Bijzonderheden [Byzonderheden] over Japan [engl.] Behelzende een verslag van de huwelijks plegtigheden: begrafenissen en feesten der Japanezen ... Uit het Engelsch. Met gekleurde pl. naar Japansche orig
baasde ftalknecht verklaarde toen, dat het meis- je verruild moest zijn: maar FIYOSAYEMON , in ‚de hoogfte woede ontftoken, trok zijnen fabel en hieuw zijn hoofd af. De wachten juichten deze daad toe, en zeiden, dar het beliegen en _ belasteren van onfchuldigen. eene misdaad was, die de zwaarfte ftraf. verdiende. Na hun ver- ‚trek nam FIYOSAYEMON zijne dochter weder tt zich, bedankte zijnen weldoener, en zette zijnen weg, voort. | er ee Een der mindere bedienden: van den Djg- goun, namens, ivan-Gozo, had eene dochter, die gedurig ziek was. Hij nam haar. met zich naar de warme baden, in hoop dat dit hare „gezondheid zou herftellen. Hij was er drie. we- ken geween, ‚toen drie mannen, tot het gẹ- volg 124 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. volg van den Vorst van Satzuma behoorende, bij hem kwamen, en hem om drie kobans ter - leen verzochten, miet belofte van die te Fedo te zulfen terug betalen. Gozo verontfchuldigde zich met zijne armoede, en de ‘kostbare ziekte zijner dochter, en betuigde zijn leedwezen , dat het niet in zijn vermogen was hen te gerijven. Het fcheen dat zij daarmede genoegen namen, zelfs noodigden "zij hem ten eten, met oog- merk, om hem befchonken te maken. Gozo, daarin geen erg hebbende, viel in den ftrik, ‘keerde laat naar huis, en begaf zich des ande- ren morgens vroeg op weg, doch was naauwe- lijks een uur gegaan, of hij ontdekte, dat zijn fabel verruild was. Dadelijk keerde hij terug naar zijne gastheeren, en vroeg zeer vriendelijk ‘verfchooning voor den misflag, die er moest plaats gehad hebben. Doch zij waren verre van zijne verfchoonìng aan te nemen. Dit was, zeiden zij, geene zaak die men zoo ligtelijk over kon ftappen. Grooter beleediging kon hij hun niet hebben aangedaan, dan zijnen fabel “met een’ der hunnen te verruilen. Als die te «Fedo bekend werd, zouden zij onteerd zijn. Hij moest dus met hen vechten; en daartoe tijd en plaats bepalen. Gozo beklaagde zich over hun- ne onregtvaardigheid „ beriep zich-op zijne zie- ke dochter, die geheel verlaten zou zijn, in- dien BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 125 dien hij in het gevecht bleef, en verzocht hen nog eenmaal om verfchooning, betuigende, dat hij en zijne dochter hen daarvoor. altijd. dank- baar zouden blijven. Alles. vergeefs. Hij was dus genoodzaakt de uitdaging aan te nemen, en het gevecht werd tegen den — dag vastgefteld. Gozo, hen verlatende, dacht na over zijnen toeftand, die inderdaad verfchrikkelijk was, want hij moest of door de hand zijner vijanden, of, zoo hij hen overwon, door de zijne fneven 3 zóó was de wet door den Vorst van Satzouma ingefteld (1). In deze zwarigheid riep hij een’ zijner vrienden, die een dienaar van den Vorst van Mito was, verhaalde hem het gebeurde, en verzocht hem om eene piek, om zijnen tegen- ftander het hoofd te kunnen bieden. Zijn vriend gaf hem niet alleen dit wapen, maar verzeker- de hem ook van zijne onderfteuning als /econ- de, en dat hij hem in gevaar niet verlegen zou laten. , Daags _ (a) Een derde, zeer natuurlijke, vitweg fchoot er over: niet op de kampplaats te verfchijnen, Doch hier- van zal wel het rampzalige point d'honneur (valfche fchaamte), welke in Japan niet minder dan in Europa fchijnt te heerfchen, Gozo terug gehouden hebben. — Vert, 196 __ BIJZONDERHBDEN OVER JAPAN. ‚Daags daaraän kwamen de drie dienaars van SATZOUMA riaaf -de afgefprokene kampplaats, waar Gozo reeds was.: Zij waren met lange fabels gewapend, terwijl hij flechts zijne piek had, dien hij’ nogtans zoo handig wist te zwaai- jen, dac hij „mét de ‘twee eerfte fteken, twee zijner tegenftanders voor zijne voeten deed val: len : de detde ram’ de- vlugt, en. Gozo kon hem niet inhalen. Hij keerde toen maar de ftrijd- plaats terug,’ om zich zelven’van kant te maken. Doch zijn Vriend tiep naar hem ‘toe, óntrukte hem zijne wapenen, en ftelde hem gerüst met de verzekering, dat het regt aan ‘zijne zijde was, daar hij’ onverantwoordelijk: was aahgeval- len; en zich had moeten verdedigen. ,, Ik was getuige van het: gevecht,” fprak bij, „ zalver berigt van döërt, en- voor ú borg flaan. Het beste, ondertusfchen , dat gij doen kunt, is den Gouverneur: van Fedo van het gebeurde kennis te geven.” stl nt De — fchreef Rn aan ‘den Vorst van Satzouma ‚ die fpoedig antwoordde, dat hem, bij onderzoek, gebleken was, dat de misdadigers niet uit zijne Provincie waren, maar van elders moesten gekomen zijn. Gozo werd dus in vrijheid gefteld > en daarmede liep de zaak af. SA- ‘BiyZONDERHEDEN‘OVER’JAPAN. | £47 SAKAKIRA-SIKIBOU-NO-TAYORS, de: aängerfomen _-Zoon vån den “Vorst van: Fina, onderſcheidde ‘zich door zije “razende ‘verkwistifig. < ‘Noch de “beveleh ‘van -zijneit meester , ` nochtide -vertogen -zijner tabeftäâfder en getrouwe:dienaren, kon- ‘den’ hein” van ‘gedrag ‘doen’ veranderen. Eken ‘nacht bezócht hij.de ftraar der bordeëteni, ver- ‘geld door: twee potfemakers: Dens bedekte hij “den kleinen’, door” kunst 'gethaakten’ berg; ‘die “zich achter zulke huizen bevindt, van den ‘top ‘tot’ der: voer met” goudftiikken® Chobarisy als met ‘bloem. : Hij kocht eéne der ineisjes-in deze huizen vrij. Zijne dwaasheden-en buitenſporig- “hedén vestigden eindelijk de-‘aafidacht van den Djogauún en der: Staatsraden op het: -Men had eerst voor, hem ‘van alles» teberooven: doch “daar zijne“ vóorzaten -aan GONGIN, ‘in: deszelfs — oorlogen, goede dienften bewezen haddén, ‘en ‘men dáarenboven begreep’, dat hij tiet de: Zoon, ‘maar’ flechts? de aangenomen: Zoon: -van' “den -Vorst „en: vóóf “zijne ‘aanneming? een nietsberee- ‘kenend: ‘petfooh “wis zoo: befleot men's met minder -geftrengheid te. werk! tegaan. Hij werd van Fimafi verwijderd, en bekwam, in de Pro- vincie van Yetchego, een inkomen. van vijftien -mankokf (750,000 gulden). In -198 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. In het jaar 1745 droeg de Djogoun, yost- ‚MOUNE, de Regering over aan zijnen, Zoon, YEE-SIGE, en bekwam toen den naam van O- gofio, dat ist het groote Paleis. In het jaar 1748 werd hij door eene beroerte overvatlen, ‚die hem in het eerst. het gaan belette, doch drie jaren naderhand (1751), toen hij reeds ‘weder het vermaak der jagt kon genieten, werd ‚hij in de vijfde maand door een’ tweeden aan- val van beroerte getroffen, die in de volgende -algemeene gebeden om zijne herftelling deed ‚ten Hemel zenden; doch te vergeefs: reeds den _goften dier maand overleed de goede Vorst, tot leedwezen des ganfchen Rijks. De rouw was algemeen. Vrouwen en kinderen, hoog en ‚gering, alles beweende hem als eenen Vader. „Nabij. den tempel van To yei-/ay werd hij be- ‚graven. | ape Og Zijn lijfarts NaRIsIMA, een man van hooge jaren, en die zelf reeds ieder oogenblik den dood verwachtte, maakte verzen‘op zijnen Mees- ter, waarvan de inhoud hierop nederkomt: Gelijk mijn Meester thans bloorgefteld -is -„ aan regen en dauw, zoo bevochtig ik gedurig ‘yy mijne mouw met mijne tranen (1). Dus dalen . —F » he- (1) De Japannezen gebruiken geene zakdoeken. Vert. BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 129 9 ‚ hevige — neder en beſproeijen de boomen.” YEE-SIGE, de negende Djogoun. “MINAMOTTO-NO-YEE-SIGE, de oudfte Zoon van vosi-MOUNE, volgde zijnen Vader, doot deszelfs afftand, in de Regering op, in het jaar 1745. Basoun-ko, een bediende van yYosi-MouNE, en fchrijver van het werk, getiteld: Giefirok, dat is, Geheime Gefchiédenis van merkwaardi- ge voorvallen in het Paleis, gedurende de Re- gering van YEE-SIGE, —— het volgende verflag van dezen Vorst. Bij den dood van zijnen Vader, in het jaar 1751, wetd vér-sicE alléén meester des Rijks, en regeerde onbepaald. Eene ongeregelde harts- togt voor Vrouwen en fterken drank hadden reeds zijne gezondheid ‘ondermijnd. In zijne jeugd had hij die flechte eigenfchappen zoo- danig botgevierd , dat zijn Vader hem daar- over ftrengelijk berispt had; én, om hem van deze ‘flechte gewoonten te genezen, deed hij hem meermalen, zes of zeven dagen achtereen, op het landhuis Souga-no-goutin doorbrengen, zonder eenig ander vermaak dan de vogeljagr. II. DEEL. I Na 130 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Na den dood des ouden Djogouns nu van- de cenige belemmering, die hem nog weérhield, ontflagen, dompelde hij zich weder in dezelfde ongeregeldheden, en bragt geheele nachten of met vrouwen, of met het drinken van zakké door, zoodat zijne gezondheid van dag tot dag afnam. Zijne fpraak werd belemmerd: hij kon zich niet meer doen verftaan dan door teeke- nen, en moest zijne bevelen door youMO-NO- KAMI geven. J Weldra moest hij, wegens verzwakking van de organen der urine, zijne vertrekken houden. Volgens eene oude gewoonte. moet de Djogoun zich maandelijks naar de tempelen van Oxyeno, Zo-fiofi en Mornifi-yama begeven, om aldaar, op den fterfdag zijner voorgangers, voor hunne ifais of lijktafeltjes te bidden. Het was niet zonder moeite, dat de Keizer dezen pligt kon vervullen, _ Op zekeren dag, in het jaar 1755, in zijnen palankijn (norimos) uit den tempel van Ouye- no vertrekkende, had hij naauwelijks het pak- huis van den ginfeng, digt bij denzelven, be- reikt, of eene natuurlijke beboefte noodzaakte hem tot terugkeering naar den tempel: iets vóór dien tijd ongehoord. De bouwmeesters bekwamen dadelijk last, om drie rustplaacfen voor den Vorst te bouwen, aan elk der beide WE- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 13k wegen, die naar de tempels van Oxyeno en Zo-fiofi geleiden: maar deze voorzorg was nut- teloos: de toenemende zwakheid van den Djo- goun. boeide hem federt op den duur aan het Paleis. « | Wij hebben reeds gezien, dat YEE- SIGE, ger durende de Regering van zijnen Vader, de Dochter van den Dairi huwde. Dezelve voer- de oxo, de dochter van eenen der ambtenaren van den Dairi, na haar huwelijk, met zich naar Fedo. Na den dood zijner Vrouw, ook nog bij het leven zijns Vaders, liet hij het oog op oxo vallen, die in het jaar 1737 bij hem eenen zoon had, den in 1782 regerenden Djo- goun. _ Oxo verweet den Vorst, haren Echtgenoot, zijnen hartstogt voor de fekfe, betuigende ech- ter plegtig, dat geene ijverzucht haar zoo deed fpreken , maar belangftelling in zijne gezondheid, die eerlang geheel zou moeten bezwijken. De Prins, door deze -herhaalde voorftellingen vermoeid, floot eindelijk oko in een. gedeelte van. het Paleis ( JVi-no-ma- rou) op, en verbood om iemand, zelfs haar — kind, bij haar toe te laten. Niet- zoodra was de oude Djogoun hiervan verwittigd, of hij zond ‘twee Staatsraden naar zijnen Zoon, en Io ge- 132 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. j gelastte hem uit zijnen naam, oko in vrijheid | te ftellen, en zich met haar te verzoenen. De- ze Vrouw werd dan door diezelfde Staatsraden voor den regerenden Keizer gevoerd, die haar gedrag prees, en dat van zijn’ Zoon berispte, die niet gefchroomd had het Rijk ergernis te geven door de opfluiting der Moeder van den aanftaanden erfgenaam des troons, om eene re- den, die eerder zijne warmfte dankbaarheid had verdiend. Toen dit bekend werd, juichte het geheele Rijk de goedhartigheid van oxo toe, en de naam van OUKON-NO-SIOGIN, destijds nog jong, bekwam verdienden lof. Oko overleefde deze gebeurtenis nict lang. Fouko-in, Moeder van den Vorst van Tf- kouzen, onderfcheidde zich van jongs af door groote godsdienftige aandacht: zij was zeer be- dreven in alles wat den eeredienst betreft: zelfs Priesters raadpleegden haar met vrucht, en von- den het nuttig, haren raad op te volgen, De Opperpriesters der tempels van Myiokofi, Siyo- fofi en Yen-me-in, te Fedo, waren hare bloed- verwanten. De twee laatstgemelde tempels werden door hare begunftiging herbouwd. Zij ‚deed een’ geheel nieuwen tempel van Tanftyoft oprigten, in plaats van dien, welke ver- brand was. Toen dezelve voltooid was, ver- zocht de Opperpriester zijnen ambtgenoot van I 3 den 134 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. den tempel van Minobou, van de gezindte van Fikefio, rouKo-iN eenen Kefa (1) aan te bie- den. Dit is een purperen fjerp, welke over de gewone kleederen gedragen wordt, doch, naar regten, door niemand dan door de Pries- ters der fekte van Fokefio, of lieden die in godsdienftige zaken door en door bedreven zijn, Geene Priesteresfen genieten ‘die eer. Alléén aan FOUKO-IN werd die eere gefchonken. Sedert haren tijd heeft men die onderfcheiding voor geld kunnen bekomen, hetwelk dezelve natuur- lijk zeer in waarde heeft doen dalen. (Door dezelfde middelen bekwam de Vorst van Tfi- kouzen den titel van Djofio.) In 1754 werd ook het midden des tempels van Ouyeno, te Fedo, herbouwd. De Vorst van Dewa kreeg last, dit te bekostigen, doch toen nu het werk voltooid was, hetwelk zware fommen. gekost had, bekwam dezelfde Vorst | | last, (1) De Chinezen noemen dezelve Xia-cha, eenen naam, zoo het fchijnt uit het Sauskritsch of Tibetaausch ont- -Jeend, Deze foort van Ridderorde wordt alleen gefchon- ken aan de /ama’s der hoogfte Orde. Er wordt dikwerf melding van gemaakt onder de gefchenken, door de Chi ‘geefche Keizers aan de Kloosters van Tibet en Tartarije gezonden, BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 135° Jast, den grooten ingang’ tot den tempel te Zijnen koste te doen ftichten. Daar dic hem geheel in den grond zou hebben geholpen, fmeekee hij daarvan verfchoond te zijn, doch in het eerst, zonder vracht. Gelukkig was hij een bloedverwarit. van den Vorst van Owari, die voorftellen deed, dat het onbillijk was, zulke zware opofferingen te eifchen van eenen Vorst, die zoo weinig vermogen bezat, vooral om hem eenen nieuwen last op te leggen, nadat hij pas eene zoo: zware taak had volbragt. De- ze billijke bedenkingen vonden gehoor, en de last werd overgedragen op den Vorst van Ko- ` kera (1). - De ftalknechts van den Vorst van Owari hadden zich geducht gemaakt door hunne: open- lijk gepleegde beleedigingen tegen allen, die hun eenige reden tot klagten gaven. In de- zelfde maand des jaars 1754 ontmoette een on- verzeld ‘ voorbijganger acht dezer knapen in de ſtraat van Sinagawa. Ongelukkig raakte hij in het € ~ (1) Op de Zuidkust van Nifon, ten Zuidoosten van | het groote- meer, hetwelk in ’t — Phi-pha-hou heer, 14 136 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. - het voorbijgaan een’ derzelven aan: den arm. Deze ftalknecht ‘overlaadde hem met fcheld- woorden: hij droeg die met geduld, en ver- zocht zelfs om verfchooning wegens het ge- beurde: waarop zij op -hem aanvielen, en hem onbarmhartig floegen. De Ongelukkige kon naauwelijks naar het naaste wachthuis kruipen, waar hij zich te kennen gaf als in dienst van YAMASSIRO-NO-KAMI zijnde, en zeide, dat hij op eenen gang, in dringende bezigheid voor zijnen Heer, door eenige deugnieten dus wreed- aardig was mishandeld. Het was hem onmoge- lijk te gaan. Hij verzocht om eenen palankijn, en kwam dus naar het huis van zijn’ Meester, alwaar hij kort daarop ftierf. Yamassiro beminde zijne bedienden en krijgs- lieden als zijne kinderen, Hoogst verontwaar- digd over dezen gruwel, deed hij naauwkeurig onderzoek doen naar de fchuldigen: en verno= men hebbende, dat zij ftalknechten van OWARI waren, begaf hij zich naar het Paleis van dien Prins, berigtte hem het gebeurde, en eischte de hoofden der acht misdadigers. Owari er kende de billijkheid zijner klagte, en betoonde zich gereed om hem voldoening te geven, maar hij betuigde, nimmer het leven van acht men- fchen vaor éénen te zullen opofferen. Yamase SRO, nog meer verbitterd door dit antwoord , drong BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 137 drong. zijnen. .eisch nog fterker aan; zeggende, dat, zoo hij. niet ten volle voldaan werd, hij zich voorhet, aângezigt van den Vorst van Owari ‘den. buik zou openfnijden, en dat ge- wis zijn dood. niet ongewroken zóu blijven; Owari, zijn vast befluit ziende, beloofde hem de geëischte voldoening, en, daar yAMASSIRO verzekerde, dat hij niet heengaan zou. vóór dat de fchuldigen geftraft waren, zoo werden de acht ftalknechts.te voorfchijn gebragt, en ont- hoofd. Dit voorbeeld deed hunne makkers in: ‘t vervolg voorzigtiger zijn. “= Schoon ‘ieder Vorst in zijn eigen Paleis Sou- verein is, en eene vol{trekte magt bezit over zijne: onderdanen en afhangelingen, zoo is nog- tans;ook; de minfte derzelven even zeer ter be- fchikking van den Djogoun. Hunne Geheim- Schrijvers, derhalve zijn ,' gedurende. hun ver- blijf in de Keizerftad Fedo, in gedurigen angst. Immers fommige Vorften (om van den Keizer niet eens te fpreken) hebben, om de beuzel- achtigfte redenen, aan hunne Onderhoorigen het hoofd doen afflaan. Zoodanig was het geval in het‘ jaar 1773 met KI-No-tchounagon , Vorst van Kidjo, en bloedverwant van den Djogoun. Dee ze bedreef vele wreedheden: fomtijds doodde | I5 hij r38 BIJZONDERHEDEN OVER: JAPAN. hij drie of vier perfonen, mer eigen hand, op éénen dag. Zijne Moeder, hem over deze gru- welijke handelwijs-eens nadrukkelijk berispt heb- bende, floeg hij de hand: aan zijn’ fabel,- maar het Volk liep toe, en zette hem in eene afge- legene kamer vast. Daar de Djogoun geene genoegzame magt. had, om hem afte zetten; vervoegde hij zich bij den Dai, welke hem dadelijk van den eeretitel van Tchounagon: be- roofde. Daar hij hierdoor tot? den rang ‘der gewone Vorftén- afdaalde, zord® heit\ide. Djo- goun een gefchreven bevel, waarbij hij! hem van zijn’ titel beroofde, en verbood, om Fedo te verlaten, vermits hij toch niet tot het beftuur zijner Provincie in flaar was. Zijn Oom,- èen kleine Vorst, met een inkomen van vijf man- kokf ( f 280,000), werd met de Regering bė- fast, tot de aangenomene Zoon van den afges zetten Vofst de jaren zou hebben: bereikt „ om hem op te- volgen. Daarop bekwam die Vorst het bevel, zich den buik op te fhijden: Ten Hove zeide men, dat hij een’ — dood was geſtorven. — — — Wanneer . de afhangelingen van den eener Vorst die vah een’ ander’: beleedigen, zou de laactte onteerd zijn, indien hij deze beleediging niet BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 139 niet wreekte. De Vorst van Satzoumia ( 1), wiens onderdanen handel drijven met de Lou- queo- (Loe-Choe-) eilánden, en in alle‘ de voot- name koopfteden des Rijks, had, om twistén met andere Vorften voor te komen, befloten, dat, indien iemand van zijn Volk door een’ , Onderdaan, van een’ anderen Vorst beleedigd ‘werd, hij den beleediger dadelijk zou mogen om ’ leven brengen, maar dan ook terftond daarop zich zelven. De levens van twee men- fchen, die door hunnen onrustigen aard zich „zelven verwoesten ,' fchenen hem vante weinig belang, om hunne Meesters daarvoor in eeh” bloedigen twist te wikkelen. Indien iemand van dit handeldrijvende ‘en zeevarende Volk (van Satzouma) door een’ ander’ beleedigd wordt, en zich uit laf- hartigheid niet durft wreken, zoo wordt deze lafaard, zoodra de zaak ter kennisfe van den Scheepskapitein, of ook flechts van eenen der “matroozen komt, naar den voorfteven van het fchip gebragt, zonder zweem van regtsplegifig onthoofd, en het hoofd over boord geworpen. Ten gevolge dezer beknopte wijze van regrs- ple- (1) Het westelijke gedeelte van het eiland Kiou- fo = ten Westen van Nangafaki. 340 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. pleging, behandelen lieden uit de mindere klas- fen elkander met de grootfte beléefdheid, en dragen zoo. veel als mogelijk zorg, om alle aanleiding tot gefchillen te mijden, MATSDAIRA-OUKON-NO-SIOGIN „Staatsraad ín gewonen dienst, had dien post te danken aan den ouden Djogoun, die zijne verdienften, in weerwil zijner jeugd, ontdekte, . Bij- zijne eerfte aanftelling verhief elk. de ftem over het gevaar, van zulk een gewigtig ambt aan eenen jongeling op te dragen. Nogtans regtvaardigde, hij het vertrouwen van den Djogoun, en toonde zich fpoedig in ftaac tot het beheer der Staarszaken. Zijne werkzaamheid evenaarde zijne talenten. Zijne .ongemeene minzaamheid omtrent zijne minderen .won ‘derzelyer genegenheid, en ver- fchafte. hem. algemeen den eervollen naam van een’ goeden Meester. Eer de oude Djogoun overleed, fluisterde hij hem ouxon (zonder dat iemand het hoorde), dat hij alléén alle de Scaats- zaken moest befturen. © O-OKA-ISOUMO-NO-KAMI, van de lijfwacht des jongen Djogouns, vrr-sicr, rees dagelijks hoo- ger in deszelfs gunst. De Staatsraden, zoo in | ge- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. I4t gewonen als buitengewonen dienst, verzochten hem om onderfteuning hunner verzoeken bij den Djogoun, en de ambtenaren, van den hoog- ften tot den laagften, maakten hem hun hof. Elk wie een’ post begeerde, of verbetering in zijn lot wenschte, nam tot hem de toevlugt, en gaf hem gefchenken. Alléén ouKON-NO-SIOGIN verwaardigde zich niet, hem om iets te verzoe- ken, en zond hem zelfs geenen vischftaart (1). » Hij is flechts een man van de lijfwacht,” fprak hij, ,, terwijl wij aanzienlijke ambtenaars zijn: laat dus anderen doen naar believen: ik voor mij heb befloten, mij niet te vernederen.” Er ontftond dus verkoeling tusfchen beiden. Ovkou-No-siociIn trok zich dit echter niet aan, maar bleef zijnen post met ijver en kunde ver- vullen. 3 i De mindere beambten van den Djogoun wor- den in het Paleis onderhouden, en eten des morgens en ’savonds gezamenlijk in eene daar- toe beftemde zaal. Hun kost beftaat uit eene foep van boonen (mifo), een mengfel van rijst (foya) en konkommers in zakki ingelegd. De fchaf- (a) Deze uitdrukking ziet op de gewoonte der Ja- pannezen, van elkander bij verfchillende gelegenheden ge- fchenken toe te zenden, 142 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. fchafmeester, een inhalig man, zocht zich door. zijnen post te verrijken: hij verkocht de artike- len, waarmede het Paleis regelmatig. voorzien werd,en kocht daarvoor anderen van de flecht- fte hoedanigheid voor eenen fpotprijs. De kost werd dus al flechter en flechter, en de onge- lukkige, bedienden, van de lagere klasfe zijnde ,, durfden niet klagen. Ten laatfte kwamen deze misbruiken. ter oore van den Staatsraad ouKON- Ro=sIoGIN: hij was verontwaardigd, ‚dat een ambtenaar van het Paleis de laagheid had, te fpeculeren op het voedfel van geringe lieden, die bij weinig inkomften dag en nacht moesten werken. Tevens echter begreep hij, dat, in- dien de zaak in °t openbaar onderzocht wierd, er waarfchijnlijk vele fchuldigen zouden gevon- den worden, en dus hunne plaatfen verliezen; Hij bedacht dus het volgende zachtere middel. Tegen etenstijd ging hij onverwacht in de keu- ken, en verlangde de onderfcheidene geregten te proeven: de bedienden bragten hem er eenige die goed waren: hij zeide niets en ging heen, Daags daaraan betrapte hij hen weder onver- wacht, en ging zonder verwijl naar de eetzaal, om de geregten te proeven, die hij thans zeer flecht vond: de koks werden bleek, en hielden zich voor verloren: doch hij {prak geen woord, en ging heen. Deze les was voor de koks piet ver- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 143 verloren: voor nieuwe bezoeken bevreesd, maak- ten zij de fpijzen ‘thans zoo goed: klaar, als..die te voren geweest waren, en de arme bedienden gevoelden de warmfte dankbaarheid en L EPORESH- heid voor RMP SIOGIN. | . at ot „Toen ocosio, of vosi-MOUNE , de oude, Dig- goun, de Regering aan zijn’ Zoon. had afge- ftaan, ging hij in het tweede Paleis zijn, ver- blijf houden. Zijne hofhouding. beftond. uit ne- gentig bedienden, waarvan elk. twee en. eene halve ganting rijst op een’ dag, of zeventig balen in. °t jaar bekwam. Na zijnen dood wer- den deze lieden alle door FOTA-SAGAMI-NO-KAMI afgedankt , en gevoelden diep het {martelijke van zulk eene harde behandeling. Om oproer voor te komen, gaf hij hun, die, twintig jaren in dienst geweest waren, in eens vijftig kobans Cf.550), en dertig aan hen, die tien jaren ge- diend hadden, voor het onderhoud (zeide hij) hunner vrouwen en kinderen. De Djogoun had hun een vast verblijf gegeven. FOTA - SAGAMI verdreef hen van daar, en elk moest een klein kamertje huren. Vergeefs was hunne toevlugt tot den Hoogepriester des tempels van Ouyeno, wien zij, in tranen wegfmeltend, een verzoek- fchrift overgaven, om bij den regerenden Djo- E goun, 144 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. goun, gelijk bij zijn’ Vader, in dienst te blij- ven: want fchoon die Geestelijke bij de Staats- raden het verzoekfchrift overleide, zij waren “doof voor zijne tusfchenkomst. ‘Onder deze on- gelukkigen was zekere NAKASIMA-sIMBI welke drie jaren lang dagelijks den Priester om zijne voorfpraak ging verzoeken: alles ftuitte af ‘op’ den’ kwaadaardigen ‘invloed. van den” boven- genoemden Staatsraad. ‘Zulk een gedrag (voegt er onze Japanfche Schrijver bij) is zonder voorbeeld: onfchuldige menfchen dus te behan- delen, is het toppunt der onregtvaardigheid (1). Deze zelfde rora-sacami-No-Kami ftond nog- tans, terwijl hij nog flechts Opziener van het Paleis te O/aka was, in hooge achting wegens zijne uitgebreide geleerdheid, waarin hij zelfs den beroemden vETCHEZEN-NO-KAMI, bijgenaamd den ouden Heer-der tempels, overtrof; Maar zijne wreedheid omtrent zoo vele oude die- naars van den overledenen Keizer bragt hem | | in (1) Deze belangftelling in het lot van werlatene On- „gelukkigen, zelfs zonder eigenlijke betrekking „ doet den Japannezen eer aan, en pleit voor hun karakter, -De Chinezen zijn omtrent allen, die niet tot hun huisgezin behooren, veel ongevoeliger. Pla Fert. BIJZONDERHEDEN OVER ‘JAPAN. 145 in den algemeenen haat; zoodat men eens bo- ven zijne huisdeur de gedaante van een men- fchenhoofd vond, uit eene kalebas gefneden, en daaronder een ftrookje papier, met het op- ſchrift: „ Dic is het hoofd van FOTA-SAGAMI- 9 NO-KAMI, afgefheden en hier geplaatst, we- 9 gens zijn onmenfchelijk gedrag, gedurende s verfcheidene jaren.” Men ontdekte den da- der niet, en er werd ten Hove flechts om ge- lagchen. | | _ ÍNABA-MINA-NO-KAMI, Vorst van Odawara, had voor eene eeuw twee grafiteenen, van een’ dapper’ man en van eene vrouw, met name TORA, van den berg. Fakoni doen brengen; na. twee nieuwe fteenen op hun graf te hebben ge- plaatst, zette hij deze fteenen in zijnen tuin, bewaarde die voor vochtigheid, en deed ze meermalen fchoonmaken, om ze voor verval te bewaren. Hij gaf een’ dezer fteenen aan zijnen tweeden Zoon, INABA-Foso, die daarom ver- zocht had, en denzelven in zijnen tuin deed plaatfen. Maar na deszelfs dood werd er geene zorge meer voor dien fteen gedragen, en de- zelve geraakte eindelijk zoodanig met aarde be- dekt, dat niemand meer wist waar dezelve lag. Sedert dien tijd (indien wij de geruchten, die in handfchriften rondloopen, mogen gelooven) If. DEEL. K werd J 146 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. werd het huis van YETCHOU-NO-KAMI, den af- ftammeling van INABA -FOsO, door buitengemee- ‘ne rampen getroffen: alle kinderen ftierven in hunne eerfte jeugd. Men raadpleegde de Pries- ters (1), en dezen fchreven die rampen toe aan het verzuim van den Zora-fteen (Tora-ni- izi). Men zocht in het huis, in den tuin, doch langen tijd te vergeefs, tot eindelijk een houthakker, een zeer oud man, zich herinner- de, dat die fteen onder den grond moest lig- gen, op eene door hem aangewezene plaats in den tuin. Men zocht, en vond inderdaad zulk eenen fteen. De houthakker moest die op zij- ne kar laden, en naar den tempel brengen, doch hij was, in dat geval, voor nadeelige ge- volgen bevreesd, en zeide, dat dit niet zijne zaak, maar die van een’ fteenhouwer was, Men zond om een’ metfelaar, MINESIMA-TO- KIYEMON. Deze had juist 's nachts te voren gedroomd, dat eene zeer fchoone vrouw naar hem toe gekomen was, en hem ingefluisterd had: ,, Morgen zal iets, dat tot mijn ligchaam behoort, aan uwe zorg worden toevertrouwd : be- ` C1) Het blijkt hieruit, dat ook de hoogere klasfen in Japan nog zeer bijgeloovig zijn, Vert. BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 147 behandel het, bid ik u, toch zorgvuldig!” Toen hij nu de boodfchap ontving van ten hui- ze van YETCHOU-NO-KAMI te komen, herinnerde hij zich dien droom, en bezorgde die taak met de uiterfte zorgvuldigheid. Hij twijfelde niet, of de hem verfchenen Vrouw was TORA zelve. Inderdaad hielden de rampen in het huis van YETGHOU-NO-KAMI Op, zoodra de fteen naar den tempel gebragt was, Toen 0-KA-YETCHEZEN-NO-KAMI tot Gouver- neur van Jedo was aangefteld, zocht hij alle zulke perfonen op, als in eenige kunst of we- tenfchap uitmuntten, vooral echter in de rekene kunst, ten einde in de rekenkamer van den Djogoun te dienen. Zijne keuze viel tot laatst- gemelde einde op NoDA-BOUNsO. YETCHEZEN ontbood hem, zeggende, dat hij hem, als een’ der bekwaamfte rekenkundigen te Fedo, wel eene vraag wilde voorleggen. Bounso verwacht- te een ingewikkeld rekenkundig voorftel, toen de Gouverneur hem vroeg, hoe veel honderd bedroeg, door twee gedeeld? De rekenaar, ge- voelende dat een onmiddellijk antwoord, op eene zoo eenvoudige vraag, hare ongerijmdheid in het volfte daglicht zou ftellen, eischte zijne fchrijftafel , deed de berekening, en antwoord- an K 2 de: 148 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. de: vijftig. YETCHEZ7EN-NO-KAMI prees hem, en zeide: „ Had gij in eens geantwoord, zoo — zou ik een flecht denkbeeld van uwe beleefd- heid gehad hebben. Thans zie ik, -dat gij in alles met befcheidenheid te werk gaat: de Djo- goun heeft een’ man noodig als gij.” Hij ftel- de hem tot eerften rekenmeester aan: in ’t vet- volg werd gounso Opziener der rekenkamer, en bekwam jaarlijks bevordering. Omtrent dezen tijd bekwam FÓTA-SAGAMI-NO- KAMI het land terug, hetwelk aan zijnen voor- zaat , KOSOUKI-NO-iz1, om de volgende teden ontnomen was. Deze laatstgenoemde was in de regering van den derden Djogoun, Dayou-IN-SAMA, Wiens gunfteling hij was, tot eerften Staatsraad be- noemd, met een inkomen van 180,000 kokf en den rang van Fchou-fi-no-djofio. Hij maakte van deze vorftelijke gunst een fchandelijk mis- bruik. De baljuw van het dorp Sagoura-mat- che, namens opomo-soco, had omtrent dezen tijd een verfchil met eenen- zijner. bedienden, waarover de Staatsraad zoo vergramd “werd ; dat hij soco deed vatten, met zijn geheele huis- gezin op den top des bergs Mafa-kado-yama aan kruifen hechten, en met pijlen doorboren. i De BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 149 De Oom van den ongelukkigen, soutcuosr, een Priester, werd onthoofd, Op de plaats der teregtftelling was.deze eerst zeer, ongeduldig, doch zeide daarna, terwijl hij zich aan zijn lot onderwierp: 5, Deze Vorst is een Barbaar, dat hij mij, eenen Priester, die geen deel hoege- naamd heb gehad in de daden van mijnen Neef, dus behandelt. Nooit was er een voorbeeld van zulk eene onregtvaardigheid. Maar hij wachte zich! in drie jaren, of in honderd da- gen, zal hij en de zijnen geftraft worden!” En de Priester had waarheid gefproken. Want KOSOUKI ging kort daarna uit Fedo naar het hem behoorende Gewest, zonder, volgens het ontvangen bevel, kennis van zijn vertrek te geven. De Djogoun, in toorn ontftoken, verklaarde zijn land en huis verbeurd, en gaf het beheer daarvan aan den Vorst van Awa. Na den dood des Djogouns ftierf xosoukt in de Provincie 4wa, zoo goed als in ballingfchap. Men verhaalt, dat, toen hij zonder verlof uit Fedo ging, de geest van soco, fchitterend van vreugde, zijn paard bij den toom geleidde. - De reeds genoemde afltammeling nu van Ko- SOURI, SAGAMI - NO - KAMI, bekwam onder YEE- SIGE», door ‘deszel fs gunst, eene gift van de- l zelfde landftreek , doch met een verminderd in- komen van tachtigduizend kokf. ilij nam zijne K 3 _wo- 150 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. woning op het oude huis van zijnen voorzaat , en bouwde den tempel van Sogo-no-miya, om den geest van soGo te verzoenen, en nader- hand den tempel van Fodjou-in. | Hoewel de Djogoun, YEE-sIGE, ‘bij zijne ge- boorte met den naam TAKE-TCHEYO, dien GON- GIN ook in zijne jeugd gedragen had, vereerd was geworden, zoo toonde nogtans het ver- volg, dat de vrees van yosI-MOUNE, zijn’ Va- der, wegens die voorbarige eer, maar al te ge- grond was geweest. Na zich door zijne bui- tenfporigheden geheel uitgeput te hebben, werd hij genoegzaam kindsch. ‘Daar het eene mis- daad was hem dus té noemen, gaf het Volk hem den naam Ampontan, zijnde de naam van een kruid, hetwelk men zegt, dat voor een’ tijdlang het verftand wegneemt. Yrr-sice had twee Zonen, YEE-FAROU, die hem opvolgde, en KOUNAI-KiO-sIGE-yos1, die, naar men zegt, met de fchoonfte en beminnelijkfte Vrouw in het Rijk is gehuwd. In de kindschheid dezer beide Prinfen beval YEE-SIGE » SONO-TSOUSIMA, Vorst van T/oufima, eenige karpers uit China te ontbieden, die be- neden den waterval van Reumonno-taki gevan- gen worden. Men zegt, dat, wanneer deze kar- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 151 karpers verbrand worden, de asch met water ge- mengd, en de kinderen daarmede gewasfchen wor- den, de kinderziekte ongemeen goedaardig , niet in het minst gevaarlijk is, en geene merkteekenen nalaat. Toen de karpers uit China waren aan- gekomen, liet de Djogoun dezelve op de be- fchrevene wijze gereed maken, en zijne Zonen op gezette tijden in dat water wasfchen. Yer-sice overleed na eene lange, pijnlijke ziekte, en werd opgevolgd door zijnen oudften Zoon, in het jaar 1760. YEE-FAROU , tiende Djogoun. — MINAMOTTO-YEE-FAROU geniet den naam van een’ goed’ Vorst. De merkwaardige gebeurte- nisfen zijner Regering zijn de volgende: In het jaar 1766 fmeedde YAMAGATA - DAÏNI een verraad, waarin het Hof van den Dairi gemengd was, zoo als men verhaalt. TaKarasi- BOUNTCHOU, de Geneesheer, en TAKENO - OUT- CHE-TCHOUAN, een voortreffelijk Krijgsman, van aangenamen omgang en edel voorkomen, deel- den in het eedverwantfchap. Na met rousi- OUMON, eenen Krijgsoverfte van hoogen roem, te hebben geraadpleegd, waren zij overwigd, dat hun nog een man van genoegzamen invloed ontbrak, om het goede gevolg der onderneming K 4 te 152 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN, te verzekeren. Tot zulk een uitftekend Opper- hoofd, in ftaat om aan de zamenzweerders het hoogfte vertrouwen in te boezemen, verlangden zij een’ der ambtenaren van den Dairi. Tcuouan, die vele Vrienden had aan het Hof van dezen geestelijken Keizer (want hij had lang te Miyako gewoond), merkte op, dat OKAMOTO-TOAN, een Geneesheer te Miya- ko, zoowel als hij een gemeenzaam Vriend was van TOKDAISI-NO-DAINAGON, eenen dienaar des Dairis en tevens iemand van veel moed en bekwaamheid , die meermalen te hunnen aan- hoore verklaard had, dat hij zich fchaamde, om bij den Dairi op zulk een’ geringen voet te leven, terwijl de Djogoun, ja zelfs- de Prinfen, grooter luister genoten dan de Dairt zelf (1): en dat, wanneer hij flechts genoeg- zame kracht had, hij de Regering zou omverre werpen. Door middel dus van oKAMOTO-TOAN ontdekten zij dezen hoveling hun voornemen, in (1) Men moet niet uit het oog verliezen, dat de Djo- gouns in den oorfprong flechts Kroonveldheeren zijn, en dat hun gebied over de wereldlijke zaken des Rijks eene voortdurende overweldiging is. De Dairi is federt on- heugelijke tijden de eenige wettige Keizer, Vert, BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 153 in hope van, indien hij daarin toeftemde, een Schriftelijk verlof van den Dairi zelf te beko- men. ,. Foust-oumon ftelde tTcHouan voor, om TO- AN naar Fedo te ontbieden. Tcnouan keurde dit goed, en zond eenen bode naar Miyako met een’ brief en drie kobans voor reiskosten. De oudere broeder van YAMAGATA - DAINI werd uit de Provincie Kai. ontboden: hij kwam, ge- volgd door eenen Priester van den tempel van Miwa” met zijnen zoon. Vele anderen traden nog in het eedverbond, hetwelk zij met hun bloed onderteekenden:: onder anderen , MINO-NO- KAMI, Vorst van Kootski, met een inkomen van twee mankokf of ruim honderdduizend gul- ‚den, en een’ ander’ van den laagften Vorften- rang, met. een inkomen van 2,700. — Cf 14,000). — MAKITA - -GISAÏMON , Geheimfchrijver van. MI- .NO-NO-KAMI, trachtte zijnen Meester van het ontwerp af te brengen, met de. voorftelling, dat immers een- zijner Voorzaten een groot Vriend was geweest van den eerften, , Djogoun GONGIN., die deszelfs Huis. met land en fchat- “ten overladen had, nadat her door TAiKO ‚van zijne bezittingen beroofd WAS. sy Zou het dus,” zeide hij, 5, geene onwaardige handel wijs zijn, den boog te fpannen tegen het nageflacht van K 5 uwen 154 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. uwen weldoener? — denkt gij niet aan vouïno- pjosirz, eenen man van zulke talenten, die echter het Kasteel van Fedo niet kon bemagti- gen? weet gij niet, dat MIRABASI-TCHOUYA, in weerwil van zijnen moed, zonder gevecht is bezweken? met hen, die dapperen van vroege- re dagen, zijn noch BouNTcHoU, noch ‘TcHou- AN, noch oyoNou, noch TOAN, té vergelijken. Te veel gevaar bedreigt uwe bezittingen en iw leven!’ — ,, Gij zijt,” hernam op deze wair- fchuwing MINO-NO-KAMI, 5, en. lnfaatd , gelijk de kikvorfchen in eenen put, die geen denkbeeld hebben van de onmetelijkheid ‘des’ Océdans. Weg van mij, en wacht u, immer voor mijn aangezigt te verfchijnen!’’"’<—. De Geheimfchrij- ver weende bitterlijk, klaagde dat zijn Meester niet naar goeden râad wilde hooren, onthield zich van eten en drinken, en ftierf-op den een en twintigften dag. De ‘zamenzweerders befloten, hunne werk- zaamheden te beginnen. met het in braid fteken der hoofdftad Fedo, door middel van vuurwer- ken: doch simisov-RrIsou , een hunner medege- nooten , verzekerde hun, dat de twee mannen’, welke zij tot het maken’ dier werken hadden beftemd, daartoe niet bekwaam genoeg waren ; dat men noodzakelijk AsAkousa-ROUwAN, benen dienaar des Prinfen van Amagafaki; en ver- fchei- ‘ BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 155 fcheidené van deszelfs medegenooten , moest hebben. Daini ftemde daarin toe, en OUMON drong er op aan, dat men eerst een’ grooten voorraad rijst bij elkander zou brengen. ‚Op deze hoogte was het, eedgefpan , toen drie dienaren van den Staatsraad ABE-IY0-NO*KA- MI in hetzelve deel namen: Zij boden goud, zilver, en alles wat men verder behoefde, won- nen daardoor het vertrouwen der hoofden, die hen met hun geheele ontwerp bekend’ maakten. Ook zij onderteekenden de verbindtenis met hun bloed, verklarende, dat, in gevalle men ‘hen vertrouwde, zij ook alle hunne makkers zouden trachten over te hâlen. Men geloofde zulks, én openbaarde hun alle geheimen van het com- plot. ~ Intusfchen zond oumon naar den koopman in rijst, YAWATAYA-DENSAÏMON, om hem eene groote fom gelds voor eene gewigtige zaak te leenen. Op de vraag, tot wat einde? hernam OUMON ,' dat het eenvoudig was om rijst te koopen >. daar het faizoen ongunftig was, ea dus de prijzen noodzakelijk zeer moesten rijs zen, uit hoofde van den waarfchijntijk ongunè ftigen oogst. s Koop alles op,” zeide hij, „en leg het in uwe pakhuizen: de prijs moet dagelijks rijzen, en dic zal’ voor ons beiden čene voordelige fpeculatie zijn” ` YAwATAYA | volg- 156 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. volgde. dien raad, kocht al de rijst op, die hij flechts te Fedo kon bekomen, en bragt die te fcheep naar. Simigawa, ten bedrage van niet minder dan viermaal honderdduizend balen, . Loan intusfchen, die te Miyako. woonde, ontving de boven vermelde uimoodiging om, wegens bezigheden, dadelijk te Fedo te komen: doch de brief. vermeldde anders geene. bijzon- derheden, dan dat men hem drie kodans voor reiskosten zond, Schoon nu Toan.. over zijne Vrouw in den rouw was, en dus niet mogt uitgaan, befloot hij nogtans den volgenden dag de reis aan te nemen, en het huis te vertrou- wen aan zijnen getrouwen bedienden, ZATOHO, Vóór zijn vertrek ging hij nog tot zijnen, bos vengemelden Vriend, Toxpais1, om affcheid, te nemen. Deze laatfte nam pen en papier, ‚en fchreef eenige dichtregels, die hij aan TOAN ter hand ftelde met verzoek, om die dadelijk, bij zijne overkomst, aan TCHOUAN te geven. Toan reisde dag en nacht, ‚was fpoedig te Fedo, en ging regtftreeks naar het huis van painr,. bij wien TCHOUAN woonde. Terwijl. de dienaar zijnen naam meldde, kwam zekere TA- KATSOUKI-NO-ZEzo binnen, die in de koopftad Ofaka betrekkingen had aangeknoopt , en ‚nu kwam, berigten, dat alles uitmuntend naar wensch ging. Toan werd door païnr en TCHOUAN har- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 157 hartelijk verwelkomd, en naar een binnenver- trek geleid, waar hij het papier van ToKDatsi te : voorfchijn haalde , en daarin de volgende verzen vond: Wa [a rou gou fa Wa fourou rou ta ne to A ri mo tfon re Dg Wa re wa wa fou re nou Mou ka fi nari keri. _ Deze regels hebben eene dubbele beteeke- nis, iets, hetwelk bij de Fapannezen de fchoon- heid der poëzij uitmaakt. Het beteekent na- melijk : l _ » De plant goufa, thans vergeten, draagt » overvloedige vruchten: ik herinner mij wel, » hoe zeer zij in vorige tijden geacht was.” _ Of ook, langs den anderen weg gelezen: ~ Schoon heden ten dage de menfchen nog » wapenen dragen, hebben zij toch het ftrij- „ den vergeten. Ik herinner mij nog wel, hoe men ‘die eertijds gebruikte.” _ Het laatfte was de eigenlijké hea, des Schrijvers Bij ws 158 BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. Bij het lezen dier verzen weende TcvovaNn van vreugde, en verklaarde, dat ToKDAÏst, zoo de onderneming gelukte, den troon zou be- klimmen. Nu openden zij hem hunne bedoe- _ ling, dat hij, namelijk, bij Tokpaïsr zou aan- dringen op eenen gefchreven’ last van den Dai- ‘vi, om te Fedo een’ opftand te verwekken. Dit zou hunne onderneming wettigen, en hen vrijwaren voor de befchuldiging en ftraf van wettelooze oproermakers. Toan beloofde, ter- ftond na zijne komst te Miyako, hiervan zijn werk te maken, en aan zijne medeftanders daar- van berigt te geven, waarop zij verder zelve met hem handelen konden. De tuin van den Vorst MINO-NO-KAMI te Je: do, bij eenen grooten vijver, was dien avond de plaats der bijeenkomst. Meer dan honderd zamenzweerders kwamen daar bij elkander, om te raadplegen over hun plan. Men deelde hier elkander, vooral aan den Vorst, de tijdingen uit Miyako mede; elk befloot uit de opgege- vene verzen, dat TOKDAisI tot de hunnen be- hoorde. | Men verhaalt, dat bij die bijeenkomst een groot rumoer in den tuin werd gehoord. Ver- fcheidene perfonen liepen met licht om de oor- zaak op te fporen, en vonden eene flang, van meer dan tien voeten lang, rondom eenen pijn- | boom- BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN, 159 boomtak gewikkeld, aan wier voet zich een aantal kikvorfchen bevonden, die de prooi van. het monfter ftonden te worden, zoo niet een’ onbekende vogel uit de lucht ware neérgefcho- ten, «en de flang had met zich gevoerd. De: kikvorfchen dompelden ‚dadelijk in den vijver, waaruit zich een geelachtige damp verhief, Al- le de zamenzweerders ftonden verfteld, en be- fchouwden het als een heilloos voorteeken zelfs DAint en OUMON zwegen. De broeder van eerstgenoemden zeide tot hem: sy Er zijn verraders onder ons, die ons in ’t verderf zul- len ftorten!” — ,, Ik befchouw het. în -een gunftiger licht,” hervatte OUMON.: 5, Alle. flan», gen leven van kikvorfchen: maar hier waren -zij voor het monfter te talrijk, en zouden: hetzel- ve. bijna hebben overmeesterd. De ‘onbekende vogel, die de flang met zich voerde, geeft te kennen, dat wij ons meester. zullen maken‘ van: Fedo.” Allen verheugden zich over deze uit= legging, en gingen goedsmoeds naar huis. — Doch reeds was hun ondergang beflist. _ De Staatsraad in gewonen dienst, ABE-IYO~ NO-KAMI, verwittigd zijnde, dat bij yamacaTa DAINI En FOUSI-OUMON, federt eenigen tijd, ge- heime bijeenkomften werden gehouden, waarbij. vele menfchen tegenwoordig waren, gelastte zijne drie dienaren, waarvan boven gefproken is, 160 BIJZONDERREDEN OVER JAPAN. is, om al het mogelijke te doen, ten einde achter het geheim te komen. Zij flaagden daar-- in boven verwachting. Door zich zelven op de lijst der zamenzweerders te plaatfen en die met hun bloed te onderteekenen, hadden zij het volle vertrouwen der hoofden gewonnen. Ook waren zij bij de genoemde bijeenkomst in ’s Vorften. tuin tegenwoordig, en ontdekten hun- nen Meester alles wat er gebeurd was. Hij huiverde op dit berigt, doch fchreef hun {tipte geheimhouding voor. Er was een mijnwerk te Youkounou-ginfan, in de Provincie Tamba (1). Yasxkia, een die- naar: van TOMINAGA-DOZI, leerling van .DAINI,. werd daarheen gezonden, om de werklieden te verleiden. Hij wist, dat zij de mijn niet. mog- ten verlaten, en zond hun dus geld, levensmid- delen, en zakki; dus won hij hun vertrouwen en dat van hunnen opziener, en zeide, zoo even vernomen te hebben, dat er in den berg Nikofan, bij concin’s graf, eene goudmijn ontdekt was: dat de Djogoun hem verlof gege- ven had, die te bewerken, maar dat hij gebrek had aan bekwame mijnwerkers, en dus tien of twaalf (1) In het midden van het eiland Nifon , ten Noor- den van Furima en ten Zuiden van Tan-go. BIJZONDERHEDEN OVER JAPAN. 161t twaalf derzelve met zich naar Fedo wenschte ‘te nemen. De opziener merkte aan, dat dit bezwaarlijk gefchieden kon: zoo men het volk nogtans dubbele betaling beloofde, zouden zij ‘snachts in ftilte wegloopen. Twee mijnwer- kers en twee timmerlieden bragten dus heime- lijk de noodige gereedfchappen naar de huizen. hunner vrienden, gingen die des nachts afha- len, en namen daarmede. de vlugt naar Jedo. 