Proeve van Indische dichtkunde volgens den Ramaijon : naar het oorspronkelijke Sanscritisch gevolgd
99 het is eene bijzondere gunst des .hemels, 9, met glorie te fterven* — Dat wéét ik gewii 99 in mijn hart; de dag zal komen > ja, hij 19 is medelijk niet verre meer af, dat wjj 99 zullen bemagtigen het woudrijke Lonkaf op 99 welken rabon zal nederploffen, en met 99 hem de magt zijner krijgers.'* Zoo fprak de held; een gedruisch als het ruifcben det winds in de toppen, der hoornen, doorliep de vei^déring op^deze rede; verfchiUend wa« ren de gevoelens, doch niemand wilde de eerfte zijn om zijne meening te uiten. Eindelijk rees de 20on van DtGAMBA9 wien eene groote liefde' naar zijne verlatene vrouw en woning trok, van zijne zitplaats op en fprak aldus : ^ O ram ! dien de go- ,9 den met magt en wijsheid hebben bedeeld, 99 gij helden en opperhoofden! wilt met ge- 19 duld de rede mijner lippen verftaan en 1^ ze niet ftoren , alvorens ik mijne gedachten ff zal Digitized by Google ( ta^ ) ^ zal geuit hebben , dan 'verwerpt of neemt ,, mijnen raad aan naar uw welgevallen. Groot ,, en roemrijk is de onderneming die wij be- 5^ proefd hebben, doch ik kan u niet ver- „ bergen , dat de uitflag is geweest 200 als „ ik dien verwachtte. Laat ons terugkeeren , „ terwijl het nog tijd is naar^ onze vrouwen „ en kinderen, die met een fmartelijk ver- ;, langen naar ons uitzien; want het is maar 9, al te gewis , dat wij geeqszins den magtigea „ RABON zullen verdelgen j de ondervinding „ heeft ons heden geleerd wat wij tegen „ Z<)/7^^V tienhoofdigen koning vermogen. i, Zijne ftaten zijn bevolkt met krijgers, „ verfchrikkeïijk in geftalte en kracht, van „ welke één in ftaat is eene geheele bende „ der onzen te vernielen; ontelbaar als de „ boomen der duistere wouden en ondoor- „ drijigbare wildemisfen, die zijne landen „ omgeven, zijn de fchepen, waarmede hij. „ de wateren bedekt en waarover hij heerscht, i, Op het ft of dat zijne heerbenden ten he- „ mél doen rijzen, rusten de vogelen; zijne „ elefanten zijn aan wandelende bergen ge- „ lijk, en talloos als het zand der zee. Dit f, zweer ik, keer ik ooit weder terug, en I ^ zie Digitized by Google ^ zie ik met mijne oogen de woning, waarin ,, mijne vrouw hare dagen in eenzaamheid „ wegtreurt ; mag ilt ooit weder het vrolijk ^ geroep mijner kindden hooren ; 2ie^ zoo ^ zal ik nederzinken tot het gedacht der Par- ^ riab's, ij^djen ik mi^ weder in den krijg ), begeve, otfi, anderen in hunnen twist te ^ dienen die mij niet aangaat. Tot befcher- ^ ming van het land mijner geboorte alleen , ^ zal men mij de wapenen weder kunnen ^, doen opva^tt^Uf Dat geen onberaden en te ver ^ gedreven mopd u , o helden! mijne reden te ,, onbedacht doe verwerpen , want indien wij ^ flechts de minfle hoop kopden voeden » „ het Eiland dpr wouden en deszelfs magti- „ gen beheerfc.her te zullen overwinnen, ik ,^ zoude geenszins de eerflp zijn u aan te „ fporen^ om onze .onderneming op te ge- „ ven.'' Toom en ongeduld blonden gedurende deze woorden, in de oogen der aanwezigen; en de roemzuchtige bevelhebbers konden zich flechts met njoeite bedwingen , tot dat de naar aftogt begeerige redenaar voleind had. Toen Orad Raja zinqmum > bet moedige oppei:hoofd der Digitized by Google < >5t ) I tèl^ S^èri)-eilandei*s^ te voorfchijn, en aiit* irobrdde met eeh dufster gelaat: „ O gij '^ lafhartige? die fchrik en berouw hi yy onze zielen zwkr te ftorten , en de zucht ^ tot onze vrouwe^ en kindereen in on* jy zen boezem 'tracht op te wekken, om V daardoor, ware het mogelijk, uw eigen -,, heet verlangen naar rust en veilfgheid te „verbergen; doodelijk is üW raad, dè 'jy raad eens verfaagden. Vati uwe lippéft j, klinkt dezelve mij onverWacbc als een doA^ „ derflag van den öfibewölkteh hemd; — niét „ meer zijn wij vrienden. Mijii Voornemeil y^ is uit te' höudeh in de bloedige flageri^ ,, zoo lang nog een mijner krijgers overig „ blijft ; en zelts d^n , rfls ik alteen' zal over- i, gebleven zijn van m^ne dap^ete benden, yp wil ik mij nog' onder vreenïde ftrijders ,> mengen en ' niet verlateri vlam , den heM ,i met den gouden lioog; ik wil hem bel^ ^, pen sitTA herwltthen , ' rabon onder* 5, brengen ett her wo'ü'di^ke 'Lbnka ovei*- ,,' ftiée'^tefetf, of verrtioofd nédèffzinkeri. Gij f/ ,^ vertrek verte vah hïef iraar uw land en uwef „ ffirootïiendè oevers ; verüör daar gelijk eetf ,i böota , beftemd óm noótf weder te groenen.** Ia Uit Digitized by Google C 532 ) Dit gezegd hebbeniie, zette hij zich neder van fmart en toorn diep ontroerd. Luid juichten al de aanwezigen de taal des helds toe , welke zoo geheel met hunne eigene gevoelens overeenftemde» Nogmaals rees de zoon van digamba op en zeide : „ Te Icwader uur hebt gij gefproken iii „ den toom uws gemoeds. O zingaram ! uwe „ verwijtingen dporboren mijne ziel ; waar- ^, om grijpt gij mijne woorden bij den (hart , ,, en legt ze uit naar den hoogmoed uws „ harten? Zie, ik yoorfpel het u, en gewis „ zal het nog vervuld worden;, veel ramp ,, en ongeluk zal uw haastig en ontembaar ,, gemoed over uw hoofd hakn. — Waarom 3, ons dan bijeengeroepen, zoo het elk niet „ vrijftaat zijne gedachten te uiten; dat ^en 5, ander fpreke en beteren raad geve, hij zij „ jong of oud* Mij is het om het even, „ zoo men tot den krijg befluitj ook ik, „ zal niet terug treden, al duurde hij ook „ tot dat grijze haren mjjn hoofd bedekken* „ Indien het verfaagdheid van mij is, waar- „ om ben ik 'dan mede getogen ? waarom ia ,, wildemisren, donkere wouden en hooge Digitized by Google C 133 ) ^; bergten den dood gezocht? De bruifende ^ ^e • en een grooce afffand fcheidden m^ yy van Lonkd ; Mjne landen had rabot^ nooit ,; verwoest, noch 'ttiijne vrouw gefchaakt, f, öfhec bloed "mijner inwoners geftort. „ hunne woningen, onbegraven en oqver-. „ brand». (♦) Poeijer van fandelhowt, (t) Bedelmonniken^, (5) Vervloekingen. Digitized by Google ^ bwtnil, en ^ij' htih wit gebeente, dat in- ,, het ftof ligt, den vijand ter prooije gela* „tèrt hebben/* r Tknviófeft 'mbalkteilch gèrèeA tè antwoorden^ diKh ftA» béAi ttrtc èiëtl ontzaggelijk gi^fdat aan- ^n^tle^ VoddMMm\éijlie]«dë fnet de^e bittere Wööttlertt ,i tSal keer «rög hié* uwe ben* ,^ den^ die t! tteÊ\veg<^ niet 2ütlên prijzen; ,i nit dê llrtiife«i<Je gbken ftijgt dë btug naaf ^ de kuit, &l#a4r gljttièts tóéer hebt te vree* ^ zen ^ f oöf dé Vefvólgfhg dér voor ü «oa ^, oilti^gèlijkè krtjg;erS vab tiAÉt)^. Doch, „ wifó. het ocric dat gij allen mij begaaft, ,i en «lij ülleèü achterliet, zfelft dfit gij We* „ de^ tef ügfceé^dét ^ ö dappere ^i1 getrouwe ^vhAnöbmaAn! Ik ibude éfenwel blijven „ met LócKiETüf AAN , o*n nABtJtl thijnen Vij^ „ and té 'overwitinén, diëti dfe Wil deS AK „ magttgen in mijne haöd* ge^e^n hééft ,- ^ want los èh ongegrond zijn de teekenen „ niet, die mij zulks voorfpellén; zij zijtt ,, als den loop der zonne gewis eij onveran- „ derlljk. Dit zeg eii becirfg ik n \ Zöö Hef „ mij sitTA de fchoone mét -^fbhkélendè „ oo^rt ook zij ; ik zweCr fièt bij * rhijé ' ' I 4 >9 hoofd, Digitized by Google C i%6 > I, hoofd, liever wilde ik haar in <]p magc 9^ van haren roover laten, dan dat ik in 99 eenen krijg zoude volharden, die zoo on« 99 gelijk fchijnt, en zoo veel blöeds zal kos- ;i9 ten, indien ik niet verzekerd ware dat ik, 99 dus handelende , den wil der Goden weér-^ ^ dreven, en mijnen pligt onvervuld laten 99 zoude. Ik ftem toe dat de gevaren groot 99 zijn , doch de roem kan niet zonder moeit;. 99 en gevaar, verkregen worden, of hij zoude 99 alsdan ophouden roem t^ zijn. Daarom ^ 99 o helden en vrienden ! laat ons volhardeoi. 99 in onze moeijelijke onderneming ; en , laat het, 9, te vergeefs zijn , dat digamba's zoon getracht 99 heeft in uwe zielen 'een zuchtend verlan* 99 gen naar vrouw en vaderland in te boeze- ,9 men. De Hemel gehenge niet, dat ik. 9, weder zoude keeren, beladen met fchande 9, van het niet voleindigd werk, en sitta 1^, terug laten in jammer. O dan mag de 9, boezem der aarde zich openen en mi] 99 verflinden!'' Als ware het op een gegevep teeken 9 zoo ftonden alle afwezigen eenparig ^op 9 en om- gaven bunnen dapperen gebieder. Hanoe- IfAAM Digitized by Google <C 137 > ■MAAN nam onder hen hec woord enzeide: „ O hdd ! wiens dagen de fterren des uit* .,> fpanfels in getal mogen overtreflFen, en „ wienvrsHNOE met onnoemelijke guiiflen be- j, delcj pjegtig hebben wij met eeden bt*- ^), loofd niet terug te zullen keeren zonder ,^ u; wij zullen die belofte houden, zijt fj hiervan verzekerd , en u niet verlaten in %,, de ure der verfchrikking/' — "^ Een luide 'kreet van. toejuiching fteeg gelijkelijk uk •bun midden j zelfs trimoer vernederde zich, tn 'bad ram en zijne makkers om vergiflPenis, wegens zijne ongepaste rede. Nu fcheidde de luisterrijke verzameling , en felk begaf zich naar zijne tent, omrde zoo noodige rusit te fmakem Maar ram , aan zorgen overgegeven , ca diep ontroerd wegens het gebeurde van de* zen dag, konde geene rust genieten, en trad met een bezwaard gemoed uit de tent, te -midden z^n^r vermoeide en rustende krijgers. - 'Alles was (lil en lag (lapende op de harde mat ; flechts hier en daar zaten nog eenigen •bij de glimmende vuren j ook de wachten waren op hunne posten waakzaam ; wijsfelijh 1 I 5 had Digitized by Google C «38 O had bij dezulken daartoe genotnea, welkt niet in den (lag waren geweest» opdat zij, vermoeid van den fchrikkel^'ken arbeid van den ds^j niet door den flaap overmand wer- den; en, de vijand daahüede zi}o voordeel doende, het leger niet onverhoeds zoude kunnen overvalteiu Van Verre klinkt het woest gejuich der i^tjanden hem in de ooren; over het wijde veld vlugt het geluid door den eeneameta nacht. Hij ziet htmne tsdlooze vuren door de dui^terQifl flikkeren , en zijne nedergedrukce ziel hijgt angftig naar troost. eoen 4é ttienfcheRjke natuur over zijne goddelijke eigenfchappen de overhand ver- kreeg, doch ^eldi*a herieefde de hoop lÜ iijtte ziel j hij vertrouwde weder op zijli irast voorgevoel der xjverwhinhig , hoezeer de Waarfchijnlijkheid daartegen fchéièn te ftrijdeni en welgertiocd begaf hij zich ten laatfte on- eer zijner tent tér ruste. Eindelijk brak de dag aan , die niet minder bloedig afs de voorgaande dreigde te zullen Worden j maar de beide legers , vermoeid en verzwakt door hunne Wederzijdfche verlie- zen, zorgden flechts om zich voor eenen ónverhoedrchen aanval in tegen weer te ftel- len , en lieten elkander ongefloord* De avond daalde neder, zonder dat de krijg nieuwe flagtoffcrs had doen vallen. $: II- Digitized by Google C 140 'J S ". TrimoeR) de zoon van digamba,* had iotusfchen den geheelen dag in diep. gepeins doorgebragc; hij zon op middelen om door eene ftouce daad de achting zijner medebe* velhebbers te herwwnen, die hem, na het houden zijner rede in d?n, Divan, met ver* fmading bebandelden^^n ,zijn bijzijn ontweken» Met verkropte fpijt zag hij de werkel5>os« heid der beide legers; te vergeefs had hij gehoopt in het gevecht van dezen dag zijnen moed aan den dag te leggen. Eindelijk naderde in het duistere des nachts sjAHAsjoR tot hem > een onverfaagd en listig krijger zijns volks, dien hij uitgezonden had om de vijandelijke legerplaats te verfpieden, „ MaharaadjaT' {♦) zeide hij tot hèm, „ zie mij terug van den gevaarlijken togt^ „ waarmede gij uwen flaaf vereerdet; ik heb ,> echter minder gevaar doorgeftaan, dan wel „ te (*} Een titel , dien men aan voorname pcrfonen geeft. • Digitized by Google ( 141 ) 5, té. verwachten A?&as. De vijènden hebben „ dezen dag eene verfterking van 30,000 ,, Reuzen, cMider aanvoering van müra^ de „ voornaamfte Perdhaen van ^.abon , ontvan- „ gen. Uit vreugde en trorschheid op himne >, overmagt,meenen zij c^s niet meer te duchten 9} -te hebben, eti zeggen, ons den volgenden „ dag .allen te wijlen verflaan, of in de zee *>f te jagen j ia hunnen overmoed , achten zij ,1 het niet der ^noeite waardig, zich voor ons 9, bereid tot tegen weer te houden, en liggen ,, nu allen jn diepen ilaap gedompeld; zelfs 3, gcene wachten hebben mij tegengehouden; ,1 mogelijk dat de goden met ons zijn , door „ eety dubbel getal vijanden in onze handen ,', te ftellen, indien wij het regte tijdpunt 99 tot eenen overval niet verzuimen/' Na deze woorden, legde hij zijne handen op de borst , en bleef voorovergebogen met een veelbeteekenencTgeJaat , . een verklarend ant^ woord afwachten. De doorflepene krijgsman had gedeeltelijk zijns meesters voornemen doorzien; doch deze, zijnen roem niet met het geheele leger willende deelen , beval hem te zwijgen en zich te verwijderen». Toen Digitized by Google ( I4ft ) Tom gordde hi^ hec kromme zwaard om zijne grove lenden, bing hec bueede fohild over de fchouders; de regcerfaaiid omvacie eene kmge fpeer. Zeodsurig naderde hij zin^ GARAM ; terwijl hg flapende onder den l^ee* den Talüpat (^) hg; zijn hoofd rustende ap eenen (leen. Met het (lompe einde der lande beroerde hij zijne ^'de« Zingaram ri|$t uk den daap, en ziet zijnen voömaligen vvkuké nevens hem; verwonderd fpreefcc hl} hem aaa en zegt :^ Waarom wekt gij m(f, o trimoer? ^ Waarom zljc gij gewapend in de ure der „ rust?" — Toen zette zich de zoon van di- iSJMïik bij hem op de mat neder, en fprak zacht tot hem: ,, o Vriend mijner jeugd! ^ groot i« mijn voornemen ; hetzelve is mij ,, gewis door eenen der onderfelijke goden ^ ingegeven, om mij met roem te kroonen, 9, en mij uwe verlorene achting en vriend- „ fchap te doen herwinnen. Nooit zou-^ jy de ik durven terugkeerea bij mijne ge- „ eer- (♦); Tallipflt heet zekere boom, onder éé% van welks bladen zich verfcheidene menfchen kunnen- verbergen ; hij worde om die reden door de Indianen op reis of anderzins sds eene tent gebruikt , wanneer zijj feeue gelegenheid hebben onder dak te komen. Digitized by Google C ^48 ) ^^.eec4e o^^Ts , of I^et lan^i miyim geboorte, ,, berreden, overladen iHjet fmaad en gehaat ,^ dopr mijne voori^lige ypie^jd^ en mak*» 91 kers. Zie mijn hart trekt rn^ij naar het n leger der vijanden , of ik mogelijk -^ konde. ^ ontmoeten mura t den v^pmaamften veld- ,1 heer yun liABON,;^^ hl], daapi^, ten einde^ ^y hem na^r den dui&terai^ Norka te zenden., „, Mijn hart z?gt het i^j, dajt.ik zal wedder- „ keeren met roem en twjuichiing beladen, 99 wanneer ik,zonder bemerkt tïe.^jn, het fchrik- ^ kelijke hoofd van den bevelhebber der Reu'» M zen uit hun midden medebreng ; met nie- w mand da^;! gy zoude ik deze eere willen ^ deelen, opida; gij getuige zijt^ of ik uwe 5, verwiji;^n van lafhartigheid verdien ; be- 5, halve dat', kennende uwe dapperheid , zal 5j-ik m?t. te meerder ftoutbdd mij wagen en „ in het legei; des vijands dringen." Verbaasd antwoordde hem; zingaraï^ , „ o jongman ! ,, onvooj-zigtjg en roek,eIoo^ is uwe onder-, ), neming , en ik vrees dezelve zal u weinig* ,) baten. Hiebt gij wel overwogen de on- ,5 vermijdelijke gevaren , die u dreigen met een- ,9 zaam door de fchaduwen van den nacht naar 3t den vijand te gaan, wiens wachten mee „ voor- Digitized by Google C U4 ) 9, voordagt mogelijk zich niet lacen liooren ; cer« - 9) wijl op het flagveld de verflindende dieren hui* ,5 len over de lijken der verflagenen. — Doch. * ,9 iaat ons gaan, opdat gij mogelijk op uwe „ beurt mij niet van bevreesdheid verdacht f 9 houdet, en ik uwe vriendfchap verlie- 9> ze, die mij nu weder dierbaarder is dan „ het leven/' Dit zeggende ftond hij op , gordde zijn zwaard aan , en ftak in den gordel eene tweefnijdende Canjaar. Zijn fchild bjng aan zijnen linker arm , terwijl hij met de rcgter vuist drie werpfchichten opnam. Al* dus toegenust en bekleed met linnen, donker in indigo geverwd, traden zij uit het le-^ ger. — De maan was zoo even achter den gezigteinder gezonken, en duisternisfe * be- dekte de aarde. Stil traden zij door de fla- penden en omgingen de wachten, die hec leger 'omringden. (§) De flapg die de wereld draagt. (*♦) De Melkzee. (ft) Eene foort van knods. (55) Een bezield wapen in de gedaante van een vnmbrakend en vernielend rad , dat op den wensch vaa yiSHNOE van den hemel daalt, en onder zijne vijanden^ woedt.' De Indianen bedienen zich in hunne oorlogea mede van ckacra's , die zij met de hand werpen , «a mét fnijdende kanten zijn voorzien. Digitized by Google c m > ,, hoor mij eil Verl^tt mij uwen bijftand m „ de ure des gevaar s ; beftuur mijn zwaard „en mijne fchichcen in^ de duisternis, en „ geef ons onze viganden in handen; uwe ,, tempelen ttd ik nooit onbezocht voorbi)-* yj gaan, en rijkelijk voor uwe beeldcenia ^, offeren.'* Bemoedigd door de uitftorcing hunner ge«^ beden, traden zij in den ridfelenden ftroom, en zwommen naar den tegenovergefleldeti oever : zoo ziet men den konings • t^ger Ibm- tijds in de ondoordringelijke wildemisfen der Sunderbunds, de kreek overzwemmen, tegen de geankerde badsjira (*) opklauteren, en den dood onder de flapende fchepelingen brengeti* Nu 'genaakten zij het flagveld van den vo- rigen dag. In cene verwarde en ijsfelijk« vermenging lagen de verflagenen door elkan-> der : Reuzen , Singalezen, Maleijers , Bengalers, Macasfaren, bergbewoners, (Irijdbarè apen, , eiï (♦) Ecne foort vm fchuit , met «ene teftt van zeil- doek overdekt* K a Digitized by Google ( 148 ) en andere krijgers , nevens paarden , eleflinp ten en kameelen , wapenen, fcbilden en ge^ brokene wagens. Doffe zuchten en een pijn- lijk gekerm der zwaar gewondenen, rijzen bier en daar langs het onafzienbare veld van tus- fchen de dooden op, en vermengen zich met het gehuil der jakhalzen en het brullen der tijgers, die door den verpestenden ftank der reeds tot verrotting overgegane lijken uitge- lokt, zich derzelver afgefcheurde leden be- twisten. Met voorgeworpen fchild en ont- bloote zwaarden, traden zij ftoutmoedig door dit veld des afgrijzens; vaak ftruikelen zij over de verflagenen , of hunne voeten gleden over het flijmige en bebloede gras. Ten laatfte bereikten zij ongehinderd des vijands nedergeftrékte leger. Alles was (lil en in diepen flaap gedompeld ; de arbeid van den dag had de oogen der krijgers geloken; zelfs de wachten, zoo er al waren, (liepen op de hoogten j men hoorde niet dan het kaauwen der grasetende rosfen, of het rui- fchen der bladon en jonge takken , die de elefanren tot hun voedfel gebruikten. Onbe* merkt drongen zij tot m het midden der Je* .ger- Digitized by Google ( Ï49 ) gerplaats door; de nacht was met dikke duisternis omgeven; wolken bedekten de glimmende lierren, en uitgedoofd waren de wachtvuren, daar de nacht reeds bijna zijnen duisteren loop voleindigd had. Zachtkens ilopen zij tusfchen bet doolhof van Tallipat* bladen en tenten; maar, te vergeefs zochten zij in de duisternis naar het verblijf van hun uitverkoren flagtoffer. Doldriftig zeide einde- lijk de zoon van digamba tot zijnen vriend: „ Zullen wij dan te vergeefs den moeijelij- „ ken togt ondernomen, en zoo veel gevaar „ om niet getrotfeerd hebben? Volg mij, y^ waarde vriend! laat ons met grooteren ^ fpoed het leger doorkruifen, alvorens de ^ glans der zonne ons verjaagt.** Te ver- geefs verzocht zingaraiü zijnen makker, de bedaardheid niet met drift en overhaasting te verwisfelen ; onbezonnen ijlde hij voort , te midden der flapenden; en, alvorens zinga* RAM hem fconde terughouden, hoorde higl den verfchrikkelijken klank van vallende , en tegen elkander kletterende wapenen', door den val van zijnen makker, over de opge- Üangene fchilden en zwaarden veroorzaakt. Naauwdijks hadden zij den tijd zich achter eenig K 3 digt Digitized by Google C «50 > dlgt Icreupelbosch ^ in hunne nabijheid te vcar- bergen ; of zij hoorden de verfchrikte Reu- zen elkander toeroepen. Spoedig vernamen nj aan de zware treden de nadering vm een, aantal hunner , die op het gdutd der geval- lene wapenen afkwamen; en^ weldra zageo. zij bij het fchijnfel eener fókkeU der:^lvep reusachtige gedaanten ben voorbij trekken,. Spoedig echter werd het weder ftiL Niets ont- dekt hebbende , begaven zich de ontwaaktep elk naar zijne legerplaats terug ^ doch me)t dan na alvorens nieuwe wachten rondom he£. Ipger geplaacsc , en dezelve oplettendheid aan- bevden te htebben» \ Thans maakten zich de beide feelden ge- reed hun bloedig opzet te volvoeren , toe» op eens een vreesfelijk geroep eter wachten,, de holle toonen van den ahrmboreii , en een wapengekletter^ van den kant des fiagvefds^ Jiun qpr trof. Het was de getrouwe sxahasjoi^ , die |M, voornemen van zijnen meester g|$fende &k bevreesd voor zijn k)ii met eaen uitgelezeft hoop Digitized by Goqgle (. 15» ) jieop 2iiner makkers in flilcQ den v^teg ^ volgj was, diei} zij^ crou^ en dapper gemoed hem ingaf, tleeds waren zij toe aan het le- ger der Reuaen genaderd, en meenden hier tot den dag onopgeiperki te vertoeven, 'om jn geval van geyaar , hunnen gebieder te kun* Hen befchern^en, toen de nieuwe wachten^ door den kort vjcrledenen fchrik. c^lettend en waakzaam gemaakt^ eenig geraas dachten te vernemen ; en , weldra de krijgers van ram ontmoetende, met dezelve in een woedend gevecht geradtcen* Schrik en verwarring bjpettgt dit alarm» gefchreeuw onder de Reu ten; . fltap eqi ililte zijn in een oogenblik uit het ge* tieele kamp verbannen; het tumult der vech» lenden hoort men van verre door de ftilte des nachts ; . van alle kanifen ziet men krijr gers , half gewapend , door elkander fnellen y die, in de verwwring bonte bevelhebbers. en- makkers niet kunnende viddeoi» den dood ontmoeteden V en als gejaagde herten voorde* fuizende klingen der beide vrienden vloden «. welke in de duistemistfe hunne ^waardea met bet bloed der verfcbrikteD dienkten, efi K 4 üoh Digitized by Google C 15a ) ficb door hun midden eenen weg tot hec Wjgsgewoel zochten te banen. Eindelijk naderden zij hun doel. Terwijl de wachten , door hunne aankomende mak* kers geiladig verfterkt, de weinige dapperea van SHAHASJOR hevig drongen , verheft zich achter hen eensklaps een wild en verward gewoel; het zijn de beide helden, die hen van achteren komen overvallen, en eene vreesfelijke flagiing onder de verbaasde Reuzen fumrigten. Zij vlieden voor hunne verwoca-? tende klingen, gelijk gedorde bladen, doof eenen wervelwind gejaagd, wijd en zijdverftui- ven. Het gefchreeuvif der vechtenden, het gekerm der ftervenden en gewonden f]f>li*t de wolken, en weergalmt door de omliggenik bergen en wouden, met het rammelen dec wapenen vermengd. Ram, de held met den gouden boog, ontwaakt door het verre gedruisch. Hoog riep hij tot den jammer verbreidenden flag; ?ijne ftem was als de bruifende zee ia eenen ftorm. Driemaal verhief hij zijne - ^9!me; driemaal hoorden zijne krijgers het Digitized by Google C ÏS3 > bekende geroep. — Verfclirikt wekten ri| hunne nog flapende makkers. Elk ftnift vaê de harde legerftede; elk vat zijne wapenen. Zonder orde of hooM rennen zi^ voort , al» geftoorde vlederrauizen ; met antwoordend gefchreeuw ijlen zij door de duisten^isfe tot bunnen meester. Om hem verzamelen zich achtervolgelijk zijne krijgers , gelijk de wolken bij een opkomend onweder zich ftiellijk om de toppen der bergen vergaderen. — Hij fchrijdt vooraan. Stilzwijgend en haastig vol- gen hem in verwarde rijen zijne ftrijders^ tot dat hij, met hen de kampplaats nade« rende, ze fpoedig rangfchikt, en, als een wervelwind , die zich plotfeling uit de wolken fcheurt, verwoesting en dood mpt zich voe- rende , op de vijandelijke benden .ftort. Vreesfelijk was uw arm, o held met deii gouden boog ! als de blikfem des hemels het zwaard in uwe hand. Karna , een perdhaen over vijf duizend , ontving het eerfte van \i den dood; het koude ftaal drong diep in zijn gédarmte ; hij valt ^ en duizenden vertre^ den hem onbekende Daarna gevoelden pre* PAMi en OETiROM de fcherpte uws zwaardsf K^ bei- Digitized by Google C 154 ) Ilftftde rcbnkbar^ftfijders wierptgi) in een ko(t« tifijodig gts^echt levAloos ter aarde. Met de Qaftttimighoi4 e^ns leeaws ftonte bij op citra» ftAGOBf, een perdfaaen van ufemuncende dap- perheid en een gunftding van rabon, die UI kracht, böhendigbeid en pootte 9 door weinigen oirertroffen werd ; -^ tijdig ni^ ta^ hij den dag de$ doods, die reeds boven zijn hoofd zweefde, terwijl bij onverbiddelijk met zijn zwaard elders woedde; en, het gehikte h^m denzelven nog te naauwemood xloor eene (helle wending te ontwijken, om daarna mee te meerder roem te vallen; toornig riep hi|l UJt: „ Ik ken u, o vorst der boecdoeners! ,1 ook ik zal u gewis niet onbekend zijn, „ want gij vreest mijnen magtigen arm. Waar- in om valt gij mij atiders aan alsof ik een „ hond ware; niet zonder roem moet ik ^ vallen, dit werd mij voorzegd, doch geens- ü zins van uwe zwakke hand.^ Zoo fprak bij, wierp het fchild weg, en zond het zwaard, door beide handen geleld, huilende naar het doel. Onfchadelijk zonk hkt in het »zand; &el als gij waart , o goddelijke ram l <mt- weekt gij het zonder moeite, doch op het- zelfde oogenblik drong bet uwe * door d^ ^ reg* Digitized by Google ( 155 ) fcgterzijde owsvijands , en beroerde met deszelfe fpitfe het kloppende hare ; op jsijnen buik viel hij neder, .met meer rigtte bij zicb^op; to vergeefs dwingt hij zijne oogen, om, ware het mogelijk , nog het heldere licht des dags te ^nfcjio^w^a; de nacht des doods fluit ze voor eeuwig 5 en harde rust verflapt zijne leden* Toen wendde, de. held met bet groene aan? fchijn (♦) zich vm hem af, en zijn vrees* ièlijk ftaal woedde onder onbekende krijgers* Met onbegr^pelijke fnelheid zwaaide hij het breede Qagsswagrd over zijn ho(^d, en trad hi) met a^emet^ne fchreden door den digten hoop der vijanden. vleefching door de HMo's wprdc aangemerkt , w^s , peggen zy, van een groen of b^^uwacitig aanzien^ omdat VISHNOE hec vergif van de flang ëdifichen in- zwolg , hetwelk deze bij de pogingen der goden es reuzen , om den amriet te verkrijgen , braakte; Digitized by Google ( i5« ) roozag men voor de verfchrikkelijkefnedevaa rijn zwaard, hoofden, armen, wapenen en fchildenver rondom hem vliegen. Stroomen van dampend bloed vloeiden op nieuws over het glibberige flagveld; bij half- veneerde lijken ftortcen nieuwe lijken : over de legers zweefde de nachtuil , en huilend vlugtte de vraatzuchtige jakhals, door het woest rumoer verjaagd, in de wildernis en verliet zijne prooi. Van duisternis omgeven, iijn de ftrijders onzigtbaar; men hoort alleen de verfchrikkelijke op elkander volgende (la- gen , en het kletteren of klinken hunner fchiU den; flechts weinigen hebben het noodlottig voorregt den (lag, die hèn vernietigt, op hun- ne hoofden te zien nederfchftten, bij de von- ken die, uit hunne kruifende zwaarden gelokt, hen nu en dan als flaauwe blikfems befchi)- nen. De geftalte en ftem alleen doet vriend van vijand onderfcheident Hoe velen wierp uwe geduchte knods ter neder , magtige hanoemaan ! maar uwe wilde dapperheid en de duisternis bragten u in groot gevaar; verre v^n uwe ^rijders,, ,te midde^ Digitized by Google C 157 ) van de dapperfte Ratsjas ^ en hevig beftre- den van vijandelijke wapenen , hadc gij alle hunne woede te verduren, — Met wild ge* fchreeuw rennen ze op hem in, dreigend verwacht hij den woedenden hoop^ en (laat hij onwrikbaar als de diepgewortelde klip, die haar flijmig hoofd hoog uit de vloe* den verheft. Hij verdeelt hen gelijk een getakte berg de dwalende wolken in . hare vlugt verdeelt. Een geduchte kring van wapenen en n^nfchen omringt hem; dui- zend werpfpiefen vJiegen op zijn breed fchild tot fplinters; uit het geflikte, pantfer fte^ ken even zoo veel pijlen omhoog, gelijk de bonte pennen , van een vertoornd ftcr kelzwijn, doch onophoudelijk woedt hij voort, en dra^ait de ijsfelijke knods als. een' vernielenden wervelwind over zijn hoofd. Welhaast wijken zij uit zijn bereik, en laten hem in het midden van eenen we» meienden kring; — gelijk gedaagde gcestetj uit het duistere rijk des Padaloms , te ver^ geefs den cirkel der bezwering in aflchuwe- lijke gedaanten omzweven , en denzelven zot*^ ken in te. dringen, zoo moedigen zij ejkan* der vruchteloos met een dolzinnig getier aan ; elk vreest Digitized by Google ( iS« ) vreest den dood. Na beftormen zij hetrf op nieuws van verre roet wolken van geve- derde wapenen ; woedend blikt hij over het woud van fperen ; het gedrang rondom hem neemt toe ; hij hoort reeds verre van zich het m* muit des flags, en merkt met fchrik zijne verwij-^ dering; te vergeefs zoekt hij nu door te drin-* gen , en dé zijnen weder te naderen. Aangemoe- digd door hunne hoofden, fluiten de Reuzen hem naauWer in ; en , nu vallen zij hem op eens gelijkelijk' aan , terwijl duizend flagett van alle zijden op hem hameren ; maar hij , onwederftaan- baar als een orkaan , baant zich cfenen weg des doods door het gedrang; met het fchild op den rug maait hij , met beide handen het zware wapen houdende , ^ door het gewoel. Lijkenftorten op lijken; —gelijk hetfchuiraen- de zeewater , dat van alle kanten van de (leile zijden der flijmige klippen afflroomt, ioo is de dappere bevelhebber met vlietend bloed en zweet bedekt; dan, geftadig ftellen zich nieuwe vijanden in de plaatfèn der verflage- nen ; digter en digter wordt het gedrang om hem henen; diep hijgende uit de benaauwde borst Mlaat hij in hun midden; zijn linker arm zinkt immer meer onder het gewigt zijns fchilds; Digitized by Googk C 159 ) fchilds, terwijl zijn regter , vermoeid van het dèoK ^en^ bevende de zware knods verheft. Gewond xijgt hij eindelijk neder; eene geheele me^ oigte Aoft op lieni , doch ^^ich vertnannendev rijst hg weder op en werpt zé van zich af, gelijk een hond de plagende vliegen van zicb fcbndt. — ^Vaafk ziet men dat ftoute kraaijen lich met onftuiinigbeid aan den gewonden en kalen mg eens trékbuffels hechten; en, bij elke beweging opvliegende, zijn geron- nen bloed en zelfs z^ vleesch pikken, niet achtende zijne woedende bewegingen, het flaan zijns ft^rts, eri'het in de -lucht werpënf der aarde, ti^t dat ^ ^j hem geveld hébben'? zoo mede hanoemaAn , hij ware gevallen y indien niet de held- met den gonden boog het? vreesfelijk gewoel al vechtende, genaderd zijn- de, ee9>sklaps de noodlijdende ftem zijns vriends> en bet aanmoedigend gefchreeuvr der Ratsjat had vertiomea. Toen zeide hij tot zijn« broeder lockhib^ liAAN, die nevens hem kampte: „ dappere i ^ wees onbeiK)rgd voor tnij', indien ik u eene ^ poos verlaat j^eene dri^ende oorzaak roepfe ^ mij elders; volg mij niet, maar hond iti# ^ tusfchen met onze dappere fcharen d^n „ blojp- Digitized by Google ( i6o ) 19 Moedigen ftrtjd gaande ; dra ben ik M* » rug." — Dit gezegd hebbende, ijldö bg vechtende en moordende naaf de flemme des gedrukten. Snel, 200 als in een dodr de zon verdroogd kreupelboscb de aangeftokene vlam golvende door de ftruiken woelt, basende hij zich eenen doortogt. In eenen ver* fchrikkelijken wervel zwaaide hij de blikfe« mende kling over zijn hoofd; door eenen bloedigen weg nadert hij den zinketiden. Ge- lijk eenen orkaan, die op de donkere vleuge* len van den nacht onverwachts over het aardrijk ftort, overal vernieling brengt en nergens wederftand vindt, maar alles voor zich henen drijft 9 zoo deinzen op de gewei* di^e flagen , die onder hen woeden , de ver- fchrikte Reuzen terug, geloovende In de duistemisfe door e« geheel leger van vijan- den overvallen te zijn. Doch nu naderde met wilde drift müra , hun veldoverfte , zijne ftrijders en de beide vermoeide helden ; door de ftilte des nachts hoorde men zijne ftertme als een'' verren donder ; zijne oogen glimmeft in de duistemisfe als gloeijende kolen , ak ée oogen eens tijgers die het dwalende wild achter ftruiken beloert* ^^Hal*' zeidehij, f, ik „ veis Digitized by Google C x6i ) ^ vermeen dat gij niet verder flagtoffers voor ^, uwe kling behoeft te zoeken noch ik voor yy de mijne ; u zocht ik reeds lang in het ,j^ gewoel dés flags, gij die. ons overvalt als fy een roover in het nachtelijk duister!" Ram niet 'achtende , zijne rede, maakte zich gereed hem te ontvangen, toen een drom van vlugtende Reuzen hen van elkan- 4er fcheurt , en hunnen bevelhebber in zijne vlugt met zich voert. De dag die reeds zijne voorceekens aan het firmament had verkondigd, fteeg over hunne fchande en de glorierijke overwinning van rams benden. Het vervolgende zwaard der zijnen liet flechts weinigen de tijding hunner nederlaag aan den hoogmoedigen beheerfcher van Lonka over- brengen. ^ Ram, door de ondervinding geleerd hoe noodlottig hem bet ongeregeld vervolgen van den vijand \yas geweest, en denzelven ten anderen geenen tijd tot verzameling van nieu- wen tegenftand in dezen bergpas willende ge- yen, ftelde zich zelvep aan- het hoofd van zijne geheele magt, en vervolgde de vlugten- L den Digitized by Google ( r6a ) den onophoudelijk, doch zondar te groots överhaasring, tot voor de poorten van AnaroéUj^ poerj eene onde wd bemuurde ftad, wk» hooge, grijze wallen bij het einde ytm dleo wreeden dag, op eens een grenspaal (lelden aao de vlugt der geOagenen en de vervolging der overwinnaars, welke laatflien aan dèrzelver voet hun nachtleger opfloegen. $ t2. Nieuwe zorg en bekommernis woelden in den boezem van den overwinnenden held. Zoude hij dit nest vol vijanden niet achten, en flechts, naar zijn doel voortf^oedencfe , den zetel der tirannij en den hoofdvijand trachten te verpletteren, — maar ook tevens eene gevaarlijke fterkte achter zich laten, en Zich in den rug laten beiloken? of, zoude hij voor deze llerke muren cenen geruimen tijd blijven liggön, om den. vijand uit te hon- geren die, middelerwgi met nieuwe magc aanrukkende, hem op zijne beurt influltón konde,tot dat bet flècfate jaargetijde, ilekten en Digitized by Google ( ÏÖ3 > tttl honger hém wt eene lig» prooi zouden lïiaken ? Te regten tpe asfg hij éjhen vrfeöd aa- f^öEMAAN naderen, die met dezelfde? gedach- ten b^ieid, zijnen meester een plaft dat hij gevormd had > x)m zich fpoedig van de ftad meester te makeïi, kwam mededeelen. Naau- weüjks begon de dag zich ataü teti hehiel te t^toonen, toen RAM^d^ti raad van dien ge-^ Êföuweti dienaar volgende, met zijn leger kngs de muren trok, en zich aan de andere zijde der ftad begaf, om zoo het fcheen, eene beklimbare plaats te ontdekken. Ein-^ ï^ ' aan het te^novefgefteldé gedeelte der tttd gekomen zijfide, nmafkt hij zich tot dett öattvil gereed, en la^ doe* z^ne boogfchut- ttrs eenen regen vari pqien ^f op dfe verdedi- gers^ die wanhopig op de iWWen ftaart, ert dé minder bedreigde punten vérfttènde , van •Re kanten komen aanréilnen« Zoodti er een tait, ftaat eeff ander in zijüe pkats, bégeerig nour de eer van de gëvaarlijkfte plek te nïogeh vervullen', weinig denkende dat het wezeülijke gevaar hen van tenen g^eël an- dei^h kant wachtteé h % In- Digitized by Google ( 1Ö4 > Intusfcben is hanoemaan met mee het le^ ger vaa ram mede getrokken, maar heeft zich mee de zijnen bij de legerplaats ^ in het nabm'ige bosch verborgen gehouden. Op eens, toen hij de muren aan deze zijd^ het meest Verlaten zag , treedt hij met zijae benden te voorfchijn. Elk «uran hen heeft eenen rijzigen palmboom uit den grond ge^ rukt, en werpt dien drillende, als eene lan* cie, tegen de groote poort die dreunt ea kraakt; maar, der verfchrikkelijke botfingen wederdand biedende, worden dezelve aan ha-i ren drempel als opeengeft^peld. Nu fcheurende aanvallers met vereende kr^chcea, eene bree- de klip van de naburige bergen, en funge- ren dezelve met razende woede tegen de bevende deuren, zoodat de zware grendels^ wijken. Dof en hol klonk de ijzerhouten poort; in fplinters vaneen gereten, ftorteden de vleugels flteteen donderend geluid naar bin- nen, en gelijk een alles overftroomende vloed, dringen de krijger^ in wilde verwarring door het wijde poróial. Verbijsterd , niet weten- de waar te kampen, verlaten de verdedigers de wallen, om den inrukkenden vijand hec hoofd te bieden, terwijl achter hen de ben- den Digitized by Google ( i«5 ) Jen van ram orcr de ledige muren naar Binnen ftroomeil. Alles is open en nedergè* worpeti. Met vliegende haren en zuige- fingen aan debor^t rennen de moeders door de kampenden, en viAden alom 'tien dood, dien zq 'trachten te ontvlieden. Van de da- ken der huizen ftorten l)alkeh ea zware ftee* ïien , en verpletteren overwinnaars en over- wonnenen; — fchüimend bruistf''%et bloed tiisfchen bergen van verflagehéri. • Nu verheft zich eensklaps epne ijsfelijke" Vfeltn- naaf den liémel , alsof de 'diepe afgrond der brandende 'Norkay van zijne eeuwige gewelven^ ontbloot, hare fchrikkelijke vutn-golven ónverhinderd ten hemel zendt ; de zwarte rook verduistert de zon. Het gegil , gefchreeuw en pijnlijk gebrul der 'ellendigen , die in dezen gloed vergaan, ver- mengt zich met het gekraak en fisfen ^r vlammen , met het inftorten der gebouwen en tempels. Met een woest geweld verteert hec vuur zoowel de prachtige gevaarten, alwaar de godheid hare vereering geniet, als de buc * van den armen. Weldra bragten de gevlugte inwohers, en de uit den flag ontkomene krijgers, de L 3 tij. Digitized by Google {166} tijdbig d»$r dubbele^ ned<rla«g aan ra^ BON. Toea riep hij, n^t verkropte woe» de in het harte, zijne leg^'hoofden en da wijzen uit zijnen raad bijeen, voeleer om met h^nne hulp nieuwe aanvallen te b?ra- tncn, dan om Jiunne gevoeleps te vernemen en naar hi;ii^en raad te luisteren. • ^ Na eene fchitterende overwinning, •'— dus ving bij aan , toen allen ver^derd war ren »-- „ f^r onze dapperen op het ge- „ fpuis, dat in ons land dei&ft durven drin»- „ gen, bevochten, is het hun gelukt, gelijk- „ eene bende ropvers .door eenen nachtelij- „ ken overval, onze vermoeide krijgers te .^ verrasfen, en de zege uit de handen te ^ wringen 5 eyen zoo hebben zij, door hun „ vervloekt apengeflacht en eene helfche list, „ zich meester g?m^kt v^n on«e ftad jina- 99 rodsjpatr. Deze aloude j;efidentie van 9.0 ^ bebe^rfcbers van het magtige Lonka^ is ^t^ans verwoest en in eenen ropkenden puin- ^ hoop verkeerd, alwaar het oog niet d^ „ hangende bouwvallen ontwaart, Ofchande{ „ o fmaad^ over ons! dat wij deze zwer- ^ vende vagabonden , die nog korteling zich 5> in Digitized by Google ( 1^7 ) ^ In bun epgewoipen kamp van Manaar y^ ^flocen y ons thans verr^ van 4en oever , ^ den ilrijd moec^ zien aanbie(ien : en , in- 91 4ien m} h^^ ^liet fpóedig vernielen 9 / het ^ welligtws^gen. zullen ons toMPQor^epoor- tai vtn i^ matige Lonka te komen uit- II dagen. Qocfa ik zweer» dat alvorens de yy eenzaamheid der woestijnen^ ben nog van 5« ons fcheidenv zullen weergalmen van hun 1; weeklagen^ en zij te vergeefs zuHen ,9 wenfcben weder de? oever te mogen be- yy reiken, welken zij zoo oobedacbt hebben „ . verlaten.'' Stilzwijgend zagen de meesten der aanwe-^ zenden alkander aan , fchromende hunne ware gevoelens ópen te leggen. Eindelijk zeide een hunner: „ Wat aarzelen wij de;;e ^ vreemdelingen te vernielen , die reeds door ^ een klein aantal der onzen zijn verwonnen ^ geworden; laat ons meteen magtig legér „, hen op het lijf vallen, wanneer zij ver- ,, moeid van het trekken door de wildernis- ^,. fen die hen wachten, en door de hitte des ^ dags afgemat, geenen wederftand kunnen ^, bie^h. Het behage u flechts, o grooce yy Vorst! hun verderf emftig te wenfchen, L 4 „en Digitized by Google ( 168 } t „ en geen hunner, zal het land zijner ge- ^ boorte wederzien,, om ^jding van de ne- „ derlaag zijner makker;? te kunnen brengen. „ Waarom, o raagtige beheerfcher der duis«» „ tere woudefi ! zoudt gif uwen roem door „ zulk eénen zaniengeraapten Tioop völks latea „ bez walken, of üw aangezigt van het dag* ,, veld wenden?*' Toeftenrmend' bogen zich de meesten , doch verontwaardigd zag rebikaan , de broeder van RABON, denfpreker aan en zeide: „Laf* „ hartige vleijer met gal in het hart ! uwe „ moedige rede is flechts het voortbrengfel „ van den angst ^. die uw gemoed beheerscht, „ daar gij mogelijk hetoóg van den Vorst op „ u ziet gerigt ; want , vreesielijk , dit weet gij, „ is de toom eens konings op den man dié „ hem niet fpreekt naar zijne begeerte , doch „ ik, mijn broeder! zeg u zonder fchroom;-*^ „ vcrfocijelijk is hij , en niet waardfg „ het verheugend^ licht der zon , die zijne „ gedachten niet vrij uitfpreekt — tegen mg- „ nen zin en tegen mijnen raad is hèt, dat „ gij volharden wilt in dezen onregtvaardf^ „ gen krijg , en de vrouw terughoudt , die Digitized by Google ( 1^9 ) ;, de eigendom eens anderen is. Mijn ge* „ voelen is haar terug te zenden, met rijk« ^y gefchenk^n beladen , aan ram ^'aren <ip- „ perheer , en diens leere aan te nemen , want „ heilig, en de onfterfelijke goden ter eere, ,, zijn zijne onderrigtingen. Hij die ver- „ meent zijne moedige benden Jigtelijk te ver- „ flaan , kent' noch de kracht zijns /arms, „ noch die zijner vrienden. Hoe vele on» „ zer helden en dapperfte perdhaens liggen „ op het flagveld uitgeftrekt? door de wilde „' dieren, pntblobt van het dekfel der beén- „^ der^n. Het 'is waar, de overwinning lachte 5, ons reeds. toe , doch net was een ver- „ fchrïkkélijke grimlach , die ons met vernieling „ en verderf dreigt , en ons de tranen yit dfe „ oogen perst. Nog twee zulke overwin-^ „ ningen en het is 'met ons gedaan. Groot „ in getal én dapper zijn de vati verre landen „ te zamengekomcné völken , voornameilijk" „ het.lpger 'der ftrijdbare benden van hanoé- „ MAAN, die ajis een verterend vuur ondör „ ons woeden. Digitized by Google C 171 ) rustende , langen^ tijd flechts flaauwe blikfems langs hare zoomen doende fpelen, eindelijk eensklaps losbarst, en met. eenen donderen- den flag^ het blaauwe vuur uit baren boezem ontlast; zoo ook voer rabon na lang ver* betene grim tegen den fpreker uic, met eené verfchrikkelijke ftem:, „Ellendige! waant gij „ dat ik naar hec duiden der vogelen vragei „ naar de verfchijnfelen der lucht of de ,9 droomen. van oude dwdzen gelijk gij, „ wier zinnen door Bang (*) èedwelrad'zijn*? ,, Befpotten zoudt gij .mij in uw hart, zoo „ ik u geloofde, zoti die in het toekomende ^ wilt .zien, en bet lot def rijken en flagen w wegen , doch van zijn eigen lot onbewust „ is en van de ure zijns doods ; want nu zult „ gij, ter ftraffe uwer vermetelheid, zoodra >, de dag zich vertoont, voor de voeten „ mijner elefanten geworpen worden. Zoo „ zal mee elk die weigert mijne bevelen te „ gehoorzamen, of door valfcbe duidingen, „ vrees en fchrik onder ons zoekt te ver- ^^ fprejden, gehandeld worden. Maar dat bij „ onder u te voorlJ:hijn trede, die zich van C^) Bang^ de fleiigel der heunepplant , wordt als opium vgebn^u * Digitized by Google C i7i ) „ u allen, genoegzaam met kracht èn \vijs- „ heid begaafd rekent, om de aanvoerders „ van het vreemd gefpuis te overwinnen , het- ,, welk onze landen zoekt te verwoesten, maar „ zonder hunne bevelhebbers weldra geheel* „ vernietigd zal zijn. Groote" eere én „rijkdom zal hem te beurt vallen, die mij ,, dezen arbeid uit de handen neemt; want „ dit zweer ik, is er niemand onder u die „ zulks durft beftaan , dan zal ik zelf mi] „ vernederen tot den bloedigen tweeftrijd „ met deze roovers.'* • ■. • -* ' .'-,»■ Met ongeduld en fpijt had zijn 'oudfte zoon iNDRojiET de rede van zijnen oom REBiKAAN en van den Jogui aangehoord, die tot vrede en teruggave van sit^a neigden; maar toen hij de woorden van "zijnen vadfer vernam, fonkelden zijne oogen van vreugde en moed. „ Wie mijn vader,** riepi hij oft, ^i wie is er onder de hier vergaderden, die. 