title: Religious poetry; new recitations for Christmas and other occasions (English and Holland)
text: O wonder! O almacht! O peillooze f eit! O satan verslindend! O heerlijke tijd Van's Heilands opstanding, beslisser van 't lot Der scheping en 't menschdom geschapen door God. Geen tranenvloed meer aan den rand van het graf, Een weerzien wacht ons in d' opstandingsdag : De klove's gedempt tusschen heniel en aard. O heilmaar', wier wonder mijn harpe ontsnaart. Page forty -seven JEZUS' HEMELVAART. Weerklonk der eng'len blijde toon Der eere van den God der goon Toen Hij op aard' kwam wonen, Zoo klonk eenmaal het troostrijk woord Der boden uit des hemels oord Toen Hij werd opgenomen. Zij spraken bij zijn hemelvaart: Gij mannen, die hier zijt geschaard, Wordt dus uw hoop verbannen? Waarom uw harte zoo ontsteld? Dit heeft de profetie voorspeld, Gij Galileesche mannen! En stond gij, zonder moed, verbaasd, Uw troosters kwamen in der haast Het Godsplan u vertolken : Aanschouw uw Heiland en uw Heer, Hij keert straks. U ten goede weer, Als Rechter op de wolken! Discip'len op dien heuveltop, Gij zaagt Hem gaan, uw Heer en God, Gij hoordet's engels tonen; Ook wij, wij hooren hunne stem In 't woord en wij verwachten Hem: Hij zal eens wederkomen. O Vader van het God'Hjk oord Doe open wijd de hemel-poort Ontvang des menschen Koning; Als overwinnaar stijgt Hij op, Mijn Heer, mijn Koning en mijn God, Hij nadert's Hemels woning. Zijns was de zege van 't eind der baan, Gij Vader naamt zijn offer aan, Uw recht werd niet verzwegen; Uw wil heeft Hij gedaan, o Heer, Zie in Hem op den zondaar neer, Ja schenk ons Uwen zegen. Pag-e forty-eight Bezingt, o eng'len Zijnen lof, Hij nadert tot het hemelhof Om Zijnen troon te bouven. Bezingt het loon, dat Hij verwierf; Het volk, waarvoor Hij leed en stierf, Wil, dierbre Geest, des Heilands daan Alom den volken doen verstaan, Door uw verborgen werken; Het offer heeft Hij aangebracht, Wil door uw Goddelijke kracht, Zijn koninkrijk versterken. Gij zijn van God, die t(jen verres, Die steeds den volke henenwees Naar's Vaders welbehagen, Gij zijt de Koning van 't heelal Die is, die was, die komen zal, Aan 't uiterst eind' der dagen. Ten loon, tcr eere van uw volk Zult G' eenmaal op des kernels wolk In hemel-glans verschijnen; Dan zult Gij u ter wrake spoen Van hen, die goddeloosheid doen, Hen doen als kaf verdwijnen. Maar 't volk, dat zich in U verblijdt Zal blijde juichen, als om strijd. Der eere van hun Koning; Als's Heeren dienaars snelle xaart Van heinde en ver dat 'lolk  zelfs uit verre land, Ter viering van het Pinksterfeest Met blijder hart en blijden geest. Maar honderd-twintig zijn bijeen Volhardende in hun gebe, Wijl's Vaders liefde hen bekoort En wachten doet op's Heilands woord. Zij zijn vergaard — 't is kalm rondom, Toch ruischt de wind door 't heiligdom; De Heil'ge Geest daalt op hen neer Vervullend 't woord van hunnen Heer. Nu flikkert, schoon een zachte vlam, Des Geestes Gods, die nederkwam, Omstuwd door teek'nen wijs en koen. Die's Geestes werk kenmerken doen. Het was de wind, die hen bewees, Verborgenheden werkt die Geest; Zijn teek'nen kunt gij gadeslaan, Maar, niet doorgronden zijne daan. De vuren waren heißt: Die Geist verlicht des geistes oog; Die Geist van God, daartoe in staat, Maakt rein des menschen ziel-gelaat. De jongren door dien Geist bewerkt; Zij spraken talen onbeperkt, Die Jood en Heiden toen bewees: Hier werkt een onweerstaanbre Geest. Discipelen, gij waart toen, terstond, Bereid om aan het wereldrond, De groote daan van uwen God, Te brengen tot zijn eeuwig lof. Pag-e fifty Wat groote daden deed de Heer? Die Geest betuigt het, keer op keer! Aan kindren Gods en zondaars saam, Tot glorie van zijn Heil'gen naam. Geef t Adams zonen, geeft gehör! Buigt uw knie en neigt itw oor! 't Mocht zijn voor u: "het is geweest: De roepstem van dien Heil'gen Geest. O volk van God, die Hem ontving, Als Trooster voor een sterveling; Ook u gaf Hij een vreemde stem Verstaan alleen door 't volk  kracht Herbaard, vrij uit der zonde macht. Vergelding kunt gij nimnier doen, Hetzij in voor of tegenspoen, Alleen kunt gij door heilig streven Gods eer verhoogen door uw leven. O Heil'ge Geest, wil door uw daan Ons in Gods wegen leeren gaan, Wees ons nabij van dag tot dag Geleid ons over dood en graf. Page fifty-one TREUR- EN DANKLIED. Wijl's zomers schelle harp niet meer Getokkeld klinkt, getokkeld klinkt, Het vogeltje het schooner weer Niet meer bezingt, niet meer bezingt Wijl gure wind verwoestend slaat Op's Zomers rimpelig gelaat, Die dorheids-tempel binnengaat, Want zijn schoonheid ligt vertreden; Ziet, al sneller gaan zijn schreden Op het machtwoord van 't verleden, 'On verbidd'hjk streng verleden, Overwinnaar van het Heden! — Ontwaakt; gij lofgezangen, slaat! In 't heiligdom, in 't heiligdom. Met Godgewijde stemme laat Het Christendom, het Christendom, In's Heeren heiligdom vergaard Voor's Heeren altaar zijn geschaard, Waar dank en offer saamgepaard, Lieflijk stij gen naar den hoogen. Vader! Vader! vol meedoogen, Zegenader! God der Goden! Geef gena! dat wij U loven, Eer de ziel zij heengetogen. Page fifty -two OP HET HUWELIJKSFEEST VAN Mr — en — Miss Het dacht mij goed bij 't feest te — en — Miss Het dacht mij goed bij 't feest te — en — Miss Het dacht mij goed bij 't feest te — en — Miss Het dacht mij goed bij 't feest te — en — Miss Het dacht mij goed bij 't feest te — en — Miss Het dacht mij goed bij 't feest te — en — Miss Het dacht mij goed bij 't feest te — en — Miss Het dacht mij goed bij 't feest te — en — Miss Het dacht m Spreken Van's mans gebrek en vrouws gebreken, Maar 'k vond dit onderwerp te kras Toen 'k in een boek beschamend las : "Een ezel heeft maar eenen trek, Een vrouw heeft ook maar een gebrek En wie haar trouwt is geenszins gek." Ik heb mijn hart daarop gezet — Het speet mij zoo te moeten weten : — Een vrouwe heeft maar een gebrek En d' arme man een tal gebreken. Ik vond dat miserabel slecht Gezeid : een vrouw maar een gebrek ; Zij bakt soms brood — zoo taai als spek! En als ge 't waagt — er iets van zegt, Eilieve! pakt u dan maar weg. De stoelen viegen door elkaar, De tafel, ja, 'k weet zelfs niet waar! De kat raast, in een hoek gespaard, Alet krommen rug en dikken staart; De bond breekt zich den hals aan 't touw: Dit al geschiedt door een vrouw. Ge ziet wel, wat een raar portret, En toch — zoo'n vrouw heeft een gebreken? — De man moet daarentegen weten, Dat hij stop vol is van gebreken. Ik vond dat wel wat wonderbaar, Maar 'k dacht: is nu de helft maar waar: Welaan! voor 't huwlijksfeest, hoe keurig! Voor 't huwlijksfeest, hoe rooskleurig! Voor d'ongehuwde man, hoe treurig! Pag-e fifty-three Ik dacht: wat zou zoo'n kwast alleen In duizend wederwaardigheen; Gesteld zoo'n man, zoo zeer foiitief Eens zonder (Trijntje) Hartelief: Ik riep: gelukkig Bruidegom! Maar toen ontwaakt' ik tiit den drom; 'k Begreep: die vrouw zoo goed gemaakt Heeft maar een font: ze is onvol Ik Maakt! It is huwelijkest, wie is niet blij! Bij 't vreugde-schallend feestgerei, Waar's huwlijk fakkel stralend blinkt En's levens harp getokkeld klinkt, Wier schoonste snaren zijn geraakt Waar's levens vreugd' in liefde blaakt. It is huwelijkest, wie is niet blij En zingt niet mee in zang en rei, Die aan een dorre aard' verkond Hoe weer een nieuwe bron ontstond, Een bron, waar d' aard haar vreugd' onleent Ontsprong uit harten — nu vereend. It is huwelijkest, 't is nu vervuld, De wensch geprangd door ongeduld, De wensch, die door de boezem wind Werd door vervulling rijp — gedood, Maar heeft een andre wensch gebaard. Die hijgend op de toekomst staart. It is huwelijkest, dat ons gedenken doet: Hoe vriendschap hechter bindt dan banden doen van bloed. Onz' vriendschap is gestaafd door voor- en tegenspoen En leev' die vriendschap voort, als straks de bruiloftsbloem Is weergekeerd tot stof, de doren en de blaan, De Stengel en de kelk, verwelkt is en vergaan. Trijntje of liever de naam der Bruid. Page fifty-four Ja, leev' onz' vriendschap voort, zoolang ge op aarde blijft En hier de hand des tijds uw levensgang beschrijft; Hij schrijve op zijn blaan, hoe nog onz' vriendschap leeft, Op Uefdes vleug'len rijdt en heen en weder zweeft, Gedurig heen en weer, al suizend door de lucht! Met Hefderijk bericht en 't ons gewenscht gerticht. O Bruid en Bruidegom, Ik wensche u voortaan, Wien hef de overwon: Den vree op al uw' paan. Mag vrede d' uwe zijn Met kind' r en — kamersvol! Wei drie en een half dozijnf Met haar, zoo wit als wol. Dat Bruidegom en Bruid En kroost in vrede tier' En 't huwelijksscheepje vaar' Op stroomen van pleizier. Dat van uw vriend Schapfdenst U worde rijke loon, Dat God uw^ handenwerk Met heilvoorspoed bekroon' ; U voor elkander spaar' Tot rijken ouderdom, Den Bruid voor Bruid En Bruid voor Bruid En als gij straks op aard' het strijden hebt volend, Gods raad hebt uitgediend en Hij Zijn engel zendt, Die door zijn killen aani uw levensfakkel bluscht, Zij u deez' hemelgroet : Kom strijders, in de rust! * Hier of gindsch. I Drie en een half dozijn maakt negen. Page fifty-five KERSTLIED. Juich aardrijk, o juich! om den Vree u vermeld, Door d' Engelenkoren in Bethlehem's veld, Waar jiib'lende Serafs doen trillen den trans En herders omstralen met hemelschen glans. Het trillend gewelfsel weergahit de bhjmaar'; Verkond aan de herders door d' Engelenschaar, Wier heihiiaar den hemel verbindt aan d' aard' : De tijd is vervuld, en de maagd heeft gebaard! Wat hoordet gi j herders! Wat zaagt g' in dien nacht! En mocht gij het eerst, voor het menschlijk geslacht, Aanbidden den Koning in winds'len gehuld, Wiens wondergeboorte de Heilsblaan vervult? Hij kwam. De Beloofde der vaadreren verscheen! God-zelve gehuld in vernederend leem, Den broed'ren gelijk — doch volmaakt voor Gods w^et! O wondergeboorte, die d' Englen ontzet. Hij kwam, de door Gode Voorzegde, Hij kwam, Maar geene van Israels grooten vernam Wat heil, dat God wrocht in die eenzame schuur, WrI heilzon er daagd' in dat nachtelijk uur. Te Bethlehem daagde, den satan ten trots, De heilzon bestralend' het vrederijk Gods, Welks eeuwige morgen, uit d' eeuwenlang nacht Der zonde, aanbrak met volzalige pracht. Hij kwam, de Gördner God voorzegde in den tuin. En ginds, in de verte, aan 't oosterluchtruim Verscheen zijn ster aan een heidenschen stam Die ijlt ter aanbidding van 't waar Offerlam. Hij kwam, de door Gode voorzegd' aan de vrouw, Opdat Hij zijn ziel ten rantsoen geven zou Voor 't leven der wereld, en Israel's troost; Wat heil bracht ge, Kindeke, aan Abraham's kroost. Page fifty-six Hij kvvam, met de zonden der wereld belaan, Die 't dwangjuk der zonden te morzel zal slaan, Die 't geestelijk Isrel, door d' afval vervreemd, In zaligen vree met den Vader hereent. Loof aarde! loof kernel! den eeuwigen Zoon; Looft Christen dat Kindeke in Bethlehem's grot! Uws harten Herschepper, uw Koning, iiw God. P A ASCHLIED. Zacht breit de nacht zijn vieleu uit O'er de Jordan van kust tot kust ; Met bloedend harte weent de Bruid, Om Hem, die in de groeve rust. Waak op, O zon, berijdt uw spoor, Verdrijf de morgenster en rijdt Met hellen glans den hemel door, Wijl Codes spraak uw komst verbeidt. Wat draalt ge, O zon? Wat toe ft ge lang? Is eeuwiglijk uw glans verdooft? Ontwaak: de scheping zucht, is bang; Haar beving heeft de rots gekloof d. Gij toeft te lang, zon der natur; Gods serafijnen daalden reeds En heerlik blonk d' opstandingsuur : Het heil der aarde, toen en steeds. O eeuw'ge dam der tranenvloed; O Trooster bij der panden graf : Wier zonden Jezus heeft geboet. Wacht wederzien ten longsten dag. Pag-e fifty-seven Elijk Gods Sionieten met hart vol liefdevuur. Verrijs, o zon, en doe de nevels henenvlien Verlicht de heem'len, doe welhaast den Heiland zien, Die al de macht verslond, die dood en hel kon bien. Genees 't verbroken harte waar tranen overvlien. Gij toeft te lang, o zon! Gods majesteit bestraalt Het heil'ge graf! en reeds zijn eng'len ncergedaald! Wier majesteit en glans het leege graf beschijnt; En vrees voor hen bezielt den wacht — en hij verdwijnt. En 't onvergankhjk Licht, de Vorst en Levensbron Verlaat het kille graf daar Hij den triomf won. O heerhjek is 't gezicht! zie, hoe een eng'lenstoet Ras nederdaalt van God met de overwinningsgroet! O teed're Magdaleen, verhaast u naar het graf! Hoezee! Hij schudde reeds den dood en kkiisters af. O neen, de Levensvorst, Hij zwicht niet voor 't geweld Van u, o dood en graf, hoe fel ge uw boeien knelt. Gij vrouwen aan het graf, komt, nadert toe en ziet! Hier in het leege graf; de Heiland is er niet! Helaas! hoe baart de zonde een nacht van ongeloof, Die u den troost ontneemt, doch niet uw liefde dooft. En greep, o Magdaleen! u vrees en beving aan. De Heilzon zaagt gij 't eerst weer aan de kimmen staan. Hoe heflijk klonk zijn woord?. Hoe zegenrijk de stem? Uws opgestanen Heer, en zijn: terstond herkent gij Hem. Pag-e fifty-eight Nu zeg het Petrus aan, dat Jezus wederleeft! Zijn Meester en zijn Heer, dien hij verloochend heeft. Ja, ga en zeg het aan — niet aan der priest'renschaar — Maar Zeg het de elven aan. Verbreid die hjde maar. En was 't voor u geweest, o Vorst Immanuel! Het hjden aan het kruis, de dood en de angst der hel, Nu daalde tot U af, met pracht, een eng'lenstoet Van 't rijk der heerhjkheid, met de overwinningsgroet. Wie schetst uw zegepraal, volzaal'ge ochtendstond, Waarop de Heiland vires en dood en graf verslond. O triomf van het kruis! Uw overwinning bhnkt! Gij streelt het harte, dat aanbiddend nederzinkt. Deed eerdaags' Heilands woord, volzaal'ge ochtenstond, Des tempels voorhangsel verscheuren tot den grond; Thans scheurde Hij door zijn kracht des doods geweld in tweeen, Waarna Hij zegepralend uit het graf verscheen. Volzalige ochtenstond, een nieuwe tijd breekt aan! De eerste dag weergalmt het: "De Heer is opgestaan!" De Heer, die eenwig leeft, Hij overwon 't geweld Van u, o dood; en heeft u in zegepraal geveld. Opstandings morgenuur, waarop ons heil berust! Gij doet ons moedig zijn waar 't leven wordt gebluscht. O triomf, Christen, juicht! want Jezus heeft geveld Den satan, en ontrukt aan hem des doods geweld. Opstandings morgenuur, hoe troost gij hem, die bouwt Zijn zaligheid op God en zich aan Hem vertrouwt, Maar ook bewijst gij hem, die stout Jehovah smaadt. Dat hij verschijnen moet waimeer Gods toorne blaakt Maar gij, o Christen, leg gij 't matte hoofd ter near Van leed en leven moe, beveel gerust den Heer U'wn afgefoolden geest, wijl die in Hem ontslaapt Straks op 't bazuingeschal in heerlijkheid ontwaakt! Opstandings morgenuur! wat heerlijkheid, wat troost? Bereidt ge ons daar gij een weerzien ons belooft Page fifty-nine Triomf, o Christen, juich; want Jezus heeft verdaan De macht des doods, en Hij is weder opgestan! Vreest niet de macht des doods, daarom, o dienaar Gods, Al briest en woedt de leew; onfeilbaar is luv lot. Geborgen zijt ge in Hem, die opstond en die leeft! En die aan zijn dienaar ook die overvvinning geeft. De hoeksteen is gelegd, van 't hemelsch Koninkrijk, Op u, opstandingsuur, die overwinnend prijkt. Gij vergewist ons hoe de in God ontslapen doon Verheerlijkt zullen staan, straks, voor Gods glorie troon. Wanneer te niet zal zijn de zonde en dood en tijd, Wanneer 't zal zijn volmaakt, dat hemelsch Koninkrijk! Wanneer met golven stroomt die zaligheid; die troost; Die nu als drupp'len dauws  Ligt door des satans helsch beleg; Leidt hier de schreen door doornen heen, Maar hierna, in de zaligheen. Deez' is de weg van zieleheil, Die God, uit goedheid, zonder peil, Voor ontsloot in Zijnen Zoon; Wat heilgena? Wat liefbetoon? Betreedt, o jeugdigen, dit pad En erft dat heil, dat d' aard niet vat. En weet, dat God nog noort vergat, Wie jeugdig Zijnen weg betrad. Ja weet, dat wie Gods naam belijdt En al zijn krachten Gode wijdt, Door d' Allerhoogsten wordt geeerd En in Zijn Hemelrijk begeerd. Waar 't geestenkoor het hallel zingt En's pelgrims harp getokkeld klinkt, Waar al de geesten voor den troon Bezingen Vader, Geest en Zoon. Page sixty-two JEZUS' HEMELVAART. Stijg ten hemel, lieve Heiland! Stijg ten hemel, Uwen troon, Waar de reien heelingen Met hun lofgejuich bezingen, Eeuwiglijk, Uw heerlijk loon. Stijg ten hemel, dierbaar Heiland! 'Tis op aarde al volbracht; Dood en doodsangst werd geleden, Pers des lijdens is betreden, Gijverwon den dood en 't graf. Stijg, o Vorst Immanuel! Maar, Uw volgellungen — Heer? Och Uw liefde is onpeilbaar En Uw woorden zijn onfeilbaar Gij zendt hen den Trooster neer. Stijg ten hemel, heve Heiland! Waar aan's Vaders rechterhand. Ot Uw glorietroon gezeten, Gij uw Kerk niet zult vergeten, Als Uw loon en heerlijk pand. Stijg ten hemel! Stijg ten hemel! Waar g' een plaats bereiden zult, Hen, die rein zijn van hun zonden, Ja, genezen door Uw wonden En gereinigd zijn van schuld. Page sixty-three Dierbaar Heiland! laat Uw offer Aan ons hart geheiligd zijn, Opdat wij U mogen volgen, Als het groot geruisch der gol Dierbaar Heiland! laat Uw offer Aan ons hart geheiligd zijn, Opdat wij U mogen volgen, Als het groot geruisch der gol Dierbaar Heiland! laat Uw offer Aan ons hart geheiligd zijn, Opdat wij U mogen volgen, Als het groot geruisch der gol Dierbaar Heiland! laat Uw offer Aan ons hart geheiligd zijn, Opdat wij U mogen volgen, Als het groot geruisch der gol Dierbaar Heiland! laat Uw offer Aan ons hart geheiligd zijn, Opdat wij U mogen volgen, Als het groot Von den tijd voorbij zal zijn. Als Gij weerkomt, op de wolken In Uw hemelglans en gloed, Als de groot bazuin zal blazen Over stil en sombre graven, Als des Jongsten Morgensgroet. Als de hemelweg zal wij ken, Toegerold gelijk een boek; Als de Uwen heerlijk blinken, Heengevoerd door hemellingen In de lucht, U te gemoet. I f ^ Page sixty-four "DIE TOT MIJ KOMT ZAL IK GEENSZINS UIT- WERPEN." (Joh. 6:37.) Verloren in zonden, gekluisterd in banden, Ten prooi van den vijand door zonde geteeld, Als balling uit Eden, in doornige landen, Met hart, dat de zonde en de ijdelheid streelt. Dus kwam ik ter wereld, verloren in Adam, Beladen met schtild en met zonde besmet, Als balling uit Eden genegen kwade, Doemschuldig verklaard aan Gods heilige wet. Ik voelde den lasten ik hijgde naar vrede. Met hart in de strikken der zonde verward, Ik zocht in de wereld — zij hoonde mijn bede — En lachte om mijn knagend en folterende smart! Ik zocht in mijn harte die stem te verdooven Van knagend verlangen naar zielegenot, Door praal en door pracht, die de zonden beloven, Toch knagde aan mijn ziele Gods heilig gebod. Ik zocht in mijn ijver Gods wet te volbrengen Ter stilling dier eischen, de bron van onrust; Ik streefde naar heil en naar heilige dingen Naar al wat een zoekende ziele ooit lust! Toen hoorde ik een stem uit Gods heilige bladen: "De mensch is verdoemlijk en schuldig voor God," En kommer en wanhoop der ziele deed vragen Naar's Heeren gena, in dit pijnigend lot! Toen merkte 'k Gods toorne ontbrand reeds van ijver En 't groene hout zwichtte voor den eisch van z'n recht: Hoe zal dan het dorre bestaan voor Zijn ijver, Als God met mij, zondaar, eens treedt in 't gerecht? Page sixty-five Hervatte het lezen dier heilige bladen, Ik las van den Losser van zonde en schuld; Hoe Bethlehems kribbe den Heiland niocht dragen En 'k zag in Hem toen, de profeten vervuld. Ik las van den Christus, Gods Eeniggeboren, Hoe eenmaal op Golgotha's heuvel en kroon, Ter redding van 't menschdom in zonden verloren De Christus eens stierf met bespotting en boon. Ik knielde, ik smeekte en bad om vergeving, Ik pleitte op het offer door Hem aangebracht, Ik wendde mij tot Hem met vreeze en beving En zoet was de vrede, die Christus mij gaf! Nu kende mijn ziele verheugd in den Heere Een zoeteren vrede dan immer voorheen. Ik bad: "dat ik, Vader; ik wegen toch leere," En 'k dankte Jehovah met stem van geween. 'k Begeerde mijn leven den Heere te wijden Met dankbare zangen van hemelsch blijmaar, Voor wereld en vijand Gods naam te belijden, Mijn leven te leggen op's Heeren altaar! ZOEKT DEN HEERE TERWIJL HIJ TE VINDEN IS." (Jes. 55:6.) Schrikt, o mensch, die henenleeft Buiten Christus, schrikt en beeft! Werpt op Golgotha een bhk, Hoort den laatsten levenssnik Van den Godmensch, die er sterft En de zaUgheid verwerft Voor het volk in Hem genoemd, Dat in Hem geborgen roemt. Schrikt, o mensch, voor dat gerichte, Waar het groene hout voor zwichtte Hoe zult gij, als dorre boom, Voor Gods majesteit en troon Straks verschijnen in dien dag Van Gods souverein gezag? Schrikt, o mensch, en wordt gered Door 't geloovig smeekgebed, Eer de deur van Gods gena Voor den mensch gesloten sta; Eer de wreede vorst, Verleden, Van u neemt he The Héren. Page sixty-seven HEMELVAARTSLIED. De strid is volstreden, De pers is betreden, De helburcht genomen, verslonden het graf; De dag der bekrooning Van Israels Koning, Hij is nu gedaagd: is de veertigste dag. Het kruis is gedragen, De satan verslagen, De schand is veracht en het handschrift der schuld, Dat tegen getuigde En rechterlijk luidde Is uitgewischt : Jezus heeft alles vervuld! Laat van uv psalmen Den hemeltrans galmen O Adams geslachte : uw zond' is geboet! Van zonden bevrijden Verkondigt den heiden Den vrede geschapen uit 't onschuldig bloed. De Heiland kwani neder, De Heiland keert weder Ten hemel, waar God Hem den schepter toereikt, Waar Hij voor de Zijnen, Tot Hij zal verschijnen Hun Voorbidder is en him plaatse bereidt. Stijg, Heiland, ten hemel; Laat 't aardsche gewemel Met vredepsalmen doen trillen den trans O Brnid! zie uw Koning, Bejuich Zijn bekrooning, Zijn heil'ge victorie, Zijn hemelschen glans. Want eenmaal keert weder Uw zonden Vertreder, Aan d' op standings morgen, ten loon en gericht Met d' engelenscharen, De Zijnen vergairen O Bruid Zijner Kerk! wat een blij vooruitzicht! Page sixty-eight SLOT. Mocht God mijn werk, Hoe onvolmaakt 't ook zij, Ai — toch gebruiken willen Om te doen trillen Van heilgena, reeds vroeg en spa! Een jeugdig hart, van zonden vrij. Page sixty-nine CONTENTS ENGLISH. Our Purpose 3 Preface 4 Christmas 5 A Glen 6 The Angels at Bethlehem 8 A Threnody 9 A Christmas Welcome 12 Where Is the Christian's Home? 12 Awaiting the Coming of Christ 14 Sin is Despair; Repentance is Life 15 A Christian's Afflictions 16 Labor On 16 Christmas Joy 17 Sailing Down the River; 18 The King of Kings, The Lord of Lords (A Class Dialogue) 20 A Daisy 22 The Warrior's Horse CONTENTS 24 Life's Voyage 25 Thanksgiving Day 26 Christmas Night 27 A Plea for Indian Missions 28 Christ is Born 30 The Coming Christ (A Dialogue) 31 Merry Christmas (An Acrostic) 36 Page seventy HOLLAND. Kerstfeest Welkomstören 39 De Morgenster 39 De Stem van den Herfst 40 Dankdag 41 Jezus' Geboorte 42 Eden's Nacht en Bethlem's Licht 44 Jezus' Opstanding 4/ Jezus' Hemelvaart 48 De Uitstorting des Heiligen Geestes 50 Treur- en Danklied 52 Op Het Huwelijksfeest 53 Kerstlied Paaschlied Jezus' Opstanding 58 Verkondigt Het Alom 61 De Smalle Weg 62 Jezus' Hemelvaart "3 "Die Tot Mij Komt Zal Ik Geenszins Uitwerpen" ( Joh. 6 : 37) 65 "Zoekt den Lleere Terwijl Hij te Vinden is" ( Jes. 55 : 6) 67 Hemelvaartslied "o Slot 69 Page seventy-one. 