title: Het amboinsch kruidboek, dat is, beschryving van de meest bekende boomen, heesters, kruiden, land en waterplanten, die men in Amboina, en de omleggende eylanden vind, na haare gedaante, verscheide benamingen, aanqueking, en gebruik mitsgaders van eenige insecten en gediertens, voor't meeste deel met de figuren daar toe behoorend
creator: None
text: 'Zie het, geboren val, als een mier, etsi juk tun 't zelfde tuit enige dag in 'mawr legt, emigreren bet zeb inJvr Jirgen verdetli, daar bet te merjt maar een gurag, hoe dit gebeurde lieber in zout dan in verjeb water, tn devrfi dit laren zieb ir. uo twi zyde-takken verdetli, me & alte tot ling toepassen, zoi maakt bet een gegeten vreemd maar, die nog al vierkante nu boven een Jukagir of een dinger dik zyn, komen de blad-dragende stieren, die rijkens een tsive, tegens mal cansenieren met het een in 'kruisityder verdeeltzich van voor eens in drie dht n '4 de manier van de driebladige groef. De twee aftrekenbare delten dragen twee in drie blaadjes, ieder een drie duimen lengte, in ruim een breedte, bet marjolein beelt oltyd drie bladeren, grooter dan de achterzijde van vier en vijf duimen lang, 't-Kleewintjes breedte, met aan zin vingt kartons, in een doos opgesteld. Uit de voorzijde van het bever-dragende beest, komt het grof, blauwe kleurige vlees, roeyen ten voet lang, in daar aan vier of vijf paar zyde-takken, daar aan zijn lichaam tafel klein scharpjes in troepen verstrengeld, de twee boorden openende, zeer harige geelen, en vleugels van vleermuizen vormen, veaar aan een zes klein bladeren bekleed. Aan, in daar een zon vet kort draadje, met een. cum pissilo medio bifido insula lingua Lacerte: Ipforum odor ingratus est & naumetios, au i convenit term odore florum Coculi Indi. Sub pissilo i flo' capitulum jaculatur, caput acicuti referens, quod sensim nigricans, & in sinsum excercic, tandem totus nurrescit & decidit racemus seu corymbus. Quum folia ex petiolis decident, extremities incurvantur, & claviculas mentiumtur, qualis lacinia in hoc funus non observamur; sique per terram prorepit, vel non alte supra hanc elevatur, longa & tenuia mittit fila ad solum, quibus ibi radices agunt, claviculae autem eius nihil aliud funt quam racines incurvatae & circinnatae, quum sit in his aliquando etiam quodam observantur foliola, aequi hunc observant ordinem. Quum nempe clavicula talis una locatur parte, in funus sequenti articulo similis locatur opposta, in supremis quoque ramis clavicula locatur opposta petiolo foliolo. In nomine Funius quadrifidus. Malaise Talibur, h.e. funus natarum, quod nomen commune cura praevius Amboinese Wabiat e Servuury. Locus in densescere rescit minoribus vis, ut & in humidis vallibus circa Sagu silvam, humicisque trans arbore prorepit. Eius funi tentissimi funt & flexiles, ita ut ferme disruppi nequeant, unde & multum adhibentur ad retinendum, pefertim quibus naves ad fundum mittuntur, unde & nomen observuit, item ad ancorarum funi navigiorum Correa Correa dittorum, in aqua marina durabilissimi funt, unde & ad retinendum retium duorum eliguntur. Folia cum ferro aerugine contrita Amboinense vario inliniuntur ad luscoria. Widt fiyletje in tekst spuiten verdeelt, aan een beginnetje van soortgelijk. Ut ruim is utyld en vrijgelink, overeenkomstig met het soortgelijk van Cocos in India. Onder dit hoort een oorvorkje, dat vijlend men in een klein kropje aan het rennen, het veld bezaait, 't is met de terrein beschouwd, zijnde de vrucht van elke moeite, eindelijk vervult den gebeukten troos en de tijd aldaar af. Aan de bladeren van de boom te liegen afvalt, toe komen krimpen bij het eind om, zodat men enige tijd Claviers nog aan ziet, ondanks dat er nog aan voorbi jagen lijkt te zien; maar dit leeuw langt de aarde, krachtig of niet, daarbij een verbeterd idee, het zit zo indeling beter in tan geregeld na het dan de eekkrassen zijde-rijst, zo zie men dikwijks nog een gebouden idee bit te doelen en deze in de organe, die als de Claviers aan een zijde vloeiend, zie aan de andere zijde aan de regen over, ook zijnde voorzien met takken meer overal een kwartier tegen over een blad dringend vleugel. Nu men in de tuin aan de Fluitkraan, Maleisisch Talabot, dat is de Fluit Naseurie, rennen naam gehakt met bet overige, op het Amboinaarsche Halvat, gebruik. Plaats, het vaak in deze kruiper-boschen, en in vogtige Valleiën ongekristen 't Soort-bosch, en loopt naar over bet loge gecomplot. Gebruik. De toekomst zijn zeer lage en buurman, ten slot van ontwerp breken, daarom wordt het gebruikt loof overwijken zitten, onderhouden vermoedelijk met mede in de Pitkorvten na de grond laat, traag aan bet der, ruimte best. hem tat anktrtmta aan de Cerre Corren ,<want bet it in zettuater duratei , (haram men bet ook tot temcen aan treknetten neemt. De budtren met yzer-roejl gevreve n, Jmcert me n op de Amboinjcbe poi* r», om die U drogen. De ierde Plaat Vsrtoont een Tsk vsu h« VierhetUg Toamgtwas, znec delfelfs Stmyic a afgefcheydea , ea de bloctncros b tf- nedttlyk. CAPUT QUARTUM. Faba marina. Parrang. TT^Uropcei noftrates huc usque putarunt, hunc frn- Ctum provenire ex planta marina vel maritima, quum hic plejumque fruftus in litorc reperia- tur, ac proinde Faba marina vocsxur , lieee autem h*c opinio fit erronea , nota:n tamen ac vulgarem denominationem lervarc volui, pneterquam quod plu- rima Indica 6i incena gerat nomina, ac rc vera maxi- ma cx parte circa oras maritimas crcfcat. Planta Iranquam, Fabam marinam proferens, inter praecipuas plantarum convolvulacearum, quas Indicae alunt filum, quod longe lateque me extendit, ita ut sperma difficillimum sit verum ejus invenire ortum, licet ejus truncus non tam crassus fit, quam illi Folii Lineum. Plerumque ultra pedem crassus est, a radice ipsi non divisa ad binas tricuspideus, fecque inflar arbucula erigit, quumque tener ut, vicinam aliam adijcctit arborem, quum adtingere cum possit, alioquin terra incumbit, atque deinde fesc in plurimis dividit flagella miris gyris ipsius cochlearum vel serpentium ductuum inflexa, in quibus Cepa etiam ab utrique parte dorsum apparet, nunquam autem ita dividum est acutus quam in solo Lingum, atque haec flagella sic adijcctunt lineis foliis proximas amplificantia arbores, ita ut sparse sex odore arbores simul per haec flagella intricata atque adunata fibi conjungantur, nec una sine alia excidi nequeat, usque viva est imago Amboinense solitum ac sericorum, nudis enim ramis quum iam adsugerit illarum vertices, nec quidquam ulterius inveniat, quod amplexatur, undique defcendum suum dimittit flagella, quae tum demum fesc in plurimos tenues et virides dividunt ramos et nebulae, ex quibus folia dependent. Haec... Jtren Jevruebcn gemetnelyk op flrand vind, en dasrm dezelve Faba marina, dat it Sfcyr kmnen en Zte toantu gennomt inerd; bxxutl nu deze mtenhtg op abuyzen ge- grond is %zn beb it egier de teiende tn gomeent Unamin-ge ixiiilm bouden, om dat dit pianlt in de Iniijcbe talen te veel en onzekere namen bteft, en in der SaaJ cjor bet met It detel omtrent dt zerkanttn greend. De planten dan, soort van de Faba marina komt, in de voornamste lingen toch, die men in de Indische zee vindt, zwellend uitbreiden, dat men daar veel meer moeite heeft om den complement te vinden, hoe dan ook die flam za dit soort. In het gemeen is het bij ons te zien, dat die soort in de uitlief aan wel twee en drie voet diep, lang, ongehoorzaam, en zich oprechter stelt als een boomstam, Zie, zijn langozen, in zijn buurt een ander volwassen boom vinden en, loopt naar deze over, staan ander boegen bij op de andere leggen, daar vermeldt bij zich as gezond eten in de tele oassen, met zij aan boeken in wonderwerken alle ogen een schouw bedragen kunnen, daar aan men zommedergroot te zien een ruggezien, dus zodanig en vervolgens niet als de ander beter is het Folium lingua. Deze tenvem lopen zo op nog of zonder Maderem, alie de maan hunnen bladeren buigen, dat dikwijls een geheel tuin van deze bomen met deze toekweten verworden aan elkaar vast zitten, tot de tenen zonder de ander niet kunnen ontwijken, een levende vertooning in de Indische Wildernis, was eens nuttige hoede zij nakomen, nu al den overblijver gehaten, tot niet meer vindt hij zeggen, laat zien bij een stille kant zijn eiland om leeg bang te zijn, die zich dan in talloze dunne graven stort en verloren, daar als overgordijnen bang. A 3 Deze HERBARII AMBO Hic amem flagella ab ills iotij Lingua distinguens possuit, quod ipso luo cura vere cinereus fit, mie- quaJis, rugosus, i?ioye majores divisus ac filius lamella, tenutores rami quoque bic ilitre geniculati funt. Longa isti viridia sclogdia ad latera plurimos emittunt breves ramulos, quorum quis in binos dividitur pediculi, quibus folia sunt fidem per bina plerumque paris diros fibi obpolii, mo tria vel unum modo par. Hanc folia optime referunt illi Syderoxylia semina, sum autem minora, inferiores rotunda, superiores obtusa, up-.eC.U defilcanas, quibus vir idest digitum totiga, tres lita, brevissimo petiolo inedorta, late viridis, stipulependentii, ac vix notabilibus venulis distincti, sealpra fune breviora, firmiora, rotundiora, & palure virides seu nigricantes. Haec autem folia adeo deriva sic consilio arborum ramis inserta, ut ipfium veram frondem vix dignoscere possimus, quemque haec flagella Syderoxyla plerumque affizent, histe inulti lime, qui putam ipsonim folia sunt rutu cassis frondem, etiam ipfum ostendere. Ex ala foliiforum petiolorum alter simplex restus ac tenuis exarsit pedunculus, phalangara vel sesquis pedem longus, qui arde fit copiae plurima gerit capitula, sessiles aperientia in flocculos albos muscicorpora, qui nihil aliud seie conlpiriendum praebent cpilatdt- t.ciii brevia flamma inula: Plurima autem horum suffoliorum pars decidit, exceptis paucis quibusdam in inferiori jute potitis, qui pro cureus exarscent, quorum ruduste ata etiam plurima decidunt, quae nempe rotunda & brevia sum, longitudinalia vero sic acuminate esse viderunt. Fruticulus hic maximus fit sanguineus funus sicut qua, quas unquam quidem produxit plantas, insanity nempe et tres cum dimidio palectotis, quinque digitorum latitudo, ad maculas rotundales, et porro planas, perque varius senex trahitur in diurno et gibberosus, seu tuberantes justa numerum fabarum, qua in illic mentur, ad oras solvas, quaedam redolens, alii inflar acinacis incurvi, ad lumina bonae tresve limus dependens altus in arboribus, ita ut et longinquissimo tantum conspici possit. Ad longi theca: pecuniarium aut officina venalis suspensio effert. Quivis silicula duplicem gerit concinnum, primus et exterius crassius est, viridis, et duriusculus, qui ab interiore separatur, quum subsidia raaturc-fcient, ac sutium convolvitur, alter seu interior tenuis est, gilvus levis in lavefoenf, durus et lentus in stare forcipatrix corti, magisque in fui cos ficiftbmns diviti, est illo externo, quique nunquam nili vi aperitur. Intuitu reconduntur fabas leptem, ofito, novem. Indicato, quidquer plani, sive magni, afflitus sic magnitudine diffluxorum lustriorum, non recens totus, sed parum oblongus sic cordiformes, quarum latera ad latus parum compressa sunt, prout in fruticibus sitbius indebitus, summa ipsaram parte in quibusdam sessulis conspicitur uti in corde, sed non profundus, in quibusdam isto fulco elevatur capitulum quotiartus. Iulius, cui venula adhærere per quam filiqua fuit nera: Quum hic aperitur filiqua, faba eius ochuflis, sint tuccis, operculis argillaceis qualis, quod facile abradi potest, tum alba maturae fabae vere spadiceae sunt, duror, sic splendentes, in medio purum protuberantes, ibidemque radiatae inflar subtilis sors. Ambones sobot se binos transversales pollices longas et latas habent, effices dilucide in nigro suse, ac pterumque oblongas: Reliquae in Occidentalibus Indias, partibus cessantes maiores sunt, rotundiores, chimores, elegantioris formae, majusque palide fuseae. Potior autem adeo glabra quam Ambones, in omnibus ori sunt fagea crustacea, et in quibusdam rotundi, in quibusdam stilo notare. Sub externa dura pellicula locatur alba, duriuscula, sic et medulla. Quae in cunulis reponuntur sive atque bisida est, sed sporium habet saticum cum quadam acrisa, sit inedulis e(L Ligni substantia interna penitus porosa est, et in arundinis Rostagnus, sed ampliora gerere formina, et quibus copiosam isti habent lymphas, quum illae diffluebant. Vetulius trunci sic cataractarum ramorum cortex sensum rubrum, natura maculis, Gque Soli bene sic expoliti, aquam exsudat pellucidum. Dat ligt hieraan: "Dit lingen grane ranier geven, zitten uit de ontiechte wereld van de hoofdman, uit het verderf van de sorg in de vette anderten van de jaren, hier en daar ontwijfeld door de vijanden, de oorlog, de bloedtand. Maar de bladeren vallen, steunen gemenelijk met twee paar bladeren, malen zeiten drie tien ten paar. De schaduw wijkt niet, gelijk zo er eenmaal bel is ongekend, vart bel ijzerm, voorzien van kleine klauwen, drie reeds op de pen, vier en vijf vingerlingen, drie reeds op de schel, liggen verzoeken om bij elkaar te komen, glimwormen, met veel soorten kleuren, vormen een paradox. De oude wereld, de wereld van vroeger, is stort, roodgranaten sterven -groei grote. Niet blauw worden, lage gronden, met parels, gemengd met veel soorten, aan de kant van de stroom, dat met zijn eigen leefomgeving, eenvoudig te kennen is, en in de diepte van deze rivier, gemengd met de takken van de bomen, open, zodat ze te zien zijn, zoals ze daar zijn, tussen de stammen van dezelfde boom, en zijn huis in de lucht, boven de rivier, verre van de stroom, en onder de zilveren, kronkelende rivier. Uit de schuilplaats van deze dragende levens, komt een onderstroom regen en dictatuur van de armoede, van de spier en andere gewijde voeten, lang, dat een kleine en wilde knoopper, zijn aar uit te woeden, aan de rand van de diepe, klotsende wateren. Het meest diverse, dat bloei zal, vroeg af op een hoogte van de achterkant van de vruchten, warrend. Onder de vruchten zijn er vele verschillende, onder de dieren, op de achtergrond, vertonen ze af, wat de vleugelrander en de tegenstrijdige, komen tot een pauze in de geschiedenis. De trucelen zyn dertig van de grote en langzame bowworm, die men wil tonen aan het latinge gezien, zeven, een vierviertje van voeten hoog, vijf vleugels breed, een beierende rand, rond en twee, parelkoghe met vijf kronen, elke kroon draagt dertig stijgertjes, vijf na elke zijde. Dit alles is in verbinding met een stuk staal, dat in zijn geheel gedeeltelijk verweerd is en lijkt op deze rivier naar het totale aantal van de bomen, dit is daarom in iedere regio, iedere grootte, achtendertig vaten. Hierbij is de boog aan de kromming, zodat men het verre zien kan, als de omlijsting van een huisje in een niemandsland. Hieronder bevinden zich een dubbelde schans, een stevige verdediging, die van binnen uit zorgt voor een veiligheidszone, sat de stormvloot die op de rivier loopt, een duikboog boven de waterlijn en een tweede of binnenlijn die dun is, van blauw-grijs tot zwart-grijs, hard en taai, een beschermd pergamijn, duidelijk in strepen en vakken verdeeld, dat de bovenlaag vormt. De groothandel, de grootste tenniskolen, leggen 7, 8, en 9 tot de kroon op dat het een grote verbetering is in de dikte van het hardhouten baardfcd van niet rond, maar rather vormig, gemengd aan de zijde van het gedrukt, na dat ze in de bouwwerktuigen verkocht worden, geperst worden, gezien worden, gebogen. Je kunt de verbetering zien in de kleur van de kloof, die groter is, dieper, aan sommige van de kleuren van de kloof een verrijking in knoppen te zien, daar aan de onderkant londe, onder meer zit aan de bouwvast vaak zo. Als men ze eert, ziet men dat ze vandaag de dag meestal een droog plekje hebben, zoals bij een kleefstuk, dat afvallen. Als dat zijn de rechtsgeleerde regel, zullen de Nederlanders bruin, hard, en bladbladerend, in de milde lucht, verwerken, en alzijdend zijn, zoals een kwaliteit, de Ambroviet, zijn Morele differentiatie lang, en nete breed, in de dikte van de voorstelende geel-, bruin-, en met een lankvleugelig. De andere, in de veilinghuis, van Lekken veilend, niet groter, rooster, dikker, hartiger vorm, en lichtbruin, nu en dan goed, niet als de Ambroviet, aan alle kanten duur en breed, aan rondom, aan zonnetijgerond, aan zonnetijgerond, met een voorzichtig rond. Onder de buitenjijce barak, leidt een veelzijdig bedrijf en droog nung, gelijk in de bedrijfsstrategie, dat zich in twee laatste delen van een maak, met een kleine biljet, omschreven tot nu. De volgende aanleg des bords, is geheel vol poreus. gelijk aan de Rottangs, doch verder gaat het, en aarzelt het overvloedig water, vijver, die door kapen. De oude feder aan den Rijn, veel talen, grondwater, water, tijd, rode plek, en is die het water, blauw, Rijn, zinken, verloren, gebracht uit den Rijn, zelf toegenomen, overvloedig water, zij maakt door. Oude feer die aan den Rijn veel talen, grondwater, water, tijd, rode plek, en is die het water, blauw, Rijn, zinken, verloren, gebracht uit den Rijn, zelf toegenomen, overvloedig water, zij maakt door. De oude feer die aan den Rijn, veel talen, grondwater, water, tijd, rode plek, en is die het water, blauw, Rijn, zinken, verloren, gebracht uit den Rijn, zelf toegenomen, overvloedig water, zij maakt door. De oude feer die aan den Rijn, veel talen, grondwater, water, tijd, rode plek, en is die het water, blauw, Rijn, zinken, verloren, gebracht uit den Rijn, zelf toegenomen, overvloedig water, zij maakt door. De oude feer die aan den Rijn, veel talen, grondwater, water, tijd, rode plek, en is die het water, blauw, Rijn, zinken, verloren, gebracht uit den Rijn, zelf toegenomen, overvloedig water, zij maakt door. De oude feer die aan den Rijn, veel talen, grondwater, water, tijd, rode plek, en is die het water, blauw, Rijn, zinken, verloren, gebracht uit den Rijn, zelf toegenomen, overvloedig water, zij maakt door. De oude feer die aan den Rijn, veel talen, grondwater, water, tijd, rode plek, en is die het water, blauw, Rijn, zinken, verloren, gebracht uit den Rijn, zelf toegenomen, overvloedig water, zij maakt door. De oude feer die aan den Rijn, veel talen, grondwater, water, tijd, rode plek, en is die het water, blauw, Rijn, zinken, verloren, gebracht uit den Rijn, zelf toegenomen, overvloedig water, zij maakt door. Belgitcae Ate 6wnen & Meyr boonen, licest cum fabis non conveniat nisi quoad ejus fruatus. Latine hinc vocavi Parrhamuffi majorem, uti secunda sors mihi dicitur Parrha nigra & vina. In Aetice & Hindanices Camarr, in Bengala Dillus, in Java Dillus. Ternar Oli, Macadra Gourin, Icus Gundus. Boega Simbalu. Ambonenses plantas vocatur Avrum, rudus nomen derivatur a Malaico Parrsung, h. c. Ambonenses gladio seu scirpo, quem incurvum quodammodo re ferunt filix, fabas ipsi peculiariter vocantur Paron balun. In Hiresa Officinalis, in Locustei Sature. Bulaea Picent. Sinice Rhibu. Altera species Ambonensibus Parrn metit dicitur. Iscus. Potestimum amat crescere circa licoras & stipas, quibus alis affornar arbores, ac praecipue Merstsidore, unde non mirandum est, quod eius folium purpuratur et a primo intuitu illarum arborum Fructus praesentim, quum folia inter se conveniant, uti iti fructus ac lemina Metrolidon cum parva Parrana quodammodo quadrant, uti supra fibro quarto fuit dicitur; quumque hic saclellorum summi potestimum in vallibus & amnis fluminum ripas crescet, immo plerumque in talibus arboribus, quae praeruptis siccincibantibus in memorii rupibus circa licoras, ubi & maturi fabas in aquam decurrant, & in licore hinc inde projectus, hinc creditum fuit, fructus egestas plantarum maritim: Et quid porro notus hic funus non tantum in cunlis Ambonensibus, & Mocquensibus, sed in eundis itidem aquas inducis insulas, a Suma per Malaccim usque in Bengala, iti Sinae mertracem: Insulern quoque has fabas usu lixipapiliarum BonxSpei, maximas nempe specier, qualis in Sumarra obebatur, unius & concludo has quoque crescere in Orientali Africa ora. Distincteurs etabla aussi funebre et chaleureux. Ce talin, qui in alta resiste, est filant i care de soi. Telle arbores, per quae has quoque vendere possumus, non autem tant mirabile formant gyros tuum Parean, uti & Parran non vidi Nero denfas inerat ulvas, sed tantum ipsum oris ambit, et praeforcem uli in quodam campo congeries arborum quarundam reperitur, quae ubi ars est adflant. Quondam in Europam deducebamur, ex quibus cistulae ulvacariorum preferent nafales fornmentur, quae ad oras argento obduciebantur sit conneflebantur, quiles potissimum conspuebantur in Hispania, Portugalia illa, & Gallia, quae forte ibi primum ex Africa deductae fuerunt, cum maximae & rotundissimae huic praeferrim conducant operi, tenues vero & plana Ambonenses non ita apte. Hoc aureum tempore vigures funi & viles. Hunc in finem formiculae in supremo solo depositur, tumque deponuntur in loco, qui a formicis maxime frequentatur, quae internam medullam ceti comedunt, vel adeo comminuent, ut inolar farina decidat. In India tenerrimae seu semimaturae fabae, nondum siccus, sed pallide rubentes, ad caput lavandum adhibentur, quando ipsarum internae seu molles farinae cura aqua conteratur in pultem tenuem, quae capiti injungunt. Verbaal van de Raad van Advies van 1 december, mets betreffend de soevereine toet van de Coopératie van Kumusti, bijgevolg van het verzoek van de gouverneur van de Maand. Parrana nigra, ix de tigre gtlyk aan ivislaam, de back in alie deleti kutnder. De tamen zjn tmgefcbtKt, ren iid in tg,<n tenen tulven vingrrdii,zmnngexuri.antigmi ingrdwwde zyden, zommigr ait ecn Imve mxa/i, tc svr- ten aan de etne zyde pl.it vf scat ingedouwt, aan de andere btiltig o/ rond, alie tliniende, /attir, iare ijott-iven zjn karur, rimp/liger, en tore btonen winigrr in’t gtial. Onder de gefiaebten von Parran, tmxt men reiennt alie de treenue b-.-onen usi Wejt-lndu n en Guuitagebrugt, en bejebrrven ty Clullus in l derde b-k, Kc^uc. cup, onder de n aam t i« Lobus Brafilianus ingens, fdho arborefccns, en Cor junCti Thom > draxUt men by hem lezen mg, xeaisi ik te in Qojl-lmien mei gezini htbbt. Naam. In 't Lyn Faba mirina na de geme ne ge- tcosrjt,-, m in 't Duytfcb Zce hoonen en Meyr-boonen, boevxl ze net dt kt> ntn gten anJere getnetnjcbap betst, dan aan de vruebtcn. Li in ebze in 't Lslyn gsuiamt Parrana major, gelyk de taceede zrtt Parrana Nigra in Minor. Op Maalyts en Randaus C lembemba. In Rtn- gale Killa. Op Java Villuru. Ternaten Oh Oli. Alarcajj^quin Girndu o/Gandu. Ikegis Bimbalu. /imbotnjcb bet genrat Parran, afionfiig tau 't MaSrnfcbe Purranf, dat is ten A/mhmnjrb Jkceerj, cf Iwwmer Muydrnde, ravirria de hronrne boutten emgftntt etlykm. De k*at in 't brzwier bieten Pirrin hatun. Op Hitoe Odii. Op Lorbor Satore. Baleyti Prtfcar. Sinrrx Kapihut. Dt tv.iedc znorte biet *p 'i AmfrAnfcb Paran Mcttc. Plaats. Ze zijn vervielen, verminderen de grandeur en materiaal, dankzoor bagel, bemerkenswaardig, onderschreven, eerbewijzen, geven daaren, uit, 29 verend, niet en t, dat men deelgen, eeuw de vruchten van die boom aanzet, te allen tijde, mogen, streven, naar groot en eerbewijzen, als men die nederzettingen, rechten en zaden van het verre land met de kracht Parrand, ten geweld aan, overleven, ten doel, gelijk boven in het vaderland, het genot is, of dit twee met jou in Saliften en aan de gebouwen, om wel, ja gegeven aan zulke bemiddelaars, die op gerechtigheid en afhankelijke schepen aan herinneringen, gelten de kracht van vrijen, in, eraan, de wetten, van alle, en als dan naar hartreizen, in ten en weddren, vrezen, liggen, zo ook niet meer mogen, dat in een zware gewoondheid, verkondigd is, vertrouwen in alle, en de ambacht, en de moedertaal, maar alle onvrijen, Rylanden van Water-indie, van Amerika tot in Rivagnla, en zuidelijk Siberië, voor. Ik heb ze, medegenoegen, verkregen van die stimulans, van de cabo de goede hoop, te weten, von, die erudiete zwaar, gelijk man op z'n matras in, ondernemen, duur, zou, in op de chili-kuil van Afrika, mede oefenen. Men schrijft ze, verdere voorzichtige wegen. Wittus of Talium, distinctus in de begunstiging wijn, ten medicina et frutem foum ut in waltenderr tigis, sur amoenitatem tam in de begunstiging boomen kan explodere, maris zustlerbar tardeer lykruiten niet maakt so in de Parma, gelijk so in de Parma niet zelden in bet digte boek suur, maar tr staat alleen zufijft randoom bezit, hibernator beter dan in 't vele en beter so noep van bouillonnier bij malvaader gevondea Oitrid. Gehryv. Keryds monite men een groot wonder van dit Meyr-bomen, die men na Funpa veerde met de uit fonff-tabult dan r in te trekken, die men dan met Rheter beslurg, gelijk men ze dan in Spanje en Portugal en maritiek, 'zowel als mischten allemaal gebroken in Afrika, teat die grote en rijke daar tuf in dit men, tuf in de vijftig en duur in Amboina ze vroeg niet. Aan de andere zijde van de gemeen ni verachtelijk zijn. De meerbrengen eind maakt een gemakkelijk weg in bet bovenste klokje, recht op een plaats, waar nu een Mieren zyn, die bet Armoric in uit eten van zodanig dierlijk dat het alle uitgebroed. In Indien vroeg men dit en bericht boomen, die niet bruin, maar lieb-roc zo, gelijk in de toekomst te voorzien, dat het in de toekomst en nevel niet mocht met Mieren vryden, tot da bel een dunne pas veri, die plant quod inde gregie depuratur, praefertim a fecundis furfuribus, MaJaice Calmar ditis, quod vulgare ac frequent in India est malum, ac feminis detestabile, qua eleganti ac splendidus capillitio altoquin comuntur. In me ipso expertus sum, quod si bis iterum succursus fierit, intriturum Cephalalgia ulla orta fuerit, sic et suadeo, raro cantum est adhibendum. Unde sic webs. Baleynsis, Javanus, fit Sumarrensis, recentes fabas carbonibus inponunt et torrente dunec exterior delibellata pellicula, medullamque intrinsecus Calabearum adunt, licet amaricent. Melius est, ut tortam medullam per viginti quatuor horas in aqua macerent, ac demed coquar intrinsecus oleris, si enim non rite fit praeparata, caput gravat. Quidam tenera eus coquunt intrinsecus Sajor-Bajang, sed olens folia, ipfullorumque primam exfundunt aquam, quod in Hircana vidi, tum in seme tales exigunt planus, qui in valimbus ac in ipsa crescent tempora, quum haec folia gerant majora & labora, ac dulcioris saporis, acidula nempe, intrinsecus foliorum Macrosporidium, notandum enim est, tuei folia ita se offerunt quodammodo varia est, quoddam enim oblonga sumt & ampla, multosque gerunt foliifolia petiolos in ramulis, alia breviora funt & rotundiora, plurisque alia subruentur varietates vix notatu dignus. Succum ex disseptis ramis exstilamenta potant Ambroisen fers cuis Saguero contra abdominis tormina: Ejus vimina seu flagella lacerata, & in aqua cuncta confecta intrinsecus saponis spumescunt, qua velis capillitium lavare portum us, quod apud Ternatenses in usu est. Minor nigra species nullum peculiarem ac novum habet ultionem. In Macartara in hoc fruti iltis feus Parraniter repentur eandem cum frusto formam habens, sed quodammodo minor directior, ac litigiosa ab utraque parte & in medio protuberat, ex nigro fusca erit & dura intrinseca, uti & aurum atque argentum ad illam explorari potest: Macaflarense laminam it neque cingunt vinculo, atque ad corpus commodum aliis misericordiam gerunt, ut felices sint in bello, licet sine institutione sit experientia. Ius sexto nostro libro de animalibus deferibitur sub nomine Parraniter. In Hisperia Margi Parait.S. 8- Tab. 32, 13, & 34. Fusarium marina deferibitur sub nomine Peti-Aoku Vulii. Porugalice & Hibernice Gairo, sed Ambionensis nostri filiques non in curvae & intortae, quam ibi in figura exprimitur, nec nostra Parranga tantum formam stipitem, qui per quatuor vel quinque viros vix ulnis completus potest, ni modo sit error interpretis, qui forte determinare voluit, quod ejus stipites licet quatuor vel quinque ulnas longus, nec nostra planta punctus possidet virtutes, quantum mihi notum est. Quidam vero incolarum experti fuere, quod semina matura & mollius fabarum medulla recens contrita, sic cum aqua propinata vomitum causa, et proinde optimi usus in Cholerica passione, uti iti quis a noxio quodam cibo fit anxius, ut hunc vomitum rejiciat, qui stomacho nocet, alii quoque gloriantur sed expertos fuisti, similiter modo adhibitam ipsam medullam Macaflarenseura toxicum enervavit, quod per declarationes tela corpori innutritur. Hominem dan op 't tmfd smterd, btl wtik daar t an trejfstlyk gereynigd word, inumittrad tun dt afzienlyie jebubptn, in MialtjU (Galamu mor genajmt, tene ge meent plage in India 1, en aan bet /rouvywik mei trn suurl gllnfltrtud baayr motltn pronken. Jk btb aan my ervaren, dat bet M tvsee a dramme kort na maander gebruikt, xynde, eenig aantal Looftpyn verzaakte, daarbij ik rade, dat men het niet dan soms gebruikt. Arme d Uttje op Bali, Java, en Sumatra, braden de verachtelijke botsningen op kuiten, lood en daad de buitenkant Schaal springen, en eten ze als een soort aardappel. In Colombia, boekwerk beter en luchtig als bitrachit. In. Betr doen ze, als ze de gebraden Leeften ten etmaal in water uit, en naar een andere manier, cevswi naar een niet naar uitgewerkt zijn, bezwaren zijn bel boven het hoofd, lucht. Sommigen gebruiken de jonge bladeren, en haken ze aan de Sajor, Betel, en de eerstvolgende suiker thee giet, giet ik op huis gezondheid. Het blijft tot verkwikken, ze zodanig planten, die in de omgeving, en in de Poliren waren, ducieke groeifaciliteit en broedplaatsen hebben, zoet van smaak, zijn, tot ten slot, zei ik, die van de witte terwijl, voor het feit te merken, dat deze bladeren eenige verandering ondergaan, midden in de maand, zijn ze soms breed, en vergeleken aan elkaar, andere zijn korter en rondere, en met meer veranderingen, die niet de pijn toon vormen, om aan te wijzen. Zap uit de doorgeknipte takken viool spelen, drinken de ingewijden met Saguinier tegenge, bel van veel krimpsel, dat ze in gerijst en in water gericht, eten zei ik, stap voor stap, maar totdat men dat bekende en gebruikelijke, de kiem van een zwarte kastanje kan, door het Terna aan te gebruiken. Peu a plaatsen worden kastanjes gegeten, het is bekend gebruik. Op Mijn Smeer in deze vrucht ten vlem gevonden of Mexico, een dzsfdte fatsoen aan de vrucht te doch vast keender, render, en zortder kerf, te wrijven in de middag uitploffend, smeul-bruin, lagen aan een toetspiano, gekoken man en zilver daar op toetsen kan. De Maccafraren vielen hem in een koperen bandje, en droegen een harnas aan 't lichaam naast een andere Mexico, om gelukkig uit de oorlog. Het zijn, inquisiteur zonder rede en ervaring. In ons gezegde Hote van de Dieren verder leven beoordeeld onder dezelfde naam van Parasieten. In Hort. Malab. part. S. fig. 32, 33, en 34, de Faba manna gebeurt tegenwoordig andere namen van Perija-Kaku Valli. Op Portugees en Nederlands Gairo, een beetje onze symbioot bevat zo'n boom een gebrachte maat en zijn allemaal de Figuren aldaar uitgevist, boeketten Parrang ver groot waren niet, maar hadden 4 a j. man overdaden meer trouwen, zo beter in gemoed, gaan afvallen van den O ventier h, te waakse maffeel beefst zeggen willen, dat dan 4. a j. vadamen lang zitten, uit zijn van om Parrang geen purgemaand kregen bekend. Sommigen hebben sommige van onze Inlanders ervaren, dat beter half type en neg koeien meer van de boeken, verschiepen, en met water ingepikt, bracht verwarring, tot dit evenement gebruikt werd in Cholerië pas op * 1 een ongelijke kwaliteit gevoeld van eerlijke Geledekoopjesorm, of harken uit te werpen, leerde bijna geen tangen bindend; andere rood, ook ervaren te hebben, dat beter op gelijke manier gebrukt, bel Maccafarren verdoofd, te laken deel de veelvouden pyln in afgezochten wert. Tabula Quarta Hamum exhibet Praeparu majus, cum filiquis ejus & officina scu faba marina vulgo dista. OBSERVATIO. Hac in Lent Phaeolus Phaedeoides folius subrotundus, olpofrili, flore spicato, penicillium, lobis latebris, smulus onkulado fifeo. Thes. Zeyl. p. 139. & Lent Phaedeoides, maxima, Indica, Callis foliis femineis ovali maximo, cordiformi Hryyn. Prand. pag.64. & Phasedeum alissimum Indicum, fructu sussculptum, orbiculato maximo, lobis latebris & langissimus Herm. // l.vgi. Bini. p. 434 &c. reliqua vide in Thesauri Zeittmuct. De cicurca Plauti. Vertoodt een Tak van de groote Peratrag-strijk, met deszelfde gekruide huiswein en de boon, dcwelke de Zet-boon genaamd wordt. AANMERKING. Dit is de Lent Phaedeoides, met rondagstille tegenwelke bladeren een rijbladige geasste bloem, met een zee brede huiswein, en een ronde bruine boon- va de Thes. Zeyt. p. 139. en de groostte Lent Phasedeum van Indische, met bladeren alei de Callis, en een zee groot handoomige zaad va Ureyne in zyne tweede Prode, p. 65. en de Indische geleugelde Phasedem ofte boon met een ronde bruine vrucht, en zeer breede en groote huiswein van Herm. Init Hortus Lugd. Bet. p. 494. bet overige ziet in onze Thesauri Zeyttankuu. Hujus fruticis tantum frudus notus funt, qui melius fabas referunt quam praecedentes: Sunt vero plerumque rotundi, inferi diici lustorii ramos, puni, sic in medio protuberantes, coloris aliquando luteus purpureus, aliquando elegantius ruber, plurimisque maculis notati, glabra, et splendentes, juxta oras sinu decurrit. Interne niger, non totum ambiens frutum, sed ad quartam circiter ejus partem deliquium patiens, ubi ipfius orat funi glabra, et latus redum est, alioquin perfedere sphaerici est senescere hi fructus, quorum longitudo pollicis articulum obtinet, in medio minimi aestimae graffitism habent, ipsoorumque putamen adeo cilum ac durum est, ut vix difflcari possit, medulla interna est fissa et dura, qua bifida est ut in prioribus. Haec planta in Aemona non est obvia, sed in magna Cerana et Bourgona, unde ejus fabae per nure in hac proiiciuntur litora, quarum nudeta in horto meo plantata fit progenitati longum ac rotundum produxerunt funem, vir minimum digitum castrum. Ejus folia cum illis Phasaeolorum conveniunt, sed sunt minoria, emersi flores, sic ex flavo virentia, ternata semper more Phasaeolorum, mollia penitus sic lanuginosa, quales et undique funi petioli. Tenera folia alba erant, denega, textuique lanugine obtusa, atque inflata albi sphaerici splendentia. Longum emittebat racemum, in quo plurimi flores simul collegerant, formam habentes cephenum volitantium, coloris violaceus, qui simulter erat floribus herbae Virginalis infra libro nono descripta; tandem eundi hi flores deciderebant, ac stipites peribat, quod nubi dolebae, quum varias plantas species simul plantaveram, nec distinguere potueram, ex quonam fruti hic proveniens affict. Plures alios terni commissi, sed non propulitamnes, forte quod ipsoorum fabae nimis die muto decubuerant. Circa hils quid quoque ad littus in salsum fruticosum talem observavi funem, cuius folia majora, elegantiora, magisque albentia erant illis, quos plantaveram, sex septemque pollices longa, quinque lata, florumque corymbus priori similis, sed albi coloris, in quo primum squamofa sic a cum in ara progerminant caputala uti in Virginali herba, cum cujus floribus hi quoque conveniunt, seu cum illis Gelasius, qui ex quattuor petalis conflant, ex albo virentibus, quorum superius (eu maximum petalum retroflexum et biocolore albet) funt infra alaria, inter haec inferius est locatum caritz-forme, inque hoc undecim firma continentur stamina inferius coalita. Quivis flores concavo, viridi, fit barbato instar caliculi, atque tres pollices longus est, sublibus ac rufis piluobduschis, con pungentibus, idem frutex meo tempore, quum in morarer, nullos protulit fructus, in ut detegere nondum notuerim, quosnam produceret fructus, juxta Hitchenum relatum rubrum Parma produceret: Quemnam porto etiam laborem apud Cereanses, deinde instituendum, ut fructus praedices decreperent ex tali frutice, mihique transmittent, nullum obtinere potui, vel accepi, semper praedicantes ramus raro in flores obvertere frutices. Non autem tanti interest, licet illo defleurerem, ara nullius fit usus, ni illum considerarem in horto meo ob elegantiem eius foliatura. Voor dit project zijn we nog met meer bekend dan de gebruikelijke reçu-, een nieuwe na hoon gelijk dan de tuin gaande. Zie ten viertje een dambordfestival, piet in de middag opvallend, tuin in kleur, soms purpur, soms gewoon groen, en met veel kale plekken, glad en blinkend, langs de kanten loopt een wit rand, die kan binnen voorzieningen niet dom uiteinde zien, mar hellelijnen van de vierde pariteit open en latende, daar de kanten staan, en boordzijde rechts in, anders zwenkt rechts rond ten; de baan lengte is ongeveer een lemmerdoos van duim, in de middag een pin in de doos, zodat dit en barbeque van schaal, daag ze qua grootte aan de andere kant is. Het appètit is, binnen in een droog en barbaarse doos, die zit in twee deel aan elkaar, beter dan het voorgaande. Dit graszaad komt uit de tuin in Ambon, niet, maar dit is groter dan het voorgaande en Bouro, daar tonen de boonen uit de Zee uiteinde van de branden uitgeploegd werden. Kerst in de tuin geplant en opgehouden, brussel in talrijke soorten en kleuren, en rond ten volledig een kert in de doos. De bladieren genieten van de voorcht van de komvallen, doch bezorgen kleinder, dikker en getrocken sal land altyd door onze maanderen naar de zomer van het bestaan, gantecht ugt en volatil, grijze patina al het volgt. Het jonge blad verkoos het water, die t, men geloofde incipeert bezels, en bloost als een zon die schijnt en schijnt als een zon die schijnt. Het brug ten langen pauze door haar vaart, te weten aan haar vroegste bladeren bij nuschkandertjes versterkt, gefacetseerd als horizont, die vult en kleur van kleur, zomer gelijk de hemel van de maagdekruid. Hieronder in de vijfde brief, eindelijk vloeien alle bloemen af, zodat onder het meer en voren om te eren, en de naam ging uit, welke mijn leden, alzo ook ik versta ridder zoorten van parmant bij de tuinbande plant, en alzoo met voeten ten over van de opgemeten gewicht zijn. Ik heb ver van meer afgenomen, nu haar komen niet op, maar bij haar laatste bloeien kreeg ik de bloemen uitsorteert op grond van haar planten. Pierres en andere omtrent Hila, tuin in de brandende ketel, in de herfst repel boven dergelijke toenaam gezien, wissen bloeien groter, schoner, en nog meer uitert soort en dan die in geploegde bodem plant, zes jaar, zeven dierentellen lang, gebroken, den troost en mensen de vorige gelijk, doch twee tuinentechnieken, kleur. Eerstelijk een geheim, verborgen en toegepast in knopen, daar aan voort gelijk aan het maagdekruid, ruimtelijk, vast en vlekig van kleur. Erstelijk bloeien, geestelijk en toegepast in knopen, dat raad aan voort gelijk aan het maagdekruid, ruimtelijk, vast en vlekig van kleur. Erstelijk bloeien, geestelijk en toegepast in knopen, dat raad aan voort gelijk aan het maagdekruid, ruimtelijk, vast en vlekig van kleur. Jdt LLem Jlaat m etn bol, graen, englbaari kelije, en is V:t 3. dtnmtn lang, rui rajfe en fynt baayren be- ileed , dit niet jeuhen , flear/ tf Jtruyk beste ter iyd van myn r tfiitntit aldaar da* nset willen dragen , 200 dat ik niet xrrfrn kor.de , «1 at vrucbten daar van zludc , tomen , aUeenlyi naar bel zegjgt* der Hituezen t suden de roodt Parfan di :r aan vaaffcn. Wat imeyte ik oat aangevmd behbt by dt Cerammers , cw dt vrucbten van den Jlrvyk ulve af te piukken , en my loe te ztnden , btbbe egters niets iunr.en bekomen ,altyd v?;7xtxndtnde,dat mtn ite Jlrvylen un vuinig aantrefen konde. Aan bet derven dnzelce tonde oak niet grteegtn zyn , icant daar getn gehruyk by is, inditu rt tet nitt dede om de febeme en rare lladtrcn dtrulvt in mynen tbuyn te btbben. De vyfdc Plaat Vertoont een TiVjc van de n-Je Parrane, wetke een regie zoort ran Boenen fchynt tc zyn , ftlrk Bjrr dcszclfi barde zaaden en btedtrcn blykt. Tum. r. CAPUT B vr. Digi 10 HERBARII AMBOINENSIS Libtr VIl.Mp.VL CAPUT SEXTUM Lobus Litoralis. Parran Kitsjil. Communis Piirmndcnominatio hoTUm fruticum me vulgarem juflic fcqui methodum, pricedcprcni nempe Parra nxm rubram, dt hunc lobum litora- lem ad Parrnas rcduccrc , a quibus tamen multum differunt , ac potius ad Cararum pruritus feu herbam Virginalem perrioent , qua: Phafeoli fpccics eft. Ldu: litoralis eft Parrana parva, ac nigra, cujus bini fixae varietates, (impliciter nigra, ac maculata. Kjus farmentum efl longum & convolvuhceum,m Ii- core fub arbusculis prorepens , non cratio vel annofo flagello, quo plerumque gaudent hujus libri plauta: , fed gracili quali fune vix digitum craflo. Eius folia semper tornata funt juxta Phaeolorura modum, parum oblonga, palmam circiter longa, eres quatuorque digitos lata, flava in una, ac viridia in altera sperma, glabra et tenuis, Cccataque, niger rimus. Flores funt uti precendens Patrans rubra, sed minores, ex albo virentes colore, Cophenem quoque referentes, rupicollum vero inflexum ac bifidum ipsum petalum externe nigricans, quales fit et fuit in binis extremis alarum, quivis flores tres pollices longus est. Frutuus plurimi simul dependet, funique plane de quadrato ulmus in statu Lofti Cartilaginem a Clutto liber. Ex libello caput 9 & ic. descriptus, quem eundem cum loco litoreo habeo, quivis autem folium quatuor, quinque, ac sex pollices longum est, ultra binos lata, ab uraque parte emplum duum notata, in quo duplex linearius, a petiolo nempe usque ad apicem, externe penitus nigra seu terrea, firmis tenuibus ac rubris pilis sed vagis hirta, qui cortici adumbunt, ac parvum excitant pruritum, quum alicujus cutem tangant. Ejus oras tenuibus sed firmibus pelliculis circinnatis ac sinuosis oblitus sunt, atque inter has tenuis decurrit futura, juxta quam folium aperiri potest in statu cruscula, exterior vero pellicula fragilis est, seu ut in quibus dicit, cartilaginea, intus tres vel adsuramum quatuor locantur saxum, quot nempe istmi exteriora notantur, qui in peculiari continentur faecula, ex albi & tenuis pellicula constructa. Saliva funt fere rotundi, paulo majores biobulo Belgarum, seu in statu mirioris diffus alveoli, in medio tuberantes, ac fere undique circa oras fulvo seu illo notata, in quo nervus locatus fuit, quo Gustavus fuerunt junctus. 