Natuurkundig tijdschrift voor Nederlandsch?Indie / uitgegeven door de Koninklijke Natuurkundige Vereeniging in Nederl.?Indie.
. Waarvan de staart — . г cs. 0081. * Afstand tusschen het uiteinde deg samengevoeg- de vleugelpunten en dat van den staart . А . 0.086 » Оси. : i ‘ > : . 0.520 » Vleugellengte . : ; : : 40102» Lengte van den bek . : oe. А Culmen rostri . : - ; i Ў . 0.017 » Hoogte aan de basis . : ; А ; . 0.007 » Wijdte van den bek . CX AME LO oe Tarsus ; "pides ; ^^ ООЗ я Middeltoon met et : 0.018 › De maag hield in coleoptera en vr en van tjenté manies ` 18. ERYTHROMYIAS MULLERI (BLITH.) 2, Sornp : Mannelijk individu, geschoten in et bosch nabij den Rasamala . aankap boven Galoedra (5400 voet). = . Alle bovenbekleedselen en zijden van den hals donker- leikleurig , alleen op den rug in lichtgrijs overgaande. Wangen . ZWartachtig. Achter het oog boven de oorstreek wordt een En kleine witte vlek aangetroffen. Kin en keel donker-, borst, voorste deel van buik en flanken licht-kaneelkleurig. Overig del ` we der flanken grijs. Achterbuik en onderste staartdekvederen wit. — - Slagpennen donker-bistrekleurig , die der 5% orde met lichte a A De buitenste groote dekvederen van de slagpennen de ` А 5° orde zijn grootendeels zuiverwit , waardoor daar ter plaatse op ` : S den vleugel - een witte vlek ontstaat. Staatpennen donkerbistre Ed aan de uiteinden, en wit aan het voorste deel. X 560 De uitgebreidheid van dit wit neemt af naarmate de staart- — pennen meer buitenwaarts ingeplant zijn. Echter loopt er steeds aan den binnenkant naast de witte schacht een fijn zwart _— streepje tot aan de basis van den veder. Bek en pooten zwartachtig. Ki... we Totale lengte . =, ., 01290 О waarvan de staart . e . 0.051 » Vleugellengte . ; : ; : . 0.077 » Lengte der EE ; З : ; . 0.015 » Culmen rostri . : oe . 0.008 » Hoogte van den bek aan e basis : . 0.005 » Mondwijdte. ? : : Я . 0.008 » Tarsus ; ‘ : : ` : . 0.016 * Middeltoon. Ў 0.014 » Deze soort was tot dane re SST van Fete en Borneo x bekend. i | romp ingeplante slagpennen der 5% orde zijn zwart met bree dna vederen als de bovenromp gespikkeld, de grootere donker- pute met heldere nen buitenranden en E wit, op den buik en de onderste staartdekvederen in gps 79. MUSCICAPULA MACULATA, (TICKKEL-) Ф x Van deze soort werden mij herhaaldelijk individu’s aange- : bracht. Allen bezaten, hoewel pas gedood , een eigenaardige min ` of meer stinkenden reuk. d Bovenste bekleedselen en de wangen donker-grijsachtig , met 4 rosachtige heldere uiteinden aan de vederen, waardoor zich die — deelen gespikkeld voordoen. Onderste bekleedselen grauwachtig- СА wil overgaande. E Slagpennen donkerbistre met fijne rosachtige buitenzoompjes t en lichtere tint aan den binnenrand, welk laatste kenmerk — voornamelijk die der 2% en 5% orde geldt, en aan de binnen- 1 vlakte van, den vleugel waar te nemen is. De 2 meest nabij den ` den helderwitten buitenrand. De kleine buitenste vleugeldek- B 561 einden. Bovenste staartdekvederen zwart, spaarzaam gestippeld. De middelste staartpennen zwart, de overige alleen zwart aan hun achterste helft, terwijl de voorste helft zuiverwit is. m zwartachtig. Pooten donkerhoornkleurig. Maaginhoud: insecten. Totale lengte van den geprepareerden voi . 0.094 M. _ Staart. i ae : : S ; . 0.038 » Vleugellengte — . i - ’ i ; . 0.088 » Lengte der mondapering . | ; ; . 0.013 >» _ Culmen rostri . ; , . 0.009 » . Hoogte van den bek aan 5 basis : ; . 0.005 » Mandwijdte ' х > i ; . 0.006 » Tarsus . ; ( . 0.116 » Middeltoon met Er ош : . 0.014 » ` Achtertoon met nagel. * . 0.010 » Het boven heschreven меа was ееп jonge vogel in het eerste kleed (Dn. O. Ee uo 80. XENOGENYS AZUREA AZUREA, (теми) Ô SOEND Een vrij voldoende afbeelding van dezen vogel wordt aan- getroffen op Plaat 274 der Planches coloriées onder der naam um Turdus azureus. De schrijver teekent daarbij aan, dat de _ Wijfjes alle onderdeelen donkerblauw hebben. Een mannelijk exemplaar werd mij op 23 Sept. uit het dichte bosch op Ongeveer 5000 voet hoogte van een der oostelijke hellingen Van den Salak aangebracht. Het was een jeugdig individu, le oordeelen naar een restant van het eerste kleed SC de borst. ` De beschrijving en afmetingen waren als volgt. . Alle bovendeelen zwartachtig-blauw , de rug-en stulivedeten Жашы in berlijnsch-blauwe harige boordsels. Bovenkop licht- - azuurblauw. De achterbuik en de flanken donkergrauw met > = з enkele heldere blauwe vederuiteinden. de vw De overige бше, de wangen en de Mu van den . . reeds ontgonnen en in cultuur zijn gebracht. 562 hals umberkleurig. Op den krop en de borst bezitten nog ` enkele vederen okergele driehoekige eindvlekken als restanten : van het eerste kleed. Slagpennen en buitenste groote dekvederen zwart met helder-azuurblauwe buitenranden. De kleur der kleine vleugeldekvederen komt met die vau den rug overeen. | Binnenvlakte van den vleugel grijsachtig met muisvale dek- | vederen. De middelste staartpennen zijn donkerindigoblauw , de overi- ge zwart met blauwe buitenvlaggen. Bek en pooten zwart. Iris vanDijekbruin. Maaginhoud: vruchten. — Bij den jeugdigen verschen vogel is er zeer weinig te merken van de naakte huid, achter en onder het оос, zoo als TEMMINCK ` die beschrijft. Totale lengte . : à к е .70330M с waarvan de staart `. . 0.098 » Afstand tusschen het miele die E . Vieugelpunten en dat van den staart ` . 0.069 » : lucht Vleugellengte _ Lengte van den bek. .. Culmen rostri Hoogte aan de Se Wijdte van den bek Tarsus х Middeltoon met POE 81. CYORNIS BANYUMAS (HOBSF.) Â SOEND... Dee E wordt veelvuldig aangetroffen in i - struikwildernissen op 2500 voet hoogte, waar de omstreken a Mannelijk individu, geschoten op Passir Patjar 0. -helling . van den PAN, 78009 voel boven de’ zee, oa 56 | Alle bovendeelen van den romp zoomede de zijden van den hals indigoblauw. Van de neusgaten tot boven de oogleden wordt eene licht-hemelsblauwe streep aangetroffen. i “Streek om den mond en teugels zwart. Wangen zwart- blauw; scheenvederen eveneens. ; De onderdeelen en flanken kaneelbruin, het donkerst op de borst, het lichtst op den buik, waar deze kleur ongemerkt in wit overgaat; onderste dekvederen witachtig. De slagpennen zijn zwart met indigoblauwe buitenranden. De groote buitenste dekvederen eveneens: de kleine echter ` helderazuurblauw. Alle slagpennen bezitten een lichter ge- tinte binnenrand. waardoor de binnenvlakte van den vleugel zich grijsachtig voordoet. Aan de binnenzijde volgen de dek- vederen de kleur der flanken. De staartpennen zijn zwart met bijna geheel iudigohlauwe buitenvlaggen. Deze kleuring is het zwakst bij het uiterste paar. De bek is zwart. De iris vanDijckbruin. Pooten en nagels grauwachtig-hoornkleurig. De maag hield gevleugde en andere insecten in. | Totale lengte . : a Una. . 0.146 M. Waarvan de staart — | . 0.068 » Afstand tusschen het uiteinde der SOSA vleugelpunten en dat van den staart . А . 0.029 » Vlucht 3 i i 1 : : : г 0,235: «x Dieter ulik kotis Mhirean а ота. Lengte van den bek. ; г: : ; . 0.019 » Culmen rostri . i poe : н 510.018: » Hoogte aan de basis. eia BEI, . 0.004 » Wijdte van den hek. |^. : ; ` . 0.012 » Tarsus .. ш due цана з Middeltoon met ded j: : $ : . 0.015 » ` 82. EUMYIAS INDIGO, (HORSF.) © SOEND Dit vogeltje dat volgens HorsrieLp tot >the most elevated e Se vieugels en „dat van den staart 364 mountain-peaks of Java" beperkt is, schijnt echter eene grootere ` geographische verspreiding te bezitten, gelijk reeds BERNSTEIN op pag 125 van jaargang 1861 in het Journal für Ornithologie opmerkte. Volgens laatstgenoemden schrijver komt deze vlie- genvanger op eene hoogte tusschen de 3000 en 5000 voet op den Gedeh voor. Van den Salak werden mij op 19 Sep- · tember twee individu’s aangebracht, die op Æ 4000 voet hoogte ` ` in het bosch aan den 7. О. helling geschoten waren. Het volwassen individu was een wijfje, het andere was van het mannelijk geslacht en bevond zich in overgangskleed. Eerstgenoemd bood het volgende aan. Alle vederen van den kop en romp zijn indigoblauw, uitgezonderd de buik- en onderste staartdekvederen, die grauwachtig-wit zijn. Dit blauw verschilt echter in tint en intensiteit naargelang de verschillende lichaamsdeelen. Zoo zijn de bovendeelen min of meer grauwachtig, terwijl de kop helderder is. Het levendigst blauw wordt aangetroffen op de keel en op een band, die dwars over het voorhoofd tot op den superci- liairstreek loopt. De teugels daarentegen zijn zeer donker gekleurd en na- — deren meer het zwart. E De slagpennen zijn zwart. met grijsblauwe buitenranden en wit aan de basis van den binnenrand; meer naar binnen ; strekt dit wit zich over den geheele binnenrand uit. = De buitenste vleugeldekvederen zijn eveneens zwart met : grijsblauwe zoomen. Alle staartvederen hebben тта zoomen aan den 3 buitenrand. De beide middelste zijn voor het overige effen- p zwart. De anderen bezitten een witte basis. P Bek, pooten en nagels zwart. Iris zwartachtig. De maag hield insecten | in. z Totale enge — . _ . im s . 0438 M. ` waarvan de staart — . . 0:052 ғ Afstand tusschen het мера де amengevogi 0.021 > ` * Bucht: … ; wastes . 0.220 M. Vleugellengte ; : | : . 0.070 » _ Lengte van den bek ` ; i . 0.015 » _ Culmen rostri i ; i ; . 0.008 » Hoogte aan de basis — . : . 0.003 » Wijdte van den bek . ; ; : . 0.010 »- Tarsus Er PON : ; . 0.014 » Middeltoon met ed i EE У Achtertoon met nagel 0.015 » Het jeugdig individu was men variete Amies en had geen lichte tinten om den bek, de borstvederen waren grijs- achtig met grauwwitte uiteinden; het wit van den buik was met veel grijs vermengd. Ook bij de bovenste staartdekvederen- waren nog witte puntjes aanwezig. De onderste staartdekvederen hadden een grijze kleur en eindigden flauwokergeel, 83. HYPOTHYMIS AZUREA, (sooo) SoEND Zie Nat. Tijdschr. N. I. XLIII pag. 101. : Doeren Gedéh. 84. RHIPIDURA PHOENICURA, (s. MULLER.) © SoEND -Bovenkop, teugels, voorste deel der wangen en kin zwart. ` ` Achterdeel van de wang, de nek, de zijden van den hals, de i krop en borst leigrauw. Boven het oog een witte superciliair- vlek en onder de kin een witte halsband, die slechts tot de- E Г zijden van den hals reikt. Buik, flanken , mantel en rug rosachtig- ` се grauw, dat op de stuit en de onderste staartdekvederen ` — geleidelijk in helder-vosbruin overgaat. Dezelfde bruine kleur ebben de staartpennen, zij betreft ook hare schachten. De __Slagpennen en hunne buitenste dekvederen zijn bistrekleurig, de — . erste met roestbruine randen, zoowel van de binnen- als bui- cro s M 366 tenvlag; de laatste met dergelijke zoompjes. Bek zwart. Pooten ` ` еп nagels paarschachtig-loodkleurig. Voetzoolen vuil-okergeel. Maaginhoud: kleine colopterae en hymenoptera. Totale lengte. ; ; { ; .. 0.164 М. > Waarvan de staart . : . 0.084 » - Afstand tusschen het uiteinde der vankorevderds vleugelpunten en dat van den staart. . 0.055 » Vlucht. à і ; i А ; . 0.072 » Lengte van den bek . i | . 0.013 » Culmen rostri х : ; ; . 0.009 » Hoogte aan de basis ; - ; ; . 0.003 » Wijdte van den bek . ; ; 1 . 0.007 » Langste vibrissae . E : d і ., 0.012 » Tarsus. : ; и ; 7 SETA Middeltoon met E 0.015 » De vogel was саны: in het dichte bos op + 500 voet hoogte 7. О. helling van den Salak, op 20 September 1882. 85. LEUCOCERCA EURYURA, (S. MULL.) 6 Alle bovendeelen grijs, de kop het donkerst. Teugels en wangen zwartachtig. Alle onderdeelen, uitge- “zonderd de buik- en de onderste staartdekvederen licht- — “blauwgrijs. Deze laatste deelen zijn “grauwwit. De witte — Superciliarvlek begint boven de neusgaten en is grooter ` ` dan bij de andere Javaansche Rhipidurae: zij strekt zich _ tot boven het oog. Een witte halsband ontbreekt bij deze soort. _ De staart is, als bij de overigen, waaiervormig uitgespreid. ` De beide uiterste staartpennen hebben een witte vlek aan hun uiteiade, die voor het uiterste paar de beide vlaggen , voor het . tweede paar alleen de buitenvlag betreft. De overige vleugel- — ` en staartvederen zijn zwartachtig met blauwgrijze puitenranden. is De groote binnenste Кашангы ылыы grijsachtig met witte ` ng: | de i DEE ^u; d 567 Iris donker-vanDijckbruin. Bek, pooten en nagels zwart. Maaginhoud: kleine vliegende insecten en mieren. Het individu werd mij uit het dichte bosch nabij den 2%" waterval van de Tjitjatie op 25 September aangebracht. Totale lengte à; з : : É . 0.174 M. waarvan de staart. : | ; . 0.086 » Afstand tusschen het uiteinde Ws cir eqs vleugelpunten en dat van den staart . 0051 » Vlucht Я х à à : к . 0.260. » Vleugellengte : : i : . 0.084 >» Lengte van den bek . я : . 0.018. » Culmen rostri : : ; : DON "E, к= Hoogte aan de basis . à … 0005,» Wijdte van den bek . | „0.009. » Langste vibrissae . ; 22 0015. > Tarsus : + > .. 0,016 » Middeltoon met Sigel : : ; ; £0490013- > 86. LEUCOCEROA JAVANICA, (SPARRM ) ; | SOEND Zie Nat. Tijdsehr. N. I. DI. XLI pag. BB... Passir Patjar. 87. CULICIOAPA CETLONENSIS, (SW) © ber. 2 SOEND.. Vrouwelijk individu, geschoten in het. bosch in een ravijn boven Galoedra Z. 0. helling van den Salak. Kop en nek donkergrijs; wangen, teugels, kin en hals licht- grijs. Om het ooglid zijn de vedertjes witachtig-grijs. Mantel en rug olijfgroen, geleidelijk op de stuit en bovenste | staartdekvederen. in geelgroen overgaande. Flanken en borst = Seelgroen. Buik en verdere onderdeelen heldergeel. - Schoudervederen als de romp. Slagpennen en hunne buitenste SC © dekvederen bistre met Fin buitenranden. Binnenvlakte er tot boven de oorstreek. Teugels en een streepje achter het | | S zijde van het lichaam geleidelijk in het groen van de boven- 568 van den vleugel grijsachtig met flauwgecl getinte dekvedertjes. ; Snavel donker-, onderkaak lichthoornkleurig. Bek van bin- - nen geel. Pooten en nagels donkerhoornkleurig. Hiel, achter- wand van den tarsus en voetzool oranjegeel. Iris donker-vanDijckbruin. - Maaginhoud: vliegende kleine insecten. Totale lengte. ; : : | 70:155. M. Staartlengte . 0.047 » Afstand tusschen het айе deg SE vieugelpunten en dat van den staart. . 0.025 » Viucht. ; : f : Cou ee Vleugellengte. : . 0.055 » Lengte van den bek ; 2 IE Culmen rostri з : i : . 0.008 » Hoogte aan de basis . — IDEE . 0.003 ». Wijdte van den bek . : ; А . 0.008. »- Tarsus. ; i ; ; 0018 £28 Middeltoon met e : ; : : . 0.008.» — 88. CRYPTOLOPHA ива (теми) © a SC Sog... ace S Is tot. Kate slechts van Java bekend. 3 Mannelijk individu, geschoten den 9° October 1882 op 6000 ES voet hoogte, Z. O. helling van den Salak. Be Alle bovendeelen van den romp olijfgroen. Bovenkop iit | _ met eene overlangsche olijfgroene streep in het midden. Eene _ geelgroene superciliairstreep strekt zich uit van de neusgaten ` Е. оод flauwzwart. Wangen, zijden van den hals, flanken en onderdeelen geel met groenachtige tint. Dit geel gaat ter . deelen over. Slagpennen bistre met olijfgroene buitenranden. Bovenste vleugeldekvederen als de aangrenzende rompvederen. E Eon _Binnenvlakte van den vleugel grijs met geelachtige dekveder- = tjes. Vleugelrand geel. Staartpennen flauwsepia, van Ke ael CN Kam vm 569 groene boorden voorzien. Het middelste paar geheel olijfgroen. Snavel donkerhoornkleurig; onderkaak lichter getint. Iris - vanDijckbruin. Pooten loodhlauw ; voetzolen okergeel. Maaginhoud: Insecten. Totale lengte. T i d . ; 0.113 _ waarvan de staart. г 0.044 Afstand tusschen het uiteinde dir аі 1 vleugelpunten en dat van den staart. : . 0.017 Vlucht, | : i ; … 0.182 Vleugellengte. | : : à . 0.057 Lengte van den bek г i ; ; . 0.015 Culmen rostri ў А ; ^ f : Lak Hoogte aan de basis . ; : . 0.005 Wijdte van den Бек. : i ; . 0.007 Tarsus. ; : . 0.020 Middeltoon met 96 0.012 De vogel werd door Dr. 0. Beck енота. 89. CRYPTOLOPHA SCHWANERI, (ТЕММ.) 2 SOEND . Was tot nu toe slechts op Borneo (Bandjermasin) aangetroffen. Mannelijk individu, geschoten op 2 October 1882 in den bam- e - beegordel bij de Tji- Tjatji. Voorste gedeelte der hovenbekleedselen Ge _ langzamerhand naar den rug toe neemt die kleur eene flauwe olijfgroene tint aan, die sterker wordt op de stuit en bij de т. hovenste staartdekvederen weder iets naar vuilgeel overheli. Een wit superciliairstreepje wordt boven de teugels aan- . . getroffen. Deze zijn donker als de bovenkop gekleurd. Kin en hals wit: alle overige onderdeelen flauwcitroengeel. Slagpennen en hare buitenste dekvederen doorschijnend- - gU flauwbistrekleurig : de eerste met flauw зане buitenran- - te Een E €) De punt van den snavel was bij dit individu weggeschoten. 370 den en heldere rosachtig getinte binnenranden. Staartpennen : flauwbistre, doorschijnend en rosachtige binnenranden. Binnen- vlakte van den vleugel grijs met witte dekvedertjes. * De langste vibrissae reiken tot bijna aan het uiteinde van den bek. Deze is donkerhoornkleurig; slechts een klein plekje - aan den onderkant van de onderkaak is loodblauw. Iris sepia. Pooten en nagels flauwhoornkleurig. Maaginhoud : insecten. Totale lengte. : ; d E . 0401 М. - waarvan de staart. ` . 0.058 » Afstand tusschen het uiteinde Ge sanleigerdegd vleugelpunten en dat van den staart. : . (0.025 » Vlucht. ; S А e . 0450 » Vleugellengte. ; : í : ло нах 00.080 + Lengte van den bek . ‚0015 ж Culmen rostri ; ; > ` „0009 » Hoogte aan de basis ges ut : ; .770.005 » Wijdte van = bek ; 3 : . 5007 + Tarsus. : ; 25 0017 X Middeltoon met Bagel 0.011 ». _ Ook deze vogel werd bo Dn. 0. Fisscn gedetermineerd. 90. PERICOCROTUS PEREGRINUS, 1) O - Zie Nat. Tijdschr. N. I. DI. XLII pag. 72. Passir Patjar. He Het vederkleed van het mannetje werd reeds vroeger onder de~ .- Bataviasche vogels beschreven. Een wijfje, dat mij op CR S | October 1882 te Passir Patjar gebracht werd, had alle boven- - = S = deelen tot aan de stuit lichtgrijs. De voorhoofdsvedertjes. _ A de ‚ooglidvedertjes en alle onderdeelen wit met eiert | _ tint; de onderste- TEM kuderen flauwgeel. Achterste eu x der flanken eveneens. _ Stuit Gees: bovenste staartdekvederen vurig menir 571 'Slagpennen bisterkleurig met een lichtokergelen dwarsband. Binnenste vleugeldekvederen lichtokergeel. ' - Staartpennen als bij de andere sekse; echter is het oranje lichter. ' Iris, bek en pooten als bij het mannetje. 91. PERICOCROTUS MINIATUS, (TEMM.) A & © SOEND Individu, geschoten aan de grens van het oorspronkelijk bosch nabij de Tyi-Tjiati op ongeveer 5000 voet hoogte (Salak). Kop, nek, mantel, voorste gedeelte van den rug en de kleine buitenste vleugeldekvederen zwart met indigo- blauwen weérschijn. Alle overige deelen van den romp intens- vermiljoenrood, het lichtst op den buik, alwaar de witte kleur van de basis der vederen doorschemert. De buitenste rij der groote vleugeldekvederen is rood. De slagpennen zijn _ zwart; echter loopt dwars over den vleugel een breede roode band, die aan de buitenvlag van de derde slagpen begint. De &dhádi- . ten blijven desniettemin in het rood gekleurde gedeelte zwart. De vier middelste staartpennen zijn zwart; de andere slechts Zwart aan hare basis en overigens vurigrood, het minst zwart komt voor aan de buitenste vederen, het meest aan de Meer binnenwaarts ingeplante. Bek en pooten zwart. Tris vanDijekbruin. Maaginhoud: . 'allooze kleine vliegende insecten. Totale lengte. ; i ied . 0.181 M. = Waarvan de staart. : 0.098 » = Afstand tusschen het uiteinde dee нй дер Er ашшы en dat van den staart. à . 0.088 » _ Vlucht. : | ; ; | 1009868» Vleugellengte. : E : : : . 0.086 » Lengte van den bek Е ‘ à i > 0.018 > Culmen rostri To x : Т ыды. _. Hoogte aan de basis 2h oie : v V OUO Кы Wijdte van den hek . : : C 0919 2 Tarsus. ; ` e : .- 0,018 И Middeltoon met Bee Е А . 0.014 » Het wijfje heeft dezelfde kleuren als het mannetje. Het zwart der bovendeelen is alleen tot den bovenkop beperkt en de mantelvederen zijn voor een klein deel blauwzwart , doch overi- — gens met roode harige zoomen bedeeld: hierdoor doet zich dit deel bruinrood voor. Het rood is iets zachter en herin- ` nert meer aan het rood der Trogons. Het strekt zich uit — tot aan de kin, de wangen en de zijden van den hals, ES bovendien de supra-orbitaalstreek die tint bezit. 92. PERICOCROTUS FLAMMEUS, (TEMM.) 5 & © SOEND.... aped Een paar dezer vogels , mannetje en wijfje , werd mij op 5 Octo- ` ber gebracht van Doeren Gédé. Het mannetje had het volgend vederkleed. . E Kop, nek, mantel en voorste deel van den rug zwart met A zeer flauwen groenachtigen glans. Overige deelen van den. romp heldervurigoranje, het meest intens op borst en stuit. — .. Sehoudervederen als de romp. Groote en kleine buitenste ? dekvederen van de slagpennen der 1° orde dofzwart. Vleugel- ` — rand oranje. Overige groote dekvederen zwart met oranje E uiteinden. Slagpennen zwart; dwars over den vleugel loopt S E nabij de basis een breede helderoranje band. die voor de 2 _buitenvlaggen der slagpennen donkerder getint is dan voor бе binnenvlaggen. . . De schacht blijft in het licht gekleurde deel zwart. De drie buitenste slagpennen zijn, op een klein. vlekje aan de. binnenvlag na, egaalzwart van kleur. Aan het uiteinde von de meest binnenwaarts ingeplante slagpennen der 2^ | wordt nog bovendien een smalle: oranie buitenrand aangetroffen Maps de bovenvermelde dwarsband , is de „binnenvak. 575 van den vleugel grijsachtig en bezit zij oranjekleurige kleine dekvederen. Het middelste paar ле ей is zwart, uitgezonderd een klein oranje vlekje aan het uiteinde. De overige zijn oranje met eene zwarte basis. Het zwart neemt geleidelijk in uitge- breidheid af, naarmate de stuurpennen meer buitenwaarts geplaatst zijn. De schachten worden daar aan haar uiteinde lichtgeel. Bek , pooten en nagels zwart. Iris vanDijckbruin. Maaginhoud : insecten. Het wijfje heeft alle onderdeelen heldercitroengeel; wangen en voorhoofd naar voren geel. Stuit en bovenste staartdekvede- ren geelgroen. Overige bovenhekleedselen van den romp don- kergrijs. Vleugel- en staartvederen als bij het mannetje; wat bij dit echter oranje gekleurd is, wordt citroengeel bij het wijfje. Bek, iris en pooten eveneens als bij het mannetje, Totale lengte van bovenbeschreven mannelijk individu ? ; x. s. ER M. Middelste pose ; ; : . 0.078 » Uiterste idem 0.056 » | Afstand tusschen het. ч de dee : Vleugelpunten en dat van den staart. : . 0.050 » МК с os B - _ Vleugellengte i ; . 0.080 > _ Lengte van den bek . с : . 0.020 » Culmen rostri. ` : ; i ; e UDI > Hoogte aan de basis . . i =. 0.009 я - Wijdte van den bek ` .  93. GRAUCALUS LARVATUS, (MULL. & SCHLEG.) © SOEND . Geschoten op korten afstand van den top van den Salak nabij ` den oorsprong van de Tji-Tjati, terwijl hij op een dooden tak boven in een boom zat (25 Sept. 1882). ' De geheele vogel is aschgrijs, iets donkerder op den kop. - De teugels zijn zwart en de streek om de oogen flauwzwartachtig. Slagpennen zwartachtig met aschgrijze buitenranden, welk grijs zich op die van de 2% orde verbreedt en eindelijk bij die der 5% orde de geheele buitenvlag inneemt. De basis der binnenranden van de slagpennen is lichter ge- — tint; vandaar, dat de vleugels aan hun binnenkant licht- - grijs gekleurd zijn. Binnenste vleugeldekvederen lichtgrijs, en- ` kele met witte dwarsbandjes. Staartpennen zwart; vooralde — zijdelingsche hebben lichtgrijze uiteinden. Ў ре stevige bek en de pooten zijn zwart. Iris vanDijekbruin. | AM Maaginhoud : : Tu ine... . . оо ИИИ waarvan de staart. ..9.108 $ ш Afstand tusschen het aiteinde der EE PEE E vleugelpunten en dat van den staart — . A < 0.003. $ NGR Vleugellengte . VOL [e oe А . 0.142 : Lengte van den bek . zt 3 | ; . 0.054 Caimen rostri .. . : ; ; i . ‚ 0.024 Hoogte aan de basis . : ы; ; OGER Wijdte van den bek en... MEM ‘Tarsus : : 5 7 | 0A ч Middeltoon met age 0.021 ; 575 94. VOLVOCIVORA FIMBRIATA, (TEMM.) 6 & © SOEND Den 26°" September j. 1. werden mij het mannetje en het wijfje van deze soort aangebracht; beide waren geschoten in het oorspronkelijk bosch, op ongeveer 5000 voet hoogte, aan de 7. О. helling van den Salak. Het mannetje droeg het volgend vederkleed. De geheele vogel is egaal-blauwachtig-donkergrijs, dat op den kop van lieverlede het zwart nadert en bij de teugels in die kleur overgaat. De grijze kleur is het lichtst op de stuit en de onderste staartdekvederen. ў De slag- en staartpennen zijn zwart met donkergroenen metaalgloed. De drie uiterste paren van deze laatste eindigen im grijze vlekken, welke bij de meestbuitenwaarts gekeerde het grootst zijn en bij het 2% en 5% paar alleen tot een zoompje- ` ` beperkt blijven. Bek zwart. Iris donker-vanDijekbruin. Tarsi grijsachtig, toonen en nagels donkerder gekleurd Het is totaal onmogelijk om de fimbriae aan de wangvederen te herkennen, zooals die op de plaat in Temmincx’s Planches coloriées afgebeeld zijn en waaraan de vogel zijn soortnaam ontleent; integendeel, deze vederen eindigen bij het bovenbe- schreven individu evenals gewoonlijk bij de andere vogels. Bij het wijfje, dat- op de wangen grijs en wit gestreept is, ` loopen die strepen in overlangsche richting over de wangvede- ren, waardoor op de teekening het idée van franjes kan op- gewekt worden, doch in werkelijkheid bestaan deze bij het . Wij aangebrachte wijfje evenmin. Misschien, dat later te . Ontvangen individu's van anderen leeftijd dit verschijnsel aan- i bieden, doch in allen gevalle dien ik er op te wijzen, dat niet ` ` ` altijd die fimbriae bestaan. z Het vederkleed van het wijfje was lichter grijs dan dat van. _ > chet mannetje. A De bovendeelen zijn egaal van kleur. Alleen is er eene wit- i achtiggrijze superciliair streep op te merken, die bij de neus- 376 gaten begint en achter het oog geleidelijk eindigt. De onder-. deelen en de flanken zijn wit, met dicht op elkander staande. grijze dwarsbandjes geteekend. Wangen als boven vermeld is. De binnenste vleugeldekvederen en de vederen van de schenen evenals de onderdeelen gekleurd. De onderste staartdekvederen zijn wil met twee con- centrische fijne donkergrijze zoomen. De buitenste vleugeldek- ` vederen hebben eene zwartachtige kleur met smalle lichtgrijze zoompjes. De slagpennen evenzoo. De binnenvlakte van den vleugel is echter grijs. De staart is zwart. De middelste pennen hebben een smal wit eindzoompje; de andere witte uiteinden, het grootst aan het buitenste paar, alwaar het wit zich naar voren op de binnenvlag uitbreidt. Bek, iris en pooten als bij het mannetje. Afmetingen van bovenbeschreven mannelijk exemplaar. Totale lengte 0.206 M. ` waarvan de staart. 0.077.» = = Afstand tusschen het uiteinde С ULE E | vleugelpunten en dat van den staart. . . . 0.046 » | Eel И — уу UMEN ‘Viengeliongte. . .. . .. .. ^ HESE Venste van den bk . — .. .- .. . . ODE НО баби . . з, =, UNE | Hoogte aan de basis . : : М „0.008 i Wijdte van den bek. . . 900148 * 1 Tarsus. QUO lap T . 0.018 2 = . Middeltoon met w ; : REX о с 95. LALAGE TERAT, (8000.). SoEND.. bie Nat. Tijdschr. N. I. DI. ХШ pag. 71 onder E oriental 377 96. DICRURUS LONGUS, (TEMM.) SoEND Zie Nat. Tijdschr. N. I. DI. XLII pag. 74 onder Dicrourus longus. Pasawahan. 97. DICRURUS CINERACEUS, (HORSF.) SoEND Zie Nat. Tijdschr. N. I. Dl. XLI pag. 73 onder Dicrourus cineraceus. Passir Patjar. 98. BHRINGA REMIFER, (TEMM.) Ô SoEND Mannelijk individu, geschoten boven de Tji-Tjiati op 5000 voet -hoogte (Salak). | Het gansche vederkleed is effenzwart met staalgroenen weérschijn en vertoont geschubde vederen op den kop, den nek _ ёп de borst. Bij de teugels zijn de vederen borstelig, staan ‚haar voren en bedekken de neusgaten ; de voorste zijn het langst en reiken tot aan de helft van den snavelrug. Е De binnenste vleugeldekvederen zijn gedeeltelijk met staal- . groenen glans; de groote eindigen in witte puntjes. ` : De metaalglans is bij de slagpennen tot de buitenvlaggen beperkt. Uitgezonderd het middelste paar, dat dien glans over de gansche bovenvlakte heeft , geldt dit ook voor de staartpennen. De twee uiterste staartpennen vormen het voornaamste sieraad ~- Van den vogel. De schacht is buitengewoon verlengd en alleen . аап het uiteinde van vlaggen voorzien, waarvan de vorm. ten rechte door Темміхск vergeleken werd bij eene in- = landsche pagaai, zooals die b. v. op Borneo in gebruik is. s. De vlaggen zijn door donkere dwarsbandjes gemoireerd en de = Sthachten zijn niet gedraaid, zooals dit bij andere soorten het ` geval is. . Век, pooten en nagels zwart. | | Iris donkerrood. _ oorspronkelijk bosch, op 3000 voet hoogte. > geleidelijk donkerder wordende. Nek, wangen, keel en krop ` lichtergrijs met paarsche tint. Borst en buik lichtwijnkleurig., om den anus en de onderste staartdekvederen lichtgeel zijn. . Bevederd gedeelte der schenen zwart. Evenzoo de iantel, 578 De maag hield eene groote hoeveelheid blauwe torretjes in. Afstand tusschen de punt van den bek en het uit- einde der middelste staartpennen . 0.238 M. Lengte dezer laatste : e . 0.116 » Buitenste verlengde staartpennen . ; . 0.295. » Naakt gedeelte van hare schacht 2S0. HESS Afstand tusschen het uiteinde der Se vleugelpunten en dat van de middelste staartpennen 0.062 > Vlucht : ; 4 ; . 0.590 » . Vleugellengte : : : . 0495 9 Lengte van den bek : : . 0.028 » Culmen rostri ; . "0.021 ^9 Afstand tusschen de punt van ш E en het uiteinde der naar voren gebogen neusvederen . 0.012 » Hoogte van den bek aan de basis. : . 10.009 » Wijdte van den bek . . 0.012 » Tarsus | í ; ФОР ние met аи ; d . 0.018 » 99. ARTAMUS LEUCOGASTER , (VALENC.) E. е SOEN. сузе E Zie Nat. Tijdschr. N. I. D XLII pag. 223. Туё Melati. 100. EURYLAIMUS JAVANICUS, (HORSF.) Ô SOEND E Mannelijk individu, geschoten nabij Passir-Tangkil in het ` ` Kop donkergrijsachtig met paarsche tint, op het voorhoofd naar achteren in eene gele tint overgaande, zoodat de streek Sa 379 rug, vleugels en staart. Op het midden van den rug loopt eene rij heldergele vederen en de bovenste staartdekvederen zijn eveneens heldergeel gekleurd. Ook de schoudervederen zijn gedeeltelijk lichtgeel, zoodat naast de gele rugstreep twee kortere overlangsche gele strepen in het oog vallen. Dwars over het midden der slagpennen van de 2% orde loopt bij den toegevouwen vleugel eene lichtgele streep, die slechts den buitenrand der vederen betreft, terwijl de basis der slagpennen aan den binnenrand lichtokerkleurig is. Behalve de middelste, die effenzwart zijn, hebben de staart- pennen nabij haar uiteinde eene witte dwarsvlek , die de binnen- vlag betreft, en alleen voor het uiterste paar over de ge- heele veder gaat. Bek donkerpaarsch met zwarte randen en een gelen rug. De gedroogde pooten zijn okerkleuriggeel. NB. Sommige mannetjes bezitten een zwarten dwarsband over den krop. Totale lengte van den geprepareerden vogel. OAD M. Staartlengte. — . 1 : Д : - . 0.059 » Vleugellengte — . ; : i ; . 0.105 » Lengte der E х ; е. APR a Culmen rostri ` : : : . 0.024 » Hoogte van den bek aan de  igit. : : А 1 . 0.025 » Achtertoon met id. . ; : : : . 0.014 » 101. MYIOLESTES — (HORSF.) e SOEND Zie Nat. Tijdschr. N. I. DI. XLI pag. 205 onder Tephrodornis hirundinacea. Pasawahan. 580 102. HYLOTERPE GRISEOLA, De . Zie Nat. Tijdschr. N. I. DI. XLIII pag. 102 Re Hylocharis philomela. Passir Patjar. 103. LANIELLUS LEUCOGRAMMICUS, (ran). Q Deze naam.is het eerst aan о? pe gegeven door Темміхск naar aanleiding van exemplaren , door de leden der Natuurkundige commissie hem destijds van Java toegezonden. De vogel is uitmuntend afgebeeld op plaat 592 der Planches coloriées ; alleen zijn de geelgekleurde onderdeelen ten onrechte op de | teekening als wit aangegeven. Swainson bepaalde later de plaats die de nieuw ontdekte vogel moest innemen, en rangschikte hem onder de klauwieren. Hij stelde Laniellus tot geslachts- naam en doopte den vogel als Laniellus leucogrammicus, welke naam ook door Bonaparte werd aangenomen. Een exemplaar werd mij op 23 September j. 1. gebracht van de Tji-Tjati, van ongeveer 4000 voet hoogte, en was in het dichte bosch geschoten. De beschrijving van het vederkleed is als volgt. S Kop en wangen donkergrijs. Bovendeelen van den romp, _ zijden van den hals en flanken kastanjebruin met overlangsche ` - witte schachtvlekjes of streepjes in het midden der vederen. du: In den nek en op de zijden van den hals zijn deze vlekjes ` — klein en bezitten zij een druppelvorm; langs de flanken daaren- ` tegen zijn zij groot en langwerpig. = _ Alle onderdeelen zijn flauwstroogeel, dat langs de wangen in wit overgaat en onder aan den buik intenser wordt. S _ Slagpennen zwart met wit aan de basis van den binnenrand; . де 2%, 5% en 44 met witte zoomen aan het achtereind van hare | buitenvlag- Bit geldt ook voor alle slagpennen der 2% orde. — — . . Buitenste dekvederen zwart met grijze zoomen, waardoor — ` UN aij zich geschubd voordoen. Binnenvlakte der ео Gier ( 2 tig met mae vd dekvederen , Si Bs NE $ 581 De staart is wiggevormig verlengd; zijne vederen zijn donkergrijsachtig, door dwarsbandjes gemoireerd, terwijl zij bovendien in witte punten eindigen. Bek donkerhoornkleurig. Iris ponceaurood. Pooten en nagels olijfgroen. Maaginhoud : kleine kevertjes en tallooze koppen van insecten. Totale lengte . й . 0.210 M. waarvan de middelste зізамре й : 0097» Lengte der buitenste staartpennen . . 0.064 » Afstand tusschen het uiteinde der Шаг vleugelpunten en dat van den staart . : г 00075 * TNAM e e e i . 0.267 > Vleugellengte . А : : . 0.088 » Lengte van den bek. ; ; ; 0-09] ^3 = Culmen rostri . ; ; ; : . 0.015 » Hoogte aan de basis . bn . 0.006 » Wijdte van den bek. ; ; Se OOS я Tarsus —_, ; ' x . 0.028 » Middeltoon met d ; . 0.018 » 104. LANIUS un (Honsr.) © Soes. Towet. Tie Nat. Tijdschr. N. I. Di. SLL pag. 75 onder Lanius Shah. Passir Patjar. Eene beschrijving van dezen ook te Passir Patjar algemeenen .. Mluwier werd reeds in Deel. XLIT van dit Tijdschrift op pag. = 75 gegeven. De inlanders noemen den vogel towet en niet towen, zooals ` Benxstem voor - Gadok opgeeft: - Een individu in jeugdig kleed werd op 17 Sept. te Passir P atjar geschoten. Het vertooùde de volgende kleuren. | ` Кор, nek en "mantel grijs: Rug en stuit helderrosachtig ; .. enderdeelen wit en flauwroestkleurig getint; flanken rosachtig, — ` — Over de borst loopt een gordel van flauw getinte donkere , -gegolfde dwarsbandjes, doordat de vederen te dier plaatse ` e 382 d in donkere zoompjes eindigen. Dit is ook het geval met de vederen van de flanken en de bovendeelen van den romp en - kop. Door de mindere grootte der vederen , die dit laatste deel bekleeden, staan de dwarsbandjes daar het dichtst op elkan- der, terwijl zij op den rug en de stuit daarentegen wijd uit elkander staan. De bek was als bij den volwassen vogel. Alleen de mondhoek was nog geel. Iris zwartbruin. De zwarte wangstreek is meer bistrekleurig. Dezelfde kleur bezitten de vleugelvederen, waarbij opgemerkt wordt, dat de slagpennen der 2% en 5% orde benevens de buitenste dek- vederen met rosachtige banden omzoomd zijn. De staartpennen worden helderder van tint, naarmate zij meer buitenwaarts ingeplant zijn, zoodat de middelste zwartachtig en de buiten- ste rosachtig-grijs gekleurd zijn. Pooten en toonen donkerloodkleurig en flauwokergele voetzolen. Maaginhoud: sprinkhanen. 105 PTERUTHIUS FLAVISCAPIS (TEMM) Д, EN JUV. : Ѕокӣр.: „ore eer deere Den 29% September werd door den Heer J. STORTENBEKER boven de kampong Doeren Gédé, ter hoogte van 5000 voet, aan de 2. 0. helling van den Salak een jeugdig mannelijk indi- -— ' vidu van deze vogelsoort geschoten, dat geheel als het wijfje . gekleurd was. De kop is in betrekking tot de lichaamsgrootte zeer ont: _ wikkeld te noemen. Bovenkop grijsachtig; de kleine voorhoofdsvedertjes hebben ч grijze schachtjes. Boven het midden van het oog begint eene S. . flauwrosachtig-witte streep, die zich naar achteren tot den nek voortzet. Ook de onderste ooglidvedertjes komen in kleur met E deze streep overeen. Teugels en wangvederen rosachtig-grijs. — ` Dit zet zich langs de zijden van den hals tot in den nek voort, — — waar eene flauwolijfgroene tint gaat voorheerschen, zoodat de bovenste bekleedselen van den romp zich groenachtig-grijs voor- ` 385 doen. Kleine buitenste vleugeldekvedertjes donkergrauw met olijfgroene boordjes; de middelste bistrekleurig met lichtna- __pelschgeel getinte harige zoompjes; groote vleugeldekvederen der tse orde zwart; die der 2% orde bistrekleurig en van olijfgroene buitenranden voorzien. De 4% slagpen is de langste. Alle zijn zwartachtig met groene harige buitenboorden en wit- achtige binnenranden; de binnenste slagpennen der 2% orde zijn bijna geheel olijfgroen. Binnenvlakte der vleugels grijsachtig met witte dekvedertjes. Alle onderdeelen van den vogel zijn witachtig, dat langs de flanken eene rosachtige tint krijgt en op de onderste staart- dekvederen in napelschgeel overgaat. Behoudens het middelste paar, dat donkerolijfgroen is, zijn ` alle staartpennen bistrekleurig met iets donkerder uiteinden en helderolijfgroene buitenvlaggen. De drie uiterste paren eindigen in okergele uiteinden, voor ` het buitenste paar het meest uitgebreid. Snavelrug donkerhoornkleurig. Randen van = bovenkaak en de geheele onderkaak lood- blauw. Pooten en Nagels donkerhoornkleurig. Iris blauwgrijs. | Maaginhoud: zeer veel torretjes. Totale lengte . ; i , : | ox 0428 M — Waarvan de staart. i ' . 0.049 » Afstand tusschen het uitelide der samisingsvoegde _Vleugelpunten en dat van den staart. ; . 0.087 5. Vlucht ; : : ; : E onu . 0.210 » а ео аас а у. o 7 0066 X Lengte van den bek. : er, ; . 0.020 » Culmen rostri . EN . : T ¢ OBIS r . Hoogte aan de basis. : E . 0.006 » —Wijdte van den bek. — . i i isi „ette — Tarsus nov aider ceren MUSS. Middeltoon mel nage oh: ag roro. SOOP or 384 Den 41е October werd mij van den 1°" waterval der Tji-Tjiati een mannelijk exemplaar gebracht, dat bijna in volkomen kleed ` was. Het grijs op het voorhoofd en de bovenste bekleedselen was reeds hier en daar door glimmende zwarte vedertjes ver- vangen. Het rosachtige van de witte superciliairstreep en de zijden der onderdeelen was geheel verdwenen en had KE gemaakt voor zilverwit. Van af de 5* slagpen hadden alle pennen der 1** orde aan haar uiteinde een wit puntje gekregen. De okergele puntjes van de staartpennen waren daarentegen tot het uiterste paar beperkt. De buitenste dekvederen van de vleugels vertoonden aan hare uiteinden flauwe geelachtige zoomen, waardoor op den toegevouwen vleugel twee evenwijdige schuins loopende stre- -pen te voorschijn kwamen. De slagpennen der 1** orde zijn nu, uitgezonderd een helder- witte binnenrand, zuiverzwart de harige buitenranden zijn verdwenen. De drie meer binnenwaarts geplaatste eindigen voor het grootste deel in geel; de binnenrand is daar ter plaatse rosbruin. Op de teekening, die Темміхск in zijn Planches Cette | van den volwassen vogel geeft, laat hij naast dit geel het zilver- wit der harige flanken uitkomen. : 106. PARUS CINEREUS, (VIEILL.) SOEND EES Zie Nat. Tijdschr. N. I. DI. XLI pag. 206. Passir Patjar. = - 107. пыла ыш, (ТЕММ.) 5 SOEND ss eei eo een Ik meen mij niet te vergissen, wanneer ik beweer, dat deze ` soort het kleinste vogeltje van Java representeert. Het leeft ` .. gezellig- in groote troepen in de hoogere streken der bergen. | e Li x d 385 Onderstaande beschrijving is genomen naar een individu, op 10 October nabij den top van den Salak, op + 7000 voet hoogte geschoten. Vleugels en staart flauwbistre gekleurd. Overigens is het vogeltje grijs, welke kleur op den bovenkop donkerder wordt en op de onderdeelen, vooral op den buik, van lieverlede in vuil- wit overgaat. De korte stevige bek is donkerhoornkleurig. De iris niet wit, - doch napelschgeel gekleurd. De pooten zijn heldergeel, de nagels lichthoornkleurig. De maag hield rupsen en kleine spinnen in. Door den eigenaardigen stand der oogen, die bij den betrekke- lik dikken kop meer naar voren gericht zijn dan het geval is bij andere vogeltjes, krijgt dit diertje, niettegenstaande zijne dwerg- achtige grootte, eene min of meer brutale physionomie. Totale lengte . * ; : : 4 ; . 0.087 waarvan de staart . e . 0.042 _ Afstand tusschen het slide = EE? Vleugelpunten en dat van den staart. . — . 0097 Since ЫГЫ ; М М . 0.125 Vleugellengte . “ à ; . 0.042 Lengte van den bek ; 4 i н i . 0.006 Culmen rostri. ©. К y e à А . 0.005 Hoogte аап de basis e „ути ; . 0.005 asyan den bek uoo siao спе р c 0008 ‘Tarsus . : А А ‘ . 0.014 Middeltoon suet el jl aereis at оог s OS 108. DENDROPHILA FRONTALIS, (HORSF.) бой! 5i. $n Zie Nat. Tijdschr. N. I. DI. XLII pag. 224. Doeren gede. N . daar ter plaatse door eene zwarte vlek in de оне уап еепе met lichtaschblauwe buitenranden en dito uiteinden, welke door een zwart zoompje begrensd wordt. 586 109. DENDROPHILA GYMNOPSIS, (SCHLEG.) Ô | SOEND Mannelijk individu, geschoten in het oorspronkelijk woud, Z. O. helling van den Salak, op 4000 voet hoogte, op 26 Sept. 1882. Kop, zijden van den hals en nek koolzwart ; de voorhoofds- en ` nekvederen doen aan fluweel denken. Mantel, rug en stuit donkergrijsblauw ; de bovenste staartdekvederen lichtblauw. De onderdeelen van af de kin tot het midden van den buik wit, dat op den krop en de borst met eene flauwe rosachtige. tint bedeeld is. Achterbuik en schenen zwart met blauwen glans; onderstaartdekvederen lichtblauw. De kleine buitenste dekvederen van den vleugel zijn donker- blauw; de groote van de 1% orde zwart met smalle licht- aschblauwe schaftvlekjes. De groote dekvederen der 2% orde en de slagpennen der 5% orde zijn zwart met helder-licht- aschblauwe overlangsche schaftvlekken, in het midden waarvan ` de donkere schaft scherp afgeteekend is. De slagpennen der 2% orde hebben bij hare zwarte kleur lichtblauwe buiten- vlaggen. Evenzoo die der (ie orde; echter is hier het licht- — blauw van de buitenvlag tot een biesje beperkt, dat eene ` verbreeding heeft aan het uiteinde van de veder en bovendien ` г halve maan begrensd wordt. : De 2%, 4^ en 5° groote slagpennen zijn wit aan de basis vate | de binnenvlag. Deze kleur is alleen aan den binnenkant — van den vleugel te observeeren. Juist te dier plaatse bezitten Ü de aangrenzende kleine dekvedertjes eene koolzwarte kleur; de overige binnenste vleugeldekvederen zijn vuilwit als de borst. 3 De middelste staartpennen zijn lichtazuurblauw met eene. overlangsche smalle zwarte schaftvlek; de overige koolzwart — kleur bij de uiterste pennen het breedst wordt en daar bovendien ` 387 De kale huid om het oog en de bek zijn wit met eene flauwe groenachtig-gele tint. Iris evenzoo. Pooten zeer lichtgroenachtig-blauw met hoornkleurige nagels. De maag hield allerlei kleine insecten, o. a. spinnen in. Al bezit dit boomklevertje niet de fraaie kleuren van de andere javasche soort, de D. frontalis, toch doet het zich ongetwijfeld schooner voor; vooral door de eenvoudige kleuren en de smaakvolle schakeering heeft het diertje iets gedistingeerds, om het zoo te noemen, over zich. De teekening der slagpennen van de 5de orde, die bij den zittenden vogel het eerst in hel oog valt, rappeleert aan de verlengde schouder- en mantelvederen ` van den Bataviaschen Plotus melanogaster. In Scuureeu’s » De dierentuin Natura artis Magistra" vindt men op pag. 159 eene afbeelding van dit diertje onder den naam van Sitta gymnopsis. De soortnaam vind ik niet gelukkig gekozen , daar Dendrophila (Sitta) frontalis eene even groote als sterk in het oog vallende naakte streek om het oog heeft. Totale lengte van bovenbeschreven individu . 0,122 M. Staartlengte . . 0.058 » Afstand tusschen het EE dor асад vleugelpunten en dat van den staart . ; 0013ж Vlucht 4 . ‘ ; : : j . 0.238... 5 ptusellengio Cette ob. cx. qc AO ES Lengte van den bek. ; ; | . 0.018 » Culmen rostri . ; : : . 0.015 » Hoogte aan de basis. : : : ` . 9.004 » Wijdte van den bek. > : . 0.009 » Tarsus : ; ; : e onera . 0.017 » Middeltoon met Fa ; ; e : . 0.019 » Achtertoon met nagel. i us ade » AUI s 110. CORVUS MACRORHYNCHUS, (TEMM.) SOEND Zie Nat. Tijdschr. N. I. DI. XLII pag. 226. Pasawahan. 388 MI. CORVUS ENCA, (HORSF) SOEND Komt veel voor in de katjangtuinen te Benteng. : 112. ORYPSIRHINA VARIANS, (VIEILL.) SOEND Zie Nat. Tijdschr. N. I. DI. XLII pag. 76. Tj Boentoe. 113. KITTA THALASSINA, (TEMM.) © Ѕокхр. Ekkek géling. Vrouwelijk individu geschoten te Singkoer. Deze vogel behoort tot de fraaiste der javasche ornis. Het vederkleed is een helder-lichtblauwgroen , dat op den кор, den buik en de flanken eene geprononceerd groene tint bezit. Kleine buitenste vleugeldekvederen vuilgroenachtighlauw; de groote helder-roodbruin. Alle slagpennen, uitgezoriderd de twee meest binnenwaarts ingeplante zijn grauwolijtkleurig aan — hare uiteinden met geelgrijzen buitenrand en overigens rood- bruin. Van de bovenbedoelde twee slagpennen is de binnenste lichtgroen als de kop, en doorschijnheid met een grauwen donkeren buitenzoom en de daarop volgende als de overige slagpennen gekleurd, doch met eene overlangsche lichtblauwe ` ` breede streep aan de binnenvlag. Staartpennen vuilblauw F met zwarte schaften. 4 Eene breede zwarte streep ontspringt naast den mondhoek , om- vat de oog-en oorstreek en loopt, allengs smaller wordende, tot achter in den nek, waar zij zich met die van de pee 2 gestelde zijde vereenigt. Bek donkerrood; pooten lichtrood even als de vogtitranden. ` De iris is donkerrood. Maaginboud : sprinkhanen en hi gevleugelde insecten. Totale tale lengte met in зны der naar achteren uitgestrekte pooten . ; . 0.515 м. ldem zonder deze. А i ў . 988. » 7 „Staart 5 uni e ., 0.099 2 9 = M SE 589 Afstand tusschen het uiteinde der samengevoegde _ veugelpunten en dat van den staart. . 0.044 M. Vlucht. З : i à … 0.455 » Vleugellengte. . 0.159 » Lengte der mondopening ; i . 0.056 » . Culmen rostri 0.05477» Hoogte van den bek aan dé bes. Wh .. 0.016 » EM. 0.019 » Tarsus ; ; ; i . 0.042 » Middeltoon met nagdl | ; | 4. 0.094 » Achtertoon met id. ; : . 0.025 » 14. GARRULUS GALERICULATUS, (CUV.) © Sors». Manoek mbe. 