Nederlandsch kruidkundig archief.
. Loot aan den top dicht behaard; bloeiwijze weinig bewa- pend. — Loot stompkantig, afstaand behaard; stekels uit breeden grond smal lancetvormig; blaadjes heldergroen, van onder bleeker, zachtharig, eindblaadje uit meestal hart- vormigen voet eivormig, zelden elliptisch, vaak lang toe- gespitst; bloeiwijze matig lang en dicht verspreid beste- keld, met schuin opstaande assen; bloemstelen viltig; bloemen groot, wit, kelkbladen na den bloei teruggesla- gen; meeldraden -de stijlen verre overtreffend, vruchtbe- ginsel kaal. Minder krachtig dan de voorgaande soort, in habitus herinnerend aan R. plicatus en kleine vormen van R. affinis. . R. leucandrus Focke. — Loot weinig behaard; bloeiwijze verlengd, meest rij- kelijk bewapend. Loot stompkantig, weinig behaard, met uit breeden grond rugwaarts gebogen stekels en deels handvormig, deels voetvormig 5-tallige bladen ; blaadjes tamelijk regelmatig dubbel gezaagd, van boven behaard, van onder door stervilt en lange haren zacht, soms grijs- tot witviltig; eindblaadje elliptisch of ruitvormig, maar ook wel eivormig, tamelijk lang toegespitst ; bloeiwijze matig ontwikkeld, van onder met enkele scherp opge- richte assen, van boven met afstaande, 1—3 bloemige assen, vaak trosvormig. Bloemstelen met naaldvormige stekels; kelkbladen grijsviltig, bij bloem en vrucht te- ruggeslagen; bloembladen smal-omgekeerd ei-langwerpig, rosa, evenals de meeldraden, die langer zijn dan de roode stijlen . li R. rhombifolius Wh. — R. vulgaris var. rhombifolius Wh. et N. Co Ne) He © 41. [um 154 Tot deze groep behoort nog een vorm, welke ook voor ons land werd opgegeven n. l. : : : R. REES J. Muell. Stekels — blaadjes aan beide kanten groen, fijn gezaagd, eindblaadje rondachtig; bloeiwijze verlengd, met meerbloemige assen, groote schutblaadjes én sikkelvormige stekels; bloemen groot, rosa. Meeldraden langer dan de stijlen. . Bloemstelen en loten zonder duidelijk gesteelde klieren. Zie bj de Villicaules . : A 30. — Bloemstelen met duidelijk ele Eichen . Loot vlak gebogen of kruipend, op de vlakke zijden door dichtopeen gedrongen klierborstels en stekelbulten gelijk- matig ruw, meest verspreid behaard, zelden kaal of dicht be- haard. Klierborstels en stekelknobbels veel korter dan de onder elkander tamelijk gelijke grootere stekels. Blaadjes van onder groen, grijs- of witviltig, de buitenste duidelijk gesteeld. . 7° Groep. Radulae — Loot dicht afstaand behaard en meest met SE somtijds bovendien door stekelknobbels ruw; gesteelde klieren in den regel niet talrijk. Eenige vormen hebben een minder dichte beharing. Blaadjes van onder lang zachtharig, dikwijls bovendien sterviltig .. 8° Groep. Vestiti . . «s 46 Bloemstelen kort-viltig; de eveneens kort gesteelde klie- ren steken boven het vilt uit. — Loot laag bogig of klimmend, van onder af kantig, meestal geheel kaal, door korte stekelknobbels en gesteelde klieren ruw, met korte, doch tamelijk krachtige, rugwaarts gebogen stekels ; Bladen deels 3-tallig, deels voetvormig 5-tallig; blaadjes ongelijk grof gezaagd, van boven bijna kaal, donkergroen, van onder op de nerven behaard, de oppervlakte door aangedrukt vilt in de jeugd meer of minder wit, later bleekgroen, zelden op zonnige plaatsen grijsviltig; DI 155 eindblaadje met afgeronden of wigvormigen voet eivor- mig, elliptisch of ruitvormig, langzamerhand lang toe- gespitst. Bloeiwijze van middelbare lengte, met af- staande, veelbloemige assen en lange bloemstelen; assen en bloemstelen met kort, aangedrukt vilt, zeer talrijke korte gesteelde klieren, enkele langere stekelklieren, en vrij talrijke naaldvormige stekels; kelkbladen lancetvor- mig, veel korter dan de afzonderlijke bloemsteeltjes, na den bloei afstaand of los teruggeslagen ; bloembladen lang- werpig, bleek rosa, meeldraden iets langer dan de groen- achtige stijlen; vruchtbeginsel kaal . ; . R. rudis w. et N. Hinia ettlech zich mal de volgende kenmerken : Loten bogig, scherpkantig, rijkelijk behaard, met ge- steelde klieren en krachtige, slanke, rugwaarts gerichte stekels; bladen 3-tallig of gewoonlijk 5-tallig, ongelijk- scherp en fijn gezaagd, van boven matgroen, van onder aangedrukt-grijsviltig; bloeiwijzen lang en tamelijk smal, naar boven toe versmald, assen viltig-wollig, met talrijke gesteelde klieren en enkele langere klierborstels en rug- waarts gebogen naaldvormige stekels; kelkbladen meestal lang toegespitst, teruggeslagen; bloembladen langwerpig of elliptisch, helder rosa; meeldraden langer dan de even- eens roodachtige stijlen ; Stochtiägtkiel behaard : R. ericetorum Lefor. — Bloematelen afstiend ela klieren korter of hoog- stens even lang als de haren 42. - . Bloeiwijze met lange, rechte, krachtige, rugwaarts gebogen stekels. — Loten sterk en dik, zeer ruw, bogig opstijgend, dan klimmend of nederliggend, beneden stompkantig, naar boven toe scherpkantig en gevoord, met gelijksoortige, lange, bijna rechte groote stekels en zeer ongelijksoortige gesteelde klieren en stekeltjes; bladen meest voetvormig 5-tallig, blaadjes ongelijk scherp gezaagd, van boven weinig behaard, van onder in de jeugd aangedrukt wit viltig, 43. w 156 later meestal grijsviltig, eindblaadje langgesteeld, uit een afgeknotten grond eivormig of elliptisch, langzaam en lang toegespitst; bloeiwijze lang en tamelijk smal, rijk- bloemig, alleen aan de basis bebladerd, stekels aan het onderste gedeelte der bloeiwijze priemvormig, lang en krachtig, rugwaarts gericht; assen meer naar boven be- nevens de bloemstelen afstaand viltig-wollig, rijkelijk be- zet met dunne naaldvormige stekels en gesteelde klieren, die de haren in lengte evenaren. Kelkbladen teruggeslagen, even lang als of iets korter dan de afzonderlijke bloem- stelen ; bloembladen elliptisch of rond, helder rosa of wit; meeldraden langer dan de groenachtige stijlen; vrucht- beginsel meestal met eenige haren . R. Radula Wh. Hiervan onderscheidt zich door breedere, van onder bleekgroene blaadjes . R. atrovirens Muell. Na verwant met R. Radula is R. thuringensis, die vroeger als inlandsch werd vermeld. Zij komt nu nog voor in Thüringen bij Schleusingen aan de noorde- lijke helling der Rappelsdorfer Kuppe, ofschoon zeer zel- den. Zij onderscheidt zich door de volgende kenmerken: Loot boogvormig neerliggend, aan het ondereind rond, naar boven stompkantig, behaard met geklierde borstels en zeer talrijke, ongelijke, rechte of iets rugwaarts ge- bogen stekels; blaadjes van boven donkergroen, van onder grijs-zachtharig, eindblaadje omgekeerd-eivormig lang aan- gespitst, aan de basis hartvormig; bloeiwijze met lange, rechte stekels bezet, lang, smal, los, de onderste takken afstaand, bijna tuilvormig; kelk grijsviltig, klierig en met stekelborstels; kroonbladen langwerpig of spatelvormig. — Bloeiwijze met zwakke stekels i i : 43. Blaadjes ongelijk grof gomadh So met hartvor- migen voet . 44. — Blaadjes fijn eh ee eivormig eat olst: langzaam toegespitst. — Loot dik stompkantig, meestal 157 bruinrood, behaard, onberijpt, ruw door talrijke gesteelde klieren en stekelknobbels, met bijna gelijke kleine, zwakke rugwaarts gewende stekels. Bladen meerendeels 3-tallig, soms voet-vormig 5-tallig; blaadjes dik, bijna lederachtig, van boven donker matgroen,.ruwharig, kaalwordend, van onder in de jeugd door dun aangedrukt vilt witachtig, later bleekgroen, zeldzamer ook dan nog witviltig; eind- blaadje van uit een afgeronde basis smal elliptisch, in een lange, smalle spits uitloopend; bloeiwijze lang en smal, naar boven versmald, nu eens alleen van onder, dan weer over de geheele lengte bebladerd, assen rechtopstaand, na den bloei de bovenste rechthoekig afstaand; de laatste aan den voet meest bundelswijze vertakt, alle rijk aan korte gesteelde klieren, kortharig-viltig, nu eens bijna weerloos, dan weer van verspreide fijne naaldvormige stekels voorzien; de bladen in de bloeiwijze van onder aangedrukt witviltig; kelkbladen korter dan de bloemste- len, neergeslagen, na den bloei soms eenige of bij grootere vormen alle half opgericht of afstaand. Bloembladen smal, rosa of wit; meeldraden korter of langer dan de meest roodachtige stijlen. Vruchtbeginsel behaard : R. foliosus Wh. PT Vormt Gd td: die waarschijnlijk door de chemische bestanddeelen van den bodem veroo worden. Ge kalk- en kleiarmen bodem komt voor: . R. saltuum ER Dada: met weich behaarde dunne bruine stengels, van onder aangedrukt witviltige jonge bladen, rosa bloem- bladen en roode of roodachtige stijlen, benevens minder bebladerde bloeiwijzen. Vruchtkelk teruggeslagen. Bloeiwijze naar boven toe weinig versmald, assen dicht behaard. — Loot naar boven kantig, meestal afstaand, dicht behaard, met in het haar- kleed verborgen meer of minder talrijk gesteelde klieren 45. e 158 en stekelknobbels; bovendien met verspreide, rugwaarts gebogen, even groote stekels. Bladen 3- meestal voet- vormig 5-tallig; blaadjes van boven spaarzaam behaard, donkergroen, van onder op beschaduwde plaatsen groen, zwak zachtharig, op zonnige plaatsen zijdeachtig grijs- glanzend, ongelijk grof gezaagd, eindblaadje zwak-hart- eivormig, lang aangespitst; bloeiwijze naar boven nauwe- lijks versmald, met bijna rechthoekig uitstaande aan elk- ander bijna gelijke, armbloemige assen en matig lange bloemstelen ; assen en bloemstelen afstaand dicht behaard, met meestal talrijke, in het vilt verscholen klieren en verspreide stekels; kelkbladen los teruggeslagen, bloem- bladen omgekeerd eivormig, wit, zeldzamer bleek rosa; stijlen vaak purper . . R fuscis Wh. et N. — Vruchtkelk afstaand. i ; , S ; 45. Bloeiwijze met afstaande takken, naar boven toe spoedig versmald; eindblaadje hart-eivormig, lang toegespitst. — Loot naar boven tamelijk dicht behaard, schaars met bijna gelijksoortige, korte, aan de basis verbreede, rug- waarts gebogen stekels bezet; bladen meest voetvormig ` 5-tallig, blaadjes tamelijk dun, aan beide zijden groen, van boven verspreid kortharig, van onder aanliggend donzig, eindblaadje hart-eivormig, lang toegespitst; bloei- wijze matig lang, naar boven versmald, los, de onderste takken schuins opstaand, trosvormig, de middelste en bovenste rechthoekig afstaand, reeds onder het midden cymeus-verdeeld; bloemstelen viltig-kortharig, met vele ` korte en enkele langere gesteelde klieren, bovendien met talrijke rechte naaldvormige stekels; kelkbladen na den bloei rechtopstaand, bij vruchtrijpheid weer teruggeslagen ; bloemen wit, meeldraden de bijna altijd purperen stijlen in lengte overtreffend. Vruchtbeginsel kaal . i e ` R. pallidus Wh. et N. — Bloeiwijze dicht, naar boven toe nauwelijks versmald; EN Qo 47. al. 159 eindblaadje uit een hartvormigen voet bijna rond, kort toegespitst. Loot rondachtig, vaak dicht behaard en met korte, samengedrukte, rugwaarts gebogen, bijna gelijke stekels bezet, bovendien met verspreide, soms zeer wei- nige gesteelde klieren en stekelknobbels; bladen meest 3-tallig, zelden voetvormig 5-tallig, blaadjes zeer breed, elkander met de randen dekkend, ongelijk grof gezaagd, van boven bijna kaal, van onder verspreid behaard of zijdeachtig glimmend, eindblaadje uit hartvormigen voet breed elliptisch of rond, kort toegespitst; bloeiwijzen aan grondstandige bloeitakken zeer rijkbloemig en tamelijk lang, aan normale stengelstandige takken kort en ge- drongen, assen meestal viltig-ruwharig, met langere en kortere roode gesteelde klieren, benevens met fijne lange, rugwaarts gebogen stekels bezet; bloemstelen verspreid bestekeld, zeer klierig borstelig en ruig; kelkbladen grijs- groen, wit berand, na den bloei afstaand; bloembladen klein, wit, meeldraden iets langer dan de stijlen R. thyrsiflorus Wh. et X. Bloeitakken met lange krachtige, priemvormige stekels estiti veri) . . 47. — Stekels der bloeitakken kort en meestal smi 49. Blaadjes rondachtig of bor Te fijn en gelijkmatig gezaagd 48 — Eindblaadje eivormig of bed eivormig, Bedek gezaagd. — Loot bogig, krachtig, kantig, los bundelharig, meestal zonder gesteelde klieren; stekels lancetvormig met breede basis, aan den hoofdstengel bijna recht; bla- den handvormig 5-tallig, blaadjes ongelijk grof dubbel gezaagd, van boven stijfharig, van onder door lange, dicht- staande, op de nerven bijna l-rijig geplaatste haren bijna fluweelachtig, de jonge blaadjes grijs; eindblaadje ellip- tisch (op zonnige plaatsen somtijds bijna rond) aan de basis afgerond, kort toegespitst ; bloeiwijze lang, gedrongen, 160 slechts beneden bebladerd, bij den aanvang van den bloei pyramidaal; assen bijna horizontaal uitstaand armbloemig, assen en knoppen met een dicht wollig vilt; verspreide, de haren nauwelijks in lengte overtreffende gesteelde klieren en naaldvormige, op de bloemstelen vaak talrijke stekels; kelkbladen afstaand, ten laatste los teruggeslagen ; bloembladen elliptisch bleek rosa; meeldraden weinig langer dan de groenachtige stijlen; vruchtbeginsel kaal. Een zeer weinig veranderlijke soort, die echter vaak op R. vesti itus en andere soorten gelijkt. d i ; -R pyramidalis Kaitenb. . Bladen van boven bijna kaal, van onder dun witviltig ^ R. conspicuus P.J. Muell. — Bladen van Ges met sterke, stijve beharing, van onder zachtharig. — Loten bogig, krachtig, stompkantig, meestal violetbruin, los en verward viltig (ster- en bun- delharen), met talrijke, kleine, gele zittende klieren, som- tijds met verspreide stekelknobbels en gesteelde klieren ; stekels aan de stengelbasis kort en gedrongen, naar boven toe verspreid, uit een breeden grond priem vormig of lancet- vormig, lang, bijna recht; bladen meestal voetvormig S-tallig, blaadjes breed, aan den rand gegolfd, tamelijk klein- en scherpgezaagd, van boven donkergroen, behaard, ten laatste kaal wordend, van onder door stervilt en dichte langere haren zacht, niet zelden witglanzend, bij schaduwvormen vaak groen, in den regel echter grijs- viltig; eindblaadje bijna cirkelrond, met zeer korte spits, zeldzamer (bij schaduwvormen) breed elliptisch; bloeitak beneden de bloeiwijze met zeer lange, naaldvormige, rug- waarts gerichte stekels; bloeiwijze verlengd, tamelijk dicht, naar boven toe iau alijs versmald, van onder afgebro- ‚ken, in het midden met rechthoekig afstaande, dichasien dragende assen; assen en bloemstelen dicht viltig-wollig, zonder — klieren, doch meestal met spaarzame of e. ongelijk lang gesteelde klieren, benevens met 49. N co © Ó 161 verspreide, deels sikkelvormige, deels naaldvormige, vaak onder de bloemen opgehoopte stekels voorzien; kelkbladen viltig-wollig, vaak met klieren en stekels, na den bloei - teruggeslagen; bloembladen breed, rondachtig of omge- keerd eivormig, levendig rosa, bleek of wit; meeldraden iets langer dan de groenachtige stijlen; vruchtbeginsel kaal of met enkele haren. Vruchten flauw zoet ; R. vestitus Wh. et D De jongste bladen van onder witviltig. Loten kortharig, berijpt; bloemstelen met aangedrukt, kort, door de ge- steelde klieren ver overtroffen vilt. D rk Kaltenb. — Blaadjes van dili groen, of de jongere et grjs . T i ^ 50. Bloeiwijze tamelijk dicht. — Loten laag, verward-dichtwol- lig, met naaldvormige stekels; bladen voetvormig 5-tallig, blaadjes grof, bijna enkelvoudig gezaagd, van boven don- kergroen, van onder bleekgroen, zachtharig; eindblaadje met afgeknotten of hartvormigen voet breed elliptisch, vaak eenigszins omgekeerd-eivormig, kort gespitst; bloei- wijze dikwijls rijkbloemig, kort, gedrongen, met dicht vil- tige, met gesteelde klieren voorziene, rijk en fijn bestekelde recht uitstaande assen; kelkbladen na den bloei afstaand; bloembladen omgekeerd-eirond, levendig rosa; meeldraden iets langer dan de groenachtige stijlen : 3 : .R. obscurus Kaltenb. Herrin Tall een Wat met minder klieren en lang aangespitste blaadjes onderscheiden als í e k isnolunds Tools. — Bloeiwijze Te ; í a 51. . Stekels der bloeiwijze priemvormig ; a, der adje zachtharig, vaak grijsachtig. — Loten beneden rondachtig, naar boven toe stompkantig, met in het haarvilt verborgen gesteelde klieren en bijna gelijke uit breeden grond priem- Ned. Kruidk. Archief. 3e Serie. II. 1e Stuk. 11 53. bo [vi 162 vormige stekels; bladen der loot 3-tallig, meest echter voetvormig 5-tallig, dik, ongelijk grof gezaagd, van onder zachtharig, vaak grijsachtig; eindblaadje meest breed ellip- tisch; bloeiwijze met talrijke enkelvoudige bladen, recht afstaande takken en viltige, klierige, naaldvormig beste- kelde assen; bloemstelen lang; kelkbladen na den bloei afstaand, of los teruggeslagen of bij de eindbloem opge- opgericht. Bloembladen wit, meeldraden iets langer dan de groenachtige stijlen . R. teretiusculus K. — Stekels der bloeiwijze kort; blad onderzijde kortharig, groen. Loten behaard, met verspreide klieren en iets ongelijke, korte, lancetvormige stekels; bladen 3- en 5-tal- lig, blaadjes groot, van boven glanzend groen, van onder bleeker, aangedrukt behaard, glanzend; eindblaadje ellip- tisch tot omgekeerd eivormig; bloeiwijze los, bij grootere takken recht uitstaande, weinig bewapend ; gesteelde klieren in het vilt verscholen ; bloemen grooter dan bij de verwante soorten, rosa . : R. er uentatus P. J. Mueller. . Loot meest onberijpt, met middelgroote op de vlakke zijde staande stekels en ongelijke klieren; bloeiwijze samenge- steld met bijna cymeuse 3— ^» bloemige takken ; gesteelde klieren bij de bloemstelen ten deele langer dan de dwars- doorsnede der laatste ^ ; . e 9e Groep. en. 53. — Loot vaak berijpt, meest dicht en Cer baiki, stekels zwak, rijk aan gesteelde klieren. Bloeiwijze meestal in een tros eindigend, onderaan met trosvormige zijtakken ; alle bladen duidelijk gesteeld - e e e 10° Groep. Glandulosi à e 57. Alle assen afstaand dicht behaard. Blaadjes rond, van onder dicht-zachtharig; bloeiwijze lang. Loot bruinrood, rijkelijker en meer ongelijk bestekeld dan R. Hystrix; bladen meestal 5-tallig, blaadjes dik, tamelijk gelijkvor- mig, klein gezaagd, van boven spaarzaam behaard, van 54. > 163 onder dicht zachtharig, bleek of grijsgroen; eindblaadje breed elliptisch of uit een zwak hartvormigen voet rond- achtig met korten spits. Bloeiwijze vaak lang, met rij- kelijk behaarde, dikwijls wollige en dicht met ongelijke klieren en naaldvormige stekels bezette assen, gebogen stekels alleen aan de hoofdspil van groote bloeiwijzen ; kelkbladen meestal klierig en met egelvormige besteke- ling, bij de bloem teruggeslagen, later opgericht, de vrucht los omvattend; bloembladen elliptisch; meeldraden opge- richt, iets hooger dan de meestal greenachtige stijlen s . R.fuscoater Wh. et N. — e ts Te of kaal . : 54. Dloeiwijze kort, los, uitstaande vertakt; blaadjes breed, van boven bijna kaal; bloemsteeltjes kort-grijsviltig. — Loot onduidelijk kantig, bruinrood, kaal of verspreid bundelharig, met krachtige, bijna gelijke, lancetvormige, grootere stekels en op de vlakke zijden verspreide ste- keltjes en stekelbulten, tegelijk met talrijke gesteelde klieren bezet; bladen gedeeltelijk 3-tallig, deels voet- vormig 5-tallig; dik, bijna lederachtig, blaadjes tamelijk groot, breed, ongelijk grof gezaagd, van boven donker- groen, glanzend, bijna kaal, van onder bleeker, en op de nerven behaard, zonder stervilt; eindblaadje met licht hart- vormigen voet, breed-elliptisch tot rondachtig, lang toe- gespitst; bloeiwijze matig ontwikkeld, tamelijk uitge- breid, met rechthoekig afstaande, meest cymeus 3-bloe- mige, kortviltige en rijkelijk mét roode klieren en stekels voorziene assen; kelkbladen grijsviltig, teruggeslagen, met roode klieren, somtijds met bladachtige lange slippen ; bloembladen rondachtig, levendig rosa; meeldraden aan- vankelijk langer dan de groenachtige stijlen; vruchtbe- ginsel kaal . ; R. rosaceus Wh. et N. — Bloeiwijze T naar boven toe weinig versmald en diot HR d í ` i : í 55. 164 55. Kelkbladen teruggeslagen. — Loot vrij krachtig, spaarzaam 56. c behaard, dicht bezet met groote, middelmatige en kleine stekels, stekelknobbels en gesteelde klieren; grootere ste- kels krachtig, lang, lancetvormig ; bladen meest voetvormig 5-tallig; blaadjes ongelijk grof-, naar voren toe vaak in- gesneden gezaagd, van boven spaarzaam behaard, kaal wordend, eenigszins glanzig, van onder lichter groen, meer of minder zachtharig; eindblaadje uit afgeronden, somtijds uit hartvormigen voet elliptisch, ook wel omgekeerd eivor- mig, toegespitst; bloeiende takken krachtig, dicht en on- gelijk bestekeld; bloeiwijze middelmatig of lang, naar boven toe weinig versmald, dikwijls sterk bebladerd, met schuin opstaande, trosvormige onderste takken; assen afstaand behaard, dicht met naaldvormige stekels en gesteelde klieren bezet; kelkbladen teruggeslagen, bij de eindbloe- men, somtijds ten laatste afstaand; bloembladen elliptisch, wit, zelden rosa; meeldraden langer dan de stijlen ; vrucht- beginsel menigmaal behaard, vruchten groot. R. Koehleri Wh. et N. Ca in zeer See variteiten voor, misschien ook bij ons inlandsch. — Kelkbladen bij de vrucht afstaand of opgericht. 56. Grootere stekels der loot krachtig ; lancetvormig, gesteelde klieren zeer talrijk, de meeste bijna gelijk, korter dan het vilthaar, langere zeer spaarzaam; stekels in de bloei- wijze tamelijk zwak. Loot kantig, behaard, met ongelijke, ten deele krachtige stekels en talrijke stekelknobbels en gesteelde klieren; bladen voor een deel 3-tallig, meestal voetvormig 5-tallig; blaadjes ongelijk grof gezaagd, van onder groen, zwak behaard of donzig, eindblaadje smaller of breeder, eivormig of meestentijds omgekeerd eivormig ; bloeiwijze tamelijk lang en smal, met korte, schuin uit- de takken; assen en bloemstelen rijkelijk behaard, met talrijke ongelijke gesteelde klieren, weinige, langer 165 dan de haren zijnde klierborstels, en sikkelvormige ste- kels; kelkbladen meestal klierig, en egelsgewijze bestekeld, bij de bloem teruggeslagen, later opgericht en de vrucht los omsluitend; bloembladen rosa; meeldraden rose, lan- ger dan de meestal roodachtige stijlen R. hystrix Wa. el N. Mi one TEEN een. e 4; Var. que s P, ^ Mueller iilis door groote stekels tamelijk gelijk, middel- Soort spaarzaam voorhanden, stekelborstels en klieren aan de loot dikwijls opeengedrongen ; bladen voetvormig 5-tallig of 3-tallig; eindblaadje omgekeerd eivormig of eivormig; bloeiwijze lang, los met tamelijk krachtige, dikwijls kromme stekels; gesteelde klieren kort, slechts enkele langer dan de haren; kelkbladen spoedig na den bloei opgericht. — Stekels lang, priemvormig, die der loot uit breede basis plotseling versmald; gesteelde klieren zeer ongelijk. Loot kantig, meestal spaarzaam behaard, met ongelijke lange en smalle stekels; gesteelde klieren en kleine ste- kels dikwijls talrijk, bladen meerendeels 3-tallig, vaak echter ook voetvormig 5-tallig; blaadjes, namelijk de jongste, dikwijls van onder grijs tot witviltig; eindblaadje harteivormig, kort toegespitst; bloeiwijze met schuns afstaande van boven vaak 1-bloemige assen, met talrijke lange, ten deele sikkelvormige stekels; kelkbladen bijde vrucht opgericht; bloembladen rosa; meeldraden nauwe- lijks zoo hoog als de stijlen, vruchtbeginsel behaard : R. pilocarpus Gremli. Yen disk: vormen onderscheidt zich door een lange losse, naar boven toe sterk versmalde bloeiwijze, met naald- vormig bestekelde assen en blaadjes, die aan beide zijden groen zijn R. Lejeunii WA. et N. Loot iets kenger behaard, met meer of minder talrijke gesteelde klieren en kleine stekels, evenals met ongelijke, slanke, lancet-priemvormige hoofdstekels; bladen deels 57. I 166 3-tallig, deels voetvormig 5-tallig; blaadjes helder groen, ongelijk en naar voren toe grof gezaagd, van boven stijf- harig, van onder donzig, groen; eindblaadje omgekeerd ei-langwerpig, met opgezette, matige spits; bloeiwijze lang, los, slechts onderaan bebladerd, naar boven ver- smald, de onderste assen lang, rechtopstaand, trosvormig veelbloemig, de bovenste schuins uitstaande, cymeus 3-bloemig of 1-bloemig; assen en steeltjes kort donzig behaard, verspreid klierig, met lange priem vormige stekels, die bij grootere bloeiwijzen aan de hoofdspil vaak zeer krachtig zijn; bloemen groot; kelkbladen meest lang aan- gespitst, teruggeslagen; bloembladen breed-elliptisch , schoon rose; meeldraden veel langer dan de groenachtige stijlen. Gesteelde klieren kort, in de bloeiwijze alle korter dan de dwarsdoorsnede der bloemstelen. (Cryptadeni) Pd dicht viltig kortharig met zeer kleine sed ongelijke stekels en talrijke gesteelde klieren. Bladen ` 3- en 5-tallig. Blaadjes fijn en scherp gezaagd, klein, aan beide zijden groen en behaard; eindblaadje uit een. weinig hartvormigen of afgeknotten voet breed elliptisch, vaak tamelijk lang toegespitst; bloeiwijze trosvormig, lang, _ tamelijk smal en dichtbloemig, of uit meerdere trosvor- mige of cymeus-trosvormige assen samengesteld; assen afstaand dicht viltig, met korte, in het vilt verscholen gesteelde klieren, zeldzamer aangedrukt viltig, zoodat de kleine klieren boven het vilt uitsteken ; lange klierborstels en stekeltjes zeer verspreid of ontbrekend; kelkbladen ook bij de vrucht los teruggeslagen; meeldraden meest iets korter dan de stijlen, bij vlaklandsvormen (o. a. R. Mejeri G. Braun) lang. R. tereticaulis P.J. Muell. — Gesteelde klieren ongelijk, de en pes dan de 58. middellijn der bloemstelen 59. eo 167 Groote stekels der loot krachtig, met breede basis aange- hecht i . (Vulnerantes) Loten rondachtig, eenigszins berijpt, behaard, Se dicht- opeenstaande grootere en kleinere stekels, stekelbulten en gesteelde klieren voorzien; grootere stekels krachtig, uit breede basis iets gebogen, kort; bladen meerendeels 3-tallig, blaadjes grof-ongelijk en naar voren toe bijna ingesneden gezaagd, van boven verspreid behaard, van onder zachtharig, groen; eindblaadje uit den smal afge- knotten voet eivormig of omgekeerd-rombisch, tot een lange spits versmald; bloeiwijze smal, van onder met schuins uitstaande, trosvormig veelbloemige takken, naar boven trosvormig, voor den bloei knikkend, boven in on- bebladerd; assen en bloemstelen viltig, met talrijke korte, in het vilt verborgen gesteelde klieren, verspreide langere klierborstels en zwakke korte stekels bezet, die in den regel weinig talrijk zijn, bij in de zon groeiende krachtige vormen zijn zij sterker en talrijker; kelkbladen eerst los neergeslagen, bij de halfrijpe vrucht afstaand of iets op- gericht, vroeg verdrogend; bloembladen smal, wit, zeer zelden rose; meeldraden iets langer dan de groenachtige stijlen; vroelitbeginsel donzig; vruchten klein. : s : R. Schleicheri WA. Yin en m onderscheidt zich door krachtiger loten met sterke, kromme stekels; bloeiwijze korter, bijna scherm- trosvormig eindigend rijkelijk bewapend; loof schoon don- kergroen : R. pygmaeopsis Focke. —- Stekels mees ook de grootere zwak, borstelvormig (Aciculati) : . 59. Bladen 3- en 5-tallig, blaadjes grof gezaagd. : 60.. — Bladen alleen 3-tallig, blaadjes gelijkmatig klein ge- zaagd. Loot laag, slechts aan den top onduidelijk kantig, berijpt, zwak behaard, dicht met ongelijke weeke kleine, rugwaarts gebogen stekels, klierborstels en gesteelde klie- ler) > 168 ren bezet; bladen 3-tallig; blaadjes bijna even groot, licht groen, tamelijk gelijkmatig fijn gezaagd, aan beide zijden groen en behaard; eindblaadje elliptisch, plotseling in een lange lancetvormige spits samengetrokken ; bloeiwijze kort, de onderste okselstandige takken schuins uitstaand, meest 3-bloemig, de bovenste recht uitstaand, 1-bloemig ; assen en bloemstelen behaard, fijn en naaldvormig bestekeld, door talrijke ongelijke gesteelde klieren en klierborstels roodgekleurd; dekblaadjes lancetvormig, enkelvoudig of 2—3-deelig; kelkbladen na den bloei de jonge vrucht om- vattend; bloembladen smal, spatelvormig, wit; meeldraden iets langer dan de stijlen; vruchtbeginsel kaal, vrucht klein, aromatisch . : R. Bellardii Wh. et N. Loof lichtgroen; bloeiwijze met roode klieren . 61. — Loof donkergroen; bloeiwijze met zwart-roode klie- ren. — Loot in een lage bocht neerliggend, zelden klim- mend, rondachtig, alleen naar den top onduidelijk kantig, meer of minder behaard, dicht met gesteelde klieren, bor- stelklieren en naaldvormige stekels bezet, de laatsten recht of iets rugwaarts gebogen; bladen meerendeels 3-tallig, aan krachtige scheuten met 5-tallige gemengd; blaadjes grof en naar voren toe dikwijls ongelijk gezaagd, van boven donkergroen, ruwharig, van onder bleeker, op de nerven dicht behaard; eindblaadje 3—4 maal langer dan zijn steeltje, meestal met afgeronden voet breed-elliptisch, langzaam kort toegespitst, overigens dikwijls zeer ver- schillend van vorm; bloeitakken niet zelden grondstandig, rijkbloemig, de normale, aan de takken van de 2-jarige stengels zittende matig ontwikkeld, van onder bebladerd ; assen der bloeiwijze door gesteelde klieren en talrijke lange stekelborstels violet-bruinrood; kelkbladen na den bloei opgericht; bloembladen langwerpig, wit; meeldraden talrijk, iets langer dan de stijlen; vruchten kogelvormig, een weinig donzig ` ? : R. hirtus W.R. re 169 . Treedt in velerlei vormen op, van welke bij ons misschien zou kunnen voorkomen . R. Kaltenbachii Metsch. Tamelijk groote, soms aanzienlijke plant, met zwart-roode klieren. Bloeiwijze samengesteld, vaak recht uitstaande vertakt, rijkbloemig, overhangend. Bladen dikwijls 5-tallig. Bloemen tamelijk groot, wit; meeldraden langer dan de stijlen. . Gesteelde klieren talrijk, maar meestal niet of weinig langer dan het haarvilt der bloeiassen, slechts enkele langer; bloemstelen lang, fijn naaldvormige bestekeld; meeldraden nauwelijks langer dan de stijlen; bladen der loot 3- of voetvormig 5-tallig; blaadjes aan beide zijden groen en behaard, ongelijk gezaagd; het eindblaadje 3—5 maal langer dan zijn steeltje, ‘eivormig, hart-eivormig of langwerpig omgekeerd eivormig met uitgeranden voet, lang toegespitst . R. serpens Wh. — Loot róndachtig, dicht beha zeldzamer bijna kaal; bladen meest 5-tallig; blaadjes van onder verspreid be- haard, het eindblaadje uit afgeknotten of licht uitgeranden voet eivormig, lang toegespitst; bloeiwijze tamelijk dicht, gelijkend op die van R. pallidus, die door de meer- dere gelijkheid der stekels en de geringe hoeveelheid klierborstels te onderscheiden is; bloemstelen aan de assen pa E Ketten bij de vrucht afstaand R. viridis Kaltenb. Ned. Kruidk. Archief. 3e Serie. II. 1e Stuk. 12 CONTRIBUTIONS un FLORE MYCOLOGIQUE DES PAYS-BAS. XVII. PAR C. A. J. A. OUDEMANS. " A. Basidiomycètes. T Hyménomycètes. I Agaricinées. $ Leucosporées. 1. Lepiota Carcharias. 2. Clytocybe metachroa. 8. Collybia platyphylla. 4. e tuberosa. -S Pleurotus mitis. o Hygrophorus elivalis. 7. * glauco-nitens. 8. e turundus. 9. Russula fallax. 10. * vitellina. 1l. Marasmius scorteus. SS Rhodosporées. 12. SAME An prunulus. +) Faisant suite au N°. XVI, inséré dans le Ned. Kruidk. Archief, 3° Série, Tome I, p. 430—535. Les chiffres épaissis se rapportent à des espèces nouvelles pour „notre flore ou non encore décrites, les autres à des espèces déjà connues, SSS Ochrosporées. .Flammula spumosa. . Cortinarius firmus. jubarinus. SSS e Mélanosporées. . Agaricus subgibbosus. Stropharia albo-cyanea. . Psathyrella hiascens. II. Polyporées. . Boletus lupinus. ÿ torosus. versicolor. . Polyporus biennis. e elegans. » imberbis. .Fomes Evonymi. e fulvus. . Poria callosa. . Trametes odora. Dgedalea Schulzeri. Merulius porinoides. II. Hydnées. .Hydnum fusco-atrum. e membranaceum. . Irpex laeteus. IV. Clavariées. . Sparassis crispa. Clavaria pistillaris. rosea. : Typhnia elegantula. V. Théléphorées, Thelephora anthocephala. . Corticium amorphum. . Hypochnus mollis. " olivaceus. 45. 46. 47. 172 . Hypochnus puniceus. VI. Trémellinées. . Tremella elegans. i neglecta. Dacryomyces fragiformis. Ditiola Fagi. Naematelia encephala. TT Gastéromycètes. 48. 49. $ b. Ustilaginées. 50. Lyeoperdon foetidum. (?) serotinum. Entyloma Calendulae. €. Urédinées. . Aeeidium Ervi. . Uredo Polypodii. . Coleosporium Maler Pulsatillae. . Melampsora repentis. .Pueeinia Moliniae. persistens. : BR nitie Fragariastri. D. Phycomycètes. 59. 60. E. Ascomycètes, Peronospora Ficariae. alta. T Discomycètes. a. Helvellacées. . Helvella Ephippium. pezizoides. 1 Hiirola sclerotipes. Cidoniella acicularis. . Geoglossum viscosum. b. Pézizazées. Acetabula suleata. 173 67. Geopyxis Craterium. 68. b muralis. 69. Pustularia Stevensoniana. 70. Otidea grandis. 71. Pyronema domesticum. 72. Discina venosa. 73. Barlaea cinnabarina. 74. i Riekii. 75. Humaria ollaris. 76. Lachnea carneo-sanguinea. 77. S gilva. 78. » pseudogregaria. 79. Woolhopeia. 80. dalapon Bresadolae. 81. » Kerverni 82 xd nervisequia. 83. ; filipes. | 84. 5 pseudotuberosa. 85. Urnula. 86. er Sydowiana. 87. Phialea Amenti. 88. š phyllophila. 89. $ virgultorum. 90. Mollisia Viburni. 91. Pyrenopeziza lignieola. 92. Dasyseypha patens. 93. " fuscescens. 94. Phaeopezia atrospora. 95. Belloninm filisporum. c. Ascobolacées. 96. Ascobolus atrofuscus. 97. viridis. 98. heen hanqs cinereus. 99. microsporus. 100. Ryparobius Pelletierii. 174 d. Bulgariacées. 101. Coryne Cylichnium. e. Phacidiacées, 102. Abrothallus Parmeliarum. f. Caliciacées. 103. Acolium tympanellum. 104. Calicium adspersum. 105. » eurtum. 106. » hyperellum. 107. ^ nigrum. 108. » pusillum. 109. $ quereinum. 110. * Stietarum. 111. trachelinum. 112, GoRion E furfuracea. 113. Sphinetrina turbinata. 114. Cyphelium ehrysocephalum. 115. A phaeocephalu m. 116. »...... EE Ee TT Tubéracées. 117. Tuber exeavatum. 118. puberulum. FIF EE a. Sphériacées. a. Allantosporées. 119. Calosphaeria pusilla. 120. Eutypa polyeocca, 121. Valsa Abietis. b. Hyalosporées. 122. Triehosphaeria pilosa. c. Phéosporées. 123. Rosellinia Clavariae, 124. Sordaria lignicola. d. Hyalodidymées. 125. Cry ptosporella chondrospora. 175 126. Didymella culmigena. 127. Stigmatea Fraxini Oud. n. sp. e. Pheodidymees. 128. Didymosphaeria Rhododendri Oud. n. sp. f. Hyalophragmees. 129. Ceratosphaeria lampadophora. 130. Metasphaeria Cumana. 131. Taxi Oud. n. sp. 132. Zignoólt Hederae. 133, ovoidea. g. E ere? 134. Leptosphaeria luctuosa. 135. b Phlogis Oud. n. sp. 136. ` platanicola. 137. 6 salebricola. 138. ErilioL ” h. Dictyosporées. 139. Cueurbitaria Rhamni. 140. Karstenula rhodostoma. 141. Pleospora Gilletiana. 142. Negundinis Oud. n. sp. 143. BEE Cliviae Oud n. sp. b. Hypocréacées. 144. Nectria punicea. y. Dothidéacées. 145. Mazzantia Galii. F. Champignons secondaires ou inférieurs. a. Sphéropsidées. l. Sphéroidées. a. Hyalosporées. 146. Phyllostieta aesculana Oud. n. sp. 147. - aesculicola. 148. = aesculina. 149. Alaterni. 176 150. Phyllosticta alnea. 151. 5 braetearum Oud. n. sp. 152, E Bufonii Oud. n. sp. 153. 5 chaenomelina. : 154. 5 Chamaenerii. 155. = eoniothyrioides. 156. H Elaeagni. 157. à Fagi Oud. n. sp. 158. $ Hepaticae. 159. m holosteicola Oud. n. sp. 160. " Ilieis Oud. n. sp. 161. 8 juglandina. 162. ^ Laburni Oud. n. sp. 163. 4 maeuliformis. 164. pe Nareissi Oud. n. sp. 165. » persieicola Oud. n. sp. 168. s phaseolina. 167. à Eisi 168. = Podagrariae Oud. n. sp. 169. 5 prunicola. 170. * quereieola Oud. n. sp. 171. á Rhamni. 172. = Rosarum. 173. a Tabaei. 174. = thujana. 175. » Trappenii Oud. n. sp. 176. vincicola Oud. n. sp. 177. Dégiten calthaecola. 178. Phoma Amorphae. 179. a Amygdali Oud. n. sp. 180. s Colehieae Oud. n. sp. * conigena. i eornieola Oud. n. sp. 183. x desciscens Oud. n. sp. 184. S Douglasii Oud. n. sp. 177 185. Phoma Dulcamarae. 186. e euphorbiphila Oud. n. sp. 187. 3 Forsythiae. 188. * Frangulae. 189. $ fraxinifolia. 190. : Gleditschiae. 191. » Grossulariae. 192. s herbarum. 193. R Idaei Oud. n. sp. 194. » insularis. 195. » Laricis Oud. n. sp. 196. * leguminum. 197. a Liliacearum. 198. * Lingam. 199. - Mororum. 200. a Oenothericola Oud. n sp. 201. ^ phyllostictoides. 202. S Pruni. 203. » Rosae. SM. , Saccardoi Oud. n. sp 205. » Salisburyae Oud. n. sp. 208. » Salviae. 207. = Sempervirentis Oud. n. sp. 208. " solaniphila Oud. n. sp. 209. š subtilissima. 210. e tabifica. 211. » tamariscina. 212. s Tataricolae Oud. n. sp. 213. e thyrsiflorae Oud. n. sp. 214. : Triacanthi Oud. n. sp. 215. i typhicola Oud. n. sp. 216. viburnicola Oud. n. sp. 217. Maosophéss Capsellae Oud. n. sp. 218. Ilieis Oud. n. sp. 219. Bolófotiopads pithyophila Oud. n. sp. - » Ul 178 . Selerotiopsis Potentillae Oud. n. sp. .Asteroma Brassicae. graminis. Mali. Populi. . Cieinnobolus Cesatii. . Rabenhorstia clandestina. .Fuckelia Ribis. .Cytosporella Quercus Oud. n. sp. . Plaeosphaeria Pruni Oud. n. sp. . Cytospora clypeata. Dasycarpi Oud. n. sp. diatrypa. durella. fraxinicola Oud. n. sp. nivea. Persicae. rhodophila. Ribis. Rubi. Le enk fraxinicola Oud. n. sp. B. Phéosporées. » n n n . Coniothyrium conoideum., Fuckelii. herbarum. laburniphilum Oud. n. sp. olivace um. Tamaricis Oud. n. sp. Hyalospotethé Juglandis Oud. n. sp. y. Phéodidymées. Diplodia Abrotani. n » n » Alni. Evonymi. Ligustri. mamillana. 253. 179 Diplodia Rubi. Sorbi. : » 9, Hyalodidymées. .Ascochyta ampelina. Hypochoeridis Oud. n. sp. ignobilis Oud. n. sp. Lactucae Oud. n. sp. ledicola Oud. n. sp. Lysimachiae Oud. n. sp. Menyanthis Oud. n. sp. Myrtilli Oud. n. sp. Psammae Oud. n. sp. e Rhei: * solanicola Oud. n. sp. viburnicola Oud. n. sp. siegen Filum. . Cytodiplospora Acerum Oud. n. Sp. Betulae Oud. n. sp. -Dinlose ia dasycarpi Oud. n. sp. Negundinis Oud. n. sp. . EE Ledi Oud. n. sp. e. Phragmosporées. . Hendersonia Grossulariae Oud. n. sp. Mespili. sarmentorum. typhieola Oud. n. sp. » » n n. Dictyosporées. .Camarosporium Tanaceti Oud. n. sp. 9. Scolécosporées. . Septoria Armoraciae. bractearum. Capsellae Oud. n. sp. caricicola Oud. n. sp. eonorum Oud. n. sp. eurvata. 180 . Septoria Elaeagni. ` Galeopsidis. y Hippocastani. * Hyperiei. e japonicae Oud. n. sp. e Lysimachiae. e Menyanthis. b Narcissi. d obesispora Oud. n. sp. e Phlogis. x Seleranthi. a stipata. s Tritici $ Urtieae. Virgaureae. Ph asd t d Áceris. . Rhabdospora Eryngii Oud. n. sp. 3 Millefolii Oud. n. sp. Tanaceti n. sp. : teen Abietis. Syringae n. sp. 2. Nectrioidées. .Bphaeronemella Wentii Oud. n. sp. 3. Leptostromoidées. .Leptothyrium alneum. e Coryli. s Funekiae Oud. n. sp. " ilieinum. Lunariae. ; oa earieinum. ` hypodermoides. i lonicericolum, i punctiforme. Stellariae n. sp. Sacidium Abietis Oud. n. sp. 181 317. Pirostoma eireinans. 318. Entomosporium maculatum. 4, Excipulacées. 319. Discella Berberidis. b. Melanconiacées. a. Hyalosporées. 320. Gloeosporium Capreae. 321. e Cydoniae. 322. » eylindrosporium. 323. e nervisequium. 324. Oneidii Oud. n. sp. 325. EE juglandinum Oud. n. sp. Lanceola. 327. Prolleia nitidula. f. Scoléco-allantosporées. 328. Cryptosporium conicum. 329. Siphonis Oud. n. sp. 330. Dibertolla Aueupariae Oud. n. sp. 331. P fusca. 332. poss Lonicerae. 333. Opuli Oud. n. sp. y. Pé des. 334. Melanconium bicolor. 335. juglandinum. à. Did, ymosporées. 336. Marsonia Castagnei. 337. = obscura. 338. Parnattoniana. oso. Bertomyxä Ariae Oud. n. sp. 340. A Corni Oud. n. sp. 341. Negundinis Oud. n. sp. 8. Eemer des. 342. Coryneum maerospermum. 343. Pestalozzia intermedia. 344. » truneata. 182 345. Septogloeum Corni Oud. n. sp. n. Dictyosporées. 346. Steganosporium cellulosum. c. Hyphomycètes. 1. Mucédinées. a. Amérosporées. 347. Oospora ovalispora. 348. Monilia cinerea. 349. j fructigena. 350. Oidium Balsamii. 351. ? Crataegi. 352. $ farinosum. 353. s leucoconium, 354. monilioides yar. ochraceum. 355. drs EE densum. 356. Hellebori Oud. n. sp. 357. Hon vans Bassiana. 358. Ovularia sphaeroidea. 359. Verticillium lateritium. 360. : Laetueae. 361. nanum. B. PRA D Eas 362. Ramularia agrestis. 363. De Anchusae. 364. » calcea. 365. tumescens. 366. Pebini Heraclei Oud. m sp. 367. Septoeylindrium Secales Oud. n. sp. 2. Dématiées. a. Amérosporées. 368. Coniosporium incertum. 369. Hadrotrichum Phragmitis. 370, virescens, 371. euren elegans. 372. Fusieladium earpophilum Oud. n. sp. 373. ^ Cerasi. 314. pirinum. 375. Gisadegortum punetulatum. 376. e Typharum. y. Phragmosporées. 377. Clasterosporium Amygdalearum. 378. " Iridis Oud. n. sp. 379. Lini Oud. n. sp. 380. Dese obovatum Oud. n. sp. 381. Cercospora Apii. 382. $ lilacina. 383. » Spinaeeae Oud. n. sp. 384. Virgaureae. 385. Hoterouporiuh Allii. 386. ; „ var. Polygonati O. 387. ^ Avenae Oud. n. sp. 388. * Typharum. 9. Dictyosporées. 389. Stemphylium graminis. 390. " piriforme. 391. polymorphum. 392. Genieten ineertum. 393. > Mughi Oud. n. sp. 394. * Psammae Oud. n. sp. 395. phyllophilum. 183 B. Didymosporées. 9 S. Stilbées. . Arthrobotryum coprophilum Oud. n. sp. . Stilbum hyalinum. e tomentosum. . Isaria sphecophila. 4. Tuberculariées, . Sphacelia typhina. Fusarium apiogenum. 184 402. Fusarium Lolii. 403. j Solani. 404. Zeae. 405. tion micropus.- 406. , vulgare. d. Sclérotes. 407. Selerotium Brassicae. 408. , bullatum. 409, ` à eorrugatum. 410. = Patouillardi. 411. a rhizodes. 412. seetum. , e. Mycella stériles. 413. Eetostroma Triglochinis Oud. n. sp. 414. Ozonium stuposum. 415. Hy pha elongata. 416. Himantia candida. . 417. d helvola. 418. > ramosissima. 419. subcorticalis. 420. étions giganteum. Supplément, Discomycètes. Pézizazées. Lachnea coprinaria. Trichopeziza leucophaea. Dasyseypha cerina. » distinguenda. Discomycètes. Dermatiées. Scleroderris Ribesia. Pyrenomycetes. Sphériacées. Ophiobolus elavisporus. e Galii veri 185 Ustilaginees. Entyloma Kees Champignons inferieurs. Spheroidees. Phyllostieta Forsythiae. quereicola Oud. n. sp. Phan Cosmi Oud, n. sp. » japoniea. Fusicoceum Corni Oud. n. sp. Camarosposium Dasycarpi Oud. n. sp. Rhabdospora nigrella Saec. var. foliieola Oud. Leptothyrium botryoides. Coryli Sacidium Abietis Oud. n. sp. Champignons inférieurs. Mucédinées. Monilia eandida. Titaea Cydoniae Oud. n. sp. Champignons inférieurs. Dématiées. Bispora Trabutiae. Cereospora montana. Stigmella Martagonis Oud. n. sp. Macrosporium Brassicae. - Ned. Kruidk. Archief. 3e Serie. II. 1e Stuk. 13 186 A. Basidiomycètes. T Hyménomyceètes. 1. Agaricinöes. S Leucosporées. 1. Lepiota Carcharias (Pers. [Agar. carch. Disp. meth. 18; id. Syn. 263; id. Icon. pictae p. 11 et tab. V f. 1—3]) Saec. Syll. V, 46; Agar. carcharias Fr. Ep. II, 36; Cooke Ill. tab. 42; Agar. ramentaceus Krombh. tab. 25 f. 21—25; Agar. cristatus Harzer tab. 44 f. 2. Dans les forêts de Conifères à Nunspeet; 8 Nov. 1898. — M. Beins. — A vrai dire, ce champignon pourrait étre pris pour une espéce d' Armillaria, à cause de ses feuillets adnexes. Il a le chapeau d’abord convexe, puis aplati, p. ou m. omboné, d'un incarnat roussátre, couvert de petites verrues floconneuses, mais qui, en se desséchant, deviennent un peu piquantes, tout en gagnant en solidité. L'anneau, un peu boursoufflé, eotonneux, ne se maintient pas longtemps, et le pied, p. ou m. bulbeux à la base, est divisé en deux parties, dont l’införieure, la plus longue, prösente une surface ögale à celle du chapeau, tandisque la supérieure, plus lisse, se distingue par une couleur beaucoup moins prononcée. Dans nos plus grands exemplaires le chapeau égalait 4 centim. en diam., et le pied 5 cent. en hauteur. 2. Clitocybe metachroa (Fr. [Ag. metachrous 8. M. I, 172; id. El. I, 22; id. Ep. II, 103]) Sacc. Syll. V, 185; Cooke Ill. tab. 115. — Parmi les mousses sur un terrain de bruyère ombragé. — Apeldoorn, 27 Oct. 1898; O. Espèce inodore, au chapeau d'abord convexe ou plan, plus tard döprimö, glabre, hygrophane, faisant partie des »Orbifor- mes.” Couleur p. ou m. livide au début, puis blanchâtre. Pied creux à un âge avancé et p. ou m. aplati, farineux au sommet. Feuillets adnés, serrös. 187 L’espöce compte parmi celles, dont le chapeau varie entre 2% et 4 cent. de diamètre, et dont la hauteur du pied ordinaire- ment n'excède pas 4 cent. Elle croit en groupes et peut être confondue avec le C. brumalis, lequel pourtant exhale une odeur faible et agröable, et possède des feuillets arqués et décurrents. En se desséchant elle prend un teint jaunätre. 3. Collybia platyphylla (Fr. [Ag. platyphyllus S. M. I, 117; id. Ep. II, 110]) Saec. Syll. V, 203; Cooke Ill. tab. 128; Ag. grammocephalus Bull. tab. 591. — Valkenburg (L) Sur les troncs d'arbres, 1898; Mr. J. Rick S. J. 4. Collybia tuberosa (Bul. [Ag. tuberosus Ch. de Fr. tab 256; Fr. S. M. I, 133; id. Ep. II, 119; Cooke Ill. tab. 144; Fl. Dan. tab. 1613; Grev. Scott. tab. 23; Quélét tab. 23. -- Sur des Russula pourrissants. — Valkenburg (L). 1898; Mr. J. Rick. S. J. 5. Pleurotus mitis (Pers. [Ag. mitis Syn. 481; Fr. S. M. I, 188; id. Ep. II, 177]) Sacc. Syll. V, 364. — Sur un rameau du Pinus sylvestris; Nunspeet, Oct. 1898; Mr. Beins. Figuró dans Pers. Observ. Myool. I, tab. V, f. 3; Berkeley, Outl. tab. VI, f. 9; Cooke Ill. tab. 211. — La figure de Per- soon pèche par la couleur des feuillets, qui sont blancs et non pas ferrugineux, quoique à un áge avancé ils deviennent un peu enfumös. Mais à part cette erreur, la forme et la grandeur des exemplaires, puis la surface du chapeau, sont il ne peut plus exactes, et ne diffèrent en rien des figures de Berkeley et de Cooke. Aussi, nous souscrivons volontai- rement à l'opinion de Fries (S. M. I, 188 et 189): »Lamellae a stipite horizontali discretae,. valde confertae, lanceolato-li- neares, albido-pallidae. Hine icon in Pers. Obs. I, tab. 5 f. 3 (errore habet tab. 3 f. 5) omnino erronea quoad colorem," et ne saurions approuver la sentence de l'Epicrisis du méme auteur (2* Ed. p. 177): »Pers. Syn. p. 481 (sed non icon in Obs. Myc.)”, phrase, reproduite par Mr. Saccardo dans le Sylloge V, 364. Le Pleurotus mitis se distingue aisóment par ses dimensions 188 röduites (1 à 1% cent. pour la largeur du chapeau), le ren- flement au sommet du pied, et sa ressemblance parfaite avec le Panus stiptieus. 6. Hygrophorus clivalis Fr. Monogr. II, 134; id. Ep. II, 414; Sacc. Syll. 406. Dans les endroits döprimös et mousseux parmi les bruyères ombragés. — Bussum, Oct. 1898; Mr. C. J. Koning. — Cette espèce, figurée dans les Hygrophori de Britzelmayer que je n'ai pu consulter, se dis- tingue par un chapeau blane, mince, tant soit peu charnu, et souvent lögörement bistré au centre, d’abord campanuló, puis aplati, luisant, mais pas visqueux, à bord rabattu au début, plus tard étalé et strié. Le pied plein, court, fragile, va en s’amincissant vers le bas, tandis que les feuillets ventrus et distants perdent de leur largeur en s’approchant du pied, et l'atteignent à peine. 7. Hygrophorus glauco-nitens Fr. Ep. I, 54; IL, 421; Sacc. Syll. V, 422; Britzelm. Hygr. f. 38; Ag. nitens Batsch, El II, 22 et tab. XXXIII f. 192. — Parmi les herbes dans les terrains de bruyére boisés. — Nunspeet, Nov. 1898; Mr. Beins. — Cette espöce qui, selon plusieurs auteurs, semble représenter l'état juvénile du H. nitratus, justement comme celui-ci répand une odeur nitreuse, quoique plus faible, et se distingue par la forme p. ou m. irrégulière du chapeau qui, visqueux au début, bientôt se dessöche, et frappe par sa cou- leur fuligineuse, souvent mêlé d’olivätre, et une surface vergetóe de stries sombres. Le pied cilindrique d'un blanc pur ou légèrement olivacé, a la surface un peu luisante, tandis que les feuillets, adnós, mais bientôt détachés du pied, larges et espacös, justement comme dans le H. nitratus, ont une cou- leur gris-verdätre. 8. Hygrophorus turundus Fr. Ep. I, 330; II, 418; Sacc Syl. V, 413; Cooke Ill. tab. 921 B; Ag. Fr. S. M. L 106 et Obs. Myool II, 199; Ag. ces Lasch, dans Ra- benhorst Herb. Mycol. I, n°. 118. — Nunspeet, Nov. 1898; Mr. Beins. 189 Quoique d'une taille moyenne (chapeau large de 2 à 3 cent.) le H. turundus compte parmi les champignons à couleurs splendides, ne cédant en rien à cet égard au H. miniatus, beaucoup plus vulgaire, et qui, dans le système, se trouve placé à son côté. Notre champignon, très fragile, se distingue par une couleur dorée magnifique, à l'exception seulement du centre du chapeau qui, d’abord grisätre, passe au fuligineux ou au bistre, et à la fin se dissout en écailles ou lanières qui se recourbent, et auxquelles le champignon est redevable de son nom (turunda = charpie). Le chapeau mince, d'abord convexe, plus tard ombiliqué, a le bord crénelé, et tant soit peu recourbé en dedans, tan- dis que le pied raide, fistuleux à l'état adulte, fluet et lisse, jouit d'un teint fauve-rutilant. Les feuillets döcurrents, espacés, d'abord blanchätres, bientôt passent au citron dilué. 9. Russula fallax (Schaeff.) Fr. Ep. U, 449; Sacc. Syll V, 470; Cooke Ill. tab. 1059; Ag. fallax Schaeff. Fgi Bav. tab. XVI, f. 1—3. — Nunspeet, Oct. 1898; Mr. Beins. — Cette espèce, faisant partie de la section des »Fragiles" de Fries, ressemble d'un cóté au R. emetica, et de l'autre au R. fragilis, mais se distingue du premier par ses dimensions moindres, une fragilité plus prononcée, un rouge terne, moins pur et p. ou m. bigarré du chapeau; et du dernier par la forme discoide, plus régulière du chapeau, et les feuillets espacós d'un blanc moins pur, échancrés à la base. . 10. Russula vitellina (P.) Fr. Ep. I, 363; II, 451; Sacc. Syll. V, 481; Ag. vitellinus P. Syn. 442; Batsch El. fig. 72. — Dans les sapinières de Valkenburg (Limbourg), 1899. — Mr. J. Rick S. J. 1L. Marasmius scorteus Fr. Ep. IL, 468; Sacce. SylL V, 511; Cooke Ill. tab. 1119 B. — Bussum, Nov. 1898; Mr. C. J. Koning. Le M. scorteus, inséré dans le système à peu de distance des M. oreades et M. plancus qui tous les deux font partie de notre flore, ressemble, au premier abord, à une forme » 190 röduite du premier. Pourtant, son chapeau, pas plus large que 2 à 2% cent., est privé d'une bosse, et ne présente point de stries au bord, tandis que le pied, haut de 2% cent., manque de duvet tomenteux et, tout en vieillissant, de blanc tourne au gris-brunätre-sale, et finit par se tordre sur son propre axe. Le M. plancus, justement comme le M. oreades, | posséde un pied finement tomenteux, mais qui se tord a un âge avancé et dont l’intérieur gua une cavité tellement prononcée, que le titre »creux” pun puisse ötre appliqué de bon droit. Le M. scorteus semble être rare. Aussi avons nous pris soin de conserver nos exemplaires dans le spiritus et de les déposer au Musée de la Société de Botanique, dans le Labo- ratoire botanique de l’Université de Leide. $8 Rhodosporées. 12. Clitopilus Prunulus (Scop.) Sacc. Syll. V, 699; Ag. Prunulus Scop. Fl. Carn. II, 437; Fr. S. M. I, 193 (excl. veterum synon); Fr. Ep. II, 197; Cooke Ill. tab. 322; Berk. Outl. tab. VII f. 7; Hussey Illustr. II, tab. 47; Ag. albellus Schaeff. Bav. tab. 55 f. 7 et 8. — Dans les bois de Hôtre. — Valkenburg (L.) 1899; Mr. J. Rick. 888 Ochrosporées. 13. Flammula spumosa (Fr) Sace. Syll. V, 817; Ag. spumosus Fr. S. M. I, 252; id. Ep. IT, 247; Fr. Icon. sel. tab. 116 f. 3; Cooke Illustr. tab. 476. — Nunspeet, parmi lherbe des gazons; 7 Nov. 1898. — Mr. Beins. — Ce cham- pignon, appartenant à la Section des »Lubrici" de Fries, eroît en touffes, et présente un chapeau convexe ou en cöne, plus tard aplati, lisse et trós visqueux, ocre-jonquille, et dis- tinctement cortiné au bord; un pied cilindrique, jaune-päle, portant des stries fibrilleuses, gréle et creux; et des feuillets 191 jaunes, plus tard ferrugineux, à cause des spores adhörentes. Le pied de nos exemplaires, au lieu de s’amincir vers le bas, au contraire pe un peu gonflé. Par une erreur, à la page 243 du Tome I de KS »Revue des Champignons des Pays-Bas", le nom de l’espöce décrite à été maladroitement changé en F. mucosa. 14. Cortinarius firmus Fr. Ep. I, 303; II, 386; Sacc. Syll. V, 964; Ag. araneosus Bull. tab. 96, variótó tubó- reuse. — Valkenburg (L.) 1899; Mr. J. Rick. 15. Cortinarius rudi de Fr. Ep. II, 393; Sacc. Syll. V, 975; Ag. araneosus Bull. tab. 431 f.1; Cooke m tab. 197. — Dos les sapiniöres à Nunspeet; Nov. 1898. — Mr. Beins. Espéce de la section des Hydrocybe, reconnaissable à son pied brunätre, sa cortine blanche, et son chapeau cannelle- orangé luisant. Elle diffère du C. cinnamomeus qui lui res- semble, par sa cortine blanche, et du C. incisus par l'état poli et l'intógrité du chapeau. 8888 Mélanosporées. e 16. Agaricus subgibbosus Fr. Ep. I, 215; id. Monogr. I, 408 et Ep. II, 281; Sacc Syll. V, 1006; Cooke Il. t. 532. — Ce champignon, cité auparavant dans m Ned. 