J. V. Vondels Poëzy Of Verscheide Gedichten
Gelukkig paer, volg fchiltnoch roé, Afprijfelijk van zwarte flangen. Mijn koppel duif kenslacht u toe. Zie bexkeneens aen bexken hangen. Zy trekkebekken u te bed. Laet Pallas pruilen, Hermes woelen. Wat’sgelc? wat's wijsheit? zonder pret _ Vantweegeëntin een gevoelen, Die Venus in haer fprack verftaen , Ea endeloos te bruiloft gaen ? DE TORTSEN VAN ALLARD KRO M BAL K, >. EN: TESSELSCHA ROEMERS. AEN DE ZELVE. G Y die elkandre zijt door hemelfch Lot befchoren , Dees dochter , ‘ uit mijn hooft en harffenen geboren , Uw Bruiloft toegewijt , zy wellekom ubey, _ Terwijlze uw Ledekant met Maegdepalm befprey. Oe zal ik’t heilig bed van Roemers dochter roemen ? Mijn oog tekeurig dwaelt, hier lacht een beemt vol bloe- O Aemftelnymfen, helps: wat hemelfch drijft mijn geeft. (men Vlecht hoeden en ontitecke de torten van decs foeft. Dat zoo veel geeften y als‘erleven ia mijaaderen … :: Naer boven zwevende in mijn harffenen. vergaderen. Zy ziyn’eral, ik voelt. Fea Godt bezit mja ziel, ‘En toont het ſchoonſte, dat een kiefch vernuft beviel, BRUILOFTDICHTEN. gr; Godt Jupiters gemael bewaekte d’Amfterdammers Met haer zorghvuldigh oogh, na veel geleden jammers, Teliever mitsde Wraek, verbittert tegens recht, Hun lage veften tot den gront toe had geſſecht: Want wat wastoch verbeurt aen ’t goddeloos omhelzen Te wreken van een’ Graef, die’tedel huisvan Velzen ` Getrappelt had op't hart , en zulk een vrouw verkracht, Dieeerlijk wasgehuwt, en roemde op haer geflacht ; Een Graef, die queekendeeen verbitterde gemeente Den ouden Adelhoonde, en quefteze in't gebeente. De Zufter van Jupijn de ftadt hieromme was Met gunft genegen, en herbouwdeze uit haer afch; | Zoodatze jong te prijk, met ’s Keizerskroon bepeerelt, Zat tot verwondering der ganfche Krifte weerelt, Enladeop zich , om al haer’ handelen gewoel, Den nijt van nabuurfteén, gewijt ten Konings ftoel: Maer Juno niet vernoeght, als die met grooter gaven Haer burgers eeren wou, begaen wasom’slants haven ` Tefchuimen van gevaer, dat over’t {cheepsvolk hing, Wen na behoude reis dik’ vloot op vloot verging, Door tweer Sireenen zang, wier liefelijke lippen En {naren Palinuur erlokten op de klippen. Zy ftuurden eben vloet, en breidelden de zee, Zoo dat vaft weêr en wint moft luiftren naer dees twee, Het bloet van Kallioop. d’Een.om haer ongenade Genoemt wert naer heur’ aert en ftrengheit-T effel{chade. Saturnus dochter dan met dezen laft bezwaert, Hier op den breeden Raet der Goden had vergaert , Die overleiden ’t vaft en vonden zich verlegen: Want Junodreef haer ftuk , Apollo ftontze tegen. Zy dong op deze wijze: 6 vader van de Godn, En gy wier Majefteit vereert den hoogen troon | AXXX 2 Des 716 BRUILOFTDICHTEN. Des grooten Dondergods, de fpijt verrukt mijn zinnen Wen ik gedenk, hoe twee half zee-half-lantmeerminnen Beftrijdeneen Godin, wienstoornigheit vertzaegt Den opperfte, die moedt op zijnen blixem draegt. Mijn ſtadt, wiens burgers ftaeg als wakkre mieren krielen, d’Ondraegelijke fchâ moet boeten van de kielen, Die ftranden reis op reis, en ftooten op den gront, Wanneerze zeilen gaen ’s lants haven in den mont , Ofryenopdereê, in pekelfchuim gedolven, En ftaen de barning uit der fchrikkelijke golven, Al t'yſſelijx aen °t woén geraekt, door {pel en zang Van deze zuftren, zoet op onzen ondergang. En waeromzit ik traeg , die lang behoor te wreken t Geleden feet? of zou’t aen onze magtontbreken ? DattuigdeFrygiaen, diet’ Argos zit geboeit , Priaems geflachtboom, tot den wortel uitgeroeit : Dat tuig de baftertzoon, ten lefte vrygevochten' Dwers heen door afgronts fpook en Îeelijke gedrogten „ Door zoo veelongevalsentamps, hem voor de fcheen Gefprongen, om mijn fpijt te wreeken aen Alkmeen.. En flechte ik niet tot puin Karthagoos hooge veften ? En flaenwe Rijken niet met doodelijke peften „ En met het fcharpe zwaert van bitteren hongers noot „ Die d’arme zondaerspijnt met een gerekte doot ? Ik had Neptuin getergt dat hy’t zich zoude belgen, En door een zeegedrogt dien havenvloek verdelgen , Tot heil van Aemftellane, en-wasdom van den Staet ;. Maer ben, ‘ken weet niet hoe, verandert van beraet » En leg vaft over „:om door zachte hylixwetten En bruiloften haer harten zinnen te verletten,. Door kuifcheen heilge zucht om teelen haers gelijk.. Dat dan voor dit befluit mijn eerften yver wijk” e — nr — — — jee -—— BRUILOFTDICHTEN. 717 En dees vergadering, naernftig overwegen, Dieftemme, en daer toe fpreeke een’ algemeenen zegen. Zy zweeg, enhoordetoe, t gemompel ging rondom. Elkoverwoeg’t: alleen Apollo zater ftom , En kropte zijn verdriet, en toonde zich t'onvrede. Ten lefte reeshy op, en borft metdezerede Op Junoos voorftel uit: nooit onbefchaemder eifch En klonk’er uit’t geftoelt van’t hemelfche pallais. Heeft Ganimeed te mild zijn ftiefmoêrs brein befchonken Met nectar, datze raeft , als waerze dol en dronken ? Wat overfchrijtze’t perk? wat vordertze op mijn Recht ? Wat miktze op’t zuiver wit, daer geen gefchut op hecht? Wat ftichtze hemelbrant, dien niemant uit kan leffchen ? Onbillijk eifehtze’t puik vanalle Prieftereffen , Apollo toegewijt, die door het ganfche jaer Bewierrooken zijn kerk, en eeren ’t hoogautaer | Met verfiche kranffen , ‘fchoon gefpikkelt, en gevlochten Met geuren, dieze ons oit godsdienftelijk toebrogten, ` Zoo dik’ zy blaken deén een zuiver offervier , Naer zede geperruike met heiligen laurier. Zwijg Juno, die uw toont zoo ruuw en onbefcheeden. Zy zijn aen my verlooft door diergezworen ceden. Mijn Dochters, wacht uw dienft. Mijn koorgewaet u dek’ Dat geen kerkfchennis u befprengkle noch bevlek’. Mijn feeft uw zorge zy. Volhart in mijn gezangen ; En gy voornamelijk, wiensfchrandre zinnen hangen Aen Taffoos heldenftijl , wies aſſche gy beroert, En zoo hoogdravend door ons Hollant fpeelen voert, En durft met Godefroy den oorlog, u getrooften , En hitft de Wefterfche flagordensaen het Ooften , En nooptdenklepper, die het ftof omwroet verhit, Eh fchuimbekt op zijn’ draf, en knabbelt het gebit. | Xxxx 3 Gy 718 BRUILOFTDICHTEN. Gy mede , mijn Sibil, die namaels noch zult melden , En zetten op’tautaer het Hooft van Hollants helden , t Welk worftelde met raet, en dapper van gemoedt Voor’t Recht des Vaderlants vergoot zijn edel bloet. Geen Godt noch geen Godin beroofme van dees panden; Mijn voefterkinders zijn’t: zy voén mijn offerhanden. De galm van {narenfpel haer’ mont volght, vol van Godt. Mijn vloeren zy betreén: mijn tempel is haer lot. Neptuin hier door gefteurt, borft harder uit en grover : Wat geeft dryft Cynthiys, wat dwaesheit komt hem over, Dat hy der Goden Raet wil meeftren met zyn (tem, Alsof elk luiftren moft naer hen niet, maer naer hem? Als waer zijn woorteen wer? of leert hy ons nu fchuwen De bruiloften, en zet de kuisheit. boven ’t huwen ? Zoo deé hy zeker niet, toen Dafne langs den ftroom Van Peneus ademloos veranderde in een’ boom, In eenen boom, dien hy noch minnent, met zijnarmen Zoolieffelijk omhelft , en arbeitte verwarmen. Zoo deé hy zeker niet, toen’t bofch van Pelion Met pijnbooms fchaduw hem zoo dicht niet dekken kon, Of d'een of d'andre nymf wilt datelijk te zeggen, ` Hoe hy Cyrene daer den gordel af deê leggen, En verfcheroozen las, gedootverft van de {chaemt, En kreukte kruidje vry wat ftouter dan ’t betaemt, En zettezein zijn kar, van waerze mogt befchouwen Theffalien, en al d'omleggende landouwen. En waerom luit die vreemc? hy aert toch naer Latoon, Meer dan zijn zufter doet, , en draegt zich als een zoon „De moeder heel gelijk? ontlochent hy dees treken; Deknapen die gekruift hem melden zullen (preken. De Zeevoogt fprak dit niet, de hemel was gefplift; En hoe men langer keef ce feller rees de twift, ` BRUILOFTDICHTEN. 719 Wat bleef ‘er ongerept? wat dorft men niet verwijten? Van {chaemte krompen de klaerblinkende tapijten. Jupijn bleef onverfchoont , zoo {chendigh gingt’er toe. Men fmaelde op zijn beérin. Men fchrolde op zijne koe; Op Danäc, bewaekt van honden, graft, entoornen, Op Kadmuszufter , die den ftier hing aen zijn hoornen: Ik zwijgh van Ganimeed; enandre ranken meer, Al wrokkende opgeveilt, doch luttel tot zijn eer: Zoo dat de diepe zael te barften fcheen van’t razen: Want’tginger alseen zee, van winden opgeblazen, - Niet maghtigh meer zich zelf, als die geen ftrant en houdt, En ziedend het geftarnt befprengkelt met haer zout; Wanneer den ftuurman °t roer niet langer komt te ftade, _ Die nu drijft reddeloos op’s onweêrs ongenade : Of als in't vlakke velt d’aenfchennende trompet; t Geknarfletand van ’t ftael naer billikheit noch wet Doet luifteren den Moort, wiens breidelooze benden Gaen weiden ineen’ oeft vanallerleijeellenden. _ Maer toen der Goden Hooft de daken van de lucht Betemde, en zette neér het onberoomt gerucht, Heeft Mars vol viers de zaek tot Junoos baet en voordeel Aldus hervat: elkeen die wachte zicheen oordeel - - Te vellen over’ pleit en hangende geſchil, Dat niet rechtmatigh ftemt met mijn vrouw moeders wil; Of’k zweer dees degen zal haer marten wonden heelen. Dees ftoelen zijn gefcheurt te bitter in twee deelen, Waer van fret ftrengfte leunt en helt op onze zy’: Daer (teun ik zeker op: dat ooght alleen op my. Ik moedighze de borft, om ruftigh aen tefpannen, En d'overigen hoop vah zijn gezagh ’ontmannen. - Geen wetten gelden hier, noch heiligh out gebruik. | ’t Belieft ons. ’t Zy genoegh, dat elk voor moeder duik’. me | 70 BRUILOFTDICHTEN. Al zou de trotze troon van Jupiter ten lefte Zien ftorten al de Goôn van ’s hemels hooge vefte; ` Het eertijdts glinftrend gout, °t welk noit yet fterflijx zagh Ontluiftert door veel ftofs, beweven wan het ragh En fpinnekoppenweb; de laeghgezete menfchen Den outer weigeren de wierooken, met weníchen Met zuchten met gebeên en aendachts zout gemengt, En allen dienft gefchort die zaligheittoebrengt. Zachtzacht, alhooghgenoegh, riep Liber: wy verwarren Door’t fchelden meer en meer , die ’t vrije hof der ftarren Beheerfchen wilmer kracht, vermeefteren met dwang, Die brouwt des zelfs bederf, en haeft ten ondergang, Noch fmaekt yet goddelijx . Alis’cdat wy bekleeden Het purperen root gour van dit geftoelte, en treden - Op vloeren vanturkoisenflonkerdiamant, _ En zetten meteen’ wenk de Rijken naer ons hant; Wy zijn meteedt verplicht, en onderling verbonden | Aen wetten, eensgefmeet om niet te zijn gefchonden. Wie los maekt dezen bant, een houvaft van den Staet , Daer ooghtmen op, alseen die toeleit op verraet, En wetteloos zich durf verzetten tegens d’orden , En vaneen rijxgenooteen vyant isgeworden. Men moet ’tbyzonder en’t gemeen met onderfcheit Recht ſchiften, en voor al in dit zwaerwightigh pleit. Ten ftaet ’t gemeen niet vry te keeren het byzonder Recht tot zijn eige baet , of °c bovenfte raekt onder. Een Beiert leiter, wilme’ ont{trenglen dezen knoop. Ik zieden hemel woeft , de maghten overhoop, Ten zy men zachter ga: dus laet zich de Godeffen , Wie zuiverheit gevalt, en eeuwighduurend lefichen Van Venusminnevlam, verklarenindezaek; _— Op dat men niemant quetze, en endelijk de Wrack Van’ -> BRUILOETDICHTEN. 972; | Van't wrokkende ongelijk, verbitterten bezeten,. Mack rechter van haerleet, te dol en godvergeten. Toen dees Godinnen tijt om fpreeken was gegont, . Daerlang om was gejankt, zoo riepenze' uit een’ mont: | Waer ftaenwe, voor wienstroon? ‘tis ver genoeg gekommen, Nu men in twijfel trekt ’t out Recht en d'eigendommen, Ons toegeftaen van ’t hof en d'oppermajefteit p Der Hemelvooghden zelfs; die trouw en heiligheit En waerheiteneenvoutomhelfden, toenze zwoeren: Die om meineedigheit de blixemilingers voeren, En dondren naer n, enbarften uiteen wolk _ Tot ſchennis vanin deught hen overtreffend volk.. , Die’ fpierwit nonnenkleet uittrekken durf en woeden, | Ontblooten durf van vrê veel hemelfche gemoeden ; ` Verfteuren allen plicht, died’eer der Goôn ophout. W acr toe godvruchtighlijk autaer en kerk gebouwt? Waer toe met kerkgebaer d’inwying onzes tempels , Indien ons luft nu fticht nu vier geeft opaasdrempêls? … _ Deestwee Sibillen oit cen uitgelezenft puik, | Met onverwelkte blaén befchaduwt omde pruik , Zijn veélte dier verplicht. Zy ftrengelen en breiden De kranffen-van onseer. De danflen zy beleiden Der reijeri nimmer moede, en koefteren den zwarni , Wiens yver onvermocit houde d'offerfteden warm. Wy ftemmen ’t nimmermeer , noch laten’t ons behagen. Jupijn beducht voor veede en droeve nederlagen, _ Eninzichzelveri gram verrijzend uit den dut , | _ Zijn bixemzwaeiend hooft tor driemael vreeflijk ſchud; Waer door al wat’er zat fprietooghde van de ftralen En’ weerlicht fchitterende in ’s hemels diepe zalen , Geflagen metontzagh. ‘Ten lefte wert gehoort Des grooten V aderé ftem:: wiezijtge, die verftoort 2 Yyyy Der 72 BRUILOFTDICHTEN. Der zaligheden-ruft door al te hevig woelen, En jaegt den lieve vrede uit ons gerufte ftoelen ? Of mijne gemalin , 't geen zy te ftrengedreef , En Delius’t geding alleen aen my verbleef, Datikze, alsmiddelaer, op’t voegelijkft moght heiden: Men vont mifichien een weg tot redding tufichen beiden. Na rede en wederrede èn onderling beraéh | š Wert d’uitfpraek aen Jupijn van weêrzy toegeftaen , Die dus het vonnisvelde: Apollo zal gedoogen Het huuwelijk van haer, wier opgeflagen oogen Zijn Godtheidt eeren; doch en zal in allen fchijn Dit tot zijn nadeel niet te verr’getrokken zijn, Alsof hy afitant deë van ’t Recht hem opgedragen. Ook zijn door ’t juk des echts dees nymfen niet ontflagen Van koor en kerrekdienft. Daerby zal d’cerfte vrucht Van't bruiloftsbed, geteeltin ’s levens vrye lucht, Apollo zijn gewijt. Hy zweeg, en daer op loegen d'Onfterfelijke Gon, en dronken met genoe Malkandren vrede toe. Waer toe zoo veel gefchils „PF“ Enoorlogs? riepen zy, Jupijn gunt * elk wat wils. de zin- freak Men ſcheide zonder twiſt: doch Febusin’tvertrekken , _ mer pif. Sprong morrendeop zijn kar, en deë de paerden rekken. flr,” Hetaerdrijk door geen droef en donker voorfpook ras ` felede Tweeduiven voerden wech, enq i Vi wen 4n- Gewaer wert dat om hoog wat groots befloten was. Een paer op vetten roof wel afgerechte valken na en Tefel- Roemers. Op’t hooge toreadak, dat Schreiers Hoek bewaekt. Defchiltwacht, toen ⁊t geftarnte aen *t vallen was gerackt ‚ Van verre in ’t zeilrijk Y-metlachendegefchater .- Een’ Waterlandfchen rey zag trippelen op ’t water, Verciert met fakkelen, en nimmer dorre blaÊn. __ End’oudeburregwal, die haarde oen blijde zwaan ze verfchalken Ge kr — —— | BRUILOFTDICHTEN. 723 Geluic{laen met haer keel, die konze zoobedwingen, - | Als ofze eens uitde borft het bruiloftliet wou zingen. De wijngaert aen de ftraet, geleit van maegdenhant Toe daer ’t gehemelt dekt de nonneledekant, | Hing zwanger, ineen nacht, vanrijpe muskadellen, Waer uit men mocht de vrucht van ’tnakend huwlijk pellen, Ik kreeg acn’e huwelijk ook kennis inden droom. T wee zufters zetten zich op 't uiterft van den ftroom: d'Een, uiteen parkement of halfgerolde cedel, | Las noten met haer’ galm, en d'ander met een vedel; Waerop een heele zo6 Dolfijnen onvermoeic ; Alsdoor Arionsharp bekoort, quam aengeroeit. De twee vrypoftigften voor andren nader zwommen. De Joffers ichryelings uit dertelheiebeklommen. | Devifichen, gladt van huit (ik dacht hoe wil’t hier gaen) _ Diena een’ keer of twee haer voerden Noortwaert aen, En gaven zichin't diep. De dootze maegden kreeten : En daer meê was de luft van zang en {pel vergeeten , ’ Muzijkbladren de veel ten befte voor den vloet.. d’Een reikte d’andretoe met d’armenhetgemoedt. - Zy huilden vaft om hulpen redding, maer z'ontbrak’er : En door ditdroef misbaer ontfprongik , en wert wakker. Een wijlhier na geviel’t, toen dezer docht’ren geeft . Kerkplechtig bezig was, om vieren ’c jaerlijx feet Metlofzangen gebeén, gelijkze 'e nod verfloffen , | Dat d'een van ’ckerkgewelf wert indeborftgetroffen, - Mer geen’geveerden fchichts maer glociendige kool,. Of koegel haer gegunt van eenig kleen piſtool. Zy zwijmdevoor’tautaer, eer dat haerd’outfte redde, Die greep de doode, en droegze op’t hylijkfchuwe bedde, Och zufter, fprakzy, och,-watdeertu? ishet ook Een flacuwigheit, gevat vaneen’ vergiftenrook? . — GE Yyyy 2 ' OF — 724 BRUILOFTDICHTEN. ‘Of is het hartbenaeuwt, om dat uw yver heden Alryvrig heeft gevaft „ geworftele met gebeden? | Neen, zuchte’clevend lijk, dit is’t niet datme fchort. Mijn boezem is vol viers:. mijn ziel gepijnigtwost.. Breng drank, breng lafenis: ’t zijnenkel heete kortfen , Mijn boezem is vol brants. Wat blaken my al tortfen. In’tendrook Anna, hoe die koorts baer oirfprong nam Uit geen onkuifche brant, maer eerelijke vlam , Eneerftgezette zucht tot huwen , en totteelen. RT _ Zytrooft haer albedruket. Zy voert haer zinnen fpeelen. Ofzy verleien moght dat opzet door bericht: En zongze voor den lof van kuifchen maegdeplicht : Helaes! maeral vergeefs, vergeefs men om wil ſtooten, ’ Geen eenmael van den Noodt geftemtisen beflotea. Ditbleek eerft toen de Faem op Schreierstoren zat, En bruiloft bruiloft blies, en nodigde al de ftadt Op tícharerend banket, beluit met zoete rijmen. Van’t Noorden Krombalk quam, verzelfchapt met Godt Hy- Met heeleen halve Goôn: van’thelderOoftentrat (men, . Godt Jupiters geflacht, op zijne gaven prat, Met zang en fnarenfpel voor Bruitsen Bruigoms voeten, Om met een bruiloftliet ‘t gelukkig paer te groeten. BRUILOFTLIEDT. Y waert, HeerBruidegom, een pronkbeelt van yvoor, Dat reuk derft, fmaekt, gezicht, gevoelen, en gehoor, Waer in alleen door kunft de fchijn van ’t leven zweeft, En pols, nochaderflag, noch roering in zich heeft: Maeralsu Feffelfcha, uw helft te beurte viel, _ Toentlooktgyop, en’chijfontfing ter feeft zijn ziel: Het fterflijk wert verknocht met zijn onfterftijk deel, Enꝰt geen eerſt ftukwerk was, voltoit wert engcheed. = | D ; BRUILOFTDICH TEN. 735 Wy zien hoe Goddelijk. udees Godin omvangt;’ Hoe gy aen hare tael én wijze lippen hangt, © En luiftert naer eer’ Godt, die zijn geheim ontfluic Door den begaefden mont van uwe fchoone Bruit .. Bruit, die uw lief omhelft met onbevlekte trow,. Geef door uw’ ommegang uw minnaer zulk een ‘vou: Englans, dat hy met uvtsfma dees ydelheie, — - En naer het hoogfte ftå, dat naer de ftarren leit. Doch voor uw hemelvaert uit ’t wereles nachtfpelonk Erve Amfterdam een fpruit, waer in watin-ublonk - Gezien werde, als ze draegt ’t geen in u heerlijk is, Op dat’er noch een ftar fchijne in dees duifternis… | DE HAVEN AEN | JOAN NIK OLAESZ, | EN ANNA SIMONS. Al met honig overgosen, | G _ Heilig bitter, minnaers deel,. Naulijx wort uw zoet genoten, : Of het wallegt indekeel. t Heugt den blyden Bruigom noch;. …__Heehy ’t Jawoort hoorde flippen. Met eenꝰ zucht van Annaes lippen „ Zondererregof bedrog: ' -. t Jawoort, °t welk door open caren: *t Hart zoo graeg en gierig dronk „ « Dat het fcheen in vreugt te mogen’. . <. O hoe zoet paert jongk by jongk. : Maer trompet en trommel | Steurt dat vriendelijk vergaren 5. Enjaegt Annadoordebaren, Daer zich kuisheit bergen mag... . | Yyyy 3 | Daer 76 BRUILOFTDICHTEN. | Daer geen teere jofferzielen | Schrikken voor gefchrey en moort : Daer als mieren menfchen krielen, Op den rijken Acmitelboort. Denk hoe is haerliefte moé, _ | . . Dat by dus zijn lief moet derven; En verlaten ommezwerven. | Godlpozeoorlogh, ‘minnaers rot, Moet ik zacht hy, als veel harten, … , Oakbezuuren uwen haet? Blixem, die met duizend fmarten % Heerlijk bloeiend Duitſchlant (laet. Moet ik’t koftelijxte pant Door gevaerelijke vlagen. ‘U went halven angttigh wagen, -~ Overzeeenoverzant? … En mijn weelde en welluft miflen In het quikfte mijner jeughe? In dees Noortícheduifterniffen , - Daer mijn zon my niet verheught? Dier de wreede wintertijt _ Schene met vloeken al mijn ragmen, Al dees bruiloftlyke bloemen , Die mijn bed zijn wijt? | “Bedde, datme — a Tot een doots en droevig graf. Om t’ontgaen cenceuwighiyen Kiesek tijdelijke itraf. Maer wat ftesf ik zonder noot ?. Is de wegh dan opgedolven ? Zoek uw leven door de golven, Door de paden van de doot. BRUILOFTDICHTEN. 737 Naulijxkrijghehydiegedachten, .. < Of het woedende angedult . ic Scheept hem , zonder af te wachten Dat de voorwint °t zeildoek vult. Ohoekrachtighisdehiefd, = = Dic Leander, niet om temmen, :: Naer zijn Hero toe doet zwemmen. Zie hoe’t vlotde vloeden klieft. Streel hem met bedaerden zegen, N Die door ’t minnen is beroert. Maer wy tergeneer den Godt _ Aller buijen door het bidden. _ °sBruigoms ziele drijftin’t midden ` Van het wilde woeftelot. >- , Zie die barrening eens woeden ` Op het aengevochten zant. | Och dezeeman wenfchromvioaden; - s * Zonder grant, en vloekt het lant. Met zoo ftoot en kraekt het hout. te Hart des ftuutmans kracke met ecnen. ‘Met foo et het op cen fteenen. Elki is hondert jaren out. En de Bruigom y vol Stroit zijn klaghtent in de lochts Liefite die u voor zijn Voor zijn doot eens —* moght. Willigh willigh zowik zoo: In dien ruimen plas verzinken. Licfitin enger room verdrinken; … E — — las ‘73 BRUILOFTDICHT EN. *c. Water mag het leven blufichen , Maer geenſins het mimnevier. Mogtik flechts de liefſte kullen , brik veer getrooft vanhier.. Venus hoorde“ zuchten ras, ` En bewogen.door het treuren, Zoo beganze’t chip te beuren Door de barning, door’t gebas Van die blauwe en zeegroen honden, Die de Noortiche Scylle op hift ; Daer veel zielen zijn verflonden ; Daer de wiffcher lijken vifche. Eurus adem fpande’t zeil , En de hoop van onzen minner, Die als vrolijk zeeverwinner Zag van verte tot zijn heil . > ., Annaop denoeverblaken. …… Wakker, riep hy , Patinuus „ Stier den {teven naer dat baken , Naer mijn Noortftar „ macr mijn vuur. Anna, die, van tranen nat, : …. Docht bet meir heeft heni begraven, Ziet hem landen in de hvven Van ons zegenrijkeftadt. An rijpe Janin bey haer armen. Jan houd An gegrepenttijf, -` En zy drukken-vol ontfermen : «1. i... Mont zen mont, enkjfaén lijf. Gal met honig overgoten s’ TE Heilig bitter, mindaers deel , >. ’t Zuur isal breed zor Gly nu litflijk door de keel... | BEDE BRUILOETDICHTEN. 729 BE DE © _ AEN HET WESTEWINDEKE, VOOR PIETER VAN BUREN, ae a YDA VAN GER WEN. ‚ Aeuwen lieflijk Weftewintje, `` Voorbé van * gevleugelt kintje. Vader van de zoete maënt; : … ..-. Diededrooge paden baent; … — vo En beftroit voor Venus wager;. | Nadegureen zure vlagen, - Als het al van minne praet, ` Kom, beftroy de Warmoesftraet >. Met meer lovren, met meor bloemen _ Dan mijn zwanepen kan noemen.. © Vraegtge noch watdit beduit? Buren zal zijn fchoone Bruit Met de roozen op haer wangen - Inhet vrolijk huis ontfangen; Opden zegenrijken galm - Stroy nu onder kuifchen palm, Wit liguftrum en viooltjes , - Voor de'maegdelijke zooltjes , Dieal bevende uit het koor Treénop’tongewoonefpoor Derwaerts daer de maegden {preiden ` ‚Bed, daerIdaopmoetfcheiden … | Vanden bloeſſem, diezoo waert : si, Zy voor Burenheeftpefpacrt, = A — 2222 Die $ a 730 BRUILOFT DICHTEN. Die door ’t ftadig minneprikken _ “ Nugevaerlooptvanteftikken ~ In den jeugdelijken brant; Op de nieuweledekant, - ‚Zoogy met uw’ koelen acflem En verquikkelijken waeflem _ „ °¢Paer, dat vierig trekkeockt, Niet bevochtigt, nieten lekt. Trooftze dan die zieltjes fpinnen , Onder 't web vant weelig linnen - Laef, met aengenamen i N Venus beemten akkerbouw , En ververfchderoozetippen ` Van delievelekk’re lippen, Die, in’tkuflenonverzaet, Zich verpijnen … zonder maet. Laet u d’arbeit niet ver veelen, Want zy zullen bloemen teelen , Schooner dandefchoonft, die vaft Inu w Aemftelhoven watt. ’kW ou mijn bede langer maeken» Maer met purjes. op de kaeken Lacht de Bruit in haren geeft, Endielach verciertde feeft. SPIERINGS GESTALT WEISSELIN G. P pimpen fpeurtmen geeft en (choonheit In een lichaem. d’?Ongewoonheit - ‘Vaneen fchepfel , zoo.volmaekt, Hart der jongelingen racks. 71 *. BRUILOFTDICHTEN. 731 Als met uitgefchote ſchichten. Had de hemel ltever lichten , - Als cen paer bruine cogen zijn, In een geeftigh maeghdekijn, | ’c Alleredelfte aller menfchen,; | Niemant zou de zon verwenfchen Voor dien wenfchelijzten {chat , Zonder weerga » zonder dat. ` Wie zou niet van minne blaken ? Pallas lippen, Venus kaken, Cypris oogh, Minervaes mont. Redme, redme, ’k ben.gewont; Riepeen Spiering, in de vloeden. (Overwonnen van degloeden , En verfchalkt in Venus fuik; Toen hy Geertruit haer + perruik … Op den waterkant zagh toren ) Wie verwondert zich dat Troien . Omeen fchoonheitleicvergaen? :. Minnevier fteekt water aen. Lieflijk lokaes voor ons viſſen. Vierbaek in deesduifterniffen. Te vergeefs is’t dat ikk zucht: Want uw leven dat is lucht, t Mijn is water, doch voot dezen: Nu wil vier en water wezen: ` Zoo ik een van beide derf, Wat is’t wonder dat ik fterf ? _ "kBeur het hooft niet uit deftroomen: — en kunttot my niet komen. t Ondertfcheit is veel te groot. t Onderfcheit is zelf de doot, LZZZ 2 C aad Doch -d „32. BRUILOFT DICHTE N. Daoch is fteryen mijn verlangen. | Schoonfte, trektme: °k ben gevangen. Schoone, ’k bid uomgena.. Venus floegh zijn klachten ga, En verleende flux den vife . -— Menfchelijke ſtalteniſſe. n Spiering, overzeldfaem ding! Als een jeughdigh jongeling, Quam opborrelen van ondren. Geertruit zweem {chier van verwondren, En beweeghtdoor’s vryers noot, ` Nam hem opin haren fchoot.. -` TROURINGK. VAN. PIETER WILLEMZ HOOFT Cad EN | KORNELIA DE VRIES. Een dartel wicht met vlammeftoker, Met tacijen boogh; — — e— Heeft Hooft im ’t hart geraekt , En Bruidegom gemaekts > Maer ’t eerbaer denfchijn van Korneli, : Daer roode roosen blanke leli | reine aendejeught. … - choonhett tby deu Het kuifche vier en — — Verftrekten fakkel, pijl, ea bogen: | Die Kriftelijkegloet © _ … as as al : De e de hen 733 De brant hem minnetael deed {preken. | Hy viel aen’c vleienen aen ’t{meken : Geen moeite was te veel | Om winnen ’t hartkafteel. Hier was de kuifcheit in belegen. - Zy wert beftormt langs fteile wegen — Enelke vryers praet, Had kracht, 2 seen granaet. Zy wilt geen raetom ‘tvierteleflen, | En vont gevaer doot zoa veel breſſen; Nochbootzetegenweêér, : >. Uit hoop niet, maer om deer. Hy badze: lief, genoeg gevochten. Is beft een nut verdrach gevlochten , En uwetrouw verlooft | Aen my, uw wettigh Hooft. In’tendt haer boezems vorft’ antdoides | En al die fiere moet verftroide : > Zy tradt den heltte moet `- ie Behoudenslijfen goet. : - . . in i Toen zagze wat de ziel betovert. . 2 En hoe’tgeluk haér bad verovert s. ; En onder Heoftsvaogdy - 7 Gehulttotheerfchappy.. _ EE: DE ee VAN KANA P AEN ° GERBRAN T ANS L\O, EN - ABIGEL SCHOUTEN. veenman er ein — Beteralsdeyroote Hymen,. — uf ré ZZZ 3 Die, 734 BRUYLOFTDICHTEN, Die, gedaelt uic 's hemels fchoot , Binnen Kana wertgenoot. Hy quam met geen fakkel lichten, Maer met zij gene ftichten, Die by ’t menfchelijk geflache : Blonk, gelijk een ftar by nacht. Zou men blyer bruiloft wenfchen, - Alsdaer Godt zich metde menfchen Komt verzelicn zoo gemeen, __Omzijn' zegen te beftoën ? Kon de bruit te Kana fehreijen, Toen haer Godt te bedt quam leijen? Zou’t gezegent bruiloftshuis ` Angftig zijn voor eenigh kruis, Toen detwee Gelieven zagen Hem die’t kruis voor hun quam dragen ? ‘Zeker wat cen majefteit Braght zijn tegenwoordigheit, Onder’t liefelijk vergaren, “Toen Godts blyfchap zelf de fnaren ` Steldevaneenyderziel, ` Dic hier feeft mot Englen hiel; Maer op dat dit uiczou ſtecken, Moft'er eerft de wija ontbreeken; Wijn, eenoorzaek vande vreught; Wijn, die Godten menich verheught. _. Jefus moeder zagh verlegen, _ Onn nahaersgezalfden zegen, - a a Na den wijnftok, hoogh van prijs, _ Die in 't weeligh Paradis Alles doet van a baan dear Se Dees verkeerde watren - BRUILOFTDICHTEN. 73 Incen’drank, by outen jong | Smaekelijkeropdetong .. Alsdie eerft was ingefchonken, En zy worden Godlijk dronken: En dat cerfte wonderwerk ` Klinkt noch daeglijx in zijn Kerk, Waer men zijnen lof hoort zingen, Die ten hemel op komt dringen, | Van het weften tot in * ooft. Dit gedijt tot vreughten trooft - Voor die paeren met malkandren.. Godt kan druk in yreught verandren , Als hy Kanaes water deë. Schept dan harten moedt, gy twee, - Die, door kuifche trouw verbonden, Alwatuworttoegezonden _ Van den hemel neemt in dank, Dan wat zuurs, dan zoeten drank.. _ Gerbrant zy in deught een fpiegel Van zijn toegevoegde Abigel, Brengende op zijn tijde te pas Wat hy in de boeken las, Wat hy leerde van de tommen, Wat hy uit de heiligdommen Van de ware wijsheit broght » En met luft en arbeit zocht. i C MAY- 255 BRUILOFTDICHTEN. MAYBOOM _ VOOR JOAN DE W O L F, — EN i é s r AGNES BLOK A Gneshart lag hart bevrozen, Alsde Noortas, daer de zon Nocht violen nochteroozen Blad noch bloeffem winnen kon. Liefde ontdoide in dit gewefte Noit de lente van haer tijde, Die men {chat het allerbefte , Waerdig zeven jaer gevrijt. Zonder wulpfch vermack te zoeken, Sloegze ’t oog op lof, en deugt, Hielt gefprek met ftommeboeken , Stichters var haer ftillejeugt: Vande weerelt afgefcheiden, - In haer kamer en vertrek, — Schuwdeze al die ftrikken leiden Voor een ſtilte, zonder vlek. Minnen, Jawoort ; bruiloft, huwen __Vlootze, alsSpiùnen , en venijn. `` ` Konnen maegden feeften ſchuwen, Daerze toe gefchapen zijn ? Kan cen maegt de Liefde haten, r, ~r Diehaer’ oirfprong neemt uit Godt, <’ t Ende menfchelijke ftaten Onderhout door ’t hylixlot ? BRUILOFTDICHTEN. 737 Deze {pruit kan niet begrijpen _ Hoe men dwael van’s vrydoms ſtreek. Om dien diamant te flijpen Valt cen diamant te week. Niemant durf van vryen momplen. Wieditopwerpt, blijft verdacht, Dat hy haer wil overromplen , Zooze fluimert op de wacht. Toenzein flaep viel, daer de boomen. Ruifchen langs de cingelgracht, Hadze eens angftig leggen droomen, - Hoeeen W our, by donker nacht, Haren fchoot een L a m ontrukte, En verflont’t onnozel Lam. Denk eens hoede Maegt dit drukte, Eerze’tloosbedrogvernam. Evenwel dat droomen plante Diep een voet{poor in haer’ zin, Schoonze zich hier tegens kante, Zomtijtsmecr, en zomtijts min. - Alsderechte wedergade, - Die nuaen haer zijde zit , Smeeken quam om haer genade, Dochtze weêr: watdroom is dit ? Ay, wat onruft komtme quellen? Zietde W or F naer Lammers uit; Die men uit mijn’ naem kan fpellen? Wat of’t voorfpook nu beduic? Weg, gy wolven, leeuwen, beeren: Lact d’onnozelheit in ruft: | Gaet in ’t wilde wout verkeeren. Eenzaem leven is mijn luft. | de Aaaaa Om 938 B.RiULLORT.DICHTEN: * wa Om haer hardthett te verzachten,. Enteremmen ’t fchuw gemoed: „ Vloeideeen ftar in haer gedachten Met een’ minnelijken gloer. _ Vryer, laet dit vier niet dooven , Datge uit A G-N Es oogen ſchept, Nu gy zulk een’ ftar daer boven. Aenden rijken hemel hebt. Zie haer’ boezem reede ontlaten… Zie hoe’tysom’chart verfmelt ; Hoezeluiftertonder’t praten, EE. Dopreen minnelijk gewelt, `. Meer en meer tot uw genegen. Wanhoop nietaen uw;geluk :- | Want gy vrijt miet zonder zegen. je Blyíchap kraontal’s minnaersdruk.. Entlijk bine hyzeaen de ſchakel Van zijntong ‚. gelijk zijn Bruit, En dat lang gewenichte Orakel. ’t Jawoort zuchtzeal fteenende uit. t Is nu uit met al het weigren ; En ontveinzen, ’svryerskruis: Zie het Bruigomshart nu fteigren , - Hy verwacht de Lieffte thuis. Op ’t gezegende verovren Van dat zuivere Kafteel - Stroit de May zijngroene lovren; Vlecht de May een bloemprieel , Voor de blakendeechtgenoten, - Voor het overtrouwe paer , Dat in vriendelijke Joten | Aen zal winnen, jaer opjaer.. BROILOFTDICHTEN, san Laet uw min nuadem halen, . . acs Schoone Bruit en Bruidegom, © * «17+ Op’ t gezang van nachtegalen: :”: LN - Gaet in ’c bruilofts heiligdom , : * En vermeerdert d'Amſterdammers, s In het minnendefaizoen: >° ` >v Mengt de Wolvén en de Lammers , on Saha ’s Winters zomers even groen. ‘Getrowwt den 2 van Bloeymaent , MD CX LIX. DE LEEUW AEN BANDT. j VOOR | l D A V D LE E ULV, E N KORNELIA HOOFT. ~ Op de wijze van de Mufch. Yn de Jongmansal rechtfchapen, -` L En by zinnen, dieaend’Echr, Aen een pt Aan zich vergapen, En verkuflen al hun recht? . | Die hun vryheit laten varen, Om cen korte razerny, En het quikfte van hun jaren; - Slyten gaen in flaverny? | | Moet men hierom loopen janken , -i Door denregen, ‘doorden winks « - En delieftte noch bedahken, Zoo men haer gefprackaaem vint > | Geeft het zoenen van de ftoepen , Zulk een blyfchap in de ſmart, Of de wang cen zoén t ontſnoepen Zulk een’trooftáen’e bange hartꝰ = Aaaaa 2 Neen, ™ wi: % ` 40 BRUILOFTDICH TE N, Neen, wy zijn te vry geboren: Niemant fluite ons in een kou, Zou een maegt een man bekoren, Of hem leggen aen een touw ? Zou een Leeuw zich laten toomen , Die zijn eige krachten kent ? | Zou cen Leeuw voor iemant fchroomen? Vryheit is zijn element, In de vryheit moet hy leven, Moet hy fterven, alseen hele: zIshem, alseenrecht, gegeven, Dathy by zijn tytels ſtelt. Suffers paflen minnejukken „ En de boei van hun vriendin. : Eeuwig mont op mont te drukken — een flaef van wulpſche min. Minne hoorde’t ydel ftoffen Aen den oever van de Vecht: Daetlijk wert de L £ ru w getroffen In den boezem diep en hecht: Want de fchutter dook in d'oogen | Van KORNELI opdit pas. Nauwlijx was de pijl gevlogen, Of het Leeuwshart zeeg in’t gras. Ofde LE gu w begon te kermen: Och, vertrooftme: watis dit? Laetik fterven in-uw armen, + Mijn vermaek; mijn eenig wit. Alde Nimfen van de vlieten Vliegen op dat fteenen aen , Uit de biezen uit de rieten , Jeder is met hem belaén .. BRUILOFTDICHTEN. var d’Een brengt water, d'andre kruiden , | d’ Andre bloemen op dien kreet, En de koelte blaeft van ’t zuiden, Tot verquikking van zijn leedt, Maer geen kruit noch bloemen helpen, NMoch het water blufcht geen vier. Leeuwenbloec is quactteftelpen. — __Och watraet, wat trooft is hier! Waer is nu de roem gebleven , En dat ftoffen al te rijp Doch men moet het hem vergeven : t Iseen onverzocht vergrijp. - Onverzochtheit kan niet vatten Wat een Jonkvrouw waerdig zy t Huwelyk bewaert de (chatten , ‚ Zetde deugt veel zegens by. Zonder’t huwen, zonder ’t paren Waer het met de werelt uit, Zouw de boom geen telgen baren, Zoo verftorven boom en fpruit. Deze Nootwet is gevonden, Om de vrientfchap aen te voén , Die de ſtammen hout gebonden, Even jeugdig, even groen. | Spaer den jongen L £ £ vw het leven, En verfchoont hem uit gena : Want het lot heeft hem gegeven Zijne rechte wederpa. A Toen Kornevta dithoorde, Hiefze den gewonden op x Met cen lonk, die’t hart bekoorde. Wacht voor ’t jaer een jonge pop. ene ner Aaaaa 3 ~ DE yo B RULLO FTDI CHT EN! DE. HOOGTYT | EE oe 7 LOOTEN ded SEN 2 6 % CHRISTINE RUTGERS. | Ech nu met begracfnisgedel: Wech met rouwklcet, lijken baer Stelde blyde bruiloffsvedel. = © | -Stryk den boogop uwe {naer , Trouw defnarenaenderymen. ` Volg met {pel en zang den trant = Vandenjeugdelijk:n Hymen ` Naer de groeneledekanr. Al het lant begon te mindren > n.. In geral van burgery. - ge y d'’Ouders {molten en hun kindren, Langsden.AémitelenonsY.. - | Niemant docht om Bruiloftstoortfen. _ Geene jengt.had vryens luft; í Wantde brant der hicete koortzen ` Al haer minnekoortzen blufcht. Onder’tnypen van die maeren Sprak ons:V ryer in zijn’ zin: X Lal men dustengravevaten, |. n, 7 Zonderafkomft; zohdermin? -N Zaldebloem'yanonzedagen. - +55 T Dus verftikken zonder geyr? ` Durf men *thylixloe niet wagen? =... Heeft.dejeugrgeon minnekeur? . 4 — MARTE. BRUILORTDICHT EN; 743 Noch omleven, nochom fterven: J— Wil ik ſchuwen d’ oude wet, Die de huizen helpt aen erven , En haer’ zegen geeft aen ’c bed ;. Acn den boomgaert, da:rde Loor E N) © Den geflachtboom houden ftaen, i Diedoor enten planten pooten Nimmer zal noch kan vergaen. Zonder lang te zitten wachten, Ofte zuffen zonder trooft, Schiet CHRISTY.N inzyn gedachten > d’Outfte van haer Ouderskrooft, Rijp van zinnen; rijp van reden, Wakker ruftig in den aert, Afgerechtopdeugtenzeden, — Alseen puikbloem, minnens waert. In der yl daer heen gevlogen „ Zet het flonkerdiamant: En de ſchoonheit van haer oogen - Voort zyn hart inlichten brant. Watalvlammen, wat al marten Pynigen den trouwen hele, … ie het minnevier durf tarten , En zich waegt in 't vlakke veit, Want hier worftelen gepeinzen- Hoopen wanhoop tegens cen,. Openhartigheit en veinzen , Koelten.en gedienftigheén ,. Luften onluft, . naerde vlagen - En de buien van weerzy . < ‚ Och, wat leert de min verdragen >- Daerze wacht op haer gety ! 5 | ° 00 44 BRUILOFTDICHTEN. Zoo het door verloop van tyen Eens de maegden valt te beurt, Datze uit noot de Jongmans vryen , Diie haer wreetheic heeft getleure Door den hagel, wint, enregen, - Heelenachten lang, zoo fpa; Zal de wraek het leet opwegen , Wacht u voor hun ongena. Doch het is nu tijt te duiken. Vlaggevoeren is te vroeg. Laet ag een’ flaef, — iken, Achter dezen gouden ploeg d’ Akker zal het zweet vergelden: _ Ploegen arbey met gedult. Denk hoe d'air de korenvelden In den zomertijc vergulc. En Curis rT rN isfteen noch marmer. Neen, haer hart, van maegdewas, By u vier allengskens warmer , Wil haar Minnaer niet in afch, Nadien arbeit zien begraven. « ., Neen, haer koelte voelt een vlam. Deernis krijgtze met u flaven, Dat tot noch geen einde nam , Hy verwerft hier op zijn bede, En het Jawoort datze traeg Met haer verfche lippen knede, Op zijn drift en vraeg op vraeg: En de hantveft van het zoenen Wort verworven. Bruidegom, _ Klaeg om geen geflete fchoenen : ant de nachten komen om, | BRUILOFTDICHTEN. zá4s Hoortze nu hun keelen paren. „Met een minnelijk muzijk. . 'Op zijn galm en luitefnaren ___. , Vaert de Bruit in’t minnerijk. Onder zangen galm te wekken Groeit de nieuwe vrientſchap aen. Ziet die tortels trekkebekken. Kan dees vrientfchap wel vergaen ! | Bruigom Looren, met CHRIST YNE; UweBruit, zootrouw gepaert , Dat Godts zegen u befchyne. _Slauw oogen hemelwaert: Dieu ¢zamen wift te voegen Schenke u beide, in dezen ſtaet, Eenen rijkdom van genoegen; Dat al't gout te boven gaet. MDCLIII. | TER BRUILOFT VAN S YBR AN T KAMAY, EN MARIA KOPPESEN, | E Menfch is buiten Echt maer hallef menfch gerekent , D Waer vindik, fprak K am ay, het andre halvedeel ? Met welk een’ naem en merk heeft Godt mijn Ga getekent ? Ik zworf te lang alleen in’t Kriftenfch Luftpried de TeRomeenoveral. Waer zit mijn liefgefcholen ? Wanneer ver{chijnt my eens dat bartverquikkend Licht?. Zoo klaegde Sy BRANT vaft, vermoeit vanom tedolen, En heimelijk geraekt van eenen zuivren {chicht ; Als d'Engel Rafaël, by Aemftels groene werde, Hemin den May verfcheen, veel zepens wenfchteen {poet , ` oo — Bbbbb En A — 46 BRUILOEFTDICHTEN. * De En vrolijk by de hant in’t Paradijs * geleide, — Alwacr geen Eva, maer M ar ra hem gemoet. ineen Te Leitsman {prak: dat isde Balflem voor uw wonden , — ‘Gy zocht uw Helft, en hebtze inꝰt Paradijs gevonden. Paracijs | nit hing. - M U Z Y K TER BRUILOFT VAN DEN E. BRUIDEGOM, JOAN VAN PAPENBROEK, EN DE E. BRUIT. MARIA KOEK. VOORZANG. Naert uw veelen, {pant uw keelen. Op een blyde bruiloftswijs. Huwt de zangluft aen het fpelen. … Ziet, ay ziet het Paradijs. Opengaen. Nu heftuw toonen Hooger: rijft nualtemael: Want hier daelt de nachtegaal Om ’t gezegent feeft te kroonen Met zijn’ wiltzangk. Geeft gehoor „ Proeft dees lekkerny van't oor | | ZANG. _Kon de Min ons Zanggodin, Tot gezang en {pel geboren, — lekkerny bekoren? - Dezetong, die eeuwig zong, 8" PEerder — — Kan die uit haer” w duft ſcheien? Smaekt de gloet van Min zoo zoet? B'erzoeterfpelaiszingen?. - ü- © BRUILOFTDICHTEN. 747 Laet dan al mijn {naren fpringen. | Geeft de kroon aen geenen toon. Laet ons al te bruiloft varen. Speelt den {chey zangk op uw (naren. Oe SLOTZANG. Nu fterven ons gezangen. ` Muzykers, vaertnu wel. Nu ftrekt al ons verlangen Naer minnelijker fpel, Dat niemant heeft verdroten. De zang heeft zyn verdriet: Maer trouwe mingenoten Verdriet dic leven niet. Het zingen heeft zijn uren ; Ditkan duren. MDCLIIL = TER BRUILOFTE _ | VAN DEN KUNSTRYKEN GOVAERT FLINK, = EN DEE. JONGKVROUWB,. SOFIA: VAN DER HOEVEN. A Ls de Min den geeft ver wildert +- Dan verdwaelt het blint penfeel. Al wat F vinx dan trekt of {childert Zweemt, opdoeken, en panneel, Naer Sorrig, de beminde „ Die in al zijneaedren leeft; © *tZy hy, ondereik af linde , Zijn vryaedje voedtfel geeft; i Bbbbb 2 -Of 48 BR UILO FTDICHTEN. Of, op d’oevers van een beeke , | 3 Neérgezeten haer bekout ;- | , Ofgeleit in ĉene ftreeke, Daer de leeurik zich onthoudt ;. Of, opzijne fchilderkamer , ‘Zich verbeelt hoe zy hem groet „ Enbejegent, aengenaemer. Door den opgewekten gloet , Die voorheen haer fcheen tontvonken , Eer detijtgeboren was, Om, gelijk een Bruit, te pronken; Eerze zijn quetfuur genas, Met beftemmen van zijn beden … d'Eerfte Min had haer zaifoen Naerdeneifch, nu zalze treden Uit de jeugten’t zomergroen Ineen’rijpertijdt, dieftaetig - Meteen’ ingetoomdengloet - Aenftapt, heelbedaert, en mactigs En van zedigheit gevoedc. Wie, in{childerkunft bedreven, Iederbeelt, naer tijt en aert, Dus zijn’ omtrek weet tegeven » Verfeneigenfchap, bewaert Beft de regels en de wetten Van dekunft, dienimmer week, - Noit de treden wou verzetten. ` Van Natuure, en haere ftreek. Hierin lichtte met zijn klaerheit Ons de Bruigoms voorbeelt voor, Die het leven en de waerheit Altijt, op Apelles {poor Vag — BRUILORTDICHTEN. Volgde; °t zy hy Maurits maelde,. In het blanke harrerras ;. Of met zijnen Keurvorft praelde; Of, volyvers, bezig was. Om Stadthuisen Aemftelheeren Door den Roomfchen Curius’ ` Zuinigheit en trouw te leeren. Zedig geeftnu F Li NK aldus. Aen dezedige Sor vs Zijnen trouring op dit feeft. In een fchooner {childerye,. Vol van leven, vol vangeeft, Zult gy beide uwe ommetrekken En uweeige verwen nu Blijdeen levend zien verwekken. - Tredan, fchaemrootnochte fchuw , Naer uw bruitsbedt, met uw hoeder, Bloode Bruit. Wat houdt u ftaen ? Volg den voorgang van uw moeder. Laet de weerelt niet vergaen , Door’t verzuim van haertegeven t Recht, waer by haer eer beftaet. Zoo veele eeuwen dusgefteven. Uwe ga verftrekeuw raet, Voogt, en vader, en befchutter.. O wat wint gy teffens hier ! Wat is heilzamer en nuster. Dan dit vriendelijkevier ,- Dat twee harten fmilt tezamen, - En twee zielen giet ineen ! Dusbewaert gy beideuw naemen. Hymenroeptu: ay gaheen. he MDCLVL Bbbbb 3 — Wine 2 740 TER ~~ 70° BRUILOFTDICHTEN. TER BRUILOFTE _ VAN DEN E BRUIDEGOM JAKOB LIN NAI CH | . EN DEE. BRUIT KATHARINE JAKOBS DE VRIES. Oogfte wijsheit, wiens beleit d'feuwigheic Van het men{chdom door het paeren Flanthaeft, en*tet volle vreuge Onfe jeugt _ Zegent onder °t zoet vergaéren; ‚Wie kan u met harteen mont Voor den vont Van dien ftaet ten vollen eeren ? = Wie verlangt niet, hantzen hant, Naer dien ftant | Uit tetreén op uw begeeren ? Deze vreugt en blijde feeft Magh geen’ geeft Magh geene Engelen gebeuren. Godt heeft aerdtfche zaligheit | Hun ontzeit, Binnen’shemelshooge deuren. Schoon zy rijk zijn van gena, Zonder ga Zweven deze itt eeuwig leven. ` d'Engel, vry van minnezuche, Teele geen vrucht. Dit’s den menfth van Gedt gegeven. ‘al A BRUILOEFTDICHTEN, 751 Dus beleeft de menfch veel trooft Aen het krooft ; ’ Dat hem uitbeelt met zijne oogen ; Nueendochter, daneen zoon, Even {choon ‘En gelukkig opgetogen. Wie dien Stact verkleenen wil Merke al {til Hoe de hemel zelf aen ‘d'aerde Troude, en dit gelukkig paer Jaer opjaer Ons cen’ {choot vol vruchtenbaerde: Want hy zegent onslandouw „: Zijne vrouw » Met een’ milden dauw en regen j En befchijntze van om hoogh Met zijn oog, _Oirzaek van Zoo groot een’ zegen, Alshy, reis op reisbeluft, d’ Aerde k kuft 9 En belonkt met zonneftraclen ,. Wint de zegenrijke bruit Bloem, enkruit, - Telg, entak, inbeemtendalen. - Dan verquikt by lentedag War eerft lag Onder winterfneemw bedoven: Dampevoelen plant en dier + Minneyier. Wat bagavenkighkomtboren. l Å- Ld yz BRUILOFTDICHTEN. Op dit voorbeelt trout de May Dezebey, |. Eensgezint, KATRYN, en Linnica. Merk eens hoe de jeugt-van’t jaer Enditpaer ` t’Zamenftemmen dus aenminnig. Bruiloft, bruiloft, zingtde May \ In de wey: | En wy zingen met verblyen : Bruiloft, bruiloft. Schenkt.den wijn, | Zonder pijn, Zoo zal’t huwelijk gedyen. __JAxkoB, zondertijtverlies, - Kus pa VRIES; Op dien wenfch voor monten kacken, En bezegel met u tw Onzebeé, … Dat kan Godt enons vermacken. MDCLVIITI. TER BRUILOFTE VAN DEN E. BRUIDEGOM | MICHIEL. BLOK EN DE E. BRUIT ALIDE.ANSL O. Sap. 8. Krachtig en liefeligh . i Ooergensin'talwijsbeleit > ’ Z Befthiet met kracht en lieflijkheit ` | Zijnoogmerkin’tbehoeden = Der fchepfelingen , dat blijkt klaer \ BRUILOFTDICHTEN.. 353 In’t paeren van ’t gewettigt paer ; By Godten alle ek ia Met lofgekroont: want’s huwlijx ftant Zich tegens’t menfchverflinden kant, Herftelt met weeligeenten Het menfchdom, dat groote af breuk lijdt Door krijgh en onderlingen ftrije Van ftrijdendeelementen. __- Gewont meteénen minnepijl Van Godt, plukt Jofefaen den-Nijt, _ In ’s rijksaertspriefters hoven, F De bloem der maeghden binnen On, Waer aen hy d fpruiten won, Die hem veel heils beloven. Dekoning Faro, bly van geeft, Kroont Rachels zoon op ’t bruiloftsfeeft - En helpt de ftaetfi vieren. | Hiet hoogh beleit was oirzack van t Gezegent huwelijxgefpan, Volvoert door Godts beftieren. Gelijk de zon de vorft ontdoit , | Het dorrelantmetlovertoit © = ` En telge „ inelk gewelte; ak Met kracht en lieflijkheit het groen Te voorfchijn brengt in zijn zaifoen,; ‘Zoo wort, tot 's menfchdoms befte, Door ’t gloeien van oprechte min _ De minnaerenzijnbedtvriendin ' Gezegent. geene tyen Verdelgen t —— geflacht. De ftammen bloeien in hun kracht, Door d'afkomſt, zoetop vryen. | Cccce Het I 74 BRUILOFTDICHTEN. Het ftoutfte hart legt zijn geweer - Voor ’s huwlijks troon gedui En fmilt, als wafch door ‘cftraclen - - Van dezen liefelijken brant. De helt biet wapenloasde hant. Zijngadeenkuftdekraelen = Van haeren opgeloken mont; Verbint in ’teeuwigh trouverbont : Zich zelven, en zijn zinnen, Hoe wuft die weiden, .zondertoom.:. - Hy neemtdit juk op indien droom.. Geen zachter juk dan °t minnen. Eenorden ingewijdtvan Godt, .. Uitreiker vaneen ieders lot, … Eenorden, aengeprezen © Ter bruiloft van Godts majefteit ;. Door zijne tegen woordigheit; En’twonderwerk,; bewezen - Ten trooft van bruidegom en bruit ; Stapt met dees hantveft fier vooruit, En helpt Godts akker bouwen , Op tfpoorderoud’ren, nimmer moe. Geen nazaet geeft den voorzaettoe. - In trouwen, en hertrouwen. . | = Zoo wondeblaekende Micurer. -ALiDE, zijnehalveziel,. =~ Door kracht van trouwe liefde,. Nutrout de wellekome ig Zijn blijde jeught aen haere deught,. Die hem zoo minzaem griefde. … Gy fpeelnoots, zingt met blijde keel ` ’t Gelukkigh paer naer’t bruicsprieel _ zaem neêr,. Ay; BRUILOFTDICHTEN. ISS Ay, zietzetrekkebekken, |. Als duiven, opdien bruiloftszangk. Gelieven duurt dees wijste langk. ’t Istijdtdat wy hema MDCLVIIL LANTGEZANG. TER BRUILOFTE VAN DENE. HEERE REINIER VAN ESTVELYT, EN DE E. JONGKVROUWE REBEKKA BRUINING. — Di quogue Sla $TVELT; van de mingedreven, | En van zorgen overlaën, - : Ea RETE t akkerleven Op dees wijze vierigh aen ; … Of zy eenmael wou verftaen Hem tetrooften onder praten y Daerze beide tzamenzaten „ - * In hetfchijnfel vande maen. Of Koenaert dicht hier by, gedooken a3 Achter eenen lindeboom, . - Was vervaert voor geeft noch fpooken , En beluft, als in een ‘droom, Hem tehooren aen den ftroom Hoe hy fchilderde, onder’t vryen; Zijne lantfchapfchilderyen, | Angftigh tuſſchen hoopen fchroom, ` | Ceeee 2 Schoone; 756 BRUILOETDECHTEN Schoone, fprak hy, & mijn hoone, : Neem, ay neem een poosgedule. Dat ik u het lantrijk toone, Daer gy haeft regeeren zult, En de zon den ftoel vergule „ Die nu wacht , met groot verlangen Om u ftaetlijk Pantfingen s Opde vreughic, die’t vlek vervult: Gy zult hier uw’ adem haelen In cen vryeenopelucht;, _ Op’t gezank van Nachtegaelen , Buiten ſtadts en beursgerucht: - Daer geen oofterfch koepman zucht ,. Ofin zeedrijft , bang voor {chade, En, op’s watersongenade, Vooreen’ Turk en kaper vlught. Winter, ZOMGE ; herfit , en lente, , ; | Elkfaizoenyan’t randejaer. — Offert ucen wiflerente, Buiten fchipbreuk , en gevaers,. - Bloem , en ooft, en korenaer, . ss? Bacchus vrucht; en Geresgaven ,: <t Onder’t ploegen van uw flaven. © Vder neemt zijn’arbeit waer.. Gindervifchteenuitdenvyver =. , Spartelvifichénorivermoeit. © vr Herwaert toont u d'offèndrijver **; 7} Hoe uw vee int grazer groeit,’ ` En van weeldefpringt; enlocit:: ' ‘,. Of de kudde volght den hérder , ; En zijn rjeten fluit wat verder, _… „ Daer de dau het gras befproeit … | ha a ee — — — + BRUILOFTDICHTEN. 757 Luft u fchaepemelk te florpen, Luft u honigh, kaes, of room, Hart, of velthoen: hof en dorpen Zijtgy waert, en wellekoom. Yfel; Rijm, en Veluwzoom Zien u vliegen, als met vioglen, Heet op hazejaght, en voglen, Aen mijn zy, met vryen toom. Luft het Bench loofbelommert,, - Daer ons V lierbeek , langsden kant Ruifchtdoor’t koren; onbekommert `. | War te ruften, hant aenhant, - | En uwlief, uw waertfte pant, U wen Bruidegom t’onthaelen : ’k Zal mijn echtefchult betaclen, Uit eenꝰ kuifchen minnebrant. ` Valtgein flaep; daer Pan noch Sater U befpiet: gy zultuw'fchijn, ` Onder’t droomen, in het water Speelen zien in’tkriftalijn, ;. … Meteen kint, dat melken-wijn - Uituw borft zuicht meedetippen `` Van zijn kictelendelippen … EE Wat vermack kan zoeter zijn ! Onder d'aengenaeme togen ae Zietge vader BRUINING weêr, ` Ofeen Estv- ELT in zijne oogen, | Tintelſtatren, kleenen teér, En deroudrenglanseneer. 