Lepidoptera van Celebes
LEPIDOPTERA VAN CELEBES VERZAJJ ELD DOOR Mr. M. 0. PIEPERS, met aanteekeniiigeu en besclirijving (ler nieuwe soorten DOOR P. C. T. SNELLEN. tweede aedeeling: HETEROCERA. Na de opgave der in Zuid-Celebes verzamelde Rhopalocera geven wij bierbij die der Heteroeera. Het geheele getal der gevonden Lepi- doptera tot die afdeeling behoorende is 686, terwijl dat der Rkopa- locera 190 beloopt, moetende bij de laatsten nog gevoegd worden Papilio Severus Cram. var. Pertinax Wallace. De beer Piepers beeft dus uit de door bem bezocbte laudstreken 3J maal zooveel nacbt- vlinders als dagvlinders overgezonden. Wanneer wij nu in aanmerking nemen dat de Tortriciuen, Tineinen en Pterophoren in bet gebeel niet met bijzondere zorg zijn verzameld, dat de reizende levenswijze van den beer P. het kweeken uit de rups bijna ondoenlijk maakte en de Heteroeera van eene landstreek eerst door langdurig verblijf en bet aanwenden van alleen dan te bewerkstelligen vaugwijzen met vruclit kunnen worden nagespoord, dan kunnen wij gerustelijk aan- nemen dat de verhouding tusscben de Rhopalocera en Heteroeera van Celebes inderdaad nog eene ganscb andere is dan de bovenvermelde. Het zoude ons zelfs niet bevreemden indien er meer dan tienmaal meer soorten van de laatsten dan van de eersten voorkomen. Van de bovenvermelde 686 soorten van Heteroeera bebooren er slecbts 267 tot reeds bekend gemaakten; de overigen zijn alien nieuw docb slecbts 214 voor bekendmaking vatbaar. Naar de oude verdee- bngen gerangscbikt viuden wij: 62 LEPIDOPTERA VAN CELEBES. Spliingiden en Bombyces Noctuinen. Geometrinen .... Siculinen. Pyraliden. 67 Tortricinen. — Tineinen. 8 Pteroplioren. — Besckreven nieuwe: Niet besckreven: 35 23 64 59 22 36 — 2 81 49 — 12 9 13 — 11 Reeds bekende: 69 101 22 267 .. 214 . 205 — 686. Castniinen, Sesiinen, Hepialinen, Heterogyninen, Lasiocampinen (genus Crateromjx Duponchel), Thyridinen, Endromidineu, Cymato- pborinen, Micropteryginen en Alucitinen heeft de lieer Piepers op Celebes niet gevonden. De beide Siculinen zal ik niet nader bespreken daar de voorwerpen niet in goeden staat ziju. Een aanzienlijk getal soorten heeft Celebes gemeen met Java, een groot aantal met Sumatra en bet vasteland van Indie en velen kennen wij ook van Zuid-Afrika. Tot de europescke fauna bebooren de vol- gende 15. * Sphinx Convolvuli. * Cbaerocampa Celerio. „ Alecto. * Deiopeia pulchella. * Leucania Loreyi. Prodenia littoralis. Plusia cbalcytes. Hypena antiqualis. Nodaria nodosalis. Diasemia Ramburialis. Zinckenia recurvalis. Antigastra Catalaunalis. Synclera traductalis. Spanista ornatalis. '* Tinea tapetzella. De met een * geteekende zijn ook in Nederland gevonden. Voor de verklaring der plaatsnamen en eene omscbrijving van de door Mr. Piepers bereisde landstreek, verwijzen wij naar de opgave der Rbopalocera van Celebes in dit Tijdscbrift, deel XXI p. 1 enz. LEPIDOPTERA TAN CELEBES. 63 I. SPHINGIDEN en BOMBYCIDEN. SPH1NGINA (volgens Boisduval, Suites a Buffon, Lepidopteres Heterocbres Vol. I.) Genus ACHERONTIA Ochs. 1. Aclierontia Styx Westwood. — Boisduval in Suit a Buff. H6t6r. I p. 6. Vier exemplaren van 106—125 mm. vlugt, die dus grooter zijn dan drie ^oor mij staande Javaansche voorwerpen welke van 97—104 mm. halen. Mangkasar. 2. Aclierontia Satanas Boisd. Species pi. 16 fig. 1. — Suit a Buff. Het. I p. 7. A . Lachcsis Hopff. Stett. EnL Z . 1874 p. 42. Twee mannen van 83 en 103 mm. Het doodskoofd op den thorax is kersrood. Deze exemplaren verschillen dus even zoo van Javaansche als die welke Hopffer voor zich had. Het door den heer Piepers op Java gevangen mannetje heeft eene vlugt van 107 mm., drie wijfjes 112, 124 en 129 mm. De heer Piepers teekent van de rups aan: „ Ik vond haar te Mangkasar op eene daar Kajoe soele genaamde plant. Zij gelijkt op die van A . Atropos , is lichtgroen en heeft de zijdestrcpen half paars, half geelwit; de segrijnaehtige, op de bekende wijze naar voren omgebogen hoorn is groen. Zij verpopt in de aarde. ” Mangkasar. Genus SMERINTHUS Latr. 3. Smeriutlms Sperchius Menetr. — Boisd. Suit a Buff . Het. I p. 19. — Dryas Walker Cat. P. VIII, Boisd. p. 20. Triptogon gigas , cristata , albicans , Sinensis , Javanica , Cey- lanica , Silhetensisj Oriens , Massurensis , fuscescens Butler, Proc. ZooL Soc . of London p. 253 enz. Van de zeven laatsten zegt Butler: 1. c. „Are doubtless all local representatives of T. (?) Dryas of Walker. ” Niettemin beschrijft hij ze alien als nov. sp. Men mag hier dus wel vragen of de auteur als een verstandig mensch handelt. — Een man, Mangkasar. 64 LEPIDOETEBA VAN CELEBES. Genus LEUCOPHLEBIA Westw. 4. Leucophlebia lineata Westw. L. Lnxeri Boisduval, Suit, a Huff. Het. I p. 55. L. Uosacea Butl. Prot\ ZooL Soc . 1875 p. 15, pi. II / 4.—. Lcuc. Bicolor Butl. 1. c. p. 16, pi. II f 5.— ? foem: Lcac. Damascena Butl. 1. c. p. 392. Ik geloof niet dat bet noodig is om den naam dezer soort te veranderen omdat er reeds eene Spliiugide van een andei genus is die Lined la beet; daarentegen ben ik liet met Dr. Boisduval eens dat „ le savant Mr. Walker ” gedwaald lieeft en wel in gruwelijke mate met liaar voor eene Noctuine aan te zien. De beide eerste bescbrijvingen van Butler vereenig ik stellig met Lincata; Damascena is vermoedelijk bet wijfje. Ik merk bierbij op dat de beer Butler in ieder afwijkend exemplaar van eenen vlinder eene andere soort scbijnt te zien. Met der tijd kunnen wij ons dus verbeugen in bet vooruitzigt van b. v. ook Cyllo Leila L. in eenige bonderden Butler’sclie species opgelost te zien. Twee rnannen, Bontbain, Maros. Genus SPHINX L. 5. Sphinx Convolvuli L. — Boisd. p. 94. Drie exemplaren van 89—100 mm. Ik merk geen verscbil op met europesche voorwerpen. Boisduval zegt dat overwinterde poppen van deze Sphinx in bet midden en noorden van Europa nooit uitkomen. Ik kan, uit eigen ouderviuding, deze bewering stellig tegenspreken. Mang- kasar, Maros. — Is zeer gevvoon volgens den beer Piepers. 6. Sphinx Abietiiia Boisd. p. 108. — Cerberus Sn. v. Voll. in litt. Een paar dat met BoisduvaFs bescbrijving zeer goed over- eenkomt. Het is kleiner dan bet door den beer Piepers op Java gevangeu voorwerp. (c? 102, $ 112 mm.) Het komt mij voor dat Sph. nnalis Felder Novara II, 2, pi. 78, fig. 4 dezelfde soort is. In dat geval is Felder’s naam de oudste. Mangkasar. LEPIDOPTERA VAN CELEBES. 65 Genus CHAEROCAMPA , Dup. II de Groep. 7. Cliaerocampa Alecto L. — Boiscl. p. 229. Yersclieidene exemplaren. Mangkasar, Saleyer, Maros. Gemeen volgens den heer Piepers. 8. Cliaerocampa Thyclia L.? — Boisd. p. 230. Theylia Cram. 226. E. F. Drie exemplaren die met Boisduval’s beschrijving en Cramer's afbeelding, vooral met fig. F van den laatsten, goed overeen- komen. Sphinx Boerhaviae Snlzer (Kennz. pi. 20 fig. 3) is waar- scliijnlijk dezelfde soort, docli deze afbeelding is ten gevolge van een noodeloos streven naar bet schilderachtige, zoo als veelal in zulke gevallen, onduidelijk geworden. Mangkasar , Maros. 9. Cliaerocampa Ecliechis Boisd. p. 233. Een exemplaar van 72 mm. vlugt. De door mij in dit Tijdschrift 1876—77 p. 1 onder den naam van Theylia L. vermelde exemplaren van Java bebooren ook tot deze soort. III d * Groep. 10. Cliaerocampa Celerio L. — Boisd. p. 238. Twee exemplaren. Mangkasar, Bontbain. 11. Cliaerocampa Silhetensis Boisd. p. 240. Twee exemplaren. Ook deze voorwerpen zijn kleiner en don- kerder dan de door den heer Piepers op Java verzamelde (verg. mede Boisduval). Takalar, Maros. 12. Cliaerocampa Oldenlamliae Fabr. — Boisd. p. 242. Chaer. nr gen lata Butl. Proc. Zool. Sor. 1875 p. 8 pi. II fig. 3. Yersclieidene exemplaren. Maros, Saleyer, Bontbain, Mang¬ kasar. — Gewoon (Piepers). 13. Cliaerocampa Plioenyx Herr. Sch. Exot . Schmett . fig. 478. — Boisd. p. 246. Een fraai exemplaar. Mangkasar. 5 66 LEPIDOI’TERA VAN CELEBES. VI de Groep. 14. Cliaeroeampa Erotus Cram. pi. 104 fig. B. — Boisd. p. 250. Een exemplaar van 106 mra. vlugt fwijfje). De thorax is bij dit voorvverp lieht roestbruin en de schou- derdeksels donkerbruin. Cramer beeldt het dier af met geheel donkerbruinen thorax-rug en ook Boisduval besehrijft het aldus, doeh overigens stemt alles zoo goed overeen dat ik geen reden tot twijfel heb. Mangkasar. Vll de Groep. 15. Cliaeroeampa Clotlio Drury. -- Boisd. p. 253. — -? Ruins Cram. pi. 152 F. Een iets afgevlogen man die met Boisduval’s beschrijving goed overeenkomt. Maros. 16. Cliaeroeampa Lueasii Boisd. p. 254. —? Rhesus Boisd. p. 254. — ? Velox F. Verseheidene exemplaren waarbij zeer gave en frissehe. Yarieert eenigszins. Bij een exemplaar lieeft het achterlijf aan beide zijden van het begin, eene vrij duidelijke ronde zwartgrijze vlek. Dit voorwerp is een weinig afgevlogen. Bij de anderen beginnen aan de zijden van het lijf twee naar aehteren bleeker en smaller wordende grijsbruine strepen. Yer- volgens is bij een paar exemplaren de vierde donkere lijn der voorvleugels op de aderen zwart gestippeld en zijn die vleugels, doeh alleeu bij de meer afgevlogene exemplaren, leemkleurig, terwijl zij bij de versche donkergrijs zijn. Bij een zeer verseh exemplaar zijn de achtervleugels geheel grauwachtig zwart- bruin, bij de anderen om den staarthoek roodgrijs. Rhesus Boisd. bond ik voor versche voonverpen derzelfde soort. Lueusii is op het Leidseli Museum als Velox Fabr. geetiket- teerd; in de diagnose en beschrijving van Fabricius vind ik ecliter gecne overeenstemming genoeg om den naam te durven aannemen. Ik laat beidcn hier volgen: Sphinx velox Fabr. (Ent. Sijsl. Ill, 1 p. 378 n° 68). Sphinx alis integris fuscis: puneto medio atro, apiee eine- reis, postieis fuseis. Habitat in India orientali. Statura omnino S . Tersae . Caput vireseens, orbita oeulo- LEPIDOPTERA TAN CELEBES. 67 rum alba. Thorax virescens, linea laterali alba. Alae anticae a basi ultra medium ad costam fuseae, puncto medio distincto atro. Margo posticus fusco-punctata. Posticae fuseae, subtus cinereae, fusco strigosae. Hopffer houdt Cretica Boisd. voor dezelfde soort als Lncasii Boisd., docli Boisduval zelf verklaart zijue Cretica pi. 49 fig. 2 voor eene varieteit van Clot ho Drury. Yolgeus den beer Piepers zeer gewoon op Celebes. YIII ste Groep. 17. Cliaerocampa Actens Cram. pi. 248 fig. A. — Boisd. p. 257. Cramer teekent den thorax geheel groen af. Hij heeft ecliter in het midden eene breede rood- of paarsgrijze langsstreep, terwijl ook de schouderdeksels aldus, dock smaller, gerand zijn. Bij mijne exemplaren is de lichte band der achtervleugels roodachtig en niet vuil okergeel als op Cramer’s afbeelding. Evenzoo zijn ook do middenstreep en de zijden des achterlijfs .bij mijne voorwerpen roodgrijs of paarsgrijs. Drie exemplaren, alien van Maros. IX de Groep. 18 . Cliaerocampa Equestris Fabr. — Boisd. p. 260. Sph . Nessus Cram. pi. 226 D. Een vrij gaaf voorwerp. — Mangkasar. Genus MACROGLOSSA Ochs. 19. illacroglossa Corytlirus Boisd. p. 339. Twee wijfjes. Boisduval’s bcschrijving past vrij wel, doch die van Macr. Siniea Boisd. p. 340 en Aquila p. 340 bijna even goed, zoodat ik wel geneigd zou zijn eene afbeelding te geven, ten einde althans zooveel mogelijk te doen zien wat ik onder den naam Macr. Corytlirus versta, doch de voorwerpen zijn iets afgevlogen. Bonthain, Balangnipa. OASTNII7STA. Genus CLEOSIRIS Boisd. (Tetragon us Hbn.) 20. Cleosiris Catamitae Hbn. (Geyer) Zutr. fig. 653, 654; 4 tes Hundert p. 17? Boisd. Species pi. 23 (7 C ) fig. 3. Plaat 6 fig. 1 a.—c. aderbeloop, spriet en kop. 68 LEPIDOPTERA VAX CELEBES. Drie wijfjes wier onderzijde zeer goed met BoisduvaVs af¬ beelding overeenkomt maar niet met die van Geyer, welke ecbter ook een wijfje voorstelt volgens dezen. Ook zijn de sprieten bij mijne voonverpen zoo als Boisduval die afbeeldt, bijna haarvormig. Moeten wij liier aan twee soorten denken? of stelt Geyer’s afbeelding den man voor? De bovenzijde mijner voorwerpen is kaneelbruin met bruin- gele franje en op de voorvleugels met een iets vervloeiden ge- bogen okergelen dwarsband, die van bet midden vail cel 2 naar ader 7 loopt en in eel 5 wat smaller is. Deze dwarsband is bij een voorwerp zoo dim dat men aldaar slechts van eene lijn kan spreken. Boisduval’s afbeelding der nervuur is in vele punten onjuist; ik geef derbalve eene betere. Bijoogen zie ik niet; de oogen zijn naakt, onbewimperd; de zuiger gerold, de sprieten in het midden bijna onmerkbaar dikker, naakt. De palpen zijn vreemd gevormd, met een zeer klein wortellid, een dik, kussenaehtig, behaard middenlid, en een lang, dun, iets gebogen, glad, priemvormig eindlid. Pooten glad beselmbd, gewoon gevormd en gespoord, namelijk de acbterscbeenen met 4, de midden- sebeenen met 2 sporen, ongedoornd. Vleugelhaakje onduidelijk. Naar mijn inzien moet dit genus aan bet hoofd of aan bet eind der Castniina komen. De beer Piepers beeft niets omtrent de leefwijze of eerste toestanden waargenomen. Maugkasar. Genus AGONIS Felder. 21. Agonis Lycaenoides Felder, Novara II, 2 pi. 107 fig. 21. Drie mannen en een wijfje. Nervuur, zniger, oogen en pooten als bij de voorgaande soort; sprieten iets stomper en bij bet wijfje tegen de punt een weinig dikker dan bij den man. Palpen een weinig gebogen en bet eindlid korter, overigens gevormd als bij Catamitae. Achtervleugels zouder book op ader 4, bij den man aan den binnenrand met lange, aan bet eind spatelvormig verbreede liaren. De nervuur versckilt bij de verwante Cleis Evamler Cramer slecbts in zooverre dat ader 8 der achtervleugels de uit den voor- LEl’IDOPTERA VAN CELEBES. 69 rand der ongesloten middencel ontspringende ader 7 wel nabij- komt, maar er zicli niet geheel mede vereenigt zoo als bij Cata- mitae en Lyeaenoides. Bonthain. Genus EUSEMIA Dalm. 22. Euseiiiia Milete Cram. I pi. 18 fig. D. — Boisd. Revue et Mag. dv Zool. 1874 p. 94. Rosenbergi Felder, Nor. II, 2 pk 107, fig. 1. Een iets afgevlogen mannetje. Bonthain. ZYGAENHSTA. («) Genus XENARES Herr. Sch. (Phanda Moore). 23. Xenares dimidiata Snell, nov. spec. — Plaat 6, fig. 2. Een gave man van 38 mm. Bonw en nervuur als bij Phauda Mahisa Moore (zie Verhan- deling over de Javaansche Heteroeera door den beer Piepers verzameld, Tijds. voor Ent. 1876—77, p. 4), maar even groot als Xenares Fortunei Herr. Sch. Bij deze laatste soort zijn de vier vlengels vuurrood met vaalzwarte punten, bij Mahisa de voorvleugels donker steenrood met een zwartgrijs gedeelte, dat zicli van drie vijfden des binnenrands tot den staarthoek en van daar tot ader 7 uitstrekt, terwijl de achtervleugels half rood en zwartgrijs zijn. Daarentegen is bij Dimidiata de wor- telhelft aller vleugels (op de voorvleugels trouwens de kleinere) vurig oranjegeel en bet overige paarsachtig zwart. Ook het lijf is op de bovenzijde vurig oranjegeel, het puntvierde des ach- terlijfs zwart. Sprieten zwart, de schaft op den rug tot bijna de helft oranjegeel bestoven, het puntvierde wit. Onderzijde ge¬ heel als boven, doch de tweede helft van den buik in het midden wit. Pooten oranjegeel. Amparang. (1) lliertoe behooren ook de later vermelde genera Pompelon, en Ckalcosia. 70 LEPIDOPTERA TAX CELEBES. S Y JSTTOM TN A. Genus 8YNT0MIS Ochs. (Herr. Schaff. Corr. Rlatl des Zool. Min. Ver. zu Regensburg 1866 p. 106). 24. Syntomis tenuis Walker List, VII p. 1595. — Plaat 6, fig. 3. Eenige exemplaren. Een (ler weinige door Walker herkenbaar besclireven Lepi- doptera. Ik acht het echter noodig om eene afbeelding te geven, want onmogelijk is bet niet dat dezelfde soort nog meermalen onder andere namen bij hem voorkomt. Men weet dus nu ten minste wat ik onder den naam Sgntomis tenuis versta. Bonthain, Mangkasar. — Zeer gewoon (Piepers). 25. Syntomis Hiilmeri Boisd. Mon. dos Zgg. p. 127 ? pi. 8, fig. 4. Alloe, Bonthain. — In het lage gebergte zeer gewoon (Piepers). Genus COENOCHROMIA Herr. Sell. Corr. BL des Zoo!. Min. Ver. zn Regensb. 1866 p. 106. Op de aangehaalde plaats karakteriseert Dr. Herrick Schaffer in zijne analytiseke tabel der Syntominen-genera een genus, dat hi) ook reeds in zijne Syst. Rearb. det Sc/nn. von Europa deel VI en in zijne Exotische Schmetlerlinge had vermeld, en zegt op p. 103 en p. 23 der beide laatstgenoemde werken dat daartoe „ eine Ost-Indische Art mit kupfrigem Korper und Glasfliigeln ” bekoort, dock benoemt deze vlugtig aangeduide species niet nader. De heer Piepers heeft een dier gevangen, dat naar de nervuur en ook naar het in de Syst. Rearb. en de Exol. Schmett. vermelde tweede kenmerk, de tweesporige achterscheenen, tot het genus Coenockromia ( J ) Herr. Sch. bekoort, dock stellig niet de door hem bedoelde O.-I. soort maar eene andere is. Ik zal dit afbeelden en beschrijven en ben zoodoende in staat het in de luclit zwevende genus van den beroemden Lepidopteroloog op eene werkelijk beschrevene en benoemde soort te grondvesten. Bij deze soort, waarvan ik alleen den man ken, zijn de sprieten ge- baard en hebben de achterscheenen als boven vermeld, een paar sporen. Ik noem haar C. lutnlenta. (1) De naam is aan Hiibner's Vcrzcichniss ontleend, doch beide soorten die Iliibuer in zijnen * Coitus» Coenochromiae heeft, Creusa L. en Cerbera L., behooreu ook naar Herrick Schaffer tot het minstens acht jaren oudere genus byntomis Ochsenheimer. LEPIDOPTERA VAN - CELEBES. 71 26. Cocnocliroiuia lutnleiita Snell, nov. sp. — Plant 6, fig. 4. Twee mannen van 19 en 20 mm. vlugt. Voorhoofd en sprieten bruingrijs; schedel goudgeel. Thorax- rug en schildje goudgeel, de schouderdeksels bruingrijs. Vleu- gels, pootcn en achterlijf bruingrijs, bet laatste met vier rijen goudgele vlekken op den rug, in de zijden en op den buik. Voorvleugels met aclit, achtervleugels met vier eenigszins door- seliijnende, onzuiver witte vlekken met weerschijn. Deze vlekken zijn geene onbeschubde plekken, maar de bekleeding van den vleugel, die uit eene korte beliaring bestaat, is op de vlekken sleclits iets dunner en liclit gekleurd. Zij staan op de voor¬ vleugels in twee dwarsrijen van 4 vlekken, de eerste loopt van de lielft der middeneel over cel 2, cel 16 en la. De vlek in de middeneel beslaat twee derden van de tweede helft, die van cel 2 haar wortelderde; de vlek in cel 16 is de grootste en beslaat bet middenste derde der cel, die in cel la is klein en smal. De tweede dwarsrij loopt van cel 6 tot 3 en bestaat uit eene zeer kleine vlek in cel 5 en drie bijna even groote in de andere eellen. De vlekken der achtervleugels zijn alleen door de aderen gescheiden en kunnen ook wel als eene, bet geheele midden des vleugels beslaande vlek worden aangemerkt. Bonthain, Bikeroe. Genus GLAUCOPIS Fabr. (Herr. Sell. Con. HI. Zool. Min. Yn. zu llegensb. 1866 p. 106). 27. (diiiicopis Polymelia Linn. — Cramer I pi. 13 fig. D. — Moore Cat. II p. 327 pi. XIV fig. 8, 8a, 86 (rups). Eurhromia celcbensis en E. fralcnm Butler Journ. of Linn. Sor. 1875 XII, p. 364. Bij een paar exemplaren is de eerste achterlijfs-ring op de bovenzijde rood zoo als Cramer dien afbeeldt, bij de meesten geel. De voorwerpen liebben eene vlugt van 41—51 mm. De beide aangehaalde Butler’sche soorten zijn slechts onbe- duidende varieteiten van Polijmcna. Mangkasar, Amparang, Bonthain, Zeer gewoon (Piepers). 72 LEPIDOPTERA VAN CELEBES. L1THOSINA. Genus NYCTEMERA Hbn. (Leptosoma Boise!., Voll.) 28. JfyctcniPra Latistrign Walker? — Leidsch Museum. -- Plaat 6, fig. 5. Op het Leidsch Museum heb ik een aantal exemplaren dezer soort gevonden, benoemd als Latistrign . Walker’s beschrijving past echter slechts in het algemeen en dus geef ik hierbij eene afbeelding en beschrijving. De sprieten zijn zwart, bij den man dubbel gebaard, tot bijna aan de punt; bij het wijfje zijn de baarden korter, alleen buitenwaarts aanwezig en zij strekken slechts tot twee derden, terwijl de geheele binnenzijde van de schaft gekerfd is. Palpen zoo lang als de kop, geelwit, de tweede helft van het eindlid zwart. Kop lichtgeel; het aangezigt en de schedel ieder met eene zwarte stip. Halskraag, schouderdeksels en schildje zwart, geel gerand; de rug zwart met twee gele langslijnen. Voor- vleugels grijsbruin; drie fijne langslijnen op de hoofdaderen en vier in cel 12, de middencel, cel 1 b en op den binnenrand zijn geelwit en komen tot halfweg den vleugel. De door de aderen in zes vlekken verdcelde middenband is in het midden het breedst en komt tot adcr 1. Achtervleugels wit, aan den wortel met eenige fijne grijze langsstralen en bestuiving. De donkere achterrand is bijna zwart en maakt bij drie Javaansche voorwerpen op ader 2 eenen tand; bij een vierde Javaan en de Celebanen juisl under die ader. Ilij varieert overigens (in eel 3 geraeten) van 2J tot 5 ram. breedte. Achterlijf grijswit, eene lijn op zijde en de spits okergecl, de achterranden der ringen op den rug en twee rijen stippen aan beide zijden zwartgrijs. Lacticinia Cram, is zeer naverwant en Latristiga welligt slechts eene varieteit. Vier exemplaren, Mangkasar. 29. jVycteinera inconstant Voll. Bijdragr lot de hennis van het Minder- geslacht Lcptosoma lioisd. p. 13. — LepL consobvina Hopff. Stetf. Ent. Z . 1874, p. 45. Een mannetje van den type. Consobvina Hopff. is een eenigs- zins (door kortere vlek in cel lb) afwijkend wijfje. Mangkasar. LEriDOPTERA VAN CELEBES. 73 Varieteit? Voorvleugels zonder witte langsvlek in cel lb: de binnenrand slechts tot een vierde fijn wit gerand; de witte dwarsband bovenaan breeder. Een wijfje, Lokka. 30. Svcteiuera infuscata Hopff. 1. c. p. 44. Een paar. Het mannetje: Balangnipa; bet wijfje: Bonthain, 3000 voet. 31. A'vctemera Abraxata Snell, nov. spec. — Plaat 6, fig. 6. Drie zeer gave mannen en twee wijfjes van 49—52 mm. vlngt. Verwant aan Macklotti Yolk, 1. c. p. 16 (waarmede ik geloof dat Latifascia Hopffer Stett. Eat . Zeit. 1874 p. 45 synoniem is), doch verscbillende door dat het geheele aderbeloop bijna zwart is en dus niet alleen donkerder dan het witte wortel- gedeelte der achtervleugels, maar ook dan bun bruingrauwen achterrand en de voorvleugels. Sprieten zwart; bij den man tot vijf zesden met matig lange baarden bezet, het puntzesde gekerfd. Bij bet wijfje zijn zij geheel als eene zaag getand, in het midden het langst. Palpen geelwit, de uiterste spits en een lijntje op zijde zwart. Aan- gezigt geelwit, met eene fijne zwarte stip. Schedel bleek oker- geel, mede met een zwart stipje. Halskraag zwart, okergeel gerand. Rug en scbouderdeksels geelwit; op den eersten twee dwarsstreepjes en eene vlck van het schildje zwart, de laatsten met twee zwarte vlekken. Achterlijf grijswit, de punt en eene streep op zijde okergeel, deze met fijne zwarte stippen, waar- onder, meer naar den buik toe, grootere zwarte vlekjes staan. De grondkleur der voorvleugels is bruingrauw, bij het man¬ netje bleeker en meer naar het bruine trekkende dan bij het donkerder wijfje, en het aderbeloop, als boven vermeld, bijna zwart. Op het wortelderde ziet men zes, van den wortel uit- gaande langsstrepen in de cellen, die bij het mannetje geelwit zijn, bij het wijfje niet meer dan wit. In cel 12 staat eene korte, onverbreede; dan volgt in cel 11 eene dubbel zoo lange, naar achteren iets verbreede, die bij het afgebeelde en nog bij een exemplaar op de helft verdeeld is, bij de anderen onafgc- broken; op den binnenrand der middencel beginnende doch in de cel voortgezet en tot over hare helft reikende, volgt dan de derde streep; zij is naar achteren zeer verbreed, afgerond en bij alle exemplaren min of meer duidelijk gedeeld. De vierde, 74 LEPIDOPTEKA VAX CELEBES. breedste Streep vult bijna de wortelhelft van cel 2 en is even- zoo, min of meer duidelijk in tweeen gedeeld. De vijfde, zeer korte streep staat op den wortel van ader 1 en de zesde op den binnenrand; zij komt ongeveer tot de helft van cel la en is evenzoo half zoo lang als de binnenrand. Ilet midden van den vlengel wordt beslagen door een iets bogtigen, boven ader 3 gevorkten band van geelwitte (<?) of witte (?) vlekken. Deze vlekken worden in alle cellen gevonden en de onderste drie zijn bij al de exemplaren ten deele in tweeen gedeeld. Van den binnenrand tot cel 3 verminderen zij in lengte. Boven ader 3 bestaat bet wortelgedeelte van den band (voor de dwars- ader) nit twee groote vierkante, bet buitengedeelte nit vijf onregelmatige, over bet gebeel naar boven grooter wordende, waarvan die in cel 4 meest in twee, soms zeer kleine stippen is verdeeld. Voor den acliterrand ziet men nog eene tweemaal gebogen rij van 6 — 9 geelwitte of witte vlekjes en aan de vleugelpunt een, slechts bij een voorwerp ontbrekend wit vlekje. Franje bruin, op ader 2 en aan de punt wit. Aehtervleugels tot twee derden wit met donker zwartbruine, bij alle exemplaren doeli in verschillende mate in de cellen bruingrauw vervloeide aderen. Ilet laatste derde is als de voorvleugels gekleurd, duidelijk docb niet scberp tegen bet wit begrensd, gelijkmatig kort gegolfd en ongeveer overal even breed. Iu cel 7 ziet men een ovaal wit vlekje en Iangs den acbterrand eene reeks van vijf kleinere, die van cel 2 tot 6 loopen en waarvan die in cel 4 en 5, steeds de kleinste, bij drie exemplaren ontbreken, terwijl bet vlekje in cel 6 (bet grootste) bij bet afgebeelde exemplaar in tweeen gedeeld is. Franje in cel 4 en 7 gebeel of ten deele bruin, overigens wit. Onderzijde als boven gekleurd en geteekend. De voorvleugels liebben eene aanhangcel, nit welker spits ader 7 , 8 + 9 en 10 koraen. Pooten geelwit, grijs bestoven. Mangkasar, Bontliain , Balangnipa. Genus POMPELON Walker. ( Chalcosia Ilbn. Herr. Sell. pars). 32. Pompelon marginata Guerin. — Mmrifanm de Ilaan. — Herr. Sell. Aussereur. Schm. fig. 158, 159. LEPIDOPTEBA VAN CELEBES. 75 Twee mannen van 73 mm. vlugt, dus 17 mm. grooter dan het bij Herr. Sch. afgebeelde exemplaar. Yerder is de roode buik op zijde zwart gevlekt in plaats van eenkleurig (‘). Andere verschilpunten zie ik niet. Het dier behoort overigens tot de Zygaeniuen zoo als Herrich Schaffer teregt opgeeft. Ik plaats het hier om niet van Walker's Catalogus af te wijken. Amparang, Bantimorong. Genus CHALCOSIA Hiibn. 33. Chaleosia appcndieulata Snell, nov. sp. — Plant 6, fig. 7 en 7 a—f. Een paar, de man 23, het wijf 18 mm. vlugt. Hoewel deze Zygaenine naderhand wel in een afzonderlijk genus zal moeten komen, oordeel ik het bij den tegenwoordigen toestand van de classificatie der Sphingiden en Bombyces (in den zin der oudere selirijvers) beter, liaar voorloopig in het genus Chaleosia te huisvesten. Of beide hier besclireven voor- werpen als de twee sexen van eene soort bijeen behooren, zou ik niet met stelligheid durven beweren. De vorm van kop, palpen, voorvleugels (en hunne nervuur) is geheel of ten deele gelijk, daarentegen is er ook in andere opzigten, vooral wat betreft de achtervleugels en hunne nervuur, verschil op te merken. Ik zal beide voorwerpen dus afzonderlijk beschrijven. Bij den man puilt het voorhoofd van den kleinen kop tus- sehen de betrekkelijk vrij groote naakte oogen met eene stompe punt nit (fig. a). Bijoogen klein. Zuiger opgerold. Palpen dun, niet langer dan de kop. Sprieten half zoo lang als de voor¬ vleugels , zwart; de als een parelsnoer gevormde sehaft ver- toont op den rug, van de helft tot aan de spits, eene korte beharing en is bezet met twee rijen, van den wortel aftotbijna aan de spits steeds in lengte toenemeude platte baarden; alleen de baarden der drie laatste sprietleden nemen weder in lengte af (fig. b). Thorax klein, ontschubd, even als de kop, zoodat ik van de kleur niets zeggen kan. De voorvleugels zijn breed, stomphoekig, met gebogen voor- en achterrand, grauwbruin, geheel ongeteekend. (1) Dit is wel eene font bij Herr. Sch. daar de op het Leidsch Museum aan- wezige voorwerpen alleu zwartgevlekte buikzijden hebben. 76 LEPIDOPTERA VAN CELEBES. Aclitervlengels breeder dan de voorvleugels, aan den binnen- rand met eene verbreeding die boven den staarthoek met eene lob eindigt. Zij zijn op deze verbreeding (eel la) donker ultra- marijnblaauw, in cel lb en 1 c lichtgrijs met blaanwen sebijn. Vervolgens treedt het donkere ultramarijnblaauw wedcr op, dat zich in bet donkere granwbruin van de bovenbelft des vleugels. verliest. De onderzijde der vleugels is gelijk aan de bovenzijde, slechts iets bleeker, in cel lb en 1 c der acbtervleugels bijna wit. Voorvleugels met 2 binnenrandsaderen en nog elf andere aderen; de middeneel boven de belft overlangs gedeeld, 2—5 nit baren binnenrand, dwarsader boven de belft gebroken, 6 en de steel van 7—9 nit en iets boven bare spits, 8—9 in den voorrand, 10 en 11 uit den voorrand der middeneel. In de acbtervleugels behalve de drie binnenrandsaderen nog sleebts 5 andere aderen; 3 en 5 kunnen als ontbrekende wordeu besebouwd; de middeneel is op de hclft door eene langsader gedeeld, de dwarsader daarop sterk gebroken, bare bovenbelft loopt eerst schuin, dan regt- standig naar boven. Ader 2 ontspringt even voorbij de belft van den binnenrand der middeneel, 4 uit baren staarthoek, 6 op de plaats waar de bovenbelft der dwarsader gebroken is, 7 uit de spits der middeneel, 8 nit twee derden van baren voorrand (zie fig. 7 r en <1). Vleugelhaakje lang. Pooten dun, kort, glad beschubd, de midden- en achterscheenen ieder met een paar korte sporen. Hunne kleur is bruingeel. Aehterlijf slank, iets korter dan de acbtervleugels, donker- blaauw op den rug, donkerbruin op den buik. Borst glanzig bronskleurig. Het voorwerp dat ik met eenigen twijfel voor bet wijfje bond, lieeft den kop even als bij den man gevormd; de palpen zijn iets langer, ook dun; de zuiger eveneens, de sprieten liebben sleebts een vierde van de lengte der voorvleugels, zij zijn plat, in bet midden bet breedst, glad beschubd, staal- blaamv (fig. 7 r). Voorvleugels als bij fig. 7 gevormd, docli smaller. Hunne kleur is zeer donkergrijs, even als die van kop en thorax en met een lichtblaauwen sebijn die tegen den achterrand in violenblaanw overgaat. Acbtervleugels niet breeder dan de voorvleugels, afgerond, vooral aan de punt, zonder verbreeding aan den binnenrand, glanzig bemelsblaauw, tegen bet punt- LEPIDOPTERA TAN - CELEBES. 77 vierde in doffer, donker grijsblaauw overgaande. Onderzijde donkergrijs met blaauvven schijn, vooral op de achtervlengels. Nervuur der voorvleugels als bij den man. Aektervleugels met 8 aderen, 2, 4, 7 en 8 als bij den man, 3 tnssclien 2 en 4; 5 bijna uit een punt met 4, 6 zeer digt bij 7 door dat bet vertikale gedeelte der dwarsader zeer verkort is (fig. f). De franje — bij den man afgevlogen — is bier donkergijs. Aeh- terlijf stomp gepunt, glad beseliubd, met iets uitstekenden eijerlegger, op den rug donkerblaauw, de buik iets bronskleurig bruin. Borst seliitterend bruingoud; de pooten min of meer bronskleurig, gevormd als bij den man. Amparang (c?), Saleyer ($). Genus AGAMAIS Boisd., Herr. Sell. ( ! ) (Hypsa Hiibn.) 34. Aganais Membliaria ? Cram. pi. 269 C D. Met aarzeling bestem ik eeuige exemplaren eener Aganais als Membliaria Cram., want al weet ik wel dat men Cramer's afbeeldingen der Heteroeera niet als bijzonder naauwkeurig mag besehouwen, zoo kan ik toeh niet over bet hoofd zien: 1°. dat bet bij fig. C afgebeelde mannetje een omslag aan den voor- randswortel der voorvleugels sebijnt te bebben — waarvan bij mijne mannen niets te zien is; 2°. dat ook de gebeele aeb- terrandsbelft der achlevv leugels met witte stralen is bezet, terwijl die vleugels bij al mijne voorwerpen ongeteekend donker bruingrijs zijn; 3°. dat kop en thorax bij Cramer ongeteekend vuil kaneelbruin zijn, terwijl de kop bij mijne stukken wit en zwart geteekend en de thorax oranjebruin is met twee zwarte stippen op de voorhelft der sehouderdeksels. De voorrandshelft van bet wortelderde der voorvleugels ver- toont bij mijne manuetjes sleehts eenige witgrijze sehubben op de aderwortelen; bij de wijfjes is dat gedeelte der vleugels donkerder, zwartbruin, met vijf breedere of smallere witgrijze dwarsstreepjes over eel 11 en 12, dergelijke bestuiving der aderwortelen en eene oranjebruine langslijn op deu wortel der (1) Oni de door Herrioh Schaffer, Erot. Schm p. 70 aangevoerde reden geef ik thans aan Boisduval's uaam de voorkeur. 78 LEPIDOPTERA VAN CELEBES. middeneel. De achterlijfsringen vertoonen zwarte stippen op den rug. Deze zijn bij een paar exemplaren zeer klein. De ouderzijde is eenhlcurig donker bruingrijs, dus niet met lichtere wortelbelft. Overigeus zijn aldaar de witte stralen en de teekening van bet lijf zoo als bij Cramer is afgebeeld en vertoonen de onder- en bovenzijde een blaauwen weerscbijn. De nervunr is anders dan bij de volgende soorten, want ter- wijl bij deze ader 7, de steel van 8 en 9 en 10 uit den ach- terrand , de spits en den voorrand eener korte aanbangcel komen, ontspringen bij mijne ?Mnnbliaria ader 6 en 7 der voorvleugels gesteeld uit den ackterrand eener dubbel zoo lange, smalle aanbangcel, 8 en 9 gesteeld uit bare spits en 10 daarneven. Overigens merk ik geen versebil op, ook niet in palpen en pooten. De sprieten zijn bij beide sexen draadvormig, kort bebaard. Mogt mijne soort nieuw bevonden worden, dan sla ik den naam Radians voor. Bontbain, Balangnipa, Amparang. 35. Aganais Eugenia Cram. IV, pi. 398 M. Een paar. De zwarte acbterrand der acbtervleugels is smaller dan op Cramer’s afbeelding en heeft nog niet ten voile een vierde der vleugelbreedte. Zulke exemplaren zijn op het Leidscb Museum als Her pa Walker gedetermineerd, docb ik boud ben, even als het besproken paartje, slechts voor eene varieteit van Eugenia. Bontbain. 36. Aganais Vitessoides Snell, nov. sp. — Plaat 7, fig. 1. Een zeer gaaf en frisch mannetje van 60 mm. vlugt. Naast Ueliconia Linn, docb verschillende door dat de thorax helder oranjegeel en de zwarte achterrand der acbtervleugels ongevlekt is, overigens door kleur en teekening zeer aan de soorten van bet Pyraliden-genus Yitessa berinnerende. Palpen zwartbruin; lid 1 en 2 aan de voorzijde oranjegeel. Draadvormige sprieten zwartbruin. Kop en thorax oranjegeel, twee kleine streepjes op den kalskraag, twee groote ronde stippen op de voorbelft der sehouderdeksels en een streepje op bet scbildje zwart. Acbterlijf onder en boven okergeel met zwarte, op den bnik opene, in de zijden fijn afgebrokene en buitendien smallere ringen. Pooten grijsgeel, op zijde donkergrijs. LEPIDOPTEUA VAN CELEBES. 79 Voorvleugels aan den wortel zwartbruin met grijswitte dwars- streepjes en eenige oranje schubben, verder met franje grijsbruin ; het aderbeloop en bnitendien drie langslijnen in de middencel, cel i b en la grijswit; de lijn in de middencel franjewaarts gevorkt, die in cel lb wortelwaarts. Achtervleugels wit; eene middenvlek en de binnenwaarts bogtige, tegen den staarthoek puntig toeloopende achterrand vaalzwart. Franje grijs. Onderzijde der voorvleugels grijsbruin, in bet midden grijswit gemengd. De achtervleugels zijn als boven, want de voorrand is ook aldaar doukergrijs en eene tweede middenvlek wortel¬ waarts der eerste aanwezig, dock dit wordt door den binnenrand der voorvleugels bedekt. Maros. 37. Aganais Caricae Fabr. Een mannetje dat sleebts drie in een’ drielioek staande zwarte vlekjes in het midden der achtervleugels heeft, overi- gens gelijk is aan Javaansche exemplaren. Mangkasar. 38. Aganais Celebensis Hopffer Stott. Ent. Zoit . 1874 p. 43. Een wijfje dat volkomen overeenkomt met Hopffer’s beschrij- ving en geen overgang op Javan a Cram, vertoont. Ik kan geen exemplaar van Javana vergelijken en weet dus niet welke waarde gehecht moet worden aan het feit dat op Cramer’s afbeelding de beide middenvlekken der voorvleugels wit zijn, terwijl zij bij mijn en Hopffer’s exemplaar van Colebensis bleek- geel en buitendien grooter zijn. Balangnipa. 39. Aganais Mouvclia Cram. II pag. 52, pi. 131 C (zeer ruwe afbeelding). Vele exemplaren. Uiterst gewoon volgens den heer Piepers. Alle lokaliteiten. 40. Aganais albifera Feld. Nov. II 2 pi. 106 fig. 3d. — Piepers, Tijds. v. Ent. XX (1876/77) p. 5 (rups.) Drie exemplaren. Bij een, zeer klein en bleek voorwerp ontbreken de zwarte achterlijfsringen en de middenvlek van de bovenzijde der achtervleugels. Bonthain, Mangkasar. 80 LEPIDOPTERA YAK CELEBES. 41. Aganais Egens Walk. — Plaat 7, fig. 4.— Moore, Cat. II, p. 292, pi. XIII, fig. 7, 7ft (rups.) — Dodecastigma de Ilaan. Het wijfje gelijkt zoozeer op Borbonica foem. Herr. Sell. E.rot. fig. 118 (? lnsularis Boisd. Faun, de Madag. Bourb. et Maur. pi. 15, fig. 2 p. 96), dat ik, zonder de zoozeer verscliillende mannen, mijne voorwerpen van Celebes bijna voor Borbonica had gehouden. Alleen neem ik een verschil waar in de zwarte stippen aan den wortel der voorvleugels. Bij Borbonica foem. Herr. Sch. staan er drie in een drielioek, bij lnsularis Boisd. drie op eene langsrij in cel 12. Bij Egens vindt men er gewoonlijk vijf; twee in cel 12, waarvan de buitenste soms ontbreekt, eene op een derde der middencel en twee bij den wortel van eel 1 b, die dus met de twee stippen op den thorax het getal twaalf uitmaken. Het mannetje is iets smalvleugeliger dan het wijfje en zijue sprieten zijn metstijve, omgebogen haren bewimperd. Op de onderzijde is het grauwer en de zwarte vlekken der voorvleugels zijn grooter, terwijl men er op de achtervleugels nog een of drie op eene langsrij in de middencel vindt en eene op ader lb. Palpen geel, de spits van lid 2 en lid 3 zwart. Ihjpsa orbona Yoll., Tijds. VI, 137 pi. 9, fig. 4 is verwant. Deze soort is als Egens Walker op ’s Rijks Museum gedeter- mineerd. Waarschijnlijk heeft men zich vergewist dat het ook de Egens van diens beruchten Catologus is, doch om een vast steunpunt voor toekomstige determination te hebben, geef ik hierbij eene afbeeldiug. Twee mannen en vijf wijfjes. Maros, Takalar, Mangkasar. Genus DIGAMA Moore. ( Catal. of Lepid. Ins. II p. 297.) 42. Digaina Piepersiana Snell, nov. sp. — Plaat 7, fig. 2 (foem.) Behoort zeer stellig tot hetzelfde genus als Hearseyana Moore, doeh onderscheidt zich op het eerste gezigt van die soort door de zwartgrijs gepunte achtervleugels en de scherp begrensde donkergrijze vlek aan den voorrandswortel der voorvleugels. Insularia Felder staat reeds verder; hij noemt (Verb. Zool. Bol. Ges. 1868 p. 285) de vleugels korter dan bij Hearseyana en beschrijft de voorvleugels als bleek bruingrijs met de volgende LEPIDOPTERA VAN CELEBES. 81 zwarte stippen: vier aan den voorrand, eene aan den vleugel- wortel, eene in de middencel, eene onduidelijke op de dwars- ader en twee in de vleugelvouw. Sprieten donkergrijs, bij den man tot vier vijfden lang ge- baard, bij bet wijfje draadvormig met twee stijve liaartjes op ieder lid. Schedel en voorhoofd lichtgrijs, aangezigt donker¬ grijs. Palpen donkergrijs; lid 1, een vlekje op lid 2 en de spits van lid 3 lichtgrijs. Halskraag en thorax lichtgrijs, de voorzijde van den laatsten donkergrijs. Voorvleugels lichtgrijs, bij het mannetje met eene blaasvormige verdikking aan het tweede vierde van cel la, bij het wijfje zonder deze. Verder zijn de boven beschreven vlek aan den voorrandswortel, het begin eener schaduwlijn op de helft van den voorrand, eene getande tweede dwarslijn met eene wortelwaarts daartegen liggende groote vierkante vlek aan den binnenrand, en eene het beloop der lijn volgende, doch daarvan gescheiden streep op den achterrand, benevens vele korte streepjes Langs de aderen donker bruingrijs. Twee evenwijdige iets schuine dwarsrijen, ieder van drie zwarte stippen, worden op een derde van den vleugel ge von den; aan het begin der eerste staat een grijsbruin voorrandsstreepje. Bovendien ziet men nog voor en voorbij de dwarsrijen stippen telkens 2—3 zwarte stippen op eene langsrij. Franje lichtgrijs, donkergrijs gevlekt. Achtervleugels dun beschubd, donker okergeei, bijna goud- geel; de franje, zoo ver de zwartgrijze punt strekt, donker¬ grijs, verder okergeei. Bij sommige exemplaren ziet men eene kleine donkergrijze stip onder den voorrand. Onderzijde der voorvleugels grijs, iets donkerder dan boven, de voorrand tot twee derden okergeei en met twee zwartgrijze vlekken aan het eind, de binnenrand vuilwit. Achtervleugels als boven gekleurd doch de punt bleeker, de middenstip grooter, buitendien een donkergrijs vlekje op drie vierden van den voorrand. Buik onzuiver wit, het overige van het achterlijf okergeei, op zijde met twee, op den rug met eene rij zwarte stippen Pooten geelgrijs, donkergrijs gevlekt. Elf exemplaren; twee van Balangnipa, de overigen van Bonthain. 6 82 LEPLDOPTERA VAN CELEBES. Genus EMYDIA BoiscL, v. Hein., Snellen. 43. Emydia soricina Snell, nov. sp. — Plaat 7, fig. 3 en 3u. Twee wijfjes van 30 mm. vlugt; een geheel gaaf. Uiterlijk na verwant aan Em. Gram mien, docli zieli daarvan al dadelijk onderscheidende door het aanwezig zijn van ader 5 der aehtervleugels. Wijl deze soort niet wel in een ander genus kan worden opgenomen, zou voor haar een nieuw genus moeten worden gevormd ; indien vvij een behoorlijk systeem der Lithosina bezaten en mij ook het man net je bekend was. Geene dezer beiden vereischten aanwezig zijnde, huisvest ik mijne nieuwe soort voorloopig in het genus Emydia Boisd. Met opzet bezig ik voor dit genus niet een der beide namen, waaronder in Hiibner's Verseichniss de soorten van Emydia vereenigd zijn t. w. Spins of Coscinia . Terwijl vele Entomologen dit werk als een geschikt magazijn van namen bezigden, zoo als o. a. Prof. Zeller, Linn am Entomologica I voor zijn genus LithocdlHis deed, hebben anderen van Hiibuer’s voorbeeld misbruik gemaakt en, zijne tnanier vol- gende, veelvuldig heterogene bestanddeelen met eene pseudo- besehrijving, of ook wel, wat nog gemakkelijker is, zonder eenigerlei besehrijving en de soorten alleen opnoemende, onder een of anderen generieken naam vereenigd, en dan beweerd dat zij nieuwe genera hadden gevormd. Zoo iets kan gevoegelijk met den naam van kinderspel worden bestempeld. Hiibner’s YerzeieJniiss is niets meer dan een eatalogus, nlleen geschikt om tot bekoming van namen te worden geplunderd, uitgenomen wanneer hij soorten vereenigd heeft die inderdaad te zamen een goed genus vormen. Men mug ecliter niet voorbijzien in welken tijd hij leefde, zonder daarom deze toegevendheid tot Entomologen van den tegenwoordigen tijd nit te strekken. De sprieten zijn iets korter dan de helft der voorvlengels, draadvormig, zwartgrijs, aan beide zij den van ieder lid met een haar. Palpen smal, rolrond, stomp, sehuins opgerigt, niet ten voile zoo long als de kop, zwart, de bovenhelft van lid 2 eitroengeel, overigens glad besclmbd. Zuiger opgerold. Kop kort behaard, eitroengeel; eene stip op het aangezigt en eene tusschen de sprieten zwart. Halskraag en rug mede kort en glad behaard, eitroengeel, te zamen met negen zwarte vlekjes. Voorvleugels bijna ovaal met gebogen randen en afgeronde LEPIDOPTEBA VAN CELEBES. 83 hoeken, donkergrijs, aan den wortel bruinachtig, tegen punt en acliterrand en op de franje iets donkerder en zuiverder grijs. Het aderbeloop van de wortelhelft is iets liekter gekleurd dan de cellen en geheel aan den voorrandswortel ziet men eenige citroengele schubben, die eene donkergrijze stip afscheiden. Achtervleugels met franje zwartgrijs, gebeel aan den wortel iets bleeker. Achterlijf bruingrijs, de rug tegen de punt zwartgrijs. Onderzijde der vleugels zeer donkergrijs, tusschen de kleur van de bovenzijde der voor- en die der achtervleugels in. Pooten glad beschubd, gewoon gevormd en gespoord, de heupstukken aan de voorzijde geel even als eene streep langs beide zijden van de borst, het overige donkergrijs. Ader 3—5 (in voor- en achtervleugels) ongesteeld, 6 en 7 der achtervleugels uit een punt, 6 der voorvleugels uit de spits der middencel, ader 7, de steel van 8—9 en ader 10 uit eene vrij lange aanhangcel, 11 uit de middencel, vrij in den voor- rand, 8 der achtervleugels uit de helft van den voorrand der middencel. Bijoogen aanwezig, de middelmatig groote oogen naakt. Bonthain. Genus LITHOSIA F., v. Hein., Snellen. 44. Litliosia ehryseola Snell, nov. spec. — Plaat 7, fig. 5 (foem.) en ha (mas). Een gaaf paar van 35 (c?) en 39 ($) inm. vlugt. Het wijfje is eene geheel typische Lithmia , zoo als dit genus in mijne Yiuulm ran XnUrlaml uitvoerig is gekarakteriseerd, in de voorvleugels zonder aanhangcel (ader h) uit den voor¬ rand der middencel komende), in de achtervleugels met ge- steelde aderen 6 en 7, en zonder spoor van bijoogen. Het mannetje is, wat de voorvleugels aangaat, gevormd als het wijfje, doeli in de achtervleugels ontbreken behalve ader 5 ook nog 4 en 7; ader 1// is op de onderzijde tot over de helft lang behaard en aan den voorrand ziet men eenen omslag. De achtervleugels zijn ook zigtbaar korter en meer driekant van vorm dan bij het wijfje. Sprieten, kop, palpen, thorax en bovenzijde der voorvleugels 84 LEPIDOPTEItA VA^ CELEBES. zijn eenklenrig en ongeteekend donker goudgeel, de achter¬ vleugels bij den man bleeker, bij bet wijf bnitendien iets grijs- aehtig. Aeliterlijfsrug geelgrijs behaard; buik en onderzijde der vleugels met borst en pooten weder goudgeel, iets bleeker dan de bovenzijde der voorvleugels. Bontliain. Ivomt ook op Java voor. 45. Lithosia xantlioloina Snell, nov. spec. — Plaat 7, fig. 6. Een gaaf wijfje van 32 mm. vlugt. Ader 4 der achtervleugels ontbreekt; overigens eene typisclie Lithosia zonder bijoogeii of aanhangcel der voorvleugels. Palpen, kop, sprieten, halskraag en wortel der schouder- deksels benevens eene mm. breede, binnenwaarts eenigszins bogtige streep Iangs den voorrand der voorvleugels, die bijna de vleugelpunt bereikt en de geheele franje, ook die van den voorrand der voorvleugels (bebalve juist aan den staarthoek) zijn goudgeel. Het overige van den thorax en van de voorvleugels is dofzwart. Achtervleugels zeer donker grauwbruin; de franje aan de vleugelpunt helder okergeel, dan langzamerhand bleeker en grauwer wordende, om aan den staarthoek in vuil grauw over te gaan. Achterlijfsrug donker grauwbruiu. Onderzijde der vleugels roetbruin, tegen de wortels bleeker, grauwaehtig; voorrand en franje als boven doch bleeker; bovendien de voor¬ rand der achtervleugels, de wortels liunner hoofdaderen en een fijn streepje op de dwarsader donker okergeel. Borst, buik en pooten donker okergeel, de laatsten grauw bestoven. Verwant aan Paraphlehia lithosiua Felder, Novara II, 2 pi. 83 fig. 6 (foem.) van Borneo, dock bij deze is de franje zwart en de gele voorrand veel smaller en naar de vleugelpunt ge- lijkmatig in breedte afuemende. Mangkasar. 46. Lithosia lnrida Snell, nov. spec, — Plaat 7, fig. 7. Een gaaf wijfje van 24 mm. vlugt. Eene geheel typisehe Lithosia zonder bijoogen of aanhangcel der voorvleugels; ader 3 en 4 der achtervleugels lang gesteeld. Palpen onzuiver okergeel; eene streep op zijde van lid 2 en 3 donkergrijs. Aangezigt en schedel met sprieten donkergrijs; bestuiving der sprietwortels, eene streep over het voorhoofd die beiden verbindt en de zijden van den schedel donker okergeel. LEPIDOPTERA VAN CELEBES. 85 Een smal randje aan den wortel en de zijden van den hals- kraag benevens de wortel der schouderdeksels, eene smalle, aan het begin iets breedere streep langs den voorrand der voorvleugels en hunne franje tot ader 2 zijn bleek okergeel. 