Reize door de binnenlanden van Noord-Amerika,
Nu meende ik dat het nodig was dat ik met voorzigtigheid voorttrok en hield het daarom aan de overzijde der rivier ; ik vervolgde egter nog mijnen weg , overtuigd dat de vredes-pijp, die aan de voortleven van mijne canoo was vastge- maakt, en de Engelfche vlag, die van de agter- fteven woei , mij veiligheid verfdiaffen zouden. Eene halve mijl verder geroeid zijnde en een hoek omvaar^nde , ontdekte ik een groot ge- tal tenten, en meer dan duizend Indiaanen, op esnen kleinen afïtand van dea oever. Mij nu bijna ïl. 78 REIZE 6 de BINNENLANDEN bijna vlak over hen bevindende, beval ik mijn volk regt over te roeijen, naardien ik door dee* zen flap de Indiaanen begeerde te doen zien dae ik enig vertrouwen in hen (lelde. Zoo dra ik het land bereikt had, reikten twee van de Opperhoofden mi] de hand toe , en ge- leidden mij midden onder de verwonderde me- nigte , van welke de meeste nooit te vooren eenen blanken gezien hadden , naar eene tent* Hier traden wij in , en begonnen , volgens eene ge* woonte , die algemeen onder alle de Indiaanfche natieën in zwang is, de vredes - pijp te rooken ; wij hadden daar niet lang gezeten of het gedrang wierd zoo groot om en op de tent, dat wij in gevaar waren van door derzelver infiorting ver- pletterd te worden ; waarom wij wederom naar de vlakte keerden, daar de nieuwsgierigheid van het gemeen volk voldaan wierd, zoo dat hunne verwondering ophield , en zij behandelden mij naderband altoos met grooten eerbied» De Opperhoofden ontvingen mij met de groot- fte vriendlijkheid en gastvrijheid , hetgeen mij noopte , naardien het jaargetijde zoo verre ver- lopen was, geduurende den winter mijn verblijf onder hen te neemen» Om mij dit verblijf zoo aangenaam te maaken als mogelijk was , tragtede ik eerst hunne taal te leeren. Hierin Haagde ik in korten tijd zoodanig, dat ik mij voikoomen kon doen . / ■^ van NOORD-AMERIKA. 79 doen verftaan , naardien ik te vooren enige op- pervlakkige kennis van de taal dier Indiaanen , die agter de uiterfte plantagieën woonen , verkregen had , en , in gevolge hiervan , bekwam ik alle ge- rieflijkheden , welke hunne levenswijs verfchaf- fen kon. Het ontbrak mij ook niet aan vermaa- ken, die mij zulk eenen langen tijd vrolijk kon- den doen doorbrengen. Dikwijls ging ik met hun op de jagt ; op andere tijden befchouwde ik met vermaak hunne uitfpanningen en tijdkortin- gen, die ik in het vervolg befchrijven zal. Som- tijds zat ik bij de Opperhoofden en onderhield hen , terwijl wij de vriendfchaps - pijp rookten , in vergelding van de berichten, die zij mij ga- ven van hunne oorlogen en tochten , met een verhaal van mijne eigen gevallen en met eene be- fchrijving van alle de veldflagen tusfchen de En- gel fchen en Franfchen in Amerika geleverd , van welke ik veele perfoonlijk had bijgewoond. Zij luisterden altijd met veel aandacht naar mijne ver- haaien en deeden veele gepaste vraagen betreffen- de de wijze van oorlog te voeren die in Europa gebruiklijk is. Ik hield deeze zaamenlpraaken met hun hoofd- zaaklij k om enig bericht van hun te ontvangen betreklijk het hoofd oogmerk y dat ik altijd in het oog had , namelijk om kennis te verkrijgen yan de ligging en de voortbrengzelen en van hun ei- ■*v ■.. So REIZE in de BINNENLANDEN eigen land, en van de landen, welke Westwaarts van hun eigen liggen. En ik wierd in mijn voor- neemen niet te leur gefield , want ik ontving van hun veele nuttige narichten. Zij trokken ook plans voor mij van alle de landen, die hun be- kend waren ; maar geene groote gedagten van hunne aardrijkskundige kennis hebbende, ftelde ik geen groot vertrouwen in dezelve , en acht het daarom onnodig die mijnen Leezeren medete- deelen. Die, welke mij naderhand door andere berichten of door mijne eigen waarneemingen bevestigd wierden maaken een gedeelte van de kaart uit, die voor dit werk geplaatst is. Zij te- kenen met een ftuk houtskool van den haard op de binnenzijde van den bast van den berken- boom , die zoo glad is als papier en tot hetzelfde einde kan dienen , fchoon hij wat geelachtig is. Hunne fchetfen zijn op eene ruuwe wijze opge- maakt, maar zij fchijnen zulk een juist denkbeeld van eeft land te geeven, fchoon het plan zoo naauwkeurig niet is , als tekenaars van meer on- dervinding doen kunnen. Ik verliet de wooningen van deeze gastvrije Indiaanen in het laatst van de maand April des jaars 1767 ; maar fcheidde egter niet van hun voor enige dagen daarna, alzoo ik op mijne reis door bijna drie honderd van hun , waaronder veele Opperhoofden waren , tot den mond van de -vu •;■ ^^-iS'^MHBHB van NOORD-AMERIKA. H de rivier St. Pierre verzeld wierd* In die jaarge- tijde gaan deeze benden jaarlijks naar het groote hol , van welk ik boven gefprooken heb , om eene groote raadsvergadering met alle de andere- benden te houden , waarin zij regelen wat zij in den volgenden zomer doen zullen. Zij voeren tegelijk hunne dooden met zig , in buffels - vellen gewonden, om die te begraaven. Behalven de* geene, die mij verzelden, waren 'er andere voor- afgegaan , en de overige moesten nog volgen. Nimmer reisde ik met zulk een vrolijk en ver ? genoegd gezelfchap. Maar hunne vrolijkheid wierd eensklaps voor eenen tijd afgebrooken dooi* een hevigen ftorai , die ons in onzen overtocht overviel. Wij waren even aan land gegaan en maakten ons gereed om onze tenten voor den Qfun opterigcen , wanneer eene dikke wolk da lugt bezette * waaruit de vreeJijkfte donder t blikzem en regen kwamen % die ik ooit bijge- woond heb* De Indiaanen waren zeer verfchrikt en liepen rig onder de befchuttingen plaatfen , welke zij vinden konden ; want daar waren nog flegts enige weinige tenten opgezet: Voor het gevaar dugten- de, dat mij dreigen konde, als ik mij nabij iets bevond, dat tot een geleider konde dienen, al- zoo de wolk zulk eene ongemeen© hoeveelheid elekcrieke vloeift of bevatte, nam ik mijne plaats ;v. \ 84 REIZE m de BINNENLANDEN zoo verre van enige befchutting als mij mogelijk was , liever verkiezende aan alle de woede van den ftorm blootgefteld te zijn dan eenen doodlij- ken flag te ontvangen. Hierover waren de In* diaanen zeer verwonderd en maakten 'er gevolg- trekkingen uit op , die het denkbeeld > dat zij reeds van mijne ftoutmoedigheid opgevat hadden r niet verminderden. Ik moet egter bekennen dat ik nooit in mijn leven meer aangedaan geweest ben , want bijna niets kon dit verfchrikkend to- neel overtreffen. De donderdagen waren zoo luid dat zij de aarde deeden daveren , en de blikzem fchoot in vuurige ftraalen langs den grond , zoo dat de Indiaanfche Opperhoofden zelve, fchoon hun moed in den ftrijd gemeenlijk onbezweken is , zig niet onthouden konden voor deeze ijslijke losbarfling te beeven. Zoo dra de ftorm voorbij was , fchoolden zij rondom mij en zeiden mij dat dit een bewijs was van den toorn der kwaade geesten , welke zij vreesden grootlijks beledigd te hebben. ' Toen wij aan het groot hol kwamen , en de In- diaanen de overblijfzelen van hunne overleden vrienden in d@ begraaf - plaats , die naast hetzelve ïs , hadden bijgezet , hielden zij hunne groote raadsvergadering , waarin ik toegelaaten wierd , terwijl ik tegelijk de eer had van als een Opper- hoofd van hunne benden aangenoomen of ingehul- digd - / -^ van NOORD-AM E R IKA. 83 digd te worden. Bij deeze gelegenheid deed ik de volgende redenvoering, welke ik hierin voeg om mijnen Leezeren een ftaaltjen te geeven van de taal en de wijze, waarop men de Xndiaanen moet aanfpreeken om hunne aandacht te wekken en de uitdrukkingen van den fpreeker met hunne denkbeelden overeenftemmende te maaken. Zij wierd door mij uitgefprooken op den eersten Mey van het jaar 1767* „ Mijne broeders, Opperhoofden van de tal- ,, rijke en magtige NaudoweJJies ? Ik verheug „ mij dat ik door mijn lang verblijf onder U thans „ tot U het woord kan voeren (alhoewel op eene „ gebrekkige wijs) in Uwe eigen taal, gelijk „ een Uwer eigen kinderen. 3, den om den fchrik uittedrukken , dien zij ver- „ fpreiden. Gij herinnert U nog wel , wanneer „ wij laatst te Wadawpawmenefoter gelegerd „ waren , de zwarte wolken , den wind ,• het 3, vuur, het vreeslijk gedruis, de ijsïijke flagen „ en het daveren van den grond, dat U bevreesd 3, maakte , en U reden gaf om te denken dat „ Uwe Goden op U vertoornd waren; even zoo- 3, danig is het oorlogstuig van de Engelfchen y p wanneer zij den flrijd van hunnen grooten Ko- ,3 ning flrijden. „ Verfcheiden Opperhoofden Uwerbenden heb- yt ben mij in voorleden tijden , toen ik bij U in Uwe ,3 tenten woonde , dikwijls gezegd dat zij zeer ,t wensehten onder de kinderen en bondgenootert 93 van den grooten Koning , mijnen -meester * l / * van NOORD-A MER I KA, 85 ^ geteld te worden. Gij herinnert U hce dik- „ werf gij mij verzogt hebt , wanneer ik weder „ naar mijn eigen land gaa , den grooten Koning „ kennis te geeven van Uwe goede geneigdheid „ jegens hem en zijne onderdaanen , en dat gij „ wenschtet dat 'er handelaars van de Engel- „ fchen tot U mogten koomen. Thans op het „ punt zijnde van affcheid van U te neemen en „ naar mijn land tekeeren, verre na de opkoomen- „ de zon , verzoek ik nogmaals mij te zeggen of >? gij nog in dezelfde voorneem ens blijft als toen „ ik laatstleden winter tot U in de vergadering „ fprak, en naardien 'er nu verfcheiden van Uwe „ Opperhoofden hier aanwezig zijn, die van de „ groote vlakten , naar de ondergaande zon ge- „ legen , gekoomen zijn , met welke ik nook te „ vooren in eene vergadering gefprooken heb , „ verzoek ik U mij te laaten weeten of gij alle „begerig zijt om U als kinderen te erkennen „ van mijnen grooten meester den Koning van „ de Engelfche en andere natiëen , naardien ik n de eerste gelegenheid zal waarneemen om hem w te onderrigten van Uwe begeerte en goede oog* „ merken. Ik waarfchuuw U geen geloof te Haan 9> aan flegte gerugten, want daar vliegen booze „ vogels rond onder de nafauurige volkeren , die 3, U kwaade zaaken zouden kunnen inluisteren „ tegens de Engelfchen , ftrijdig met hetgeen ik F 3 nU ,t> 86 tmi%Em ds BINNENLANDEN 4 U gezegd heb; gij moet ben niet gelooven* 3, want ik heb U de waarheid gezegd. „ En wat de Opperhoofden belangt die toe 55 naar Michillimackinac voorttrekken 3 ik zal v zorgen hun eenen regten weg, effen water en <* een onbewolkten hemel te doen hebben , op* *> dat zij daar mogen gaan , en de vredes-pijp 55 rooken en veilig mogen rusten op bever -vel- »» len, onder de fchaduw van den grooten boom * , des vredes. Vaarwel ! ** Op deeze aanfpraak ' ontving ik het volgend antwoord uk den mond van het voornaamst Op- perhoofd. . 5, Goede Broeder ! Ik gaa thans tot Ufpree- f5 ken uit de monden van deeze mijne broeders, 1 1 Opperhoofden van de agt benden van de mag- M- tige natie der Naud$weJJies. Wij gelooven 5, aan en zijn wel overtuigd van de waarheid vaia m alles dat gij ons verhaald hebt omtrent Uwe m groote natie , en den grooten Koning onzeti 55 grootsten Vader, voor wien wij deeze bever- 5, deken fpreiden, opdat zijne vaderlijke befcher* 55 ming altijd onder ons, zijne kinderen, veilig „ en wel zij : Uwe vlag en Uwe wapenen ftem- „ men overeen met de berichten , welke gij ons %% omtrent Uwe groote natie gegeeven hebt. Wij ■„• verzoeken dat , als gij naar huis keert , gij n êm grooten Koning zeggen zult , hoe zeer tan NOORD-AMERIKA. 87 „ de Naudowefies wenfchen onder zijne goede „ kinderen gerekend te worden. Gij moogt ons „ gelooven, als wij U zeggen dat wij het oor „ niet zullen leenen aan iemand, die ons kwaad „ zou durven fpreeken van onzen grooten Va- „ der, den Koning van de Engelfche en andere „ natieën. „ Wij bedanken U voor hetgeen Gij voor ons „ gedaan hebt door vrede te maaken tusfehen de „ Naudowesfies en de Chipéways, en wij hoo- „ pen dat gij, als gij weder tot ons koomt , dit „ goed werk zult volbrengen , en de benevelen- „ de wolken geheel verdrijvende , den blaauwen „ hemel des vredes zult openen en de bloedige „ bijl diep onder de wortelen van den grooten „ boom des vredes zult doen begraaven. „ Wij verzoeken U , U te herinneren dat Gij 5, onzen grooten Vader voorfielt, hoe zeer wij 9, verlangen dat 'er handelaars mogen gezonden „ worden om onder ons te verblijven, met zulke ,, dingen als wij nodig hebben , opdat de harten 5, van onze jonge lieden , onze wijven en kinde* „ ren blijde mogen gemaakt worden. En dat „ de vrede onder ons ftand houde zoo lang de „ zon , de maan , de aarde en de wateren duuren „ zullen. Vaarwel. " Ik achtede het noodzaaklijk de Indiaanen te waarfchuuwen dat zij geen geloof moesten gee ven F 4 aaa U REIZE fel ds BINNENLANDEN pan kwaade gerugten , welke van de nabuurige patieën toe hen mogten koomen, ten nadeele der Engelfchen, naardien ik op verfcheiden plaatfen, door welke ik doortrok, gehoord had dat de Franfchen nog zendelingen gebruikten om de volkeren , die in vriendfehap met de Engelfchen waren , van hunne belangen te vervreemden ; en ik heb zelf verfcheiden gordels van Wampum ge- zien, die tot dat einde aan enige van de Stammen, waaronder ik mij bevond , gefchonken waren. Bij het overleveren van elke deezer gordels was ?er eene redenvoering gedaan , waarin men de In- diaanen wijs gemaakt had dat de Engelfchen , die flegts een gering volk waren , dat land geftoolen hadden van hunnen grooten Vader, den Koning van Frankrijk, terwijl hij fliep ; msiar dat hij weldra weder ontwaaken zoude en hen weder onder zijne befcherming zoude neemen. Ik be- vond dat deeze van Canada gezonden waren door perfoonen , die zig hielden als of zij de regee- ring , onder welke zij leefden , wel toegedaan waren. Terwijl ik met deeze vriendlijke Indiaanen aan den mond van de rivier St. Pierre vertoefde, tragtede ik bericht te erlangen of 'er enige goede- ren naar den waterval van St. Anthony tot mijn ge- bruik gezonden waren , volgens de belofte , welke \l van den Gouverneur ontvangen had , toen ik Mi- chik \ vin NOORD -AMERIKA. «9 chillimackinac verliet. Doch van enige Indiaanen , die op hunne terugkomst uit die ftreeken voorbij kwamen, verneemende dat deeze affpraak niet was naargekomen , was ik genoodzaakt alle ge- dagten te laaten vaaren van langs deezen weg ver- der Noord -Westwaarts optetrekken, gelijk mijn eerst ontwerp geweest was. Ik keerde dan naar la Prairie des Chiens terug, daar ik zoo veele goederen van de handelaars , welke ik het jaar te vooren daar gelaaten had , overnam als zij misfen konden. Naardien deeze egter niet toereikende waren om mij in ftaat te ftellen van mijn eerst ontwerp op nieuw te volgen, befloot ik te tragten eenen weg te vinden door het land der Chipéways naar het groot meir, in hoop van aan de groote over- voer -plaats, aan de Noord- zijde van hetzelve, de handelaars te zullen ontmoeten , die jaarlijks van Michillimackinac naar het Noord - Westen trek- ken, niet twijfelende of ik zou van hun goederen genoeg kunnen krijgen tot mijn oogmerk , en door deeze Noordlijker ftreeken tot aan de Straat van Annian doordringen. Ik keerde ook des te gereeder naar la Prairit des Chiens terug , omdat ik dus doende mijne be- lofte te beter vervullen kon , welke ik aan de bende der Naudowesfies gedaan had , en waarvan |k gewag maakte in het einde mijner aanfpraak. F 5 Ge' &• / po REÏZE in de BINNENLANDEN.. Geduurende mijn verblijf onder dat volk had ikf hen geheel in het belang der Engelfchen willende overhaaien , enige der Opperhoofden geraaden zig naar Michillimackinac te begeeven, daar zij gelegenheid zouden vinden om te handelen, en de berichten, welke ik hun omtrent mijne lands- lieden gegeeven had, te hooren bevestigen. Ik had hen met een voorzien van eene aanbevee« ling aan den Gouverneur en hun alle de onder- rigtïngen gegeeven , die zij tot die reis nodig hadden. N Ingevolge hiervan kwamen een der voornaam- fle Opperhoofden en vijfentwintig van eenen laa- geren rang overeen om den volgenden zomer daar henen te gaan. Zij namen hiertoe de gele- genheid waar dat zij met de overige hunner ben- de de groote vergadering ^an den mond van de rivier St. Pierre kwamen bijwoonen. Doch verpligt zijnde, wegens de teleurftelling , van welke ik daar eerst tijding ontving, de rivier Mis- fisfippi zoo verre aftezakken , kon ik hen vm daar gemaklij ker op den weg helpen. Naardien de middenffe deelen deezer rivier vee! door de Chipéways bezogt worden , met welke de Naudowesfies in geduurigen oorlog zijn, re- kenden zij het voorzigtiger, alzoo zij maar eene kleine bende uitmaakten , den nagt te baat te nee- men dan met mij over dag te reizen ; de groote ver* VAM NOORD-AM E RIKA. 9i vergadering was dus niet zoo haast gefcheiden of ik nam een vriendlijk afichei i van dit volk , van hetwelk ik ontelbaare beleefdheden ontvangen had, en vervolgde andermaal mijne reis. Ik bereikte dien zelfden nagc de Oostlijke zijde van het meir Pepin, daar ik, gelijk gewoonlijk, aan den wal ging en mij legerde. Den volgen- den morgen , enige mijlen verder voortgetrokken zijnde, zag ik op enigen afftand voor pij rook opgaan , hetgeen een teken was dat 'er Indiaanen daar omtrent waren, en kort daarna ontdekte ik tien of twaalf tenten niet verre van den oever der rivier. Naardien ik bedugt was dat deeze eene bende van diezelfde röovers ware, welke ik voor- heen ontmoet had, wist ik niet welken weg ik neemen zoude. Mijne bedienden raadden mij dat ik zou tragten hen aan de overzijde der rivier voorbij te vaaren; maar, alzoo ik tot hier toe bevonden had dat de beste weg om vriendlijk bij de Indiaanen ontvangen te worden was , hen itoutmoedig onder de oogen te treeden , zonder enig blijk van vrees te toonen, wilde ik geen- zints in hun voordel bewilligen, maar roeide regc over naar hun toe, en landde in het midden van hun , want nu ftond het grootst gedeelte hunner op den oever der rivier. De eerfte, welke ik aanfprak, waren Ckipé- Wêp? die bij de QttQwaw - tneiren woonden,, die mij - * ^a REIZE in de BINNENLANDEN niij met veel hardijkheid ontvingen en mij in t«-, km van vriendfchap bij de hand fchuddeden- Op eenen kleinen afïïand agter deeze ftondt een Op- perhoofd, zeer lang en welgemaakt van gedalte, maar van zulk een woest uitzigt, dat de onver- Jaagdfte man hem niet zou kunnen aanzien zonder enige vrees te gevoelen. Hij fcheen boven eenen middelbaaren ouderdom te wezen , en uit de wij- ze, waarop hij gefchilderd en geprikt was, kon ik zien dat hij van hoogen rang was. Ik naderde hem egcer op eene beleefde wijs, en verwagcte hetzelfde onthaal van hem te ontvangen als van de andere ; maar, tot mijne groote verwondering , hield hij zijne hand terug en, mij fier aanziende zeide hij'in de Chipéwayfche taal : Cawin nishishin faga- nosh: dat is, „ de Engelfchen zijn niet goed." Naardien hij zijn tomahawk in de hand had, ver- wagtte ik dat deeze korte aanfpraak zou gevolgd worden door een flag; om hem hierin voortekoo- men trok ik een piftool uit mijnen gordel, en hetzelve op eene onachtzaame ^vijs in de hand houdende ging ik digt voorbij hem henen, om hem te doen zien dat ik niet bevreesd voor hem was; Ik hoorde kort daarna van de andere Indiaanen dat hij een Opperhoofd was, bij de Franfchen Ie grand Sautor of het groot Chipéwaysch Opper- ' hoofd genaamd, want zij noemen de Opperhoof- den van NOORD-AMERIKA. 95 den Sautors. Zij verhaalden mij ook dat hij al- tijd een ftandvastig vriend van dat volk geweest was , en toen zij Michillimackinac aan de Engeï- fchen hadden overgegeeven , bij hunne ontrui- ming van Canada , hadc deeze groote Santor ge- zwooren dat hij altijd de openbaare vijand van deszelfs nieuwe bezitters zou blijven, alzoo de grond, waarop de Sterkte gebouwd is, hem toe- behoorde. Bevindende dat hij dus gezind was droeg ik zorg altijd op mijne hoede te wezen , zoo lang ik daar vertoefde ; maar opdat hij niet denken zoude dat ik door zijn gezigt verdreven waref nam ik dien nagt aldaar mijn verblijf en zette mij- ne tent op enigen affland van de Indiaanen op; ik had mij niet zoo dra te rusten gelegd of ik wierd door mijnen Franfchen knegt opgewekt, Door het hooren van Indiaansch fpeekuig ont- rust geworden zijnde was hij buiten de tent ge- gaan, daar hij eene bende jonge Wilden , op eene bijzondere wijze danfende naar ons toe zag koo~ men, elk eene toorts, aan het eind van een lan- gen (lok vastgemaakt , in de hand draagende. Maar ik zal het omftandiger verhaal van deeze zonderlinge verm aaklij kheid, die mij tegelijk ver- wonderde en verlegen maakte, uitftellen tot dat ik over de Indiaanfche danfen handele. Den volgenden morgen vervorderde ik mijne reis, \ -^ n REIZE in de BINNENLANDEN reis, en bereikte voor den avond la Prairie des Chiens, op welke plaats de bende Naudowesfies mij weldra onderhaalde. Niet lang daarna kwam aldaar ook de Groote Sautor aan , en voor dat dö JSaadowesfies die plaats verlieten om hunne reis naar Michillimackinac te vervolgen , vond hij V middel , om , met overleg van enige Franfche han- ": delaars van Louifianay omtrent tien van de Nau« dowesfie opperhoofden van mij aftetrekken, wel- ke hij overhaalde om naar die ftteeken te gaan* De overige gingen , volgens mijne onderrig- ting, naar het Engelsch Fort, van waar ik nader- hand hoorde dat zij naar hun land gekeerd zijn > zonder enig ongeval te ontmoeten , en zeer in hunnen fchik over het onthaal dat zij ontvangen hadden , terwijl niet meer dan de helft van hun ,• die Zuidwaarts getrokken waren, door het ver- fchil deezer Zuidlijke lugtftreek met de hunne, in het leven bleef en hun land bereikte. En zederc dat ik in Engeland gekoomen ben heb ik gehoord dat de Groote Sautor , zig meer en meer bij de En* gelfchen gehaat gemaakt hebbende door zijne in- gewortelde verbittering tegens hen , eindelijk door eenen handelaar , wien ik de voorgaande gebeurtenis verhaald had, in zijne tent, terwijl hij te Michillimackinac gelegerd was , doorftoo^ ken is. Ik moest reeds aangemerkt hebben dat, welke In- — ▼ an NO ORD-AMERIK A. 95 Indiaanen zig ook bij geval in la Prairie des Chiens de groote marktplaats, naar welke alle, die de omliggende ftreeken bewoonen , toevloeijen, mo^ gen ontmoeten, zij, fchoon de natieën , tot wel- ke zij behooren , met eikanderen in oorlog zijn, cgter verpligt zijn zig van alle vijandelijkheden te onthouden, en alle daaden van vijandfchap, ge- duurende den tijd dat zij daar vertoeven , natelaa- ten. Deeze wet is langen tijd onder hen vastge- fteld geweest tot hun wederzijdsch voordeel , al- zoo , zonder die , geen handel zou kunnen gedreven worden. Hetzelfde wordt ook in acht genoomen aan den Rooden- berg, (hieragter befchreven) van waar zij de fteenen haaien, van welke zij hunne pijpen maaken; naardien ieder der nabuurige Stam- men die nodig hebben tot hun gebruik , is een diergelijk verbod aldaar noodzaaklijk , en van eene' algemeene nuttigheid. • De rivier 6V. Pierre , die door de landen der Naudowesfies loopt, vloeit dooreene alleraange- naamfte landftreek, in welke alle de behoeften van het leven in overvloed in het wild groeijen , en, met een weinig bebouwens, zou men haar zelfs de voortbrengzelen , die tot veraangenaa- ming van het leven dienen , kunnen doen leveren. Hier groeit groote overvloed van wilde Rijst, en overal is bet vol van boomen , welker takken onder den last hunner vrugten neergebogen han- ge***. -V- 0 REIZE m de BINNENLANDEN gen, als Pruimen, Druiven, en Appelen. Dê weiden ftaan vol Hop en veele foorten van andere gewasfèn , terwijl de grond voorzien is van nutti* ge wortelen, Angelica, Lavendel, en Aardakers* zoo groot als hoender -eieren. Op een kleinen afftand van de rivier zijn kleine hoogten > van wel- ke men uitzigcen heeft , die niet overtroffen kun* nen worden zelfs door de fchoonfte vaïi die , welke ik reeds befchreven heb; tusfchen deeze vindt men vermaaklijke boschjens, en zulke ver- baazende menigten Suiker- boomen, dat zij fuiker genoeg zouden kunnen leveren om zoo veele in- wooners, als 'er zijn konden, te gerieven. Een weinig van den mond deezer rivier af, aan de Noordzijde van dezelve is een berg, van welken een gedeelte, dat naar de Misfisfippi ligt, geheel uit witten fteen beftaat , van dezelfde zagte zelfftandigheid als ik hier boven befchreven heb, want zoodanig is ook al de fteen in dit land. Maar, dat aanmerklijk is, deszelfs kleur is zoo wit als versch gevallen fneeuw. Het buitenst ge- deelte van denzelven was door den wind en het weder tot hopen zand gekruimeld , van welk eene fraaie compofttie zou kunnen, gemaakt worden; ik ben zelfs van gevoelen dat de fteen zelf, als hij wel behandeld wierd , met den tijd harder zou worden, en eene zeer fraaie uitwerking in het bouwen zou hebben. Dïge - tam NOORD-AMERIKA. 9f Digt bij den tak, die de Marmer -rivier ge- noemd worde, is een berg, uit welken de In- diaanen eene foort van rooden (leen haaien , waar- uit zij de koppen van hunne pijpen houwen. In fommige deezer ftreeken vindt men eene zwarte harde klei , of liever fleen , waarvan de Naudo- wes/ies hun huisgereedfehap maaken. Ook heeft dit land overvloed van eene melk -witte klei» waarvan men porcelein zoude kunnen maaken $ dat in deugd het Oost -Indisch zou evenaaren9 gelijk ook van blaauwe klei, die den Indiaanen dient om te fchilderen; met deeze laatfte, die zij dan met den rooden fteen, tot poeder gemaakt , vermengen, beichilderen zij zig met verfchillen- de kleuren. Zij, die de blaauwe klei, van wel- ke ik hier fpreek* krijgen kunnen, befchilderen zig veel daarmede, bijzonderlijk als zij hunne fpelen en tijdkortingen (laan te beginnen. Zi] wordt bij hen ook voor een teken van vrede aan- gezien, naardien zij in kleur naar een blaauwen hemel gelijkt, die bij hen een zinnebeeld van den- zelven is en in hunne aanfpraaken gebruikt wordt als eene zinnebeeldige uitdrukking om den vreede te betekenen. Als zij willen toonen dat hunne geneigdheid jegens andere natieën vredelievend is 5 verderen zij zigzeive en hunne gordels veel met dezelve. Mijne zagfeen aan de prairie da Chiem ver- G rig* ■ _ ,. \ :V>. p8 REIZE in de BINNENLANDEN ■■ rigc hebbende, voer ik wederom de rivier Mts* fispppi op tot de plaats, alwaar de Chipéway- ri- vier in dezelve vak , een weinig beneden het meir Pepin. Hier eenen Indiaan tot lootsman aange- noomen hebbende belastte ik hem naar de Qtta- *w*>-Meiren te fluuren, die bij den oorfprong deezer rivier liggen. Dit deed hij , en ik kwam in het begin van Julij aan dezelve. De Chipéway - rivier is aan haare vereeniging met de Misfisftppi omtrent twintig roeden breed, maar wordt veel wijder hoe verder men die op- vaart. Omtrent dertig mijlen hooger verdeelt zij zig in twee takken en ik nam mijnen weg langs dien, die Oostwaarts loopt. Het land langs de rivier, omtrent zestig mij- len ver, is zeer effen , en aan derzelver oever h>- gen fchoone weiden, waarin talrijker kudden van Buffels en Elanden liepen weiden dan ik ergens elders op mijne reizen had waargenoomen. ' De landftreek tusfchen de twee takken deezer rivier word genaamd de heirbaan of oorlogsweg tus- fchen de Chipéway s en Naudowesfa Indiaanen. Het land bij de waterval, die in de kaart als het uïterfte van de reizen der handelaars getekend is, is bijna zonder enig grof hout , en boven dien zeer oneffen en hobbelig , en digt bewasfen mee Pijnboomen , Beukenboomen , Suikerboomen, en Berkenboomen. Hier deed zig een alleraanmerk- lijkst *■ van NOORD-AMERIKA. 99 lijkst en verbaazend gezigt voor' mijn oog op. In een bosch, aan de Oostlijke zijde der rivier , dat omtrent drie vierde van eene mijl lang was, en breeder dan mijn oog bereiken kon , zag ik dat alle de boomen , van welke veele meer dan zes voeten om treks hadden, vlak op den grond lagen , en geheel ontworteld waren. Dit fcheen veroorzaakt te wezen door eenen zwaaren or- kaan , die, enige jaaren geleden, uit het Westen gewaaid had , maar hoe lang zulks geleden ware kon ik niet te weeten koomen , alzoo ik in dien omtrek geene bewooners vond, van welke ik on- derrigting kon verkrijgen. Het land aan de West- ïijke zijde der rivier , minder met hout bezet zijn- de , was grootendeels van dezze verwoesting vrij gebleven, alzoo 9er flegts enige boomen waren omverre gewaaid. Digt bi] den oorfprong deezer rivier is eene Had der Chipéways, van welke zij haaren naam ontvangt. Zij is aan wederzijde der rivier ge- bouwd (die te deeze plaats niet zeer breed is} en ligt aan den oever van een meirtjen. Deeze ftad beftaat uit omtrent veertig huizen, en kan meer dan honderd ftrijdbaare mannen uitzenden, waar onder veele fchoone onverzaagde jonge lie- den waren. De huizen zijn op de Indiaanfche wijze gebouwd met nette beplantingen agter de- ceive,-maar de bewooners over hetalgemen fchee- G * nm M :.-. :;i * ï,oo REIZE in de BINNENLANDEN nen-mij toe het morfigfte volk te zijn, onder welk ik ooit geweest was. Ik zag dat de vrou- wen en kinderen eene gewoonte hadden , die, fchoon enigermaate gemeen onder alle de Indiaan- fche natieën , in onze denkbeelden van den walg- lijkften en onkieschftën aart is, die, namelijk, van x>p malkanderens hoofden te zoeken en de gevan- gene prooi opteëeten. Ik verliet deeze ftad in de maand Julij, en , eene menigte meirtjens en overdraag -plaatfen, die tusfchen, beiden kwamen , overgekruisd heb- bende , kwam ik aan eenen voornaamen tak van de lïvier St. Croix. Deezen tak voer ik af tot aan eene vaneenfcheiding en voer toen wederom eenen anderen op tot aan zijnen oor/prong. Aan beiden deeze rivieren ontdekte ik verfcheiden mij- nen maagde * koper , dat zoo zuiver was als men het ergens vindt. Hier kwam ik aan een klein beekjen , 't welk mijn gids meende dat misfchien wat verder op door ftroomen zou vervangen worden , die het eindelijk bevaarbaar zouden maaken. In het eerst was 'er zoo weinig water dat mijne canoo 'er nkc in kon vlotten; doch enige oude bever - dammen , die door de jagers doorgebrooken waren, toege- damd hebbende, kon ik enige mijlen voortvaaren tot dat door het bijkoomen van enige weinige beekjens deeze hulp niet langer noodzaaklijk was. I* van NOO RD-AME R IK A. ioi In korten tijd groeide het water tot eene zeer fnelle rivier aan, welke wij afVoeren, tot dat zij in het groote meir viel. Deeze rivier noemde ik naar eenen heer , die mij had willen verzeilen van de (lad der Ottagaumies tot de overvoer - plaats aan het groote meir, Goddarts- rivier. Westwaarts van deeze is nog eene andere klei- ne rivier , die zig insgelijks in het meir ontlast. Deeze noemde ik dar dbezieen- rivier (Straw* berry • river*) wegens de groote menigte Aardbe- zieën van eene goede grootte en lekkeren fmaak, die op derzelver oevers groeiden. Het land tusfchen de Ottawaw - meir en en het Groote -meir is over het algemeen zeer ongelijk, en digt met bosfchen bezet. De grond is op fommige plaatfen vrij goed , op andere (leges mid- delmaatig. Aan den oorfprong van de rivieren St. Croix en Chipéway zijn zeer fchooneSreuren. De geheele wildernis tusfchen deMis/tsfippi en het Groote -meir wordt bij de Indiaanen het musquiten land genaamd , volgens mijn gevoelen met veel recht, want naardien het toen in den tijd derzelve was, heb ik nooit in mijn leven zoo vêele vaa deeze infekten gezien of gevoeld. In het laatst van Julij kwam ik , na de West- baai langs de kusten omgevanren te zijn , aan de groote overdraag • plaats , die aan den Noord- Westlijken oever van het Groote - meir ligt. Hier G 3 draa- ■ -^r *ös REIZE in de BINNENLANDEN draagen zij, die op den Noord, Westlijken han- del uitgaan, naar de Meiren de Pluye , Dubois enz. hunne canoos en goederen omtrent negen mijlen over, tot dat zij aan veele kleine meirtjes koomen, welker water van fomntfgeinhecGratf- meir, van andere in de rivier Bourbon afloopt. Het Groote-meir is van de West -baai tot deeze plaats met rotfen omzet , uitgezonderd aan het Zuid-Westlijk gedeelte van de -baai, daar ik de- zelve eerst invoer; daar was het vrij gelijk. Aan de groote overvoer -plaats is eene kleine baai, voor welker ingang een eiland ligt, dat het akelig en onbepaald gezigt over het meir , dat zig anders vertoond zou hebben i onderfcbept, en de baai ftil en aangenaam maakt. Hier ontmoette ik eene groote bende van de Killifïinoe en Asfi- nipoil Indiaanen met hunne Koningen en huisge- zinnen. Zij waren hier naar toe getrokken om de handelaars van Mkhillimackinac te ontmoe- ten , die deezen weg naar het Noord -Westen volgen. Het was van hun dat ik. het volgend bericht ontving van de meiren, die ten Noord- Westen van het Groote-meir gelegen zijn. Het meir Bourbon , het Noordlijkfte van alle die tot nog toe ontdekt zijn, ontving zijnen naam van enige Franfche handelaars, die, enige jaaren geleden, eene bende Indiaanen naar ffudfons- baai ^erzêiden , en wzerd door hen dus genoemd ter eer© IAN NO OR D-A ME RIK A. 103 eere van de Koninglijke familie van Frankrijk. Het beftaac uic de wateren der rivier Bourbon, die, gelijk ik boven heb aangemerkt, verre Zuid- waarts, niet verre van den Noodlijken oorfprong. van dzMisfis/ippi? cntfp ringt. Dit meir is omtrent tagtig mijlen lang van het Noorden naar het Zuiden, en is bijna rond. Hec heeft geene zeer groote eilanden. Het land aan den Oost -kant is zeer goed, en aan den Zuid- West -kant zijn enige bergen: In veele andere ftreeken om hetzelve zijn onvrugtbaare vlakten, poelen, en moerasfen. Het ligt tusfchen de twee en vijftigfte en vier en vijftigfte graaden Noorder breedte en bijna ten Zuid -Westen wm Hudfons haai. Naardien door deszelfs Noordlijke ligging het weder daar zeer koud is, vindt men flegts eni- ge weinige dieren in het land, dat aan hetzelve grenst. Zij gaven mij maar een tamelijk goed bericht van de dieren, vogelen, en visfchen. Daar zijn egter enige Buffels, die klein en om- trent het laatst van den zomer vet en goed zijn , met enige weinige Elanden en Rendieren (<#); dit gebrek wordt egter weder vergoed door de pel- (a) Moofe en Carribboo deer, van welke hier agter da feefchrijving volgt, v jlkt. G 4! ■ to4 REIZE in de BINNENLANDEN pelterijen van allerhande foort, welke men ffl grooten overvloed rondom het meir vindt. Hec grof hout, dat hier groeit, befiaat voornamelijk in Ceders, Harstboomen en enige Suikerboomen. Het meir JVinnepeek, of, gel ijle de Franfche fchrijven, Loc Quinipique, dat het naast bij het vo'orfg ligt, worde door dezelfde wateren ge- vormd. Het ftrekc zig omtrent twee honderd mijlen in de lengte van het Noorden naar het Zui- den uit, deszelfi breedte is nooit naauwkeurig on- derzogt geworden, maar wordt onderfteld om- trent honderd mijlen in zijn breedst gedeelte te zijn. Dit meir is zeer vol met eilanden, deeze zijn egter niet groot ; daar ontlasten zig veele aanmerklijke rivieren in hetzelve, die tot nog toe geerie onderfcheiden naarnen ontvangen heb- ben. De wateren zijn met visch voorzien, men vindt 'er Forellen en Steuren, gelijk ook andere kleiner 'visfehen , deeze meiren bijzonder eigen. Het land, aan het Zuid- Westlijk gedeelte ge- legen, is zeer goed, bijzonderlijk aan den mond van -eenen grooten tak van de rivier Bourbon die van het Zuid -Westen koomt vloeijen. Aan deeze rivier is eene ftaorij, door de Franfchen gebouwd, en Fort la Rune of Koninginnefchans genaamd, daar de handelaars van Michillimacki- nacvg naar toe begeeyep om met de Asfuupmh m Mlifiinoes te handelen. Naar deeze plaats kaa- J van NOORD-AMERIK A. 105 koomen 00k de Mahahs , die een land bewoo- nen , twee honderd en vijftig mijlen naar bee Zuid- Westen gelegen, om met hun te handelen, en brengen eene groote hoeveelheid ïrdiaansch koren om te verruilen voor mesfen, tomahawks , en andere waaren. Men denkt dat dit volk aan enige der takken van de West -rivier woont, Aan de Noord -Oost! ij ke zijde van het meir JVinnepeek liggen enige bergen, en aan de Oost- lijke zijde veele dorre vlakten. De Suikerboom groeit hier in groote menigte, en daar wordt ook een groote overvloed van Rijst geoogst , hetgeen bewijst dat het graan in deeze Noordlij ke lugt- ftreeken zoo wel als in warmer groeijen zou» Buffels , Elanden en Rendieren ^ijn in deeze ftreeken talrijk. De Buffels van dit land verfchil» len alleen in grootte van die, welke meer naar het Zuiden gevonden worden, zijnde da eerfte veel kleiner, even gelijk de zwarte runderen van de Noordlijke deelen van Groot Brittannien van de Engelfche osfen verfchillen. Op de wateren, die in dit meir vallen , bekoo- men de nabuurige natieën groote menigte van uic- neemende pelterijen. Enige van deeze brengen zij naar de faftorijen en vastigheden, die aan de Maatfchappij van de Hudjons - baai behooren en boven den mond van de rivier Bourbon gelegen 2ijn ; maar dit doen zij met weerzin om verfcheï- G | den ppi ^t^" ioS REIZE in de BINNENLANDEN den redenen; want enige der Asjinlpoils m Kil« llflinoes , die gewoonlijk mee de dienaaren der Maatfchappij handelden, zeiden mij dat, als zij verzeekerd konden zijn van altoos van goederen voorzien te zullen worden over Mkhuümacki- nac , zij nergens elders zouden gaan handelen. Zij toonden mij enig linnen en andere goederen, welke zij aan de Hudfons-baai gekogt hadden, waarover zij zeer onvoldaan waren , naardien zij meenden grootlijks in de koop bedrogen te zijn. Indien hunne berichten waarachtig waren, kon ïk mij niet onthouden hun gelijk te geeven; doch deeze te onvredenheid koomt waarfchijnlijk groo- tendeels door de listige flreeken van de Canada- . fche handelaars; want naardien de Franfchen, toen zij MichHUmackinac in bezit hadden, eene gron- dige kennis verkreegen hadden van den handel der Noord -Westlijke landen, wierden zij om die reden, na de overgave van Canada , door de Engelfche handelaars aldaar gebruikt in het aan- leggen van deezen handel , van welken deeze in het geheel geene kennis hadden, Eene der lis- ten, welke zij gebruikten om deeze Indiaanen van hunne verkleefdheid aan de Maatfchappij Van Hud- [ons -baai aftetrekken, en hun een goed denk- beeld te geevea van hunne makelaars, was dat zij bij alle gelegenheden de goederen der Maatfchap- pij verachteden, en de voordeden opvijzelden, welke mm van NOORD- AMERIKA, 107 welke zij genieten zouden , als zij hunnen handel geheel niet de Canadaiche kooplieden dreeven. Hierin daagden zij maar al te wel , en hieruit fproot ongetwijfeld gedeeltelijk het ongenoegen, dat mij de Asfinipoih en Killiftinoes lieten blijken. Maar daar was nog eene andere reden die het verfterk- te , namelijk , de langheid van de reis naar de fa&orijen van de Hudfons-baai, die zij mij zei- den dat hen drie maanden geduurende het heetst van den zomer kostede om heen en weder te reizen, en wegens de kleinheid van hunne ca* boos konden zij niet meer dan een derde der be* vers v welke zij doodden , medeneemen , zoo dat het niet te verwonderen is dat deeze Indiaanen wenfehen dat 'er handelaars onder hen koomen wooneru Het is zeeker dat de ftreeken, die zij bewoonen , binnen de grenspaalen van het grond- gebied der Hudfons- baai zijn, maar de Maat- fehappij moet in de noodzaaklijkheid koomen om voor een inbreuk van deezen aart de o ogen te fluiten, naardien de Indiaanen ongetwijfeld de handelaars, als zij onder hen gezeten waren, zöu- den befchermen. Daarenboven geeven de pas- poorten , welke men aan de handelaars , die van Michillimackinac vertrekken , verleent, hun vrij- heid om in het Noord -Westen omtrent het Groot* meir te gaan handelen , waardoor verftaan wordt Fort la Reine , het Meir Winmpeek of enige andere ge- ■■•::■ I loB REIZE iev de BINNENLANDEN gedeelten van de wateren der rivier Bourbon, wel- ken de Couriers de Bots of.de handelaars het best tot hunne verblijfplaatfen kunnen maaken. 