Geschiedenis van het buddhisme in Indië
(Als boven). Hiermede, eerwaarde heeren, zijn de dertien zaken die gestraft worden met tijdelijke uitsluiting van de gemeenschap opgenoemd. In de eerste gevallen wordt de straf toegepast bij het overtreden voor den eerste keer; in de laatste, bij het overtreden voor den derden keer. Indien een geestelijke zich ten opzichte van een dezer dingen van schuld bewust is en zijn schuld verzwijgt, moet hij een onvrijwillige afzondering (parivasa) ondergaan gedurende even zooveel dagen als hij zijn schuld verzwegen heeft, na afloop van welken termijn hij verder zes dagen lang zich aan een boete (mannatta) moet onderwerpen. Na deze boete volbracht te hebben, moet hij in een kapittelvergadering van 20 geestelijken in. Het is niet licht te verklaren hoe een geestelijke die zich aan verregaand wangedrag schuldig maakt en familiën schendt geen doodzonde begaan heeft. De opstellers van Sutta- W. I, p. 179 schijnen dit gevoeld te hebben en beschrijven in een historische fabel het wangedrag van zekere "schaamte-lozen" geestelijken op zulk een wijze dat men volgens de letter de "schaamte-lozen" niet kan beschuldigen de eerste hoofdzonde bedreven te hebben. Er wordt wel verteld dat die geestelijken met vrouwen, meisjes en dienstmeiden in familiën op éénen stoel zitten, op één rustbed, onder dezelfde sprei en hetzelfde kleed zich uitstrekken, maar niet rechtstreeks dat zij tegen het eerste gebod zondigen. Dat alles is niet in staat om de duidelijke zin die in de uitdrukking "schaamte-loos van familiën" ligt opgesloten, te verdonkeren. Men moet wel aannemen dat de broederschap naar gelang van omstandigheden gewoon was met twee maten te meten. Ze heeft zich trouwens zelve verklapt met den liederlijken geestelijke de woorden, in ’t artikel zelf te lezen, in den mond te leggen. In C. en M. is de volgorde van art. 12 en 13 omgekeerd. DE SANGH A. Eer hersteld worden. Al ontbreekt er slechts één aan het vereiste aantal van 20, dan kan de monnik niet in eer hersteld worden en verdienen de broeders (die zulke een onvolledige vergadering houden) een berisping. Zoo is in het gegeven geval de behoorlijke vorm. Ik vraag dus, eerwaarde broeders, zijt gij zuiver? (enz. als boven). DOVER ONBEPAALDE GEVALLEN. Nu, E. B., komen de twee onbepaalde gevallen in behandeling. 1. Als een monnik geheel alleen met een vrouwspersoon, in ’t geheim en op een verborgen plaats die geschikt is voor het doel, zich nederzet, en zóo gezien wordt door een geloofwaardige vrouw onder de leeken, die hem beticht hetzij van een hoofdzonde, hetzij van iets waarop uitsluiting staat, of wel van iets waarvoor geboet moet worden, dan moet die monnik, wanneer hij bekent, veroordeeld worden om de een of ander van die drie zaken (al naargelang van zijn eigen bekentenis); of (in geval van niet-bekentenis) hij moet veroordeeld worden om de zaak (tot een van de drie categorieën behorende) waarvan de geloofwaardige vrouw hem beticht. Dit is een onbepaald geval. 2. Is evenwel de plaats open en niet geschikt voor het doel, doch wel zodanig, dat men daar een vrouwspersoon in wulpsche taal toe kan spreken, en zet zich een monnik geheel alleen met een vrouwspersoon in het geheim op zulk een plaats neder, en wordt hij gezien door een geloofwaardige vrouw onder de leeken, die hem beticht hetzij van iets waarop tijdelijke uitsluiting staat, of van iets waarvoor geboet moet worden, dan moet die monnik, wanneer hij bekent, veroordeeld worden om de een of andere van die twee zaken; of (in geval van niet-bekentenis) hij moet veroordeeld worden om de zaak (tot een van die twee categorieën) waarvan de geloofwaardige vrouw hem beticht. Ook dit is een onbepaald geval. De twee onbepaalde gevallen, E. B., zijn afgehandeld. Ik vraag u dus, enz. 6. OVER ZAKEN WAAROP VERBEURDVERKLARING ALS STRAF STAAT. Nu, E. B., komen de 30 zaken welke met verbeurdverklaring gestraft worden in behandeling. 1. Als een kledingstuk af is, mag een monnik, wanneer hij Kathina heeft opgenomen, een overtollig kledingstuk niet langer dan uiterlijk tien dagen dragen; zo hij die termijn overschrijdt, wordt hij gestraft met verbeurdverklaring. 2. Als een kledingstuk af is, en een monnik Kathina heeft opgenomen, indien dan die monnik van zijn drie ordekleederen scheidt, al is het maar voor een enkel nacht, tenzij met toestemming van het kapittel, dan wordt hij gestraft met verbeurdverklaring. 3. Als een kleed af is, en een monnik Kathina heeft opgenomen, als dan de monnik buitentijds kleedingstof geworden, mag hij die desverkiezende aannemen en aanstonds laten verwerken; heeft hij niet genoeg (voor een kleed), dan mag hij de kleedingstof uiterlijk een maand bewaren in de verwachting dat het ontbrekende zal aangevuld worden; bewaart hij de stof langer, al heeft hij de verwachting (dat het ontbrekende zal aangevuld worden), dan wordt hij enz. A. Als een monnik een oud kleed door een non die hem niet in de bloed bestaat laat wassen, verwerken of kloppen, wordt hij gestraft enz. De tekst heeft niet vertaald, terwijl we in navolging van de commentaren vertaald hebben alsof er stond niet vertaald. Dat is de vraag of men hiertoe recht heeft; houdt men zich aan het algemene Indische spraakgebruik, dan kan men uit de woorden niet anders opmaken dan dit: Wanneer een Kathina, waarop een kleed afgemaakt is, door een monnik is opgenomen (of getrokken ?). Dit artikel is een wijziging van een ouder, dat eenvoudig het volgende inhield: Als een monnik een overtollig kleed draagt, wordt hij gestraft met verbeurdverklaring; Sutta-W. I, p. 195. 88 DE SANGHA. 5. Als een monnik uit de handen eener non die hem niet in den bloede bestaat een kleed aanneemt, tenzij in ruil, wordt hij enz. ! 6. Als een monnik eenen burgerman of eene burgervrouw, die hem niet in den bloede bestaat, om een kleed vraagt, behalve bij een gepaste gelegenheid, dan wordt hij gestraft met verbeurdverklaring. Onder gepaste gelegenheid heeft men te verstaan het geval dat hem een kleed ontstolen is of dat hij het verloren heeft. 7. Indien een burger of burgervrouw, die hem niet in den bloede bestaat, veel kledingstukken aanbieden, mag de monnik daaruit slechts twee stuks kiezen, een onder- en een bovenkleed. Kiest hij daaruit meer, dan wordt hij enz. 8. Als ten behoeve van een monnik een burger of burgervrouw, hem niet in den bloede bestaande, een collectie op het touw zet met het uitgedrukt doel, om voor het ingezamelde geld een kleed te koopen voor bedoelden monnik, en als dan die monnik, zonder voorafgaande uitnodiging, naar die persoon toe gaat, en ten aanzien van het kleed kenbaar maakt hoe hij het zou verkiezen, met de woorden: "Och UE. moest voor de ingezamelde gelden zo of zo een kleed voor mijn gebruik koopen", aldus gebruik makende van andermans geneigdheid om goed te doen, dan wordt hij enz. H. Als ten behoeve van een monnik twee burgers of burgervrouwen, hem niet in den bloede bestaande, ieder afzonderlijk een collectie op het touw zetten met het uitgedrukte doel om voor de afzonderlijk ingezamelde gelden afzonderlijk een kleed te koopen voor bedoelden monnik, en als dan die monnik, zonder voorafgaande uitnoodiging, naar die personen toe gaat en ten aanzien van het kleed kenbaar maakt hoe hij het zou verkiezen, met de woorden: "Och, de Heeren (of Dames) moesten voor het gezamenlijk bedrag der afzonderlijk ingezamelde gelden zoo of zoo een kleed koopen, zodat gij beide mij met één kleed zult dekken", aldus gebruikmakend van (anderer) geneigdheid om goed te doen, dan wordt hij enz. 40. Als ten behoeve van een monnik een vorst, rijksgroote, brahmaan of burgerman met eenen bode geld afzendt om een kleed te koopen, met den last om voor dat geld een kleed als uitrusting voor bedoelden monnik te koopen, en als die bode bij den monnik gekomen zegt: "hier wordt Uw Eerw. geld gebracht voor een kleed ten uwen behoeve; Uw Eerw. Nemen dat aan, dan moet de monnik tot de bode zeggen: "Wij nemen dat geld niet aan, goede vriend, doch wij willen wel een kleed aan nemen, op de juiste tijd en in behoorlijke vorm". Bij aldien nu de bode de monnik vraagt: "Heeft Uw Eerw. een zaakgelastigde?" dan, monniken, moet de monnik, wanneer hij behoefte aan een kleed heeft, een zaakgelastigde, hetzij een kloosterling of een leek, aanwijzen, met de woorden: "Die persoon, goede vriend, is de zaakgelastigde der geestelijken". Als voorts de bode, na de zaakgelastigde van de zaak onderricht te hebben, weer tot de monnik komt om te zeggen: "De zaakgelastigde door Uw Eerw. aangewezen is door mij onderricht, Uw Eerw. vervolgens zich bij hem; hij zal U te gelegener tijd de kleeding verschaffen"; dan, monniken, begeve zich de monnik, wanneer hij aan het kleed behoefte heeft, tot de zaakgelastigde en manneert hem twee-, driemaal in deze voegen: "Ik heb behoefte aan een kleed, goede vriend." Bekomt hij het kleed na twee-, driemaal gemaand te hebben, dan is het goed; zoo niet, dan mag hij vier-, vijf-, uiterlijk zesmaal stilzwijgend manen en geduldig afwachten; bekomt hij zodoende het kleed, dan is het goed. Slaagt hij dan nog niet, en geeft hij zich verder moeite totdat hij het bekomt, dan wordt hij gestraft met verbeurdverklaring. In geval hij het kleed niet bekomt, moet hij in persoon tot de man gaan van wien het geld om een kleed te koopen afkomstig is, of anders een bode zenden, om te zeggen: "Het geld hetwelk Uw Edele gezonden heeft om ten behoeve van die monnik een kleed te koopen, is hem in geenen deele van nut geweest; Uw Edele moet zorgen dat het niet voor U verloren gaat." Zoo is in het gegeven geval de behoorlijke vorm. 90 DE SANGHA A. Als een monnik een sprei gedeeltelijk uit zijde laat maken, wordt hij enz. Als een monnik een sprei van zuiver zwarte wol laat maken, wordt hij enz. Wanneer een monnik een nieuwe sprei laat maken, moet men voor de helft zuiver zwarte wol, voor een vierde witte en voor een vierde bruine wol nemen. Laat hij het anders maken, dan wordt hij enz. Eene nieuwe sprei die een monnik heeft laten maken moet hij zes jaar lang gebruiken. Laat hij binnen die tijd een andere nieuwe sprei maken, hetzij hij de oude weg doet of niet, buiten toestemming van het kapittel, dan wordt hij enz. Als een monnik een karpet om op te zitten laat maken, moet hij, om het te ontsieren, een stuk ter grootte van een Sugata-span in het vierkant uit een oud karpet nemen. Laat hij het anders maken, dan wordt hij enz. Als een monnik, onderweg zijnde, wol krijgt, mag hij, desverkiezende, ze aannemen en daarna uiterlijk 2 Yojana’s ver zelf met zich voeren, ingeval er niemand anders is om ze te dragen. Voert hij het pak verder met zich, zelfs ingeval geen drager te vinden is, dan wordt hij enz. Als een monnik door een non die hem niet in de bloedbezaat wol laat wassen, verwen of kammen, dan wordt hij enz. Als een monnik goud of zilver aanneemt of voor zich laat aan nemen of toestaat dat men het voor hem bewaart, wordt hij enz. Als een monnik zich afgeeft met het gebruiken van gemunt geld op de een of andere wijze, dan wordt hij gestraft met verbanning. Als een monnik zich afgeeft met het drijven van handel op de een of andere wijze, dan wordt hij gestraft met verbanning. Een overtolligen bedelpot mag men uiterlijk tien dagen houder bij, overschrijving van dezen termijn, wordt men gestraft met verbanning. Als een monnik, wanneer zijn bedelpot op minder dan vijf plaatsen gelapt is, zich een nieuwen laat aanschaffen, wordt hij gestraft met verbeurdverklaring. Hij moet dien (nieuwen) pot in een vergadering van monniken afgeven, en de allerslechtste pot in die vergadering te vinden moet hem dan gegeven worden met de woorden: „Dezen pot, broeder, moet gij houden tot dat hij berocht”. De geneesmiddelen die door zieke monniken mogen gebruikt worden, zoals ghee, boter, olie, honing en suiker, mag men aannemen en uiterlijk een week bewaren; bij overschrijving van den gestelde termijn, wordt men gestraft met verbanning. Een maand voor 't einde van de zomer mag een monnik zich eenen regenmantel zien te verschaffen, en een halve maand voor genoemd tijdstip mag hij dien gaan dragen. Verschaft hij zich eenen regenmantel meer dan een maand voor dat tijdstip, en gaat hij dien dragen meer dan een halve maand te voren, dan wordt hij gestraft met verbanning. Als een monnik een anderen, aan wie hij zelf een kleed gegeven heeft, het later in drift en misnoemen weder ontneemt of laat ontnemen, dan wordt hij gestraft met verbanning. 26. Als een monnik voor zichzelf om garen vraagt en er bij een wever een kleed van laat maken, dan wordt hij enz. 27. Als ten behoeve van een monnik zekere burger of burgervrouw, hem niet in den bloede bestaande, bij een wever een kleed laat weven, en als dan bedoelde monnik, zonder voorafgaande uitnoodiging, naar den wever toegaat en ten aanzien van het kleed kenbaar maakt hoe hij het zou verkiezen, met de woorden: "Goede vriend, het kleed dat gij weeft is voor mij bestemd; maak het lang en breed, stevig, goed van weefsel en schoon van rand, fraai van teekening en bewerking, dan zullen wij u iets als extraloog geven"; als de monnik, na zoo gesproken te hebben, iets als extraloog geeft, al was het maar een enkel bedelmaaltje, dan wordt hij enz. 28. Als tien dagen vóór volle maan van Karttika een monnik een onverwacht kleed krijgt, mag hij het, zoo hem goeddunkt, aannemen, en het bewaren tot aan het tijdstip bestemd voor de (gewone) uitdeeling van kleederen. Bewaart hij het langer, dan wordt hij enz. 29. Als een monnik, na sluiting van den stillentijd op vollemaansdag van Karttika, zich naar de wildernis begeeft om te wonen in kluizen die onveilig en aan gevaar blootgesteld zijn, dan mag hij desverkiezende een van zijn drie kleedingstukken thuis laten, en, zoo hij reden er voor heeft, van dat kleedingstuk scheiden gedurende den tijd van uiterlijk 6 dagen. Scheidt hij er langer van, buiten toestemming der broeders, dan wordt hij enz. 30. Als een monnik willens en wetens een voordeel voor de Kerk bepland zichzelf toeeigent, wordt hij enz. Hiermede, E. B., zijn de 30 zaken die met verbeurdverklaring gestraft worden opgenoemd. Ik vraag u dus, enz. T. OVER ZAKEN WAARVOOR MEN BOETEN MOET. Nu, E. B., komen de 92 zaken waarvoor men boeten moet, in behandeling. 4. Als men met volle bewustheid onwaarheid spreekt, moet men daarvoor boeten. 2. Als men smaalt, moet men enz. 3. Als men kwaad spreekt van een monnik, moet men enz. 4. Als een monnik aan een niet gewijd persoon woordelijk de tekst van de Wet voorleest, moet men enz. In M. is dit art. 26. De Chineesche redactie telt 90 artikelen; het aantal in M. wordt door Minajew niet opgegeven, doch uit de opmerking van genoemden geleerde dat wer in M. eenige overtredingen zijn die niet in den Pali-tekst voorkomen”, maken wij op dat het aantal artikelen in M. meer dan 90 bedraagt. Aan dit art. beantwoordt 6 in C., 8 in M. DE SANGHA. 93 9. Als een monnik langer dan twee of drie nachten bij een niet gewijd persoon slaapt, moet men enz. 6. Als een monnik bij een vrouw persoon slaapt, moet men enz. 7. Als een monnik meer dan vijf of zes volzinnen voor een vrouwspersoon predikt, behalve in tegenwoordigheid van een deskundige man persoon, moet men enz. 8. Als een monnik aan een ongewijd persoon verklaart bovenmenschelijke eigenschappen te bezitten, naar waarheid, moet men enz. 2. Als een monnik aan een ongewijd persoon een grove zonde van een der broeders vertelt, moet men enz. 10. Als een monnik in de grond graaft, of laat graven, moet enz. 11. Wie enig gewas of schepsel beschadigt, moet enz. 12. Wie vals beschuldigt en leed toevoegt, moet enz. 13. Wie tot ontevredenheid opwekt en moppert, moet enz. 14. Als een monnik een rustbed, stoel, balletje of kussen, het eigendom van de broederschap, buiten het huis spreidt of laat spreiden, en bij het heengaan niet weder opneemt of laat opnemen, of zonder iemand te groeten zich verwijdert, moet enz. 15. Als een monnik binnen het broederhuis een leger spreidt of laat spreiden, en bij het heengaan niet weder opneemt of laat opnemen, of zonder iemand te groeten zich verwijdert, moet enz. 16. Als een monnik binnen het broederhuis zijn leger spreidt na willens en wetens eenen anderen die vroeger diezelfde plaats innam verdrongen te hebben, om geene andere reden dan dat degene wien het hindert wel zal heengaan, moet enz. 17. Als een monnik in drift en misnoegen eenen anderen uit het broederhuis smijt of laat smijten, moet enz. Art. 5 en 6 komen overeen met 5 en 4 in C., met 54 en 65 in M. In C. wisselen art. 7 en 9 van plaats. In M. art. 6. Dit art is 73 in M. Art. 12 en 13 omgekeerd in C. en M. 19. Een monnik, die een groot klooster voor zich laat bouwen, mag op een plaats waar weinig groen is, zo veel bestellen als gelijk staat met twee of drie vrachten dekhout, totdat er genoeg is voor de deurkozijnen, de bout om te sluiten en de bewerking der vensters; bestelt hij meer, ook al is hij op een plaats waar weinig groen is, dan wordt enz. 20. Als een monnik gras of aarde besproeit of laat besproeien met water waarin diertjes zijn, moet enz. 22. Als een monnik, buiten toestemming, een geestelijke toespraak houdt tot de nonnen, moet enz. 23. Als hij, al is het met toestemming, na zonsondergang hetzelfde doet, moet enz. 24. Als een monnik zich naar een nonnenverblijf begeeft om een geestelijke toespraak tot de nonnen te houden, tenzij bij een buitengewone gelegenheid, moet enz. Onder buitengewone gelegenheid verstaat men in ’t gegeven geval: wanneer een non ziek is. 25. Als een monnik beweert dat de broeders uit eigen baat tot de nonnen geestelijke toespraken houden, moet enz. 26. Als een monnik aan een non, die hem niet in de bloed be- staat, een kleed geeft, behalve in ruil, moet enz. 27. Als een monnik voor een non, die hem niet in de bloed be- staat een kleed naait of laat naaien, moet enz. 1 De historische toelichting in Sutta-W. II, p. 47 komt hierop neer dat zekere monnik Channa een klooster, dat voor hem gebouwd werd, nadat het voltooid was, herhaalde malen liet dekken en bepleisteren, zoodat het klooster topzwaar werd en inviel. Deze onzin bewijst voldoende dat de opstellers van den Sutta-W. het art. niet meer begrepen; het bevat trouwens wartaal, en de tekst is op meer dan een plaats bedorven. C. heeft volgens Beal: „Als een monnik maakt, of laat maken voor een bij een groot klooster behorend gebouw een deur of venster of eenig bijwerk ter versiering, mag hij zooveel hakhout laten gebruiken als gelijk staat met twee of drie vrachten; is het meer dan enz.” Artt. 19 en 20 staan in C. en M. in omgekeerde volgorde. 3? Dit artikel ontbreekt in C. en M. DE SANGH A. 95 27. Als een monnik afspraak maakt met een non om met haar denzelfden weg te reizen, al is het maar tot het naaste dorp, tenzij bij een buitengewone gelegenheid, moet enz. Onder buitengewone gelegenheid verstaat men in 't gegeven geval: wanneer de weg alleen door een groot gezelschap bereisd kan worden wegens erkende onveiligheid en gevaarlijkheid. 28. Als een monnik afspraak maakt met een non om met haar hetzelfde vaartuig te bestijgen ten einde stroom op of stroom af te drijven, behalve om dwars over te steken, moet enz. ! 29. Als een monnik weet en willens eenmaal dat een non hem bezorgd heeft verorberd, tenzij met toedoen van den milden gever, moet enz. ? 30. Als een monnik met een non in de eenzaamheid alleen gaat zitten, moet enz. 31. Een monnik die niet ziek is mag één maaltijd op een plaats waar (dagelijks) voedsel wordt uitgedeeld nemen; gebruikt hij meer, dan moet enz. 32. Wie deel neemt aan een maaltijd in groot gezelschap, behalve bij een gepaste gelegenheid, moet enz. Onder gepaste gelegenheid verstaat men in het gegeven geval: bij tijd van ziekte, bij gelegenheid van de uitdeling en vervaardiging van kleederen, op reis, aan boord van een schip, bij een buitengewone gelegenheid, bij een maaltijd de Çramaņa’s aan geboden. 33. Als men verscheidene maaltijden, den eenen voor, den anderen na, bijwoont, tenzij bij een gepaste gelegenheid, moet enz. Onder gepaste gelegenheid verstaat men: bij tijd van ziekte, bij gelegenheid van de uitdeling en vervaardiging van kleederen, op reis, aan boord van een schip, bij een buitengewone gelegenheid, bij een maaltijd de Çramaņa’s aan geboden. Paste de gelegenheid verstaat men in 't gegeven geval: bij tijds van ziekte, bij gelegenheid van de uitdeeling en vervaardiging van klederen. Als iemand eenen monnik die bij hem aan huis komt, onthaalt op koeken of gort, mag de monnik desverkiezende twee of drie schalen vol aannemen; neemt hij meer, dan moet enz. Die twee of drie schalen vol moet hij met de broeders delen. Zo is de behoorlijke vorm. Als een monnik, na gegeten te hebben, gebakken of gekookt voedsel, dat niet overgeschoten is, nuttigt, moet enz. Als een monnik eenen anderen, die reeds gegeten heeft, uitnoadigt om gebakken of gekookt voedsel, dat niet overgeschoten is, te nuttigen, met de woorden: "Kom, broeder, eet", met opzet en om een of ander oogmerk te bereiken, dan moet hij, ingeval de uitgenoodigde eet, enz. De monnik die buiten tijds spijzen nuttigt, moet enz. De monnik die spijzen welke hij (van de vorige dag) bewaard heeft nuttigt, moet enz. Als een monnik, die niet ziek is, lekkernijen, als ghee, boter, olie, honig, suiker, visch, vleesch, melk, wrongel, voor zichzelf vraagt en nuttigt, moet enz. Als een monnik iets wat hem niet gegeven is in de mond neemt als voedsel, met uitzondering van water en een tandenreiniger, moet enz. De monnik die aan een gymnosophist (of naakten Jainamonnik) of een (brahmaanse) zwervende monnik of zwervende non eigenhandig gebakken of gekookte spijs verstrekt, moet enz. 42. Als een monnik tot een andere aldus spreekt: "Kom, waarde heer, laten wij het dorp of de stad ingaan om voedsel te bedelen," en dan, hetzij na hem in de gelegenheid gesteld te hebben dat hem iets gegeven werd of niet, hem wegzendt, zonder een andere reden aan te voeren dan: "Ga, waarde heer, het lust mij niet, met u te praten of te zitten; het is mij aangenamer, geheel alleen te praten en te zitten," moet enz.! 43. Als een monnik in een huis waar lieden samen maaltijd houden als een indringer mede gaat nederzitten, moet enz.? 44. Als een monnik met een vrouwspersoon in de eenzaamheid op een bedekte plaats gaat zitten, moet enz. 45. Als een monnik met een vrouwspersoon in de eenzaamheid alleen gaat zitten, moet enz.? 46. Als een monnik uitgenoodigd als gast aan een gemeenschappelijken maaltijd deelneemt en zonder afscheid te nemen van een der broeders, daar aanwezig, vóór of na den middag aan de huizen rondloopt, behalve bij een gepaste gelegenheid, moet enz. Onder gepaste gelegenheid verstaat men in het gegeven geval: de tijd wanneer kleederen worden uitgedeld en vervaardigd. 47. Een monnik, die niet ziek is, mag zich een voor vier maanden geldende uitnoodiging ten eten laten welgevallen; overschrijdt hij die termijn, tenzij bij een hernieuwde of een doorloopende uitnoodiging, dan moet enz.? 48. Als een monnik naar het optrekken van een leger gaat kijken, behalve om een geldige reden, moet enz.? 49. Doch heeft die monnik een of andere reden, om naar het leger te gaan. In C. staan art. 46 en 42 in omgekeerde volgorde; in M. ontbreekt 42. Volgens Sutta-W. II, p. 93 is de beweegreden waarom de een broeder de andere wegzendt deze, dat de eerste gaarne met een vrouwspersoon zou willen schertsen, spelen en oneerbare dingen doen. Het is kenschetsend voor de kuische verbeelding der aardsche heiligen, dat ze steeds denken aan vrouwspersonen, en dat ze dat nooit doen dan met de allernonbetamelijkste bijgedachten. 2 In M. is dit art. gesplitst in twee, 42 en 43, die op hetzelfde neerkomen. Over de averechtsche uitlegging van dit art. is reeds gesproken op bl. 9. 3 Men zou denken dat art. 30 wegens dit art. overbodig was. Ook dit is karakteristiek. In M. art. 61, in C. 42. De bepalingen in dit art. spreken elkander tegen. C. is nog een eeuw graadje minder begrijpelijk; voorzichtigheidshalve laten we het Engelsch onvertaald: „If a Bhikshu (l. Bhikshu) te gaan, dan mag hij twee of drie nachten in het kamp vertoeven; blijft hij langer, dan moet enz. 50. Als een monnik die twee of drie nachten in het kamp vertoeft, gaat kijken naar het oprukken ten strijde, naar de voorposten, het in slagorde scharen, of een inspectie der gelederen, moet enz. ! 51. Wie sterken drank of wijn drinkt, moet enz. ? 592. Wie iemand met de vinger stoot, moet enz. 53. Wie in het water grappen maakt, moet enz. 54. Wie oneerbiedig is, moet enz. 55. Als de een monnik de andere wil bang maken, moet enz. Als een monnik, zonder ziek te zijn, uit begeerte om zich te warmen vuur aanlegt of laat aanleggen, behalve om een geldige reden, moet enz. Als een monnik zich meer dan eens in de 14 dagen baadt, buiten den bepaalden tijd, moet enz. Onder bepaalden tijd verstaat men in 't gegeven geval de 2½ maand van hitte, d. i. de laatste 2½ maand van den zomer en de eerste maand van 't regenseizoen; voorts wanneer hij zich verhit voelt; ziek is; iets te doen heeft; op reis; in een bui. Bij 't ontvangen van een nieuw kleed moet de monnik een van de drie middelen om het te ontsieren aanwenden: indigo, slijk of zwartsel. Gebruikt hij een nieuw kleed zonder het aldus te ontsieren, dan moet enz. Als een monnik na zelf een kleedingstuk voor een monnik, non, aanstaande non, kweekeling of kweekelingen, bestemd te hebben, het zonder (zijn voornemen) te herroepen gebruikt, moet enz. Hieruit zou volgen dat een monnik, ook zodanig hij gezond is, vrijelijk mag gebruiken wat alleen aan zieken veroorloofd is, mits hij een uitnoodiging heeft om het te nuttigen. Art. 48—50 beantwoorden aan 45—47 in M.; bij Beal is 49 bij ongeluk uitgevallen. Zonder terugtrekking. Dat paccuddhā in den tekst, Skr. pratyutthāna, de opgekomen. De Sangha, 99. Als een monnik den bedelpot, het kleed, de zitmat, den naaldenkoker, of den gordel van een anderen monnik verstopt of laat verstoppen, al is het maar uit scherts, moet enz. ! 61. De monnik die wetens en willens een dier van het leven berooft, moet enz. 62. De monnik die wetens en willens water waarin diertjes zijn gebruikt, moet enz. 63. De monnik die wetens en willens een wettelijk uitgemaakte kwestie op nieuw oprakelt, moet enz. 64. De monnik die wetens en willens eene grove overtreding van een broeder verheimelijkt, moet enz. 65. Een monnik die wetens en willens iemand beneden de 20 jaar tot geestelijke wijdt, de persoon die de wijding ontvangt, alsmede de broeders die aan de plechtigheid deelnemen, verdienen alle eene berisping; dit is de boete in gegeven geval. 66. Als een monnik met kennis eene afspraak maakt met eene bende dieven om samen met hen te reizen, al was het maar tot aan het naaste dorp, moet enz. 67. Als een monnik afspraak maakt met een vrouwspersoon en samen met haar reist, al was het naar het naaste dorp, moet enz. 68. Als een monnik zich in deze voege uitlaat: "Ik vat de Wet door de Heer verkondigd in deze zin op, dat de dingen welke de Heer hindernissen (tot volmaking) genoemd heeft, niet in staat zijn om voor degene die zich daaraan overgeeft een hindernis op te leveren;" dan moet die monnik door de broeders aldus vermaand worden: "Zeg dat niet, eerbare broeder; laster de Heer niet; het is niet goed, de Heer te lasteren. Immers de Heer zou zóó niet spreken; menigmaal, waarde broeder, heeft de Heer verklaard welke de hindernissen zijn, en geven betekenis heeft, blijkt uit chandapratyuddhāra, herroeping van een vroeger uitgebrachte stem, zooals M. heeft voor punakāmbya ukkoteyya in art. 68. 1 Aan artt. 51—60 beantwoorden in M. 79, 63, 64, 18, 66, 52, 60, 58, 68, 67; in C. 51, 58, 52, 54, 55, 57, 56, 60, 59, 58. 7% 100 DE SANGH A, die zijn wel degelijk in staat om voor degene die zich daaraan overgeeft een hindernis op te leveren. Als nu die monnik, zoo door de broeders vermaand, volhardt (enz. gelijk in art. 10 van afd. IV). 69. Als een monnik wetens en willens met eenen anderen die zulk een leer toegedaan is samen eet, woont of slaapt, terwijl de schuldige nog geen boetvaardigheid getoond, noch zijn gevoelen herroepen heeft, moet enz. 70. Ook indien een aanstaande monnik zich in dezer voege uitlaat (enz. gelijk in art. 68). En als die aanstaande monnik, zoolijk door de monniken vermaand, toch volhardt, moeten deze tot hem zeggen: "Voortaan, mijnheer de aanstaande monnik, moet gij niet meer beweren dat de Heer uw Meester is; ook verliest gij voortaan het voorrecht, dat andere aanstaande monniken hebben, om twee of drie nachten bij de broeders te slapen; loop heen, en voorts, verdwijn". ! De geestelijke die wetens en willens iemand die op zulk eene wijze weggejaagd is toespreekt of hem als leerling bij zich neemt, of met hem eet of slaapt, moet enz. 11. Als een monnik, door de broeders uitgenoodigd om de gemeenschappelijke geloofsplichten te vervullen, zich in dezer voege uitlaat: "Ik kan dit artikel van tucht niet aannemen, eerwaarde broeders, zoolang ik geen anderen bekwame monnik, die de Discipline grondig kent, geraadpleegd heb," moet enz. Een geestelijke, die zich oefent, monniken, moet leeren, raadplegen, opheldering vragen. Zoo is in 't gegeven geval de behoorlijke vorm. 72. Als een monnik bij de voordracht van het Pratimoksha zich in dezer voege uitlaat: "Waartoe dient toch de voordracht van zulke ondergeschikte en zeer ondergeschikte punten van tucht, totdat ze iemand ongemakkelijk stemmen, hinderen, ergeren?"', dan is zulks een verguizing van de regelen van tucht, en moet hij enz. 73. Als een monnik bij de halfmaandelijksche voordracht van het Pratimoksha zich in dezer voege uitlaat: "Ik weet het al, welke bepaling van het reglement nu aan de beurt is om opgenoemd te worden", en als de overigen merken dat hij onder de voordracht van het reglement reeds twee of driemaal, laat staan vaker, vroeger is gaan zitten, en zo hij zijn onverstandige manier van doen niet laat varen, dan moet men hem volgens de wet veroordeelen als schuldig aan de overtreding welke hij in ’t gegeven geval begaan heeft, en moet men hem daarenboven tot dwaas verklaren, in dezer voege: "Gij wint er niets bij, waarde heer; het strekt u tot schade, dat gij bij de voordracht van het Pratimoksha niet met behoorlijke belangstelling oplet." Dit is de straf die op dwaas gedrag staat. 74. Als een monnik in drift en misnoegdheid eenen anderen een slag geeft, moet enz. 75. Als een monnik in drift en misnoegdheid tegen eenen anderen dreigend de gebalde vuist opheft, moet enz. 76. Als een monnik eenen anderen zonder grond beticht van een zaak die een tijdelijke uitsluiting van de gemeenschap ten gevolge heeft, moet enz. 77. Als een monnik eenen anderen opzettelijk in een onaangename stemming brengt met geen ander doel dan om hem eens een onaangaam ogenblik te bezorgen, moet enz. 78. Als een monnik stilletjes staat te luisteren naar twistende, krakende en krievende broeders, met geen ander doel dan om af te luisteren wat zij zeggen, moet enz. Als een monnik na eerst zijn goedkeurende stem voor een wet te hebben uitgebracht, te kunnen verwachten: vroeger hetzelfde gezegd heeft, doch de term in de tekst gebezigd (nisinnapubbam) laat die vertolking niet toe. De Engelse vertaling van C. geeft geen licht, als zijnde volstrekt galimathias. In M. ontbreekt het artikel, misschien omdat het onverstaanbaar was. Als een monnik, terwijl het kapittel ter beslissing van een zaak beredeneert, zonder zijn stem uit te brengen van zijn plaats opstaat en vertrekt, moet enz. Als een monnik, nadat een volle vergadering eenstemmig een kleed aan iemand heeft toegewezen, zich later schuldig maakt aan mopperij en zegt: "De leden van het kapittel geven aan de baten voor de geestelijkheid een bestemming naar mate van de gunst waarin iemand bij hen staat, moet enz. De monnik die wetens en willens een voordeel aan de geestelijkheid toekomende bestemt voor een bijzonder persoon, moet enz. De monnik die den steenen drempel overschrijdt van eenen koning, een vorstelijk gekroond hoofd, op een tijd dat de koning niet naar buiten is gegaan en de sieraden niet naar buiten gebracht zijn, zonder vroegere ervaring, moet enz. Als een monnik een juweel of iets kostbaars opraapt of laat oprapen, tenzij in de kloosterhof of in het broederhuis, moet enz. Indien hij een juweel of iets kostbaars in de kloosterhof of in het broederhuis opraapt of laat oprapen, moet hij het bewaren, opdat de eigenaar het zal kunnen ophalen. Zoo is in het gegeven geval de behoorlijke vorm. 1 Artt. 71—80 komen overeen met 75, 10, —, 48, 49, 69, 62, 76, 63, 77 in M.; 11, 72, 73, 78, 79, 80, —, 77, 76, 75 in C. 3 Art. 81 staat in C. als 74; 82 ontbreekt; beide artikelen ontbreken in M. Eigenlijk staat er een steenen tempel of slagboom. In deze vertolking is meer dan één punt twijfelachtig. Volgens de uitlegging van Sutta-W. II, p. 157, behelst het art. een verbod aan den monnik, om den drempel van ’s vorsten slaapkamer te overschrijden, wanneer de koning met zijne gemalin in bed ligt. Dat lijkt naar niets, èn omdat de tekstwoorden die uitlegging niet toelaten, èn omdat het is dodelijk praat is. Waarschijnlijk is bedoeld dat een monnik niet aan het paleis mag komen dan wanneer de vorst in den voorhof openbare audientie houdt. Wij volgen de lezing anikata-ratanake; voor de betekenis van nikzaratangi; verg. men Culaa-W. VIII, 1. In den oudsten vorm heeft het art. vermoedelijk niets anders behelst dan een verbod aan asceten om aan een weelderig hof te komen, behalve uit noodzaak. Zeker is het dat al de woorden in den tekst tusschen mauddhavasittassa en indakhilam later ingelapt zijn, want het strijdt met het vast gebruik om in proza het geregeerde woord op die wijze van het regeerende te scheiden. DE SANGHA. A. 103 85. De monnik die zonder eenen aanwezigen broeder te groeten te ontijd het dorp ingaat, behalve uit hoofde van een noodzakelijke reden, moet enz. 86. De monnik die een naaldenkoker van been, ivoor of hoorn voor zich laat maken, wordt tot straf de koker doorgebroken. Als een monnik een nieuw rustbed of stoel voor zich laat maken, moeten de poten 8 duim Sugata-maat hoog zijn, buiten en behalve de spits punt van onderen. Wordt de maat overschreden, dan wordt tot straf een stuk afgesneden. Als een monnik een rustbed of stoel met dons van boomwol laat opstoppen, wordt het tot straf uitgerukt. Een zitmat welke een monnik voor zich laat maken moet de voorgeschreven maat hebben. De afmetingen er van zijn: in lengte 2 span Sugata-maat; over dwars 1½ span; de zoom 4 span. Indien de mat te groot gemaakt wordt, wordt er een stuk afgesneden. Een kleed om de schurft te bedekken, hetwelk een monnik voor zich laat maken, moet de voorgeschreven maat hebben. De afmetingen daarvan zijn: in lengte 4 span S.-m.; over dwars 2 span. Indien het kleed over de maat gemaakt wordt, moet men er tot straf een stuk afsnijden. Een regenmantel die een monnik voor zich laat maken, moet de voorgeschreven maat hebben. De afmetingen daarvan zijn: in lengte 5 span S.-m.; over dwars 2½ span. Wordt de regenmantel over de maat gemaakt, dan wordt er tot straf een stuk afgesneden. Als een monnik een gewaad voor zich laat maken, hetwelk dezelfde afmetingen heeft als het gewaad eens Sugata’s, of nog grootere, wordt er een stuk afgesneden, tot straf. De afmetingen van den profetenmantel eens Sugata’s zijn: in lengte 9 span S-m.; over dwars 6 span. Art. 83—9% — 82, 59, 80, 84, 85, 86, 87, 89, 88, 90 in M ; 81, 82, 83, 86, 84, 85, 87, 88, 89, 90 in C. DE SANGHA. Hiermee, E. B., zijn de 92 zaken waarvoor geboet moet worden opgenoemd. Ik vraag u dus enz. OVER ZAKEN DIE MEN BEICHTE MOET. Nu, E. B., komen de A zaken die gebiecht moeten worden in behandeling. 1. Als een monnik uit de hand van een non, hem niet in de bloed bestaande, die binnengekomen is, gebakken of gekookt voedsel eigenhandig aanneemt en nuttigt, moet hij schuld bekennen met de woorden: E. B., ik heb iets lakenswaardigs, iets onpassends bedreven, dat gebiecht moet worden: ik beken schuld. 2. Als monniken bij families ter maaltijd genoodigd zijn, en daar een non is die zich aanstelt alsof zij er iets te commandeeren had, met te roepen: "Geeft hier wat soep; geeft hier wat rijst,' dan moeten de monniken die non wegjagen, met de woorden: "Verwijder u, zuster, tot dat de broeders gegeten zullen hebben." Bijgeval geen der aanwezige monniken het woord opvat om die non weg te jagen, moeten alle schuld bekennen, met de woorden: E. B. wij hebben iets lakenswaardigs, iets onpassends bedreven, dat gebiecht moet worden: wij bekennen schuld. 3. Als een monnik bij families waar beschaafde manieren heerschen, zonder voorafgaande uitnoodiging en zonder ziek te wezen, eigenhandig gebakken of gekookt voedsel aanneemt en nuttigt, moet hij enz. 4. Als een monnik die in zulke kluizen in de wildernis als onveilig en aan gevaar blootgesteld zijn, woont, in een klooster gebakken of gekookt voedsel waarvan hij vroeger geen ondervinding heeft gehad eigenhandig aanneemt en nuttigt, terwijl hij niet ziek is, moet hij enz. Hiermede, E. B., zijn de 4 zaken die gebiecht moeten worden opgenoemd. Ik vraag u dus, enz. DE SANGHA. 105 H. OVER ZAKEN DIE TOT EENE BESCHAAFDE OPVOEDING BEHOOREN. Nu, E. B., komen de zaken die tot eene beschaafde opvoeding behooren in behandeling. Men moet het als een regel van beschaafde opvoeding betrachten: 1. Te zorgen dat het onderkleed rondom goed zit. Te zorgen dat de bovenkleederen rondom goed zitten. Goedgekleed binnenshuis te gaan (d. i. binnen te komen). Goedgekleed binnenshuis te zitten. Zeer behoedzaam binnenshuis te gaan. Zeer behoedzaam binnenshuis te zitten. Met neerhangend blik b. t. g. Met neerhangend blik b. t. z. O vas Niet met den blik (trots) naar boven b. t. g. Niet met den blik (trots) naar boven b. t. z. Niet luidkeels lachende b. t. g. Niet luidkeels lachende b. t. z. Met weinig gerucht b. t. g. Het aantal art. wordt niet genoemd, doch bedraagt in P. 75; in C. 100; in M. 107. 2 Deze woorden worden bij elk art. herhaald; ze zijn in ’t vervolg, kortheidshalve, achterwege gebleven. 3 Of: goed bedekt (zoodat geen lichaamsdeel hetwelk bedekt moet blijven bloot is). Bekijk heeft: "not to enter a layman’s house with the robes gathered round the neck", met welken onzin vermoedelijk bedoeld is, dat het lichaam tot aan den hals bedekt moet zijn. Art. 7 en 8 in C. = 23 en 24 in P De vertolking van deze art. bij Beal luidt: Not to enter a layman’s house in a bouncing manner. Not to sit down in a layman’s house in the same manner. Het is niet duidelijk hoe iemand wins een bouncing manner kan zitten. De Chineesche vertaler, mag men veronderstellen, heeft niet begrepen dat uitkijpend, opgegooid, in de hoogte gericht, betekent; of de Engelsche vertaler heeft niet weergegeven wat er in C. staat. Er kan in C. ook aanstootskrijgen bedoeld zijn, overeenstemmend met aanstootskrijgen van Lalit. W. 230. Eene geheel of nagenoeg geheel gelijkluidende plaats moet de opsteller van Sutta-W. II, p. 186 voor ogen gehad hebben, hetgeen niet belet heeft dat hij de uitdrukking aanstootskrijgen toch niet begrepen heeft. In C. 24 en 25. De volgende art. van 13—20 komen overeen met 22, 28, 14—17, 20 en 21 in C. 14. Met weinig gerucht b. t. z. 15. Niet met het lichaam zwaaiende b. t. g. 16. Niet met het lichaam zwaaiende b. t. z. 17. Niet met de armen zwaaiende b. t. g. 18. Niet met de armen zwaaiende b. t. z. 19. Niet met het hoofd zwaaiende b. t. g. 20. Niet met het hoofd zwaaiende b. t. z. 21. Niet met de handen in de zijde b. t. g. 22. Niet met de handen in de zijde b. t. z. 23. Niet verward b. t. g. 24. Niet verward b. t. z. 25. Niet gehurkt b. t. g. 26. Niet met gekruiste beenen (of armen) b. t. z. 27. Met dankbare waardeering de verstrekte spijze aan te nemen. 28. Met de gedachten op den pot gericht de verstrekte spijze aan te nemen. 29. De verstrekte spijze met juist zooveel saus als behoort (en niet meer) aan te nemen. 30. De verstrekte spijze tot juist aan den rand van den pot (en niet er boven uitstekende) aan te nemen. 31. Met dankbare waardeering de verstrekte spijze te nuttigen. 32. Met de gedachten op den pot gericht de v. s. te n. 33. De verstrekte spijze zooals het valt (geregeld weg) te nuttigen. 34. De verstrekte spijze met juist zooveel saus als behoort te nuttigen. 35. Zonder eerst van den (in 't midden hooger zijnden) hoop iets af te brokkelen de verstrekte spijze te nuttigen. 36. Niet uit begeerlijkheid om meer te krijgen de saus of gekruide toespijs onder de rijst te verbergen. 37. Niet, tenzij men ziek is, saus of rijst voor zichzelf te vragen en te nuttigen. 38. Niet met afgunst naar den pot van anderen te kijken. 39. Geen al te grote mond vol te nemen. 40. Elke beet rijst als een balletje met de vingers te fatsoeneeren. 41. Den mond niet open te doen vóórdat men opgeslikt heeft wat men in den mond had. 42. Niet de hele hand bij 't eten in den mond te stoppen. 43. Niet met eten in den mond te praten. 44. Niet zóó te eten dat men de beten in den mond gooit. AA. Den mond niet open te doen vóórdat men opgeslikt heeft wat men in den mond had. 42. Niet de hele hand bij 't eten in den mond te stoppen. 43. Niet met eten in den mond te praten. 44. Niet zóó te eten dat men de beten in den mond gooit. 