title: Itinerario : Voyage ofte Schipvaert, van Ian Hughen van Linschoten naer Oost ofte Portugaels Indien, inhoudende een corte beschryvinge der selver Landen ende Zeecusten...
creator: Linschoten, Jan Huygen van | Claesz, Cornelis
text: 3n»feiimrtl tni ntrs «n halfitremcn JCnanas lact (totfaii/fau ftalf afgtbetE turrCeuuantiE rcattjt Dairt men baer een JDcg em ijalfure larti» ftcfeen/ fal fjaff op gfjegfjetcn toefcn in’t upt tretfcen/ cben luci eu Doet fonbrriinge gljetn quaet/ten luaer Dantif oact jn fo groote oBertaloeDigljj af aet/ bat bct fjem gualtcben bequaem / Qtjc- Itjcfsermenigfje ongijeregefbe menfcfjen jgn/ in alie bingen fonbet mate gfjefejugrfcenbe/ cbenbod inoit bie fcranrfcen bcrboben fjet gt» meen tocberepben banbe&nnanaffen omte eeten/igtefnpben naebatfe gfjeftljtlt sijnin ronbe fcfjpbsn/enbe ban met bJijn obergoren/ en feer Ueffelgch om eeteit. Dac yo.Capittel. Vandelaqua oftelaacca. Annotatio D.Palud. Het was in Goa, en sommige andere plaatsen van India, net als aan de kust, op die wateren, een zekere vrucht, die in Malabar en in Canara en Gujrat te vinden is, Panar en Panai, van de Arabieren, Panax: van de Perzen, Phanax. Deel vrucht valt aan grote boom, uit in de takken, gelijk andere vruchten maar uit de stam of het tronk, boven de aarden, onder de bladeren, welke boombladeren, zijn van die groote van een hand, groenachtig, met een dikke harde draad, in lengte doorlopen. De kleine van deze vrucht, als in Malabar waaien, welke de beste zijn, zijn groter dan ongelijk grote Fleschen ofte Pompoenen (wel verhinderde de Portugezen) zijn van buiten met een harde huid overtrokken, groen van verwe, in andere vaal, die Pijn-appel gelijk, uit belucht, dat de huid schijn te wezen vol Diamanten, die groene koraalachtige harten hebben, die welke eindig zijn in zwarte puntjes, die doch niet scherp ofte streken zijn, hoe wel ze allen lijken. Deze vruchten dan zijn gelijk Meloenen, en lomtijds grooter, uitwendig groen, inwendig geel, met vele kleine doornen ofte spelden gelijk een Egel beenaangekleed; Die in Goa waaien zijn loopen goed niet, ook niet zo fijn als die in Malabar. Deze vrucht rijp wervende, welk gemeenlijk is in December, rukt leer lijkt en is van twee soorten gelijk: daar van den beste Barbarij genoemd worden; die andere Papagaai, die niet zo goed, en in tussentijd ook week zijn als de eerste. Die beste soort ontbreekt 40 Malvaderfen, dat is een veelvachter meer dan een Raal; Rijp wervende krijgen ze een zwarte kleur en harde basten; het buitenste deel van die noot is, heel meer soortelijk aan een Meloen, lomtijds gelijk een Perzik en liever , met welke het in die smaak de meeste eenkelheid heeft, maakt het gelijk een Meloen, lomtijds gelijk een Perzik, met welke het in die smaak de meeste eenkelheid heeft, maakt het gelijk een Meloen, lomtijds gelijk een Perzik, maar hartom te verteren, gaan gemeenlijk weer af onverteerd, gelijk ze gegeten worden. Capaciteit navigatie. Christophorus a. Coisa, in 't Cap. van Jaca en Garcia ab horto in z. boek t. Capittel. Iaetas UjjEu aan grote boekwerken. Dote-boekwerken / rft bat allm» mensen hier aan de Eeuwige-tuin, de trepen aan de hekgrote, gantpro» trarie dan alie anber bmrijtm : tuant lnaffen recht boven de aerbe/ aanben trunth bar.ben boei/en aanbe Unugfle de beelden, maar Daar de arbide van de joden, een buurten bij de grote,5ijn danbe groote ©frtamte dan een groote sudoen/ enbe bp naer fnltbtn viat». Het boek, het jaar / botfj aanber scirnugljE voor groot al!» 5 men goelgtbftici» dan opfjrff enggu dan bup» ten dan fatsoen ©Elge!i bij Annanas, borst klaar en dan tdiver boeber groen; vrucht dan bruicnts in Rugf benS / ggele bij de laatste ©mmwgfie ftanien: maar staan een ander fatsoen/ en eicb ZaatMfoo' fjutjfbengeeft een vrucht /ttoricb ib fjalfVutt/ en boei2tg geelatfjtigf) / enbe bleeft aan bij de fjalf op&etseu. Ben ben iblac ft gelgel fönig ft / die nord m be 25 pe-to?be bp'tlDasio ; Sboocbabietap» iggeptenin biefmaetb banfoetig ft; toep» niglj ongclgtb;iDit ftugt tg fjet bnptenfie bat om bie Cajianie is / toelcb ig ban fiet fatfoen ba een abet/ bpnaeft alffer fjet arfjtnffe groe bopben af ib / en ooc ban bier groote/en fom» taacaa mige Eo at grooter ; Ijetfrugt batter om io af» ce c,uias gegljeten / 5ijn bie Caftanien goet om te b:a» «m ben ofte fieben / en jgn toepnigh eBigljetgeb in b ‘® ,luawfe fmaec bie Caframcu ban « 2 uropa;iDefe Ijwjf* benj» jijnber fomtgtb in elebe laacca een ijoit» bert enineer/na bie geoote ba be laacca ; baec 5ftnber ttoeebcrlep / bie befte too?ben gfjenaet Giraial.en biegfiemeenfte en ban minber rfti» matie fjeefmen Chambafal, borfl m’t fatfoen en boomen en fjebben gljeen onbetfcljcpr/ ban fllicenlicsi bat bie Girafils ftebbe foeter fmaec; i8et Defe namm Girafal en Chahafal oncer» mn be f e feijepbcnbie^nbianen oor fjtt figgen anber tuoojtwd©# binge/ fjeeten fjet Defle sltoob Girafal , en bat minber is Chafaafal , toacr na 3 p ftare pipfen mmahticptii Ijfbbi/ Die Iaaccas jgn fjet Qfjefjcele jatr bsier. o^noianm Dat yr.Capitfel* Vande Mafigas. Annotatio D. Paliid. Mangas vallen aan grote boomsoorten gelijk die boomsoorten van Java, hebbende vele takken, zelfs van grote gelijk een gestage groei en op sommige plaatsen in Indie veel puntige meer vleugelende, een menigmaal op een boom onderscheidende kleuren: wit, sommige rood, andere geel, andere veldgroen, lieflijk en aannapelijk van aanleg en route, ja, zelfs bedorven weinig minder als die aller beste Perzen, behorende die naam werd gemeendelijk geheeten Mangas, in Canarise Amba; van die Turken en Perlen Amba; verdorren gehouwen op die boom van april tot november, na de plaatsen gelijkgetroffen Clavian; vallen in vele Provincies, dan die best in Ormuz, daar gele [???] ' De vooralle aardse vruchten worden gevochten. Daar na volgens die in Gualarat en laten die van weg waardie Gualratten genoemd werden, hoe welkleinder dan die andere, nogtavs makelijker en liever van terug; inwendig met een klein niets; Ten derde rolghen die in Baigate waren, die zijn de aller grootste; wat daargezien zijn die in een punt en een vierde weggen om zijn lieffelijk van smaak, die in Charanna, Quindor, Madanagor en Dultabado, die voornaamste steden des Koninghs Nizamoudj groeien, gelijk ook die van Bengalen, Pegu en Malacca; Die bal van deze vrucht afgedaan zijnde, wordt gegeten in schijfkens gesneden, met of zonder meer, gelijk wij hier in dit land die Perzeken doen, die worden ook geconservert of ingemaakt, om deze beter te behouden, of in wijn of in azijn, of in olijf en ibut, gelijk in Spanje die Olijf in een mes een weinig geopend zijnde, en daarin gestekt groene Geber, Knuffel, Mostert of te diergelijke dingen, werden ten tijde alleen met zout gezouten, en lang gehikkend met rijst, gelijk men hier te lande Olijf ven doet, en aldus geconservert en gegeten zijnde, worden te meerder hecht gebracht; Deze vrucht is vooral en vochtig, Zo wel die gemeene dan die achtende heet te zijn, een iggen dat het pijn is een rug in die maag gene- eert, va die veel eten; Dat meer is, ook die Hindische Medecijn zeggen dat deze vrucht heet te zijn, en verachten die, als die wilt vuur, rood, brandend heet soorten gezwollen, met schorheid in maag, wat ik achte dat geschied in sommige persoon, daar deze vrucht in die maag verderft; maar om die groote hitte des tijds; Als deze vruchten in azijn worden, of ook wel vele in die voorgenoemde stammen, hoe wel zij geen des vruchten eten, Als deze vrucht geheel rijp wordt, is zij wat trekend van smaak, inonderheid het binnenste dat laat die noot als niet maar rijp wervende, hard en smakelijk; De Noot die daarin is, heeft een harde schil, met harde drakenkop en omgaand, daar in een langgerechtig Noot, van die groote als een Aker, van binnen wit, ook uitwendig met een wit vlekje bedekt; bitter van smaak rassend, daarom wel vroederlijk is tegen Wormen en hooi; Tegen Wormen raar gegeten, en tegen hooi loop die Nootjes gebraken, die alsdan maken als gebraden Akers. Men vindt ook een ander soort reverbvruchten, ondersteunden, die welke feer lieffelijken smaak hebben. Noch blijven derdegeflachte, welke willen zijn en worden genoemd Mangas brauas, is een sterke soort, daar mee ze elkander vermenigvulden: want die een weinig daar af eerder, sterker wordt terstond. Ze vermengen ten tijde olie tot deze vrucht, om zijn kracht te verhogen, dan genomen zijnde, hoe het weven mocht doen, dat feer soet en is tot niet toe geen middel gevonden om het vergift te genezen. De vrucht is licht groen, en een weinig blinckend, vol vette melk, en weinig vleugelsachtige pulverige heeft. Als dat het Noorse aan meest met een harde bast verhullende, van die groote eenens Queappels. De tuin na het gele en de komkommer na het rood, je eet dan binnen eenen tijn, groter dan algeheel een tijin, meer niet om te eten; bij de banaan binnen geplaatst, 535 panga's, tig zonne bloemen in de tuin, blauwe, rood, witte, gele, sommige groene torenbloemen, dieben, dieben, heel leuke feesten, beter als de perfecte juist, met de Ananas, de beste fruiten, de boom, de profprietste; duizend gele bloemen, boeten, niet om te rennen, al snel toetreden, de paarden, de ‘zwanen; men placht het niet als groen, seizoen, meer een tijin, de tweede, de derde fouten in potten, eng je. Een groene tijin, een om te eten met yoghurt, figs, aan de denk aan het groene, dat de groene levens, en dan eet men met de saadij, fouten mangs, dat de dagelijksche soort, brandhout, in de tuin, niemand, heeft de gemeene man, ofte fout de ogen, die in de plaats, dat mangs, voor de boeiend, blauwe, heldere, de toetreden, in de plaats, dat mangs, is in de plaats, dat boeiend, de gemeene mangs, in het opzichte, brandhout, de zelf, de pac, in het opzichte, de zwanen, en de boei, in de tuin, de zelf, de machine, gerijpt, en voor bitter, niet te rechten, toetreden, naar het zuur; steun in de grote afhankelijkheid, dat de troost, andere, die moedertaal, fouten, en in de gemeente, met het gebruik, de groene, een heilige, geest, gegeten mangs, recheadas, of in achar, de lot, die beeld, de gemeente, niet als de andere: tuin, toe, en meer gewaarword, de ebooke, potten, meer kippeworm en 2, 3 tijin, fouten, kies je, koos je, een boom, mangs, dat, rijp, 3 tijin, begint in de zomer, tot de maand augustus, toe. Dat, het kapitaal. Voor de Cajons. Annotatie van de Palud. Deze vruchten ten welken de boom meestal den Appelboom niet alleen (maar die jonge boomkens hebben blauwviolette kleur), en wat bleekgroen, en dik met wit blauw-vet gelijk die Oranjeboom meerder bladerkens hebbende, en niet zo wel riijkend. Die vruchten zijn van die groote eivormige gelijk een ganse ei, ofte als een grote appel, zeer geel en goed van ruimte, inwendig hol en vol sapp, gelijk limoenen, en zijn samengesteld uit kleine voorzakjes, gevuld van een soepele vloeistof, hoe wel die keel een weinig te schaamende trekt; schijnend niet veel geweven te hebben in het voorinds, dan uit Brazilië aldaar gebracht, wat in die beschrijving van Amerika in 1614. anders schrijft. In 't midden van deze vrucht was een Nota van gevaar, gelijk een waarschuwing van een Haar die ik veel tot mijnentheid hebbe, gebracht door eenen Portugeesche Stuurman, afgever, ten tijde aan de Kerver. Deze Nota's hebben 2. bolsters, tillen welke twee ebbenhouten planken zijn, materie, gelijk olijven, heet en fijnpapier in binnenste een witte kerl, bequaam en lief om te eten, gelijk een Pistaatje, meer een granvelleke overrock dat me af doet. Deze nota's hebben... Zijn ze groot als die alder grootste Spaanse Oranje boomen, met veel takken in die breedte geveld, eh veel ichaduwe gevede, schoon in aanschouwing, die takken en grote takken hebben een afgeverwijghen baas : De bladeren zijn schoon en luchtig, langer als die breedte. van een hand hebbende eenige gelijkenis van hyzers onderbladen, met een dikke draad in die ende zij n ib aangenaam, en verwekken tot onwennigheid. De vrucht als ook de Noten, vormen voor een banket aangebracht, en de vruchten worden met wijnofte fodder wijngerecht, want behalven de goede maak die zij hebben, zijn zij ook bevonden diensfelike in vacuum der magen, in brekend, en ongekonden tot pijniging ; andere die zij hier toe niet willen gebruiken, eten diezelfde een weinig water gevezuckt. De leder; e olyftche byde de baften, is zorgvuldig oorspronkelijk wilt uiterlijk te ghenegen; Die Brasiliaanse gebruiken tegen shortverhitte; Die bomen worden voortgeplaat door de noten, die eerst, eerst een grote vrucht, nog jong nog korijs genaakten. Daar zijn iedereen dat dit een soort van Anacardium is, om die gelijkenis des icerpen hulst, in tuin - uiterst vergroen, inwendig bespikkeld, met bloemkool uit den roode purper verward, overgord met "veel vragen in het midden, die ook lieflijk ontrollen, en dan smaak gelijk sojabonen van de Wijngaard; Die vrucht is van de grote en donkere peren, ofte na iedereen opnieuw de grote en koperen gelijkenis van de grote iepen. Het heeft de naam ontspankingen van de Koning; Deel drie byde de baften; Lees hier af breder vruchten zijnder tweederlijf soort, een Carolus klus bloemkool Garciam, in het boek, het 1e hoofdstuk. Liepiaanite Bij de grote Cluo in de tuin. Cajus toefen aan boomen gebragt Appel-boomen in de ban en groote na Zeer / afgerpuurd en de boom laat Diefier heeft gekapt Nrfjtig en als 5 propstijnen staf aangetoont Aentaal toegevoegd aan de boom richten andere als de topping afgestoken Als een kaas is len: aan de boom alhier bij de Sialethe ben vrij Ta da fecht ben voor Cajus een kostanje Hanoog groote dan de boom heeft een Droom Hebben ze een ander rood kunnen stoken als De Sialethe dan bij de kaas, een en de andere om te eten: maar moet geroofd blijven tuin voor de binnengebrachte Cajus is Europa heeft een boze geest In de blauwachtige en donkere; als, warm water ongezond of rauw; De mensen die met de taak bezig zijn bij de monumenten, met op de bank als men met de Kameel. Manteel lippe met de tong rechttrekken, salber geschauderd terstond. Mensen zijn blij met de toet bij het niet aan limoen, Cajus moet mens met een mes op de Boek of biabert. De blauwe root, schrijven en beste voorwaard Waar, en is meestdeels zonder steun. Een makkelijke taak voor de andere, die welke is bleke root of uit de bleke purper gewoven, Met een liefelijke roos bloeit, heeft in zich een wit hart teeksen. Niet ieder voorraad, Van die grootgelijk een Perel, zijn, met een rouw vliesje bedekt; deel dat zij Wel zo groot niet en is als die vorige, is nog eens waardig voorlecker lucht die beide rijken gelijk Liefde heeft een kruik en vocht, en geheel lucht, Met een dun vliesje bedekt, dat men met een mes niet af mag nemen. Dat kapittel. Vande Lijmbos. Annotatie D. Palud. In India is nog een ander vrucht, die onder de naam van die lechoonheid en licfelijkheid vormmaakt, terug, en om zijn medicinale waarde, weer, om beschreven te worden, en is ook bij die Indianen in grooter eerbied, eerst uit Malacca in India gebracht. Die boom daarop die vruchten wassen, wassen die gepekte kiezen aan die takken naar beneden getrokken om die vruchten af te plukken, schuren lichtelijk. Meestal die vruchten voor andere stappers aan de tafels, gaande en door den dag. Die Malabaren en Canarissen noemen die vruchten lambos; de Portugezen daar wonen, lambos; de Arabieren, de Perzen, de Turken, de Spannen, die Portugese noemen, jambeiro geheven. Het bloed en vruchten worden met suiker geconfijt, welke ze gebruiken in hun konvooien, om de dorst te verdrijven. De boom baar bij lambos afvallen gat en mist, bot is niet goed voor het verteren, de boom is deserte tellen, en bevelt zich in het gekniest, heeft grote schaamhaar, een appel soort, rood van kleur, is toeterend, groot en schaapachtig, geurig, is leger dan andere bomen, en is een hekel voor de vogels, zodat de vogels op het laagst geplaatste loer om te zien, of het een aas is of niet. 3 i «nfrnjjt 7 * ~'£rri!i))iiiii3cuan6» SODiiit piatum tfi O.nitljmt injnbim ck; fnnjt batmen Die feranffei ntrtenbcrbtet/ gljeiijch nwn aHe banbec Doct : maer mcn fiiyccftfe Dic btpcltjtfecnfreten/ Dacr lufttoe ficscDcnDcUJant en feati gttti guaet Doen ; 32 ie sDtbToanm bioeioncnjpganorft fcer iufnglj rafftfjoutoe/ i).ui i mjtois eftfjebbm ecnen fefjootienjruetii/jijn roobt en 311 fere fciico- yoftatljttgl) ; 3 ?efebooim{;ebben j.cftebftr# maris 'rfjarrss binrfjten m Dat te bertoonDe# ren iss fc fjtbbenfe gfjemcflijcfe aen DVenjpDe 3 T>e Vanities iiiaci Des cftc bteflrfft banDen boem rppe Iambos I en vcleindie Medicynen ende in fpyfe ghc- iarrs bnicijtt. -*-*■-* — «** *-■ — ■ ’ - * ' maer lieflijcken om t'aenfchouwen,eri fmaeck ghclijck ZurckeljDic vrucht isge- 13 jck ee groote Hondts-bey , fanghachtigh, geel , ende gheJijck in 4-dceicn vericheydc; dic groef kens wat diep ingaende , ende die vruchten vercierende ; m t midde hebbede eenighe cleyne faykens, die om der fuerig- heyts wille lieffelick zijii om te eeten, Dcie vrucbt wordt in fuyker g heconfy tec , ende IPcboonieii Ijelfr blsemcii eiiDtblaDen/ eiiacDe AnDre ijclfi U:uel)tc. Die blatfen fifgfjeballe; en op CanDer 5pDe ofte ftrfft fjeeft alie jgn blaDerc/enbegint te blopc/ eii a!S Defe apte frtiijt fertjgfjt en Die olaDerm afttaiiefo begfjint D’anDer =>pbe lueer re blope efi blaDm te serpgljen / 'ttoeltse bur rt ljet gfj^ fireie jaet bner ; 2p fjfbfeen ban binam cenrn ftrm foo groot / en bp nae ban’t felfbi fatsoen afs fjet frnrjt ban een Cppreffen boom. Sipibuisto Gioelebiu Imaginie Tobacco Die rijke worden gegeven in deze fles, in de plaats daar we hier gebruijkt Syrup van Azijn; Die Canarissen gebruijken het los met andere middelen daarvoor af te maken, plekken van die oogen daar mee af te doen. Costa schrijft dat hij een Vroedvrouw in Indië gekend heeft, welke de vruchten droogtende geesten tot een poeder met bladeren van Peper geblust, om de volgende en dode vruchten af te drijven; De vruchten worden ook in pekel gemaakt, om dat ze aan de pickel toe zijn aan bomen gelijkend genoemd van smaak zijn, en lust tot kweken van bomen in de grond groot verwekt. Daar zijn nog andere vruchten, aldus Brindoïns, Durindois, Jambolene, Mango, en andere berggebergfruiken: maar ze worden allemaal gebruikt om de kruidnagel te vervangen. De kapitein vermeldt nog andere vruchten in Indië, te weten langomas, welche gepneumd en rood vruchten hebben, en rood vlees, maar geen bladeren; deze boom wordt wel gegeven binnen geenen soort, maar sommige tropische secere genoemd; deze hebben geen steun, en zijn een soort noten, niet te vergelen met de gewone noten, maar ze hebben een kleur als de noten van de lila. Annotatie D. Palud. Het fruit langomas wordt aan bomen, niet Pruim-boomen in grootte en vorm nier ongelijk, als ook in bladeren en witte bloemen, alleen dat deze bomen vol dorren zijn; waardoor ze in het wilde van haarzelf, en ook in hoven van Bacaim, Chaul, en Balequala te vinden zijn; die vruchten zijn gelijk aan de Brindoïns. Het worden ook in Oost-Indië gevonden vruchten genoemd Brondo's, die uit twintig een weinig root, en inwendig uit een kuipje bestaan. Bloote root zijn, veel vlees van smaak; Sorghum, ront en klei zijn fijne treven. Daar worden ook gevonden die uitkomende, geen veel vlees of onrijpe Pruiken, en hebben van binnen een tiental maanden sommige cijns een grotere hoed; lijken die Pisachen; Die vruchten al rijpende, in oosten eerstelijkerwijs gedrukt en verwekt zijn, al eerst die eieren mach, en verlieft ook hier door hun afstamming niet: daarom ze geacht worden goed te zijn, men stopt ze op, wil, hoe weinig van die Indianen geacht worden. Men wil zeggen dat deze vrucht van een ekere vogel gegeten wordt, of weer afgaand geschaafd met het mes van die vogel, schaaf en vruchtbaar wordt. Wat ik zie aan andere vruchten zijn Caraba's, grote aarden poten, trepen appel, maar schaafwijzer, drievoudig maloon, en verleidelijke groene dagingen die bijgevoegd zijn met geluiden om kruisen af te maken. Annotatie D. Paulus. De vrucht welke de Malabaren en Portugezen Carambola's noemen, won gingehouden in Decan. Camarix; in Canar, Camarixende Carabeli; in Malayo, Bolungo, en van de Perzen Charicharoch; Was bladeren wat groter en langer hebben dan onze Appel-boomen; erg grof en bitter zijn de vruchten, van smaak met een bloemkool, uit vijf bladeren bestaande; uit den witte roodachtige, van geen lange rijping terugkwartend, zwartachtig zijn, welke komt door die rijping, en zijn ook niet zo fijn als die andere, hoewel eveneens van binnen. Vele Indianen maken deze vruchten wel, dan is om die voorzichtigheid niet aangetrokken; De gebruiksfles van de Verwer heeft de ballen van de vruchten bewaard en over zee gevoerd om azijn daar af te maken, 't welke ook soms de Portugeesen gebruikten. Annotatie D. Paulus, Voor de Vruchten genoemd Jakobijns, De bomen die deze vruchten voortbrengen, hebben een soort gelijk aan een Lennnus, van vorm gelijk aan een Mirte; maar van bladeren gelijk aan een Arbutus; wat vanzelf in het wild; De vruchten zijn gelijk aan grote ronde Appels van Cordoba, zeer stevig, en die keel afhankelijk; Deze vruchten worden weinig gegeten door de Medici, dan worden ze wel in pekel geconserveerd, een soort mergelpoden Rijst gegeven; want ze maken lucht tot sap: maar deze vruchten, gelijk ook Jasmine, worden door de Indianen niet gerekend onder die gezaaid. Deze soort van fruit of ongebraden eit geraspt, gelijk de Filipijnen, of Lucias, Carus, Jakobs, laquas, en Annonas, die ascimtur, die quaqua, en Zimzibens, van wie de copie gemeen is op die plek van armoede, meer en levend echo. Verder, zijn de Soom en Bic in India, en de Jakobs, laquas, en Annonas, die ascimtur, die quaqua, en Zimzibens, van wie de copie gemeen is op die plek van armoede, meer en levend echo. De Lus heeft een Soom plant en Bic in India. bug|i / enbe cntoil nict toaffen ban ttnee boo* 23 p befe naerbolgenbe coterfeptfds macfi* ?3e papaios inen bp inalhanbereii/te tuet en mannefcen en ttictt ften fiet fatfoen enbe gfielgtfeentffe ban waffcnsan / enbe fiet manneiten banDe boottiett bie bmcfiten/te tueten ban laacka, Annanas, niamicRni efi En 0fi CE ft gfieen biurfit / ban aileenelgcb fiet Mangas,Cagius,Iambos,toelcke 5fin bie bfif mgrhEiue tufifhen ; enbe algjp ban malbanberettgfie* puntipaelfie enbe geacfitfle frupten ban 3n* famm. frfiepben iijn/fo en ficeftmcn baet geen b?ucfi» bien: tuant b'anbet jtjn ban blcgnbet efrima» ten met aDen af;io cetien boom ban een manS tie ; befgfidijcba be ^embec gfieitjcb ala 5 P lengfite fioogfi/mct groote blaben; ©it fnifit toafi / tnaer ban bop op een anbet plaeto fui* tomdcmi cerfrc beel geefttmeert om bie biee* len mentie mabenonber bie fpccerpen enbe bigfitptanaer en mabeuber altans gee toeccfe b2oogfie tuaren ban ^nbien / alie bie tuelebe fSmtugaei* af ; ffeen fieeft ooc in gnbte fommige Dggg* 5gn nae tlcben uptgfiebaoipen / fioe tuel bat boomen ban | 3 o 2 tugael 7 bocfi en gfieben fon* bie blabercn niet cffat gfidgcfe en 3fin met bie ramgren/in» beriingfien gfieen biucfiteti bie tot bolcomtn* abereti enbebenen gfiepjopomoneert / gfie* inoEiiEii / fiept toinai ; ©jaetigie-appelen/ iLimoenen/ fcjcfi bie mber baet ;gn / enbe banbe jBebetp* ms/etc, jlpitien /Cib^oenen en Cpbzen.en bietgcltjtfee tien enbe ijerbanfren gfiebaen tootben : maer frupten '3Dnbet Duet gefieel^nDie met groote ficbbe alleenlfitfe toillen betfioonen bie jpi* menicfite / enbe gaen in goetfiept enbe fmaecfi gueren enbe toaf bom ban fruptengelgcb iri? bie ba ^paengien betre te bobeii^ie 33 ?up* bie gfiefien enbe gfienuttigfit fiebbe, benen 5finber fonberiingficn niet/ ban aen fommigfie fiupfen / gfielfitfi itt j^ebedanbt/ Dat j/.Capittei. niet jrgfienftaenbe teaen iictfinis th bie Da* Van die Vv^hen van Indien. ften/ fo tomenOet m G°a ;©2upb£tibau’t ba* f te lan6t/EnClE ban Ballagattc , tuojben gfje» « 2 gfibiaenfcge Dpgen ;gn meniget* SaioDcn. bzacijt banbe Decanijns enbe anbet 3 .nbia* fianbe enbe beel fooiten / b’een betet neu / ban cn 5tjn fo goct niet ais m 3 paengie jUm ais b’anber/ en fontmige clegn/en an* 3ijn/ooc bJcpnigfi en bia/naerbenat be goebe bete gtoot/fo bun/fo bicb/ett.maer al ioop ban alie b’anbet frupte ; iBen bmbe oot in’t genetatl ?ijn ban een fatfoen en touiuer/ ,7eii. h ’ m 3nbien beel jBeloenen : maer en sgn foo Iwtel min oft meer / en ben boom op ecn ma» goet niet alo in ^ipaengien : tuant men eetfe nier;io banbe fioogfite ban ten jBan ; fieeft nfienieenigdi met fupber/ tuilmniber eenigfie fclaberen ban een babem lancli , efi fcp be b:ie loetigfiept af fiebben: inaer baet io een anbet fpannen bitebt/ bie be ^TutcUni gi)cb:ugclieii ungtvcnD.ne anqarim ofte *° £IJtE SfJ^ftjcH JIMoenen / brnnen fieet Pate- in piaetfe bl grau pampiet/om fkper gfftjf> fraimcbren. Dit is een rare cas, waarbij de soort van de angurk, die vaak samen met de belette groeit, meestal verbonden is aan de tembri; een beter begrip is misschien nodig voor sommige mensen om te zien hoe dit soort plant zich voortplant. Het bannen gedeelte van de boom is vaak verward door de terminologie; een bannen tak groeit uit de boom, dan komt een tuin en dan een stok, en dan een mac. Een fijne plant is een van de meest voorkomende planten in de tuin. De boom is meestal groot en heeft een sterke wortel; een kleine boom is een jonge boom die nog niet volwassen is. De struik is meestal smaller en heeft een verdikt uiteinde. De fruitboom is meestal de manier waarop mensen de wijnstok gebruiken; een fijne boom is een boom die niet groter is dan een struik. De boom in het achterdeel is meestal groter en heeft een meer vertakte tak. De voorraadboom is meestal een kleinere boom die vaak in de tuin staat; een fijne boom is een boom die niet groter is dan een struik. De boom in het achterdeel is meestal groter en heeft een meer vertakte tak. De meest voorkomende fruitboom is de appelboom; een kleine boom is een jonge boom die nog niet volwassen is. De struik is meestal smaller en heeft een verdikt uiteinde. De meest voorkomende boom in Europa is de eik; een fijne boom is een boom die niet groter is dan een struik. De boom in het achterdeel is meestal groter en heeft een meer vertakte tak. In sommige delen van de wereld groeien planten die alleen bij de wijnstok groeien; een fijne plant is een plant die niet groter is dan een struik. De boom in het achterdeel is meestal groter en heeft een meer vertakte tak. De meeste bomen en planten beginnen met een kleine boom die dan uitloopt naar een grotere boom. De struik is meestal smaller en heeft een verdikt uiteinde. ;f uiie gtie> biefefittgfiefiedeiatrbuer fiebbe metnaetne itueirb tnaft bol Bpgfini birfit aen malba* nanin btoent Fulle, befe niefbe feer tuel/enbe bie D2cutoen beren; 2 :gn ini crrfte banifadoen ban groo* ter mbreft f m P tcn ^ e gfiemeenlgcfe onber fiet Iptoaet enbe te 25 oonen alo 'P norfi inbt fiuiiflirno 5 tm: «uni urffe* Meer en om goeben rucrb te gfieben ; mafeen» maer tooiben barr na ren fiafbe fpan laurfe/ halff-an Udi ecRcu Eiiecii. bcr ootbfnoerenaf enbe b2agfinife om ben enbe b2ie ofte bterbnpmenbicrbt/ bicfegfit* mtirrbiBu fialo enbe ftropenfe inbe bebbeu : tuant 5fin hjcfi Comcommerm; befen tatfi fieeft altoos bsct - uptermaten biienbnuini ban tutlrierbenbe bv De t toec fionbert ©pgfien / luttrl min oft fiin^jen ; Jtnber foouen ban toelrirtfeenbe mrer cnbetoa<?rfim foo biefit aen iralf=an= bloemen enbe brunOeren / biemen in Curopa beren gftefgrfe bre ^Ompbrn bcen ; ©aer3nn in bupftnt foenten enbe manieren bint/en 5nfl tod foo groote bofftfitn / ais ttoee mano bp f B fteaec -#a in gnbini fonber Imgfttn ganto gfieen / enbe eenen ftorfe biagfien mogfim-, men firiitfe fialf ais 2. pRana maeditfiaer DicfitoilobegfieeuBfi/ eitotoocfe rgp af, te toete alo 3 P nocfi balf groen en fialf 1,101 ■& i ged B ■ ?S l^eftftptoialictaitbejnbiatnftjeepaifn. gcel5gn/enfjangf)enfe alfoomet bos met ni /en&ealsban »3 <£Icti boom gljEeft mate ccn bos 13;i> iraTfn Be boamai/eii hiugijcntec» flOntUJEDEC ©Dgijnt. DeugmistBen Sjem;e::m ciidajtxn IBWtot SiSiSS cencn bos Bpgljen feffens cnbr menbcn gefjeefeuboom af tetm- nerben roe/ latenbe alleen ben luoftcl / so tuaf iyp terfiont lueber op ecn uteu ais bobeu / eh ijeeft binnen rcnm.-Eatttjts ai lucer 5nnbollc galeas ei» BpfiSenfjft gjjcljeelejaer&uer/ gijemeutgt iiprgefonbcrt enbe jijnbec ober ai in so groo» ter abonbaimrn/ en so gljemecn op alie plaet» fen ban gnbien/ batfjet ccn boonbcr is / enbe iS bie mtefle fpijs enbc onberfjout baift labt; p feens ban Boone en anber/toat bimbcnmaer 5ijn facfjter / babintien ba toitier initatfjttcg/ enbe in't bpten fonjt/gfjdijrh offjrt meti eube bottet te famen toaer ; is foetarhtigfj/in fom» ma/5ijn ban fcer goebe enbc icchnrcn fmartfe; 5 P mogijcn berfhecfcen booi fupbei en b:oot/ enbemenfouberfjem inncfjtigf) luci meton» berijoaben/ fonber anberfppfe ban boen te tSSSiSS^JSSSSt nen oifbijt; ©lemcepecnbcgcmceullefjeetcn biefomtgefen Figos dom.batiS' ®of-Wp> Ofjeo/ befe5ijn luat bickncfjttgfj ; ©aer 51)11 anber bie jtju cleijnber/enbc flccfit ban bupte/ gfjenaemt Senones, teelcke toel bante bcfte |oo:ten 3i)n; ijebben fcer fcfjoonen rueeb/ enbe tiptennaten goeben fmaetk ; ©aer is een an» berfoojte/gfienaemt Cadolijns, bie oock beel ggearfit luoibenimatr bie befre ban alie n ftee» ten C hmcapoloy.ns^tjn meefr m’t lanbtban tSeSoglicn hau «Taiiaiun luerBeu gbe» braBcn enBc fosijegesat. Aan de overzicht van de reizen van de VOC- schepen, die in de twaalfde eeuw vanuit Amsterdam naar de Koe (Malacca, Bombay, en de Koninkrijken van het Midden-Oosten voeren, staan de namen van meerdere Schippers en Kooplieden vermeld, waaronder die van Jan Cornelis en zijn zoon. Deze laatste voer twee keer mee: de ene reis naar India, de andere naar Brest in Frankrijk. Het verhaal vertelt hoe de VOC-schepen op 3 mei 1687 vertrokken vanuit het eiland Lulijengo, gelegen ten zuiden van de Straat van Malakka, en hoe ze daarna koers zetten naar de Rode Zee en uiteindelijk aankwamen in de haven van Cochin, in het huidige Kerala. Daar voeren ze verder naar de Molukken, waar ze aan de kust van Pontianak in Oost-Java aankoop lieten maken van 'een grote hoeveelheid van allerlei soorten specerijen, als ook van goud, schildpadden, en krokodillen'. Vervolgens voeren ze naar Batavia, de hoofdvesting van de VOC in Nederlands-Indië. De VOC-schepen onder leiding van schipper Jan Cornelis en koopman Willem Westerhof, voeren vervolgens via de Straat van Malakka de Indische Oceaan in, en kwamen na een reis van twee maanden in Gonda aan, een haven aan de westkust van Sumatra. Van hieruit reisde de groep verder naar Bintang, waar ze opnieuw aan wal gingen om te verzekeren dat hun schepen niet beschadigd waren. Nadat ze deze controle hadden uitgevoerd, voeren ze opnieuw verder naar de Straat van Malakka, die ze op 17 juli 1688 weer binnenliepen. Jan Cornelis en zijn zoon, die nu beide als schipper werkten, voeren met twee schepen van de VOC-vloot naar Brest in Frankrijk, waar ze op 1 augustus aankwamen. Hier maakten ze kennis met de Franse vice-adelige en gouverneur Louis de Bougainville, die ze 'met veel hoffelijkheid' verwelkomde. De twee schippers en de koopman voeren op 26 september verder naar Lulijengo, en van hieruit naar Goa, waar ze op 2 oktober aankwamen. Hier voeren ze vervolgens naar Ronde Kloof, het huidige Ronde Hauin aan de noordkust van Sumatra, waar ze op 17 november aankaelden. Van hieruit voer het schip van Jan Cornelis en zijn zoon naar Celebes, waar ze op 4 december aankwamen. Ze bleven hier een maand, tot 4 januari 1689, waarop ze verder voeren naar Macassar, op het eiland Celebes. Hier maakten ze op 20 januari weer kennis met gouverneur General Rijk Tol. Op 10 februari vertrokken ze van hieruit naar Batavia, waar ze op 5 maart aankwamen. Jan Cornelis en zijn zoon voeren van hieruit terug naar Europa, waar ze op 3 juli in Enkhuizen aanliepen, en vijf dagen later in Amsterdam aankwamen. De reis van Jan Cornelis van Lulijengo naar Brest had een totale reisduur van tien maanden. Annotatie D. Palud. Indiaanse Vijgen worden van de Arabieren Mons, niet Mula gecichcen ofte Amuseende den boom Darachee Moris; Van de Braziliaanse Pacona, en de boom Pacuoneer; van Brocardo indicatief beïchryvinde van het heilige land, Paradijsappel; van Ouiedo in die historie van Indien, in 8 boeken, in het eerste kapittel Platanus; in Guinea, Bananas; in Malakka, Patan; in Maleisië, Pican; in Canar, Decan, Gufarate en Bengala, Queik; Avicenna, Serapio en Rhasv hebben ook hier aan getekend een aantal Capitelen. Avicenna van de verschillende vruchten eigenhappigen en faculteiten schrijvende, in het 2e boek in het 49e kapittel, zegt die te geven weinig voetstoot, en dat zij galen en pikante dingen genereren, de maaggen verloren, daarom raadt hij dat men hier meer mensen na het gebruik van deze Vijgen geven volgen met verkoelende dranken genomen, zij zijn dienstbaar regeert hitte der borstloos en de niet, en drie van die urine. Rhasv van gekken in het 3e boek van de Medicijnen in het 20e Kapittel, zegt ook dat zij de maag veel delen zijn, 'twelke ik ook bevond in Syrië wandelende, en voordat zij zoden, een dergelijk nut hebben; zij doen ook de lucht tot spoos vergaan, en maken kamfergaar, doen verfacht rauwheid van de keel. Serapio in zijn boeck van die Medicynen in’t 84. Capittel, ieytdat defe vrucht zy in'c eynde defes ecrften graets verwarmende en vervoechtcnde , en dat zy goct zijn teghens hitte van die boril ende longhe : maerdie daer le vele af eeten, dat zy dien zijn maghe befwaren: maerdoe die vrucht inde Vruu- wen groeyen;zijn dientftelijck der Nieren; dryvendie urine, ende verwecken toton- kuy ichtyt. Die Indiaenfche Medecijns or- dineren dele vruchten in koortlen ende anderc ficckten. Dieopinie nae mijn be- duncken, vaeramme defe vruchten Para- dijs appelen geheeten worden, is eenfdecls om die hefFelijckheyt des fmaecks, ruccks, ende der verwen , want die fmaeck is uy t den foeten luer, dierueek van fommighe ghebjck Roolen ; die verwe, fchoongeel ende groen , eenfdeels oock om dat dele vruchten dwers doorghefneden zi jnde,al- toos aderen hebben gelijckeencruyce,daer in die gmmrmgtjt mctnnioat atiam a! Bp* S^oi gijtfon» Birllt^fi ijet tSfbfrfifie» Btt0t)rtibot aifmen nwnit Bul Baiugtjni bastSugfafn boo? Biuubm itnt bti lanbt ban brinfteu 23 tOr 6 jpMnsfie banSc JnbiamftJe Sotctt: 7? h i h? rift - e H en in SynCn 7 1 ' C f E cCnkde UmSefeggfjen omnogBdgdif* toefcncenigfje • 11 - ,7 r . i-iuttiisjaijHi wumiiiijuiiuut uiE|EinxnmnE in hebbcn,en ditons vreemdehnghen ver- bafngtjept mbc eerDe cetjebbr ; tnet tegenftae* thonen;Die meer hier af weten wil , lefe die £ie (tam feer haft en toaffen foo fjocgf) Datmeo heerlijckecommenrarien des ervaernen en ‘ r — - ,r - ^ feer ghelcerden Caroli Clufij op Garfia atr horto, daer hy goet contentement krygc lal. teres fjeeft aifmen baer pemantop ftetfclim* men ; en Die Canari jns hlimmen Daer met foa grooren raffigfjrpt op / Dat fjet &pen fdjpncn te toefen/makm blepne feerben inDebomii/ cp De manier han ren trappe, in todche hlimmen Den faoom feer lidjreiiidi op/tteelcte fjaer gce _JP| |9o?tugees naer en Dtrf Dom ; i)are plaminge p&miti bam onDet Die aerDegfj' lyeii Die acrDtnoten jrjn ha ts op Dcfe manier, gp piamen Die Coquos ofte feoluerjliugs-hael /enDe han binnen toitgc* floten / han toelcbe bomeit Dic boomeii / enDe ” ' ' ' alffeomtrent eeuiBans lengjjte {jooqJj 5511/ berplautcnfe en meftnife met affrfje Desl^ut» ters : enDc b:g:etcufe inDe ^>tmet met toater/ teaffen toilltrlj omtrent Die fiupfenom Dat jp ftfipnen goeDe aert tefjebben in't Bijth/ gehra binnen luttdjarcn teuefjten alffetorigljdja* bem5ijn/toelthemeringeisbaiiDeCananjns «,. Die fjare tooonmgljen onDer Defe boomen fjeb* partjreuet , . . , ben Ijter en Daer/en fjebben anDerS gfjeen han* nme boomet» 39ie Baratas jtjn toat rofadjtiger ha holtter Delingi) Dait Dic beomcn tefjahenen. toelche 3 v motuotn- en han fatfoen / bpnaefi gl)dgfh Die iniamos, hanDe cpgljcnaers pachten / enDe met Die p:a= Ban- 5ijn foeter ais Die Iniamos, han fmaech gelijc fpteit lehen enDe onbergouDe fjaer; t©efe boo* Die aert-noten ; *©efe z fnipten ;ijuDcr ooc feer mcn jijnDer in fo groote nienigljtcn/ meer afs *“* *"* 1 ” ’ r “ in $omigad enDe ^paengten Die >©Iijf-boo* Baer in groote men/ en Die lEilgen boomen in Ifollaut ; iDie mnugymi. j, r[1 ® aer toaffcii mjJnDien oorh heel Iniamos QS.itatas/ gt; enDe Bacatas- t©efe Iniamos jijn hailDe gTOO* barmc/groote te han ren «©eeletoojtel /Dotj) toat Ditfeeren tumimgfjeiir. knobntfjngfjer/enDe dber ai ehen Dich/teaffen Itjch Die aerDtnoten : maer 5ijn fo foet niet. Annotatio D. Palud. Inleiding zijn ons gebracht dit legerijt Guineeswaren van die die een Mans bes, over al even gelijk, die bij ten beste Moormuizen, aan binnen zijn wit; gebakken en gegotten zijn ze liefelijk van smaak, en der Schwarzen haar principale spaanjes. Aanvallende piraten Die in strijd, en de is voor gijenemen en de nooddruwinglijnenhoor gelegd, de hebben/eetcnse meest gebakken, de gebakken partieten en de toren Die Daar hebben liomen zitten hent in het gijenemen hooi laat jezelf gieten op tafel/soort noesen op andere manieren hoe je partiestag en de zefterbp't helemaal in de plaats ha Stoel ofte zapeten; De (gele gebakken aan de Batatas. Dat 6. Kapitein. Vandaag Palmboom daar die Indiaanse Noten die men Coquos noemt, aan vallen. k Cfenboomtoert gflenocmpt intgge* 1 rneen hanDe mcelte 3nDiane,per|ien/ r enDe 2trabien/ Maro, enDe Die noten Narel ; )©ie Malabaren fjeeten De boo Tenga maran, cn fjetfrupt rijp irjnDeTcnga: maer onriip cnDenocl) gvoen ElevijinGoa, Lanha ; <©e f3o2tugefen noeinen Dcfe hpirfitai Coq uo,om Die D2ie gaetbens Die Daer in 3tjn/ gfjelijchijejit JjcbbenDe met een fBeer-bntten Sop / Avicenna fjeet Defe laufial mdi, Dat iS: 3;tiDincnfcf]e nottn;5©ieMakyen han Malac- ca Ijeetcn De boom T rican, enDe Ijet frupt N 1- k beumite- 1,01 ^ lS ben pjofptelgt6|fen boom han glje* igthfte boom ftecl ^nDicti gtielijrti top bp oo2Dm hcrlilarcn bau jntuein fuilen ; Die pjofpten Die Daer haii horne toaffen mecftopDie CplanDeti hanMaldiua enDe in Goa,en fjare lahDe rontom / ooc op Die gei) ce* fe nilfehanMalabar, toaermeDe oatfegroo* te traffique Diphen tiaer atiDer toegi)en/als naer Camba)en,Ormus,&c. Den boctn toafl I** enDe |f cijl / fjeeft Die Diefete han een tuor biaBnl. felepnefpan luttrl miti ofte meer , fjeeft ghren ©btaamte tacfern Dan in’t alDnljoogtfte op be top toaf* fenbie blaDen/ enDe fp2epent)cmg!jclijt& Die iq tpoiu/ ft. DefgfjeltiriiS mabenDer feoftelgrke {joeDen af/ Die feer ffjn enbe feer gheeftnncert 3gn : toant feofien tori 'tfhicb oft4. ^arbatitoen/ DeS «joiners te D2agl)en om Dieliefjtigftcpt; fBen ©e note boo; fjout Defe boomen op ttoee maniemi/ fommi* gfie om Coquos ofte frupt te gl)ehm / anbere m omfDijnupttctrcthcnjDieCoquosofte jSo* Smism. ten toaffen hanDe groote han een ffrupS«?P/ £ 'ttoeklie De j3oot han binnen is/ fcinmigfje ^ tleijnDer en fommige groctcr; en 5ijn ha buptf beDetfet met centn bolfter/ Die alffe norl) acnbe boom fraet han bupten green iS / gfjdgek «tt «©chemoot mettenbolflcr. Annotatio D. Palud. Dielndifchc Noten zijn beckedet mei tweederley bolfters, waervan die bny ten- fte hayrachtigh is, daer van zy Cairojnaec- ken.nameiijcken alie hareCabels enTeu- wen, hier mede ftoppen zy ooek hare Sche- dc inde plaetle va werc ofte moft : wanr het nout die Schepen int fonte water dichtee ais eenighe van onfe materialen.om dat lukks int loute water hemop gheeft.ende dichter ‘tfimen bint ; Van die rweede bolfter maedt- men met alleen in Indien drinck-bekers, maer 00 ck 'oy onsrwanc dieghemeene man ghelooft datfulcke bekers eenighe cracht hebben teghcns berocrioge , 'cwekt noch- tansEiecwasrenis. ^©efs ffianSefiol» (leto banOt uoten inaratu- mrabelscS 83 X3trrf)?)il)m0[)cDan&e JnMaetifrfje ®wttt. ®efe bolflcr bioogb en afgebaen is fjarigb Qjjriijcfe itennip/ mare ban nien mactr alie Die feoomen enbe feabds btemen in geljccl gnbien gljcb:updic / foo md op’t lant ala op die frtje» pcn ; is ban feoluer bp naeji gljtlpefe me feoo?» jjiaetsuan ^Srafeljaelt/eff ftniangi). Groot ingewikkelde verhaal uit Malabar, waarin een aantal gebeurtenissen worden beschreven. De hoofdpersoon, een ingenieur, wordt uitgezonden naar Ormuz, een handelspost van het British East India Company, waar hij verschillende taken moet uitvoeren. Hij moet bijvoorbeeld de waterleidingen in het gebied onderhouden, en hij is ook betrokken bij het opstellen van de wegen. De ingenieur moet ook vaker met de lokale bevolking, vooral met de Brahmieten, te maken hebben. Hij leert hierbij de taal van het land, Hindi. In het verhaal komen ook andere personen voor, zoals de gouverneur van Ormuz, die een belangrijke rol speelt in de handel met de Europeanen. Er wordt verwezen naar de Ganges, een rivier in India, die voor de irrigatie van het land en voor de scheepvaart van groot belang is. De ingenieur wordt ook geconfronteerd met de praktijken van de lokale priesters, die soms in conflict komen met zijn wetenschappelijke opvattingen. Er zijn enkele vermeldingen van muziek in het verhaal, bijvoorbeeld het zingen van hymnen in de tempel, en de ingenieur wordt op een avond geënterviewd door een journalist, waarbij het gesprek zich vooral richt op de ontwikkeling van de muziek in India, met name de klassieke muziek. Het verhaal eindigt met een beschrijving van een feest, waarop de ingenieur een toga aanhad, een traditioneel kostuum voor leden van de British East India Company. Hiermee werd hij ontvangen door de lokale bevolking, die hem een groot respect toonde voor zijn werk in het land. 