,6A.2, substantivum (bij het attribuut weggelaten) 47,2A.3; (alles wordt — door voorplaat- sing v. ἢ. art.) 49,15; (neutr. sing. v. een ἢ adi. of pron. wordt) 50,9a; (een part.’ wordt) 61,2; (een infin. wordt) 63,18A.1; subst. verb, τῶ, ἃ, dat. 54,1A.7; subst, m. ἃ, dat. commodi 54,4A,3 ; met ecne negatie 63,5. superlativus 48,4; zoo — mogelijk 48,4 A. 2; (versterking v. d.) A.2; m. d. gen, A. 5; van twee 34.10. synesin (constructie ad) 46,9, Tegen 56,22e; (van tijd) 246: (de wet enz.) 216. BEHANDELDE ZAKEN. 329 tegenover 56,25; 6 D, tegenwoordige tijd 58,2. telkens als 59,355; 485 en c; 52. tempora (verdeeling der) 58,1 en 2; 59,18A. temporeele zinnen 59,50—54; coniuncties 64,20— 31, tempursleer 58. tempusstammen (beteek, der) 58,1 en A. terzijde van 56,215. tezamen met 54,7A.3; 56,11. tijd (drievoudige) 58.2; (bijzinnen v.) 59, 50—54; 61,4 en δα. tijde (ten — van) 56,165; 23a. tijdelijke zinnen zie temporeele zinnen. tijdraimte, binnen welke iets geschiedt 54,9 A. tijdsbepaling in den acc. 52,12; in den gen. 63,20; in den dat, 54,9 en A.; door voorz. 56,165 en 23a. toedoen (door — van) 54,5A. toekomstige tijd 58,2, toelaten (ww. v.) m. d. inf. 60,4. toereikend voor 59,33. toevertrouwen in het pass. 57,3A.2. tot 56,12 en 296: (van doel) 235. tot aan 56,25, transitief en intransitief 52,3; 57,1. treffen 53,7c, tusschen 56,25. tweeledige vragen 59 vóor 16 en vóor 21. twijfelen (ww. v.) 63,12 en 13. twisten 54,2a2. Uit 56,8; (v. oorzaak) 24a. uitgebreidheid (in ruimte en tijd) 52,12; (gen. v.) 53,le en 2, uitroepen (in den gen.) 63,21; (in den nom.) 55,1A.; in den inf. 60,14. uitroepszinnen m. ἢ. relat, 50,29, Van (bezit) 53,1 en 2; (verwijdering, oor- sprong) 56,7; (oorzaak) 235 en 24a. van — af 56,7 en 164. van — uit 56,7. vast houden (zich — aan) 56,3. ver in 56,25. ver van 66,25. verbaalstam (bet. v. ἃ.) 58,1. verbalia (adi), constructie en beteek. 57, 18 en 14. verbergen 52,6. verbieden (m.d. inf.) 60,45 ; met μή 63,18. verbod 59,6 en D. verdeelen (ww. v.) 62,10A.2. verder dan 56,25. vereeniging (dat. v.) 54,2. vergelijkende voorw. zinnen 59,38, vergelijking (in — van) 56,2le en 226. vergeten (ww. v.) 63,6 en A. 3. vergiffenis schenken voor iets 54,4, verhaal (tijd v. h.) 58,3 en 15. verheffen met proleptisch praedicaat 46,3 A3. verhinderen 60,10A.1 ; 63,18A.1. verkeer (dat. v.) 64,2. verkeerd doen m. h. part. 61,10. verklaren met prolepsis 46,13. verklarende zinnen 59,19 en 20; 60,3 en AA. ; coniuncties 64,18—20. verkoopen (ww. v.) 63,3. verkrijgen (ww. v.) 63,7c. verlangen (ww. v.) m. d. inf. 60,4a. verleden tijd 58,2, verleden (meer dan —) tijd 58,5 en A.; 24 en AÀA.; 59,50A. verlevendiging (partikels tot — v.d. rede) 64,54 —70. vermengen (ww. v.) δ4,2α8, vermogen (ww. v.) 60,5; (adi, v. vermo- gen) 60,7. vernemen (ww. v.) 63,8; 61,13 en A4. veroordeelen (ww. v.) 53,4. veroorloofd zijn 54,15. verschil (adi. en ww. v.) 53,10 en 134; (dat. v.) 54,8. versterking (partikels tot — v. d. rede) 64,54 —70. verstrekken (tot eer) 54,4A.4, vertoornd zijn (ww. v.) 64,15. vervolgen (ww. v.) 52,25A.4; 54,1A.4, verwaarloozen (ww. v.) 53,6. verwachte (modus v. ἢ.) 59,1 en 7, verwijderd zijn van 63,10. verwijdering (gen. v.) 58,10. verwonderen (zich) 53,8A.2; 59,42A, verzoek 59,6; door den inf, 60,18. verzoeken (ww. v.) 53,9A.1. vijandig ὅ4,15 en A6. 980 REGISTER VAN IN DE SYNTAXIS BEHANDELDE ZAKEN. vleien 52,24. vloot (in den enk. dat) 54,7 A2, vocativus 55. voeren m. ἃ. acc. v. ἃ, weg 52,3A.1. voldoende tot 59,33. voleindigde handeling (door het pf. uit- gedrukt) 58,23; (door het pr.) 14. volgen (ww. v.) 64,1A.4; 652,2A.4. volgens 56,10 en 14. volheid (ww. v.) 53,9; (adi. v.) 139. voor (door den dat.) 54,4; (v. plaats en tijd) 56,9 en 25; in verhouding van 165. voordeel (tot wiens — iets gedaan wordt) 54,4; (ww. v.) 143. voordeele (ten — van) 56,22a. voorstelling (drieledige — ν, ἃ, hande- ling) 58,1; v. d. tijd 2. voortdurende handeling 58,6; 10A.; 11. voorwaarde (onder — van) 56,235; (on- der — dat) 59,33A, 2. voorwaardelijke zinnen 59,34--40; 61,4; voorw. relat. zinnen 59,48; coniuncties 64,49—51. voorzetsels zie praeposities. voorzin in voorw. zinnen 59 vóor 84, vraagpartikels (in de dir. vr.) 59 vóor 16; 63,6; (in de indir. vr. 59 vóor 21. vraagzinnen (indirecte) 59,21—23. vragen (directe) 59,16 en 17, vragende vnw. zie interrogativa. vreezen 59,29 en 30; prolepsis bij ww. v. 46,13. vriendelijk 54,le en A,6.- vrij 53,13g. vrij spreken 53,4. Waarde (gen. v.) 53,le; 2e; 135. waarnemen (ww. v.) 63,8 en A. 1; m. ἢ. part. 61,13 en 14; 16—18, waarom? 61,12A.; 52,13. — waarts 56,22e, wachten (zich) 60,45, wederkeerig zie reciprocum. weersgesteldheid (ww. v.) 46,3A:2D, weg, waarlangs men voert 52,3A,1. weg (op — naar) 56,23a. wege (van) 56,21a. wegens 66,155; 21cA.2; 235; 25, weigering (ww. v.) 60,45, wel bij den potent. 59,9; (ergens — aan doen) m. h. part, 61,10, weldoen 52,24. welgezind zijn 54,15. wensch 69,10; (onvervulbgre) 12. wenschen (ww. v.) m. d. inf, 60,4a, werkelijkheid (modus der) 69,1; 5; 16. werktuig (dat. v. ἢ.) 54,5. weten m ἢ, part, of τὰ, ἃ. inf, 61,13 en AA, weten (buiten — van) 56,25. wetenschappen (namen v.) 46,4A.3, wijze (dat. v.) 54,7; (ww., die eene — yv, zijn uitdrukken, m. h. part.) 61,8. wille (ter — van) 54,6A.1; 56,22a, willen (ww. v. — m. ἃ, inf.) 60445 in welken modus? 59,15. wreken (voor iets) 53,4, Zeggen (tot iemand, m. ἃ, dat.) 54,1a; (ww. v.) 59,19,20 en 32A.1; 60,3; (om zoo te) 60,12, zenden (ww. v.) m. ἃ, inf. 60,8. zijde (aan gene — van) 56,26. zijn als copula weggelaten 46,3, zonder 56,25. zoo — mogelijk 48,4A.2. zoogenoemd 61,14. zoon enz. weggelaten 47,1A.3. zorg dragen 53,6; 13d; met ὅπως 69,28. zwakker zijn dan 63,11. zweren (ww. v.) 62,3A.2; 60,3A,2; (ne- gatie bij) 63,4A.1. REGISTER VAN IN DE SYNTAXIS BEHANDELDE GRIEKSCHE WOORDEN. ᾽Α privans (adi, gevormd met) 63,187. ἀγανακτεῖν τὴ. h. part. 61,11; m. ὅτι of εἰ 59,42. ἀγαπᾶν τὰ. ἃ. dat. 54,6A,3; τὴ. h. part. 61,11; met ὅτε of εἰ 59,42, ἀγγέλλειν τη. h. part. 61,14A.1, ἄγε (δή) 59.8a; 64,57a. ἄγειν (tr. en intr.) 57,la; 52,3A.1; ἄγεσϑαι 97,4; ἄγων, 61,3A.3, ayvúvat 67,11. ἀδικεῖν 52,2a ; pr. met de bet. v. h. pf. 58,9. “Αιδου (ἐν of εἰς) 47,1A.3. ἀδύνατόν ἐστι μὴ οὐ 68,14. αἱ 64,49D. αἱ γάρ 59,10D.; 64,49}. αἴ κεν θ4,49}), αἰδεῖσϑαι 52,2, αἴϑε 69,100. ; 64,49}, αἱρεῖν en αἱρεῖσϑαι 57,4; 10; ἁλίσκεσϑαι pass. bij αἱρεῖν δ7,12. αἴρειν tr. en intr. 57,1a, αἰσϑάνεσθϑαι 53,8; 61,13 en A. 4. αἰσχρόν met μὴ où 63,14. αἰσχύνεσθαι 52,2e; 57,5A.3; τὰ, ἢ, part. 61,11; m. ἃ, inf. A. 1; met ὅτι of εἰ 59,42; met μὴ où 63,14. αἰσχύνη ἐστί met μὴ où 63,14. αἰτεῖν 52,6. αἰτιᾶσϑαι 57,10. αἴτιος τῇ. ἃ, gen. 53,13c ; m. d. inf, 60,10A.2, αἰψηρός als prol. praed. 46,3A.3D. ἀκολουϑεῖν 52,2A.4; 54,1A4, ἀκούειν 53,8 en Al; 61,13 en A. 4; als pass. bij noemen 62,2A1; εὖ, κακῶς 62,2A.3; 57,12; ik heb gehoord 58,9; ὡς οὑτωσὶ ἀκοῦσαι 60,12, ἀκρατῆς 52,14. ἄκρατος 47,14.8. ἄκρος 49,7. ἄκων 48,16; 61,44.1. ἀλείφεσϑαι 57,5. ἀληϑείᾳ(τῇ) δ4,14.1. ἅλις 58,174, ἁλίσκεσϑαι pass. bij αἱρεῖν 57,12. ἀλλά 64,12; bij aansporingen A. 2. ἀλλὰ γάρ 64,38e, ἀλλά γε 64,12A.1, ἀλλ᾽ ἤ 64,12A.3, ἀλλήλων 50,9. ἄλλος 50,33; δὅ3,18}λ. ἄλλο τι ἤ 59 vóor 16. ἄλλως τε καί θ4,4. ἅμα 54,26; m. ἢ. part. 61,5 en Α.2. ἁμαρτάνειν 53,7C. ἄμεινον zonder tweede lid 48,3A.S. ἀμελεῖν in het pass. 57,8A.1. ἀμελής 63,13d, ἁμιλλᾶσϑαι 54,2a2. ἀμνήμων 53,13d. ἀμύνεσϑαι 52,2a; 67,4. ἀμφί 56,20 en D.; ot ἀμφί τινα À. ἀμφιεννύναι 52,6. ἀμφισβητεῖν 54,2a2, ἀμφότεροι 49,12, N ἄμφω 49,12. ἄν bij oordeelszinnen 69,3; bij den ind. fut. en den coni. v. d. zelfst. oordeelszin 7D.; bij den potent. 9; 36; 40; bij den irrealis 11; 17; bij den coni. en vw. rel. zinnen 485; bij den coni. in temp. zinnen 51 en 52; 52A; bij den inf, 60,3; bij het part. 61,19; in het alg. 64,51; dubbel geplaatst A. ἄν zie ἐάν. ἀνά 56,14 en Ὁ). ἀναγκαῖός εἰμι 60,9A,2, ᾿ ἀναγνώσεται 46,3Â.2. ἀναίτιος 63,13. ἀναμιμνήσκειν 62,6. ἀνάξιος 53,135. amen nn A νοῦν ὦ -- - 932 REGISTER VAN ἄνευ 56,25. ἀνέχεσϑαι τὰ. ἢ, part. 61,9, ἀνήκοος 53,14. ἀνήρ 47,14.1, ἄνϑρωπος 47,14..1; ἄνϑρωποι zonder art, 49,4A.3. ἄντα, ἄντην 56,6D, ἀντί 56,6. ἀντικρύ 56,6D. ἀντιλέγειν 54,2a4, ἀντίον 56,6D. ἀντιπέραν, ἀντιπέρας 56,25A 2. ἄξιος 63,18 ; 54,4A.8. ἀξιοῦν(οὐκ) 6G3,4A.3; 184.4. ἀπαγορεύειν 51,15; m. h. part. 61,9. ἄπαις 53,13/, ἀπάνευϑε(ν) 56,25D. ἀπαρνεῖσϑαι 64,13. ἀπειλεῖν in het pass. 57,8A 1. ἄπειρος 58,136. ἀπέχειν en ἀπέχεσϑαι 57,5; ἀπέχεσϑαι met μὴ οὐ 64,13. ἀπιστεῖν in het pass. 57,8A 1. ἁπλῶς (ὡς — εἰπεῖν) 60,12, ἀπό 56,7; bij ww. van hangen en aan- knoopen 4; ἀφ᾽ οὗ 59 vóor 50, dmodeirvvadar 57,4. ἀποδίδοσθαι 57,4, ἀποδιδράσκειν 52,25. ἀπόδοσις 59 νόον 34. ἀποϑνήσκειν (tempusstammen v.) 58,1; τέϑνηκα 23; pass. bij ἀποκτείνειν 57,12. ἀποκρύπτεσϑαι 52,6. ἀποκτείνειν (het pass. bij) 57,12. ἀποπέμπεσϑαι 57,4. ἀποστερεῖν 52,6; 53,9 A2. ἀποτέμνειν τὴν κεφαλὴν τινα 52,6, ἀποτυγχάνειν ὅ8,70. ἀποφαίνεσϑαι 57,4. ἄπρακτος 57,13A.1. ἅἵπτειν en ἅπτεσθαι 57,5. ἄρ 64,39}. ἄρα 64,39; 58,13A.2. dpa 59 vóor 16. ἄρα μή. àp' où 59 νόον 16; 63,6. ἄρχειν 53,11 ; in het pass. 57,8A.1; ἄρχειν en ἄρχεσϑαι 4; ἦρξα 58,4; ἄρχεσϑαι IN DE SYNTAXIS m, ἃ, inf. 61,9Â.1; m, ἢ, part. 9 ; ἀρκτέον 57,13A.2; ἀργόμενος 61,12, ἀρχήν 52,13. ἄσμενος 48,16; ἀσμένῳ 54,4d, ἀτάρ 64,13. ἅτε m. h. part. 61,5; 6A.2, ἄτερ 56,25D, αὖ 64,13. αὐτάρ 64,13D. αὗτε 64,13. αὐτίκα bij het part. 61,5. αὐτός 49,13; 50,2; 4; θα en c; 50,12; αὐτός met een ranggetal 6A.3 ; vervangt het refl, in den nom. 60,2A.1; terugw. op het rel. 50 18A.; αὐτὸ τοῦτο 52,13; αὐτὸς ἑαυτοῦ bij den compar. 48,3A.6; αὐτοῖς en αὐταῖς met weglating van σύν 54,7A.3, αὐτός (ὁ) 50,65. ἀφαιρεῖσϑαι 52,6. ἄφϑονος 48.14.2. ἀφύλακτος 57,13A.1. ἄχϑεσϑαι τα. h. part. 61,11; ἀχϑομένῳ 54,44. ἄχρι 56,25; 64,28. Βάϑος zonder art. 49,3A.5; 52,11 A1. βαίνειν (Béfnra) 58,23. βάλλειν in compp. intrans. 57,le ; (het pass. bij) 12. Î βασιλεύειν 53,11; ἐβασίλευσα 58,4. βασιλεύς zonder art. 49,3 A8. βέλτιον zonder tweede lid 48,3A.8. βίᾳ 54,7A.1. βιάζεσϑαι 57,10. βλάπτειν 52,2a, βλασφημεῖν 52,24. βούλεσϑαι (modus v.) 59,15; βουλόμενος(ὁ) 49,4A.1 ; 61,2; βουλομένῳ 54,4d; βούλει of βούλεσϑε bij den coni. 59,85. βουλεύειν en βουλεύεσϑαι 57,6A3; ἐβού- λευσα 58,4, Γαμεῖν en γαμεῖσϑαι 57,5. γάρ 64,38. γέ 64,54. γελᾶν(ἐγέλασα) 58,4 en Α.2, γένος zonder art. 49,3A.5 ; 52,11A 2, γεύειν en γεύεσϑαι 57,5. BEHANDELDE GRIEKSCHE WOORDEN. γῆ zonder art, 49,3A.4. γίγνεσϑαι met een adv. 46,3A.5 ; m. d. dat, 64,45; m. h. part. 61 νόου 8; als pass. bij het energ. med. ποιεῖσϑαι 57,6A.2; γενονώς 62,12A1; γενόμενον ἐπ᾽ ἐμοί 61,7. γιγνώσκειν (tempusstammen van) 58,1 : m. ἃ, inf, 61,13A.3 ; met ὅτι of ὡς A3; m. h. part. 13. γνώμης bij den compar. 48,3 A.2. γοῦν 64,55. γράφειν en γράφεσϑαι 57,4 en 10; γράφω, ik ben aanklager 58,9, γυμνός 53,13g. γυνή 47,1A.1. Aat 64,61, δακρύειν tr. en intr. 52,3; ἐδάκρυσα 58,4. δανείζειν en δανείζεσϑαι 57,4A.2. δέ 64,11 en D. δεδιέναι 52,2; 63,23; ἔδεισα 4. δεῖ 53,9A.1; τὰ, d. inf 60,9; Eder 59,13; δεῖν bij den inf. GO,1A.; δέον 61,7. δεικνύναι τὰ, h. part. 61.14. δεῖν 53,9A.1; πολλοῦ δέω 53,9A.1; 60,9 A2; ὀλίγου en μικροῦ δεῖν 11; δέον- roc bij een compar. 48,3A.2. δεινόν ἐστι met ὅτι of εἰ 59,42; --μὴ où 63,14. δεῖσϑαι 53,9A.1. δέκατος αὐτός 50,6A.3. δεξιά, ἡ 47,1A.3. δέρκεσϑαι (δέδορκα) 58,23, δευτεραῖος 48,16. δεύτερος 53,14. δή 64,57. δῆϑεν 64,60, δῆλον ὕτι θ4,18α. δῆλός εἰμε τὰ. h. part. 61,8 en A. 1; δῆλόν ἐστιν ὅτι 00,9Α.1. δηλοῦν m. h. part. 61,14. δημοσίᾳ 54,7 A.1. δήπου 64,58. Ön mover 64,58. δῆτα 64,59, διά 56,15 en D.; 54,5A, en 6A.1. διαβαίνειν Ó2,4. διάγειν τὰ, h. part. 61,8. διαγίγνεσϑαι τὰ. h. part. 61,8. διαιρεῖν 52,10A.2. διαλέγεσϑαι 54,2a2, διαλλάττειν en διαλλάττεσθαι 54,2a2, διαλύεσϑαι 57,4A.3 διανέμεσϑαι 57,4A.3. διατελεῖν τη. ἢ. part. 61,8. διαφέρειν 567,16; διαφέρει m. ἃ, inf. 60,9; διαφέρεσϑαι 54,2a4, διάφορος 53,13h; 54,28. διδάσκειν 52,6; ÒrdáoreoFar 57,4A.2. 