VADERLANDSCHE LETTER OEFENINGEN
Onder de trekken -van enderwerving en n edelmoedigheid $ die dit akelig tafereel opleverden , merkte men treffende en herhaalde proeven op van ouderlijke liefde „kinderlijke vroom- heid en edelaardige vgiendfchap. Drie of vier foldaten , tei 266 OMSTANDIG VERHAAL VAN DEN BRAND einde hunne vrotwen vin een gedeelte van heren last te ore: heffen; fprongen in zee, bevracht met eenigen hunner kin- deren, en kwamen om, terwijl zij dezen poogdeti te redden; Eene jonge dame, welke volítandig geweigefd had haren va. der te verlaten, dien de eef gan zijn’ post verbond, was op het punt van hêre verknockicheid met háar leven té boeten , hiet in de boot kunnende geraken, dan na vijf of zes on: derdompelingen, Een ander peffoon, zich in het verfchrike kelijk uiterfte geplaatst vindende, om óf zijne vrouw óf zij. ge kinderen op tetofferen, verklaarde zich, na een’ korten; maar bangen ftrijd tusfchet huwelijfs. en vadermîn , voor de ` eerte: de Vrouw werd gered , maar zijne vier arme kindere fehenen aan den dood gewijd: dan, een foldaaf van een edel voorkomen , en met reuzenkracht begaafd , die ; hoewel noch echtgenoot noch vader , den grootften ijver betdonde in het behoud van anderer vrouwen en kinderen, deed drie van dé vier kleine ellendigen aan zich vastbinden, én fprong met hen in Zee; maar hij kon de boot niet -bereiker, en men wad genoodzaakt, hem weder op het fchip te trekken: twee def kinderen waren dood, Een maf ftortte in een def luiken ; hetwelk in volle vlam ftond ; een” ander’ wetden de tenden zod geheel verbrijzeld , dat hij, in zee flortende , in tweeën ge. vouwen fchéens Maar het wés niet alleen bij het afteken ; dat de overtogt van het eene fchip naar het dndere gevaaf opleverde. Een man viel tusfchen de brik en de boot, ed ‚ bet horten derzelven vermordelde hem het hoofd; terwijl verfcheidenen omkwamen in hun pogen , Om de Cambria vati ter zijde te beklimmen,. Naardien de nacht naderde, en de vlâmrften ziek met nek beid mitbreidden, werd hee dringend noodzakelijk, de obi- tuiraiog wan her fchip te befpoedigen, Te dien éinde bevet- egde men een touw aan het uiteinde van de gijk, langi hetwelk de manfchap kroop tòt aan het touw, waatvet men zich bediende om af te dalen, Op deze wijze moet zich het meerendeel des volks hebben gered, hoewel met vele moeite en gevaren; maar verfcheidene foldaten , ket uiet ` dorvende wagen zich- aan hét touw neder te laten, verkoded Fiever zich im zee te werpen door de venfters van den act terbeven, de voorkeur gevende dan het veel groöter gevaar, , om de booten al Zwemmend te bereiken, Toen at het grootite gedeelte der matrózen én foldaten het chip had werlaren, kwam de beurt, bij opvolging , aan de Ed VAN HET ENGELSCH O. f. COMPAGNIESSCHIP DE KENT, 267 oficieren , gekenmerkt door de verwonderlijkfte geregeldheids Geene uieftalting van bravoure , geene zwakheid , geën onge- duldt Met de bedaardheid en welvoegelijkheid van mannen , die bet gevaar zagen zonder het te vreezen of te verachten , daalde elk op zijne beurt af, en zij, die het eerst vertrok kea, gaven het voorbeeld van koelbloedigheid, moed en ou» dergefchikcheid. Maar onder al die dapperen ftak hun opperhoofd , kolonel FEARON, boven allen uit. Te midden der onderfcheidene pligten, welke hij als bevelhebber, echtgenoot en vader tê vervullen had, verloochendett zich zijne tegenwoordigheid van geest en zijne bekwaamheid geen enkel oogenblik, maat fchenen zich beftendig te wvereenigen, om aan anderen dezelf. de krache en dezelfde gelijkmoedigheid mede te deelen, On- afgebroken wist dit wakker opperhoofd zijn gezag te hand» haven, en niet één zijner onderhoorigen bleef in gebreke herzelve te eerbiedigen, In weerwil van al de wanorde, onaffcheidelijk van dasdae nige omftandigheden , bleef de zedelijkheid van den foldaac onberispelijk. Onder andere bijzonderheden, welke ik tef — bevestiging hiervan zou kunnen bijbrengen, wil ik alleen de twee volgende, als daadzaken, vermelden. Men beval, dat al de zich aan boord bevindende manfchap zich een touw om den middel zou binden. Terwijl elk zich met deze voors zorg bezig, hield, werd ik verrast — ik had bijkans gezegd vermaakt — door de zeldzâme kieschheid van een onzer ler- fehe teeruten, die mij riep’, om mij te zeggen, dat hij niets vond dan een touw, behoorende tot dé hut eens officiers, en mij te vragen, of het hem vergnnd ware, dat hij zich hetzelve toeëigende en er zich van bediende! Een enkele trek ftrekke voorts ten bewijze van het vermogen, ‘hetgeen „ sndauks zoo veel slijden , de fabardinatie en het gevoel des ertsieds, aan hune officieren werfchiuldigd, nag fteeds vers pogten op onze arme foldaten, Tegen den avond, toen de oenbere groepen, uitgeput van vermoeifenis , angst en hon. er „tijdelijk vaan den achterfteven gezeten , door: een’ondrages Gisen-dorst begonnen gekweld te worden, ontdekten. eenigen maner , bij geval, ‘eene [korf-met finaasappelen, Door een eamergd gevoel van eerbied en liefde gedreven , hetgeen men æ% dusdanige - omftandigheden niet zou verwächct hebben, rälden deze brave lieden de vruchten niet aanraken , welke _ De re t : re r 0 . ’ at ` 268 OMSTANDIG VERHAAL VAN DEN BRAND hun eene zoo gewenschte lafenis beloofden, vóór dat ij hunnen officieren een deel derzelven hadden aangeboden, . Toen de zon was ondergegaan, en bij het vallen van den fchemeravond, greep eene zonderlinge omkeering plaats in den geest van het klein getal matfozen en foldaten, die zich vog aan boord bevonden, Het zoo natuurlijk ongeduld om hetzelve te verlaten , dat, hoewel bedwongen, niet had op- gehouden, gedurende dén ‘dag ; hen te folteren , verwisfelde nu- allengskens ja een’ fterken wederzin om van het fchip te gaan, De avond gekomen zijnde, Kostte her veel moeite, hen te bewegen, zich aan het gevaar bloot te ftellen, dat er gelegen- was in zich naar de, brik te begeven. Dit ging zelfs zoo verre, dat de officieren , die , uit grondbeginfel han- delende , openlijk verklaard hadden de laacften te zullen Zijn; zich werpligt zagen het voorbeeld te geven in het vertrek, -` ` De kapitein CoB B, getrouw aan zijn onwrikbaar belluit, òm het-fchip, zoo het mogelijk ware, niet dan mec den laat- ften man te verlaten, en in zijne edelmgedige bezorgdheid voor het behoud van alle de levens, aan zijne zorgen toe verwrouwd , weigerde in de boot te gaan; zoo láng hem eenigt hope overbleef, om de weinige manfchap „ die hij nog rond. omzich had, en die de moedeloosheid van alle ziels. en lig acarit, fcheen beroofd, te hebben yte: bewegen om vóór hem te gaan. Maar, ziende dat alle zijne vermaningen vruch: teloos waren, bij het donderen der kanonuen „diein het ruin losbrandden , waarin, zij, het een na het ander , nederftor- ten, vermeende de dappere bevelhebber, na eene zoo lange en. ZOO moeijelijke taak roemrijk volbragt te hebbén, dat het hem ten laacfte geoorloofd was „op eigen lijfsbehoud bedacht te zijns en, het touw grijpende ,dat het uiceinde van de gijk werbinde- met «de kruisfteng , flingerde- hij zich over de onzin nigem henen „die hardnekkig: volhardden om op de gijk achtet te, blijven , en wierp zich in.de golvens:: | . Ik zals ditetreurig verhaal beluiten mèt te: emild, dat zieuwe doodsangften de. ongelukkige fchipbreukelingeu ‘op Cambria: vervalgden;->-De buitengewone- heftigheid van d winds: die niet „bedaarde zp -deed ‘het fcheepje-derwijze over Hellen, dat epne deb-zijden. bijkans- ohderrwatêr.was. Dez brak'swoóedend en onophoudelijk op het:dek „zoodat mën geilen der luiken piet -koùde:opligtenzs dan-alieemin der fehenpoozing van den wederkeer der baren, ten einde h t. VAN HET ENGELSCH O. I. COMPAGNIESSCHIP DE KENT, 269 voor algeheele verftikking te behoeden, die zich in het ruim bevonden, en aldaar zoo opeengetast waren, dat de damp, door hunne ademhaling ‘en …uitwafeming veroorzaakt, waor eenige oogenblikken de vrees deed ontftaan , dater. brand was in bet fchip. Intusfchén deden de kapitein , de pasfagiers-en de equipage van de Cambria, ten aanzien van de menigte half naakte ongelukkigen, waarmede de brik was opgepropt, altes, wat de menfchelijkheid kon inboezemen , — alles, wat zulk eene ophooping van mid in zoo beperkte ruimte flechts an DE KUNSTVAARDIGHEID . DES BEVERS IN DEN GEVANGEN STAAT: Door GEOFFROY ST. HILAIRE. Voor eenige jaren bevond zich in de Koninklijke Diede van den Piantentuin te Parijs een bever, die tot die van de Rhone behoorde , eenzaam levende op de wijze der waterratten 5 maar hetgeen ik zelf gelegenheid-had te-zien, ftelt het buiten kijf, dat ook deze bevers, bij voldoende aanleiding, hunne aangeborene bekwaamheden, als hulpmiddel tegen onvoorzie- ne hindernisfen of ongevallen, zich weten ten nutte te ma- kem,\— Onze bever ontving,ter befchutting tegen de gevoe- lige winterkoude , niets anders , dan een weinig rijkelijker ftroo, De fħachten werden kouder, en de valdeur zijner kooi liet ovdal fpleten open, zoodat hêt dier bedacht werd, Zich tee gen het ruwe weder beter te beveiligen. Men was gewoon, hem, tot nachtelijke bezigheid zoo wel, als tot voedfel en knsbbeling , groene boomtabken te geven, wiër- bast men ‘smorgens altijd afgeknaagd vond. Ook werd hem beftendig ’savonds , vóór dat zijne fchuif of luik werd nedergelaten y zijn overig, uit moeskruiden en vruchten beftaand , voedfel toegereikt. Het had den ganfchen dag gefneeuwd, en in eenen hoek zijner kooi had zich eene aanmerkelijke hoeveel- heid fneeuw opgehoopt. Dit een en ander nu leverde zoo vele bouwftoffen op, die den bever ten dienfte ftonden, en die hij aan derzelver naaste beftemming onttrok, om ze ditmaal tot heet optrekken van eenen muur te bezigen, die hem tee gen de koude en de buitenlucht moest befchutten, De boom- takken gebruikte hij, om daarmede de traliën zijner kooi. te doorvlechten, Deze arbeid geleek volkomen op die der man- denmakers, die met afwisfelende wendingen het rijs om de MENGELW. 1826. NO, 6, S ` ero DE KUNSTVAARDIGHEID DES BEVERS: regrflaudige {taken vlechten, De gevlochtene takken lieven opené wisfcirenruimten, welke de bever vervolgens met zijnen geheelen overigen voórraad digtftopte; de wortelen, dé ap- peten, ket ftroo werden daartoe gebruikt, en dit een en an- der tot welfluitende ftukjes ter dusdanige vulling verkaab- beid , of liever verfneden. Eindelijk , alsof het dier begreep, dater nu nog eene digtereé ftoffe vereischt werd, om het ge- heel daármede te dekken, werd daartoe, bij gebrek van be- ter, de fneeuw aangewend, en met dezelve al de kleine nog overige openingen volkomen digtgemaakt. VERHAAL VAN EEN TOGTJE NAAR DE PLANTAADJE ZEEZIGT ; IN SURINAME. Aan de Heeren D. v. D. B. te W. en Mr. Je B. te A. Paramaribo, 9 Augustus, 1824. Å mici! — Deze keer heb ik ul. uitgekozen onder mijne vrien- ‚den a costy, om u het dagverhaal te leveren van een togtje, dat ik in de gepasfeerde maand met twee mijner vrienden, D, R., Apotheker alhier, en v. T., Directeur der vermaarde plantaadje Zeezigt, in de Motkreek gelegen, naar gemelde _ plantaadje gedaan heb, Verwacht echter geene belangrijke _ ontmoetingen, en ziet dit gefchrijf flechts aan als eene poging, om u wederom een gedeelte dezer volkplanting van naderbij ~ te doen kennen, Het was dan op Zaturdag den ryden Julij, dat wij met elkander overeenkwamen, om ten 3 ure in den morgenftond van den 18den de ftad te verlaten. Incusfchen beloofde ont de Heer v. R., Directeur der plancaadje Buyfen-vlijt „(welke zich mede aan het fort had moeren bevinden, daar hij daags VERHAAL VAN EEN TOOTJE NAAR DE PLÁNTAADJE ZetÄict, gezi te vorén in Ondertrouw was opgendmen) de vierde van het gezelfchiap te züllen zijn; ons echter verzoekénde; wijl hij niet zoo fpoedig vertrekken kon, hem des Zondags op de plamaadje Frederiksdorp , aan de rivier Beneden « Commkewynê gelegen , af ce wachten, waar hij tegen $ ure nd den middag dacht te gijn, ten einde de verdere reis gezamenlijk voort te tetten. Offchoon juist geen liefhebber zijnde van lang fla» pen, deed mij echter de vrees, van ten 3 úre 's morgenê nog niet wákker te zullen zijn, hét befluice nemen, ván reeds Zaúrdagavond het een en ander „dat ik tot ons uicftapje noodig dacht te hebben, aan het huis van onzen vriend D., Ri te las ten brengen, alwaar ik mij ook tegen 9 ure liet vinden, Be- geleidt ons nù in uwe verbeelding, daar wij °s morgens ;, ná al fimde eene kleine -verfrisfching- gebruikt te hebben; tè- gen 4 ure naar het vaártuig ftåppen, gevolgd ván zes fterlte gefpierde roeijers en den ftuurman, die onze pakkaádje dtoe- gen, Bénevérns een paar foothóys. Verbeeldt u alle de fträter van Paramaribo in de diepfte ftilte, daar alle hare inwoners 4 eenige weinigen welligt uitgezonderd , nog in de verkwikkens de armen van Morpheus rustten, terwijl het overheerlijkst feänlicht den nacht alè ’t ware it den hêlderfteit dag hete fehiep. Weldra aan de zoogenoemde Plattedrug, die gij treedt uit vroegere befchrijvingen Kênt, genaderd, wás ons goed vok niet lang daarna in de boot. Wij namen plaats onder de tént, ftaken elk eene figaar op , en de wakkere roeijëts deden het vaartuig alras de menigvuldige op de reede ván Paramaribo liggende fchepen voorbijzweven, | Ik zil mij wachten van u te vervelen met Eene drooge opa telling der onderfcheidene plantâádjen , aan beide oevers der tivier Sarinamé gelegen, welke wij voorbijvoeten , en alleen gewagen van diegene, waar wij gedurende onze vaart hebber fangëlegd, — Waauúwelijks haddén wij een kwartier uurs ge- Varèn, of dé opkomende vloed deed ons befpeuren,; dat wij niet vroegtijdig genoeg de ftad verlaten hadden „ en dit ver- Ewaatde het werk der Negers, die nu genoodzaákt waren te- gen den ftroom op te roeijen, De bedenking incusfehen, dat 4 daar wij toch voofnemens watén den geheelen dág op: Freds rlkidorp door te brengen, er geene foodzakelijkheid beftond Om ons te haasten, deed óns befluiten, de plantaadje de _ DMorgenffortd aân te doen, en aldaar een bezoek bij de bruid en hare zusters, én den aanftaanden fchoonvader ván onzen bruidegom ; af te leggen. Wij troffen in den laatftén eenen | sa ats 272 VERHAAL VAN EEN TOGTJE _ nog wakkeren grijsaard aan, dien de heerlijke morgenzon reeds vroegtijdig in zijn’ moestuin.gelokt had, ` Na hem al- daar onzen groet gebragt te hebben, werden wij door hem naar zijn woonhuis geleid; en het duurde niet lang , of de ons omringende. Doch verlaten wij het ontbijt op de Morgenflond , waarme- de onder boert en fcherts, waartoe de gulzigheid van Laps (dus heette de hond van onzen reisgenoot v. T.) niet weinig aanleiding gaf, ruim een uur verloopen was, vóór wij &t aan dachten , met onze horologiën te raadplegen, of het ook tijd was, de verdere reis aan te nem@n, Wij bedankten voor de gastvrije ontvangst, en, mogt het ons al fpijten, zoo fpoedig het aangenaam gezelfchap , dat wij aldaar aangercroffen hadden, te moeten verlaten , Laps, die' zich de menigvuldige brokjes brood, hem door de teedere handen der bruid en has re zusters toegeworpen, “zoo het fcheen, zeer wel bad Imen fmaken, verliet met nog meer tegenzin het huis, om zijnen meester in de boot te volgen. Doch de arme Zaps wist ‚niet , welk noodlot op hem wachtte.” Zeer waar is het, dat de onzekerheid van toekomftige voorvallen voor elk fczepfel NAAR DE PLANTAADJE ZEEZIGT. 273 een zegen is, Welligt toch had de goede Laps met minder {maak ontbeten, indien hij eenigzins had kunnen gisfen, dat zijn meester het voornemen had, hem op de plantaadje Poor- burg, aan den tegenovergeflelden oever der Suriname , fchuins over de Morgenftond, gelegen,eenige dagen te laten. Hoe dit ook zij, Laps was beftemd , om hier zijn ras te vermeerdes ren „en het tot twee malen toe aan ftuk bijten van het touw , waaraan men hem op Voorburg bond, mogt hem niets baten ; hij werd ongenadig in het geheimfte vertrek opgefloten, ter- wijl wij ons weder in het vaartuig begaven, daar wij thans aan den mond der Commewyne genaderd waren, en dus met den vloed die rivier binnenvoeren, Zoo gijl. ons nu op den voet volgen wilt, befchouwt dan de zoo algemeen bekende kaart of afteekening der ligging onzer plantaadjen, door wij- len den Overfte BöuM vervaardigd, en gij kunt dan telkens met ons in en uit het vaartuig ftappen. Van de plantaadje Wuvorburg heb ik u niets belangrijks te fchrijven, wijl wij ons hier te kort ophielden , dan dat wij eenige bijzondere ontmoeting konden hebben; alleen wil ik opgemerkt hebben. hetgeen mij bij eene vorige vifite op Voorburg meron- zeu gemeenfchappelijken vriend S.s...» in de maand December des vorigen jaars reeds gebleken was, en ’t geen gij zelf, zoo gij de bewuste kaart voor u hebt, zult kunnen nagaan, dat die plantaadje, als zijnde gelegen nagenoeg op den hoek , waar zich de Commewyne in.de Suriname flor, een aller. voordeeligst gezigtpunt oplevert op laatstgenoemde rivier, zoo wel langs de plantaadjen, welke wij reeds voorbijgeva- ren waren, als ook aan de andere. zijde, waar zij zich aan Bramspunt in zee ontlast. Wij troffen bet juist, eene Ame- rikaanfche brik te zien binnenkomen, die al dadelijk van den vloed gebruik maakte, om de rivier verder naar Paramaribo op te varen; terwijl twee à drie Hollandfche fchepen op de reede van het fort Nieuw Amflerdam (eene fortificatie, naast de plantaadje Voorburg gelegen, tot dekking van de ftad) voor anker lagen, gereed om eerstdaags de reize naar het moederland weder aan te nemen, Zelden zie ik een zeil. ree liggend fchip, of onwillekeurig voel ik het verlangen bij mij oprijzen, dat het mij gebeuren mogt, met hetzelve naar de Hollandfche kust te ftevenen, en in dit verlangen deelden thans beide. mijne reisgenooten; het zal echter verftandigst zijn, zoo min mogelijk te dulden, dat dit verlangen ons in het bereiken onzer tegenwoordige beflemming hinderen moge, 274 VERHAAL VAN BEN TOGTJE In het opvaren der Commewyne deden wij, alvorens nas den linkeroever over te fieken, nog de plantaadje à ka Borna Heure aan, alwaar een onzer reisgenooten eene boadfchap bij gen eigenaar had, Deze grond, welke te voren koffij op. bragt, werd federt weinige jaren door den tegenwoordigen eigenaar, dén Heer p,, tot het aanbouwen van indigo be ftemd, Het is bekend, dat in vroegeren tijd meer. grondeie genaars in deze kolonie ondernomen hebben, deze plant hier gan te kweeken; doch de "toenmalige bewerking der indiga fcheen voor de gezondheid der flaven zoo nadeelig te zijn, dat men weldra die onderneming heeft moeten ftaken, Thans echter is het bewezen, dat dit produkt voor eene andere, den. {laven minder nadeelige, bewerking vatbaar is, en-ook de Heer Dp. heeft zulks door zijne ondervinding bevestigd, daar hij thans de beste indigo met eene kleine magt flaven weet op te leveren, Te voren gefchiedde de bereiding door middel van rotting; doch de ZEugel/zhe fcheikundigen hebben in la- ter tijd geleerd, om dit belangrijk produkt, door eene zache te en gepaste koking van de anifplant, even fchoon , in eene niet mindere hoeveelheid, in veel korter tijdsbeflek, en zon der eenig nadeel voor de gezondheid, te bereiden. Verlaag nu met ons de plantaadje à ja bonne Heure , om paar den linkeroever der Commewyue over te fteken , waar wij ons voorgenomen hadden een bezoek af te leggen op de plane paadje Johanna en Margaretha, Wij flapten aan de landings plaats dier plantaadje uit ons vaartuig, en gaven last aan de roeijers, om hetzelve naar Frederiksdorp (de tweede plan- aadje, op Johanna en Margaretha volgende) te brengen, en den ‘Directeur te verwittigen, dat wij weldra zelve zouden kamen opdagen, terwijl het ons niet onaangenaam wezen zou, bij onze aankomst een goed Areakfast te vinden; en nu wandelden wij op naar het woonhuis van Johanna en Mat- garctha. De Directeur, onze vriend pe Ç..., trachtte ons, over te halen, om bij hem her Areakfast te gebruiken; doch wij verfchoonden ons met de bood{chap, die wij naar Fre deriksdorp vaoruitgezonden hadden, en daar ook orze inwen- | dige mensch eenige verfterking begon te vorderen , nämen wij weldra affcheid, met voornemen, om, langs de plauraadje Buitenruss , toebehoorende aan Mevrouw de Weduwe a ,. onze wandeling naar Frederiksdorp voort te zetten, Naauwe- lijks echter waren wij weder op weg, of de beide foothoys Kwamen ons in '‘ gemoet, met de boodfchap: „ Majara ~ NAAR DE PLANTAADJE ZEEZIGT. 375 » no de, mifie takie a boen” („ Mijnheer is er niet; maar „ Mevrouw zegt, dat het goed is”) Deze vreemde bood» fchap, betrekking hebbende tot hetgeen wij bun gelast hade den aan den Directeur op Frederiksdarp te gaan zeggen ‚deed ous dadelijk vermoeden, dat de Negers, in plaats van naar deze laacfte plantaadje bet vaartuig te brengen, integendeel in het denkbeeld geweest waren, dat zij ous op Buiteörust moesten opwachten; en die dwaling was daarom te onaange- namer, wijl het ons niet onbekend was, dat Mevrouw o., eene Engelfche van geboorte zijande,en niet dan die taal fpre« kende, zelden vreemde menfchen bij zich ontving, hetgeen ons met reden deed vermoeden, dat zij weinig gediend kon geweest zijn met eene zoo gemeenzame bood{chap van drie haar geheel onbekende gasten. Terwijl wij te zamen nog over de dwaling onzer roeijers fpraken, ontvingen wij de uitnoo- diging van harentwege om binnen te komen, Zonder ons aan onbeleefdheid fchuldig te maken, konden wij nu wel niet na- laten, bij haar onzen morgengroet te gaan afleggen, en te- vens ons wegens de malle vergisfing der Negers te excufe. ten; en zij bad de goedheid, ons excus aan te nemen. Ge- lijk het meermalen gaat, geraakte zij met ons, of liever met onzen reisgenoot v.-T,, die zich het best van ons drieën in hare taal wise uit te drukken, al fpoedig in gefprek over het een en ander nieuws uit de ftad; terwijl zich intusfchen ha- re (choone dochter, waarfchijnlijk door de vreemde ftemmen gelokt, even op den trap liet zien, om de onverwachte be- zoekers toch met een oogopflag te kunnen opnemen. Na nogmaals hare verzekering ontvangen te hebben, dat zij de vergisfing onzer roeijers niet euvel opnam, befloten wij ver- der op te wandelen, en op de naastbij liggende plantaadje Frederiksdorp (werwaarts wij van Buitenrust af eene tweede boodfchap vooruitgezonden hadden) ons laatfte morgenbezoek te gaan afleggen. De ontvangst bij den Heer P., Directeur dier plantaadje, was, zoo als wij ons voorgefteld hadden, regt hartelijk en gul, Wij maakten hem ons oogmerk bekend , om het overig gedeelte van den dag bij hem door te bren- gen, ten einde den bruidegom af te wachten, om, volgens affpraak , tegen den ondergang der zon met het volgend getij de Commewyne hooger op te varen, Al dadelijk werden ons eenige verfrisfchingen voorgediend, en het deed ons genoe- gen, hier weder het in Paramaribo zoo beroemd bitter aan teueffen, dat onze reisgenoot, de Apotheker, zelf flookt. 276 ‚ VERHAAL VAN EEN TOGTJE Onder de ruime galerij gezeten, terwijl een aangename zee- wind ons verkoelde , was het geen onbehagelijk geftreel voor onze ooreu, achter ons in het voorhuis door het gerammel van lepels en vorken den waarborg te vernemen, dat weldra voor onze grage magen zou gezorgd worden ; en. zoo duurde het dan dok niet leng, of het aanbieden, volgens Westindisch gebruik, van water,om de handen te wasfchen , waarfchuwde ons, dat het tijd was, de pijpen neêr te leggen , en aan de on vd gaan. De gastheer, offchoon hij reeds, alvorens van onze komst verwittigd te zijn, bet breakfast gehouden had, plaatfte zich ‘echter met ons aan den disch, om de Aonneurs zijner tafel, gelijk men zegt „door het voor- ‘fnijden en toedienen der geregten, waar te nemen, Wij de- den zijne tafel geene oneer aan, en zoo wel onze afwisfe- lende gefprekken, als het uit den Zngelfchen tijd nog overge- houden gebruik van elkander eene en andere toast toe te bree gen, deed voor ons ook dat uur allergenoegelijkst voorbije gaan. Hadden wij reden gehad, over de gastvrijheid van den Heer P. aan tafel wel voldaan te zijn, niet minder aangenaam was ons,’ van tafel opgeftaan zijnde, zijne aanzegging , dat er gezorgd was, dat wij op eene der bovenkamers de ver- zuimde „nachtrust konden inhalen. Gaarne madkten wij van zijn aanbod gebryik,en meenden alzoo half wakende half (la- pende den bruidegom in-te wachten, Bij ons ontwaken, echter, wás onze vriend v, R. nog niet opgedaagd, en ine túsfchen was de vloed reeds weder aan het opkomen, Wij vertoefden evenwel tot 6 ure op Frederiksdorp, onder het gebruik van een’ verfrisfchenden kop thee, en gaven intus- fchen last aan den ftuurman van ons vaartuig, om alles daarin in orde te brengen, opdat wij dadelijk. bij de aankomst van den bruidegom zouden kunnen van wal fteken. Offchoon echter: verfcheidene ponten en andere ligtere vaartuigen ons voorbijkwamen ‚ bleef onze vriend nog fteeds weg, en, wijl iatusfchen het tij verliep , namen wij affcheid van onzen gule len gastheer, na hem voor zijn vriendelijk onthaal bedankt, en verzocht te hebben, om aan den Heer v, R. bij zijne aane komst te zeggen, dat wij hem dien nacht op de plantaadje Chariottenburg in Rio beneden - Cottica zouden inwachten. Overheerlijk was ook hier het uitzigt over. de breede ri- vier Commewyne , wier linkcroever (*) nu door de grootsch _(*) Houdt hier en in *t vervolg in het oog, dat ik „- van tegter. of linkeroever fprekende , dezetve befchouw , zoo- als zij zich aan ons in bet op- of afvaren der rivieren vertoonden. NAAR DE PLANTAADJE ZEEZIGT. 277 ondergaande zon befchenen werd, Bosfchen en plantaadjen lee verden aan ons gezigt, zoo ver het reiken kon, eene aller- aangenaamfte afwisfeling op, en het gezang van grootere en kleinere woudbewoners ftreelde ook nu en dan onze ooren, In fille befchouwing der zich thans zoo heerlijk aan‘ ons oog vertoonende natuur verzonken „fcheen elk onzer rêgtgefchikt te zijn, dit vreedzaam uür te genieten; terwijl de meer en meer toenemende ftilte van het water , welks oppervlakte thans flechts door-een zacht windje bewogen werd ,aan onze wâk. kere roeijers de gelegenheid verfchafte, om hunne vaardig- heid te toonen. Na alzoo een’ geruimen tijd voortgevaren te hebben, werd de ftiltè onder ons afgebroken , wijl wij aan de Negers befpeurden, dat een ander vaartuig ons trachtte voorbij te roeijen, Het volk, dat wij op de boot hadden, in de geheele Motkreek bekend voor de beste en onvermoeide fte roeijers , meende deze gelegenheid te moeten waarnemen , om hunne bedrevenheid in die- kunst aan den dag te leggen, Zij lieten daarom alras hunne riemen onbewegelijk in het wa- ter hangen, om hunner partij het voordeel te geven van voore vit te kunnen geraken, die dan ook weldra, onder het fma- len op onze: roeijers, ons vaartuig pijlfuel voorbijvloog. Doch nu begon de ffrijd, die tevens onzen: gang verhaastte, Niet gewoon zich in het roeijen te laren overwinnen, namen de onzen de riemen weder op, en bij elken flag in het water geraakten wij digter bij her vaartuig, dat reeds zoo veel voordeel op’ ons had, Ik herhaal hier, hetgeen ik bij eene vroegere gelegenheid reeds opmerkte; het roeijen is de éénige kunst, welke de ambitie van den Neger kan opwekken,” On- vermoeid , zoo lang hij ziet, dat zijne tegenpartij hem niet te magtig is, zou hij, geloof ik, zoo zijn ijver door zijnen meester foms niet beteugeld werd, eerder bij zijne riemen nederzinken , dan den ftrijd onvoldongen opgeven. De onzen hadden dan ook weldra het andere vaartuig op zijde; en, hoezeer deszelfs roeijers alle hunne krachten infpanden , om , zo zij ons al niet vooruit konden komen ‚dan toch ten mine fte te beletten, dat wij hen niet achter ons lieten, alle hun- ne pogingen waren vruchteloos,en onze roeijers bleven over. wingaars in dien ftrijd. ie Intusfchen was hber duister geworden, en nu eerst ontdek. ten wif, dat wij verzuimd hadden, eene kaars voor de lans taren mede te nemen, De flùurman, die gewoonlijk het op- zigt over de boor heef, en- wiens taak het is, toe te zien, 978 VERHAAL VAN EEN TOGTJE dat altes, wat men van dien aard onder het varen noodig ksn hebben, in de boot is, had ditmaal ook niet aan het licht gedacht. Daar wij intusfchen berekenden, niet vóór middere pacht Charlattenburg te zullen kunnen bergiken, overlegden wij, op Sommelsdijk, een etablisfement van den Chirurgijn DE V‚, Op de fcheiding van de Cottica en ‘beneden - Comme- wyne aan den regteroever der eerstgenoemde rivier gelegen, aan te gaan, en aldaar eene kaars voor onze lantaren te trach- ten op te doen, Wij voeren ingusfchen met eene fnelle vaar de Matappica voorbij „en kwamen tegen 85 uur op Sommekss dijk aan. Zeer kort hielden wij ons hier op, en, weder aan het varen zijnde „haalden de footboys ons een eenvoudig avond. maal voor den dag , dat wij ook met tamelijke graagte nuttigden ; en zoo bereikten wij, nu eens pratende en rookende, dan weder half flapende of duttende, tegen half 12 ure *s nachts Charlottenburg, eene kofijplantaadje, aan den linkeroever der Cottica gelegen. Wij vonden den Heer R‚,‚...……..., Directeur dier plantaadje, nag op, en ook bij hem ontwaar- den wij, al dadelijk de blijken der Westindifche gastvrijheid, daar hij den Negers eene kamer liet aanwijzen, waar zij on» ge hangmatten en matrasfen konden ophangen en uitfpreiden; Intusfchen ftaken wij nog gezamenlijk eene pijp op, en be. gaven ons kort daarop naar de voor ons beftemde flaapplaate fen, wijl wij den volgenden morgen met jong vloed naar de Motkreek vertrekken wilden, Niet lang duurde het, of wij genoten allen een’ vrij gerusten flaap, waaruit wij niet vóór het aanbreken van den dag ontwaakten, Terwijl het ontbijt in de galerij werd gereed gemaakt, reinigden wij ons, en ni men vervolgens, onder geleide van den Directeur, de gebou- wen der plantaadje in oogenfchouw, welke zich over het al gemeen in een’ vervallen’ ftaat bevinden ; de koffijloods voor- al fcheen eene geheele vernieuwing te vorderen. Nu namen wij plaats aan de koffiicafei, waar wij onze oogen verlustig» den met het fraaije uitzigt over de hier zich in allerlei bog- ten kronkelende rivier, wier tegenover ons liggende oever gedeeltelijk met zware bosfchen bezoomd was, en gedeelte- lijk het uitzigt verfchafte op de plantaadje Nieuw Klarenbeek. Offchoon wij, als gasten, alle reden hadden, om ten. ui terfte voldaan te zijn over de vriendelijkheid van onzen gast" heer, hadden wij hier tevens gelegenheid te befpeuren, dat de intrede in het plantersleven in deze kolonie op fommige plantaadjen alles behalve aangenaam is, Met een bedeesd voors NAAR DE DLANTAADJE ZEEZIGT. ‚879 komeú ep den hoed in de hand kwam de Blanköfficier, (dig is, weet gij, de benaming van den Adfistent des Diregteurs) een jongeling van zeer facfoenlijken huize, hem en ons zije pen morgengroet brengen, die dopr den eerften vrij koeltjeg ea, gelijk de Fran/chen zeggen, met zeker air d'autoritd beantwoord werd, Verfcheidene Directeurs in deze volkplan. ting fchijnen het zich tot een’ vasten ftelregel te maken, om hunne Blanköfliciers „al zijn zij van de facfoenlijkfte familie, op een’ zoo aanmerkelijken afftand te houden, als waren zij eerder hunne knechten, dan wel hunne leerlingen, Ik gea loof , dat de gewoonte , pm met flaven am tegaan, hiertoe veelal aanleiding geeft, Menschkundig befchouwd, twijfel ik, of dit wel her ware middel zij ,om eerbied en ontzag in te boezemen aan redelijke wezens, die tach befeffen, dat hun ftand in de maatfchappij over eenigen tijd gelijk zal da met dien van hunne tegenwoordige meesters, over wier lat zij niet zelden in later tijd, indien zij doar protectie uit het moederland tot de waardigheid van Administrateurs opklim- men, naar willekéur beflisfen kunnen, Integendeel ik weert, en verfcheidenen met mij weten zulks bij ondervinding ‚dat, in de verkeering onder facfoenlijke lieden , niets meer in ftaat ls, om achting voor onze fuperieuren in te boezemen, dan wanneer deze van hunne zijde aan die genen , welke onder hen gefteld zijn, die burgerlijke beleefdheid doen wedervaren , waarop elk ordentelijk mensch aanfpraak mag maken, Eenige Directeurs fchijnen daarover anders te denken, en meenen, dat geen Blanköfficier ooit een goed Directeur kan worden, indien hij niet te voren als knecht heeft leeren anderdanig zijo, Ik behoef echter niet op te merken , dat de’ ondervin- ding meermalen geleerd heeft , dat zij , die te lang in een al te groot bedwang gehouden zijn, eenmaal baas geworden zijnde, niet zelden hunne verkregene vrijheid op eene fechan- delijke wijze misbruiken, — Wacht u intusfchen wel, om het daarvoor te houden, dat alle Directeurs hunne Blanköffi. ciers op dien verwijderden afftand houden. Op andere plan. taadjen toch in de Motkréek, welke wij gedurende ons uite flapje bezocht hebben, en vooral ook op Zeezigt, genieten de beide Blanköfficiers eene zoa ordentelijke behandeling , als zij met redelijkheid verwachten kunnen, Doch keeren wij weder tot ons reisverhaal, Wij begrepen, dat het langer wachten naar den bruidegom vergeefs zou zijn, gisfende, (gelijk aok van achteren bewaarheid is) dat ~ 280 VERHAAL VAN EEN TOGTJE hij, Zondags in bet voorbij varen de Morgenftond aangedaan hebbende, het befluit zou genomen hebben, dien geheelen dag in het gezelfchap zijner bruid door te brengen, hetgeen elk onzer in zijne plaats waarfchijnlijk ook gedaan zou heb- ber, Tegen 7 ure des morgens namen wij dus affcheid van den gastvrijen Directeur van Charlottenburg, en begaven ons weder in de boot, In het opvaren der Cottica legden wij nog op drie plantaadjen aan, namelijk Oud Bellevue , Brunswijk en Monnikendam, waar wij ons het langst ophielden, uit hoofde van eene opgekomene regenbui,. De laatstgemelde, adn den linkeroever der Morkreek ‚op de fcheiding van de Cottica en deze kreek, gelegen, verdient vooral opgemerkt te worden wegens derzelver prachtig, ge- heel van fteen opgehaald woonhuis, Sedert verfcheidene ja- ren onderhoudt de eigenaar aldaar een’ troep muzikanten on- der zijne Negers, die, haar ik vernomen heb, zeer wel, en, hetgeen onder dergelijke troepen anders zelden het geval is, naar muzijknoten fpelen, Opmerkelijk is ook in deze omftreken het federt weinige jaren tot een geheel ander doeleinde beftemd kerkgebouw , ftaande op de fcheiding van de rivieren Perica en boven « Cot- tica. Te voren werd mede in deze divifie een Gereformeerd Predikant beroepen, welke des Zondags de openbare Gods- dienstoefening in die kerk hield; en, als ik mij niet bedrieg, heeft ook in het jaar 1816 onze geachte Do. den, die alreeds verlaten zijn, Zoo voeren wij dan nagenoeg el uur voort, toen eindelijk het fchoone woonhuis der plan- taadje Zeezige zich aan ons oog vertoonde, op eenen afftand van flechtis ro à 15 minuten van de zee verwijderd. Het duurde ook hiet lang, of wij ftapten allen aan de landings- plaats aan’ wal; terwijl het huisvolk zich om ftrijd beijvere de, om ons te verwelkomen, Wij lieten het een en ander, dar wij medegebragt hadden, naar de voor ots beftemde ka- mers brengen, en bewonderden daar alvast het fchoone uit- zigt, zoo wel naar den zeekant, als over de in onderfchei- dene bogten zich kronkelende Motkreek. Alzoo waren wij eindelijk ter plaatfe onzer beftentming ges komen, Gij zult met regt verwachten, dat ik ook in het bijzonder u dit efekt van naderbij leere kennen; en voor- waar, de plantaadje Zeezigt heeft zoo verre mijne verwach- ting overdoffen, dat ik niet af kan zijn, al dadelijk met een enkel woord daarvan te fpreken, Verbeeldt u dan een ruim tweeverdiepings lusthuis , in den ltaliaanfchen (maak gebouwd, met eene vooruitftekende galerij van voren, waarboven een balkon geplaatst is, welke het verrukkelijkst uitzigt aan de linkerzijde op de kreek levert, terwijl men aan de regterhand van daar meer dan een half uur ver in zee ziet. Hier bos- fchen, ginds koffij- en katoedgronden, hier en daar door wei- landen van elkander gefcheiden, waarop het fchoonfte-rund- vee graasde, dat ik nog in deze kolonie aanfchouwde , — dit alles maakte zoo veel indruk op mij ,dat ik „deze ftreek' moe- tende herdoapen, daaraan den paam van Surinaamsch Arka» dië zou toevoegen, CHet vervolg en flot in No, VIL) £32 | OVER De TOLERANTIE , Aan den Heer Redacteur der Vaderlandfche Letteroefeningen; Mijn Heer ! Betangtijt zal fteeds in dé gefdhiedenis blijven de vestiging eener Wederlandfche volkplanting op den Zuidhoek van Afri: ka. Zij. getuigt toch, bij zoo vele andere overzeefche aan- winften, van den ondernemenden geëst en ftouten aard onzef voorvaderen, die wijd en zijd de golven met hunne fchepen kliefden, en zoo vele ftandpuntên ‚als immer mogelijk , zoch. ten te verkrijgen, van welke gtooter bloei voor den handel en aanwas van magt mogt Uitgaan, Dit toch mag wel het grootfte doel der vaderen geweest zijn !— maar , terwijl mens fchen flechts voor hunne belangen dachten te waken, volg- den zij ongemerkt de hoogere leiding eener allesbefturende Voorzienigheid. Met het oog op dezen aanbiddelijken weg gevestigd, zien wij met belangftelling op hét voorgeberg- te der Goede Hoop , tetwijl deze, weleer onze , bezitting di van een ander volk is geworden, Zij blijft de waarheid be- vestigen, dat de volken gemakkelijker van meesters dan val zeden veranderen; en tet is een aangenaam verfchijnfel, dat onder Engelfche wetten Hollandf/the zeden en gewoonten blije ven voortduren, Gefcheiden dan naar den -uiterlijken vorm, kan er toch een band blijven beftaan , die deze volkplanting nog. op de naauwfte wijze met het moederland verbindt, en ‘zij, als onder eene vreemde maagfchap geraakt, kan evenwel de betrekking tot het ouderlijk huis blijven bewaren. — Een aangenaam verfchijnfel is een tijdíchtifc, op den uiterften hoek van Afrika in de Hollandfche vaal gefchreven , en het- welk niet alleen door deze, maar ook door den inhoud, zich betoont, met den echt vaderlandfchen geest bezield te zijn. fot eene proeve deelen wij het onderftaande ftukje mede; een onderwerp , waarlijk , vaŭ belang in onze dagen „in welke men zoo veel {preekt van verdraagzaamheid, dat men die wel meer zoude wenfchen beoefend te zien. Wij willen van het zelve niet meer zeggen; men proeve den boom uit de vruchten, Dit wenfchen wij flechts, dat de onderneming OP den duur aanmoediging vinde. Zoo zal,al waait van den Ta- felberg de vaderlandfche vlag niet meer, toch de roem det Nederlandfche letteren op Afrika's zuidhoek niet alleen ge vestigd worden, maar fteeds toenemen, Goede koop voedef wij dan van dez plek gronds, dat van haar verder een wel Of VERDRAAGHAAMREID. a83 didi liche żal uitgaan, verlichtende al wat daar nog in het duistere ligt. God doe het zaad, ddar uitgeftrooid , vaster wors tel fchieten , en ook van daar rijpe een ruime oogst voor het tijk van waarheid en deugd, dat eens onder éénen Heer ovét geheel de aarde moge uitgebreid worden, wanneer aller gé» loof en hoop één zal zijn, zoekende de volmaaktheid id de liefde 1 | XK. OVER DE TOLERANTIE , OF VERDRAAGZAAMHEID, (Nederd. Zuid-Afrikaansch Tijdfchr. No, I, Jan. Febr. 1825.) Weinige onderwerpen zijn er, waarover federt eenigen tijd meer gedacht of gefchreven is, dan dit; maar wat voor ons, in deze Volkplanting in het gemeen, en de koloniale Here vormde Kerk in het bijzonder, uit dien grooten hoop van gedachten en fchriften bruikbaar, raadzaam en aannemelijk fchijnt, kortelijk op te geven, dit is het voorname doel des fchrijvers van deze proeve, die dan daarom ook aan de regt- bank der publieke opinie wordt onderworpen, Dat verdraaga zaamheid onmogelijk hetzelfde kan zijn in den Godsdienst als onverfchilligheid, fpreekt van zelve; doch waar en welke zijn de grenzen, binnen welke de ijver der Leeraren en le. den eener gezindheid dient bepaald te blijven, om nuttig té zijn, zonder door overdrevenheid een fchadelijk uitwerkfet daar te ftellen, en echter niet onderhevig te worden aan de befchuldiging van traagheid en ijverloosheid, waaruit even too wel, als uit het tegendeel , veel nadeels wordt geboren? Ook hier mag men wel met David zeggen: „ Heer! wie zal de verborgene afdwalingen verftaan?” Zoo veel te meer, daar temperament, plaatfelijke voorvallen en andere bijko- mende omftandigheden op elk menfchelijk hart zoo grooten invloed hebben, Ook te dezen opzigte zal dan nu de onver. gelijkelijke Bijbel de beste leidsman voor elk onzer zijn, „ Uw woord zij dan ook hier de lamp voor onzen voet, het licht op ons pad!” Wij zullen de voorbeelden en gezegden des Ouden Testaments onaangehaald laten, omdat in dezelve veel voorkomt, hetwelk betrekking heeft tot plaatfelijke omi- flandigtseden en de Theocratie der Joodfche Kerk, Maar het voorbeeld onzes Zaligmakers zal ons beter dan alles, wat. menfchen ooit geleerd en gedaan hebben, onderrigten omtrent de wäre Christelijke verdraagzaamheid, Dezelve heeft niet 284 OVER. DE: TOLERANTIE , de zonden of ondeugden , maar de dwalingen en misvattingen, bet zij wezenlijke of vermeende, in de begrippen. van andere menfchen omtrent den Godsdienst ten voorwerpe, En wie is, in dezen zin, verdraagzamer geweest. dan Jezus Chris. tus zelf, die opperfte Leeraar der Kerk ?. Hij verfcheen op aarde in eenen tijd en onder menfchen, wier, dwalingen en wanbegrippen zeer groot, en in derzelver gevolgen hoogst nadeelig waren, De Joodfche Geestelijkheid was een hoop blinde leidslieden eener nog meer verblinde fchare ; te zamen liepen zij gevaat in eene diepe gracht van ellende ter neér te ftorten. En evenwel Hij oefende verdraagzaamheid te bun- nen opzigte tot zijnen dood tog, Hij behandelde hen als een tiefderijke arts ,: die alles duldt, om flechts den lijder te red- den, Onkundigen te onderwijzen (elk hunner althans de gele- genheid daartoe te verfchaffen), den dwalenden te wederleg- gen, den eigenzinnigen te waarfchuwen voor de gevolgen zijner halsftarrigheid, en den moedwillig dolenden bedacht te maken op de flraffen, die de opperfte Regter hier namaals zal opleggen aan elken mensch , die den tijd zijner bezoeking niet zal in acht genomen hebben ; 5 — dit waren zijne hoofd- verrigtingen. In zijne levensbefchrijving , door den Evange» list Lucas opgefteld , Hoofdft, IX: 51—5s7 , vinden wij een voorbeeld zijner. verdraagzaamheid „ zelfs ook in geval van perfoonlijke beleediging, in een vlek der Samaritanen, waar Hij- niets verlangd had, dan dat zijne leerlingen Hem flechts eene herberg zouden toebereiden; maar als zij den altoos puttigen en werkzamen Leeraar der waarheid niet ontvangen wilden, uit het grondbezinfel, dat zijn aangezigt -was als paar Jeruzalem reizende, en zijne leerlingen Jacobus en Jo- hannes deswege wraak wilden uitgeoefend hebben , zeggende: „ Heer! wilt gij bevelen, dat vuur, van den Hemel dale en dezen verlinde, gelijk ook Elias gedaan heeft?” keerde Hij zich om,‚-beftrafte hen, en zeide: „ Gij weet niet, vaa hoedanigen geest gij zijt; want de Zoon des menfchen is niet gekomen, om der menfchen zielen te verderven, maar om te behouden,” En, fchoon dit meer zien moge op het betoon van verhevenkeid van geest, als men onverdiend miskend ea beleedigd wordt, evenwel ook voor godsdienftige verdraag- zaamheid is daaruit menige nuttige les te trekken, — Zien wij al verder op zijn gedrag jegens zijne leerlingen, welk een treffend voorbeeld van verdraagzaamheid levert ons Gods en Maria's Wonderzoon niet op! Waren er ooit men- OF VERDRAAGZAAMHEID, 285 fehen op. zarde, die de betooring en ondervirding van onver- draagzaainheid vegtvaardig verdiend hadden „dan zijn het ze. ker deze leerlingen of discipelen geweest, Zonder nu in eeri- ge dier tallooze bijzonderheden te treden, welke elk zich als van zelve zal weten te herinneren , die maar eenigzins ir. on- ze heilige Schriften bedreven is, zal ik nu alleen maar wij- zen op Lucas XVIII: 14—17. Men kan daaruie leeren, dat hoogmoedige zelfverheffing op de krachten des verftands, waardoor een mensch zich verbeeldt, alles beter re zien dan anderen, de eigenlijke bron is der onverdraagzaamheid. Ere ken en verhelp dit gebrek in u, en gij zult het geprezen kindeken zijn, hetwelk ontvangen zaì worden in het Koping- rijk Gods, — Een tweede wenk onzes Heeren tot verdraagzaam- heid, en eene uitmuntende bewijsreden tevens, zal men vinden bij Mattheus , Hoofdft, XIII: 24—30, De Kerk , of het zedee lijk Rijk van God, befchouwde onze Zaligmaker als eenen akker; (want waarin anders,dan in menfchelijke verftanden en harten, ftrooit de Godsdienstleeraar het zaad?) wie den ine bond van Gods woord predikt, onder welke benaming ook, is altoos de goede en den Heere welbehagelijke dienstknecht, die goed zaad zaait in zijnen akker: evenwel kent de vijand der waarheid ook zijnen tijd; in den beftendigen ftrijd tus- fchen het Rijk des lichts en der duisternis weer hij zijnen tijd waar te nemen, want als de menfchen fliepen (en waar flaapt niet wel eens de werkzaamfte en wakkerfte zaaijer ?) daar komt deze vijand en zaait onkruid midden in de tarwe; zijn weg is als die eener flang over eene fteenrots ‚en als hij zijn misdrijf heeft verrigct, dan gaat hij weg, en laat geene Sporen na, waaraan men merken kan, waar hij geweest is en” wat hij gedaan heeft, want bedrog en list zijn te allen tijde de hoofderekken geweest in her karakter van de vijanden der Christelijke Kerk; maar het openbaart zich door den tijd, en niettegenftaai.de de gewilligheid van Jezus’ dienstknechten, om het uit re roeijen , is nogtans het oordeel van den Heer des huizes; „ Laat ze beide te zamen opwasfen tot der oogst, en in den tijd des oogftes zal ik tot de maaijers zeg- gent vergadert eerst dat onkruid, en bindt het in busfelen, on hect te verbranden; maar de tarwe brengt te zamen in wne fchure „” vs, 30. IETS OVER BOLIVAR, Generaal BOLIVAR is 42 jaren oud, óngeveer 5 voet 7 duim lang, van eene ranke geftalte „en , gelijk men van „den Ileld des Equators,” zoo als de Amerikanen hem noemen, moet verwachten, van eene donkere kleur, Zijn voorkomen is deftig, maar, ondanks zijnen knevelbaard, niet woest , en zijn donkerbruin oog doordringend en vol uitdrukking. In zijve jeugd doorreisde hij Europa; hij leest Engelsch, maar fpreekt het zoo goed als niet; Fransch vlug, maar niet zon- der taalfouten. Hij praat veel, openhartig, en zonder voor- bereiding. Hij fchijnt het gezellig verkeer te beminnen, en gaat nooit de eerfte heen, Tweemaal was ik met hem in een groot gezelfchap — eens op een bal, waar hij van 8 ure 's avonds tot 5 ure ’s mörgens bléef, dien ganfchen tijd praatte, bij het fouper gezondheden inftelde en aanfpraken deed, en vervolgens met een aardig meisje walfte, Bij een ontbijt op WASHINGTON’s verjaardag, dien hij had uitge- kozen om een fregat der Vereenigde Sraten te bezoeken, ftel. de hij verfcheidene condities in, en deed daarbij aanfpraken ; in eene van welke hij voormelde Staten verre boven alle volken van den ouden en nieuwen tijd verhief, dewijl zij het best IETS OVER BOLIVAR. | 287 de volkomenfte vrijheid. met de völkotmenfte orde wisten te vereenigen. Zijne eerzucht vertoońt zich hoog en edel, Hij verlangt de verdediger en groudvestet dér Zwid- Amerikaan- fche onafhankelijkheid te zijn, eù, tevreden met het bezit van een aanzienlijk vermogen, verfmaade hij elke vermeerde. 