VADERLANDSCHE LETTER OEFENINGEN
XIX vs. 7, xaraavii niet zo zeer herbergen, als wel zich op- houden, verfrisfen of hét middagmaal neemen, te kennen geeft, gelyk op te maaken is uit het voorgaande vs. 5, g. waar VAN LUC, II vs, 7. 508 waar de Heere hem aanzegt: „ Ik moet Zeden in uw huis blyven.” Nogmaals, wanneer de Discjpelen hunnen Meester drongen, de vermoeide en hongerige Schaaren , die hem in de woestyne vergezelden, van zich te laaten gaan,» op dat zy, in de omliggende vlekken en dorpen, de noodige verfrisfing en fpyze vinden mogen ,’ konnen - wy die woorden (Luc, IX vs. 12.) alzo met goed recht averbrengen, zonder dat wy, naar onze Zeden , met de gewoone Vertaaling, aan Met neemen van herberge behoeven te denken, Eindelyk ‚ en het geen zeer veel afdoet, wanneer Lucas, in het boeken der Gelykenis van den barmhartigen Samaritaan, van een openbaar verblyf voor vreemdelingen, of, als wy zeggen, van eene herberg, en huiswaard in dezelve, gewaagt, (Luc. X vs. 34.) bedient hy zich geenzins van het woord, °t welk wy meenen dat een gastvertrek aanduidt, maar van geheel andere benaamin- gen zardogsier En zavdories, die, naar de kracht der taales eene plaats, en eenen man betekenen, die allen ontvangt, Om deeze redenen te zamen genomen, vermeenen wys met den beroemden PEARCE, dat, by de Gefchiedenis van Christus geboorte, naar Lucas verhaal, per van een gastvertrek gewaagd wordt, onzeker of dat in eenig vriendenhuis, dan wel in eene herberg, ja zelfs in een der gewelven van een ruim en uitgeftrekt onderaardsch hol, geweest zy. | Maria derhalven, des Heeren Moeder, aldaar van haa ren eerstgeboorenen verlost zynde, vond, om den toens maaligen toevloed van vreemdelingen en bloedverwanten naar Bethlehem, in deeze kamer voor haar Kind geene andere legplaatze dan eene kribbe, waarvan zy dus zich genoodzaakt vond gebruik te maaken. .Offchoon wy nu geene reden hebben, om saar onze bovenftaande Verklaaring aan eene kribbe te denken, die in den ftal ter voeding van het vee was opgeflaagen, of daadelyk diende, behouden wy echter nagenoeg de ge- woone Vertaaling; van oordeel zynde, dat xma hier ten minften dien zin heeft. Maar hoedanige waren de Voer- kribben der Ouden? Als de onze, van eene vaste en veelal onbeweegbaare zelfftandigheid, van hout of fteen, in den grond, of aan eenigen muur, gehecht? Zulks te geloo- ven ftrookt naauwelyks met de eenvoudige zeden der Oosterlingen, en het herdersleven by hun zo algemeen. Zy hadden geene gebouwen of ftallingen , waari het vee in die warme gewesten wierd opgezet, Men dreef alleen „Oo 4 … des 504 ‚ VERKLAARING des avonds de beesten, ten einde ze voor roofdieren of dieven te beveiligen, binnen omheinde, doch van boven opene, affchuttingen; of hield, in gunftiger jaafgetyde, de nachtwacht over de kudden in het veld. Voorts gaf „men aan paarden, kemelen, en ander groot vee, hun- voeder in eene opgeflagen of uitgefpannen kribbe van grof lin- nen of zeildoek, aan ftaaken vastgemaakt; by of aan welke de beesten gekluisterd -of gebonden wierden (*), gelyk men nog heden ten dage in de legers gewoon is. Van dusdanig eene kribbe nu, of hangmat, om de zaak naar ons taaleigen uit te drukken, vermeenen wy, dat Lucas gewaagd heeft , als van de eerfte legerftede des Heeren, die door deeze byzonderheid van de-overige kinders te Bethlehem genoeg onderfcheiden wierd, om door de Her- ders uitgevonden te worden; en hiertoe, gelooven wy, geeft te meer aanleiding , wanneer men hier leest „op gezach van eenige handfchriften , é pæn in eene kribbe, en niet á» ta Qarinzin de kribbe; hoezeer die bepaaling der kribbe, waarop het voorzetfel doelt, met groot recht, en zorgvul- dig, in het 12 en 16 vers, vervolgens is bygevoegd, wyl : aldaar van de kribbe gefproken wordt, waarin het Kind met ’er daad lay, en gevonden wierd; hier daarente- gen, van tene kribbe , in welke het zyne Moeder neder- egae. l ; Hecht iemand ten laatften eenig geloof aan het Verhaal der Vaderen, en de Overlevering der Eeuwen , nopens Christus geboorte in een naby Bethlehem gelegen Ao/; wy willen deezen niet wederfpreeken , dat ook het woord maradvua van een gastvertrek in zodanige onderaardfche wooning. zou mogen verftaan worden. y willen zelfs niet lochenen, dat de geringheid en het verval van het ne- derig Bethlehem in Juda, veelal door Herders bewoond, en in eenen bergachtigen oord gelegen, min of meer grond geeft aan dat vermoeden. Overbekend immers is het, dat oudtyds veele Jooden zich in holen onthielden, en dat deeze over °t algemeen het gewoon verblyf der men- fchen waren , alvorens de konst hun leerde zich huizen te bouwen (Cf). Maar in deezen verkiezen wy niets te beflisfen, dan dat Lucas ons toefchynt dien waan of niet, of flaauwelyk , te begunttigen. w y ‚(*) Homerus Z. III vs. 507. VIRG. Zn. ring der Heilige Schrift, waarvan wy den lof der eerfte “voordragt aan den taälkundigen, doch welligt in ons Va- derland te weinig bekenden, arbeid van den .beroemden Z: PEARCE gaarne toekennen. Voorts, daar wy de rede» nen, die ons al verders tot de uitgaave, in deezen tyd des Jaars voornaamelyk, aanporden, met genoegzaame breed- voerigheid aanvóêrden, verhoopen wy, dat de gezegde oog- merken tot nut en ftichting onzer Landgenooten, by hèt vast naderend Kersfeest, of ter wegneeming vàn een nog heerfchend vooroordeel aangaande ‘het eerfte verblyf van ’s Werelds Heiland, door eene gunftige en tydige plaat- zing in uw geacht Mengehperk zullen mogen bereikt wor- den, ten einde de-Waarheid ook in deezen op het fpot- tend Ongeloof zegepraale, en, bevryd van den fmet der dwaalinge, met haaren eigen luister, en eenvoudig fchoon:, te voorfchyn treede, | . Ik ben, met allen heilwensch, - l Uw Poegenegen Vriend E D. L.” PRACTISCHE WAARNEEMINGEN, AANGAANDE DE MEEST VOORKOMENDE VERSCHILLENDE ZOOR». TEN VAN MAAGPYN. : Door Dr. G. C. CON- RADI, Stads Phyficus te Northeim. ` D: Maagpyn, of Maagkramp, eene der hardnekkigtte | en pynlykfte plaagen van het menschdom, is geen- zins altoos van denzelfden aart- Dagelyks komen er daarentegen twee zoorten van voor, die merklyk in na- tuur verfchillen ; dewyl de eene zoort ontítaat uit eene te groote zwakheid en flapheid der maagvezelen , en daar- entegen de andere voortkomt uit eene vermeerderde prik- kelbaarheid der Maag, en eene boven maate vermeerder- de gevoeligheid der Maagzenuwen. Deeze verfchillende zoorten van dit ongemak hebbe men zo veel.te meer naauwkeurig te onderfcheiden, om dat zy doorgaans by geheel verfchillende Temperamenten wordem waargeno- men, ’t geen eene aanmerklyke verfcheidenheid in de Geneeswyze ten gevolge heeft. , ` | Oo 5 = De é 506 VERSCHILLENDE SOORTEN De eerstgenoemde zoort van Sap wordt over het algemeen beter gekend en geneezen dan de andere, de- wyl zy als met den vinger wordt aangeweezen, door de algemeene zwakheid der vezelen , de bleekheid van het gezicht, de kwaade fpysverteering , de fteeds befpeur- baare overblyfzels van kwalyk verteerde fpyzen , die, in de Maag, ophoopingen van flym, bedorven galle, of fcherp zuur, veroorzaaken. Waar uit volgt, dat deeze zoort van Lyders bykans geenerleye fpyzen kunnen ver- draagen ; dat zy, na den eeten, eene drukking in de Maag befpeuren, misfelyk worden , en dikwyls al het genut- tigde wederom overgeeven, en dat zy zich doorgaans best bevinden wanneer de Maag geheel ledig is, waar van meestal het tegendeel by de Lyders der tweede zoort plaats grypt. De geneezing deezer kwaal wordt voornaamelyk volbragt door ontlediging der Maag, en verfterking van dezelve, zo wel als van het geheele lichaam: waarom ook bittere Geneesmiddelen, beweeging, en cen fchraale diëet, in dit geval zo heilzaam en nood- zaaklyk zyn. Doch ik zal my thans hier over, dewyl de zaak overbekend is, niet verder uitlaaten. De tweede zoort van Maagpyn, die voortkomt uit eene vermeerderde prikkelbaarheid der vezelen en eene te B gevoeligheid der Maagzenuwen, is veel minder be- end dan de voorige; waarom ik wat naauwkeuriger over dezelve zal handelen, Deeze Ziekte komt voornaamlyk voor by fterke Landlieden, of ten minten by de zodaní- gen, wier gezonde honger , kragtige fpysverteering, wel- gekleurd gezicht, en werkzaam leven, geene zwakheid der Maagvezelen doet vermoeden. Een te gefpannen en te gevoelig weefzel der vezelen is de voorbefchikken- de oorzaak (Cau/a Pragumena) van dit ongemak. Deeze ongefteldheid begint niet met een geweldige pyn, ` maar eerder met eene onaangenaame nyping en drukkin “in den omtrek der Maag, die eene groote neerflagtighei des gemoeds veroorzaakt: ook zomwylen fchynt de pyn haare zitplaats in den rug te neemen, tegenover de Maag, en verwekt een gevoel als van een daar drukkenden knob- bel, °t geen zommige Lyders dan ligt doet gelooven, dat zy eene verharding in het Pancreas hebben. By het toe- neemen der kwaale gaat zy vergezeld met fteekingen, die zich tot in de borst en rag verfpreiden: thans zoeken de Lyders gaarne een ftillen hoek, drukken met isen: de | plaats VAN-MAAGPYN. 507 „plaats van den Maagmond, zitten of liggen gaarne voor- over gekromd: kunnen zy dit in een gezelfchap niet doen, zo ftaan zy ten minften gaarne voorover gebukt, met eene beklemde houding. Zyn de aanvallen allengskens gewel- dig geworden, dan komen zy aan met hitte, angst, zweet des aangezichts; waar by zich misfelykheid voegt, die „wel eens in uitbraaking van alles wat in de Maag is over- gaat, ’t geen zomwylen eene merklyke verligting voor eenigen tyd veroorzaakt, De aanval kan uuren en dagen lang uitgefteld worden, door het meer dan gewoon nuttis n van fpyzen, en door eenig verzachtend geneesmiddel. aarentegen zyn de aanvallen doorgaans hevigst na den middag, na de verteering der fpyzen, en duuren tot aan den tyd:van het avondmaal, wanneer eene nieuwe opvul- ling der Maag wederom verligting geeft. Door lichaam» lyke beweeging wordt de kwaal doorgaans erger, en ver- heft zich door wandelen, ryden, enz. Buitendien zyn ’er nog twee oorzaaken , die veel toebrengen tot het ont- ftaan en verergeren van dit ongemak: te weeten , in de- eerfte plaats, alle ongangenaame gemoedsaandoeningen , en, ten tweeden , zuurê fpyzen en dranken, vooral bui- ten- den tyd van het middagmaal genomen ; als zuure wynen , zwaare belegene ligt in {cherp zuur overgaande bieren, overmaat van boomvruchten, enz, al is het dat de Lyder anders niet aan een overmaatig maagzuur ondere hevig was. … Een recht ingewortelde Maagpyn van deeze zoort is al- toos bezwaarlyk te geneezen, en komt ligt wederom, Hoe meer de kwaal verouderd is, des te pynlyker en menige vuldiger worden de aanvallen. Doch is het ongemak nog in zyn begin, dan kan men het gemaklyk ftuiten, door middel van een goeden leefregel , en de noodige geneesmid= delen. Wanneer het ingeworteld ongemak ‚eene buiten= gewoone prikkelbaarheid van het geheele lichaam, en van den geest, heeft te wege gebragt, waar mede dan doorgaans eene hypochondrifche lichaamsgefteldheid verbonden is, wordt de geneeswyze zo veel te langduuriger en zwaar- der. Zo de Maag der Lyderen tot het verzamelen van Maagzuur overhelt, is de geneezing zwaarder dan anders, Zo ras de gewoone aanval na den eeten laater komt, en eindelyk- uitblyft, begint ’er hoop tot eene gelukkige her- ftelling te komen. Wat de Geneeswyze deezer kwaale betreft, dewyl de in de Maag voorhanden /zynde zuure en gallige {cherp- | ten, 508 VERSCHILLENDE SOORTEN ten, door haare werking op de te gevoelige vezelen, dik- wyls de toevallige ourzaaken van: het ank zyn, doet men best de geneezing met een braakmiddel te beginnen. Zo de kwaal nog niet is ingeworteld , komt men haar zomwylen met een of twee gewoone’ braakpoeders te bo- ven ; doch zo de ziekte zich reeds tot: eene bevestigde en ingewortelde zenuwkwaal gefchikt heeft, zyn die Maagzuiveringen alleen niet voldoende. De hulpmidde- len, tot welke men nu zyne toevlucht moet neemen, zyn de volgende: 1. Pymonter- water. [n eenige gevallen , in welke de kwaal reeds byna een jaar had aangehouden, genazen eenige weinige glazen van dit mineraal water dezelve als door tovery. De Lyders, die dit middel gebruiken wil. len, doen best daar van eenige lne te drinken op den vroegen morgen, tegen den middag, en na denzelven, Ook raade ik hen, fteeds eenige flesfen van dit water, zelfs geduurende den winter, in- voorraad te hebben, de- wyl het ongemak ligtlyk wederkeert. < 2. Een nog meer byzonder geneezend vermogen tegen deeze kwaale gier bb my de kleine wilde. Valeriaanwor- tel te bezitten. Doch, om haare behoorlyke. uitwerking te doen, moet zy zeer frisch geftooten zyn, ên in een welfluitend ftopvlesje bewaard: worden. Van dit frisch, krachtig, poeder laat ik driemaal-’s daags twee coffyle- Itjes vol in een half theekopje koud water inneemen, unnen de Lyders dit niet zeer lekker’ poeder onmogelyk ebruiken, dan fchryf ik hen Pillen voor, uit dit poe- der, en deszelfs naar behooren bereid Extra&. Het Ex- traâ alleen, of een aftrekzel of afkookzel van. het poe» der, bezitten erbij de kragten van het poeder zelve. 3, Het overvloedig drinken van koud water, en het wase fchen van den omtrek der Maag, dus ook het koud bad, verfterkt de vezelen, vermindert de te groote gevoelige heid van het zenuwgeftel, en geeft doorgaans oogenblik- lyk verligting in den aanval. Ondertusfchen moet dit middel niet in het werk gefteld worden, zonder de goed- keuring van een bekwaam Geneesheer, die alle bykomen- de omttandigheden wel heeft overwogen. 4. In zommige ligtere gevallen voldoet ten vollen aan het oogmerk de Duivelsdrek, met Valeriaan ZaxsraÂ tot gelyke deelen in pillen vereenigd. Doorgaans, te weeten zo lang 'er geene knoestgezwel- len voorhanden zyn, bewerken deeze middelen eene ee Q- VAN MAAGPYN. <- _ 509 komene- herftelling; doch heeft dit geen plaats meer, dan moet men ’er nog eenige palliative middelen byvoegen, als Pepermunt- water , Bevergeil, enz. en wel vooral het Heulzap. Het laatstgenoemde middel is de eenige toe- vlucht tegen de hevige pynen en braakingen , die door. een knoestgezwel der Maag veroorzaakt worden. Nog in den voorleden zomer wierd ik by eene Vrouw van 66 jaar geroepen, die door deeze toevallen reeds tot het uiterfte gebragt was, Eene herhaalde allengskens vermeerderde ifte van Heulzap was het eenigfte middel, waar door ik in ftaat geraakte het braaken te ftuiten, en haar de zo lang gewenschte verligting van pyn en den ontbeer- den flaap te bezorgen. Zommige deezer Lyders kun- nen hierom ook dikwyls de aanvallen der pynen voor- komen , met fteeds ’s morgens een grein Heulzap in te neemen. | Voorts zyn de volgende PraGtifche waàrneemingen van weel gewigt in het behandelen deezer Ziekte: I. Na het neemen van een Braakmiddel, moet men, ten minften geduurende de eerstvolgende vierentwintig uuren , zo.veel mogelyk, de gewoone lichaamsbewee- ingen vermyden; dewyl de kwaal anders gaarne we- erkomt. a. De Magnefia is voor deeze Lyders doorgaans zeer end. inzonderheid laat ik dezelve eenige dagen na het Braakmiddel gebruiken, om de zuure fcherpte , die nog voorhanden mogt zyn, weg te neemen. Wanneer de Lyders fterk door het Maagzuur geplaagd worden, fchry- ve ik ook dikwyls met een goed gevolg de Valeriana- voor, vêreenigd met een gelyk gewigt van Magnefia. _ 3: De Middelzouten zyn in deeze kwaal doorgäans zeer nadeelig. Geraaken dus deeze Lyders in handen van zo- danige Geneesheeren, die alle Maagziekten befchouwen als de gevolgen van verzamelde kwaade ftoffen, en dezelve behandelen met ontbindende middelzoutige purgeermidde- len > neemt de kwaal meestal zichtbaarlyk toe, dewyl de Maag nu van dag tot dag gevoeliger en prikkelbaarder wordt. 4. Na het overwinnen deezer. Ziekte moet men niet plots- ling ophouden met het gebruiken van Geneesmiddelen; maar allengskens: gelyk wanneer men tusfchenpoozende koortzen door middel wan den Koortsbast geneest. 5. Wanneer de kwaal onderhouden wordt door eeng awakke lichaamsgefteldheid , fpreekt het van zelve, dat men $10: VERSCHILLENDE SOLRTEN VAN MAAGPYN. men ook algemeen verfterkende middelen moet gebruiken, Wanneer daarentegen de kwaal ontftaat uit eene algemee= ne fcherpte, die zich op de Maag geplaatst heeft, by voorbeeld die van het AAewmatisme, moet men de genees- wyze volgen, die zodanig eene ziekteftoffe uit haaren aart vordert. 6. Tot verhoeding van wederinftorting der Lyders, zo ligt plaats grypende , moet men zich wagten voor allen zielsverdriet; voor wyn en zwaar bier buiten den maal- tyd: insgelyks voor een langduurigen honger; dewyl daar door de Re der Maag toeneemt. Indien de kwaal zeer hardnekkig is Ange ‚ doet men ook veiligst zich te wachten voor alle vruchten, honig, honigkoeken, tnooten , en veel haring; dewyl de ondervinding eert, dat- alle deeze dingen ligtlyk een nieuwen aan» val der kwaale bewerken. In plaats van bier, doet men ook best, geduurende den maaltyd, zuiver water te drin- ken, Hoe eigenaartig deeze laatíte zoort van Maagpys van de eerstgenoemde zoort verfchille, blykt, onder an- deren , uit het volgend aanmerkenswaardig voorbeeld. Een jong Geleerde, die reeds geduurende eenige jaaren aat dit ongemak gezukkeld had, en nu laatstlyk vier maan- den aaneen door de pynen geplaagd geweest was, begaf zich naar een bruiloftsfeest, °t geen tot twee volle etmaa- len wierd uitgerekt; hy vol daar zyn honger ten vol- len, dronk drieërley zoorten van wyn en pons, byna tot dronkenworden toe. Deeze hem ongewoone brasfery bragt gevallig in de ftemming zyner maagvezelen die ver- andering te wege, die hy zedert langen tyd te vergeefs, door middel van geneesmiddelen en een fchraale levens- wyze, had gezocht. ’Er zyn nu acht maanden verloopen, en hy is tot hiertoe ten vollen gezond gebleeven. Zodanig een geval zou voor een Lyder aan de eerst befchreevene zoort van Maagpyn allerverderflykst geweest zyn. DE DE HUISHOUDING VAN DEN BEVER. SIR „DE HUISHOUDING VAN DEN BEVER5 STREKKENDE TOT WEDERLEGGING VAN VERSCHEIDE BYZON. DERHEDEN ;, DIT DIER BETREFFENDE, VER- KEERDLYK IN VROEGERE BERIGTEN DAAR AAN TOEGESCHREEVEN. COntleend uit Mr. HEARNES Journey from Hudfons Bay to the INorthern Ocean.) (Vervolg en Slot van bl. 477.) ontkennen , dat de Bevers eene vry groote’ maate van fchranderheid bezitten en betoonen, zou in my even ongerymd weezen, als het in die Schryvers is, die denkeg aan deeze Dieren niet te veel te kunnen fchen- ken. Ik wil den Beveren gaarne met eene volle maate wat hun toekomt toemeeten. Maar het is ene voor iemand te begrypen , hoe, of door welke middelen, een Bever, wiens volle hoogte, als hy overeinde ftaat, niet boven de twee en een halve voet is, of drie voeten ten al- lerhoogften , en wiens voorpooten niet breeder zyn dan een Engelsch Half kroons ftuk, ,, ftaaken, zo dik als een s» mans been, drie of vier voeten diep in den grond » dryft.” —— Dat zy » deeze ftaaken met dunne takken ‘s» doorvlegten,” is even ongegrond. — Dat zy „den binnen- » kant hunner wooningen met een mengzel van modder s En ftroo bepleisteren, met modder en fteenen op hunne s ftaarten gelaaden zwemmen,” is nog ongelooflyker. De gedaante en grootte van dit Dier laat hem, ondanks alle aan ’t zelve toegekende fchranderheid , niet toe, al zul« ke bedryven te volvoeten 3 en het zou even onmogelyk wees _ zen voor een’ Bever, om zyn Staart als een troffel te gebrui. ken, dan alleen op den vlakken grond, waar hy gaat, als het zou zyn voor Sir JAMES THORNHILL, om het ver- welfzel van St. Paulus Kerk te befchilderen zonder ftei- gering. De geledingen van hun Staart laaten niet toe, dat zy denzelven immer over hun fug brengen: natuurlyk hangt dezelve nederwaards 5 en het is niet dan met vry veel moeite, dat zy het fleepen van den ftaart op den grond beletten. Dit het geval zynde, kunnen zy niet recht over- einde zitten , gelyk een Eekhoorn , °t welk hun gewoon postuur is, (inzonderheid als zy eeten , of zich reinigen, ge 512 . - DE HUISHOUDING ' gelyk een Kat of Eekhoorn- doet) zonder hunne- ftaarten voorwaards tusfchen hunne beenen te krommen, in welk eval de ftaart niet oneigensgezegd mag worden hun ten tafelbord te dienen. Zo verre zyn de Bevers van ftaaken in den grond te arbeiden, als zy hunne wooningen bouwen, dat- zy het rootfte gedeelte des houts, door-hun verwerkt, kruiswyze eggen , en bykans horizontaal, en dit zonder eenige ande- re orde, dan dat zy eene holte in °t midden laaten. Als eenige noodlooze takjes uitfteeken „ byten zy dezelve met de tanden af, en werpen ze onder de overige, om den modder te beletten door het dak te vallen, —— Het is een verkeerd begrip, dat het houtwerk eerst voltooid en dan gepleisterd wordt: want hunne geheele Wooning, zo wel als hunne Dyken, zyn, van den eertten aanleg af, eene verzameling van hout en modder, gemengd met ftee- nen, als zy die kunnen bekomen. Den modder neemen zy altyd van den kant, of den grond,van de plaats,naby den ingang der wooning: en {choon hunne voorpooten zeer {mal zyn, houden zy die ftoffe tusfchen dezelve onder de keel; hout draagen zy altoos tusfchen de tanden. …Al hun werk verrigten de Bevers by nagt: zy zyn zo vaardig in hetzelve te volvoeren, dat ik gezien heb, hoe Zy» in één nagt, zo veel modders verzamelden, als zeer veele duizenden bedroeg van de kleine hoeveelheden , die Zy , op gemelde wyze ‚kunnen aanbrengen. Wanneer ‘er zich eenig mengzel van gras of ftroo in opdeed, was dit zeker by Enkel toeval, en toe te fchryven aan den aart van den grond, van waar zy den voorraad verzamelden. Dat zy met voorbedagtzaamheid en overleg een menggzel ten dien einde zouden maaken, is geheel van waarheid ontbloot. Het is een uitfteekend beleid in de Bevers, dat zy aan de buitenzyde hunner Wooningen toemaaken of pleis- teren, gelyk men het doorgaans noemt, elke breuk, wel- ke zich voordoet, en daar toe verfchen modder bezigen ; dat zy dit zo laat mogelyk in den Herfst doen, en zelfs wanneer de vorst vry fterk wordt: door dien tyd af te wagten, wordt het nieuw aangelegde welhaast zo hard als fteen, en belet hunne natuurlyke vyanden, hun, geduu- rende den winter, te ontrusten. — = Naardemaal men de Bevers veelvuldig over hun werk ziet heen en weder wandelen , en, van tyd tot tyd, een flag met den ftaart geeven, in ’t byzonder als zy in het Water plasfen, mes l t VAN DEN DEVER. 513 dit buiten twyfel aanleiding opgeleverd tot het doen ge: booren-worden der algemeen aangenomene: begrippen, dat zy hunne ftaarten als troffels gebruiken, en daar mede hunne wooningen pleisteren; terwyl dat kloppen met den {taart enkel eene gewoonte is, welke zy volgen, zelfs wan- neer zy-tam gemaakt zyn, inzonderheid als men ze ver- vaard maakt. ì Het voedzel der Beveren beftaat voornaamlyk uit een grooten wortel, wel gelykende naar een koolftruik; de- zelve groeit aan de oevers van Meiren en Rivieren. Zy fnyden ook, met hunne tanden, den bast van de boomen af, bovenal van de Populier-, Berken-, en Willigen- boo- men. Dan het ys-hun, in den Winter, belettende aan land te gaan, hebben zy geen boombast, om zich, geduu- rende dat faifoen, te voeden, uitgenomen van zulke brok- ken, als zy in den Zomer geveld, en tegen over de deuren van hunne wooningen in het water geworpen hebben; en. daar zy doorgaans íterke eeters zyn, maakt gezegde wor- tel een goed gedeelte van hun winter-voedzel uit. In den Zomer veranderen zy hunne fpyze; zich van ver- fcheidenerlei gewasfen bedierende, en ook besfen gebrui- kende, welke in dat faifoen in hunne nabuurfchap groeijen. ni Wanneer het ys in deù voortyd los wordt, verlaaten de Bevers altoos hunne woonfteden, en zwerven den ge- heelen Zomer rond, waarfchyniyk om een beter woon- plaats te vinden; maar, in gevalle dit -niet gelukt, keeren Zy tot de oude weder, korten tyd vóór dat de boombla- deren afvallen , en leggen dan hun wintervoorraad van hout op. Zeldzaam beginnen zy aan den herbouw hun- ner wooningen, eer de vorst begint, en, voltooijen nooit - het buitenfte bekleedzel, eer de koude vry ttreng is, ge. lyk wy alrede gemeld hebben. Als de Bevers van woonftede veranderen, of als het vermeerderen huns aantals het noodig maakt aan hunne wooningen eenige toevoegzels te maaken, of nieuwe te bouwen’, beginnen zy, met vroegtyds in den Zomer hout ten dien einde af te byten; doch zeldzaam vangen zy met bouwen aan vóór in ’t laatst van Oogstmaand, en vol- tooijen dezelve nimmer vroeger dan met den aanvang van de winterkoude. Ondanks alles wat men verteld heeft van de zamen- vergadering deezer Dieren in gröote maatfchappyen , en het gezamenlyk oprigten van groote Steden, Dorpen en MENG, 1798. NO, 13. Pp Ge- IA DE HUISHOUDING Gemeenebesten, gelyk men ze wel eens heeft verkiezen te noemen, hou ik my, uit verfcheide omftandigheden , verzekerd , dat, zelfs daar, waar de meeste Bevers in elk- anders nabuurfchap woonen , hun arbeid niet met on- derlinge werkzaamheid wordt voortgezet in het vervaardi- gen hunner onderfcheidene wooningen , en dat zy geen onderling belang hebben, dan in zo verre zy met elkander onder één dak woonen; en ook dan ftrekt het zich niet verder uit, dan in het aanleggen en voltooijen van den Dam of Dyk, die verfcheide wooningen dekt en dient. In zodanige gevallen is het natuurlyk te denken, dat elk, die voordeel van zulke werken trekt, byftand biedt in den aanleg, overtuigd van de nut- en noodzaaklykheid voor allen. De meeste verhaalen , ja ik mag bykans zeggen, alle verhaalen , welke wy van den Bever bezitten , zyn ont- leend uit, en rusten op, het gezag der Franfchen, die zich in Canada onthouden hebben; maar deeze berigten ver- fchillen dermaate van den weezenlyken ftaat der din- gen, en de waare Huishouding der Bevers, ten Noorden van Canada, dat zy veel aanleidings geeven om de waarheid van het geheel zeer in twyfel te trekken. By voorbeeld , de verzekering, dat zy twee deuren hebben in hunne wooningen, een aan den land-, en een aan den water- kant , is, gelyk ik reeds heb aangemerkt, geheel ftrydig met de waarheid, en loopt aan tegen het gezond ver- ftand, dewyl zulks hunne wooningen voor hun nutloos zou maaken , zo als plaatzen waar in zy zich begeeven om de ftrenge winterkoude te ontwyken, als om ter fchuilplaats te dienen tegen den gemeenen vyand, — Het eenige, ’t welk den Heer pu PRrATz, en andere Frans fche Schryvers, heeft kunnen doen gisfen , dat ’er iets zo- danigs beftondt , moet ontftaan weezen uit het zien van eenige oude Beverwooningen, door de Zndiaanen aange- tast; want zy zyn genoodzaakt een gat aan de eene zyde der wooning te maaken, eer-zy de bewooners kunnen uit- dryven; en het is meer dan waarfchynlyk, dat, in zulk eene zagte lugtftreek als Canada, de Indiaanen doorgaans gebruik maaken van zodanige holen aan de landzyde, °t geen ongetwyfeld aanleiding gegeeven heeft tot dit denk- eeld van twee openingen. Ten aanziene van het uitwerpen hunner : ontlastingen in hunne wooningen, door eenigen beweerd, dit is geheel bezyden de waarheid, dewyl zy zich tot die omtlastin- + VAN DEN BEVER SIS n altoos te water begeeven. — Ik vind my te meer in ftaat gefteld om deswegen op eenen zo verzekerenden toon. te fpreeken, dewyl ik veele Bevers gehouden heb, tot dat zy zo tam waren, dat ze, op °t noemen van bun naam , kwamen aanloopen, en die zy kenden, volgden, evei als een hond zyn meester; en zy waren zo zeer, als eenig Dier, °t welk ik immer zag, er op gefteld, om ge- ftreeld te worden. Ik had een verblyfplaats voor myne Bevers vervaardigd ,, met eene kleine waterplaats by den uitgang; altoos gingen zy derwaards, en begaven zich te water , om de ontlastingen der natuur te voldoen; hun af- gang, van een ligte zelfftandigheid, komt terftond boven, dryft op de oppervlakte, fcheidt zich, en zinkt. Wan. neer de Winter het water in myn Beverkom deedt digt- vriezen, hielden zy de oudé gewoonte, kwamen ten huize uit om hun gevoeg te doen, en hun water te maaken op het ys. Als de koude zo fterk toenam , dat ik genood- zaakt was myne Bevers in huis te bergen, vervoegden zy zich altoos na eene groote watertobbe, tot dat ein- de gezet;-zo dat zy geene vuiligheid altoos maakten in het vertrek ten hunnen winterverblyve gefchikt. In dit vertrek waren zy de beftendige gezellen van de Indiaanfche Vrouwen en.Kinderen, en toonden zich der- wyze gefteld op deezer gezelfchap , dat, wanneer de J7- diaanen, voor eenen geruimen tyd, afweezig waren, de Bevers de kenbaarfte tekenen gaven van verdrietlykheid5 by derzelver wederkomst lieten zy niet min duidelyk hun genoegen blyken, door tegen hun op te fpringen, in den fchoot te kruipen, op den rug te gaan leggen, en als een Eekhoorn te gaan opzitten, en zich aan te ftellen als kinderen, die zich verheugen op de wederkomst der ou- deren. ` Geduurende den Winter, - leefden zy over °t algemeen van hetzelfde voedzel als de Indiaanfche Vrouwen, en waren byzonder gefteld op ryst en pudding met rozynen, Vogels en ander wild fmaakte de Bevers wel; nimmer af ik hun visch,; fchoon ik gehoord heb dat zy ’er altoos jagt op maaken. —— In de daad, ‘er zyn weinige van de Graan- of Groente-eetende Dieren , die men niet tot Vleesch- eetende kan maaken. ’t Is eene bekende zaak, dat onze Hoenders kunnen gewend worden om dierlyk voedzel te nuttigen. Duizenden van Ganzen, die te Londen ter markt komen; zyn gemest met beestenvet; en onze Paarden aan Hludfons Baay eeten niet alleen alle foorten van dierlyk . Pp a ds voed- sió DE HUISHOUDING VAN DEN BEVER. voedzel; maar drinken ook van de fpoeling voor de Zwy- nen gereed gemaakt. —- De geloofwaardigtfte Schry vers verzekeren ons desgelyks, dat op ?sland niet alleen het Hoornvee , maar ook de Schaapen, in den wintertyd, meest gevoede worden met visch en vischgraaten. Op ket Eiland Orkney gaan de Schaapen zelfs in den Zomer by ebbe seregeld na zee, om zich te vergasten met het geen de Zee heeft agtergelaaten. Zulks egter gefchiedt uit nood; wan zelfs het beroemde Eiland Pomona levert bun tot leevensonderhoud niet genoeg op boven ’t peil van hoog water. BEKNOPT BERICHT DER REIZE VAN LA PEYROUSE ; RONDSOM DE WAERELD, A PEYROUSE vertrok, op den r van Oogstmaand 1785, van Brest, met het Fregat la Bousfúle, voerende hon- derd- zeventien man , in gezelfchap van het onder zyn bevel ftaande Schip Zaffrolabe , onder den Capitein ae Langle, die honderd - achttien man aan boord had, Op den 15 dier maand kwamen de Schepen aan te Ma- dera, en op den 29 te Teneriffe, alwaar zy, van wegen zyne ziekelyke gefteldheid, den Burger Monge ontfcheep- ten, die thans een aanzienlyke plaats bekleedt onder de Geleerden die den grooten Buonaparte verzellen. Den ag van Herfstmaand kwamen zy onder de Evennachtsli. nie, en ankerden eerlang by het Eiland St. Catharina, op de Kust van Brazil, om zich van het ‘noodig hout en water te voorzien. Van daar reisde men Zuidwaards, om het zogenoemd groot Eiland van la Roche te zoe. ken, ’t geen door veelen gehouden wordt voor het Land, xt welk Vesputius, op zyne derde Reize, in 1502, ont- dekte: dan men zogt dit, mogelyk. verdicht, Eiland te vergeef sch. Op den 25 van Louwmaand 1786 waren de Schepen voortgezeild tot aan de Straat van la Maire, en voeren door dezelve, op een halve myl afftands van het Vuur. land, alwaar zy zich omringd vonden van Walvisfchen, die, daar zy nooit door iemand aangevallen waren, zeer gerust, tot op een piftoolfchoot na, aan de Schepen na. derden : nergens zou men denklyk met meef voordeel de Walvischvangst kunnen oefenen, dan in deeze Zeeën, Op BEKNOPT BERICHT DER REIZE VAN LA PEYROUSE. 517 Op den 9 van Sprokkelmaand waren de Schepen door de Straat van Magellan reeds in de Zuidzee aangeko- men. Naar zyne gedagten was LA PEYROUSE gezeild over die plaats, alwaar het voorgewende Land van Drake op de Kaarten is afgebeeld; doch hy bragt hier veel tyds door met daar na te zoeken, dewyl hy aan deszelfs be- ftaan niet geloofde. Vóór hem had niemand deezen ge- vaarlyken tocht gedaan, zonder een groot gedeelte van zyn volk door de fcorbut te verliezen; est eene menigte zieken aan boord te hebben; doch aan boord van deeze Schepen was alles gezond. Op den 24 van deeze Maand ankerden de Schepen in de Baai der Stad Conception. Deeze Stad, een vierde deel eener myl van de Rivier Biobio gelegen, bevat ongeveer tienduizend Inwooners, en is de woonplaats van een Gou- verneur en een Bísfchop. Het Land, aan den zuid- kant der Rivier gelegen, wordt bewoond door Indiaa- nen, die fteeds met Spanje in oorlog zyn. Nergens vindt men een vruchtbaarder Land: het Koorn geeft hier een ocgst van zestig tegen een; de Wyngaarden zyn even vruchtbaar, en de Velden bedekt met ontelbaare Kudden, die, zonder dat ‘er eenige moeite aan behoeft befteed te worden , tot in het oneindige vermênigvuldigen. Op den 8 van Grasmaand bevonden de Reizigers zich by het Paasfchen-Eiland, waar zy wel ontvangen wierden door eenige honderden naakte Indiaanen , aan welke zy eenige Europeefche Graanen en Huisdieren mededeelden. De bewooners van dit Eiland zyn zeer. goedaartig , en hebben zelfs geene verdenking, dat de hier aanlandende Vreemdelingen iets kwaads tegen hen in den zin een kunnen hebben. Men vindt by hun eenige beginzels van Konften; gelyk bleek uit eene vry wel gemaakte Scheeps- helling, en uit eenige colosfaale Standbeelden, niet zon- der moeite en overleg vervaardigd. Daarentegen vond men by hun geen de minfte fpooren van Regeering, of van eenigen Godsdienst. ‘De Mannen laaten niet de min- fte jalouzie blyken, fchoon de Vrouwen den Vreemdelin- gen haare bekoorlykheden zonder eenige weerhouding aan- bieden. Men meent zelfs befpeurd te hebben, dat zy alle Vrouwen en Kinderen , als een algemeen eigendom, bezitten. Ondertusfchen zyn deeze’ Indiaanen, gelyk de ‚meeste hunner Nabuuren, dieven van hun ambacht, en „alle vriendelykheden, ade zy den Europeaanen betoo- P 3 nen, t t 518 BEKNOPT BERICHT DER REIZE nen, alleen gegrond op de hoop om dezelve zo veel te gemaklyker te kunnen befteelen. Wat laater pasfeerden de Reizigers de Evennachtslinie ten tweeden maale, en bezochten de Sandwichs - Bilan- den. Aldaar vonden zy ongeveer dezelfde Zeden en Ge- bruiken als op het Paasfchen- Eiland ; alleen met dit on- derfcheid , dat hier daar te boven eene Godsdienstoefe ning en een Priesterfchaar gevonden wierden. Deeze om- ftandigheid deed LA PEYROUSE gisfen, dat deeze lieden geen menfchenvleesch-eeters waren, en ook geene men- fchelyke offerhanden deeden aan de booze Geesten. Toen ‘men hun vroeg, of zy ook menfchenvleesch aten, ante woordden zy, dat zy daar van een grooten affchrik hade den, en dat zy ook geenzins den Heer Cook, die hier . vermoord was , hadden opgegeeten. Ondertusfchen kan men niet ten vollen af op zodanige gisfingen en getuige- nísfen; naardien Cook, in tegendeel, de zekerfte bewyzen had, dat de bewooners van Nieuw Zeeland menfchen- wleesch -eeters zyn : terwyl de gewoonte, om de gefheu- velde vyanden op te eeten, bykans algemeen plaats heeft by alle bewooners der Eilanden van de Zuidzee. : -Van de Sandwichs-Eilanden begaven zich onze Reizigers Noordwaards, en bevonden zich op den 23 van Zomer- maand 1786 in het gezicht van den Berg van St. Elias, op Behrings- Eiland. Op den 2 van Hooimaand ankerden zy in eene nieuwlings door hen ontdekte Haven, op eene Noorderbreedte van 53 Gr. 37 Minuten. Tot hier toe hade den zy zich over het onfchatbaar geluk verheugd, van eene zo groote Reize gedaan te hebben, byna zonder een man te verliezen: dan, by het inzeilen van deeze Haven, verdronken, ye het onverwagtst, een-en - twintig mannen, die met vier Chaloupen uitgezonden waren , om de noo- dige peilingen , enz. te doen, en, eer zy daar om dagten, door het geweld van een fnellen ftroom omverre ge- worpen wierden, en dus omkwamen. Eer LA PEYROUSE van deeze noodlottige plaats vertrok, liet hy, op een Ei- tandje in het midden der Baai, een Gedenkteken oprig- ten, ter gedagtenisfe van het ongeluk , deeze braave lie- den overgekomen , en deed eene daar op toepaslyke In- fcriptie, in eene wel verzegelde fles geftoken, aan den voet dier Gedenkzuil begraaven, De wilde bewooners deezer Gewesten bragten eenige ftukken en brokken der verongelukte Booten aan, en ga- VAN LA PEYROUSE. 5I9 ven te kennen, dat zy een der Franfchen op het ftrand egraaven hadden , waar voor-men hun zeer wel beloon- de, Voorts zond men met hun eenige Officiers, om na- der te onderzoeken , -hoe het hier mede gelegen was : naar maâte zy verder van het Schip af geraakten , eischten en bekwamen de Inlanders meer belooning , en maakten zich eindelyk zoek, door een verhaaste vlucht, Toen bleek het, dat zy zulks maar enkel hadden uitgeftrooid , om rykelyk beloond te worden : ook is hunne bekwaam- heid in fteelen en bedriegen zo gront, dat bykans nergens huns gelyken gevonden wordt. Wanneer zy eene vrien. delyke en verplichtende houding aanneemen , zegt LA PEYROUSE, kan men reeds verzekerd zyn dat men be- ftoolen is. Deeze lieden, voegt hy ‘er by, zyn luiaards ,- groote fpeelers, zeer oploopend van aart , en fteeds ge- wapend met ponjaards, om de gefchillen, over het fpel ontítaan , te beflisfen: zo dat, indien zy nog daarteboven kennis hadden aan-eenig dronkenmaakend vogt , zy mis- fchien zelve hun geheel geflacht zouden uitroeijen. De bewooners deezer landftreeken bidden de Zon aan , met ooten yver; doch men vindt by hun verder noch Eer- ienst, noch Priesters, By een zo onbefchaafd Valk zou men niet ligt eenige bekwaamheid in de fraaije Konften vermoeden: zy hebben daar in echter aanmerklyke voorts gangen gemaakt; want zy verftaan het Yzerfmeeden, het Koperflaan, het Spinnen der Wolle van verfcheidene Dieren, het Vlechten van Hoeden en Manden uit verfchillende foorten van halmen, het Weeven, enz. Ook verftaan zy het Graveeren van aartige figuuren in hout en fteen5 terwyl zy ook eene foort van Edelgefteente nabootzen, door het hakken en polysten vån Coraalen van Slangen- fteen. Doch in den Landbouw zyn deeze Volkeren, even als de overige bewooners van de Eilanden der Zuid- zee, onbedreeven. In deeze tochten langs de Noordwestlyke Kusten van Noord- America, heeft LA PEYROUsE gelegenheid gehad, om zeer naauwkeurig de waare lengte en breedte te be- aalen van een aantal tot hier toe onbekende plaatzen en aaijen 5 zynde hy hier in gelukkiger geweest dan Cook, die „-door het guure weder, ’t geen hy aantrof , dikwyls in de onmogelykheid was, om zyne waarneemingen met de vereischte naauwkeurigheid te neemen. Men kan zich niet genoeg verwonderen over de uitmuntendheid der nieu- we wyze van waarneemen , waar van men thans gebruik P 4 maakt, 520 BEKNOPT BERICHT DER REIZE maakt, om de: ligging der plaatzen naauwkeutig te be. paalen. Zo yoortvaarende, als men thans ‘begonnen is , zal, binnen den tyd van eene Eeuw, op den Aardbodem geen plekje overblyven , welks ligging niet naauwkeurig bepaald is. Op den 15 van Herfstmaand 1786 liep LA PEYROUSE met zyne Schepen in de Baai van Montercy, op Cali- fornia , binnen , waar hy door de Spanjaarden op het vriendelykst ontvangen wierd. Een Luitenant Generaal , hier ‚zyne woonplaats hebbende, is Gouverneur van de beide Californien, een Land van meer dan achthonderd myles in den omtrek. Met minder dan driehonderd Sol- daaten. houdt hy vyftigduizend , door dit gedeelte van America heen en weder zwervende, Indiaanen in bedwang. Van hier vertrokken de Reizigers naar Macao in China, geheel over de groote Zuidzee, alwaar zy, na eene Reis van omtrent drie maanden, aankwamen, in het begin van Louwmaand 1787. Zy voeren van hier, langs de Kusten van China, Japan en Tartarye, naar Kamtfchatka, op eene Noorderbreedte van 56 Gr., van waar LA PEYROUSE zyne Journaalen, te land, naar Frankryk overzond, door middel van den Rusfifchen Tolk Leneps, die hier van boord ging. De Capitein gaf hem alhier zyne gedenk- fchriften over, met eene hevige aandoening van droef- heid, die een voorgevoel fcheen in te fluiten van zyn aanftaand noodlot, het geen hun voor altoos dreigde vaneen te fcheiden. | l Thans zetten deeze onvermoeide Reizigers hun tocht wederom Zuidwaards voort, tot aan den vyftienden Graad der Zuidelyke breedte, zonder dat het hun gelukte eenige belangryke ontdekkingen te doen, of iets merkwaardigs te ondervinden. Op den 6 van Wintermaand bevonden zy zich aan het, op die breedte, door Bougainville ontdekte Eiland Manoa, een der gelukkigtte ftreeken der waereld ; dewyl de bewooners, zonder ‘dat zy eenig werk behoeven te doen, een onuitputlyken overvloed genieten van de en e ípyzen , zo uit het Groeijend als uit het Dierlyk Ryk. Zy fcheenen ook zeer gedienftig en handel- baar: niet alleen bekwamen de Reizigers van hun het hel- derfte water, °t geen ergens gevonden wordt ; maar ook een gróot aantal varkens, hoenders, duiven, vruchten , enz. voor eenige glazen Snuisteryen van geringe waarde, Hoe gelukkig intusfchen deeze Eilanders fcheenen , kon men gemaklyk een kwaaden en ROEIEN Tabors in un Ld ". VAN LA PEYROUSE, ” Zal hun erkennen, door de menigte van lidtekens , waar me- de zy bedekt waren, en uit hunne wreede gelaatstrekken, Ras ondervond men ook hun trouwloozen aart: want de Capitein de Langle zich onder hun begeeven hebbende, met zestig mannen, zonder genoegzaame voorzorge, vies len deeze woestelingen, zo ras zy zich, door hunne groo- te meerderheid, van de overwinning konden verzekerd houden, op de Franfchen aan , en floegen Langle met elf zyner medgezellen dood; waar op de anderen de vlucht namen, en, met wonden bedekt, al zwemmende naar hunne Schepen ontkwamen. By deeze gelegenheid ver- looren de Reizigers vier Booten, waar in veele goederen waren, tot ruilen- gefchikt, welke de Wilden onder elk- ander verdeelden. Uit dit en meer andere ftaaltjes van dien aart befluit LA PEYROUSE, dat de wilde, natuurlyke en onbefchaafde , mensch, door veele romaneske Wysgee- ren doorgaans afgebeeld als een zeer rechtvaardig en zachtgeaart wezen, eigenlyk het wreedfte en trouwloosfte is van alle fchepzelen. Mogelyk zal men zeggen, dat hunne wreedheid een gevolg is der beledigingen, hun door de Europeaanen aangedaan: dan zulks had ten min- ften in dit geval geen plaats; dewyl men deezen-lie- den niets dan alles goeds gedaan had, en de ftriktfte or- ders, ten dien einde gegeeven, naauwkeurig opgevolgd waren. | | Dit geval maakte de Equipagien der beide Schepen woe- dend; en indien LA peyroúse het niet belet had, zouden zy eene geduchte wraak op de Eilanders genomen hebben. Eerlang vertrokken de: Schepen van daar; en, van wegen de geweldige gisting der gemoederen , wilde de Bevel- heer aan geen der overige Eilanden van deezen Archi- pel;aan land gaan. Daarentegen ai „men zich nų naar de; Botany - Baai, in Nieuw Holland, alwaar de Schepen ter: Reede kwamen, op den 24 van Louwnraand 1788. Op deeze plaats fchreef LA PEYROUSE zyn laatften Brief aan den Minister van het Zeewezen , in welken hy den tocht befchryft, dien hy voorneemens was te doen, ‘om van daar naar Isle de France te zeilen. Ondertus- fchen is hy aldaar nooit aangekomen; terwyl de plaatzen van herkenning op deeze Reize zo gemaklyk, en zo wel bepaald zyn, dat ‘er, volgens het eenpaarig getuigenis der best onderrichtte Reizigers, geen de minfte hoop meer overig fchynt, dat. deeze Schepen, of hunne Equipagien, ooit weder te recht zullen geraaken. Pp 5 Te } 522 BEKNOPT BERICHT DER REIZE VAN LA PEYROUSE. Te vergeefsch heeft de Franfche Conttitueerende Ver- gadering een Tocht doen onderneemen, om LA PEYROUSE op te zoeken. Tien jaaren zyn nu reeds zedert dat ramfpoedig tydftip verloopen, zonder dat men iets om- trent deeze Reizigers heeft kunnen gewaar worden; niet- tegenftaande de Zeelieden der verfchillende Natien, op de Indiën vaarende, zich als om ftryd beyverd hebben, om het hun overgekomen noodlot te ontdekken. 