title: Catalogus systematicus coleopterorum. Catalogue systematique des coléoptères. Systematische naamlijst van dat geslacht van insecten dat men torren noemt
creator: Voet, Johannes Eusebius, 1706-1778
text: In het lendenstuk, het welk dit gevat, behalve het maakzeld der koppen, voornamelijk van het volgende gevat der Meliekerven onderdcheid, is dit verscheiden, dat hetzelfde in sommige Aardkevers, welkers levenswijze met die der Meestkevers veel gemeen heeft, niet alleen zeer klein en nauwelijks zichtbaar is, maar ook, dat in sommige der uitlandse Boomkevers dit afzonderlijk lendenstuk niet gevonden wordt; doch dan wordt de plaats van hetzelfde vervuld door, een gelijkvormig puntig uitsteeksel van het rugdekzel. Dit lendenstuk schijnt in het algemeen het grootste te zijn in die soorten, welke het meeste van de vlucht tot hun levenswijze noodig hebben, omdat daar door de dekzalen veel vallen, en dus minder hindernis aanbrengen onder het vliegen, hetwelke zij alleen verrichten met hun vleugels, waarom ook in de meeste Aardkevers, aan welke het vliegen minst te pas komt, dit lendenstuk het kleinste is; en in de Boomkevers het grootste is. In de breedte der voorpoten, en in het aantal tanden derzelfde, heeft de wijze Schepper ook aandacht in het oog gehouden het eiland, waarvoor zij dienen, en dezelfde liet alleen afvormen naar de grootte hunner lichamen, maar voornamelijk naar de hardheid der gronden, welke zij doorbooren hebben, waarom men die in de Aardkevers veel sterker vindt dan in de Boom- en Boomkevers, en zelfs in de vliegende derzelfde, die hun eieren het diepste onder den bovengrond moeten bergen, sterker dan de mannen. Behalve de algemene rinde, waar toe de Torenen schijnen te zijn op deze aarde, waarvan ik gesproken heb in de inleiding van dit werk, schijnt dit geflanke der Kevers zo groot, en zo verspreid in alle werelddeelen, opdat zij dienen zouden tot voedsel voor sommige vogels en viervoetige dieren. Het geflanke der Kevers heeft meerder onderfamilies dan de andere geflanke der Torenen, en ik zoude deze gaarne met eenige families nader onderfcheiden hebben, maar de kenmerken derzelven zijn niet standvastig en groot genoeg me voor te komen. Evenwel heb ik bij wijze van rangschikking die in Bloemkevers, Boomkevers, en Aardkevers op elkander laten volgen; omdat alsdan de overgang van de Aardkevers tot het gebalde grondstoffen der Meestkevers het zachtst is. Ik noem de eersten Bloemkevers, omdat de inlandse meestentijds zich op de bloemen onthoud en op dezelfven fchijn te azaren: en uit de analogie van het maaksel befluit ik van de uitlandse hetzelfde. De Boomkevers vindt men zelden op de bloemen, maar wel op de bladeren der bomen, gelijk dit van de Meestkever, Juniukever, en Kuinoeneer bekend is; De Aardkevers vindt men in tegendeel, noch op de bloemen noch op de bladeren der bomen, dan bij toeval. Ik vond tot deze rangschikking te meer grond, omdat ik in het maaksel dergedeelte van deze dieren voor het meerder gedeelte ook een merkelijk onderscheid opmerkte. De meeste Bloemkevers zijn onderverdeeld door de vierkante vorm van hun achterlijf, als mede door een bocht die ze hebben in de zijden van hunne dekschalen, welke daar in moeten vallen, om plaats te maken voor het tweede buikschild, 't welk ze kunnen opbeuren, om daar onder de dynen van hunne achterpooten te kunnen knikken, te bedekken, en te verwarmen; waarom dit opgeblazen schild, wanneer men de Kever van boven ziet, aan beide zijden een uiteinde vormt te maken: ze zijn, ten derde, onderscheiden door een uiteinde, 't welk in sommigen een kloot, en in anderen naar een haak gelijkend, 't welk de meeste uit hun hebben onder aan de buik tullen de gekleding van de middelvoeten en achterpooten, en dat van achteren naar voren uiteinde, waarbij door de gekleding van de middelvoeten alwaar het zwaartepunt van het dier is, verlengd wordt, en welke uiteinde door de wijze maker, die voor de behoefens van al zijn schepstelen zo gunstig gezaagd heeft, aan deze dieren, die onder de aarde aan hun poppen moeten uitkruisen, en waar onder de aarde hun eieren moeten leggen, gegeven is, vanwege hunne platte schalen, waar door ze grotere geweld kunnen doen dan andere om de aarde op te heffen: Ten vierde zijn ze onderscheiden door een puntig verlengsel van het hoornachtige rugkessel, dat in sommigen de plaats vervult van het lendeuschild, 't welk in de overige Kevers gevonden wordt: en eindelijk daar door, dat hun geäste buikschild buikkengewoon uit die stukken bestaat, van welke de twee zijdelingsche tusschen den rug en de dekschalen in vullen, en zich verhelden, wanneer men de Thor van boven beschouwd, en daar twee zijdschilden schijnen uit te maken. De Boomkevers zijn van achteren rond dan de Bloemkevers, maar hebben dunner en minder geandete voorvoeten dan de Aardkevers. A 2 BLOEM 4 I. BENEDE. I. GESLACHT. KEVERS. ^ ^ ^ ^ KLOEMKEVERS. I. DE GEBOENENBLINKENDE. Deze is in Nederland de gemeenschap, en wegens zijn mooi groen en blinkende kleur, gezocht en bekeerd bij de kinderen, die er mee spelen: in het groen van deze Kever ziet men een goudglanzige weerschijn, die met geen verwen is naar te beschouwen. Behalve deze, vindt men nog de volgende variaties: De groenblinkende met witte vlakjes. De gloed van goudglanzig zonder vlakjes. Doch ik geloof dat dit spelen in de natuur zijn. Ik heb van deze opgemerkt, dat zij langer dan acht dagen in het leven blijven, schoon hun de kop wordt afgepeld, en dat zij als dan nog voortlopen, wanneer zij in de warmte van de zon gelegd worden. Uit Venezuela wordt dezelfde soort, welke hier verbeeld is, ook overgezonden. 2. DE GROENE DUITSER. Deze komt wel in makkelijk overeen met de vorige over een, maar verschilt merkbaar in grootte, Hij is ruim twee keer zo schitterend groen als de vorige, zo vaak boven als van onderen. Uit Duitsland. 3. DE METALLICHE. Deze wordt gevonden in Duitsland, en is een derde deel groter dan de groenblinke N°. 1, waarom ik niet zoude durven onkennen dat het een bijzondere soort was, schoon mogelijk het verschil van voedsel en luchtstreken wel bekwaam is, om deze en nog veel grotere veranderingen te veroorzaaken. De kleur van deze zweemt naar geslepen zwaaïvelkies, of de bekende fiksus, van welke gespeste en oorbellen gemaakt worden, hebbende boven dat een vuurig weerschijn. De rug en de schaaldjes zijn onregelmatig bezaaid met witte vlakjes. 4. DE WEESJONGE. De kop van deze Bloemkever is, gelijk zijn poten en 't geheele lichaam vanonderen, en van boven, zwart, uitgezonderd een brede oranje band, waar mee de zijden van den rug en de dekblaasjes rondom bekinderd zijn. Het zwarte van den rug en van de dekblaasjes is niet blinkend, maar fluweelachtig. Uit Ooftindien, in het Kabinet van den Heer van Hoeve. 5. HET I. BANDE. I. GESLACHT. KEVERS. 5. HET WEESKIND. Veel overeenkomst heeft deze met de vorige ten opzichte van zijn kop, voozen, en rug, maar hij is kleiner en gladder, en zijn dekblaasjes zijn ter helft zwart en ter helft oranje, zo als de tekening hem afbeelden. Uit Ooftindien: in het Kabinet van den Heer van Hoeve. 6. DE ORANJE. De rug en dekblaasjes van deze Kever zijn geheel oranje, en niet blinkend; de kop en poten, metgezamenlijk het dier van onderen zijn zwart en blinkend. Uit Ooftindien, in het Kabinet van den Heer van Hoeve. 7. DE ROODE TIGER. De tekening moet de verbreiding geven van de zwarte vlekken, waar mee deze Oranje Kever gelegen is, whyl de regelmatige schikking daarvan niet is te beschrijven. De poten en het hele dier van onderen zijn blinkend vuil oranje. Uit Ooftindien: in het Kabinet van den Heer van Hoeve. 8. DE GEBLOEMDE. Dit vruchtbed is een mooi blinkend Bloemkever, schijnt zwart en wit, wat meestal het lichte niet opvalt, maar in zijn zijde zijn de sterke vlekken als de geelste kies, en die van N°. 3. De kop en poten en het lichaam van onderen hebben de kleur van de gemeene groene, blinkende N°. 1. Uit Ooftindien: in het Kabinet van den Heer van Hoeve. 9. DE GEBANDE. Dceze zecr vreemde Kever heft de kleur van de Metaale N° 3, maar over de dekschalen loopt een breed schoon oranje band. Het uitgevel aan de buik is in deze soort zeer groot. Uit Hollandse inde: in 't Kabinet van den Heer van Hoey. 10. DE FLUWEELE. Onder de schoonheid Bloemkevers verdient deze zekerlijk te worden genoemd. Het zwart en geel, waar mee zij beschilderd is, vertoont zwart fluweel en geel satijn. Zij heeft geen afgezette lendenschil, gelijk de vorige. De zijkanten even aan de rug zijn zeer groot. Van onderen is zij blinkend zwart, gelijk ook de poten, van welke de bekkende zeer ruig zijn. Zij is zeer raar, en valt in Hollandsche inde: de bezitter van deze is de Heer van Hoey. 11. DE KAPENAAR. De vrienden en kop van deze Bloemkever zijn, gelijk zijn poten, bruinzwart: het midden gedeelte van den rug is bruin rood met twee witte vlekjes, en de zijden zijn zwart en wit gemarmerd. Midden over het lichaam loopt een zwarte streep, welke gemaakt wordt ten deelen door het zwarte lendenschil, en ten deelen door een zwart randje, waar mee ook iedere schaal versierd is, ter plaatse alwaar zij te zamen fluitend fluitend. De dekschalen zijn bruin rood met witte of asgrauwe vlekjes, welke zich ook vertonen op de ringen, die den aars dekken. Het geheele dier is van onderen met bruin geel borstelachtig haar bezet. Van de Kaap de Goede Hoop. 12. DE BRUINROODE. De kop en het lendenstek van deze zijn zwart, de randen der twee dekschalen, daar ze tegen elkaar fluiten, zijn van dezelfde kleur, en op beide zijden derzelven ziet men ook nog een zwarte streep; maar voor het overige is deze geheele Tor dof en donker bruinrood. Hij heeft veel overeenkomst in maaksel met de vorigen, maar zijn poten zijn tederder. De sprieten en kop zijn zwart, maar de ogen schijnend bruin: de rug is gehooid blinkend, en in het midden schijnend kastanjebruin, maar aan weerszijden zwart, en naar beneden aan de buitenrand vercierd met een smal wit streepje. In het midden over het lyf loopt een tamelijk brede zwarte streep, welke gemaakt wordt ten deel door het zwarte lendenstek, en ten deel door de twee zwarte binnenranden der dekschalen, even gelijk in de voorgaande soort: de buitenrand der dekschaalen is insgelikt zwart, doch voor het overige heeft ze de kleur van een verdord blad, en blinkt niet: aan de buitenrand der dekschaalen ziet men enige witte streepjes, welke ook op de kringen van de aars gevonden worden. De poten zijn zwart, en, gelijk het geheele dier van onderen, bezet met bruinige borstelachtig haar. Deze is zeer raar, en is geschilderd uit het Kabinet van zijn Droomtegoed den Heere Prince van Oranje. Deze geheele Bloemkever is zwart en zonder glans. Hij valt in Duitsland, en is in de Nederlandse Kabinetten raar. Deze is geschilderd uit het Kabinet van mijn zoon C.B. Voet. Het maaksel van deze Bloemkever is zeer gelijk aan de blinkende groene N°. I., maar hij is van boven en onderen schone blinkend zwart. De Vleeshouwer. Dese fchynt, of hy gekroopen had door een verfch geflakt dier. Hy is van boven bruin rood met kleine zwarte vlakjes, en blinkt zeer weinig, maar van onderen blinkt hy meer, en is bruin rooder. Uit Zuid Amerika. DE GROENE BORSTELDRAGER. De kop en de roof van deze Bloemkever zyn zeer glad en blinkend zwart, zijnde het ruggedelijk alleen beschilderd met veler kleine witte strepen. Het zwart kind is groot, en schijnt flechts onderscheiden te zijn van het vleugeldek byzonder uitgezeten van den rug door een groenje, maar nogtans ongeknipt afgezonderd byzonder een kind uit te maken. De dekzakken zyn mooi groen, en zeer fijn geribd. De pooten zyn zwart van onderen, maar byzonder op de zijden is het gehalveerd diertje bekkig meer gele borstelachtig haar, dat op de zijden aan bundeltjes geplaatst is. Uit Suriname, alwaar hy veel gemeent is. DE GEELE HARLEQUIN. Dit Bloemkever is, uitgezonderd de zwarte poten, gele en zwart bont, van onderen is het blinkend zwart. Het lendenfchild wordt gevormd door het uitgezette van den rug. DE ROODE HARLEQUIN Dit is breeder en platter dan de vorige. De sprietjes, pooten, en het lichaam van onderen zyn blinkend zwart, maar van boven is het gehalveerd dier oranje rood meer zwart syn gemarmerd. Het lendenfchild wordt gevormd als in den vorigen. DE ZWARTBENINKENDE RUIGPOOT. Dit Bloemkever is langer van lichaam dan hij hier verbeeld wordt, om dat hij een weinig van voren, en dus in de verkorting getekend is. Zy is buiten de grote Smaragdyner die verbeeld is onder N°. 40, de langale dieken. Op yder dekschaal zyn twee obletjes, die zich aan het rechter eind verengen. De diepten in het midden en acht poten zijn binnenwaarts zeer ruim, en vooral die van de acht poten door zwart borstelachtig haar. Voorts is het gevelde die van boven en onderen blinkend zwart. Het lendenfchild is als in de vorigen. DE DIKKE ROUWDRAAGER. Deze gcheele Keer, gelijkend zwart, wanneer er het sterke licht niet opvalt, maar hooft een donkere groene glans met waterachtig, ter plaatst daar het houder licht valt. Boven het bekken is een ter wederzijden een verhevenheid, en in het midden van den rug is een groef. Zy is veel dikker naar maat van haar grootte dan een der andere Bladkevers. Dit heeft het uiteinde aan den buik niet, maar daar te gen sterker en langer poten dan aan anderen. Uit Duitsland. DE GESPIKKELDE ISABEELSE. De kleur van deze soort is zeer ver veelvormig, en men vindt in dezelfde een aangename speling der natuur: zy zijn echter allen schoon geel en zwart gespikkeld, doch sommigen zijn schoon geel en zwart, daar anderen hoog oranje zijn; in den eenen zijn de spikkels zeer fijn, en in den anderen zijn 't vlakjes, die regulerend zijn; in sommigen is de buik blinkend eenkleurig, en in anderen mooi gespikkeld gelyk de dekschaalen. Het rugdeksel vormt het lendenfchild. Uit Iberia. DE GLANSKOP. De kop van deze Bloemkever blinkt zoo sterk, of hij van enige groen blinkend metaal met goudglans gemaakt was, waarom hij voor het pengevoel onnavolgbaar is : Doch de rug en de schaalen blinken niet. Aan beide zijden van de donkere groene rug ziet men een donkere gele streep, buiten welke het randje van het rugdeksel weer blinkend groen is. De schaalen zijn op zijkant en aan haar achtereinde donker geel, maar aan het boveneinde donker groen en gefigureerd, zoo als in de tekening is afgebeeld. De poten en het geheele dier van onderen zijn schoon blinkend groen. Het uitsteeksel aan de buik is klein, en het lendenfchild als in den vorigen. Uit Amerika in het Kabinet van C.B. Voet. DE TURKOOISCHE. De kleur van deze schoone Bloemkever is nauwelijks te beschrijven of te schilderen. De aangename verfcheidenheid, die er boven dat in deze speecies is, maakt, dat men de juiste kleur niet nauwkeurig kan bepalen : de meesten zijn aangenaam sterkt blinkend groen met een lichte bruine weerkaatsting, waar door de kleur van de TOR verandert naar maar de lichtstraalkens op dezelfde vallen. Op de buik en poten is de bruine weerglans het meest felle. DE KLEINE SMARAGDYNER. Geen verf, en geen beschrijving kan de schoonheid van deze Bloemkever verbeelden. De kleur verandert naar mate het licht op dezelfde valt, in blauwgroen, blinkend goudgeel, of gloednieuwend koperrood. De felle schittering van dit dier in de zonnestraalen, maakt, dat men zich bedriegt, en in op een gepakte kleuren schijnt in te zien, en dus is het geheele lichaam onder en boven. Het knotsgewijze uitsteeksel aan de buik is in deze soort zo lang, dat het niet alleen tot verlenging der geledingen van de middenpooten maar ook tot die van de voorpooten strekken kan. Deze Kevers zijn niet gerafeld. 26. DE KOPERBLOEM. Deze verschil van de vorige alleen daar in, dat hij geen goudgeveld weer- heeft, maar allen schitterend groen is, heeft een volmaakte overeenkomst met de blinkende groene kleur van de glans. Koperbloem heeft een geur die de minerale wateren. Wanneer men hem bezichtigd met een scherp oog, dan vindt men eenige rijen, niet ver van elkaar staan, een paar stippen over de lengte der schaaldieren, en een klein paar stippen ter plaatse daar aan andere zijde het landschap van het rugdek is afgezegend. Uit Jamaica in het Kabinet van de Leer Meuschen. 27. DE GLOEJENDE. Het maakzelt van deze is aan de vorige gelijk, maar de omstandigheid is vergeten, die men doen wanneer om de schitterende vuurgloed van dit dier af te nemen. Hij mag met de Robijn naar de prijs der schone dingen. Uit Jamaica in het Kabinet van de Hoer van 50l. 28. DE VUURIGE. Deze Bloemkever, die veel langer poten heeft, en veel te been is, dan de groenblinkende N°. 1, houdt zich ook op in Nederland zoo wel als op Jamaica in de Rozen en somige andere bloemen, waar onder zy de Thaliflrum bij uitneming beminan. Hij is zo schitterend van kleur, zodat men hem in de donkere beschouwende, den gloed schijnt te zien van een koolvuur. Hij is niet zoo glad als de meeste Bloemkevers. 29. DE TONKA. Deze hele bloemkever is bruin met zwarte irreguliere vlakjes. De dekplaten hebben aan het einde een zwart rand. Van onderen is hij blankend bruin, zwart, enig door bruin geel gehaard, waar mee ook de rug en de pooten bezet zijn. Het lendendekje is met een dun groefje van de rug onderscheiden, maar ik geloof niet dat het afgezet is. De knopen aan de buik zijn aanzienlijk groot. De gevlakte tonka. In makkelijke hoefte deze veel overeenkomst met de vorige, doch is bijzonder onderscheiden door twee scherpe punten of doornen, die aan het einde der dekplaten zitten. Zijn rugdeksel is minder bonc, maar zijn dekplaten hebben zo veilig donkere bruine vlekken, dat men die eerder donker bruin met bruin geel gemarmerd, dan bruin geel met donker bruin gemarmerd, zou moeten noemen. Mogelijk is hij mannetje of vrouwje van dezen soort. De donsborst. Dit kevertje heeft kleine dekplatten. Het is geheel zwart, weinig blauwachtig, en heeft de borst en de zijkanten van zijn buik dicht bezet met witte haren, die naar wol of dons gelijken. Uit Duitsland. De Duitse gespikkelde. De grondkleur van deze bloemkever is zeer donker groen, het welke bijna zwart is; de rug en de dekplaten zijn regelmatig bekinderd met veel kleine en grote spikkels, of vlakjes. Het hele dier is boven en onder bezet met witte haren. Het knotsvormige uitsteekseltje van de buik wordt ook in deze gevonden. Uit Duitsland. De ruigrokJ. Over den rug van deze Bloemkever loopt een witte streep: voorts is het geheele dier bruinachtig zwart, maar zoo verfdan met donker geelhaar, of fyne borstels, dat niemand het bijna donker geel zou moeten noemen. Het maaksel komt met de Duitse gefpikelede, N°. 32, overeen, gelijk zij ook hetzelfde Vaderland hebben. 34. DE RUIGRUG. Deze geheele Bloemkever is zwart, hebbende alleen eenige weinige witte vlakjes op zyne dekshaalen; maar hij is zoodanig gedekt met bruin geel haar, bijzonder op den rug, dat hij eerder bruin geel, dan zwart gelykent. Zyn Vaderland is Duitsland. 35. DE MOL. Deze zeldzame Bloemkever is zoo ruig door zeedonker blauw haar, dat men de afteelingen van zyn kop en rug nauwelijks kan zien. Hij heeft alleen op elke dekshaal twee witte streepjes. Van de Kaap de Goede Hoop: in het Kabinet van den Heere Prins van Oranje. 36. DE VLASBAARD. De kop, rug, en dekshaalen van deze Kever zijn schoon donker rood met asverfige spikkels, doch alom bekleed met geel haar, dat zoo fin is als vlas. Uit Oost-Indië. 37. DE PINSCHAAL. De twee scherpe achter uitlopende punten aan de dekshaalen van deze Kever heb ik alleen in deze en in de gevlakte Tonka N°. 30, gezien. Zyn dekshaalen zijn niet glad, maar door verhevenheden gelulpt. Hij heeft de kleur van gepolijst zwavelkies of geslepen pyriet, met weinig wit beschilderd op de dekshaalen. De buikringen zijn insgelyks getekend met enige asgrauwe vlakjes. Uit Oost-Indië: in het Kabinet van den Heere van Hoey. De vierkante gedaante der dekafchaalen, en het verdere maaksel van de zeldzame Kever, die mij hem platschend onder de Bloemkevers. Hij is de ene, welke ik ken, die een klein horentje op den kop draagt. Achter de kop is de rug ook niet glad, gelijk dat van de andere Bloemkers, maar hij heeft aldaar een halve maans vorm, die dok of laag is. Het dier is van bovenkant kool zwart en als tegengarn, leer gegranuleerd; doch van onderen is hij zeer ruig en bedekt met bruine haarachtige bolletjes. Uit het Kabinet van den Heere Prince van Orange. DE BONTRUG. De kop en rug van dezelfde soort Bloemkevers zijn met Castanje bruin en lichtgeel aangenaam beschenen. De dekafschalen en pooten hebben de kleur van de Nederlandse gemeente Meikever, maar de hoornachtige rijving van de borst en buik zijn van onderen niet even aangenaam bont, daar de kop en rug van boven zijn. Hij valt in de Indische. DE GROOTE SMARAGDYNER. Dit is de grootste en schoonste der Bloemkevers, welke ik ken. Ik heb bij de afbeelding niets bij te voegen dan dat zijn glans en schoonheid met geen vers is aftalen, schetterende het schoone groen, en de kleur van net blinkend goud en het gloedrood koper, door malachitren, naar mate de lichtstralen daarop vallen. Dit heeft een zeer klein afzonderlijk lendenstukje te hebben, te gelijk met het uitleengsel van het rugdekstel, 't geen het grootste gedeelte van de plaats van het gewone lendenstuk in dit gevlucht vervult. De pooten, en het geheel lichaam van onderen zijn schoon blinkend bruin, waarin een paarflits gloed is. Hij wordt gevonden in Oost-Indië. In 't Kabinet van C. B, Voet. DE ZWARTE LOOPER. "Deze gecacheerde Kever is blinkend zwart, en zink dichschalvend zyn fijn gebrild: zyn pooten zyn dun en lang, bijna als die van de Schaarbiters, en een kan uit de zelfde maakveld liggen beflitseerd, dat hij tien minuten ten geleden van zijn voedsel op den grond zocht. Het uitgebroken aan den buik heeft hij niet. Uit Duitsland. De gespikkelde Looper. Deze verschilt zich van de vorige dan door de witte spikkels, welke hij heeft op zijn dichschalen: mogelijk is hij het mannetje van de zeven. Uit Duitsland. De Rozenkever. De kop en rug van deze Bloemkever zijn zwart, maar zoodanig dicht bezet met geel haar, dat men die eerder geel dan zwart zou moeten noemen. De dichschalen zijn mooi geel, rondom verliefd met een fijn zwart randje, en op iedere dichschal is bekindheid met drie, vierkantige zwarte blokjes. Het lendenfchild is insgelyks zwart. De dichschalen dekken het geheele lichaam niet, maar een merkwaardig gedeelte van het achterlyf is bloot, plat, en dicht bezet met geel haar. De pooten zijn dun en lang, gelyk aan die van de twee vorigen. In Nederland. De gespikkelde Grauwe. Op de grauwe rug van deze kever zitten alleen twee zwarte vleugels, doch zijn grauwe dichschalen zijn dicht daar mee bekinderd; van onderen is hij geheel grauw. Een argeloos gescheiden lendenfchild heeft hij niet. Uit Jamaica, in het Kabinet van den Heer Meuschen." Na de Bloemkevers doe ik volgen die familie der Kevers, welke ik meest gevonden heb, dat op de boom hun voornaamste verblijf houden, of die van derzelfde bladeren voedsel trekken. Het is waar dat ik dit van de Uitlaagdse species niet kan bevestigen, maar ik heb dit voorondersteld uit de gelijkvormigheid van hun maaksel. Ze ver verschillen toch van de Bloemkevers daar in, dat ze van achteren rondere schalen hebben en dat ze allen ontbeuren het knots gewijze uitsteeksel dat de meeste der Bloemkevers aan den eersten hoornachtigen ring van den buik hebben, alsmede dat ze de lente onder het buikschold niet kunnen intrekken, 't geen ik van de Bloemkevers aangetekend heb. Ze verschillen van de Aardkevers, welke op deze zullen volgen, door minder brede en minder getande beenen in hunne voorpooten te hebben, schoon men in aanmerking neemt, dat hunne ruppen onder den grond leven, en ze daarom uit de aarde moeten werken, en zoveel ze uit hunne poppen voortkomen, en daar in ook weerhouden hunne eieren moeten leggen, en om deze redenen de voorzien dat einde geschikte voorpooten met elkaar gemeen hebben; doch met dit onderfchied, dat zulken, die in zeer zavelige gronden, of in geheel vergaan hout, of bladeren hun verblijf houden, deze sterke voorpooten kunnen ontbeuren; het geen voor al meer dan waarschijnlijk is in de Lavagrand. De voeten zijn in deze Boomkevers ook meerendeels langer dan in de Aardkevers. De wyfjes van deze Torren zijn meerendeels van de maasjes ondergescheiden door hun eigenlijke detail, behalve dat ze, of gehoeld, of minder geknobbeld zijn, 't welke de wijze Schepper hen gegeven heeft, om te kunnen gelykloogden en dieper in den grond te kunnen booren, ten einde hunne eieren dieper, en derhalve warmer en veuliger, te kunnen verbergen. Voor het overige hebben deze meer de Bloem- en Aardkevers het maaksel hoornen, poten en voeten gemeen, uitgezonderd dat de Mey- en Dumblever meerder gebladerd ledem in de knoppen hunne spieren hebben, dan de overigen. 45. MEIKEVER. Man. Het bekkencel van deze Meikerver is van achtvieren rond verheven, voorwaarts neerhellend met een plat gedekt dak, naar een punt gelijkend, doch dat boven de drie punten verkt de rand viltig is, en met een fin randje omzet is, zyn de drie punten met zijn vrije grote twee drieledige voeders hieronder verborgen. De oogen zitten, geknipt in dit gehele gedachte, in de rand van het achterhoofd op zulk een wijze dat zij opwaarts, omlaagwaarts, en zijdelings alles zien kunnen. Even voor de oogen zitten de sprietjes, welke bestaan uit tien leden, van welke de zeven bovenste in de mannetjes binnenwaarts gebladert zijn, welke blaadjes zij van makkeldeuren voorzien, wanneer zij zich verbergen maken tot vliegende, naar tegengehouden wanneer zij still zitten of loerden, zodat deze blaadjes alsdan een enigen knop schijnen uit te maken. De dertigste lid van Oktober, projectanzijn van de samenwerking, vervlekend grootschalig en gedaante, en te kennen uit de hier bijgevoegde afbeelding, (die onder deze Mikever geplaatst is) zijnde in het onderste lid aanmerkelijk, dat het niet alleen een onderdeel heeft, maar ook ter plaatse, daar het voor het volrood uitgeflekend orgaans heen schiet, maar dat de wijze en voor mens en dieren zorgdragende Schepper, het oog op die plaats met een bundel zachte, haarjes bezaait het, waar door het oog niet alleen ten dele beveiligd wordt, maar ook, zoo dikwijks de prijzen bewogen worden, schoon afgevoldaan wordt, gelijk de mensheid, gewervelde dieren, vogels dit doen met hun oogleden. En dit nul der prijzen is in die gefabricateerd en andere op te merken, in welke de prijzen even voor de ogen geplaatst zijn. Het ruggezicht is groot. Over de onderste schaal loopt drie ribbentjes. De onderste schaal zijn korter dan het lichaam, welk van achteren nederwaarts zwerpt afloopt, doch die gedichte is echter ook met een hoornvachting bekleed, ge dek, gelijk de borst en buik van alle de dieren daar mee bedekt zijn. De beenen van de voorpoten zijn breed en platter dan de andere, en buitenwaarts met twee tandjes of doornen verveld, terwijl in tegendeel de dieren, die in de aarde en meest het meest verkersen, met drie of vier staarden uitvleesdelen, en met breder beenen en sterker dijben en voorzien zijn. De kleur van de vissen is gevoelig, ligt tussen bruin en rood, bezaaid als met een wit vest, doch het welk voorstel is, wanneer ze eenige dagen gevlogen hebben. Symmingen hebben dit wijte lichte veld, en anderen wijgen; in sommigen is de rug ligt bruin, en andere zijn zeer heldend naar zwarte. De borst en het voorste gedeelte van de buik is met asgrauw, of vuilgeel, haar dig bezet. Benadert. Geslacht: Kevers. Naar op de zijde van de buik, even beneden de dekplaat, ziet men op de zes achterste ringen van de buik zes driekantige witte vakken, zoals in het wijfje van deze, onder N°. 46, vertoond wordt. De maand van Mei is nauwelijks gekomen, of deze Kevers komen in Nederland in grote menigte te voorschijn. Ze eten lieft de bladeren van wilgen, en lindeboomen. Hier ziet gy het wijfje van den vorigen, geschilderd, zoals ze vers uit den grond komen, waar het wit zeer fijn haar, daarin als stof op den kop en rug zit, vliegt er zeer rasch af. De wijfjes zijn dikker dan de mannetjes, 't welke in een soort van Torren ten dienste der eieren door den alziend Formeergebied is uitgerust. De witte vlakken op zijde van de buik zijn hier duidelijk aangezet. Het grote onderscheid tufjes, deze en de mannetjes, ziet men in de sprieten hier nevens ook verbeeld: ze zijn veel kleiner, en hebben maar zes gebladde leden in de knoppen van dezelfde, daar de mannetjes er zeven hebben, schoon de leden der sprieten in beide tien zijn. Het uitwendige maaksel is voor het overige hetzelfde als van de mannetjes. De West-Indische Meikever. Zeer veel overeenkomst heeft deze in grootte en maaksel met de Nederlandse Meikever N°. 45. Doch wegens de sprietent, houde ik deze voor het wyfje, schoon ik het mannetje nooit gezien heb. De kop, en rug, en 't geheele dier van onderen zijn blinkend groen, gelijk ook het achterlyf, dat buiten de dekschalen uitsteekt. De dekschalen zijn fijn geribd, en vuil of bruinachtig groen. Zy valt in Suriname. DE ZWARTE DUINK EVER. Man. Door de aftekening van dit dier heb ik niets bij te voegen, dan dat de borst en 't voorste gedeelte van den buik zeer ruig zijn met bruin geel haar. Men vindt hen zwart en wit gemarmerd, zoo als deze geschilderd is, zoo wel als bruin en rood gemarmerd, zoo als de volgende is, en van beiden vindt men man en vrouw in overvloed, waarom ik hen voor verschillende soorten houde, die ook in hunne lommen ver­scheiden. Meestal vindt men hen in 't laatste van Mei in groote menigte langs de Noordzee in de duinen van Nederland. De bladeren der sprietent zijn als die van de Meikevers, doch ver­scheiden nog merkbaar in grootte: die der mannetjes zijn zeer dun en fluiten zeer digt op elkaar. DE ROODE DUINK EVER. Vrouw. Van de zwarte Duinkever heb ik geen vrouw, en van deze rode geen mannetje getekend, omdat het de kleur, en nu het maaksel is, dat hen onderscheidt. BENDE GESLACHT KEVERS; De sprietent zijn tuken man en vrouw het zijdeligste onderscheid. DE RUIGE MEIKEVER. Deze kever heeft veel overeenkomsten met de Nederlandse kever, doch zijn kale bruine kleur is inderdaad schoon: hij is boven dat langer en donkerder: zij zijn Indische kinderen, zijn ruiger en met witte haartjes of borstels bekleed, gelijk vooral de buik en de borst daar mee dicht gezet zijn, maar het grootste ondersteunde is in de vrienden, welke gelijk de overige kevers, maar driehuwend heen aan 't einde hebben. Hij valt in Nederland niet, maar in Duitsland, en viel ooit tussen Frankfurt. Deze gelekte naar de vorige, maar is de helft kleiner. Rups zijnde leeft hij in hoge zandige gronden onder de eiken- en houten, kon hij in Juni, wanneer de eikenbladeren in gewenste hoeveelheid zijn, daar zijn, en de algemene schimmel de spierzaamheid voor hem heeft gereed gemaakt, uit den grond te verschijnen. Hij is nog bleeker van kleur dan de vorige. Tussen de mannetjes en wyfjes heb ik geen onderscheid kunnen ontdekken. Hij is zeer gemeen op de hoge gronden in Nederland. Deze is veel gladder dan de vorige, zijn poten zijn korter, en zijn lenskind veel kleiner: zijn kleur is meer castanje bruin, maar van onderen is hij lichter van kleur. Hij valt in Nederduitsland. Er is nog een soort van deze ook in Nederduitsland, maar aangezien deze veel fijner een welig rooder en gladder is, dan de Nederlandse N°.51, zoo heb ik deze niet afzonderlijk laten vermelden. De zwarte kop, en de drie lange blaadjes in de vleugels onderscheiden het mannetje van het vulgair wyfje, 't geeft ook minder schoon van kleur is. Hy draagt dit gebladerde kopje ten opzichte van de overige ledematen des vlees in een tenvinkel. De dekvlies van dit kevertje zijn zeer dun en doorzichtig, en zeer fijn gebord. Zijn poten zijn dun en teer. Schalven van de kop is de kleur van het geheel dier licht bruin-rood. DE ROODE DUNSCHAAL - Vijf. Deze hefe gebeurt zwarten kop, gelijk de vorige en veel kleiner vleugels; bij een minder soort van kleur, doch voor het overige aan de vorige gelijk. DE PAARSCHE DUNSCHAAL. Deze Kever is een weinig kleiner en ronder dan de vorige. Ik heb 'em met... BENDE. GESLACHT. KEV RS. raet onder verschillende vleugels ontmoet, op dezelfde wijze als de rode. Deze is een mannetje. De dunne dekschalen, de teedere poten, en het overige maakstel hebben zij met de rode gemeen, maar de kleur is donker bruin-violet. In Nederland, maar niet gemeen. DE BRUINE HOOIKEVER. In den hoogtijd vindt men in Nederland deze Kevers bij sterke zonneschijn veelvuldig. Zij vliegen langzaam, en zijn zeer licht te vangen. Tussen het mannetje en wijfje is geen uitwendig onderscheid. De kop en rug zijn blinkend donker groen, gelijk ook de ringen van den achtersteekenden aars. De poten en het geheele lichaam van onderen zijn nog donkerder, en naderbij het zwarte. De dekschalen zijn mooi bruin. DE WESTINDISCHE HOOIKEVER. Zeer veel overeenkomst is er in het maakstel tufschijn, deze en de vorige: maar deze is veel groter. De dekschalen zijn fijn geribd. Het geheele dier is van boven en onderen zeer schoon, blinkend groen. Hy komt uit Suriname. DE BLAAUWE WESTINDISCHE HOOIKEVER. Deze hekel veel gelijkenis aan het maakzelt van de vorige. Hij is in de verkorting getekend en gelijkend dus iets dikker. Zijn kop is al echter groen maar de dekplaten zijn zo donker blauw, dat hij naar zwarte trekt. Hij is zeldzaam en komt uit Amerika. De groene inlandse hooikever. Deze is iets kleiner dan de Westindische groene hooikever en heeft het snaaksveld van de Nederlandse bruine. Zijn kleur is van onderen en boven geheel groen, doch hellend naar de kleur van zijn geblauwde vleugel. Zijn poten en sprieten zijn als bruin koper. De gouden kever. Deze schoone kever uit New York is van boven blinkend geel, uitgezonderd het lendenstje, welk bruin is. Ter plaatse daar het flekje licht valt, blinkt hij als goud met een groene waarschyn. Van onderen is hij schoon blinkend groen. Uit het Cabinet van C. B. Voet. De West-Indische jungkever. De kop en rug zijn blinkend donker groen, gelijk ook het achterlyf, het welk een weinig bruin is dan de dekplaten uitsteekt. De dekplaten zijn mooi blinkend licht bruin, en elke schaal met twee zwartachtige streepjes beschilderd, behalve een streep van dezezelfde kleur ter plaatse daar de dekplaten fluiten. De poten zijn bruin zwart. Het geheel dier is van onderen ruig door grijs haar. De dunpoot. De poten van deze kever zijn uniekend dun naar verhouding van zijn lichaam. Zijn kop en rug zijn blinkend zwart, en zijn dekplaten die dun en breed zijn, zijn blinkend kahlanjebruin. Hij komt in New York en is zeldzaam. Uit hetzelfde Cabinet van C. B. Voet. De bonte porceleine. De kop van deze schoone kever is blinkend groen met bruine ogen. Het ruggedeel is van dezelfde kleur, uitzonderd ter zijden, daar het blinkend licht bruin is met een groene weerschijn. Het zeer grote lendenkind is eveneens blinkend groen, gelijk ook het onge dekte achterlyf, en de geheele tor van onderen. De dekschalen zijn licht bruin met een groene weerschijn, en het geheele dier van boven en onder is zeer blinkend. Uit de West-Indien. De geheele kever is blinkend groen van onderen en boven, doch sommigen ergerd het geheel naar het blauwe, en anderen meer of minder naar het geel. De dekschalen zijn zeer hard. Van 't zelfde makkelijk als de vorige is deze, en verschildend er naatselijk van, dan door de opmerkelijke lapjes, die hij heeft nevens den nagel aan iedere van zijn zes voeten, welke hij afzonderlijk van den nagel kan uittekenen en inrekken, maar welker gebruik men in Amerika zou moeten ontkennen. Het waaroms het komt valt mij voor, dat deze dieren deelen der voeten van mannetjes dieiden, om de wyfjes, die zo glad zijn als porcelijn, te beklimmen, en zich daar aan te houden, whyl dergelijke verbreeding der voeten in de mannetjes van andere geslachten meer gezien wordt. Dit valt onder de vorigen. De geheele kever is blinkend licht bruin, uitzonderd twee zwarte randen, rondom zijn twee asgrauwe oogen, twee ronde zwarte vlakken op zijn rugdekvlak, en drie dergelijke op ieder dekzchaal. Zijn klein lendenkind en poten zijn zwart. Uit New York. De vleugels en oogen van deze kever zijn kastanje bruin, gelijk ook het lichaam. Zeldingsrandje van het rugdekvel: Voorzien is van boven zeer aangeteken groen, en van onderen, gekleed ook de poten zijn als blinde rode koper. Zijn buik is overal, maar bijzonder het achterste deel, bekleed met bruin geel borstelachtig haar. Hete knoflookgewijze uitsteeksels aan den buik, van het welke ik meermalen in andere heb meegemaakt, gelikt in deze soort naar een haak, en vervelde mij in het gevoelen, dat dit deel aan de brede vloeren met korte poten in dit geval gegeven is om het gewicht der middenpoten te verlichten. Hij wordt gevonden in Nieuw-Jork. De Duitse Berkenkever heeft een blinkende donkergroene kop en rug, die bijna zwart zijn. De dekschalen zijn van boven geel, maar aan de zijkanten bekleed met brede zwarte randen, en verder met zwarte vlekken, zoals de tekening uitwijst. De poten zijn blinkend donkergroen, en bezet met asgrauwe haar, en evenzo is het geheele dier van onderen. Hij is in de Nederlandse Kabinetten niest gemeen, en valt in Duitsland. De Duitse Eikenkever heeft ik nauwkelijk iets aan te tekenen; de kleur van boven is licht bruin, en van onderen asgrauw door al het haar, waar raak het bekleed is. Het valt in Duitsland. Het Ruige Berkenkever is van grootte als het vorige, doch het is schooner van kleur, en zoodanig ruig, bijzonder de kop en rug, mitsgaders het geheele dier van onderen, dat men nauwkelijk iets anders dan de kleur van het grauwe haar daar van zien kan. Het valt in Nederland, meest op het Berkenhout. De Franse Berkenkever. Deze is kleiner en gladder dan de Hollandse Juni Kever, maar heeft anderzijds zeer veel overeenkomst met dezelfde. Uit Vrankrijk. 71. DE JAGER. De hooge lange poten van dit dier toonen, dat het goed loopen kan. Zijn sprietten en poten zijn licht bruin, maar voor het overige is het aan-genomen h Licht groen. Aan de voeten zit maar een nagel. In de Nederlandse Cabinets is het zeldzaam: het valt in Duitsland, en is geflanst uit het Cabinet van den Heer Meuschen. 72. DE BONTE JAGER. Mogelijk is deze het wijfje van de vorige, om dat de grondkleur omtrent dezelfde is, en het lichaam een weinig groter. Hij is evenwel iets meer geel groen dan de vorige, en aangenaam beschilderd met caféaje bruine vlekken, gelakt de figuur net afgebeeld: doch terwijl deze dieren ook hier gezien in het licht gecl, en bruin geel met donker bruine caféaje vlekken schijnt, dat deze verandering van verf meer te zijn een rijkdom van schoonheid in de natuur, dan een onderscheid van bijzondere soort. Ze blinken niet wegens zeer fijne haarjes, waar mee ze in 't bijzonder van onderen, bezeten zijn. Uit Duitsland in 't Cabinet van den Heer Meuschen. 73. DE BLAUWE JAGER. Dit dier is in alles aan de vorigen gelijk, doch zijn kleur is schitterend blauw als die van enige gellende. In 't Cabinet van den Heer Prins van Oranje. Uit Vrankrijk. 74. DE ZWARTE MUIS. Dit geheel dier is van boven en onderen zoo ruig dat men niets van zijn hoornig dekzel zien kan; op het eerste aanzien zou men het houden voor een weinig zwart vel; aan de klauwen zit gelijk in de drie vorigen maar een nagel. Het is zeer zeldzaam. In 't Cabinet van den Heere Prins van Orange. 75. DE GRAUWE MUIS. Veel overeenkomst heeft deze met de vorige, doch hy is minder ruig, de kleur van het hoornachtig bekleedsel is paarsachtig zwart, en bezet ten dele met zwart en ten dele vooral aan de zijden en poten, met wit haar. In 't Cabinet van den Heere Prins van Orange. 76. DE BRUINE MUIS. Deze is in maakzelen aan de twee vorigen gelijk, maar de kleur is donker bruin, bezet met bruine geelde wol of haar. In 't Cabinet van den Heere Prins van Oranje. 77. DE BONTE OMBERKEVER. Deze Kever is geheel glad, doch blinkt niet; de nagels aan de voorvoeten zijn zeer grof, een onderfels van de meesten, zijnde niet twee maar eenenagel, gelijk aan N°. 75, 79, en 80, waarvan men vermoeden zou kunnen vinden, dat de reden zou kunnen zijn, dat men hierbij een wig, in welke voorzorg van gronden zij huishouden of worden gehazen, of wat hun voedsel is. Het voorste gedeelte van het bekken van deze Kever is bruin geel, en het achterste, deel zwart; voorts zyn de rug en dekschalen bruin geel. 78. DE BESSENKEVER. Het maakzelen van deze zeldzame Kever heeft veel overeenkomst met de vorige, doch de klauwen der voorpooten zijn als die van de andere Kevers. Hy is blinkender dan de vorige en veel kleiner. Zijn geheele kleur is bruin geel, niet ongelijk aan de wasverf die men trekt uit de Duitse geelte. Uit de Westindische. 79. DE SOMBRE. Deze kleine Kever is bruin. De kop licht, en het rugdeel donker, en de dekplakken een licht en donker bruin, regelmatig bont. Hij is glad en eenigfins blauwachtig. De gele oogen van deze Kever puilen zeer ver buitenwaarts uit. De kop is zwart. De rug, als blinkend roodkoper. De dekplakken zijn geel. De poten en sprieten zijn kastanje bruin. Het geheele dier is van onderen glad, en blinkend als rood koper. In het Cabinet van C.B. Voet. Uit Suriname. Het maakpje van deze Kever helt naar dat van de Bloemkevers, doch verder ontbeert hij de bijzonderheden, welke ik van de Bloemkevers aangetekend heb. Hij heeft bijzonder dikkere beenen en korte voeten. Hij is blinkend donker bruin met geelachtig roodvlekken, doch welke vlekken zeer ver verschillende zijn in aantal en grootte, mogen alle evenwel hebben zij een oranje streep over het bekken en den rug. Hij valt in Suriname niet ongemeen. Deze kleine Kever is zoo vierkantig van gedaante als de Bloemkevers, maar heeft verder kenmerken niet. Hij is geheel zwart, maar de buik bezet met witte wol of zeer zacht haar. In het Cabinet van den Heere Prins van Oranje. Uit Vrankrijk. Deze Kever heeft ongeveer het maakpje der Bloemkevers. De kop en het rugdeel zijn zwart, en de dekplakken zijn bruin, maar rondom het rugdeel, en aan de zijden der dekplakken, ter plaats van haar, zijn ze tegenovergesteld fluiten, is een licht geel zoom of bandje, welke, door het vergrootglas beschouwd zijnde, blijkt uit geel haar gemaakt te zijn. Het geheele dier is van onderen ook met dit geel haar bekleed. In 't Cabinet van den Heere Prins van Oranje, Uit Vrankrijk. DE DRIEHOEK. Het hoornachtig bekleedvlees van deze Kever is zeer hard, en blijkt sterkt. Het is geheel donker groen, en heeft alleen aan de rand van het kleine driekantige lendenchild. De pooten zijn zeer hard, en blinkende als koper. Uit Ijzquebo. DE WESTINDISCHE ZWARTE EENNAGEL. Het geen ik van de nagels der voorpooten van den bonten Omberkever aangetekend heb, moet ik van de klauwen van de zes pooten van dit dier zeggen, namelijk dat zij niet twee, maar één nagel hebben, aan een sterk knobbel ingelegd in het vierde led van den voet. De beenen der achterpooten, gelijk ook de die van alle de pooten zijn zeer breed en sterk, en het hoornachtig bekleedvlees van de gehele voor is zeer hard. De Kever is geheel blinkend zwart van boven, uitgezonderd een geel randje aan zijden van het rugdekzel, maar de zijde en het achterste deel van het lichaam, 't welk buiten de dekstaallen uitsteekt, gelijk ook het gehele diert van onderen is uit zwart en schoon gekleed, zeer mooi bont. Uit Suriname. DE EENNAGEL. Dit heeft ook maar één nagel aan elke poot, waarom ik dezelfde, zoo als die zich door 't vergrootglas in de voorpoot vertoont, gelengt heb, onder lett. A. De kop en het ruggendeel zijn zeer donkergroen en glad, de dekstaallen zijn geribd, en mooi bruin, en het gehele diert van onderen donker blinkend groen. In Nederland. DE LANGPOOTTE EENNAGEL. 