VADERLANDSCHE LETTER OEFENINGEN
-Naa den flag van Rosbach , droeg de Koning, by eenen ei- genhandigen Brieve , aan KLEIST den last ор, om het Opzigt over het groote Hospitaal, te Leipzich aangelegd, op zich neemen. Te deezer gelegenheid werd zyne Menschlies venheid door de Zieken en Gewonden van, Vriend еп Vyand gepreezen; еп zyn, Onbaatzugtigheid door alle de Inwoon eren van Leipzich bewonderd. 5 Wanneer Prins HENDRIK, іп. den jaare МОСС УШ, te Leipzich Kwam, verlangde de Heer kreisT in diens Leger met het Regiment van Hau/en te dienen; gereed werd dit verzoek ingewilligd, Aan gelegenheden, ‘om seere te behaalen, kon het niet wel ontbreeken on- der dat groote Legerhoofd; en hy deelde altoos zyn moed mede aan het Battaillon, onder zyn bevel ftaande. —— Hy diende ook onder dien Prins in ° begin des Veldtochts van MDCCXLIX, in Frankenland, en in alle de Krygstochten van dat Leger, tet hy , met de Leger- magt, onder den Generaal Fink , last kreeg zich by ’s Ko- nings Leger te voegen. den twaalfden van Oogstmaand viel de bloedige Veldflag by Kunersdorf voor, waar іп de dappere KLEIST fneuvelde. Ну was onder die het Rusfisch Leger van de жуде aanvielen, en hielp drie Batteryen vermeesteren. In dit bloedig gevegt ontving hy twgalf kneuzingen; en de | ‘twee VAN E. С. VAN KLEIST. боо twee voorfte vingers van zyn rechter hand gewond zyn. de, moest hy zich van: zyn flinker bedienen om hee Zwaard te voeren. Zyn post van Major verptigtte hem achter de Gelederen te blyven: дап hy bemerkte niet, dat ‚de Bevelhebber der Batrallons gewond en weggebragt ‘was, of hy telde zich aan ’ hoofd, en voerde * zelve, „te midden van het verfchriklykst vuur van ’s Vyands Ge- fchut, tegen de vierde Battery aan. Hy verzogt het Re- giments vaandel te mogen hebben, en, dit іп den arm houdende , voerde hy het aan. dlior kreeg hy een kogel in den flinker arm ; toen niet langer in (aart om het zwaard in de flinker hand te houden, greep hy het we- der in de regter, en hieldt het met de twee achterfte vingers en den атт. Dus rukte hy voor uit, en was dertig fchreden van de Battery , toen zyn regter Dye befchadigd werd door een fchampfcheut van een groote kogel: hy viel vaa zyn Paard; ғур volk toeroepende: ‚ Myne Kinderen! verlaat uwen Koning niet!” Met be- hulp van die hem omringden, poogde hy, tot tweemaglen toe, weder te Paard te kliņmmeu; doch zyu kragt begaf hem, еп by viel in zwym. Daarop bragt шеп hem ach, ter de linie, waar de Chirurgya, bezig met гуре wanden te verbinden, doodgefchooten werd. De Cozakken, kort daarop aanrukkende , kleedden den ‘Heer квзт naakt uit, en wierpen hem op eene mors- dige plaats neder; hier vonden eenige Rusfijche Hufaaren hem in den nagt, en bragten hem by ’t vuur van de hoofdwagt , dekten hem met een mantel, en gaven hem een hoed op ’t hoofd; ook reikten zy hem eenig brood ем water toe, Ia den morgenitond boodt een hunner hem een (tuk gelds aan, ’t welk hy weigerde: dan hy lag het op zyn dekmantel neder, en vertrok met zyne makkers. Welhaast keerden de Cozakken weder, en namen er weg, wat de edelmoedige Hufsaren hem gelchonken + den. Dus lag hy weder naakt op dea grond, en blêef in dien jammerlyken toeftand tot op den middag, wanneer een Rusfssch Officier hem herkende, еп іп een wagen na Frankfort aan den Oder deedt voeren; hier kwam hy in Zen avond aan, zeer zwak ; de Heelmeesters bragten hem, terftond alle mogelyke hulp toe; maar de gebrooken been- deren vaneen fplytende , borst er een flagader , en hy ftierf door verlies van bloed. Frankfort toen in % Vyands handen zynde, beftelden zy deezen Pruisfifchen Неја met alle Krygseere ten graves MENG. 1792, NO. 14. Tt de 61o LEEVEESMBEKWAARDIGHEDEN VAN E. C. VAN KLEISTe de Stads Bevelhebber, ееп groot aantal Rusfifche Oficie- теп, de Stads Regeering, met de Hoogleeraaren ер de Studenten , maakten de Lykftatie uit, voorgegaan door Treurmuzyk. ` De in Duitsehland zeer bewonderde Dichtwerken van deezen ongelukkig gefneuvelden Dichter zyn, in twee Dee, Jen, іп 8vo, fraai gedrukt, en ftrekken hem ter Onfterf- lyke Naagedagteniste. Ef SEL ICO ‚ Een Africaansch Vertelzel. ‚Uit het Fransch. sie му, gelyk de Perfiaanen beweeren, mogten gelooven, dat het Heelal onderworpen is зап twee Beginzelen , welk een al het goede, en welk ander al ber kwaade, ор deeze we- reld, veroorzaakt, zouden wy, in de daad , meeten overhellen om vast te Dellen, dat Africa het Gewest is, waar het kwaade Be- ginzel, op eene byzondere wyze, zyne Magt uitoefent. Geen gedeelte der Aardkloots brengt zulk eene verfcheidenheid van Vergiften, zo veele wilde Dieren, en уегпупіре kruipende Die- хеп, voort. Het weinige, "fren wy weeten van de Gefchie- denis van Marocco, van de Negers van Ardra, van de Jaggas , de ingeboorene Kustbewoonders, zo verre als het Land der Hottentvtten, heeft vec! overeenkcmsts met de Natuurlyke His- torie der Leeuwen, Panthers-en Slangen, die, op eene zo waar- dige wyze, dit verzengd Gewest in gemeenfchap bezitten, met de Menfcheneetende Voyften, die de Gevangenen verkoopen, ‘of derzelver vleesch eeten, Te midden van deeze afzigtige en ‘Schriktyke tooneelen, waar eenigen hunne Kinderen verkoopen e en anderen de Gevangenen ten lyve in flaan, mogen wy foms ‘blyken ontmoeten van Natuurlyk Regt, van edelaartige Deugd, wan Standvastigheid in lyden, en eene grootmoedige veragting ‘des Doods. Deeze voorbeelden. hoe fchaars dezelve oek mo- gen weezen, zyn genoegzaam, om ons deel te doen пестеп ia dit vernederd gedeelte des \lenschdoms, om ons te doen ge- denken dat zy Menfchen zyn, eveneens als, іп ееп dorre Zand- woestyn, eenige weinige groene bladeren van ееп op zich zelve ftaande plant, die de Reiziger, van tyd tot tyd, te zyner ver- aangenaaminge ontdekt , genoegzaam zyn om hem te verzeke. ren, dat hy nog op den aardbodem wandelt. In het Копіратук Juida, op de Kast van Guinea geleegen, by de Kaap de: drie Punten, en niet verre van Sabi, de Hoofd- A SELICOe , бї ftad, woonde, їп den Jaar: 1727, eene arme Weduwe, DARINA gelteeten. Zy was de Moeder van drie Zoonen, welke zy hade opgekweekt met eene tederheid, gelukkig der Menschlyke Ма» tuur algemeen eigen; maar zeer zeldzaam in Lugtftreeken, waar de Kinderen als Koopwaar aangemerkt, еп door (gevoellooze Ouderen tot Slaaven verkogt-worden. De оцайе deezer Zooe nen heette GUBERI, de tweede TeLOA , en de Jonge sELICO, Alle deszen waren beminnelyk, en gevoelig van hart; zy aanba- den bunne goede Moeder, die, thans ond en zwak, alleen van һер wlytbetoon deezer Kinderen leefde. De Rykdom van dir Ge- gin beitondz in een Hut, waarin het woonde, met een klein Veld dasr by liggende; de Maiz, welke daar groeide, diende ten lee» wens onderhoud. Elken morgen, ging, beurtlings, een der drie Broederen ор de jagt, есп ander arbeidde op het land, en de derde bleef by de Moeder thuis. De Jager bragt zyn gevan- gen Wild, en zomuyds eenig Honig, їй de Hut; de Landwerker bragt het geen het Land opleverde, en hy, die thuis bleef, maakte het eeten gereed. *s Avonds hielden zy gezamenlyk den maaltyd, om уд zich beyverende om de oude Moeder dienst te doen: zy ontvingen haaren zegen, en, zich аап elkanders zyde op ftroo nederviyende, gingen zy Паареп tot den morgen, Serico, de јопрӣе der Broederen, ging menigwerf na de Stad y om de eerfte vrugten des Oogsts te brengen, als eene offerande voor dit arm: groote Godheid huns Lands. м, een Slang, van die foort, v d doer. Terwyl zy alle vergifti wijen, wordt het voor ееп d 1, één der in Juida gečerbiede »rzaake із het getal dier heilige дегі $ in Tt midden bunver St luizen, entmoet men, waar men komt, deeze Godheden, die gemeen- zaam by hunne Vereerders voedzel neemen, by het vuur flaa- реп, еп op de bedden Jongen werpen; dit laatfte wordt by hun als een allergunftigst voorteken aangezien, - Van alle de Negers іп Juida was seLico de zwarte, de wele gewaakufte, en de beminnelykfte, In den Tempel hunner groote „Godheid hade hy de jonge Berissa, de Dogter des Opperpriese ters, gezien, die, door haare gedaante, Schoonheid en bevallig. - heid, alle andere jonge Dogteren haars lands overtrof. Serico ontftak in liefde tot BerissA, ер wekte haare wederliefde. op. Elken Vrydag, de Dag by de Negers beftemd tot rust en -Godsdienstoefening, vervoegde zich de jonge Minnaar Tempel- waards, en fleet den dag in °t gezelfchap van гупе dierbeminde BERISSA , fprak tot hear van zyne Moeder, van zyne tedere - liefde, en het geluk, ': welk zy, door den Huwelyksband ver- &enigd, zouden finaaken. Berissa Scheen desgelyks niet te ver- heelen, dat zy even zeer Wen па het aanbreeken уап dit ta iyd- 612 SEL LC Oe tydílip, en de eerwaardige FARULHO, haar Vader, die de Ee, verbintenis goedkeurde , beloofde , onder omhelzing, dat hy, binnen kort, de Liefde van dit Paar zou beloonen. Eindelyk naderde dit zo lang verlangde tydperk. De Dag was bepaald; de Moeder van seLico en de twee Broeders had- den de [Jut gereed gemaakt, om het jeugdig Paar te ontvan- gen, wanneer de berugte TRURO AUDATI, Koning van Dehe. mai , het gerugt wiens fchielyke overwinningen zelfs cot in Europa klonk, in ber Koningryk van Ardra viel: de Inwoone ders verdelgende: aan het hoofd zyns verfchrikiyken Legers optrekkende, werd hy alleen te rug gehouden door de grooie Rivier, op de grenzen des Konings van Juida. Deeze een zwak en vreesagtig Vorst, beheerd door zyne Vrouwen en Staatslieden , was niet bedagt om zyne Krygsmagt te verzamelen tot widerftand des Verieestetaars. Hy geloofde, dat de God- heden des Lands "rt zelve genoeg zouden befchutten voor еспей inval, en liet, aan den oever der Riviere , alle de heilige Slangen brengen, welke hy kon magtig worden. De Vorst van Dehe- ai, verwonderd en verontwaardigd, dat hy niets dan Slangen te beftryden vondt, wierp zich met de zynen іп den Stroom, bereikte деп tegcenovergeftelden oever, en welhaast werden deeze Goden, van welken men wonderen, verwagtte, in ftukken gehouwen, ор 't vuur geroost, еп door de Overwinnasren op- geëeten. Hierop verliet de Koning van Juida, denkende dat niets anders hem kon redden, zyne Hoofdftad, en haastte zich om fchuilplaacs te zoeken ор een afgelegen Eiland. De Krygslieden van AuDATI verfpreidden zich allerwegen , woedende te vuur еп te zwaard. Zy brandden Koernvelden, Steden en Dorpen af, en vermoordden alles wat zy aantroffen. Schrik verftrooide de weinige Inwoonders , die de flegting ontkwamen. De drie Broeders hadden, ор de aannadering des Vermeesteraars , de Moeder op de fchouderen genomen, en zich gehaast na het diepst van een bosch. SeLico wilde pa- RINA nict verlaaten , terw;l zy zich aan het minst gevaar vondt blaotgefteld : doch, op het eigen oogenblik, dat hy haar bei- ten gevaar rekende, vlood hy, beevende voor ber Lot van BERISSA, Па Sabi., om haar te behouden, of met haar om te komen, Sabi was door de Dahomiaanen ingenomen. De ftraaten ftroomden van bloed; de huizen waren geplunderd еп verwoest; het Paleis des Konings en de Tempel дет Slange le- verden niets op aan zyn oog dah fmeulend puin, bedekt шег Lyken, welker hoofden de Barbaaren , volgens hunne gewoonte , afgekapt en weggevoerd hadden. De ongelukkige seLico wag- de zich, in wanhoope , menigmaalén onder de Soldaaten:, dron- Кеп van brandewyn eu bloed! Overal ging seLico, door deeze jammertooneelen, BERISSA еп F.RULHO zoeken, derzelver nea- men uitfchreeuwende; doch kon, under zo veele rompen, de ichaameu deezer waarde Panden niet onderkennen, N 7 aa — e — me — -- SELICG ` 613 Nas vyf dagen Їп deeze (chriklyke naafpeuring gefleeten te hebben , niet twyfelende of BERISSAa en haar Vader waren de flagtoffers geworden van de woedende Dahomziaanen , befloot ` ввілсо ma тупе Moeder weder te keeren. Hy vondt haar in bosch, waar hy deeze Vrouw , met 2yne Broederen, gelaaten hadt. De kommer op ’t gelaad van sgLico diep ingedrukt, zya voorkomen en verwilderde houding, verfchrikten het on- gelukkig Gesin. Danma beklaagde zyn ongeluk, en voerde troostredenen aan; doch voor alle was haar Zoon ongevoelig. Hy weigerde allen voedzel, ев (сһееп beflooten te hebben zich uit te hongeren, GUBERI еп TgeLoa deeden geene pooging om hem door redenen over te haalen ; zy weezen alleen op hunne Moeder, die noch huis, moch brood, en niets dan haare Kinderen, hadt. Zy vroegen hem, ,, of һу op dat gezigt geen „ moeds genoeg bezat, om te leeven?” SeLico beloofde dat hy zou leeven, en pynigde zich zelven om aan niets anders te denken, dan om de zorg voor cene dierbaarc Moeder met зупе Broederen te deelen, —— Zy toogen dieper het Woud in, verwyderden zich verder van Sabi, bouwden een Hut in een afgelegene valei, en dagten door de jagt' te vergoeden, het geen zy зап Maiz, еп andere mondkost , moesten misfen. | Van boogen en pylen , en alle andere noodwendigheden , welke zy geen tyd gehad hadden om mede te voeren, be- roofd, voelden zy welhaast het uiterfte gebrek. Vrugten vonde men weinig in deeze bosfchen , waar het verbaazend groot aantal van Aspen de inzameling geftadig aan de drie Broede- ren betwistten, De aarde bragt niets dan gras voort. Zy had- den geen werktuigen om den grond te ontginnen , noch zaad om te zaaijen. De Regentyd kwam, de verfchriklykheden ‚des hongernoods omringden hun. De arme Moeder, op een bed van drooge bladeren liggende , zieltoogde ; doch klaagde niet. Haare Zoonen, door honger verzwakt, konden niet lan- ger іп de bosfchen omzwerven , die overal door "tr water on- toeganglyk werden : zy hadden firikken gefpannen voor het klein gevogelte , ’t welk naby de Hut kwam; ais zy er ееп vingen , °t welk zeldzaam gebeurde, want het ontbrak hun eerlang san aas., bragten zy het tot hunne Moeder ; zy onte ving het met ееп lach; doch wilde "er niet van eeten , of haare Kinderen moesten ‘er een gedeelte van neemen. Drie maanden verliepen ‘er, zonder eenige verandering in hunne omftandigheden te wege te brengen. In ’t einde, ge- drongen eengh Фар te doen, hielden zy raad, op het verzoek VAR DARINA. GuserI ftelde eerst voor, dat zy tot de kust zouden doordringen, en één hunner verkoopen san den eesften Europeaan , die zy tegenkwamen ; om voor dit geld maiz , brood, en de noodige, werktuigen tot den Landbouw. te t3 оо, TT TT Аа аа аана аЙ ИО "TT" Т wm a TTT СЦЕ ССА щщ 7 пш аша TS fe м илл 614 EL IC Oe koopeti, ten einde daar mede hunne Moeder te onderftennen,' De Broeders namen hierin genoegen ; doch toonden zulks door een droevig ftilzwygen. Het denkbeeld, om, voor altoos, van cikander afgefcheiden, en Slaaven der Blanken te worden , maakte hun ais bysterzinnig. — ‚Wie zal verkogt worden ?”° Vroeg TELOA op een hartbreekenden toon, …— ,, Нес lot moet dit „ beflisfen,” fprak GUBERI, a laaten wy drie (leenen var ver „ fchillende grootte in dit aarden vat doen, dezelve doorfchude „ den, en һу, die den kleinften tret, zal de ongelukkige Man „ weezen,” —— BELICO viel hem in de rede, „neen, myn an Froeder, het lot is reeds getrokken. Ik ben de onge- an tukkigfte van allen: gy vergeet, dat ik BerIssa verlooren beb, „ en dat gy alleen my wederhouden hebt van em te Котеп, ‚‚ door te zeggen, dat ik, myne Moeder ten dienfte, moest ‚‚ leeven. Bekragtig ° geen gy gezegd hebt, — dit i; de ‚э gepaste гуд, === verkoop шу!” GUBERI еп TRLOA poogden te vergeefsch zich aan te kanten tegen het edelmoedig voorftel huns Broeders. SrLico weder- ftreefde alles wat zy bybragten, weigerde "aan het lot over te laaten, en dreigde zelve heen te zullen gaan, indien zy hem niet wilden vergezellen: іп ° einde gaven de twee ‘oudften toe, ‚Меп kwam overeen , dat Guptpt by zyne Moeder zou blyven, dat TELOA stLico na ber Mollandfche Fort zou brengen. daar den prys voor zyns Broeders vryheid ontvangen, en onmidde: lyk met de zo zeer benoodigde leevensmiddelen wederkeeren. mmm Toen dit beflooten was, kon sersco, alleen, zich van traanen wederhouden ; doch hy vondt het altermoeilykst de- zelve te bedwingen, toen hy zyne Meeder zou verlasten, haar voor eeuwig vaarwèl zeggen, haar voar de laatftée keer от: helzen , "en, wat meer is, haar misleiden, door de belofte van fpoedig met TELOA weder te zullen keeren; zeggende, dat zy alleen ten oogmerk hadden hunne voorgaande wooning te gaan opzoeken, om te zien of zy 'er zich weder zouden kunnen nederflaan, — De goede Oude Vrouw geloofde hun; nog- thans kon zy bezwaarlyk haare Zoons uit haare klemmende ar- men loslaaten £ zy beefde voor de gevaaren , welke zy mogten loopen ; en, door eene onwillige beweeging, liep zy st- Lico na, ор °t oogenblik, dat zy hem uit het oog verloor. De twee ‘Broeders, van welken niet kon gezegd worden wie de ongelukkigfte was, bereikten in korten tyd Sabi. De Moordende Oorlog һай: uitsewoed., de Vrede begon haar lachend aangezicht te vertoonen, de. Koning van Палома ongeftoord Bezitter des Grandgebieds van 1/46, wenschte den Handel aan ге moedigen met de Enropezanen , die hy im лупе Stad noodigde, Veele Ёлде/ме en Franke Kooplieden Werden ten Hove des Konings ontvangen, die aan hun гупе - ' , veel: ” SELICO, ' 6:5 veelvuldige Gevangenen verkogt, en onder туй Krygsvolk de Landeryen der Overwonnenen verdeelde. А | Тол vondt welhaast een Koopman, die hem honderd Kroo- nen voor zynen Broeder boodt. Terwyl hy in twyfel bing, alle zyne Leden beevende , en over den fchriklyken koop handelende, hoorde men een trompetgefchal, еп een Omroeper maakte bekend , dat de Koning van Dakhemai vier honderd Oncen Gouds beloofde san ieder, die Іезуепі tot hem zou brengen een jongen Neger, die, °з nagts te vooren, het hadt ` durven beftaan om het Serail van dem Monarch te optheiligen , еп, Ooestwaards vlugtende, de Wagters ontkomen was, — SeLico hoorde dien uitroep; gaf Ton een teken , dat hy de koop met dien Koopman niet zou fluiten; еп, zyn Broeder ter zyde neemende, voerde hy hem te gemoet: , Gy zyt „ hier gekomen om my te verkoopen, en ik wenschte dat gy a het doen zoudt om myne Moeder te onderfteunen; doch -de „» geringe prys, welken deeze Blanke u biedt, kan niet veel „ baaten; vier honderd Oncen Gouds zou u en DARINA voor ‚‚ altoos buiten behoefte (ellen, Gy moet die verdienen, myn „ Broeder ! Bind my op dit oogenblik , breng my tot den „ Vorst als de fchuldige Perfoon, dien hy verlangt. Vrees „ niets ík weet, zo wel als gy, welk eene ftraffe ік te wag- , ten heb, Ik heb berekend hoe lang dezelve zal duuren: lay- „ ger dan een uur zal dezelve niet aanhouden, en toen myne a Moeder my ter wereld bragt, leedt zy langer.” TeLoa, beevende, kon hier op naauwlyks antwoorden: geheel van tederheid vermeesterd, viel hy neder aan de voeten van SELICO, omvatte zyne knieën, еп bezwoer hem, іп den naam zyper Moeder, in den naam van BER!SSA ,- en by alles wat hem dierbaar was, van dit {chriklyk oogmerk af te zien. „ Van wie fpreekt gy,” ving SELico aan, met ееп verfmat-` dende glimplach op "с gelaat, ›, ік heb Beuissa verlooren 5 „ ik wensch haar weder te ontmoeten; ik behou het even s» myner Moeder: door myn dood; ik maak myne Broeders » voor altoos ryk. en ik ontkom eene Slaaverny, waarin ik an veertig jaaren lang zou kunnen zugten. ` Myne keuze is s gedaan. Dring my niet verder, of ik gaa my zelven aan- » klaagen ; gy zult dan allen voordeel, anders uit myn dood an te тареп, verliezen, еп elende veroorzaaken aan haar, aan e Welke wy ons leeven ‘verfchuldigd zyn.” ` Verfchrike door de wyze, еп den toon , op welken seLico deeze laatfte woorden uitte, waagde TeLoA het niet, te antwoor. беп, gehoorzaamde zynen Broeder , wist koorden te kregen, bondt de handen van seLico op den rug, bevogtigende de knoopen met zyne traanen, en ging, hem voor uit doende tree- деп, па 's Konings Paleis, Door de Lyfwagten opgehouden, verzogt hy gehoor by den Koging, еп werd, aangediend, zynde , toegelaaten. De Koning , t4 van 616 SRLICO, van Dahemal, met Goud en Edelgelteente als overdekt, zat op егп $орһа; leunende met het hoofd tegen een zyner Gun- fteiiingen , gekleed ‘in met goud geborduurde жуде flofe; doch naakt, van den middel na boven. Zyne Staatsdienaars en Oficie- ren, һеегіук uitgedoscht , lagen op een запа van twintig voeten geboogen. De dapperen (taken uir door een Xalis- band van menfchen tanden, waarvan ieder ter getuigenis Кеке eener behaalde overwinning. Veele Vrouwen , met Vuurroers op de fchouderen , bewaakten de deur der Gehoorzaale. Groote Gouden Vaten met Palmwyn, Brandewyn, en andere Sterke Dranken, ftonden in ° verfchiet ; de Gehoorzsal was gevloerd met harsfenpannen der verflaagene vyanden. , Vorst p; der Wereld: * riep тол uit, zich ор den grond mederwer- pende, aa Ik kom volgens uw geheiligd bevel, om in uwe ‚‚ handen over te leveren, ... s...” Ну kon niet meer uit- brengen, zyne ftem bezweek op туйе lippen. De Kening on- dervroeg hem; doch hij kon geen antwoord geeven, — In t einde ving SELICO aan: —- , Koning van Dehemail gy ziet voor uwe oogen den (noodaart, die, vervoerd door eene vd Misdaadige drift, jn den leátst verloopen падт in °t binnenst „ van uw бега! drong. Hy, die my hier gebonden brengt, „ Was zints lang myn Vriend, en ik fchroomde niet hem myn we geheim te openbaaren. Yver voor uwen dienst heeft hem м bewoogen , die vriendíchaps verbintenis te fchenden. Ну „ә verrastte my їп mynen (шар, heeft my gekneveld, еп Котс „ de aangebodene Belooning eiichen: geef ze hem; want de „ ongelukkige Man heeft ze verdiend.” | De Koning, zouder Беш met eenig antwoord te verwaardie gen, gaf een teken aan een zyner Officieren , die, den Gevan- genen overneemende, hem іп de bewaaring der Vrouwlyke Wagten (telde, en aan TeLoOA de viet honderd Oncen Gouds betgalde, Deeze bet Goud, met eene ziel vol huivering en; wederzin ontvangen hebbende , vertrok , kogt leevensbe= hoeften, on fnelde, de Stad verlaatende, zich tot zyne Moe- Reeds was men bezig mee, op 's Vorften last, alles gereed te maaken ter fchrikbaarende ftrafoefening, tot welke zy ge- doemd worden, die Overfpel met de Vrouwen van den Souve- rain bedrecven hebben, Twee diepe kuilen waren, op ееп kleinen afftand van elkander, gedolven. lu den kuil, voor de fchuidige Vrouwe gefchikt, binden zy de ovgelukkige aan een Staak , en ale de Vrouwen van het Serail, in de keurigfte prookkleederen gedoscht, brengen groote vaten met kookend wa- ter зап, tweeden, ор ’t geluid van trommelen en fluiten , пабег, ога dit water op haar hoofd uit te gieten, tot dat zy fterft. De andere. kuit bevat een houtftapel, waar boven een утегеп Daaf geplaatst is, onderfchraagd door twee futten, Aan dit узе SELICO, бту yzer wordt de elendige vastgemaakt , het vuur in brand ge ftooken , en ћу komt dus om, naa de ysíelyk{te pynigingen ге hebben doergeftaan, daar het vuur hem naauwlyks zaakc, со Schroeit. De Strafplaats was vol volks; de gewapende Krygslieden боџ- den in orde gefchaard ; de Priesters, Їп hun flaviegewaad ge- kleed, wagtten op de twee Slachtoffers, om er de bander ар te leggen, en dezelve ten dood te doemen. Zy kwamen van onderfcheide kanten , bewaakt door de gewapende Vrouwen. rr $клсо , bedaard en geheel onderworpen gan zyn lor, iadt ге woorfchyn met opgeftoeken hoofde. Тоеп hy by den braudâagk kwam, ken hy niet пзаізагеп het oog te (laan op gyne Me- degenoote in de ftrafoefening. Hoe greot was гупе verbaasde heid en fimerte als hy BeRissa zag! Hy gaf een Пегке (chreeuw , en wilde tot haar naderen; doch de Geregtsuitvoerders hielden hem се rugge. — — Welheast week туше eerfte ontroering yoor ver- ontwaardiging. » Ongelukkige, die ik ben ,’ riep hy uit, „ terwyl ik den dood іа den mond liep , hoopende haar we- „ детте zullen ontmoeten , bevondt zy zich onder die iag- ›› hartige vrouwen, die om туё yveren ter voldoening van de , lusten eens Tyrans. °с Was haar niet genoeg trouwdoos іп ge „ liefde te weezen, zy was ook ongetrouw aan haaren Mess. a ter! Zy verdiende den naam vaa Overfpeelfter , en ‘de ›› ftraffe haars misdryfs. — Ach, ue Moeder! ———— Voor „ alleen, kan ik denken!” eo Op dit oogenblik herkende в®й1$$А heeren sELICO, еп gaf een gil. Zy riep de Priesters, en verklaarde hun overluid, dat de Jongman, dien zy gingen dooden, de Indringer in het Ѕегајї nier was. Zy zwoer dit by den Hemel, by de Bergen, by den Donder, en de helligite onder de heilige Slangen, ~-r De Priesters, bevreesd, bevalen het uitfellen der Srafoefenin- ge, en gingen het den Koning, by de (айе tegenwoordig, bood{chappen. Verontwaardiging en woede greep den Monarch aan, toen hy ops naderde: ,, Slavin!” voerde hy ‘haar toe, met een fchrikiyke ftem, „ Slavin! — gy, die de liefde a verfmaadt van uwen Meester, gy, die ik tot den rang an van eerfte Sulmne zou verheeven hebber; ев die ik, an Ondanks uwe weigering, in °t leeven fpaarde, wat is uw „ oogmerk met het voorgegeeven lachenen der @raffchuldig- „» heid van uwen Medepligtigen? Wenscht gy hem te behou- ‚› den? Indien deeze uw Mianear niet is, noemt йеп ag my; lever den fcheldigen san ’t Geregt over, еп ik zat den „ onfchuldigen ontûzani” ` BERISSA, reeds aan de paal vastgertzakt, fprek: ,, Koning van s» Dahomai ! Ik kan uw hart niet sanneemen, ik bezit wya vn Cigen niet, Ik fchroomde riet zulks u 4e vorfiaan te sven. „э t 618 SELICÓ, „ Denkt gy, dat zy, die niet wilde iceven om in het draegen „ eener Kroone te deelen, eene leugen zou fpreeken in her s, oogenblik des doods? Neen. Ik beken alles, еп herhaal myne an weigering. Een Man kwam laatstleden паш in myn ve vertrek; hy verliet her niet‘ voor den -morgenftond, —— sẹ Maar deeze was die Man niet! — Gy vergt my af, hem ‚te noemen. Dit moet, dit wil, ik niet. — [к beg „ gereed om te fterven: ik weet, dat niets my kau redden, en » ik vertraag alleen bet noodlouig oogenblik om u te weder- „ houden van bet pleegen eens misdryfs. Ik zweer u, ander- „ maal, Koning van Dehomai! dat het bloed deezes onfchuldi- » gen op uw hoofd zal komen, — Onfa hem | en oe ftref my! Ik heb niets meer te zeggen.” De Koning ftondt verteld over deeze woorden van BERISSA, до wel als over de wyze , waar op zy dezelve voortbragt. Hy gaf geene bevelen; maar zyn bootd afwendende, (tondt be ` verwonderd over den wederzin, dien hy gevoelde, om op dat oogenblik bloed te ftorten, Maar zich herinnerende, dat deeze Neger zichzelven befchuldigd hadt, en het belang, 't geen Be- Rissa denzelven toedroeg, san liefde toefchryvende, ontvonkte al zyn woede op nieuw. Hy gat een teken aan de Uitvoer- ders der (rafe: de Brandítapel werd aangelftooken, en de Vrou- wen traden toe met vaten vol kookend water; wanneer een oud man, geheel buiten adem, bedekt met wonden en met оѓ begruisd, door de menigte heen drong, en zich voor "e Konings voeten nederwierp. | „ Hou ор!” пер by, , hou ор! Ik fmeek het u, ik al- „ leen ben de fchuldige, ik heb de muuren van het Serail be- „ klommen , onderfieande myne Dogter te verlosfen! Ik was „ tertyds de Opperpriester van de Godheid hier aangebeden. » Zy rekten myn Kind uit myne armen , en bragten het te » deezer Plaatze, Ziots dien tyd, heb ik met allen ernst na „ tene gelegenheid gezogt om haar te zien, Voorleeden парс an kwam ik in haar vertrek — te vergeefsch poogde зу my te ‚volgen: want uwe Wagten ontdekten ons. Ik ontkwam al- » leen, niet tegenftaande dé pylfchooten, welker wonden gy wn Bog ziet. Ik kom u uw Slachtoffer aanbieden! Ik kom, om »› met haar te fterven, voor wie ik alleen verlangde te leeven.** Naauwlyks hadt hy uiegelprooken, of de Koning beval дёп Priesters de ongelukkige Gevangenen los te maaken, en Ze voor hem te brengen. Hy ondervroeg seLico, wenfchende te weeten, Welk een kragtdaadig werkende beweegreden hem kon overgehaald hebben, om vrywillig zulk eene verfchriklyke Straf. oefening te zoeken. - Serico, wiens hart van vreugde verwyderde, om dat hy zyne BERISSA Weder, en getrouw, vondt, fchroomde piet alles зап den Monarch te ontdekken. Ну verhaalde hem zyne oñ- . ge- SELICO, 619 gelukken, den verlegen toeftand 2упет Moeder, en het befluie, door hem genomen, om voor. haar vier honderd Oncen Gouds te verkrygen. Banissa en haar Vader hoorden һеш, terwyl zy traanen van vreugde en bewondering ftortten; de Officiers, de „Soldasten , en het Volk, deelden in de tederfte gevoelens ; de Koning zelfs befpeurde dat ‘er traanen uit zyne oogen. vloei- den, die nooit te vooren zyne wangen bevogtigden. Zo groot is de bekoorlykheid der Deugd,.dat Barbaaren haar eerbieden. Naa stLico gehoord te hebben ‚ reikte de.Koning hem de hand, en verzogt hem op te ftaan.\, Zich keerende tot de Eu- ropifche Kooplieden, die by dit fchouwfpel zich vervoegd had- den, fprak hy: s, Gy, wier wysheid, ondervinding, ец de „ verlichting eener laugduurige Befchaafdheid, zints lang u ge- „ Jeerd hectt wat de byzondere waarde van een Мап uitmaact, _ hoe veel ichat gy deezen waardig?” Een jong Fransch. man, vrymoediger dan alle de overigen, riep uit: —— an Tien „ duizend Gouden Kroonen) ” —— „ Deeze,” zeide de Koe ning, … zullen aan век:ѕѕл gegeeven worden: met dezelve mag wm Zy de hand van seLico aanvaarden!” Onmiddelyk wierd dit op de Strafplaats volvoerd , en de Kening van Оайотаі wertrok ; verbaasd dat hy eene vreug- de gevoelde ‚ welke һу tot nog toe, nimmer, ontwaar geworden was. FARULHO gaf, op dien eigen dag, тупе Dogter aan sELICO ter Vrouwe, Het jonge Paar, vergezela van d-n ouden man, vertrok, °з anderen daags, met den verkreegen Ichat , om DARI” Na op te zoeken. Zy, zo wel als de Broeders van хисо. be- zweeken bykans van blydfchap. Dit deugdzrame Gezin {cheidde niet weder, leefde in °t genot des Rykdoms. eu jeverde , іп een barbaarsch Gewest, een langen tyd, het fchoounfte voorbeeld , ° welk de. Hemel op aarde kon gee. уеп ‚ — van Geluk en Welvaart, uit Deugd . voorefprui- el ZEDELYEE BEDENKINGEN.. TNikmaalen gebeurt het ,. dat zy, welke naar Waereldíche grootheid, naar aanzien, naar eerampten (зап, dikwyls gebeurt het, dat zy rook en wind verkrygen in plaats van wezentiyke goederen, —. Dan hy, die langs verkeerde еп onbetamelyke wegen zyn doel poogt te bereiken, komt vroeg of laat gewisfelyk ten val. Dan niets is gruwzamer. daa dat men, ор den, val en het ongeluk der braven , zyn gezag ед grootheid zoekt te bouwen. Dezulken zyn vervolgers van de Deugd, en handhavers der Ongeregsigheden;by hen vind _de Ondeugd cene veilige fchuilplaats, еп Regt en Gerechrig, ei ` deeze bereikt zynde, laat шеп ze dryven. боо ZEDELYER BEDENKINGEN. beid worden met de voeten getreden, — De boozen [nemen tot dezuiken hunne toevlugt, maer veor deg Armen en Ver- drukten is de deur geloten. ——— Vreest altyd ben, die de tae- vlugt der kwaden zyn, en waar de Verdrukten ledig worden weggezonden. — — Vreest dezulken , Waartoe de Ondeugd vlied ter befcherming, en de Deugd ward afgewezen. . Geweld is gevreesd, maar her berokkent ten lamien nog- thans zymen eigen ondergang. Ное veele geweldensars hebt gy zich toc den einde toe zien aande houden? — — Voorwaar weinigen. Men beeft veele gis(ingen, die herfenfchimmig zyn, en be palingen owtrest uitkomften van zaken, welke op zeer wankel- bare gronden rusten. — Dan, ais men zyne bepalingen en vooruitzigten groud op voorafgaande waarneemingen waa go beurde zaken, dan kan men ор dezelve vry zeker gaan. Verwouw u niet aan het Бейиш des Godloozeu, want туш raad zal tot zotheid, en gy zalt befchaamd, worden. Waneer de boozen de overhand hebben, еп de Godloozen het hoofd vry opfteken, en zich verheffen: op hunne waube. dryven, dan is het cen tyd van benauwdheid. — — Het regt word verdonkerd op den middag, en die regt doen worden gehaat. De goeden tyden verdrukkinge, de kwaden Gheden de тергеп vertrappende Wetten, en onderdrukken de Deugd. Ме één woord , geen sampzaliger gewesten, dan in welke zulke ongeregeldheden plaats grypen. Al wat geweldig is duurt doorgaans kort, ° geen gematigd is, kan "rt lange duuren, indien men wel opmerkt, zal mea dit іп alle gevallen ontwaar worden, Hevige pymen duuren ge- wooulyk niet lang. Het geweld werkt zich zeer fchielyk af. -+e Felle Stormen, geweldige piassegens, duuren gewoonelyk zeer kort. Het Spreekwoord zegt, de regeering van Krenge Heeren is kort van duur. Dit Spreskwoord word ор meest alle gevsiien toegepast , dan het is het zekerfte in zyne eigeutiyke beter kenis. leder Tyran ziddere дап, op elke geftrenge daad, welke by bedryft, want by kan zeker zyn, dat zyne regeering van zeer korten duur zal wezen, Het is ееп rege Dwaas, die zich zelven laat voorftaan alles altoos beter te weeten, dan anderen; het beter te doen. dan het doer anderen gedaan is, zulke menfchen kenfchetzen doorgaaps zich zelven als de grootfte dwazen, fchoon ze zich als Ог kels wilen doen gelden. Een ander gebrek, dat daaruit voort Spruit, еп hun in eigen perfoon raakt, is, dat zy in duizend gevallen ellendig hunne ziel kwellen; wam zelden of nooit te vrede, zouden ze gaarne zien, dat alles naar hun zin wierde ingerigt. ——— Dan, gelukkig verliezen zulke meufchen fchielyk al hen crediet; want ieder word er weldra fchuw van, ев men gebruikt ze siet Sanger , dan men ze ivolftreke noodig heeft, tot de uitvoering van гупе byzondere oogmerken, с» С. V. De С. „Altaaren , | BLADWYZER D E R VOORNAAMSTE BYZONDERHEDEN, In het Mengelwerk voorkomende. " endoendykheid. f Voordeelen der) ring van den toeffand der) 384 Eene Zedeleerende Gefchiee Asgardia, het Rlifeefche Veld van denis. 36 en 84 onin, welke begrippen men Academie , (Franfche) трепа deswegen koesterde, 3-6. Hoo Zinnebeeld en Spreuk voor de- dit tot Zelfmoord aanzeite, 378. zelve, door BOILEAU. 96 Welke vermaaken шеп zich Alcahest , door VAN FELMOND daar beloofde, 379 uitgevonden; welk ееп vogt hy Afie, (De opkomst der Lener. · voorwendde dat het ware. 400 onbekenden God, EPIMENIDES opgerigt. Amber, (Geel) Zie Barnfleen. “тат, of Onverbrandbaar Lin- nen , aanmerkingen over de onverbrandbaarheid dier Stoffe. 141 512 Ахава, (JOANNES VALENTINUS) gehouden voor den Uitvinder van de Werken aan de Ro/a- te Athene, voor den nagefpoord, ten tyde тап Аосџѕтоѕ en MAGDALENA. Eene kunde en Kunften, in Kisin) 286 waare Gebeurtenis, ten dage der Franfche Omwenteling voore gevallen, 566 0475, (Waamneeming, wegens de fchadelykbeid van) zon.». der ontdoening van derzel- ver ‘ingewanden › te. kooken. 549 crufiaanen toegelchreeven. 494 Balzemboom , een ‘eigen voort. Arabie , uitgeftrektheid van dit Land, бог. Heeft vroeg ge- meenfchap met Jndie, ald. De eigenlyke Arabieren nooit te ondergebragt , 6o2. Gelaatse trekken en Aart deezes Volks, . Hun Taal een der oudite des brengzel van Arabie, 116. Ве: fchryving van deezen Boom, en de bewerking om "er Balzem uit te haalen , ald. Hoe men de Opo-balzamum vervalscht, 117. Ное men dezelve Кап Бергое- 118 Aardbôdems, ald. Aanmêr- Barden, besichen de Mentchen kingen over hun Godsdienst, боз. Over hunne Zedekunde, met Godsdienttigheid еп Hel- denmoed. 287 604. Kunftea en Weetentchan, Ваги сел, ор welk eene wyze en, Ges, Uitfteekend іп icht- en Rederykkunde, ald. Toonkunst en Speeltuigen ‚ боб. Oorlogsbekwaamheid. 607 Armen. (Aanmerking over de vere fchillende wyzen, tot verbete- MENG. 1792, NO. IS. oudtyds verzameld, 233. Nie we wyze om denzelven in veel grooter hoeveelheid magtig te worden, ald, Putten en Gaan- deryen , op de wyze der Myne werkeren, op zekeren afítand Vv van 8 LA-D W YZE A Winden , 2$. “Over бел Tie van Zee, gemaakt, 234; Hoe zich de Barnfteen daar voor- doet, ald. Gisfingen wegens de herkomst, ald. Het Zout We Вањ тееп gweemt, in zeer P 4 г» vloed der Dampen, 65. Over dó ongelykheid der hoogten van de Kolommen des Damp- krings. | 69, gel opzigten, naar het Zuur Barometers , (Schielyke Daag der Plantgewasfen, of Azyn- "235 230г. Barometer, welke voordeelen dit r U Werktuig tot vermeerdering оп. zer kundigheden toebrengt, 15. Bafak, (Voorbeeld van eén Verdere voordeelen dàar van te wapten, byzonder omtrent des) op Dreedren tusfchen de Keerkringen, tot nog de éénige aanwyzing van een na- derenden Orctan. 423 die klaar uitwyst door bet Vuur gevormd te zyn. 463 de W‚êrvoorfpelling, 16. Waar- Ваѕкрот, wat hy gedaan hebbe om die zaskondigingen niet ale toos deorgaan, aids De groot- ‚ + fte veranderingen in het - еп тузеп van de Kwik kumen As = : korter eosfchentyd, 17. voorvallen op plaatzen zeer wyd van een gelegen, in Ka kingen der Kwik van de sn iddo hoogte zyn veel menigvuldiger еп uitgeftrekter by de Poolen, dan by de Mid- був; х8: Buiten de Keer- kringen zya de Barometer-ver- anderi veel grooter en ‘ veeleuldiger іп den Winter, Bet de Zee, ald. dan in den Zomer, ald. De Barometer- veranderingen: zyn veel mifdèr op zeer groote hoogten ‚dan op gelyken grond De gemesne hoopte van den Barometer is ` ор aile pleatzen, waterpas met ' de Zee, bykans gelyk of om- trent 30 duimen. Vier Waar- neemingen over het verband tusfchen де Barometér-veran- tot bet veranderen der Kweek- fchoolen,‚en het voortzetten van efchool te Leigzich , зот. Twy- fel aan den Chrisiyken Gede. dienst; doeh wordt weder een Geloovige in denzelven, eld. Eerst Pedagoog , naderband Hoogleeraar te Sorte, 392. Na Altona beroepen, 393. Hoe om тупе begrippen vervolgd , eld, Staat pal, en verdeedigt zich, 394. Кереге ези eene Aca- demie op, onder den naam van Plilantrepine, ald. Zyn Dood en Charaâer. eld. Bedenkingen, (Zedeiyke) 223,268, 311, 355, 401, 442, 487, 74, 619 5 Bedieningen ,(Burgeriyk?) bet uit- fluiten daar van om Godedien- deringen en de wisfelingen van ftige begrippen als een Vervol- het Weêr, 19. Aan welke ging aangemerkt, 274 OOrzaáken men deeze vere BIANCHIN:, Waameemingen door fchynzels heeft toegefchreeven, bem te Rome gedaan, 513. ald. Aanmerkingen over den Bovenal op de Maan. ald. Invloed der Lugtoefteltenisfe , Bier -azyn met Boter , ееп Ge» ‘ao. Over den invloed дег neėsmiddel tegen de Dolle: SL ADWYZER ~ honds beet, rog. Hoe die Ge-Burron, (De) de Schilder де? neeswyze ip "© werk te itel- Natuure, foms te Йош in зуп . len. _ 104 _ Vlugt. on Воғнмач, of Вӧнм, ( Jacos ) Bygeloof ‚is niet altoos onnut, 216. zyne afkomst, 452. Begin zy- Doch wordt nutloos en Cha, пег Geestdryverye, ald. Geeft delyk by meerder lichts, ай, зуп Werk, Aurora, іп ‘t licht. І. ‚ Gefchil met de Godgeleerden, Cap), (De beflrafte en ver: ‚ 453.. Zyn verwilderde verbeel. ~ beterde) 486 kragt, 0/4. Onmogelyk- Lang, (Berigt van een Zelt, om een beknopt berigt fteenberg op het Eiland) 643 van zyn Stelzel te geevensCAarL EMMANUEL FERDINAND trekken daar uit, 454. Had МАША, Prins van Piedmond, veele Naavolgers. 455 Erf-en Kroonprins van Sardinie Braakwoynfieen, Veordeelige uit. Schets van diens voortreffelyk. ‚ werking in eene moeilyke Vere _ Charaêter. 523 losfing. 363 Сез, СЕверквіс) Grondvester Bradypus Urfnus, of Beer-Luiaard, van de Academie der /улсеў -< befchreeven, , 593, te Rome; wat deeze Man in Brandgans (Reden om te denken ’t vak der Natuurkunde gedaan dat de) de xm&awseg der Grie. hebbe, scg. Had een Natuure ken, en de Vilpanfer der Les, kundig Kabinet. 814 ‚ gen, is, 464. Naamen in deCHATTERTON, ongeregelde Drif- Noordche Taale aan Een ten , geen аш, oorzaak van ven, 465. Geftal- n opge e e 398. се, Pluimadic; het opndertcheid Hoe by, door Zelfmoord E їшсһеп het Mannetje еп dood niet verhaast hebbende, Wyfje, «4, Beroemdheid van geholpen zou zyn geweest. 399 ‚ derzelver Vleesch en Eijeren , Christenen (Geene Maatfchappy . als een lekkerny, 466. Na- van) heeft bet minfte Rest, om twurlyke geaartheden van deee anderen door eenige geweld. gen Vogel, 467. Van derzelver daadige middelen tat Medege, broeden, en het oppasfen der доокісћар te dwingen. 276 Eijeran, ad, Ное zy dè Jongen Curistina, Koningin van Zwe befchermen, 468. ls traag in dep, hoe zy by Starrekundi ber verkrygen der Volwasfen- Waarneemingen het hoofd van heid, en Langleevend, ald. den grooten cassinr dekte, sir Paart іп den орвеПооќел fRaatCraneinr, vestigt (е Rome de - met een gewoone Eend, 469. Academie Phyfico Mathemgti- . Voedzel der Wilden en der фе, 511. Zyne veelvuldige . Tammen, 24. Aan een zon- verrigtingen, 510. Hadt eëne ‚ derlinge Ziekte in den opge- Verzameling van Naturalia. sr4 , flooten Daat onderhevig, 470.Craupius, of de teleurgeftelde ‚ Waarom wenschlyk ware éen Geleerde, Eene Vertelling , . Ras van Tamme Brandganzen gefchikt voor de Gunftelingen ‚ te krygen; bezwaarlybbeld daar. van Vernuft en Geleerdbeid. van, ` 471 257 … Vva _ __ , Ора. =» а e * o > >? $ As B LAD W D. Derin ( Aanmerkingen over den invloed der) op de Ba- yometers, 65. Onderfcheide foorten van Dampen in over- weeeing genomen. 66, 199 Dampkring , (Bedenkingen over de Ongelykheid der Hoogten van de Kolommen in den) 69, їс). De verdunning in de _Poolgewesten , toegefchreeven aan de Noorder- en Zuider- lichten. 114 Delfflofkundigen, aanbelang hun- - рег Reizen, 203. Waarop zy ' te leren hebben, 204. Weik een plan zy moeten vormen tot het doen hunner Waarnec- mingen aan de Kusten, 206. Wat. hun te doen ftaat als zy gelegenheid hebben om de Bergen te beklimmen, of ‘met de Inwoonders te verkeeren. 23 Dier. (Befchryving van een groot Viervoetig, tot heden by de Nae tuurkurdigen onbekend ,) 420. Voor geen Beer, of Das te houden, 421. Ophelderend ' Berigt deswegens , ou, Bes "boort tot het Geflacht der Bra- ` dypus, of Lufaard, 591. Na- ' деге ophelaeringen. 593 Doborince, (Рнилғ) diens Af- komst, 425. Bykans dood ter wereld gekomen. ald. Zwak- ‘heid van gefteltenisfe, 426» Opvoeding еп, vroegfte Stu- dien, die hy zonder de edel- moedigheid van eenen Vriend niet zou hebben kunnen door- zetten, ald. Bybeloefening, ald, Genegenheid tot den Predik- dienst; en ongezindheid tot den dienst der Kerk van Engeland, — SZ ZE RK vredenheid over die geridee Stendplaats, 428. Opent een Academie der Disjenters te Harborough, 429. Verplaatst die na Northampson, 430. Zyn gevoelen over het gebruik maaken der Haststogten in het ‘prediken , ald. Liefdefchool door hem opgeriet, 431. Ное veel Leeraars hy op zyne Aca- demie kweekte , ай Бене Werk еп Leerredenen door hem uitgegeeven, 479. Wordt Door in de Godgeleerdheid, 480. Vrugt zyrs Werks ovet де Baarblyklykheid van bet Euangelie, ald, Aanvang van zyn groot Bybelwerk, akd. Andere Schriften , en derzelver lof, 481. Ontwerpt en be vordere bet plan van een Landsegasthuis te Northampton , 482. Wordt aldaar Lid van een Wysgcerig Genomfchap, En vaart voort met Werken uit te geeven, ald, Aanmere kingen op zyn Leeven van den Colonel GARDINER, 483. Hoog gevoelen van NEWTON, 485. Werk,over den Huislyken Godse dienst, eld, Ziekte, 517. Zyn laatfte openbaáre Dienstwerk, ald. Gaat na Lisfabon iot her- ftelling zyner gezondheid ‚ 518, Zyn obd , En enis al, daar, erg, Gedenkteken voor hem in de Gemeente van АЛЬ. ampton opgerigt, 520. Grat, fchrift, aid. Algemeene hooge achting hem toegedraagen , 521. Zyn Charačter , ald, delme. digheid omtrent het verlooren Jaargeld voor zyne Weduwe, dewyl hy buitens lands Gert, 522. Zyne Kinderen. eld, ` 427. Op een Academie der Dis- Drukpers ,_ (С Anecdote van den Јетет: befteld , ald. Wordt Leer, “aar te Kilworth, Zyne te tegenwoordigen Kroonprins van Deenemarken, wegens de Win _- ei BL AD W YZE BS heid der) door hem voorge-Frupp, (Rosear) diens Afkomst’, ftaan. 462 Е. Естеп. Zegenrykheid van denzelven befchreeven. 219 Eend ( Langftaartige) van Terre. neuves, Pluimadie en geftalte van deezen Vogel, 64. Waar dezelve voorkomt. 450. Супе Letteroefeningen „en Reizen. Wordt Lid van het СоПерје der Geneesheeren (9 Londen, 451. Byster vreemde Stellingen door hem geopperd en beweerd, ald. Wysgeerige ° Werken door hem gefchree- ven. Tegenífchryvers. 452 5 er (Rosk) Naamen deezes Vo- Fiyistering. (De ongelukkige) gels, 588. Pluimadie, Geftal- Eene waare Gefchiedenis. 159 ‚ te, Stem, en Leevenswyse ,FONTENELLE , wat hy van de ag, Hoe zy zich in den ge- Veelheid der Werelden geleerd … vangen ftaat houden , 589 Hoe hebbe. 317 veelvuldig in Frankryt , ald. France , ( Isle de) aan welke In welke: vergelegeae Landen dezelve voorkomt. 892 Eer, zugt tot een algemeen wer- kend beginzel by den Mensch, х. De Godsdienst leidt ons tot Ker ор, 2. Welk een Godsdienst dit voorregt toc- komt, 3. Eer komt niet voort uit Rykdom, ald. Ontftaat niet uit de Waardigheden en Ampten, welke hy bekleed, 4. Wordt niet gebooren uit fchriklyke Огсаапеп dit Eiland onderhevig is,422 Hoe zom- mige Zeelieden die weeten te ontwyken, ald. Schrikbaarere de uitwerkzelen daar уап, 42 3e Een buitengewoone verande» rihg in den (апа des Baro- meters, op Breedten tusfchen de Keerkringen , tot nog de énige aanwyzing van ееп na- derenden Orcaan; treffend opr helderend voorbeeld. ald, het verrigten van (сһіцегепде Franciscus pe 1, de Meiicis, daaden , ald, Nog het bezit van uitfteekende bekwaamhee den, 5. Ontftaat uit °5 Men- diens Bygeloovigheid, om zich met Water der Jordsane te laat:n доореп. 83 ” fchen Zielsgefteltenis en Deugd, Frankryk, (De Staatsomwenteling 6. Deeze Eer is onaf hange- Іукег en volkomener, dan die door eenige andere middelen kan verworven worden , gid. 