VADERLANDSCHE LETTER OEFENINGEN
Deeze ftrooken had ik in drie deelen gefneeden , en age tereenvolgende gelegd : een lict ik aan den Heer senk+ BIER’, een aan myn Zoon , en het derde nam ik mede. Op den 3 Augustus, op den middag, was het Uitfpan« gel in het toppunt te Geneve als. No. 7, te Clamount tusfchen~No. 5 en 6, en op Mont Blanc tusíchen No. ten 2, en dus zeer naby aan het donkerfte Konings blaauw. _ Wind. Op den Top van Mont Blanc kwam dezelve | recht uit het Noorden , en was hinderlyk door de {ny- IL DEEL. MENGELW. NO. 6. R dene OP- MONT 'BLANU GEDAAN. 328 haare 3, deeze hoek aan Mont Blanc een wirgeifisakte nicer- erheid. Ik bragt vlesfen met Lust, op den Bergtop gevuld, mede: maar ik heb dezelve nog niet kunnen: beproeven 5 ook heb ik, ten zelfden einde’, Sneeuw van daar mede'ge- bragt. | d Met veel genoegen zou ik de fchoone Proeven herhaald hebben van den Heer BERTHOLLET, over de ontbinding van Gedephlogisteerd Zee-Zuur door het licht, wy had- den het gereed gemaakt, en in vlesfen mede genomen 3 doch, met hoe veel zorgvuldighcids ook geflooten, hadt het Gaz zich een uitkomst weeten te baanen , en het blaauw papier, met welke de vlesfen omwonden waren , van kleur doen veranderen. Ik kon ook geene Proeven doen wegens de Witdamping des Waters: dewyt het zelfs in de Zon bevroor. En de Proeven op de Ether vorderen aanhoudende oplettenheden , niet mos gelyk voor die ze met my zouden neemen , en kon ik daar in niet flaagen. Om dezelfde reden roest ik af- zien van de nieuwe Proeven, welke ik my had voorge- fteld, over de doorfchynendheid der Lugt; doch ik hoop al dit overgeflaagene te vergoeden, De Heer EXCHAQUEC heeft aan ’t Oosten van Mont Blanc eene groote vlakte ontdekt, op de hoogte tusfchett 18 en 1900 Roeden, en ‚op eene plaats , zeer gefcHikt tot het doen van Waarneemingen. Men vindt op de randen eenige rotzen, waar men Zich een affchutzel zal kunnen vervaardigen ; en, dewyl ik, op die hoogte, geen hinder zal hebben van de dunheid der Lugt, zal ik my, met myn Zoon , derwaards begeeven ; wy willen daar ter plaatze ons: Zee-Zuur vervaardigen , daar eenige dagen lyven, en hoopen "er verfcheide belangryke Waarnec- mingen te doen. R ` EE” RONDSOM DE WERELD. 227 des Aardbodems.. Aan boord gingen twee Starrekundigen, de Heer DAGELBT , Lid van de Academie der Weeten- fchappen , en de Heer MONGE de Jonge, Hoogleeraar ín de Krygsfchool (deeze laatstgemelde , (feeds op Zee onge- field zynde, heeft zich, na eenigen tyd aan boord ge- weest te zyn, genoodzaakt gevonden weder te keeren); - twee Natuurkundigen , de Ridder: LAMANON en de Heer MONGER de Zonge, Kanunnik van St. Genevieve; de Isief- hebbers der Natuurlyke Historie, de Heer DE LA MARTI- NIERE, Vader RECEVBUR, Franciscuaner , ch de Heer DU FRESNE; als mede de Heer MONERON, Ingenieur; vergezeld van de noodige Tekenaars en Schilders. Deeze Geleerden werden den achttienden van Juny aan den Ko- ning voorgefteld; men gaf hun de breedvoerigfte. lastbric- ven en voorfchriften , en {paarde miets om hun alle Werk- tuigen te bezorgen , welke zy op een zo veel bedoelenden Tocht konden noodig hebben. "Er wierd een Gedenk- penning geflaagen, om de gedagtenis van die ondernee- ming te bewaaren: dit was de tiende onder de Regeering van LODEWYK DEN XV. 8 Op het Fregat la Rousfole bevinden zich honderd en dertien Perfoonen. De Officiers zyn gckoozen uit de kun- digfte en moedigfte Zeelieden; onder de Matroozen zyn handwerkslieden , die onderfcheide handwerken verftaan , Horlogiemaakers , Geweermaakers ; Timmerlieden enz., ten einde men op alle legplaatzén. het noodige konne ver- vaardigen , zonder byftand van vreemden, ook dikwyls niet te bekomen.. Het kan niet misfen, of deeze Reis zal ons nicuwe Ontdekkingen opleveren voor de Aardrykskunde , zo Zuid- als Noordwaards 3 de: Zee-horlogien zullen dienen om de Lengten te bepaalen. De Heer DAGELET moet zich byzonder toeleggen om de Ebbe en Vloed waar te neemen, als mede van de Slinger, om de veranderingen der zwaarte, op onderfchcide plaatzen des Aardbodems , op te helderen, en het verfchil, °t welk er in is onder de twee halfronden: ook de nette hoegrootheid van de _ platheid des Aardkloots. Ten dien einde heeft de Heer DAGELET met zich den onveranderlyken Slinger van den Heer DE LA CONDAMINE , welke men reeds in America, Africa en Lapland, gebruikt heeft. De Heeren DE LA PRYROUSE EN DE LANGLE, op het Eiland Teneriffe eenige Waarneemingen gedaan hebbende, zyn op ’t einde van Augustus MDCCLXXXV van daar 3 ver- RONDSOM DE WERELD. _ 299 en loopt goed: dat aan boord ‘is, van den Heer, DE LANGLE , verandert zeer veel. Wy hebben onder de Linie de Vizier gezoet , mede in onze Kaarten van D'APRES aangeweezen. Wy hoop- ten op het Eiland Trinité voorraad van hout en water op te doen; doch het is een foort van Vulcanifche Rots, waar tusfchen de drie en vier honderd Portugeezen wog- nen , daar onderhouden door den Bevelhebber van Bue- nos-aires: wy waren genoodzaakt na de Kust van Bra/if te ftevenen, en zullen over /sie de France te rug keeren. Op den.tweeden van May MDCCLXXXVII, heeft men Brieven van deeze twee Schepen ontvangen, ze wa- ren gedagtekend tweeëntwintig September, te Montery, op de Kust van California , op 36 Gr. en een'halve, Noorder Breedte. Met leedweezen verneemt men daar uit, dat "er, op den dertienden July, zes Officieren , één eerfte Stuurman, en veertien van het Scheepsvolk , waren omgekomen. Onze Reizigers bevonden zich toen ints veertien dagen omtrent een Haven, in Noord- Amen rica, van welke zy cen Kaart gemaakt hadden , men wil- de Ter de diepten op uitmerken > en zondt ten den einde drie Sloepen uit, de Zee brak by ‘den inging der | Haven , en vormde daar een Baar. De Sloepen werden als een pyl uit een boog door den ftroom voorby den ingang gevoerd; twee ‘derzelver floegen om. let ven kort woord moeten wy- icts yan California zeggen. California is een lange landtong, die voortkomt uit de Noordkust van America , en zich tusfchen het Zuiden en Oosten uitftrekt „ tot onder de Brandende Lugtítreck. Dezelve wordt ter wederzyden door de Stils Je Zee befpoeld. Het bekend gedeelte yan dit Schierei-" land is drie honderd mylen lang, tien, twintig, dertig en veertig mylen breed. Men wil, dat de dorre grond weinig gefchikt is ten Landbouw, of ter Veetcclt. FER- DINAND CORTEZ ondernam, in den Jaare MDXXVI, de vermeestering van ’t zelve te vergeetsch. De Tochten, vervolgens derwaards ondernomen , flaagden niet gelukki- ger dan de zyne: 't was niet voor in den Jaare MDCXCVII, dat de Zeien by deeze Wilden Kwamen , welken zy wilden befchaaven; zy bragten kleinigheden mede , om ze te lokken , graanen , om ze voeden, en klederen, ge- fchikt vm ze te behaagen. Door decze tekens van goed- daadigheid in ’t einde, gewonnen , vormden zy drregn- veertig Copen, wyd van. een gefcheiden , ter oorzaake ` R 4 van KT m nn == WAARNEEMINGEN OVER DE SCHEEPVAART, 23% borizontaal op elkander gezet te zyn, flegts de helft van de breedte hadden , en op een gevoegd waren, als in Fig, 23 wordt afgebeeld : de kosten zouden , naar myn be- grip, niet veel grooter, en het Schip fterker cu beter verbonden „ weezen. Men moet zich niet alleen op de fterkte, en daar uit volgende veiligheid, van het Schip zelve toeleggen; maar ook zyn gedagten bepaald vestigen op de behoudenis der Scheepslieden , een braaf en belangryk geflacht, wier be- waaring wan het uiterfte gewigt is. Men kan, overzulks, niet te Geel overweegen, en daadlyk naavolgen , wat Ca- - itein Cpok met zulk een gelukkigen uitílag, op zvne Reizen rondsom de Wereld , heeft te werk gefteld. Hier van ontmoeten wy eenc volledige befcheyving , in ’t Ver- toog van wylen den Ridder PRINGLE, gehouden in de Koninglyke Societeit te Londen , wanneer hy dien be- roemden Zeeman den dubbel verdienden Eerpenning over- leverde, Ik heb met zeer veel genoegen gezien, dat hy, op zyne derde Reize, myne voorgeltelde wyze, om Meel, Brood, enz., voor vogtigheid en andere nadeelen te bc- waaren „ met een goeden uitflag beproefd heeft ; men vondt dien voorraad droog en in goeden ftaat , fchoon der zelve vier jaaren op Zee geweest was. Decze handelwy- ze is befchreeven in de vyfde Engclfche Uitgave myner Werken, p. 454. In ’t zelfde Werk heb ik, p. 469, 470, een middel voorgefteld , om den dorst te lesfen , wanneer vers water ontbreekt, een middel, naderhand met ‘veel geluks beproefd. Gelukkig, konden wy op dezelfde wyze den honger ftillen , wanneer de leewensvoorraad ontbreekt. ` Misíchien zal men met den tyd bevinden, dat zulks.nict volftrekt onmogelyk is. Ondertusfchen zou” men den Scheepsvoorraad kunnen vermeerderen met voortbreng- zelen van het groeiend Ryk; met Aardappelen en Worte- len, in ftukken gefneeden, en op de oven gedroogd. Schoon de Zeelieden doorgaans zeer bekwaam zyn, om redmiddelen te vinden in de rampen , welke hun overko- men, hoop ik, dat zy my zullen toeftaan , twee of drie hier mede te deelen, met welke zy hun voordeel kunnen doen. Indien zy, by voorbeeld, na een fchip- breuk, of by eene andere gelegenheid, zich in een hoop, bevinden, en een Kompas ontbreeken , zal een fyne naald, in een kom op ’t water gelegd, hun over °t algemeen het Noorden aanwyzen; de meeste zyn zeilfteenkragtig , of kunnen het worden, met ze fterk te wryven of te flaan. R 5 In» OVER DE SCHEBPVAART. 233 Over de voorzorgen , welke men moet neemen, als men zich gereed maakt om een Tocht ver Zee te doen, Wanneer men ten oogmerke heeft een verren Tocht af te leggen , is er niets beter dan zulks, zo veel mogelyk, geheim te houden , tot den tyd des vertreks zelve, Ver- zuimt men dit, men vindt zich onophoudelyk belet en belemmerd , door de bezoeken zyner Vrienden’ en Kennis- fen, die niet alleen den kostlyken tyd ontfteelen, maar ook veele dingen doen vergeeten ` derwyze, dat men, aan boord gegaan, en op Zee, zich, met veel hartzeer, eene menigte van zaaken herínnere, die onafgedaan en onver- effend gelaaten, of vergeeten zyn mede te voeren, en waar aan "rop Reis ontbreekt. Zou het niet ten hoog- ften nuttig weezen, zulk een gebruik af te fchaffen, en een Reiziger tyd te laaten , om zich bedaard toc te rus- ten, zonder ftoorenis, op dat hy, alles bezorgd hebben- de, eenige dagen konne neemen om zynen Vrienden vaar wel te zeggen: het aan hun overlaatende, om by de we- derkomst, op hunne beurt, hem desgelyks geluk te wen- fchen ? Men is niet altoos meester, om cen Capitein, naar wel- gevallen uit te-kiezen, fchoon een groot gedeelte van ’t genoegen, en ’t wel hebben op den overtocht, van die keuze afhangt, en men, voor een geruimen tyd, tot zyn gezelíchap bepaald, en in .z2ker voege van hem afhang- lvk is. Zo de Capitcin cen gezellig, verftandig, heusch en verpligtend Man is, men is er gelukkig aan. Ook ont- moet men ze van dien ftempel., fchoon zeldzaam. Indien ondertusfchen de Capitein, die u'ten deele valt, niet tot dat getal behqore, doch bekwaam, oplettend, zorgvule dig en handig is in het Scheepsbeftuur , dan moet men de rest over °t hoofd zien: want dit. zyn de weezenlykite en onontbeerelyke vercischten. ( Hoe veel regt gy ook moogt hebben, ingevolge van de overeenkomst, met hem getroffen „op den Leeftogt , voor de Pasfagiers medegenomen , is het altoos goed , wat voor zich zelven te hebben, om ’er, by gelegenheid, zich van te bedienen. Het allerflegtst , °t welk men op de Schepen heeft, is de Keuken. Men vindt ’er, eigenlyk gefprooken , geen Koks daar toe opgeleid : men kiest doorgaans een der Matroozen , en wel van de geringften, om dit werk te verrigten, die veelal het zojammerlyk uitvoert, dat het on-. der de Engelfche Zeelieden een fpreekwoord geworden is, God geeft de Spyze; maar de Duivel de Koks. Dan, lie» den, die zich gezonder denkbeelden van de Voorzienig- heid vormen, en gelooven dat dezelve alles altoos ten beste fchikt, zullen hier. over anders oordeelen , en zeg- en, dat de Voorzienigheid, weetende hoe de Zcelugt en de Beweeging, die men heeft door de beweeging varı het Schip, de Eetgraagte opwakkeren, de flegte Koks gegee- ven heeft, om het te veel eeten te voorkomen; of dat zy, weetende , hoe men daar flegte Koks zal aantreffen „ den Zeelieden een fterken Eetenstrek verleend heeft, op dat zy niet van honger zouden fterven. Ondertusíchen kunt gy, dit daar laatende , u bedienen van cen Lamp of Kom- voir, met Voorloop, om voor u zelven eenige fpys te bereiden , als Gehakt , Soup, enz. °t Zal ook niet ondien- {tig weezen , onder uw medegenomen voorraad, Potpas- teijen en dergelyke te hebben, die, wel toebereid, een zeer langen tyd kunnen goed blyven. Een kleine blikken Oven, met het openeinde na het Keukenvuur gefteld , kan zeer te ftade komen: een Knegt kan daar een {tuk Schaa- pen- of Varkensvleesch braaden. Voelt gy u zomtyds opgewekt, om van ’t gezoute Ösfenvleesch te ceten, ’t welk zeer goed kan weezen, gy zult Cider den besten drank vinden, om uw dorst, door dat gezoute vleesch verwekt , te lesfchen, en ook dit zelfde ervaaren, als gy met Zoutevisch uw maaltyd doet. De Scheepsbefchuit is dikwyls te hard voor de tanden van veeten, en men .ver» zagt ze door weeken; maar Tweebak, ter medeneeming aangeraaden , is veel beter: wel gereezen , doorgeineeden, en tweemaal gebakken , drinkt dezelve het vogt veel vaar- diger in, wordt van zelve zagt; verteert zeer gemaklyk „ en levert; gevolglyk , een voedzel uit, dat zeer heerlyk en beter is dan de Scheepsbefchuit. De Boonen kooken menigmaal flegt, en werden niet week: ik heb het ne en — — = OVER DE SCHEEPVAART. 237 de Tabakshartdel omtrent een dergelyk getal. Wat de nutheid van de Tabak aanbelangt, hier voor, geloof ik, is weinig te zeggen: en wat die van de Zuiker betreft „ hoe veel beter. ze ons te verfchaffen , aan te moedigen ? Een beroemd Fransch Zedekundige heeft gezegt, dat, wanneer hy in aanmerking nam de Oorlogen, welke wy in Africa aanftooken, om Negers te krygen, het groot getal der geenen, dic in deeze Oorlogen fneuvelen, de menigte dier ongelukkigen, die, in °t overvoeren , door ziekte , befmette lugt, en flegt voedzel, fterven, en hoe veelen er omkomen door de harde behandeling , welke z in flaaffchen dienst ondergaan mocten, — dat hy zic niet kon wederhouden van, een ftuk Zuiker ziende, ’t zelve aan te zien als befmet met plekken ‘menfchenbloed. Maar, indien hy ’er by gevoegd hadt de beden- king van de Oorlogen , welke wy voeren, om de Eilan- den, die deeze Koopwaar opleveren , te neemen, te her- neemen, de Vlooten en de Legers, die op deeze Zee- tochten omkomen , dan zou hy dic Zuikerklomp niet aan- gezien hebben als enkel met vlekken van menfchenbloed bemorst , maar als daar mede geheel en al doortrok- ken. ’t Zyn die Oorlogen, welke maaken, dat de Zee- mogenheden van Luropa, de Inwoonders wan Parys en Londen , de Zuiker veel duurder betaalen dan die van Weenen, {choon de laatstgemelden omtrent drie honderd mylen van Zee afleggen. In de daad, een Pond Zuiker kost den eerstgenoemden niet alleen den Inkoopprys ; maar ook de geweldige fommen, welke zy betaalen in het opbrengen der noodzaaklyke Belastingen, om de Vlooten en de Legermagten te onderhouden , gebruikt tot het vere deedigen en bewaaren der Eilanden , rvk in dit voort- brengze!. PROE« DER DICHTKUNST. 239 elyk is, derzelver algemeene en groote Charactertrek- en klaar voor oogen te ftellen.' Wat is het, derhalven, waar in het weezen der Dicht- kunst: beftaat , en °t geen dezelve van Ondicht onder- fcheidt? — Is het de Maat? — Of iets geheel daar van verfchillende ; Verheevenheid van Gevoelens , Stout- heid van Figuuren, Grootsheid van Befchryving, of Cic-- raad van Verbeelding ? Laaten wy het oog flaan op de Bewyzen , die, ten voordeele van beide deeze Ver- onderftellingen, kunnen bygebragt worden. De kenfchetzende aart der Dichtkunfte, mag men zeg- gen, beftaat in Verhevenheid van Gedagten, in groots- heid van Verbeelding, in Cieraad van zeggen. -- Want heeft men geene weezenlyke Dichtftukken vervaardigd > zonder ze aan de maat van geregelde Verzen te kluisteren ? Dichtftukken , die niemand , behalven de zo ligt den neus opfchortende vermeende Kunstregter , ecn oogenblik zal elen met dien ‘naam te verceren? Is niet de Joie, machus cen edel Heldendicht? Wie durft het laager {chat- ten? Wie zal aan den Dood yan Abel, in Duitschland zo hoog geroemd , dien tytel ontzeggen? Wie dien weigeren aan de Incas van MARMONTEL, waar van de Fran/chen met eene zo verregaande verrukking fpreeken ? Geeft de verheevenheid van Aandoening geen Toon aan de Taal? De Ziel. met grootíche denkbeelden vervuld, neemt natuurlyk een hooge vlugt5 zy vertoont zich met waardigheid bekleed , en fpreekt op afgemeeten , deftigen en majefteitvollen toon ; haar ftyl‘is vol en zwellend. Deeze eigenfchappen wyzen den Dichter aan, zy maaken den Dichter uit. Zy geeven fterkte en aandoenlykheid aan zyne opftellen. Wie zal, waar deeze gevonden wor- den, na ecnige hooger vercischten omzien, om ‘er den Dichterlyken Eerpalm aan toe te reiken? Welke andere hoedanigheden kunnen, waar deeze ontbrecken, zelfs de {chaduw van eenig regt, op het dichterlyke fchenken ? Wie zal den naam van Dichter ontzeggen aan den groo- ten Hebreeuwfchen Zanger?. Wat kan ’er verhcevener, wat dichterlyker weezen, dan vecle van pavıns Pfalmen ? En, nogthans , is , naa den fchranderen arbeid van LowTH, de Maat niet nauwkeurig bepaald, en zal waarfchynlyk niet bepaald worden: dewyl ze niet beftaat. De wellui- denheid der toonen, die elks oor moct treffen, komt al- leen voort uit de natuurlyke aandrift van eene ziel, door- Ill. DEEL. MENGELW. NO. 6. S . dron- | DER DICHTRUNST. - . 241, e HORATIUS fchynt dit zelfde te beweeren „als hy, in het t Vierde Hekeldicht zyns Eerften Boeks , de kenmerken van een Dichter tragt op te geeven. In de eerfte plaats , zondert hy zichzelven uit van de zodanigen, die hy den naam van Dichter wilde fchenken: dewyl opftellen , van dien aart als de zyne, in een fiyl, die byna de dagelyk/chs manier van fprecken gelyk is (fermoni propriora), hem geen eisch gaf op die benaaming : wie dezelve voeren zou , moest een verheeven verftand , een uitmuntenden geest, en cénen mond, die groote zaaken uitbrommen kon bczit- ten, of, gelyk zyne eigene woorden luiden, Ingenium cui fit; cui mens divinior, atque os Magna fonaturum, des nominis hujus honorem. Ten aanziene van zichzelven en LUCILIUS , vermeldt hy, dat, indien men van hunne Schriften de gezette toonen en wyzen ontnam, het agterfte voor, en het voorfte ag- ter, plaatzen wilde, hunne Verzen Ondicht zouden wee- zen. Doch wilde men de regels van ENNIUS , Postquam difcordia tetra Belli ferratos postes , portasque refregit, Naa das de helfche twist ayn fakkel hadt ontflooken, En d’yz’re deuren van den oorlog opgebrooken, òp dezelfde wyze verfchikken , men sou er de overblyfzels van eenen mishandelden Dichter in gewaur worden, Invenias etiam disjecti membra poete. ' Het weezen van de Dichtkunst beftaat, derhalven , in Verheevenheid , Verbceldingskragt en Grootsheid ; by welke de maatklank flegts als een byvoegzel komt; een byvoegzel, nogthans, noodzaaklyk ‘er aan verbonden: dewyl het; cenigermaate , onmiddelyk verknogt is aan vúurfgheid en kragt der Dichterlyke Aandoening. Men zal hier op misfchien aanmerken , dat de Zedig. heid van HORATIUS , in zichzelven van den rang der Dich- teren uit te fluiten, niet kan toegeftaan worden, zelfs . | ten Doth glance from heaven to earth, from earth to heaven; And, as imagination bodies forth The forms of things unknown, the Poet's pen Turns them to fhapes, and gives to airy netuing A local habitation and a ame. i 2 ` DER 'DICHTKUNST, 243 tusichen den Toonklank van Dicht en Ondicht, dat de een geregeld is, bepaald door zekere wetten, en in ’t oor klinkt naar. vastgeftelde regelen : terwyl de andere geen maat kent, dan het algemeen gevoel van welluiden- heid, zeer ongeregeld en vericheiden? De Verbeelding, het Aandoenlyke , is eene enkele omftandigheid „ die, Schoon zy een Dichterlyk Opftel moge vercieren , ’t zelve niet uitmaakt. . Wy kunnen veronderftellen , dat iemand in Ondicht onzin (non fens) fchryft; kunnen’ wy niet even zo veronderftellen , dat iemand het in Dicht doe? En zal er nogthans geen weezenlyk onderfcheid weezen, tusfchen wartaal in Dicht en Ondicht? Indicn ja, dan maakt iets anders dan de zin het verfchil uit. En wat is dit anders dan de Maatklank , zonder welke de Taal, die de verheevenfte Gevoelens inboezemt >» met de daad Dich- terlyk kan weezen, doch -neoit eigenlyk gezegde Poëzy- - Ik onderneem het uer, in deeze'Proeve, de fterkte of zwakheid der bygebragte bewysredenen te wikken en te weegen 5 maar zal het haten berusten by dit algemeen be- fuit. ——— “Tot volkomene, en in-allen decle wel uit- gevoerde , Poëzy, of liever, tot den ‘hoogften rang‘in Dichterlyke Op ellen, a Zyn noodig verheevenheid van ‘Gevoelens, vuur van Verbeeldingskragt, en. geregelde in ‘agtneeming van Maatklank. Die ¡dit alles in agt neemt, beklimt den hoogften top van den Parnas. Maar van dit - hoogíte toppunt af zyn er trapswyze afdaglingen , tot men in het Ryk van Ondicht komt. De laatfte grens- fcheiding is die van geregelde Maatklank. De grenspaa- len van beiden-niet nauwkeurig gezet ‘zynde , geeven wy, in onze dagelykfche gefprekken , dikwyls, met eene vry „groote ruimte, het Dichterlyk Character aan Opftellen, ` ie meer of min hebben van voorgemelde hoedanigheden - doch gefchoeid zyn op de leest van een geregeld Vers. Te meermadlen wordt die naam toegevoegd aan werken , die zich alleen door de getelde‘ voetmaat onderfcheiden. t Geen deeze heeft noemen wy Dicht, wat deeze derft Ondicht. l CI | ` Dicht en Ondicht, -wyders, die, gelyk twee kleuren in derzelver zuiveren en onvermengden ftaat, ligt te on- derfcheiden ayn; fimelten ineef door bykans onmerkbaare mengelingen , tot bet onderícheid gehee) verlooren gerga- ke. Hoe :wyd verfchjlend: derzelver algemeene.kenmerk-. tekens zyn, laaten derzelwer..naderingen zeer naby ko- mende’ overtenkomfte tog. .:. : . en —— t S 3 Wat ZAMENSPRAAK TYSSCHEN TASÍO EN VOLTAIRE. 048 is dér: Gekken, en dagt "er met de dead cen te wor. den. Wat voerde. gy in 't uwe uit? | VOLTAIRE, wk maskte een Heldémdicht. . … TASSO. o , rn Eene Gevangenis is een. jammerhartige Parnas. HOMERUS , zegt shen, maakte zyne Verzen in een Spelonk: maar hy hadt:’er de fleuvel Yale boe ~ + o. ‘ ` VOLTAIRE. Gy weet, denk ik, den uitlag: myner onderneemingen. Myn Held verdiende. wel bezongen te worden! ‘Aan hem optfgak aleen dat hy geen tien of twaalf Eeuwen eerder gebooren was, : en geoorlogd hadt in een Land vol wonderen. : TASSO. , . | Ja, HENDRIK DE IV was te hedendaagsch. Wy bebben Ger beurtenisfen en Menfchen noodig, die wy, naar ons welgevallen , kunnen fchilderen en hervormen. e - i i VOLTAIRE. ` Pos - Wy moeten ook Leezers hebben, gelyk Italie u aanboode. Men badt my ‚in voorraad, ‘gezegd : De Franfchen 2yn niet. vsar Heldendicht gefchikt. . Doorgaans zong ik Op een zn verhiiven toon als gy» zomtyds hooger; maar myn Dichtítuk kon nog in belangrykheid, noch: in verfcheidenheid, noch in rykdom.’ het uwe evenaaren. Ik kon geen CLORINDA, geen HERMINEA , eh nog veel min eene ARMIDA plaatzén. Ik had niets dan de-Re- de ten mynen dienfte, en de Toverkonst ftondt u ter hulpe. TAS80, AW Ik bemerk, dat my een gelukkiger lot ven deele viel, ik kon myne Helden fcheppen ; gy moest de uwe {childeren, VOLTALRE. Onze Jaarboeken booden my cok onderwerpen aan, oust ‘ge- noeg, om, naar eigene opvattinge, bebandeld te wordeny doch uw Volk laat zich door ’t geen het oor behaagt vangee : het Franfche Volk beftaat uit gekken, diervorderen dat hunne Schry- vers wys : Men Gaar den Romaníchryver toe dat hy darte. le, en de ongeloofiykfie verdiehtzels op elkander ftapeie ; de Hel- dendichter, (ten minften hy. die deezen tytel verdient) vindt ach meer bedwongen. Waarom? De een fchryft em te vermagken» en men veronderftelt dat de ander ernftig fpreekt. Ik heb „zò goed als een under, westen te boertem Jin By ziet onde det, hen lommer arrosto, die van dit Ruk genoegzaame bewyzen oplevert. ` o TASSO - l . ' ' LA ‚Die leezing fuhynt hem te vervroiyken 3: misf:bie nzon zé hem bedroeven, als hy nog de wereld , door ons verlaaten, bew aise VOLTAM E. Ken de gwotſo voortegten. > „oel bes de Athfealche. Vers -. 4 TUSSCHEN TASSO EN VOLTAIRE, 247 rare gaf voor dat ik gek was. Eindelyk zou ik, dark heb de Smaak en de Zorge van Paus CLEMENS DEN VII, op ‘het Capi. tool gekroond zyn geworden. Ik ftierf op den avond vóór myn Zegepraal. VOLTAIRE, Ik was gelukkiger dan gy; mer kroonde het Tooneel myns Volks, acht dagen voor myn dood. . my oP eet TASSO, Ik heb u eene vraag voor te ftellen, VOLTAIRE. Ik luister. TASSO. Indien het u vry ftondt weder op de wereld te verfchynen , en uwen loop te hervatten, waarop zoudt gy u toeleggen? ` | VOLTAIRE. Buiten twyfel zou ik ’t zelfde doen, ’t geen ik nu -gedaan heb, uitgenomen , dat ik zorg zou draagen , om niet teffens Dichter , Gefchiedfchryver en Hoveling te willen zyn. De Mensch, dien het Vernuft de pen in de hand geeft, kan het Heelal ver. geeten , zonder te vreezen dat hy zal vergeeten worden. Hy fchept behaagen in de Wereld te onderwyzen en te troosten, en ontvliet dezelve menigmaal tot zyn eigen gemak. | TASSO. , Zodanig een rol op de Wereld flaagt beter dan eene andere; Ik zou ondertusfchen twyfelen, Of GODEFRIED DE BOUfLLON zyn mam voor den mynen zou willen ruilen. ` VOLTAIRE. Bewaar den-uwen , myn: doorlugtige Meester. *t Zal altoos gemaklyker vallen , Fernjalem te verlosfen , dan een Feru/alem verlost te maaken. See | TREFFEND VOORBEELD VAN DANKBAARHEID EN EDELMOE- DIGHEID. (Uit het Engelsch.) OPAL OSMAN, die naderhand een der grootfte Staatslieden en Veldheeren werd des Ortomannifchen Ryks, werd. in den Jaare MDCCVIII, door den Sultan na den Basfa van Cairo ge- zonder. Hy reisde te Land na Said, het oude Sidon en Syrie, vreezende voor de ftroopende Arabieren, die in de omliggende Landftreeken omzwerven, de Reizigers en de Caravaanen be- roovende , ging hy aan boord van een Turksch Schip, beftemd na Damiate; een Stad, aan ’t Oostlyk kanaal van den Ny! ge- | | | legen. In deezen korten overtocht ontmoetten zy een Spaan- Jchen Mm B VAN DANKBAARHEID EN EDELMOEDICHEID.. 249 ren na het Spsanfche. Kaaperfchip, en hy kwam met den Capi- tein overeen , dat hy zes honderd Sequinen ten Lospry: voor OSMAN zou betaalen. Vervolgens bragt hy hem aan boord van een zyner eigene Schepen, waar hy hem een Wondheeler be. zorgde, en alles wat te zyner herftellinge kon dienen. Binnen korten tyd bevondt hy zich buiten gevaar. , OsMAN hadt zynen Weldoener gezegd, dat hy om het uitge. fchooten Geld na Conflantinepolen kon fchryven ; doch zich in handen vindende, van een Heer, die zo veel vertrouwen op zyn woord van Eer gefteld hadt, verftoutte hem zulks, om nog te» ne andere gunfte te verzoeken; hierin beftaande , dat ARNa D de betaaling van den Losprys geheel aan hem zou overlaaten. Arnaup oordeelde , dat men zulk eene daad niét ten halve moest doen ; en ftemde , deswegen , niet alleen volvaardig in dien voorflag ; maar gaf hem het bevel over het Schip, waar in osMAN Zyn verblyf gehouden hadt; hem alle blyken van edel. moedigheid en vriendfchap betoonende. OsMAN zette in dit Schip zyne reis voort. De Franjche Vlag dekte hem thans voor de Zeeroovers, ‚Spoedig bereikte hy Damiate, en zeilde den Aal op tot Cairo, Hv was daar niet, of hy gaf duizend Sequinen aan den Schip. per, om deeze aan zynen Weldoener te gecven , met een gee - fchenk van eenige kostbaare Pelteryen; en fchonk den Schipper vyf honderd Kroonen. Hy volvoerde des Sultans last by den Basfa van Ceiro, en, na Conftantinopolen trekkende, was hy de eerfte, die het nieuws zyner Gevangenisfe bragt. Zyn leevendig bezef van de guníte, aan hem betoond, en de edelmoedige omftandigheden, die dezelve vergezelden, bepaalden Ach niet tot die eerfte beweegingen van Danketkentenisfe. Zyn geheele leeven lang hieldt hy niet bp, met Brieven en andere Betooningen, blyk te geeven van den djepen indruk, door die Weldaad; op hem gemaakt. ToPAL OSMAN werd in den Jaare MDCCXXXII tot de waar- digheid’ van Groot-Vifier verheeven , die, fthoon misfchien de hoogte, waar tue een Onderdaan opklimt, altoos gevaarlyk is, en toen ten tyde allergevaarlykst. Hy hadt nauwlyks den voet in Conflantinornien gezet, om bezit van deeze nieuwe Waar. digheid te neemen, of hy zondt tot den Franfchen Afgezant,_ dien verzoekende, na Malta te fchryven , en zyn ouden Wel. doener kundfchap te laaten toekomen var zyne verheffing; met verzoek, dat deeze zich wilde haasten, om hem te Confantine~ polen te bezoeken , terwyl de dingen zich nog in dien ftand bevonden; ’er by voegende , een Groot-Vifier blyft zelden lan- gen tyd in zyn post. Kort daar op toog ARNAUD miet zyn Zoon na’ Conflentineno- len , medebrengende verfcheide gefcienken, en cen twaalftal Turken , door hem vrygekogt. Decze werden, op `t bevel yan en EE ane mn rn nn MENGELWERK, TOT FRAAYE LETTEREN, KONSTEN EN WRETENSCHAPPEN BETREKSELYK. GEDAGTEN OVER DEN HEILZAAMÉN EN TROOSTRYKEN | INVLOED VAN GODSDIENSTIGE, BEGRIPPEN. E (Ontleend uit het Werk des Heeten neckkr, getyteld: De ‘U’ Impersance' des Opinions Religieufes) ` Kent demand onverflenschfter Vreugd, Een dieper Vrede en Vergenoegen, Dap zich naar zynen GOD te voegen, Te mikken op de blanke Deugd, WÉI DN , H. sc HIM, De groote Grondbeginzels van den Godsdienst, het Geloof in een Gop, in eene Voorzienigheid, in dé. Onfterflykheid der Ziele en een Toekomend Leeven, zyn ` de eenige hegte Grondzuilen , waar op de Orde en Rust der Maatíchappyen, en het Geluk van elk, hoofd voor hoofd , kan gevestigd worden. Is niet op eene losfe en algemeene wyze, dat de Godsdienst invloed heeft op ’t Geluk; deeze vervoegt zich bepaald tot de Kinderen der Menfchen, efi tot ieder hunner; deeze dringt in elks hart, om "er hoop en troost in uit te ftorten ; deeze fchildert voor hunne Verbeelding alles wat dezelve kan verrukken; deeze vermeestert hun? ne gevoelens, en neemt hunne overleggingen in; en be- dient zich van die heerfchappye , om hun moed iñ te boe- zemen , en voldoening te fehenken s in: ’t wrangst des tes genfpoeds, in nood en dood.. o De Godsdienst is een Leidsman; en een Steun in alle Leevenstydperken , in alle omftandighedens, In dien Leef« tyd, welke de meeste bekoorlykheden heeft ; en de mees« te zekerheid van een nog langduurend genot belooft - kan men geen Gids misfen. Wy hebben, om met zekers heid en veiligheid de ongeftuime dagen der Jeugd te fly- ten, Beginzels noodig, die ons beveelen y en geene Be- denkingen , welke ons aanraaden: degze laatften hebbe JIL DEEL. MENGELW.NO. 7. ` 1 Ä geen ta nn e VAN GODSDIENSTIGE BEGRIPPEN, He le voorvallen, en in alle omftandigheden ! + ls cops Wil! zeggen zy by zichzelven, en die: eerfte ge- ` dagte houdt hunne Onderwerping Icevend. Gop zal u loonen! Gob zal het u vergelden! zeggen zy tot anderen, wanneer zy Weldaaden ontvangen; die woort den, niet van degippen alleen rollende , maar uit het hart voortkomende , Drengen hun voor den geest, dat de Gop, die Rykdom en Vermogen fchenkt, ook hun con is, en dat die, wel verre van onverfchillig te weezen met hun lot, zich ver waardigt hunne erkentenis te vergelden; Hoc veele andere Volksuitdrukkingen flaan, zonder op- houden, op dic. gevoelens van Vertrouwen en Vertroose ting! | o "t Zyn deeze onophoudelyke beroepingen der Armen op de Godheid , die hun in hunne eigene oogen verheffen, en verhoeden , dat zy niet te ecnemaale bezwyken onder. den last der verfmaading , met welken men hun overlaadt, en hun by wylen moed fchenkt, om den trots der Hoog- moedigen te wederftaan. — — Ach! welke grooter nit- werkzels zouden kunnen te wege gebragt worden, door een Mlereenvoudigst denkbeeld! Onder de verfcheide hocdanigheden , waar mede Gods- dienftige Begrippen bekleed zyn, plaats ik boven aan, *t geen er op eene byzondere wyze het zegel eener Godlyke hand op Ichynt te drukken: naamlyk het Zedelyk Voor- deel, waar van zy ter bronne ftrckken , gelyk aan de groote Weldaiden , die de Natuur fchenkt , valt het even zeer alle Menfchen ten dcelez en gelyk de Zon in het uitfchieten haarer koesterende ftraalen noch rang, noch middelen , aanziet , zo worden de vertroostende Denkbeel- den, ontitaande uit het bezef van het beftaan eener God- heid, en álle de Hoopfchenkende Begrippen daar mede verbonden , de eigendom zo wel van den Armen als van den Ryken, van den Zwakken zo wel als van den Mag- tigen; men kan ze even goed genieten onder het laage dak cens Stulps, als in °t midden van een door Groots- heid hoog opgetrokken Paleis. °t Zyn de Burgertyke In- rigtingen, die de ongelykheid in de verdeeling der Ge- luksgoederen deezer Aarde doen vermeerderen, of beves- tigen, °t zyn de Godsdienftige Begrippen, welke het bit- tere van die harde onevenredigheid wegneemen. Men zou zich van geen allerregemaatigst medelyden kun- nen onthouden, wanneer men, het lot van het grootfte gedeelte des Menschdoms aandagtig ‘overweegende, hun T 2 voore pn — — — — —⏑ 7 SSS "TTT TN TT TTT eee "WM pu D VAN GODSDIENSTIGE: BEGRIPPEN. ' 252 waant; komt, en ziet, met eigen oogen, wat uwe voor- gewende weetenfchap vermag , tot het fcheppen van Ge- luk, en fchenkt aan hun allen, indien’ gy kunt, eenig deel aan aardíche geneugten „of ecrbiedt een Gevoelen, welk hun dient om de hardigheden huns lots te verzag- ten: en daar de Staatkunde der Dwinglanden het nooit beftaan heeft °t zelve te verwoesten , naardemaat kunne Magt niet groot genoeg was om te flaagen, in zulk eene woeste en al verdelgende ondernecming, weest ev dan, door de Natuur met zagten aart befchonken , nict ftren- ger, niet verfchriklyker dan zy: of, indien gy, door te- ne alleronmedoogendfte Leere, den {tok Ouden, den Zie- ken, den Behoeftigen, het eenig Denkbeeld., aan ’t welk zy zich kunnen vasthouden, zult ontncemen, vervoeg u dan ook in de Gevangenisfen , en onderaardfche Kere kers, waar de Ongelukkigen , met ketenen belaaden, zug- ten, en fluit met uw eigen hand de eenige opening, die eenige ftraal van licht, in die anders onzalige plaatzen s inlaat. , Om met één woord alles te zeggen. De Wereld zou, zonder het Denkbeeld van een cop, alleen een woestyn weezen „ opgecierd met eenige beguichclingen : ‘en de Mensch, door ’t licht der Rede, voor die betooveringen niet vatbaar, zou overal geene andere voorwerpen dan bedroevende vinden. Ik heb die beguichelingen gezien, die vdele Grootheden, die droomen der Staatzugt, die verleidingen der valfche Eere ; en, in de fchoonfte dagen byner betooveringen, vervoegde myn Hart zich altoos tot een veel grooter Denkbeeld , tot eene veel weezcnly- ker vertroosting; en ik heb ontdekt, dat het Gevoclen van het beftaan eenef Godheid allerfchoonst op alle Lee- vensomftandigheden pastte; ik heb hevonden, dat dit Bee grip den Mensch alleen eene weezenlyke waardigheid kon inboezemen 3 want alles, wat louter perfoonlyk is, wat’ de een van den anderen, op eenige lynen afftands, rang- fchikt, betekent luttel: men moet, om eenig regt tot zelfsverheffing te bezitten, met zich de Menschlyke Na- tuur verheffen: men moet dezelve aanmerken als ftaande onder ”t. waereld medegedeeld. + „Het voordeel toch, dat een enkel Perfoon , Familie of zelve cen geheele Plaats, heeft, kan niet opweegen tegen het verlies van een eenig mensch, daor het gemis van dit middel; — en al -wor- den die middelen gereed gehouden, moeten dezelve. even als anderen allengskens kragteloozer worden; en al word daar in voorzien, door telkens veriche bergi-izels zi tefchaffen, zo is dit alleen maar goed in zulk en plaatfen, daar men door cen naby gelegen li A van daar kan bekomen, of uit Stads of 's Lands Kaste in gereedheid houd. Hier van daan al mede, dat elk de, zy- ne heeft, om dadelyk wat by de hand te hebben; onder deze zyn "et veele zo zeer zaamengefteld, dot mon, go- lyk dit in de Genecs- en Heclkonst algemeen wear is overal, waar. men zulke zaamgeftelde voorlchritten,.ont- moet , niet weet waaraan de genceskragt is toc te {ehry- ven, en hier door ook het toeftellen derzelve wel. cens verydeld word; want ontbreekt maar één of twee derzel- ve uit dat lange Voorfchrift, hoc verlegen moet men niet wezen , met reden bedugt, dat het gemis van het een of ander het geheel werkloos maakon kan. Hier, oven den- kende, en dat de tyd, in welken deeze kwaadaartize Zick- te meest voorkomt, deZomermaanden zyn , had ik, reeds voor twee aen -bezjtter.zynde. van gen. eenvoudig, mid- del tegen dezelve, myne pooginggp ic werk gefteld, om eene duisterheid, in °t aan my nage! agen geheim Kont my, ` omhet Publiek des te meer dienst te doeg , weg tencemcn y met den Hoogleeraar BURMANNUS geconfuleerd over het Kruid, Roede Muur genaamd, dat de bafis yan dit voor- fchritt uitmaakt; maar, tot fmert van dien Hoogleeraar en my zelven, wierd ik niet uit myne donkerheid gered; ik doorbladerde des een en anderen Herbarius , ct dat, onder de verícheide zoorten van Muur, geen die den’ naam van Roode verdiende.. — En t nog: wel geheugde, dat myn overleeden Vade liet zoeken aan oude muuren, dagt ik, dat het muraria ware; maar decze, Zegt DODON.EUS, pag. 537 krygt geene bloemen ; ‚en evenwel wist ik, dat er roodagtige of gecle bloempjes-aan waren, die ik ; jong zynde, gezien heb. — — Hierom denke ik, dat het zelve, om dat dit aan de pude muuren wies, onder her CA. ale VOOR DE HONDSDOLLIGHEID. ©":. Een Paard 26 lepels. we Als men. de Myrhe gekookt heeft, moet men dezelve doorwringen » dan doet men voor yder mensch voor a ft. Veneetfe Driakel daar in, ook voor yder Paard of beest, voor een Kind na het oordeel, een Schaap of Hond na advenant; men moet de wond met een eiken fpaan oper krabben, dat ze bloedt , en dezelve met die gekookte Myrhe wryven; die het zelve doet, moet het zelve ook inneemen ; welke alrede met de Ziekte behebt zyn , moeten dubbel inneemen. wn Het mensch, dat gebeeten is , moet zig ten eerften van Linnen verfchoonen „ en zyn Kleederen moeten gewas- {chen worden; die den drank inneemt, moet daarop twee auren vasten , en dien dag geen natte fpys ecten, dan al- leen warm bier en zoete melk 5 dat men meer dan' een drank in de pot heeft, moet men, wanneer men de bees- ten wil ingeeven, 2 á 3 lepels in een hoorntje dnen, cn dan den drank weder omroeren , want anders zou het fter- ke na onder zakken; zo men iets mogt ftorten, dat de beesten het getal niet inkreegen , zal men, na ’t oordeel, zo veel daar weer by doen als er geftort is; die geene die het beest wat ingeeft, zal een Neusdoek voor mon en neus houden, anders zou hy aok moeten inneemen , en die het beest vasthoud , zal Handfchoenen aandoen , op dat hy hem voor krabben bewaare. an Men moet yder drank afmeeten, en doen de Vencetfe Driakel daar in , de grootte van een groote erwt , of ` kleine boon , en dezelve te deeg laaten fmelten , en de wonden, als men die wel heeft uitgewasfchen, een lin- nen doek omdoen ‚die in den drank gedoopt is; de lepcl, waar mede de drank gemeeten word, moet een 2 ftuivers tinnen lepel wezen , het beddegoed moct ook gelust were - den; een klein fchoothondje neemt 2 & 3 lepels vol; de mensch moet nugteren wezen , zonder iets gegeeten te hebben ; op yder handvol is het een mengelen of vles bier, daar het in gekookt word; een kind voor yder jaar oud 1 lepel vol.” 7 Zie daar het eigen handfchrift , na het welk ik weet dat meer dan eens goede proeven genomen zyn ($), -— ver- ($) Hoe veel maalen in te neemen word niet opgegeven, edoch 5 hice. A e6e . MIDDBL VAAR BE HONDSDOLLIGHEID: wericheide aanmerkingen kunnen ’er op.gemaakt worden: ik heb ze zelfs "er op gemaakt; ——. maar wat zeggen eenige vlakken of kleine fouten, op een fchoon fchilder- uk! ‘Gelukkig zal ik my rekenen, dat myn oogmerk bereikt worde; myn tyd zal ik beklaagen „ indien goud-dorst hier haar oogmerk bereikt. , hier in is weinig zwarigheids; even hetzelfde voorfchrift, als by den Biltfen drank gegeven word, moet ook aan deeze gegesen worden, wyl ik niet twyffel, of is hetzelfde Middel, en di: kan men gemakkclyk te weeten komen. NATUURLYKE HISTORIE DER MERUWEN. (Volgens den Heer DE BUFFON.). Ale Vogels, tot het wyduitgeftrekt Geflacht der feere LX wen behogrende , zyn even vraatagtig en fchrecu- wend; men mag zeggen, dat ze de Gieren der Zee zvn: zy zuiveren dezelve van alle krengen , op de oppervlakte dryvende, of die aan den oever leggen; zo lathartig als \raatagtig, tasten zy geene dan zwákke dieren aan, en vallen op dood aas. Derzelver onedele houding , lastig gefchreeuw, fiydende en gevorkte bek, leveren ons de onaangenaame denkbeelden op van bloedgierige en laag- hartig wreede Vogels. Overeenkomftig hier mede zieu wy ze met dolle woede vegten , om den gevangen buit, ja zelfs , wanneer ze gevangen en opgellooten zyn, en de gevangen ftaat hun wocsten cart nog fterker aanprik- kelt, wonden zy ‘elkander zonder ſehynbnare reden , en de eerfte , wiens bloed vloeit, wordt het flachtoffer van anderen: want als dan groeit hunne woede aan, en zy fcheuren den ongelukkigen „ zonder oorzaake gewond, in ftukken : deeze verregaande wreedheid befpeurt men althans by de grootfte foorten ; maar alle, groote en klei- ne, in vryheid zynde , befpieden elkander, en vegten onophoudelyk, om den gevangen prooy en ’t verkreegen yoedzel de een den ander te ontrooven : alles behaagt aan hun vraatzugt, verfche en bedorven. visch , bloederd vleesch , goed of bedorven , fchubben , beenen , alls Dokken zy in, en alles verteert in hun maag. De Heer BAILLON heeft aan de Meeuwen , om hun vraatzust ` +. 1 - C- ¢ NATUURLYKE. HISTORIE DER MEEUWEN. 865 -heproeven, eerstgebooren Katten, Kenynen, andere Die» _ ren en doode Vogels, voorgefteld. die zy met dezelfde gretigheid verflonden als Visichen , zy flokken Vogels met vederen en alles in: ’t is waar,-als zy overvloed van ander yoedzel hebben, eeten zy geen fchubben of bee- nen: maar in gebreke daar van zenden zy alles in hun maag , en alles verteert er, En ’t is niet alleen in deeze vraatigheid, dat zy naar de Gieren en andere Roofvogels gelyken : zy hebben nevens dezelve de eigenfchap van onger te kunnen lyden: by my hebben Meeuwen negen dagen geleefd, zonder eenig voedzel. Oppianus fchryft, dat het genoeg is, op een plankje ee- nige Visfchen gefchilderd te hebben, om de Meeuwen daar op te doen aanvliegen ; doch dan zouden die afbeeldingen der Visfchen zo volmaakt moeten weezen als de Druiven yan PARRHASIUS ! :. 