Biblia Sacra, dat is de geheele Heilige Schriftuer bedeeld in het Oude en Nieuwe Testament; deze uitgaef vervat alle de boeken van het Oude Testament die in den Hebreeuwschen tekst zyn
11 Aldus dit zegt den Heer : Ziet ik zal een kwaed op u verwekken uit uwen huize, en ik zal uwe huisvrouwen nemen voor uwe oogen, en die uwen naesten geven, en hy zal by uwe huisvrouwen slapen, voor de oogen dezer zonne. 12 Want gy hebt dit al bedektelyk gedaen : maer ik zal dit woord volbrengen voor het aenschyn van geheel Israël, en voor het ge- zigl der zonne. 13 En David zeide tot Nathan : lk heb den Heere gezondigd. En Nathan zeide tot David : Den Heer heeft uwe zonde ook weggeno- men : gy zult niet sterven. 14 Maer nogtans, aengezien dat gy des Heeren vyanden hebt doen blasphemeren, om dit woord, zal dezen zoon, dio u gebo- ren is, de dood sterven. 15 En Nathan is wederom in zyn huis ge- daen. En den lieer heeft het jong kind ge- slagen , hetwelk Irias huisvrouw David gebaerd had, en daer was geene hoop van zyn leven. 16 En David heeft den Heer gebeden voor het kind : en vastie, en hy is ingegacn al- leen, en lag op de aerde. 17 En de ouderen van zynen huize zyn gekomen, en wilden hem doen opstaen van de aerdc : maer hy wilde het niet doen, noch hy heeft met hen geene spys geë- ten. 18 Aldus zoo gebeurde het op den zeven- den dag, dat het kind stierf : en Davids knechten durfden hem niet zeggen dat het kind dood was. Want zy zeiden : Ziet toen het kindeken nog leefde, zoo spraken wy hem aen, ên hy hoorde onze stem niet : hoe veel te meer is het zake dat wy zeggen : Het kind is dood, zal hy zich kwellen ? 19 Als nu David zyne knechten hoorde heimelyk vezelen, zoo heeft hy verstaen dat hot kindeken dood was : en zeide tot zyne knechten : Is het kind dood? En zy ant- woordden hem : Het is dood. °2Ö En David stond op van de aerde, en heeft zich gewasschen en gezalfd : en als hy zyn kleed veranderd had, zoo is hy in des Heeren huis gegacn : en heeft aenbe- den, en is wedcr'in zyn huis gekomen, en hy begeerde dat men hein brood voorleggen zoude, en hy heeft geëten. Él Toen zeiden hem zyne knechten : Wat woord is dit, dat gy gedaen hebt? Om het kindeken, toen het nog leefde, hebt gy ge- weend en gevast : en nu, als het kind dood is, zoo zyt gy opgcslaen, en hebt brood geëten. ' 22 Denwelken zeide : Om teel kindeken, toen het nog leefde, heb ik gevast en ge- weend : want ik zeide ; W ie weel of den Heer by a venture my het geven wilde, en dal hel kind mogt leven ? Ü2H Maer nu want het dood is, waerom zoude ik vasten ? Zal ik liet wederom mogen roepen? Ik zoude eer mogen tot het kind -29-2 HET 11. BOEK DER gaen . maer het aal tot my niet wederom komen. •24 En David heeft Bethsabee zyne huis- vrouw getroost, en tot haer ingegaen zynde, heelt hy by luier geslapen. Dewelke heelt eenen '/.oon voortgebragt, en hy noemde zyneu naem Salomon, en den Heer heeft hem bemind. -25 En hv heeft gezonden door de hand van Nalhan den profeet, en hem genoemd des Heeren beminde, om dat den Heer hem lief had. 26 En Joab streed legen Rabbath der kin- deren van Ammon, en hy bestormde de koninglvke stad. •27 En^Joab heeft boden uitgezonden tot David, zeggende : lk heb gestreden tegen Rabbath, en de stad der wateren zal inge- nomen worden. 28 Aldus dan zoo vergadert nu het ander deel des volks, en belegt de stad, en neemt die in : opdat, als de stad van my verdor- ven ware, de victorie mynen naem niet toe- geschreven worde. 1 29 Hierom heeft David al hel volk verga- derd, en hy is getrokken tegen Rabbath : en als hy het bestormd had, zoo heeft hy het gewonnen. 30 En hy heeft huns konings kroon van zvnen hoofde genomen, in het gewigt heb- bende een talent gouds, hebbende ook zeer kostelyke gesteenten, en die is op Davids hoofd gesteld. Ook zoo heeft hy eenen zeer «rooien roof van de stad weggedragen : ' 34 En 'het volk dier uitbrengende heeft hy gezaegd, en hy heeft over hen doen omgaen wagens met yzeren tanden beslagen : en hy heeft ze met messen in stukken gedeeld, en hv heeft ze vervoerd gelyk men de kareelen doet. Alzoo heeft hy gedaen allen den steden der kinderen van Ammon : en David is wederom gekomen, en al zyn heir in Jerusalem. KAPITTEL XIII. DAERNA zoo is het geschied dat Am non, Davids zoon, verliefd is geweesl op de allerschoonste zuster van Absalom, Davids zoon, genaemd Thamar, 2 En hy was zoo zeer op haer verliefd, dat hv ziek werd om harer liefde : want aenge- zien dat zy maegd was, zoo dacht hem zwaer om doen, dat hy iets oneerlyks met haer zoude bedryven. 3 Maer Amnon had eenen vriend, genaemd Jonadab, een zoon van Semmaa, Davids broeder, een zeer wys man. 4 Denwelken zeide tot hem : Waeraf wordt gy zoo mager, van dag tot dag, gy konings zoon? Waerom geeft gy my het niet te ken- nen? En Amnon heeft tot hem gezeid : Ik KONINGEN, XIII. heb Thamar, Absaloms myns broeders zus- ter, lief. 5 En Jonadab heeft hem geantwoord : Ligt op uw bed, en veinst of gy ziek waert : en als uw vader komen zal om u te bezoeken, zoo zegt hem : Ik bid u, laet toch Thamar myne zuster komen, dat zy my te eten geve, endatzy my een pappeken make, dat ik het uit hare hand mag eten. 6 Aldus zoo heeft Amnon gaen liggen te bed, en hy heeft zich begonnen te gelaten als een ziek mensch : en als den koning gekomen was om hem te bezoeken, zoo zeide Amnon tot den koning : lk bid u, laet toch Thamar myne zuster komen, dat zy voor myne oogen twee suipekens make, en dat ik liet uit hare hand ele. 7 Zoo heefl dan David aen Thamar in haer huis gezonden, zeggende : komt in Amnon, uws broeders huis, en maekt hem een pap- peken. 8 En Thamar is in Amnons haers broeders huis gekomen : maer hy lag : dewelke ne- mende meel, heeft het gemengeld : en makende het al dun voor zyne oogen, heeft zy het gezoden lot suipekens. 9 En nemende dat zy gezoden had, heeft zy het uitgegoten, en stelde het voor hem : en hy wilde het niet eten : en Amnon zeide : Jaegt ze al van my. En als zy die alle had- den doen uitgaen : 10 Toen zeide Amnon tol Thamar : Brengt de spys in de kamer binnen, dat ik het van uwe hand ete. Hierom zoo heeft Thamar het suipen genomen, welk zy gemaekt had, en het by haren broeder Amnon gebragt in de kamer. 11 En als zy hem de spys gebragt had, zoo greep hy haer, en zeide : Komt, en slaept by my, myne zuster. 12 Dewelke antwoordde : Wilt niet, myn broeder, wiltmy niet verkrachten, want dat is niet geoorloofd in Israël : wilt deze dwaes- heid met doen. 13 Want ik zal myne schande niet kunnen verdragen, en gy zult zyn als een van de dwazen in Israël : maer liever spreekt tot den koning, en hy zal my u niel ontzeg- gen. . i 14 Maer hy wilde naer hare beden niet doen, maer" verwinnende met der magt, heeft hy haer verkracht, en heeft zich met haer verzaemd. 15 En Amnon haette ze met een bovenma- ten zeer grooten haet : alzoo dat dien hael, daer hy ze mede haette, meerder was, dan de liefde daer hy haer te voren mede lief gehad had. En Amnon zeide tot haer : Staet op, en gaet weg. 16 Dewelke antwoordde : Meerder is dit kwaed dat gy nu tegen my doet, my uit- HET ïï. BOEK DER slootende, dan dat gy te voren gedaen hebt. En hy wilde haer niet hooren : 17 Maer roepende den jongen, die hem diende, heeft hy gezeid : Stoot deze van my daerbuiten, en sluit de deur achter haer toe. 18 Dewelke was gekleed met eenen tabT baerd tot de voeten toe : want alzulk habyt droegen des konings dochteren, die nog maegden Avaren. Aldus heeft haer den die- naer uitgestooten, en de deur achter haer toegesloten. 19 Dewelke sproeijende assclien op haer hoofd, en scheurende haren tabbaerd lang tot de voeten, en leggende hare handen op haer hoofd, ging al gaende, en roepende. 20 Toen zeide Absalom, haer broeder, tot haer : Heeft Amnon, uw broeder, zich met u verzaemd? Maer nu, zuster, zwygt, het is uw broeder : noch wilt uw hert bedroeven om dit ding. Aldus zoo bleef Thamar ver- dwynende in Absaloms huis. 21 Maer als den koning David deze woor- den gehoord had, zoo is hy zeer bedroefd geweest, en hy wilde Amnons zyn zoons geest niet bedroeven, want hy had hem lief, om dat hy zyn eerstgeboren zoon was. 22 En Absalom heeft Amnon niets gezeid, noch goed, noch kwaed : want Absalom haette Amnon, om dat hy Thamar zyne zuster geschonden had. 23 En het is gebeurd na den tyd van twee jaren, dat men Absaloms schapen schoor te Baalhasor, welk is by Ephraïm : en Absalom heeft alle des konings zonen geroepen. 24 En hy is by den koning gekomen, en zeide tot hem : Ziet uws dienaers schapen zullen worden geschoren : ik bid dat den koning, met zyne knechten, wille tot zyn en dienaer komen. 25 En den koning zeide tot Absalom : Wilt niet, myn zoon, wilt niet bidden dat wy alle zouden komen, en u overlasten. Maer toen hy hem zeer kwelde, en hy nietgaen wilde, zoo heeft hy hem gebenedyd. 26 En Absalom zeide : Is het dat gy niet komen wilt, zoo bid ik u dat ten minste Amnon, myn broeder, met ons mag komen. En den koning zeide tot hem : Het is geen nood dat hy met u ga. 27 Maer Absalom hield niet op, en hy heeft Amnon met hem laten gaen, en alle des konings zonen. Aldus zoo had Absalom eenen maeltyd bereid, gelyk eens konings ma el tyd. 28 Maer Absalom had zynen knechten be- volen, zeggende : Merkt wel aen, wanneer dat Amnon dronken wordt van den wyn, en als ik het u zeggen zal, zoo slaet, en doodt hem : wilt niet vreezen, want ik ben het die het u beveel : weest vroom, en weest sterke mannen. KONINGEN, XIV. 293 29 Aldus zoo hebben Absaloms knechten tegen Amnon gedaen, gelyk hun Absalom bevolen had. Eu alle des konings zonen opstaende, zyn elk op hunne muilen gaen zitten, en vlugtten weg. 30 En toen zy nog op den weg reisden, zoo rs de tyding aen David gekomen, zeg- gende : Absalom heeft alle des konings zonen verslagen, en daer is niet zoo veel als een overgebleven. 31 Hierom zoo is den koning opgestaen, en heeft zyne kleederen gescheurd : en viel neder op de aerde, en alle zyne knechten, die by hem stonden, scheurden ook hunne kleederen. 32 Maer Jonadab, den zoon van Semmaa, Davids broeder, antwoordende, zeide : Myn heer den koning denke niet dat alle des konings kinderen doodgeslagen zyn : Amnon is alleen dood, want hy was in Absaloms mond gesteld van dien dage dat hy Thamar, zyne zuster, verkrachtte. 33 Daerom nu, myn heer den koning stelle dit woord niet op zyn hert, zeggende : Alle des konings zonen zyn doodgeslagen : want Amnon is alleen dood. 34 Maer Absalom is gevloden : en den knecht den wachter hief op zyne oogeu, en zag toe, en ziet daer kwam een groot volk door eenen zy'weg ter zyde van den berg. 35 En Jonadab zeide tot den koning : Ziet des konings zonen zyn hierby : naer uws dienaers woord, alzoo is het geschied. 36 En als hy ophield van spreken, zoo zag men des konings zonen : en binnenkomende, zoo hieven zy hunne stem op, en weenden. Desgelyks zoo heeft den koning, en alle zyne dienaers, ook geweend, met een uit- nemende groot geschrei. 37 En Absalom vliedende, is weggegaen tot Tholomaï Ammiuds zoon, den koning van Gessur. David heeft dan grooten rouw gemaekt over zynen zoon ten allen da- gen. 38 Maer toen Absalom gevloden was, en gekomen te Gessur, zoo is hy daer gebleven dry jaren. 39 En den koning David vervolgde Absalom niet meer, om dat hy getroost was van Amnons dood. KAPITTEL XIV. MAER Joab, den zoon van Sarvia, ver- staende dat des konings hert tot Absa- lom gekeerd was, 2 Heeft gezonden totThecua, en van daer doen halen eene wyze vrouw : en hy zeide tol haer : Gelaet u als of gy rouw droegt, en doet rouwkleederen aen, en zalft u niet met olie, dat gy moogl zyn gelyk eene vrouw die m het ii mm dei; koningen, xiv. langen t > » l NHiW gedragen hecliover ecnen dooden : 3 Kn u\ /.uil binnen by den koning gaen, Bn tot hem spreken aldusdanige redenen. Kn Joab heefl de woorden in haren mond gesteld. 4 Aldus toen (ie vrouw van Thee.ua by den koning gekomen was, zoo viel zy voor hem neder' ler aerde, en heeft aenbcden, en zeide : Beschermt my, o koning. 5 Kn den koning zeide tot haer : Wat /aken hehl gy? ly antwoordde : Eilaes, ik ben eene vrouw, dit1 weduwe is : want myn man is gestorven. (i En 'uwe dienstvrouw had twee zonen, dewelke tegen malkander hebben gekeven op het vehf, en daer was niemand by, die ze had mogen beslechten, en den eenen heelt den anderen geslagen, en hem ge- dood. 7 En ziet nu, al hel geslacht opstaende legen uwe dienstvrouw, zegt : Levert hem over, die zynen broeder verslagen heeft, dat wy hem' ook dooden mogen voor zyns broeders ziel, die hy gedood heeft, en laet ons den erfgenaem te niet doen : 'en zy zoeken myn vonksken uitteblusschen, welk my overgebleven is, alzoo dat myncn man geenen naem en geene nakomelingen meer overblvven zouden op'aerdryk. 8 En den koning zeide tot de vrouw : Gaet heen in uw huis, en ik zal gebieden tot uwen voordeele. 9 En de vrouw van Thecua zeide tot den koning : Mvn heer den koning, deze onregt- veerdigheid zy op my, en op myns vaders huis : maer den koning en zynen troon moeten onschuldig zyn. 10 En den koning zeide : Zoo wie tegen u zegt, brengt dien tot my, en hy zal voor- lacn niet meer daertoe doen om u aen te lasten. 11 En zv zeide : Den koning gedenke des Heeren zvns Gods, alzoo dat de naesten des bloeds niet te veel worden om wraek te doen, en dat zy mynen zoon geenszins dooden. Denwel ken zeide : Alzoo waerach- liglvk als den Heer leeft, zoo zal er niet een hair van uws zoons hoofd op de aerde vallen. 12 Aldus zoo heeft de vrouw gezeid : Laet uwe dienstvrouw tot mynen heer den ko- ning een woord spreken. En hy zeide : Spreekt. 18 En de vrouw zeide : Waerom hebt gy alzulk ding tegen Gods volk gedacht, en waerom heeft den koning dit woord gespro- ken, om te zondigen, en dat hy zynen bal- ling niet wederom haelt? 14 Wv sterven allegader, en als wateren vallen wv in de aerde, die niet wederom komen : en God wilt niet dat de ziel verlo- ren ga, maer hy bedenkt zich dat zulk niet heef verloren ga, die verworpen is. 15 Daerom zoo ben ik nu gekomen, dat ik dit woord zoude spreken tot mynen heer den koning, in de tegenwoordigheid des volks. En 'uwe dienstvrouw zeide : Ik zal tot den koning spreken, of den koning cenigzins het woord van zyne dienstvrouw- dede. 16 En den koning heeft het gehoord, dat hy zyn dienstwyf zoude verlossen uit de hand van alle "degene die my en mynen zoon te zamen wilden te niet doen, uit des Heeren erfdeel. 17 Aldus zoo laet uwe dienstvrouw spre- ken, dat myns heeren des konings woord worde gelyk een sacrificie. Want myn heer den koning is gelyk eenen engel des Hee- ren, alzoo dathy niet bewogen wordt, noch door gebenedyding, noch door vervloeking : en daerom is "den Heer uw God met u. 18 En den koning antwoordende, zeide tot de vrouwe : Verbergt voor my niet het woord, dat ik u vraeg. En de vrouw zeide tot hem : Spreekt, myn heer den koning. 19 En den koning "zeide : ls Joabs hand met u niet in alle deze redenen? En de vrouw antwoordde, en zeide : By de zalig- heid uwer ziele, myn heer den koning, het is anders niemand, noch ter regterzyde, noch ter slinkerzyde, van alle deze, welke myn heer den. koning gesproken heeft : want uw dienaer Joab heeft zelf my dit be- volen, en hy heeft alle deze woorden uwer dienstvrouwe in den mond gegeven : 20 Dat ik de gelykenis van deze redenen zoude omkeeren, dit heeft uw dienaer Joab my bevolen : maer gy, myn heer koning, zytwys, gelyk een engel Gods wysheid heeft, om te verstaen alle zaken op de aerde. 21 En den koning zeide tot Joab : Ziet ik ben te vrede gesteld, en heb gedaen naer uw woord : hierom zoo gaet heen, en roept we- derom den jongeling Absalom. 22 En Joab op zyn aenzigt ter aerde val- lende aenbad, en gebenedydde den koning : en Joab heeft gezeid : Heden heeft uw die- naer verstaen 'dat ik gratie gevonden heb voor uwe oogen, myn' heer koning : want gy koning hebt naer\iws dienaers woorden gedaen. "23 Aldus zoo is Joab opgestaen, en is weg- gegaen te Gessur, en heeft Absalom te Je- rusalem gebragt. 24 En den koning zeide : Laet hem in zyn huis wederom keeren, maer dat hy myn aenzigt niet zie. Aldus is Absalom wederom in zyn huis gegaen, en hy heeft des konings aenzigt niet gezien. 25 D^aer was in gansch Israèlgeen man zoo HET II. BOEK DER KONINGEN, XV. 295 schoon als Absalom, die bovenmaten schoon was : van het hol zyner voeten, tot op den top zyns hoofds, was aen hem geen gebrek. 26 En als hy het hair zyns hoofds afschoor (want eens des jaers werd hy geschoren, om dat den krans zynshairs hem bezwaerde) zoo woog het hair van zynen hoofde twee honderd sikkelen, naerhel gemeene gewigt. 27 En Absalom werden geboren dry zonen : en eene dochter, Thamar genaemd, schoon van gedaente. u28 'En Absalom bleef te Jerusaleni twee jaren, en hy zag des konings aenzigt niet. 29 Hierom heeft hy aen Joab gezonden, dat hy hem aen den koning zoude zenden : maer hy wilde by hem niet komen. En toen hy de tweede reis gezonden had, en hy niet wilde komen tot hem, 30 Zoo zeide hy zynen knechten : Gy weet wel Joabs akker by den mynen, hebbende nu eenen oogst gerste : aldus gaet derwaerts, en verbrandt dien met den vure. Zoo hebben dan Absaloms knechten het koom op het land aengestoken met den vure. En Joabs knechten" komende met gescheurde kleede- ren hebben gezeid : Absaloms knechten hebben een deel van den akker met den vure verbrand. 31 En Joab stond op, en kwam tot Absa- lom in zyn huis, en zeide : Waerom hebben uwe knechten myn koorn met den vure ver- brand ? : 32 En Absalom antwoordde tot Joab : Ik heb aen u gezonden, biddende dat gy by my komen zoudt, en dat ik u zenden zoude aen den koning, en dat gy hem zeggen zoudt : Waerom ben ik van Gessur geko- men? Het was my beter daer te zyn : aldus zoo bid ik, dat ik mag des konings aenzigt zien : maer is hy nog gedachtig myner boos- heid, zoo sla hy my dood. 33 Aldus Joab by den koning gegaen zynde, | heeft hem deze dingen al te kennen gege- j ven : en Absalom is geroepen, en hy kwam in by den koning, en aenbad op het aenzigt der aerde voor hem : en den koning heeft j Absalom gekust. KAPITTEL XV. ALDUS nadezen 'zoo heeft Absalom voor zich zclven gemaekt wagens, en ros- volk, en vyftig mannen, die voor hem gaen zouden. 2 En Absalom des morgens vroeg op- staende, stond by den ingang van de poort in den weg, en zoo wrat man eenigc zack had om te 'komen tot des konings regt, dien riep Absalom by zich, en zeide : Van wal stad zyt gy? En als dien antwoordende zeide : Uit een van Israëls geslacht ben ik, uw dienaer, 3 Zoo antwoordde hem Absalom : My dunkt dat uwe redenen goed en regtveerdig zyn. Maer daer is niemand van den koning gesteld die u hooren mag ; en Absalom zeide ook : 4 Wie mogtmy regter maken over het land, dat zy alle tot my kwamen, die eenige zaek hadden, en dat ik die mogt regtveerdiglyk oordeelen ? 5 Ook zoo wanneer eenig mensch by hem kwam om hem te groeten, zoo reikte hy zyne hand uit, en grypende, kuste hy dien. 6 En hy deed dat allen dien van Israël, die te regte kwamen, om van den koning ge- hoord te worden, en hy trok tot zich de herten der mannen van Israël. 7 Maer na veertig jaren, zoo zeide Absa- lom lot den koning David : Laet my gaen, en myne gelofte betalen, welke ik den Heere te Hebron geloofd heb. 8 Want toen uw dienaer te Gessur in Syrien was, zoo geloofde hy eene gelofte, zeg- gende : Is* het zake dat den Heer my we- derom brengt te Jerusalem, zoo zal ik den Heere een sacrificie doen. 9 En den koning zeide tot hem : Gaet heen in vrede. En hy fs opgestaen, en weggegaen tot Hebron. 40 En Absalom heeft bespieders uitgezon- den tot alle de geslachten van Israël, zeg- gende : Terstondals gy het geluid der trom- petten hooren zult, zoo zegt : Absalom zal regeren te Hebron. 44 Voorts zoo waren met Absalom twee honderd mannen gegaen, van Jerusalem ge- roepen, gaende met simpeler herte, en niet- metal wetende van de zake. 12 Ook zoo heeft Absalom doen halen Achi- tophel, den Giloniter, Davids raedsman, uit zyne stad van Gilo. En als hy slagtofferan- den offerde, zoo is er een magtig verbond by eede gemaekt, en het volk loopende te hoope vermeerderde met Absalom. 43 Hierom is er een bode aen David geko- men, zeggende : Geheel Israël volgt Absa- lom met geheeler herte. 44 En David zeide tot zyne knechten, die met hem te Jerusalem waren : Staetop, laet ons vlieden : want ons zal geen ontvlieden zyn voor Absaloms aenzigt : haest u om uit te gaen, opdat hy, by a venture komende, ons niet overvalle, en volbrenge over ons den val, en sla de stad door het scherp van den zweerde. 45 En des konings knechten zeiden tot hem : Al dat onzen heer den koning gebiedt, dat zullen wy, uwe dienaers, geerne vol- brengen. 46 Aldus is den koning uitgegacn, en al zyn huisgezin te voet : en den koning liet daer tien vrouwen van zyne concubinen, om het huis te bewaren. HET II. BOEK DER KONINGEN, XVI. 17 En den koning uitgaendc, en alle die van Israël te voet, stond verre van den huize : 18 En allezyne knechten wandelden nevens hem, en de hoopen Cerethi, en Phelethi, en ajle dé Gethiters, vrome krygslieden, zes honderd mannen die hem gevolgd waren van Geth, gingen te voet voor den koning. 19 En den koning zeide tot Ethaï den Gethiter : Waeroin komt gy met ons? Keert wederom, en woont met den koning, want gy zyt een vreemdeling, en gy zyt uit uwe stede gegaen. 20 Gisteren kwaemt gy, en heden wordt gy gedwongen met ons uit te gaen ? Maer ik zal gaen derwaerts dat ik gaen zal : keert we- derom, en leidt uwe broeders met u we- derom : en den Heer zal met u bermhertig- heid en waerachtigheid doen, want gy hebt gratie en trouw getoond. . 21 En Ethaï antwoordde den koning, zeg- gende : Alzoo waerachtiglyk als den Heer ieeft, en als myn heer den koning leeft, op wat plaets dat gy zyn zult, myn heer den koning, het zy in de dood, of in het leven, daer zal uw dienaer wezen. 22 En David zeide tot Ethaï : Komt, en gaet door. En Ethaï den Gethiter ging voort over, en alle de mannen, die met hem waren, en de andere menigte. 23 En zy weenden allegadér met luider stemme, en al het volk ging over den weg : en den koning is ook gegaen over de beek van Cedron, en al het volk ging tegen den weg, die tegenover de wroestyn is. 24 Toen kwam daer ook Sadoc, den pries- ter, en alle de Levieten, met zich dragende de ark van Gods verbond, en zy hebben de ark van Gods verbond nedergelegd : en Abia- thar trok in de hoogte, tot dat al het volk voorby gepasseerd w7as, dat uit de stad ge- gaen was. 25 En den koning zeide tot Sadoc : Draegt Gods ark wederom in de stad : is het zake dat ik gratie vind in de oogen des Heeren, zoo zaf hy my wederom brengen, en hy zal ze my toonen, en zyn tabernakel. 26 Maer is het dat hy my zegt : Gy behaegt rny niet, zoo ben ik bereid : hy doet dat goed is voor zich. 27 En den koning zeide tot Sadoc den priester : 0 gy zien'der, gaet wederom met vrede in de stad : en Achimaas uw zoon, en Jonathas Abiathars zoon, uwe twee zonen, laet by u zyn. 28 Ziet ik zal verborgen zyn in het plat land der woestyn, tot dat er eene boodschap van u zal komen, my te kennen gevende. 29 Aldus zoo hebben Sadoc en Abiathar Gods ark wederom in Jerusalem gedragen : en zy zyn daer gebleven. 30 Maer David ging op den berg van de olyfboomen, opklimmende en w7eenende, en met bloote voeten gaende, en met bedekten hoofde, en ook al het volk, dat met hem was, ging opwraerts met bedekten hoofde al weenende. 34 En het werd David geboodschapt, dat Achitophel ook in de gezworen bende was met Absalom. En David zeide : Ik bid u, Hcere, maekt dwaes Achitophels raed. 32 En als David klimmende was op het hoogste van den berg, daer hy den Heer zoude aenbidden, ziet, zoo kwam hem te gemoet Chusai den Arachiter, met ge- scheurde kleederen, hebbende zyn hoofd heel met aerde bedekt. 33 En David zeide tot hem : Is het dat gy met my komt, zoo zult gy my lastig wrezen : 34 Maer is het zake dat gy wederom in de stad gaet, en dat gy zegt tot Absalom : Uw dienaer ben ik, o koning : laet my toch le- ven ; gelyk ik uws vaders dienaer geweest ben, alzoo zal ik uw dienaer zyn : zoo zult gy den raed van Achitophel te niet doen. " 35 En gy hebt met u Sadoc en Abiathar, de priesters : en alle de woorden die gy hooren zult van des konings huis, zult gy den priesteren Sadoc en Abiathar laten wreten. 36 Want met hen zyn hunne twee zonen Achimaas Sadocs zoon, en Jonathas Abia- thars zoon : en met deze zult gy aen my zenden alle de woorden, die gy hooren zult. 37 Aldus toen Chusai, Davids vriend, in de stad kwam, zoo is Absalom ook in Jerusa- lem gekomen. KAPITTEL XVI. EN toen David een luttel over het hoogste van den berg gegaen was, zoo kwam Siba, Miphiboseths knecht, hem te gemoet, met twee ezels, die geladen waren met twee honderd brooden, en honderd bonde- len rozynen, en honderd klonten vygen, en eene leeren wynflesch. 2 En den koning zeide tot Siba : Wat wilt gy hiermede doen ? En Siba antwoordde : De ezelen, voor des konings huisgezin, dat zy daerop zitten zouden : en de brooden, en de vygen voor uwe knechten om te eten : en den wyn, dat zy dien drinken zouden, ware het dat er iemand flaeuw wierd in de woestyn. 3 En den koning zeide : Waer is uws heeren zoon ? En Siba antwoordde den ko- ning : Hy is te Jerusalem gebleven, zeg- gende : Heden zal het huis van Israël my wederom geven myns vaders koningiyk 4 En den koning zeide tot Siba : Het zy al uwe, hetgene dal Miphiboseth plagt toe te HET II. BOEK DER behooren. En Siba zeide : Ik bid u, myn heer den koning, dat ik gratie voor u vin- den mag. 5 Aldus zoo is den koning Üavid gekomen tot Bahurim : en ziet daer kwam een man uit van Saüls huis maegschap, Semei ge- naemd, een zoon van Gera, en hy kwam voort uitgaende, en hy vermaledydde. 6 En hy wierp steenen tegen David, en tegen alle des konings Davids knechten : en al het volk, en alle de strydbare man- nen gingen ter regter en ter slinkerzyde des konings. 7 En aldus sprak Semei, toen hy den ko- ning vermaledydde : Gaet uit, gaet uit, gy bloedgierig man, en gy Belials man. 8 Den Heer heeft Ü belaeld voor al het bloed van Saüls huis : om dat gy het ryk hebt ingenomen in zyne plaets, en nu heeft den Heer het ryk in -uvvs zoons Absaloms hand gegeven :'en ziet uwe kwade werken verdrukken u, want gy zyt een bloedgierig man. 9 Toen zeide Abisai, den zoon van Sarvia, tot den koning : Waerom vermaledydt de- zen dooden hond den koning? Laet my gaen, en ik zal hem het hoofd afslaen. ' 10 En den koning zeide : Wat heb ik met u te doen, gy kinderen Sarvia? Laet hem vermaledyden : want den Heer heeft hem bevolen dat hy David vermaledyden zoude : en wie is er die zoude durven zeggen, waer- om dat hy dit alzoo gedaen heeft? 14 En den koning 'heeft gezeid tot Abisai, en tot alle zyne knechten : Ziet myn zoon, die uit myn ligchaem gekomen is, zoekt myne ziel : hoe' veel te meer dezen zoon van Jemini? Laet hem geworden, dat hy vermaledyde naer des Heeren gebod : 12 Of den Heer by aventure myn lyden aenzage, en dat my den Heer goed wederom gave, voor deze vermaledyding op dezen dag. ' 13 Aldus zoo is David voort over den weg i^egaen, en zyne gezellen met hem. Maer Semei ging over de" hoogte van den berg ter zyde, tegen hem, vermaledydende, en met steenen werpende tegen hem, en aerde sproeijende. 14 Aldus zoo is den koning gekomen, en al het volk met hem al moede, en zy zyn vermaekt aldaer. 15 Maer Absalom en al zyn volk zyn te Je- rusalem binnengekomen, en Achitophel ook met hem. 16 Maer toen Chusai den Arachiter, Davids vriend, by Absalom gekomen was, zoo heeft hy tot hem gezeid : Weest gegroet koning, weest gegroet koning. 17 Tot 'denwelken zeide Absalom : Is dit uwe gratie tot uwen vriend? Waerom zyt gy met uwen vriend niet gegaen? KONINGEN, XVII. 297 18 En Chusai antwoordde tot Absalom : Geenszins : maer ik zal diens zyn, denwel- ken den Heer verkozen heeft, en al dit volk, en geheel Israël, en met dien zal ik blyven. 49 Maer, opdat ik dat ook bybrenge, wien zal ik dienen? zal ik des konings zoon niet dienen? gelyk ik uwen vader gehoorzaem geweest ben, alzoo zal ik u ook gehoorzaem zyn. 20 Toen zeide Absalom tot Achitophel : Gaet te rade wat dat wy doen moeten. 21 En Achitophel zeide tot Absalom : Ver- zaemt u met uws vaders concubinen, die hy gelaten heeft om het huis te bewaren ■ opdat geheel Israëls handen met u mogen versterkt worden, als zy zullen gehoord hebben , dat gy uwen vader ontzuiverd hebt. 22 Aldus zoo hebben zy Absalom een ta- bernakel gespannen op den zolder, en hy is ingegaen tot zyns vaders concubinen voor geheel Israël. * 23 En den raed van Achitophel, denwelken hy in dien dagen gaf, was, regt of iemand van God raed gevraegd had : zulks was al den raed van Achitophel, zoo wel toen hy met David was, als toen hy met Absalom was. KAPITTEL. XVII. ALDUS zoo zeide Achitophel tot Absalom : Ik zal my kiezen twaelf duizend man- nen, en opstaende zal ik David vervolgen dezen nacht. 2 En hem haestelyk overvallende (aenge- zien dat hy nu vermoeid is, en onmagtig van handen) zal ik hem slaen : en als al het volk gevlugt zal zyn, dat met hem is, dan zal ik den verlaten koning slaen. 3 En ik zal al het volk wederom brengen, gelyk een mensen pleeg wederom te ko- men : want gy zoekt eenen man : en al het volk zal in vrede zyn. 4 En zyne reden behaegde Absalom wel, en allen den ouderen van Israël. 5 Maer Absalom zeide : Roept Chusai den Arachiter, en laet ons hooren wat hy ook zeggen zal. 6 En als Chusai by Absalom gekomen was, zoo zeide Absalom tot hem : Alzulke reden heeft Achitophel gezeid : Moeten wy dat doen, of niet? Wat raed geeft gy? 7 En Chusai zeide tot Absalom : Hel is geenen goeden raed, die Achitophel gege- ven heeft deze reis. 8 En daertoe zeide Chusai nog : Gy kent uwen vader wel, en de mannen, die met hem zyn, dat zy zeer sterke mannen zyn, en bitter van moed, gelyk eene beerin zich in het bosch zeer wrcedelyk heeft, als hare jongen genomen zyn. Daertoe zoo is uw va- 43* HET II BOEK DER der eeü oorlogsman, en liy zal mei den volke niet vort ooven. 9 l!> avonture hy is nu verborgen in de holen. Of' op eeue plaels, d&er Het hem.be- liefi : en als daer iomaiul /al in het begin- sel gevallen zyn, dat /al iemand hooren die hel hooren mag, en die /al /eggen : Daer is een slag gesehied in het volk, dat Absalom volgde. 10 En dan /al een iegelyk van de sterk- sten, wiens herl is als een leeuwenhort, van vreo/e onmaglig worden : wanl al hel volk van Israël weet dat uw vader slerk is, en dat zy alle vrome mannen /yn, die by hem zyn. 11 Maer dil dunkt my regten raed tè wezen : Lael geheel Israël by u vergaderen, van Dan tot Bersaboe, als liet zand- van de zee ontellyk : en gy /uit in het midden van hen we/en. 12 En wy /uilen hem overvallen op wat plaets dat hy zal gevonden worden : en wy /uilen hem overdekken, gelyk den dauw pleeg op de aerde le vallen : en wy zullen niet zoo veel als eenen laten leven, van alle de mannen, die met hem zyn. 43 Is het ook dat hy in eenige stad gegaen /al zyn, zoo /uilen alle die van Israël zeeten om die stad werpen, en wy zullen die trek- ken in de beek, alzoo dat men claer niet zoo veel als een klein steenken af vinden zal. 14 Toen zeide Absalom, en alle de mannen van Israël : Den raed van Chusai, den Ara- chiter, is beter dan Achitophels raed : alzoo is door des Hecren wil den oorbaerlyken raed van Achitophel te niet gedaen, opdat den Heer öp Absalom kwaed brengen zoude. 15 En Chusai zeide tot Sadoc en Abialhar den priester : In deze en in die manier heeft Achitophel geraden Absalom, en den ouderen van Israël : en ik heb aldus en al- zoo geraden. 16 Daerom zoo zendt nu uit aen David haestelyk, zeggende : Blyft dezen nacht op de vlakke velden der woestyne niet, maer /onder vertrekken reist voort over : opdat den koning by aventure niet verslonden worde, en al het volk dat mei hem is. 17 Maer Jonathas en Achimaas stonden aen de fontein Rogel : en de dienstvrouw is heengegaen, en heeft hun dit te kennen ge- geven : en zy /yn weggereisd, dal zy deze boodschap zouden overdragen aen den ko- ning David : want zy mogten niet gezien /yn, of binnen de stad komen. 18 Maer een knecht heeft ze gezien, en gaf het Absalom te kennen : maer zy zyn ras- schelyk gegaen in eens mans huis te Bahu- rim, demvelken had eenen put in zyn voor- hof, en zy daelden daerin. KONINGEN, XVI1Ï. 49 Toen nam de vrouw, en spreidde een dekselkleed over den mond van den put, als of zy gerste gedroogd had : en alzoo is dat verborgen gebleven. 20 Én als Absaloms knechten in het huis, tot de vrouw kwamen, zoo zeiden zy : Waer is Achimaas, en Jonathas? En de vrouw antwoordde hun : Zy /yn haestelyk voort doorgegaen, toen zv een luttel waters ge- dronken hadden. En, die ze zochten, toen zy die niet vonden, zyn wedergekomen te Jerusalem. 24 En toen die weg waren, zoo klommen deze uit den put, en gingen heen, en bood- schapten den koning David, en zeiden : Staet O}), en gaet terstond over de rivier, want Achitophel heeft alzulken raed tegen u gegeven. 22 Aldus is David opgestaen, en al. het volk, dat met hem was," en zy gingen over de Jordaen, tot dat het klaer dag werd : en daer bleef niet een achter, die over de Jor- daen niet ging- 23 Maer Achitophel, ziende dat zynen raed niet gedaen was, heeft zynen ezel gezadeld, en is' opgestaen, en weggegaen in zyn huis, en in zyne stad I en 'als hy zyn huis be- schikt had, zoo is hy, zich zeiven verhangen- de, gestorven, en in zyns vaders graf be- graven. ' 24 En David is gekomen in het leger, en Absalom is over de Jordaen getrokken, hy en alle de mannen van Israël met hem. 25 s Maer Absalom stelde Amasa voor Joab over het heir : en Amasa was eens mans zoon, die Jethra heette van Jesraël, den- welken zich verzaemd heeft met Abigail Naas dochter, de zuster van Sarvia, dewelke Joabs moeder was. 26 En Israël heeft zyn leger gemaekt met Absalom in het land van Galaad. 27 En als David in het leger gekomen was, toen bragten hem Sobi, Naas zoon, van Rab- balh, der kinderen van Ammon, en Machir Ammihels zoon, van Lodabar, en Berzellai een Galaaditer van Rogelim, 28 Beddekleederen en tapyten, en aerden vaten, tarwe en gersl, en meel, en bry, en boonen, en linsen, en gerooste ciceren, 29 En honig, en boter, schapen, en vette kalveren ; en zy hebben het David gegeven, en den volken dat met hem was, om te eten : want zy vermoedden dat het volk, van hon- ger en dorst, moede was geworden in de woeslyn. KAPITTEL tXÜL ALDUS David, zyn volk overziende, heeft daerover gesteld kapiteinen van dui- zend mannen, en van honderd mannen. 2 En hy gaf het derde deel des volks on- HET II, BOEK DER der Joabs hand, en het derde deel onder de hand van Abisai, den zoon van Sarvia, Joabs broeder, en het derde deel onder de hand van Ethaï, die van Geth was : en den ko- ning zeide tot den volke : Ik zal ook met n uittrekken. 3 En het volk heeft geantwoord : Gy zult niet uittrekken : want al is het dat wy vlie- den, zoo zal hun daer niet veel aen liggen : of ook al wordt de helft van ons verslagen, daer zullen zy niet veel naer vragen : want gy alleen wordt voor tien duizend mannen gerekend : daerom is het beter dat gy in de stad blyft tot onzer bewaring. 4 Tot dewelke den koning zeide : Wat u goed dunkt, dat zal ik doen. Aldus zoo stond den koning by de poorte : en het volk ging uit by hunne 'hoopen, by honderden, en duizenden. 5 En den koning beval Joab, en Abisai, en Ethaï, zeggende :"Bewaert my den jongeling Absalom. "En al het volk hoorde den ko- ning gebiedende allen de prinsen voor Ab- salom. 6 Aldus is het volk te velde uitgetrokken tegen Israël, en den stryd is geschied in de bosschagie van Ephraïm. 7 En het volk van Israël is daer geslagen van Davids heir, en daer is eene groote ne- derlaeg geschied op dien dag, van twintig duizend mannen. 8 En den stryd was daer verstrooid over het aenschyn van al het land, en daer was er veel meer van den volke, die vernield waren van de bosschagie, dan degene, die op dien dag door het zweerd verslonden waren. 9 En het gebeurde dat Absalom Davids knechten te" gemoet kwam , zittende op eenen muil : en toen dien muil gegaen was onder eenen dikken en grooten eikenboom, zoo verhing zyn hoofd aen den eikenboom : en terwvle' dat hy hing lusschen hemel en aerde, zoo is den muil, daer hy op zat, voort weggegaen. 10 Dit zag' iemand, en boodschapte het Joab, zeggende : Ik heb Absalom zien han- den aen eenen eikenboom. tl En Joab zeide tot den man, die hem dit geboodschapt had : Hebt gy het gezien, waeYom hebt gy hem niet doorstoken tegen de aerde, enïk zou u tien sikkelen zilvers gegeven hebben, en eenen wapenriem? - 12 En hy zeide tot Joab : Al waer het dat gy my in myne hand duizend zilveren pen- ningen met" gewigte gaeft, zoo zoude ik myne hand geenszins 'willen slacn aen des konings zoon : want daer wy het hoorden, zOO beval den koning u , en Abisai , en Ethaï, zeggende : Bewaert my het kind Ab- salom. KONINGEN, XVIII. 299 13 Maer al had ik dit ook stoutelyk op pe- rykel myner ziele gedaen, dat zoude geens- zins voor dèn koning verborgen hebben mogen blyven ; en gy zoudt daer tegen sta en? 14 En Joab zeide : Niet als gy wilt, maer ik zal hem aengaen voor u. Aldus nam hy dry lansen in zyne hand, en stak die in Ab- saloms hert : en toen hy zich nog roerde hangende aen den eik, 45 Zoo kwamen daertoegeloopen tien jonge mannen Joabs wapendragers, en slaende, zv hebben hem gedood. 16 Toen blies Joab met eene trompet, en hield het volk stil, dat zy niet meer zouden vervolgen Israël, denwelken vlugtende was, willende de menigte sparen. 17 En zv namen Absalom, en wierpen hem in de bosschagie, in eene groote gracht, en droegen tezamen op hem eenen hoop steenen uitermaten groot : en geheel Israël is gevlugt in zyne tabernakelen. 18 Maer Absalom had voor zich zeiven eenen tytel opgeregt, toen hy nog leefde, welken *is in des konings vallei : want hy had gezeid : Ik heb geenen zoon, en dit zal eene" gedenkenis wezen van mynen naem. En hy noemde dien tytel met zynen naem, en hy wordt genoemd Absaloms hand, tot op den dag van heden toe. 19 Toen zeide Achimaas Sadocs zoon : Laet my loopen, en den koning de bood- schap dragen, hoe dat den Heer hem regt gedaen heeft van de hand zyner vyanden. ' 20 Tot wien Joab zeide : Gy zult heden geen bode wezen, maer op eenen anderen dag zult gy de boodschap dragen : ik wil niet dat gy heden den bode zyn zult, want des konings zoon is dood. 21 En Joab zeide tot Chusi : Gaet heen, en boodschapt den koning dat gy gezien hebt. Chusi aenbad Joab, en liep. 22 Maer Achimaas, Sadocs zoon, zeide wederom tot Joab : Wat mogt letten dat ik ook na Chusi liep? En Joab zeide.: Waerom wilt gy loopen, myn zoon?gy zult fijeene goede boodschap dragen. "23 Denwelken antwoordde : Wat mag hel schaden of ik loope? En hy zeide : Loopt henen. Achimaas aldus loopende door eenen korteren weg, ging voorby Chusi. 24 En David"zat tusschen twee poorten : en den wachter, die op het hoogste van de poort was, op den muer, heffende zyne oogen op, zag eenen mensch alleen loo- pen. 25 En luide roepende, hy heeft den koning dat te kennen gegeven : en den koning zeide : Is hy alleen, zoo is er eene goede boodschap in zynen mond. En toen hy zeer haestelyk liep, en nader kwam, BOO HET lh ROEK DER ~h\ /.oo beeft den \\ achter nog eenen ande- ren man zien loopen, en roepende in het oppeiste, /.eide hy : Ik /.ie nog ('en mensch loopen de alleen. Eu don koning zei de : Dit is ook een goed bode. -27 En den wachter : Lk merk, /.eide hy, den loop van den eersten, als den loop van \chimaas, Sadoes /.oon. En den koning teide : Dal is een goed man : en hy komt rene goede boodschap brengen. 2$ En Ach i maas roepende, zeide tot den koning : Weest gegroet, koning. En aen- biddende den koning voor hem neder op de arrde, /eide hy : Gebenedyd zy den Heer uw God, die bevangen heeft de menschen, die hunne handen opgeheven hebben tegen mynen heere den koning. -29 En den koning zeide : Heeft het kind Absalom ook vrede? En Achimaas zeide: Ik heb een groot gerucht gezien, o koning, torn Joab uw dienaer my uwen dienaer zond : anders weet ik niet. 30 Tot denwelken den koning : Gaet, zeide hy, door, en staet hier. En als hy doorge- gaen was, en stond, 31 Zoo zag men Chusi : en komende, zeide hy : Ik breng eene goede boodschap, o myn heer den koning : want den Heer heeft he- den regt gedaen voor u, van de hand aller dergenen die tegen u opgestaen waren. 32Toen zeide den koning tot Chusi : Is het ook vrede met het kind Absalom? Denwel- ken Chusi antwoordende : Worden moeten, /.eide hy, gelyk het kind, alle de vyanden van mynen heer den koning, en alle dege- ne, die tegen hem opstaen in erg. 33 Hierom werd den koning bedroefd, en ging op de eetkamer van de poorte, en weende. En alzoo sprak hy al gaende : Myn zoon Absalom, Absalom myn zoon : wie mogt my geven dat ik mogt voor u sterven, Absalom myn zoon, myn zoon Ab- salom? KAPITTEL XIX. EN het werd Joab geboodschapt dal den koning weende, en beklaegde zynen zoon : 2 En de victorie is in eenen rouw verkeerd al den .volke op dien dag : want het volk hoorde op dien dag zeggen : Den koning is rouwig over zynen zoon : 3 En het volk heeft zich vermyd op dien dag in de stad te komen, gelyk het volk pleeg bezyden te gaen, dat wederom keert, en uit den stryd vlugt. 1 En den koning heeft zyn hoofd bedekt, en riep met luider stemme : Myn zoon Ab- salom, Absalom myn zoon, myn zoon. o Hierom Joab tot den koning in huis gaende, heeft gezeid : Gy hebt heden be- KONINGEN, XIX. schaemd de aenzigten van alle uwe dienaers, die behouden hebben uwe ziel, en de ziel van uwe zonen, en van uwe dochteren, en de ziel van uwe huisvrouwen, en de ziel van uwe concubinen. 6 Gy hebt ze lief, die u haten, en gy haet ze, die u liefhebben : en gy hebt heden ge- toond dat gy uwe kapiteinen en uwe knech- ten niet acht : en ik heb nu waerlyk bevon- den, ware het dat Absalom nog leefde, en dat wy alle dood waren, dan zou het u wel behagen. 7 üaerom staet nu op, en gaet uil, en aen- sprekende, voldoet uwe knechten : want ik zweer u by den Heer, is het zake dat gy niet uitkomt, dat er niet een man by u bly- ven zal dezen nacht : en dat zal u kwrader zyn, dan al het kwaed hetwelk over u ge- komen is, van uwe jongheid af, tot op dezen dag toe. 8 Den koning is dan opgestaen, en zat in de poort : en het is al den volke gezeid, hoe dat den koning in de poort zat : en al de menigte is gekomen voor den koning : maer Israël was gevloden in zyne taberna- kelen. 9 En al het volk keef onderlinge in alle de geslachten van Israël, zeggende : Den ko- ning heeft ons verlost uit onzer vyanden hand, hy heeft ons verlost uit der Philisty- nen hand : en nu is hy uit den lande ge- vloden om Absaloms wille. 10 Maer Absalom denwelken wy over ons gezalfd hadden, is in den stryd gestorven : hoe lang zult gy stille zyn, dat gy den ko- ning niet weder haelt? En den raed van ge- heel Israël kwam lot den koning. 