title: A grammar of the Dutch language: with an appendix, containing rules, practical exercises ...
text: De voce vre- die, Anligonus aangeböden, wuren dczc: dat Azund. -.zoude Dat ky het Kg- ningryk Syrien zoude heb- Gen dat hy alle de sche- Though we should call her, she would not answer These things would not happen, if proper measures were taken It would be losing time, to stand arguing with her If you should miss your aim, it would vex you That step would be of no service to you I would work rather than beg, if I could find business If you were under my care? you should take more. Ik was mide beezig s met, enz. Ondertusschen blyve ik Want ik zou het om nog zo veel niet doen, om dat 3 enz. Op dat zy in H vervolg zorgvuldiger zou %yn Daarhahen zeg ik u Weshaken ik wil 9 dat gy weied Dewy I het zo is, moeten wy geduld oeffenen You are trusted on neither side Take neither more nor less I neither bid you, nor forbid you Neither of them seems to esteem any man living more than I He told him so; but he never minded it I go but seldom abroad She does nothing but prattle There's no doubt but he'll come He promised nevertheless that, &c 6 I was busy in the mean time, with, &c. Mean while I remain For I would not do it for ever so much That so she might be more careful for the future Therefore I tell you Wherefore I would have you know Seeing that it is so, we must take patience Nadien gy in een zekeren zin daar aan verbonden zyt, zo zou ik u raden te, enz. De eerie is in goeden staat, terwyl de andere volsla- gen het tegendeel is Zyn adem gaat, dus leeft hy Wat zal ik dan doen? Ik zie het 9 teat bewyst dit 1 Zegt niet een woord, op dat hy niet henen gaa JLaat ons leren, op dat wy onze les kennen Pas op, dat gy niet valt Indien u iets toevertrouwd is, zyt getrouw Jn geval gy derwaards gaat By aldien hy komt Mitszy voldaan ware Ik zal niet gerust zyn, ten zy hy van avond kome Hy drank een' gansche kan biers in eenen teug Voor den gaanden en ko~ menden man Iemand den lust tot iets gaande maken Ik kwamjuist om het u te given Whereas you are, in a manner, bound to it, I would advise you to, &c. The one is in good liking, whereas t'other is quite the contrary He breathes, thus he lives What shall I do then? I see it, and what then? Say not a word, lest he should go away Let us ply our books, lest we should not know our lessons Have a care, lest you fall If you be intrusted with a thing, be faithful If you Go thither If so be that he come Provided she were satisfied I shall not be easy, unless he come to night He drank a whole pot of beer at one go down For comers and goers. Een Brief van een Nigt aan haare Moei. MEVROUW, De moeite, die ik U Ed. reeds gegeven heb, doet my schaamrood worden, wanneer ik overweeg uwe goedheid ivederom te veel te zulten vergen : maar de nood ivelkc ons dikmaals tot zulke daaden, die tegenstrydig aan onze ntigingen zyn, verpttgt, is de bewegende oorzaak die my noopt, om thans dus lastig te zyn* Ik bid u, waarde Juff~ vrouw, cnisehuldig my als ik nogmaals nwen bystand verzoek, welkin ik niet twyfele of is U Ed. zeer wel be- kend, ik thans groottlyk benoodigd ben ; en ik zal altoos aan uwe goedheid te mywaards met dankbaai held geden- ken; en ik hoope, did ik den tenen of anderen 1yd, in blaai zal zyn, cm eenige icedervergelding te doen f voor de redvuldige verpligtingen waar onder uwe goedheid my gcbragt heeft, U Ed. Dw. Dw. Dienaaresse en Mgl\ Een Brief van Hulpaanhiecling aan een' Vriend. WAARDE FRIEND, Ik zou' zekerlyk trouwloos zyn aan de opre chte vriend- schap, indien ik mynen vriend, in tegenspved, kwam ver- waarlozen, of af te snyden. Ik heb vernomen dat U Ed. met eenigen ramp bezogt, en hulp benodigt zyt; dcr halven laat ik U Ed. deze weinige letteren, ter uwer ver- LETTERS. A Letter from a Niece to her Aunt. MADAM, The trouble I have already given you puts me to the blush, when I think of intruding again on your goodness; but necessity, which frequently obliges us to such actions as are contrary to our inclinations, compels me to be thus troublesome now. Fray, dear Madam, excuse me, if I once more beg your assistance, which I don't doubt but you very well know I stand greatly in need of at this time. I shall ever have a grateful remembrance of your goodness to me; and I hope I shall be, one time or other, capable of making some return for the many obligations your good-will has conferred upon. Honoured Madam, Your most dutiful Niece. A Letter of proffered Assistance to a Friend. DEAR FRIEND, I should be false to true friendship, if I were to neglect or cast off my friend in adversity.— I have heard that you are under some misfortune, and need assistance I therefore send you these lines for your consolation, desiring you to bear up against your ill luck with as much prostration, lookomen, biddende, U Ed. zich in 't ongeval, zo veel mogen is, met een bedaard gemoed gelieven op te bueren: want belrouw er op, dat ik deze letteren ras in persoon zal volgen, en tydig genoeg, hoop' ik, ter uiver hulpe, by U Ed. te zyn; schept moed tot dien tyd 9 en zyt verzekert dat U Ed. niet tehar zal gesteld wor- den door Uw getronwe Friend, C/ir ist ian Me nschenvriend. Een Broeder a an zyne Zuster. WAARDE ZUSTER, Myn verre af stand en lange afwezigheid van U Ed. Maken my zeer bekommerd, noopende mven wehtand. — De naturlyke betrekklag, die ik tot U Ed. heb, noopt my 't allersterksi, aan U Ed. te gedenken, en awe ge- zondheid en voorspoed* in alien opzigten, zo zeer als myne eigene, ter harten te nemen; en 9 er is niets dat ik bezitte, '/ geene, op u verzoek, niet volkomen '£ uwe zy. — In weer- wil van den verren af stand, ben ik des voornemens (zo 't God behaagt) U Ed. eerlang een bezoek te geven, ik zoude zulks al eerder gedaan hebben; maar eere dringende nood- zaaklykheid heeft my verhinderd; waar van ik U Ed. de by zander heden, alz te lang voor een brief zynde, zal me- dedetlen, wanneer ik U Ed. zie. Verzoeke myn agting aan alle vrienden, voornamelyk aan den braven Heer T.- In koope van U Ed. by myne komst ivel te zullen vinden, btn ik ^ IVaarde Zusier! 17 Ed. tocgenege Broeder. 175 sence of mind as you possibly can; for, assure yourself, I shall follow This epistle in person, and come, I hope, in time to assist you; till which take courage, and be persuaded that you shall not be disappointed by your real friend and servant, Christian Philanthropos. A Brother to a Sister. DEAR SISTER, My great distance and long absence from you make me very solicitous concerning your welfare. Natural affection inclines me strongly to have you in remembrance, desiring your health and prosperity in every respect as much as my own; and there is nothing at my command, but, if you request, it shall be really yours. Notwithstanding the distance, I purpose (God willing) to make you a visit very shortly, and would have done it before now, but urgent business interposed; the particulars of which, being too long for a letter, I shall acquaint you with when I see you. Pray give my due respects to all friends, especially to honest Mr. T. In expectation of finding you all well at my arrival, I am, Dear Sister, your affectionate Brother. En Brief van een jongeling, ter School leg-gende, aan zyne Ouders. GEERDE VADER EN MOEDER, Ik heb U L vriendelyke letter tn, van 4 Nov. laatsle- den, onvangen, nevens de verscheidene dingen daarin vermeld; waar voor U L. mynen nederigsten en hartelyk- sten dank zegge ; zy konden op geen gepaster tyd geko- men zyn. — Ik verheuge my, tn danke God, dat U L., met alle onze waarde nabestaanden eenen volmaakten wel- staand genieten ; en bidde God zulks te willen doen voort- duuren. — Ik veronderstel dal U L. door mynen waardigen Meester zullen vernomen hebben, de vordering die ik maak in myne studie, ivelke, hoe moeielyk, onoverkomelyk, en verdrietig my dezelve, in den Ganvang, ook toescheen, my thans zeer gemakktlyk, gemeenzaam en vermakelyk is ge- ivorden; en hoe meer ik vordere, hoe meer behagen ik daarin schep; zo dat ik my vlei\ het oogwit, waarom het U L. geliefde my herwaards te zenden, te zullen be* reiken. — Lieve ouders, verzoeke van myne schuldige ge- hoorzaamheid aan U L., te willen aannemen ; al Smede myne voorige speel-makkers te groeten, byzonderlyk Jantje N., welke, zo ik hoop, thans wat bezadiger begind te zyn, — — Ik ben G'eerde Ouders, Uw gehoorzaamste Zoon. Een Brief van Aanbeveeling. MYN HEER! Ikzende U Ed. brenger dezes, A* B. als zodanig een Persoon, op wiens eerlykheid U Ed. staat konnen ma- A Letter from a Youth at School to his Parents. HONOURED FATHER AND MOTHER, I received your kind Letter of the 4th of November last, along with several things therein mentioned; for which I return you my most humble and hearty thanks; they came very seasonably. — I rejoice and thank God for your being, with all our dear relations, in perfect health; and pray God for the continuance of the same. I fancy you have heard by my worthy Master of the improvement I make in my learning; which, as rugged, insurmountable, and irksome, as it seemed to me at first, is now become quite easy, familiar, and pleasant to me; and the more I advance, the more I admire, the more I delight in it; insomuch that I flatter myself that I shall gain the point for which you were pleased to send me hither. — — Pray, my dear Parents, accept of my most humble duty to yourselves, and kind love to my brothers and sisters, and also to my former play-fellows, particularly Jackey N. who, I hope, by this time begins to be a little serious. I am Honoured Parents, Your most dutiful Son, A Letter of Recommendation. SIR, The bearer hereof, A, B, I send to you, as one whose honesty you may rely on; and my experience of his conduct; en my endeavor to be a little serious, I am Honoured Parents, Your most dutiful Son, A Letter of Recommendation. SIR, The bearer hereof, A, B, I send to you, as one whose honesty you may rely on; and my experience of his conduct; en my endeavor to be a little serious, I am Honoured Parents, Your most dutiful Son, A Letter of Recommendation. At zyt, om in y t minste te denken, dat ik iemand aan U Ed. zgiC aan bevelen aan wiens deugd- zamheid ik de minste schaduw van twvffeling of agterdcgt hadde.— Ik ben met de zuiverste achting Myn Heer, Uw y oprechte Vriend. De Hr. N. N, a N, N. 6 Mey, 18. MYN HEER, Alzo de houder (of brenger) dezcs, de Hr, N. N, myn byzondere boezem-vriend, mogelyk in uw plaats, omtrent L,. •., zotC kunnen benodigt zyn, neme ik de vryheid U Ed. te verzoeken, de goedheid te willen hebben, dezelven voor myn rekn. aan zyn Ed. te fourneeren, tegens dub" . be le kwitlansien, waar van U Ed. my eene gelieve te doen toekomen, die insgelyks, by alle gelegenheden ben Myn Heer, U Ed, Div. Dr. De Hr. N, N. MYNHEER, De Missive, waarmede U Ed, my aider 24 laasleden htbt gelieven te vereeren, is my geworden ; ivaarop in vriendl, antwd. dient, ik het.,.,als niet het.,.,als niet het, vangen ; wanneer zulks aankomt, zal ik het met de eerste gelegenheid verzenden. Ik zal alle onkoste hier bate* duct and fidelity gives ine a certain kind of confidence in recommending him to you : for you know me, Sir ; and I believe you cannot, in  I had the least shadow of doubt or suspicion. — I am with the most sincere respect, Sir, your real Friend. Mr. N. N. in N. N. May the 6th, 18, SIR, Whereas the bearer hereof, Mr. N. N., my very intimate friend, may possibly have occasion, at your place, for about £....] I make bold to desire you to be so kind as to furnish him with the same, on my account, taking his double receipts; one of which you will please to send to me, who am, on all occasions, Sir, your very humble Servant, Mr. N. N. SIR, I received the letter which you did me the honour to write the 24th ultimo. — In answer to which, I have not yet received the information; when it arrives I shall dispatch the same per first opportunity. I will pay all charges here, and also the freight to insomuch that your friend ten; also mede de vragt naar....; zu dat uw vriend aldattr alleen de inkomende rechten, en het ie huis-brengen, belioeft te verschieten. Ik zoude dit oak betalen, indien ik wist hoe veel zulks bedroeg. U Ed. verder van dienst zyn kon?iende, zal ik my de gelegenheiten een eere rekenen, zu wel als van te kunnen tonen, met welk eenen yver ik verlange geacht te worden als Myn Heer, U Ed. Dw. Dr. De Br. N. N. MYN HEER, U Ed. aangen. van den 20 dezer, vtrzeld met dien van Myn Heer XJ Ed. vadervan dito, heb wel ontvangen, en deszelfz inlioud gezien. — Ik zal, gelyk U Ed. eenigzins te kennen geeven, U Ed. tratta van L. 100 : — wanneer die komt, honoreeren; zoo dat U Ed. die gerustelyk op 2 uso trekken konnen. — Nadien ik den Hr. N. voor zulk een oprecht man houde, verwondert het my zoodanige klagt van htm te horen; en 't smert my, dat het in myn y magt niet is, om U Ed. daarin by te springen, dewyl hy de eenigste vriend is, die ik thans in... heb; dus gelieve U Ed. my deswegens te excmeeren, blyvende na nedrige dienstaanbeiding aan U Ed. en Myn Heer U Ed. vader^ met alle achting Myn Heer, U Ed. Dr. De Hr. N. N. MYNHEER, Ikheb U Ed. aangen. van4passato wel ontvangen, nevens de documenten, betrekkclyk tot het desaster van de sloep there will have only to disburse duty and porterage, which I would also pay, if I knew how much it was. If I can render you any further service, I should be proud of the occasion, and of manifesting with what zeal I covet to be esteemed, Sir, your most humble Servant. Mr. N. N. SIR, I have yours of the 20th instant, annexed to your father's of the same, and observe the contents.— I shall comply, as you hint, with your draft of 1001. when it comes; so you may safely draw the same at 2 usance As I know Mr. N. to be a fair man, I am surprised to hear your complaint of him; and am sorry it does not lie in my power to assist you therein, because he is the only friend I have at present in....; so you will please to excuse me, and, giving my most humble service to your father, to accept the same from Sir, Your, &c. Mr. N. N. SIR, I received your favor of the 4th ult. (as your favor of the 4th ult. came duly to hand) with the papers, relative to Anna, welke in volkomene order zyn. Ik heb dezelven netariaal doen vertdaten, en aan de Assuradeurs gezondenen derzehen zegt, dat het schip in geen goeden staat was, wenn het naar zee ging. Ik hoop dat ze geene andere tegenwerping maaken zullen, en dat ik U Ed. in 't kort goed berigt van dit verlies zal konnen geven; myne po- gingen zullen niet ontbreeken. U Ed. bekomen hierby een brief, welken ik heden ontvangen heb van den Hr. N., die ik hoop, spoedig a Costi zal zyn. Ik vinde niet dat U Ed. my eenige orders hebt g'egeven om zyne terugreize te verasureeren; doch in het begin hebt gy zulks voor nit en te huts gedaan; maar, dewy I ik alleenlyk voor de uit- reize geasureerd heb, en U Ed. schreef, dat ik U Ed, order zoor de assuranlie van de te huis-reize zou 1 inwagten, vind. ik niet dat U Ed. my die hebt gegeven.- Ik heb, ver-onderstel ik Yaide alde een schip, gevoerd door Capt. N., dat op vragt zal zyn voor deze stad. Indien U Ed. hem eenige hulp kunt toebrengen, zult U Ed. my verpligten, en ik zal het als een gunst aanmerken.—Dewyl urn* bot er op lis. gekomen i&, zou ik niet vreemd zyn te denken, dat ze ras op IS oflQs. zal zyn, wanneer V Ed. 't wel wagen moogen, een party ije op hier'te zenden, Ik ben in alien gelegenheden Myn Heer, U. Ed. Dw. Dr. Een ieder zy hier-door kennelyk; dat ik Laurenz Lackcash, Wynhooper in Southwark, schuldig hen aan Charles Creditman, Zouihandelaar lev roorsz, plaatse, de somma van een honderd en vyfiig Ponden, goede en gangbaare specie van Groot Britanjen, welke voorsz. 188 iing to the loss of the Aim sloop; which are in the best order. I got them notarially translated, and sent them to the Insurers; one of them says the ship was not in good ordination when she went to sea. I hope they will make no other objection, and that I may soon give you a good account of the said loss, my endeavours shall not be wanting. Herewith you have a letter, which came this day to hand from Mr. N., who, I hope, will be soon with you. I don't find that you gave me any orders to make insurance on his return; but you did at first out and home; but I insured only out, and wrote you that I'd wait your orders for the home-insurance, but I don't find that you gave me any. I have, I suppose, a ship there, one N. Master, that will be on freight for this town. If you can give him a lift, you will oblige me, and I shall esteem it as a favour. As your butter came to 22s., I am apt to believe it will soon be at 18 or 20. when you may venture on a parcel to send hither. I am on all occasions. Sir, Your, &c. Know all Men by these presents; that I, Lawrence Lackcash of Southwark, vintner, do owe and am indebted unto Charles Creditman of the same place, Salter, the sum of one hundred and fifty pounds of lawful money of Great Britain; which said sum I promise to pay. Sommie kann den voorn. Charles Creditman, zyne Executoren, Administratoren, Offenen voor den 24s ten dag; van December erstlcomende na dato dezes. In Getuigenis waarvan kenen meine handnderte en bezegele den Qden dag van October 18... £ 150 (L. S.J Laurentz Lackcash. Getekend, gezegeld en overgeleverd in de tegenwoerdigheid van A. B. als Getuige. C. D. als Getuige. WISSELBRIEVEN. Amsterdam, 4 October, 18, voor de Stürn Op zigt gelieve U Ed, te hetalm, aan den Heer Rutger Lackcash, of odre, vyfiig Pondm Sterling, de waards cntvangen, en stelt op rekening, volgens advys van A. Myn Heir U Ed. Dw. Dr. De Beer Pkter Punctual, Daniel Drawbill. Koopman in Londen. Louden, 6 October, 18...voor £100. Veertien dagen naa zigt, gelieve U Ed. te betahn aan den Heer Joseph Clothier, of the order, en honderd Ponden, de waarde ontvangen, en steld op rekening, volgens advis van U Ed. Dw. Dienaar, Myn Heer Timotheus Woollendraper. D? Heer Simon Certain, Koopman te Leeds, unto the said Charles Creditman, his Executors, Administrators, or Assigns, on or before the 24th of December next ensuing the date hereof. Witness my hand and seal this 6th day of October, 18... £150 (L. S.) Lawrence Lackcash. Signed, sealed, and delivered, in the presence of A. B. as witness. C. D. as witness. BILLS OF EXCHANGE. Amsterdam, Oct. the 4th, 18.. for £50 Sterl. At sight hereof, pay to Mr. Roger Lackcash, or order, fifty Pounds Sterling, value received, and place it to account, as per advice from Your humble Servant, Daniel Drawbill. To Mr. Peter Punctual, Merchant in London. London, Oct. the 6th, 18.. for £100. At fourteen days sight pay to Mr. Joseph Clothier, or his order, one hundred Pounds, value received, and place it to account, as advised by Your humble Servant, Timothy Woollendraper To Mr. Simon Certain Mercht in Leeds. London, 7 October, 18.. voor £150 a 36s. Ad. Op uso gelieve U Ed. te betalen pr. dezen mynen prima Wisselbrief, aan den Heer Rutgers Wealthy, ofte ordreteen hundred en vyftig Ponden Sterling, tegens zes en dertig schellingen en vier grooten vlaamsch courant, pr. pond Sierl.j de waarde in rekening; volgens advys van U Ed. Dw. Dienaar, A Myn Heer Will em Drawer. De Heer Jacob Salomon, Koopm. te Rotterdam. Prima, London, 7 October, 18.. voor £150 a 36s. 4d, Op uso gelieve U Ed. betalen pr. dezen mynen seconda Wisselbrief (de prima niet betaald zynde) aan den Heer Rutgers Wealthy, ofte ordre En honderd en vyftig Ponden Sterling, tegen zes en dertig schellingen en vier grooten vlaamsch courant, pr. pond Sierl. de waar-de in rekening, volgens advys van V Ed. Dw. Dienaar, A Myn Heer Willem Drawer. De Heer Jacob Salomon, Koopm. te Rotterdam. Seconda. Een Endossement op een Wisselbrief is gemelde somme (of alleen : Ge- lieft voor my te betalen) aan den Heer Lodewyk Credikur, of ordre, de waarde ontvangen (of de waarde in rekening) London, 8 October, 18 Rutger Wealthy. London, Oct. the 7th, 18.. for £150. Exch. 36s. 4d. At auction pay this my first Bill of exchange, to Mr. Roger Wealthy, or order, one hundred and fifty Pounds Sterling, at thirty-six shillings, four-pence, flemish currt. pound Sterling value in account, as pr. advice from Your humble Servant, William Drawer, To Mr. James Salomon, Merchant in Rotterdam. First. London, Oct. the 7th, 18.. for £150 Exch. 36s. 4d. At auction pay this my second bill of exchange (my first not being paid) to Mr. Roger Wealthy, or order, one hundred and fifty Pounds Sterling, at thirty-six shillings, four-pence flemish currt.; pr. pound Sterling value in account, as pr. advice from Your humble Servant, William Drawer. To Mr. James Salomon, Merchant in Rotterdam. Second. An Endorsement on a Bill is generally in these words. Please to pay Mr. Lewis Creditor, or order, value received (or value in account). London, Oct. the 8th, 18.. Roger Wealthy. 1885 OVER DE ROJESCHIEDENIS. BY alle volkeren, zoo in Bet barre noorden, als in net heeft de Romeinsche Geschiedenis. Zedert de komst van den afstammeling des Troijanschen jEneas, Romulus, betwelk 753 jaaren voor Christus geboorte gerekend werd, de be wondering tot zich getrokken. Hare verrigten, die zich uitstrekten om het gantsche wereld-deel op haren wenk te doen bukken, verbaasde eder opperregeerder van dit beneden-rond! Hare ge-lukkige gevolgen deden elken bestuurder, hctzij van längeren, steden of gehuchten sidderen, wanneer hurt geest niet met die der Romeinen strookte! — Waar bij de oade volkeren de naam van Romein genoenid werd, drong eenen godlijke eerbied of eene vrees in de harten der inwooneren, aangezien hunne voortgangea, in de oogen der toenmaalige wereid-bewooners, ais goddelijk beschouwd wierden. In de 245 jaren, dat de Romeinen door koningen gerend wierden, zag men den geest niet uitbotten, welke het Romeinsche yolk van binnen koesterde. Dan naauwelijks waren deeze jaren vervlogen; naauwelijks had Junius Brutus den heerschzuchtigen Tarquinius verjaagd, toen hij bij het schenden der eer van Lucretia, de stad Collatia niet alleen, maar zelfs het gantsche Romeinsch gebied moest verlaten, of ieder Romeinsch hart tintelde van bet ijvervuur, om door deugd en vaderlandsliefde zich geacht, groot en geducht bij de geheele wereld te maaken. In een Gemeenebest zich derhalven vormende, toonde de Vader wat hy voor't Vaderland— wat hij voor zijne zonen. was— de werk der Romeinen, die onder het bestier van Tarquinius als een bespotteling leefde:— die de stem der Natuur verdoofde, voor zijn vaderland, dat door de dwinglandij der trotsche en opgeblazene hoogmoed van Tarquinius het keizerijk juk was moede geworden, en daarom iiever den beker tot op den bodem wilde uitdrin-ken, dan zich op nieuw onder zijn geweld te begeeven... Brutus was het, die op het ondekken van den slaafVidicius, gewaar werd, dat zijne twee zonen Titus en Tiberius, onder anderen met Tarquinius eene zarnenzwering tegen den Romeinschen staat hidden, die zelf de vierschaar oprigte, en onder het bekendmaken det trouwloosheden zijner zijn erzogen onder het uitspreken deser woorden: "Romeinen! mijne zonen zijn mijne zonen " niet meer! spaart vrij tranen van medelijden, want " Brutus is Iiever zonder kinderen, dan dat hij zijn vaderland zonder vrijheid ziet!" geeft hij zelve den scherp regter het teken him te onthofden Met Valerius Romeinsch burgemester zijnde, rukte hij Nad dit volvoer de offer aan zijn vaderland, tegen de Tarquiniussen aan, en, schoon zijn leger overwinuar was, sneuvelde hij door Aruns Tarquinias, die in hetzelfde oogenblijk doof hem geveld werd : over welken dood van Brutus de rouw der Romeinsche vrouweu zoo verre ging, dat zij opeu-baar zijn overMjdeu een jaarlang beweenden. Rome, schoon van Brutus beroofd, was gelukkig no veie helden binnen en buiten hare muren te tellen, nadien het onophoudelijk te kampen had tegen binnen en buitenlandsche onlusten. Tarquinius zich van zijn rijk verlenen en zelfs geen mogelijkheid ziende de Romeinen te kunen overwinuen, haalde Porsenna over, tot het verlenen van bijstand, ten eide daardoor in zijnne waar-digheid hersteld te worden. Rome werd derhalven door porsenna belegerd; en na dat hij den berg Jani-culus reeds had bemagtigd, benaauwde hij de stad zoo-danig, dat voor de belegerde helden niets anders, dan de uiterste ondernerningen, overschoten. Mucius, een der belegerden, de nood van Rome zien-de, trad manmoedig in den Raad, om verlof te verloeken, van zich naar het leger van Porsenna te mogen begeven, om door het ombrengen van den koning, de stad te verlossen, hetgeen hem dan ook werd toegesJaan. Dan Mucius, in het leger, een ander dan den koning, bij niisvafe-ting, van het leven beroovende, werd hi) g Elevat en bij het manmögen ondeknen van zijn voornen aan Porsen-na, stak hij zijn zijn regter hand in het vuur, en liet die zonnder ontzetting ten prooij der vlammen, zeggende tegen den koning, dat hij een der drie honderd Romeinen was, welken alien hem den dood hadden gezworen. — Over deze kioekmoedige daat ontzette Porsenna zich zoodanig, dat hij met zijn leger afhield en met de Romeinen vrede maakte. Rome? Over hare verlossen dankbar, schonk Mucius den bijnaam van Sevola (Hanksch;) en verplicht zijnde an Porsenna eenige gijzelaars tezenden, waaronder verscheide maagden waren, viel dit lot aan Klelia ook te beurt, die, wars van slaverny, met eenigen barer lotge nooten den Tijber overzwom en aldus tiiitmpherende bin- nötighende hinnehmen hare moederstad terugkeerde. Welk bestaan Porsenna zulk een eerbied indrukte, dat hij Klelia terug ontboodt, haar van zijne hoogachting vezekering gaf en in veiigheid naar Rome terugvoerde, zeggende verders: "Tegen het geslacht van Mars is geen oorlog te voeren, "vermits de een door de vlam en de andere door de P stroom de overwinning tot zich trekt." Was het derhalven wel te verwonderen, dat met zooda- iiige harten het gansche wereld-gestel geschud werd? is het onbegrijpelijk, dat de tdenmalige Gaulen, Bataven, Germaniers, Carthageuensers, en andere strijdbare volkeren, door hun eiudelijk overwonneu werden? Was het te verwonderen, dat waar de Romeinsche stand Aard ge- plant werd, ook gelijktijdig de schrik door het gansche laud heenvIoOg? Neen! Camillus de schrik der Gau- len; Cerialis die der Bataven en Germaniers, en Scipio die der Carthageniensers, waren veldheeren voor wien alles bukte. Daarenboven had het anders alles tem- mende goud, geen vat op de Romeinsche staatsmannen, zoo als onder anderen blijkt uit Faericius, die bij Pirrus als onderhandelaar in Tarentum gezonden werd, en de- zelve met goud, ware het mogelijk, 1 trachtendete lokken, doch daarin niet kuuuende slagen, poogde liij hem's daags daaraanvolgende bevresd te maken, door aan Faericius op het onver vvachts, eenen oliphant te vertoonen, die nog nimmer door hem gezien was; dan Faericius even gevoelioos voor dit dier,als voor het goud, antwoordde Pirrus gantsch bezadigd: "Uw goud was gisteren en he- "den uw ijslijk dier onmachtig, om mijuen pligt te " doen wankelen!". Zoo getrouw Faericius voor zijn vaderland was, even zoo getrouw was de Romeinsche burgemesser Regulus voor zijn woord, Deze in den ersten Punischen oorlog eene scheepsvloot tegen de Carthaginiensers gebiedend, had, na wonderen van dapperheid verrigt te hebben, het ongeluk in's vijands haiden te vallen en naar Carthago gevoerd te worden: van waar men hem naar Rome zond, met oogmerk tot j s vijands voordeel te werken, door voor zijn persoon alleen een groot getal vijandlijke krijgslieden te ontslaan, endung, dat wanneer hij in zijnne zending niet slaagde s dan wedernaar Carthago terug te keeren. Regulus met deeze boodschap te Rome komende, bragt den Raad bet nadeel zijner zending onder de oogen; deed hun opmerken hoe veel voordeel de vijand zoude winnen, met voor een genoegzaam afgeleefd man een groot aantal strijdbare krijgslieden terug te krijgcn. De Raad keurde zijne gedachten goed, doch drong bij Regulus zeer sterk aan, niet weder naar Carthago terug te keeren. Dan Regulus was hierv Ooor doof; bragt den Raad zijn gegeven woord onder het oog, en na afscheid van zijn dierbaarste pan- den genomen te hebben, keert hij naar Carthago terug, alwaar men reeds berigt van zijn raadgevingen had ont- vangen, waarover hij dan ook ter dood gedoemd werd, lets hetwelk hij bij zijn vertrek uit Rome reeds had voor- zien, Trouw en heldenmced derhalven bij de Romeinen door- sehitterende, was het geen wonder dat hun roeni alomme opsteeg; dat zijn onder den grooten Scipio, den Veldheer der Carthageniensers Asbrubal en den Numidischen Ko- ning Si-fax-, met hunne gantsche magt, vernietigden; zoo wei als hunnen ergstenen geduchtsten vijand Hannibal, na dat hij de Spaansche stad Sagunthe verwoest, Spanjen veroverd, over de Alpische gebergteu Italie met schwk vervuld, en bij Canna de Romeinen zelfs tot wijken gebragt had!....Geene pogingen van den Siriescben koiiing Antiochus konderi baten, daar hem de wet zelve werd voorgeschreven!.... De Romeinen deden nlles voor hun zwaard bukken!. Carthage, dat trot-schen Carthage-undeut door hen in een zevendaagsche brand ten prooi der vJanunen gegeven, en aldus, even als bet bloeijend Ilium, tot het niet teruggevoetd! Wist de Romein buitenlandsche vijanden te straffen; wist bij hen die naar zijne vrijheid dongen, aan het wraakzwaard overtelceveren, bij wist zulks ook te doen, wan-neer een zijner medeburgers ketenen voor hem bereidde—Cajus Marius, welke zevenmaal den boudelbijl in Rome voor zicb zag beenvoeren en den Numidisehen Koning Jugdrtha voor zijnen zegenwagen als een slaaf henen leiden,—Cajus Marius door het menscheJijke zwak van trotschheid te hevig bestormd wordende, werd aan de verachting overgeleverd, toen men entwaar werd, dat bij een overweldigerzijner burgeren poogde teworden, en in zoo verre gebaat, dat toen een zijner slaven, op zijn verroek, hem den levensdraad afkeifde, men aan zijn lijk geene begraafplaats vergunde, maar doorde vlietende rivier bet zelve liet wegspoelen! Valerius Maximus de wisselvalligheid dezes mans schetzende, zegt in het slot derzelve zeer zinrijk! „ Wat is 'er veranderlijker of onbe- "stendiger, dan de staat van dezen man? Rekent men "hem bij de ongelukkigen, dan is bij een der voornaam- *' 8teu 3 en bij de gelukkigen, kan bij mede als een der ge* ■■ lukkigsten doorgaan." En inderdaad had deza groote schrijver het niet ten onregte, vermits Mariu* in het gebied der Volseen, en wel te Arpinas, in den stulp geboren, en de zoou eens timraerruans zijnde, door zijn verstand het zoo verre wist te brengen, dat iij tot de hoogste waardigheid van liet Ro- meinseh gebied zevenmaalen verbeven werd ; dat hij een leger van rneer dan driemaalhonderd-duizend strijclbare raannen overmeesterde en gantsch Duitschland aan zijn. Una dat Pompeius dit alles had vergütet, werd hij met gespaard, maar moest voor hem bukken, wien hij scheen in den weg te leven......Julius Caesar, jalousch over het geluk van Pompeius, vermits hij geen meester boven zich dulden wilde;— misnoegd dat Pompeius bij afwezigheid van (CjssAb in den Raad der Tienmannen had bewerkr, dat hij niet tot Romensch burgemesser was verkozen, berokkende eenen openbaren oorlog Uisschen hem en Pompeius..Geene banden, welken door het hu- welijk gestrengeld waren, vermogten let jalousie en wraak hadden het plan gesmeed, om de tocnmaalige twee grooste mannen des aardbols, die beiden voor het beiang van Romen moesten strijden, tegen elkanderen in het har- uasch te jagen..Ter voivoering van dit rampzali^ voornee- men, rigten deze beide bcroemcle Veldheeren een legerop, waarmede zij elkanderen onophoudelijk teisierden..Gee- ne woedender gevechten werden geleverd, dan indeezen bloedigen strijd....Dan hoe dapper Pompeius zijne krijgsbendeu o Ok ware, Caesar kreeg de overung inning aan zijde. In de Macedonische velden, waar de eind-palen van den roemruchtigen loopbaan dezes dapperen helds gesteld waren in dat rampzalig oord, waar die zee, door welke hij kort te voorwen met den standaard der overwinning been zwierde, als een vlugteling met een ongewapend vaaituig moest been Snellen, ten einde op het einand Lesbos zijne veiligheid te zeken, om zich vervolgens in de armen van den koning Ptolemeus te werpen! Was het let van dezen held ougelukkig, dat van Ojesar was niet minder ongunstig. Een tweede Mabius zijnde, traehte hij, na het geen hem in den weg slondt te Irebten weggernimd, zich van het oppergezag meester te tnaaken, en gaf zich den titei van altoosduureni Gezaghebber. Zoodanige aanmatigst strookte geenszints met de vrij- heidlievende denkbelden der Ronieinen, waarmn dan Caesar m het midden van den Senaat onzield werd, door het hoofd der zaarogezworenen, Brutus : afstam- nieling van hem, die den moed bezat, Tarquinius te verdrijven en zijnzoonsals een offer aan het vaderland te vvijden! Was het beste dezer Leerrede niet te bekrompen, welk een ruim veld schoot 'er dan niet voorhanden, om uit de gevallen der Romeinen leerzame lessen te trekken. Dan te beperkt in deze schetsende Leerrede zijnde, houde men het ten goede, dat 'er niet breed uiigeweid wordt, over de verrichten van Marcus Antonius. Reeds is 'er genoeg gezegd, om de wisselvalligheid van het menschelijk lotte doen zien, dan dat zij nog zoude behoeven vermeerderd te worden, met die van dezen rusteloosen Veldheer, welcher onder het Romeinsch Driemadschap behoorende ; en die? door zijn huwlijk met de Egiptische koningin Cleopatra, het einde van zijn geluk daarzag. Vermit den keizer Augustus, met wiens zuster Antonius getrouwd was, dit bedrijf zoo envel opnam, dat hij Antonius beoorloogde, overwon, en noodzaakte zichzelf om het Jeven te brengen!....Over welk voorvai Cleopatra zoo zeer gerroffen werd, dat zij, ter voorkoming van in de handen des vijands te vallen, het wreede besluit nam, zich op eene wijze ter dood te brengen, waarvan de geschiedenissen gegen voorbeeld opleveren; daar zij aan haren boezem twee lelevendige adders plaatste, die haren dood bewerkten! De lof van Cato en Cicero, die de zeden en de zamenzwering van Catilina met zoo veel vuurs uitboezemden, is mede te groot om in ziju geheel le melden. Genocg zij het om over het gevoel en de vaderlandsliefde van Cato te kunuen oordeelen, wanneer men weet, datliij liever den duod dan de slavernij vetkoos, en zich derhal ven om het leven bracht, ten einde niet onder het geweld van Caesar te bukken: wordende Cicero door het Driemanschap vervolgd en ter dood gebraeht. Geen melding vvordt 'er mede gemaakt van die laatste dappere Rominen Cassius en Brutus, die de vrijheid van hun land nog poogden te verdedigen: het bestek is te kort om al het gedenkwaardige, met de vereischte kleuren, afte-schetsen: waarom men dan ten einde zal Snellen, met te zeggen, hoe veele helden uit haren sehoot waren geteld; hoe veel getrouwheid 'er plaats greep, Rome konde zich voorhetaltoos rollende noodiot mede niet beveiligen. Waren de heerschappijen der Assiriers, Meders, en Persen, ten gronde gedaald; hadden de Macedoniers de wisselvalligheicl van het fortuin ondergaau, de Romeinen konden zich mede niet bewaaren.... Zij die op hunne gedenkpennip. gen zich Gelikke t onverwinlijk, en eeuwig noemden, vie-len ais alle andere volkeren gevallen waren! En wat is van dat gedeukwaardig volk overgeblcven? Nietsanders dan de bloote naani, vermits thans in de plaats zelve, een Romein ver te zoeken zoude zijn Hoe treurig is de beschouwing, wanneer men van een volk, dat haren eerstoel tot aan de wolken verhefte, niets meer Hadden de Tarquiniussen niet zoo barbaarsch over eeu volk gehandeld, dat de dapperbeid van Romulus en Tullius Hostilius met verwondering beschouwde ; —dat de godsvrucbt van Numa eerbiedigde en de min- zaamheid van Ankus Marcius hoogschatte; R-ome liadt zich nimnier tot een Gemeenebest gevornidt ! • En was het eerste vuur in bet bait der Romeinen geblee- ven, — hadden de vonken van heldenmoed in hunnen boe- zem, met dezelfde gloed blijveu tintelen; liadt den slaap bunne oogleden niet bedekt, toeu de verwijfdheid. heimelijk bunne harten bekroop ; Rome bad nimmer op nieuw eenen scepter over baar zien zwaaijeu — en een — Gemeenebest gebleven ! ...... Dat dan de vai van Rome eene les voor de gantscbe wereld zij ; — dat men met nut 'er leerzaamheid uittrekke, —en hoe voldaan zai den nakomeling zich achten, geene reden te vinden, van deeze treurige uitgalming van zich te moeten laten gaan : waar is uwe grootheid ! Hoe voldaan zullen onze naneeven zijn, wanneer zij van de volkeren der acbttiende en negentiende eeuwen zullen kuanen zeggen : Zij Helen zich door geene trotsch* heid verMinden ; geene verwijfdheid boeide hunne ziittui- gen 9 en daarom zijn wu gelukkigl 109 ANSWER to BOUNAPARTE's SPEECH to the Council of Commerce, dated March 31, 1811, and his Ileply to the Address of the Ionian Isles, Aug, IS, 181J. You say, "the Berlin and Milan Decrees are the laws of my Empire, so far as regards neutral commerce." If so, then the English will persevere in the enforcement of their Orders in Council. Besides, what favour, then, let me ask, can the Americans expect from you, if the English are not pleased to give them the freedom of the seas? The fate of American commerce is of course decided. You say "All commercial relations with England must cease." — Wherefore? To complete our ruin — to make us slaves, and our children soldiers. This is not a new plan; it is only your old policy, for from the beginning of your career your language has been — "No treaty of commerce with England; the English may do what they can, and so will I." Shortly after, you began to prohibit the importation of many English goods, which formerly were introduced. All people of sense foresaw this to be the first foundation of misunderstanding between two neighbours; for which reason I think you are the aggressor in the war, and the beginner of all our misfortunes. You give us to understand that you will shortly compel all persons on the Continent to withdraw their funds from England; but you know as well as myself, that many, in that case, will be obliged to diminish their rank, others will be reduced to poverty, and to many, life itself will be a burden. Be prudent, sir, and humane. — You say, "I wish for peace." But I fear your first demand from England will be the status quo. The English will make this demand of you on the Continent. You will not hear England, and England will not listen to you. You wish for guarantees in case you should make peace; this is just what the English want from you. You erect Holland into a kingdom, some misunderstanding arises between the King and you, and you turn him out. In short, you unite kingdoms, countries, towns, and rivers, to France, and disunite them according to your veering thoughts. Nothing but inconstancy is certain to you. You say, "Some have become bankrupts in France by their extravagant speculations." But, sir, many have been ruined, and many more will be so, by your bitter Decrees. You cunningly mention the former, and omit the latter. You say, "The merchants blame, in high terms, my measures, and say that I am badly advised." If your own people have a bad opinion of your conduct, who will praise you? Besides, consider they are French merchants, and not strangers; many of them venerable by age and virtue, possessing a consummate knowledge of the wants and miseries of the country; many of them were formerly Members of the State, and knew France and The world before you were born; and to such men, sir, you think yourself superior in knowledge: I pity much your wretched situation, but much more those who are and shall be the victims of it. Qu'en penséz-vous? Against England, you will be armed hand and foot. So was Saucho Pancras. But, wherefore? To do nothing. You speak and proclaim aloud: so children shout when they pass a churchyard by night, to disguise their fear. You talk of the injurious consequences produced here by the interruption of commerce with the Continent; but, Sir, if you think by these means to accomplish your designs, then you must say that an eighth part of the resources being stopped will be sufficient to accomplish them. You say, "England is overwhelmed with paper." But at the same time, she is not deficient in golf, when she wants it. You cannot be ignorant of this. To speak concisely, when I have a bank note of one pound, at the same time I say that I have twenty shillings: these are synonymous terms. The inference I leave to you. You boast that you have 200 millions in your private treasury at the Thuilleries; but, Sir, are the people rich because you are? You entertain the people with sayings "Chemistry will produce sugar, coffee, and indigo;" which are truly chemical or chimerical promises; for you know better. You should say openly, that the people on the Continent may amuse themselves in doing and living without these and many other things; but, Sir, the remembrance of these articles, which they enjoyed formerly with ease, and the happy situation of other nations who now enjoy them in abundance, cannot but produce gloomy and sorrowful thoughts, which will endure as long as you reign. 