Reis door Noord Amerika
De bladen, die den laatflen herfll afgevallen waren, bedekten den grond Afgevat- cer hoogte van drie of vier duimen. Dog, daar hier door het groeyen le« l°°f van het gras gehouden werd verhinderd te worden, had men de gewoon- verbrand, te van in Maart deze bladeren in brand te 'Reken. Ik vond op deze plaat¬ fen den grond op die wys afgebrand. Maar fchoon dit in een zeker op- zigt voordelig is, doet het in een ander veel kwaads, dewyl alle de jon¬ ge fcheuten der bomen met het verdorde loof te gelyk verbrand worden , het welk het hout grotendeels vermindert , en op zulke plaatfen , daar men verfcheiden’ jaren aan een de afgevallen bladeren verbrand had , kwam geen nieuw hout op ; zo dat als eindelyk de oude bomen wer¬ den omgehouwen ’er niets dan naakte woefte velden overbleven. Ook vernielde men op die wys allerhande planten , of beroofde ze ten minften van hare kragt om te groeyen. Een groot deel der gewaden en meelt alle de foorten van gras duren hier maar een jaar, en hunne zaadtjes leg¬ gen tuiïchen het afgevallen blad, met het welke zy te gelyk door ’t vuur verteerd worden. Dit geelt ons ene nieuwe oorzaak aan de hand van de boven reeds gewaagde algemene klagte , dat men tegenwoordig minder kruiden en minder gras in ’t land vindt dan voorheen. Ook vernielt men dus een groot getal dode of holle bomen, welken men anders II. Deel. A cot 2’ PENSYLVANIE. tot brandhout had kunnen bezigen, en dus de bofTchen enigfins fparen.. Behalven ‘djit verbrandt op deze wys ook een goed gedeelte van de bo¬ venkorft dër aarde , om van andere nadelen niet te gewagen. Om deze redenen heeft de Regering van Penfylvame onlangs dit verbranden van ’t loof verboden; dog dit verihbd vvierd in ?t algemeen afgekeurd, en ie¬ der deed naar zyn goeddunken.. Houtlui- Men vond om dezen tyd ene verbazende menigte van Houtluizen in zcn‘ de boftchenr Dit is een -zeer onaangenaam gedierte, want. zodra men op den grond of enen omgehouwenen boom gaat zitten , kruipt ’er een heir van luizen den menfeh op ’t lyf , en komen zonder dat men ’t merkt op het blote lichaam. Ik heb in de Verhandelingen der Zweedfehe Maatfchappy voor het jaar 1754. een breedvoerig verflag van de flegte efgenfchappen en andere byzonderheden van dit gedierte gegeven.. Ver- Ik ontving dien dag een ftuk van verfteend hout, dat men te Rakoon fteend diep in den grond gevonden had. In dit hout zag men de vezels en de hout. binnenfte ringen nog zeer duidelyk. Het fcheen een ftuk Hikorytezyn. Clams ♦. Men gaf my ook enigen van die Moftelfchelpen welken Clams by de Engelfchen heten. Deze Clams waren niet varfch, dog van de zoda- nigen welken men byna door gantfeh New Jcrfey diep in de aarde vindt. Men ontmoet ze levendig alleenlyk maar in het zoute water aan den zee-; kant, dog dezen waren , te Rakoon agt of negen Eng. myten van de Dellaware en byna honderd riiylen van zee gevonden. . Dien avond ging ik den Heer Rartram bezoeken. Wespen- Twee Wespenneften hingen in enen hogen Ahorn boven het water. iidEn. Zy warén even gelyk de onzen, uitgenomen dat ze groter waren. Ie¬ der neft was ene halve el in ’t kruis. In elk lagen drie wafchkoeken bo¬ ven malkander. . De onderfte was de grootfte , en de bovenfte de klein- fte. Men zag ’er enige eyeren in. De onderfte koek was in de mid- dellyn zeven en een halven duim, en de bovenfte vier en een hal ven. De celletjes waarin de eyeren of de jonge wespen lagen waren zeshoe¬ kig, en de kleur van het neft was grauw. Men zeide dat de wespen deze neften uit de pluizen maken , die aan de oude heiningen en muren zitten. Ene donkerbruine Bye met zwarte hoornen , twee zwarte kringen onder ’t lyf, en purpere vleugels vloog tuftenen de bomen, en behoorde miftchien tot deze neften. Eenan- Een ander foort van Wespen , groter dan dezen, maken hunne neften der fooit. geheel open. Zy beftaan flegts uit enen koek , die door niets ge¬ dekt wordt, en maar bloot tuflehen de takken hangt. De celletjes zyn horizontaal; en wanneer ’er eitjes of jonge wespen in zyn, zo heeft ieder celletje een foort van dekfel boven zig, op dat er de regen niet in kome. Dog waar by onweder de oude wespen bly- ven. weet ik niet, ten zy zy in de reten der rotïen kruipen. De ' bo- 3 PENSYLVANIE. 1749. bovenzyde van den koek is met een foort van fmeer bedekt, zo dat de regen ’er niet door kan dringen. De celletjes zyn gemeenlyk zeshoekig, vyf, zes of zeven lynen diep, en twee lynen in de door- fnede. De Heer Bartram merkte aan dat deze nellen uit ene twe- derhande Hof zamengelteld waren , namelyk van de pluizen , die men. op oude tuinen vindt, en die door den wind ’er afwayen, want men ziet ’er de wespen dikwyls zelven op zitten en die afknagen. Maar de kanten van het dekfel der celletjes beflaan uit ene zelfïlandigheid uit het dierenryk , of ene lymige Hof, die de wespen opgeven of in hun¬ ne monden bereiden ; want als men deze zelfïlandigheid in ’t vuur werpt , brandt zy niet, maar wordt alleenlyk gezengd, gelyk hair of hoorn. Dog de bodem van het neft brandt gelyk linnen of half verrot hout, en laat enen reuk van gebrand hout na. De wespen, welker nellen ik hier befchreven heb , hebben op het voorhoofd drie zwarte glinllerende Hippen , (*) en op het lyf ene vyf hoekige zwarte vlak. Tegens het einde van den herfft kruipen deze wespen in de fpleten der bergen , waar zy den winter ongevoelig overbrengen. In de lente , als de zon begint kragt te krygen , komen zy des daags te voorfchyn , dog keren tegens den avond, wanneer het begint koud te worden, weder naar hunne holen. Ik zag ze vroeg in de lente by zonnefchyn in en omtrent fom- mige reten in de bergen. Men verhaalde my van een ander foort van Wespen , die hunne nellen onder den grond maken. De Gyrinus natator of de zogenaamde Zwemmer , een waterkever, De danfte in menigte op ’t water. Zwem- Den 14. in den morgen reisde ik naar Chefter. Op vele plaatfen langs ]^rs\r,r den weg zyn zaagmolens, dog die ik dien dag zag hadden maar ene cbefter'. zaag. Ik bemerkte ook dat de boflchen in dit oord zeer ruw behandeld waren. Het is hier de gewoonte by het opregten van zaagmolens , koornmolens of yzerwerken , het water een goed deel wegs naar bene¬ den te leiden, in geval de grond naby enen waterval niet bekwaam is voor het gebouw. Den i 6. keerde ik weder naar Rakoon. Rakoon. Men heeft hier te lande vierderlei foorten van Zwaluwen , namelyk Zwalu- die in de fchuren , die in de fchoorllenen , die onder den grond zig ont- wen* houden , en eindelyk een foort dat de Engelfchen Martins heten. Die in de fchuren zig onthouden, of de Iluiszwaluwen , hebbenenen A 2 ge- (*) Deze drie flippen zyn den meeflen Infekten eigen , en moeten by gevolg niet voor kentekens van een byzonder foort worden gehouden* Men noemt ze Stemmata , en zy zyn een foort van ogen , dienende om in de verte te zien , gelyk hunne andere ogen dienen om naby zynde voorwerpen te befchou- wen, F, gevorkten {taart. Ik vond ze op alle de plaatfen van Noord Amerika die ik gezien heb. Zy komen met opzigt harer kleur zeer veel met de Eu* ropifche Huiszwaluwen overeen , dog ’er is enig ondeifcheid in het ge» luid. Dit jaar lettede ik niet op wanfieer zy te voorfchyn kwamen ; dog het volgende zag ik ze het eerft den io. April N. S. en den vol¬ genden dag ’s morgens zag ik ’er een grote menigte van op palen en plan ¬ ken zitten , die zo nat waren als of zy zo uit de zee gekomen waren. (*) Zy ,. ' T ; „ ; (*) Het is een fluk dat onder de Natuurkundigen in verfchil haat, of de Zwaluwen, wanneer zy in de noordelyke landen verdwynen , naar warmer ge- weden verhuizen , dan of zy in holle bomen en gaten in rotfen kruipen , en daar den winter ongevoelig doorbrengen , dan eindelyk of zy zig onder water verbergen en met den aanvang der lente weder te voorfchyn komen. De twee eerde gevoelens hebben de meefte goedkeuring verworven liet laatde is by velen als een fpreukje uitgejouwd. Maar de Natuurlyke Hiftorie? gelyk alle andere Hidorien, deunt niet altyd op ene innerlyke waarfchynlykheid , dog op daden , gegrond op het getuigenis van geloofwaardige lieden. Men heeft zel¬ den Zwaluwen in ’t water zien wegduiken; Zwaluwen zyn niet met zulke werktuigen gelchapen als kikkers en hagediden, die des winters ongevoelig zyn; by gevolg kunnen de Zwaluwen des winters niet onder water leven — — Zulk ene wys van redeneren , denk ik , zou ons te ver voeren in velé gevab Jen;., want, fchoön men niet wel begrypt hoe Zwaluwen onder waterleven kun¬ nen , zoude het egter waar kunnen zyn. Hagediden en kikkers zyn dieren at te zeer van de Zwaluwen verfchiliende , dan dat de laatden van een diergelyk maakfel als de eerden zyn zouden. Zy maken hare neften in de huizen en onder de daken aan de buitenzy- den. Ook vond ik deze neften op bergen en klippen , welker boven- fte wat buiten het onderrte uitflak. Buiten dat neftelden zy onder de hoeken van ioodregte klippen. En dit leert ons waar de Zwaluwen voor dat de Europers huizen hier te lande gebouwd hadden genefteld hebben; want dit konden zy onmogelykin of tegen de hutten der Wilden doen. Ene zeer- fonen ondervraagd zynde hebben voor de wethouderfchap onder ede het vol¬ gende betuigd. I. De Moeder der Gravin van Lehndorf zeide , dat zy enen klomp van Zwaluwen gezien had, gehaald uit het Frifcb Haff , een Meer dat by Pillau gemeenfehap heeft met de Oqftzee , welken, in een matiglyk warm vertrek gebragt zynde levendig wierden en begonnen te vliegen. 11. De Graaf van Schlieben gaf een bezegeld getuigfchrift , behelzende , dat des win» ters in het Meer, behorende aan zyn Landgoed van Gerdauen , viflehende, hy verfcheidcn Zwaluwen in het net kreeg, waarvan hy ’er ene opnam, ze in een warm vertrek bragt, alwaar zy, een half uur gelegen hebbende,, zig begon te bewegen , en een half uur daarna herom te vliegen. III. De Amptman Wit- kowski betuigde, dat in het jaar 1740. drie Zwaluwen in een net opgehaald wierden in het grote Meer te Didlacken. In het jaar 1741. kreeg hy twee Zwaluwen uit een ander deel van liet Meer en bragt ze naar huis, dewyl zy in zyn byzyn gevangen waren. Na den tyckvan een uur, wierden zy allen in ene warme kamer levendig, vlogen, en merven drie uren daarna. IV. Dê Amptman Bonke zeide, dat hy, het Landgoed Klcskow in pagt hebbende , negen Zwaluwen in een net van onder het ys had zien ophalen , die hy allen in ene warme kamer bragt, waar hy duidelyk zag hoe zy allengskens bykvva- men, dog zy fli erven allen kort daarna. Ene andere reis kreeg zyn volk we¬ der enige Zwaluwen in een net, dog hy deed ze. weder in ’t water fmyten~ V. Andries Ruttay een Viflcher te Oletsko , getuigde in ’t jaar 1747. dattwee- entwintig.jaar geleden hy in een net twee Zwaluwen optrok van onder het ys van daan , die in ene warme kamer bykwamen. VI. Jakob Kofiulo ook een Viflcher te Stradauen, betuigde dat in ’t jaar 1736. In het jaar 1754. na den dood van mynen Oom Godefried Wolf , Kapitein in het Regiment Poolfche Gardes te voet , een- van wiens erfgenamen ik zelf was , helderde ik ten behoeven myner medeërfoenamen verfcheiden landgoe¬ deren , geheten de Starojly van Dirfcbau in Pooljcb PruiJJen , die myn overleden. Oom van den Koning had gepagt. In Januari beval ik onder het ys van het Meer van . Lybsbau te visfehen, en in myne tegenwoordigheid wierden ’er 6 N E W j E R S E Y. zeer geloofwaardige vrouw, zo wel als hare kinderen, verhaalden my het volgende geval, verzekerende ooggetuigen daarvan geweell te zyn. Een paar Zwaluwen maakten haar nell in den dal dezer vrouw ; hetwyf- je lag eitjes en ging aan ’t broeden. Enige dagen daarna zag men het 'wyfje deeds op de eyeren zitten, maar het mannetje rondom het ned vliegen, fomtyds op enen fpyker zig zettende 5 en een droevig geluid ma- ken- verfcheiden Zwaluwen opgehaald, welken de VilTcher weer in ’t water fmeet, uitgenomen ene, die ik zelf in huis bragt, het welk vyf mylen van daar lag, w’aar zy bykwam, dog kort daaraan overleed. Dit zyn daden bevedigd door lieden van den hoogden rang , waarvan fommigen openbare ampten bekleed¬ den, of door anderen, die, fchoon van minder aanzien, dezelven met eden bevedigd hebben. Het is omnogelyk te onderdellen, dat alle clczeliedenzon- der onderfcheid belang gehad zouden hebben van ene onwaarheid als ene ge¬ beurde zaak optegeven, Het is dan zeer waarfchynlyk , of liever het is onbe- twidbaar waar, dat in de noordelyke landen de Zwaluwen gedurende den winter zig in het water verbergen, en daar in enen daat van gevoelloosheid blyven tot dat de warmte in de lente ze weder levendig maakt. Derhalven, dunkt my, moed de Helling dus worden voorgedeld, ”de Zwaluwen i nSpan- „ je , Italië , Frankryk , en misfehien fommigen in Engeland , verhuizen naar 3, warmer lugtdrekem Anderen in Engeland , fommigen in Duitfcbland en andc- „ re gematigde geweden, begeven zig in fpleten en holen in de bergen en klip- „ pen , en blyv.en daar in enen daat van ongevoeligheid. In de kouder landen „ verbergen zy zig in ’t water, en blyven daar den winter over zonder gevoel „ onder het ys.” Dog daar zyn enige tegenwerpingen tegen dit laatde gevoe¬ len, die wy moeten oplosfen. Men zegt, hoe komt bet dat de visfehen en andere viervoetige waterdieren de Zwaluwen onder het water niet opvreten ? Het antwoord is gereed, De Zwaluwen kiezen alleen tot haar winterverblyf :zulke plaatfen die digt by ’t riet zyn , zo dat zy tusfehen het zelve in neder- zinkende bevryd zyn voor de gulzigheid harer vyanden. Anderen werpen te¬ gen; waarom haalt men gene Zwaluwen uit waters daarmen gedurig met net¬ ten in vifcht? Ik denk, dat het zo even gegeven antwoord ook op deze vraag paft. De Schoorfleenzwaluwen worden dus geheten om dat zy hare nes¬ ten in de fchoorllenen maken , waarin des zomers niet gcHookt wordt ; fomtyds zelfs Horen zy zig niet aan den rook als de vuren niet te flerk zyn , en blyven in den fchoorfleen. Ik zag ze dit jaar niet dan laat in Mai , maar het volgende jaar 1 750. kwamen zy den 3. Mai te voörfchyn , , want zy komen altyd later dan de andere Zwaluwen. ’T is zonderling dat elke veder in hare 'flaarten met ene flyve, fcherpe fpits, byna als de punt van enen priem eindigt. Met deze flaarten hegten zy zig aan de muren der fchoorllenen vafl , houden zig met de poten , en drukken den Haart tegens de Henen aan, die haar dan tot een Hut dient. Zy maken den gantfehen dag een fchrikkelyk geweld in de fchoorflenen met op en neder te vliegen , zo dat men fomtyds zeggen zoude dat het donderde. ■ Maar dewyl deze Zwaluwen alleen in de fchoorHenen neHeien, zo is de vraag waar zy zig voor de aankomfl der Europers hebben opgehou¬ den y lyke Iliflorie te beoefienen als zynde ene verzameling van daden , en niet als de Hifiorie van onze gisfigen en meningen. De Natuur is op ene oneindige wys verfcheiden , en dè Voorzienigheid heeft den aard der dieren en hunne huishouding zeer onderfclieiden gemaakt, en alles gefchikt naar de verfchillen- de jaargetyden en lugtflreken. Ik oordeelde dezen langen buitenflap nodig en te verfchonen te zyn , des te meer omdat deze grote vcoiHanders der Natuur-- lyke Hifiorie , de 'Heren Collinson en Pennant , beiden hebben beweerd , dat het onmogelyk was dat de Zwaluwen onder ’t water zouden in ’t leven blyven. Ik eerbiedige de geheugenis en de asfche van den enen , en agte de vriendfchnp van den anderen ene eer voor my te zyn, dog ik ben verzekerd dat de waarheid altyd by hun boven hunne eigene meningen gefchat ge¬ worden is ,-eii dat zy altyd gereed waren om ene zedige tegenfpraak te dul¬ den , wanneer zy opregteiyk wordt voorgeHeld , met inzigt om de waarheid ; te bevorderen, en met gevoelens van eerbied en dankbaarheid , gelykik in dit ' geval ben doende. F.. Dirca pain- Jlris. Aardbe¬ ziën. Oogllen- & "NEW J E R S E Y. den , aangezien het bekend is dat de Wilden gene fchoorftenen hebben,' en hun vuur op den grond in hunne hutten leggen. Waarfchynlyk is het dat zy toen hunne nellen in holle bomen maakten. De Heer Bar - tram en vele anderen waren hier van dit gevoelen. Catesby heeft deze Zwaluw befchreven en afgebeeld , en de Ridder Linnjeus noemt ze HU rand o Pelasgia. De Aardzwalwwen vindt men overal in Amerika. Zy maken hare nellen in den grond op de lleile oevers van zeen en rivieren. (#) Martins is de naam dien de Engelfcben een foort van Zwaluwen ge¬ ven , welken Catesby ook afgebeeld heeft onder den naam van Hirun • do purpurea. Zy zyn hier zo gemeen niet als de andere foorten. Ik heb op vele plaatfen gezien dat men buiten voor de muren kleine houten hokjes voor haar gemaakt had om in te neftelen , want men heeft ze gaarn by de huizen , vermits zy zodra genen havik of krai gewaar wor¬ den, of zy zetten zena, en waarfchuwen de hoenders met haar gefchreuw van de nabyheid van derzelver vyanderu Ook verbergen zig de kiekens zodra zy deze Zwaluwen horen fchreuwen. De Zweden en Engelfcben noemen de Dirca pahtflr is Muizenhout . (f) Deze plant (lond den 17. April in vollen bloei. Te Albany noemt men ze Lederbout , omdat de baft zo buigzaam is als leder. De Franfchen in Kanada heten ze Loodhout. (§) De Wilden die voormaals onder de Zweden woonden, gebruiken de fchors dezer plant om manden, ban¬ den , en andere dingen van te maken. En inderdaad zy is daar zeer goed toe, ter oorzake van hare ilerkte en buigzaamheid, waarin zy den Lin- denbaft niets toegeeft. D e Engelfcben, Hollanders , en Franfchen- in Noord Amerika .gebruiken dezen baft in alle die gevallen waarin wy ons in Europa van den Lindenbaft bedienen. Het hout zelf is zeer tal , zo dat zonder behulp van een mes men niet ligt enen tak kan af¬ breken. Sommigen gebruiken de takken tot roeden om de kinderen te tugtigcru Den 20. April vond ik voor het eerft van ’t jaar de Aardbeziën iii bloei. De vrugt is gemeenlyk groter dog minder aangenaam dan in Zweden. » De jnarlykfche oogft wordt hier te lande altyd toereikende gehouden om den ingezetenen van brood te voorzien , fchoon de een voordeliger uitvalt dan de ander. Een eerwaardige zeventigjarige Zweed , Aoke Helm genaamd , zeide dat gedurende zynen gehelen levenstyd hier geen eigenlyk gezegd miswas voorgevallen was, dog dat men altyd genoeg koorns gehad had. Ook eet men hier altyd zuiver brood van rog, weit, kooms O LiNNiEus noemt ze Hiründo riparia. (t) Muflrcid. Moufewood. •(•§) Bois de plomb. of mais, en noit van minder koom, veel minder dat met zemelen of anderfins vennengd is. Vele oude Zweden en Engelfchen beveiligden dit zeggen , en zeiden dat liet hun niet heugde dat oit de oogll zo liegt was uitgevallen dat er het gemeen gebrek door geleden had , veel min¬ der dat ’er oit een hongersnood geweell was. Somtyds lleeg wel de prys der granen het ene jaar hoger dan het andere , het geen door al te grote droogte , of liegt weder veroorzaakt werd , dog ’er was egter altyd koorns genoeg voor de noodwendigheden van het volk. Ook is het niet waarfchynelyk dat ’er hier te lande oit een grote hongersnood home ten zy het Gode behagen mogt dit Land op ene byzondere wys te bezoeken. Want door ene meer dan zestigjarige ondervinding heeft men de geileldheid van het weder grondig leren kennen. Men heeft hier gene koude nagten die het jonge graan befchadigen konnen. De regens houden zelden lang aan , en zo is het ook met de droogte. Maar vooral doen hier zeer veel de menigerlei foorten van koorn toe, die men hier teelt -, <en op onderfcheiden’ tyden zait , zo dat als het een kwalyk uitvalt het ander gemeenlyk wel Haagt. De zomer is zo lang dat men van fommige foorten van graan drie oogden heeft. Nauw* lyks is ’er ene maand van Mai tot November ingelloten toe waarin men niet het ene of andere graan of fommige vrugten inzamelt. Het zou zekerlyk een grote ramp wezen indien de oogll hier niet wel op¬ nam, want men legt hier, gelyk op vele andere plaatfen , genen voor¬ raad op, en houdt zig te vrede met voor het tegenwoordige genoeg te hebben. De Perfikebomen Honden nu overal in bloei ; de bladen waren nog Perfike- niet uit , en dus Honden de bloemen des te fchoonder , doende hare bomen, bleek rode kleur ene voortreffelyke uitwerking , en zy zaten zo digt op een dat de takken ’er geheel van bedekt fchenen. De andere vrugtbomen waren nog niet aan ’t bloeyen , alleen begonnen de Ap¬ pelbloesems zig te vertonen. Currants is de naam dien de Engelfchen (*) en Zweden aan enen Cur- Hruik geven die op natte gronden , digt by poelen wafl , en nu bloei- rants. de. De bloemen zyn wit, ruiken wel, en zitten aan langwerpige tros- fen. De vrugt is goed om te eten als zy ryp is. De Stylus is draad- agtig en korter dan de Stamina. In ’t midden is hy in vyf delen of Stigmata verdeeld. Gronovius noemt deze plant Mesfilus , en Lin- nzeus Gratagus. De Zweden geven den naam van Whipperiwill en de Engelfchen De Ca- dien van fVhippoorwill aan een foort van Nagtvogel , dien men in primüh • Noord 8USé G) Dit Currants moet wel onderfcheiden worden van het Currants dat men in Engeland heeft, en ’t welk het Ribes rubrum is. F. JL Deel B IO NEW JERSEY. Noord Amerika, byna den gehelen nagt over hoort fchremven. Cates- by en Edwards (*) beiden hebben hem befchreven en afgebeeld. Linnalus houdt hem voor een foort van den Caprimuigus Europaus ,(f) devvyl de gedaante , de kleur , en de eigenfchappen deze beide vo¬ gels bezwaarlyk doen onderfcheiden. Dog het geluid van den A- merikaanfchen vogel doet hem van den Europifchen en van alle an¬ dere vogels onderkennen. Men vindt hem hier des winters niet , dog hy komt met de lente weder. Ik hoorde hem voor ’t eerd den 22. April ^ en vele menfchen zeiden dat dit de eerde zomer was dat zy hem hoorden. Zyn Engelfcbe en Zweedjche naam worden van zyn geluid ontleend ; maar om juift te fpreken , hy roept niet eigenlyk IVhipperhmll of Whip-poer-will , dog veeleer JVhippgriwhip , wor¬ dende de eerde en laatfle lettergrepen duidelyk uitgefproken en de twee middelden kort. De Engelfcben veranderen dit geluid in tVhip-poor- will om het enige betekenis te geven , als wilde het zeggen den armen wil¬ den man te kajiyden. Men hoort nog ziet dezen vogel noit by dagr dog na het ondergaan der zon begint hy te roepen r en houdt daar¬ mede den nagt over aam Na enigen tyd op ene plaats geroepen te hebben , vliegt hy naar ene andere en begint daar op nieuws-. Hy komt gemeenlyk verfcheiden’ malen op enen nagt , en laat zig digt by de huizen horen. Ik heb dikwyls des avonds laat gezien dat hy op de huizen kwam zitten om te roepen. Hy was niet zeer fchuw, want als men ftil bleef liet hy zig ten eerden horen. Hy zoekt de huizen ter oorzake der Infekten , waarvan hy leeft , die des avonds digt by de huizen talryk zyn. Als hy (lil zat te fchreuwen ,. en een Iiofekt zag voorby vliegen , vloog hy het fchielyk na ,, ving het, en zettede zig weder neer. Somtyds hoort men. ’er vier , vyf, of meer van , digt by malkanderen , als ware het om dryd , roepen , en een groot geweld in de boffchen maken. In de deden hoort men ze zel¬ den, zynde zy daar of uitgeroeid of verjaagd door het gedurige fchie- ten. Zy houden niet van op de bomen te zitten,. maar zyn het meed op den grond , of in laag kreupelhout , of op de onderde palen van de tuinen. Zy vliegen altyd digt by de aarde. Des avonds houden zy met roepen aan tot dat het geheel donker is , zyn dan dil tot dat de dageraad begint te naderen , en fchreuwen dan tot dat de zon op¬ komt. Schoon ik met voordagt ’er naar luiderde, heb ik ze noit in ’t midden van den nagt gehoord , en velen anderen is het zelve gebeurd. Men zegt dat zy gene neften maken , maar twee eyeren in het open zand (*) Caprimuigus minor Americanus Catesby Nat. .HUK of Carolim vol. 3. i. 16. Edwards’s Nat. HUI. of birds t. 63. (t) Ceitmelker. *» II P E N N 'S N E C K. 1749. zand leggen. Myn Bediende fchoot eens op enen , en , fchoon hy hem mirte , viel hy egter van fchrik neder , lag enigen tyd als dood , dog kwam naderhand by. Hy tragtte noit te byten als men hem in de hand had , dog zogt zig los te fpartelen. Boven en vlak onder de ogen had hy , gelyk andere Nagtvogels , verfcheiden’ zwarte , lange en har¬ de hairen. De Europers aten dezen vogel. Catesby verhaalt dat volgens het zeggen der JVilden men dezen vogel noit vernomen heeft voor het leveren van enen zekeren flag , waarin de Engelfchen een groot getal JVilden deden fneuvelen; en derhalven denken zy dat de¬ ze vogels , die zo rurteloos zyn en zulk een droevig geluid maken , de zielen zyn hunner gefneuvelde Voorouders. Den 24. April begonnen de Karjfebomen hunnen bloeifem te verto¬ nen. Zy hadden reeds tamelyk grote bladeren. De appelbomen be¬ gonnen ook te bloeyen , dog de Karflèbomen waren hun voor. Dog zy kregen ook ene groenagtige kleur van hun uitfpruitend blad. De Moerbeziebomen ftonden nog geheel naakt; zo dat ik met ver¬ driet opmerkte dat deze boom een van de laatrten is die groen wordt , en een van de eerrten die zyne vrugten tot rypheid brengt. Den 2(5. reisde ik des morgens naar Penn'sNeck. De Tulpebomen , vooral de volwaiïènen , zagen ’er geheel groen uit , zynde reeds in ’t blad ; dus is deze boom een van de vroegllen die zyn blad krygt. Ik zag heden voor het eerft den Sajfafr asboom bloeyen. De bla¬ deren waren nog niet uit. De bloemen ruiken aangenaam. De Lupinus perennis is menigvuldig in de boiïchen , en wart in goe¬ de en kwade gronden. Dikwyls zag ik hem op fchrale gronden en heiden tieren , waar niets anders voortkomen kon. Zyne bloemen , die gemeenlyk in Mai voor den dag komen , ftaan zeer frai door haren purperagtigen weerfchyn. Men zeide my dat het vee deze bloemen gaarne eet; dog het fpeet me dikwyls te ondervinden dat het ’er zo fel niet op was als men zeide , vooral als ’er iets anders te eten viel , en dan raakte het deze plant zelden aan, hoe malfch en groen zy ’er ook uitzag. De paarden aten de bloemen , maar niet de ftelen en bla¬ den. Als het vee deze plant in de lente eten zal, moet de noodzake- lykheid en de honger ze fmakelyk maken. Men vindt hier gene zo fchoon met gras bewaiïèn’ weilanden als in Zweden , in de boiïchen moet het vee zyn voedfel zoeken. De grond is daar gemeenlyk gelyk , ten minften zyn ’er weinig heuveltjes. De bomen ftaan wyd uit mal¬ kander, dog de grond tuiïchen hun is niet met groene zoden bedekt, want daar zyn maar weinig foorten van gras, en dat ftaat zeer yl. De grond is zeer los , ten dele door de menigte van verrotte bladeren die denzelven een groot deel van het jaar bedekken. Dus vindt het vee B 2 wei- Bloeyen- de bo¬ men. De Lu¬ pinus. I'S Eiken, Dellom- mei vo¬ gel. Een Ke¬ ver. Ligtge- vcnde. vliegen. Late koude nagten. rianten befcha- digd; / NEW JERSEY. weinig gras in de wouden , en moet zig behelpen met al wat het Rry~ gen kan, het zy goed of kwaad. Ik zag dit voorjaar het vee de jon* ge fcheuten van ’t geboomte af byten en opeten, want ’er waren nog gene planten opgekomen , en die liaan ook zeer fchaarfch hier en daar verfpreid , gelyk ik reeds heb aangemerkt. Dus kan men ligt begry- pen dat de honger het vee dwingen kan om planten te eten die het niet zoude aanraken, als het beter voedfel kon vinden. Egter denk ik dat het der moeite waard zyn zoude deze plant ter verbetering van- magere gronden te gebruiken , en dat het niet onmogelyk zoude zyn middelen te vinden om ze het vee fmakelyk te maken. De Eiken hebben hier dezelve eigenfchappen als de Europifchen. Zy behouden hunne dode bladen byna den gantfchen winter over, en krygen eeril laat anderen. Zy begonnen eerll ’er enige weinigen te vertonen. De Honimdvogel , by de Zweden Koningsvogel , genoemd , kwam dien dag het eerll te voorfchyn. De Kever , by Linn.eus Melo'é Profcarabteus , zat op de bladeren van den witten Nieswortel, (fj en at ze. Ik zag ze in weinig minu¬ ten- een gantfch blad opeten. Sommigen hadden zig zo dik gevreten dat ze kwalyk kruipen konden. Dus was deze plant, die voor anders dieren volllrekt dodelyk is , voor hun een lekker voedfel. De Ligtgevende Vliegen verfchenen dezen avond voor het eerll van ’t jaar , en vlogen tullchen ’t geboomte. Het was als of ’er vuurvorw ken door de lugt vlogen. Elders zal ik ze breder befchryven,. Des avonds keerde ik weder naar Rakoon. De nagt tulfchen den- laatllen April en den i. Mai was zo koud, dat by ’t opkomen der zon de grond zo wit was van den ryp als of het gefneuwd had. De Zweedfche Thermometer Hond \\ gr. onder ’t vriespunt. Wy zagen geen ys in de wateren en rivieren die enige diep¬ te hadden , dog op zulken in de welken maar ontrent drie duimen wa¬ ters was vond men ys van omtrent de dikte van een derde ener lyn. Den avond te voren was de wind zuidelyk , dog ’s nagts was het ftil. De Appel- en KarlTebomen waren in vollen bloei. De Perfikebomen hadden al byna uitgebloeid. De meelle bomen in de bolfchen hadden reeds nieuwe en tedere bladen, en hec grootlle getal Hond te bloeyen, als de meelle Eiken, de Komoeljebomen, de Hikories, Pruimbomen, Salïafraffen en Beuken. De planten die van de vorll geleden hadden waren , I. de Hikories , van de welken aan de jonge bomen de bladeren bevroren waren, zo dat zy na den middag- geheel zwart waren. Het meelle blad was byna over¬ al (*) liungsfogel, (t) Veratrum album. R A K O O N. 1745/. al dïgt by poelen en in de bolTchen door de koude bedorven. II. Dc Zwarte Eiken , waarvan er velen waren wier blad bcfchadigd was. IIL De jonge Witte Eiken hadden ook veel aan hun blad geleden. IV. De bloeilems der KarlTebomen waren op vele plaatfen ook befchadigd. V» De bloemen van de Engelfche Walnootbomen hadden zeer veel gele¬ den. VI. Sommige bomen van de Rhus glabra hadden al loof, hen welk geheel bevroren was. VIL Van de Rhus radicans hadden de jonge tedere bomen veel vaa de vortl geleden , en hunne bladen wa¬ ren gedeekelyk dood gevroren. VIII. Van de Thalictra of wilde Ruke waren en bloemen en bladen befchadigd. IX. Van het Podo- phyllum peitatum was ’er van de vyf honderd pas een dat geleden had. X. Een groot deel Varen , onlangs opgekomen , was vernield. Vele andere gewaffen waren ’er nog befchadigd , dog. ik koude ze wegens hunne kleinte niet onderkennen. De Bartfia coccinea wies overvloedig in verfcheidcn lage weiden. Bartfia De knoppen waren reeds fchoon karmynrood , en gaven aan de weiden coccinea* een fieraad. Men heeft nog geen ander gebruik van deze plant, ge¬ maakt, dan dat zy het oog verluftigt. Een van de Zweden had hier enen Engelfcken Walnootboom (*) ^al- in zynen tuin geplant , die nu twee vadem hoog was. I ly Hond in vollen bloei, en had reeds grote bladen; maar de zwarte Walnootba- men, die hier van zelven wallen, hadden nog bladeren nog bloemen. Dog de vorlt van den laatllen nagt had alle de bladeren van den Euro? pifchen boom vernield. Dr. Franklin zeide my naderhand , dat ’er fommige Engeljche Walnootbomen te Phtiadelphia geplant geweeil waren die wel Haagden, dog de vorll doodde ze allen* Ik gaf nauwkeurig agt op de bomen die nog geen blad hadden,, en Bomen dezen waren : die nog De zwarte Walnootboom , de Ëfch , de Acer Ncgundo , hier de witte EJch genoemd, d o. Nyjffa aquatica, de Perfimon , de vitis La- c jen hrufca of wilde Wyngaard, en de Rhus glabra of de Sumach. De bladen der volgende bomen waren nu aan ’t uitkomen ; de Rode Uitlo- Moerbezie en Kaftanjeboom , de Waterbeuk , en de SafIafrasboom.Peiltle Van de Hikories hadden fommigen reeds grote bladeren, dog anderen h°men- hadden ’er nog genen. By de verfcheidenheden die men onder dit foort van bomen heeft , denk ik , zal ook het zelve verfchil plaats hebben. De Virginifche Karlfèboom walt hier en daar in de bolTchen. Zy- ne bladen waren reeds tamelyk groot , dog zyne bloemen waren nog niet volkomen open. Bs De O Juglans regicu *4 NEW J E Pv S E Y. De Saflafrasboom ftond overal in bloei , dog zyne bladeren waren nog niet geheel en al ontwikkeld. Dc Sto - De Liquidambar Styraciflua of de Storaxboom waft in de bos- rïixboom* fchen , vooral in enen natten grond , in en by waterftroompjes. De Engcljchen noemen hem Sweet Gum-tree. De bladen begonnen in liet bovenfte des booms uittefpruiten. Deze boom wordt zeer zwaar, en hy wykt in hoogte den grootften fparren en eiken niet. Wanneer hy begint hoog te worden lterven de onderfte takken , vallen af, en laten ten laatften den ftam gantfeh glad en zonder takken , houdende de boom alleen maar ene kroon boven aan. De zaden zitten in ron¬ de hoekige huisjes, die in den herfTt afvallen; en dewyl de boom zeer hoog is dryven de winden de zaden zeer ver heen. Men kan dit hout zeer glad maken , vermits deszelfs aderen zeer fyn zyn , dog het is niet hard , zo dat men ’er met een mes letters in kan fnyden, die ’er fchynen in gegraveerd te zyn. De Heer Lewis E- •vans zei de my ondervonden te hebben, dat ’er in dit Land geen beter hout is om gegoten metalen in te bearbeiden dan dit. Ik vroeg den Heer Bartram of hy de gom van dezen boom gevonden had , die zo beroemd is in de Genceskonft. Hy zeide my dat een zeer fterk rui¬ kende gom alcyd uit iedere fnede loopt die in den boom gemaakt wordt, dog dat de hoeveelheid hier te gering was om de moeite van ’t ver¬ zamelen te vergoeden. Deze ruikende gom heeft den Engel fchen naam voortgebragt. Hoe meer men zuidwaards komt des te groter hoe¬ veelheid van gom geeft de boom , zo dat ze daar ligt te verzamelen is. De Heer Bartram was van gedagte dat deze boom eigenlyk voor de lugtftreek van Karolina gefchikt is , dog door verfcheiden’ toeval¬ len verder noordwaards, tot in New Tork toe, het welk zyne uiter- fte grenspalen fchynt te zyn , is gebragt geworden. In de zuidelyke geweften brengt de warmte de gom rykelyk voort , dog zo gaat het niet in ’t noorden. Reis naar Den 2. Mai reisde ik naar Salem met inzigt om het Land te zien. Salem, De Sajfafr asboom ftond hier en daar in de boftchen en om de rafte- l’eboom- ringen. Men kon hem nu van verre door zynen bloeifem ontdekken, die nu open zynde hem geheel geel maakte. Het blad was nog niet uit. Weiden* Op fommige weilanden was het gras reeds tamelyk hoog ; dog men moet aanmerken dat deze weiden moeraflig zyn , en dat ’er geen vee dit jaar was op geweeft. Deze weilanden worden tweemaal in ’t jaar gemaid , te weten in Mai en het einde van Auguftus. Ik zag dezen dag enigen van deze weiden , waarop het gras reeds bekwaam was om gemaid te worden , en vele weilanden in Zweden hebben in den hoityd 20 goed gras niet. Deze weiden lagen in vallyen en by poelen , waar de S Å L E M 1749 15 ic Zon grote kragt oeffent.. liet gras beftond vooriiamelyk uit dat foort ’t welk Carex genoemd wordt. De wilde Pruimbomen waren nu overal in bloei. Zy waden hier en Pruim¬ elaar in de boiïchen , dog gemeenlyk digt by moeraden op natte gron- bomen¬ den. Men kent ze van verre aan hunnen witten bloeifem.. De vrust O is fchoon op ’t oog , en wordt ryp zynde gegeten. De Cornus Florida of Kornoeljeboom waft in de boiïchen , op de Dc Koi> heuvels r op de vlaktens, in de dalen , in poelen en by beekjes. Dus noe,ie" kan ik niet zeggen welke zyn regte grond is; egter fchynt hy op enen booul5- lagen dog niet vogtigen grond het beft te flagen. Hy was nu verfierd met zyne grote witte bekleedfels waarin de bloemen zitten , die den boom van verre doen in ’t oog lopen. Het is om dezen tyd een ver¬ maak door de boiïchen te reizen, zo fchoon worden zy gemaakt door den bloeifem van dezen boom. De bloemen die in de bekleedfels zyn opgefloten begonnen dezen dag open te gaan. De boom komt tot ge¬ ne grote hoogte of zwaarte , dog krygt omtrent die van onzen Sor- beboom. Daar zyn drie foorten van dezen boom in de boiïchen , een met grote witte bloembekleedfels , een twede met kleine witten , en een derde met roodagtigc. De boiïchen waren thans vol van vogelen. Ik zag, vooral de klein- Gcvo- der foorten , overal op den grond huppelen , of onder ’t kreupelhout kruipen , zonder zeer- fchuw te zyn , dus het den Hangen zeer ligt valt ze te doden. Ik geloof dat de Ratelflang weinig meer te doen heeft dan ftil te leggen, en ,, zonder dat zy lang behoeft te wagten ,, zal wel de een of de ander kleine vogel haar op ’t lyf lopen en gele¬ genheid geven van hem zonder betovering te vangen. Salem is ene kleine handel dryvende plaats, een ftuk wegs van de Sülenu Dellaware afgelegen. De huizen ftaan ver van malkander, en zyn ten dele van .ft een en ten dele van hout. Een beekje loopt langs de Stad en valt in de Dellaware. De Ingezetenen leven van den handel zo¬ goed. als zy konnen. In de nabuurfchap van Salem, zyn fommige la¬ ge en moeraflige weiden , en om die reden wordt het voor ene on¬ gezonde plaats gehouden. De ondervinding heeft doen zien, dat zul- ken die zig hier van andere plaatfen kwamen nederzetten zeer bleek, en ziekelyk wierden , fchoon zy in ene volmaakte gezondheid waren en ’er wel uitzagen op hunne aankomft.. Deze ziekelyke toeftand blyft hun gemeenlyk altyd by. De fchuld hiervan geeft men aan de Hinken¬ de uitwaaiïèmingen der moeraflèn , die men zelfs van verre door den reuk gewaar wordt. De afgaande koortfen heerfchen hier zeer fterlc tegens den herfft. Twee jonge lieden , die met my naar Amerika.' waren overgekomen, gingen gezond en wel naar Salem » dog binnen wei- Saffraan, Katoen plant. Rakccn. De C rab tree. Aanmer¬ king. ■16 N E V/ JERSEY. weinig wenen vielen zy ziek , .en eer de winter half om was waren, zy beiden dood. De Saffraan wordt hier veel geplant , dog zy is zoo goed en zo fterk niet als de Engeïfche en Franfcbe . Miflchien wordt zy beter als zy enige jaren, gelyk de Tabak, gelegen heeft. Het Gojfypium berbaceum , of de Katoen die op ene plant gevonden wordt , is een gewas van maar een jaar , en velen van de Ingezetenen van Salem begonnen het te zaijen. Sommigen kregen de zaden uit Ka¬ rolina , waar grote Katoenplanteryen zyn , dög anderen hadden ze uit ;de Katoen die ze gekoft hadden uitgeplukt en geplant. Men zeide dat men in ’t eerft moeite had om de zaden ,der hier geplante Katoen tot rypheid te krygen , want in Karolina , van waar men ze gekregen had , zyn de zomers veel langduriger en wanner. Dog naderhand hebben de zaden zig meer naar de lugtftreek gewend , en komen vroeger aan en tot rypheid. Des avonds keerde ik naar Rakoon te mg. Crabtree is de naam van een foort van wilde Appelbomen , die in de boflehen groeyen, maar vooral op kleine heuveltjes by de rivieren. (*) In New Jerfey is de boom enigfins raar, dog in Penfyhanie is hy overvloedig. Sommigen hadden enen enkelden van deze bomen digt by ■hunne Landhoeven geplant, om den aangenamen reuk van zyne bloei- fems. Hy had den 4. Mai federt een dag of twee begonnen te bloeyen. De bloemen zyn juift gelyk aan die van den gemenen Appelboom , uit¬ genomen dat die van den Crabtree wat roder kleur hebben , fchoon op fbmmige Appelbomen de bloemen al zo rood zyn. Dog de reuk 011- derfcheidt ze volkomen , want deze wilde bomen ruiken zeer aangenaam, De Appelen van deze bomen zyn klein en zuur; egter zeide men dat zy eetbaar waren. Z.y blyven den gantfehen winter over onder den boom leggen , krygen jdan ene gele kleur , en bederven zelden eer dan in de lente. Ik kan niet voorby hier ene aanmerking te maken. De Crabtrees begonnen eerft den 3. of 4. Mai hunne bloemen te tonen , daar inte¬ gendeel de gemene Appelbomen, die uit Europa overgebragt waren, al hunnen bloeifem kwyt waren. Zo begonnen ook de wilde Karflè- foomen eerft den 1 2 Mai te bloeyen , en de tammen bloeiden reeds den 24. April. De zwarte Walnoten uit dit Land oorfpronglyk hadden nog bladen nog bloemen , fchoon de Europifchen reeds grote bladen en bloemen droegen. Hieruit blykt dat bomen uit Europa overgebragt, fchoon (*) Malus Sylvejlris , fioribus odoratis . Gronov. Fl. Virg, p. 55. Py.rus teronaria. Linn. Sp, PI. p. 480. R A P A A P O. 1749. 1? -fchoon van den zelven aard als de wilde Jmerikaanfchen , veel vroeger bloeyen dan de anderen. Ik kan de reden hiervan niet zeggen , of het moeit zyn dat de Europifche bomen aan ’t bloeyen gaan zodra zy dien trap van warmte krygen daar zy in hun vaderland aan zyn gewend. Zy weten niet , zou men zeggen , dat hier na zulk ene warmte een of meer koude nagten daan te wagten , die hunne bloeifems vernielen kun' nen, want in de koude landen komen zelden na zo hete dagen zo kou¬ de nagten die den bloeifem kunnen befchadigen. (*) Integendeel fchy- nen de wilde bomen van dit Land geleerd te hebben zig op die vroege warmte niet te verlaten , maar te wagten naar ene derker hitte , wan¬ neer zy voor gene vorft meer te vrezen hebben. Hierom gebeurt het dikwyls dat de bloeifem van de Europifche bomen dood vrielt , daar de inlandfchen niets lyden. Wy erkennen hier de wysheid van den Schepper. 