Reis door Noord Amerika
iioit lyk of men niec gemerkt had dat de koude enigen invloed op de blank, kleur der Zwarten had gehad, zo dat het derde of vierde geflagt zo Zwart niet was als hunne voorouders. Dog het algemene antwoord was, dat men geen het minde onderfcheid in de kleur befpeuren kon, en dat een Z-iva; t hier geboren uit Ouders die ook in dit land geboren waren , en welker ouders van vaders en moeders zyde ook zwart in de- ze geweften waren geboren , tot het derde of vierde geflagt opwaards, in 't minde van kleur niet verfchilde van de Ziuarten die lynregt uit Afrika, kwamen. Hieruit befloten 'er velen , dat geen Ziuart of zyii nagellagt oit van kleur verandert,- hoe lang zy ook in een koud land wonen. Dog de vermenging van enen blanken met ene zwartin , of van enen zwarten met ene blanke vrouw, heeft ene andere uitwerkingo. Om derhalven te verhinderen dat 'er zo onaangename vermengingen gefchiedden tufl!chen de Blanken en de Zwarten , en dat de laatften een al te groot denkbeeld van zig zelven mogten krygen ten nadele van hunne Meefters , wierd my gezegd , dat 'er ene wet was die de huwclyken tufTchen de Blanken en de Zwarten verbood, en dat wel onder doodftraf , en dat de Geefl:elyke die zodanige trouwplegtigheid verrigten mogt van zyn ampt zou ontzet worden. Dat evenwel: de Blanken en de Zwarten zig vermengen , blykt uit de vermengdcL- kleur der kinderen die 'er fbmtyds geboren worden. Meefl Het is zeer te bejammeren dat de Heren van deze zwarte flaven in rog Hei- (Je meefte Engelfche Volkplantingen zo weinig zorg hebben voor der- dcuen, 2elver geeftelyke welvaart ,, en ze in hunne heidenfche onkunde laten voortleven. Daar zyn 'er die met alle' magt hunne Zwarten verhinde- ren zouden van zig in den Chrifielyken Godsdicnfl: te doen onderwy- zen , ten dele om dat zy het voor ene fchande zouden houden dat zy enen geeftelyken broeder onder zo veragtelyk een volk hadden , ten de- Ie vermits zy zig verbeelden, dat zy dan dezelven zo hard niet meer zouden kunnen behandelen , en eindelyk uit vreze dat zy te trots wor- den zouden , als zy zig zelven op gelyken voet met hunne Heren in het geeftelyke zagen. Verotft Daar zyn verfchciden gefchriften waar in beweerd wordt , dat de onder Zwarten in Zuid Amerika een vergift hebben , waarmede zy malkander hun. om hals helpen, fchoon de uitwerking niet fchielyk volgt, maar eeril lang na het innemen van het gift befpeurd wordt. De zelve gevaarlyke konfl: is onder de Zwarten in Noard Amerika bekend , gelyk de onder- vinding geleerd heeft. Egter zyn 'er weinig die het geheim weten , en die kennen ook het middel daartegen. Om die reden wanneer een Zwart zig vergeven voelt , en enen vyand kan bedenken die hem het vergift miffchien gegeven heeft, gaat hy naar hem toe , en zoekt hem door gebeden en gefchenken te bewegen om hem van het ver- gift P II I L A D E L P II I A. i74r5. 171 gift te verlodèn. Wanneer deze boosaardig is , ontkent hy niet alleen dat hy den ander vergift heeft ingegeven , maar ook dat hy 'er een middel tegens weet. Dit vergift doodt niet dan na enige jaren tyds. Dog van het ogenblik af dat men het in heeft begint men uitteteren en is men zelden meer gezond. De ongelukkige kan genoegzaam van het tydftip af dat hy het vergift in kreeg merken dat hy vergeven is. De Zwarten bedienen 'er zig gemeenlyk van tegens de zulken van hun- ne medeflaven die wel oppadèn , van hunnen Heer bemind worden , en zig van zyne overige makkers fchynt te willen afzonderen. Dikwyls zyn 'er ook andere oorzaken der vyandfchap. Dog zeldzaam zyn de voor- beelden van flaven die hunne Heren hebben gezogt te vergiftigen. Veel- ligt komt dit van de zagte behandeling die zy hier ontvangen; of veel- ligt vrezen zy dat men het fpoedig merken , en dat 'er dan gene ftraf te zwaar zyn zoude voor zulken flaaf. NoiT ontdekken zy waaruit dit vergift beftaat, maar houden het zeer geheim. 'T is waarfchynly k dat.het iets zeer gemeens is, 't welk men de ge- hele wereld over vinden kan , want waar zy zyn weten zy het zich ge- inakkclyk te bezorgen. Dus kon het niet ene plant wezen , gelyk vele geleerden hebben gedagt , want zulk ene plant zou niet overal te vindea zyn. Ik heb veel van Zwarten horen venellen die op deze wys omge- komen waren. Alleen zal ik een voorval verhalen , dat gedurende myn verblyf alhier gebeurde. Een man had enen Zwart die hem zeer ge- trouw vras, en zo wel oppafte dat hy hem voor twintig andere Zwar' ten niet zou gegeven hebben. Ook betoonde zyn Meeller hem ene by- zondere genegenheid , en het gedrag van den flaaf was ruim zo goed als dat van een Chriften knegt. Hy verkeerde ook zo weinig als hy kon met de overige flaven , en om die reden hateden zy hem geweldig , dog hadden gene gelegenheid om hem het vergift in te krygen, dewyl hy weinig by hun was , fchoon zy het dikwyls gecragt hadden te doen. Eg- ter gelukte het hun op ene kermis, als de arme flaaf in de Stad geko- men was, want hy woonde buiten. Zy verzogten hem met hun tedrin. ken ; hy weigerde het in 't eerfl: , dog zy drongen hem zo flerk dat hy eindelyk genoodzaakt was hun genoegen te geven. Zo dra hy in de kamer kwam, namen zy ene kan van den muur, dronken hem toe, en wilden dat hy hun befcheid zou doen. Hy dronk , dog toen hy de kan van den mond nam , zeide hy , wat hier is dit ? Het is vol van • Ik zegge met voordagt niet hoe hy het noemde , want het zal zekerlyk de naam geweelt zyn van het vergift, waannede de boosaardige Zwar- ten zo veel kwaads uitregten , en dat is overal te vinden. Het is beter dat het onbekend blyve , dewyl het tot te veel kwade oogmerken moge gebruikt worden. De overige Zwarten en Zwartinnen begonnen te lacchen om de Idagten van hunnen gehaten Landsman, dai^en en zon- Y 2 gen, ija NEW JERSEY. gen , als of zy ene uitnTuntende daad gedaan , en eindeWk hun lang ba- doelde wit bereikt hadden. De brave Zwart ging ten eerflen naar huis ^ en vertelde dat hem de andere flaven vergeven hadden ; en federc be- gon hy uittetercn , zonder dat hem iets helpen konde. Hy ftierf enigen tyd daaraan. Reisnaar Den 7. December des morgens ondernam ik op nieuws een reisje naar Rakoon. Rakoon in New Jerfey. Verme- HiiT fchynt niet moeilyk te zyn ?eden te geven vi'aarom de menfchen nigvaldi- hier flerker vermenigvuldigen dan 'm Europa. Zo dra een menfch den ging der ygjgj(j,j^[(,j^ ouderdom heeft bereikt, kan hy zonder enige vrees voor ar- fchen nioede trouwen , want hier leggen zo veel vmgcbare landen onbebouwd., liier te dat men zonder zwarigheid een nieuw (luk lands om te bebouwen kry- lande. gen kan , waarvan men gemakkelyk met vrouw en kinderen kan bellaan. De importen zyn zeer laag, en de vryheid is zo groot dat ieder zig als enen Vorll in zyne ftaten befchouwen mag. Ik zal hier door enige voorbeel- den tonen wat uitwerkingen zulk ene gefteldheid hebben konne. Voor- Maons Keen, een der Zweden van üakoon, was nu bj'na zeventig beelden, jaar oud. Fly had verfcheiden kinderen, kindskinderen en kindskinds- kinderen , zo dat van de genen die nog in leven waren hy vyfenveertig perfonen monfteren kon. Behalven dat, verfcheiden' van zyne kinde- ren waren, het zy zeer jong of al tot zekere jaren gekomen zynde, reeds geftorven. Dus was hy ongemeen gezegend. Dog hy komt niec in vergelyking by de volgende voorbeelden-, die ik uit de Fhiladeïphi- fche koerant getrokken heb. In 't jaar 1732. den 24. Januari ftierf to-Ipfwich in Nieuw Engeland^ Sarah "Tuthil, ene weduwe, oud zes en tagtig jaar. Zy had in de we- reld gebragt zeftien kinderen , en van maar zeven van dezelven had zy gezien honderd en zeven en zeventig kleinkinderen en kleinkleinkinderen. / Den 30. Mai 1739. verzamelden zig in het huis van Richard But- tington, m hec kersfpel van Chefter in Penfylvanie, alle zyne afkomc- lingen , makende t'zamen honderd en vyftien perfonen; De vader van de- ze nakomelingfchap , Richard Buttington , was geboren in Engeland., en toen in zyn vyf en tagtigfte jaar. Hy was in volkomen' gezondheid , kragc en levendigheid. Zyn oudfte zoon , toen zeilig jaar oud , was de eerlte Engelfchman die in Penjylvanie geboren werd. Den 8. Januari 1742. overleed tQ Trenton in New Jerfey de wedu- v^c Sara Furman., geboortig uit Nieuw Engeland., oud zynde zeven en negentig jaar, en nalatende vy? kinderen , een en zellig kindskinde- ren, honderd twee en tagtig kindskindskinderen ,^ en twaalf kindskinJs- kindskinderen , allen in 't leven toen zy ftierf. In 't jaar 1739. den 28. Januari ftierf te Seuth Kingftcn'm Nieuw Engeland in haar honderdile jaar de weduwe ^Mïri<ï Hiszard. Zy was se- R A K o o N. 1748. 1-73 geboren op Rbode Lland, en was grootmoeder van den toenmaligen Vice-Gouverneur van dat Eiland, den Heer George Haszard. Zy kon vyf honderd, zo kinderen, kindskinderen, kindskindskindcren als kinds- kindskindskinderen tellen. Toen zy fiierf waren 'er tweehonderden vyf van in 't lc\-en. Ene van hare kleindogters was alreeds federt vyfdcn jaar grootmoeder. Oi' deze wys is de wenfch in de Engdfche huwelyksformulieren ge- bruii<elyk , dat het nieuwgetrouwdc paar zyne kinderen moge zien tot in het vierde en vyfdc nagellagt, in deze pcrfonen letterlyk genoeg ver- vuld geworden. In ieder land vindt men ene menigte van Infekten, die, hoe klein en Onge- veragtelyk zy ook fchynen , ene fchrikkelyke fchade kunnen veroorza- dierte. ken. Van deze gevaarlyke diertjes zyn 'er ook enigen in Noord Ante- , - rika , fommigen alleen aan dat geweft eigen , en anderen heeft het ga- meen met Europa^ Ik heb reeds gefproken van Mosquitos en- van den Bruchus Pift, den vernieler der erwtlanden ; hier zal ik 'er enige anderen by voegen. Daar is een foort van fprinkhanen of krekels, die omtrent alle ze- Krekcl.% ventienjaren eens in ene ongclooflyke menigte wederkomen. Zy ko- men uit de aarde in het midden van Mui, en maken zes weken lang 'zulk een- geweld in de bomen en de bofluien, dat men werk heeft van malkander te horen. Gedurende dien tyd boren zy met den angel hun- ner ftuarten gaterr in de zagtc fchil der takken , waardoor die takken ver- dorren. Andere fchade doen zy niet aan de bomen oï gewafïèn. Tusr fchen de jaren dat zy zo talryk zyn hoort men 'er maju: enen enkeldea van. De En^elfchcn noemen ze Locufis. Daar is ook een Ibort van rupfen in deze geweflen , die het loof der Rupreii,. bomen eten , en in fommige jaren ontelbaar zyn. Dog tuffchen die ja- ren in zyn zy zerdzatan. Wanneer zy menigvuldig zyn maken zy de bon,en zo kaal dat die in 't midden van den zomer 'er uitzien als in 't midden van den winter. Zy vreten alle foorten van bladen , en laten weir nige bomen onaangeroerd. Eji, gelyk op dien tyd de hette het gcwelr digit is,- heeft het ontkleden van 't geboomte dit noodlottige gevolg, dat het de hctte niet weerflaan kan en llerft. De Zweden vertoonden my hier en daar in de boflchen grote llreken daar nu jonge bomen groeiden in plaats van de ouden , die enige jaren geleden door de rupfen vernield waren. Deze rupfen veranderen naderhand in kapellen, die op hare plaats zullen befchreven worden. De Graszvorm doet in fommige jaren ook veel kwaads op vele plaat- Gras» fen , in de weiden en op koornlanden. Somtyds zyn de velden met wormeiL gflutfche heiren van dezelven en andere Infekten overdekt. Dog het is gglukkig dat alle die bezoekingen niet te gelyk- komen ^ want op fom- Y 3 mi*- i74 N E W J E R S E Y. migc jaren , dat de fprinkhanen menigvuldig zyn , worden 'er niet ved rupfen en graswormen gevonden, en zo ook met de laatften, zo dat 'er maar een van deze drie foorten van ongedierte te gelyk regeert. Ook zyn 'er vele jaren dat zy zeer fchaarfch zjm. Van de graswormen heeft men opgemerkt dat zy zig vooral op enen vetten grond zetten. Dog zodra eea iiyverig Landman ze op zyne akkers verneemt, trekt hy ene fmalle grup met fteile kanten rondom het land daar de wormen op zyn, zo dat zy, als ze verder willen kruipen , in de grup vallen , daar zy niet weer uit Icunnen. Verfcheiden lieden verzekerden my dat deze drie foorten van ïnfekten malkander zeer kort volgden, dat de krekels het eerfte jaar kwa- men , de rupfen in het twede en de grasv/onnen in het derde. Ook heb ik dit ten dele waargevonden. Motten. De Motten (*) die op de wollen lloffen zitten zyn hier ook menig- Noildig. Ik heb klederen, wollen handfchoenen en ander goed gezien, die den gantfphen zomer in ene kaft opgefloten gehangen hadden , zon- der wel bezorgd geweefl: te zyn, door en doorgevreten , zo dat zy in ftukken vielen , en veeltyds niet konden hei-fl:eld worden. Ook ftelden zy de pelteryen fomtyds zo toe, dat men 'er het hair met handen vol van kon afhalen. Ik weet niet of de Motten oorfjpronglyk aan dit Land ei- gen , dan uit Europa overgebragt zyn. Vlovcn. Vlo YEN vindt men ook in dit werelddeeL Vele duizenden wierden 'er ongetwyfFeld van uit andere landen overgebragt, dog zekerlyk zyn hier ook ontelbare menigtens van dezelven geweeft. Ik heb ze op grau- we Eekhoorns en Hazen gezien , die op woede plaatfen gedood wa- ren waar zeker no-it een Europeaa n gewoond heeft. Toen ik naderhand verder in het Land kwam, en genoodzaakt werd in de hutten en op de bedden der ^^''ilden te flapen , wierd ik zo gekweld van ontelbare vloyen , dat het was als of ik op de pjTibank lag. Zy dreven my uit het bed , en ik was blyde van op de planken, die onder het dak der hut lagen, te moeien flapen. Dog het is ligt te begrypen dat de menigte van honden diefde Amerikanen houden ene oneindige menigte van vloyen fokken moeten. De honden en de menfchen flapen door malkander in de hut- ten , en een vreemdeling kan kwalyk gaan leggen en de ogen een weinig toedoen of hy is in gevaar van door een hond of twaalf, en fomtyds meer, plat gedrukt of verfmoord te worden, die zig gedeeltelyk om hem heen , gedeeltelyk op hem te flapen leggen. Ik denk dat zy niet ver- wagten van dezelven weggejaagd of geklopt te worden , gelyk hun wel van^ hunne raeefters overkomt. „ , Ik ban in Penfyhmie nog in New ^erfey gene van dat foort van ïLrcketó. ^^^^^^^ ^^-^ hg,. ^gU^ 2ulk een geweld maakt, en dat men in Zweden fom- C) Tintx. Cf) Cryllus ilemeJlKUS, R A IC o o N. 1748. 175 Somtj'ds in de huizen vindt , gewaar geworden , en andere menfchen , die ik 'er naar vroeg, willen niet ze oit vernomen te hebben. Des zo- mers is 'er een foort van Icrekels (*) in het veld, die juill: het zelve pie- pende geluid maken als onze huiskrekcls; dog zy houden zig in het veld op, en zyn flil zodra de winter aankomt en het koud wordt. Men zegt dat het nu en dan gebeurt dat deze krekels daar onophoudelyk piepen als het warm weder is , of als de vertrekken warm zyn , maar zodra hec koud wordt zwygen zy rtil. Op Ibmmige plaatfen van New Tork en Kanada zyn 'er alle de landhuizen en zelfs de meefte huizen in de Stad vol van , en dan doen zy hun gezang den gantfchen winter door horen. De Wandluizen Ct) zyn hier ook in menigtens. Ik ben 'er op vele Wand- plaatfen van Kanada genoeg van geplaagd geworden, dog heb 'er luizen, by de Wilden genen vernomen gedurende myn verblyf te Fort Fre' deric. De Kommandant , de Heer De Louifignan , verhaalde my , dac nog de Illinoizen nog de andere IVilden uit de wefler delen van Noord Amerika iets van dit ongedierte witten , gelyk hy zelf onder- vonden had, zynde hy lang onder hun geweell. Egter kon ik nier beflifièn of de Wandluizen hier reeds voor de aankcmll der Europers geweeil zyn y dan of die ze liebben niede gebragr. Velen hielden ze voor oorfpronglyk uit dit Land, en, tot een bewys van deze me- ning zeiden zy, dat men ze dikwyls onder de vleugels der vleermui- zen gevonden had , waar zy diep in het vleefch zighadden ingevreten. Om die reden meende men dat de vleermuizen ze in enen hollen boom gekregen, en van daar in de huizen gebragt hadden, waar de vleer- muizen zelven aan de muren blyven hangen y en in de reten , die zy 'er vinden ,^ kruipen.. Dog alzo ik noit Wandluizen op de Vleer- muizen gezien heb, kan ik hier niets van zeggen. MiÖchien heeft men ene andere luis of een myt voor een Wandluis aangezien. Of indien 'er waarlyk een van dit gedierte onder de vleugels ener vleer- muis gezeten heeft, kan zy die wel in een huis, daar Europij cbe Wandluizen in waren, gekregen hebben. IN'Ien tragtte hier dit ongedierte op verfcheidene wyzen te verdry- Middc- ven. Ik heb reeds aangemerkt dat men ten dien einde de ledikanterr '^'[^ ^'^' van Saiïafi-ashout maakte, dog dat het maar voor een tyd hielp. Som- ^);"g. mige menfchen hebben my uit eigene en meermalen herhaalde proe- yèn,. ven verzekerd,- dat 'er geen kragtiger middel tegens dit ongedierte was, dan kokend water m alle de reten te gieten daar zy in zitten ,. eni (*) Misfchien is dit de CryUus campeflris , of gemme' zwarte F'eldkrekel van Extropa , die Rösel zeer fräi heeft afgebeeld in zyn Werk over da Inlèktcii £. \). Gryll. f. 13. F^ {*) Cimex leäuliurius. 176 NEW JER S E Y. en al het hout der ledikanten daarmede te 'walTchen, dit twee- of driemaal herhaald zynde, zouden alle de wandluizen zyn uitgeroeid. Maar als 'er in andere naburige huizen zyn gaan zy aan der menfchen kle- ren zitten , en worden dus overgebragt. Ik kan niet zeggen of dit middel goed is dan niet, dewyl ik het niet beproefd heb; maar door herhaalde proeven heb ik bevonden dat de zwavel, wel gebruikt zynde, de wandluizen eo hare eyeren volkomenlyk in de ledikanten en de muren vernielt, fchoon zy tien- maal talryker waren dan de mieren in een mierenneft. (*) Kakker- De Kakkerlakken zyn ene plaag der nieuwe wereld, en worden iakkerit jn vele delen van dezelve gevonden. De geleerde Doétor Colden was van mening, dat zy de eigenlyke inboorlingen der If^eft Indien ■waren , en dat zy uit de Eilanden naar Noord Amerika waren over- gebragt. Dit bleek, dagt hy, uit de menigte van dit ongedierte die de iVeft Indifche fchepen medebrengen. Dog ik meen reden te heb- ben van te geloven, dat zy reeds federt onheuglyke tyden hier te lande geweefl: zyn, fchoon ik egcer niet ontkennen wil dat zy uit de J'Fefi Indien zyn overgebragt. Te New Tork zyn zy genoegzaam ii> ieder huis, en die zyn ongetwyfFeld met de fchepen overgekomen. Dog hoe kan men dit zeggen van die welken in het midden der bosfchen en woeftynen gevonden worden? De Kakkerlakken worden door de Engelfchen Cockroaches , door de Zweden Bridätare, dat is Broodeters., ook wel Kakker lik, en door den Ridder Linn^us Blatta Oricntalis, geheten, en onder het geflagt der Motten gerekend. Men verneemt ze niet alleen in de bofPchen, daar zy op de omgekapte bomen lopea Ik zag in Februari verfcheiden kakkerlakken op flukken oud verrot liout zitten, dat men in huis bragt om te verbranden. In 't -eerft waren ze als dood, maar enigen tyd in de kamer zynde geweeft kwamen zy by, en begon- nen ce lopen. Ik vond naderhand dat als men oud brandhout des win- ters in huis bragt en doorhakte , daar vele kakkerlakken als in enen rtaat van ongevoeligheid in waren. Dien zelven winter wierd 'er een grote dode boom omgehouwen, en om te branden doorgezaagd, en ik zag in ene fpleet , enige vademen boven den grond , verfcheiden kakkerlak- ken nevens vele gemene mieren. Het fcheen dat zy opwaai-ds gekropen waren om ene veilige fchuüplaats tegens den winter te vinden. Op my- ne reis in het midden van Oftober 1 749. door de onbebouwde landen tulTchen de Engel fche en de Franfche Volkplantingen, zag ik by het maken van een vuur, des nagts, digt by enen verrotten boom , op den oe- (*) Daar is een nog onfeilbaarder middel, te weten, het houtwerk, waariu dat ongedierte zit , niet een fmeltfel van ^rjenicum of Rottekruid te wa^- fehea. F, R A K o o N. 174B. ^77 otvtx. van het meer Champlain , ene menigte van kakkerlakken uit het hout kruipen, wordende door den rook en het vuur wakker gemaakt, en uit hunne gaten gejaagd. De Franfchen , die met my waren, kenden ze niet, en wiften ze niet te noemen. In Kanada wiften de Franfchen niet dat zy ze in de huizen gezien hadden. In Penfylva,' nie lopen zy in grote menigte langs de halmen van het koora in dea oogft, gelyk my gezegd wierd. AJnders onthouden zy zig in de En- gelfche Volkplantingen gemecnlyk in de huizen, en zitten in de re- ten, vooral in de balken die 't digft by den fchoorfteen zyn. Zy doen veel fchade door het kruim van 't brood op te vreten. Schade- Als zy eens door de korft heen gebeten zyn , weten zy in korten lyklicid. tj'd het gehele brood van binnen uitteholen, zo dat men het opfny- dende niets dan een ledige korft vindt. Ook zeide men dat zy an- dere eetwaren opvreten. Somtyds byten zy de menfchcn in den neus of de voeten, terwyl zy leggen te flapen. Een oude Zweed ver- haalde my , dat hy eens 'm zyne jonger jaren door ene kakkerlak zeer verfchrikt geworden was, die, terwyl hy fliep, in zyn oor was ge- kropen. Hy ontwaakte fchielyk , iprong het bed uit , en voelde dat h.QZ dier, waarfchynlyk uit vrees, alle kragten aanwendde om dieper in te kruipen. Deze pogingen van de kakkerlak veroorzaakten hem zo grote pyn, dat hem het hoofd als fcheen aan ftukken te breken, en hy byna zinneloos wierd; egter liep hy fchielyk naar den put, en , een emmer met water gefchept hebbende , fmcet hy 'er wat van in 't oor. Zo dra de kakkerlak dit voelde, ftiet zy zig met hare ■poten te rug uit het oor, en verlofte dus den man van zyne angft. De Houtluizen zyn zeer onaangename lufekten, en in een zeker llont- opzigt erger dan de voorgaanden; maar gelyk ik ze reeds, in ene luizen. Verhandeling aan de Koninglyke Zweedfche Maatfchappy gezonden, befchreven heb , vi^ze ik den Lezer derwaards. (*) Den 1 1 . December ging ik kort voor den middag op een klein Penrfs* togtje naar Penns neck , en verder over de Dellawan naar fVil-^'^'^^* mington. Het land omftreeks Penn's neck was van dezelve hoedanio-- faeid als in het overige van New Jerfey. De grond beftaatmeeft uit zand met ene dunne laag zwarte aarde. Hy is niet zeer heuvelig, maar meeft plat, en zeer vol van bolTchen met afvallend blad , vooral eiken. Nu en dan ziet men ene enkelde boerdery met enige koornakkers rondom. Tusfchen beiden zyn kleine poelen, en fomtyds een ftroompje, waarin weinig drift is. De boflchen beftaan uit allerhande foorten van bomen , dog meeft Ce- Hikory en Eiken. Zekerlyk zyn zy noit geveld geweeft , en al- boomte. tyd onverhinderd voortgegroeid, Men zoude daa verwagten dat 'er bo. (•) Voor het jaar 1754. Z. T78 NEW JERSEY, bomen van enen zeer groten ouderdom in gevonden werden, dog hec tegendeel is waar , en men ziet 'er weinig die drie hon- derd jaren geftaan liebben. De meeften zyn maar tweehonderd jaar oud. En dit deed my denken dat de bomen, zo wel als de dieren, fterven wannper zy enen zekeren ouderdom bereikt hebben. Dus vinden wy hier zware boiïchen; maar als de bomen honderdenvyftig , ofhonderd-- en tagcig jaren gellaan hebben, beginnen zy of van binnen te vergaan , of verliezen hunne kronen, of hun hout wordt geheel week, of de wor- tels zyn niet langer in ftaat om een genoegzaam voedfel intezuigen , of zy ilerven door enige andere oorzaak. Wanneer het dan ftormt , hec geen hier fomwylen gebeurt, breken de bomen , of even boven den grond , of in het midden , of in den top , af. Sommige bomen worden zelfs mee wortel en al door den wind uitgerukt. Dus regten de ftormen in de- ze bofichen zware verwoellingen aan. Overal ziet men bomen omver leggen. Ook ontflaat er dikwyls brand in de boiïchen , waardoor de- bomen halverwege verteerd worden , zo dat een fterke wind ze gemakke-- lyk verder omverfmyt. Winden. ^^ tragtte, door waartenemen in welke ftreek de meefté omgewaide- bomen lagen , optemaken, welke winden hier de geweldigfte waren,, dog kon niets met zekerheid vallltellen , want de bomen lagen naar alle de flreken van het kompas. Ik oordeelde dan , dat elke wind , die van enen kant wait daar de wortels vergaan zyn en de boom weinig weder- iland bieden kan , den boom omver moeft werpen. Op deze wys raken de oude bomen geduriglyk weg , en worden door jonge opgevolgd. Die omgevallen zyn leggen op den grond te verrotten , en vermeerderen dus de zwarte aarde, waarin de bladen ook allengskens veranderd wor- den , die aan den gevallen boom zitten , of lederen herht vallen. Het duurt enige jaren eer een boom geheel vergaan is.. Als de wind 'er enen met wortelen al uit den grond rukt, komt 'er ene menigte van loflè aar- de mede, die 'er enigen tyd aanzitten blyft, dog eindelyk 'er afvalt , en een klein heuveltje maakt , dat naderhand nog verhoogd woi'dt door de bladeren Dus worden 'er in de boiïchen vele oneffenheden voortge- bragt, hoogrens en laagtens, en dus moet de bovenfte tuinaarde zig op fommige plaatfen ophopen. -.y ,u Alle de bomen verrotten niet even gauw. De Ny^4 , de Tulpeboom bomen £" Liquidambar vergaan in korten tyd. De Hikory duurt ook niet lang, het eerfl en de Zwarte Eik valt eerder van een dan de Witte. Dog de omftan- vergaan. dio'heden werken hier ook in mede. Indien de baft om het hout blyfc zitten rot hy mede , en wordt van binnen geheel en ai door de wormen opgegeten , zo dat in den tyd van zes , agt of tien jaren niets 'er \'an over is dan een roodagtige bruine ftof. Maar als 'er de baiï: af was , konden de bomen dikwyls twintig jaar leggen eer zy vergaan waren. De fpoe- VV I L M I N G T o N. 1748. 179 dige groei van enen boom, de grootte zyner poren, en de gedurige ver- anderingen van heet en nat weder in den zomer, maken dat een boom fchielyker rot. Hier moet men by doen, dat allerhande foorten van ge- korvenen gaten maken in de gevallene bomen , en dat dus de vogtigheid der lugt in de bomen indringt en de verrotting bevordert. De meefte bo-^ men hier hebben jaarlyks afvallende bladeren. Velen van hun beginnen reeds te rotten terwyl zy nog ftaan en bloeyen. Dit maakt den boom hol , zo dat 'er vele dieren hunne neften in komen maken. De Dellaware wordt vlak over /iF/Vwz/»^/ o» gerekent anderhalve £»^. Breedte myl breed te wezen, dog op het oog fcheen zy zo breed niet. ti'tmid- van de den zegt men dat zy van vier tot zes vadem diep is. Della- De fchr\'nwerkers gebruiken , volgens hun zeggen, voomamelyk het ^^j^^ zwart Walnoten , het wilde Kerflèbomen en het gemarmelde Ahomhout. werkers^ Van de zwarte Walnotebomen is hier ene genoegzame menigte. Even- hout. wel worden zy van fommige onbedagtzame menfchen uitgeroeid , en de Boeren maken 'er veeltyds hun brandhout van. Hec hout van den wilden KerlTeboom is goed en fchoon voor 't oog; het is geelagtig, en ■ hoe ouder het werk is hoe frayer het 'er uitziet. Dog het is alreeds bezwaarlyk te vinden , want het wordt overal uitgeroeid , en nergens weder aangeplant. De Gemarmelde Ahorn is ene verfcheidenheid van den gemenen Roodbloemigen Ahorn , dog ook al fchaarfch. Men kan verfcheiden bomen vellen , zonder dat men het gemarmelde hout vindt. Het hout van den Liquidambar wordt ook tot fchrynwerk gebruikt , dog krimpt als men het wat digt by het vuur brengt. Van de Sparren en de zogenaamde Witte Ceders bedient men zig ook om verfcheidene dingen te maken. Du Molenaars van den molen, die hier ftond, zeiden, dat de aflèn Molens^ van de molenraderen uit den Witten Eik plegen gemaakt te worden, en dat zy drie of vier jaar goed bleven , dog de aflèn van Sparrenhout duurden zo lang niet. De tanden der raderen en rollen wierden gemaakt van Wit Walnotenhout , om dat men hier geen harder hout krygen kan. Het hout van den Moerbezieboom wordt het allerbefl: gehouden voor krammen en houvaften in fchuiten en fchepen. Des avonds voer ik van IVilmington af naar de overzyde aan het veer, aan den kant van Neiv Jerfey. Den 1 3. keerde ik vroeg terug naar Rakoon. Rakoon. Op vele bomen in de boiïchen vindt men hier of op de ene zy- Boom- de , of in het midden van enen tak , of rondom enen tak , knoes- meer of min grote knobbels of uitwadèn. Somtyds is 'er maar een op '■^"' enen boom. In de grootte is 'er een aanmerkelyk verfchil , want fom- migen van deze knobbels zyn zo groot als een manshoofd , anderen we- der zyn kkin. Somtyds is 'er een boom als geheel van bedekt. Dik/ Z 2 vvyls •i8o NEW JERSEY. wyls zaten zy niet alleen aan enen kant , maar maakten een foort va» ring rondom den boom of den tak. Kleine bomen, niet boven enen vadem hoog, hadden ook dikwyls zulke Ivnobbels. De knobbels be- ftaan uit het zelve hout als de boom, en zien 'er van binnen uit omtrent aïs gemarmeld hout. Enigen waren egter ook hol. Als men enen knob- bel op enen kleinen boom openfnydi , vindt men 'er gemeenlyk vele klei- ne wormen in , die fomtyds ook gemeen zyn in de grote uitwaflèn. Dit vvyil ons den oorfprong der knobbels in 't algemeen aan. De boom. wordt van een Inlekt gefloken dat zyne eyeren onder den bafl legt , en uit die eyeren komen wormen te voorfchyn, welken het fap uit de va- ten doen lopen , het welk allengskens hard ei) tot enen knobbel wordt. Alleen de bomen die hunne bladen jaarlyks vallen laten hebben deze knobbels , en onder dezen vooral de Eik , van dewelken wederom de- Spa/.nfcbe Eik de meefte knobbels heeft. Ook vindt men ze op den' Esfcheboom en den Ahorn. Voorheen maakten de hier gezetene Zwe- deu , dog nog meer de Finlanders , fchotels, borden, en diergelyke ■ dingen van die knobbels die op den Efch groeiden. Dit vaatwerk, zeide men my , was heel aardig, en zag 'er uit als of het van gemarmeld hout was gemaakt. Die van den Eik kunnen hiertoe niet gebruikt worden , als zynde gemeenlyk wormftekig en verrot van> binnen.. Tegenwoordig- gebruiken de Ziveden dit foort van fchotels en borden niet meer, maar hebben aardenwerk. Sommige knobbels zyn van ene ongemene groot- te, en doen 'er enen boom gedrogtelyk uitzien. Diergelyke bomen, treft men hier in de bolTchen veel aan. (*> Wegen. De wegen zyn hier, naar dat de grond is,, goed of kwaad. In 't zand zyn zy droog en goed, dog op de klei deugen zy niet. Men is hier zeer nalatig in het onderhouden derzelven. Als een beekje niet zeer breed is legt men 'er niet eens ene brug over, en de Reizigers mogen- zien hoe zy 'er beft overkomen. Dit maakt dat men op fommige plaat- fèn by fterke ftortvlagen. geviiar loopt van te verdi-inken. Als 'er een boom (*) In Siberië in 't LandTchap ï^iafte, m het Gouvernement van Zazan, maken de Inwoonslers koniincn en ani ef huisraad uit de knubbels die men daar veel op de berkebomen vindt. Zy worden gedraid , taraclyk dun ge- maakt, en met een feker foort van vernis overdekt, dat ze zeer 'frai maakt, want het goed ziet 'er geel uit, gemarmeld met bruine aderen, als of liet be- fchilderd was. Het befte foort wordt zo dun gemaakt dat liet lialfdoorlchy- nend is, en wordt buigzaam in warm water gelegd zynde , zo dat 'er aller- hande gedaantens aan gegeven kunnen worden, dog als men het aan zig zelf laat en het koud geworden is, komt het weer tot zyn oude figuur. Dit foort van hout wordt in Riifland genoemd Kap. en het daarvan gemaakte hout- werk Kappowie Tcha/bki. Het is duur als het van het befte foort en wel vernift is. F, R A K o o N. 1748. De Landhoeven leggen meefl: op haar zelven, en riien vindt 'er zei- \Vc)nig den twee by malkander leggen , uitgenomen op zulke piaatfen die als iorpcn. fteden worden aangezien. Dit maakt dat 'er weinig dorpen zyn. Elke hoeve heeft hare akkers, weilanden en bofichcn. Zou dit ook 'ets heb- ben toegebragt om de wolven uitteroeyen , dat men byna overal huizen en menllhen vindt ? Twee ol'drie Landhoeven hebben gcraeenlyk ene weide of een bofch in gemeenfchap; dog de meeikn hebben elke hare toebe- deelde landen. Al wie zig in 't huwelyk wil begeven moet zyne drie geboden van Hmvely- den Predikftoel hebben laten aflezen of een verlofFchrift van den Gouver- '^'^i^» neur hebben. De geboden van de geringere menfchen alleen worden af- gelezen , ai wat iets meerders wezen wil neemt een verloffchriix , waaria de Gouverneur verklaart de zaak onderzogt en niets gevonden te hebben dat het voltrekken der trouw hinderen moet , en dat hy gevol- gelyk hiertoe verlof geeft. Hy ondertekent het gefchrift. Dog eer het den verzoeker in handen wordt gefield, moet de Bruidegom zelf ko- men \'ergezeld van een of twee brave mansperfonen , die \'oor hem inllaan dat 'er gene wettige verhindering is opgekomen. Dezen moeten een getuigfchrift tekenen , waarin zy zig aanfpreeklyk maken en verbinden tot vergoeding van alle fchade die 'er' door de klagten der X^yjogden , der He- ren, of der Nabeftaanden des perfoons die zig in 't huwelyk begeeft, of van zulken aan de welken hy eerder verbonden was geweell, veroor- zaakt mogte worden j want dit alles kan de Gouverneur onmogelyk we- ten. Voorts, dat 'er niets uit hoofde der aantegane egtverbintenis te vrezen is, en dat 'er niets is dat dezelve verhinderen moete. Voor een verlpffchrift betaalt men te Fhil tdelphia vyfentwintig Penfylvamfcbe Ithellingen, waarvan 'er twintig voor den Gouverneur en vyf voor zy- nen Sekretaris zyn. Het verloffchrift luidt alleen aan Prateftantfche Geeftelyken. De Quakers krygen een byzonder verloffchrift. Maar, vermits het zeer laftig wezen zou , vooral voor zulken die ver af van de verbly f plaats des Gouverneurs wonen, om een verloffchrift in de Stad te komen en hunne borgen medetebrengen , nemen de Predikanten op hei land een genoegzaam getal van verloflchriften en borgtogtt:n in blanco in voorraad , die zy aan de zulks behoevenden ter hand llellen voor den gewonen prys van vyfentwintig fchcllingen, en iets daarenboven voor hunne moeite. Het dus verzamelde geld brengen zy den Gouvijraeur- als zy in de Stad komen, te gelyk met de borgtogtcn. Hieruit kan men Z 3 og'^ i8a NEW JERSEY. Jaren van 'Mondig- heid. Ver- fcheiden- heid van Landaar- den in de Volk- plantin- gen. Bedrog hieruit ontfiaan- ..dc Wetten hierom- tccut. opmaken , dat de Gouverneurs buiten hun jaargeld nog een tamelyk In- komen van hunne poft hebben. (*) Volgens de Engelfche viretten is een mansperfbon met zyn eenen- tvi'intigfte, en een meisje op haar agttiende jaar mondig, en kan dan trouwen zonder het verlof van zyne Ouders. Dog voor dien ouderdom kan het zonder toeftemming van ouders of van voogden niet gefchieden. IVÏEN vindt in de Volkplantingen allerhande foorten van landaarden, zo wel van zulken die onlangs uit Europa zyn overgekomen , als van zulken die nog geen vaft verblyf genomen hebben. Dus ge- beurt het wel, dat by het trouwen van zulk een paar de Bruidegom zegt dat hy voor het tegenwoordige nog geen geld heeft, maar be- talen zal zodi-a hy kan, en zig hiermede met zyn wyf weg pakt> zonder dat de Predikant oit het zyne krygt. Dit heeft gelegenheid tot ene gewoonte gegeven, die nu in Mary land gemeen is. Als 'er een arm paar getrouwd wordt, houdt de Predikant op in het mid- den van het formulier , en vraagt ivaar is myn geldl ("f) Geeft dan de Bruidegom het geld, zo gaat de Predikant voort, dog heeft deze iiet niet, zo wordt de trouw zo lang uitgefteld tot dat hy beter by "kas is. Ryke lieden, van wie de Predikant gene zwarigheid heeft van zyn geld niet re krygen, ftaan aan deze onaangename vraag niet bloot. Schoon een Predikant verlofgekregen "heeft tot het trouwen van een paar, Tcan hy egter , indien hy niet voorzigcig is , in onaangename omftandig- heden geraken, want op vele plaatien is 'er ene wet, die, niettegen- staande zulk een verloffchrift , de magt van den Predikant zeer bepaalt. - Hy mag een onmondig paar niet trouwen , indien hy niet verzekerd is van de toeftemming der ouders. Ook mag hy zulke vreemdelingen niet trouwen die verbonden zyn een zeker getal jaren te dienen zonder de bewilliging van hunne Hereru Indien hy zonder zulke toeftemming <ene trouw verrigt , vervalt hy in ^ne boete van vj'ftig Penfyhani- fche ponden , alhoewel hy een verloffchrift en den borgtogt heeft van twee mannen , want de Ouders en Heren ftoren zig niet aan die borgtogten , maar fpreken den Geeftelyken aan , die zyae (chade kaïi :;ien ce herhalen op de genen die hem borg gebleven zyn. Dog met de bewilliging van ouders of meefters kan hy zonder gevaar de trouw ver- rigten. Geen Predikant mag enen Zwart met iemant van Europifcbe af- komft trouwen, onder ftraf van honderd pond boete , volgens de wetten van Penfylvanie. Hier (♦) En dit is iets het geen waarfchynlyk het invoeren van Biflchoppen ia I<!oord /imerika , waarop velen zo gcfteld zyn , zeer kzwaarlyk maken zal. (t) Wii.rsU myfee'ï R A K o o N. 174B. i«3 Hier heeft een kortswylig gebruik byfommigehuwelyken plaats. Als een Kors- män ilervende zync weduw in armoede laac zitten, of zo, dat zy alle de ^"^^'-S _ fchulden niet betalen kan met het weinige dat haar overblyft, en dat dit S^'^'"''- niettegenftaande 'er een man is die haar trouwen wil , moet zy trouwen in haar blote hembd.. Door deze plegtigheid ftaat zy aan de fchulJei- ichers van haren overledenen man hare klederen, en al wat zy ia huis vinden kunnen , af Dog boven dat is zy niet gehouden hun iets meer te betalen, als hun alles hebbende overgegeven wat zy had, uitgenomen maar een hembd om haar te dekken, het welk de wetten van het Land haar niet ontnemen l;unnen. Zodra zy getrouwd is , en niet meer tot den eer- ften man behoort, trekt zy* de klederen aan die haar de twcde gegeven heeit. De Ziveedfche Predikanten hebben verfcheiden bruids in zo een goedkope en lugtige kleding getrouwd , gelyk uit de rcgillers in de ker- ken blykt.. Ook heb ik dikwyls van zulke huwelyken in de Engel fcbe Koeranten gelezen, die in de Volkplantingen uitkomen. Het volgende in 't byzonder zal ik uit ene aantekenen. „Ene vrouw ging, met niets „ anders aan dan haar hembd, begeleid door hare naaile vrienden, uit „ het huis haars overledenen Mans naar dat van haren Bruidegom , die „ haar ten halven wegete gemoet kwam met fraye nieuwe klederen, en „ in tegenwoordigheid van allen zeido ,- dat hy die aan zyne Bruid ken- „ de, en trok ze haar met eigen handen aan. „ Waarfchynlyk zeide hy haar die klederen te lenen , uit vreze dat als hy ze haar gegeven had de fchuldeifchers van haar eerden man mogcen opkomen en ze haar ont- nemen , onder voorgeven dat zy moefi: worden aangezien als tot den eer- ften man behorende , eer zy met den tweden getrouwd was. 