title: The Latin reader ...
text: • *+ & «* S»*^ . ^^ j ... <* — •• .*° ... *b >• > ^ \ffe : .^ • » ° *•?> » . - **u nF » • • » <* V ^^ *•;*** j? °,/*>>i'* a?' s? °<*> " n >° . ^ -*Tr*~ % j>> <v ** -5- ^ <?•. * N ^ -5- *, ."JWp * THE w*PaO LATIN READER. PART SECOND. CHIEFLY FROM THE FOURTH GERMAN EDITION F. JACOBS AND F. W. DORING. SECOND EDITION. BOSTON : HILLIARD, GRAY, LITTLE, AND WILKlNS, 1827. TK 2, A* DISTRICT OF MASSACHUSETTS, TO WIT: District Clerk's Office, BE it remembered, that on the twelfth day of September, A. D. 1825, in the fiftieth year of the Independence of the United States of America, Cummings, Hilliard, & Co., of the said district, have deposited in this office the title of a book, the right whereof they claim as proprietors, in the words following 1 , to -wit : " The Latin Reader. Part Second. Chiefly from the fourth German edition of F. Jacobs and F. W. Doering." In conformity to the act of the Congress of the United States, entitled " An act for the encouragement of learning, by securing the copies of maps, charts, and books, to the authors and proprietors of such copies, during the times therein mentioned;" and also to an act, entitled " An act supplementary to an act, entitled, ' An act for the encouragement of learning, by securing the copies of maps, charts, and books, to the authors and proprietors of such copies, during the times therein mentioned ;' and extending the benefits thereof to the arts of design- ing, engraving, and etching historical and other prints." JNO. W. DAVIS. Clerk of the District of Massachusetts CAMBRIDGE University Press; Hilliard, Metcalf, & Co. PREFACE. The present continuation of the Latin Reader has for its object, to provide a work suited to the purposes of instruction in the Latin language, of a classical character, interesting to the young mind, and conveying useful information. The first part of this little volume contains select fables from Phaedrus; these are followed by extracts taken almost entirely from Cicero and Livy; the volume closes with an abridgment of Justin, for the excellence of which the name of Jacobs is alone a sufficient guarantee. Most of the "Short Narrations" were selected by Doring, who acted in concert with Jacobs. A few more have been added from the twelfth German edition of an elementary work, compiled by Broder. But it is not by the authority of celebrated names that a school book must be supported. If the present one has any excellence, it consists in this, that by means of judicious and easy selections, the pupil is at once introduced to the fine passages and pure writers of antiquity, without encountering difficulties beyond his strength. In conducting instruction in an ancient language, order and clearness are of the first importance, nor can the method of analysis be too much recommended. The practice of double translation is attended with many advantages; although it is in itself insufficient, since it too easily degenerates into an exercise of memory. It is also well occasionally to require of the pupil an accurate translation into English of his exercise, which he may then on a subsequent occasion, without recurring to the original, read back again into Latin. Here memory will do much; but judgment will also perform its part, and the learner will soon diminish the fatigue of the labor by storing his mind with words and phrases. At any rate, the lesson remains too deeply imprinted on the memory to be forgotten. IV PREFACE. The teacher, in giving instruction, will perceive the necessity of directing his main attention to the language. The rules of grammar in their various application need to be explained; and it is especially important to illustrate, with philosophical method and accuracy, each individual word with reference to its derivation, its primary significance, and the meanings which it subsequently acquires. To make critical emendations of the text would be out of place with boys. Indeed it never in this country can become a principal object of attention. Geo. Bancroft. Northampton, September, 1825. ADVERTISEMENT TO THE SECOND EDITION. In presenting to the public this Second Edition, it is only necessary to say, that the text has undergone a thorough revision; that uniformity has been introduced in the orthography, which is now made to conform to that of the Latin Dictionaries in common use; and that equivocal words have been marked with accents in the usual way, and speeches distinguished from the narrative by inverted commas. It may be well to observe, that by placing the Poetry at the beginning of the book, the editor would not be understood to recommend that it should be studied first. On the contrary, the pupil may more profitably begin with the historical part, and either read all the prose first, or, which perhaps is better, read a portion of prose and a portion of verse alternately. G. B. March, 1827. ERRATA Page 4, line 16, after canis put a period. (i u u 3^ f or nam p Ue rea d namque* " 58, M 21, u 252 " 522. FABLES FROM PHIEDRUS. 1. Rana et Bos* Inops. potentem dum vult imitari, perit. In prato quodam rana conspexit bovem, Et tacta invidia tantae magnitudinis, Rugosam inflavit pellem; turn natos suos Interrogavit, an bove esset lauor. Ui negarunt. Rursus intendit cutem Majore nisu, et simili quaesivit modo, Quis major esset. Illi dixerunt bovem. Novissime indignata, dum vult Viditur sese, rupto jacuit corpore. 2. Canis cum Frusto Carnis Jhnittit merito proprium, qui alienum appetit. Canis per fluvium, camera cum ferret, natans, Lympharum in speculo vidit simulacrum suum, Aliamque praedam ab alio ferri putans, Eripere voluit; verum decepta aviditas: Et, quem tenebat in ore, demisit cibum, Nee, quem petebat, adeo potuit attingere. 3. Lupus et Grus. Os devoratum fauce cum haereret lupi Magno dolor e victus, coepit singulos Ulicere pretio, ut illud extraherent malum. Tandem persuasa est jurejurando gruis, I I FABLES FROM PHILADELPHUS. Gulaeque credens colli longitudinem, Periculosam fecit medicinam lupo. Pro quo cum pactum flagitaret pramium: "Ingrata es," inquit, "ore quae nostro caput Incolurne abstuleris, et mercedem postules." 4. Vulpes et Corvus. Qui se laudari gaudent verbis subdolis, Sera dant peenas turpes peenitendi. Cum de fenestra corvus raptum caseum Comesse vellet, celsa residens arbore, Hunc videt vulpes, deinde sic coepit loqui: "O qui tuarum, corve, pennarum est nitor! Quantum decoris corpore et vultu geris! Si vocem haberes, nulla prior ales foret." At ille stultus, dum vult vocem ostendere, Amisit ore caseum, quern celeriter Dolosa vulpes avidis rapuit dentibus. Turn demum ingemuit corvi deceptus stupor. 5. Vulpes et Uva. Fame coacta vulpes alta in vinea Uvam appetebat, summis saliens viribus; Quam tangere ut non pot uit, discedens ait: "Nondum matura est, nolo acerbam sumere. Qui, facere quae non possunt, verbis elevant, Adscribere hoc debebunt exemplum sib. 6. Cervus ad Fontern. Laudatis utiliora, quae contempseris, Scepe inveniri, hoc eocserit narratio. Ad fontem cervus, cum bibisset, restitit, Et in liquore vidit effigiem suam. 1. Dum ramosa mirans laudat cornua, Grurumque nimiam tenuitatem vituperat, FABLES FROM PHILADELPHUS. Venantuni subito vocibus conterritus, Per campum fugere coepit, et cursu levi Canes elusit. Silva turn excepit ferum, In qua re.tentis impeditus cornibus, Lacerari coepit morsibus saevis canum. Tunc moriens vocem hanc edidisse dicitur: O me infelicem, qui nunc demum intelligo, Utilia mihi quam fuerint, quae despexeram: Et quae laudaram, quantum luctus habuerint." 7. Hircus et Vulpes. Homo, in periclum simul ac venit, callidus, Effugium reperire alterius quae malo. Cum decidisset vulpes in puteum inscia, Et altiore clauderetur margine, Devenit hircus sitiens in eundem locum. Simul rogavit, esset an dulcis liquor Et copiosus? Ilia fraudem moliens: "Descende, amice; tanta bonitas est aquae, Voluptas ut satiari non possit mea." Immisit se barbatus. Turn vulpecula Evasit puteo, nix a celsis cornibus, Hircumque clauso liquit haerentem vado. Quam dulcis sit libertas, breviter proloquar. Cani perpasto macie confectus lupus Forte occucurrit: dein Balutant invicem: Ut restiterunt, "Unde sic, quaeso, nites? Aut quo cibo fecisti tantum corporis? Ego, qui sum longe fortior, pereo fame." Canis simpliciter: "Eadem est conditio tibi, Praestare domino si par officium potes." "Quod? "inquit ille. u Custos ut sis liminis, A furibus tuearis et noctu domum." Auri cibo! "Veni ergo mecum." Dum procedunt, adspicit Lupus a catena collum detritum canis. "Unde hoc, amice?" "Nihil est." "Die, quaeso, tamen. Qua videor acer, alligant me interdiu, Luce ut quiescam, et vigilem nox cum venerit; Crepusculo solutus, qua visum est, vagor. Adfertur ultro panis; de mensa sua Dat ossa dominus; frusta jactat familia, Et, quod fastidit quisque, pulmentarium. Sic sine laborentis impertinenti meus." "Age, si quo abire est animus, est licentia?" "Non plane est," inquit. "Fruere, quae laudas, canis Regnare nolo, liber ut non sim mihi." Taurus et Vilnius. Angusto in aditu taurus luctans cornibus, Cum vix intrare posset ad praesepia, Monstrabat vitulus, quo se pacto plecteret. "Tace," inquit, " ante hoc novi, quam tu natus es." Qui doctiorem, emendat, sibi did putet. Canis et Fur, tiepente liberaUs stultis grains est, Rerum peritis irritos tendit dolos. Nocturnus cim fur panem misisset cani, Objecto, tentans, an cibo posset capi; "Heus, si," inquit, linguam vis meam pracludere, Ne latrem quro re domini, multum falleris j Namque ista subita me jubet benignitas Vigilare, facias ne mea culpa lucrum." CABLES FROM PHILADELPHUS. Lupus et Agnus. Ad rivum eundem lupus et agnus venerant, Siti compulsi; superior stabat lupus, Longeque inferior agnus. Tunc fauce improba Latro incitatus, jurgii causam intulit. "Cur," inquit, " turbulentam fecisti mihi Aquam bibenti?" Laniger contra timens, "Qui possum, quusus, facere, quod quereris, lupe? A te decurrit ad meos haustus liquor." Repulsus ille veritatis viribus, "Ante hos sex menses male," ait, "dixisti mihi. 59 Respondit agnus: "Equidem natus non eram." "Pater, hercule, Tuus," inquit, "maledixit mihi." Atque ita correptum laniat injusta nece. Hec propter illos scripta est homines fabula, Quijictis causis innocent es opprimunt. Lupus et Vulpes, Judice Simio. Quicunque turpi fraude semel innotuit Etiamsi verum dicit, amittitjidem. Hoc attestatur brevis JEsopi fabula. Lupus arguebat vulpem furti crimine: Negabat ilia, se esse culpae proximam. Tunc judex inter illos sedit simius, Uterque causam cum perorassent suam, Dixisse fertur simius sententiam: "Tu non videris perdidisse, quod petis; Te credo surripuisse, quod pulchre negas." Arbores in Deorum Tuteld. Olim, quas vellent esse in tutela sua Divi legerunt arbores. Quercus Jovi, Et rnyrtus Veneri placuit, Phoebo laurea, Pinus Cybelae, populus celsa Herculi. Minerva admirans, quare steriles sumerent, FABLES FROM PHIEDRUS, Interrogavit. Causam dixit Jupiter: "Honorem fructu ne videamur vendere." "At mehercules narrabit, quod quis voluerit, Oliva nobis propter fructum est gratior." Tunc sic Deorum genitor, atque hominum sator "O nata, merito sapiens dicere omnibus: Nisi utile est, quod facimus, stulta est gloria." Nihil agere, quod non prosit, fabella admonet. Asinus et Leo venantes. Virtutis expers, verbis jactans gloriam, Gnotos fallit, notis est derisui. Venari, asello comite, cum vellet leo, Contexit ilium frutice, et admonuit simulta, Ut insueta voce terreret feras, Fugientes ipse exciperet. Hie auritulus Clamorem subito totis tollit viribus? Novoque turbat bestias miraculo: Quae dum, paventes exitus notos petunt, Leonis adfliguntur horrendo impetu. Qui postquam csede fessus est, asinum evocat, Jubetque vocem premere. Tunc ille insolens; " Qualis videtur tibi opera hsec vocis meae?" " Insignis," inquit, "sic ut, nisi nossem tuum Animum genusque, simili fugitur. Sederem metu." Equus et Aper. Equus sedare solitus quo fuerat sitim, Dum sese aper volutat, turbavit vadum. Hinc orta lis est. Sonipes, iratus fero, Auxilium petiit hominis; quern dorso levans, Redit ad hostem. Jactis hunc telis eques Postquam interfecit, sic locutus traditur: "Letor tulisse auxilium me precibus tuis; Nam prsedam cepi, et didici, quam sis utilis." FABLES FROM PHIEDRUS. Atque ita coegit fraenos invitum pati. Turn moestus ille: "Parvae vindictam rei Dum quaero demens, servitutem reperi." Hec iracundos admonebit fabula, Impune potius Icedi, quam dedi alteri. Pavo ad Junonem venit, indigne ferens, Cantus luscinii quod sibi non tribuerit; Ilium esse cunctis auribus admirabilem, Se derideri, simul ac vocem miserit. Tunc, consolandi gratia, dixit dea : u Sed forma vincis, vincis magnitudine ; Nitor smaragdi collo praefulget tuo, Pictisque plumis gemmeam caudam explicas." " Quo mi, inquit, mutam speciem, si vincor sono f '* " Fatorura arbitrio partes sunt vobis datae : Tibi forma, vires aquilae, luscinio melos, Augurium corvo, laeva cornici omina, Omnes quae propriis sunt contentae dotibus. Noli adfectare, quod tibi non est datum, Delusa ne spes ad querelam recidat. 17. Mustela et Homo. Mustela ab homine prensa, cum instantem necem Efugere vellet ; " Quae, parce," inquit, "milii Quae tibi non est muribus purgo domum." Respondit ille : " Faceres si causa mea, Gratum esset, et dedissem veniam supplici : Nunc quia laboras, ut fruaris reliquiis, Quas sunt rosuri, simul et ipsos devores, Noli imputare vanum beneficium mihi." Atque ita locutus, improbam leto dedit. Hoc in se dictum debent illi agnoscere, Quorum privata servit utilitas sibi, Et meritum inane jactant imprudentibus. F ABLES FROM PHILADELPHIA. 18. Milvus et Columbia. Qui se committit homini tutandum improbo? Auxilia dum requirit, exitium invenit. Columbae S3epe cum fugissent milium, Et celeritate pennae vitassent necem, Consilium raptor vertit ad fallaciam, Et genus inerme tali decepit dolo: "Quare sollicitum potius aevum ducitis, Quarn me creatis icto regem foedere, Qui vos ab omni tutas praestem injuria? Illae credentes tradunt sese miluo; Qui, regnum adeptus, coepit vesci singulis, Et exercere imperium saevis unguibus. De reliquis tunc una: "Merito plectimur." Muli gravati sarcinis ibant duo; Unus ferebat fiscos cum pecunia, Alter tumentes multo saccos hordeo. Hie onere dives, celsa cervice eminens, Clarumque collo jactans tintinnabulum: Comes quieto sequitur et placido gradu. Subito latrones ex insidiis advolant, Interque caedem ferro mulum trusitant. Diripiunt nummos, negligunt vile hordeum. Spoliatus igitur casus cum fleret suos; "Equidem," inquit alter, "me contemptum gaudeo; Nam nihil amisi, nee sum laesus vulnere. Hoc argumento tuta est hominum tenuitas. Magna periclo sunt opes obnoxice. Gramus superbus et Pavo. Ve gloriari libeat alienis bonis, Suoque potius habitu vita?n degere, Esopus nobis hoc exemplum prodidit. TABLES FROM PHARAUS. Tumens inani graculus superbia, Pennas, pavoni quag deciderant, sustulit, Seque exornavit : deinde contemnens suos, Formoso se pavonum immiscuit gregi. Illi impudenti pennas eripiunt avi, Fugantque rostris. Male mulcatus, graculus Redire moerens coepit ad proprium genus, A quo repulsus tristem sustinuit notam. Turn quidam ex illis, quos prius despexerat: "Contentus nostris si fuisses sedibus, Et, quod natura dederat, voluisses pati, Nee illam expertus esses contumeliam, Nee illam repulsam tua sentiret calamitas." Formica et Musca. Formica et musca contendebant acriter, Quae pluris esset. Musca sic coepit prior: "Conferre nostris tu potes te laudibus? Ubi Immolatur, exta praegusto deum, Moror inter aras, templa perlustro omnia; In capite regis sedeo, cum visum est mihi, Et matronarum casta delibo oscula; Laboro nihil, atque optimis rebus fruor. Quid horum simile tibi contingit, rustica? Est gloriosus sane convictus deum, Sed illi, qui invitatur, non qui invisus est. Reges commemoras et matronarum oscula: Ego granum in hiemem cum studiose congero. Te circa murum video pasci stercore. Aras frequentas: nempe abigeris, quo venis. Nihil laboras; ideo cum opus est, nil habes. Superba jactas, tegere quod debet pudor. Estate me lacessis; cum bruma est, siles. Mori contractam cum te cogunt frigora, Me copiosa recipit incolumem domus. Satis profecto retudi superbiam. Aquila in sublimi quercu nidum fecerat: Feies cavernam nacta, in media pepererat; Sus, nemoris cultrix, foetum ad imam posueraU Turn fortuitum feles contubernium Fraude et scelesta sic evertit malitia. Ad nidum scandit volucris: "Pernicies," ait, " Tibi paratur, forsan et miser ae mihi; Nam fodere terram quod vides quotidie Aprum insidiosum, quercum vult evertere, Ut nostram in piano facile progeniem opprimat." Terrore offuso, et perturbatis sensibus, Derepita d cubile setosae suis: "Magno," inquit, "in periclo sunt nati tui; Nam simul exieris pastum cum tenero grege, Aquila est parata rapere porcellos tibi;" Hunc quoque timore postquam complevit locum, Dolosa tuto condidit sese cavo. Inde evagata noctu, suspenso pede, Ubi esca se replevit et prolem suam, Pavorem simulans prospicit toto die. Ruinam metuens, aquila ramis desidet: Aper, rapinam vitans, non prodit foras. Quid multa? Inedia consumpti sunt cum suis, Felisque catulis largam praebuerunt dapem. Quantum hominibus scepe concinnet mali % Documentum habere stulta credulitas potest. 23. Cervus et Boves. Cervus, nemorosis excitatus latibulis, Ut venatorum fugeret instantem necem. FABLES FROM PHILADELPHIA. Coeco timore proximam villam petit, Et opportuno se bubili condidit. Hie bos latenti : "Quidnam voluisti tibi, Infelix, ultro qui ad necem cucurreris, Hominumque tecto spiritum commiseris?" At ille supplex : "Vos modo," inquit, "parcite, Occasione rursus erumpam data. Spatium diei noctis excipiunt vices. Frondem bubulcus adfert, nee ideo videt. Eunt subinde et redeunt omnes rustici; Nemo animadvertit. Transit etiam villicus, Nee ille quidquam sentit. Turn gaudens ferus Bobus quietis agere coepit gratias, Hospitium adverso quod praestiterint tempore. Respondet unus: "Sed ille, qui oculos centum habet, si venerit, Magno in periclo vita vertetur tua." Haec inter ipse dominus a coeoa redit: Et quia corruptos viderat nuper boves, Accedit ad praasepe: "Cur frondis parum est? Stramenta desunt? toller e base aranea Quantum est laboris?" Dum scrutatur singula, Cervi quoque alta est conspicatus cornua; Quern convocata jubet cccidi familia, Praedamque tollit. H&c significat fabula, Dominum videre plurimum in rebus suis. Vacca et Capella, Ovis ei Leo. Vunquam estfidelis cum potente societas: Testatur hcecfabella propositum meum. Vacca et Capella, et patiens ovis injuriae, Soc; i suare cum leone in saltibus. Hi cum cepissent cervum vasti corporis, Sic est locutus, partibus factis, leo: "Ego pnmam tollo, nominor quoniam leo; Secundam, quia sum fortis, tribuetis mihi: Turn, quia plus valeo, me sequetur tertia; Male accipietur, si quis quartam tetigerit." Sic totam praedam sola improbitas abstulit. Vulpes et Cicon Julli noctem nocendum: si quis vero Iceserit, Mactandum simili vice, fabella hec admonet. Vulpes ad coenam dieitur ciconiam Prior invitasse, et illi in patina liquidam Posuisse sorbitionem, quam nullo modo Gustare esuriens potuerit ciconia. Quae vulpem cum revocasset, intrito cibo Plenam lagenam posuit: huic rostrum inserens, Satiatur ipsa, et torquet convivam fame; Quae quum lagenae frustra collum lamberet, Peregrinam sic locutam volucrem accepimus: Sua quisque exempla debet aequo animo pati." 26. Esopus ad Garrulum. Esopus domino solus cum esset familia, Par are coenam jussus est maturius. Ignem ergo quaerens, aliquot lustravit domos; Tandemque invenit, ubi lucernam accenderet. Turn circumventi fuerat quod iter longius, Efecit brevius; namque recta per forum Coepit redire. Hic quidam e turba garrulus: "Esope, medio sole, quid cum lumine?" Hominem, inquit, "quaero"; et abiit festinans domum. Hoc si molestus ille ad animum retulit, Sensit profecto, se hominem non visum sentiat. FABLES FROM PHIEDRUS. Vipera et Lima, Mordaciorem qui improbo dente adpetit, Hoc argumento se describi sentiat. In officinam fabri venit vipera: Haec cum tentaret, si qua res esset cibo, Limam momordit. Ilia contra, contumax, "Quid me, inquit," stulta, dente captas laedere, Omne adsuevi ferrum quae corrodere " Perce Jovis. Peras imposuit Jupiter nobis duas: Propriis repletam vitiis post tergum dedit, Alienis ante pectus suspendit gravem. Hdc re videre nostra mala non possumus; Alii simul delinquunt, censores sumus, Home et Colubra. Malis quifert auxilium, post tempus dolet. Gelu rigentem quidam colubram sustulit, Sinuque fov It, contra se ipse misericors. Namque ut refecta est. Necuit hominem protinus. Hanc alia cum rogaret causam facinoris, Respondit: "Ne quis discat prodesse improbis." Mons parturibat, gemitus immanes ciens; Eratque in terris maxima exspectatio: At ille murem peperit. Hoc scriptum est tibi, Qui, magna cam minaris, extricas nihil, Venator et Cants, Adversus omnes ferit et velox feras, Canis, cum domino semper fecisset satis, Languaere coepit annis ingravantibus. Aliquando is objectus hispidi pugnae suis, Adripuit aure; sed cariosis dentibus praedam demisit. Hic turn venator dolens Canem objurgabat. Latrans cui contra senex "Non me destituit animus, sed vires meae": Quod suimus, lauda, si jam damnas, quod sumus." Hoc cur, Philete, scripserim, pulchre vides. SHORT NARRATIONS 1. Remarkable Friendship. Damon et Pythias, Pythagorei, tarn fidelem inter se amicitiam junxerunt, ut mori parati essent alter pro altero. Cum eorum alteri Dionysius tyrannus diem necis destinavisset, et is, qui morti addictus esset, paucos sibi dies ad res suas ordinandas postulavisset: vas factus est alter ejus sistendi, ut, si ille non revertisset, moriendum esset ipsi. Omnes igitur, et inprimis Dionysius, novae atque ancipitis rei exitum speculabantur. Appropinquante deinde definita die, necillo redeunte, unusquisque stultitiae tarn temerarium responsorem condemnabat. At vero cum alter ad diem se recipisset, admiratus eorum fidem tyrannus, supplicio liberavit eum, qui morte erat plectendus, ac petivit, ut se ad amicitiam tertium adscriberent. 2. Patriotism of Codrus. Quum Attica regio ferro ignique vastaretur a Doriensium exercitu, rex Atheniensium, Codrus, suis suorumque viribus diffidens, ad Apollinis Delphici oraculum confugit, per quae legatos sciscitatus est, quoniam mode tarn grave bellum averti posset? Respondisse deus fertur, ita Jinem eifore, si rex ipse hostili manu occidisset. Quod quidem non solum in tectis Athemens ium, sed etiam in hostium castris percrebuit. Unde factum est, ut ediceretur, ne quis Codri corpus vulneraret. Id postquam cognovit, depositis insignibus imperii, famularem cultum induit, ac pabulantium hostium globo sese objecit, unumque ex his falce percus sum, in caedem suam compulit. Cognito regis corpore, Doriensis sine proelio discedunt. Atque ita Athenienses virtute ducis, pro salute patriae morti se offerentis, bello liber antur. Quis Codrum non miretur, qui iis artibus morti quaei sibi, quibus ab aliis vita quaeri solet? 3. Mildness of Pericles. Periculum in foro publica negotia tractantem improbus et petulans homo maledictis insectabatur. Quae cum ille patienter ferret, nee ullum adeo verbum reponeret, diem totum perseveravit insectatio. Vesperi vultu gressuque placido domum reversus est Pericles, insequente eodem nebulone, et omnibus contumeliis eum impetente. Edes ingressurns, cum jam noxcesset, uni e servis suis mandavit, ut accenso lumine hominem comitaretur ac reduceret domum. Magnanimity of Fabricius. Pyrrhi bello maximum exemplum est justitiae in hostena a Romanis constitutum. Cum enim rex Pyrrhus populo Romano bellum ultro intulisset, cumque de imperio certamen esset cum rege generoso ac potente; perfuga ab eo venit in castra Fabricii, eique est pollicitus, si praemium sibi proposuisset, se, ut clam venisset, sic clam in Pyrrhus castra rediturum, et eum veneno necaturum. Hunc Fabricius reducendum curavit ad Pyrrhum: idque factum ejus a senatu laudatum est. Disinterestedness of Epaminondas. Tentata est Epaminondas abstinentia a Diomedonte Cyzice. Namque is, rogatu Artaxerxis, Epaminondam pecunia corrump. endum susceperat. Hie magno cum pondere auri Thebas venit, et Micythum adolescentulum, quern turn Epaminondas plurimum diligebat, quinque tullentis ad suam perduxit voluntatem. Micythus Epaminondas convenit, et causam adventus Diomedontis ostendit. At ille, Diomedonte coram, Nihil, inquit, opus pecunid est. Nam si ea rex vult, quae Thebanis sunt utilia, gratis facere sum paratus : sin autem contraria, non habet auri atque argenti satis. Namque orbis t err arum divitias accipere noo pro patrice caritate. Te, qui me incognitum tentasti, tuique similem existimesti, non miror, tibi ignosco. Sed egredere proper e, ne alios corrumpas, cam me non potueris. Tu, Micythe, argentum huic redde: nisi id confestimfacis, ego te tradam magistratui. Hunc Diomedon cum rogaret, ut tuto exire, suaque, quae attulisset, liceret efferre: Istud, inquit, faciam; neque tua causa, sed med, ne, si tibi sit pecunia adempta, aliquis dicat, ad me ereptum pervenisse, quod delatum accipere noluissem. Cum quaesisset a Diomedonte, quo se duci vellet, et ille, Athenas, dixisset, presidium dedit, ut eo tuto perveniret. 6. Magnanimity of Aris tides. Non ignorabat Aristides, Themistoclem sibi diu clam, aut aperte, fuisse adversatum in administranda republica. Noverat quoque, se ejus maxime opera pulsum fuisse in exsilium. At ostendit, quam alienus ab ulciscendo animus esset, quum deliberaretur de ipso Themistocle e civitate ejiciendo testarum suffragiis. Opportuna certe oblata erat expetendae vindictae occasio. Nihil tamen ab eo aut dictum aut factum est, quod nocere posset inimico. Et ut prius ei non inviderat florenti opibus et rerum gestarum gloria, sic turn noluit. premere periclitantem, et eo dejecto Exultare. S Sanctity of an Oath. Pythagoras discipulis praecipiis praecipiis, ut ad jurandum rare ac tarde accederent, se verb clignos praeberent, quibus non jurantibus fides haberetur propter vitas integritatem. Itaque Clinius Pythagoricus, cum trium talentorum mulctam jurando effugere posset, maluit tantae pecuniae damnum facere, quam jurare, cum tamen non fuisset falso juraturus, credidit enim Pythagoras, et qui eum secuti sunt, parum pium et religiosum esse, divinum numen advocare ob res humanas, quarum plurimae parvae vilesque essent. True Fraternal Affection. E tern am sibi apud posteros famam paravit Proculius patremo in fratres animo. Is fuit eques Romanus, Augusti am patrimonium cum fratribus, Murena et Scipione, aequis partibus diviserat: at illi bello civili bonis omnibus spoliati sunt. Quam calamitatem ut leniret Proculius, facultates omnes suas cum fratribus iterum est partitus. 9. A Contest between Brothers. Opera pretium est disceptationem audire fratrum barbarorum, non de agellis particula, non de mancipiis, non de pecore, sed de ipso Persidis regno. Quum Darius, Persarum rex, obiisset, certamen de regno ejus ortum est inter Artemem, maximum natu filiorum ejus, et Xerxem: quod concordi animo ad patruum suum, Artaphernem, velut ad domesticum judicem, detulerunt. Qui, domi cognita causa, Xerxem praeposuit: adeoque fraterna contentio fuit, ut nee victor insultaverit, nee victus doluerit, ipsoque litis tempore alter alteri munera miserint. Tanto moderatius turn fratres inter se regna maxima dividebant, quam nunc exigua patrimonia partiuntur. 10. The Love of Honor of the Athenians. Themistocles post victoriam ejus belli, quod cum Persis fuit, dixit in concione, se habere consilium republicae salutare, sed id sciri opus non esse. Postulavit, ut aliquem populus daret, quocum communicaret. Datus est Aristides. Huic ille: classem Lacedaemoniorum, quae subducta esset ad Gytheum (portum), clam incendi posse, quod. Facta frangi Lacedsemoniorum opes necesse esset. Quod Aristides cum audisset, in concionem magna ex-sectatione venit, dixitque, perutile esse consilium, quod Themistocles afferret, sed minime honestum. Itaque Athenienses, quod honestum non esset, id ne utile quidem pu-taverunt, totamque earn rem, quam ne audierant quidem, auctore Aristide repudiaverunt. The Indian Widows. Mulieres in India, cum est cujusvis earum vir mortuus, in certamen judicium que veniunt, quam plurimum ille dieserit. Plures enim singulis solent esse nuptae. Quae est victrix, ea laeta, prosequentibus suis, una cum viro in rogum imponitur: illae victae, moesule discedunt. Cowardice Punished. Praenestinus praetor per timorem segnius ex subsidiis suos duxerat in primam aciem. Quem cum Papirius Cursor in ambulans ante tabernaculum vocari jussisset, lictorem expedire securim jussit, Ad quam vocem exanimi stante Prenestino: Agedum lictor, ecocide radicem hanc, inquit, incommodam ambitiibus; perfusumque ultimi supplicii metu, mulcta dicta, dimisit. Magnanimous Enemies. Quum e carcere atque ipsa urbe Atheniensiunx profugisset orator Demosthenes, respexit aliquos ex inimicis citato cursu vestigia sua subsequentes, et latebras pavidus quesivit. At illi eum saepius nomine compellatum tandem adsecuti, oraverunt, ut, posita formidine, pecuniam acciperet, quam domo ei attulerant in viaticum et subsidium, hortantes, ne casum ferret acerbius. Quibus Demosthenes: Qui possum, inquit, non graviter ferre, me ea urbe carere; ubi tales inimicos habeam, quotes si amicos habeam, felicissimus essem. Affability in Intercourse. Cum venisset Plato ad ludos Olympicos, frequentissimum omnium in Graeoia eonventum, contubernium. Olym- pic iniit cum ignotis hominibus, ignotis iis et ipse. Ita vero eos cepit ac sibi devinxit, turn morum suavitate, turn sermonibus ab omni affectatione sapiential alienis, ut peregrini illi plurimum gaud ere nt fortuito talis viri contubermo. Neque vero Academiae aut Soeratis mentionem ullam fecit. Hoc solum illis declaravit, se Platonem appellari. Cum peractis ludis Athenas venissent, perhumaniter eos excepit. Turn hospites : Age, inquiunt, monstra nobis ilium tihi cognominem Soeratis discipulum, eujus magna ubique fama est. Due nos in Academiam, et siste viro, ut aliquem ex ejus quoque colloquio fructum colligamus. At illi leniter subridens, quemadmodum solebat : Ego vero, inquit, ille ipse sum. Obstupuere illi, quod socium tamdiu habuissent tantum virum, ignorantes : atque intellexerunt, posse eum sibi conciliare animos eorum, quibuscum esset, etiam sine consuetis illis de philosophia sermonibus. 15. The Natural Picture. Zeuxis et Parrhasius, pietores celeberrimi, certamen artis inter se instituerunt. Zeuxis tarn scite effioxit uvas, ut aves advolarent eas absumpturss. Parrhasius detulit linteum pictum, ita veritate reprasentata, ut Zeuxis, alitum judicio tumens, fiagitaret, tandem remoto linteo ostendi picturam. Mox intellecto error e, Vicisti, inquit, Parrhasius. Nam ego avesfefelli, tu artijicem. Fertur et postea pinxisse puerum, uvas ferentem. Ad quas cum advolas sent aves, iratus operi dixit: Uvas melius pinxi, quam puerum. Nam si et hunc consummassem, aves timer e de-buerant. 16. Frankness of Philoxenus. Poematis scribendis operam dabat Sicilian tyrannus Dionysius, et magis ob carmina, quam propter res bello gestas, aese jactabat. Arcessierat ad se, ac praecipuo in honore habebat, quoscunque usquam arte poetica nobilis esse audieterat, eorumque judiciis poemata sua subjiciebat. At illi, ne regis benevolentiam amitterent, quae scribebat, omnia probabant ac laudabant. Aderat inter eos Philoxenus, celeberrimus dithy. Ramborum artissimus, qui unus adulari nequidens, quum aliquem inepta a Dionysio recitata carmina audisset, de iis, quid sentiret, libere aperuit. Qua libertate offensus rex, reprehensorem suum a satellitibus abripi, et in latomias, qui publicus career erat, detrudi jussit. Sed postridie ab amicis, Philoxeno veniam dari postulantibus, exoratus, rursus ad epulas eum adhibuit. Carmina sua, ut solebat, ipse mirum in modum extulit, et de quibusdam versibus, quos omnium optimos existimabat, sententiam Philoxeni exquisivit. Ille, nullo ad regis interrogationem responso reddito, ejus satellites vocavit, seque in latomias reduci jussit. Tam facetam libertatem, quae omnium convivarum risu excepta fuerat, aequo animo tulit Dionysius. Orator futurus imitetur ilium, cui sine dubio summa vis dicendi conceditur, Atheniensem Demosthenem; in quo tantum studium fuisse tantusque labor dicitur, ut impedimenta naturae diligentia industriaque superarit; cumque itabalbus esset, ut ejus ipsius artis (Rhetoriccz), cui studeret, primam literam non posset dicere, perfecit rneditando, ut non planius eo locutus putaretur. Qui etiam, ut memo-riae proditum est, conjectis in os calculis, summa voce versus multos uno spirilu pronuntiare consuescebat, neque id consistens in loco, sed inambulans, atque adscensu ingrediens arduo. 18. The Death of Epaminondas. Epaminondas cum vicisset Lacedaemonios apud Mantineam, simulque ipse gravi vulnere exanimari se videret: ut primum dispexit, quaesivit, salvusne esset clypeus? Cum salvum esse flentes sui respondissent, rogavit. 22. Short NARRATIONS. essentne fusi hostes? Cumque id quoque, ut cupiebat, audivisset, evelli jussit earn, qua erat transfixus, hastam. Ita multo sanguine profuso, in laetitia et in victoria est mortuus. 19. Courage of a Son. Lucio Manio, cum dictator fuisset, Marcus Pomponius, tribunus plebis, diem dixit quod is paucos sibi dies ad dictaturam gerendam addidisset. Cj*iminabatur etiam, quod Titum filium, qui postea est Torquatus appellatus, ab hoc minibus relegasset, et ruri habitare jussisset. Quod cum audivisset adolescens films, negotium exhiberi patri, ac currisse Romam, et cum prima luce Pomponii domum venisse, dicitur. Cui cum esset nuntiatum; quod ilium iratum allaturum ad se aliquid contra patrem arbitraretur, surrexit e lectulo, remotisque arbitris, ad se adolescentem jussit venire. At ille, ut ingressus est, confestim gladium destrinxit, juravitque, se ilium statim interfecturum, nisi jusjurandum sibi dedisset, se patrem missum esse facturum. Juravit, hoc coactus terrore, Pomponius. Rem ad populum detulit: docuit, cur sibi causa desistere necesse esset: Manlium missum fecit. Tantum temporibus illis jusjurandum valebat. Seneca tantam habuit memoriam, quae in miraculum usque procederet. Nam et duo millia nominum recitata, quo ordine erant dicta, reddebat, et ab his, qui ad audien dum praecceptorem convenerant, singulos versus a singulis datos, cum plures, quam ducenti, efficerentur, ab ultimo incipiens, usque ad primum, recitabat. — Hortensius, simili memoria praesditus, in auctione persedit diem totum, et omnes res, et praesentes ordine suo, argentariis recognoscentibus, ita ut in nullo falleretur, recensuit. — Quidam alius recitatum a v oeta carmen novum, suum esse dixit, idque ut probaret, protinus ex memoria recitavit: cum hoc illo, cujus carmen erat, facere non posset. 21. Unexpected Request of Anaximenes. Alexander Magnus eloquentiae magistro usus erat Anaximene, Lampsacoeno, quae res postea Lampsaco saluti fuit. Earn enim urbem diruere statue rat Alexander, quod a partibus Darii adversum se stetisset. Itaque conspicatus Anaximenem ex urbe prodeuntem, nee dubitans, quin de precatum pro patria veniret; per deos juravit, se, quod ille petiturus esset, non factur. um. Quo audito callidus orator regem regem regavit, ut Lampsacum dirueret. Ergo propter jusjurandum, callidamque praeceptoris quondam sui petitioner. Larnpsacenis delicti gratiam fecit. 22. When will Kings hear the Truth °l Antiochus rex, quum in venatione, ferae persequendae studio, ab amicis et servis aberrasset, in casarn pauperum hominurn intravit ignotus. Cum iis coenans, sermonem de rege injecit, ut ccgnosceret, quae esset hospitum de se opinio. Turn illi : Regem in caeteris quidem bonum et laude dignum esse, sed amicis utentem malis, plurima ne- gligere, et saepe, quae necessaria essent, nihil curare, quod venationi plus aequo indulgeret. Tacuit turn quidem An- tiochus ; sed postquam, orto sole, ad casam illam venere regii satellites, et purpuream vestem cum diadem ate attu- lere : converso sermonis ad regia ilia insignia ; Certe, inquit, ex quo die vos sumpsi, heri primlm veros de me ser~ mones audivi. 23. Happiness of Tyrants. Dionysius major, Siciliae tyrannus, ipse indicavrt, quam esset beatus. Nam cum quidam ex ejus as^entatoribus, Damocles, commemoraret in sermone copias ejus, opes, majestatem dominates, rerum abundantlam, magnificeniiam aediumregiarum; negaretque, unquam beafiorem quemquam fuisse : Visne igitur, inquit, Damoch, quoniam hcec te vita delectat, ipse eandem degustare, et fortunam experiri meam ? Cum se ille cupere dixisset, coHocare jussit bbti Inem inaureo lecto, strato pulcherrimo, textiii stragulo, magniflcis oper- 24 SHORT NARRATIONS. ibus picto; abacosque complures ornavit argento auroque cselato. Turn ad mensam eximia forma pueros delectos jussit consistere, eosque, nutum illius intuentes diligenter, ministrare. Aderant unguenta, coronae: incendebantur odores: mensae conquisitissimis epulis exstruebantur. Fortunatus sibi Damocles videbatur: In hoc medio apparatu fulgentem gl tdium, e lacunar! Seta equina aptum, demitti jussit, ut impenderet illius bead cervicibus. Itaque nee pulchros illos ministratores adspiciebat, nee plenum artis argentum: nee naatium porrigebat in mensam. Denique exoravit tyrannum, ut abire licere f, quod jam beatus nolletesse. Satisne videetur declarasse Dionysius, nihil esse ei beatum, cui semper aliquis terror impendeat? 24. Defence against a Charge of Imbecility. Sophocles ad summam senectutem tragoedias fecit: quod propter stadium cum rem familiarem negligere videretur, a filiis in judicium vocatus est, ut, quemadmodum Romano more male rem gerentibus patribus bonis interdici solet, sic ilium, quasi desipieatem, a re familiari removerent judices. Turn senex dicitur earn fabulam, qu. am in manibus habebat et proxime scripserat, (Edipum Coloneum, recitatisse judicibus, quassessseque, num illud carmen desipientis videretur? Quo recitato, sententiis judicum est liberatus. Obliging Disposition of Aristides. Eo tempore, quo congregatus pipulus Atheniensis de ejiciendo Aristide ferebat suffragia, quae testulis ex more inscribebantur, homo quid am rudis Aristidi ipsi dicitur testulam traiidisse, ac petiisse, ut inscriberet Aristidem. Roganti, quid Aristides commisisset, ille respondit, se ignorare Aristidem; sed sibi placere, quod tarn cupide elaborare, ut præter cceteros Justus apoellaretur. Aristidem ferunt nihil respondisse, sed inscripsisse testulae nomen suum, hominique reddidisse. SHORT NARRATIONS. P. Piso orator, ne interpellaretur, servis praecipere, ut tantum ad interrogata responderent, nee praeterea quidquam dicerent. Evenit, at Clodium, qui turn temporis, magistratum gerebat, ad convivium invitari juberet. Hora coe-nae instabat. Aderant caeteri convivae omnes. Solus expectabatur Clodius. Piso servum, qui soiebat convivae invitare, aliquoties emisit, visum, an veniret. Vesperascente jam coelo quum adventus ejus desperaretur, Piso servo, "Die," inquit, "an forte non invitasti Clodium?" Invitavi, respondit. "Cur ergo non venit?" Quia venturum se negavit. "Cur id non statim dixisti?" Quia de eo non sum abs te interrogans. Noble Slaves of a noble Master. Plotius Plancus, a triumviris proscriptus, in regione Salernitana latebat. Ab iis, qui latentem quaerebant, comprehensi servi ejus, multumque ac diu torti, negabant constanter, se scire, ubi dominus esset. Non sustinuit deinde Plancus, tarn fideles servos ulteriiis cruciari, sed processit in medium, jugulumque gladiis militum objecit. Conscientiousness of Regulus. Attilius Regulus Primo Punico bello captus a Poenis, juratus missus est ad senatum Romanum, ut, nisi redditissent Poenis captivi nobiles quidam, rediret ipse Carthaginem. Is cum Romam venisset, in senatu mandata exposuit, sed reddi captivos, negavit esse utile: illos enim adolescentes esse, et bonos duces, se jam confectum senectute. Cujus cum valuisset auctoritas, captivi retenti sunt: ipse Carthaginem redit; neque eum caritas patriae retinuit, fiec suorum. Neque vero turn ignorabat, se ad Qrudelisimum hostem, et ad exquisita supplicia proficisci: sed jus jurandum conservandum putabat. Scilurus, Scytharum rex, morti proximus, adferri fasci- culum hastilium jussit, eumque, ut erat colligatus, dedit confringendum filiis suis octoginta. Cum id quisque se facere posse negasset ; ipse, soluto fasciculo, singula has- tilia-facile confregit : ita docens, illos, si Concordes essent, insuperabiles fore ; si dissiderent, infirmos futuros. 30. The Epigram, ivhich was paid for. Solebat Graeculus quidam descendenti e palatio Caesari Augusto honorificum aliquod epigramma porrigere. Id cum frustra saepe fecisset, et tamen rursus eum idem fac- turum duxisset Augustus ; breve sua manu in eharta exa- ravit Graecum epigramma, et Graeculo advenienti obviam misit. Ille inter legendum laudare, mirarique tarn voce, quam vultu gestuque. Deinde, quum accessisset ad sel- lam, qua Caesar vehebatur, demissa in pauperem crume- nam manu pancos denarios protulit, quos principi daret, dixitque, se plus daturum fuisse, si plus habuisset. Secu- to omnium risu, dispensatorem Caesar vocavit, et satis grandem pecuniae summam numerari Graeculo jussit. 31. Patriotism of Aratus. Aratus Sicyonius jure laudatur, qui cum ejus civitas quinquaginta annos a tyrannis teneretur, profectus Argis Sicyonem, clandestino introitu urbe est potitus. Cumque tyrannum Nicoclem improviso oppressisset, sexcentos exsuiles, qui fuerant ejus civitatis iocupletissimi, restituit, remque publicam adventu suo liberavit. Sed cum magnam animadverteret in bonis et possessionibus difficultatem, quod et eos, quos ipse restituerat, quorum bona alii possederant, egere iniquissimum arbitrabatur, et quinquaginta annorum possessiones moveri non nimis aequum putabat, propterea quod tam longo spatio multa baereditatibus, multaemptionibus, multa dotibus tenebantur sine injuria: judicavit, neque illis adimi, neque his non satisfieri, quorum illis ad illis ad illis ad reditum suum jussit esse: isque celeriter ad Ptolemasum, suum hospitem, venit, qui turn regnabat alter post Alexandriam conditam. Cui cum exposuisset, patriam se liberare velle. causamque docuisset; a rege opulento vir sumrrms facile impetravit, ut grandi pecunia adjuveretur. Quam cum Sicyonem attulisset, adhibuit sibi in consilium quindecem principes, cum quibus causas cognovit et eorum, qui aliena tenebant, et eorum, qui sua amiserant: perfecitque aetimandis possessionibus, ut persuaderet aliis, ut pecuniam accedere mallent, possessionibus cederent: aliis, ut commodius putarent, numerari sibi, quod tanti esset, quam suum recuperare. Ita perfectum est, ut omnes concordia constitute sine querela discederent. O virum magnum dignumque, qui in nostra republica natus esset! Cum Canius lulus, vir imprimis magnus, cum Cajolula diu fuisset altercatus, abeunti tyrannus ille dixit: "Ne forte inepta spe tibi blandiaris, duci te jussi." "Gratias," in-quit, "age, optime princeps." Decern medios usque ad supplicium dies sine ulla sollicitudine exegit." Vix credi post, quam in tranquillo fuerit. Ludebat latrunculis, cum centurio, plures capite damnatos ducens, ilium quoque cita-n jubet. Vocatus numeravit calculos, et sodali suo, Vide, in quit, ne post mortem meam mentiaris, te vicisse. Turn annuens centurioni, Testis, inquit, eris, uno me antecedere. Quanta animi tranquillitas! The noblest Emulation. Taxiles, unus e regibus Indiee, occurrens Alexandre sic anno allocutus est: Provoco te non ad pugnam, neque ad helium; sed aliud certaminis genus: si inferior es, a nobis accipe beneficium; sin superior, nobis benefacito. Cui Alexander, Jitqui, inquit, de hoc ipso nobis certandum est, uter benefaciendo superet alterum. Et humanissime complexus ilium, non solum non privavit regno, sed auxit etiam. Value of a Happy Death. Argiae sacer. dotis, Cleobis et Biton, filii, praedicantur. Nota fabula est. Cum enim illam ad solemne et statuni sacrificium curru vehi jus esset, satis longe ab oppido ad fanum, morarenturque jumenta : tunc juvenes ii, quos modo nominavi, veste posita, corpora oleo perunxerunt, ad jugum accesserunt. Ita sacerdos advecta in fanum, cum currus esset ductus a filiis, precata a deo. clicitur, ut illis praemium daret pro pietate quod maximum homini dari posset a deo. Post, epulatos cum matre adolescentes, somno se dedisse, mane inventos esse mortuos.— Simili precatione Trophonius et Agamedes usi dicuntur; qui cum Apollini Delphis templum exaedificavissent, venerant deum, petierunt mercedem non parvam quidem operis et laboris sui, nihil certi, sed quod esset optimum homini. Quibus Apollo se id daturum ostendisse dicitur post ejus diei diem tertium: qui ut illuxit, mortui sunt reperti. A remarkable Dream. Clarum admodum somnium traditur, si fabula vera est. Cum duo quidam Arcades familiares iter una facerent, et Megaram venissent, alterum ad cauponem devertisse; ad hospitem, alterum. Qui ut coenati quiescerent, concubia nocte visum esse in somnis ei, qui erat in hospitio ilium alterum orare, ut subveniret, quod sibi a caupone interim pararetur: eurn.prime perterritum somnio surrexis se: dein cum se collegisset, idque visum pro nihilo habendum esse duxisset, recubuisse: turn ei dormienti eundem ilium visum esse rogare, ut, quoniam sibi vivo non subvenisset, mortem suam ne inultam esse pateretur: se interfectum in plaustrum a caupone esse conjectum, et supra tercus injectum: petere, ut mane ad portam adesset, prius quam plaustrum ex oppido exiret. Hoc vero somnio eurn commotum, mane bubulco praesto ad portam fuisse: quae sibi ex eo, quid esset in pla. ustro: ilium perterritum fugisse, raortuum erutum esse: cauponem, re patefacta, poenas dedisae. 36. The too hasty Bargain. C. Canius, eques Romanus, cum se Syracusas otiandi, (ut ipse dicere solebat,) non negotiandi causa, contulisset. dictitabat, se hortulos aliquos velle emere, quo invitare amore, et ubi se oblectare sine interpellatoribus posset. Quod cum percrebuisset, Pythius ei quidam, qui argentrium faceret Syracusis, venales quidem se hortos non habere, sed licere uti Canio, si vellet, ut suis: et simul ad coenam hominem in hortos invitavit in posterum diem. Cum ille promisset, turn Pythius, qui esset, ut argentarius, apud omnes ordines gratiosus, piscatores ad se convocavit, et ab his petivit, ut ante suos hortulos postridie piscatorum: dixitque, quid eos facere vellet. Ad coenam tempore venit Canius: opipare a Pythio apparatum convivium: cymbarum ante oculos multitudo: pro se quisque, quod ceperat, adferebat: ante pedes Pythii pisces abjiciebantur.  ac- cidisset. Stomachari Canius. Sed quid faceret? non- dum enim Aquillius protulerat de dolo malo formulas. Short NARRATIONS. Funeral Trials of the Egyptians. Refert Diodorus Siculus, hunc apud veteres iEgyptios norera fuisse, ut mortui regis corpus non ante sepulcro onderetur, quam cuncta ejus facta expensa essent. Un- cuique facultas dabatur, defunctum accusandi. Institue- batur judicium: et, si plura male fecisse rex coargueretur, carebat sepulcro. Cujus dedecoris metu factum est, ut -multi pie justeque imperaverint. The Boaster. Reversus quidam in patriam, unde aliquot annis abfue- rat, in omnibus ccetibus gloriabatur et jactabat praeclara sua facinora. Inter alia narrabat, se in insula Rhodo sa- liendo vicisse optimos in hac exercitatione artifices. Ostendebat etiam spatii longitudinem, quam prseter se nemo potuisset saltu superare. Cujus saltus se testes habere universos Rhodos dicebat. Turn unus de circulo : Heus lu, si vera narras, nihil opus est istis testibus ; hic Rhodum esse puta, hic salta. 39. The Stoic Posidonius. Pompejus narrabat, se, cum Rhodum venisset deceeds ex Syria, audire voluisse Posidonium : sed cum audivisset, eum graviter esse segrum, quod vehementer ejus artus laborarent ; voluisse tamen nobilissimum phiocopum visere. Quern ut vidisset, et salutavisset, honorificisque verbis prosecutus esset, molesteque se dixisset ferre, quod eum non posset audire ; at ille, Tu vero, inquit, potes ; nee committam, ut dolor corporis efficiat, ut frusura tantus vir ad me venerit. Itaque narrabat, eum graviter et copiose de hoc ipso, Nihil esse bonum, nisi quod Nomestum esset, cubantem disputavisse; cumque quasi faces ei doloris admoverentur, saepe dixisse: Nihil agis, dolor; quamvis sis molestus, nunquam te esse confitehor malum. Short NARRATIONS. Magnanimity of Titus. Duo viri amplissimi ordinis cum adversus Titum Caesa, rem conjurassent, neque negare cogitatum secelus possent. Ramonius, ut desisterent ab incepto: si quid desiderare, proniisit, se daturum: cursores suos confestim misit ad matrem alterius, ut ei anxiae de vita filii nuntarent, ilium salvura. Utrumque epulis secum accumbere voluit, et in eadem familiaritate, qua antea, habuit. Education of the Persians. Persae liberos suos a quinto anno ad vicesimum triadicebant, equitare, sagittas arcu mittere, vera loqui. 