Bijdragen tot de taal-, land- en volkenkunde
nVKK DK riTVOEUDEKM VAN tlTEfUTTE WILLKN. ' Art. 238. liet i^ prijzensnaardig voor iemand, die gevaar- lijk zi(*k ii«, dat hij wn vertrouwd peraoon aanatelt, om zijn uitt r!«te %(iUI)«*»clukkingi'n uit te voeren na zijn dood: tot het afU'talfu van zijn schuldrn ; tot het t<*rugzrnden van in bewaring ;/( iioinrii , fr«'lf*rndi* vu wt^erregtelijk in beat genomen goede- n fi (d. w. z. goedrren , die buiten weten van den eigenaar t<H^^r<i^'tnd zijn) ; vfrder tot het gevolg geven aan zijnc gemaakte lr«;atcii . tot het toezigt over miuderjarige of krankzinnige kinde* rcii. Maar hrt is ongeoorlcKiid , dat de ezrcuteur gevolg geeft aan uit<T?(t4* \iil.*«he»chikkingen loo ala dezt* ; het iiithuwelijken van zijn iLindtTJarigt* doehter: het doen van leta, strijdig met de goda* (liM)>t (hijv. het verfrmaijen van plaataen, waar a^^rodabeeUen •*taaii. of van «|)e(*lplaataen) , enz. Het in prijaenavaardig voor • •ri zjfkr, dir nog t*en vader heeft, dat hij dei«n aanatelt tot tntviM-rdiT van zijn uiterateti «il. Ip de zieke grat^irven, dan ' Men ttt hUtiu^ 3lft<— 336 van l»ct b o t co f f i eld Haodbork voor ktt Molummcd^MiMcli irff 384 KITAB TOEHPAH. moet do executeur gcvolg geveii aan al hetgeeii hem opgedra- gen is, met inachtneming van bovengenoemde beperkingen. Zoodra de miiiderjarigeii den oudcrdom van vijftien jaren heb- ben boreikt, en zij zijn in het bezit van hun verstandelijke vermogens, dan moet dc executeur hun de nagelateu goederen overliandigen. Bij geschillen tusschen den executeur en de kinderen (bijv. de executt'ur zegt, dat hij hun de goederen heeft overhandigd; de kinderen verklareii, dat zij ze nog niet ontvangen hebben), wordt, ak geen van beiden een juriduch bewijs heeft, de onder e^n eed a%elegde verklaring van die kinderen aangenomen. Na de l)eeediging moet de execntenr schadevergoeding geven voor zooveel de pretentic van die kin- deren bedraagt. Daar het mooijelijk zou vallen, uit hetgeen over het erfipegt in de Kitab Toeli])ah geleerd wordt , algemeeue regels af te lei- den , omdat het daar, even ola elk ander onder werp, in artikels behandeld wordt, die met een ondertftelling het een of ander geval behandelen en een beslissing voor dat geval geven, zon- der in zulk een artikel een algrmeenen regel voor te stellen, daarom hiten wij een kort schema van het erfregt vooraf gaan. Nadat dt; goddelijke vi\ menschelijke scliulden, die op een nalatenschap rusten, zijn voldaan, en nadat de begrafeniskosten er van zijn afgetrokken, moet de nalatenschap , hetzij geheel, lietzij voor op zijn minst twee tlerden, door den verdeeler der eifenissen worden toebedceld aan de regthebbenden. Er zijn vier soorten van erfirenamen: 1^'. qoranische erfgenamen. 2^. eigenlijke erfgenamen. 3c. bloedverwanten en 4c. d(^ Staat. Qoranische I'rfgenamen is een vertaling van de Arabische woorden ahloe 'I-far/hi, en daaronder verstaat men degenen, die regt hebWn op de poilieV in klm Qoran uitdrukkelijk vernic'ld of slcchts aanirewjzen. KIIAII KlKlirAll. 3b!> KiLr<'iilijk(* «*rf{r«*iiaiii<*ii i.h (*<'Ii vertaliiif; run 1h*I Armbiacht* wiMinl iiv^hat. l)at ^tuml iN'UM^krnt i*igrnUjk IwDcl en wordi )M)>;ial(l ^n*liruikt vail faniilirhuiid, ni dan nog wel in den zin Vail ArnluK*h(* familirhaiid. Die liand l)t*tftaat tusuchen alien, liic iiit /ont'n zijn vtMirtsrt^pnUen , maar niei tusttcheu hen, die tilt iiiKJitrn* zijn irelKmMi. til<MH)v«r«anU*n is« een vrrUling van de Arabitfeht* woonlen tiMM *I-nrhikn) en lM*teekeni eig<*nlijk iNziUen v*in de haarmoe* il- r (ilr;rtiim, die nit d(M*hterH zijn gelniren). I)r |M>rtie*5, die aan de qoraniitche erfgenamen kunnen wor- til iiitLTfkeeni, en dv n*<rthebb(*iiden damrop, vindt men vcr- nit'lil in art. 243. lK\<:«*iieii. die nooit hun regt op de nalatcnachip verlieien, /ijii: man, vrouw, vwler, moeder en kinderen. Di-ireiH-n, die nooit kunnen erven, zijn: Maven, degeen die i« in.iiul L^t^dfMid ht*eA , de a|Knit4iat en die verschilt in gndadienst. i>f voliTditle van de eigenlijke erfgt*nainen i» aldu»: 2oon, /jitiUh ttnnx en laser in graad , v.ider, vadern vader en hooger in L''r4a<l, voile hnHT, lialflmMT van vaders kant, voile broeni /4Min vn l.igcT in irraatl, voile (Mini, lialfoom, innn^ zikhi en laL'rr in srraad. Men meet hier, even aU bij de qoraniiicbe < rf^i-tianifn, in bet ooi; houden, dat de voorgaande den vol* Iff iiit<' uit»luit. Vierderlei mannen maken hun tuatem tot eigen- li|kt' rrL'eiuimen, iiamelijk, 7.oon8, toimn ziKina, voile brocn t n halfbriN'm %*an vaden* kanL Van dt^zen algeiD<*<*fien regel, (l^it broer» allien hun zunten tot eigenlijke erfgi>njiinen maken, \iri(it nt<n dikuijla een wijziging, coo aU o. a. blijkt uit arC '.^7 van het aimpendium van IVter liakvteen en art. ill van lit Kit.ib; nant daar grldt de rr|rel, dat (vn lagere in graad • f-n JKMigin* met adrh mee tot aealmt maakt. Zoo vindt men • *. .1. in art. H3 van genot*md com^ietidium en in art. i7& %'aii •ii Kitab et*n begirurl t4N^*paiit, dat voUtrekt met door alle ;uri«l«>n in aangenoinen. namelijk, dat de /uptiT .nr.ibat «tinlt • i«x>r dt- diMrliter. hi bl'HiKi rwanten aorden vidgen^ Sjafei nooit l4il de nab* 386 KITAB TOEHPAU. tenscliap geroepen; volgens Aboe Haiii& echter wel, en dan meestal in dezelfde orde, zoo als wij die hebben leeren kennen voor de a^abat. Als de geheele erfenis uitgeput is , nadat aan al de qonnische erfgenamen hun portie's zijn uitgekeerd, dan valt er verder iiiets tc docn. Is er wat van de nalatenschap overgebleven , dan wordt liet restercnde onder de eigenlijke erfgenamen verdeeld; zoo ook bij ontstentenis van qoranische er%enamen. Bij af- ^vezigheid van eigenlijke erfgenamen, komt het resterende vol- gens Aboe lianifa aan de bloedverwanten; maar volgens Sjafei^ aan de schatkist (bait 'Umaal). De Staat treedt dus niet alleen als erfgenaam op, als er gecn erfgenamen zijn; maar ook als er nog meer over is, nadat alle regthebbenden hun deel ge- kregen hebben. OVER HET ERFREGT. * Art. 239. Een nalatenschap mag niet onder de erfgenamen verdeeld worden voor eii al eer betaald is al hetgeen, waarin de overledene is te kort geschoten: bijv. zijn schulden, de be- grafeniskosten (bijv. lijkkleeren, doodgravers en dragers). Is zulks gedaan, dan wordt het resterende onder de erfgenamen verdeeld. Degeiien nu , die tot de nalatenschap geregtigd zijn, zijn: 1^. de bloedverwanten (bijv. zoons, kleinzoons, enz.); 2^, echtgenooten ; 3«. vrijlaters; 4^ de belijders van dezelfile godsdienst. De mannelijke erfgenamen zijn vijftien in getal: Ic. zoon; 2^, kieinzoon (zoons zoon), en zoo verder naar bene- den: 3''\ vader: 4^. grootvader (vaders vader), en zoo verder naar boven: 5®. voile broer; 6^. halfbroer van vaders kant; 7c. halfbroer van moederskant; 8®. vaders voile broer (voile oom); 9^. vaders halfbroer van vaderskant (halfoom); IQe. voile neef (zoon van een vollen broer); 11«. halfneef (zoon van een lialf broer van vaders kant): 12^. voile neef (zoon van 1 Men zic bladu. 237 — 244 vau het bovengemcld Handboek voor het Mohammcdaanbch re|;tr. KITAB To£IIFAII. li^l tfii vollni uoni van vidcrBluint); 13c. halfnedT (loon van reii Imlfoom van vaderakant) ; 14e. dc echtgrnoot, en 15*. de vrij- latrr. I)r vrouwelijke erfgcnamcn na zijn tien in getal: 1«. dcMhtiT; i^, kleindochtcr (xoons dochtcr), en loo verder naar Ixrirdrn; 3^. mocder; 4*. grootmoeder van vaderakant, 5^. grooi- m(HuItT van rooedrinkant, en loo verder naar bovcn; 6*. voile /u^tl•^, Tc. halfauitier van vaderskant, 8*. halfinuter van moe- (Irp'kant, 9*. dc echtgenoote , en 10*. de vrijlaatatcr. Art. 240. Stcrft dc vrouw, en aijn al de bovengenoemde inannelijke erfg(!iumen sanweng, dan bebben alechU drie per* Honen regt op de nalatcnachap , namclijk, soon, vader en inan» want de anderen worden aitgesloten door den soon en door den vader van dc overledene. I)e nalatenachap na vordt ver* (l(*eld in twaalf deelen ; de man krijgt drie , de vader twee en de TAwn seven deelen. Art 141. Sterfl de man en sijn al de bovengenoemde vroa- wclijke crfgenamcn aanwexig, dan hebben slechts vijf personen n*gt op de nalatenachap, namelijk, dochter, kleindochtcr (soona (lfK*hterj, voile suiter, vronw of vrouwen en moeder, want de ^'HMitmrM^er wordt uitgealoten door de moeder, terwijl de vrij- laat^ter en de halfiniatrr van vadervkaiit uitgealoten worden (Kxir de voile suitor; de halfirast^r van moedervkant nu wonlt uitge»loten door de dochter. De geheele nalatenachap nu wordt verdeeld in vie r en -twin tig deelen: de vrouw of vrouwen krij- ?en f^n achtate, de dochter de helft, de kleimlochter een im'hW , de moeder een seade en de voile zuster een vier-en- tminlijr^te. Art. 242. Sterft de man, en sijn de bovengenoemde man- nelijke en vrouwelijke erfgenamen alien aanwesig, dan bebben >le(liU vijf peraonen regt op de nalatenachap, namelijk, twee mjiniielijke (soon en vader) en drie vrouweUjke (moeder, doch- ur rn de vrouw of vrouwen). De geheele nalaten»chap nu mordt venii*<ld in twce-cn-seventig deelen, waarvan de vader tmnalf, de moeder twaalf, de vrouw of vrouwen negt»n, dedoch- ti r ilertien en de soon of aoona se»-en-twintig deelen krijtrrn. 3«8 KITAB TOEHPAH. Art. 24i5. St(^rft dc vrouw en zijii al dc liier boveiigeiioemde inamielijkc en vrouwelijke erfgenamen aanwezig, dan hebbcn sleclits vijf personen regt op de iialatenschap, naraelijk, drie ma]inclijk(; (zoon, vador en man) en twee vrouwelijke (dochter en moeder). De geheele nalatenschap wordt verdeeld in aes- cn-dertig deelen, waarvan de vader zes, de moeder zes en de mau iiegen deelen krijgen; van hetgcen or overblijft krijgt de zoon twee derdcn en de dochter een derdc. De portie's nu, die aan de qoranischc erfgenamen worden toe- bedeeld, zijn: de hclft, twee derden, een derde, een vierdc, een zosde en een achtste. Op de helft van de nalatenschap liebben regt vijfderlei per- sonen: de man bij afwezigheid van kindcren en kleinkinderen (zoons kindercn); den dochter; den kleindochter (zoons doch- ter); een voile zustcr, en een halfzuster van vadcrskant. Op twee derden van de nalatenschap hebben regt vierderlei personen: twee of mec^r dochters; twee of meer kleindochters (zoons dochters); twee of mcer voile zusters, en twoe of meer halfzusters van vaderskant. Op een derde van do nalatenschap hebben regt drieerlei per- sonen : de moeder bij afwi^ziglieid van kinderen en kleinkinderen (zoons kindcren) , en bij afwezigheid van twee of meer broer? of zusters; twee of meer halfbroers of halfeusters van moeders- kant; maar de grootvader krijgt een derde bij aanwezigheid van twee of mcer broers. Op een vierde van de nalat<inschap hebben regt tveeerlei personen: de man bij aanwezigheid van kindercn of kleinkin- deren (zoons kindercn), en de vrouw of vrouwen bij afwezig- heid van kindcren of kleinkinderen (zoons kindcren). Op een zesde van de iialatcMischap hebben regt zevendcrlei personen: de vader, bij aanwezigh(;id van kindercn of klein- kinderen (zoons kindercn): de grootvader van vaderskant en hooger in graad, bij aanwezigheid van kindcren of kleinkinde- ren (zoons kindercn): de moeder bij aanwezigheid van kinde- rei; of kleinkinderen (zoons kindcren), of bij aanwezigheid van KIT\li T(»K.III'\II. i*Ol« tut'c hro<*r», of bij aaiiweraghi*icl van tvoc* of nK*f*r zuiftt^rs; dv gr<M)tn)<M*(i(T van vadcinkant of van moedcrskant ; de kleiiidoch- U-r (xiMini4 dochtrr) bij aanvrzigheid van oen dochier: dc* half- /uMtT sun vadenkant bij aanwczighrid van cen voile zuat^rr, en 11 II hain)ro(T of liaKzuitter van mcxdorKkant. Art. 244. Bij dt>n dood van den man kunnen kindcren, va- ilrr. mo<»der en dv vrouw of vrouwtn door niemand van hun |K»rtir iiitgesloten worden; evrnmin kan, bij den dood van dc vrouw. dr man van zijn portie uitgrsloten worden. Art. 245. l)v kldiuEocm (zoons zoon) of de kleindochter(ioons tl(K*htrr) erven nict, als sij xamrnkomen met den zoon; even- ziKi <rv(Mi de achterkleinkinderen (kleinzoonii kinderen) nici, ab /I) /amrnkomen met kleinzoonsi {/AHiun zoonn). .\rt. 246. De prootvader van vadrn«kant rrft niet , ala hij /.immkomt met den vader; cvenziMi cr^'en de vader van den L'HMiivader en hiKijferen in graad iiiel, asamenkonM*nde met den irr<H)t vader. .\rt. 247. 1>(' frrooimoeder van vader^kant erft niet, ala zij Atmeiikomt met tw«» |M*r!ionen: vader en moeder : evenzoo erft i\v nu^\\vT van de (rrootmooder met , zamenkf>mende met de 'jTiHiinuntlvr. Art. 248. Vfillr broem erven nirt, alu zij zamenkomi*n met iirn |wn*4)mMi : voilcr, zoon, kleinz(M>n (zoonn zocm) en wki ver- ier n.i.'ir Ix-nrden. Art. 24'.». Ilalfbroem of halfzu5ter« vm vader»kant erven uirt. aU ZIJ zamenkomen met vijf per^men: vader, zoon, klein- /^H»»i (zfwin.* /f>on) en zoo I'enler nair Ix'iu'^lfn . voile hn»T en \'*\\v /.u>t«T. IV laatJitgenoemde KJuit die halflimem of lla.'f/U]l- tfr^ nit. alft de overledene nalaat een doehter of een kleindoeh- i#r (/iKinf* d<K*hter) en zoo verder naar beneden. Art 26(^ Ilalfbroem of halfiEU.^tern van mnrtlenkant erven iii« t . /iiminkomende met drie per^onen: vailer vn z<h» \i*rder naar UiVfii . kinderen. (kleinkinderen) en zoo vc-nler naar Iv .irtlrn. Art. 251. Voile neven (unnin v?in vollr bn»er>) iT%rn iiitt, il** zi| zamrnkom«*n nw't zeft perniarn: va«|er, prnotva<l«r mn 390 KITAB TOEIIPAH. vaderskant, zooii, klciiizoon (zooiis zoon) cu zoo verder iiaar lie- neden, voile broer en halfbroer van vaderskant. Art. 252. Halfneven (zoons van halfbroers van vaderskant) erven niet, zamenkomcnde met zeven personen: vader, groot* vadcr van vaderskant, zoon, kleinzoon (zoons zoon) en zoo ver- der naar benedcn, voile broer, halfbroer van vaderskant en zoon van een voUen broer. Art. 253. YoUe ooms erven niet, als zij zamenkomen met een van de volgende acht personen: vader, grootvader van va- derskant, zoon, kleinzoon (zoons zoon) en zoo verder naar be- neden, voile broer, halfbroer van vaderskant, voile neef (zoon van een vollen broer) en halfheef (zoon van een halfbroer van vaderskant). Art. 254. Halfooms van vaderskant erven niet, als zij za- menkomen met een van de volgende negen personen: vader, grootvader van vaderskant, zoon, kleinzoon (zoons zoon) en zoo verder naar benedcn, voile broer, halfbroer van vaders- kant, zoon van een volh^n broor, zoon van een halfbroer van vaderskant en voile oora. Art. 255. Voile neven (zoons van voile ooms van vaders- kant) erven niet, als zij zamenkomen met tien personen: vader, grootvader van vaderskant, zoon, kleinzoon (zoons zoon) en zoo verder naar beneden, voile broer, halfbroer van vaderskant, zoon van een vollen broer, zoon van een halfbroer van vaders- kant, voile oom en halfoom van vaderskant. Art. 256. Halfneven (zoons van halfooms van vaderskant) erven niet, zamenkomende met elf personen: vader , .grootvader van vaderskant, zoon , kleinzoon (zoons zoon) en zoo verder naar benedcn, voile broer, halfbroer van vaderskant, zoon van een vollen broer, zoon van een halfbroer van vaderskant, voile oom, halfoom van vaderskant en zoon van een vollen oom. Art. 257. Zoons dochters erven niet, als zij zamen komen met twee personen: zoon en twee of meer dochters, namelijk, als die kleindochter niet zamcnkomt met haar eigen broer of met haar neef (zoon van den broiT van haar eigen vader). KITAR ToKHPAtl. 891 Konit 7.ij met ten van de twe<* genoemde penonen ie amen, (i.in kail zij niet door de aiidcre (xooii, twee of meer dochters) nit'^'(>l()t(!n wordcn, want vvn van bcidcn maken haar tot erf* ^(•naani. Art. 258. VAni ovcrgrootmoedcr van mo«lcnikant erft nift, zamt'iikomcndt* mc*t ecn grootmoeder , d. w. z. degecn, die het uiiixsi ill Ix'trekking tot den overledene »taat, aluit de meer ver* uijdiTdr uit. Art. 251K Halfeu^tcrs van vaderskant erven niet, ab aij ta* imnkomt'n met t«(^ of meer voile zusters; ook enren zij niet, ;il> /ij ziimenkomen met ren voile zuster, namelijk, als dese /aaxMikomt met ^ne dochter van den overledene of met 6int •/rxins d(K*hter van den overledene. Art. 2C}0. Ijk&i een overledene na een man, een moeder, frn lialfhro(*r of halfzunter van moedemkant en een oom van \ii4irr»kant, dan wonlt di* oom dfH>r de drie andere erfgeuamen uit^i'jiloten, omdat «'r niets v.ui de nalatenschap overblijft, als (Ic (irif* een(tg(*n(M*mde personen hun portien er uit heblM*n. I)e TiAlati*n>chap namelijk wordt verdeeld in zes deelen, waiir\'an de man dnr, de moc^der t«(;e en de halfbroer of halfzuster van mtrdrrMkant tH*n deel krijgt. Maar laat de overledene slechts tin man i*n t*en oom van vaderskant na, dan krijgt die oom (if lii'lft: laat hij een moeder en een oom van vaderskant ni, tLn krijgt die oom twee derden ; laat de overledene een half* hnxr of halfzn^er van moederskant na en een oom van vaders- kant. dan knjgt die oom vijf lesden en de halfbroer of half- /usti'r een zeade. Art. 261. Sterft iemand, die afkomatig is uit den slaven* ^und vu bij zijn dood geen kinderen of andere bloedverwin* t« n n:tlaat, dan komt de nalatenschap aan dengeen, die bem hrvd vnj grlaten. I^aat de overledene na degenen, die regt hrhlwn op i*t*n liepoald aandeel, bij v. een man, en dengeen, die hair hreft vrij^^elaten, dan wordt de nalatenschap in tweern ver* (irrld, en elk krijgt de helft; bij achterlating van een moeder f-n van dfii vrijlatrr of vrijiaatjiter wordt de nalatenschap in iV (VIII) S8 392 KITAB TOEHPAH. deelen vcrdeeld, waarvan de moeder e^n deel krijgty en de vrij- latcr of vrijlaatster de rest, terwijl de laaUte niet erft, zamen- komende met den vader van den overledene ; want deze erft de gch(;('lo nalatenschap. Art. 262. Bij ontstentenis van erfgenamcn, van den vrij- latcr of vrijlaatster en van een echtgenoot, komt de nalaten- bchap aan de schatkist, en wordt aangewend tot het opbouwen van ingei>torte moskeen on bruggen , en tot het ondersteonen van arme kinderen en faqir's enz. , namelijk , als er een regt- vaardig Vorst regeert; regeert er gcen regtvaardig Vopst, dan wordt de nalatenschap verdeeld onder de verwijderde bloedver- wanten ^); zooals grootvaders van moederskant , moeder van den vaders moeder, kleinkinderen (dochters kinderen), broerv of zusters kinderen, zoons van halfbroers van vaderskant, halfoums van moederskant, ooms (vaders zusters) dochtere, enz. Art. 263. Laat de overledene slechts ^^n zoon na, dan wordt deze universele erfgenaam; laat liij meer zoons na, dan wordt de nalatenschap gelijkelijk onder hen verdeeld; laat hij een zoon en een dochter na, dan krijgt de zoon twee derden en de dochter een derde van de nalatenschap. Laat hij een klein- zoon (zoons zoon) na, dan wordt deze universele erfgenaam; laat hij meer klcinzoons na, dan wordt de nalatenschap gelij- kelijk onder hen verdeeld; laat hij een kleinzoon en een klein- dochter (zoons kinderen) na, dan krijgt de kleinzoon twee der- den en de kleindochter een derde van de nalatenschap. Art. 204. Laat iemand na een dochter en kleinzoons (zoons zoons), dan krijgt de dochter de helft en de kleinzoons de an- d(^re helft van de nalatenschap; de nalatenscliap wordt op deaselfde wijs verdeeld, als er slccht^ een kleinzoon is. Laat de overledene na twee of meer dochters en kleinzoons, dan krijgen die dochteis twee derden en die klcinzoons een derde van de nalatenscliap; is er sleehts een kleinzoon , dan gaat het op dezelfde wijs. ' BlordvtM Wiintcn. die Rocii acal>at 7-ijn. KtTAB TOKIilMII. 398 Art. 265. Ijaat icmand na een rwdet en loona, dan krijgt (I(* vadcr (H*n isefide en dc zoons de rest of vijf zcsden van de nalutcnitchap: op dcz(*lfde wijn hceft dc vcrdceling plaata, als tT hlrcht.H ^n zoon is; laat hij een dochtcr en een vadcr na, dan krijirt de dochter dc held en de vader de andere helfl van dv ihilatrni^chap; laat hij twee of meer dochten na, dan Irij^rtn dv7An twee derden en do vader ^n derdc van dc na- l.it<ii»'ch:ip. An. 2iik\. I^Aat icmand na een moeder, een vader en een man. dan krijgt dr man de hclft, de vader een derdc en de uH>id(*r een zesde van de nalatenachap; laat iemand na een moe- dir. een vader en een of meer vrouwen, dan krijgt de vrouw of vrouuen ern vierde, de vader de held en de moeder een /.vadr van de nalateiiBchap. Art. 2^7. Laat icmand na een voUen broer, dan wordt dese uiuverM'le erfgenaam ; laat iemand meer broers na, dan deelen 71) plijk op; zijn er zuatern, dan krijgen de broers twee maal i*M»vtYl nh de zusters. Art. 2t]H. Jjaat iemand alechta een halfbroer van vaderskant Tia. dan wordt dexc univeraele erfjgenaam; zijn er meer zulke hpH-m. dan deelen zij gelijk op; maar een halfbroer van vi- dtrskant kan nit*t gelijk op deelen met twee halfbroera of half- zu.HterH van moederakant. Een voile broer na kan met twee h.iin)n¥ni of liaKkontera van moederakant gelijk op deelen; bijv. iemand laat e<'n man, een moeder, twee haUbroera of halfiEiia* U'r> van mfM^demkant en een vollen broer na, dan krijgt de maM de helA, de moeder een tttde, de twee halfbroera of half/u.«ten« van moedenkant elk een negende en de voile broer f^n negende van de nalatemchap. Art. 2iVJ. liaat iemand na een vollen broer en een hal^ l»roer van vadrrvkant , dan wordt de cerate univeraele erfgenaam ; want hij »luit den halflimer uit. Art. 270. I^.'ut iemand na een voile zoater en een halfbroer \an vademkant, dan krijgt elk de helfl van de nalatenachap. Art. 271. I^aat iemand na twee halfimiten van oioedera^ 28 • 394 KITAB TOEHPAQ. kant en een halfbroer of halfzuster van vaderskant, dan krijgt elk een derde van de nalatenschap. Art. 272. Laat icmand na twee voile zusters en halfinu- ters van vaderskant, dan erven de laatstgenoemden niet; want zij TTordcn uitgesloten door de voile zusters. Maar als die half- zusters van vaderskant zaraenkoraen met halfbroers van vaden- kant, dan worden de zusters door haar broers tot de nalaten- schap geregtigd, die gelijkelijk onder hen verdeeld wordt^met inachtneming van den algcmeenen regel, dat de vronw maar de helft waard is van den man. Art. 273. Laat iemand na twee voile zusters, een halfinu- ter van vaderskant en een zoon van een halfbroer van vadera* kant, dan krijgt elk van de voile zusters een derde , de necf een derde en de halfzuster niets; want deze kan door den neef niet tot erfgenaara gemaakt worden. Art. 274. Laat iemand na twee voile zusters, een loona dochter en een achterkleinzoon (zoons zoons zoon), dan kiijgt elke voile zuster een derde, de achterkleinzoon twee negenden en de kleindochter een negende van de nalatenschap. De reden, waarom de kleindochter een gedeelte van de nalatenschap krijgt, is omdat zij do6r dien achterkleinzoon tot erfgenaam wordt gemaakt Art. 275. Laat iemand na een voile zuster, een dochter en con hal&uster van vaderskant, dan wordt de nalatenschap onder de twee eerstgenoemden verdeeld , en zij sluiten de half- zuster van vaderskant uit. Art. 27G. Laat iemand na een voile zuster en twee doch- ters, dan krijgen de voile zuster on iedere dochter een derde van de nalatenschap. Art. 277. Laat iemand na een dochter, een zoonsdochter, een voile zuster en een halfzuster van vaderskant, dan krijgt de dochter de helft, de zoons dochter een zesde en de voile zuster een derde van de nalatenschap. De hal£snster van va- derskant krijgt niets; want deze wordt door de drie andere vrouwelijke erfgenamen uitgesloten. Art. 278. Laat iemand na een vollen neef, dan wordt dcxe KITAB TOKIirAll. 3t»6 iiTiivi-rM'lc erfgeiiiAm: /ijn tr twee iieveu, dan krijgt U'der vuu hen (Ir hflft ; zijii er iieveu en nichten , dan krijgt een nt*t*f twtcmaal »m) vctI als wu nichi. Art. 27U. Ijaat ifmand na cen vollcn nrvf en e<*n halfneif van vadrntkant, dan wordt de cerate universele erfgrnaam, en dr aiidrre \iordt door hem uitgesiloten. Art. 2^0. Laat iemand na tuee voile neven en e<*n moe- (l*r. dan krijgt de moeder een derde, en de overigc tmee der* dtii wordtn onder de twee voile neven verdocld. Art. 2t^l. Laat iemand na een vollen neef, een voile nicht en twee voile zuatera, dan krijgen de auaters t«ee derden en de net^f een derde van de nalatenachap. De nicht krijgt niets; >iant deze kaii niet door den ncvi tot erfgenaam gcmaakt worden. Art. 282. Laat iemand na een halfooro van vaderskant, dan wordt dese universele erigenaam; zijn er twee van die ooma, dan deelen zij gelijk op; is er een voile oom en cen half- (>om van vailers kant, dan wordt de eemtgeuoemde univenele «*rfgi*naam. De halfooro erft met, omdat hij zamenkomt met den vollen oom. Art. 283. Laat iemand na een grootvader van vaderakant vn voile broers en znntera, of halfbroerv en lial&uvteia van \ader!«kant, dan kan de grootvader een derde van de nalaten- !*cha|) aU portie vorderen: hij behoeft nict met de erigenamen trrlijLrlijk op te deelen (aU aujn deel bij de verdeeling minder dan een derde zou worden); bij v. iemand laat na een grootvader van vader>kant , drie voUe broers en een voile i^uster , dan krijgt de gnK)tvuder een derde, elk van de broers vier eenen-twin- ti;:>ten en de zuster twee een-en-twintigsten. Deelt de groot- vader in dit gevai gelijk op met de broers en suiters, dan krijfrt hij itlechts zea een-en-twintigsten. Art. 284. I.«aat iemand na een grootvader van vaderskant, t rti voUrn broer en een voile zuater , dan krijgt de grooiTader irrcii denie van de nalaienachap , maar hij deelt met de mndere rrfprnamen gelijk op. I^ grootvader knjgt twee vijlden, de 366 KITAB TOEHFAH. broer twee vijfden en de zuster een vijfde. De grootvader deelt gelijk op , omdat zijn portie meer bedraagt dan eeu derde. Art. 285. Laat iemand na een grootvader van vaderskanty twee dochters en voUc zusters, dan kan de grootvader uitdrie dingen kiezen: de gelijke verdeeling; een derde van hetgeen er overblijft, nadat er voor die twee dochters haar portie nit de nalatenschap is genomen; of een zesde van de geheele nakten- schap. In het laatste geval zonden de dochters twee derden, de grootvader een zesde, de broer een negende en de zoster een achttiende krijgen. In het tweede en eerste geval zou de grootvader een negende van de nalatenschap krijgen. Art. 286. Laat iemand na een grootvader van vaderskant, een vrouw, een moeder, drie voile broers en een voile zoster, dan is het voordeeligst voor den grootvader, om te kiezen een derde van hetgeen er overblijft, nadat er een portie voor de vrouw en een voor de moeder van is afgczonderd. Alsdan wordt de nalatenschap in zes-en-dertig porties verdceld, waarvan de vrouw negen, de moeder zes, de grootvader zeven, elke broer vier en de zuster twee krijgt. Had de grootvader een zesde van de na- latenschap genomen, dan zou hij zcs, en had hij gelijk op gi^ deeld, dan zou hij ook minder dan zeven gekregen hebben. Art. 287. Laat iemand na een grootvader van vaderskant, een dochter, een vollen broer en een voile zuster, dan is* het voor den grootvader het voordeeligst, dat hij gelijkelijk op deelt. De nalatenschap wordt verdceld in tien gelijke portie's, waarvan de dochter er vijf, de grootvader er twee, de bioer twee en de zuster een krijgt. De grootvader had minder dan twee gekregen, als hij een zesde van de geheele nalatenschap, of een derde van hetgeen er overbleef , nadat de dochter haar portie genomen had, verkozen had. Art. 288. Laat iemand na kinderen of andere er^genamen; en belijden zij niet dezelfde godsdienst als die van den overle- dene, dan kunnen zij niet van liem erven. Voor alle ei%^ namen is het een noodzakelijk vereischte le. dat zij dezelfiJe godsdienst belijden, 2^. dat zij vrij zijn; 3®. dat zij den erf- M KIT.VK lOKIil'All. Hff7 latrr tiirt ^hIcnmI hrhhen; 4«. dat nan die kinderen duidclijk i!« })«>t (ijcNtip van dm dood van liun vadc-r; door onduidelijk wonlt lii«T vfn*taan , aU bijv. e«n vader nwt wjn kindf ren gr- storvrti in, doordicn hc*t huia op hrn is nr^rgentort , zoodat iiM-n iiirt mii't , wie het cent is gestorven ; 5«. hct mo(»t cr in \\vi p'lufl nirt toe komen, dat de erf;r«Mnmen hun erfporlie (IfMii vrrvallen, bijv. iemand maakt dat zijn crf|K>rtie vervalt, iiU ren voile broer xegt, dat hij een zoon van den overle* Art. 2^*^ I>e nalatensohap van iomand. van wien men uiet \urt . w.'iar hij zich ophoudt, noch of hij dood of levend is, nvrj iiirt ondiT dr effirenamen verdeeld wordiii; want men -crki^'rt in onzi^kcrheid ; m:tar aU dv erf<ri*nam(*n uch tot den rr/t«'r wendin, en dezi^ het vermfN'df'n he<'ft, dat hij dood is, tlai mag de nalatrn!*chap onder dr erfgtMiamen venh*i*ld worden. rl. 2iH). Strrft iemand, en zijn er erfgenamen , die rich III en antler rijk iH'vinden. dan wordt de |M)riie voor dcxcn afL'f/omlertl , termijl df* |N)rtii* nan de anderc erfgenamen , die /i« h (p dfzelfde plants lM*viiidf*ti, wordt overhandigd. Art. 291. I«aat iemand (H:n erfgi*naam na, die nog niet LtlK>nn i!«. dan 15 het pryzimMvaardtg. dat er vonr het aan- 4;Linflr kind f*f*n |)ortie van een mannelijken erfgenaim wordt :i''^'r7f)n(l<*nl. Dat kind nu krijgt zijn erf|iortie. als het levend ;.'-lM)n'ti wordt, en tevens als het blijkt , dat het geooncipioerd WIS hij dm dcmil van den overledene; bijv. het kind word! liDint'ii ne£r<n jaren gelNiren, terwijl de moetler gim gemcen* ^11)) h«*(ft gt*hail met i-f*n anden*n man: of zij lH*eft gemecn- Mh^i)) trehid met een andervn man, maar het kind is grhoren hitficn 7A's maandt*ii, te rrkcMien van den tijd, dat zij met dim man gi'nif»«Muiehap liiffl geha<l. \t\. 292. l^juit iemand na een lulfhriN'r van moctierskant , di«' hermaphroiiift is*, dan wordt de erfportie aan dien perMmn nvrrhan iiird. Het beh«n-ft niet errst te hlijken, of het een man of rvu vn»uw i.«; want in dit geval iit de portie gelijk. Art. 2^3. l^ut lemaiid na een man. 9*rn vader en een 898 KITAB TO£llPAH. kind, dat hermaphrodiet is, dan wordt de nalatenschap in twatlf deelen verdeeld , waarvan de man drie en de vader twee krijgt. Zes deelen nu worden overhandigd aan dat kind, terwijl het eene deel gedeponeerd wordt blj den regter. Blijkt het, dit dat kind een jongen is, dan wordt hem dat deel overhandigd, blijkt het, dat het een meisje is, dan wordt het aan den va- der gegeven. Art. 294. Laat iemand na een man, die t^vens tot de over- ledene staat als neef (zoon van den vaders broeder of oom), dan wordt deze nniversele erfgenaam; want als man komt hij op voor de ecne helft, en als neef voor de andere helft. Art. 295. Laat iemand na een dochter, die tevens van de overledcne een hal&uster van vaderskant is; bijv. de overle- dene heeft bij haar leven gemeenscliap gehad met haar eigea vader, zonder voorbedachten rade (bijv. hij dacht, dat hij Ig zijn vrouw sliep), zoodra die docliter ten gevolge daarvan ^en kkid krijgt, dan kan die dochter alleen aanspraak makes op een portic als dochter , maar niet als halfzuster van vaderaicant. Een onecht kind kan nooit beschouwd worden als een kind van den man , die echtbrcuk (zina) gepleegd lieeft , maar wel als een kind van de vrouw, met wie echtbreuk gepleegd is. Art. 296. Laat een vader een dochter na, die tevens zijr. halizuster van moederskant is (bijv. de overledene heeft zonde: voorbedachten rade den bijslaap uitgeoefend met zijn eigen moe* der), dan erft deze alleen als dochter de helft van de nalater- schap; maar uiet als halfzuster van moederskant. Art. 297. Laat een vrouw haar raoedcr na, die tevens has halfeuster van moederskant is (bijv. de moeder van de overle- dene had gemcenschap met den vader van die moeder), dan erft deze alld^n als moeder, en niet als hal£suster van va* derskant. Art. 298. Laat iemand na zoons, die tot vaders bebben twee broers, maar waarvan 66n zoon tot de twee anderen in een betrekking staat als halfbroer van moeders kant (bijv. de overleden vrouw heeft twee mannen. en bij elk van die KITAB TOBHPAH. 399 n<;n heefl zij een soon gehad. Beide mannen waren broert; tcrwijl hiar tweede man een loon had bij een andere Troaw), dan hcbben zij gelijkc regtcn op de nalatenachap. OVEB HET UUWELIJKABEOT. ' Art. 299. Het ia yerdienaielijk voor een manom een Tronw te nemen , aU hi) daaraan groote behoefte hecft , en tevena Tcnnogen genoeg bezit om een vrouw te onderhouden (bijv. om den huwelijksprija, itpijs, kleeding en woning te betalen), U^n cinde de voonchriflen van de godsdienat na te kunnen le- ven. I)e man , die groote behoefte aan een vroaw heeft, maar naar gi*dachte geen vermogen genoeg beat om haar te kunnen onderhouden, behoort sich te onthouden er een te nemen ; terwijl het venlienatelijk is, dat hij die groote behoefte onderdruki (ifM)r to vanten. I>e man, die gren behoefte heeft aan een vrouw en geen geld om haar te onderhouden. sou geen goede (laad verrigten, als hij er ren nam: want het sou er aan toe komen, dat hij de verpligting, om zijn vrouw te onderhou- den, zim verzaken. Het is verdienstehjk nu voor degenen* (lie een vrviuw begrerrn , dat zij er een kirzen, die zich vast- houdt aan haar godmiienst ; die nog maagii is; die niet behoort tnt (le naaste fiuniUe; die een gunstig uiterlijk heeft, en die lilt eene vruchtbarc familie is. Art. 'MH), Degeen, die een vrouw. verlangt, mag aan de- p«n, die hij begeert te trouwen, het voorstel tot een huwe- hjk do(*n, namelijk, ala die vrouw ongehuwd en tevena niet liiiinen de iddat is (iddat beteekent de tijd, dien een vrouw we^^ens ontbonden huwelijk in afieondering moet doorbrengen, vuordat zij een nieuw huweHjk kan aangaan). la de vrouw bij de onthinding van het huwchjk zwanger. dan duurt de tijd \ in ifiu>ndehng, totdat sij van haar kind verloat; ia zij niet ' Men i»« bUa«j 145 2r7 van bet hovctifrooMid H— dhotk worn b«t 400 KITAB TOEHPAH. zwanger, maar heeft zij gewooniijk de regelingen, dan moet zij den tijd van afzondering doorbrengen met drie reinigheidB- tijdperken. Vrouwen, die geen regelingen hebben, omdat xij te jong of te oud zijn, moeten zich drie maanden a&ondeien, te rekenen van den tijd der ontbinding. Voor vrouwen, wicr man gestorven is, duurt de tijd van afzondering vier maanden en tien da<]:en. Art. 301. Het is ongeoorloofd, dat een man aan een vronw. die al met een andcr verloofd is , het voorstcl tot een huwelijk doet; het is geoorloofd, dat hij zulks doet, als de verlooving. hetzij van wege den man of van wege de vrouw, niet doorgaat, Art. 302. Dcgcon, aan wicn raad gevraagd wordt over huwelijkszaken , met het nog om het goedc en kwade te ver- nemen van den persoon, dien men bcgeert te trouwen, is ver. pligt het goede en kwade te vertellen. Art. 303. Bij voltrekking van een huwelijk moeten volstrekt tegenwoordig zijn de bruidegom of zijn lasthebber; de voogd van de vrouw (bijv. de vader of een auder); degeeu, die heC huwelijk voltrekt, en twee maimelijke getuigen, om kennis te nemen van en aan te hooren de formules van den voogd en van den bruidegom. Art. 304. Heeft een vrouw zich zelf uitgehuwelijkt * , of is zij de lasthebber van den man, die haar wil trouwen of een ander, dan kan er geen gevolg aan gegeven worden volgeaa de formules van die vrouw, d. w. z. dat die geheele regts- handeling nietig is. Maar het is geoorloofd, en de fiormules van een vrouw worden voor goed aangenomen, als die vroaw al eens gotrouwd is geweest, namelijk, als zij niet minderja- rig, noch krankzinnig is, en t(;vens als degeen, voor wien ieta verklaard wordt, de verklaring van die vrouw voor geloofiraar- dig houdt, ook indien haar voogd ze voor onwaar mogt vcr- klaren. Art. 305. Vorklaart een vadcT of grootvader (van vadera- I (1. w. z. hoeft 7.\] zirh niet <^c&loui'rl aan haar voogd. UTAB TOBHPAH. 401 kaiit) /ijn dochtrr of kleindochter (loons dochtcr), of verkliut rf'ii Ihht Kijn ttUviii ajui cen slmaf uitgt^hQwelijkt te hebben, (uiii wordt in dv. vrrklariiigen van die penoncn lierast *. Ver> Llaniigcn van trn andcr, dan- die drie personcn (bijv. vin een lircHT) worden niet voor ^*loofwaardig gvhouden; want een l)r(HT hfx'it nirt het rvgi ziju xusier londer haar toestcmming uit tr huwdijken. Art. 306. Het ia gcoorloofd, dat een vader of groot?ader (vun vailrntkant) een mindrrjarige maagd sondcr haar toestem- uiinfT uitliuw(*lijkt, namrlijk, alfl dochter en vader niet in oo- oiin QM't clkaar Icven, en tcvena ak sij cen behoorlijke huwe* lijk^^nft krijgt; daan-nboven moct zij met iemand in het hu- wrlijk vcr)M»iidrn wordrn , dit* haar portuur is*. Art. 'M)7. Ki-n mei.HJe, dat gt*cn maagd meer in, hetzij jong of oiiil, mag door hanr vadcr of cen andrr niet in het huwe- lijk vcrlxitultii wordcn, zondiT haar toesitemming. Art. 'M)H. Ilct i» onge(N)rloofd , dat cen meiitje sich baiten haar viMigtl <im in het huwelijk verhindt. De volgorde van de V(»(i«rd«'n in uhius (de v(Kirgaande aluit de volgenden uit): vader, ^'HMitvadcr, en zin) vrrdrr naar bovon; voile bro(*r; halfbroer v.iti vuiien«kaiit ; voile nerf (zoon van cen voUen broer): half* IX tf ^/rMMi van een halfbroer van vader>kant). en zoo veider n.i.ir iMiirden: voile cNmi (vadere voile broer); halfoom (vaden )i:iifhn»4'r van m(K*der»kant) ; de vhjlatf*r (ab de vrouw nit den !tla\«>ii>taii(l afkomatig ii^); de n'gter. Art. 301*. H(*t is ongroorloofd, dat een zoon voc^ i« over /ijii iiKMtirr, Ix^halve ab die zoon is vont • ngter, of de Yhj* l.kt4T van zijn moeder (ab die mocder afkom»tig is ait den Art. 310. Een sbvin, die door een vroow vrijgebten is. ' liti^rti^ruaemde dhe pcrtAam vordco io bvo TrtkUnngcn voof df irctlunk i;ri(Mifl, ondal fij «l«io|rrnclc wall'* Aijo. ' <! m. t, met irniAiMl, «icn» tsder Io rang ^n UMnA Mtnenkaml •1*11 %Mtiet %jti Wet mnft|«> 402 KITAB TOEHPAH. heeft den voogd van hare vorige patronesse ook tot voogd. Laat de vrijlaatster bij haar dood een zoon en een vader iia, dan wordt aan den zoon boven den vader de voorkeur gegeven, om de voogdijschap te aanvaarden over de vrouw, die door zijn moedcr is vrij gelaten. Art. 311. Wil een meisje gaan trouwen, tenn'ijl haar vader juist op een a£stand van twee dagreizen van huis is, dan is het ongeoorloofd , dat de grootvader of een ander al^ voogd in zijn plaats treedt; maar dan gaat de voogdij over op den regter. Art. 312. Het is geoorloofd, dat een vader of grootvader het verlangen van hun dochter of kleindochter om met iemand te trouwen, die haar portnur is, niet inwilligt, namelijk, als dat meisje nog maagd is. OVEB DEGENEN, DIE VIEB VROUWEN MOOEN TROUWBN. Art. 313. Een vrije man mag vier vronwen trouwen, en hij mag gemeenschap hebben met (tot goendik nemen) al sijn slavinnen. Een slaaf mag niet meer dan twee vronwen te ge- lijk Iiebben. OVER DE VROUWEN, WAARME^ HET ONGEOORLOOFD IS EEN HUWELIJK AAN TE GAAN. Art. 314. De vrouwen nu, waarmee men geen huwelijk mag aangaan, zijn achttien in getal: moeder, en zoo verder naar boven; dochter, en zoo verder naar beneden; zuster; nicht (broers dochter); nicht (zusters dochter); tante van vaderskant; tante van mocderskant; zoogmoeder en zoo verder naar boven; zoogdochter en zoo verder naar beneden; zoogzuster; zoognicht (broers dochter); zoognicht (zusters dochter); zoogtante van va- derskant ; zoogtante van mocderskant ; schoonmoeder , en mo verder naar boven; kind van de vorige vrouw; vorige vrouw van den vader; stiefdochter, het meisje met wier moeder men gemeenschap heeft irehad. KITAII r(»RIII*AII. 40S Art. 31/). Htnfl ct*n man zondrr voorbedachten rede grmeeii- vrh:i[) gfhad met zijn ttchoondochti*r , dan in daardoor het ha- \i(li|k van zijn zcmhi met luuir vrrbmken. £¥en zoo« ak een niai) /Older VfM»rlM*dachten rede gemeenschap heeft gehad met /ijri K*)iiM>nm(HHler of met zijn ntiefdochter, dan i» het huwelijk ii»«t (lit* vrouwcn verbroken. Art. 316. Ilet is Terboden aan een getrouwden man, om tc ^t lijk tot vrouw te nemen een zutiter, een nicht (van va- «i( r>- of nuM*tlerj«kant) of een tante (van vadera- of moederekant) Villi /.ijn vrouw. Art. 317. Het huwelijk van een getrouwden man met de zustiT van zijn vrouw, of met een anderc vrouw, waarme^ hij nift in het huwelijk mag treden g«Hlun*ndc het huwelijk van /ijri cehtgenoote, in nietig. Heeft het voltrekken van het ha- Ht'lijk te grlijker tijd plaatn, dan is g<*cn van beide wettig. Art. 318. (laat een vrije man met \ijf vrouwen te gelijk till huwelijk aan, dan heeft geeu van die huwelijken gevolg: ttidiiT worden de huwelijken achter elkander vohrokkrn, dan is .illrfii hit vijfde nietig; want een vnje man mag stellig maar vH-r vrouHen tnmnen. Art. 319. Wordt tVn vrouw in het huwelijk verbondcn nit't twee maniieii, ten gevolge van i*<*n la^t van die vrouw .laii haar twt*e voile broers, en worden die huwelijken te gi*- lijkrrtijd voltr<»kken, dan is gcen van beide wtttig ; maar 111 (ft hit tene na het andere plaats, dan is het huwelijk wet- ti^'. dat het eirst voltrokken is. Is men het echter vergeten, HclL huuelijk het eerst voltrokken b, dan is het ongroor- l(Kifii . (i.tt die vrf>uw t4*nitond aan een van beidcn wordt over* ;:i*lr\<Td, en teveDs is het ongeoorloofd , dat lij met een an- dvT trouwt. Verklaart echter de vrouw te weU*n, met wien \A\\ U hicii het huwelijk het ecr>t voltrokken i», dan wordt het huHrhjk van die \rouw met dien persoon liekrechtigd; (ir tndrre man kan aan die vruuw den eed opleggeii. 404 KITAB TOEHPAH. OVER DEGENEN, DIE YOOGD MOGEN ZIJN. Art. 320. Vcrbindt een grootvader (van vaderskant) zijn klciiidocht€r (zooiis dochter] met zijn kicinzoon (zoons zoon) in het huwelijk, en zijn zij bciden nog minderjarigy dan is het geoorloofd, dat hij daarbij voogd is voor de twee partijen, en ze met elkander in het huwelijk verbindt, zel& als zij geen portuur zijn. Art. 321. Verlangt een vrouw te trouwen, maar heeft zij geen anderen voogd dan een neef (zoon van vaders broer), die haar echter zelf wil trouwen, dan kan hij niet voogd voor de vrouw zijn, maar dan is het de regtcr. Art. 322. De regter, een vrouw willende trouwen, die in het gehcel geen voogd heeft, kan te gelijker tijd geen voogd over die vrouw zijn; een andere regtcr moet dan voogd over die vrouw zijn. Art. 323. Een slaaf mag niet trouwen zonder toestemming van zijn hcer; evenmin mag zijn heer hem een vrouw opdrin- gen. Het is echter geoorloofd , dat de liecr van een slavin haar zonder haar toestemming in het huwelijk verbindt, om het even of zij minderjarig of meerderjarig , maagd of geen maagd is. OVER HET VERVALLEN VAN EEN HUVITELUK ZONDER VER8TOOTING. Art. 324. Het is geoorloofd, dat een vrouw het huwelijk vernietigt, ah zij bij haar man vindt krankzinnigheid , ele- phantiasis of mclaatschheid in hoogcn graad, die walging ver- wekt; maar het is ongeoorloofd , als het al een poosje geduurd heeft. Even zoo mng de vrouw het huwelijk vemietigen ala haar man de roedc vcrloren heeft of impotent is. Art. '62b, lluwelijkt een vader (of een van de andere voog- den, die het regt tot dwang hebl)en) zijn dochter nit, en vindt die dochter bij haar man krankzinnigheid , elephantiasis of KITAB TORUPAll. 405 tnrlnatM:hlit*hl in hoogcii gimad, (Un iun de vader het hawelijk \;iii /ijd (ItKlitfr vcTvalleii vcrkUurt*ii, nimelijk, als cUt g«brek vtVir iii't liuMclijk Ix^iitoiitl, ook indicn sijn docbter cr genoe- '^vu ill tiioirt iirmtii. OnUtaat ct zulk itii gcbrrk lift hvX ha* .ulijk. (iaii iiiig (if vadrr bet huwelijk niet vernictigen ; matr /. II iI<K>ht(r kail /.icb ti^f wax baar man oiitdoen. wcgen^ lulk M II trrbrfk. Art. 320. Het in geoorbxifd, dat de man bet humehjk met zijn vrouw vtrnictigt, aU bij bij baar vindt knuikzinnigbeid. (*l(>ji}iantiasi>. melaatMzbheid in boogen graad of ec*n aiider ge* link, waanloor de bij>laup met baar onmogelijk wordt. Art. 327. Verklaart een van de ccbtgcnooten bi't huwelijk Nfttu'cn.H <*en gebrt*k vervallcn, \66r de aitoefening van den bij- !«l;i.i)). dan ist de man niet verpHgt den buwtlijkaprijs te beta- liMi , dnch heeft de vernirtiging plaata na de uitocfening van iltn hij>Iaap, dan i» bij verpbgt den buvelijk.Hphja te. betalen. An. 32H. ]V*!(taat er bij «le ecbtgenooten twi!«t over dc im- {nittntie. dcKiniien de vrouw voor den regter bi*we€Tt, dat baar rnui im|H)t('iit i», docb de man bet ontkent, zonder e<^n juri- (li^rii Ix-wijTt iv bebln-n, dan wordt de onder ^n ced afgeiegde \rrklariiii; van den man aangtrnomcn. Wil de man geen eed <l<Mii, (l:iii wordt de vrouw bei^edigd. Na dc* bevediging wordt \>M>r waar gebouden, wat die vrouw voor den regter beweerd lu (ft : niaar dc n*gter is verpligt om aan dien man et*n jaar uit^^tf'l te L'even, om te loeken gcncTsmiddelen te krijgen. la }<• t jtar V(r«trrken, dan i» het geoorlooCiy dat de vrouw bet .Mm'iijk mit Itaar man vemietigt. Art . .'>21^ Wordt i(*mand ix^lrogen door een alavin U* trouwen, «ii( i> \rij |N>r>or>n opgegeven vordt, dan zijn de kinderen uit ...a huHcli.k grlK»ren vrij;maar de man in verpligt om dewaaidc \ ill iiic kii.diTen te lM?tab*n, die aan den eigenaar van die alavin <'V( rliuiili^Hl wordt. Na de betaling u bet gecKirlcMifd , dat de* /•«!i. (ill- l)«iir(»L'en in p*\iorden. bet lM*«lrag van de waaidc vtr}i:».ilt op dt-n^'cen, die hem bedrogen heeft. Art 334). Het in ongeoorlooCd* dat eeo vrije man e«n ala* 406 KITAB TOEHPAH. vin trouwt. Het is geoorloofd , 1«. als hij geene vrijc vrontr heeft; 2«. als hij niet bij magte is een persoon te trouwen, die ook vrij is, even als hij ; 3«. indien hij overspel zou plegen, als hem het trouwen van de slavin niet was toegestaan. Art. 331. Ts er een slaaf met een slavin getrouwd, en wordt in den loop van het huwelijk die slavin vrijgelaten , dan mag zij het huwelijk met haar man vernietigen. OVEB DE HUWELIJKSGIFT. Art. 332. Het is verdicnstelijk om bij het huwelijk de ha- welijksgift te vermelden; maar ze is geen noodzakelijk vcr- eischte tot het huwelijk. Is er bij het huwelijk bedongen den huwelijksprijs kontant te betalen, dan kan het, dat die vroaw het verzoek om bij haar man te slapen, niet inwilligt^ dau na- dat hij haar den huwelijksprijs betaald heeft. Art. 333. Is er bij het huwelijk bepaald, den huwelijksgift kontant te betalen, en wil de man ze niet overhandigen , voor- dat zijn vrouw zich aan hem overgeleverd heeft; terwijl die vrouw zich aan hem niet wil overleveren, voor dat hij haar de huwelijksgift overhandigd heeft, dan is het verdienstelijk , dat in zulk een geval de regter de huwelijksgift onder zijn bemsiing necmt , en tevens die vrouw dwingt om zich aan haar man over te leveren ; zoodra dan de man met de vrouw den bijslaap heeft uitgeoefend, moet die huwelijksgift aan haar gegeven worden. OVER DEOENEN, DIE MEER DAN itS VROUW HKBBEV. Art. 334. Degeen , die meer dan 46n vrouw heeft , en met een van die vrouwen in gemeenschap geleefd heeft, is verpligt om de nachten gelijkelijk met de andere vrouwen te deelen, namelijk, als die vrouwen al de bevelen van haar man opvdi* gen. T)e man is dan ook verpligt ieder in het bijzonder een vcrblijf te geven. Art. 335. Het is verdicnstelijk voor een man om zijn vtodw. 