title: P. Ovidii Nasonis Opera omnia, in tres tomos divisa, cum integris Nicolai Heinsii, D.F. Lectissimisque variorum notis quibus non pauca, ad suos quæque antiquitatis fontes diligenti comparatione reducta, accesserunt, studio Borchardi Cnippingii P. Ovidii Nasonis Operum. Tom. 1. Epist. Heroidum De Arte Amandi, &c. Cum notis selec
creator: Publius Ovidius Naso
text: "t" POKUJG. A. >61° v ctruL i-NAPOLI -JJl. A. 1 1 '-'4 / |j c u\| HISTORIAT r /\ E£¥1 1 .1 1 m-'r* a£I M rH o / v m o i -i|ry r v |« jgy * J Bfe Ik' \j L; Vi §h KrapflP 1 j W Jp/m | It ff JA ili , - j • j '1 1 1 »;V : f». • '- ^ , .•*• t' ®s*P •JL - 4 *, *►.. /^T 5uc» •. • ,-^l .* ' i* * ***■' Kr ygn F^r". > ‘7- Kil ■;. M & m & ‘i •*; i u* L| ■ ^ <• -#■ **w *sl* i r ..V ■ ' > . » *• - t V* -• r--;.v’ * •• * - - • Z V .;*?. » - • • ’ V q c[ |.4 2. In tres Tomos divisa, CUM INTEGRIS NICOLAI HEINSII, D. F. Letistimisque Variorum Notu: Quibus non pauca, ad fuos quaeque antiquitati* fontes diligenti comparatione redacta, accelerunt. Studio BORGCHARDUS CNIPPINCUS. LUGDUNI BATAVORUM, Ex Officina HACKIANA, A° . A - • pr • ' ' ■ 7^ Wr; ” • <y.T T •. ILLVSTRI V1%0 D- HERMANNO VANDER MEER, J C D*. PE HOOGEVEEN, &c. LUGDUN. BATAV. CONSULI PRIMARIO, ET EJUSDEM AD COLLEG. NOBIL. POTENT. DEPUTATORUM CONSILIAR. PR^POT. D. D. ORDINUM HOLLAND. AC WEST- FRISIAE DELEGATO. INCLYTA BATAVORUM ACADEMIAE QlI£STORI. GYMNASII NOSTRI CURATORI, S. P. D. Borchardus Cnippincus. AM dudum ad te, Vir Amplifici, poster e Sulmona vates properant, in tuam unius fecundam fidem, eoque se purfidio continebit. Habet quo commendetur hoc Poetarum decus, cum quod ad inventionem, materiasque varietatem, tum quod ad specimen, purisque Termonis usum facere videtur: cuius dedicatio, a menitatis praecipuum est amatorum, nec odi te eos, qui eandem ingredere viae pergent, haud obscurum est. Quandocumque ergo publica cura, qua animum tuum quotidie oblisset, abjungere parumper linunt, invenies fortalic, ex quo subinde te recrees, graveque negotiis solus alleves. Nulla autem adductus causa primum hunc oculi mei fructum tibi destinatum eo, nili quod praeter perpetuam tuam & linguularem in bonos voluntatem, quam & mihi, nulla alia septonum munitione, largiris (quaproper magna tibi obstipuit vivo verecundia) dignitatis etiam tuae splendori hoc debendi studium meum exstimabam. Virtutum hic tuarum, Consulis Temporum, computare numeros, ingenii non est mei. Umbram facere purpuratis luminis videretur, qui eodem se converterebat, ita per se ipsa emina, & clarae funt. Nec vero alterandi modos admittebant hisserorum Consulis judicium. Hoc argumentum selt omnes te boni civis, uti. par selt talem patriae patrem, nec amant, colunt, observant. Praeterire tamen non debent, quin ab ejusmodi te avise dicam ad nostra tempora lumma feliciter, continuata quadam optimatum felicitate, quae publicam rem & consilio & facto regie juverunt. Quod de testatustipse est Maximilianus, harum Provinciae principes, cui tritavus tuus, Hubertus Vander Meer, ita fuit gratus & acceptus, ut ob praeclare merita conspicuis eum honoribus, Nobilissimi Nominis dignitate ampliaverit. Cujus te virtutis haeredem laetis patria oculis intuetur, votis prosequitur. Patens hic quidem laudum tuarum fese aperit campus, in quo oratio exulcet: sed enim, ne in publica commoda peccem, si aequo faciam longius, modum termino. Opto, Vir illustralis, Reipublicae, Rei literariae nostra?, omnibusque adeo bonis quam diutissime supersitis, tuisque tibi propriis virtutibus longum fruare. Institutum autem ab te meum probari, non est quod dubitem. Lugd Batav. ipsi Cal. Novembr. M DC LXX. A D O Nobile Vatum sicut optus, Lectore benevole, post tot praclaros et eruditos viros malum admovere Ovidii eundemque novo quodam vestitum in publicum mittimus. Nec ignorabam sensu linguae sublimatum judicium, diversis hominum, partim nobis bene, partim malevolentium judicia. Possit haberes illis, quoniam a paucis eram, et istique Dosti contentus, ad quorum judicium elaborabam (atque urnam praecipuum Poeta nosum lumen Reip. causa non absuit longius, quam consecutus possim) vicit difficultates et studium faciendi amor uti, quatenus liceret, accessionis aliquid ad nobilem hunc Auctorem asserem. Cum enim primum hoc adornandum mihi opus commendaretur, animum senso adjeci, laboremque eum non invitus ad me recepi: quippe qui id mihi esse insitimam exspectarem, ut & otium meum ratio publice conflaret; tum a multo tempore, quo aurum Batavum trahere coepi, ex veteris loculis non paucarum excitaveram, ad qua respicebat Noster haud obscure videbatur, ipsoque reddi non incommode posses credebam. Nemini enim non intellectum est, qua diligenter veteres, cum Latini tum Graeci homines, perenni illo fonte sint usi, suaque rivulis eius prata irrigaverint. Adeoque juabat plurimum, cum animadverterem, indicando mereperire quadam antiquitatis, eruditorumque providentia, t. inquam continuo quodam sensit in hoc curriculo consequentium. Imprimis cum Homero, Hymnis, Iliade, et Odyssea, illustriorisque in his sententias ad metrum revocatas carmine Latino adstringerem, cujus mihi laboris etiam nunc reliquus est fructus. Cum itaque sentirem triplici posse ratione consuluisse Ovidii, quo, ampliore instructus cultu, lectores eruditi animum caperent, (postquam Nobilis Heinsius pervigil juxta & accuratissima cura, tuendis relegatis, reddiderat nobis eum multis partibus latiorem) & in altera illa C. Schrevelii editione pleraque ad explicanda loca difficiliora exhiberentur, ubi tamen multa induximus) tertium, ad jungere laborem, adque fontes vos relectere, qua occurrebat. bant , aggreffus fum. Non enim in eodem omnes capimus oblefla- mentum. Ut in ccenamtffusexfufcitant edendi amorem, ficinre liter aria fuavius afficere videntur , qua alia fubinde , atque item alia ratione tractantur. Habes hic ergo , Candide le flor , quod puri dicendi ftudium exerceat -fi) abes, quod obfcuriora luci exponat j habes denique, quod tecum antiquitatis luflret vcfligtMSicin eodem prato canis leporem fe flatur , bosberbam quarit, virgo fio» res legit. Non autem fore opinor, ut eo nomine invidia noter , qui otium , quod a munere meo , cui nihil interea dece fit t , reli- quum mihi reflaret , in tam praclaro opere ponere voluerim : maxime cum neminem Udat, & gratiam quarat. Annotatis meis hac vice fubj ungere nomen neglexi , ( quod tamen in Apulejo no flro facio , qui fub manu efl) idque modeflia mihi dabit aqutis It flor. Facile, ubi ad Gr acorum fontes pervenerit oculi judi- cium , id ipfum animadvertetur : tum etiam reliquorum no- tis au florum nomina funt addita , nonnullis exceptis , quas pro meis deputo. Ebuccinare infignis hujus Poeta laudes nihil efl ne- ceffe pro fua ipfe gloria praclare canit , cui obfirepi nifi ab iniquis haud potefl. Confidimus proinde ita emaculatum & nitidum jam pfovenire Ovidium , ut nemo paulo humanior accufare nos indili- gentia bono jure debeat, e V» n Si quid tamen, in- quam, acciderit , quod exire nemo , quantumvis vigilans, facile potefl ,- id humanitatis velo conte flum iri Jperamus. Vale, . Candide Leflor , clarifiimumque hoc Poetarum ingenium pronus accipe. : Quasdam magnorum hominum P.OVIDIO NASONE T E S T I M O N IA. 0 . Vellejus Paterculus ,lib.n. Ibullufque & Nafo ; perfe&iflimi in forma operis fui. Ex Martialis libro m. Infinitus: omnes gelidis, qui cunctis lacernis, Sunt tibi, Nasone Virgilioque vides. Ex vii.- Non me Pelignus, nec per nect Mantua vatum. Si qua Cor in me mihi, si quis Alexis erit.. Ex Autore de causa corrupta eloquentia. Nec ullus Afinii aut Messalae liber tam illustribus est quam Medea Ovidii. Ex Julii Scaligeri Dy per critico. Jam vero ad eum pervenimus locum, in quo ingenii magnitudo & acumen judicii exercenda funt. Quis enim de Ovidio satis digne dicere possit, nedum ut audeat eum reprehendere? Ex Josaphi Scaligeri Prolegomenis Manilianis, &c. Uno vincitur (nimirum Manilius) quod non potest manum tollere de tabla, & (quod tam falsum quam immerito, Ovidii objecum olim) nunquam sicit definire, &c. Ibidem. Hoc ut non mediocre vitium est in nitido scribente, ita puri funt ab hac labe (nimia earundem vocum iteratione) principes Poetae, Virgilius & Ovidius. Ex Danielis Heini Libro de conflictu transcriptione Tragandi a secundum Aristotelelem. Omnes Ovidii transeendit. Sive falsa probabiliter, sive obscura perspicue, sive utraque ornate, sive omnia impliciter sunt exponenda. Falsa, ut in Metamorphosibus. Obscura, ut mathematica, & antiquitatis arcana in Fastis. Qua ad mores pertinent, ubique. Etiam cum ludit aut lascivit. Idque verbis & oratione vulgari. Ut et dicat quae velit, & doceat quae quisque intelligat. Tam admirabili felicitate, ut cum quivis idem possit videatur, nemo possit. Nemo, nili magni animi & excitati, tentare idem ausit: sapientes etiam desperent. Ubique sentimentiae, ubique loci communes: de ignavia, de disciplinis, brevitate formae, opum contemtu. Neque semper falsa narrat. Ut in opere iam dicto; in quo plurimas historias exponit. Ut in Lucretiae. Nam quid cum implicite illa comparandum? Quam indolentior fustigant; urbani & ingenui sine ulla imitationis spe adorant. Ecce celeritatem: Nox superest. Tollamur equis, urbemque petamus. Dicta placent, si a fatis impediuntur equi. Pertulerant dominos, regalia protinus ipsi Tecta petunt. Custa in orbi nullus erat. Nullus equus, ac vix cogitatio humana, hanc celeritatem assequatur. Tale est illud: Sic sevit, sic cultura fuit: sic flamina cevit: Injungit collo sic jacuere coma. Hos habuit vultus, hac illi verba fuerunt, Hic color, hac facies, hic nitor oris erat. Numerorum autem tanta in hoc scripto, cuius partem alteram habemus, parasitas, implicitas, ac in videnda suavitatem, ut, quid magni viri velint cum mutari quod quoque posse existimat, neque ipsi, nisi fallor, neque nos intelligamus. Nondum enim cuiquam id probarunt, cum in simile seriendi genere versati funt. Libri Tritium, & qui De Ponto inferibuntur, quo ab omni affectione (quamquam his cum plerisque illius scriptis hoc commune est) magis alieni funt, eo magis commendari juventuti debent. Et ubique Latinitas, vel inter prima. Ut non temere Muretus, quo, post hibernas renatas, nemo sine affectione elegantius scripsit, quendam, qui autori tanto hanc detraheret, prodigii instar, & fulphure lusendum existimet. Ut & Josephus Scaliger. Julius autem, in Rhetoricis (qui illius libri cum aliis non paucis perierunt) tanquam absolutum & perfectum omni ex parte exemplum, scripta ejus proponebar. Neque temere alia autoritate qua: docebat, quod non semel divimo viro eius filio audire memini, ubique confirmabat. Sed natura ejus viri, candor, ingenuitas, velocitas, implicatas, quae in narrationibus potissimum elucet, supra votum est. Proximum est ergo, rebus de his judicare. P. OVIDII NASONIS VITA, Ex vetusto codice Pomponii Litti, cujus apographum existit in Vaticana Bibliotheca. P. Ovidius Naso a d. xi Kal. April. in Sulmono Peligni natus est. Quo anno bello Mutinensi P. Hirtius & C. Pannius Confellio die obiit, honoribus Romanus funus habuit. Sicut enim arbiter & triumvir, & judicium inter centum viros dixit. Sub Plotio Grippum literis eruditus, deinde apud Marcellum Sufcum Rhetorem, cujus auditor fuit, optime declamavit. Admirator plurimum Porcii Latronis fuit, quem adeo studiose audivit, ut multas ejus sententias in versu suo transfererit. Bonus declamator, et ingenio fulsus habitus, & carmine prosa licenter scripsit, ingenii sui adeo amator, ut ex his, quae dixit etiam precantibus amicis, nihil mutaverit. In carminibus vitia sua non ignoravit, sed amavit. Militavit sub M. Varrone. Julio Gracco Grammatico familiaris. Tandem cum venit in suspicionem Augusti, creditus sub nomine Corinnae amare Juliam, in exilium misere est. Exulavit in Tomis, ibique decessit annum agens septuaginta novissimum. ALIA NASONIS VITA Ex Codice Farneseano. P. Ovidius Naso Pelignus natus, eo anno quo Hirtius et Spuria la Cogitas in Metellino bello perierunt, simul, quo coepit triumviratus. Fratrem habuit, nomine Lucium, natu majorem, qui tamen in minimis annis defunctum in minimis annis. Romae sub Plotio Grippus literis operam deedit. A Cornelio Gallo dictus et a M. Varrone multa cepit. Familiarissimus fuit Iulii Hygini Grammatici. Paternis stimulis foro aliquandiu incubuit, unde plerumque judicium dixerit inter centum viros, post parentis mortem ad poeticen integer rediit, scripsitque libros duos Heroidum Epistolarum. Inde cum M. Varrone Asiarcham petiit, sub quo militavit, neque prius huc se contulit, quam perit in Timo literarum Graecarum foret. Scripsit inde epistolas quasdam ad Tiberii filiam sub alio nomine, et sistro Corinnae inciptas, quae propter crimen lese majestatis combusta fuerunt, inde et exilium meruit. ANGELO POTIFOLO elegia de exilio ET MORTE OVIDII. Jacet in Euxini vates Romanas in oris: Romanum vatem barbara terra tegit. Terra tegit vatem, teneros qui lusit amores, Barbara quam gelidis alluit frigora aquis. Nec te Roma pudet, qua tanto immitis alumnus, Pectora habes barbaraiora Getis. Ecquid, in Must, Scythicis in finibus agro Tadia qui morbi demeret, ullas erat, Ecquid frigidulos qui lecto imponeret artus, Aut qui dulciloquum falleret ore diem, Aut qui tentaret salientis tempora vena, Aut fomenta manu qui properata daret? Conderet aut oculos media jam morte natantes, Aut legeret summam qui pium ore animam? Nullus erat: nullus, veteres, tu dura, sodales Qui Procurat Pontus, Martia Roma, tenes! Nullus erat, procul ab conjux, parvique nepotes: Nec fuerat profugum nata sequitur a patrem. Sic licet immanes Beati, qui avique Coralli, Aut vos pelliti faxea corda Geta, Scilicet horribili dederit folamina vultu. Sarmata, a, ab epoto spear vehicle equo? Sarmata, cui rigidam demissum in lumine frontem Mota pruinosa tempora crime sonant. Sed tamen, si pessis excipitum, & flevere alii, Armati aque: si durus contudit ora Getes. Extinctum & montes jegebant, & sylvam, feraque, Estissa mediis dicitur Theres aquis. Alma etiam pigro concretum frigore Pontum Nerum lacrimis intepuit ferunt. Accurere leves Paphia cum matre volucres, Ar furoque faces supponi fuge rogo. Ipus simul absunfit, rubidas violentia flamma, Reliquias telo componere cado. Impostumque brevi signarunt carmine Paxum: Ipus jacet hic, teneri doctor amoris erat. Ipislocum late in colle Cytherea liquore Irritat nivea tertque quaterque manu. Vos quoque, Pierides vati libens ademto Carmina sese nostra non referenda sono. DE EODEM CARMEN I. L. II. CASARIS SCALIGERI. Loquitar ipse Ovidius ad Augustum. A Me utinam inciperes, ferus esse, cruente nec atras Ver cades faceres ad mea fata gradum. Si mea te movit, tetricum lasciva juventus. Te juvenem damnas, perditus: exsul abi. Impia flagitiis squalent penetralia diris: Damnati superant nomina soeda rei. Non te divinum ingenium, non candida tangunt Poster, non Clario lingua secunda deo. Lattea mollivit veteres mea vena poetas; Et rerum docuit pondera certa novos. Cum te laudarem tunc sum mentitus: ob unum hoc Exilii fuerat debita poena mihi. P. OVIDII NASONIS Epistolarum HEROIDUM LIBER. EPISTOLA PRIMA. ARGUMENTUM. Orto Trojano bello ob raptam a Paridi Helene, habituque a Gratia conventu, invitus cogitur ad Ullum profici et in qua expeditione multa adeo defiguavit praenobilis & gesti, ut finem tandem Troja maxima illi lana adferberetur. Peracta ultione, Trojaque funditis arsa, viroret Graci in patriam redimire desiderantes, Polis hoflium ditat, indignatione laxa Minerva, variis oribus procellis atque, ut multitudo obrutis, pauci per varios erroris evasivnt. Inter quos Ulysses (ad quem hac epistola dirigitur) decem erant, anent peragravit varia orbis partes. Penelope igitur, ejus uxor, ignara quidem ubi hortat, valde tamen sollicita ejus rebus reditu, scribit ei hanc epistola, qua cum primum ut redeat monet, maxime, cum Troja jam arsa, alisquit reversus, sicut nullas desiderandus causam habeat. Penelope Ulyssi. Anci tua Penelope lento tibi mittit, Ulyssi. Nil mihi referibas tantamen: ipse veni. Troja jam arsa. Quod Ovidius verbis paulo ante prolatis, Ce auctorem primum atque inventorem facit hujus generis epistolarum, liquet hic, eam Arethusa ad Lycotam, quae apud Propertium lib. 4. stat, ad imitationem nostri suscipitam, Nasoque solidam Heroidum pangendarm ac principem gloriam omni debere. Ad epistolum primam quae observavimus, levioris pleraque momenti funt, quod Puteaneus codex, qui fide atque integritate reliquos omnes magno numero a me infixit ossa, longe antecellit, hac ex parte est mutilus. 1. Hanc tua, (Tc. ) Omnes liberi scripti, quibus et in hoc volumine & aliis emendandis usu sum, perspicue habent Ulixe. Duxit autem Ulixes Penelopeon uxorem Tyndarei auxilio, quod Ab cicon- TE iotimm.] Heroide hic Herber a Prilciano lib. 1. appella-tur, nec alio eum nomine, in scholiate Metamorphoseon inedito passim citatum deprehendi, vere, ut opinor. Sarisberiensis quoque Polycrates lib. 1. cap. 12. Nasso, inquit, in libro Heroidum. Epistolas tamen Ovidius ipse libro 3. Artis Amatoria videtur nuncupare, ubi de his scriptis, Et libicompusta cantetur Epistola vuce: Ignotum sic aliis ille sibi opus. Neque aliter membrane partur positor quam in nonnullis duplici titulo, Heroides sive Epistula, hoc poemate inferibituri quomodo Plato, Cicero, aliorumque tam in Graecis quam Latinis magni nominis (triplices genimino nonnunquam titulo suas lucubrationes ornavit et in comperto. Ex act- Epist. Heroidum, Troja jacet certe Danais invisa puellis: Vix Priamus tanti, totaque Troja, fuit. O utinam tunc, cum Lacedaemonas classem petebat, Obru- ei consilium dederat, quo modo Graecorum omnium Principum, qui Helenaam filiam suam uxorem ponebant, gratiam & amicitiam esse retenturus. Apollodorus lib. 5. Bibliotheca. Penelope tua. Quae tibi haerebat in tanto procorum turba pudice vixit, & conjugalium tororum fine labe servavit. Ant. Pentelope. Hanc Amyrè, vel Arma primum, dein Pentelope distincta, absuldem nominis avibus, qui expolitam illi parentibus educaverunt, ut Pindari feribit interpretus. Porri. Hanc luo Pentelope. Suaforti generis est hac ad Ulyssem Pentelope epistola: Hortatur enim conjugem, ut vallata Troja externque Graecorum ducibus in patriam reversis, et ipsi tumdem domum redire festinet. Tua. Bene Volumus sibi facit Ulysses. Gav. Merula, lento. Moram trahenti. et quali tepido in amore viro. Ipsi. Qui annos viginti abiens suisti. Ant. 2. tiil mihi reseribas: attamen ipsi veni. Reiftius distinguas post Totalem: ut edendum curavimus, neque aliter in uno codice Florentino viri humanissimi Caroli Strozza inveni. Epist. 8. Non tu mille ratris in nave parabis, Nec numeros Danai militis: ipsi veni. Johanni Frederico Gronovio, viro ad ornandas has literas ac promovendas unice nato, mihique consulislimo, legendum videbatur. Nil mihi reseribas ut tamen ipsi veni. argute mehercules et venustate, quomodo et initio epistolis Herus noster, Quam mihi missusti verbis, Leandre, salutat. Ut Dosim mihi rebus habere; veni. Heinlms. Nit mihi reseribas. Sententia haec videtur esse: Scribo tibi hanc epistolam, non tamen ut reseribas ad me: ipsi veni. Vide hac de re. Claritas D. Gronovio in observat. lib. t. e. 2. Troja jacet. Indicat facile fore quod proponebatur. potes redire, nam Troja jacet, diruta est. Dicunt est Troja in Troia rege, Erichthonii & Callirhoeis Scamandri filio, antea Teucria a Teucro & Dardania a Dardano dicebatur. Ant. Jacet. Sicut enim urbes cumaedificantur, aut florent, dicuntur lare, aut furgere, ita cum diruta funt, dicuntur jacere et cadere. Virg. Cecidit quod superbum Ilium. Jacet. Hujus verbi antitheton, manet, hac: Virgil. AL Aeneid. Trojaque nunc flares et Priamique arx alta maneres. Certe. Dilinguendum est, ut non dicamus Certe jacet, sed certe invictus: non enim necesse est affirmare Ulyssem, quod Troja jacet, quia hanc ipsam litis (ciebat qui fuerat praesens, et fuerat etiam ex magna parte außer illius ruina. Dicit ergo, certe odio habita. Danais puellis. Heroid. Gr. Danais. Danai i Danao rege dicuntur, qui ante Pelasgi dicebantur, et Argivi. Putuis. Quibus, non solum sic femum, sed statem significat, quia adolescentulas mulieres nuper nuptae, sollemnes ferunt maritorum abeuntiam. Ant. Pix Priamus tanti. Ut tamdiu ab his nimirum. Frullus igitur se exercebat hoc in loco viri eruditi. Fuit cum et ego versum unum alterumque excidifle luspicarer. Sed nullus excidit. Heinsius. Pix Priamus tanti totaque Troja fuit. Priamus, & tota Troja non fuit tanti, id est, tota iulura quam Priamus, exterique Trojani acceperunt, non fuit tanti, quanti mea, quod te marito ob bellum Trojanum curavi. Scopp. O utinam. Precatur in Par idem, cum hac poetica exclamatione: qui cum Helenam rapuit, tantorum malorum praebuit causam. Ant. Lacedaemon. Lacedaemon Peloponnesi urbs, Menelai regia, nuncupata a Lacedaemoni Jovis filio ex Taygete, Atlantis & Pleiones. Obrutus infanis cflet adulter aquis ! ' Non ego deferto jacuiflem frigida le£bo * Nec quererer tardos ire reli&a dies : Nec mihi , quaerenti fpatiofam fallere no£tem » Laflaret viduas pendula tela manus., ' i o Quando ego non timui graviora pericula veris ? Res eft folliciti plena timoris amor. In te fingebam violentos Troas ituros : Nomine in He&oreo pallida femper eram. Sive quis Antilochum narrabat ab He&ore vi&um; i f Anti* 6. Adulter.]Vit\s Priami filius. quem per 'iram proprio nomine appellare non poruir, fed per contumeliam adulterum dixit. Obrutus tffit.] Opprcflus & lub- merfus. Idem. Reptis in/anis.] Id eft , magnis , in aleo furentibus HcUcfponti undis. Idem. 7. V^on no deferto."] Exponit incom- moditates (tus. Et mire exprimit mu- lieris, qux legitime amat virum (itum, ingenium : quod dicendum fuit, ne quis Penelopen impudicam ^ Poeta cffi&am putet. Ciofan. Frigida. ] Sola. Ant. 8. Relida .] Per ic. annos ^ te defti- tuta. Tardos dies.] Qui longiores viden- tur ablentia tua: ut Horat. in Epiftol.in- quit : Ul nox longa , quibui mentitur amica, diefque longa videtur op:u debentibus. Non, inquit , dii & nofte folicitarer , (i Paris Helenam non rapuiflet. auget enim srotf®' i tempore, Ant. 9 Tire mibi, &c.] 11*1 ®“ a fafto: ut procos falleret, quantum tela: die texue- rat , tantundem ad lucernam no&e de- texebar. pollicita enim erat , fe tunc vi- rum accepturam , cum telam finiviflet, qua integeretur Laertes (enex , cum fa- tum contigiflec. Fallaciam deprehendit Antinoiis , unus ex procis, ancilla refe- rente, ut Homerus auftor eft. Fallere nodem.] Hoc eft no&e procos fallere. Ant. Eodem modo in Epiflol. ad Leandrum dicet , decipere nodem. Cio- fan. 10. Pendula.] In telario ad opus conficiendum patens. Am. It. Sjuando ego, arc. A corporis laborare ad animi sollicitudinem tranfit, inflans interrogando. Ego. Quis bellicos eventus considero. Graviora pericula. Mai ora quam posterint accidere. Idem. Ret ei solli citi. Sententia auget miseria. Sunt in amorem perpetuas sollicitudines; unde apud Plautum amator dolores: Quam misera sit qui amat. Idem. Animo commemorar. Exponit sollicitudines, commemoratione periculorum. Idem. Homine in horto. Quotis Hector aliquid gelelite dicebatur. Idem. Sive quis Antilochum narrabat ab Hectore vidum. Politianus in Miscellaneis Amplimachum reponit: quod Antilochum a Memnone occisum, non ab Hectore, tam Homerus, quam Quintus Calaber, Dictys Cretensis, Pindarus, Pyth. Od. vi. alii testentur. In contraria ivit anus Parrhalius Epistolicis Quaestioni-us, ut et Confanus. Certe Hyginus fab. cxirr. ab Hectore occisum innuit, et cum Ovidio hac in re consensit, quamquam paulo ante, fab. nimirum, exribuit diversam opinionem secutus. Henrustus. Antilochum. Nestoris filium, quem Quintus poeta non ab Hectore, sed a Memnone Aurorex filio interemptum arbitrat. Fuit et alius Antilochus, Hercules filius, quem Paris trucidavit. Ant: Nos vero non Antilochum, non Amphimachum sed Archilochum legendum autumamus. Dares namque Phrygius. Epist. Heroidum. Antilochus nostri causa timoris erat: Sive Menoetioaden falsis cecidisse sub armis. Flebam successum posses carere dolos. Sanguine Tlepolemus Lyciam pepigerat haustum. Tlepolemi luto cura novata mea est. Denique, quisquis erat castis jugulatus Achivi, Frigidius glacie pressus amantis erat. Sed bene consuluit casto Deus aequus amori. Versa est in cinerem soluit Troya viro. Argolici rediere duces: altaria fumant: Ponitur ad patrios barbara praeda Deos. gius, qui illi bello interfuit, tait, quod Hector Archilochum regem interfecit, & Aeneas Amphimachum. Scop. Menoetius. Padum Menoetii filium, cum Opuatem puerum pereminist, ad Pelum fugit. Is Achillis filio locum dedit in bello Trojano; cumque Achillis indutus armis pugnaret, Apollo in formam Auii Dymanis filii incitabat Hectorem ad pugnam, cui congredientem Patroclum armis exuit, perfastis fibulis, & trucidandum obiecit: ne feriat Homer. lib. 16. Iliad. & Hygin. c. 156. Foliis. Non sum, sed Achillis. Ant. Optato eventu, dolui, quod ut optabatis, non succedisset; vel quod Patroclum capienti Achillis arma, parum procerrerat dolus. Idem. Sanguine Typheaemus. Phaethon Thebanti regis filiam habuit Alcmena, ex qua Hercules filium Tlepolemus genuit, is cum in domo paterna Lycidenium pasti is germanum trucidare, veritus ultionem, fugit, & in Rhodum in partem regni receptus est, unde navigiis novem in obsidionem Trojanam venit, hunc Sarpedon Lycium rex interfecit. Ant. Lyciam Propter Sarpedonem Lyciae regem, qui Tlepolemus interfecit, a Patroclum ipso postea interfecius, cujus cadaver in Lyciam delatum ibidem feriet Homer. Cogitabat. Cravid, & autem Cicero maxime suum solius facta, cum Lycii Sarpedonis haud Tlepolemo cecidisse percepi. Ant. Denique quisquis erat, colligite, se maxime sollicitari ad omne aliorum periculum. Jugulatus. Vulneratus & extinctus. Castrensis Achivi. Inter Gracos milites. Idem. Amantis. Penelopen. Erat frigidus glacie. Timore frigebat. Idem. Sic Virgil. Aeneid. gelidus thyrocatis per dura cucurrit horror tremor. Sed bene consuluit. LOCUS ab autoritate deorum, illis cura fuiste quod optabatis. Deus. Aut ad Hymenaeum aut Cupidinem referas: sed de Hymenaeo placet. Amori causto. Conjugali. Ant. 24. "Verfas et in cineres." "Incinerem semel libens idque recensivi." Cumque suitis totis populis incendia gentes in cinere vertunt. Hic. "Sponte viro." "Ulysses, id enim potuit ex Telemacho fieri, qui eadem ex Nestore et Menelaus audierat." Ant. Argolici, &c.] Exemplo firmat suspicio: alii redierunt, tu solus cessas. Ducet.] Ut Nestor, et Agamemnon, et Menelaus. Altaria fumant.} Sacris ob suffecta vota persuis. Idem. Barbara praedixit.] Spolia Phrygum et Asiaticorum, qui barbari sunt. Idem. Aeluros patricios.] In templis deorum et laribus appenduntur, ut veteres facere consueverunt. Penelope et Ulysses. Grata ferunt Nymphae pro salvis dona maritis: illi vestita suum Troia fata canunt. Mirantur justique sensu trepidaeque puellae: narrantis conjux pendet ab ore viri. Atque in tumulis erunt, qui postibus templorum arma suspendebant. Idem. Sic Virgil. Ancipit. Necne eicin ecyprum, magnissima Abantis, Pistor adversus figi, Carmine signo. Hanc eicin Danais Ichthibus arma. Ancas autem ut Servius ait, apud Samothraciam in templo clypeum suum consecravit, quod poeta in transitu attingit. Gratissimum erunt Nymphae.] Nupta, Gratissima hic Ovidius, vide Festum in 1 iacta. Parum tamen abest, quin a Kalone exituationem opinetur nupta. Nam alterum paulo insolentius. Hic usu serunt.] Aliarum fortunam commendat, quarum mariti redierunt, ut justior sit eius querela: alia dis vota persolvunt pro maritis salvis, isti perpetua querela relicta est. Nympha.] Hectoris puella Graeca. Aut. 28. Troica fata canunt. Codex Argentensis satis antiquus cum uno Medicis, Troia fata, magis poetice. Certus Virgilus sic passim, apud quem Troica, aut Troicus nullam invenias, et diversus ab eo Statius plerumque, sic in Tragoediis Seneca, apud Ausonius in Epitaphiis Heruum, Troica tellus. Sic Epigraphia antiqua, ad exemplum Maronis, nollet Epistola Didor sub fine, Troia o,ensis, ut puto scribendum: sic Epistola Parisis, Troia classa adiit, ex antiquis libris. Iliadis ibidem. & Troia conjux, Epistola Helena: ut Troius hostis, ibidem, lib. III. Art. Amor Troie, raptor, ex veteri codice, lib. XI. de Ponto EL. x. Troia bella, ut illic emendandum censetur etiam in Ibin. Stephanus in Troia, oftimes in bibliotheca. Axiologa, Stephanus in Troia, oftimes in bibliotheca. Illi. Qui redierant Graci. Canunt. Narrant. Tertiafacta. Nam proprie facta vifla, quibus defenderent Trojanorum considebat; qua cum diu Gracos fatigassent, sic ab expugnanda urbe repellerent. Tandem infidiis Sinonis vi & aequo ligneo armatis viris pleno in urbem introducito. 2. Ancient. Fracti bello, saecleratus repulsi, Ductores Danaum. Fata autem hac Trojanorum dicuntur fusisse: Vita Troili, Conservatio Palladii, id est, simulachrum Palladis, quod Trojanis habebant in urbe: sic ut sepulcrum Laodiceantis, quod erat in porta Scara, servatus integrum: sic ut equi Rhesi, de quibus inferius dicetur, posent a Trojanis recipi, hac omnia fata vicerunt Graci. Nam Achilles Troilum secum congressum interfectit: Palladium vero ab Ulysse sic Diomede clam nobile urban ingelfis, casis, arcis custodibus, asportatum est. Equi Rhesi, ut infra a videbitur, ab Ulysse sic Diomede abducti sunt. Porta vero Scara diruta est ab ipsi Trojanis, ut equus introduceretur, sic ita fata Trojanorum vi & a funt, quod de his nunc est intelligendum. Vide Metam, lib. 13. Huber. Senes jufti. Severi sic graves: lingulis suadent denominationes addidit; Senes jufti, sic puella trepida. Ant. Pendet. Hunc eest. Idem. Epist. Heroidum. Atque aliquis posita monstrat seras praelia mensis, Pingit & exiguo Pergama tota mero. Hac ibat Simois, hic est Sigeia tellus, Hic steterat Priami regia celsa senis. Illic Aacides, illic tendebat Ulysses: Hic lacer admisus terruit Hector equos. Omnia monstrat. Monstrat. Ostendit ad oculum. Ane. 32. Pingit exiguo. Solebant Genti Romani post coenam crateras vini in mensam afferre, & multo habito sermonem ad multam nodalem somnum producere. Ex eo vino aliquid in mensam fundebant. Quem morem hic tangit Penelope, additque ab illis, qui in bello Trojano assuerant, uxoris suis et domesticis, illo vino, quod super mensam vertebant, loca, in quibus cum Trojanis praesidium fuerat commissum, ostendi, & universum Ilium, fluvium, aliaque illius urbis partes depingi. Eum etiam, quem Cupra politi morem, indicat hic nuber variis locis: "Quod deducit mera lit ter et fecit amo." Et, "Verba leges digitis, verba nota mero." Et, "Non oculi tacuere tui conscriptaque vino" Mens, nec in digitis littera nulla fuit. Tibullus, eleg. ult. lib. r.; "Ut mihi potanti posit sum a dicere fab a" Miles, & in mensa pingere cajus mero. Cison. Pergama. Trojanorum urbis litum, Ant. 33. Simois. Fluvius Trojanus, cum Scamandro jungitur, & loca palustria edicit. Ant. Tellus Agna. Campus. Sigeum Trojana promontorium: cernitur illic navale, & Achivorum est portus, ut Strabo dicit. Illic etiam tumulus Achilles, Patroclus, & Antilochus constitutus est, quibus Iitenses quotannis (sacrificant. Idem. 34. Rgia celsa. Superba Priami domus, quae erat in arce. Idem. Priami rgta celsa senis.] Hoc quidem torton paffim vere ab auttoribus datur Priamo. Ennius citat Priscianum. lib. 3. "Cura veter occubuit Priamus sub Marte" Pelasti? M. Tullius pro Sexto Roscio Amerino, cum vellet ostendere Antistium summam cecitate hominem, vocavit eum Priamum. Cison. 35. Aeacides. Achilles, Aeacus nepos & Pelius filius. Tendebat. Tentoria signebat. Herodianus. Hic lacer admisso, tertius Hector equos. Sic duo aut tres ex nostris codices, quomodo Baptista Egnatius primus castigavit. Perperam vulgo alacer miseris, patia habes apud Aureum Elegei in mortem Drusus. Hoc fuit Andromache, cum vir religatus ad axes Terruit admisso sanguinolentus equos. Heinsius. Qui etiam trepidare dicuntur. Cato, sedere non potest in equo trepidante. Et Livius, dec. 1. lib. 8. Cum equus prioribus pedibus acutus magna vis caput quateret, exquisit equitem. Dictur & pavidi. Ovidius, 2. de Remedio, Nec faciet pavidos taurus avitus equos. Item attoniti. Sil. 12, Attonito progressus equo. & Homer. Iliad. i. attonitus, vir ut siccus va' a-tptt. Hic lacer, &c. Alii ad trahendum Hercules haec referunt: ut distractus Hercules Achillis equos terruerit. & Lacer miserrimus legunt. Ant. Constans enim Hercules circa muros Trojana equis rapitatum strait. Virg. lib. 1. Terrum circum Iliacos rapuerrat Hercules muros. Dum igitur traheretur Hercules, equi aspectu cruentati cadaveris, territi funus. Lacer. Id est, vulneribus confossus, & districteratus. Ut Virg. Vulnerabat, illas gerens arma Penelope Ulyssi. Omnia namque tuo senio, te quaerere missus, Rettulerat nato Nestor: at ille mihi. Rettulit & serpo Rhesumque Dolonaque caedos. Utque sic hic somno proditus, ille dolo. Ausus es, nec nimium nimiumque oblitus tuorum, Thracia noatre tangere castra dolo; Totque simul mastare viros adjutus ab uno. At bene caute eras, & memor ante mei, qua circum pia nimis muros. Accepit patriae. Admittis. Ita Micyllus censet legendum ut, & Egnatius censuit: ut Admissos equas vivos incitatos: quemadmodum & alibi idem nomen poeta usurpavit: Admittere nimem equum est incitare aut urgere calcibus. Berylus. Omni a namque tuos. Unde res Trojanas intelugerit offendit. in quo Sc ambiguimitatem solvit, Se domestica sollicitudine aperit. Penelope. Pyliorum rex, & Nelei filius. Senior. Qui tertiis statem agebat. Nato tuo. Telamon, de te sollicitus. Misote. Non enim Penelope Telemachum ad sciturum de Ulysses misit, sed illi sola nutrice consessa, consilio Minervae, quae se in formam Mentis Anchialis regis Taphiorum filius venerat, Pylum ad Nestora, Sc Spartam ad Menelaum, clam mater concepit, quibus cum res ad Troiam gestas accepisset, ad matrem retulit. Illi. Telemachus, filius tuus. Ant. Rhetor et Dothona, cujos. Rhetor Estrangere, Gracca enunciatione. ut expecta alibi. Henricus. Rhetor et Dolona. Rhetor, promisit Achillis equis, Dolona Eumedis filium mittit in castra Graecorum servaturum: illum Diomedes et Ulysses, qui de Trojanis exploratorii mittentur, intercipiunt; postquam interempto Dolone, Thracum castra invadunt. Diomedes et Ulysses, quod sleeper Rheum perimit, et sotecri. equos in castra abigunt, et ad praesepa inter alios Diomedis equos alligant. Ant. Rhetor et Dolona. Rheus rex Thracius, Trojanis opem ferens, prima nocte ex longo itinere fatigatus in ipsis tentoriis ab Ulysse et Diomede una cum omni exercitu est intercessus. Homer. Iliad. Euripides in Rhesus, et Ovidius, lib. 13. Metamorph. quod tangit et in praclarissimo opere, quod Hujus vocavit: Nec tu quam Rhesus sorno meliore quondam, comites Rhesus tum necis ante vix. Cogito. hic, Rhesus, ille dolo avorti, falsa erat Dolonis impunitas, si Trojano rum consilia aperiret; sed Diomedes illo interemit. Ant. nimiumque oblitus, hic hemistichium uliorpavit, Statius, 1. 7. Thebaid. Heu nimium mitis, nimiumque oblitus taurorum. Cogito. Thracia, Rhesus Thracii, Dolonoflurno. Per nodis infidias. Ant. Tangere castra dolo. In quatuor membranis stringere castra, quod non est de nihilo, pro perfringere, aut dominare. Sed tangere probum est. Sic apud Comicos, Tangere solum aliquem, Tullus est leno, Probe illum tetigi, sic similia. Heirnust. Tot viros. Non exdem Ulysses, sed Diomedes peregit, qui regem et socios II. trucidavit. Ab uno, Diomede, Tydei et Deiphobi Adrasti filio. Ant. At bene. Rusticus. Ante. Quam in nostro amore discederes, cum te tua domus memoria et amor subibat: eras cautus: nunc cum pertraxeris, nulla nulla usque metu micuere finus; dum victor amicum per disxis isle per agmen equis. Sed mihi quid prodest vestris dissensibus lacertis? Ilios? & murus quod fuit ante, solum: Si maneo qualis in Troja durante manebam; Virque mihi demto fine carendus abest? Diruta nulla vitas pericula. Persistit in amplificatione, ut quanta sit in amante uxore sollicitudo, monstraret. Ant. Usque metu micuere finus. Male libri nonnulli: tremuere aut timuere aut metuere aut riguere. Epist. O.Enones, Attoniti micuere si nui. II. Art. Amat, fabula Procridis, Pulpentur trepidi corde micante finus. Taft. i r r. Terreor admonitu, ecorum timore micat. Et mox, corda micant, regit, totoque e corpore stinguis. Fugit. Lib. vlr. Furtimque accedere tentat, Et fert suscipitore corde micante gradus. Plautus, Aulularia, Act. iv. Ic. nr. Continuo in cor coepit artem fatere ludicrum, Atque in pulverem emi care. Ubi digitorum micat intentionem ludum notitiffimum respexit. Sine fearum metu micuere finus. Cor praefert formidine exibat. Sinus pro praecordiis usurpat. Ant. Per agmen amicum. Per Graecum castrum tantus miles terror ex hoc inesseus est, ut etiam cum victor diceres in castra Graecorum risu timerem. Thembris. In Thraciis est themaros mons & urbs Thraciae. Sed mihi quid prodest. Communicatio utitur: petit & consensit, quid sibi profuit Trojanum excidium, hac suspensione suspenditur animus, & ad consolationem apparatur: in quo & facile sibi commiserationem conciliat, & senil maritus increpat tarditatem. Disjecta. Idem. Pessis dithyramba. In certis Ilios. Sic apud Homerum. Ta a non uno loco. Sc Tasi o Qpvotas tylingtont, in Anthologia. Troja superba ruit, quomodo & Ilium Jupitern Virgilii. Hostat non semel Ilios vexata: & in Catalacus Pithoei, Ilion en siturgit turres inclytas, Noster libellus. i. Artis, Tunc eum tum solus erat dicta tali Ilios armis. Ita enim veterrimi codices, sic Nertomus Ithaca apud Graecos, qui Nertomus Virgilii est. & Nertomus ardua saxis. Plurimi tamen scribentur codices dissepta Ilion agnoscunt. ut apud nostram Laodamiae epistola, Ilion Tenedos. quod & Scaligero placebat, testeste Bersmanno. certe in antiquis libris apud Ovidium modo Ilios, modo Ilion, promiscue errabatut Fator. nr. v. 71. iv. 505. v.9). vi. 401. & in Metamorphosis non semel. Adetur Stephani in Notitia Universalis. Nostrae Epistulae Helenae, Et votum timeo monitus, quos igne Purgare Ilion arthuram praemonitus ferunt. Ita enim referendis malim, pote vulgato arfurum. Ut per Parisis Epistola, idque veteris liberi autoritate, Arsiturum Partibus vates canit Ilion igni. Sequenti versu in nonnullis membris, murum quo fuit ante. Ut apud Virgilium, Atque solum quo Troasnit. in notus nullis etiam, qui fuit. Heinsius. Ilios. Troja, ab Ilio Trois filio dista. Ant. 49. Si maneo, Inopinatum subdit, ad communicationem; non enim Penelope versa Troja let ut ante conjuge cariturbam opinabatur. Si maneo. Sine viro. Durante Troja. Idem. 51. Di- Penelope Ulyssi. Diruta funt aliis, uni mihi Pergama restant; Incola captivo quae bove victor arat. Jam seges et ubi Troja fuit, rescandaque salice, Luxuriat Phrygio sanguine pinguis humus. Semisepulta virum curvis servientur aratris; Offa ruinosis occulit herba domos. Victor abest; nec sicere mihi, quae causa morandi aut in quo lateas ferreus orbe, licet. Quisquis ad hanc vertit peregrinam littora puppim, Ille mihi de te multa rogatus abit. Quamque tibi reddat, si te modo viderit ulquam, Traditur huic digitis charta notata meis. Nos Pylon, antiqui Neleia Nestoris arva. Miss- 51. Diruta funt aliis. Ab alii irum fortuna, sua moerorem amplificat. Alii. Ad fortunam aliam puellam. Restant. Non expugnata. Idem. Phoebus. Greci victores, ubi sucatur Troja, jam segetes crebent, nec metuntur fruges. Idem. Et consipit ubi Troja fuit. Virg. 3. Aeneid. Et Lucan. 9. Catonem inducit vinctum Troiae locum. Magna hic Phoebus tinxit memorabile Troy, Jam stritiles, & putres robore trunci: Stat alibi: tota teguntur Pergama dunuit vestigia perierunt ruina, Eurip. Bacchae. 55. Semisepulta virum. Ossa sepulctorum. Feriuntur. Inter erumendum percutiuntur. Ant. Caussa morandi. Non tam mora, sed quod mori causam ignorabat, putabat enim alieno amore detinei. Lateat. Curiosus est, quam si mansas dixisset, in quo orbe. In qua regione. Idem. Septum ad. Suum officium laudat; tu, inquit, latens, nec etiam ad me tenues de te fama pervenit, ego de te curiosum. Portus ad portum pervenient, puppill in litus convertunt. Ad haec littora. Ithaca est. Charta notata. Scripta, hoc est, ad te literas his omnibus, qui ex Ithaca navigaturi funi in quamqueunque orbis regionem. Idem. Typo/on. Consulis misit, sed Telemachus, matre in se a Nestore, ut diximus, accedit. Pylos tres fuere urbes in Peloponeso: una in Lacedaemonia regione, alia in ora PICA ad Alpheum flumen, tertia in Messenia. Idem. Aegyptus. Appositio, in quibus Neleus regnavit, qui et filios tulit, ex quibus tantum Nestor superstitit. Homer. Illi ad. Cita. Antistii Heslorit. Quod tricesimal secula vixerit: unde ab Antiochus tricesimal septensimal discus. Unde observavit in libello. Fasti de Nestore sic Higinus c.10. Chloris in urbe Sete Amphionis filia, qui septem superaverat; hanc habuit in conjugem Neleus Hippocoontis filius: et qua procreavit decem liberos duodecim. Hercules cum Pylo pugnarier, Neleum interfecit, et filios ejus decem. Undecimus autem Periclymenae beneficio Neptuni avi in aquilam effigiem commutatus, mortem effugit. Nam duodecimus Nestor in Thracia erat, qui tricesimal seacula vixerit dicitur Apollinis beneficio. Idem. Utilius fortaret etiam nunc moenia Phoebi. Iussu votis, heu levis ipsa meis! Scirem ubi pugnares; et tantum bella timerem; Et mea cum multis juncta querela foret. Quid timeam ignoro, timeo tamen omnia demens: Sic patet in curas arca lata meas. Quaecunque sequor habet, quaecunque pericula Tellus. Tam longae causales suspicor, et morae. Haec ego dum fortiter maior quam (quae vestra libido est) Effat peregrino captus amore potes. Fama. De te. Estremista. Scilicet mihi Neftore. Incerta. Neftor nihil certi de te nobis retulit. Ant. Sparten. Ad Menelaum, qui cum de Ulysses negacte (siste, Telemachum remisit paterna et peplo donatum: patema Vulcanus effinxerat, peplum Helena texuerat. Sparta nescia. Menelaus Spartanus de te verum nescit. Idem. Quas habitas terras, aut ubi lentus abit, lentus agat in Chartaceo Scriverii. Quod placet prae vulgato, si habitas quoque reponatur. Iti in uno Mediceo extat, vulgata (scriptura minus Latina est. Histoire. Moenia Phoebi. Troja ipsa. Statuunt utilius. Mihi minus molestum esse fit si non esse versa. Phoebus et Neptunus Laomedonti in fabricandis Trojanis moenibus opitularunt. Collige causa, ut quod dixerat, probabile videatur. Ant. Moenia Phoebi, sic etiam vocatur, ut in Puate &v. Calab. & Tsypb. Ipsa dSemetTe. Pergamum divina nutu, vide Ovid. I.16.80. Heu leve. Mobilis, utitur corruptione. Iussor. Improbus, qui pro excidio Trojano vota fusaeeperit. Idem. Scirem ubi pugnares. Ecce causas utilitatis ostendit. In qua parte orbis. Idem. Cum multis. Multarum querela nostra faceret leviorem: nam & miseriis solacium solatio est. Ignaro. Post dirutam Trojam. Idem. Metaphora spatio, ingens est curarum solutio. Ant. Spacium. Ampla. In meas curas. In meas solitudines & timores de te. 75. "Quacunque aquor habet." Ordo est, ego (ispiro quisqueunque pericula, id est, omnia pericula quae aquor habet et tellus, edere causas tam longas mori: id est, quam diu moreris, spiritus periculorum, quae tibi mati terraque potuerunt accidere. Idem. 75. "Stulte." Temere & frustera. Quot libido tua. Maritorum innuit inconcontinentiam. Amas fortasse peregrinam puellam, quod pro insatiable libidine facere coniungitis, ut neglegeta uxore, alias amores. Aut. 76. "Peregrino amore." Alludit ad Cirem & Calypso, cum quibus Ulysses multum temporis consumpsit: ex Cire circum genuit, ex Calypso Atlanti filia Aufonem, a quo Italia Aufonia nuncupatur. Idem. 77. "Fortasnanarres," quam fit tibi rustica conjux; Quae tantum lanas non sinit esse rudes. Fallar; & hoc crimen tenues vanesse in auras: Neve revertendi liber abesse velis. Sors miserius Icarii viduo discedere lecto Cogit, & imminens increpat usque moras. Increpat usque licet: tua sis, tua dicer oportet. Penelope conjux semper Ulyssi ero. Illa tamen pietate mea precibus quidquid pudicitiae Frangitur, & vires temperat ipsa suas. Dulichii Samiique, & quos tulit alta Zacynthos, Turbae ruunt in me luxuria, proci: Inque. 77. "Fortasnanarres." Præsumit quod Ulysses objeceret potus quid genus schematibus Greece prolipsis, Latine præsumptio, ut Fabius meminit. Narres. Pulibus, quas amas. Rustica.] In exteris rebus ignava, praeterquam in lanificio: dicimus Rudes, qui nullum in sudore cultum habent. Idem. 79. "Fallar." Hac mea opinione decipiari. Vanescat. In vanum, hoc est, nihilum abeat, hoc est, non fit vetus. Idem. Vanefeat. Sicc. & Grac. Aes actus ouifixat 7 bJV. Hurip. Troad. Et Homero. Odysseia. t. V.469. — 'i*©* fini 71 notavit Aescon, et quid 7» Sicutotto Unde, Vergil. Aeneid. x 1. fortem volucres differt in auriti, Impie notos vocem vertere praecelsa, So. Uber. Cum in tua potentate redite. Parrh. Velis abesse. In patriam redite contendas. Ant. Me pater Icarius. Perfistit in presumptione. Icarius ex Polybaste genuit Penelope, Leucadium, et Alizea; Penelope Icariotis est distat, ab Icaro qui filiam sollicitabat, ut Eutymacho uni ex procis nuberet. Idem. Differere viduo lege. Scilicet tuo, in te derelicto, et in quo fument quam vidua. Huber. Viduo Icaro Eodem lensu (acta deforta) dixit, hoc modo in Epistula Oconis: Nunc jace in viduo tristulo lituo. Et Senecca in Hippolyto, qui Ovidii maximus fuit imitator: — cur toro viduo jacet in Cista. Tua sim. Non alterius conjux. Dicar. A polletis volo a constante conjugii laudari. Ant. Pudicis. Pudicissima, quae vilis thalamum odit. Idem. Viret. Paternum jus. Sumpsum esse videtur ex Romanis legibus, quibus sanciebatur, ut quam primumitas ferret, ad conjugium cogi postentem Dion, seribit. Idem. Et vires temperat. Id est, minuit impetum animi, quia quando videt me tam esse amantem tui, minus postea inflat ut nubam alii. Huber. Dulichii Samiique. Ab immmodestia procorum arguit, ut ad ultionem accensu Ulysses redire siet. Convenere proci in Ulyssi regiam, Dulichii duo et quinquaginta, quos sequelbantur famuli lex: Samii, viginti quattuor: Zacynthii viginti et Ithacenses duo et viginti. Samos & Zacynthos. Insulae adjacentes Epirum. Zacynthus nemoralis est, non ultra flada 40. illius ambitus. Urbs in ea fuit, ejusdem nominis. Ant. 