Zedelijke verhaalen [by R. Feith].
CHARI.0TTE, Geene betuiging ! Ook een oowetende mein? eed blijft een meinéed. Bedenk, wíe g^j íijt, en wie ik was; bedenk, dat gij u finaad voor het toekomende; eene íchandvlek voor *t nakrooíft 31 fpoedige verachting uwer ei- genliefde op den hals haalt O mi jn Heer! ik ben niet in ftaat om het aftefchil- E 4 de- >iÄ CHAflLOTTE ORMONOv deren, wat zeker mij zelve niet dan te n^ betreft. '■ — Eenige weinige weeken en gij fchaanit u dan cíver uwe dwaasheid) u zal het verlies uwer eer onverdTaaglijk, en mij de ontdékking van uw naberouw fmar^ telijkér dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg nit dankbaarheid charlotte uwe hand aangeboden te hebben, die alleen ui« zorgvuldigheid ' voor u zelvôn in ftáat is de« aclve afteflaan, en die haar hoogfte geluk.., ARMONviiLE'E, haar häastig iňvHiende^ Nu , zo zij dan afgeílagen voor nu en akijd de minfte omgang^d^ geringfté hulpbetooning tusfchen inij en u ! Zo zij de Hemel mijn ge- tuigc, dat 'er geen fmartelijker ellende be- ftaa, dan zich juist daär verfmaad te zíen,. \ GHARLÓTTE ORMOND. 73 CHARLOTTE, íerwí;7 ze in onmagt op eerC Jioel nedervalt^ Voor eeuwig? ARiaoiívihhi^yfpoedig t e rug keerende. Charlotte! is het mooglijk — (^Haar in den arm nemrnde -en vaelendš dat že koud is.} Ha, bij God, dat is geene vermomming! zo koud eníftijfi -^ CHARLóTTEt'dfer- baarfte, beste chari.oti?e1 ontwaak! EeÄ Man, die u meer dan zich zelven bemint, roept u. -?. O ze í wordt "weer warm — ze ontwaakt weer! — Goe^e Hemel! wec§ dank gezegfd, ze ontv^raakti : . ' • ^ .... . - ^ ..... ■ , ^ ^. .ia ; . : CHARLOT-XE. . ^-.V 'jh ^RMONviLLEl — U \Gi} nog^ hiôľ* ií / ARMOKVILI^E. Aangebeden Meisje! zié mij hier áan nwe voeten! hoor mij om vergifiFenis iícooi.ii#t ne drift i)iddea! . word. de ?aijne en. bsSkWs í) ver mij go als gij wilt! ^4 CHARLOTTE ORMQND, CHAKhOTTKyhem met het vŕienäelijkjls gelaat in den weg tredende. : Eerst uwe verklaaring, of gij mijtf raad wUt Yolgen! • Nit ja ARMONVILLE. ja, ik wil het I CHARLOTTE. Des Hemels besten zegen over uwe on- derneming! ARMONVILLE, dic hoare hand kuscht. Hoe goed is 't,'dat eene wijze Schikking ; CHARLOTTE ORMOND. S$ Vereere ik u; reedvS zie ik in de achterhoe* de der Vriendfchap eene tederer neiging.... CHARLOTTE, hem invallendCé Gij hebt recht, mijn Héer! thans is het tijd,dat ons gefprek afgebroken worde. Gaa^ armonville! uw ligchaam en uwe ziel hebben nist noodig. De menigvoudi* ge dwarrelíng van deezen dag, het twijf* felachtige van uwen toeftand, grijpen uw ge* moed al te heftig aan; de flaap váti eenen enkeletl nacht zal dit alles weer te . recht brengen; uw geest zal zijne behoorlijke veefkracht herkrijgen , en de veyvoering,dié zich thans van u meester maakt, zal u morgeň belagchlijk toefchijnen^ äo niet zelft doen bloozen. ARMONVILbB. • Ik gaa — :gaa naar mijn leger, maar w- ker niet om te flaapen, Want^fij^gij hebií mijne verbeeldingskracht — of veelmeeť mijn hart bezigheid voor eeuwen gegeven- Hij vertrekté - JI. DEEL. R ^ 't Íl ^ej CHARLOTTE ORMOND. « Jjt « ,, 't Is gedaan , fchoonfte oRMONDr — kwam ARMONviLLE den volgenden mid- da^ in CHARLOTTES kamer ftuiven; zijn geweldig oog fptak vati doizend driftčn^ maar noch van toorn , noch van kommer« w 't Is gedaan !" f iôp hij : j, Ik heb de banden vérfcheurd, geheel verfcheurd, die mij tot hier toe aan het uitvaagfel des Mcnschdoms verbondenl Ik heb van nu áan noch Neeven, noch Vrienden, noch Ge* flácht; ik heb in dé geheele waereld niecs meer dan éént Vriendin! (Terifijl hij febie^ iiji aan hOúTš nét^ kniélty en duizend kusfchm Cf) haan Aand drukt.y Eeiie Vdendin^ voor welke ik Juist deeze geheele waereld met vreugd weggeven zou. CHARLOTTE ORMOND. "S? den hond Wegftooten kan^die ohtijdigvoor iílijne votteň kruipt. CHARLOTTE. En UWe bedrciging? AHMONVILLEr Werd . met eene luide uitjouwíňg beánt-- woord. -— Wat raakt het otts, ŕiepeft ^e, welk een fchepfél zulk eeii dletldigô Vcrkieit té trouwen? Wij kendéii fdtídá láiig CHARLOTTE ORMOND voor fecne lídhu kooi > nu hóoren wij , dať ze bovendkn eene zottin is ; wij wenfchen u met het aantal van Zwagers geluk^en laaten het aafi u over, naar goeddunken te bandelôn- Vei* ftout gij u echter^ na žulk eene laagheid^ o nog onzen Neef te noemen ^ zo zuUen wij zulk eene vermctelheid weten te ftíäf* fen. ■ 5, En toch, riep ik vol verach- ting uit, zal niemand luider vertellen, dan ik, welkbloed in mijne aderen vloeit; want gij , gij alleen Onbarmhartlgen í zijt het, die destólfs adel bevtekt; en wanneer ^eť iets onteerends in dit hiiuwKjk zijn mogr, £ 2 á^xsi 68 CHARLOTTE ORMOND, dan zijt gij 'er de oorzaak van! dan zinke alle fmaad, afgewenteld van mij, drievóudig op uwen fchandelijken kop neder! Nimmer daarentegen zal mijn gezicht u fchaamrood — zo gij u anders fchaamen kondet maaken ; Mrant ik neem voor eeuwig ván u affcheid.'* Met deeze woorden verlietik hen om hier naar toe te vliegen. U, dierbaárfte Meis- je ! U alleen wii ik nu toebehooren , toebe- hooren voor tijd en eeuwigheid ! In u alleen zal mijn geheel geluk, mijn wensch en eer- zucht zich bepaakn! Uwe goedkeuring zal mi) meer dan ijdele roem, gelukzaligheid in uwe armen meer dan beuzelachtige waar- digheden en glans,, liefde van u meer dan' de^ftem der gantfche aarde zijn. Ik ken uw hart, en ik ben 'er hoogmoedig op^, dat ik het heb leeren keíinen; maar juist daar CHÁRLOTXE ORMOŇD. 6^ hand los laat.. Dat ons gefprek, 't welk te zeer in den toon der liefde begint te vallen , zich weder met daí géene vergenoc- ge, dat ons pást, met de warmte^ der Vriendfchap. r— ÁIs ons iemand zo vond, zoudt gij niet bloozen? . . f .'Ĺ- ARMONVILLiB. ; í. f ' r ♦ Bloozen? Dat de geheele .ivaeťeld .; fefiSí 2ien, dat gansch Parijs"' íiet aailhoorémkoJV'' de, hoe ik u de innigfte hoogachting-^r^^crr vuurigfte liefde bekenne! CHARLOTTE. . « > . -A f" O alken de eerfte, mijn Heerí de tweede- kan, msíg onder ons geen plaats hebben. ,• • Kan — mag niet? i — ^ CharlotítuI- Zo dit u emst ware, zoi ook gij nlijonur YerCnaadde, dan was ik deverlaatenfté^ d^e. beklaagcnswaaidigfte aHen -ménfGhfiat :s.virrc:i [ • . '; ;:....^.- " "rrr íj "í: :n :\ i:.:^ E 3 CHA^ CPARLOTTE. Dať moet gij niet zijn. Wat ík heb, en wat ik bezit, is ook teffens het uwe. Wi] zijn Vrienden in gômeenfehap van goederen. AUeen menge ^er zích nimm^réetia andero hartstocht in! Zeide ik u niet, dat uwe gedaane bedreiging alleen een maskér ware? en herinnert gij u niet, dat tederheid oisn gôéd zij, dat cnjcel twee évea reine — even lein gebleven> harten zicfa tan durven mittigftíi? ARMONVILLE. ... 'i J '> J : '. '. Vervioekt zij de penning, dien ik aan- neem> zondér.té'gfiUjk de hand der aanmin- nig^' c H ARXO.TT Bji^n te mogen ncnjen 1 CHARLOTTE ORMOIÍD. - ;i CHARLrOTTE, Is de bedwelming van gisteren nog niet veryloogen? O dat zij nimmer vervloog en ik zon gewiUíg-— maar heen^AaMONvijLL]^! neenl Zij duurt niet en kan niet duuren^ Eene fombere wildernis volgt haar op de hiclen. Ik ken de Mannenj tegenfpoed en dwaaling leerdeo mij hen kennen. In de eerfte vuurigheid hunner liefde zijn ^e zonr der bedrog; maar deeze vuurigheid ver- vliegt , naberouw ^, neemt derzelver plaats in. • » • AEMONVILLC. Nimmermeerl Eer zal.., CHARI.OTTE, • Geene betuiging ! Ook een oowetende mein? eed blijft een meineed. Bedenk, wíe gij íijt, en wie ik was; bedenk, dat gij u fmaad voor het toekomende; eene íchandvlek voor *t nakrooíft 31 fpoedige verachting uwer ei- genliefde op den hals haalt O mijn Heer! ik ben niet in ftaat om het aftefchil- E 4 de- ^^ CHAflLOTTE ORMOND, deren, wat zefcer mij zelve niet dan te n^ betreft. '■ — Eenige weinige weeken en gij fchaamt u dan cíver uwe dwaasheid) u zal het verlies uwer eer Gnverdraaglijk, en mij de ontdekking van uw naberouw fmar^ telijkej: dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg uit dankbaarheid charlotte uwe hand aangeboden te hebben, die alleen uí« zorgvuldigheid ' voor u zel vôn in ftäat is de« aclve afteflaan, en die haar hoogfte geluk... ARMONvi^LE, haar liaastig iňvällende^ Nu, zo zij dan afgeílagen voor nu en altijd de minfte omgang^d^ geringftô hulpbetooning; tusfchen mij en u ! Zo zij de Hemel mijn ge- tuigc, dat 'er geen fmartelijker ellende be- ftaa, dan zich juist daar verfmaad te žien,. \ CHARLÔTTE ORMOND. 73 CHARLOTTE, íerwí;7 zis in onma^t op eerľ Jioel nedervalt^ Voor eeuwig? ARMOJívihhi^yfpoedig t e rug keerende. Charlotte! is het mooglijk — (^Haar in den arm nemrnde ^m voeiendš dat že koud f^.) Ha, bij God, dat is geene vermomming! 20 koud eaftijfl -^ CHARLôTTEt-dfer- baaríle, beste chari.oti?e1 ontwaak! ÉeÄ Man, die u meer dan zich zelven bemint, roept u. -^. O ze íWôrdt "weer warm — ze ontwaakt weer! — Goe^e Hemellwec?; dank gezegd, ze ontv^raakt! v • ^ •H CHARLOTTE. >-V. 0.^ v-' • . .' -\v ^RMONViLLEl i- vGi} nog^ hter* Jí ARMOKVILLE. Aangebeden Meisje! zie mij hier aan tiwe voeten!- hoor mij om vergifiFenis vooiiinŕtjí ne drift i)iddea! . word de ?iijne &n^ beSkWs p ver mij go als gij wilt! ^4 CHARLOTTE ORMQND, CHARI.OTTE, hem met het vŕier^elijkjis gelaat in den weg tredende. • í Eerst uwe verklaaring, of gij mijtf raad wUt Yoigen! ' Nit ja ARMONVILLE. ja, ik wil het I CHARLOTTE. Des Hemels besten zegen over uwe on- derneming! ARMONVILLE, die hoare hand kuscht. Hoe goed is 't^dat eene wijze Schikking CHARLOTTE ORMOND. S^ Vereere ik u; reedvS zie ik in de achterhoe* de der Vriendfchap eene tederer neiging.... CHARLOTTE, hem invallendCé Gij hebt recht, mijn Héer! thans is het tijd,dat ons gefprek afgebroken worde; Gaa^ armonville! uw ligchaam en uwe ziel hebben nist noodig. De menigvoudi* ge dwarrelíng van deezen dag, het twijf* felachtige van uwen toeftand, grijpen iiw ge^ moed al te heftig aan; de flaap váti eenen enkeletl nacht zal dit alles weer te.recht brengen; uw geest zal zijne behoorlijke veefkracht herkrijgen , en de vervoering,dié zich thans van u meester maakt, zal u morgeň belagchlijk toefcbijnen^ zo niet zeléi doen bloozen. ARMONVILbB. • Ik gaa — : gaa naar mijn leger, maar M- ker niet om te flaapen, Want gij y gij hebií mijne verbeeldingskracht — of veelmect mijn hart bezigheid voor eeuwen gegeven* Hij vertrekté - JI. DEEL. R ^ 't li €6 CHARLOTTE ORMOND. « J^ « „ 't Is gedaan , fchoonfte ormond!*' — kwam ARMONviLLS den volgenden mid- da^ in CHARLOTTES kamer ftuiven; zijn geweldig oog fprak vati daizend driftftn^ maar nocli van toorn , noch van koinmen ^ 't Is gedaan !" íiép hij : „ Ik heb de banden vcrfcheurdj, geheel verfcheurd^ die mij tot hier toe aan het uitvaagfel des M^nscbdoms verbonden! Ik heb van nu áan noch Neeven, noch Vrienden, noch Ge- flacht; ik heb in de geheele waereld niees meer dan éént Vriendin! (Terivijl hij fehU* Uji am hOáTš foétén kniélt^en duizend kuifchen ôp haar$ Aand dfukt.y Eelte Vriendin ^ voof welke ik Juist deezt geheele waereld met vreugd weggeven zou. CHARLOTTE ORMOND. 'S? deti hond ivegílooten kan^die ohtijdigvoor lilijne voéteň kruipt. CHARLOTTB. En UWe bedreiging? ARMONVILLE* Werd . met eene luide uitjouwíňg béánt- woord. ' — — ' Wat ráakt het oíis, ŕiepeit 2e, welk een fchepfél zulk eeň elletldígô Vcrkiest té trouwen? Wij kendéa feudál Uiig CHARLOTTE ORMOND VOOt íene lítíhU kooi > nu hooren wij , dať ze bovendkn eene zottin isj wij wenfchen u met het aantal van Zwagers gelak^en laaten het aafí u over 9 naar goedduíiken tô bandeten^ Vtt* ftout gij u echter^ na žulk eeno laagheid^ a nog onzen Neef te noemen , zo zuUeii wij zulk eene vermetelhÉiid weten te íbráf* fen. J, En toch, riep ik vol verach- ting uit, zal niemand luider vertellen, dan ik;, welk bloed in mijne aderen vloeit; want gij , gij* alleen Onbarmhartigen ! zijt het, die desžélfs adel bevkkt; en wanneer ^eť iets onteerends in dit huuwlijk zijn mogr, £ 2 dan m CHARLOTTE ORMOND. dan zijt gij 'er de oorzaak van! dan zinke alle fmaad, afgewenteld van mij, drievóudig op uwen fchandelijken kop neder! Nimmer daarentegen zal mijn gezicht u fchaamrood — zo gij u anders fchaamen kondet maaken; want ik neem voor eeuwig ván u affcheid.'* Met deeze woorden verlietik hen om hier naar toe te vliegen. U, dierbaárfte Meis- je ! U alleen wil ik nu toebehooren , toebe- hooren voor tijd en eeuwiglieid ! In u alleen zal mijn geheel geluk, mijn wensch en eer- zucht zich bepaaleri! Uwe goedkeuring zal mij meer dan ijdele roem, gelukzaligheid itt' uwe armen meer dan beuzelachtige waar- digheden en glaňs,, liefde van u meer dan' dCiftem der gantfche aarde zijn. Ik ken uw hact, en ik ben 'er hoogmoedig op^ dat ik -het heb leeren keftnen; maar jnist daar CHÁRLOTtE ORMOND. 6^ hand los laat.. Dat ons gefprek, 't welk te zeer in den toon der liefde begint te vallen , zich weder met dat géene vergenoe- ge, dat ons pást, met de warmte' der Vriendfchap. . r— ÁIs ons iemand zo vond^ zonút gij niet bloozen? . . v .ŕh. ARMONVILLE. r Bloozen? Dat de geheele . waeťelá hfiS; 3ien, dat gansch Parijŕ liet aíntooíém koJV- de, hoe ik u de innigfte hoogachtíng'|^ŕi3^ vuurigfte liefde bekenne! CHÁRLOTTE^ O alicen de eerfte, mijn Heerl de tweede- kan , m:ag onder ons geen plaat& hebben. • Kan — mag niet? -r — ^ Charlotítuí Zo dit u emst ware, zo'* ook gij rtijcnur verfinaadde, dan was ik deverlaatenfté^ <te. beklaagcoswaaxdigfte aUer. :ménfGhfíit :«>irrc:i E 3 CHA^ CPAÄLOTTE. Dat moet gij niet zijn. Wat ik heb, en wat ík bezit^ iš ook tefféns het uwe. Wij zijn Vriendfin in gemeenfehap van goederené Alleen menge ^er zích nimm^r.éene andeto hartstocht in! Zeide ik u niet-, dat uwe gedaane bedreiging alleen een maskér ware? en herinnert gij u niet, dat tederheid ei3tt gôéd zij, dat eni^el twee évefi> reine — evea rein gebleven> harten zidi ^an durven miltigfti? ARMONVILLE. Vervloekt zij de penning, dien ik aan- nKm> Kondér.td'gfilijk ^ hand der aanmín* nigai,cáARXX).TTBj4|in te mogen. nenjenl CHARLOTTE ORMOWD. - jx CHARLOTT£« Is de bedwelming van gísteren nog niet veryloogen? O dat zij nimmer vervloog ea ik ZQu gewillig.... maar heen,AiiMONvii.L]&| neenl Zij duurt niet en kan niet duuren* Eene fombere wildernis volgt haar op de hielen. Ik ken de Manpenj tegenfpoed en dwaaling leerdeo mij hen kennen* In de eerfte vuuxigheid hunner liefde ^ijn jse zoar der bedrog; maar deeze vuurigheid ver- vliegt , naberouw ^. neemt derzelver plaats in..,. AEMONVILLE. Nimroermeerl Eer zal.., CÍIARÍ.OTTE, • Geene betuiging ! Ook een onwe.tende mein* eed blijft een meineed. Bedexík, wíe gij íijt, en wie ik was; bedenk, dat gij u finaad voor het toekomende; eene íchandvlek voor 't nakroo^tji fpoedige verachting uwer ei- genliefde op den hals haalt.... O mijn Heer! ik ben niet in ílaat om het aftefchil- E 4 de- >a CHARLOTTE ORMÔND. deren, wat zeker mij zelve niet dan te n^ betreft. ■ — Eenige weinige weeken en gij fchaanit u dan <íver uwe dwaasheidj u žal het verlies uwer eer onverdtaaglijk, en inij de ontdekking van uw naberouw fmar^ telijkér dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg uit dankbaarheid charlotte uwe hand aangeboden te hebben, die alleen uitt zorgvuldigheid * voor u íielvôn in ftáat is de- 3elve afteflaan, en die haar hoogfte geluk... A RM o N v I ^t'E , haar haastig iňviUÍende^ Nu , zo zij dan afgeílagen voor nu en altijd de miníle omgang , de geringfté hulpbetooning tusfchen mij en u ! Zo zij de Hemel mijn ge- tuígc, dat 'er geen fmartelijker ellende be- ftaa, dau zich juist daar verfmaad te zien^ GHARLOTTE ORMOND. 73 \ CHARLOTTE, terwijl ZB in onmagt op eerC Jloel nedervalt^ Voor eeuwig? AKMoniviL^hU y fpoedig te rug keerende. Charlotte! is het mooglijk — {^Haar in den arm nemrnde ^n voelende dat te koud i$.} Ha, bi j God, dat is geene vermommingl zo koud ea flájf! -^ CHARLoTTE^-dier- baaríle, beste charlotte! ontwaaklÉeil Man, die u meer dan zich zelven bemint;, roept u. -f. O ze wordt ^eer warm — ze omwaakt weerl — Goede Hemel!wec§ dank gezegd, ze ontwaaktJ . ■ -^ . . ■ ľ .'••■'■ CHARLOT-XE. --V. '^:j . . . _• -í .-V.V ArmonvilleI — u \Gij nog- hter*' ;í ARMOMVILLE. Aangebeden Meisje! zié mij hier áan uwe voetenl hoor mij om vergifiFeais vooi>«#< ne drift Jjiddenl word de jnijne eH: bo&Ws PV^r WU ÄO als gij wilt! í; 5 ^HAí^t 64- CHARLOTTE ORMOND. CHARLOTTE, hem met het yrienielijkflt gelaat in den weg tredende. ; Eerst uwe verklaaring, of gij mijtf raäd wilt volgen ! - ARMONVILLE. / Ni> ja ja, ik wil het I CHARLOTTE. Des Hemels besten zegen over uwe on- derneming! ARMONVILLE9 die haare hand kuscht. Hoe goed is *t,' dat eene wijze Schikking ' CHARLOTTE ORMCBMD. S^ Vereere ik u; reedvS zie ik in de achterhoe-' de der Vriendfchap eene tederer neiging.... CHARLOTTE, hem invalUndCé Gij hebt recht, mijn Héer! thans is het tijd,dat ons gefprek afgebroken worde. Gaa^ armonville! uw ligchaam en uwe ziel hebben rust noodig. De menigvoudí* ge dwarrelíng van deezen dag, het twijf* felachtige van uwen toeftand, grijpen uw ge^ moed al te heftig aan; de flaap váň eenen enkelen nacht zal dit alles weer te.recht brengen; uw geest zal žijne behoorlijke veefkracht herkrijgen , en de vervoering, dié zich thans van u meester maakt, zal u morgen belagchlijk toefchijnen, zo niet zelfg doen bloozen. ARMONVILfcB. ' Ik gaa — : gaa naar mijn leger, maar m- ker niet om te flaapen, Want^ij^ gij hebií mijne verbeeldingskracht — of veehiiecť mijn hart bezigheid yoor eeuwen gegeven* Hij vertrekt, ^11. DEEL. R n '^ Ifi 66 CHARLOTTE ORMOND. « J^ « ,, 't Is gedaan , fchoonfte ormond!*' — kwam ARMONViLLE den volgenden mid- da^ in CHARLOTTES kamer ftuiven; zijn geweldig oog fprak vati daizend driften^ maar noch van toorn , noch van koinmer« ■'■ " ■ n 'í l3 gedaan !" íiep hij : „ Ik heb de banden vcrfcheurdj, geheel verfcheurd^ die mij tot hier toe aan het uitvaagfel des M^nscbdoms verbonden! Ik heb vatt nu aan noch Neeven, noch Vrienden, noch Ge- flácht; ik heb in de gebeele waereld niees meer dan ééna Vriendin! (Teri¥ijl hij fchU* Uji am haari foétén kniélt^en duizettd kus/eben Cíp haar$ iani drukt.^ Eette Vriendinj voof welke ik Jutót dttzt geheele waereld met vreugd weggeven zou. CHARLOTTE ORMOND. S^ Vereere ik u ; reedvS zie ik in de achterhoe-' de der Vriendfchap eene tederer neiging.... CHARLOTTE, hem invollendeé Gij hebt recht, mijn Heer! thans is het tijd, dat ons gefprek afgebroken worde; Gaa^ armgnville! uw ligchaam en uwe ziel hebben rust noodig. ^ De menigvoudí* ge dwarrelíng van deezen dag, het twijf* felachtige van uwen toeftand, grijpen uw ge*- moed al te heftig aan; de flaap váii eenen enkelen nacht zal dit nlles^ weer te.recht brengen; uw geest zal 2ijije behoorlijke veefkracht herkrijgen , en de vej:voering,dié zich thans van u meester maakt, zaKu morgeň belagchlijk toefcbijnen^ 20 niet zel^ doen bloozen. ARMONVILIiB. • Ik gaa — ;gaa naar mijn leger, maar m- ker niet om te flaapQn, Want^ij^ gij hebc mijne verbeeldingskracht — of veehiieeť mijn hart bezigheid voor eeuwen gegeven* Hij vertrekté - II. DEEL. R ^, "t u m CHARLOTTE ORMOND. dan zijt gij 'er de oorzaak van! dan zinke alle fmaad, afgewenteld van mij, drievoudig op uwen fchandelijken kop neder! Nimmer daarentegen zal mijn gezicht u fchaamrood — zo gij u anders fchaamen kondet maaken ; want ik neem voor eeuwig vän u affcheid.'* Met deeze woorden verlietik hen om hier naar toe te vliegen. U, dierbaárfte Meis- je! U alleen wil ik nu toebehooren, toebe- hooren voor tijd en eeuwigheid ! In u alleen zal mijn geheel geluk^, mijn wensch en eer- zucht zich bepaaleri! Uwe goedkeuring zal mij meer dan ijdele roem, gelukzaligheid itt' uwe armen meer dan beuzelachtige waar- digheden en glaňs,, liefde van u meeŕ dan' deiftem der gantfche aarde zijn. Ik ken uw hact, en ik ben 'er hoogmoedig op^ dat ik het heb leeren keflnen; maar juist daar CHÁRLOTTE ORMOND. 6^ hand los laat.. Dat ons gefprek, 't welk te zeer in den toon der liefde begint te vallen , zich weder met dat géene vergenoe- ge, dat ons past» met de warmte^ der Vriendfchap. , ÁIs ons iemand zo vond^ ^ottdt gij niet bloozen? . r f L* '■ ...-.■ I ..', :.:-- ':rn ARMONVILLE. r r ^ Bloozen? Dat de geheele .waeťeld^ hfeí.* 3ien, dat gaňsch Parijs- liet aíntoorémkoJV-" de, hoe ik u de innigfte hoogachťing5^:i3^ vuurigfte liefde bekenne! CHARLOTTE^ O alieen de eerfte, mijn Heer! de tweedo- kan, mag onder ons geen plaats: hebben., • A'BiMOKvij.viE^y.retbaasd:.' .:. '' Kan — mag niet ? -r — ^ C h a r l.o títb.1 Zo dit u emst ware, zo? ook gij nlijcnur Yerfinaadde, dan was ik de verlaatenfté^ <tex beklaagcaswaaxdigfte aHer. ľménfchfíit :.,irr:;i . '• ;: ...:.• : "rrr u -- y. u.- '■ \ ■ ■• ■.'■ .„ ■■ ■ ^'- ■ ••■.••■- - - E 2 CHAl^^ CPAÄLOTTE. Dar moet gij niet zijn. W«t ik heb, en \rat ik bezit^ is ook tefféns het uwe. Wij zijn Vriendfin in gemeenfehap van goederené Alleen menge ^er zich nimm^r.éene apdero hartstocht in! Zeide ik u niet, dat uwe gedaane bedreiging alleen een maskér ware? en herinnert gij u niet, dat tederheid een gôéd zij, áat eni^el twee évea reine — eveniiein gebleven> harten zidi yan durven iftiltigttľ? ARMONVILLE. Vervloekt zij de penning, dien ik aan- ncfem^.Kondérté'gfilijk ^ hand der aanmin- nig^i jc á A RX x).TT B J j^n te mogen . nenjen 1 CHARX.OTTE ORMOWD. - 71 CHARLOTTE, Is de bedwelming van gistereu nog niet veryloogen ? O dat zij nimmer vervloog ea ik zou gewillig.... maar ňeen,ARMONvii.L]&| neenl Zij duurt niet en kan niet duuren, Eene fombere wildernis volgt haar op de hielen. Ik ken de Manpep; tegenfpoed en dwaaling leerdeo mij hen kennen* In de eerfte vuurígkeid hunner liefde zijn ^e zour der bedrog; maar deeze vuurigheid ver- vliegt , ijaberouw ^. neemt derzelver plaats in..*. AEMONVILLE. Nimmermeerl Eer zal..* CHARÍ.OTTE, Geene betuiging ! Ook een onwetende mein? eed blijft een meineed. Bedenk, wíe gij «ijt, en wie ik was; bedenk, dat gij u fmaad voor het toekomendej Qen,e íchandvlek voor 't nakrooíft 31 fpoedige verachting uwer ei- genliefde op den hals haalt O mi jn Heer! ik ben niet in llaat om het aftefchil- E 4 de^ >íi CHARLOTTE ORMÔNDv deren, wat zeker mij zelve niet dan te n^ betreft. '■ — Eenige weinige weeken en gij fclmnít u dan ctver uwe dwaasheidj u žal het verlies uwer eer onverdTaaglijk, en inij de ontdekking van uw naberouw fmar^ téiijkér dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg uit dankbaarheid charlotte uwe hánd aangeboden te hebben , die alleen uit zorgvuldigheid ' voor u zelven in ftaat is de- ?íelve afteflaan, en die haar hoogfte geluk... ARMONviif-LE, haar häastig iňvällenden Nu, zo zij dan afgellagen voor nu en altijd (Je minfte omgang, de geringfté hulpbetooning tusfchen mij en u ! Zo zij de Hemel mijn ge- tuige, dat 'er geen finartelijker ellende be- ílaa, dau zich juist daár verfmaad te žien,. GHARLÓTTE ORMOND. 73 \ cuAKL.oTT'E^ ierwijl ze in onmagt op eerľ Jioel nedervalt^ Voor eeuwig? AKMONViLh^ ^fpoedig t e rug keerende. Charlotte! is het mooglijk — {^Haar in den arm nemmde ^m voelende dat že koud f^.) Ha, bi j God, dat is geene vermomming! zo koud en ftijfl -^ CHARLóTTBi-ďíer- baaríle, beste charlotte! ontwaak! Eeil Man, die u meer dan zich zelven beminti roept u. ^. O zerWôrdt ^eer warm — ze ontwaakt weer! — Goe^e Hemellwecs dank gezegd, ze ontwaakt 1 r - CHARLOTTE. -V. tjL ^RMONviLLEl ■ » ■ Xjiý nog^ hter*^ -í ARMONVILLE. Aangebeden Meisje! zié mij hier aan ňwe voetenl hoor mij om vergifiFenis v.oôiiH]^ ne drift J)idden! . word. de piijne en^ beftlíilŕ p ver niij ?o als gij wilt! í; 5 ^SA^t ^4 CHARLOTTE ORMQND^ CHARLOTTE, hem met het vŕiendelijkjic gelaat in den weg tredende. ; Eerst uwe verklaaring, of gij mijn' raad wilt volgen! - Ni> ja ARMONVILLE. > ja, ik wil het I CHARLOTTE. Des Hemels besten zegen over uwe on- derneming! ARMONVILLE, die hoare hand kuscht. Hoe goed is 't^dat eene wijze Schikking ' CHARLOTTE ORMOND. S^ Vereere ik u; reedvS zie ik in de achterhoe* de der Vriendfchap eene tederer neiging.... CHARLOTTE, hem invallendCé Gij hebt recht, mijn Héer! thans is het tijd,dat ons gefprek afgebroken worde. Gaa^ armónville! uw ligchaam en uwe ziel hebben rust noodig. De menigvoudi^ ge dwarrelíng van deezen dag, het twijf* felachtige van uwen toeíland, grijpen uw ge*- moed al te heftig aan; de flaap váii eenen enkelen nacht zal dit alles weer te recht brengen; uw geCvSt zal zijne behoorlijke veerkracht herkrijgen , en de vervoering, die zich thans van u meester maakt, zal u morgeň belagchlijk toefchijnen, zo niet zelft doen bloozen. ARMONVILfcB. ' Ik gaa — : gaa naar mijn leger, maar M- ker niet om te flaapen, Want gij^ gij hebíi mijne verbeeldingskracht — of veehnect mijn hart bezigheid voor eeuwen gegeven- Hij vertrekté c ÍL BEEL. fi ,, 't li ^ CHARLOTTE ORMOND. ^ ^ ^ „ 't Is gcdaan , fchooníle ormond!*' — kwam AttMONviLLE den volgenden mid- da^ in CHARLOTTES kamer ftuiven; zijn geweldíg oog fprak van daizend driften^ maar noch van toorn , noch van kotnmer* w 't l3 gedaan ľ* f idp hij : j, Ik heb de banden vcrfcheurd, geheel verfcheurd, die mij tot hier toe aan het uitvaagfel des Mcnschdoms verbonden! Ik heb van nu aan noch Neeven, noch Vrienden, noch Ge* flácht; ik heb in de geheele waereld nícu meer dan éént Vriendln! (Terwijl hij fchU* Uji úm kOáTš foétin krdélt^en duizend kusfcJun 6p haar$ iand drukt.y Eette Vriendin, voor welke ik Jufet dceze geheele waereld met vreugd weggeven zou. CHARLOTTB ORMOND. 75; gij uit Uefde voof mijne ľ»6t en voor uwe esx mi) nooit weei: «ien moet? AILMOMVIXiiJIŠ. Neen ! neen ! gij kunt geene onmooglijk- heden vorderen... CHARLaTJ^^it: , :■.. i. J L .x Goed! zo wil ik mijn proef met een des te mogelijker zaak aanvangen. Hier ís de eigen beurs, die gij weigerde van de Vrien- din aan te neiqen; thans:fpreekt:de Mníuu- TQS^ de Gebiedíler met u; ze beveelt 'er zo veel uit te nemeň ^lals a gcied/dunkt; ze zegt. u bovendien , dat uw vertrouwen en uwe liefde naar de grootheid der ;ibm tfgisnt^I^n ftaan te worden. ARMONviLLE, \r fchielijk naar grijpende. O zo ncem; ik zp giBh«elj[,ÍL j ; i.:;i:-h En zo zij dit de eerlle vrijwillige pmhel- zing 68 CHARJLGTTE ORMOND. dan ziit gij 'er de oorzaak van! dan zinlde alle fmaad, afgewenteld van mij, drievoudig op uwen fchandelijken kop neder! Nimmer daarentegen zal mijngezicht u fchaamrood — zo gij u anders fchaamen kondet maaken ; want ik neem voor eeuwig ván u affcheid.'* Met deeze woorden verliet ik hen om hier naar toe te vliegen. U, dierbaárfte Meis- je ! U alleen wil ik nu toebehooren , toebe- hooren voor tijd en eeuwigheid ! In u alleen zal mijn geheel geluk, mijn wensch en eer- zucht zich bepaalen! Uwe goedkeuring zal miy meer dan ijdele, roem, gelukzaligheid in.: uwe armen meer dan beuzelachtige waar- digheden en glaňs,. liefde van u meer dan' deiftem der gantfche aarde zijn. Ik ken uw hact , en ik ben 'er hoogmoedig op^ dat ik het; heb leeren Jteonen; maar juist daar CHÁRLOTtE ORMÓŇD. 6^ hand los laát.. Dat ons gefprek, 't welk te zeer in den toon der liefde begint te vallen , zich weder met daí geene vergenoc- ge^ dat ons pást, met de warmte der Vrieiídfchap. , — — Áls ons iemand žq vond 9 2oudt gij niet bloozen 9 . : . ( -. ŕ.h ARMONVlLIiE. : .. f ? :-» . . '.! -; ; •••'■ p'. ■ . ' Vv-.:,^; Bloozen? Dat de geheete . waeíeW^ h^í 2ien, dat gansch Parijť íiet aíntoorémbojv-' de, hoe ik u de innigfte hoogachting-^rjäc^ vuungfte liefde bekenneJ CHARLOTTE. O aHcen de eeríle, mijn. Heer! de tweede- kan, mag onder ons geen plaats hebben, , • ;• •.; • ••;•!:;-/ i.. :. ■.v.iv.'V Kan — mag niet?-^ — ^ Charl.otítiíI' Zo dit u emst ware, zoí ook gij nlqcnttr verfinaaddej, dan was ik deverlaatenfté^ d©, beklaagciiswaard^fte aHer^ménfehfíit :.;;■] rro; i / y E 3 cn/i^ ' . CHARLOTTE. Dar moet gíj niet zijn. Wat ik htb, en wat ik bezit^ is ook teffens het uwe. Wij zijn Vrienden in gemeenfehap van goederen. AUeen menge ^er ziéh nimm^r.ésne andero hartstocht in! Zeide ik u niet, dat uwe gedaane bedrdging allMn een maskér ware? en herinnert gij u niet, dat tederheid ei3tt góéd zij, dat cnkel twee evea reine — even cein gebleven> harten zích lan durvea lakig^i? ARMONVILLE. ... '*■ J ') J : '- ' ■ ^ Vervloekt zij de penning, dien ik aan- ne!em> ZQndér.td'g4ijk de hand der aanmin- nigeiXH ARXo.TT njjE§.n te -mogen . nenjen 1 CHARX.OTTE ORMQND. - ;i CHARLOTTE, Is de bedwelming van gisteren nog niet veryloogen? O dat zij nimmer vervloog en ik ZOH gewillig.... maar heen,ARMONvii.L]&| neenl Zij duuirt niet en kan niet duuren, Eene fombere wildernis volgt haar op de hiclen. Ik ken de Manaep; tegenfpoed en dwaaling leerdeo mij hen kcnnen. In de eerfte vuurigheid honner liefde zijn ze zonr der bedrog; maar deeze vuurigheid ver- vliegt , ijaberouw ^. neemt derzelver plaats in. • * • AltMOMVIl'LE. Nimmenneerl Eer zal..* CHARÍ.OTTE, • Geene betuiging ! Ook een onwetende mein^ eed blijft een meineed. Bedenk, wíe gij «ijt, en wie ik was; bedenk, dat gij u fmaad voor het toekomendej Qen,e íchandvlek voor 't nakrooíftji fpoedige verachting uwer ei- genliefde op den hals haalt O mijn Heer! ik ben niet in llaat om het aftefchil- E 4 de^ >íi CHARLOTTE ORMÔNOv deren, wat zeker mij zelve niet dan te n^ betreft. '■ — Eenige weinige weeken en gij fchaamt u dan ctver uwe dwaasheidj u zal het verlies uwer eer onverdraaglijk, en inij de ontdekking van uw naberouw frnan- teiijker dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg uit dankbaarheid charlotte uwe hánd aangeboden te hebben, die alleen uit zorgvuldigheid voor u í^elven in ftáat is de- ?íelve afteflaan, en die haar hoogfte geluk.., ARMONviLE'E, haar häastig iňvällenie^ Nu, zo zij dan afgellagen voor nu en altijd de minfte omgang , de geringfté hulpbetooning tusfchen mij en u ! Zo zij de Hemei mijn ge- tuige, dat 'er geen fmartelijker ellende be- ílaa, dan zich juist daár verfmaad te zíen^ GHARLOTTE ORMÔND. gi Voot een' notaris of ten miníten voof een hera gelijkend Perfoon* Heb ik veellígt de eet van met den Heef van ARMONviLLB tc fpiekenš ARMONVil^í^B- Ja, zo heet ik. N0TAEI9* Eene zeer gewigtige bezígheid.... ARMONviLLB, hem invMende. íľen minften moet het geen.langwijlige žijn, want ik ílaa op den fprong* NOTARIS. Bewaar onsl.Een paar minuuten z^n ovef- vloedig toereikende. Naardem^jil^... ,, .. n. D£EL F AE^ 82 CHARLOTTE ORMOND, 1 fc. ARMONVlIpLE. Zotider inleiding! NOTARIS* - ^P Gij zijt eigenaftr van een W worden^ waar over ik mijnen 1 lukwensch aflegge.*.. Landgoed hartelijken ge- ^^^ ARMONViLLBj viľhäasä. ^^^^ Ik? nijjn Heer,.. ^^^^ • notäris. En waarvan dit perkament het m rechten beftaanbaar Document uitmaakt. Het ver- eischr ílteett nog uwe ondertekening. ARMONVILLE. Mijn Heer! gij zijt onrecht of ijlhoofdig^ want dat gij den gek met mij fteken wilt, kan ik niet denken. K«- ' CHARLOTTE ORMOND. S^ Vereere ik u; reedvS zie ik in de achterhoe* de der Vriendfchap eene tederer neiging.... CHARLOTTE, hem invaUendCé Gij hebt recht, mijn Heer! thans is het tijd,dat ons gefprek afgebroken worde. Gaa^ armonville! uw ligchaam en uwe zíel hebben rust noodig. De menigvoudi^ ge dwarrelíng van deezen dag, het twijf* felachtige van uwen toeílandj> grijpen uw ge*- moed al te heftig aan; de flaap vaň eenen enkelen nacht zal dit alles weer te recht brengen; uw geCvSt zal zijne behoorlijke veerkracht herkrijgen , en de vervoering, dié zich thans van u meester maakt, zal u morgen belagchlijk toefchijnen, zo niet zelft doen bloozen, ARMONVILfcB. ' Ik gaa — : gaa naar mijn leger, maar M- ker niet om te flaapen, Want ^ij^ gij hebií mijne verbeeldingskracht — of veehnect mijn hart bezigheid yoor eeuwen gegeven- Hij vertrekté c 11. BEEL. Vi ^ 't Íl ^6 CHARLOTTE ORMOND. :ii^ ^ ^ „ 't Is gedaan , fchooníle ormond!'* — kwam ARMONviLLs den volgenden mid- dajg in CHARLOTTES kamer ftuiven; zijn geweldig oog fprak van duizend driften, maar noch van toorn , noch van kommer* — ^ 't Is gedaan!" íidp hij: „ Ik heb de banden vérfcheurd, geheel verfcheurd, die mij tot hier toe aan het uitvaagfel des M^nschdoms verbonden! Ik heb van nu aan noch Neeven, noch Vrienden, noch Ge- flácht; ik heb in de gebeele waereld niet* xneer dan éént Vriendin! (Ter^ijl hij fehU- U}k aan koán foštšn kniélt^en duizettd kusfcbin op haar$ hmd drukty Eetíe Vriendin^ voor Vfélke ik fai^t deeze geheele waereld met vreugd weggeven zou. CHARLOTTE ORMOND. ^5 werkelijk niet eer noemen, voor dat gij ondertekend hebt. ARMONViLLE, bij zích zelven. Gebood ze niet zo onbepaald haar te ge- lioorzaaraen? — (Overluid) Welaan, mijn Heer! geef hier! — Daar is mijne onderte- kening! — Nu den naam van dit zo zon- derling verkregen Landgoed? ííOTARIS, Portifort in Gulenne, drie uuren van Bour- deaux5 naar men zegt een der fchooníle. goe- deren in de gantfche Provintie. Nu wor* den 'er nog twee gangen en den arbeid van cen paär uuren toevereischt, ARMONVILLE. Die ik zeker hier niet af zal wachten! NOTARIS. En ook niet noodig hebt aftewachten. Reis vooríjpoedig, mijn Heer! ik wil u alleš F 3 na^ 68 CHARJLOTTE ORMOND. daii zijt gij 'er de oorzaak van! dan zinke alle fmaad, afgewenteld van mij, drievoudig op uwen fchandelijken kop neder! Nimmer daarentegen zal mijngezicht u fchaamrood — zo gij u anders fchaamen kondet maaken ; want ik neem voor eeuwig ván u affcheid.'* Met deeze woorden verlietik hen om hier naar toe te vliegen. U, dierbaáríle Meis- je I U alleen wil ik nu toebehooren , toebe- hooren voor tijd en eeuwigheid I In u alleen zal mijn geheel geluk, mijn wensch en eer- zucht zich bepaalen! Uwe goedkeuring zal mij meer dan ijdele roem, gelukzaligheid iO' uwe armen meer dan beuzelachtige waar* digheden en glans,, liefde van u meer dan' deiftem der gantíche aarde zijn. Ik ken uw hact, en ik ben 'er hoogmoedig op^ dat ik^het: heb leeren kennen; maar juist daar CHARLOTTE ORMON0. 6^ hand los laat.. Dat ons gefprek, 't welk te zeer in den toon der liefde begint te vallen , zich weder met dat géene vergenoe- ge, dat ons past^ met de warmtc der Vriendfchap. . Áls ons iemand 2*0 vond, ^oudt gij niet bloozen? . . r í'. "* ; ■ . ■ - »,- ...^ ... .•--•.,' t ARMONVILLE. : ? r « : . - .- ^ * .. V Bloozen? Dat de geheele . waeťeld bf»; aien, dat gansch Parijs- Ijet aínlioorém kojv- de, hoe ik u de ínnigfte hoogachťing^:iä^ vuuíigfte liefde bekeune! CHARLOTTE. O allcen de eeríle^ mijn. Heerl de tweede- kan, mag onder ons geen plaats hebben. • ■ 1. ■ • ' ' ' '• j\ i< • . : ..'.■ . • ' ■.... ;^''ivi Kan — mag niet?-i — =^ CharlotítrI Zo dít u emst ware, zoJ ook gij mijcnu verímaadde, dan was ik deyerlaatenfté^ de. beklaageaswaaidigíle aller .ménfehfiit :^\.jr:.:i E 3 CHA^ ' . CPARLOTTE. Dat moet gij niet zijn. Wat ik hpb, en wat ik bezit^ is ook teffénfi het uwe. Wij zijn Vrienden in gemeenfehap van goederenä Alleen menge ^er zičh nimm^r éone andero hartstocht in! Zeide ik u niet, dat uwe gedaane bedreiging alleen een maskér ware? en herinnert gij u niet, dat tederheid ei3tt góéd zij, dat enjcel twee even reine — even lein gebleven> harten zicfa pn'durven ARMONVILLE. Vervloekt zij de penning, dien ik aan- nfiíeiD>. jsondéľ.té'gfilijk ^t hand der aanmin- nigaiXH ARXo.TT Bjje^xi te mogen , nenjen 1 CHARJUOTTE ORMCHÍD. - 71 CHARLOTTE, Is de bedwelming van gisteren nog niet veryloogen ? O dat zij nimmer vervloog en ik zou gewUlig.... maar heen, armonvill^rI neenl Zij duurt niet en kan niet duuren, Eene fombere wildernis volgt haar op de hiden- Ik ken de Mannen; tegenfpoed en dwaaling leerdeo mij hen kennen* In de eerfte vuurigheid hunner liefde zijn ;se zonr der bedrog; maar deeze vuurigheid ver- vliegt , uaherouw ^. neemt derzelver plaats in..*. AEMONVILLE. Niramermeer! Eer zal..^ CHARI.OTa'E, • Geene betuiging ! Ook een onwetende meiní- eed blijft een meineed. Bedenk, wíe gij ?:ijt, en wie ik was; bedenk, dat gij u fmaad voor het tockomendej eei^e íchandvlek voor 't nakrooíJtji fpoedige verachting uwer ei- genliefde op den hals haalt.... O mijn Heer! ik ben niet in ftaat om het aftefchil- E 4 de- >a CHARLOTTE ORMÓÍíD; deren, wat zeker mij zelve niet dan te n^ betreft. ■ — Eenige weinige weeken en gij fchaamt u dan cŕver uwe dwaasheid) u zal het verlies uwer eer onverdtaaglijk, en mij de ontdekking van uw naberouw finar^ telijkér dan de dood zelf zijn. Het zij u genôeg uit dankbaarheid charlotte uwe hánd aangeboden te hebben, ďie alleen ui4 feorgvuldigheid ' voor u žrelvôn in iítaat is de- áclve afteflaan, en die haar hoogfte geluk.*. ARMONvi^EE, haar häastig iňvällende^ Nu, zo zij dan afgeílagen voor nu en ahijd de minfte omgang,4€ geringfté hulpbetooning tusfchen inij en u ! Zo zij de Hemel mijn ge- tuige, dat 'er geen finartelijker ellende be- ftaa, dau zich juist daár verfmaad te žien,. CHARLOTTE . ORMOND. ^i uit innige liefde, dat ik alleen uit behoefte eenerdierlijke neiging, uit nooda^aaklijkheid .van eenen verlaaten levenswandel , ten min- ften onder zekere bepaaling , voort te zetten, u tot nňjnen Gemaal gekozen had9Hoe?als de zo natuurlijke gedachte, dat het mij met mijne verbetering nimmer ernst geweest wa- re? of de even zo mooglijke: Nimmer zai de te vooren zo dikwerf afwisfelende or- MOND zich met de liefde van eenen enke- len man vergenoegen; in u opfteegT* ,5 Nimmer, nimmer zal zij dat! „ O Vriend! wie heeft immer de loeko- me'ndh^id doorkekenf En dan, dan was on- ze rust voor eeuwig veríloord, ons geluk voor «euwig vernietigd. — Welaan, ar- monville! ik wil mijne eigen deugd tijd om zich te bevestigen, uw voornemen tijd tot overleg, en ons beiden, wanneer ooit rampfpoeden het lot onzer verbindtenisfe zijn moeten, den troost verfchaflFen, van deeze rampfpoeden ten minften door overij- ling niet veroorzaakt te hebben. -— Zijn deeze z^s maanden voorbij, heb ik mij ge- trouw op de deugd beijverd, heeft mijn ge- zelfchap u niet overtoUig geweest; oordeelt gij nog mijn ligcba^m en mijnen geest uwc lief. ;4 CHARIX)TTE ORMOÍffV CHARLOTTR. Ook over uwen hoogmóed? ARMONVILLE. Ook over mijn leven! Wehtni in weiiiig dagen vwUtt ikPiri>f» Yorlatt bet voor sltijd. o zo verlaat ik het in het zdfde oogenk blik» zo voIge ik u na ^ al was het ook m de Woeílijnen van Siberíen.^ Met u zuUen CHARLOTTE ORMOND- 75; gij uit Ikfde voor mijne rust en voor nwe tsx m} moit weej: žien moet? Neen! neen! gij kunt geene onmoogHjk- heden vorderen.. CHARLaTajjt. Goed! zo wll ik mijn proef met een des te mogelíjker zaak aanvaňgen. Hier is de eigen beurs, die gij weigerde van de Vrien- din aan te neiqen; thans:fpreekt:de Mnriaa- TQS9 de Gebiedfter met uj ze beveelt 'er zo veel uit te nemeň, ala u gocd/dunkt; ze zegt u bovendien , dat uw vertrouwen en uwe liefde naar de grootheid der-.ibm aŕgent^ten ftaan te worden. ARMONVILI.E, *er fcMčUjk naar grijpende. O 2:0 ncem.ik ze geh«elf,i;. J v lJ:::Jj En ZO zij dit de eerfte vfijwillige pmhel- zing 7ff CHARLOTTE ORMOND; zing uwer vriendinne! ^ze kuscht hem.^ '^, Thans zie ik dat gij mij lief hebt; waat uwe valfche eerzucht buigt zich! Verfchoon de vuurigheid mijner vreugde; ik bezat nooit 4e kun§t om mijne aandoeningen tevcrberg^n./ ARMONVILi,]^ - En gij bewilligt om voor eeuwig de mijh ne te wordei^? /^ ; CHARLOTTE. : :\ SteUen wij dit tot overmorgen uicl ARMONVILLE*, Wíteom dat? > : ; o j CHARLOTTE ORMOND. ?f Charlotte deed deeze herinnering met zulk eenen vriendfc-hapsvoUen toon^met eene zo zachte handdrukkíng', dat zich ar- MONviLLE den voorílag gaam gevallen %liet, te meer daar hij toch reeds zijne zaak zo goed als gewis meende te ziju. O het was een gelakkige dag, dien hij thans met CHARLOTTE doorbragt ! Langc doľst maakt eenen verkoelenden waterdronkkostelijker dan den kostelijkílen wijn; fmarrlijke ziekte ver- hef t het uur der gezondheid tot hemelfche ge- lukzaiigheid ; wat moest den zo lang ter ne- dergedrukten Jongeling thans niet het geluk der vriendíchap,der liefde, en eener gevonr den rustplaats; wac niet bovenal het uitzicht op aanílaanden overvloed en gezelfchappelijke vreug^e zijn! De hem tot hier toe alieen bekoorlijlf fchijnende charlotte werd thans een bovenaardsch Wezen in zijne oogen; ieder vlekje aan haar verdweenj haare op* reclxtheid en het edelmoedige in haar ge- drag verzoende alle haare voorige feilen. Het beeld eener boetvaardige Magdaléne van Battoni of Seidelman hoe aantrekke- lijk is dit reeds in de oogen eens kunst- kenners! Wat moet zij op nieuw in de na- tuur 78 CHARLOTTE ORMÔND. tuiir zčlve en in het oog tiús Miflniars zijn! * Oôk de volgende dag was ev^n genoeg^ lijk; charíôtté was de bevalligheid th 'goedigheid zelve. AkMONvíLLfi zôchtf baar wel verfcheidenmaal tot eeft beflisfefid ja te bewegeir, maar ze bleef 20 liéfderijk op haare eigenzinnigheid ftaaiij dat hij 'er geene woorden tegen vond. Ook was cuaa^ LOTTE een groot gedeelte vafí den dag ^fwezig, maar zij zelve zeide liem, dat het ?)m bezigheden ware, die han gemeenfchap- lijk betrofFen , en daar ze hem tijdig ge- iioeg opening van 2ou geven. De Víolljke had geen mistrouwén,- Maar hoe ontítelde hij, fôen hij aáti den deaien morgen , óp welken hij nog vroeger dän riaaf gewoonte tot haar ijlen wilde> CHARLOŤTE ORMÓND. ^9 haar vertrtk, voor hem te rug g^häten hid, met vttzoek, váti žich geduurendc haarô Äfwezcndheid vati het zélve, ab váa aijtt cigen , te bedienen. Híj hoorde dit al- les Äán, Äonder een woord *ér van te be* grijpen. Schielijk greep hij naaf brief en fleutel, floot met dcezen open, en opende geenen to dra hij in de kamer was. Hoe verileld ílond hij, toen hij 'er het volgende ia las: 5, Word ftiet tôornig op tnij, d'aämôn- „ vii^LEf ik bemin u meer, dan wootdeíi „ kunnen uitdrukken; maar ik moet nog^ 9^ maab alles deen, wat ík venttag, óm u ,^ van eenett fíap te mg te houdeti, die ,, fflaftf al te waarfchijifli^c door OÄDítwfá- ,, báar, iHfttó te laat, betotíw gevolgd áäH 5, wordeu. Ik verlaat PÍŕrgá. Te ondbrftefr 3, len, áŔt n tíňjn aanílaánd vetblíjf, bijal^ jy dien gij *ef naar vorscht, fteedí onbekettd 5> 200 Wijven, dit waré ongerijmd; maar ^ „ ik bezweer ti, vt>rsch 'er niet na! BUjf ^ eeuwig mijn' Vriend, inaar worá iíinimeť „ fiaijn Echtgenoot! Driňgt gij 'er désniet- yy tegenílaande op aan, dan moet gij mij „ VDoraf ecnige proeven uwer toegeeflijk* ^^ heid, dan moet gij 'er mij heden nog ^ ee- ?ra CííARLOTTE ORMONP. 