title: Hugonis Grotii De jure belli ac pacis libri tres : in quibus jus naturae & gentium, item juris publici praecipua explicantur
creator: Grotius, Hugo
text: * $ & \ ' V.. * * G c .v > » • , /7 ' fata ftAm /ut /ra/utffo tt/ctnmi , a,/ a/ uA sutct, at/*- #/ /ruMfr ,j, /& wy/7 frawtiftt /&Au faticc/a* t/ /u fo AurJ&Mt; IM/WfrU tW / 7 J? 4- . ^ /UC4W0M*' mu? St 4- f fes/tc twtyntt 7 6r<z Afrtfa &/ aA* fC/ufiWt Sytjtf fa ^frntt? , Mt/j/e/nt+tf, //YA'*~ fcyut tAoi/j/c. C) cJ T r/ hug(5nis 'grotii t) E j U R E BELLI 'AC PACIS LIBRI TRES* Ili quibus jus Naturai & Gentium , item Juris Publici praecipua explicantur. Cum Annotatis AuRoris , ejusdemque Diflertatione de MARI LIBERO 5 Ac Libello lingulari De /EQUITATE, INDULGENTIA, & FACILITATE; Nec mn JOANN. FRID. GRONOVII V. C. Notis in totum opus de Jure Belli ac facis. Ex altera recenfione JOANNIS BARBE YRACII, JC. £3* Publici Privat i que Juris Autec^oris Gronit^ani: Cum Notulis ejusdem nunc au&ioribus , pluriumque locorum, ex Aucto- ribus quibusvis laudatorum , adcuraciori indicatione. TOMUS PRIMUS. MSTEL,EDAMiy Apud J A N S S O N I O-VV A E S B E R G I O §, Cio Id ccxxxy. Cum Privilegiis. I ( * V Summa ‘Privilegiorum. p Rivilegiis a Sacra Ctcfarea Maje fla te , nec non Chriftianifllmo Gaf- * liaruni Rege , ut & Prae-potentibus Dominis Foederatae Belgicae Or- dinibus, Petro Grotto concellis , cautum elt, ne quis citra ejus volun- tatem & confenfum per 15. annos Hugonis Grotii Opera vel aliquam eorum partem quacunque forroii aut in aliam linguam verfa imprimat aut excudat, vel alibi impreffa in eorum ditiones inferat atque divendat, fub omnium librorum & alia infuper pecuniae multta, quemadmodum latius in diplomatibus patet. Horum privilegiorum jus omne injoannem Tilaeu tranfcripji. < _ P. GROTIUS. \ \ * P R I V I L E G I E. DE 3TATEN VAN HOLLAND EN WESTVRIES- LAND doen t? weet'jn: Alfoo Ons te kennen is gegeeven by de JanJJhons van Wxesberge , Burgers en Boekverkopers der ftadt Amfterdam, dat fy Supplianten in den Jaere 1718, beneffens Rit- dolph en Gerard Wetjlein : (welkers regt de Supplianten inmiddels in hunne veikopinge van den 11 November des Jaers 1726 aan iig hebben gekogt) door Ons waren begunftigt geweeft met Ons O&roy op feeker boek,genaemt: Hugo Grotius dej-ure belli Qp pacis, cum notis Aut horis , Gronovii •> & Guil. van der Muelen , fo inoftavo ais folio , en alfoo het voorfz. Oftroy was komen te expireeren , en de Supplianten van voor- neemen waeren defelve boeken te herdrukken , en daar by te voegen de noten van Tesmarus , Obrechtus en Barbeyrac. Wyl nu de Supplianten gewaerfchouwt waeren , dat defelve boeken buyten s’Lands worden ge- dreigt te fullen werden nagedrukt , en daar van een groot getal in deefe Provintie tot der Supplianten feergroote fchade en nadeel foude werden ingevoert, fo keerden fig de Supplianten tot Ons , onderdaniglyk ver- foekende vernieuwing van het felve Ottroy foo voor hun, of hunne erven , of hun regt verkrygende , om gemelde boek , Hugo Grotius de ‘f ui e belli ac pacis , cum notis Autboris , Gronovii &c. hier boven ge- melt , hier te Lande alleen te mogen drukken , doen drukken of verko- pen, voor de tyd van vyftien agtereenvolgendejaeren, metverbod aan alie en eenyder het voorfz: boek, elders nagedrukt zynde in’tgebeel, of ten deele, of in watformaat het ook mogt fyn , en wel voornainentlyk de voorfz. nooten , om daar van eenige Extraclie in 't Frans of andere taalen te moogen maaken, hier te lande intebrengen of te^rkoopen#' opde poene van drie duyfent guldens door Ons daartegen te Uafceereni S O O IS ’T , dat wy , de faeken en ’t voorfclfceve verfoek overge- merkt hebbende, ende geneegen weefende ter bede van de Supplianten, uyt Onfe regte weetenfchap, fouveraine Magt en Authoriteyt, defelve Supplianten geconfenteert,geaccordeert, en geodroyeert hebben , Con-* fenteeren , Accordeeren , en Ottroyeeren haar by deefen , dat fy geduu- rende den tyd van vyftien eerftagtereenvolgende jaaren , het voorfz. boek, genaemt Hugo Grotius de jure belli ac pacis , cum notis Authoris , Gronovii Guill. Dat ook de Supplianten , fchoon by het ingaan van dit Octroy een Exem- plaar geleverthebbende aan de voorfz. OnfeBibliotheek, by fpo verre fy geduerende den tydt van dit Oftroy het felve Boek fouden willen herdruk- ken , met eenige obfervatien , noten, vermeerderingen, veranderingen , corredlien, of andershoegenaamt; ofookin een anderformaat, gehouden fullen fyn wederom een anderExemplaarvan het felveBoek, geconditio- neert al^vcroren, te brengen in de voorfz. Bibliotheek, binnen defelve tyd, en op de boete en poefaliteyt ais voorfz. Ende ten eynde de Supplianten defen Onfen Cpnfente ende Ocftroye mogen genieten ais naarbehooren; Iarten wy allen ende eenen ygelycken , die het aangaan mag, datfy de •Supplianten van den inhoude van defen doen, laaten, ende gedoogen ,■ rultelyk, vreedelyk, ende volkomentlyk genieten en gebruyken , ceflee- rende alie belet ter contrarie. Gegeeven in den Hage, onder Onfen groo- ten Zegele bier aan doen hangen, opdenvierden Juny, in 't Jaar Onfes Heerp ende Saligmaakers feventien hondert drie en dertig. J. G. V. B OE T Z E 1 A A R. Vt. T<t Ordonnantic •van de Staten. WILLEM BUY S« de Supplianten fyn nevens dit Cfiroy ter hand gejleh by extrefl authentici] baar Edi Groot Jtfog. Refulutien u.an den z 3 Juny 17.15 , en 30 jfpril 1718, ten •inde omfg daar na te reguleertn , LU- LUD O V I C O XIII. CHRISTI ANISSIMO w' * FRANCORUM & NAVARRiE REGI HUGO GROTIUS. Udet hic liber , Regum emine ntijji me , Tuum Jtbi augufium nomen inficribere , non fui , nonAubo- ris , argumenti fiducia , Juftitia quippe fcriptus: qua virtus adeo Tua e fi , «f meritis & humani generis fuffragio dignijjimum tanto Rege cognomentum acceperis , a/ ubique Justi appellatione non minus quam Ludovici noficaris. Spe - (io fi Romanis Ducibus videbantur ex Creta , Numidia , Afia , aliisque devibis gentibus tituli. At quanto Tuum illuftrius , £#0 fignificaris nullius populi, nullius hominis ^ fied ejus , quod injufium eft , & hofiis ubique vi bor femper? Magnum putarunt AZgyptii reges, fi patris hic , w/m z7/<r, fratrum amans alius dicerentur. At quantula ha partes fiunt # STb' nominis , quod non ifia tantum, fied quicquid pulchrum (fi honefium excogitari potefi , ambitu fiuo complebitur : J u s t u s es, cum Magni fupra omne id quod dici potefi Regis Patris Tui memoriam honoras ipfium imitando : Justus, cum Fra- trem modis omnibus , fied nulla re magis quam exemplo tuo in- fimis: Justus, cum Sorores fiummis matrimoniis ornas: Justus, cum fiepultas prope leges revocas, & , quantum potes, ruenti in pejus feculo temet opponis : Justus, fed fi- tnul clemens , cum Jubditis , quos tua bonitatis ignorantia ab officii limite transverfios egerat ,prater peccandi licentiam nihil adimis ,nec vim adfi irs animis circa divina diverfium a te f ?#- t 3 • titntibus: Justus 'fmulque mi fer icor s, em oppreffos po- pulos ) afflittos Principes tua audor itate relevas, nec fortuna nimium licere permittis. tua fingularis beneficentia y(fi in tantum Deo fimilis , quantui^n humana natura patitur y me cogit , ut hac quoque publica allocutione gratias tibi pro me priveitim habeam. Nam quemadmodum coele fiia fidera non tantum magnis mundi partibus fie infundunt , fed ad fingu- la animantia vim fuampatiuntur defcendere j ita Tu , in terris benigni (fimum fidus , non contentus erigere Principes ffublev are populos , mihi quoque in patria male habito (fi pr a fidium volui fi i 'efi e (fi folatium ; Accedit ad implendum Juftitia orbempoji abii on es publicas etiam privat a vitee tuce innocentia (fi puritas , digna , quam non homines tantum y fed (fi atherice mentes ad- mirentur Nam quotusquisque de plebe infima y imo de ipfis illis y qui a mundi confortio fe abfeiderunt , ita fie ab omnibus culpis immunem prafiat , ut Tu in eapofitus fortuna , qua in* numeris peccandi illecebris undique ob fide tur? Quantum ver a hoc efi y inter negotia y in turba y in aula , inter tot tam diver- fa peccantium exempla id confcqui , quod aliis folitudo vix y /cepe ne vix quidem , pr ce fi at ? Hoc vero efi non Jufti tantum , fed (fi Sanet: nomen in hac ipfia vita mereri y quod ma joribus tuis (fi%lo Magno (fi Ludovico piorum confenfus pofi obitum tribuit : hoc efi efji. non gentilitio Jed fuo proprio jure Chrifiia - nijfimum. Sed Juftitice cum pars nu\la a te aliena fit , illa ta- • men , qua circa libri hujus materiam , id efi , circa belli pacis-, que confilia ver fatur y eo proprie tua efi y quo Rex es y (fi qui- dem Rex Francorum. Ingens hoc regnum tuumy quod per tanta tam felicium terrarum fpatia in utrumque mare pro- currit-y fed majus hoc regno regnum efi y quod regna aliena non concupifcis. Dignum hoc tua piet at e , dignum iftofaftigio , non cuj usquam jus armis attentare y non veteres turbare fi* nes \ fed in bello pacis gerere negotium , nec incipere nifihocvo- to y ut quamprimum defenas. fpuarn vero pulchrum hoc y quam glormfum , quam ipfi conficientia letum, ut fi quando Fe Deus ad fuum. regnum , quod folum tuo melius efi , vo- caverit y audacler p offis dicere : Hunc ego a Te gladium pro c. Ju* JaTitia tutela accepi hunc Ubi nullius temere fu f fajtgui- nis' rkurrii purum , infontemqne redde. JO ANNE S SARBEYRACIUS. Uum in eo ellent Bibliopolae {ollertifllmi , ut eximium iftud Opus , faepius recufum & recu- dendum , typis fuis iterum committerent ; ac in eo emaculando & interpretando non pa- rum operas a me politum efle inaudivifient : mecum ultro egerunt, ut fuppeditare vellem, fi quid ad novam Editionem ornandam conferre commodum eflet, Lubens amplexus Ium occafionem oblatam de illis bene me- rendi^, <$ji Jus Naturae & Gentium , pro merito ejusfuaque ipforum utilitate ^ ampledluntur, adeoque non poflunt non maximi facere Audlorem noftrum , nobilifiimae artis quafi t parentem. Et quamquam paullo plus temporis mihi relin- qui, quam ferebant rationes T ypographorum , valde optal- fem: tamen vel fic ea praedare me pofle exiftimavi, de quibus fufcipiendis nemo hadtenus, quod fciam, ferio co- gitaverat. Rem omnem paucis accipe. Dum ab aliquot annis, Lautam# adhuc degens, in eo totus eram, ut Libros hosce De Jure Belli ac Pacis in Galli- cam linguam verterem, & Notis perpetuis illuftrarem , ad eum fere modum, quo adfine Opus Samuelis Pufen- &ORF11 De Jure Natura & Gentium , plus fimplici vice, jam „ *^r2efa,t‘°. Editoris in priorem Editionem Anni 1720. Cui fubjicitux monitum de hac pofteriore. EPIST. AD LECTOREM. jam in publicum emifi : neceflarium mihi aliquatenus vi- funi eft,utiliflimum faltem mftituto meo felicius perficien- do, veteres Editiones Grotlani fcripti , quse prsefertim vivo Au&ore lucem viderunt , mihi comparare , & cum novifli- mis,qu£e falx omnium manibus teruntur, adcurate confer- re. Nimirum fiepius obfervaveram , ejusmodi Librorum, quorum ufiis pretium poftulat, ut identidem repetitis vicibus prsela exerceant, Editiones ultimas minus ac mi- nus terfas purgatasque prodire ut plurimum : tantum abefi: utfint emendatiores, quemadmodum titulus vulgp emen- titur. Neque heic aliter fefe rem habuifle deprehendi. Im- mo priores illas & optimas , qua2 ad recentiores emendan- das plurimum juvabant , ipfas haud raro manu medica ege- re, certiflimis argumentis comperi. Ufui mihi maxime fuit, quodadtinet adipfum Opus, fine Notis Au&oris, quse ppftea accefferunt, prima omnium E- ditio, quas fub ipfius Audioris oculis prodiit Lutetia Pari - fiorum , anno Mrx vulgaris m. dc. xxv. Magnum deinde adjumentum adtulit illa anni m. dc. xxxii. minore forma typisque nitidifiimis Amftelodami excufa, apud G^lielmum Blaeu,& expreffaad exemplar ab ipfo Auctore reeogni^m at- que emendatum , ut idem prcefens AmfieBdami , die 8. Apri- lis ejusdem anni , teftatur , in pagina poft titulum averta. Ex illis duabus Editionibus , aut ex alterutra, plurima loca emen-« davi mus, quas in omnibus vel plerisque pofterioribus vitiofa erant. De talibus autem emendationibus aliquando occafio- ne data, vel ubi confultum videbatur, monuimus: fed omnes indicare, fuperfluas cujusdam fuiflet diligentias; nec patiebatur Ledbrum commoditas , ut his & aliis hujusmodi moles voluminis augeretur. Ut tamen , quid hac in parte prasffiteri mus, Lectori manifeftum fiat, aliquod heic fpeci- men exhibere placuit locorum, quas tacitus, optimis Edi- tionibus praseuntibus, correxi. Non diu quasrenda erunt exempla. Offert fe ffatim Lib , "j- y i. Cap. < f epistola I . Cap. III. §. 17. 2. Multi adverfus talem fia-' ttim quafi bicipitem incommoda multa adf erunt. Ita repofuimus ex prima Editione , quum in ali s omnibus perperam legatur deferunt. Lib. II. Cap. v. §. 9. num. 4, Quod fi q.ui populi continentius egerunt, ut Romani &c. Vox qui, manifefto necelfaria, ex omnibus Editionibus, poft illam primam, hadlenus abfuerat Eodem Cap. §. 1 3. num. 1. eamdem ducem fequutus, verba fequentia ita edi juffi: Colligi videtur eu illis Dei verbis apud Mo- [em &c, quum in aliis omnibus antea fcriptum fuiflet, ad Mofem. Similiter Lib. II. Cap. xi. §. 18. num. 1. pag, 367. in fine: Naturaliter videtur mihi acceptanti jus dari efficiendi, ut &c. Illud acceptanti ex Editione prima reftitutum ell : ultimse acceptando fecerant ex acceptandi , quod in Editionem anni 1632. prave irrepferat Ejus- dem Lib, Cap. xx. §. 40, num. 1 . fub init. Sed {fi ob eas , qua ipfos peculiariter non tangunt , fed in quibusvis per fo- riis jus natura aut gentium immaniter violant. Sic edidimus, ex Editione prima, & altera anni 1632, reli- quae enif} omnes illud violant in violantibus auxerant, contraf id quod f<y;ies orationis St lententia manifefto po- llulant. Aliquando etiam plures exciderant voces, len- fum plenum efficientes: cujus irxfofolp.a.rf^ exempla vi- cere poteris paullo poft locum jam jam adlatum, ubi mo- nuimus, in Nota qq. & Cap . xxm, Lib. II. §. 13. num. 1. ut oftendit Nota kk ibi fubjedta. Neque enim Au&ori ulla erat ratio tales lententias poftea ejiciendi : in quod an- te omnia adcuratiffime inquifivimus heic & alibi, quoties- cumque aliquid quacumque de cauffia mutandum aut fup- plendum videbatur. Hoc piimum. Quod, quamvis in le Ipediatum non leve ut, & lolum ad commendandam Editionem noftram nc fatisfadhirum erat: parum tamen eft, fi cum iis con- tci atui , qua: line ullo auxilio, & ex proprio noftro Mar- te, te, exfequuti fumus, tum in contextu, tum in Notis Audioris recenfendis & expendendis. Praecipua breviter enumerabimus : unde Le&or aequus & benignus facile ju- dicare poterit, an operam noftram ultra modum vendite- mus. _ Igitur non pauca loca immutavimus aut fupplevimus , quae in omnibus Editionibus mendofa aut manca erant, &; adtendenti non poffunt non talia videri : flve error aut de- fectus a calamo A udioris ipfius orti fint, five ab Exfcri- ptonimaut Typographorum incuria, oculos Audior is, dum raptim verba perluftrat, in. repetitis etiam operis fui re- cenflonibus, poftea fallente. Exempla indicavimus Lib. i. Gap. i. §. 16. num. 7. Nota (dd) &. Gap. II. §. ,0. num. 4. Nota (tt) : Cap. III. §. 11. num. 1. Nota (mm) & §. 16". num. 5. Nota (aa). Lib. II. Cap. xn. §. 10. No- ta (dd) & Cap. xx. §. 40., num. 4, Nota (tt). Lib. III. Cap. xiii. §. 1. Nota (bb). Sed non minus neceflaria erat emendatio aut additio in aliis locis; ubi non monui- mus. En heic etiam fpecimina nonnulla. Lib. 1 . Cap. II. §. 8. num. 4. <n bea rix Ita edidimus, ut habet Philostratus, cujus haec funt verba ipfius Audloris verfio poflulat : antea legebatur zJ&Kiytlbtf quod mendum ab Editone anni 1 632. ubi loftis additus fuerat, ad omnes poftea Editiones propagatum. Lib. II. Cap. v. §. 22. bis emendavimus Cibyra , ex Strabone, unde* narratio fadti petita eft, pro Libyca , quod omnes Editio- nes infederat , ab ipfa usque anni 1632. cujus etiam hoc erat additamentum. Sequenti §’. 23. prima Editio, & o- mnes alite hadtenus habuerant: Ni vop.»s wWyopsvwv &c. ubi ex Aristotele repofuimus iit res ipfa requi- rit, & Audtoris interpretatio, alias contrarium fenfiim Voci Grsecse habitura. Lib. II. Cap. 1 v. §. 3. circa ini- tium : Non fuerat congruum natura humana , qu£ niji ea /ignis animi affus cognofcers non potefl. Vocem animi addidi , E P ‘i S T 0 *L A addidi 5 quae in praecedentibus legitur, nec fine danind fententias hinc abefle poteft ; aberat tamen jam in prima Editione. Ejusdem JLib. Cap. ix. §. 7. in fine: contra eos a communi [ociorum concilio res judicata eft. Vox concilio , omnino neceflaria, in Editione anni 1632. ubi exemplum additum, exciderat: unde nil mirum, fi iri nulla fequentium hadenus fuppleta fuerit. Sic Cap. x. fe- quenti, 6. Quarto non teneri eum ad Restituen- dos &c. omiffionem vocis reftituendos j adeo ma- nifeflam, quum iri primam Editionem irrepfiflet, omnes deinceps religiofe fervaverant. Non ita obvia , fed tamen adtendenti ad feriern orationis facile patere poterat ea, quae reperiebatur ejusdem Libri Capi xii. §. 12. num. 1 i Ut etiamji nec celatum quidquam Jit &c. s 1 in re tamen deprehendatur inaequalitas &c. Particula fi in omnibus Edi- tionibus deerat, quae tamen ad ratiocinationis iiexum o- mnimo eft neceflaria. Cap. xxi. §. n. init, occajiorie quidem alicujus peccati alieni &c. Illud alieni in nulla hadenus Editione comparuerat;quod tamen fententia ma- nifefto poftulat. Aliquando verba fupervacanea relida fueranta quae fenfum turbabant : cujus rei exemplum lu- culentum videre poteris Lib. II. Cap. vii. §. 2. num. 1. Nota ( aa ). Serflui etiam nonnunquam nocuerat prava in- terpundio, conflante r fer vata : adeo ut, propter tale vi- ia tium, Lib. II L Cap. xi.^. <5. num. 1. Phocenfies , in Grae- cia , confianguinei ftatuantiir Caeritum in Etrurid , ac pro- pterea Audor nofter a Gronovio carpatur, & hic fe i- pfum inanibus conjeduris j ad detegendum fontem erroris, torqueat; ut ex iis, quse Notae illius 47. fubjeci, cuivis in- telligere licet. Sed haec abunde fufficiunt , ad oftenden- dum quam neceflaria . fuerit opera noftra, in emaculan- dis & reflituendis locis non paucis pofita , ubi nullum erat k prioribus & emendatiiTimis Editionibus fubfi- dium. Prae* • * AD LECTOREM. Prasterea rem prope immenfi laboris adgreflus fum , ad quam nullus horum Librorum Interpres , & ne quidem Eru- 4itiUimus J. Fridericus Gronovius, umquam data opera animum intenderant, fed tantum prout memoria lug- gerebat, aut aliud agendo dabatur occafio: ut nimirum omnia loca Scriptorum - Veterum prsefertim, quas ab Audore noftro adferuntur aut indicantur, in ipfis fontibus, quantum fieri poflet, qusererem, & plerumque adcurate expenderem. Hoc autem, ut utiliflimum , aliquando etiam valde neceflanum erat ad mentem Audoris intelligendam : ita ad infinitos errores animadvertendos , tum in numeris Librorum, Capitum, Verfuum , tum in defignatione Scri- ptorum laudatorum , tum in verbis eorum referendis, tum in rebus ipfis, plurimum mihi profuit, & Ledoribus, fpero , commodum erit. Qui Editionem nollram cum quibusvis aliis conferre voluerit, is ftatim deprehendet innumera ejusmodi pafljm emendata, & in ipfo contextu, & in mar- gine, & in Notis , etiam ubi Audori propofitum erat quam adcuratiffime loca in teftimonium aut illuftrationem addu- da referre, & facillima quasrentibus reddere. Aliquando mendum erat in numero Libri, nonnumquam ‘M jjumero Capitis aut Verfus , haudraro in utroqu* Interdum etiam unum Opus Audoris cujusdam pro alio indicabatur: exem- pji gratia, Plutarchi Themijl ociis Vita, pro Artaxerxis ^ Lib. I. Cap. III 5- id. num. 3. Herodoti Urania , feu Lib. viii. pro Calliope , feu Lib. ix. laudabatur, Lib. III. Cap. XI. §. 3. num. 1. Ubi, quod obiter ob- fervo, error inde manafle videtur , quod Editio Hero- dotea Henrici Stephani, pure Grasca, quaAudor nofter utebatur, fic mendofa fit in titulo paginas, unde locus adlatus depromtus fuit : quo modo potuit alibi non- numquam Audor deceptus in errorem Ledores conjicere: plevique tamen ex ipnus feftinatione aut incogitantia nati vidgntur. Sic ab ipfius manu omnino eft, quod Lib. II. t t Cap. Cap. xxi. $. 13. num. 2. Nota (n) Philonis fcriptum laudetur De Pietate , quod nullum exftat, pro libro De Debilitate i ut ibidem obfervavi. Ejusdem Libri Cap. praecedenti xx. §. 30. Nota (r) remittimur ad verba Luce apud Xiphilinum ; quae verba lunt Antonini Imp. ut in fubjedla Nota noftra oftendimus. Sed eft etiam ubi Scriptor unus pro alio certiflime indicatur : ut Isocrates, pro Dionysio Halicarnassens i , LiA II. Cap. iv. §. 2. ubi vide Notam (aa); alibi, pro Ae- schine, Cap. xxm. §. 8. num. 1. ut patetex Nota (ee). Viciflim Demosthenes pro Isocrate, Lib. II. Cap. xv. §.6. num. 1. Alias Hippodamus, pro Hipparcho, Lib. II. Cap. v. $. 12. num. 3. Lysias, pro Andoci- de, ibid. $. 13. num. 2. Seneca, pro Plinio, Lib. II. Cap. II. §. 2. num. 2. Nota (o) Justinus, pro Curtio, ejusdem Libri Cap. vii. §. 9. num. 3. ubi vide, quae lub- jecimus Nota 62. Immo Eutropius, Audior Breviarii Latini. proDroNE Cassio, Hiftorico Graeco , teflis in- dicatur vocis ’AvtivJ/u^o/, de Vadibus ulurpatae , Lib. II. Cap.x ki. §. 11. Nota (k). Aliquando duo loca diverlb- rum S^r^t-orum in unum compinguntur, ut Servii & Sene c .e, Lib. Ilr Cap. II. §. 13. num. 5. Nota (p). Saepifiime autem Audior, unde aliquid petitur, fim- iplicitei nomine fuo indicabatur , nulla mentione fadla Operis, Libi i, nedum Capitis aut Verius j adeo ut, Ii quis locum quaerere voluerit, quem numquam legerat, aut cujus non meminerat, omnia Opera laudati Scripto- ris ei pervolvenda fuerint: quod ita moleftum eft, prae- fertirn fi magnae molis fit colledlio , qualis haud raro oc- currit, ut plerlque Ledlores malint Audlori, forte per- peram alios in teflimonium vocanti, fidem habere, aut rem, de qua agitur, non fatis intelligere, quam tantum laborem quaerendi in le fufeipere , cum periculo etiam o- perie fruftra impenfie. Aliquando equidem , vel ex Indi- cibus, AD LECTOREM. *nnes Mevrsius, Themid. Attic. Lib. II. Cap. xii. Ta- lia 7r*po^«T«, aut ^v^juovdc», aliquando plura intra paucas lineas occurtunt, ut Lib. i. Cap. ffl. §. 8. num. 7 . Nota (x). Et illis fcatent Capp. xviii. & xix. Lib] 11. quemadmodum ex fpeciminibuS ibi adlatis adparet, & iNote noftraj Gallicas copiofius oftendent. In iiaomnibus aliquid humani pafiiim efle Virum Sum- mum, fi quis miretur, ego viciflim mirabor, quod ei in mentem non venerit, hoc efle vitium commune omnium hominum, etiam Eruditiffimorum, ut non femper ado- mnia latis adtendant. Praeterea id noftro accidit* quod iis iolenne eft, qui magna memoria pollent, ut fcilicet illi nimis lecuie confidant. Adde quod variis diftradtus nego- tus & Itudns, eo tempore fic fatis brevi, quod in hoc ope- le elaboiando confumfit, forte etiam non paucis eorum Gibrorum , qilos tanto numero laudavit, deftitutus; non potuit lemper adcurate omnia expendere. Hinc licet in- finita ejus eflet ledtio, & vix ullum, puto, A udiorem indi- cav^iit, cujus fcripta non perlegiflet, aut faltem perlu- mallet j aliquando loca quasdam ex aliis, tunc nimifrie in- lpeeta, tacitus exfcripfit, & fic in errdlem delapfus eft , ut ex ceitiflimis indiciis deprehendi. Exemplum mani- feftum habes Lib. II. Cap. xvm. §. i. Nota (a), ubi* yeibaCujAcu pro verbis Varronis adfert, errantem lequutus Dionysium Gothofredum in L. 17 .D.De Legattombs ut alibi eodem feftinanter ledlo, etymolo- giam vocis Territorium , a terra petitam, Frontino tnbuit, quas Cujacii etiam eft, Lib. III. Cap, vi. f. 4. num. 2. Sic Libi I. Cap.. II. §. 3. num. 2. verba, tamquam Plinii, refert, quorum pars tantum apud pTxt pt0-£m Ie2itllr> ut in Nota (ee) ibi monui. Poit Motam illam autem typis mandatam, cafu reperi pntem erroris, in Marci Lycklama, Jurisconfulti Pulli, Membranis , qux anno i<5o8. prodierant, Lib. t 3 m* E p I ,S T O L A Vir. Eclog. xlii. pag. 394. ubi conjundio illa duorum lo- corum perperam fada eodem plane modo legitur. Neque talia, aut etiam graviora peccata, ad res ipfas {pedantia, fine exprobratione notari , Audor ipfe , 11 in vivis eflet, zgve ferret. Quin potius, quo erat ingenio, monentibus gratias habiturum & adurum fuifle , mihi perfuafum eft. Nonnulla iple, poftquam animadvertit, ftatim emendavit, ut ex comparatione priorum Editio- num aliquoties obfervavi. Exempli gratia, Lib.ll. Cap. xxiv. §. 3. num. 1. in prima Editione Josepho verba tribuebat, quse Philoni poflea reftituit. Lib. II. Cap. xvm. §. 7. in eadem Editione, ubi didurn quoddam Sci- pionis ex Livio narraverat, a Valerio Maximo hanc ei 'tributam vocem addebat : Ifto te metu , Hanno , fi- des civitatis nofiue liberat. Diftinxit deinde fic, quse ma- le confuderat : Valerius Maximus Confulibus Romanis in fatto fimili , fed antiquiore , hanc tribuit vocem , Iflo te metu (fic. Lib. II. Cap. xv. §. 3. num. 1. de loco Seneca Patris ita habet prima Editio : Non ad antiquos illos Im- peratofef 'pertinet , id e fi , belli duces , fed ad C re far es , qui jus omne Populi M fe transferebant. At nunc ibi contra legimus: Ad antiquos eos pertinet , qui fpeciale ejus rei t mandatum acceperant. Libere igitur, fed modefte, ejusmodi maculas , a no- bis obfervatas, quas aut incuria fudit , aut humana parum cavit natura , ad utilitatem Ledorum , indicare nos polle putavimus, lalvo honore Viri Magni , cujus eruditionem, ingenium, judicium , virtutes, nemo eft qui pluris fa- ciat, quam nos. Neque heic fubftitimus : fed etiam, II- cubi nobis haud fatis rede ratiocinari vifus eft , aut prin- cipia parum firma ponere (quod non potuit non aliquando evenire illi, qui in vaftiflima difciplina, arte & via, tra- denda, glaciem frangebat,) id fimpliciter & candide mo- nuimus in Notulis noftrisj de quibus jam aliquid dicen- dum, • i AD LECTOREM, cibus, vel ex memoria noftra, vel ex re ipfa, loca quse- dam haud ita difficulter potuimus invenire. Sed plerum- que inde nihil nobis erat fiibfidii, ut ex propria experien- tia quivis, ii velit, facile poterit intelligere. Hoc tamen non obftitit, quominus loca fere omnia, quse alicujus e- rant momenti , citius aut ferius invenerimus : adeo ut quse adhuc invenienda fuperfunt, aut a nobis inveftigari non potuerunt, quod Libri, unde adducuntur , non effient ad manum, pauciffima fint, prse maximo numero reperto- rum, & adcuratiffime a nobis vel in iplo contextu, vel in margine, vel in Notis, defignatorum. Nonnumquam ipfum nomen Scriptoris, ex quo verba qusedam Audior nofter exfcripferat, incuria nefcio cujus, omiflum fuerat, ut Diodori Siculi, Lib. II. Cap. xx. §. 30. Nota (s). Sunt etiam loca, quae diu fruftra qusefita , quantumvis pertinaci labore , numquam reperire potuiffiemus , nili forte aliud agendo fefe nobis ex improvilo obtuliffent. Et tamen talia interdum peffiime adlata, aut aptata, depre- hendimus: cujus rei fpecimen fuppeditabit fragmentum Diouyfii Milejii apud Philostr atum, unde Audior no- fler tacitus illud retulerat, Lib. IL Cap . xxv. §.«$>. num. 1. ubi vide Notam (99). _ • Sed & alibi , five facile , five difficulter loca laudata in- venta a nobis fuerint, errores bene multos obferVavimus* tum in locis Audlorum exfcribendis aut Vertendis, tum in eorum ad rem ipfam , de qua agitur , adcommodatio- ne. Horum omnium exempla volumen aperienti flatiin fefe offerent. Loci fimul perperam defcripti & verfi u- num indicare fuffecerit : iseft Josephi, cujus verba re- feruntur Lib. 1. Cap. iv. §. 7. Nota (y). Audior nofter, ut probet, fecundum quosdam, fpern refurredlionis cauf- fam fuifle introdudli moris fepeliendorum coiporum , Lib. II. Cap: xix. §. 2. num. 3. locum adfert Plinii, qui ta- men nil habet, quod ad rem faciat. Eodem Capite, §. tf Z 3. num. t « EPISTOLA 3- 2. Sepulturam deberi mortuis, inter alia, pro- batur ex juramento Gr a eorum ad verfus Per fas militan- tium, ubi tamen de ibeiis folis agitur, ut patet ex loco Diodori Si culi, quem Audior nofter in animo habuit, & ego adtuli in Nota (hh). Unde etiam exemplum pete- re potes curse non poenitendse in toto ijfto Opere paffim adhibite, ut fcilicet multa ex Hiftoriis & Antiquitate, fi- ne tefte, fine audlore, prolata, ubinam reperirentur , indicarem , quotiescumque res alicujus erat momenti , nec omnibus obvia. Aliquando fadla vel didla diverfo- rum, aut diverfa, inter le confunduntur. Sic Lib. II. Cap. xxn. §. 1. num. 2. ex Livio dicitur,- Antiochum ± fialfo aliquo praetextu, in Romanos bella fufcepiffe; ubi ta- men de Boeotis agitur, non de illo Rege. Brafidee Lace- daemonio tribuitur cavillatio, quae Praeconis eft, ab Athe- nienfibus miiTi, Lib. II. Cap. xvi. §. 6. Ubi de bello C. Jul. Ctefaris cum Germanis ferino fit, Lib. I. Cap. III. §, 5. num. 4. confunditur proelium adverfus Ufipetes & T mch - ter os commifium, antequam Cee far primum ponte •num trajiceret , cum vidtoria, fere biennio poft, de Trea- viris ab i^fb relata: fimulque caufla, propter quam Ca- farem (fecti Germanas cenfuerat Cate , pervertitur. Non- numquam una eademque res bis, tamquam diverfa , nar- ratur, ut judicium Arriani de vindidla Alexandri in Per- fas, Lib. M. Cap. xxi. §. 8. num. 2. ubi vide Notam (ii). Immo efi ubi Audior nofter contrarium plane adferit ejus, quod dicitur in loco, unde palam vel tacite haufit id, quod ftatuit. Exempli. gratia, Lib. II. Cap. vn. §. 4. num. 3. vult, Solonem legibus fuis cavifie, ne Parentes tenerentur liberis naturalibus aliquid relinquere ; quum tamen Le- gislator ille tales Liberos contra fblverit necefiltate alen- dorum Parentum, ut patet ex Plutarcho, cujus locum adduxi in Nota (ee). nam & aliquid de facultatibus pater- nis Nothis relinqui debuifie , confiat ex iis quse habet J o- ANN2S • 9 AD LECfOREM. lantuf. Perpauca heic funt bonse frugis: plurima faper- vacua, & quse vel aliis tantum verbis fenfum Audoris fatis clarum exhibent, vel ufui efle poliunt folis tyroni- bus in Lingua Latina, quales certe efle non debent, qui hoc Opus legere adgrediuntur. Sed & a mente Audoris iioftri , cujus principia non fatis intelligebat, Vir Dodifli- mus haud raro aberrat. Et ne putes nos id gratis adfere- re, fpecimina' qusedam Tibi dedimus, dum obiter Notas illius, inter recenfendum Opus iftud, perluftraremus. Vi- de, exempli gratia, Libi I. Cap. II; io. num. ii. Not. 77. & Cap. III. §. 8. num. 6. Not. 84. Lib. II. Cap. I. §.* 3. Not. 34. & Cap. III. § 4. Not. 12. Cap. ix. §. n. jVo/. 67. Cap. XI. §. 7. Not. 60. Cap. XII. §. 18. Not. 89. &c* Immo in iis, quae occurrunt ad Antiquitates & Arterri Criticam fpedantia, aliquando videtur plane alius, ac ubi in veteribus Grsecis aut Latinis exponendis verfabatur • ut Lib. I. Cap. III. §. 15. Not. 6 y. Lib. II. Cap. XXII. §. 1. Not. 7. & §. 5. Not. 1 6. Lib. III. Cap. XX. §. 7. Not. 21. & alibi. Talia, ut jam dixi, aliud agendo tantum notavi- mus: ne quis putet, nos probare ea, de quibus %imus. Tantum abell enim, ut de omnibus Notis Viri Eriflitifi fimi excutiendis cogitaverimus, ut contra 111 oculos incur- rentes falfas explicationes aliquando data opera indicare noluerimus, quod verba Audoris fatis clara nobis vide- # rentur, ut nemini adtendenti fraudi efle poflet error In- terpretis. Neque etiam id negotii nobis datum putavi- mus, ut loca Veterum ab illo laudata in ipfis fontibus quaereremus , fatis fuperque habentes, fi errores in nume- ris Iponte fefe offerentes tolleremus, ut & menda fi ve ty- pographica, fi ve orta e vitiofo codice, unde Note Viri Dodiffim i pi i mum edite funt j neque enim ad manum fuit prima illa Editio. V el fic tamen longe emendatiores nunc prodeunt , ut ex collatione praecedentium Editionum cum hac noftra cuivis manifeftum erit. ttf 5u- t « epistola Supereft ut doceamus i quomodo Ledordignolcere queat fea, quse noftrse induftrke debentur, ubi fcilicet id egimus ut diftingui poflent , nulla comparatione cum aliis Editio- nibus inltitutai Nam, ut ex jam didis intelligitur, pluri- ma funt ioca, vel ex veteribus Editionibus * vel fine illa- rum ope , ex certiffimis rationibus tacite emendata : tum \ errores in defignatione Librorum , Capitum , Verfiium &c. fere femper expunximus, nulla mentione fada, nullo i indicio dato corredionisj quod molem voluminis inutili- ter auxifiet, & fpeciem paginarum deformem aliquatenus I reddidilfet. Qua de caufla etiam in margine , ubi addidi- mus titulum, numerum Libri , Capitis, Verfus, Paginae, nullam diftindionis notam ullibi adpofuimus. Sed in ipfo contextu, aut in Notis, tales additiones fignavimus duo- bus uncis, fepius hoc modo ( ), rarius ifto [ ]. Notui a. autem noftrse vel feparatae omnino ftint , & tunc a Grotia- nis vel Gronovianis diftinguuntur litteris duplicibus ab ini- I tio pofitis, hac ratione (aa): primis autem nominis noftri in fine ficfubjedis J. B. Vel Grotianis aut Gronovianis ; permifcptur, & tunc plerumque illis fubjiciuntur , duo- bus incis formse pofterioris inclufse, & nominis noftri pri- \ mis litteris in firfc additis : aliquando autem , ubi nimirum res ferebat, & illse brevilfimse erant, intra ipfam Notam • Audoris aut Interpretis , eodem adpofito figno , collocan- tur j nifi quod heic haud raro nomen noftrum non adpa- ret , five quod res tanti non erat , feu quod omiflum fuerit a Typographis, qui etiam uncos, vel alterutrum, alibi nonnumquam omiferunt, ubi tamen facile hoc a Ledore poterit animadverti. Eft & aliud, quo hanc noftram Editionem ornare , &: faciliorem ac utiliorem reddere ledionem Operis , ut ma- gna rerum varietate & copia referti, ita ftylo breviffimo confcripti, plurimum voluiftem, lubens etiam hunc in me laborem fufcepturus : ut fcilicet numeros, in quos finguli para- AD LECTOREM. dura, ut, quales ili® fint, & quid in illis qu£ri debeat, quisque fcire poflrt Et primo quidem, ut ipfat' adpellatio ftatim innuit, iri eis quam brevifiime, quae dicenda erant, exprimere mi- hi propofitum fuit, ne moles voluminis, jam fatis fpiffi, nimis augeretur: qua de caufla etiam nonnulla, quae, in contextu jam polita , nofter immemor in Notis fuis, toti- dem verbis, aut eodem plane fenfii, repetierat, audader expunximus. Duplicis autein generis funt Notui* noftrae, in univer- fum fpedatas. Aliae enim, quas critica i vocare licet, in eo politae funt, ut vel rationem emendationum aut fupple- mentorum, ubi id confultum vifiim eft, reddant; vel A udor is 7r<*Pop*u«T* in male referendis aut aptandis ver- bis Scriptorum laudatorum, quando etiam utile exiftima- vi, indicent j vel originem errorum ejus oftendant; vel fine tefte prolata idoneis audoritatibus firment, aut alia ejusmodi doceant. Interdum etiam, fed raro & obiter, natas mihi conjeduras propofui , de emendandis locis Ve- terum quibusdam, quae in ipfis fontibus vitiofa viabantur. Alterius vero generis Notulae noftrae ad res ipfas pertinent y & in eis modo Audoris mentem , ubi obicurior , etiam ad- tenden tibus, efle poteft, breviter expofui; modo ejus er- rores, circa principia, aut ratiocinationes, indicavi, in# praecipuis faltem argumentis. Neque enim ratio brevita- tis, jam adlata, patiebaturut omnia expenderem, aut quid- quam fufius deducerem. Hinc fiepiflime fatis facere me pofie putavi, Ledorem tantum remittendo, vel ad Opus eximium Puffe ndor.fi i De Jure Nat. & Gent. ac nq- ftras in eum Gallice verfum Notas y jam plus femel edi- tas; vel ad ejusdem Libri Compendium, cui titulus, De Officio Hominis & Civis , noftns etiam Notis Gallice illu- ftratum, & faepius recufum ; vel ad Notas noflras in hos ipfos Libros De Jure Belli ac Pacis , qui Gallice verfi, - tt 4 haud f EPISTOLA haud ita poft longum tempus, Deo dante, publici juris fient. Ex illis Verfionibus noftris, ita adornatis, peti po- terit, ut fperamus, juftus in utrumque Audorem Com- mentarius , qui & ad intelligendos duos illos Juris Natura- lis & Gentium Interpretes palmarios , & ad intima nobilii- Jfimae utilifiimseque difciplinte adyta penetranda, nifi fallor, fatis erit 3 viam certe facilem fternet. Commentatores au- tem , quos fatis multos , nonnullos molis haud exiguae , nofter hic habuit , quam parum nobis adjumenti in toto ifto negotio adtulerint, ex collatione patebit ; & de eo ali- quid forte dicemus in Praefatione ad Verfionem jam me- moratam. Neceflaria tamen fuifle ea omnia quae prseffciti- mus, praeftare laltem conati fumus, vel ex eo intelligi pot- eft , quod ftylus Audoris breviffimus per fe fatis negotii faceffat Ledoribus, & adtentos quam maxime poft ul et : ut minimus error five in rebus ipfis, fi ve in verbis, difficulta- tes inextricabiles nonnumquam parere queat. Habes heic etiam, Lector, V. C. Jo annis Fri- bericiI Gronovii Notas ? quse , ex quo lucem primum viderunt, Editionibus omnibus fequentibus comites datas funt~8^ propter famam viri, fequuturis adhuc, ut conji- cere pcet, porro*dabuntur. In illis expendendis, &. emen- dandis aut notandis erroribus, quibus fcatent, ampliffinaus • fe nobis obtuliffet campus, fed & ingratiffimus labor fiib- eundus fuiflet : id vero nec tempus, nec animus fine- bat. Abfit ut meritis Viri Celeberrimi quidquam detraha- ipus. Sua manet & manebit illi laus in perpetuum , erudi- tionis profundas, ledionis diffufe, & acuminis miri in re- bus Grammaticis & Criticis, quas in fcriptis ejus, cedro dignis, ubique micant. Sed, fi verum dicere volumus, huic noftrae difciplinae Juris Naturalis & Gentium, ne de aliis dicam, non eam operam dederat, ut in Audore no- firo interpretando talem feprseftarepofTet, qualem, exem-» pii gratia, in Liv 10 recenlendo & explicando omnes mi- rantur. • » AD LECTOREM. paragraphi diftindii funt, haud raro mutarem. Subdivifio illa non eft a manu Auctoris , neque primarum poft mor- tem ejus Editionum, & nefcio a quo fadla fuerit. Sed, quisquis ille fit, negligenter admodum in eo negotio fe geffit, & aut parum intellexit feriem ac discrimen rerum & argumentorum, aut ad ea parum adtendit. Ssepiffime ea diftingui numeris videas, quse manifefto conjungi de- bent; &viciflimin unum numerum conjedfo, qua: diftin- guenda omnino erant. Hoc certe non poteft non morari Ledtorem nondum brevitati Audloris noftri adfuetum : cui ex fola redtiori diftindione fingulorum capitum ftatim lux orta fuiflet. Sed tamen , quum jam fubdivifio illa , ut ut perperam concinnata, ufu recepta quafi fuerit, & |eam o- mnes in laudando Audtore noftro paffim fequantur : dandum id mori putavi, ut ne illam immutarem. At vero in Ver- fione mea Gallica, ubi plus juris, hac in parte & aliis, mihi fumere potui, fingula quaeque, prout res ipfa & Le- dtorum cQmmoda mihi poftulare vifa funt, ubique fepara- buntur. Nil aliud eft, quod in limine heic Te moneam, Lectqx Benevol?, nifi ut ante omnia perlegere velis, &*fuis lo- cis aptare. Emendanda & Addend*. , quae fffbjeci. Neque ideo putes, negligenter curatam efle hanc Editio- nem , nec talem efle , qualem titulus profitetur. Vix fieri % poteft, ut, in Opere praefertim tam longo, numquam re- mittatur diligentia aut Editoris, aut Typographorum, aut eorum qui fpeciminibus emendandis prsefunt. Quodcun- que peccatum tantilli momenti mihi vifum eft , dum folia transmifla perluftro, in commodum tuum notare non pi- guit : & , fi quae fuperfint errata , a me non animadverla , ea facile a Te deprehenfum iri confido. Quse qualiacum- que fint, hoc poffum Tibi liquido adferere, nullam Edi- tionem Grotiani Operis ita emendatam & utentium utilita- ti adcommodatam hadlenus prodiifle, Vale. Scribebam Gra E P I S T. ^ P LECTOREM. Groning* , ipfis Kalendis Novembr. Anni JErx Chriftian» vulgaris M. DCC. XIX. Ita praefabar ante annos quindecim, & quod excurrit. Quum autem de Opere recudendo cogitare neceflum edet, omnia iterum recenfui & non pauca heic illic Notulis meis ut fert earum modus , addidi. Plurima loca Au&o- rum laudatorum, ex iis quas nondum repereram, aut, de- ficientibus tunc Libris unde petita erant, quaerere non li- cuerat, inventa poltea fignavi , ut jam in ipfis fontibus ea quoque inlpiciendi cuivis fit facultas data : aliquando etiain indicavi, unde haberet Nofter, quae non filis audloribus ; adfcripferat , & quaenam caufa erroris ei fuerit. Ad fum- mam , in omnibus eamdem rationem, ac antea, tenui, ut, quantum fieri pofiet , ornatior adhuc nova prodiret Editio. Vellem ut omnibus mendis typographicis vacua haec ei1 fet : fed quum id vix fperari queat in ullo Libro typis de- fcribendo , nedum tali, quale <pft Opus iftud Grotianum: quaecumque errata, aut omifla animadverti, quae tantilli: momenti eflent , notavi ; ut , poftquam ex indice quis ea , correxerit, nihil, puto, fuperfuturum fit, quod eum mo-i retur. ^Ceterum e Verfioqe mea & Notis Gallice fcri- ptis,*ud quas, nondum editas, in priori recenfione, remit- tebam, plenior eorum explicatio, quas in Notulis meis dixi, & multa alia, quae heic dici non erat mei confilii, peti jam poflunt. Scribebam Groning* , Nonis Februarii , I Ann. M- DCC. XX^V. CAPITA • » t A P I T A 1 LIBRI PRIMI. /~\ TJid Bellum , quid Jus ? Pag. i ]I, An bellare unquam jujlum Jit. 1~[ III. Belli partitio in publicum & privatum. Summi imperii , explicatio. 75 IV. De bello Jubditorum in Superiores . 141 V. JjJjfi bellum licite gerant. 173 LIBRI SECUNDI. I. T“\ E belli caujis , & primum de defenfione fui & rerum. ■M Pag. 177 II. De his qua hominibus communiter competunt. 201 III. De acquijitione originaria rerum : ubi de mari & flumini- bus. 228 IV. De derelictione prafumia &* eam fecuta occupatione : &* quid ab ufucapione Qp prafcriptione differat: 24 6 V. De acquijitione originaria puris in perfonas : ubi de juro parentum : de matrimoniis : de collegiis : de jure tn fubditos, &> fervos. 262. VI. De acquijitione derivativa faBo hominis : ubi de alienatio- ne imperii , rerum imperii. 2pt VII. De acquilftione derivativa , qua fit per legem : ubide juc{ g . . cejjtonibus ab inteflato. £ 3 IO VIII. De acquijitionibus qua vulgo dicuntur juris Gentium. 347 IX. Jjjjuando imperia vel dominia delinant. 363 X. De obligatione qua ex dominio oritur. 384 XI. De promifps. 393 XII. De contraBibui. * ' 41Q XIU. De jurejurando. 433 XIV. De eorum qui fummum imperium habent promijjis & ira- Bibus & juramentis. 456 XV. De fe der ibus ac fponfionibus. 467 XVI. De interpretatione 487 XVII. De damno per injuriam dato , & obligatione quA inde oritur. $11 'XVI Ii. De legationum jure. 5 20 X!X. De jure fepulturx. 5 39 XX. De poenis. 554 XXI. De poenarum communicationi, 636 XXII. De caujis injuflis. 6(>7 * XXIII. D« XXITI. XXIV. XXV. XXVI. J. II. III. IV. V. vr. VII. VIII. IX. X. XI. XII. XIII. XIV. xf>\ *XVI. XVII. XVIII. xix. XX. XXI. XXII. XXIII. XXIV. XXV. c De caujs dubiis* t _ 682 Monita de non temere etiam ex jujts caujts fufcipiendo bello. 695 De catt Jis belli pro aliis fufcipiendi. 709 De cautis jujlis ut bellum geratur ab his , qui fub alieno imperio funt. 7 29 LIBRI TERTII. OTJantum in bello liceat , regula generales ex jure na- tura : ubi P” de dolis & mendacio. Pag. 731 Jgjuomodo jure gentium bona fubditorum pro debito impe- rantium obligentur : ubi de repreffaliis. ~j6l De bello jujlo jve folennt jure gentium : ubi de indiBio- ne. 770 De jure interjiciendi hojes in bello folemni , & alia vi in corpus 783 De rebus vajandis eripiendisque. 803 De jure acquirendi bello capta. 809 De jure in captivos. 84 1 De imperio in viclos. 8 50 De pojliminio. 855 Monita de his , qua junt in bello injujo. 872. ‘ Temperamentum circa jus inter fidendi in bello jujo. 878 Temperamentum circa vajationem & jmilia. 908 Temperamentum circa res captas. 923 Temperamentum circa captos. 928 Temperamentum circa acquijtionem imperii. 941 Temptamentum circa ea , qua jure gentium pojliminio carent. 950 De his qui in bello medii funt. 955 De his qua in bello publico privatim junt. 961 De j de inter hojes. 965 De jde publica qua bellum jnitur : ubi de facis paHione, de forte , de certamine condifto , de arbitrio , deditione , ob (Idibus , pignoribus. 978 De jde , manente bello : ubi de induciis 3 commeatu , ca- ptivorum redemptione. 1007 De jde minorum pote jutum in bello . 1021 De jde privata in bello. 1027 De jde tacita. 1032 Conclujo eum monitis ad jdem &* pacem. J035 »1 IN TRES LIBROS DE JURE BELLI AC PACIS PROLEGOMENAi i. tUs i civile, five Romanum., five * quod cuique patriuiti i J eft , aut iliuftrare commentariis , aut i contrattum ob ocu- ] uf los Getimm0 Gronovii NbtA:. 