Spectatoriaale schouwburg : behelzende eene verzameling der beste zedelyke tooneelstukken, byeen gebragt uit alle de verscheiden taalen van Europa : met nieuw-geinventeerde konstplaaten versierd
*:, C 4 ' Barn* 4* Dl KOOPMAH YAM LoNDfcH. Barnwell, Ach, Mynheer ! Gy kent den aart en de groot- heid myner misdaad niet. Uwe goedheid maakt my geheel befchaamd; en ik kan niet befluiten om ze te misbruiken; maar ze dwingt my, een geheim aan u te openbaaren,welk my tot fchande ftrèkt, én welks bekentenis noch de dood, noch de grootfte foltering my ooit zou hebben kunnen afperfen. SOROGOUD, Ik heb reeds genoeg verdaan, Gy erkent * uwe fout ; meer begeer ik niet. Hoe gevoelig en fmer- telyk is de bewustheid van eene misdaad vóór eene edelmoedige ziel!... (Ter zyde.) Hy heeft misfchien ' eene jeugdige onbezonnenheid begaan , die ik juist nie* noodig heb te weeten.. . . De mensch is in 't al- gemeen zo onderhevig aan diergelyke zwakheden, dat de buitenfpoorigheden der jeugd meer medelyden, dan verwondering in my verwekken. De r^den, die tegen de. driften altoos' zeer magteloos, en in de jaa- ren, waarin men nog geenecradervinding heeft, naauw- lyks tot haare rypheid" gekomen is , biedt flegts zwak- ke tegenweer, en vervalt zelfs fomtyds, zonderde geringfte kennis , in de flaaverny der zinnelyke lusten. Hoe minder men alsdan het gevaar voorzien heeft, ea bereid is om 'er zig tegen te verdeedigen , des te grooter is het. \ Barnwell. > Ik moet u alles zeggen. Gy zult my zekerlyl aangeboodene gunst weder onttrekken; ja, gy ray verfoeien. T W IJ» * S 8 B » R Y f. 41 Sokoooud, Gy hebt noch het een, noch het ander te verwan- ten. Wees voortaan flegts beter op uwe hoede tegen de verleidingen dei* jeugd. De groote neiging tot ver- maak, de hevige driften, de vnurige begeerten, heb- ben een' Herken breidel noodig , die ze belet van 't fpoor te wyken. Wagt u derhalven vooral voor de tweede dwaaling. Want wanneer men aan de on- deugd gewoon wordt, verliest men de kragt om zig 'er weder van te ontflaan. • B^KNWZLL. Vergun, dat ik thans aan u#e voeten de bekente- nis afleg . .. , S O R O G O U D. NeenJ Spreek 'er niet meer van. Ik wil geene be- kentenis hooren, die u zo kwelt. Barnwell. Beeze grootmoedigheid is eene nog veel wreedere kwelling voor my. - S O R O G O U D. Uwe berouw maakt u thans veel aangenaamer by my, dan gy vóór uwe misdaad waart. Ik zie wel, dat het u meer gekost heeft dit kwaad, waarin het ook beflaan mag, te pleegen, dan my de vergiffenis kost, VYFDE TOONEEL Bar n>w e ll, alleen. Moet ik met van fchaamte ftervea , omdat ik zo veel gunst heb kunnen misbruiken ? Zal ik my nu c 5 'op 4» Dw-Koo**a* vAftlbrfDÏK. op nieuw aan ée <>iidéag9en ^vérgeeven ? Ysfe- Jyfce gedagteijJV&ar Milwaud LMöwoucU . . . Ik zal haar vcrlaatgn» J a , de ftryd is uit; de deugd behoudt de overhand. Djangredeften kunnen het yerftand pvertuigen; maar dankbaarheid beweegt het Jiart. Deeze onverwagte grootmoedigheid doet iny berteeveu. (Juist wanneer bf uit bet vertrek wit gqan , kom f een knegt binnen,*) ZESDE TO ONE EL Een K-n£gt, Barnwell. De K n e o Tv Twee Juffrouwen begeeren u te fpreeken van wégen: Mynheer uw' oom, die op herland is. Barnwell, ter zyde. •Twee Juffrouwen!... (Tegen den knegt.*) Zeg, dat ik op 't oogenblik by haaf zyn zal. (De knegt ' vertrekt.) Ik fcbropm w^e&enljrfc haar te zien. Alles maakt my thans ongerust. Dit zyn de vrugten yaa een kwaad geweeten. . • Z% VV&DZ TO ONE EL. ' HetteoheeHerbeetdt eenè andere kamer in't buis van Sirogüüd. MiLwoud, Lucie, de Knegt. .- De K n e d t. Hy zal aanftonds hier zyn. , ■• MlLWOüfi, : Z#r wél; Ik bedank u , myn vriend*. « - ' AGT- ~ T # ilBt BIDIT t." *4j ACTSTB TOONEEL MlLWOVDi Lucie, Bainwelu Barnwell. .O Hemel! Mil woud! M i l w o u D. Deeze oogen , die van toorn branden , geeven my genoeg te verdaan. Ik heb dit alles vooraf reeds ge- vreesd. Myn ongeluk volgt my overal op de hielen, ' Barnwell. Wilt gy my dan verder ongelukkig maaken? M i l w o u D. O wreed verwyt! Ik ben het veel meer, die door 't ongeluk vervolgd word ; en myne eenigfte zorg ftrekt om u gelukkig te maaken* Barnwell* iioe zyt gy hier gekomen ? M i l w o u D. Zonder de minde zwaarigheid. Wy zeiden, dat wy van wegen Mynheer uw' oom met u fpreeken moesten ; «n op dit voorgeev^n heeft mpn ons hier binnen gebragt. * : Barnwell* Maar waarom zyt gy dan gekomen ? .. Muvoufi* Dit zult gy my nooit weder vraagea? Ik ben ge- kpmen, om voor eeuwig affcheid van u te neemen. Zo $tt Dj* Koopman tan Londen. Zo wre.ed is myn noodlot. Ik vertrek, zonder hoop van ooit te zullen wederkomen. Dit is *t laatfte uur, dat ik nog over heb. Dit uur, dat haast verftreeken zal zyn, is alles, wat ik aan de liefde en aan u nog kan toewyen , fchoon de langfte leeftyd my in de verkeering met u zeer kort zou .vallen. Barnwell. Wy zyn dan thans by eikanderen, om voor eeuwig tefcheiden? M. i l w OUD. Helaas! 4e nood eischt het; maar denk niet, dat de langheid van tyd of de afweezigheid in ftaat zal zyn om myne fmert en myne liefile jegens u te vermin- deren. Ik moet u verlaaten; maat leg de fchuld daar- a^an niet op my, .; Barnwell. Zou ik u fchuia geeven? Neen, ik keur uw befluit goed, en ben 'er zeer verheugd over. *t Is zo billyk als noodzaakelyk. Ik heb de zaak ook rypelyk over- wpogenj en 't kan nu niet anders weezen. < Luci e, ter zjde. Ik vrees, dat hy wyzer is, dan l zy gedagt heeft-. Barnwell.- Eer gy hier kwaarft, had ik beflooten, u nooit weder te zien. MlLVOUÏ). , Wat boor ik?. L b- . Tttketo* Bk **"*#." 4$ * 'Lucie, tefzjdé. * Iftfu ligt ons geheel ontwerp in duigen. Deeze ver-- andering is onverwagt. . . . Ik heb hier, dunkt my, nu niets meer te doen. Zy mogen hunne zaaken met eikanderen afdoen. M I L W O U D. 't Zou geen geringe troost voor my zyn,als ik hoo- pen kon, dat gy my misfchien in myne afweezigheid nog beminnen zoudt ^ maar nooii had ik my voorge-* Held, dac, al liep het geluk my zo zeer niet tegen, Barnwell egter nog veelwreeder, en nog onbeften- diger geweest zou zyn , dan het onbeftendigé gelnk zelf. Ik beken, dat myne ftandvastigheid zich hier- tegen niet gewapend had. Barnwell. Het fpyt my , dat ik u een befluit, zo nuttig voor ons beiden, zie afkeuren. M 1 l w o u D. Ik heb 'er reden toe; maar gy in 't minfte niet. Barnwell. Zou 't ons kunnen ontbreeken aan redenen om ei- kanderen niet meer te zien? Ons, die eerder behoor- den te wenfchen , dat wy eikanderen in ons leeven nooit gezien hadden ? M 1 l w o u ï>. Zie my aan, Barnwell! Ben ik dan zo mismaakt geworden , dat de tegenzin by u zo fchielyk de plaats van 't vermaak inneemt? Zie my aanl Zie my ter deeg aan! wf Di Koopman var Londen. aan! Ben ik de zelfde niet meer, die gy gisteren voor de fchoonfte en beminnelykftevan haare kunne hieldt, wier hand gy, beevende, en in verrukking, drukte, terwyl uwe oogen , met zo veel tederheid op de my- nen gevesdgd, midden in 't genot des Vermaaks, nog fteeds begeeriger fcheenen te worden? , Barnwell. - Laat my, Iaat my myne buitenffcoorigheden beklaa- |en, zonder deeze denkbeelden in myn geheugen te vernieuwen. M i l w o u D. Hoe? Barnwell. Ik erken myne zwakheid, en *t gevaar, waarin ik my bevind. M i l w o u d. Wat gevaar? Wy zullen immers aanflonds fcheiden. Barnwell. Ach! ik merk, dat dit fcheiden my al te (inerte- lyk wordt. M i"l w o ü D. Zo 't waar is, dat dit fcheiden u bedroeft, kan ik my ten minften vleien , dat gy my niet haat , en dat . .. Barnwell. Neen, lieve Mil woud! Neen, ik heb nooit gezöid, veel minder gedagt, dat ik u zou kunnen hasten. M i i> , TWIIH BlDtlfi ^ , M I L W O V D.. Dat myti ongeluk u ter harte gaat ? Barnwell. Ja, het treft my, en wel zeer gevoelig, M i l w o u D. En dat gy u verwaardigen zult, fomtyds aan my te gedenken? B A R N W E L U Ik zal aan ti gedenken, zo lang Ik denken kan. MlLWOUOé Durf ik u nog bidden , my voor *t laatst te omhel- zen? • .v 't Is zeker de laatftemaal. Barnwell, te rug treeiende. Ach! een Ionkje is zelfs tfög te veeU Vaarwel! Vaar eeuwig wél! NEGENDE TOONEEL Barnwell, alken. Indien 't overwinnen mag heeten , wanneer men vry willig befluit te iyden, heb ik overwonnen* • . O moeielyke overwinning I TIENDE TOONÈEL Barnwell/iMilwoüb, Lucie. MlLWOUD, Met verlof, ik heb nog* \m vergeeten. Ik gfca niet weder naar myn huis. Dit zeg ik u, om u niet vei> geefs *tf DrKOOPMAN VjfN LóNOEPf. geefs te laaten komen, indien gy van gedagten mogr veranderen, en my een bezoek willen geeven. Maar misfchien was dit berigt overtollig* Barnwell. 't Is eene bedagtzaamheid , die ik met dank erken» M i L w o u i>, tegen Lucie. 7 Uw* arm, Lucie. (Tegen Barnwell , in V ver- trekkenï) Dit is de laatfremaal. Karnwell. Maar, Méjuflrouw! . . . Zou 'er gevaar by zyn, indien gy my zeide , waar gy henen gaat? Maar zo gy 't niet goedvindt . .. M i L w o u b , fcbreiendef Ach! ... Lucie, ter zyde. Dit maakt hem weekhartig. Nu is 't myne beurt, om te fpreeken. (Tegen Barnwell.*) Ach! Mynheer \ Zy vertrekt, en weet zelve niet, waarhenen. Doch 't kan nu niet anders. Zy moet voort. Barnwell. Ik kan niet nalaaten u het beste te wenfchen; maar waarom wilt gyu dan zonder nood aan ongevallen bloot Hellen, die . .. Lucie. Daar- is geen middel tegen ^fe bedenken. Zy moet aanftonds uit de ftad» en, zo dtt mogelyk, uit het. koningryk. Denk vry , dat zy om eene beuzeling nooit zou hebben kunnen befluiten u te vprlaaten. Mil* T w~* id.1 BiDitr, «49 M.l L W O tJ D. *t Is geno eg, Lucie. Nu ik weet, dat by, om wien dleen ik zonder gemor lyde , eenig mededoogen met nyn ongeluk heeft, ben ik genoegzaam getroost, in velk gedeelte der' wereld ik ook genoodzaakt zal zyn :e zwerven. Barnwell. Om my? Hoe komt het, dat ik de ongelukkige oor- taak van uw verderf ben ? M i t w o u d/ Dit doet nu niets ter zaak. Ik onderwerp my aas myn lot. Barnwell» Ontneem my deeze ongerustheid. M I L W O U D» Ik heb reeds te véél gezegd. 'Barnwell. *' u J O! ik bid u, zeg my, hoe kan ik aan uw ongeluk fchuldig zyn? • r " ' M i t w ó u D. .Indien ik het u zeg, zal het alleen tot vermeerdering uwer bekommernis flrekken. Barnwell. Dierii reeds zo hoog geklommeo, dat ze met ver- meerderd kan worden. L u- M I $p Ds Koopman vam Xortbiw, L uc j t." Welaan dan Mynheer ! Dewyi Mejuffrouw weigert te fpreeken, zal ik voor haaf antwoorden. : - Bar n w ell. Spreek! Ik fmeek u . . • JllLW OU, D> Denk ten miüften , dat het tegen mynen wil. ge- schiedt. * " .: Bar^^eli» tegen Lucie. Maak voort; ftil myn ongeduld.. Lucie. ..-.."; Gy moet dan,wwen> dot Mejuffrouw de éénige dogter van haare ouders is , en dat zy het ongeluk ^ad van hen in haare tedere jeugd te verliezen. 'Zy werd hierdoor erfgenaam van een- vermogen, dat . . . ze- ker niet gering was , eg? ia de han.^ *W « e tf Wte** berustte, die van zig zelv* middelen genoeg t>ezat. M i l w o U D. ja , fc, die fchelm is* ryk'gfcrioièg: v \ t A ^ , . l p .c i{** xtm Eeïngen tyd nam hy de.voogdy als een ?erlyk man waar. Hy voorzag baaï van een huis, gaf "haar "be- dienden 5 kortom... gy hebt gezien, hoe zy leefde. * M I L'Wü'Di Dé Hemel weet; hoe 'Ik in 't vervolg ^a! kunnen lieven. L u- . Tweede Bidiïi. 5t . Lucil AHei ging wél, tot aan den dood ryner vrouw. Maar kort daarna verliefde hy op zyne pupil, en kreeg in 't hoofd, haar te willen trouwen. Hy is een man van vry goed aanzien, en nog jong. Maar, (ik weet niet hoe *t komt,) zy heeft hem nooit mogen lyden. Met één woord, zy bejegende hem zo hard, en maak- te hem door haar gedrag zo boos , dat hy eene voog- dyrekening opftelde , volgens welke zy hem nog eene aanzienelyke fom fchnldig bleef. MlLWOÜD, Aanzienelyk? Neen; maar na ai het onregt,dat by my in voorgaande rekeningen gedaan had , was ze groot genoeg om my van al het myne te berooven. L u c i k. Dewyl Mejuffrouw zig dan van goed ontbloot zag, en, behalven my, die even ongelukkig ben als zy zei- ye 9 geen' vriend had, was zy genoodzaakt, de fchuld voor wettig te erkennen, en de betaaling der geëisch- te fom. te belooven; Ondertusfchen bleef hy by aanhoudendheid zorg voor haar draagen* zelfs kwam hy haar van tyd tot tyd bezoeken \ doch dewyl hy # waarfchynelyk door een 9 huisbediende, gewaar gewor* den is, dat gy gisteren avond by haar gegeeten, en ook den nagt doorgebragthebt,ftoof hy deezen mor- gen, als een dolleman, in huis, en zwoer, (zonder een woord van trouwen te fpreeken ; want daar is nu niet meer aan te denken 2) dat hy haar geheet onge- lukkig zou maaken, indien zy hem de zelfde vryheid niet wilde toeftaan, die gy, volgens zyn voorgeeven, genooten hadt. D a Barn- 5* Dt Kooptfi* tan Lotftiv. Barnwell. Moet zy dan volftrekt ongelukkig zyn , of geen be- houd vinden, dan in de armen van een* ander* f M i l w o u D. Hy heeft my geen* langer' tyd van beraad gegeeven dan een uur; ditbeb ik by u doorgebragt; nu ben ik tevreden, en vertrek* Barnwell. Hoe ? Zoudt gy altoos aan de vervolgingen der fnoodheid en wraak blootgefteld zyn , altoos in vrees en gevaar, in gebrek en kommer, zonder vrienden, zonder hulp, zonder loevlugt, inde wereld leevenl. Zou ik gedoogen, dat gy om my zo veele weder- waardigheden leedt? en zou ik niet alles beproeven , alles waagen, om ze te verhoeden? L u c I E. •t Is wel jammerlyk, dat men volftrekt geen middel kan bedenken. ... Barnwell. / Waar blyven thans alle myne voorneemens ? Zy verdwynen , gelyk de morgendaaüw , die door de zon- neftraalen verdreeven wordt. L u c i.e. Ik heb haar geraaden dit booze mensch wat meer ia te willigen , dewyl hy haar toch eindelyk uit den nood zou kunnen redden en haar geluk bevorderen* Barnwell. Neen! dit zal ik in eeuwigheid niettoettaan. Lie- ver T WH EDE B I D E t F. 53 v&c wil ik fterven, ja , liever wil ik haar zelve zien fierven , dan dat zy door dit middel het gevaar ontko- men zou. Ik loop in myn verderf, om het haare te verhinderen. Gun myflegts een oogenWik; ftraksben ik weder hier. ' ELFDE TOONEEL. LuCIE, MlLWOUD. Lücie, Gy deedt wél, dat gy aanrtonds weder omkeerde; want anders was alJe hoop veriooren geweest. M 1 l w o u D. Ik beken, dat ik zo veel gevaar niet yerwagt had. Ik vreesde maar, dat hy zonder geld zou wederko- men; en gy weet wel, dat 'er tot zulk eene huishou* ding, ais ik heb, veel noodig is. L u c 1 e. Dat is waar; maar men moet evenwei in het eifchen ook niet onrcdelyk zyn. Het geweeten moet zig bezwaard vinden , als men een' jongman eensklaps den moed beneemt. M 1 L w o u D. Dat 's myne zaak. TWAALFDE TOONEEL. Deveortgen y Barnwell, men een* zak geld in Je band. Bar n w e l l. 1 Wat doe ik jin? J& wat aoodt gy , die op uwc ■ ' > D 3 ,wys- 54 DeKoopmih van Londrjt. wysheid roemt, in myne omlhndigheden doen? Ik vraag bet u. Zal ik haar om mynentwil laten lyden , of door deeze geringe vergrooting myner misdaad de droevige gevolgen van haar ongeluk zoeken te ver- hoeden? L'Ucie, ter vide* De jonge aanvangen in 't zondigen kunnen zulke kleinigheden naauwelyks over hun geweeten brengen • .. Ik zou hem fchielyk kunnen leeren , dat hy thans niets doet, dan 't geen zeer gewoonelyk is. De eene on- deugd is altoos de grondilag van de andere. Niets is na- tuurelyker, dan dit. Maar laat hem maar wat ouder worden; dan zal hy*t eerlang zonder myne onderreg- ting weeten. Barnwell, tegen Milwoud. Neem dit aan. Gy kunt 'er u in uwe omftandighe- den mede helpen. Gaa nu weder naar uw huis, en leef in rust en veiligheid. M i L w o v D« Mag ik hoopen u weder by my te zien? Barnwell» Gaa, en zeg my verder niets. Wagt u, de voori- ge wroegingen van *t geweeten weder in my op te wekken. Ik mogt anders wedemeemen'tgeen my niet toebehoort, es u aan uw ongeluk oyeriaaten. Milwoud. Zeg my ten mingen , dat ik u weder zien zal, • B A R N W E L Lr Gy hecracfai oramy» noodlot ; myn gdric en on- r •• Twnivi Bnirr» * 55 ongeluk flaat in uwe banden. Laat my flegts tegen- woordig in rust, en beveel naderhand over mytf per- foon, zo 't u goeddunkt. DERTIENDE TOONEEL Barnwell, alleen. Wat bebik gedaan? Waren myne voorneemensgoed en opregt? Waarom gedoogde de Hemel dan, dat ze vrugteloos moesten weezen ? Ik heb hiertoe geene gelegenheid gezpgt;en zo myn hart my niet bedriegt, ben ik 'er door medeJyden en grootmoedigheid toe bewoogen. Is de eene deugdzaame daad fhydlg mee de andere ? Of zyn deugd en ondeugd niets, dan bloote naamen? Hangen ze mlsfchien af van geval» len , die wy zo min veroorzaaken als beletten kun- nen, en die onze daaden noodzaakelyk bepaalen? Is het zo, hoe kan ikdanbegeeren naar reden te hande» len? Ik zie niets, dan verwarring, onrust en angst van *t geweeten. Ik ben verlooren ; alle myne hoop is verdweenen; ik ben midden in de ftioodheid ver- ftrikt, zonder te weeten, hoe, en waarom. Myne verbeelding (lelt my een* afgrysfelyken afgrond voor oogen , en wordt voor my eene hel , de zetel van duis- ternis en kwelling. Einde man bet tweede Bedrjf. D4 D&R' -$6 Ds Koo»MAir vak Londen. D E R D & B E D RTF. E ER STE TOONEEL Het verbeeldt eene kamer in V huis van Sorogoud* Sorogoud, Truman. Sorogoud. Hoe groot zou myn genoegen zyn, indien gy u regt y verig op de koopmanfchap wilde toeleggen , en ze niet alleen aanmerken als een middel om uw geluk te bevorderen, maar ook als eene weetenfchap, wierbe- ginfels op reden en natuur gegrond zyn! Hoe loffe- lyk zoudt gy handelen, indien gy uwe aandagt met grootenyver vestigde óp de menigvuldige vooitieelen, die het menschdom 'ef van trekt, op de kunffcn, de ylyt, den overvloed, den vrede, en den algemeenen. roem, dien zy van 't eene aspunt der aarde tot het . andere uitbreidt! Zy heeft de gelukkige bereidwillig- heid Qva eikanderen te dienen eerst onderde menfchea voortgebragt,en onderhoudt ze ook by zulke volken, welke, wegens de ligging van hun land, wegens. hun-» ne zeden en hunnen godsdienst, grootelyks van eikan- deren verfchillen. Truman. Ik heb reeds eenige befpiegelingen van dien aart gemaakt , en hoop door uwe hulp verre daarin te vorderen. Ik begryp wel , dat de koopmanfchap in landen, waar men ze in Hand zoekt te brengen, eene v . : .. Deédi BiDiTf,. S7 bron vanveele nuttige ontdekkingen is,datzy<vriend-. fchap ftigt , de menfchen befchaafder en beleefder maakt, en dat zy de verfchillende natiën onderregtin de kunst van door eene billyke ruiling eikanderen de noodigfte dingen mede t£ deelen, die de natuur aan 't eene land geweigerd en aan 't andere rykelykgefdum* ken heeft. Sorogoud. Zekerlyk is 'er 'geen land, geen oord, dat van de weldaadige natuur niet een byzonder gefchenk ontvan- gen heeft. Oostindie heeft kostbaare gefteenten en ipeceryen in overvloed; Westindie ontdekt ons de rykfte goud- en zilvermynen. Een vlytig koopman verzamelt deeze verfcheidene rykdommen , en zoekt zt in zyn vaderland in te voeren.,., 't Geen ik u ver- der te zeggen had, is, dat ik uwe rekeningen nage- zien, en, gelyk altoos, zeer goed en naauwkeurig gevonden heb. Ik prys uwe byzondere vlyt. Men moet in alle zaaken op de goede orde letten. Deeze is eene leideres, zonder welke men nooit gerust kan zyn, en ligt dwaalt. Is Barnwell ook gereed om re- kening te doen? Hy is in zulke zaaken doorgaans niet agterlyk. T R U M A N.' Hy fcheen wat verlegen te zyn , toen hy van u kwam. Zal ik hem zeggen, dat hy zig haasten moet? Ik geloof niet, dat hy 'er nalaatig in geweest is. t SOROGOÜD. Ik gaa naar de beurs» Zeg hem maar, dat hy zig gereed moet maakea tegen dat ik weder kom. Ds TWEE- 3* De Kootban vaït LoiTdrn. T'W'E E D E TOONËE L. Marie, */&** , me/ een boek in de band zittende. Hoe vermogend is de liefde toe de waarheid! De «wakfte geest, die daarmede bezield en aan zig zelv' overgelaateq is, veragt aarde en hel, al hebben dié beiden haare kragten tegen hem famengefpannen. Zul- ke zielen zyn boven de aandoeningen van (inert ver- heven , of vinden ten minften in zig zelven zulke fterke gronden van troost , dat zy 'er weinig of geen aanvegting van hebben, Het kost een* martelaar weinig, den he- mel te bereiken. Zyn lyden is ligt en gering; maar zyn loon oneindig groot. Geheel anders is het gele- gen met de zwakke zielen, waarin liefde en pligt te- gen eikanderen „ftryden. Een aangenaame hartstogt heeft ze zo ingenomen , dat zy niet zonder grooté moeite haare eigene begeerten kunnen weêrftaan. Doch wat is een uur, een dag, ja een jaar vol lyden , in vergelyking van een' geheelen leeftyd vol kwelling en elende. DERDE T O O N E E L. Mar ie, Truman. 'Truman. O Barnwell! O myn vriend! Welk een val! Marie. . Barnwell? 'Hoe? Spreek! Wat is Barnwell overge- komen? T r »- DlRDI BlDlU * 5> TlOMAN. Ach! *t Kan nu toch geen geheim blyven. Ik heb tyding van hem ontvangen , waarover allen , die hem kennen, zig ten uiterften zullen bedroeven, inzonder- heid uw braaye vader en gy zelve ook. . . • Marie. - O Hemel! Welke tyding brengt gy my dan? Truman. Ik kan van weemoedigheid nietQ>reeken. Lees dee- zen brief, (lij geeft baar eetï hief over.) Marie* (JZj leest.) „ Myne ifweezigheid zal myn* patroon en n allen „ buiten twyfel in verwondering brengen; doch de- y, zehre zal grootelyk* toeneemen , wanneer gy de „ oorzaaken daarvan zult weeten. Ik heb een ge- „ deelte van 't geld , dat my aanvertrouwd was, „ doorgebragt. Na deeze bekentenis agt ik het on- „ noodig, u te zeggen, dat gy my niet wederzien » zult. Ik weet wel, dat men by 't nazien van myne 9> rekeningen alles zou hebben kunnen ontdekken ; doch „ om u van deeze moeite te ontheffen, en u niet ver- 9 » geeft op myne wederkomst te doen hoopen, be- #• rigt ik o door deezen het volflagen verderf vanden 9» ongelukkigen „ George BarnwelP. Truman. - Hy is buiten twyfel ongelukkig genoeg. JVIaar ik begryp niet, hoe hy zig aan de itofodaad, met welke hy zig betigt, fchuldig heeft kunnen maaken. Myne ont- £o De Koopman van LoftDEir. ontroering is zo gfoot als myoe droefheid. Hy be- minde de deugd ; zyn verfhnd was werkzaam en veel bezadigder, dan het doorgaans by luiden van zyne jaa* ren is. Grootmoedigheid en opregtheid waren eigen aan zyne edele ziel , en blonken in zyn wys gedrag en in zyne aangenaame zeden beftendig door. Marie. Hy nam de oogen en de harten in van allen , die hem zagen. Truman. En hy was myn vriend. Ach ! Zyn verlies dompelt my In de uiterfte droefheid. Barnwell ! O al te on- gelukkige Barnwell! Wist gy, dat ik thans de fchoon- 11e en gelukkigfte Dame van deeze ryke ftad uw on- gunftig lot zo. ter harte zie neemen, dat zy zelfs haa^. re traanen niet kan weerhouden ! Marie. Maar denkt gy, Truman, dat een hart als* het zy- ne, dat zulke edele aandoeningen van eer had, lang in de flaaverny der ondeugd kan leeven? Truman. f Neen , dit kan ik nimmer gelooven. Ik ken hem. Het kwaad, dat hy gepleegd heeft, is zo ftrydig met zyne natuurlyke neiging, dat zekerlyk eene onover- komelyke noodzaakelykheid *er hem toegebragt moet hebben. Marie. . Maar zou 'er dan geen middel zyn, om hem nog tcreddep? . ; ' Trü- / D B i D I BlDItf, : 61 Truman. Behaagde 't den Hemel, dat 'er een was! Maar zel- den krygen de menfchen hunnen eeriyken naam weder, als zy dien eens verlooren hebben. By een* koopman is die verlies inzonderheid onherftelbaar. En hoe zou ik hem kunnen beweegen om weder voor 't oog van zytf Heer, dien hy zo bedroogen heeft, te verfchy- nen? Marie. Dit zal zekerlyk zeer zwaar zyn. En juist daarom wenschte ik, dat de geheele zaak voor niyn* vader verborgen kon blyven. *J[ r u m a N. Gy wenscht iets, dat onmogelyk is. Marie* Hoe groot is de fom? Truman. % • Vry groot. Ik heb ze hier opgetekend , om ze Myit- heer uw' vader, beneven» den brief, te overhandi- gen» Marie* Indien ik u nu zo véél geld ter hand liefde, als deeze fom bedraagt, zoudt gy dan niet kunnen matt- ken, dat myn vader niets hiervan bemerkte? T n. u m a N. Met het grootfte gemak van de wereld Hoe uit- muntend is dit voorneemen! Hoe overeenkomftig fc het met. uwe grootmoedigheid en deugd! Och! De He- fy Di Koopman yaw Londeit. Hemel zelf heeft u dit ingegeeveh, om de eer en f c teeven van myn* vriend te redden. M A 1 1 E, Geloof vry , dat ik het genoegen van hem zulk een* dienst te doen veel duurder zou willen koopen. Maar waar denkt gy dat hy is ? Zoudt gy hem willen op- zoeken? Truman. Vertrouw op my # Ik zal ondertusfchen zyne af- weezigheid zo voor Mynheer uw* vader verbergen , often minden zulke fchynbaare redenen daarvan wee- ten te geeven, dat hy van de waare oorzaak geheel geen vermoeden zal hebben. Marie. Ik zoek alleen een' jongman voor de openbaare fchande te behoeden, die wel van *t f}>oor der deugd afgedvvaald is, maar egter te regt gebragt kan worden. Ik vraag den Hemel en u, de eenigfte getuigen van myn befljuit, of 'er 't allerminfte in ligt, dat voor myngeflagt en voor myne jaaren onbetaamelyk is. Truman. By de mènfchen zal het eene algemeene goedkeu- ring verwerven; en van den Hemel hebt gy 'er eene zekere belooning voor te wagten. - Marie. Zo dra de Hemel myn voomeemen naar wensch doet flaagen , ben He genoeg beloond. Doch gy weet, dat de geringde argwaan, de minde agterdogt, den eer- ly- lykeo naam van eefie jonge Juffrouw «eer nadeeüg kan zyn. Dewyl derhalven de .daad, die ik tot behoud van Barnwell onderneem, voormyn' vaderen voor de garitfche wereld verborgen moet zyn , moet ze ray- rientlAIven voor Barnwell zelv* 'Insgelyks een geheia blyven. VIERDE TOONEEL ' Het verbeeldt eene andere kamer in bet Ms vatf Seregwi. ^ Iücie, Blont, LucVt, Wat zegt ge nu vaji onze Juflrouw? BlONT, Ik beken, dat ik over haar verwonderd ben. Maa/ ik weet niet, of ik my overJiairevalfche en geveins- de liefde, of over de waare tederheid van den armen #aroweU meest verwonderen moet. Ik ben fomtyds in myn hart bang, dat de al te gróöte geldzugt van Müwoud deepen jongman de oogen zal openen; maar. jiy is zo jong, en hééft zo weinig ondervinding, dat het zeer geniakkelyTc is , hem te bedriegen. Lucie. Zyne liefde is oorzaak van die' alles; want men moet bekennen, dat het hem aan veritaad niet ontbreekt; maar gy mansperfoonen zyc in zulke gevallen veel lig- ter te bedriegen , dan uw hoogmoed en eigenliefde u doen geloovetu Indien iemand op my zo fterk ver- liefde, ajj B«mvv«U op MUwp^d, verzeker ik u,*f ik €% De Koopma^van Loipen. ik hem evenzo om den tuin zou leiden, al was hy de' listigfte man van de wereld» B l o n t. En zoudt gy ook zo veel geld van hem weetcn te trekken? L u c I E. Dit kan ik zo vast niet zeggen. Haare bekwaam- heid om hem te beweegen tot het befteelen van zytf patroon , en de verfcheidene kunstgreepen, die zy weet te gebruiken om hem verder te verleiden r verwonderen my zelve , fchoon ik ze van zo na- by ken. Blo nt. Maar al wat hy haar geeft, ïs ondertusfehen geld yan zyn* patroon. . ,. L U C I E. Dit i* juist de zaak, waarin ik de meeste zwaarïg- heid zie. Als het 'zyn eigen geld was, zou 'er niets te vreezen zyn ; en al behoosde de geheele we- reld hem toe, zy zou ze hem door één lonkje ont- teemen. Maar die goudene tyden zyn voorby. Zyn geld is op ; en nu heeft zy niets meer van hem te hoopen. B l o N T. Dit hadden wy tè verwagten. : LüCIE. . . ,, Toen hy rekening moest doen , heeft hy zig genood* zaakt gezien, het huis en den dienst van zyn 9 Heer te ver- Derde Bihyf. tf 5 verlaateii, en zyn belefd heeft hem zyne toevlugt eb defs doen neemen. Raad eens , waar ? By Mil- woud. . B L O N f. En hoe heeft zy hem omvangen? * ,h U C I E. Zo als gy denken kunt, Zy fcheen over zyn voor- neemen verbaasd en over zyne onbefchaamdheid ont- roerd te zyn. Zy verzekerde hem met eene zeer ze- dige houding, die zy gemakkeiyk weet aan te nee- men, dat zy hem nooit gezien had; en dit alles ge* fchiedde op zulk een* waarfchynlyken en overtuigenden toon, dat ik 'er van ontftelde. B l o N T. 't Was iard! Maar toat zei Barnwell? Lucie, Hy beklaagde zig, als een dol menséb; doch toen haare kwaade bejegening hem eindelyk zo verre ge- bragt had, dat hy met een* vaart naar de deur liep, om aanftonds te vertrekken, kreeg 2y een* zak met geld in 't oog, dien hy van zyn* patroon medegebragt had, en die buiten twyfel de laatfte is, düea «y Van hem zal krygen. •' •"/'-'- Blon t. En wat deed Milwoud -verder?. • L;u,c ie. > Zy xwist zig , naar gewoonte-, net leugens -en list m te belpen. Berst viel ze hem lag- v E chen- iU Di Koopman vak Lokcte*. diende ooi denhals; daarop begon zy te fchrelefr» en betuigde hem zo nadrukkelyk, dat dit alles maar kortswyl geweest was, dat de traanen hem eindelyk in de oogen kwamen. Hy wierp het geld aan haare voeten , en zwoer 'dat hy liever derven, dan aan haare opregtheid twyfelen v^iMe. BLóNt. Ysfelykeverbiindliig! * L V c I E. - 't Geen ik u nu nog te zeggen heb, zal a veel vreemder voorkómen. De ontroeringen en bekom- tnernisfen , die op zulk eene verzoening volgen, ver- meerderen zekerlyk de liefde, wanneer ze opregt is. By Barnwell verwekten ze zulk eene onmaatige teder- heid, zulk een mengfelvan v^ugd en droefheid, van vermaak en finert, dat zyne ziel, die In de fterkte van alle deeze hartstogren als verzonken , en te- vens opgetoogea was, zynen boezem reeds febeen te verlaat eu, om zig in den boezem van Milwoud. te Horten. Toen zy hem in deeze verbastering van 't gemoed* |n deezen feilen üorm zyner hansto^tenzag, bragt dat arglistige en wreede fchépfel hem zo verre * dat hw&* befooyen moe^t, waaraan ik niet zonder fchrik en afgryzen kan gedenken. Wel nu? Wat is her dan f Ik ben verbaasd*.*, Lü-CLE. Gy zuft nog «war verbaasd zyn, *b ik u zeg, dat hy htar heeft moeten belóoven, aytf naasten bloed- vriend fillBl BlDItl. 6? vriend en grootmoedigften weldoener van. kant te maakeit* B L O N T* Zytfoom? denman, daar hy zo dikwyls van /prak, wiens rykdom en uitmuntend gemoed hy telkens zo hoog verhief? L U C 1 E* 't Is de ielfde* Dit onverzaadelyke helgedrogt had zo dra niet de Iaattfe vrugten genooten, die het vfcr-, derf van den ongelukkigen Barnwell haar ieverde, of zy eischte dit ysfelyke offer van hem. Zyne eerlyk- heid, die nooit verdagt geweest is , en de naauwe bloedverwantfchap , zullen hem eerjang den fleutel der fchatkisten van deezen grootmoedigen man in handen geeyen, wiens bloed dit verfcjirikkelyke geheim ver- zegelen en Milwoud's vrees (lillen moet. B L O N T* Is 't mogelyk, dat zy hem -tot zulkeene daad heeft kunnen overhaalen? -Hy heeft een eerlyk, dankbaar, teder en grootmoedig hart. 't Is welwaar, dat liefde en list hem verleid hebben tot dievery, die hy ver- foeide; maarwy weeten ook, hoe lang hy gewei- gerd heeft daanoe over te gaan. De traanen, die deeze misdaad hem gekost heeft, fchynen her kwaad geheel uit te wisfchen , en , zo 't mogelyk is , in hem dit ftuk verdienstelyk te maaken. Lucie, ' Hy geraakte ook, zo dp hy van moord hoorde E 2 fP ree " 6% D> Köo>mam vArT LdkbEN. fpreekeh, in de uiterfte wóède. „Wreede!" riephy/ zig met geweld uit haare armen losrukkende ,. waarin zy hem met valfche tederheid drukte: „ Monter! „ dat de hel tot myn verderf uitgefpoogen heeft !"••• Zy vond niet goed, toom met toorn te verdryven, maar ftelde zig aan, als of zydoodélyk bedroefd was, klaagde over haar ongeluk, en vervloekte het noodlot dat haar dwong , hem eene daad aan te raaden, die zy zelve niet minder verfoeide, dan hy . . . „ Maar," vervolgde zy, „de nood erkent geene wetten, en de „ liefde geene grenzen. Ach ! gy hebt my nooit opregt „ bemind ; dit blykt , nu gy my in deezen uiterften druk „ kunt verlaateri. " Daarop wierp zy zig aan zyne voe- ten: „'t Is met my gedaan," zeïde zy: „ gy wyst „ myn verzoek van de hand ; gy geeft my reden om „ aan uwe liefde twyfelen ; ik zal u in myn leeven „ niet wederzien ; neen , in myn leeven niet; dat „ zweer ik.... tenzygyde opregtheid uwer neiging „ ftaaft, my de goederen van uw' oom geeft, en my „ door zyn" dood in 't veilige bezit daarvan ftelu" B L O N T. Ö Hemel ! . . . Wat antwoord gaf hy hierop ? L u c I E. Hy zweeg ; maar men kon op zyn gelaat de ver- fchillende hartstogten leezen , die hem ontroerden* Hy hief de oogen ten hemel ; daarna liet hy ze weder op Milwoud vallen; hy fchreide; hyzugtte; hyfloeg zig op de borst. „ Verdoemde fchoonheid!" riephy eindelyk vol afgryzen uit: „ welke verfchrikkelyke „, tekenen van inyn liefde moét ik u dan' nog geeven? „Heb D/% ro.E Beoit f. 69 „ Heb ik myne jeugd., myne onfchuld aan u niet op* „ geofferd? Ben ik door u niet tot dievery verleid, „ die ik by myn* goeden en grootmoedigen patroon „ gepleegd heb? Is 't niet alleen om uwentwil, dat „ ik hem heb moeten' verlaaten, dat ik thans vlugtig, „ van hem veragt, en eenefchandvlek van de geheele „ wereld word? Wie veroorzaakt deeze traanen,wel- „ ke ik vergiet, deeze nieuwe martelingen , welke ik „ lyde, deezen voorfmaak van den dood, welken ik „ gevoel ? Wie is de fchuld van dit alles ? ... En dit „ voorneemen van myn' oom te vermoorden , dit „ ysfelyke voorneemen*, waartoe ik befluit... ja, „ waartoe ik befluit," voegde hy 'er by, zig de hairen uit het hoofd rukkende . . . . „ zyt gy 't niet, wreede ! » zyt gy 't niet, ontmenschtel die my dit ingegeeven „ hebt?" B L O N T, Hoe treft my dit verhaal! Gy ziet myne traanen. En was zy hierdoor niet bewoogen? LüCIE, Bewoogen? Ja... maar van blydfchap, omdat haar aanflag zo wél gelukt was. .. . Zy gaf hem ook geen* tyd om te hedaaren , maar fpoorde hem yverig aan om zyn voorneemen terftoiid in 't werk te (tellen. Hy heeft haar op 't oogenblik verlaaten. Gelukt het hem, en komt hy 'er veilig af, dan wordt zy ryk genoeg; maar zo niét, dan durft hy zekerlyk nooit voor haare oogen verfchynen, en dan heeft zy zig goedfchiks van hem ontflagen. E 3 Blont. jö Pi Koopman van Lokden. B L O N T, Ach! 't Is tyd', dat de aarde van zulk een monfter verlost worde. Lucie, Indien wy ons uiterfte best niet doen om deezen moord te beletten, zyn wy even groote draf waar-r dig als- zy, B L O N T. Ik vrees maar , dat het reeds te laat zal zyn. Lucie. Ik hoop, dat het nog tyd is. Haare onmenfchelyk- heid maakt, dat ik haar verfoei. Wy hebben haar al te lang gediend. Ik moet bekennen , dat ik haar zo min, als my zelve, zulk een eerloos gemoed toe* fchreef , als ik nu bevind dat wy beiden hebben. B L O N T. 't Is waar, wy hebben reeds al te Jang aan haare - misdaaden deel gehad; maar een opzettelyke moord is zo gruwelyk, dat alle andere fchelmftukken niets fchynen te zyn, als men ze daarmede vergelykt. Ik zou, om alle fchatten van de wereld, hieraan het ge- ringfte deel niet willen hebben. Lucie. En ik ook niet; de Hemel weet het. Laat ons dan alles, wat in ons vermogen is, aanwenden, om deeze gruweldaad te belenen, en onze onfchuld aan den dag te brengen. Ik bedenk daar juist eet\ middel, waar- door ik hoop dat wy dit oogmerk [zullen kunnen be- rei- Dsifit BlDlYF. f\ reiken. Gaat gy mede, om deezen aanflag te ont- dekken? B l o n t. \ Zeer gaarne* Men zou, naar wet en reden , zelf een moordenaar zyn, indien men zuil* een vooiüeemen niet ontdekte, vooral, wanneer men weet. dat het aanftonds uitgevoerd zal worden. L U € 1 E. Kom dan! wy moeten geen' tyd verliezen. Ik zal, u het overige onderweg zeggen. VYFDE T O O N E E L. Het verbeeldt ecftc laan; op eensgen afpénd niet men een Imtbuiu Barnwell', alleen* Het daglicht wordt eensklaps flaauw. De zon ve* bergt zig agter eene wolk , of heeft haarèn gewoonea loop verhaast, om geen getuige van de daad te zyn, die ik tot myn ongeluk zal volbrengen. Sedert ik my op weg begeeven heb om aan myne gruwelyke belof* te te voldoen , dunkt my , dat de aarde ieder oogenblik onder myne voeten beeft. De beek , die ik ftraks over- ging, die een 9 natuurelyken waterval maakt, fcheen my in haar geruisch de treurige toonen van moord en doodflag tejaatén hoeren. Aarde, lugten water fc%* nen ontroerd te zyn. Geen wonder. De val van een deugdzaam mensch is eene tugtiging voor de wereld, en maakt gevolglyk eene wanorde in 't geheel. Ge- regte Hemel I wat. hebt gy dan beflooten van my te E 4 maa_ ja De Koopman vin Londen. jnaaken? Den éénigen broeder van myn* vader, die my, van myne kindsheid af, voor vader verftrekt, my meteene waarlyk vaderlyke tederheid opgevoed, en nog te deezer uure niets liever inde wereld heeft, dan my... deezen zoek ik op, met het vast voornee- men van hem te vermoorden ! Myne hairen ryzen op van afgryzen. De gruweldaad is nog niet vol- bragt. Hoe? Zal ik dan zulk een ysfelyk voornee- men niet ftaaken ? Wie belet my , eene plaats te verlaaten. . . . (£fy doet eenige fcbreden , doch ftaat ftraks weder ftilS) Maar , waar zal ik henen gaan? Oelendige! Waarhenen? De deur van myn* Heer is voor my geflooten. Milwoud wil my zonder geld niet langer by zig dulden; en het leeven is voor my eene marteling , die ik zonder haar omnogelyk langer kan verdraagen. Zy heeft zig zo vast in myn hart gedrongen; zy heerscht 'er zo willekeurig in . .. Ach! ja! Dit is de oorzaak van alle myne misdaaden , en van myn tegenwoordig ongeluk. Dit is eenè ziekte mynerziel, eene raazerny myner begeerten.... De natuur, de reden en het geweeten verzetten zig ver- geefs daartegen. Deeze raazende drift werpt alles om- verre. Blindeling heb ik 'er my aan overgegeeven , en my tot losbandigheid, tot dievery en moord laaten verleiden. O geweeten! geweeten! zwakke fteun der deugd. Gy wordt wel naauw , wanneer wy van haare baan afdwaalen; maar hoe weinig zyt gy in ftaat om ons op den doolweg tegen te houden! Ach! Ik zie myn' oom in eene van zyne laanenherwaards komen... Hy is alleen. Ik moet my vermommen. (Jiy baalt een momaangezigt uit zyr? zak.') 't Is nu de tyd , dien hy gewoon is aan 't gebed tej>efteeden. Dus be- reidt Diidb Bedeu, 73 jeidthy zig ieder* dag tot den hemel, terwylik... Doch wat heb ik nu weder met den hemel te doen? Laat my in rust» geweeten! Alle ftryd, alle twyfel is verbannen. Myne ondeugd beeft met een losban- dig leeven begonnen , en moeit met bloedvergieten eindigen. (Hy doet bet momaangezigt voor, baalt ,een pijhol uit zyn* zak , en verlaat bit tooneel, als of by zig agter eerï boom vollde verbergen!) ZESDE TOONEEL. De oom van Barnwéll, alleen. Indien ik bygeloovig was , zou ik vreezen , dat een verborgen gevaar my boven i. hoofd hing, of dat myn leeven ten einde liep. Ik weet niet, welke bange zwaarmoedigheid my zo kragteloos maakt. Myne verbeelding fielt my niets dan akelige vertooningen en voortekens van den dood voor oogen. My dagt, ik zag ftraks eene naakte fchim uit haar graf opryzen. Zy trok alle aandagt myner ziel tot zig, en vervulde ze eensklaps met treurigheid , fchrik en medelyden. Ik ftel my dit gezigt nog zeer leeveadig voor , en wil geene moeite doen, om deeze' verbeelding te over- winnen. Een wys man bereidt zig tot het fterven door zig den dood geduurig te binnen te brengen. Is uien bezadigd genoeg , om zig naauwkeurig te be- fchouwen , heeft men moed genoeg , om met een gevestigd oog op de geftorvenen te zien, aan welken men mettertyd gelyk wordt, zo verdwyiien alle on- geregelde hartstogten. De ziel zelve durft zig naau- welyks beweegen. Het bloed verftyft, of vloeit ten minften flegts langzaam door de aders : Geen dèr zin- E 5 oen yi De Koopman van Londeh, oen wordt door Iets getroffen; ze blyven van fchrtfc en verbaasdheid onbeweëglyk. Men is byna gelyk jan de droevige voorwerpen, waarmede men zig be- zig houdt; totdat eindelyk de weetgierigheid de ziel aanipoort, om de oorzaaken daarvan te onderzoeken. ZEVENDE TOONE'EL • De oom van Barnwell, Barnwell. {Barnwell verfcbynt weder op bet tooneel , zonder van zyn* oom gezien te worden. Hy baalt van tyd tot tyd zyn pi/lool voor den dag , docb verbergt bet telkens aanfionds weder.') De oude Barnwell. O dood! byzoncfere en geheime magt! gy, die u alle dagen in uwe werkingen te kennen geeft, en eg- ter voor allen , die ze nog niet ondervonden hebben , ónnafpeurelyk blyft , wat zal ik zeggen dat gy zyt? Het diepzinnigfte verftand, dat de aarde in ééne over- denking bevat, haar tot het middelpunt doorgrondt 9 zig vandaar tot boven de ftarren verheft en nieuwe' werelden ontdekt , tragt egter vergeefs, de donkere wolken te verdryven , waarmede gy overtoogen zyt ; het verdwaalt in deeze ysfelyke duisternisfen ; en al wat. het door peinzen uitvoert, is, dat de onzekerheid vermeerdert, terwylhet zig door vrugteloozen arbeid afllooft. Barnwell. {Nadat by zyn pi fiool nog eens voor den dag gebaald beeft, werpt by bet eindelyk ter aarde.) Ach! 't Is onmogelyk. De ■ DiiDt'BiBitir' rs De o u d e T* a r n w e l l. Wat zie ik ! Een gewapend en vermomd mensch zonabymy! Barnwell. (Ziende dat zyn oom, beeven- de 9 de band aan *yn' degen fiaat 9 treks by een* dolk uit % naarmede by bem doorfteekt?) Ik moet het doen, omdat 'er geen ander middel over is. De oude Barnwell, vallende. Ach! ik ben vermoord.' Hemel, vol barmhartigheid I Verhoor het gebed van uwen ftervenden dienaar! Ze* gen mynen waarden neef met uwen besten zegen! Verleen vergiffenis aan mynen moordenaar, en neem myne ziel in uwe handen! {Barnwell, door deeze laatfte woorden van zyn* oom getroffen , neemt bet momaangezigt af 9 en werpt zig op bet vermoorde Jigbaam, welk by omhelst J) Barnwell. O al te grootmoedige fterveling! Heilige martelaar! Hef uwe gebrokene oogen opwaards , en erken uwen neef in uwen moordenaar! Ach! Laat zo veel goed-> ■ heid in uw gelaat niet zien; betoon my liever uwen regtmaatigen toorn, indien gy 'er nog kragten toe hebt. O Hemel 1 Hy fchreit uit medelyden over myn nood- lot ! Hy geeft my traanen, traanen voor bloed! Zyne laatfte zügten zyn voor Vwelzyn van zynen moordenaar. Ach! fpreek! Wat gebiedt gy my? Zeg (legts, dargy my vergiffenis fchenkt; en neem my dan mede in 't graf, Hy wil fpreeken ; maar zyhe kragt be- 7f De Koopman van Londen bezwykté AchJ \vaarom.flrukt gy deeze moorddaa- dige vuist zo tederlyk? Hoe? Gy wilt my nog om- Tidzen ! (Barnwell otnbeht zyn 9 oom , welke , zugtende in zyne armen fletft.) De ziel , die reeds op zyne lippen zat, heeft vertoefd, om myne vergiffenis te verzegelen , en heeft in deeze laatfte omhelzing haare overige kragten uitgeput, 't Is gedaan ! Hy leeft niet meer! Ach! ik merk, dat ik hem eerlang volgen zal. {Hy zygt onmagtig neder op bet lyk van zyn* oom.y Ongelukkige!... En ik leef nog! Ik adem nog! Ik vergiftig de lugt met myn' onreinen adem! En deeze aarde , welke onder my beeft , berst niet open , om my te verzwelgen! Regtvaardfge , barmhartige God! Zie van den hoogen hemel , van uwen troon , neder! Zie dit heilige (lagtoffer ! Zie den vervloekten moor- denaar l En zo uwe wraak my verfchoont, verpletter, verniel my dan uit mededoogen ! De doodflag is de grootfte aller zonden; een moord, aan den naasten bloedvriend gepleegd , is de gruwelykfte aller dood- flagen; en deeze allergruwelykfte foort van moord heb ik begaan. Kaïn , wiens naam , van 't begin der we- reld af, vervloekt geweest is , en tot in de laatfte da- gen vervloekt zal blyven, Kaïn doodde zyn broeder, omdat de Hemel hem met genadiger oogen aanzag. 