[Recueil de traités]: Nouveau recueil général de traités ... continuation du grand recueil ..
De Minister van Justitie, E. E. van Raalte. De Minister van Binnenlandsche Zaken, P. Rink. Uitgegeven den negentienden Juli 1907. De Minister van Justitie, E. E. van Raalte. 160. PAYS-BAS. Lois concernant la nationalité de la population des Indes orientales néerlandaises; du 10 février 1910.*) Staatsbîad van het Konirtkrijk der Nederlanden 1910. No. 55, 56. — Parliamentary Papers. MisceUaneom No. 2 (1910). Cd. 5024. Wet van den 10^^ Fehruari 1910, houdende regeling van het Nederlandsche onderdaanschap van de bevolking van Nederlandsch-Indië. Wij Wilhelmina, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz., enz., enz. Allen, die deze zuUen zien of hooren lezen, saluut! doen te weten: Alzoo "Wij in overweging genommen hebben, dat het wenschelijk is de kenmerken van het Nederlandsche onderdaanschap van de bevolking van Nederlandsch-Indië vast to stellen ; Zoo is het, dat "Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze: *) Comp. les Lois du 8 juillet 1907, ci-dessus No. 159, et du 15 juillet 1910, ci-dessous No. 161. 796 Pays-Bas. Artikel 1. Ook wanneer zij geea Nederlanders ziJD volgens de wet op het Neder- landerschap en het ingezetenscbap zijn Nederlandsche onderdanen: l**. zij, die in Nederlandsch-Indie zijn geboren uit ouders aldaar ge- vestigd, of is de yader niet bekend, uit eene aldaar gevestigde moeder; 2*^. de in Nederlandsch-Indië geborenen, wier ouders niet bekend zijn; 3®. de echtgenoote of niet hertrouwde weduwe van een onderdaan als bedoeld onder 1<> of 2®; 4®. de buiten Nederlandsch-Indië geboren ongehuwde kinderen van een onderdaan als bedoeld in dit artikel, zoolang die nog geen achttien jaar oud zijn; 5^. de buiten Nederlandsch-Indië uit ouders, die onderdanen zijn volgens dit artikel, geboren kinderen, wanneer zij na huu huwelijk of na het be- reiken van hun achttiende jaar in het Koninkrijk gevestigd zijn of zich aldaar vestigen, benevens hunne vrouw en Lunne ongehuwde kinderen, die nog geen achttien jaar oud zijn, indien zij zich mede in het Konink- rijk vestigen. Artikel 2. Het in artikel 1 bedoelde Nederlandsche onderdaanschap wordt verloreo : 1^. door naturalisatie in een vreemd land. Dit verlies strekt zich uit tôt de met den genaturaliseerde gehuwde vrouw en zijne kinderen, die nog geen achttien jaar oud zijn; 2^. door te huwen met een man, die niet vait in de terroen van artikel 1 onder 1», 2» of 5»; 3®. door zonder verlof van den Gouvemeur-Generaal van Nederlandsch- Jndiê zich te begeven in vreemden krijgs- of Staatsdienst; 4°. door, in geval van verblijf in een vreemd land, na te laten zich binaen drie maanden na aankomst aan te geven bij een Nederlandschen consulairen ambtenaar in dat land en door bij voortgezet verblijf na te laten die aangifte binnen de eerste drie maanden van elk kalenderjaar te herhalen. De aangifte door den man of vader voor zijne vrouw of kinderen en door de weduwe voor hare kinderen geldt voor eigen aangifte van dezen. Wie volgens het onder 4° bepaalde het Nederlandsche onderdaanschap heeft verloren en daama niet in omstandigheden is komen te vcrkeeren als bedoeld onder 1°, 2° of 3<>, herkrijgt het door vestiging in Ned*r- landsch-Indië. Artikel 3. Deze wet is ook verbindend voor de koloniên en bezittingen in andere wereiddeelen. Lasten en bevelen, dat deze in het Staatêblad zal worden geplaatst, en dat aile Ministerieele Departementon, Autoriteiten, Collèges en Ambte- Nationalité. 1%1 naren, wie zulks aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden. Gegeven te 's Gravenhage, den 10**®° Februari 1910. Wiïhelmina. De Minister van Koloniën, de Waal Malefijt. De Minister van Buitenlandsche Zaken, R. De Marées van Swinderen. De Minister van Justitie, Nelissen. Uitgegeven den eersten Maart 1910. De Minister van Binnenlandsche Zaken, tijdelijk belast met het beheer van het Département van Justitie, Heemskerk. Wet van den 10^^^ Februari 1910, houdende wijziging van weiten in ver- band met het Nederlandsche onderdaanschap van de bevolking van Neder- landsch-Indië. Wij Wiïhelmina, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz., enz., enz. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, saluut! doen te weten: Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat het noodzakelijk is eenige wetsbepalingen in beter verband te brengen met het Nederlandsche onderdaanschap van de bevolking van Nederlandsch- Indië ; Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze: Artikel 1. In artikel 992 van het Burgerlijk Wetboek en in artikel 585, lO** van het Wetboek van Burgerlijke Regtsvordering wordt respectievelijk in plaats van ^Nederlander" en ^Nederlanders" gelezen „Nederlandsch onder- daan" en ^Nederlandsche onderdanen" en in de artikelen 127 en 768 van het Wetboek van Burgerlijke Regtsvordering, „Nederlandschen onderdaan" in plaats van ^Nederlander", Artikel 2. In artikel 1 der wet van 29 September 1815 (Staatsblad n^ 47), houdende instelling van de Orde van den Nederlandschen Leeuw, wordt in plaats van „alle Nederlanders" gelezen: „Onze onderdanen". 798 Pays-Bas. Artikel 3. In artikel 20 der wet van 13 Augustus 1849 (Staatsblad n^. 39), tôt regeling der toelating en uitzetting van vreemdelingen, wordt in plaats van flNederlanders" gelezen: „Nederlandsche onderdanen". Artikel 4. In de artikelen 6 n». 2, 9, 12, eerste lid, 17, 22, 24, 29, tweede lid, 33, 34, eerste lid, 42, eerste lid, 43, eerste lid, 45, eerste lid, 64, eerste lid, 65, eerste lid, 66, 83, 93, eerste lid, en 106, tweede lid, der wet van 25 Juli 1871 (Staatsblad n®. 91), houdende regeling van de bevoegdheid der consulaire ambtenaren tôt het opmaken van burgerlijke akten, en van de consulaire rechtsmacbt, zooals die wet laatstelijk is ge- wijzigd en aangevuld bij de wet van 7 Juni 1905 {Staatsblad n". 203), wordt in plaats van ^Nederlanders" gelezen: ^Nederlandsche onderdanen" en in artikel 90, eerste lid, dier wet in plaats van ^Nederlander**, „Neder- landsch onderdaan*'. Artikel 5. Het bij de slotbepaling der wet van 12 December 1892 (Staatsblad n®. 268) gewijzigde artikel 22 der wet van 6 April 1875 (Staatsbiad n». 66), tôt regeling der algemeene voorwaarden, op welke, ten aanzien van de uitlevering van vreemdelingen, verdragen met vreemde Mogendbeden kunnen worden gesloten, wordt gelezen: „Als Nederlanders beschouwt deze wet hen, die het zijn volgens de Wet op het Nederlanderscbap en het Ingezetenscbap, alsmede hen die uit anderen hoofde Nederlandsche onderdanen zijn.*' Artikel 6. In artikel 1 der wet van 4 April 1892 (Staatsblad n°. 55), tôt in- stelling der Orde van Oranje-Nassau, wordt in plaats van ^Nederlanders*' gejezen: „Onze onderdanen*^. Artikel 7. In de wet van 12 December 1892 {Staatsblad n<>. 268),») op het Nederlanderscbap en het Ingezetenschap, worden artikel 7 onder 2®. en artikel 12 gelezen als volgt: Artikel 7 onder 2^.: „Door huweiijk van de Nederlandsche vrouw met een man, die den staat van Nederlaoder niet bezit." Artikel 12: „Allen, die den Staat van Nederlaader niët bezitten of niet uit anderen hoofde Nederlandsche onderdanen zijn, zijn yreeradeliogen. Artikel 8. In Artikel 7 der wet van 30 September 1893 {Staatsblad n». 146), houdende bepalingen op de fabrieks- en handelsmerken, wordt in plaata van nNederlander** gelezen: „Nederlandsche ooderdaaa''. ♦) V. N. B. 6. 2. 8. XVIII, p. 776., XIX, p. 698. Nationalité. 799 Lasten en bevelen, dat deze in het Staatshlad zal worden geplaatst, en dat aile Ministerieele Departementen, Autoriteiten, Collèges en Ambte- naren, wie zulks aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden. Gegeven te 's Gravenhage, den 10*®° Februari 1910. Wilhelmina. De Minister van Buitenlandsche Zaken, R. de Marées van Swinderen. De Minister van Binnenlandsche Zaken, tijdelijk belast met het beheer van het Département van Justitie, Heemskerk. De Minister van Binnenlandsche Zaken, Heemskerk. De Minister van Financiên, Kolkman. De Minister van Landbouw, Nijverheid en Handel, A. S. Talma. De Minister van Koloniën, De Waal Malefijt. Uitgegeven den vierden Maart 1910. De Minister van Binnenlandsche Zaken, tijdelijk belast met het beheer van het Département van Justitie, Heemskerk. Despatch from His Majesty's Minister at The Hague forwarding Law of February 10, 1910, regulating the Status as Netherland Subjects of the Population of the Netherland East Indies. [In continuation of „Miscellaneous No. 5 (1893)": Cd, 7155.] Sir G. Buchanan to Sir Edward Grey. — (Received March 3.) The Hague, March 1, 1910. Sir, I hâve the honour to transmit herewith a translation of the Law of the lO*'^ February, 1910, regulating the status as Netherland subjects of the population of the Netherland East Indies. I hâve, &c. George W. Buchanan. 800 Pays-Bas. (Translation.) Enclosure. Law of February 10, 1910, regulating the Status as Netherland Subjects of the Population of the Netherland East Indies. No. 55. (Staatsblad of the Kingdom of the Netherlands.) Article 1. The foUowing persons shall be Netherland subjects even when they are not Netherlanders according to the Law on the Status of Netherlander and Domicile: (1.) Those born in the Netherland East Indies of parents settled there, or, if the father is unknown, of a mother settled there. (2.) Those born in the Netherland East Indies whose parents are unknown. (3.) The wife or non-remarried widow of a subject such as is men- tioned under (1) or (2). (4.) The unmarried chiidren, born out of the Netherland East Indies, of a subject such as mentioned in this article, so long as they are not yet 18 years old. (5.) The chiidren, born out of the Netherland East Indies, of parents who are subjects according to this article, if, after their marriage, or after they hâve reached their 18'^ year, they are settled or settle in the king- dom, as well as their wives and unmarried chiidren who are not yet 18 years old, if they also settle in the kingdom. Art. 2. The status of Netherland subject mentioned in article 1 shall be lost: (I.) By naturalisation in a foreign country. This loss shall extend to the woman married to the naturalised person and to those of his chiidren, who are not yet 18 years old. (2.) By marrying a man to whom the provisions of article 1 (1), (2), or (5) do not apply. (3.) By entering foreign military or State service without the per- mission of the Governor-General of the Netherland East Indies. (4.) In the event of sojourn in a foreign country, by omitting to give notice to a Netherland consular officer in that country within tbree months after arriving, and, in case of continued sojouro, by omitting to repeat that notice within the first three months of every calendar year. The notice given by a husband or father for his wife or chiidren, and by a widow for her chiidren, shall hâve the same force as if the notice had been given by the wife or chiidren themselves. A person who has lost the status of Netherland subject according to the provisions laid down in (4), and who has not thereafter become aituated iu circumstances such as are mentioned in (1), (2), or (3), shall reacquire the status of Netherland subject by settling in the Netherland East Indies. Nationalité. 801 Art. 3. This law shall also be binding for the colonies and posses- ions in other parts of the world. Charge and command, &c. Given at The Hague, the 10^^ February, 1910, Wilhelmina. De Waal Malefyt, The Minister of the Colonies. R. de Marées van Swinderen, The Minister for Foreign Affairs. Nelissen, The Minister of Justice. Issued the P* March, 1910. Heemskerk, The Minister of the Interior, temporarily in charge of the Administration of the Ministry of Justice. 161. PAYS-BAS. Loi concernant la nationalité; du 15 juillet 1910. Staatshlad van het Koninkrijk der Nederlanden 1910. No. 316. Wet van den ij^*»» Juli 1910, houdende wijziging der wet van den 12 De- cember 1892 (Staatshlad n°. 268) op het Nederlanderschap en het ingezetenschap, gewijzigd bij de wet van den 8 Juli 1907 (Staatsblad n°. 177) en bij de xoet van 10 Februari 1910 ('Staatsblad n". 56). Wij Wilhelmina, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz., enz., enz. Allen, die deze zuUen zien of hooren lezen, saluut! doen te weten: Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenschelijk is nadere wijziging te brengen in de wet van 12 Dezember 1892*) (Staats- blad nO. 268) op het Nederlanderschap en het ingezetenschap, gewijzigd bij de wet van 8 Juli 1907 (Staatsblad n». 177)**) en bij de wet van 10 Februari 1910 (Staatsblad n». 56);***) Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze: *) V. N. R. G. 2. s. XVIIl, p. 776; XIX, p. 598. **) V. ci-dessus, No. 159. ***) V. ci-dessus, No. 160. Ifouv. Recueil Gén. 5« S. VI. 6X 802 Pays-Bas. Eenig artikel. Artikel 7, 5e. der wet van 12 December 1892 (Staatsblad n®. 268) op het Nederlanderschap en het ingezetenschap, gewijzigd bij de wet van 8 Juli 1907 (Staatsblad n®. 177) en bij de wet van 10 Februari 1910 (Staatsblad n^. 56), wordt gelezen als volgt: „voor zooveel betreft Nederlanders buiten het Rijk en zijne Koloniën of bezittingen in andere werelddeelen geboren, door, behalve ter zake van 's lands dienst, v/oonplaats te hebben buiten het Rijk en zijne Koloniën of bezittingen in andere werelddeelen, gedurende tien achtereenvolgende jaren, tenzij de afwezige vôor het verstrijken van dien termijn aan den Burgemeester of het Hoofd van het plaatselijk bestuur zijner laatste woon- plaats in het Rijk of zijne Koloniën of bezittingen in andere werelddeelen of aan den Nederlandschen Gezant of een Nederlandschen Consulairen Ambtenaar in het land, waar hij woont, kennis geve, dat hij Nederlander wenscht te blijven. Van den dag, waarop die kennisgeving ontvangen is, begint de tien- jarige termijn opnieuw to loopen. Ten opzichte van minderjarigen begint de tienjarige termijn to loopen met den dag hunner meerderjarigheid in den zin der Nederlandsche wet." Overgangsbepaling. Zij, die in het Rijk of zijne Koloniën of bezittingen in andere wereld- deelen geboren, het Nederlanderschap hebben verloren krachtens het voor- schrift van artikel 7, be. der wet van 12 December 1892 (Staatsblad d9. 268), zooals het ongewijzigd luidde, bekomen bun Nederlanderschap terug op den dag van de inwerkingtreding dezer wet, tenzij zij op dat tijdstip tôt een ander land behooren. Het voorgaande lid is niet van toepassing op gehuwde vrouwen. De herkrijging van het Nederlanderschap, bedoeld in het eerste lid dezer Overgangsbepaling, heeft zoo voor den betrokken persoon als voor zijne vrouw en kinderen dezelfde gevolgen als eene naturalisatie, krachtens artikel 3 der voormelde wet van 12 December 1892 (Staatsblad n^. 268) verleend. Lasten en bevelen, dat deze in het Staatnblad zal worden geplaatst en dat aile Ministerieele Departementen, Autoriteiten, Collèges en Ambtenaren, wie zulks aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zuUen houden. Gegeven ten Paleize het Loo, den lô***" Juli 1910. Wilhelmina. De Minister van Justitie, E. R. H. Regout. De Minister van Binnenlandsche Zaken, Heemskerk. Uitgegeven den zeven en twintigsten Juli 1910. De Minister van Justitie, E. R. H. Regout. Etrangers. 803 162. PAYS-BAS. Ordonnance concernant l'admission des étrangers aux Indes néerlandaises; du 20 janvier 1911. Staatsblad van Nederlandsch-Indië 1911. No. 138. Wij Wilhelmina, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, eoz., enz., eaz. Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat herziening noodig is ■van de bestaande bepalingen omtrent de toelating en de vestiging in Neder- landsch-Indië van Nederlanders en vreemdelingen, voor zoover deze zich daartoe aanmelden op Java en Madoera; Gelet op artikel 105 van het Règlement op het beleid der Regeering van Nederlandsch-Indië, vastgesteld bij de wet van 2 September 1854 (Nederlandsch Staatsblad n". 129); Op de voordracht van Onze Minister van Koloniën van 1 0 December 1910, Afdeeling A^, n''. 41; Den Raad van State gehoord (advies van 3 Januari 1911 n^. 20); Gezien het nader rapport van Onzen voornoemden Minister van 16 Januari 1911 n». 8; Hebben goedgevonden en verstaan: Met buiten werkingstelling, voor zooveel Java en Madoera betreft, van aile daarmede strijdige voorschriften, te bepalen als volgt: Artikel 1. (1) Ontscheping van: a. Nederlanders niet uit in Nederlandsch-Indië gevestigde ouders geboren, noch ingezetenen van Nederlandsch-Indië zijnde, b. Vreemdelingen, die niet zijn ingezetenen van Nederlandsch-Indië, is alleen toegelaten in de havens van Tandjong-Priok, Semarang* en Soerabaja. (2) Voor die ontscheping wordt eene schriftelijke vergunning van de door den Gouverneur-Generaal aangewezen autoriteit vereischt. (3) De voorafgaande bepalingen zijn niet toepasselijk op hen, die in het wettig bezit zijn van een geldige, op den voet van dit besluit verleende toelatingskaart. (4) De Gouverneur-Generaal bepaalt in welke gevallen de in het tweede lid bedoelde vergunning niet vereischt wordt. 51» 804 Pays-Bas. Artikel 2. (1) De gezagvoerder van een vaartuig, waarop zich passagiers be- vinden, is verplicht om: a. onmiddellijk na aankomst van het schip in een der in artikel 1 genoemde havens, aan de in dat artikel be doelde autoriteit eene ingevulde en door hem onderteekende opgaaf te overhandigen van du zich aan boord bevindende passagiers, die bestemd zijn voor de betrokken haven; b. te beletten, dat een dier passagiers, voor zoover onderworpen aan de voorschriften van artikel 1, aan wal gaat zonder voorzien te zijn van de vereischte vergunning tôt ontscheping. (2) De in het vorige lid bedoelde opgaaf wordt ingericht volgens een door den Gouverneur-Generaal vastgesteld mode!. Artikel 3. (1) De vergunning tôt ontscheping wordt aan boord uitgereikt en i» onderworpen aan een betaling van / 25. — (vijf en twintig gulden), welk bedrag terugontvangen kan worden, indien de betrokkene niet wordt toe- gelaten. De vergunning geldt tevcns voor de echtgenoote en de minder- jarige kindcren van den persoon, aan wien zij verleend is. (2) De in het vorige lid bedoelde betaling wordt niet gevorderd van Nederlanders. (3) Zij, die Nederlandsch-Indië binnen een door den Gouverneur- Generaal te bepalen termijn na hunne aankomst op Java verlaten, kunnen die ingevolge het eerste lid betaaide som terugontvangen. Artikel 4. (1) De vergunning tôt ontscheping wordt binnen drie dagen aan het door den Gouverneur-Generaal daartoe aangewezen collège aangeboden ter verwisseling tegen een toelatingskaart. (2) Die kaart wordt niet verleend aan hen van wie blijkt: dat zij krankzinnig, idioot of lijdende zijn aan eene besmettelijke ziekte, die geacht wordt gevaar voor de samenleving op te leveren, dan wel tengevolge van hun lichamelijkcn toestaud waarscbijnlijk armlasti^ «uUen worden; dat zij prostituée zijn of van de exptoitatie der prostitutie leven; dat zij in een vreemd land, waarmedc een uitleveringsverdrag gesloten is, vervoordeeld zijn wegens een misdrijf waarvoor krachtens dat verdrag uitlevering zou kunnen geschieden; dat hun het verblijf in Nederlandsch-Indic is ontzegd; zoomede aan hen, die niet in staat kunnen worden geacht in het onderhoud van zich self en hun gezin behoorlijk te voorzien; die geacht worden gevaar op te leveren voor de openbare rust en orde. Etrangers. 805 (3) De uitreiking van die kaart aan hen, wier tegenwoordigheid fichadelijk geacht wordt voor de economische belangen der Inlandsche bevolking, kan afhankelijk gesteld worden van het voldoen aan door den Gouverneur-Generaal te bepalen bijzondere voorwaarden, dan wel ■worden geweigerd. (4) Bij de in het eerste lid bedoelde verwisseling, wordt ook aan de «chtgenoote en de minderjarige kinderen ieder een toelatingskaart uitgereikt. Artikel 5. (1) Onverminderd het bepaalde bij artikel 10, geeft de toelatingskaart den wettigen houder het recht om, met inachtneming van de bepalingen op het verkeer en verblijf, gedurende twee jaren op Java en Madoera zich op te houden. (2) Voor de bezittingen buiten Java en Madoera geeft die kaart den wettigen houder hetzelfde recht als de toelatingskaart, verleend krachtens de aldaar geldende bepalingen omtrent de toelating en vestiging in Neder- landsch-Indië. (3) De in het eerste lid genoemde termijn kan, op verzoek van den belanghebbende, tweemaal teikens voor ten hoogste een jaar worden verlengd -door het Hoofd van het gewest, waar de verzoeker verblijf houdt, (4) Van die verlenging wordt op de toelatingskaart aanteekening gehouden. Artikel 6. (1) Van de weigering van de toelatingskaart kan de belanghebbende, mits binnen acht dagen na die weigering, in beroep komen bij het Hoofd van het gewest, waar hij zich ontscheepte. (2) Dat beroep wordt gedaan door tusschenkomst van het in het eerste lid van artikel 4 bedoeld collège, dat, in afwachting van de beslissing van voormeld Bestuurshoofd, den belanghebbende van een voorloopig toelatings- bewijs voorziet. Artikel 7. (1) Ingeval het in het vorig artikel bedoeld beroep gegrond is ver- klaard, wordt het toelatingsbewijs verwisseld tegen een toelatingskaart. (2) Is het beroep afgewezen of de belanghebbende tegen de weigering van de toelatingskaart niet in verzet gekomen, dan wordt — tenzij de belanghebbende Nederlandsch-Indië reeds mocht hebben verlaten — door het in het eerste lid van artikel 6 bedoeld Hoofd van gewestelijk bestuur een schriftelijk bevel tôt diens verwijdering ait Nederlandsch-Indië uit- gevaardigd. (3) In afwachting van zijne inscheping kan de betrokkene door het Hoofd van Gewestelijk Bestuur in verzekerde bewaring worden gehouden of onder politietoezicht worden gesteld. Artikel 8. (1) Hij, die, behoorende tôt een der in het eerste lid van artikel 1 bedoelde groepen van personen, op Java en Madoera wordt aangetroffen 806 Pays-Bas. zooder in het wettig bezit te zijn van een geldige toelatingskaart of een nog geldig toelatingsbewijs, wordt gebracht voor het Hoofd van plaatselijk bestuur der afdeeling, waar hij verblijft, die hem aisnog van een toelatings- kaart voorziet, tenzij hij behoort tôt dezulken, aan wie op grond van artikcl 4 geen toelatingskaart zou zijn verleend. (2) Voor de krachtens het vorig lid uitgereikte toelatingskaart is verschuldigd een som van f 25. — (vijf en twintig gulden), ingeval de belanghebbende in het wettig bezit is van een geldige vergunning tôt ontscheping, anders van f 50. — (vijftig gulden), een en ander voor zoover de kaart niet betreft de echtgenoote en minderjarige kinderen van den belanghebbende. (3) Wanneer de belanghebbende wettig was toegelaten en hij het niet meer bezitten van zijn toelatingskaart ten genoege van het Hoofd van plaatselijk bestuur kan verklaren, wordt kosteloos een duplicaat uitgereikt. (4) Ingeval van weigering der toelatingskaart is van die weigering gedurende 8 dagen beroep toegelaten op het Hoofd van gewest, waar de belanghebbende verblijf houdt, dat beslist bij eene met redenen omkleede beschikking. (5) Onverminderd het beroep, bedoeld in het vorig lid, kan hij, die mocht beweren niet te behooren tôt een der in het eerste lid van artikel 1 bedoelde groepen van personen en dat dit besluit op dien grond niet op hem toepasselijk is, dit beweren, mits niet later dan op den veertienden dag na zijn verhoor door het Hoofd van plaatselijk bestuur, bij verzoek- schrift aan de besiissing onderwerpen van den Raad van Justitie binnen wiens ressort hij verblijf houdt. De Raad van Justitie doet uitspraak na den OfBcier van Justitie gehoord te hebben, die van de uitspraak mededeeling doet aan het Hoofd van plaatselijk bestuur. In afwachting van de uitspraak wordt aan het bevelschrift tôt ver- wijderiag geen uitvoering gegeven. (6) Ingeval de toelatingskaart niet wordt verleend, wordt door het Hoofd van het gewest waar de betrokkene verblijft, een schrifteiijk bevel tût diens verwijdering uit Nederlandsch-Indië uitgevaardigd. Dat Bestuurs- hoofd verleent den betrokkene desverlangd een termijn om orde te stellen op zijn zaken, na verloop waarvan hij opgezouden wordt naar de naastbij gelegene van de in artikel 1 genoemde havens, alwaar hij door het Hoofd van gewestelijk bestuur in afwachting van zijne inscheping in verzekerde bewaring kan worden gehouden of onder politietoezicht kan worden gesteld. Artikel 9. (1) Ter verkrijging van eene vergunning tôt vestiging in Nederlandsch- Indië wendt de belanghebbende zich, onder overlegging van zijn toelatings- kaart, bij gezegeld verzoekschrift tôt den Gouverneur-Generaal, door tusschen- komst van het Hoofd van het gewest, waar de verzoeker verblijf houdt. (2) Dat Bestuurshoofd houdt van die indiening van het verzoekschrift aanteekening op de toelatingskaart en geeft deze daarna terug aan den Etrangers. 807 belanghebbende, die gehouden is die kaart, na ontvangst van de vergunuing tôt vestiging, aan voormeld Bestuurhoofd af te geven. (3) In afwachting van de beslissing van den Gouverneur-Generaal, behoudt de verzoeker het recht, bedoeld in het eerste en tweede lid van artikel 5. Artikel 10. (1) De Gouverneur-Generaal kan de vergunning tôt vestiging weigeren in het belang van de openbare rust en orde, zoomede wanneer de belang- hebbende niet in staat wordt geacht behoorlijk in zijn onderhoud en dat van zijn gezin te voorzien of wanneer hij wegens naisdrijf sedert zijne toelating mocht zijn veroordeeld. (2) De weigering van de vergunning tôt vestiging wordt met redenen omkleed en houdt tevens het bevel in tôt verwijdering uit Nederlandsch-Indië. (3) Op deze verwijdering is toepasselijk het bepaalde bij het zesde lid van artikel 8. Artikel 11. (1) Overtreding van het bepaalde bij artikel 2, wordt gestraft met eene geldboete van f 100. — (één honderd gulden) voor elken persoon, te wiens aanzien de overtreding is gepleegd. (2) Voor de betaling van de opgelegde boeten is het vaartuig ver- bonden en executabel. Artikel 12. (1) Hij, die na krach tens dit besluit uit Nederlandsch-Indië te zijn verwijderd, op Java en Madoera wordt aangetroffen, zonder in het wettig bezit te zijn van een geldige toelatingskaart, wordt gestraft met eene geldboete van ten hoogste f 100. — (één honderd gulden). (2) Na de tenuitvoerlegging van de straf wordt hij opnieuw uit Nederlandsch-Indië verwijderd. Artikel 13. Met dezelfde straf, als genoemd in artikel 12, wordt gestraft hij, die op Java en Madoera gebruik maakt van eene ten name van een ander staande toelatingskaart of vergunning tôt vestiging in Nederlandsch-Indië. Artikel 14. De bepalingen van dit besluit zijn niet toepasselijk op: a. de van Landswege naar Nederlandsch-Indië gezonden personen met hunne gezinnen; h. de consulaire ambtenaren met hunne gezinnen; c. de officieren en de bemanning van tôt de Marine van eenige Mogenheid behoorende schepen. Artikel 15. De Gouverneur-Generaal is bevoegd van de bepalingen van dit besluit dispensatie te verleenen. 808 Pays-Bas. — Italie, France. Artikel 16. (1) Voor zoover nevens dit besluit en de tôt zijne uitvoering vereischte voorschriften nog andere voorzieningen ter verzekering zijner goede werkiag worden vereischt, worden deze door den Gouverneur-Generaal vastgesteld. (2) Hij regelt mede, onder welke voorwaarde aan Nederlanders en vreemdelingen vergunning kan worden verleend om in Nederlandsch-Indië te reizen. Overgangsbepaling. Het bepaalde bij het eerste en tweede lid van artikel 1 is niet toe- passelijk op hen, die in het wettig bezit zijn van een geldige toelatings- kaart, voôr de inwerking treding van dit besluit verleend op den voet van de toen geldende bepalingen omtrent de toelating in Nederlandsch- Indië van Nederlanders en vreemdelingen. Dit besluit treedt in werking op een door den Gouverneur-Generaal te bepalen dag. Onze Minister van Koloniën is belast met de uitvoering van dit Besluit, waarvan afschrift zal worden gezonden aan den Raad van State. 's Gravenhage, den 20 Januari 1911. T, XM- ,. xr 1 - Wilhelmirui. De Minister van KoIonien, de Waal Malefijt. Accordeert met het Origineel, De Secretaris-Generaal bij het Département van Koloniën, V. d. Houven van Oordt. 163. ITALIE, FRANCE. Echange de notes diplomatiques concernant l'importation réciproque des médicaments et produits pharmaceutiques; des 12 et 13 octobre 1907. BolUtino del Ministero degli Affari Esteri 1909. Aprile. Il Ministre degli affari esteri d'Italia all'Incaricato d'affari di Francia. Roma, 12 ottobre 1907. Signor incaricato d^affari, Essendosi ritenuto conveniente di stabilire in modo preciso e défini- tive i criteri di massima per l'applicazione delPart. 14 delle disposizioni Produits pharmaceutiques. 80^ preliminari délia tariffa doganale italiana, per quanto riguarda l'importazione dei generi medicinali e dei medicamenti composti provenienti dalla Francia, ed avendo il consiglio superiore di sanità ritenuto che le disposizioni che regolano in Francia la produzione dei medicinali e dei medicamenti com- posti offrono, per la tutela sanitaria, garanzie idonee ed equivalenti in efficacia a quelle assicurate dalla legge italiana per la produzione dei medicinali e medicamenti composti nel regno, il governo dei Re ha deli- berato che ai medicinali e medicamenti composti prodotti in Francia sia, nei riguardi sanitari, consentita, in via di massima e senza nécessita di provvedimenti singoli da applicarsi per ciascun prodotto, la libéra intro- duzione nel regno, semprechè il governo francese abbia a concedere ai medicinali e medicamenti composti prodotti in Italia, identico trattamento iiei riguardi sanitari, per la introduzione in Francia. Sotto taie condizione si avverte: l*' che i medicamenti composti dovranno portare sulla etichetta, applicata a ciascun recipiente, l'indicazione esatta: a) dei componenti dei prodotto colla denominazione abituale délia pratica medica (escluse le formule chimiche); b) délia dose relativa, corne è prescritto per consimili prodotti fab- bricati e messi in circolazione nel regno; 20 che non sono compresi coi medicinali e medicamenti composti, previsti dalla présente nota, i sieri, vaccini, virus, tossine e prodotti affihi contemplati dalla legge italiana 8 luglio 1904, n. 360, e dei relative regolamento 18 giugno 1905, n. 407, come pure dalla legge francese dei 25 aprile 1895 e dal decreto dei 26 gennaio 1896; 3° che il regio governo si riserva la facoltà — che riconosce reci- procamente anche nel governo francese — di proibire, in casi eccezionali e per speciali motivi di sanità pubblica, l'introduzione nel regno di un dato prodotto, salvo a darne, dove il caso si verificasse, immediato avviso al governo francese. Ho l'onore di pregare la Signoria Vostra di volermi far conoscere se il governo francese aderisce all'accordo su queste basi, e, in caso affer- mativo, di rivolgermi, in nome di esso, analoga dichiarazione assicurante la reciprocità di trattamento. Gradisca, ecc. Titfoni. L'Incaricato d'affari di Francia al Ministro degli affari esteri d'Italia. Rome, le 13 octobre 1907. Monsieur le ministre, Le gouvernement de la république a décidé d'adhérer à l'accord pour l'importation réciproque des médicaments et produits pharmaceutiques en Italie et en France sur les bases de la note remise par le gouvernement italien le 12 octobre 1907. 810 Italie, France. Dans cette note, le gouvernemeDt royal déclare que: „Ayant reconnu qu'il convenait d'établir d'une manière précise et ^définitive le principe pour l'application de l'article 14 des dispositions ^préliminaires du tarif douanier italien, en ce qui concerne l'importation ^des produits médicinaux et des médicaments composés provenant de ^France, et le conseil supérieur de santé ayant reconnu que les dispositions „qui règlent eu France la production des produits médicinaux et des ^médicaments composés offrent pour la sauvegarde de la santé publique ^des garanties suffisantes et équivalentes en efficacité à celles qui sont ^assurées par la loi italienne pour la production des produits médicinaux „et des médicaments composés dans le royaume, le gouvernement du Roi a ^décidé que les produits médicinaux et les médicaments composés produits „en France jouiront, au point de vue sanitaire, en principe et sans néces- ^sité de mesures spéciales à appliquer pour chaque produit, de la libre „entrée dans le royaume, à condition que le gouvernement français accorde „aux produits médicinaux et aux médicaments composés produits en Italie „un traitement identique, au point de vue sanitaire, à leur entrée en ^France." Le gouvernement de la république, prenant acte de cette déclaration, s'engage à accorder, pour sa part, un traitement identique, au point de vue sanitaire et sous réserve de l'accomplissement des prescriptions d'ordre tarifaire de la loi douanière du 1 1 janvier 1892, aux produits médicinaux et médicamentaux composés, produits en Italie, à leur entrée en France. Dans cet arrangement réciproque il est à noter: 1® que les médicaments composés devront porter sur l'étiquette, apposée sur chaque récipient, l'indication exacte: a) des parties composant le produit avec la dénomination habituelle de la pratique médicale (à exclusion des formules chimiques); b) de la dose relative ainsi qu'il est prescrit pour les produits simi- laires fabriqués et mis en circulation eu Italie; 2^ que parmi les produits médicinaux et médicaments composés prévus par la présente note ne sont pas compris les sérums, vaccins, virus, toxines, et produits similaires visés dans la loi italienne du 8 juillet 1904, n. 360, et dans le règlement du 18 juin 1905, n. 407, ainsi que dans la loi française du 25 avril 1895 et le décret du 20 janvier 1896; 3^ que chacun des deux gouvernements se réserve de prohiber, dans des cas exceptionnels et pour des motifs spéciaux de santé publique, l'intro- duction de tout produit médicinal sauf à en donner, si cette circonstance se produisait, avis immédiat à l'autre gouvernement. J'ai l'hcooeur de communiquer ce qui précède à Votre Excellence, conformément à l'autorisation que j'ai reçue à cet effet du gouvernement de la république, et je saisis etc. J. Laroche. Médiation entre la Bolivie et le Saint-Siège. 811 164. BOLIVIE, PÉROU. Protocole concernant la médiation du Gouvernement péruvien entre la Bolivie et le Saint-Siège; signé à la Paz, le 5 novembre 1907. Anexos â la Memoria presentada ai Congreso de 1908. La Paz 1908. Acta. Reunidos en el Ministerio de Relaciones Exteriores de Bolivia, el Ministre del Ramo, senor doctor don Juan M. Saraclio y el Enviado Extraordinario y Ministre Plenipotenciario del Perù, senor doctor don Melitén F. Porras, con el objeto de establecer la manera de hacer efectiva la mediaciôn propuesta por el Excmo. Gobierno del Perù, en el asunto que origine el retiro del Plenipotenciario boliviano ante la Santa Sede; el senor Ministro del Peni manifesté el reconocimiento de su Gobierno por la aceptaciôn que hizo el de Bolivia de los buenos oficios que como mediador propuso en el incidente que diô lugar à la ruptura de relaciones entre Bolivia y la Santa Sede. Agregô, que igual prueba de deferencia habia recibido su Gobierno del de Su Santidad y que en tal virtud, visto que de una y otra parte no habia mediado propôsito alguno de hostilidad y contemplados sus altos intereses, proponia el restablecimiento de rela- ciones entre ambas Potestades, para cuyo efecto indicaba, que debian tanto el Gobierno de Bolivia, como el de la Santa Sede, quedar comprometidos â restablecer 6 acreditar cada uno ante el otro sus respectives Représen- tantes Diplomâticos. Expresô ademâs, que esta proposicion habia sido aceptada por el Représentante de la Santa Sede en Lima y que en con- secuencia, el Excmo. senor Angelo Dolci estaba dispuesto â venir â La Paz con el objeto de presentar sus credenciales y que esperaba que igual asentimiento habia de prestar el Gobierno de Bolivia. El seîior Ministro de Relaciones Exteriores expuso, que su Gobierno aceptaba también la forma propuesta por el senor Ministro del Perù â fin de hacer efectiva la amistosa mediaciôn iniciada y que por lo tanto, ofrecîa constituir una nueva Legaciôn ante la Santa Sede, declarando al mismo tiempo, que le séria satisfactorio recibir al Excmo. senor Delegado Apostélico. En fé de lo cual firmaron esta acta, en doble ejemplar en La Paz,, â los cinco dias del mes de Noviembre de mil novecientos siete afios. (Firmado) J. M. Saracho. (Firmado) M. F. Porras. 813 Grande-Bretagne, Japon. 165. GRANDE-BRETAGNE, JAPON. Echange de notes concernant Timmigration japonaise au Canada; du 23 décembre 1907. ITie Japan Times du 30 janvier 1908. From M. Lemieux to Count Hayashi. Britisb Embassy, Tokio, 23"' December, 1907. Monsieur le Ministre, After the several interviews which bave taken place at the Foreign Office since my arrivai bere, on tbe subject of Japanese immigration to Canada, I bave come to the conclusion tbat His Impérial Majesty's Government cannot accède to my request for a numerical limitation to émigration. At this state of tbe negotiations, it would be quite unneces- sary for me to offer any furtber arguments as to wby the request of the Canadian Government sbould be complied with, but it bas appeared to me in tbe course of thèse friendly interviews, tbat the Japanese Govern- ment bad evinced a sincère désire to see any furtber agitation in Britisb Columbia effectually stopped. In order to furtber this object I understand they are willing to restrict voluntarily, within reasonabie limits, tbe volume of émigration. I bave tbe honour, tberefore, to request tbat be- fore returning to Canada and reportiug to my Government, your Excellency would be so good as to give me an officiai assurance as to the intention of Uis Impérial Majesty's Government in tbe matter. The Canadian Government is above ail désirons tbat tbe happy relations which bave always existed between the two countries sball remain unimpaired, and I feel confident tbat His Impérial Majesty's Government are anxious to find a solution of the difficulty which as I bave already explained to Your Excellency exists in tbe Province of British Columbia. I hâve the honour to be Sir Your obedient servant, B. Lemieux. His Excellency Count Hayashi, Minister Foreign Affairs, Tokyo. Immigration au Canada. 813 From Count Hayashi to M. Lemieux. Monsieur le Ministre: In reply to your note of even date I hâve the honour to state that although the existing treaty between Japan and Canada absolutely guar- antees to Japan subjects full liberty to enter, travel and réside in any part of the Dominion of Canada, yet it is not the intention of the Im- périal Government to insist upon the complète enjoyment of the rights and privilèges guaranteed by those stipulations where that would involve disregard of spécial conditions which may prevail in Canada from time to time. Acting in this spirit and having particular regard to circumstances of récent occurrence in British Columbia, the Impérial Government hâve decided to take efficient means to restrict émigration to Canada. In carrying out this purpose, the Impérial Government, in pursuance of the policy above stated, will give careful considération to local conditions prevailing in Canada, with a view to meeting the desires of the Govern- ment of the Dominion so far as is compatible with the spirit of the treaty and the dignity of the State. Although, as stated in the note under reply, it was not possible for me to acquiesce in ail of the proposais made by you on behalf of the Canadian Government, I trust that you will find in the statement herein made proof of the earnest désire of the Impérial Government to promote, by every means within their power, the growth and stability of the cordial and mutually bénéficiai relations which exist between our countries. I venture to believe, also, that this désirable resuit will be found to hâve been materially advanced by the full exchange of views which has taken place between us, and it gives me especial pleasure to acknowledge the obligations under which I hâve been placed by your frank and considérât© explanations regarding the attitude and wishes of your Government. I avail myself etc., etc. 814 Japon, Chine. 166. JAPON, CHINE. Arrangement en vue de réaliser les dispositions de l'Article 10 du Protocole annexé au Traité sur la Mandchourie du 22 dé- cembre 1905,*) concernant l'exploitation des forêts dans les régions situées sur la rivière Yalou; signé à Péking, le 14 mai 1908. The Japon Time» du 39 mai 1908. Baron Gonsuke Hayashi, Japnnese Ënvoy Extraordinary aod Minister Plenipotentiary, and Na Tung, Minister of the Foreign Office of China, each acting under instructions from tbeir respective Governments, conclude the followiug Régulations of the Chino-Japanese Timber Company, in aucordance with Article X. of the protocol annexed to the Chino-Japanese Agreement relating to Manchuria concluded on the 22"'* December, the 38"" Year of Meiji, that is on the 26**' November, the 31" Year of Kuangsu. Art. I. The timber within the limita of 60 Chinese miles from the surface of the Yalu on the right bank of the river between Maœrhshun and Jishihsz'taokeu shall be felled by joint capital of China and Japan. The limits will be designated by posts to be erected by Chinese com- missioners to be dispatched from Mukden, in consultation with Japanese commissioners. But in the beginniug of the organization of the company the business shall be conducted by a bureau composed by officiais dispatch- ed from both countries, and on the lapse of one year and after ail business has been placed in good order, both countries shall call for gênerai shareholders and cause them to succeed to it. Art. II. The timber company under joint proprietorship of Japau and China is called the Oryokko Saiboku Kaisha (Yalu Timber Company). Art. III. The company shall hâve a capital of 3 million yen. China and Japan producing a half of the sum. Art. lY. The company shall establish its head office at Antung. In case the company deems it necessary, it may establish branches at différent places by informing the fact to Président. Art. V. The company agrées to maintaiu the existing Chinese wood- cutters. The district within the limits declared in Article I. belong to the timber felling by the company, but tlie forests outside the limits and on the Hun-ho belong still to the felling of the présent Chinese wood- •) V. N. R. G. 2. s. XXXIV, p. 758. Mandehourie. — Forêts sur la rivière du Yalou. 815 cutters. But thèse woodcutters shall borrow the capital they need from this Company. The woodcutters may directly sell their tiinber as sleepers to the Kiangche Railway Company and to the inhabitants on the banks of the Hun-ho for their own use. Outside of this, the whole of the timber felled by the woodcutters shall be purchased by the Company. The latter shall sell the timber in accordance with the market price and not charge arbitrary priées. Art. VI. In Case the Chinese Government or offices demand timber felled by the Company or purchased by it from the woodcutters, they shall make purchases from the company by giving it a certificate (letter of guarantee). In such case the company shall supply timber at cost price and ought not to raise the price. Art. VII. The business term of the company shall be 25 years. But on expiration of the term and in case the Chinese Government deems the Company's business to be sound the Company may apply to the Chinese Government for permission to prolong its term of business. Art. VIII. The Company shall hâve a Président, whose position shall be held by the Taotai of the Eastern Borders, by order of the Mukden Viceroy or Governor, and who shall superintend the business of the Company. The Company again shall hâve two chief directors, China and Japan appointing one respectively. They shall manage the entire business of the Company. Other directors and engineers shall be appointed by the conférence of directors. In case a foreigner is required for felling- timber within the said districts, the chief directors shall apply to the Président for permission to engage the same. Art. IX. The Company shall submit, at the end of each year, to the authorities concerned of both countries, the business report and accounts for that year. Art. X. The Company shall pay five per cent, of net profit (gross income minus gross expenditure) to the Chinese Government as royalty, and distribute the rest of the profit equally among Chinese and Japanese shareholders. No arbitrary payment of the Company's expenses is allowed. The estimâtes of Salary of the Company's employées and ail other expen- diture shall be submitted to the Président for sanction on proper occasions. Art. XI. AU régulations relating to the organization of the Company shall be decided upon by two commissioners, each to be appointed by the Mukden Viceroy or Governor and Japanese Consul-General at Mukden, within one month after conclusion of this gênerai agreement. The Company shall be opened to business in three months after receiving its régulations. Any régulations that the Company may provide afterwards shall be sub- mitted to the Président for sanction. Art. XII. The timber tax to be paid by the Company shall hâve some réduction, at the consent of louai authorities, by the conférence of the commissioners of the two countries meeting at Mukden to provide detailed 816 Japon, Chine. — Espagne, Colombie. régulations for the Company. But ail machinery and tools that may be imported by the Company and tbat are required for timber felling shall be exempt from ail taxes, likin, and otber duties. Art. XIII. The Japanese Government consents to abolish its Yalu Timber Works on the opening of the Company for business. (Sgd.) Baron Oonsiike Hayashi, Ënvoy Extraordinary and Minister Plenipotentiary of Japan. (Sgd.) Na Tufig, _ , . Minister of Foreign AiTairs of China. Peking, May 14, 41" Year of Meiji of Japan. April 15, 34t'> Year of Kuangsu of China. 167. ESPAGNE, COLOMBIE. Convention concernant l'exécution des jugements portés par les tribunaux respectifs; signée à Madrid, le 30 mai 1908.*) Gaceta de Madrid du 18 avril 1909. £1 Gobiemo de S. M. el Rey de Espaâa y el de la Repùblica de Colombia, deseosos de estrechar, cada dia mâs, las relaciones de amistad y buena correspondencia, felizmente existentes entre las dos Naciones, han resuelto celebrar un Convenio para el cumplimiento de las sentencias civiles dictadas por los Tribunales de ambos paises, y al efecto han nombrado para este fin: El Gobierno de S. M. el Rey de Espana, al Excmo. Sr. D. Manuel Allendesalazar y Munoz de Salazar, Gran Cruz de la Orden Piana, de Cristo de Portugal, de la Orden de Victoria de la Gran Bretana y de la Légion de Honor de Francia, Ministre .de Estado, etc. etc., y El Gobierno de la Repùblica de Colombia al Excmo. Sr. D. Juan Evangelista Marique, Enviado Extraordinario y Ministre Plenipoten- ciario en esta Corte, quienes, debidamente autorizados, han convenido los articules siguientes: Articule 1.® Las sentencias civiles pronunciadas por los Tribunales Comunes de una de las Altas Partes Contratantes, serân ejecutadas on la etra, siempre que reunan los requisites siguientes: *) Les ratifications ont été échangées à Madrid, le 16 avril 1909. Exécution des jugements. — Télégraphes. 817 Primero. Que sean definitivas y que estén ejecutoriados como en derecho se necesitaria para ejecutarlas en el Pais en que se hayan dictado. Segundo. Que no se opongan â las leyes vigentes en el Estado en que se solicite su ejecuciôn. 