Spectatoriaale schouwburg : behelzende eene verzameling der beste zedelyke tooneelstukken, byeen gebragt uit alle de verscheiden taalen van Europa : met nieuw-geinventeerde konstplaaten versierd
r Heeft die zyn toeflemming hearoqpen? ? / D a R v a l. : '-•' ~ : ' Neen. Maar zy wagr.zyn wederkomsten . : . 2y vreest".... Gy weet béter dan . ik zelf , wat een wel- denkende dbgter altoos vreest." * — C L A I R V I LL E. V 'Er is niets meet te vreezen.' Alle beletfels zyri weg- genomen. Haar moeder', die Agxeged onze wenfchen aankantte, leeft niét meer.; en hwji vade* toHöt.met geen T W B E D E BlDlTfi 151 « geen aider oogmerk hier , dan om my met zyn dogter te verbinden , by ons te woonen , en in den fchoot van zyn geflagt, in 't midden zyner vrienden, zyne everige dagen gerust te ftyeem Zyne brieven doe» my denken, dat die eerwaardige gryzaart niet minder bedroefd zal zyn dan ik. Bedenk, Dorvu!, dat niets hem heeft kunnen weerhouden.; dat hy zyne vastig- heden verkogt, en zig met al zyn goed ingefcheept heeft, in den ouderdom van.,, tagtig jaaren , zo ik meen, om zeen over te fteeken, die van vyandelyke fchepen krielen. D O R. V A L. Clairville, gy moec zyn fcomst afwagten. Gy meet uwe hoop vestigen op de goedheid vanden vader, op de eeriykheM der dogter % op uwe liefiie^ eaop my- ne vrïendfchap. De Hemel zal niet gehengen, dat weezens % die hy fchynt gevormd te hebben om tot troost .en aanmoediging der deugd te uerftrekken, al- len ongelukkig zyn, zonder het te verdienen. Clairville. Gy wilt dan, dat ik leef?* Dorval. Welk een vraag! ... Kon Clairville in 't binnenfte myner ziel leezen . . . Doch ik heb aan uw* eisch voldaan. Clairville. Ik verftaa u; 't is- my leed; maar... ik laat u la», myn vriend DeutyL gy my in myn' droevigen toe»» fiand verlaaj r loii> l ik,aflè& geiaoven omtrent de r*de- K 4 «en, i5» Dk Natuürlyee Zoon* nen, die 'er u toe noodzaaketi. Eén oogenblik moet ik u eyenwel nog afvergen. Myn zuster, ontrust door eenige nadeeMge gerugten , die men hier verfpreid heeft, aangaande de bezittingen van Rofalia en de weder- komst van haar' vader, is tegen haar* zin uitgegaan. Ik heb haar beloofd, dat gy niet vertrekken zult, eer ze weer t'buis is. Gy zult my, hoop ik, niet wei- geren , zo lang nog te wagten. D o r v A L. Is 'er iets , dat Conftantia van my niet kan verkry- gen? 'CLAIRVlLLg, Conftantia { helaas i ik heb wel eens gedagt • . 1 Maar deeze ^denkbeelden moeten wy tot gelukkiger tyden uitftellen. ... Ik weet waar zy is , en gaa haare weder- komst verhaasten. VYFDE TOONEEL Dorval, alleen. Is myn ongeluk nog niet groot genoeg? ... Ik boe-* zem de zuster van myn' vriend een geheime drift in. ... Ik vat buitenfpoorige neiging op jegens zyn min« paarec; en deeze jegens my.... Waarom nog langer vertoefd in een huis , dat door my met wanorde ver- vuld word? Waar is de eerlykhêid ? Is 'er nog iets van in myn gedrag?... {ffy roept, als een onzinnige:') Karel, Karel !... Men komt niet.... Alles verlaat my..», (.ffy werpt zig in een* arntftoel, en peinst. Het volgende zegt by by tus/cbénp§09ingenJ) Waren dit nog maar de eerften, die ik ongelukkig maak! ... Maar .» T*V KKDi Bed iy f, 153 Maar neen ; ovenü Heep ik bet ongeluk mede. ♦ .. Rampzalige ftervelingen ! beklaagelyke fpeeiballen van het lot!....gy moogt wel roem diaagen op uw ge- luk, op uwe deugd!... Ik kom hier; ik breng een zuivere ziel mede. . . ja; want zy is het nog.... -Ik vind 'er drie weezens, door den Hemel begunftigd;: een deugdzaame vrouw met een gerust gemoed; een' vuurigen minnaar, wiens liefde vergolden wordt; een jonge minhaares, die reden en gevoel bezit.... Nu- heeft de deugdzaame vrouw haar rust verlooren; zy koesten een' hartstogt , die haar pynigt. De minnaar is wanhoopig. Zyn minnaares wordt onftandvastig, en is des te ongelukkiger. • • • Zou een booswigt wei grooter kwaad bedreeven hebben?.. ; O gy, die al- les befchikt, die my hier gebragt hebt! zult gy op u neemen u te regtvaardigenf ... Ik ben raadeloos.... (Hj roept wderomCy Karel, Karel! ZESDE TOO NE E L. Dorval, Karel, Silvester. K ar e l. Mynheer, de paarden (laan iagefpannen. Alles is gereed. Qfiy vertrekt.") Silvester, binnen treeiende. < Mevrouw is t'huis gekomen. Zy zal ftraks hier zyn» D O R V A L. * Conftantia? Silvester. . Ja , Mynheer, (ffy vertrekt; en Karel komt terug.*)* K 5 Ka- 154 De NatuurlVkr Z ó o w. . . . Karel, in zyne zakken zoekende yterwyl Dor* vul), nut een fomber gelaat , en met de armen ever elkander gejiagen, hem aanziet. • Mynheer... gy brengt my mer uwe ongeduldig- Meid 1 ook in de war, ... 't Schynt waarlyk , als of 't gezond verftand uit dit huis gevloo^en is.... God geeve, dat wy't op onze reis wedervinden!... Ik vergat, dat ik een* brief over te geeven had; en... nu- 't my in-de gedagjten komt... vind ik hem niet. ... {Na veel zo e kens , vindt by den brief eindeijk.') D' o r v A L. •Nu, geef over. (JKarel geeft hem jènbrief, en ver* trekt.} ZEVEND-E. TQO Nsfc E L. Dorval, alken* {Hf leest.) „ Schaamte en wroegingen vervolgen my.. .. Dor- „ val, gy kent de wetten der onfchuld.... Ben ik „ misdaadig?... Red 1 my!... Helaas! is'tnogtyd? 9 , Wat beklaag ik myn' vader ! , ... • En Clairville 1 voor „ wien ik myn leeven zou. opofferen.».. Vaarwel, „ Dorval! Voor u zou ik duizend leevens geeven.... „ Vaarwel!... Gy vertrekt; en ik zal van droefheid * fterven. (Dit mereene geduurrg afgebrokene ftem en met zeer groot e ontfteltenif geleezen hebbende 9 valt by in een 9 armftoel' t en zwygt eene korte wyl. Daarna flaat by de oogen , als verwilderd ', op den brief, dien by beevende in de band houdt , herleest tenige woorden, en zegt :J „Schaamte en wroegin- » gen Twiiii B e r> ft v ?. 155 » gen vopvolgeu myr . ♦ • Neen , Ik moet my fchaa- men , en door wroegingen verfcheurd worden. . .. „ Gykent de wetten der on(fchuld* w ..,. Ik heb ze weleer, gekend. . ., . » Ben ik misdamüg?". . . Neen , maar ik ben bet* ... . ♦ „ Gy vwrekr;.éa ik zal van n droefheid fterveou?. . . O HemeLl ik bezwyk.... (Zjnboofd opbtfettdeS) Ik moet my vanhier tarok, ken,,... Ik wil.... ik kan niet... myn reden is one* roeud. ». . In welk een duisternis ben ik gevallen! ... O ELofalia ! o deugdL .0 kwelling ! . . . (Na eene kor- te fiilte float by met moeite ep f begeeft ztg lang* zaam naar eesie tafel* en febryfr aldaar eenige regelt.} 't wegLMenu zeer mwaar febynt te vallen. Tetrwyi by bienmede bezig is , komt Karet met drift binntiC).. AGTSTE .TOON'SEU DÓKVAL, KAREL. ' K a R e l , luidkeels roepende. Mynheer! help! help! Men vermoordt... Clair- ville. • . . (Dorval verlaat de tafel , op welke by febreef. Het febrift blyft *er ten balvcn % voltooid liggen* Hy grypt zynen degen , welken by op een* armfioel vindt ; en vliegt zynen vriend te hulp* On- der dit gewoel komt Conflantia binnen 9 en ftaat zeer verwonderd, dat de beer en de knegt baar al- leen laaten.) N E- •?5<* D i : Ni'Tütf'R Liu Zoon. N E G & H T> Ê TOO N E E L. • Cö.NSTAN TI A, *//**«. < Wat 's dit ? • . . Hy moest my afwagten. Ik kom ; en hy verdwynt!... Dorval,gy kent my nog niet.... Ik kan hem van zyn dwaaling geneèzen..^ (Zj **«/ ^ de, tafel, en vindt % er een % bal&efcbrfeven 9 brief lig- gen.} Een brief! (Zy vat hem êp + tn leest:} M Ik „. bemin u, en ik vlugL... helaas!' veel te laat! Ik f9 ben Clairvilles vriend.. ... De pligten der vriend-' „ fchap, de heilige wetten der gastvfyheid"... He« mei! wat geluk! ... Hy bentintjnyl**. Dorval, gy bemint my l • . . (Zy wandelt onrustig been en we- der*.) Nu zult gy niet vertrekken^. . . Uwe vrees is ongegrond... uwe kieschheid is ydel.... Gy hé* zit myn hart.... Gy kent noch Conftentia noch uw* vriend. ... Maar misfchien-veriaarfiyons in dit oogen- blik . . . misfchien is hy reeds pg de, vlugt. QZy ver- trekt met eenige baast.) Eituje van bet tweede Bedryf* DER- m ~ Dit-Di;Bimyib 157 DERDEBEDRTF. EERSTE TOONEEL DORVAL, CLAIRVILLE. (Zy treeden binnen met de bóéden óp. Dorval legt zjnen boed en zynen degen óp den arniftoeL) Clairville. ## Ik verzeker u, dat elk, in myn plaats zyade, hei zelfde gedaan zou hebben. Dorval. Ja , dat geloof ik ; maar ik ken dep aart van Clair- ville. Hy is driftig. Clairville. Myn f{>yt was te groot om geringe gramftoorigheid te verwekken.... Maar wat dénkt gy van Üieopfchud- dmgen, welke Coaftantia naar haare vriendin riepen? ÖO.RVAL, Dat betreft een andere zaak. Cl a'irville, Vergeef 't my; 4e naWn komen overeen; men fpreekt van een genomen fchip , yan een* pud' heer, Merian geheeten. ... '' Ö'OR tf A t. J Iktid u, laat ohïnet gefprêk over dat fchip en dien ow- den Ml De NtrtilLT'lv£-oov, den heer vopr een OQgenblik afhreeken , en tot uweaaak komen. Waarom voor my iets verzweegen , waarvan elk thans (preekt, en waarvan ik behoor te weeten ? Clairviljue. Ik had Jiever, dat gy 't van eten' ander hoorde. D r o v a L. ïk geloof geen* ander dan u. Clairville. Dewyl gy my dan noodzaakt om het te zeggen.,.. *t betrof u. D o r v A L. My? J Cl^AIRVlL L.E. Ja, u. Die twee, waartegen gy my hulp geboo- den hebt, zyn lafhartige fchutkën. De een is om syn eerloos gedrag uit het huis vaa Conftantia weg- gejaagd; en de ander had eenigen tyd het oog op Rofalia. Ik vond ze by die vrouw, daar myn zus- ter even te vooren geweest was. Zy fpraken over uw vertrek ; want dat is hier alom bekend. Zy twy- ftld^n , of zy *er my gehik meê wfijfchea , of my be- klaagen zouden. Zy waren 'er beitfcn even verwon- derd over. T Dott'iu * Waaróm verwonderd? C L A IR V^I-X h E. Omdat, naar't zeggen van den een', myn .zuster» bemint. " rv ' > Dor- S IUïD'E, llltff ë ' : «* J)OATiL Daar doet hy my eer meê aan. Cl'auvmil De ander zegt, dat gy op myu mintfeares verliefd zyt. ÖOHAL Ik? Clairville, Ja,gy. DORUL Op Rofalia ? Clauvihe, Zo zegt hy» D o r v a u Enkuatfir gelooven, ClairviHe* dat,., - Clairville. Ik agt u tot Valfche ftreeken onbekwaam, (üorval vertoont eene ontroerde èQUding.) ïtömmer drong èen laag fentiment in de ziel van Dorval, noch een hoo* nende argwaan ia die van Clairville. D o & v A l. Clairville, fpaarmy. C L A I R V I LX E. Ik doe u niet meer dan regt;'. . .. Ik kon m y ook onmogelyk bedwingen. . .••• Met een gelaat^ vol verontwaardiging en veragting, (by vertoont #H itfo De Natuur l t.k e Z o o h. gelaat aan Dorval , die 9 zulk: niet kunnende verdraagen , zyn hoofd otnw.endt , vn zig de ban- den voor V aangezigt houdt ,) zeidcik hun, dat elk, die zo gereed was om een' ander van laag- Beden te verdenken, het zaad daarvan in zyn eigen hart droeg, {Dorval pynigt **£,) en dat ik, over- al, daar ik was, eischte-, dat rten de eer van myn minnaares , myn zuster en myn* vriend ongekrenkt Bet...» Deed ik wél, of kwaaiyk? D o r v a L. Ik kan uw gedrag niet mispryzen. . . . Neen..,. Maar... Clairville. . Dit zeggen bleef niet onbeantwoord. Zy gingen buiten. Ik insgelyks. Zy vielen op my aan . .. Dorval. En gy zoudt uw leeven verlooren hebben, indien ik u niet bygefprongen had.. Clairville. ; Ik heb zekerlyk aan u myn leeven te danken* / Dorval. Dat is te zeggen, een oogenblik laater komende, zou ik uw moordenaar geworden zyn. Clairville* v Gy zegt dit.önbedagt; r Uw' vriend zoudt ge ver- looren hebben, maar niettemin altoos de zelfde ge- Éleeven jyn. Kost gy een onbillyk vermoeden voor- komen?- \ Dor- .• üude BiditV. " its* D ORVAL, ""\ . Misfchieri. . - GlaUvillï, Het lasteren beletten ? D O R V A L. . Misfchlen. Clairville. , Wat zyt gy onbillyk tegen u zelven! D O R V A L. Wat zyn onfchuid en deugd groot ! en wat h de ver- borgene ondeugd klein daarby ! TWEEDE TO ON EEL. Dorval, Clair.ville, Constanti*, Dorval!.... broeder!. .. wat hebt gy ons ongerust gemaakt! ... Ik beef 'er nog van; en Roüüia is half dood van ontfteltenis. Dorval en Clairville» Rofalia! (Dorval bedwingt z$g fcbielyk.) Clairville. Ik gaa by haar. Ik loop. Cokstantia, hem by den arm weer • boudende. Zy heeft Justina by zig. Ik heb haar gezien. Ik verliet haar zo even. Stel u maar gerust; ? L Clair- «fe De NiT90i l •* * *< 2To o »• CUUTHLE, Ik ontrust my over haar. .. eii overDofval ook..:, Hy is onbegrypelyk .zwaarmoedig*.. Op 't oogenblik. nadat hy 't leeven van zyn' vriend gered heeft!... Myn vriend, h<bc gy eenig leed, waarom uw hart niet uitgeftort in den boezem van een' man, die in alle uwe aandoeningen deelt? die, zo hy gelukkig was, niet dan voor Dorval en'Rofalia zou leeven? Consxantia. {Zy baalt een' brief vit baa* ren boezem , en geeft dien aan ClairvilteJ) Ziedaar, broeder, ziedaar zyn geheim, myn ge- heim, en de waarfchynlyke reden zyner zwaarmoedig* heid. {jClaifOilh neemt den brief aan 9 en leest ben.) Dorval, ziende , dat bet de brief is , wel- ken by aan Refalia fcbreef* Rjgtvaaidige Memel I 't h myn brieF. CONSTANTIA. Ja, Dorval. Nu zult ge niet vertrekken. Ik weet alles. Alles is in orde..,. Wat kieschheid maakte ü een* vyand van ons geluk?... X2f beminde my f ... En gy zoudt vlugten J • ♦ • Dorval, by ieder woord van C$nfiantia nieuqn pntfteltenis en fmert te kennen gegeeven bebbende. *t Was coodig... 't 1$ nog npodjg. Een wreed Jot vervolgt my. Mevrouw, deeze brief... (Ter zydt.) Hemel ! wat lag my op de lippen ! Clair- Dïrdr Bi d&h jfj , Wat heb ik daar geleezen ? Myn vriend, myn ver- losfer, wordt myn broeder] Welk een ovennaat van geluk en erkentenis ! Constants , Deeze blyde verrukking moet u eindelyk van de op- rêgtheid zyner aandoeningen overtuigen. Gy ziet, dat gy gjfip reden hadt om ongerust te zyn. Maar wat is- 't, dat uwe vreugd nog tegenhoudt 2 ? Dorval, zo ik uwe genegenheid heb , waarom wejgert ge my Jan uw vertrouwen ? D o rv al, op een* droeven toon en meé ïeene neérflagtige houding. \ Clairville! / Clairvjlle. Gy treurt, myn vriend! D 9 * V A U Ja, ik treur. Constant ia. Spreek; bedwing u niet langer.... Dorval, (lel ver- trouwen in uw* vrind. (Eene tusfebenpooting , ge- duurende welke , Dorval zwygt.*) Maar ik befpeur, dat myn tegenwoordigheid a belemmert, Ik Itat'u met myn' broeder alleen. La B E Kr ;f»4 De .Nat wk v *.ffrr; Soon. DERDETÖÖNÉEL DORVAL, ClaIRVILLE. CUIRVILLE, Nu zyn wy alleen , Dorval. . . . Konbet u twyfelagtig fchynen, of ik de verbindtenistusfchen n en Conilan- tia zou goedkeuren?... Waarom hielde ge uwe nek ging voor my verborgen? InConftanda kan ik ditont- ichuldigen; zy is een vrouw.... Maar gy!... Gy antwoordt my niet • ... (Dorval laat, terwyl by dit aanboort, bei boofd bangen % en houdt de armen over eikander ge/lagen.) Waart ge bedugt, dat myn zus- ter, van de omftandigheden uwer geboorte verwit- tigd ... Dorval, zonder zyne bonding f é verande- ren, bebahen dat by bet boofd naar Clairville wendt. ; Clairville! gy beleedigt my. Ik draag het hart te hoog om zulke vrees op te vatten. Ipdien Conftan- tia voor dit vporoordeel vatbaar was , durf ik zég- gen, dat zy my niet waardig zou^zyn. Clairville. r Vergeef 't my, waarde Dorval! De onverzetteiyke droefjieid , waarin ik u gedompeld zie , daar alles aan uwe wenfehen beantwoordt .... Dorval, zagt , en met e ent ge mhnoegdbeid. Ja, alles gelukt my byzonder wél. 1' ■ C 5 * Cl AIR- •v • D E R D 1 B t D R V f. fff Claiuville. : Deeze' droefheid maakt my ongerust en verlegen; zy leidt myn* geest tot allerlei gedagtem Een wei- nig meer vertrouwen van uw* kant zou my veele on- gegronde gisfingen. b^fpaarea. . . . Myn vriend, gy hebt uw hart nimmer .voor my open gelegd.... i) r- val kent die aangenaame uitboezemingen niet.... Zy- ne geilootene ziel.'.. Maar zou ik u eindelyk door- grond hebben? Waart ge niisfchien bevreesd, dat ik, dopt een. tweede tawelyk^van Conftantia de helfr jnisfende van de weinige goederen, die men meende dat vast op my moesten komen, niettyk genoeg zou zyn om met Rofalia te trouwen ? D'örval, treurig. ' i\e , daar is zy zelve. ."'. , Claïrville , draag ^prg om. den indruk , welken uw 'gevaar op haar heeft moeten jnaaken , in weezen te houden. VÏERPE TOONEEL Dorval, Claïrville, Rosalia, Justina. x Clairvilx-e, febiefyk Rofaiia te ge* moet gaande. Is s t waar, dat Rofalia gevreesd heeft iny te ver- liezen? dat zy wegens 't, gevaar van myn leeven ge- beefd heeft? Wat zou hét oogenbük, waarin ik op Y punt geweest ben .van te (heuvelen, my dierbaar zyn, indien het in haar' hart \^eder een vonk van belang- neeming ontdoken had r* ■ ' ' - * - 1 L 3 R °- %66 De NATUVftLY&E Zoom, . R.OS ALI1A. 't Is waar» dat uwe anvoorzigtigheid ;»y heeft doen beeven. Cmihville. W* ben ik gelukkig! (Hj wil Refatta de band kuif en 9 docb zy trekt ze te rug.') 'Rosalia. Laat af, Myqheer» Ik gevoel de veipHgtiiig, die wy aan Dorval hebben, cenvoilenJ; maar. tevens weet ik, dat, hoe zulke gefcattpi ook voer eenVmanaf- loopen, de gevolgen daarvan voor een vrouw altoos jjevaarlyk zyn. ' Dorval. Mejuffrouw , men wordt 'er toevallig in gewikkeld; en de eer heeft haare wetten. Clairville. Rofalia, dat ik u ongenoegen gegeevenheb , brengt my tot wanhoop. Maar laat den onderdaamgften en tederften minnaar daarin niet geheel verzinken. Of, 30 gy dit beflooten hebt, vermeerder dan ten mfnften met bet verdriet van eeri vriend» die, zonder uwe onregtvaardjgheid, gelukkig zou zyn. Dorval bemint Conftantia, en wordt van haar bemind. Hy ftond op zyn vertrek. ' Een onderfchepté brief heeft alles ontdekt.... Rofalia 1 fpreek (legts één woord ; en een altoosduurende band zal ons. 'allen verèenigen; Dorval met Conftantla, Clairville met Rofalia./ Eén woord f en de Hemel zal dit verblyf met genoegen aanfehou- wen. R + ï) 1 1 ft Bed it t. ig? Ro'aLia, iff éett arntj&el vallende. Ikftótf, DörvaL en Claiuville* Hemel! *y flerfi. (Qairville valt ww Rofalia op de kniên.) D^rvaX, luid roepende* Ka*&! Silvester! Justfaa! Jus Tina, haare Jufrouw U butp komende. Daar ziet ge 't nu, Mejuffrouw. . ♦ • Gy wilde 'er volfirekt heen*» . . Ik heb het wd roorzeW. .'♦. Rosalia, bekomende en vpftaande. Laat ons gaan, Justina. Clai*?ii.le, baar een 9 arm Biedende • e* baar willende onder fteumn* Rofalia.f* Rosalia. Laat af.... Ik haat u.... Laat af, zeg ik u. VYFDE TOONEEL. DORVAL, CLAIRVILLE. (JClairville laat Kof alia gdan. ffy is als zinneloos. Hy gaat been en voeder, ftaat dikwytsftit, en loose zugten van droef beid en van woede» Hy leemt met de elleboogen over dep rug va» een' armfteel, hou- dende bet buofd tusfcben zyne banden , en de vuisten op de oogen. Nadat bef flitzwygen eenige otgenbUk- ken geduurd beeft % begint by eindelyk te fpfeeken.} J L 4 Clair-. t6S De Natuuuyke Zoor, • C.Ml.RVILL E. -_ Is 't nu genoeg?... Ziedaar het loon myner zor- gen ! Ziedaar de vrugt van a,l myn tederheid! „ Laat af! ,, Ik haat u* Ach! (Hy boezemt de verwarde klan- ' ken der wanhoop uit, wandelt met ontroering been en weder , en herbaalt onder veeier lei hevige uit* roepingen:') Laat af! Ik haat u. (Hy werpt zig in een* armftoel, en zwygt ten oogenblik, waarna by met eene doffe en zogte ftetn zegt:) Zy haat my ! ... Wat heb ik, gedaan, waarom zy my haat? Ik heb haar te zeer bemind. (JVedèrom een oogênblik gezwee- gen hebbende , ryst by op, wandelt yen fcbynt wat' te bedaaren. Voorts zegt by:) Ja, zyhaat my; ik zie het; ik gevoel het. Dorval, gy zyt myn vriend. Moet ik my van haar los maaken... en fterven ^Spreek. Beliegt myn lot. (Hy wandelt been en weder • Qnder* tnsjeben komt Karel binnen*} ZESDE TO ON E E'L. Dorval, Clairville, Kareï,. Karel, beevende 9 tegen Clairville , dien by in fierke genioedsbéweeging ziet. Mynheer..., Clairville, hem van ter zyde aanziende* ^Welnn? • • Karel. Daar is een onbekend perfbon beneden, die iemand begeert v te fpreeken. , . . i •" * ' Cla'ir- De & DB BtDiTr, 169 ^ C l a 1 r v ille, gemeljk. Laat hem wagten. Karel, albeevende 9 en zeer zégt. 't Is een ongelukkig mensch ; en hy heeft reeds lang gewagt. - Clairville, met ongeduld. Laat hem binnen komen. ZEVENDE TOONEE.L. Dorval, Clairville, Justina, Karel, . Silvester, And Ré, en de andere dienstbo* den , door nieuwsgierigheid aangelokt, en bier en daar over bet tooneel verfpreid. Justina komt wat laater dan, de anderen. , .Clairville, wat ftuurscb. Wie zyt ge? Wat komt ge zeggen? A n d r é. Mynheer, ik heet André. Ik dien by eetf eerly- ken gryzaart Ik ben deelgenoot van zyne rampen- geweest , en hier gekomen , opa zyn wederkomst aan zyn dogter te boodfchappen. Clairville. Aan Rofalia? • / . A N D R é. Ja, Mynheer. L 5 Clair- %j* De HifüütLUE ho», CtAIIVJLLÈ. Nog meer ongeluk! Waar is uw Heer? Wat hebt ge hem gedaan? A N D R é, Stel u gerust, Mynheer. Hy leeft. Hy komt hier. Ik zal u alles vernaaien, als myn kragt niet bezwykt, en gjTde goedheid wilt hebben van my te hooren. Clairville, Spreek. A N D R é. Myn Heer m fk vertrokken , den zesden July, met het fchip l % Apparent, van de reede *an Fort -Royal. Nooit was myn Heer gezonder geweest; en men had hem nooit zo blymoedig gezien. Menigmaal keerde hy zyn gelaat derwaards , waarheen £e wind ons fcheen te voeren, hief zy&e handen tos hfcnel, en bad, om fpoedige wederkomst. Menigmaal zag hy my aan met oogen vol hoop, en zeide : „ Andrél nog veer- „ tien dagen; dan zal ikuxyné Kinders zien, henom- » helzen, e» te» minftea éém voor Hrytf doodge- * kikkig lyvt." Clairville, gcfrtfen, tegen DtrvaL Daar hoon ge 't. Hy noemde my reeds met den liefelyken naam van zoon. — ■ Wat nu verder, André? A N D R é. Mynheer, wat zal ïk zeggen? Onze reis was zeer voorlpoedig. Wy naderden de Frtnfche kust. De ge- vaaren der zee te boven zynde, hadden wy het land reeds IFsa»! BiDXTt. ijri reeds met duizend toejuichingen gegroet ; en allen omhelsden wy elkander ; opper- en onderbevelhebbers , ' ■passagiers, matrpozen... wanneer wy fchepen opong af zagen komen, vanwaar men ons toefchreeuwde, „ vrede, vrede."... Dit verraaderlyk geroep bedroog ons. Men klampte ons aan boord , en nam ons ge- vangen. DoIval en Clairville, tunne verbaasd- beid en ftnert te kennen geeven* de door die houding , : welke aan ieders karakter eigen is. Gevangen J " A N d ft é. Hoe was het toen met mytf Heer gefield? Traanen ftroomden uit zyne oogen. Hy loosde diepe zugten. Hy wendde x zyn gelaat om, flak zyne armen uit, en zyn ziel fcheen te reikhalzen haar de kusten, van welke men ons afvoerde. Maar naauwlyks hadden wy ze uit het gezigt verlorren, of zyne traanen droog- den op; zyn Jiart floot zig toe; zyne oogen waren op het water gevestfgd; hy verviel ïn Tombere en naare droefgeestigheid r die my voor zyn leeven deed vreezen. Verfcheidene maaien wees hy my van de hand, wanneer ik hem brood en water aanbood. {Hier houdt by een oogenblik ofi 9 en fcbreit.) Ondertus-' fchen komen wy in de vyandelyke Ijaven.... Ver- ichoon my van u het overige te. vernaaien..*, 'cis niy onmogelyk. . x Clauvi.llè, Vervolg, André. ' A N^ %7?. De NATüuiLTU Zoon. A N D R é. Men fchudt my uit. Men belaadt myn' Heer met ' boeien. Toen kon ik myne weekfagten niet wéér- * houden. Ik riep hem menigmaal toè: „ myn Heer! „ myn waarde Heer!" Hy hoorde my ,. zag my aan, ïïetzyne armen treurig nederzygen, keerde zigom, en volgde zonder fpreeken hen, die hem omringden. . . . Ondertusfchen werpt men mf rbalf -naakt in een onderaardsch hok , nevens een' drom van ongelukkigen , wreedetyk in 't flyk verfchopt, en aan de ysfelyke kwellingen van honger, dorst en »z?ekten overgegee- ven. Om in weinig woorden het verfcmJkjfcetyke Van die plaats af te maaien, behoef iif u flegrs te zeggen, dat ik in één oogenblik al 't gejammer der fmert. pn alle Hemmen der •wanhoop hoofde, én dat ik overal, daar myn oog zig heen werfdde, ftervenden zag. C L A I R V 1 l L,E. ;, ,;; Daar ziet men nu de hooggeroemde* wysheid van liet volk , dat ons geduurig ten voorbeeld gefield' Wórdt! Zo behandelen ze de menfcheri! J D O. R VA L. ' Wat is de geest deezer edelmoedige natie veran- derd! \ A N D JR. é. Nadat ik drie dagen midden -onder deezen hoop dooden en ftervenden,, allen Franfchen-, allen flagtof- fers van 't verraad, ggfleejen had, v wgrd ik 'er einde- lyk uitgehaald. Men dekte my met gefcheurde lap- pen, en leidde my met eenigen Van myne ongeluk- kige • juge makters , ia de flüd , langs ftraatèrt , krietóide van Josbandig graauw,dat ons met vloeken enfcheldwoorr den overlaadde f terwyl een gamsch ander flag van menfcben, door den oploop naar de vensters gelokt, .geld en andere noodwendigheden op ons deed re- genen. • ' \ D O R V A L. Welk een ongeSooflyk mengfel van mensclilievend- heid, weldaadigheid en barbaarschheid l A N D R é. Ik wist niet, of men ons op vryc voeten Hellen zou , of ter dood fleepen. Clairville. En uw Heer, André? A n d r é.. Ik ging by hem ; dit was de eerfte liefdedienst vair -een' ouden korrespondent, dien hy van ons ongeluk verwittigd had. Ik kwam aan een der ftads-gevangen- huizen. Men opende de deuren van een donker hok, waarin ik nederkiom. Ik had *er reeds eenigen tyd in de duisternis geilaan, toen ik getroffen werd door -een dervende (tem, die naauwlyks te hooren was,eij .zeer flaauw deeze,\voorden uitbragt: „Zyt gy daar, 99 André? Ik.feeb reeds laug naar u gewagt." Ik liep naar de plaats, vanwaar de ftem kwam, en ontmoette «naakte armen, die in 't donker omtastten. Ik greep z$ «aan, kuste ze,, e», bevogjfgtfe zepietroyne craanen. 'tWaten de armen van raynen Heer. QEtne kleine tui- fcbenpoozing.} Hy lag naakt op den vogtigen grond*. ... «De 174 Be Nat uü* t t t f Z o o n, l. „De ongelukUgen, die bier zyn," zeide hy niet een flaauwe ftem, „hebben mytf ouderdom en zwak- „ beid misbruikt, om my myn brood en ftroo te ont- ^ neemend (Hier gillen alle de. buitbedienden van droefheid* Clairville kan de -zyne nier langer Be- dwingen* Andri* door Dorval toegewenkti houdt een oogenblik op ; waarna hy [nikkende vervolgt.) Ondertusfcben trok ik het fcbaamele gewaad, dat ïny dekte, uit, en fpreidde het onder myn' Heer , die met een dervende Hem des Hemels goedheid loofde. . .. DoavAL, terzyde, zag f, en meeden toon van misnoegdbeid. Die hem m een onderaardsch hol liet fierven op de verfcheurde kleederen van zytf knegt! A N D R é. Ikdagttoenaande ontvangene aalmoezen. Ik riep om byftand , en verkwikte mytf ouden agtenswaardigen Heer. Zype kragteri wat herfteld zynde, zeide hy: „ André, geef den moed niet veriooreri. Gy zult hier wel „ uit komen. Wat my betreft , de zwakke 4aat , waar- in ik my bevind, voorfpelt, dat ik hier zal moeten * Herven." In 't zelfde oogenblik werd ik zyne armen om mynen hals gewaar; zyn aangezigt naderde het my- ne ; en zyne traanen vloeiden over myne winged. „ Myn vriend," zeide hy, (en zo noemde hy my dikwyls ,) „ gy zult myne laatfte zugten opvangen. „ Gy zult myne laatfte woorden aan < myne kinden » oveibrengen. Helaas! zy hadden ze van my nioe- „ ten hoorén." Claik- Clairville, Derval aantfende > tn fcbreiende. Zyne kmders! A N D R é. . Hy had my, terwyi wy op refs waren, gezeid, dat hy in Frankryk geboren was, en dat hy, zyn va- derland vedaawnde, den naam van Merian, in plaats van zyn' geflagtnaam, had aangenomen , om redenen, die ik t'eeniger tyd zou veraeemen. Helaas I hy dagt niet * dat die tyd zo naby was. Hy zugtte, en wü* de my meer zeggen, tóen wy de deur van onze ge- vangkenis hoorden openen. Men riep ons; 't was de oude koirespondent, die ons had byeen gebragk Hy kwam ons vertasfen. Met welk een grievende dóen aaofchouwde hy den gryzaart , die naar alien fehyn reeds zieltoogde ! Zyne oogen loosden een' vloed yan traanen, Hy trok zyne kieederen uit, en dekte 'er hem mede. Wy werden van toen af in zyn huis geherbergd, en ontvingen daar alle mogeiyke bewy zen van eienscblievendhéid. 't Was ab of dit dengd* zaam huisgezin zigheimelykfchaamde over de wreed- heid en onregtvaardigfrekl der natie. D o r v a u 'Er is ook waarlyk niets, dat den neasch zo ver- nedert al? onregtvaardigfeeid. ■ And Ré, zyne togen afdroogende , en eene bedaar je houding am%eewnde. I' Mynheer kreeg zyn gezondheid en kragten welhaast weder. Mep bood hm oadeiftmd mi en ik ver- moed, \ .tyf DB NlTütJ'tLY EB ZOOIf, .moed, dat hy zig 'er van bediende; want uit de ge- vangkenis komende, hadden wy niets om een (bik brood te koopen. Toen alle fchikkingen tot onze reis gemaakt waren , en wy herwaards Honden te vertrekken , trok myn Heer my ter zyde, en . .. (ik zal 't nooit vergeeten,) „ Andre, r zeide hy, ,, hebt ge hier nog iets te verrigten?" Neen, Myn- heer, antwoordde ik..., „ Denkt ge dan wel" her- nam hy , „ aan onze landsluiden , die nog in de „ elende zyn , waaruit 's Hemels goedheid ons ver- „ lost heeft? Daar; neem aan; gaa hun vaarwel zeg- „ gen." Ik haastte my om hen te bezoeken* He- laas 1 van zo veele ongelukkigen was maar een klein getal overgebleeven , èn zo uitgeteerd, zo naby hun einde, dat de meesten by gebrek van kragten naauw- lyks de hand konden uitfteeken om te ontvangen. Zie- daar, Mynheer, alle omftandigheden van onze ramp* Ipoedige reis. QHier volgt een vrj lang ftilzwygen, eer Andrè wederom begint te fpreeken* Ondsrm- fcben wandelt Dorval, peinzende , naar V agterfie einde der zaal.') Ik heb myn' Heer te Parys gelaaten, om wat uit te rusten. Hy had zig zeer gevleid , ze- leer' vriend daar te zullen wedervinden. . (JDorval wendt zig naar Andrè , en let op zyne woorden.) Maar deeze vriend is fèdert eenige maanden afwee- zig; en myn Heer dagt my eerlang te volgen. {Dor* val wandelt, al peinzende, geftadig voort.) • Clairville. Hebt ge Rofalia gezien? A n d R é. Neen, Mynheer. Ik breng haar niets dan finertelyke Dbhde B x d & t r; i# tyding, en heb datrom voor haar' nog niet durven vetfchynen. C L A I R V I L L E, André, begeef u ter rust. Silvester, ik beveel hem aanu.... Draag zorg, dat hem niets ontbreekt, {Alle de huisbedienden omfingelen André , en neemen bem medeï) . / AGTSTÊ TOONEEL DORYAL, CtAÏRVlLLB. Voorafgaat eenig ftilzwygen , geduurende welk, Dorval, volgens gewoonte 9 eene peinzende bonding vertoont , ftaande ' met bet boofd geboogen , en met ,de armen over elkander ; terwyl Clairville met barts* togtefyke gebaarden door de zaal wandelt.) CU.UVIL.LE,- We! nu, myn vriend, is deeze dag niet ongelukkig voor de deugd? en denkt ge, dat 'er te deezer uur één éénig braaf mensch op aarde leeft, die gelukkig fo? D O R V A L. Gy wilt zeggen, één éénig booswigt. Doch Iaat ons de zedeleer aan een 1 * kant zetten /Clairville. Men *edenem*er kwaaiyk over, wanneer leen zig ver- beeldt, dat men over den Hemel te klaagen heeft, ••. Wat is thaiïs uw voorneemen? Clairville. Gy ziet myn ongeluk mzyn voHe uitgeftrektheid. Ik h$J>-het1iart van Rofelia veriooren;, r H§laas! dit M ïs t/9 Dl NlTUül LYKl ! O O N, bhet éénigegoed, over welks v«li^ ik^tfenrJ ÏIc durf niet vermoeden, dat de geringheid •teyner-be-. zittingen de geheime reden haarer enftandvastigheid is. Doch ftel dit eens* welk een afïland is 'er dan öiet tusfchen haar en my,dewyl zy thans zig zelve tot een' bekrompen* ftaat gebragt ziet. Zaï zy zig om'een* man, dien zy niet langer bemint, aain alle gevolgen van een' byna behoeftigen ftaat biootftellen? Zal ik zelf haar daartoe aanzoeken ? Kan ik ztiika doen? Is *t mygeoorlofd? Haarvader zal voortaan haare on- derfteuning noodig hebben. Of by my zyn dogter zal willen toeflaan, is onzeker. . JDat ik» haar aannee- mende, haar ongeluk verder zou voltooien, is byna zeker. Overweeg dit , en oordeel. Dorvai. , Die André heeft onrust in myn ziel verwekt; Wist. gy de denkbeelden, welke, geduurénde zyn verhaai, inroy zyn opgekomen..* Die gcyum*** Zyae,ge- iprekken*. # Zy n karakter... Die v^iauderiöfivaQiwaö ... Doch laai my het vermoeden* waaraedeik b^ zet ben, uit de gedagten ftellen> en uwe zaak over- denken. ClairyHle, ; Bedenk, Dorvai, dat het tot va» Clairrillc ia «we handen is. NEGENDE TOONEEL J> o a v a guiten* Welk een dag van leed én onnut! Weft een ver- fchiet &KID1 BlDlTf, *j$ fchiee van kwellingen! \ Schynt, dat dikke duister- nisfen, zig rondom my fementrekkeodö, dit har», mee duizend fmertelyke aandoeningen overftelpt , bedek- ken. ... O Hemel ! zult gf my geen oogenblik rust ver- gunnen ? . .. Ik , die afgryzen heb van leugen en veraze- ry , misleid in één en *t zelfde oogenblik myn' vriend , zyn zuster en Roftlla . . . Wat moet zy van my denken? . • . Hoe zal ik myn oordeel geeven over de zaak van haar minnaar? • • • Hoe zal ik my jegens Con- ftaotia gedraagen?. .. Dorval ! zult gy 't karakter van ^een braav' man afleggen of behouden? ... Een on- voorzien geval heeft Ro(alia uitgeichud. Zy is be- hoeftig. Ik ben ryk. Ik bemia haar; zy my. Glair- ville kan zyn' wensen niet verkrygen . . . Weg uitmyne gedagten en uit myn hart, fchandelyke beguichelin- gen! Ik kan de ongetukkigfte der ftervelingen zyn; maar nooit zal ik my tot de laag&e ihoodheid vernede- ren. ... O deugd, ftreelend en wreed denkbeeld! Dierbaare en barbaarfche pligten ! Vriendfchap> die my tevens kluuterst en verfcheurt! ik zal u gehoor- zaamen. Wa: zyt gy, o deugd, zo- gy geen offer vordert? Vriendfchap ! gy zyt (leef een Mooie naam, 20 gy geen wet. voorfchryfe. . . f Clakvilte zal dan Rofalia bezitten! ... (#y vait &}** getoeUm ito eetï armftoel, en ryst na eenig* ooqenblikktn we- der op.') • . . Neen, zou ik mya' vriend het vóór* werp zyner liefde ontvreemden? Tot die laagheid zal ik nimmer vervallen. Myn hart ftaae "et> voor In. Wee hem, óic weigert «aar de Hem van zyn ban te hooren ! . . . Maar Clairville heeft geen vermogen. Ro- fótia is va» 't haare beroofd. ./. Deeze beletfels moet ik uit den weg ruimen. Ik kan, ik wil het doen. Is Ma _ '<* kSo De Natuurlvh Zoon, 'er wel eenig leed, waarin een edelmoedige daad hèr gemoed niet vertroost ? fïa ! nu begin ik adem te fchep- pen.... Wordt Rofalia de myne niet, waartoe heb ik dan rykdom noodig ? Kaft ik 'er waardiger gebruik van maaken , dan ten voordeele van twee weezens , die xny dierbaar, zyn? Och! behooriyk ingezien, bete- kent dit offer, hoe ongewoon ook, niets. ... Clair- ville zal aan my zyn geluk te danken hebben ! Rofalia zal aan my haar geluk te danken hebben! De vader- van Rofalia zal aan my zyn geluk te danken hebben! ...En Conftantia?... Ik zal de waarheid aan haar, ontdekken. Zy zal my kennen. Zy zal beeven voor de vrouw , die zig aan myn lot zou durven verbin- den. • . • Alles in rust brengende , zal ik zelf buiten twyfel de rust vinden , die my thans ontvliedt. . .. (Hy *ugt>) . . . Dorval l waarom lydt gy dan nog? Waarom word ik verfcheurd? O deugd! heb ik nog niet genoeg voor u gedaan?... Maar Rofalia, zal van my geen* rykdom willen aannemen. Zou zy een gunst, wier yolle waarde haar bekend is , toeftaan aan een* man, dien zyhaaten, dien zy veragten moet? '. • . 't Zal dus nradig zyn haar te misleiden. • •. En, als ik hiertoeT-befluit, wat dan gedaan om myn oogmerk te bereiken? ... Zal ik baai; vaders aankomst voorkomen?... Door de openbaare nieuwspapieren doen verfpreiden, dat het fchip, waarin zyne goe-, deren waren, verzekerd was?,.. Haar van onbeken- der hand de waarde van 't geen zy verlooren heeft doen ontvangen? ## . Waarom niet? Dit is eennatuur- lyk middel. *t Behaagt my. 't Vereischt flegts eenige. haast. QHy roept:) Karel! (fl> zet zig aan eene ta. fel,en/cbrtft.) TIEN- D E R D E B E D R Y * # x gi TIENDE TOONEEL. D O R V A L, KARÈL Dorval, een briefje aan Kareltver- geevende. Te Parys , by mytf bankier. Einde van bit derde Bedrjf. Ui riEK- i8i De Natuurlyke Zoon* FIER DE B E D RYF. EERSTE TO ONE E L. t ROSALIA, JUSTINA- J U S T I N A. Wel nu, Mejuffrouw! Gy begeerde André te zien. Nu hebt ge hem gezien. Mynheer uw vader is te verwagten; maar gy *yt uw goed fcwyt, Rosalia, met een neusdoek in de band. Wat vermag ik tegen 't noodlot? Myn vader leeft. Als het verlies van goederen zyn gezondheid niet ge- krenkt heeft, is 't overige van geen belang. JüSTINA. Hoe? van geen belang? ROSAL IA, Neen, Justina. Ik zal de armoede leeren kennen. 'Er zyn wei zwaarder onheilen. lUSTlN A. J * Bedrieg u daar niet in , Mejuffrouw. Daar is 'er geen, dat fchielyker verveelt. Rosalia. Zou myn (hat minder te beklaagen zyn, indien ik ryk was?... 't Geluk woont in een fchuldelooze en geruste ziel; en zulk een ziel, Justina, heb ik gehad. \ 7, ;\ Jus. Vt II D *. Blftl T #. 1Ï3 J ü 5 T I W A. En Clairville heerschte daarin* Rosalia, nederzlttende , en fcbr etende. Minnaar, die my voorbeen 20 dierbaar waart! Clairvil- ie, dien ik hoogtgt en wanboopig maak ! Een min- der waardig goed beroofde u van alle myne tederheid; maar gy zyt overvloedig gewroken. Ik fchrei; en men belacbt myne traanen...* Wat denkt ge van dien Dor- val, Justina?... Dat h nu die tedere vriend, die op- regte man , die deugdzaame (Ier veling 1 Hy is juist ge- iyk anderen; een deugniet, die met het heiligfle, dat *er is, den fpot dry ft; met liefde, met vriendfchap, net deugd, met waarheid ... Wat beklaag ik Con- Xtemia! Hy beeft ay bedroogen; hy kan haar ook -wel bedriegen. * . . (Qpfiaande.) Maar ik hoor ie- ' mand.... Justina! als hy 't eens was?.,. J V S T 1 N A. Mejuffrouw, 'er is niemand. Rosalia. (Zj gaat weder zitten?) Wat zyn die mannen fnood ! en wat zyn wy onno- zel !.. . Zie , Justina , hoe de waarheid in hun hart naast de meineedighetd geplaatst is, boe de verhevenheid en de laagheid daarin fcmenloopen ! . . . Deeze Dor- val, die voor zytf vriend het leeven waagt, is de zelfde, die hem bedriegt, die zyn zuster bedriegt, die voor my genegenheid opvat. Doch waarom befchul- dig ik hem van genegenheid? Hierna bén ik «e be- fchuldigen. De^ne is valschheid, waarvan men dooit d& weérgaé gezien heeft. 's ' M 4 TWEE- I«4 D« NlTOOtLTEB Zo O If. TWEEDE TÖONEEL Rosalia, Constantia. Rosalia, Conflantia te gemoet gaande. Ach , Mevrouw ! in welk eetf ftaat verrast gy my ï Constantia. Ik kom deelen in uw verdriet. Rosalia. Mogt gy altoos gelukkig zyn ! Constantia. (Zy gaat zitten, doet Ro- f alia naast paar zit f en * en vat beide baare ban- den aan.} Ro(alia,geefmyflegtsvryheid om met u te treuren. Langen tyd heb ik de onzekerheid der menfchelyke zaaken ondervonden; en gy weet, of ik u bemin* Rosalia. Alles is veranderd. Alles is in een oogenblik ver- nietigd. Co'nstantia. Conftantia blyft nog de uwe... en Clairville... Rosalia. Ik kan een verblyf , daar myn verdriet anderen tot last is, niet te fchielyk verlaaten. Constantia. Voorzigtig, myn kind! Het ongeluk verleidt u tot Viiiói Bedrtf. 185 onbUlykheid en wreedheid. Doch ik moet u dit niet verwyten. In den fchoot van geluk vergat ik u te- gen wederwaardigheden te wapenen. Gelukkig zjrn- de/ verloor ik de ongelukkigen uit het oog. De draf, die ik 'er voor lyd, is zwaar genoeg; en gy zyt het, die my weder tot hen doet naderen. ... Maar uw va* der?... Rosalia. , Ik heb hem reeds zo veele traanen gekost ! . . . Me- vrouw I gy zult t'eeniger tyd moeder zyn.... Wat beklaag ik u f . Co NSTANTIA. Rofalia , gedenk aan den wil van uw tante. Inhaare laatfte woorden beval zy uw geluk my aan. • . • Doch laat ons van myne regten niet fpreeken; ik verwagc een blyk van agting. Oordeel zelve, hoe zeer een wei- gering my zou kunnen beleedigen. • • . Rofilia ! fcheid uw lot niet van het myne af. Gy kent Dorval. Hy is u genegen. Ik zal Rofilia van hem vraagen. Ik zal liaar verkrygen; en dat onderpand zyner liefde zal voor my het eerde en aangenaamftê zyn. Rosalia', baare banden met drift uit die van Conftantia losrukkende , en , met eene foort van verontwaar- diging opflaande. Dorval! CONSTANTIA; Hy draagt u de £rootfte agting toe. M5 Ro- iS6 De Natüürluï Zoon. Rosalia* > Een vreemdeling ! . . . een onbekende! . . . «en man , die pas een oogenbük by ons verkeerd heeft ! . » . wiens geflagt men nooit hoorde noemen!... wiens deugd nwsfchien geveinsd is!,.. Vergeef 't my, Mevrouw. Ik vergat... Gy tolt hem ongetwyfeld wel.... C ONSTAN TI A. • Ik moet het u wel vergeeven , dewyl gy u in de. duisternis bevindt Maar vergun, dat ik u met een' ftraal van hoop toelicht» . Rosalia. Ik heb gehoopt, en ben bedroogen. Nu zal ik niet Hteerhoapen.... (Cunflart$i* gritotacèt op ttmetreu- rigtwyze.*) Heitas 1 Was CcHllatwftt alteen, afgezon- derd geweest, geiyk weieer, misfthien... ja, 't is öegfóeen ydel denkbeeld, dat ons beiden bedroogen 20u hebben. Onze vriendin wordt ongelukkig. Men vreest omtreat zig «elven m .gebreke te blyven. Eerst beheerfchen ons de aandoeningen van edelmoedigheid. Maar de tydi de tydi ... Mevrouw, de ongelukkig gen zyn fier, lastig, ergwaanig. Men gewent allengs aan 't gezigt van hun leed, en wordt hen dra moede. Laat ons elkander niét verongelyken. Ik heb alles verlooren ; laat ons ten minden onze vriendfehap uit den brand redden.... Ik verbeeld my reeds iets aan denrampfpoed verfchuldigd te zyn.... Telkens door uw* raadonderfteund, heeft Rofalia nog niets gedaan, dat in haar eigen oogea lof vieodiendd. 't Is nu haar tyd om dat te leeren, waartoe ï$r, door Conftantia en door wederwaardigheden ónder weezen, bekwaam zal zal zyn. Zonde gy haar de zelfkennis, het eenige goed, dat haar overgebleeven is , benyden? C. ONSTANTIA. Rofalia gy zyt in vervoering van geest; vertrouw dien ftaat niet. Het eer (te ultwerkfel van 't on- geluk is, de ziel ie verharden; het laatfte, haat te verbryzelen. . . • Voor u en itiy vreest *y alles van den tyd; maar vreest gy daarvan niets voor u alleen?... Bedenk, Rofalia, dat het ongeluk u heilig maakt. Zo *t ooit gebeurt, dat ik geen' behoorlyken eerbied aan den rampfpoed bewys; zeg het my, breng my myn* pligt te binnen, doe my de eerftemaal bloozen.... Myn kind! ik heb getoefd. Ik heb geleeden. Ik meen regt te hébben om my iets aan te maatigen; onder- wsfehen veraoek ik u niets anders, dan dat gy u van myn vriéndfehap zo veel belooft als van uwen moed. . .. Zou 't niet onbillyk zyn, dat gy alles van n zel- ve, en diets van Conftantia verwagtte?... Maarmo- gelyk fchrikt gy voor de denkbeelden van verpiigdng en erkentenis? Geef uw liefde aan myn' broeder we- der; en ik zal aan u alles verpHgt zyn. Rosalia. • Mevrouw, daar is Dorvai.... Vergun, dat ik ver- trek.... Ik zou K>t zyn' triumf zo weinig toebren- gen . . . (Dorvai komt binnen.) ConstaNtia. Rofalia!.. . Dorvai, hou dat kind tegen.... Maar zy ontftiapt ons» DER- i8fc De Natuuilhi Zoon. DERDE TOONEEL. CONSTANTIA, DORVAL. D O R V A L. Mevrouw, laat ons haar het droevige vermaak ver- gunnen van zonder getuigen te treuren; * '' CONSTANTIA. 't Staat aan u, haar lot te veranderen. Dorval, de dag van myn geluk kan het begin van haare rust worden, Dorval. 