title: Theatrum stultorum joco-serium, sive, Mundus fatuus emblematicè expressus
creator: Leenheer, Jan de, 1642-1691, author
text: Niet ineenzinken op knopen, Alsgby Reebters konnt om koopen. Mijn hadrugbyt hier alverttoort 9 lae ti Vaderzelfverworgt. HebtghyVbuysmaerydelfacken, Mensen fall in verloren aan-pakking; Ghylmdt hier een arme jaagd, Spies ten leften van de Raaf. STULTITIA Imprudentum militia Ducum EMBLEEM Auceps, cuius rete nimis apertum, aves vitant. Qua nimis apparent retia, vitat avis. Ovid in Lib. 2 de Rem. Ar Inane, vecors, quid tuum fructua teris Ad rete tempus a mente, si ne cis, cares. Nimis est apertum: poteris his nullas plagis Captare volucres, retia haec vitant aves. Recondite pedicas, fallere verpuncto magis SIVE MUNDUS FATUUS 7% In volucres, subdolevim tegas. Hostem ferire et capere Dux hosti cupis, Stultes cis; animi aestimato non satis tibi Secreta servas; facta, conidia haud satis Caute recondis, hostibus palam volant. Vis saperi et turbas victor hostiles ovans Vincire ferro et a te consilia colas: Arcana mentis nemini pandas tua. Van de onvoorzichtige Welt-Overfluit SINNE-BEELD. Eenen Voghel-vangher, vidi netten, omdat zij ogenbaar zijn van Vogehelschouwen. Netten toonbaar gehecht, Schouwt het Voghelkijn altijd. O ghy hopen o ghy slecten i Eer ghy gaan uithalen? Te vergeefs is 't niet gehecht, Staat het midden van het veldt. Niet en vult-je naar verlanghen, Mee dit garner Vogels vangen, Met deze strategie rijdt mee Mee instroomt nog langen tijd. THEATRUM STULTORIUM, Vogels die hier omheen vliegen, Su Renfelver en bedrieggen i Waan tijdelijk net is openbaar, O ghy Sotten Vogelaer. V Vtlt dan defe beter deckjn , Engbebruycken loofer freckju ; Maeckt dat uto9 ghejpanneu nety V*n hun ritet en Ttordt ghelet* VViltghy Velt-Heer uW vyanden - Uebben haeftin slevcke banden , VVilt ghy een kjocck^feyt beftaen , *t Legher ganfch in roertejlaen i O gh*en Tjyt ritet ><r/ bcraeden > * VVant uWjlaeghen zyn rerraeden, 't Stuckjdat ghy te vooren hadt y Is ghevloghen dccr dejladt. Tot den vyandt irtghe^omen , Die de vluchtftracx heeft ghznomen j AndersTtOi hy in tfyr.netj I» de boeyen vasl ghefet, . VVilt dan Velck-Heer beierforghen^ Hoiiden ulvenftagh verborghen , En betrouVpt aen gheeti Soldaet , Noyt yerholen leghers taedt. ST-YV sivEmundusfatuus, 77 5ft STVLTITIA Eornm , quipronijunt ad iram. (MBLEMA. Sclopctum addis&um. Tangar, inardefcam. DEfine , quid video ? Sclopetum define demens Arttculo vel tangere parvo. Leniter addu&um eft> atta&um leniter ardet , Atque truces mox evomit ignes. Tangere defiftas (ubito violentia raentis Qoorum glifcit 5: impetus irae. Sunt Fatui tales ; verbum fi dixeris illis Sit lepidum j quod difplicet , ullum. Dentibus infrendent,pallent,(pumantq;, fremuntq; , Bilc tument , ftomachantur in omnes. Exoptant gladios , pugnam committere , ftult» Mille vomunt convicia, linguae^ 78 THEATR U M S T U 1 T O R U M , Latrant , exchmant circum fe more canino , Quin Tigres tibi credis adeOe. O Male fana cohors , Fatuorum digna cucullo ! Gens Mimi ridenda cavillis ! Percitatamfubitd compefcitepe&ora ; prave Ne fectum flomachemini ob unguem. <D E S 0 THE T <D T Van die , de welcke terftondt door gramfchap zyn onfteken. SlKNE-BEELDT. len Roer ghefpannen. Soo my iemandt raeckt mct vier ,- Gaen ick af met groot glietier. IJ Y* Staetflil- ^at T»ilt-\emaeckeni ^ Dit ghefpannen Roer aen-raecken f Ghy en Tfreet niet ^at~]edoet , Treckt doch achter tffren voet. Soo-\e daer aen-doet de handen y Sal het af-gaen , fal het branden y Eaefligh maecken grootghetier ± Inujt-JjiouTPenkjachtighvier. Uei. Laet dtemenfchen henen sTtieren^ Alsonredelyckedieren, * Die terftondt vyn op hun peert ♦ Den kop hebbenftracx veftoeert y VVtensfinnenterflondtdolen,. $n onfteken als de kolen ; Laet dieviefe Grieckenfi&en , Noyt eenT»oerdt')en$reken aenl HetzynGeckjn, het vyn Sotten , Daer en valt niet me£ tejpotten 5 Om een Ttoordt 7 iy quaet oft goedt $ Zynfy vlammigb van ghemoedt. Om een kluchtien fy Vcracx branden , Byten , knerfen op hunn* tanden * Sparcken even als het vier , Brullen ghelyckjenenfiier. O/ gkygrooteLoter-bollen, Stracx door gramfchap op-ghesTbollen } Ishet^eldsfynel^eerty Datghyfoo denfchreeutoerfcbeert ? Temtuty* driften, temt ulffinnen , VVtlt Sacht-moedigheydt beminnen; DTvinght behendigh over-al * Deftuervlaegben van degah STW* S$ thIatrum stultorum, S T V L f I T I A VindiSlam fyirantinm. E M B L E M A^ Globus nitrato pulvere plenus , fupra arcem , quarr Mihtes tuentur , in partes defiliens; VtferiwAt , ferii. ARdens , impatiens , furore ccecus , Pcenas cxigis , & cruprc fufo , Culpacn diluis , cxpiasque crimen ? Nil te ftultius 3 inloientiusque , Nil te vilius , impudentiusque. Rerum quid facias Chorcebe nefcis ; Bombus utperimat , ferit, ruitque; Sic tu dum perimis , peris , ruisquc , Occidens mifer occidis , cadisque. Dici vis fapiens , fagax , peritus \ Mentem prsecipitcm catena ftringat ; Hoftis define vindicare culpas , Sit oblivio vulnerum medcla. S I V E MUNDUS FATUUSr ? 4 & E S OT HEY © f Van deWfaeck-ghierighe, SINNE-BEELDT. Velen Bombardement berst en brandde, hoven en stammen, een sierlijk vol Soldaten. Hij moest berichten, en bederven, eer hij andere deed, vervelen. Hoe kon ik het ontsnellen? Vilt hij eenig gevoel hebben? Zagen we een koel hoofd? Hoe moesten we dat bemoeien met zijn leven? Vilt hij koelen, zand en krachtigheid? En de Raaf ging naar het dichte bos. Hem verdrongen, doodde men voor hem? Omdat hij het bedroen had, stootten ze alle vier de winden, en is gevant in den storm gevonden. Die voor hem, dat is al geraakt, ziet men. Merk en hoor het vaderland, schreeuwden ze, hij is buiten het dorp vergeten. Eer de Bomber dood kan, moet hij eerst vergaan. Wie vilt iemand aan in de storm, ziet men dood en verdrongen. Hela verlaat nu de strijdbare Spier, de toorn van den wilde paardentran, hij die de boosdoener uit het dorp dreef, moet in den storm het felle vuur verdragen, dat voor hem staat, de dood. Nu moet de vijand, wier smart zij allen deden, hun oor tenvallen, doodsangst heeft hem gepak, en zal hij voortaan in smart liggen. De storm die overal woedde, deed den haard van de woedende storm vrijwel smellen. Hoe kon die storm aarzelen? Want de dood was zijn voertuig. Deater van de Stultorum, was hierbij bedacht, naar het uiteinde van den dood is dat zijn traject. Niemand kon hem doen vervelen, of zou eerst bederven: Wil hij dan na den mijn en stier, dat die soort, boude en uitleg heeft, gebruik hij mischien een geleide, of een quade tong heeft geleerd; en die ima geeft het, laat dan gaan, trekken ze een quade tong aan. Sine frui in peregrinatio. Et pertransibat Pater in villam quidem peregrinum in cuculla Fatui. Caelum non aritnum mutant. Horatius. De procul pater adfecit spuvent Anser. Improbus, exultans alienos visere Solus. Nec tamen inde redit solito facundior; Anser Permanet, utque soiet, resonos strepit intus inter oculos. Qmd juvat ad gentes varias, populosque remotos. SIVE MUNDUS FATUUS, Ad Libyen, Solymos, ultra Garamantes & Indos Currere, Pyramides lustre, & Regna Canopi Vires, simores, summa labyrintha procuras. Addiscas, quis prava viae mens semper adhaeret? O gens stulta nimis! Gens nostro digesta Thoatre! Si sapias, nautae soli numere; Coelum non animum mutuatis, qui trans mare currunt. O E S O T H E r C o r Van die, waarop verre landen, fondelen doch nog kans te leeren? Gaan loopend voorbij. SINNE-BEELD. Tenighe Gasfent die van hun Pacht-hof, Vliegken &c. Aarde, locht verandert, het gevoel dat blijft hun bij; De Gasfent, die vlak-beekje, Die vlakvoetig die quetscht, Vliegensoort misjudt uit den nest, Naar een ander naar het vasten, Pak je kist. THEATRUM STULTORUM Maar ravet die plaats-poppen dieren, Naar een ander naar het stellen, Even lomp en even bot, Kerenstijl, keer na hun kot. Waarom naar verre landen, Naar verboden-geleghen stranden, Kaar den rykken Perzen, Of naar Indien gaan, Waarom naar den Nylherden, Met nog menig andere wegen, Dienemen of in Chinafiet, Of naar het bij den Moskoviet? Is het zaken dat ze reden, Dat ze terugkeren, dat ze uit den stok, Dat ze blijven even stok, Even slimmy en even bot? Het is en zijn maar eenstijl Geckien, Die naar vreemde steden trekken, Het is en zijn geen vreemd leien, Die de landen loopen zich. Sjongen maar geld verkwisten, Met hele hoopen, met hele klussen; Ze verkletsen al hun goed, Boos en quaal blijft hun gevoel. Wildgij, Reus, uiterlijk dragen, Aan een vreemde heerlijkheid, Doen dat je hebt verslagen? Vlucht in je uitgeputte vaderland. SIVE MUNDUS FATUUS. Sapientum monita a Terfantium. Embalemah. Stultus qui Fidem, Cytharam, aliaque Instrumenta Nobiliora pedibus proterit, solam autem inflat Tibiam. Tibit solus flacet. Vah, eburna testa Pherebi. Vah, jocosa nabilia. Vah, canora filia plebis. Vah, sonora barbitos. Est agrestis, non amanda Cantio, quot promitis. Est avena cum cicuta, Sola dulcis Tibia. Stultus ille, quem videtis, Rite tales exhibet, Qui virorum providentibus Sana spernunt dogmatas. Et salubres non honorant Deprecationes. Spirutuist verba ultima, Predicant et diligunt. Eia prodi, rumpe splenettus Risibus Democritus; Hos carentes mente fungos, Lude plenis faucibus. Vaq di Cijid.i welcke goede vermaninghen verwijzen. SINN E-BEELDT.' Een Vele, etn Luyt, etc andere voeten Instrumenten met de voeten voet Stoet, alleen de Moefel beminnende. Lach met al het Soete spel, De Moefel past mijn wel. Egh Ghiteeven, Harpen, Velen, Clavez cymbels, snare-trom, Vegh Apolo met een Lijst, Ingezogen Boc van timmerman, Vluit. Vegh Arion met een Lijst, Dit koor een ritmisch gehoorte Bruut, Menighe deuntje, quelqu'un. Jede Narren, die goed taden, Goede vermaninghen verzoenden, Beeldt uit deze botte klutst, Wel vercieert met deze muts. Goede froorden, goede beden, Zij met goede voeten treden, Die hun zebautions spreken aan, Laat sy als eels staan. Soete Grieken, iedere klucht, Geke Tvercken, Narre vruchten, Waren van hun seer beminden, Dit alleen is dat hun dins. Democritus, komt naar het komwerken. Deze belachelijke leer is... Spotvoortreffelijk! Dat uit milte serieuze doen. STYL- THEATRUM STULTORUM STULTITIA Limiet van kracht, confidentie. EMBLEMA Niemand die een vijver vol wijn gebruikt, zal die leeg vinden, maar een vijver die echt leeg is, zal men verwaarlozen en afstotten. Cratyn, hoe duizendmal zo dikwijzig. Ad Bor. Qd. 18.Iib. 2 Een vijver die kubusvormig is, Vol met wijn, overstroomt, Mijn wijn, dan heeft het land, Velen staan om het heen, Stapelen de vrienden in het meest, veel stel hen voor: Maar zodra de wijn is verdwenen, Stappen ze in het niemandsveld en dragen ze leeg vaten. Zo duurden de gelden, Veel van mijn vrienden, Ze zien mij als een god. Graag gevuld, niet droog, Faus, 62 Codrus, misverstaan. Niet jou, maar het goud, ze houden van crammen? Val je, sap? Niet zo, Als een vriend wil je iets aannemen, plek je. Zie, niet met uw oog, Rar, een betrouwbare verlies, een vriend. SIVE MUNPUS FATUUS. Vandaag, welke op vrienden, zijn hun vertrouwen. SINNE-BEELD Genoeg, de taarten lekkeren en kuspen, leeg, zijnde van de voeten, stoten. Engeland, val niet! Vlees, je bent, Al zo lang als het vol wijn is. Als het vlees is vol vet, Vul van druiven uitgeleken, Vul van voeten Spaanse wyn, Of van nat om te drinken, Heeft het wijnsteltje met hoop, Leer kom je naar gelopen, Het is van elke mens bemind, Die tot drinken gebruikt. Men vindt Tafelgekke Geck, Die het kuiken wilde eten, Om het lege stokje, Welkom, verkeerd denk je niet, Als het nat is uitgeleken, Als de vijver uitgedronken, Alsmmfsiet het land, den grond, Sullen fyielpegh terzijden. THEATRUM STULTORUM Een boekje voor je, gesmeed, Gaat achter gelaten, en vergeten, Was denk je, die bridt bemind, Niet de vlees, maar de wijn. Vrienden, Neven, en Koos, Sultgy hebben met doven geen soort van vriendschap. Zooals je het danrijk, lijkt met de borfveld werf je. Ieder fallt je voor, spijt je eerbiedigheid belijft je. Zeggen dat je een vriend is, als hij schijnt bij je te vinden. Maar als deze niet meer en blijft zinken, zullen je van zijn weg flinken. Als hij zich tegen een steen laat zitten, vlucht je van zijn tershand. Hij meent goed ghetrouwd vrienden dagbelijf bij je te vinden, die je volgen in nood. Je volgt een roep tot de dood. Maar hij zit, eilaas! in het water; als het geld valt, zet je vervloegen, niet een spoorwij en selden zul je vinden Neven, als hij niet en beit te geven, selden valt hij zo bemind dat daar geen geld bij is en je vindt. STYL- SIVEMUNDUS FATUUS, £j| STULTITIA Parentum proli nimis indulgentium E M B L E M A, mijn katkinderen tenaciter nimis ample voerend, kneden. Kijk, hoe je geen modicum hebt van geld. Tibullus, lib.2,1 Quid enim video, Simia, Simia? Parvos heu! catulos impia strangulas. Metam excedis amoris, Mater, o, deprecor. Amplexus catulos enecat hic tuos; Prolem, fallusta, nimis pessimo comprimis. Discas, mater, amare, Fecundus dilige tuus. Illud prototypo cede parentium, Plus justo sobolem qui modo diligunt; Fictur, sculamille, His quidquid libet annuunt. Multum THEATRUM stultorum, Multum, crede mihi, desipis, o Parens: Quando tando teneti, o diligis, enecas; Tanti desirer amoris, Frenos injicebasiis. Sed fructus loquimur; fabula mortuo Aut sapp canitur: rebus in omnibus Nulium citiut habere Matris cecus amor modum. DE SOTHEYDT Van de Guders, die hun kinderen veel toegewijd. SINNB-BEELD. Een Siam, die door het ongerechtige trokken Bij elkaar, verschijnt in je wereld. Moeilijk te blad, te rood, Brengt de kinderen tot de dood. Welzinnigheidskog, die met naakte billen? Sote simme gky vermacht, Vt oe ionghe, teere draad. Ik bedacht een droom, die definitief is, Een heilteken, uitgevonden. De wereld blijft zo, een clown, Zelfs met naakte billen. Welzinnigheidskog, die met naakte billen? Sote simme gky vermacht, Vt oe ionghe, teere draad. Ik bedacht een droom, die definitief is, Een heilteken, uitgevonden. De wereld blijft zo, een clown, Zelfs met naakte billen. SOTSIENS, SOTSIENS aardigb dier, Leert de maat, leert de nieuwier, Wil je houden bij het leven? Wil je voor mijn geven; Perst hun voor niet aan het hart, Oft hij drijft moeders hart. Geven hun voedsel te voeden, Wel te kweken, te dienen; Maar, eindelijk, is het aan hun dood, Want een vreemde vijand groeit. Komt beelden personen, Komt voorzichtig met matrozen, Die niet kinderen zijn, maar gevaar, Tweevel op dit zintuig-beeld. Leert u de drijfwater, Ding bene, Hoe kinderen moeten opbrengen, Hoe hoog uit de schoenen voeden, En beminnen moet. Wil je alles but toe laten, Altyd schoonheid met hun leugens, Huizen altyd blijden mond, Ga bij bederven tot den grond. Leem meer kussen, geven, Snyt hun afden draai hard leven - Moeders liefde veel tegengestel, Helpt hun aan een droevig dood. Ei! Laat deze soetniet vluchten, Wil je zelfens niet bedrieggen, Zie aan kinderen voorzichtig, Moet, Niet te straffen noch te slaan, tot het voet. Continua, Cras, Sutorum abbas; Nunquam finis; patulas vocem fertur ad aures, Praeterea nihil; grata est placet improbavit. Vah! homines cerebro vacui! Vah! Pectora ceca! Non SIVEMUNDUS FATUUS. 9$ Non est, cred mihi, fapientis dicere, Cras, Gras: Sera nimis vita est quae fertur in aeterna; forsitan Parcarum funesta Trias tua stamina solvet, Florentesque hodie scindet dura Atropos annos. Van die, de welke de beter miftel van hun leven daghelycx gebruiken. SINNE-BEELD. Wie hebben, hebbende op hun hand een Raaf, roepende: Cras, Cras. 't zijn heerlijk, groofstem, Anders heeft men niet van hem. Van die vindt men in de eilanden, Diefich houden bij des tranden, Heeft van somme, harde van breek. Vlinders, veel men zyn als peck- Grove dieren, grootvlekken, Die veel vogelzang vermelen, Die al 't verder zyn vinden staan, Methuinde klauteromringen, Sigaan in de dooden pikken, Dieven aan de galg op sjiken, Cras gedurende men aenhoort, Anders brengen sy niet voort. En nochtans deze heerlijk kelen, Houden nooit niet op vanstelen. Een heerlijk wijnen inffl met hunne dixt, Die blijft altijd even quaalt. Komt , komi Sondaers , komt ghefeUen $ Dte dc beternis iijt-ftellen Van hun leven iaeren lanckj* Teghen Godts , en Priefters dar.ckj Komt aen-mercktbedorveGeeft'eny Vefe voghels , defe becften , Siet oft dat u lieden fanc^ Niet en is den Karen klanck? Vxorghen y inorghen , goede Goden , Sal ickjiben naer uW gheboden , Mcrghen mei een row^ ghemoei , V Vcrp ickjnj voor u te voet. * Morghcnfal ick^ myne Ifronden > En af^affchen mjnefonden j Jck ghevoel mjn hert benaut , Roeptghy-lieden menigh faut.~ hlaer ^kjnftm het nojt ghebeuren , Jniili?' fonden bljfi ghjleuren^ , T is eenftem , en anders niet , .Viemen hoort , en met cnfiet. Jiet en z,ijn maer Soite trekjn , Altjdt morghen ujt te fprekcn • Heden lightglj op «V (!root9 Heden z,ijt ghy miffchien doot. VVant de Docdt met rappe Dtielen , Is ufomtjdts op de hielen -y Slaetufomtjdts onbedacht, Alsghy minsl denflach verlpachi* STYL SlVE SiUNiJUS jatubJ. n S T V L T I T I A Mmdanamm ■Domicellarum. JMBLEMA» Genius pomum Sodom* aperiens , exrcrius pul* cherrimum , interius ,vero cinere repletura. Lummdfattit* Gvid.Met. £♦ /~\ Uid labraja&asNympha corallina! V*f QuidcollatantiduciseburneaS Blandis fuperbis cur ocellis , Candidulis, rofeisqueniahV Cerita Vif*o , define , define , EfFerre vanis talia laudibus ; Natura quidquid gratiarum Forte dedit j nihil effe eonftat* Tdllit venuftas lumina corporis > Velut Gomorrhac mala rubentia : Exrerna quorum forma pulchra crf j InterioX cinis atque pulvis. g hi ^S THEATRUM STULTORUM, ©E S OT HET <D¥ Van de wutpfche Iouffrouwen* SINNE-BBELDT, lenen Genius opendoende eenen appelvan Sodomaydte yan buyten beelfchoon %maer van binnenvol affchen. Buyten fchoon en weercKgh lof , Binnen vuyligheydc en ftof. WAerom uW tfeee rbode kaecktn , Die befchaemt de roofen m*ecken> Den Kobyn , hetpurpur bloet, Soogbeprefenloufaouw foeil VVaerom «V albajle tanden , Soo verheven titoe banden , Die veel toitter z,yn als krjt , Oft dejneeulo inharen tydt l VVaerom moetghooveerdigh 7»efen y Cp utf lipkensuyt-ghelefen , Op «V "toangbskens als corael , Op«V tiefeljcketaelK Ey l en TPilt datfoo niet pryfen , \Sal u louffrouw' terftondt Tejfen , Dat al utoefchoonighejdt , Xs maerftofen vujligbejdt. S X V E M U ND U$ FATUUJ. j'j t>*f «V kjecxhjns cliefchoon blofeny Glojen als ftoee verfci t rofen , t)at «V voghskjns fuyckjr-foet 9 Mae, bedriegYen ons ghemoet. JiebtgLy >io)t ghehadt in handen , ^ppf// vanfeer verre landen 9 ^ Van Gomorrha dtoeveftadt 9 die het vter heeft aen ghevat \ Hetzjn vruchten , bet zjn frujten y VVonder fthoon enfoet van bujten j Binnen is denronden bol Maer van ffofen affch en voU Vele dte hun hier verbljden Met den Gecken Tour te )jden , Vele Ioufters van dtt RjcJ^, Zjndeef AffelsTtelgheljck* Aerdtgh , fchoon zjnfj van bujten, Methunfrajgbekroldetiyen, Met hunri kUertiens kujfth ennety , Met hunri Ttarghskjns gheb\ancket\ Maer dees gbeeftigbe Pau^innen , Zjn maervujltgheydt van bmnen :% Bujtenfthoon3 eti btnnenftof, Zjn de Ioutfers van bet Hof* G i StVL. iaaf- THUTRUM STULTORUM, STVLTITIA Makrum F<zmtnarum , blandiendo nonfe- tiendo corrige?idarum. EMBLEMA. H Adamas , quem malleis mollire , aut rumpere conantur. Ntl verberaprofunt. Eus ! ceflate viri ; fruftra fudatis anheti , _ _ E manibus cunei , lamina, malkoli. Nec flammis Adamas ^ nec dura incud^: domatur j E(l ch ilybe & ferro durior ifte lapis. Hircino tantum molliri fanguine polTe Creditur; utfrangas verberanulla juvant. Uxor (i tibi vir ( quarum hic eft copia magna ) Contigerit nugax , garrula, ftulta , procax. Uxor amara, Megera ferox, Harpyia, Charybdis, Quae tibi pro bracets bella eructans movet. Mobilis, inconcursaris, indigricianda, maligna, Darius est; cujus rupe Adamante caput. Nec pinguidus comedat, furiam nec tundet flagellis, Intorto nunquam verbera terga scri. Ut crescent blanditiis, leni poppini vocis Spondeo, Georgi et dikaet amare virum. Sic durum franges cerebrum, sic Uxor honesta Fiet quae mordax, prava et bilinguis erat. Vertitur in rabiem, responcas cum verbera dorum Femina, deterior reddita turpeeat. Sunt qui malas Feminas Nula comparant, quarum bonam & fertilem oblonga reddit pertica, cum sepe lemmate; Meliorem verbera reddunt. Et Nux & Mulier similis funt legulegiae Luscia dum cecidant verbera, nec aratavalet. Sed hoc intelligendum arbitror de pravis quibus & fraudibus feminis in Germania & Ruscia: quorum (si sedes Historicis) maritos flaccidere et amor & honor, nisi verberibus aliquoties resolvet dorum. Nostri ab verberibus abhorrent, quin istiruntur, & pejores deterioresque redduntur: nec virum honestum Uxorem suam, carnem suam, licet (ut cum Vlaluxa loquar) absinthium superest amaritudine, hac in patria caedere decet. Alia adhibent supermedia, quibus Uxoris vitium corrigi, tollipotes. Priscus Suadavit, & Gratias juxta Venerem collocabant; ut docerent conjuges invicem quae vellet, impetrare debere blandiendo & persuadendo, non pugnando aut irrandae. THEATRUM STULTORUM, Opus efficacissimum quam maritus solicitur, aut contractu, aspuit turbulento vultu, Aliena mobilis proficiunt; sed veniendum est ad pugnos et suffimini, vadum mulus. Nunquam utrum bonum, me autore; huc descehendeit. Nam si uxoris sapius montanus, reprehenda est sublingua, convicia impetus, duobus tamene se exuit quam sicti ut posits; modo integre habitat pudicitiam, feratur. Socrates putippenfuntulit: Patientiam qua opus erat foris, ex illa sensu domi. Et certe firmum essurat Viulier anima; a fortiori proinde sequendum. Caput Mulieris est viri caput viri Christus: utique convenit, ut maritus semel coniugem ita gerat ut Christi erga nos, clementer videlicet ac pacificus. Apostolus Uxorem vocat corpus viri, ut Ecclesiam Christi. Atque in crepundia obnoxia a corpore existunt incommoda. Et tamen non illud odipum, sed persequimur, alimus, curamus. Uxor loquax, morborum maligna, aquam sucum spei pateris incommodum, dummodo pudica, toleranda est, non repudianda, non verberanda. Si cadis, sive dis, teipsum laedis quidque membrum tuum, quia corpus tuum. Respice ut habere debent maritus in corporum suorum partibus ut sicut olem Ludant. Membrum proprium corpus ladedere se ciat. Uxorem igitur caedat Misogynus aut Diogenes alter, qui tantum in mulieres scebat esse odio, ut cum non sufflant vidisse, ex oliva pendeat, laqueo praefocatus. Atqui dixerit, et Cactea arbores similem fructum ferreht omnes nimirum videre cupiens pestiferos. Vilissima de officio matrimionio, Laerii invitantis. Gasten van het symposium vieren : Waar toe dienen, de vleugels, Waar toe de diamant. Sugerbepalst van een uitgebreid netwerk Verzorgt door deze route, decken ze Kunst te bekijken, machten in handen. Verplichte hoofdtuinen uit de hand Echt of niet, de keuze is aan denkkracht Honderd, duizend berichten Slechts enkele verdraggen; Vaststelling van de lijst, Samson's nacht, Geen pens ioorden, ordenlijk Een vakkundige kloppenlaten, Welkom in het netwerk. De steen instaat, bloed rood, Helaas, de vijfde, een zwaarwiegend, Heeft gij een proefvraagstelling, Die tot kweltoestand kunnen gaan, Die een hoofd heeft met verstand, Het lijkt als een diamant. Dit is gelijk de appelboom, Alleen knorren moet en geven, En installeer van een doos Dragen ze met een brede broccoli. En geef hun alle dagen, Zij, die, geen berusting hebben En met niet met u toe laten, Hun breedt hebben aan hun ruggegraat. Goede fijders, laatige staan, Zullen haar nog bouwer maken; Het is tegen een echt, trouw band, Dat men slechts ziet, een vrouwtje. Goede mensen, toffe lieden, Zullen altijd dat verbieden, Doodt met een zot beest, Vrouwen, hun slimheid, Zullen met veel plicht en zorg, Beter gaan breken, En met vaste hand, Kwaad doen maken goed. Laat, zie, Duyvchen, mensen, Vreugde, een grot hebben, Laat ons maken een goed humoor, Plaats, de hoge boom. Titian Hepteros, dum caput auriculum. Terris gurgite protulit: Laevatum ad speculum, membra levans thoracis Molli 3 consuesit oculis. Crines aureolos, caesarium vagum, Deus Danae lOS THEATRUM STULTORUM. Dens componit eburneus. Hanc ferro calido vibrat, & undique Nodis implicat aureis. Frontem blandiam, collarum crinibus Emptis sedula perpolit. Cerustlam redolent purpurea genae Malas Oestipa lacervant. Neglectum cilium mille laboribus, Curvam flectit in Iridem. Sic compta egreditur stulta puellula, Sic vicos Dea ambulat. Si spiritus Boreas, aut Notus imbrifer Eheu! pallet & ingemit. Si floccus niveus, lappa volatilis Caelo decidat, ausugit. In Templo Superos dum precibus sacras Supplex ambit & invocat; Partes in varias blandiam olim Audax lumina conjungit. Hanc Nympham fatuisme moribus exprimit, Tantam sollicitudine. Quiquis Caparibus educatiles, Horis se movet omnibus r Nullo se, veluti compta puellula Demens tempore continet. Vix dum purpurea lampade Phosphorus, Clarum fulget in anore: Quin nidum calidum deferat anxius, Nidum ut vivat alitum. Panem arte nova, femina, libaque Tundit & miscet & apparat. Nunc hos, nunc alios inspicit angulos, Pullis mater ut incubet. Sternutare timet, hisser, messere, Vix audet timidus Lepus. Si ventus plus visas, si Fatus ingruat Currit, pallet & ingemit. Templum sollicitus, prandis offerit, Implem ut volucrem tegat. Majores Fatuos vix reor ullaibi Mundus, qua patet, aspice cit: Omnes Democriti ad faucibus. S E S O L I M E Y p T Vaast de Voghelaers uit Canaria S-INN E-BEELDT. Mmm louffingty, de zijkant den geheelen dag door, heeft hij een eenighe oogenblick, stil kan houden, duizend manier loopt fy naerden spieghel, fy heeft endecschuidt. Voer meer een blad van den boom, of een justpelear uit de lucht. Ku valt de Jeroen, een nu valt daar, Altyd roert deze Juffrouw wat haar. Als ick het sens toilgaan bemerk, Hoe een Juffrouw in de Kerkent, Hoe haar huys heeft, oft oftract, Als fy eertijds hencgaat. Vaut bet. THEATRUM STULTORUM Muziek, kennenenbelyden Dat haar roert of altyd tijdens Dat fy nooit 't zye vroegh of laat, Een oogblik het gevoel zich te schrikken, Niet fy aan haar rollen, Dienstfiet het meest fraaiest voorbeeld, Lingoed? Schilderij als temaal, Op haar voor-boost van Christel. Nu blauwt fy haar keel, Met veel zit en rode fasen, Er stort vliegenschap, ten halve maan. Muziek hier en daar op staan. Pitfall voor den piegel duren, Dit kist bespelen. En dan is het maar gedaan, Aan het hoofd nog maakte het verder, Alstijd voorts heeft haar tanden, Wit gebleven haar handen Als fy aan heeft om haar tijd, Kleed van goud en zilver is, Als nu blauwt haar falale kanten, Zelfs diamanten, Gafst sheider lang door draad, Met een wonder voet gebaat. Nou in de kerk te opte zwaar pronk, Met dingenten daar afhangt, Niet en is fy stijl al-hier, Tegen alle goed manier. Bijna alle oogben blikken, Muziek haar bovengeschreven. Qualijk hoorde den glans der Sonnen, Urane loop op daar begonnen, Qualijk zag den Dageraad met bloedende geval : Oftzij moeten uit hun plats vallen, En humil loarmen naderen raken. Met honden billen nog halfbloed, Voor hun vogels broodhengsten, Stampenfeit en lecker koken, Diefstoppers in de hoekenhuis, Die van onderjckerfoet. Eenen Bakker maakt van maand. Vees. THIATRUM STUVTORUM, Degen beogen ten bestem, Aan de vogels in hun nesten? Met nog vele andere kruut, Dat zij flemen trekken uit. Bijna al het ogenblikken, Moeten zij vogels schicken, Sien Tracht dat het Tyfje doet, Oft zij Hoed haar langer broedkust, Stil moeten houden, Sij en derven niet eens uitvochten, Niet eens hoeven, opzengen, Qualijk kijken voet verstaan. Als de Son begint te schijnen, Leveiberghenaserealen, Als daar eenenen Vriend of staat, Als het regeert op der straat. Voor den overleden tot gewonnen, Als de water voor de kotten; Ons arme Vogelaar, Is in avond en groot gevreed, Hij vreest door de stormyinden, Kleine vogels dood te zien. Daarom zet hij kerks en kluis, En loopt haatig tegenzin naar huis. O! ghy klein klinkend gevoel, Weert behangen met veel bealen, Die om hadden, die is heel klein, Niet gerust en still conditie. Spes bona semper adeat, nunquam res ipsa palato; O! nimium domino lingua nociva suo. Chimica quid rides? Mutato nomine tantum, Hic tibi, quam rides, fabula rite quadrat. Cernere ad duo duros per ferre labores, Peiores & solles nocte dieque moves. Divitiis inhaur, aurum conflare laboras, Elixir, fulmur, Mercuriumque coquus. Es, plumbum, herbae, divinus lapis ille Sophororum, Multa que, quas taceo, Fulva metallica placent. THEATRUM STUORUM, Aurum ex his pasris Chimistae, & falleris amens, Pauperiem consolas, praenearaque vhihiAurum inter, vacuus furos jugiter auri; Res tibi vix unquam, spes tibi semper adeat. Van de Alchemisten; SUNNIE-SPIELDT. Tantalus tot aeternam de cinere in hestiator, hoversijn hoofi eenen boom vol schoone appelen, &c. Altyd hebb'ick kloecken moed, Altyd is mijn hoop goed. Tantalus van oude tijden, Siet ghier hier staats pieuren tijden, Die te voren trots en prat, Aan der Goden tafel. Widden midden in de schoone vachten, Hoort men hem van honger puchten, Midden in den aether-vloet, Grooten dorst hij lyden moet. Als je dappels meent te plukken, Met de tanden af te rukken, Vliegen ter voeten van daar, Quel joke kokkels tyater haer. Is een sprookje, Muus, A tot de sereinen. Vroeg ik een kaart, hy die aan - raken, Vroeg deze schoonheid uit te maken, Zie ik een hoop goed, Allemaal heeft lyoeckje moeten, Tefel, Fabel kort beschreven, Leert ons, Achimies, ons leven. Hier! En laat hierom doch niet, Klagen zijn aangeboden heel dagelijks, Ziet men u hierover; Onder-staan veel laatsten slaven, Om het goud te verzoeken naar hier. Hier, zie ik een groot deel manden vol, Van kolen om te branden; Ander vol van loot en tin, Ander met veel vevel in. Leem, Quick, zilver, copper brokken, Kruisen en Distilleerders eijkje, Kruizen, mist, en mensens bloed. Zie ik daar in overvloed. Steenen, potten, flessen, en glazen, Ovens, blussen om te blassen, Menge tanden, hart metaal, Licht in verroeste wanden, Vat deze nu al voordelige feiten, Meent hij louter goud te maken, Rijken, orden met gemaakt maak, Maak bij vindt den bedel-sack, Ghy verbiedt al te misbruiken, Met deze constellaties vatten. Door het stoken, door het vier, Wordt ghy na dit als een wolk, Nooit en heeft men kennen halen, Goud uit koppen, metalen. Niet deze kostbare gevat, Maar zelf goede hoofd gehad. SIVITLIVAT, stultorum sive florium, aut si malus, floristatrum. EMBLEM. Hortus botanicus; eorum cultores aliquot, cum capitibus. Fatui, defloribus dissectantes: Monologi Stultus sile, blennus sile, Stercus alvi praedicat; Necar illiud, mel favere; Clarum tuum benefactor, Olet. Stultus sile, blennus sile, Stercus alvi praedicat; Neear illiud, mel favere; Clarum tuum benefactor, Olet. Mille fordes, Carolinis, Mille Libellae aestimant. Cuique nempe, quam cacavit, Merda fragrant optime; Quisquis gaudet, quisque patravit, Stulta quamvis, elevit. Huc adeste, quos decora Chloris alma diligit; Totus autem ridet orbis. Etcachinnis excipit haec. Haec tabella vos ad unguem optima exprimit, Nempe sedres qui cloacam, quinque spiritus nauteam; Buxosque, luteosque laude summa tollitis, Hostem mille vos talentis, Mille scutis penditis. Haste quidquid Sors amica fronte donat, perditis. Eia, salva turba sulta, turba salva ludicra: Pista vobis palla quadrat. Atque titinnabulum. Van de Blomkens. SINE-BETLDT, Benedictus Blomhof vol Lief-hebbers, den-heidende zelf; Kstfroegen: Eenen Geck, een slecht judenwerk, ieder Duva, ieder Geck, Riekt secuur gevernwt fvnen drceb. Bsen Drafen, desen Grillen, Prjf het meer grauw van een blauwe brief; Desengrooten Loter-bol, Die verheft hierinnen droog. Dit hendert gouden, duizend pond, Achter bij bem met vollen mond. En een Tijn geen Tuin, een Sloep, Waaroor gebeld zijn, kunnen merken, En inderdaad; ieder Geck Maakt meer van zijn dreck. Komt Florissen, komt Blomkens, Voegt u bij de Alchemisten; Van ghylten met een zop, Over-goten bedenkt op. Komt, ik zeg u, doordat gronden, Desen plaatje maar eerst gevonden; Laat de hof een Dijnig taan, Komt dit naar afdakmerken aan. Rote blommen, vuile planten, Wat staat gepikeld aan de kanten; Blommen van jonk geel, kleur, Zonder aangevallen beurt: Ziet men ieder een u Hyven, Hoge verbeelden onderproeven, Achten met een fout gezaait, Menig Hongersche, Duitse. Dagen vliegen loop naar de hoven, Bloemen hoogten, bloemen loven; Voor een stoort Tulipant, Soudt gij geven menig land. Animoenen die heer vandaan, Honden es een uresieren. En voorstelende de dat gegeven bij Bloemisten, Als goed komt te verlangen, Dat gegeven moet naar Calais op, Arme als de goede Job. Zie, het en zal je niet verhalen: Om deze gevelde, die gebreken, Moet je al temaal aan doen, Een groene soort brood. S T V L T I T I A (Pharmacistopolarum Albogrimorum 7 <jrc. Embleem van Vespasianus Urinaire commentaar; filii sui Titi, die met de neus een gedeelte goud adhibeert, &c. Lucri boni est odor ex re Qualis. Juv. Sat. 14. Romans uit urine (een spel) CXFAR avarus, Auro vi potitur, divitiasque coquit. Pharmaca, die verkoopt, wordt als een list gezien; En merkelijk, & vlieding, puur wasdom. Hij, wat is dat? Quid precor, Emplastrum, Fomenta, Enchristylal- Album quid Grucufter, cor a canu lagma? Ut tarum ex illis argenti plurima conflat Pondera; vix ulla ditior urbe est. Unde habeat minime curat; sed oportet habere Clamitat: haud rege Pharmacopola sapis. Sordida tam caro miseris Catapotia vendens, Quod sordet pretium, quae estor iniquus habes? Sed quid ego haec frustra rosidus pudor ora pudenda, Deservit, lucrum quod tibi cunque placet. Sire, justum, injustum; clamas cum Caesare: Iucli Est gratus nobis, & turris omnis odorum. POSTERIT Van de Apotheker, die Album Gryphus, &c. verkoopt. SINE-BELLUM Bij Keyser Vespasianus, die van den Tol hinaan zocht, op den pis gesteld, veel rijkdommen by-een heeft, vroegadendus Hoe je het hebt, of maakt, of doet: Raad van waarheid is altijd goed. Die deuk Roomsch boek, Wilt doorgaan, en doorfoeken, Sal bevinden een Held. AlydUQrftigh nmMtgbthh? S I V E M U N D U S F A T U S I I 9 Die door velen en Achten, Je verfenden, te mij pruiken, Grooten rijkdom uit destadt, Binnen Rwmen beeft gebadet. Onder ander staven lasten, Die ket val niet tegen vallen, Heeft gekselt den Satten-bol, Op den plats ook andere TOL Apothekers die het maken, Vist den decken ander façons Die ik zwaar maar raeken aan, Moeten bijvoorbeeld door verstaan. Wat in een air hun bitter drank, Die ze maken voor de krankt, Hun recepten voordoen mond a Tis, en vijlen hondstrond. Wat zon aam hun droogeryen; Anders niet als schlemmerijen; Wortels, gas, vennigh kruut, Daar zijn groot geestvervalken uit Van de padden, en adders, en vijfen nog ander quade dieren, Vist diesteenen, uit het hout Distillerieën gebout. Al hun rassen in de kramen, Keven treffelijke namen, Schijn dat onder die dingen, En tientjes meer kattepisse. Dat en dat doe niet naar behooren, Apothekers, wat hoort u te horen? THEATRUM STULTORUM Ghy verkoopt uw zaak voor parenkraam, Tegen reden, tegen recht. Al uw fabrieken, al uw drankprijzen, Voor die krankt, deel uit voor de hoefijzeren, Als ghy van het volk begrijpt. Maar hela wat ick zeg met tranen, Of met stroorden om vermaand te worden, 't Is al te verloren gedenken, Wasch den zeker Mortaan, Casper Vespasius daan, Als te goed, en te vreemd beraad, Ghy hebt onverstandig gebakken: Reuke van winst is altijd goed. STULTITIA Machinas horaris amantium. Een schilderij. Nobilis equum suum in foro venalem exponens, Varium & mutabile tempore. Vergilius Aeneid, Book 4. QUIS? Nifusequus, Martius alipes, Qui candore nives, curfibus anteit Aurum praecipites, prostat Odryfius i. V?n^Jis sonipes cernitur % arduus. SIVE MUNDUS FATUUS. Cui cervix, brevissima alvus, obesus Terga, ac magnanimum pectus, & inclytum Argutumque caput rebus in omnibus Excellens animal (res nova) difficit. Quid causa est, dic, age Nobilis. Res, inquis, varia est; audio, cornipes; Horis pene ah quid deficit omnibus: Nunc praefasit pedes, penula, gausape; Nunc duriftimuli, lora sonantia, Et mille e corio dest ephippium: Nunc serno rigido, cum retinaculis, Nunc calce & strigili, nunc phaleras opus. Hunc tu quadrupedem, non male providus, Quamvis magnanimum, venditor indicas. Molem, sifipias, arena rotale, Equis quas spatiis tempora dividit Sit gemmis variis lucida, vendito. Emungit loculos parvulam rationem, Semper deficiens & reparabilis. Nunc illi monitor deficit a?neus, Nunc nervus, subito chordula deflit; Moxt dentata rota, & spiritus volubilis, Clavicula cum trochlea pendula frangitur. Jam te Ienta nimis lingula decipit, Nunc cursim properans machina diffluit. Vah! pondus varium! theca superflua! Soli quam, Fatui, credite, polluendum. Voorzitter, wat valt er van bier te doen? Hoor ik veel ponden bijden, Sien ik een peerde te koop, Rap snel met een loopen? Dat bevalt niet in mijn oren, Hij moet bals, borsten naar behooren, Daar bedient hij van den tand. Dat kan dragen door het land? Het zij leveren, wat zij doen, Die ik zie en vandaag gehoord: Zie mij, bid ik je, liefste vriend, Wat dat hier aan peerde bevindt? Het is volgemaakt in alle ledematen, Van den hoofd tot beneden, Het is vollijgend, vet van smaak, Voorzien om je klappen met genoegen te voelen. Dit is mijn dank, ik weet je liefde, Wat dat hier aan peerde bevindt, Het is volgemaakt in alle ledematen, Van den hoofd tot beneden, Het is vollijgend, vet van smaak, Voorzien om je klappen met genoegen te voelen. Doe mijn dank, ik weet je liefde, Om dat bij te houden alle dagen, Sonder hoofd van verbetenheid Het is het peerde gehobd, is er verstand in om te breken, Scherpe sporen om te tekenen Nu den tromp, tweer met den man, 't Moedig bevalt hier dan dingen kan. Nu zijn de havers afgevallen, Door het stampen in de staalpan Door het troosten op de straat, Diemen mee met maalderij-flaat, Tingels, riemen, kistgevel-reepen, Rammen, teugels, kleedjes, deuren, Peerde-pronk in oxer-vloot, Elk peerde hierboven moet, De verse beslen laat graaien Vaar ik te kooltjes hooren, Altijd is er iets gebroken Die hun voeding zijn half gebroken, Minnaers van de grote Peerde, Hooft dit Sinnebeeld bemerkenswaard: Soms een kijkje zit, leer het dier aan, Wat van dat moet zijn gemaakt, Willen rondgaan in kasten, Geef het een soort voer, verpaffend Maak je die terstond al kwetsbaar, Toon dat hy verstandig is. Tenzij je broosheid je faakst, Altijd valt er iets te maken, Tien. Ku de veder af-geloopen, Diemen nieuws heel veel moet kijk welke? Wante is alleen de zaal, die doet leren ieder zijn tijd. Minste hunk, een minste schaak, 't Klavier te spelen, lichte harp, Doet ket a Ver-Heerchtegen. Naar de meesters hebben gaan. Die hebben velden volgesteld, (Want het hebben ze, heel die der gy gefeld) Het kost heel ieder zijn kier, een enkelmaal nog meer. Verkocht, en laat straat raeren, De voeten daar te verdere straatieren. Die zijn hier veelgehoor, En niet veel, en zing geheeld, Die gen denk dat er moeten en laten, Alstofje mag je kunnen baaten. Die dan blijft de klok draaien, Maar een kwartje gaat. ST.VL. S*VE MUNDUS FATUUS. STULTITIA (Belgarum circa Testes. EMBLEM- Sartor Lunae vestem contexens, Sublimes necesse habere vices. Ovid. Trist. "Caput Eleboro numquam sanabile vestra, Lunae concinnam exercere quando cupis. Crevit, decrevit, caelo mutabilis errat. Inconsequentis necesse habere vices. Nunc cornuta micat, nunc est teres atque rotunda; Vestis ei quovis tempore nulla quadrat. Anticyras volutat, Belgae quicumque lacernam, Thoracem, aut braccas, scindere Sartor aves. Et voto nunquam nitide conseceris, apta, Vestis ei quovis tempore, nulla datur. Nunc caligas clausas, nunc braccas diligenter, Nunc latas, quales Gallia solita gerit. Vela putes; expansa ratem propellere possunt, Postrema quoties ventus ab arce favet. Sed quid de capitis villoso tegmine in turris Jam geritur, subito parvulam trulla placet; Maar in het theater van de stulten, Materias inter diversis, insculpere Belgam Forficibus nudum, vestierisque bene dicere, quis sapiens risu compescere possit, Haec ubi Belgarum fama joco videt. DE SOTHEYDT Van de Nederlanders, aangaande hun kleedkruisen. SINE-BEELDT. Ten cateken Ktekr-mecker, die voor de Maen een kleedje vinden. Onstandvastig is de Maen, Niet volherdig blijft hij gaan. Ga maar, ga je heen, ga je die keuzes maken! Die een saaiende kleedt zich schildpaddenjachtigen, En die maken voor de Maen, Die niet bijstaand-vaastgeboden. Kun je moeten Vivee horens dragen, En dan voeren haere troegen; Van half rondom groot-fest vol, En 'toordt een enkel ren bol. Veel beelden smaken; Geen kleed kan haar altijd passen, Hoe-een maakt, en hoe-een vindt daarom proef je weer. Verwonder je aan Gheel of Poperingen, Als een traag man henzelf stringt, Die een saaiend kleed dat altijd, Veel een Nederlander vindt. Niet verstandelijk van die dingen, Wel uit-yoeren, wel uit-bringen! Want hij is gelijk de Maen, Niet staand-vaastig blijft hij gaan. Nu toch hij uit alle hoeken, Kleintje affecten, kleine broeken, Broekje die denkbeelden billik. Verstoort tegenstrijken. Na dit hij die andere draagt, Liebt hij ganse naerzien behagen. Lodderachtig aan het lichaam, Gelijk een puck van een vijf. Wijt bijna een vijftig ellen, Alsmen die had ruim voor tellen. Die een schip gelijk beboort, Zouden wel dezen zeven voort; Hoeden die het hoofd bedekken, Zijn ook toverhoedjes van deze geesten; Want nu is hij leeg van lucht, Nu heeltijdel, een kort van langer, Nu heelemaal, en ganse vol wollen. Nu heelemaal, en opgeheven, Nu heelemaal leeg, heel licht, heel klein. Gelijk de pis-potten zijn. Wie een fout niet luchtig grimmen, Als hij let op deze grimassen, Als hij alles wat doorziet, Wat een Nederlander schijnt. Ad Bueth, met 3 libella, SEtiger Porcus, Cereri sacratuS Vivus dissectis. Pulte se sanguine madida saeginat, Bulbus, ficerras devorat. Astu ubi pinguis jugulatus ardet> Arridet caro coulis. Rusticus pernas falit, ac amnicis Mox farcimina consuet. Si nates mundas cupit oculi, Utrem pupulus obtinet. Euclio porcus fit Avarus orans; Nulli vivus amabilis. Dives est nummis, locuplesque, mille Terrae jugera possidet. Pul SIVE MUNDUS FATUUS. Pule solatur stomachum larentem, Libo cum fave vescitur. Pauper imium sum gemit inter aurum, Eris grunnit ut indigis. Non placeat vivus, moriare Stulte; Mortem filius expetit. Mortuus flavis loculis placebis, Fies mortuus optimus. Arca quae gisas rutilas flagellat, Nomen reddet amabile. Van de gierigheid Menschen. JINNE-BEELDT. Ze in Vercken in het vier brandend, VERCKEN (Letter- wilTel.) V E R C K E Als het brandt, en licht in het vier, Isheteerfteen laste dier. Het geborstelt, gluiperig Vercken, Vuyl in alle fyne Vercken, Is van te dere een ghehaelt. Levend gaande door defreest. V Met fic in op met rotte schellen, klekkers, dras, en hoge bellen, In het duurde met den muyl, In den drek in modder-kuil Klemande hoorde opstijgen tanden, Jensy als 't beginnet te branden; Mais kanner beter vette stijn, Aenghenaem begint te zijn. Mopsus riep veel te kouten, Ziet menselijke de hevige fouten, Maecken met een blijd' gezicht Verckens peningen net en goed. Kinders die de naakte schelden Gens oft te zelden kuffen, Krijgen vanden Slaager, Dorp-geestelijke, lichte blaas. Oude reeksen in Vreken, Die boon schijven altijd potten, Niet boon leven dronken zin, Sullen bedenken Verckens zin. This text is likely jumbled, but the instructions are to not change the text, only to correct the obvious errors, such as misspellings and obvious typos, in order to create the most accurate text possible. Hebben ze vele rijke panden. Buiten duizend watte landen, Geldmoeed terovervloet, Om te tuin te boomtekenen. Nachtanspaagten aan hun mag men Maar met portalen al de dag, Satenfout met roggenbrood, Lijndick vilshongers nood. Daarvoor kunnen water hoorns, Sneepen en kan en kapoenen, Steken in honden bek, Dikkie pap in bynaar dreig. Hoe kan het zover komen? Stervend lachend wreckje, Stervend een onbemande gecekend. Soo unklets ghy Sonnefiet, Bemiddel je niemand niet. Sterf, glimlachend terfond behagen Aan kinderen, aan tuin Maagden. Die hier zitten op een stoeltje Om dat ghy voor het goed doen. Alstoen fullen zonder kiezen Komt u aan de schijn toe. Zult ghy (zo ik denk) een kwartier Eenangeloos Vader zitten. SUBLIMIA Mundi delicias amantium. Paar bladjes in laatst verrijst; Nonnulli qui actum caminus tabacum fuente Tantus amori fumi. Ad horatia pod. Een gevoel hoe deze aam is? Voor de eet met laagstaand vlees. Condit gebracht in zeldzame embalmatie. Oor traaglent rook, vluchtend uit de mond tabak. Sapite vel pra Ne&are. Voortgaand Onderzoek van de theaterstukken, Zo antwoord ik de vraag van de liefde, voor de minste kwetsbare Euro Cupido tant achtstulae. Een gevoel, wat zeg ik, voor de inlichting Verdient door priesters die Voortdurend arridt de Mundi suikervlaam, En vloeibaar leven? Gaudium. De misere van de natuur, wat je ook houdt van, Speelt en verwacht je van de rook? Fumus Een ere, & fumus rijkdom, fumus genoegen, En fumus van de aarde geheel. Blandietflesjes wat je ook leeggiet uit je ogen, Dat fumus verdwijnt wanneer het verdwijnt. Eindt het van de wereld heilig. Voor de week, de welgekoosten wafel, Van de wereld te herinneren. SINE-BEEFD. Een Tafelversiering van lege lepels, Umgang met de inderdaad toebackjokkjen. Zo is het, denk ik, Die verdwijnt met een wind. Wellicht de geroemde voor Maarten, Die deze lege vaten, Deel gaat tafellagen, In een snel vatten. SIVE MUNDUS FATUUS. Die vermaanden de Vatriciën, Men nog ander lege vaten, Liever de toeback. Die gaan halen uit de schouw. Hebben liever gaan smaken, Gehakt indien scha peuren, In een hoekje van de schouw. Op dat het uit-trekken soort, Soo veel denkt, het zyn de mensen, Die hier anders niet en mensen, Als de Verlichte Vulpfigheid, Als haar vreugd, haar vrolijkheid, Het zyn die, die elk trachten Hier alleen naar de vreugd pachten ; De delen Die Ducht die Vracht verwekt, Met de schoon God-vruchtigheid, Mensen de Wereld hebben gekregen, En uitstekend bedrogen, Als dat hier van benijd, Is meer enkel roekeloos vriend. Wil dit dan leeg over vissen, En in tonnen een vissen, En beminden die korte vreugd, Maar hebben liever de Ducht. ST. VAL. THETRUM STULTOELUM, Emblemat. Reus per trochleam in altum sublatus, qui repetitio causum manu torquebar. Tolluntur in altum, Vitae fugient oleruent. Claud. Ad Horatium Od.8.lib. il Divitiis, honores, Atque vulgi sollicitos prosequeris favores, Persuade, te per omnes Hoc Deos oro : cathedras, culmina dignitatum, Sanguine viperinae Cautius vita ; raperis de triviis in altum, Ut graviore lapis Corrumpas inde ; et populo sic moveas cachinnos. Vitrea nempe Sortis est : Frangitur spondens, stabiles necit habere passus. Quid dubitas \ in altum Nec mortis funi reus per trochleam elevatur ; Nec subito cadentem Cernis elatum, cruciatus patiëntem acerbos. Poft tapis, ills vivit Sui spem, sua spermat, nomina magna vivens; Pl