VADERLANDSCHE LETTER OEFENINGEN
Zy ging haare Dogter zoeken, aan welke zy de voorflagen van der Gouverneur ontdekte, als mede haar vast befluit om dezelve aan t neemen. De aankondiging eener doodítraffe zou MELIDE min ve- Schrikt hebben dan dusdanig eene tyding. Zy kende de eerzugt has rer Moeder, en hoe onverzettelyk zy was in tgeen zy eens had: voorgenomen, Haare traenen dienden alleen tot antwoord, Mevrouw D'ARLY ging, naa te vergeefsch beloften en bedreigingen te werk g feld te hebben, van haar af, verklaarende , dat zy zich zou hebbe <e ‘fahikken , om, den Graaf te ontvangen als iemand , die binnen we aig degen haar Egtgenoot ftondt te worden, De ongelukkige MELIDE grondvestte al haare hoop op de genegen heid en tederheid haars Vaders. Zy zogten elkander. Zy opt barre (mere by hem. Hy onderfchraagde haar moed „ en beloofde has, dat zy, wat ‘er ook mogt gebeuren , met zyne toeftemming aan nie mend anders dan VALMOR zou trouwen. MELIDE, onderfteund doot de zekerheid dier toezeggingen, en door haare liefde, ging, zonde eenig agterhouden, te werk. Zy ontving de verklaaring van de? Graf met eene zedige koelheid, gefchikt om een Man van kiefcht beginzelen van de zaak te doen afzien; of ten minften hem aan te Seen om bedagt te zyn op middelen , ftrekkende om van de agut ze verwerven , wat hy van de genegenheid niet kon winnen. Maar ct Graaf ,al te trots, al te driftig om zich te fchikken naar den eisch det omftandigkeden , was niet dan op list en geweld bedagt. Aangemot digd door de goedkeuring van Mevrouw p'ARLY, ging hy te wet als een Meester die regt heeft, en niet als een Minnaar die door d hevigheid zyner liefdedrift zich zoekt te doen gelden. Mam, , wederzin hebbende van een zo hoogmoedig gedrag „onttrok zich 8 werftwan geevende, dat de dood haar min fchriklyk voorkwam ¢ het Huwelyk, °t geen hy haar voorfloeg. Haare Moeder, vervos door fpyt over een gedrag `t geen zy geloofde te zullen ftrekken, g \ O MELIDE 888 afie mare hop te doen verftuiven , zeide aan den Gouverneúf alles "geen haare ontroering en hoogmoed haar inboezemde, om hem toe het voortzetten der aangevange zaak te beweegen, Zy fchaamde zich niet,te verftaan te geeven,dat zy , des noods, geweld zou ge- bruiken, om haare Dogter tot de Egtverbintenis te dwingen. Hadt Mevrouw ga het charaâter van den Graaf beter gekend, zy zou deeze onbetaamelyke beloften wel bebben kunnen befpaaren. Het was onnoodig iemand van zyne geaartheid zo zeer aan te zetten tat het halftarrig volhouden van zyn oogmerk, en aan te maanen om tot de verregaandfte uiterften liever te komen den 'er van af te zien. Maar al te grootsch om in ’t oog des Gemeens voor te komen , als iemand die het flaagen zyner oogmerken hadt dank te weeten aan "e misbruik zyner magt, bedagt hy cecitia, de Kamenier van MELIDE , door gefchenken om te koopen, Het omkoopen is de eerfte toevlugt van laage Zielen. d. Ceci, verblind door de ryke gaven van den Graaf, en bovenal door de hoop met welke hy haar ftreelde , dat hy haar zyn Rame, _ dienaar ten Man zou geeven, gaf zich, naa eenige tegenftribbeling , over. Men befloot dat Mevrouw D'ARLY van df beftooken werk niet zou weeten. Men liet eenige dagen verloopen, in welken de Graaf middel vondt om vaLMOR zo veel te doen te geeven, dat hp geen oogenblik voor zich zelven hadt. De post, welke hy op `t Eiland bekleedde , verfchafte aan den Gouverneur zo fchoonfehyneunde voor» wendzels, dat het onmogelyk was de waare oorzaak, uit welke by handelde, te vermoeden. dÉ Middelerwyl bediende ceciLIa zich , volgens de inboezemingen van den Graaf, van de ongerustheid haarer Juffrouwe, om haat ver- trouwen te winnen; zy veinsde het diepfte te deelen in haare (neg ten. Een hart , door de liefde ongelukkig, wordt ligt door de minfte flikkeringen ván troost misleid. Meine hoopte , dat zy , haare bekome meringen ontdekkende aan CECILtA, deeze haar behtilpzaam zou wees zen, om de rede van vaLmoms afweezigheid na te fpeuren, Zy bee loofde op ’t heiligst alles in’t werk te zullen Teilen, om de beweege redenen van een gedrag „dubbel treffend,en moeilyk in den tegen- woordigen (and der zaaken, uit te vinden. De trouwlooze CECILIA s otn te beter haar oogmerk te bereiken, bragt zeer veel in ’t midden om haare Juffrouw gerust te ftellen , en verzogt daar op eenige gen te mogen uitgaan, om recht agter de zaak te komen, Zy kwam wes der met eene gemaakte droefheid op haar weezen , en fcheen geen moeds genoeg te hebben „om ,’t geen ze vernomen hadt , te verhaalerfs Dit veelbedutdend ftilzwygen ontrustte MELIDE grootlyks. Beevende deedt zy eenige vraagen ; vreezende en verlangende onderrigt te. wees ` gen van het onheil t geen haar boven °t hoofd hing. Zy drong zo fterk op de nadere ontdekking aan, dat ceciLia veel eer {cheen haat te gehoorzaamen, dan uit zich zelve iets te zeggen. De tederhartige MELIDE zat verflagen over dit haatlyk berigt. Haare {merte trof zo diep dat haar de adem bykans begaf ; de traanen konden door overmaat van droef heid geen uittogt vinden. De on Standvastigheid van vaLMoR dagt haar honderd maal fchriklyker , dan de noodzaaklykheid om van kem af te zien, en aan de begeerte haxer Moeder te voldoen. Cecsrra, weinig bewoogen over de hevige ftom van hartstogten en twyfeling, welken zy verwekte, geliet zich egter deel te neemen in het ongeluk haarer Juffrouwe, en naa het vitor- ten van: alles , wat een hart, 'twelk door de bitterfte droef heid, word: aangevogten, kan opgeeven, floeg zy voor dat het zekerfte middel, om zich op dien ondankbaaren te wreeken , beftondt in hem te ver geeten. Maar welk eene behendigheid zy ook gebruikte, om deezen voorflag fmaaklyk te doen voorkomen , MELIDE verwierp dien met afgryzen, en als of zy vreesde zich fchuldig te zullen maaken, en de wouwloosheid van haaren Minnaar te zullen regtvaardigen, betuigde zy nimmer den Graaf of iemand anders te willen trouwen. Al vertrouwende op de toegeevende tederheid haars Vaders, fmeekte zy hem om zynen byftand in van haar Moeder te verzoeken „ dat zy haare dagen in afzondering mogt flyten. De Heer p'aRLY van verwondering bevangen, op bet hooren van de voorgewende verandering in °t gedrag van VALMOR, bedagt hot zulks zyne Dogter zou ongelukkig maaken, en niet voldoen aan den hoogmoed zyner Vrouwe ; hy wist niet wat hier te kiezen, en wilde miets belooven. Meme rekende dat Natuur en Liefde beide haar verlaaten hadden, en gaf zich over aan de wanhoop. Zy ftortte een vloed van traanen, als Mevrouw p'arLY binnen adr, . Met niets anders bezig dan met voorbereidzels tot een Huwelyk, "rt welk haare Eerzugt ftreelde, bragt zy een Juweelkoffertje mede, % welk zy dagt dat alleen in taat zou zyn, om den Graaf den voot- rang te doen verwerven. Wanneer zy het MELIDE aanboodt , verdub- belden haare traanen „en zy ftroomden met te meer bitterheids. Haare Moeder , verwonderd over een uiterlyk beroon van droefenisfe , welke Zy tat nog toe beflooten gehouden hadt binnen de paalen, die de welvoegelykheid voorfehryft aan eene jonge Juffrouw , vroeg, op een dreigenden toon; s van waar dit onbetaamelyk vergeeten van alle haare pligten kon komen”? — en zich tot haaren Man wendende, zeide zy „een haatlyk oog op hem flaande; „, zyt gy het, myn Heer, die deeze bovenmaatige ftoutheid wettigt? — hebt gy gezwoo- zen uwe en myne {chande te zullen bewerken? ... Spreek, .. Ik ? Z MELIDE : Ze zal u haast vryheid geeven , dat gy u zelven alleen kunt onteeren, Ik zal zo verre wegvlieden. .. . "e Deeze woorden (preekende „ bedekte zy haar aangezigt, om de traanen van fpyt te verbergen. De Heer Gang, die haar beminde, voelde zich getroffen over haar leed: hy verzagtte °t zelve, met haar het berigt wegens VALMOR , door CECILIA gegeeven , mede te deelen. De uiterfte voldoening volgde op. de verbolgenheid van Mevrouw D'ARLY „zy dagt niet aan de {merten „ welke hier door °t gemoed haarer Dogter knelden , zy wilde een omftandig verflag hebben van een voorval,’t geen haar een gelukkig- flagen in haar oogmerk beloofde. , Ceciura was zeer verleen op de eerfte vraagen: zy bemerkte , aan den eenen kant, de noodzaaklykheid om haare list voor MELIDE te bedekken „en ‚aan den anderen kant, vreesde zy weggejaagd te zul- len worden door Mevrouw p'arLy , indien zy beftondt haar te. misleiden, zy wist hoe groot een affchrik Mevrouw van °t liegen hadt. Om alles te doen zamen femmen. befloot zy voort te vaaren gelyk zy begonnen was; maar onder het vertellen van deeze haatyke jeugen zogt zy Mevrouw p'ARLY te doen begrypen , dat het een ver- zonnen Duke was. Deeze niet wel bevattende wat zy wilde zeggen, gelastte haar zich duidelyker te verklaaren, CeciLia, meer verlee- gen dan oit, bekende datze MELIDE bedroogen hadt om haar dienst te doen. , Mevrouw D'ARLY , haare eerfte aandoeningen weinig in bedwang. hebbende, zeide. overluid , dat dit eene laagheid was; dat men ten koste van de waarheid niets moest doen, en dat het daar en boven. zeer laag voor eene Moeder zou weezen, dät ze toevlugt nam tot eene leugen om zich te doen gehoorzaamen ;en,zonder iets van CE- Cita te haarer verdeediginge te willen hooren , ging zy zelve na haare Dogter om haar te zeggen dat ze bedroogen was door een, valsch uitftrooizel. Meupe, verrukt door een zo onverwagt geluk, en ge- troffen door de tederfte erkentenis, wierp zich voor haare Moeder neder met duizend dankbetuigingen, voor de ontlasting haar toege- bragte ——— Mevrouw D'ARLY, die alleen de ftrengheid van haaren aart opgevolgd hadt, en zich niet gedrongen voelde door Moeder- liefde, ftootte met verontwaardiging haare ongelukkige Dogter weg, en zogt haar te doen bloozen: om dat ze hadt durven waagen onder haar oogen zich gelukte wenfchen over de getrouwheid van iemand , dien zy haar bevolen hadt te vergeeten. ‚ Ach! konde ik u gehoorzaamen , fprak Marie , met veel traanen! Maar heb de goed- heid om u te herinneren , dat dit ftrenge bevel gevolgd is op een veel zagter! Ach kou men over zyn hart heerfchen, welk egne poos ging zou ik niet op bet myne doen om u te gehoorzaamen’, ———— „ Her zal u, vervolgde hier op Mevrouw p'ArLy, het zal u niets kosten my te gehoorzaamen,indien gy maar zo wel als ik inziet wat uw weezenlyk geluk is: dewy! ik niets anders dan °t zelve op ‘t oog beb , zal ik. onwrikbaar Wer in myn eens genomen befluit”. r3 l d En s58 MELIDE , ‚ En ík, zeide de Heer p'ARLY , ik zal myn woord geftand doen. Droog uwe traanen af, myne waarde MELIDE. Indien vALMOR zich uwer waardig gedraagt, zal hy uw Egtgenoot weezen’. Mevrouw D'ARLY fprak de verfchriklykfte vervloekingen over haaren Man uit, en befloot dezelve met te betuigen, dat de geheele nam eer zou omgekeerd worden, dan dat Zy het voltrekken van ecn Hu- welyk zou gedoogen, °t geen noit naar haaren zin geweest was. Ceara , die dit alles hoorde , onderrigtte den Graaf hier van. Hy was ontroerd wegens den tegenftand van den Heer p'ARLY, en te- vens ontrust over het woord aan zyne Dogter gegeeven , hy dagt zich van MELIDE niet te kunnen verzekeren , dan door haaren Minnaar verre weg te zenden, En dit kon hy gemaklyk doen , uit hoofde van de post die vALMoR op ’t Eiland bekleedde, Hy hing van den Gouverneur af ;zo dat hy op ‘t eigen oogenblik, als hy zyne de baare MELIDE dagt te gaan zien, volftrekt bevel kreeg om zich ier ftond na # ° * te begeeven, Wanhoopig wegens een bevel , waar at by zich niet kon onttrekken zonder zynen goeden naam te kwetzen, en niet twyfelende over de waare beweegreden van den Graaf, fchreef by een Brief aan den Heer p'arLY. Hy gaf hem daar in, met & nadruklykfte bewoordingen, te verftaan , welk een fmert hy gevoeld em dat hy genoodzaakt geweest was zonder vertoeven te verrekken; hy verzogt dien Heer hem by Mevrouw p'arLYy te veront{chuldigen, én MELDE van zyn leedweezen te verzekeren. Op het leezen van deezen Brief werd de Heer party woedend van boosheid, daar hy zag hoe het vertrek van vALMoR niets andes ` was dan een kunftenary van den Gouverneur; hy fprak fmaadreëe- nen uit tegen den Graaf, fchoon geene dan die hy wel verdiend hadt; by kantte zich fterk aan tegen het misbruik, °t welk deeze van 2} gezag maakte, en zwoer dat hy deswegen by *t Hof zou klagen. De Graef werd hier van binnen kort verwittigd, door laage aanbrengen die alleen daar door hun hof zogten te maaken. De Graaf , verheugt dat hy, dien hy voor zyn vyand aanzag, hem een fchoonfchynend voorwendzel aan de hand gaf om zich te WIE ken , gaf zich over aan alles wat de veragting en de haat kunoén | boezemen. Hy liet op den eigen dag den Heer gants varen. Hy bedekte die daad van geweldenaary met den dekmantel van vo" tigheid. Hy ftelde den Heer p'ARLY voor als een Verftoorder vi! de openbaare rust, als een uitftrooijer van oproerige gefprekken tege de Oppermagt. Mevrouw p'Arry, het vatten van haaren Man vernomen hebber de , meende dat hy waariyk fchuldig was ; alle andere ‘inzigten op àl oogenblik vergeetende, dagt zy nergens anders om dan om de E: gade van den Gouverneur te voet te vallen, Zy nam haare toevlug! tot haare Dogter om hem te vermurven, Weetende welk eene tedere liefde Meripe haaren Vader toedroeg, hoopte zy uit dit ongeluk ze} ve middel te vinden om alles te vereenigen,' Niets van de bm, MELIDE geg gingen, tegen haaren Man ingebragt, weetende dan uit het algemeen gerugt, vergrootte zy, zo wel als haare Dogter, het gevaar. De gandaenlyke meupe viel in zwym , op ’t hooren dier droeve tyding. Nog veel meer ontfteld, dan op `t verneemen van de ongetrouwheid haars Minnaars , bezweek zy onder den last der droefenisfe. Nauwlyks was zy weder bekomen, of men bragt een Brief van den Graaf, waar in hy Mevrouw p'arLy by zig ontboodt. Zy badet ` haare Dogter te willen mede gaan , te recht oordeelende dat zy meer - dan zy op hem zou vermogen. Maar de Graaf, ontrust door de b wustheid van de onregtvaardigheid zyns handels, en nog meer doo de onzekerheid, welk een ug zyne gewelddnadigheid zou hebben , veranderde terftond van gedagten, en verfcheen kort naa zyn brief im eigen perfoon, willende door dit bedryf een betoon van zynen yver geeven , en tevens {chrik in °t hart van MELIDE verwekken. Hy ver- zogt verfchooning wegens de harde noodzaaklykheid waar in hy zich gebragt. vondt; d vervolgens beklaagde hy het ongeluk van een ampt te bekleeden „’t welk hem,in deeze tydsomftandigheid , dwong eene ftrengheid te oefenen, welke hy niet kon nalaaten zonder zyn gedrag by den Vorst verdagt te maaken. Mevrouw Dan zwom in traanen. Zy zou alle haare goederen , _ gegeeven hebben , om haaren Bgtgenoot te behouden; maar de Graaf befchuldigde hem van zo zwaare misdryven, dat zy ‘hem verlooren rekende. MeLe vervoerd door liefde tot ‘haaren Vader, verzette haaren affchrik , viel voor haaren Vyand neder, maar met een meng- _ zel van sandoeningen ‚ die haare fmerte te gevoeliger deedt voorko- men. De Graaf geliet zich als of hy ‘er zeer over was aangedaan „ terwyl hy in de daad zich verheugde, dat hy de fierheid tot fmeeken gebragt hadt. Hy betuigde niets te kunnen weigeren aan haar, die, door de fterke liefde, welke zy in hem verwekt hadt, de Regteresfe geworden was over zyn lot, dat hy gereed ftondt om zyn ampt, zyn goeden naam zelf, op te offeren indien hy ftaat kon maaken, dat de hand van MELIDE de prys dier offerande zou weezen, De Minnares van den ongelukkigen vALMOR deinsde van fchrik te rug op °t hooren dier woorden. Gebragt in de harde keuze om of haar Minnaar of haar Vader te verzaaken, niets aan beide kanten dan een misdaad kunnende begaan, werd haar ‘hart door Natuur en Liefde van een gereeten. Zeer bezwaarlyk kon zy zich wederhouden van ‚ haatiyke uitdrukkingen; doch het gevaar haars Vaders zich herinne- rende, kropte zy haare verontwaardiging op. Zy omhelsde de knien van haare Moeder , haar fmeekende om eene genade te verwerven , welke zy niet kon ‘krygen, om de voorwaarde daar op gefteld. Mee vrouw D'ARLY , verflaagen over de weigering van haare: Dogter , vreezen- de dat zy-vergeefsch gebruik zou maaken van haare magt , fprak al- leen door haare traanen , en met de tederfte bewoordingen. m am Hoe, myne Dogter, gy weigert, daar gy een edelmoedig befcher- sner vindt , die alles wil opofferen om u uwen Vader weder te gevan. FA c sha MELIDE Ach! welk een Vader... O Hemel! alleen zyne liefde voor u heef hem gedompeld in een poel van jammeren, waar gy hem met één woord kunt uittrekken, Ach, ongelukkige Vader , indien gy de wreedheid van uwe ondankbaare Dogter kende, gy zoudt het niet overleeven”, ——- a Ô Hemel, ô Moeder , riep MELIDE uit, gy breekt myn hart, gy fcheurt bet van een door zulk eene wreede af- beelding. Ach! waar moet dit heen? Wat kan ik doen? Verwagt alles van my, mag myne Trouwe ongefchonden blyven, myn vry- heid, myn leeven; .. had ik duizend leevens, ik zou ze geeven Goor den besten der Vaderen! Ja, myn Heer (voegde zy ‘er nevens met eene vervoering, overeenkomftig met de verhevenheid van haar gevoelen ; ) neem my ten flagtoffer ; laat ik myn eigen misdaad boeten , het is de zyne niet „het is myn misdryf”t geen gy in hem ftraft. Hetis zyn bloed dat in myn aderen vloeit. Indien de wetten het zyne vorde- ten, zy zullen voldaan weezen met het vergieten van dat zyner onge» Jukkige Dogter. ô, Waarde Vader, kan ik ulaaten kwynen in de boei- jen!... Och! Valmor, dierbaare Palmor, kan ik de Trouwe u ge- zwooren verzaaken. Maar ik zie dat die naam u verbittert. Wel ftraf my , ftraf eene ongelukkige die om een ander dan om u durft wenfchen. De boeijen, de gevangeunisfen, het fchavot zelve zullen my nier verfchrikken. Ik zal met een onbeneveld oog myn laatfte uur zien naderen. Mag myn Vader maar leven , dan be geen dood zo wreed, of ik durf dien onbefchroomd verwagten. — Ik ftaa verbaasd over uwe keuze antwoordde de Graaf, ik vind my „gaar door beledigd, Vrees dat ....! Neen ik vrees niet, {prak ME- LIDE , Deen, nog eens gy zult niet wreed genoeg weezen om myne opoffering te weigeren, Ik moet my onderwerpen aan de uitfpraak der wetten, aan de uwe; ik verwagt alles van uwe edelmoedigheid, e... Verwagt niets wreede! naardien ik u niet kan verbidden. Daar gy `t alleen zyt die my kunt troosten in de ongelukken , waar ik my zou inwikkelen om uw Vader te behouden, zyt gy het die hem ver- oordeelt”. ‚ Goede Hemel! riep Mevrouw D'ARLY uit, geheel buiten zich zel- ve, kom my te hulp, ftaa my by om °t hart van myne Dogter te raaken, Myn Heer n'arLy myn Egtgenoot;, ongelukkige Vader van MELIDE , verfchyn met uwe ketens , belaaden om uwe om myne Dog- ger te beweegen, MELIDE , myne dierbaare MELIDE, aanfehouw uwe raadlooze Moeder voor u neergeboogen. Ik zal hier fterven indiea gy blyft volharden in uwe wreede weigering’. Meng hevig beftree- den door recht tegen elkander overftaande gevoelens, kon noch aan de eene noch aan de andere zyde overflaan, Haare liefde tot vat Mop. ; haar tederhartige genegenheid tot haaren Vader ; haar haat tegen den Graaf, alle deeze ftrydige aandoeningen verwekten in haar ge. moed een bitteren ftryd. Eindelyk liet MELIDE zich overwinnen door Kinderliefde ` dit deugdzaam beginzel ging alle andere aandoeningen te boven; en, . meer en MELIDE ei meer dan haar teeven. opofferende, onderwierp zy zich aan den gedas- nen eisch. De Graaf, voldaan wegens eene zegepraal ten koste eens misdryfs behaald , wenschte zich zelven nauwlyks geluk over deezen uidflag , of de Heer CARL verfcheeu , gevolgd door varmor. De tederhartige MELIDE , van vreugde en fmerte overmand, wierp zich in de armen haars. Vaders, uitroepende : „ Hemel! wat heb ik ‘gedaan ” ! De Gauverneur,verfteld op zulk een onverwagt gezigt, ontroerde zeer; doch zich verpynende om zyne ontroereuis te ontveinzen, ` = vroeg hy, op een dreigenden toon, aan vALMOR; , waarom hy zich niet op Zyn post bevondt "$ - Om dat ik, antwoordde VALMOR met eene zedige vrymoedigheid, ontdekte dat de Onfchuld verdrukt werd; à Ik ben myn Vader te hulp gekomen. Ik heb myne Vrienden opgezogt, en de billykheid heeft hun bewoogen-my te- helpen, om een Dwingeland tegen te Doan", — a Roekelooze Jongeling, fprak de Graaf, bedenkt gy wel dat ik de magt heb om u te ftraffen*, s» Ja, zeide VALMOR , ik weet dat gy anderwerf uwe Magt kunt misbruiken; gy kunt het doen met eenigen fchyn van regt: dewyl ik geweld heb aangewend , om de vryheid te Chen, ken aan een Man , wien gy dezelve onregtvaardig hadt ontnamen. Ten uiterlyken aanziene ben ik ftraffchuldig ; maar ben ik het in uwe aogen !- Ik beroep my op uw geweeten ” ! : ‚ Welk eene ftoutheid’ ! —— „ Wees des niet gefoord ; ik ben gereed qm my te onderwerpen aan °t geen gy over my vonnist ; moet ik het overige - myner dagen in de boeijen (ren, ik zal des niet murmureeren ; ík heb myn Vriend, den Vader van MELIDE , verlost, dit is my genoeg; ik laat u meester over myn lot. … De Graaf ftondt verflaagen over dit edelmoedig befluit. Hy, die de traanen van MELIDE hadt kunnen wederftaan , fcheen geraakt ‘door de grootfche aanbieding van VALMOR 5 of was liever van fchaamte ge- troffen , daar hy zo veel grootheid van Ziel in zynen Mededinger vondt; hy kon het denkbeeld niet verdraagen, om in Grootmoedig- heid overwonnen te worden, Aan den anderen kant zag hy hoe alle zyne kunftenaaryen ontdekt waren , en zyn onregtvaardig bedryf aan den dag gelegd was. Hy bemerkte de noodzaaklykheid om die of- ferande te doen, welke alleen in ftaat was om de agting van eene Familie, al te zeer door hem beledigd, weder te winnen. Met een diep ftilzwygen wagtte deeze bedroefde Familie af welk een uitfpraak de Graaf zou doen, De Vader en de Dogter wensch- ten °t zelfde, -Mevrouw D'arLvehing tusfchen beiden, haare Eerzugt pleitte voor het Huwelyk met den: Gouverneur; maar zy begeerde ‚ook de deugd en kloekmoedigheid van varmor beloond te zien. Haars ondanks weggefleept door haaren Hoogmoed , fchoon zy de fnoode gefteltenis van den Graaf kende , moeide het haar dat de ondeugd aan den eenen én de deugd aan’ den anderen kant haar niet toelieten, haar gezag te gebruiken, om MELIDE te dwingen tot het volbrengen haater belofte. -Geduurende dit opgetogen. fiilzwygen, floeg Wee : r5 et 562 MELID Kk het tederst oog op VALMOR. Zy wenschte niets andets dah met has ren Minnaar te mogen vereenigd worden, , De Graaf, door (trydige driften beftreeden , fcheen noch het een, noch °t ander te kunnen kiezen, Wat hy koos, ky vonde zich dood, lyk vetlegen. Eindelyk, naa een lang ftilzwygen, betoonde hy zich edelmoedig en gaf de hand aan vaLMor, Hier by liet hy het niet berusten , hy wilde dat meumme de Edelgefteenten „welke hy voor haar gefchike hade, zou aanvaarden, en beloofde aan varmor dat hy hem de naaste plaats san den Gouverneur zou bezorgen. Dus zyne onregtvaardigheid niet kunnende voivoeren , wilde hy zo veel goeds doen als hy kwaads berokkend hade. De Hoogmoed heeft zyne vite vlugten. Wanneer daar aan het natuurlyk voedzel ontbreekt, zoekt men zich fchadeloos te ftellen: gelukkig als dit door braave bedry- ven gefchiedt ! MELIDE en VALMOR , boven hunne verwagting gelukkig, betuigden aan den Graaf hunne dank-erkentenisfe op eene wyze die hem free, de, en tevens diende om hem te troosten. Zy trouwden op dien zelfden dag. Niets kon haalen by het geluk, °t geen zy het overige kunner dagen genooten. De hooghartige Mevrouw D'aRLY was zelf gelukkig door `t geluk haarer Kinderen. Zo waar is ber dat wy meer. maalen een grooter heil vinden in zaaken die wy verfmaad, dan in die welke wy vuurig verlangd hebben. DE FORTUIN. Eene Vertelling , van den Perfiaanfchen Philofooph saani. P zekeren tyd kwam my een Vriend bezoeken , klaagende over zynen toeftand. „ Ik heb, (prak hy, geen middelen en een talryk huisgezin 5 °t is wg onmogelyk langer den last hunner en myner eigene elenden te draagen. Ik ben voorneemens myn Vaderland te verlaaten , waar ik my over myne armoede (chaam. In een afgeleegen gewest zal ik , door myne onbekendheid , zonder fçhaamte, arm kunnen zyo. Veele ongelukkigen hebben by vreemden rust gevon- ‚den, of ten minften eenigen troost genooten, door niet veragt of betreurd te worden. Eéne bedenking houdt my nog ve rugge, ik kan niet dulden, dat myne Vyanden over my zouden zegepraalen. Zy zullen, indien ik weg gaa, zeggen: ziet , die flegthoafd , die in zyn eigen Vaderland nimmer door’tgeluk gunftig werd aangelachen , gaat in eene vrywillige ballingfchap | sm Kan ik het op my zel- ven verkrygen deeze ydele beuzelpraat te verimaaden , en te vertrek- ken , my dunkt-ik ben niet geheel ontbloot van verftand en bekwaam- heden , die my in vreemde Landen te ftaade zouden kunnen komen 5 Ik fchryf een goede hand ; Ik kan rekenen; en, indien het u be- haagde my Brieven van aanpryzing te geeven aan den Gouverneur . vag € BE FORTUIN. 563 van Ghulistan ‚uw Vriend, en hy genegen is my in ’s Konings dienst te gebruiken „zat mogelyk de Fortuin moede worden van my te plaz» gen, en, misfchien, klim ik dan tot hooge waardigheden op”. Vriend, gaf ik hem ten antwoord, in den dienst der Koningen ayn tweeërlei foorten van posten; deeze enkel gefchikt om ons, de deevens noodwendigbeden te bezorgen; geene om ons met magt en aanzien te bekleeden. In de eerstgemelde kan iemand zyne dagen gerust genacg doorbrengen; iñ de laatstgemelde vindt by zich van gevaaren omringd. Gy moet met weinig te vrede zyn, d voor on» Heil dugten. - Myn Vriend merkte aan; „ dat zodanige bedenkingen in zynen toeftand niet te pasfe kwamen , dat de hoop ‚waar aan hy zich geheel overgaf , zyn eenigfte troost was , en, wat het overige betrof 5 zyne braafheid zou altoos zyne veiligheid weezen ” Helaas? vervolgde d „Ey berinners my de vertelling oan een Vos, die wat. voorzigtiger dan gy handelde, lemand zag bem uit al zyn magt na zyn bol rekken , en vroeg, wat wil deeze verbaaste ` vlugt beduiden ? Zu gy [chuidig aan eenig misdryf, waar op gy flraf verwagt ? Ik ben , dank zy den Hemel! antwoordde de Vos ‚aan geen misdaad fchuldig , myn geweeten verwyt my niets: maar ik beb zo even de Bedienden des Konings booren zeggen, dat , ay een Dromedaris zogten. Goed ; maar wat gemeenftbap bebt gy met een Dromedaris, en dus daar mede te doen ? Hemel) antwoordde de Vos „vernuftige Lieden bebben attoos vyanden. Indien het iemand in °t hoofd kreeg om my aan °s Konings Bedienden aan Ze wyzen , zeggende daar gaat een Dromedaris , ik zon gegreepen en met ketenen gekluisterd worden , zonder zich de moeite te geeven om te onderzoeken welk Dier ik was. Vriend, pas dit op u zelven toe, JE ken uwe opregtheid ; maar bedrieglyke Menfchen zullen flrikken voor u in't verborgen fpannen; de fnooe den zullen u ondermynen door laage onderkruipingen, de Vorst zal ` Zegen u vooringenomen worden, en, wien zult gy. vinden die °t op zich zal neemen u te verdeedigen? Hou u aan de middel- maat; op Zee zyn groote rykdommen te verkrygen ; maar bemint gy de veiligbeid,bou u aan land. Als een Vriend ben ik verpligt u zen besten te raaden, en opk gebouden u allen dienst te doen dien dk kan, derbalwen zal ik u een’ Brief aan den Gouverneur van Ghulistan geeven. Den volgenden dag vertrok myn Vriend met myn Brief.: De Gous verneur fchonk hem eene kleine, bediening ə men vondt hem een velftandig bedreeven Man , tot het uitvoeren van zaaken gefchikt. Welhaast werd hy bevorderd , en, in hoogere bedieningen „gaf hy ` even zeer genoegen. Eindelyk geraakte hy aan ’t Hof. De Koning fchepte behaagen in hem, en agtte hem hoog; hy werd °s Konings - gunfteling: men wees op hem , zeggende; „ dit is de Vriend des Ko- pings” ! Het leedt niet lang of ik ontving een brief, waar in hy my ` 564 DE FORTUIN. my zyne vorderingen bekend maakte , ik deelde in zyne vreugde, God zy geloofd, fprak ik, ik zie duidelyk , dat niemand oit moet wanhoopen , van tot een gelukkigen ftaat te zullen opklimmen; de bronnen van goed en kwaad zyn voor ons verborgen, en wy wee- ten niet van waar ons heil zal opdaagen. , Kort daar naa ging ik myne bedevaart te Mecca afleggen. Op myne thuis reize ontmoette ik in eene woeste, maar niet onsange- naame , valei, een Man in boere kleeding , komende lachende en zin- gende uit zyn hut na my toeloopen. Hy trof my aan op een weg met hoog getopte boomen overfchaduwd, zeggende : „ De Hove- lingen , die gy my befchreeven hebt, zyn myne Vyanden geweest zints dien dag ‚dar de Koning my in zyne tegenwoordigheid toeliet; zy befchuldigden my met hoog verraad , en met het invoeren van fSchadelyke nieuwigheden ; en de Koning verledigde zich niet om de waarheid of onwaarheid der betigtingen te onderzoeken. Myne Vrienden, die veel verpligting aan my hadden , zweegen ftil, eenigen vervoegden zich by myne befchuldigers. Ik werd in een fchriklyke gevangenis geworpen , waar ik de jammerlykfte elenden uitftondr. Ik geraakte "er uit, en werd vervolgens gebannen; alle myne goe- deren verbeurd-verklaard zynde. Nu ziet gy my weder in armoede, maar egter vergenoegd. Ik weet nu wat de Menfchen zyn, ik weet wat de Fortuin is. lk heb hier een kluis, en de piek gronds, die ik bebouw, kan my en myn Gezin voeden”, mmm S, BE R IG T VAN HET ZEEUWSCHE GENOOTSCHAP DER WEETENSCHAPPEN TE VLISSINGEN, T de Vergadering van het Zeeuwsch Genootfchap der Watenfchap- pen te VLISSINGEN, gehouden den oo September 177:, is ge- oordeeld , dat de vraag: Welke zyn de redenen van de meenigoul- dige vallen of grondbraken in de zee-dyken , voornamelyk die der Provincie Zeeland, en op welke wyze konnen dezelve best voors. gekomen , of daar zynde fpoedigst en minst kostbaar berfleld wor- den, door het zelve opgegeven om voor den certen Mey 1771 te beantwoorden, door geenen der fchryvers volledig beantwoord is, ten minften met opzicht tot het tweede lid derzelve, namelyk op welke wyae de vallen of grondbraken in de zee -dyken , voorname- dyk die der Provincie Zeeland, best konnen voorgekomen worden? evenwel heeft het Genootfchap geoordeeld, dat de vraag best is be- antwoord door den fchryver, die tot zinfpreuk. heeft gebruikt Uit zucht tot nuttig zjn, en die, by het openen van deszelfs billet, gebleken is te Zyn BASTIAEN NEBBENs, Capitein Majer, der E ad tâ- BERIGE 365 Middelburg, warom denzelven de prys van de gouden medaille is toegewezen. en Prof. te Harderwyk, en s. VAN NOOTEN Jansz. te Amflerdam, den eerflen wegens deszelfs waarnemingen van eene volkomen ope flopping van water en van eene bevige long- ontheking, welke door eene van zelfs voortkomende kwyling gelukkig gered werdt, en van een aanmerkelyk aantal van waterblaazen door deg af- gang ontlast; den anderen wegens zyn bericht aangaande eenige proeven van bet gebruik der Eleûriciteit in de genezing van lam- migbeid, te Amfterdam in het werk gefteld. Het Genootfchap blyft fteeds in het vertrouwen, dat de edelmoe- dige wyze , waar op het zelve deze uitlokkende eer-pryzen toevoegt, den fust om naar dezelven te dingen meer en meer zal opwekken , en daar door ook voldoende antwoorden te zullen ontfangen op de vraag , ten jaare 1770 opgegeven om voor den eerften Mey 1772 te beantwoorden: Mag een Natuuronderzoeker uit de reeds gemaakte waarnemin- gen en proefondervindingen verdere gevolgen trekken ter uitvor- fchinge van de noch onbekende oorzaken der verfchynfelen? zoo ja; 666 8 E RIGH ja, boe verre mag by daar ín voortgaan, en welke regelen moet by daar omtrent in acht nemen? Thans ftelt het Genootíchap voor tot eene vraag om voor den eerften Mey 1773 te beantwoorden: Wat is de reden van bet Bert afnemen der Zeeuwfche , voornamelyk der Walcberfche duie nen en flrandenP boe is zulks voortekomen, en welke middelen, buiten de reeds bekende, zyn op de nuttigfle en minst kosthaare wyze tot derzelver bebouding aan te wenden? De prys, gefteld op ieder van de twee bovengenoemde vragen, voor den Autheur die dezelve, naar hetoordeel van °t Genootfchep, best beantwoord zal hebben, is een gouden Medaille, op den ftem- pel van *t Genootíchap geflagen, mer het jaartal en den naam van den fchryver. De antwoorden op de vraag moeten niet met den eigen naam des fehryvers, maar met eene zin/preuk geteekend , en met een verzegeld - o billet , het welk dezelfde zin/preuk tot opfehrift heeft, waar in des fchryvers naam en adres gemeld zyn, verzegeld aan den Heer Fustus' Tjeenk, Secretaris van dit Genootíchap , zeer leesbaar ge- fthreven, in het Nederduitsch, Fransch of Latyn franco worden toegezonden. leder een, wie hy ook mag wezen, fat vry naar den prys te dingen, uitgezonderd hun die in eenig opzicht Leden van dit Ge. nootfchap zyn. Ook zal het den genen, die den prys behalen zal, niet vryftaan zyne verhandelinge, waar op hem de prys is toegewe- zen , het zy in geheel of ten deele, het zy afzonderlyk of by.eeuig ander werk „te doen drukken zonder uitdrukkelyke toeftemminge van dit Genootfchap. ó Evenwel zal het den Leden, des goedvindende, vryftaan om, {choon zonder naar den prys te dingen , over de opgegevene vragen te fchryven, en derzelver antwoorden op de bepaalde wyze, alleen met byvoeging van de woorden Lid van bet Zeeuwsch Genootfchap achter de zin/prenk , te laten toekomen, ten einde het Genootfíchap daarvan ook een nuttig gebruik veor het algemeen, het zy door derzelver Verhandelingen, geheel of by uittrekfels van het byzondere fte, mede te deelen, konne maken. En ten einde de Verhandelingen door zulken , die geen Leden zyn, toegezonden , en uit welke maar eene den prys behalen kan, even- wel niet in het duister blyven zouden, zal het Genootfchap ook daar van gebruik maken, en dezelve, of geheel of ten deele, met den druk gemeen maken, `t zy onder de bygevoegde zinfpreuk , of „met melding der naamen, indien de fchryvers dezelve aan het Ge- nootfchap gelieven te openbaren, na dat de prys zal zyn toege- wezen, en zulks in de nieuwspapieren zyn bekend gemaakt. Alle de antwoorden zullen moeten ingegeven zyn voor den eerften Mey 1772 en 1773, na welken tyd geene meer tot den prys zullen worden toegelaten. Di it O BERIGT | 567 Dit Genoetfchap zal ook ontfangen alle zoodanige ftukken, wel. ké aan het zelve, door wien ber zy, worden toegezonden , behel zende eenige nieuwe uitvindingen of verbetering van oude waarne. mingen over onderfcheide takken der kunften en wetenfchappen, en wat meer zou kunnen ftrekken om derzelver uitbreiding te bevorde- ren; en ten einde een eder daar toe aan te moedigen, zal het Ge- nóotíchap hoch twee zilveren gedenkpehningen uitdeelen aan de gee nen, die aan het zelve de twee beste memorien of waarnemingen zullen hebben toegezonden, ` ~ In dezelwe Vergadering werden tot Direfteuren des Genootfchaps geasfumeert. | Mr. H. vincre Schepen der fad Rotterdam M. D. CS Le&. Ana- Pie aldaar. PIETER VAN DAMME, wonende te Amfterdam. En Mr. ADRIAAN HAGOORT, Schepen en Raad te Gornichem. En tot Leden van het zelve Dionysius VAN DE WYNPERSSE A L. M, Philof. Matbef. € Astro. nom. Profesfor te Utrecht, OO l CAROLUS LINNZUS , Ridder van de Noordħer en eerfte Geneesheer van zyne Majefteit den Koning van Zweden, En , JAN BERNARD SANDIFORT Med. G Stads Dr. in le Hage. L a KN | Ch af wf di a ` dek WAARNEEMINGEN omtrent de NM LUGTS-GESTELDHEID , WEDER 6n WIND, te AMSTELDAMs in September 1771. DOOR ANTONIUS WILHELMUS SCHAAF, Med. Dog, Bärometer. Therm. | Winds Streek; Weder, D.l'smorg. smidd. (rop, |moamt.av.l'smorg'smidd.‘sav. |Gefteldb. uiw gemengen | a e Mts | OD eem -m gg, 94:29. 10 |29. 11 (66/75163 ZW ZW{( N |B.R.weer 2/30. o '30. I |30. 1 |6468|63 N IN ON O j— Held. Al 1 Je oi o} 6568|62] O jm |-— je zs? Ales eg o$ 29. 115 6466/63 ;N O lm | 529.11 $ — O bs, o 63 6660 — cz: |N t OjHeld, Wol Bl3o. o ‘29.11429. 10} 6067|61! —— |N t WN W | — zj 9 — Bb? 6164 ef Z WIZ wl Z |Ber. Reg. 8 — b4 — op 7} 57/62 sc IW NW t NZ W [Reg.Wind. gj 6$ — 7 |m 92545857 m> m N W |Buijig. gol in rifi (5762/58 N WNW] Ww rij iof —lef— 10 (62,63 SoZ WIZ W W [— weert, 12—10 — —|— IE 6366/59 jn [a (Betr, Reg. ijt |rt io 5972/620 tN O | Z eg Don. 14— 8 — 8 114 6356|53] Z INWIN W |_— Held. 15:30. O i30. op30 © 5864|36 |Z W Z Wz W |Held. Wol. 1629. II 29. 10 |29. 834 55/67160! Z 'Z t OZ t Oj — Reg. Läif 30, I |30. 1457 6o|51 N WNWIiN 1830. IJ — —|— 0 6063|61 | O IZ OZ W 1929. 11$ — o |— — 6368|59 Z t O Z Z |Betr. Held. gol — — 29. 10429. 1058 70jÁ2 — |Z t OjHel. Weer, e1 — Ob gE 9 63/67/63 Z [a |= |Reg. Don. aal— rok —104 — ier 6265|50] O O O Held. Ber. 2% 5560|54 N N EE: EEN ON O — 24 5462/50 N aol If I ke 0 55159 30|29.I 13/29. jj —|59/59|57 N RÄ — 84 5964 59 — — [> |Stormig. 6c 62 |59 | —— |O t NN O Bert, Rege ao, 14 5660|54 NN ON NONN OlReg. B. H. N O [Buijig. KE Ryp Held. N Geld, Ben, SSiN ONW N W |— Reg. O [Buijig. Hoogfte «Barometer d. 30. 349 Laagfte Barometer d. 29. 6¢ J Hoogfte Thermometer gr. 75 Laagfte Thermometer gr. 50 ) middelb. gr. 62% middelb. d. 29, tr ` MENGEL WE RK, TOT FRAAYE LETTEREN, KONSTEN EN WEETENSCHAPPEN BETREKKELYK. MARCUS ANTONINUS > EEN VERVOLGER DER CHRISTENENe (Vervolg en Slot van Bladz. 348.) Et derde Voorftel om te bewvyzen dat MARCUS ANTO= NINUS een Vervolger der Christenen was , beftondt hier in. IH. Dat de Vervolging op zynen Last- en Develfchrif= ten gefchiedde. $. 1. Eenige Oordeelkundigen meenen hun Dok voldone gen en ANTONINUS van de misdaad der Vervolginge gansch en al gezuiverd te hebben , indien zy kunnen bewyzen , -dat hy nimmer eenige Bevelfchriften tegen de Christenen in “licht gaf. Maar dit is een zeer verkeerde gevolgtrek- king. Want wanneer alle Godsdienften, behalven de vaste geftelde , door de wetten van Romé, en de Bevelfchriften der voorgaande Keizeren, verbooden waren; en hy deee ze wetten in volle kragt liet uitvoeren tegen de Christenen „ daar hy ze hadt kunnen herroepen en opfchosten, als het hem behaagde, ftrekt zulks ten bewyze, dat hy ze goede keurde. En dit alleen was genoeg om hem een Vervolger te noemen, fchoon hy nfmmer eenige nieuwe Bevelen dese wegen gegeeven hadt, Vergun my ,dewyl ik op dit ondere- werp geraakt ben, een kort berigt voor te draagen van de Roomfche Wetten ten opzigte van vreemde Godsdienften „ dit is noodig om licht te verfpreiden op het ftuk, °t welk wy thans onderzoeken. | S. 2. Cicero (a) maakt in zyn ftelzel van de Godsdienst- wetten, °t welk hy erkent overgefchreeven.te hebben uit de wetten van NUMA, of de oude Gewoonten van Rome, een begin met het verbod van nieuwe Goden en Godsdiër= ften; die, gevolglyk, door de oude wetten van Rome vere booden waren. Men ontmoet veele voorbeelden in de Roe seinfche Gefchiedenisfen, ten tyde dat Rome een Gemeene= best was , waas in het handhaven van vreemde Godsdienste oefeningen geweerd wordt; getuigen zyn hier VALERIUS MAXI» (a) Lib. L c. 3. Ve DEEL, MENGELW. NO. 13. Ss pee eee - P H 570 | Di. ANTONINUS. AKIMUS (bY eme Ce) in “ geval der Baccbanalia (d) en Low (5) zavrus Ce) in % g CN veele andere gelegenheden. — Naa den val van" Gemeenebest werd dit een Staatsregel onder de Keizers. Mecenas raadt, in zyne aanfpraak aan AUGUSTUS, dien Keizer in de kragtigfte bewoordingen, een’ krak te geeven aan alle nieuw opkomende Godsdienften, en alte onder- daanen te dwingen tot het omhelzen van den heerfchenden Godsdienst Ce), Het geheele plan der Regeeringe door me. CENAS ontworpen, en gevolglyk ook den evengemelden grondregel, werd , gelyk pro verzekert (f), door aucus- TUS of zyne Opvolgers , in agt genomen; en was , naast- Aenkelyk een der heillooze oorfprongen van de Bevelfchrif- ten tegen de Christenen. Tot een ander bewys van dit ftuk dient, dat CONSTANTINUS Zei, -in zyne zonderlinge ver- klaaring van den vierden Herderszang van VIRGILIUS , Ons vermeldt , dat de Dichter , die heerlyke voorzegging van ònzen Zaligmaaker, in duistere bewoordingen hadt voor- gefteld, uit vrees voor de ftraffen der wetten tegen alle nieuwigheden in den vastgeftelden Godsdienst aangekom- digd. Het is noodloos meer getuigenisfen by te brengen, gelyk ik gereedlyk zou kunnen doen, om zo zeker eene waarheid te bewyzen, dat alle vreemde Godsdienstoefe- ningen door de Rykswetten verbooden waren. "Ba, Behalven de Nieuwigheid van onzen Godsdienst, welke den Heidenen misdaadig genoeg voorkwam, wondt Den eenige byzondere gewoonten en omftandigheden , in den eerdienst en tugt der Christenen, die tegen de wetten ftreeden , en hun aan de zwaarfte ftraffen blootftelden. One der deeze behooren, om veele andere ongerept te laaten , unne Nagtverggderingen , en het houden van Byeenkom- ften, Nagtvergaderingen , om den Godsdienst te bandha- ‚ ven, werden by de Romeinen niet geleden, gelyk wy lee- zen uit DIONYSIUS .HALICARNASSUS (b); ook mogten zy tot geen ander einde gehouden werden gelyk PORCIUS LA- TRO aanwyst (£) , die bevestigt dat zy in de wet der Twaalf Tafelen verboden, en volgens de Gabinifche Wet met den dood geftraft wierden. Dit zelfde wordt bekragtigd door Livius, die het tot een der voornaamfte bewysftukken aan- voert tegen de Bacchanalen (kR). — De Ghristen Verga Ze : C) Lib.I.c.3. (e) Lib. IV. 30. XXV. 1. (d) Ibid, XXX Ce) Dio, p. 490. (Cf) Id. p. 492. Cg) Orat. ad San. Cetum. c. 20. (b) Lib. II. p. 68. Ci) Declam, contra Catalin, p.233. (k) Lib. XXXIX. 14,15- Ç) Lib. XLVII. Tit. 22, cap. A WA SA Sa ES: ax EEN VERVOLGER DER CHRISTENEN, STi deringen, of Gebeimè Bjeënkomften, vielen, gelyk de Brief van PLINIUS uitwyst, onder de wetten tegen de Heteria of Collegia welke de zelfde waren, volgens de Digesten (U) en pio (m).` De Collegia of Zamenkomften van Kunftenaars ; door NUMA opgeregt, en andere van het Gemeenebest in- efteld , werden volgens de wet toegelaaten; maar byzon= dere Genootfchappen , zonder openbaar gezag begonnen ; Zag men alle, áls onwettig en gevaarlyk voor den Staat , verbieden; ep ‘er zyn verfcheide voorbeelden van derzels ver vernietiging zo ten tyde van het Gemeenebest als one der de Keizerlyke Regeering. Ih de dagen van CICERO Wera den zy; op last van den Raad; vernietigd, en hy brengt eene zwaare befchuldiging tegen crLopiùs in wegens het vernieuwen van dezelve (h). Jurrius CESAR verftrooïde ze alle behalven de oude (0); zyn voorbeeld volgde a, GusrTus Ch), Zy werden afgefchaft door cLAavDIUS (q) s en doer Nero- (r). Trajanus liet ‘er fterke Bevelfehrifter tegen ‘uitgaans: gelyk te zien is in de Brieven van PLINIUS:. 