title: Catalogus systematicus coleopterorum. Catalogue systematique des coléoptères. Systematische naamlijst van dat geslacht van insecten dat men torren noemt
creator: Voet, Johannes Eusebius, 1706-1778
text: Ik houde deze voor het Wyfje van den vorigen. Het dier is geheel vuil geel groen. DE OUANGE LANGE VARKENSTOR. Dit dier is mij eens voorgekomen in het Kabinet van den Herver Professoor Luchmans. Het geheele dier is zeer dicht bezet met bruin geel borsthaar op een bruin zwarte grond, waar door het van boven en van onderen bruin geel en de rug oranje wordt. DE DINKBE VARKENSTOR. Dit dier is nabij het zwarte. Uit Amerika. DE DONKERE BONTE VARKENSTOR. Dit dier heeft veel overeenkomst met het vorige, het is zeer donker gekleed met zwarte vlekken. Uit de Westindische eilanden. DE GROTE ZWARTE PARAMARIBO'SCHE VARKENSTOR. Deze feilte verry goed op Paramaribo. De dekkel, die zich aan de voorkant bevindt, doet het gehele lichaam van achteren naakt zijn, schoon achter met hoornachtige ringspieren, die zich bij elk bezen zijn met kort veldhaar. De beenen van de voor en achterpooten zijn binnenwaarts ook bekleed met borstelachtig haar. Het vlees van dit dier is zwart. DE CURAÇAOWSCHE VARKENSTOR. Dit dier is groot, grof en streng. De dekkel is geel en het geheel dier is nabij het zwarte. Ik gis dat deze een veel soort van varkensstieren hebben, doch heb, zonder die dieren te breken, dit niet kunnen onderzoeken. DE GEDOORDE VARKENSTOR. Dit dier heeft geen vleugels. Het is geteeld met borstelige stekels, die zwart zijn; tussenbeiden ziet men eenig, doch zeer weinig wit. Uit de Westindische eilanden. DE OOSTERHOUTSCH ZWARTBONTE VARKENSTOR. Deze Varkenstier is mogelijk van dezelfde soort als die in N*. 1, een alledaagse onderzetting door een soort van naaktheid. Hij is zwart met witte vlekken. DE GEOOGDE VARKENSTOR. Dit dier is glad, en loodkleurig; het heeft allemaal op elkaar afgestenc een Tondel zwarte vlek. Uit de West-Indische eilanden. Dit soort heeft een overeenkomst met N° 12, doch N° 12 is Groot 3 zwart. ORDE. XV. GESLACHT. VARKENSTORREN. zwart en witgestipt, daar dit allemaal wit geëipt is, en een groene bonte rug heeft. Dit diertje kan zeer snel lopen. Het gelijkt naar N° 14, doch is mooi zwart en wit bont; en anders gevormd. Dit Varkenstoretje heeft een zwarte kop, en zwarte dekschalen, waarop enige rijen kleine witte stipjes zitten. De rug is mooi geel, en draagt op het midden een zwart vakje. De pooten zijn bruin geel. Dit diertje is zeer klein en geheel zwart. Het gelijkt naar N° 13, doch is langer, en heeft zwarte pooten. DE GLADE GEÏPTE VARKENSTOR. Dit Varkenstort is zeer glad, en zwart met irreguliere witte stipjes. DE GLADE ZWARTE VARKENSTOR. Dit dier is bijna aan het vorige gelijk, doch geheel zwart. DE GEWOLKTE VARKENSTOR. Komt uit Suriname. Het is mooi geelachtig groen met regulaire zwarte vlekken. Pl. XX XIX. DE LOODKLEURDE GEWOLKTE VARKENSTOR. Dit Tor heeft enige overeenkomst met de vorige. Men vindt die in Overijssel. Het is loodkleurd met zwarte vlekken. DE GELE GEWOLKTE VARKENSTOR. Dit is mooi geel met zwarte vlekken. DE ZWARTE GEWOLKTE VARKENSTOR. Dit is zwart en wit bont. HE T WITTE GATJETJE. Ik heb dit dier tnecst gevondcn tcr plaatfe, daar mastboyfchen zyn, aan bocrenfchuurcn, die van lctm gemaakc zyn. Hct is aachgraauw, m.c zwartc irrcgulicre vlaicjcs, dcch wclkc vlakjcs, door 't vergrootglas bc- zicn zynde , bdban uic een bofjc by ecn pcvoegdc zwai te flompe doorntjcs. Hct achtereinde dcr dckfchaaljn is gchecl aschgraauw. 41. DE JAPANSCHE VARKENSTOR. Dit dicr is zccr zcldzaam te zicn in de Ncdcrlandfchc Kabinettcr. Ilct is ook vrecmd van maakfel, om dat hct op iedcr dckfchaal dric fmallc ribbctjes hccfc, wclke nict vcrdcr loopen dan op de hclft. Men kan de coultur n&auwlyks onder ccn naam brcngen: men zou die graaaw kunncn nccmcn, doch daar fpeelt ecn glocd van geel en rood in. 4:. I]ET BRABANDS VARKENSTQRRETJE. Dit diertjc is ligt loodklcur mct bruinc bandcn. 43. D E D U I N L O P E R. Dit geheclc dicrtjc is zwarc , mcn vindt die vcel op het zand van do Hollandfche duincn. 44. BRANDNETEL VARKENSTOR. Mcn vindt dit diertje op de brandnetels in Holland. i\Icn kan zicn uit de dckfcliaalcn , dic dc zyden en cen gcdcelto van den buik irfluitcn, dat zy dezclve nict kunncn open doen : Het hoornachtig dckfel van dic d;cr \s zwarc, mjar zoo digt bezet mcc fync groenc burjtcls, dac mcn hen groen moct noeracn. Uocii deeze m >oi groene borstcljcs raaken in het najaar veel daar af, vooral op dc lu^vicn dcr wyfjes, waar door ze ru cn dan fchecnen zwaic gcvjekc, of >;clieel zwnrc cj wezcn. Zy ver- fchillcn merkclyk in groottc, cn fommige hellcn naar hec gceic. De pooccn en fprieten zyn bruin getl. 45. DE ZANDLOOPER. Zoo rasch het voorjaar aankomt, vindt men doffe dier te in de duinen, waar maar enige sporen of kuiltjes zijn, uit welke zij niet kunnen komen vanwege de mulheid van het zand, en om dat zij geen vleugels hebben. Dit is een Wyfje, en aan de grauwe, en de Mannetjes zijn een derde kleiner en bruiner. Dit diertje heb ik in Maart gevonden op de Veldfla, het is aschgrauw, het vorige, doch van een ander maksel. De Zwartheid Gestipte Varkenshoorn komt van Suriname. Hij is geheel zwart, en heeft op iedere dekschaal drie fijne ribbentjes van de rug af tot het einde toe. De Goudkleurige Gestipte is zwart, maar zeer dicht bezet met kleine stipjes die goudkleurig zijn. Hoezeer dit kleine diertje gelijkt op de kleine zwarte Varkenshoorns onder de vorigen, zal het nogthans aan ieder blijken die de vorm van hun ledematen met elkaar vergelijkt, dat dit wonderlijk een andere soort is, geheel zwart zonder vleugels. Tweede Familie, die de sprieten dragen zonder vinkelhaak. Dit klein getal van Varkenshoorns verschilt alleen van de vorige aan de voorzijde daar het voetstuk waarop de kraalswyze leden der sprieten zitten, veel korter is, dan in de vorigen: Men kan best het onderste gedeelte der sprieten opmerken, als men de tekening derzelven op Plaat xxxv vergelijkt, raakt deze op Plaat xl bij het. A. Het Kleinste van deze twee is het Mannetje, en het Grootste het Wyfje. Het Mannetje is blauw, groen en heel aan de zijkant van de schoon gele streep. Het geen in het Mannetje blauw groen is, is in het Wyfje. ORDE. XV. GESLACHT. VARKENSCHAND. 57. Wij vinden bij het grote Zijn op het licht dat aan de vlootkanten staat in Hoila.id. 51. Dat kleine diertje is vuil bruin geel met zwarte vlekken, zodat het een tekening het afbeeldt. 52. DE KANEELBONTE VARKENSTOR, De Varkenstoor heeft een veer over zijn kom met N. 37 en 3%, en ik twijfel aan of hij daar niet bij hoort, doch het heeft voorzichtig van zijn vleugels is zeer kort. Het is kaneelkleur met wijde wolken, zeer veel beschilderd. 53. DE DIKKE VARKENSTOR. Dit diertje is bij uitstek dik en breed naar zijn grootte, zodat het bijna rond is. De voor- en middendelen zijn gecoverd, terwijl de achterpooten zwart zijn, met uitzondering van de overige delen, zwart. Het heeft een vogelvlekten. 54. DE GERIBDE VARKENSTOR. Dit diertje is fijn gebreid, en mooi bont uit bruin en wit. Het heeft bij uitstek dichte vleugels, en is mooi bont uit licht geel en zwart. 55. DE BLINKENDE VARKENSTOR. Het hoornige dekzaad van dit diertje is bruin blinkend zwart, maar zo dicht bezet met blinkende fijne boisteljes, dat men nauwelijks de kleur bepalen kan, welke verandert naar mate van vrolijkheid van licht daarop valt: veranderend zich het blinkend groen, en rood, en wit, en geel, en paars, met de donkere grond daarop daan afgeleiden: zij verkleinen zeer in grootte, ik liep ze te zien, die twee kleine oren waren. Zij hebben op allerlei dode bladten. 57. DE IRREGULIERE VARKENSTOR. Dit dier is zoo ver vreemd. Het maakt geluid wijkt af van de figuur der ancerw Varkenstieren. Het is meer donker grijs, en heeft drie zwarte vlekken cap ieder van de zijkant. Ik meen, dat het komt uit Amerika. ZESTIENDE GESLACHT. BUKKERS. KENMERKEN. Knoop gewijze leden der sprieten; geknoopt, zittend op den snuit, Het is der leder der sprieten ook knoopachtig. Het loopt onderbukkend naar de grond. DE toppen en het onderste lid der sprieten, met elkaar het maaksel van den kop, die zy altijd nederwaarts naar de grond dragen, onaervaren die gelijk van het vorige. Ook is dit dier veel vierkant dan een der Varkenstieren. 1. DE ROODE BUKKER. De spriet, verbeeld bij lett. A, zijn mooi bruin met een witte knop van drie leden en een bruine bakje. De kop is blinkend zwart en voor het oog is het geheel lichaam oranje rood. Men vindt het op de Eike bladeren in Keeiland. ZEVENTIENDE GESLACHT. VLEESETIERS. KENMERKEN. Kopsgewijze leden der sprieten; met een knop, wijkt gemaakt door de derde bovenste lid, Geen snuit. DE verhouding der sprieten met die der vorige geslachten, hier afgebeeld bij lett. B. N° 1, zal het ondersteel van dit geslacht, in deze tweede orde, gemakkelijk kenbaar maken. 1. DE ROODBONTE VLEESETIERS. Dit zijn de prijzen van de dier, hier nevens afgebeeld, zyn geel, wit, schaars wit, is fruigelijk blinkend blauw en schaars hartig. De dekstrikjes zijn van kleur en hebben drie scharpen rode banden. In de woning van de Toren woont in de nabije omgeving, waar warme mensen leven. Deze is veel kleiner dan de voorgaande; de dekstrikjes zijn op donkere zwarte grond met twee witte banden versierd, waarvan de onderdeel breder is. In een grote afstand tussen de twee vorige komen deze geelkantige dieren, met een groot lichtgaanveld: de kop en sprieten zijn licht bruin; de open ruimte is zwart; het rugstukje wat donkerder bruin dan de kop, de dekstrikjes zijn frisch grijz en bruin gebandaged; het gehele dier is min of meer ruig. ACHTENTIENDE ORDE. GESLACHT. BASTERD VLEESCHETERS. KUNSTWERKEN GESLACHT. BASTERD VLEESCHETERS. KWI-SPRATTEN die naar het eiland dijkwerken worden gebracht, grote vooruitzichten, een platte kop en een rug die naar de dikhuiden smal wordt. DEZE dieren worden ook onder de slingers gebracht, lopen zeer snel, en verbergen zich onder de aarde, die ze uitgraven. DE KLEINE BASTERD VLEESCHETER. Dit diertje heeft de poten genageld, is zwart van kleur, en wordt op runde plaatsen gevonden. DE GROTE BASTERD VLEESCHETER. Dit verschil in grootte van de voorgaande, de sprieten en niers zijn veel meer zichtbaar, de dekstrikjes zijn gelerpt, het rugstukje breed, rond, en het geheel dier is zwart. NEGENENTIENDE ORDE. GESLACHT. SCHILDPAD. KONINKERKE, Knappe vriend, allengskevle dikker worier, de kop onder het ruggetje verborgen, de rug en dekstijlen gerand. Deze dertjes hebben, even als de Schilpad, een rond, licht lichaam, order een schild verborgen, dat van boven rond en van onder plaatvormig. Ze trekken den kop ook even als deze onder het lieve kind, hebben kort, korte poten, verschillende kleuren en tekeningen, voor de meesten worden hier ter Landen gevonden; de meesten bevinden zich in de huizen. I. DE VIERVLEKKIGE. Dit dier, donker bruin, naar wit, zwart en heelend op het grote schilf, vier vuil geel, korte, vlakke poten, veel soortgelijk aan het kind; hoort huis in Amerika. II. DE TVEEVLEKKIGE. Het heeft na het groote, de kleur van het kind als de voorzijde, een aan de bovenkant en buikzijde van hetzelfde twee roestkleurige vlekken: Amerika. III. DE GETRALIEDE. Dit is een fraai, lichtgevend dier, het spleetje door een zwarte vingertong omgeven, drie geel, gele strepen als het ware het kind in de lengte, terwijl elke dier, van hetzelfde in twee soorten. IV. DE NETSCHVLIIGE SCHILDPAD. De lichtbruine kleur van het kind wordt door zwartachtige vlekken verspreid, zeer regelmatig verdeeld, en geeft aan dit dier een fraai uiterlijk. V. DE SCHILDTOERDER. Pl. xlii. Het rugschilf van dit dier is fraai groen, de bruine kleur en de gestalte van het kind, wat de benaming te wettiger maakt. VI. DE VIERSTIPPELIGE. Door de fraaie groene kleur, door de schoone rode stippen aan de buitenzijde van het kind, verifieert dit dier een aangename levenswijdte. VII. DE CIERLYKE. De aangename levenswijdte van deze dertjes komt voort uit de groene kleur, de korte, korte poten, de verschillende kleuren en tekeningen, voor de meesten worden hier ter Landen gevonden; de meesten bevinden zich in de huizen. Do veelvuldige zwarte flappen regelmatig op het roosachtig schild geplaatst het zwartachtige rugschild, met een roosachtige rand omgeven, vertoont de ciclydneyde van dit beestje beter in de Plaat, dan men zich belchte kunnen. In Amerika. De Getygerde. Een donker kastanje bruine grond, door zwarte strepen en flappen fracht gevlekd, onder techeiden deze Man en Vrouw van de overige. De Rood Gebaandeerde. Op een donkere rode of vuile crème kleurige grond, geven de donkere zwarte banden, in de lengte, naast elkaar geplaatst, een fraai oog aan dit diertje. De Paramaribo'sche. Vier roestkleurige vlakken op een donkere groene grond, een groene rugschild en de verfschillende nuances laten zich best in de Plaat ontdekken. De Groene. Dit diertje is donkergroen, met donkere schubben met stippels geëinde strepen, en stekende zeer veel buizen het lichaam uit. Waarom door het dier in de duisternis gekleed feit schilpadder uitgezet, het is van onder andere zeventiende, men vindt het in verschillende kleuren, op de kroontjes diamante platen. De Gerande. Een rode rand omgeven het prooen schild, terwijl de drie regelmatige strepen, een aan een naam voorzien, aan dit beestje gegeven, het is van oudere zwart. De Geblanke. Twee mooie rode vlakken verfijnen het schild van dit arderzijn, donkere crèmekleurige grond. Geel en Zwart Gestipt. De zwart stippen op den vuile gele grond geven dit diertje, wel een gelijken schild met summige levensverwaring. In de West-Indies. De Purpervlakte. Een na evenredigheid van het beestje, proovent de purpervlakte verfijnen, het schild, dat overige delen vuil geeld is. In de West-Indies. De Bruine. Dit kleine diertje is geheel bruin. In de West-Indies. De Gedoornde. Aanmerkelijk is dit diertje door de twee doornachtige uitvleesjes van het kind: voor het overige is het in de lucht groots, dat rug en gedrukt lopende rijk van roosje appels beschaving, ziet dit is zeer glanzend. DE GEPLEKTE. Op de een of andere prachtige ver tonen zie je bij dit zonderricht de onregelmatige oranje appels, vleugels; in Amerika. DE GEBOORNE. Het veld van dit roestige dier is de wetenschap van de verzoening in één punt, gemeenschap; gedeeltelijk lievend, soms dood; een vreemde zaak. DE HOOGRUGGEN. Dit kleine beestje is uit de plaats te kennen. DE ZWARTE LANGPOOT. Het zonderricht en van de overige zeer herinnerende maakzaal van dit diertje relatief beter aan te maken of het tot dit geslacht behoort, liet de overige eigenschappen van hetzelfde bezitten. DE ROESTKLEURIGE. Dit diertje wordt bij ons gevonden. DE GEVLEKTE. Twee witte doorlichtende vlakken aan beide zijden van het roodachtige kind van dit fraai dier en de glansrijkheid vanzelf geven het een behagelijk aanziend. DE GEKRUISTE. Een zwarte kruisgewijze streep op een roestkleurig kind, dat bij het wyfje lichter van kleur is, onderscheidt deze van de overige. Uit de West-Indies. DE ASGRAUWE. Asgrauw, met een donker kop en weinig geelachtig van onderen, kastanjebruin. Uit de West-Indies. DE WAPENDRAGER. Twee zwarte kindvormige vlekken, op het anderzijds geelachtige kind onder deze doet dit dier aldus doen noemen. TWINTIGSTE GESLACHT - HOOGRUGGEN. KENMERKEN. Knodsagtige Sprieten, die vier onderste leden, den knoop tilgend, Jij rugg plat, gebrand, die deft kinderen gebukt. HOE zeg de dieren van dit geslacht, door sommigen onder de Levechte heerschans betrokken worden, schijnen ze egaal genoegzaam van uittendraaien, om ze tot een bijzonder geslacht te brengen, hoe zeg de twee hierheen afgelopen, die eenige soort zijn, welke ik gezien heb. DE GETYGERDE. De kinderen deze dieren, zijnde Mannetje en Vrouwtje, zijn proteel van kleur; geel met zwarte stippen, grote zwarte vlekken ververen diezelfde aan de puntjes, op de zijkanten en in het midden, terwijl kop, borst, flanken en poten gestreept zwart zijn. EENENTWINTIGSTE GESLACHT. HARNASMAKER. De Spriet, naar het einde dikker wordend, de rug kegelvormig, na den kop kleiner. DIT genacht verschilt van de Schildpadjes daar in, dat de kop niet schuilt onder het ruggenschil, maar ingelaten wordt in de rug, ten anderen, dat het geen drie schijven heeft, of enige vliesvleugels, maar een hard hoornkraag, schubbenheel, dat het gehele lichaam omvat; en ten derde, dat de klauw niet ingelaten is in het derde led van den voet, maar groot is, en van gedaante als bij de schaarbitter. I. HARNASMAKER. Dit is het zeventiende Dier, dat ik van dit Geslacht ken : op het eerste aanzien zou men het houden voor een Watertor, maar de poten wijzen het tegenovergestelde uit: hij is plat van vorm, gelijk de Watertorren, en de omtrek van het dier is als die van een ei; het dekzeil van het lichaam, hoewel het een vlauwe naad vertoont, ter plaatse daar de dekzaalen in andere torren zitten, zijn vast vereenigd, en vijgen geen vliesvleugels onder, ter zijde maakt het een vrij scherpe rand, en buigt zich om, bekleedende den buik en het geheele lichaam van onderen, bovenop is het allerfijnst gebreid leer en bijna blankend glad, gelijk de kop en het rugdekzel. Uit Amerika. TWEE-EN TWINTIGSTE GESLACHT. STYFSPRIET. KENMERKEN. Spierzutlvormige Sprieten, uit schijven hevige: de dekzaaden aan het ondersteinde geboeide. OP het eerste aanzien zou men deze dieren niet tellen, maar bij nauwkeurige onderzoek bleek het dier te hebben dat kenmerken als hij voorzien, doch zij delen zijn buikzijde groter, en vallen van achter rechts uiteinde, pezige vleugels, evenwel zitten zij hoornvormig, dik en ovaal, en strekken om twee vleugels te bedekken. De kop is zeur kleurig en zwaar, op welke twee zwarte vlektens zitten, welke op den achterkant opvallen; uit den enkeldeleden bestaan, en als een schoon doorn vooruit te kijken; doch door het vergrootglas bekeken, zynde, blijkt het, dat die kleine onderhelften als knoppen zyn, en de zeven volledig schuilgaan, die dicht op elkander zitten, en het uiterste lid een scherp puntje hebben; evenwel blijkt het vrij klaar, dat het diertje niet veel bewegen in de acht bovenste leden der sprongen maken kan, meer dat de twaalf vleugels vooruit steken. De rug is eveneens kleurig en klein, met kleine duwtjes, die regelmatig zitten; de rug is oranje, waar door een zwart streep loopt. II. ORDE XXIII. GESLACHT. BOSTRICHUS. De dekschalen zijn, zo als ik boven aangetekend heb, ter zijde en van achteren met kleine puntjes bezet, zy zijn ook oranje gelijk de rug, maar in het midden en aan het einde loopt een dwars over dezelfde een zwart blinkende band. De dekschalen zijn niet glad, maar met duitjes en knobbeltjes regelmatig verciert; de poten zijn teder, en de voeten van makkelijk als die der bokken, doch het eerstvolgende lid, dat met het beeld geleed is, is uitnemend klein. De poten zijn zwaar, en het diertje van onderen is oranje en zwart bont. Het komt zelden zeer zelden in de Kabinetten voor, dit is het enige dat ik gezien heb in het Kabineet van den Heer Johannes te Utrecht. DRIE EN TWINTIGSTE GESLACHT. BOSTRICHUS. KENMERKEN. Een kleine sprong waarvan de gebladerde knoppen uit de drie laatste takken bestaan. I. DE GROOTE BOSTRICHUS, Tab. xliv. DE vrienden van deze kever maken hem tot een bijzonder geflankeerd, de onderste ledematen hebben de gedaante van kraallen, en zijn zwartachtig, maar de drie bovenste zijn bruin en gebladerd, doch deze blaadjes zijn niet plak, maar gemaakt als puntige bakjes, van welke het bovenste, als het onderste bovenstaande een deel uitmaakt; zij staan aan een knoppenmanier bijeen, maar zijn elkander afgezonderd, gelijk de tekening daarvan door het verspreidglas vertoont. Gelijk het maken van de vrienden vreemd is, zo zijn ook de overige delen van het dier, het draagt den achterste onderwaarbij bijna gelijk de bokken, en de rug styler, achter de kop zo steil omhoog, daar, zo draagt het dier zijn gevel op zijde zier, het recht opstijgend gevelde van de rug; met de kop een rechthoekige wijnkelhaak uitmakend met het overige gevelde van de tor, de rug is zo verheven rond, dat de zijdezelfde met de borst omringt een klootvormig uitmaakt, gelijk het lichaam naar een rol gelikt. Het voorste gevelde van de kop boven de bek is zeer ruig en draagt als een kief van bruin gekleed haar; even daarboven zitten twee kleine uitstekjes als kleine stompen doorntjes. Het rugdekel is fijn geknobbelt als een geronnen speeksel, gelijk de dekschalen insgelijks met zulke fijne knobbeltjes zier, regelmatig in rijen verstreken zijn; Het lichaam is van stevige stomp, en aldaar gehaald met de dekschalen bekleed, het geven de zijdezelfde op die plaats bijna geheel onderwaarts hangen; doch ieder dekschaal houdt op de verhevenheid, die door de boog aldaar gevormd wordt, drie doornappige kleine uitstekjes, vervallen zo verstreken rijen van knoppen indienen. Op die zijde hangen de dekschalen ook zier onderwaarts. Het gehele dier is van boven blinkend zwart, maar van onderen eenigszins ruig en bruin zwart. Ik heb een zeer noodgevatte met van gezondheid, dan Cwee, een in de kaha van een helder. Leer van Hoky, en een in dat van den H. Edel. Heer Kenge res; beide uit de West-Indien. DE KLEINE BOSTRICHUS. Deze tortoon heelt met de vorige niet alleen de vier ledematen in de voeten, maar ook het maaksel van de kop, rug, en de schaaldieren, doch vermeldt merkelijk in het maaksel van de sprieten, 20 als de tekening vermeldt. De ribben, welke over de delschalen lopen, en niet ver van het eind in doornen eindigen, heeft deze soort niet, maar allen zeer fijne ribbetjes over de schaaldieren, welke als van segraal leerrzijn, voorts is de lengte van de overige ledematen gelijk aan die van de vorige soort. De kleur is beiderlijk aan die van de vorige soort. VIEREN-TWINTIGSTE GESLACHT. LIERENHEERSCHAP. Kenmerken: Korte gehechte spieren, die na het einde dikker worden. I. DE GEVERSCHIPPENDE. DE dekschilden van dit Dierje zijn bloedrood, iedere met drie zwarte stippen voorzien, en een die aan beide dekschilden gemeen is, het rugdje, kop, poten en onderlijf zijn zwart, de sprieten rood. 2. DE VEELSCHIFFERDE. De dekschilden van dit dier zijn roodachtig van kleur, ieder met acht zwarte stippen voorzien, terwijl de negende aan beide gemeen is, op het rugdje is in het midden een grootere zwarte vlak, en er zijn weer zeventien kleiner, de kop is zwart, gelijk ook de sprieten en poten. 3. DE CIERLYKE. Op de geelachtige dekschilden zijn de zwarte vlakken zeer regelmatig getekend, waarvan de middelpad en onderste helft aan beide gemeen zijn, het rugdje en achterste gedeelte van de kop zijn ook zeer sierlijk met zwart geboord, sprieten en poten zijn geel. 4. DE ORDE XXIV. GESLACHT. LIEVENDEERSCHAANTE. 71 4. DE VIERVALAK. Op de glinsterende zwarte dekchaal zin vier schoon rood vlakken, waarvan de bovenste hoeker van elkander verward zijn, en in het midden met een zwart stipje voorzien, het geen haar van de volgende onderzeeid, Voor het overige is dit diertje gehoel glinsterend zwart. 5. DE HONGAARSCH VIERVLAK. Dit diertje heeft veel overeenkomst met het voorgaande, de sprieten zijn geknopt, welke knoop wordt gemaakt door de vier bovenste leden, die hoe langer hoe dikkere worden, en zich eindigen in een gehoel diertje van boven en onderen blinkend zwart, maar heeft twee grote schoon rode vlekken op elke dekchaal. Uit Mongolië. 6. DE CARMOZYNE GEVLAKTE. De dekchaaldieren van dit diertje zijn carmozyne rood, met onregelmatige zwarte vlekken, het rugdekhaal grys met zwarte vlekken, gelijk ook de kop, de pooten en sprietten roodgrijzig. 7. DE GROOT BRON G. Op de blinkende castanjebruine dekchaaldieren zit een zwarte vlak, het zwart rugdekhaal heeft een roodgrijze vlak met wit omzoomd, twee kleine witte vlekkens zijn op hetzelfde tegen de dekchaaldieren aan, twee diffuus gelyijk tegen de kop: sprietten en pooten zijn zwart. 8. DE WIT GESTIPPENDE. Vuilgeklede dekchaaldieren met regelmatig geplaatste witte stippen, het rugdekhaal met twee grote zwarte vlekken voorzien, voor het overige heeft het gehele diertje vuil gekleed, pooten en sprietten roodgrijzig. 9. DE ROESTKLEURIGE. Op de zwarte dekchaaldieren zijn roodgrijze vlekken, waarvan de bovenste de grootste, de middelste rondachtig, en kleinder dan de achterste, het rugdekhaal is zwart, sprietten en pooten roodgrijzig. 10. D E G E V L A M D E V L A M D E De rosagtige vlekken, waarmede de zwarte dekschilden, een rugdekschild van 72 II. ORDE XXIV. GESLACHT. LIEVENHEERSMAANTJES De Torretje verciert z'n, doet hetzelfde van de voorige, door frisheid en tekening merkelijk onderzocht. II. DE ROODGEVLAZTE Pl. xlvi. Op de glanzige zwarte dekschilden zijn tien heldere schoon rode vlakken regelmatig geplaatst, het rugdekschild is grisachtig met zes zwarte stipjes; de kop grys, vleugels en poten rood. 12. DE ZWARTE GEOOGDE. Citroenkleurige dekschilden en rugdekschild met regelmatige zwarte lippen geven het een elegant aanzicht, van onderen is het zwart, kop en vleugels roosachtig. 13. DE WITVLAKKIGE. De vleugels geknopt, aan het einde een weinig dikker wordende, de kleine kop schiet halverweegen de borst, het gebeelde beestje is oranje met langwerpige geel-witte vlakjes: op de borst zijn twee witte ovaale vlekjes aan weerszijden, een, de rand der bovenste vleugeltjes is meestal vuilgeel; de vleugels en poten zijn oranje. 14. DE GEWOOLDE. De meesten van dit geslacht zijn gespikkeld, uitgezonderd deze, wiens dekschilden regelmatig gewoeld zijn uit zwart en bruin rood, de kop en het rugdekschild zijn zwart, de vleugels zijn geel. In Holland, 15. DE LEVERVLOKTE. De dekschilden zijn zeer glad, en zeer schoon blinkend kastanjebruin, rondom met een lichtere bruine rand naar het gele trekken, waardoor de kop en het rugdekschild ook lichter van kleur zijn. Door het vergrootglas ziet men het buitende randje van de dekschilden zeer elegant, raad vierkante bloembladeren op dezelfde verheven. Van onderen is het bruingeel. De vleugels zijn in grootte van de vorige onderafdelingen, gelijk uit de plaat blijkt. 16. DE GROOTE GEVLAMDE WEST-INDISCHE. De zwarte deckkinderen met twee rooskleurige vleugelen, waarop zij een zwarte stip vertoonden, het rugzicht, kop, poten en ogen waren zwart. De afbeelding maakt het dier kenbaarder dan de beschrijving. Vijfentwintigste geslacht. Schilfdieren en kenmerken. Draadvormige spieren, uit drie lentes bekleed; op plaats van de schaal een groot schild, vertand en twee vleugelen. I. Coromandelische schilfdier. Zeer gebroken, kan ik de kleur van deze Tor, nog niet beschrijven, noch door woorden verbeelden; de meest gelijkend heeft hij niet de puurste Amethist, en is niet minder schitterend dan deze; aan het staart eind is hij schitterend groen, van welke kleur ook het voorste randje van den rug en de kop is, op welke twee, en op het deckschilf zes donkere paarse vlakjes zitten. Van boven is het hier gevestigd, schoon groen en bruin gekleed. De Batawische schilfdier. De grondkleur van dit dier verandert naar mate de stralen van het licht meer of minder regelmatig daarop vallen, van licht groen, naar goudgeel, en elders purper, alles even schitterend, en op deze grond zijn bruinrode figuuren van makkelijk tekenen, zoals in de tekentekening is afgebeeld. De poten zijn kastanje-bruin. Het dier is van onder niet minder schoon dan van boven, en heeft de kleur van den koperbloem, geel, gloeiend goud, en een groen gekansteerd en gevelkt door elkander. De Groene Schilfdier. Een donker groen, zeer glanzig schild, niet als de vorige regelmatig geplaatste zwarte vlekjes, maar dit zo schitterend niet als beide voorgaande voorkomen. Javaanse Schilfdier. Botsfoto. Dit geheele dier blinkt als een edel gefleente; ter plaatse alwaar het ligt, valt het vertoont zich geel, daar het ligt wat rander valt, groen, en waar de schaduw valt, schoon blauw. Op den rug zitten vier castanjebruine vleugels, en op het dier zeven van dezelfde kleur, de oogen, sprieten en de tenen der poten zijn blinkend lichtcastanje bruin, maar op de beenen, en op een gedeepte der borst en buikringen glittert het van schoon azuur en purper. GRAUWE SCHILDTOR. Dit dierje is grauw, de buitenkant van het schild met gele vlakjes evenredig verdeeld. DE GROOTE GRAUWE SCHILDTOR. Pl. xlvii. Deze verfschildering is niet, dan in grootte van de voorgaande, zijnde ook donkerder van kleur. BYTEK. Het geheele beestje is hoog bruin, enwit gepikkelde en aardig gefigureerd, en kan zich, als dood veinziegend, laten heen en weer draaien, zonder zich te bewegen, het mannetje is vliegende afgebeeld. ZILVERKLEURIGE SCHILDTOR. Op het glanzige witte schild vertoonen zich drie vlekken, waarvan een van een tegen het rugzijde geplaatst, waarop twee grotere en twee kleinere in de aftekening te zien zijn, kop, poten en sprieten zijn zwart. DE GEYTENDE SCHILDTOR. De rozige schilden van dit dierje zijn met blauwachtige oogen met een zwartachtig randje omzoomd, getekend: het bonte schild is rozeachtig en als eenigzins geplooit, kop, sprieten en poten zijn rozeachtig, de vier vliesvleugelen bijna zwart. DE ORANJEKLEURIGE SCHILDTOR. Dit prachtige dierje heeft het schild prachtig oranjekleurig met een donkere groenachtige rand omzoomd, en dergelijke vlakken aan de zijkant en het rugzijde zijn in soortgelijke donkere lechtere groen, de sprieten en poten oranjekleurig. II. DE GEZONDHEID. Het groene dek en het rugvlees is schoon groen, ligt geverfd en met kleine puntjes heet, een roodkleurige zoom omvat het vlees, terwijl ze gelijk kleurig vleesstukken op het vlees en vliegensoblin op het rugvlees zich vertonen, Op het hoorn en poten zijn groen. DE GEVANDEERDE. Drie witte strepen, die op een koperkleurig dek, borstvlees en kop evenredig samenlopen, onderscheiden zich van alle de overigen: de kop heeft een poten zijn koperkleurig. DE FLUITERS. Op een zwarte grond vindt men het dek, rugvlees, en kop, gezien vijf evenwijdige rode strepen, hetzelfde verval, daar aan de achterzijde van het dek vlees zich vertonen. KENMERKEN. Kenmerkende gekleineerde, vriendelijke, waarschijnlijk de vier laatste tekenen de knoof uitmaken. INLANDSCHE. Het rugvlees is gerand en gegeten, ter wederzijde verceerd, borsten heen, op het midden van het rugvlees is een bruin, zwart plek. Voorzien is het gehele dier bruin, geel, zoo als het hier in zijn natuurlijke grootte, als mede vergroot vertoont wordt. Het valt in Holland. ZEVEN-EN-TWINTIGSTE GESLACHT. PYROCHROA. Pl. xlvii. KENMERKEN. De prieten van de vijfleden, van waar de teel onderscheiden rond en glad, maar de neven bovenzijde binnenzijde strekgetand zijn. 1 en 2. DE VUURKLEURIGE, de man en het vrouwtje. De kop is als die van de boeker, waarop, na de afvrieting, de hongerpijn heerst en zweett. Het ruggericht hartseboei, zordig rand, de dekelaan naar onder toe breeder dan aan het rudelvel. De leden van de voorvoeren, wit, zijnde de vierde, jekloofd, en daar in de klaaua', maar van de afstervoten drie, en het derde, jekloofd, en daar in de klaauw. Het wijfje heeft geknopte spruitjes in 15, zijn boeker van kleur. Acht - En - Twintigste Geslacht. Bastaard Schaarbekker. Kenmerken. De poten bestaan uit ledematen die naar een omgekerveerde, komme omgekeerde kegel vormig, en zittend voor de oogen. I. - De Carniolische. De kop heeft in makkelijk en in velders veel overeenkomst met die van de schaarbekkers, maar hij mist de scharen, het raggekraan, het schaarbekje heeft een schaarp rand en geen zoom; de dekchaalen zijn fijn geribd en bruin-rood, en de overige delen van het dier zijn zwart, de ledematen en votten zijn lang, het op een na laatste is niet gekliefd, gelijk in bokken, de nagel is lang. 2.- De Coromandelse. De spruiten van deze zijn veel korter en meer in een gedrongen dan die van de vorige. De kleuren en schilderingen zijn zo nauwkeurig verbeeld, dat ik daar niets heb bij te voegen, hij is uitneemend raar. Zie Coromandel. Negen- Hertigste Geslacht. Ongenaamde. Kenmerken. Spruiten die naar het einde dikker worden, onder de kop geplaatst, de ledematen bijna samengroeid. Het dierje is bijna zwart, maar door een vergrootglas gezien, donkerbruin. Dertigste Geslacht. Sint Jansvliegen. Kenmerken. Kraaihormoos spruiten, lont oplopend, aan de kop dunner, buigzaam dekchaalen. I /• DE GROENGLANZIGE. \t \\ baar is. TIET diertje is gchecl glanzig groen, zo als uit de afbceldingzigt- \. /». DE go II. ORDE XXX. GESLACHT. St. JANS VLIEGEN. •.: 2. /3. DE GEEL GESTREEPTE. Het fehcele dicr is vuil bruin , inaar op icder dckfchaal ziet men twee geeic flreepcn, welke over de lengce derzelve loopen. Uit de Berbicc. 3. fi. DE GEELE. Alles vvataan dit dier van boven of onderen te zien is, is mooy zwart, behalven dc dckfc -.aalen, die geel zyn , van de Caap de goede hoop. 4. p. DE GEEL GEBANDEERDE. De kop en rug van dit beestje zyn zwart cn z^er ruig docr zwart hair, de dekfchaalen zyn glad, geel en met zwarte banden vercicrd. het rug dek- zcl is op zyde nog fcherp, nog gerand, maar rondagtig orageboogen. 5. /3, DE ROOD GEBANDEERDE. Deze vcrfcbilt weinig van de voorgaande als in de kleur dcr banden. 6. ^. DE GROOTE ROOD GEBANDEERDE Pl. xlix. Deze Tcr verfc'vl!t van dc voorgaande zoo door gr^jote, als dat deze eene'band minder heeft, en de dskfchaalen van agtcre enigzints van elkaii- der wyken. 7. fi. DE GROOTE GEEL GEBANDEERDE. Deze fchynt ook door groote voornamentlyk te verfchillen van 4. ^. hier boven befchreeven. 8.(3. DE BRUYN GEBANDEERDE. De geele dekfchilden van dit dier worden door bruine fmalle overdwars lopende banden verdeeld, terwyl het a^rterfte^gedeelte derzelver door eene gelyk kleurige bruine vlak bedekt wordt, het ruglciult, kop , fprieten en poten zyn zwart. ... p. P. DE GEVLEKTE. v ''^ Op een vuil geele grond der dekfchi!den vertoonen zig regelmatige zwarte vlekken, het rugfchild^^n ' op zyn vuil geel , de nj^pers , Tprieteji ,en poten zwart. - . -'■' EEN- II. ORDE XXXI GESLACMT. .MLTNNIKKEN. «i * * * * EEN EN DERTIGSTE GESLACHT. Anno 1758. Kenmerken. Het dier heeft twee soorten vleugels, een lange staart, een grote kop, zwarte ogen, achter de ogen staat een soort priem. Ten hoogste de kop zit onder de borst, een breed en verheven borst. DE CAPUCYN. De rug is zeer smal, rond en als in een soepele hokken, onder van de borst inflerende, daarom vleugels zijn buitengewoon groot, en de vleugels overtreffen de lente zwart, doch het geheel is ruig door de syncope bruisende geel borst. DE GROENE MUSSABBOM. Dit dier is groter, heeft de vleugels kinderlijk groen, het lichaam rossig, de poten en vleugels zwart. Twee- EN DRIE-EN DERTIGSTE GESLACHT. SLUIPTORREN. De vleugels komen volkomen overeen met die van de Slangen, doch zijn spieren worden op het eiland dikker, waarom hij onder de Slangen wordt gerekend, zijn grote klauwen aan het einde van de poten ondersteund, het hebben ook van deze vleugels, gelijk zij, dat hij zeer zwakke sissen heeft; de borst is plats, kinderlijk, een witte rand. DE GROOTE WEST-INDISCHE: Komt volkomen overeen met de Slangen, doch zijn vleugels worden op het eiland dikker, waarom hij onder de Slangen wordt gerekend, zijn grote klauwen aan het einde van de poten ondersteund, het hebben ook van deze vleugels, gelijk zij, dat hij zeer zwakke sissen heeft; de borst is plats, kinderlijk, een witte rand. DE NELANDSCHE. Deze heeft de borst zo geel niet, is minder glanzig, en vermindert veel in grootte van de voorste vleugel. Kiioopa^tigefprieten allenni^skens dikker wordend (onder het bekke- reele ingeleid bijzijde de inond. De pooten plaat en breed om daar te kunnen graven. Ouder. ZWARTE DUINLOPER. (Man) DEZE is kleinder dan de Volgende, 20 ra« er enige warmte koninklijke koirln zy vroeg ir. het voorhoor cee voorrechyn uic do duinen, iiec gehele becje is zeer zwart, maar di uteinde der prielen en poenen minder. ZWARTE DUINLOPER. (Vrouwtje) Groter dan de voorgaande, overigens gelyk, minder blinkend. BREEDEBROEDER (Man) Dit is groter en breed dan de voorgaande, is ook roodgig violette kleur, zeer blankende. VIER (Man en Vrouwtje) ORDE XXXIV GESLACHT. Diaperis. VIER-ENDERTIGSTE GESLACHT. Tab. 1. DIAPERIS. Kenmerken. Een soort van prielen (?> vyfkedene in de voetertip vijf achtervoet, vijf vlerken. I. GEEL GEVLAKTE. Het geheele dier is blinkend zwaar, doch het voortstel gedeelte der deksschaalen is geel, en drie kleine gele vlakjes midden op elke deksschaal naast elkaar. Uit Denemarken. VYF (Man en Vrouwtje) ORDE XXXV GESLACHT. SCHIDUWMINSUR. (Hagedis) VYF-EN-DERTIGSTE GESLACHT. SCHIDUWMINSUR. Kenmerken. Een vlak ongebrand rugzakje, het overige aan in de schuiptereru. A. DONKERSCHWARTE. Dit diertje is glanzend zwart, en zeer vlug. ORDE XXXVI GESLACHT. KELDERTOR. ZEES-EN-DERTIGSTE GESLACHT. KELDERTOR. KENMERKEN. Kraaggewoner prieten, zij gelyke levenswijze heupdode, een holronde rugzaamgegroeid deksschild, geen vliegenvleugels. DE ROOD GESTREEPT. De zwarte deksschilden zijn met kruinige rode strepen in de lengte versierd, het rugzakje, kop, poten en onderlijf zijn glanzend zwart. DE SMAL GERIBDE. De kinderen zijn niet gericht, en geen gelijke plaats, voor het overige algemeen zwart. De KLEINE HOORGRUG. Deze verschil in grootte, vergeleken met de overigen, de kinderfiguren zijn meer verheven; geheel glanzend zwart. De GROOTE HOORGRUG. Deze verschil weinig van de voorgaande, uitgenomen dat dek schalen, en rugschal meer verheven zijn. DE LANGHALS. Hier is bij de namens klok, een kleiner als bij de overigen, de dwarsbalken, het kleur, geheel schitterend zwart. DE AFRICAAN. Over de schaal valt dit de lopende drie kleine ribben, zijnde de grond tuimelen, behalve als figuren leder, de kop en rug zijn glas, uit Afrika. DE FLUWEELEN. Na haar maat, de lange hal, of het dier valt, vertoont haar zier meer of minder zwart, en al niet gepeeld, geheel glazig. MARSFILLER KELDERTOR. Zonderring is in deze, het grootste uisteksel boven den aars, dat wel op het andere aanziend, uit, toegeven schijnt te beginnen, raar vreemdlijk meer terug te slaan, en zo veel als dit de schalen vast aan een richte is, blijkt het ook een voorziening over het harnas, de harnas van de legermacht, ter plaatse duurzaam door de twaalf werkers te, een fluitje. Het geheel is van boven en van onder donker zwart. Uit Marillier, uit het rijk van Groningen. Einde van het Tweede Deel. "Hello, my name is Emma Watson, and I'm here to talk about the importance of education in today's world. Education not only provides us with knowledge but also shapes our future and determines our place in society. It's crucial for individuals to have access to quality education, as it can transform their lives and the world around them. Education plays a vital role in promoting understanding, acceptance, and respect for diverse cultures and beliefs. By exposing ourselves and our children to different perspectives, we can foster a more inclusive and tolerant society. Education also helps to reduce poverty and inequality by providing individuals with the skills and knowledge necessary to contribute to their communities and economies. The power of education extends beyond the classroom. It's about lifelong learning and continuous growth. Whether we're learning a new language, mastering a skill, or simply expanding our knowledge, education enables us to better understand the world around us and our place within it. I believe that education should be accessible to everyone, regardless of their background or financial situation. Every individual has the right to receive an education that empowers them and prepares them for the future. It's our responsibility as a society to ensure that all children, including those from underserved communities, have the opportunity to receive a quality education. In conclusion, education is truly the key to unlocking our potential and shaping a brighter future. Let's work together to support education in all its forms and to ensure that every individual has the chance to thrive and make a positive impact on the world." Sincerely, Emma Watson J^. (^^'hy^^iittnii /Irii/AK^-it ffaJ Pti^.prvhfHy. 'lAb AA\ II C.-^^t.^hlyntuitm iltJifj:^>iJn<-p-'ti'tKY- \-Ttt7ih I TAB JCXAllI *5- 4 * -4 % ts. *P ^ # .■?. V,'<rf/ a Jt.Jirulirs. M-aJ piff-.^fvfifU-je. rherimh. t«i..a:ai\. "'^L^ "^.V.u/?/ .1 .•^./ra//v. t^.i^t ^.'iTwt^i/t/i ,1./ iTff.M-r. '.: ■uy- TAB.iJCX . f . <'/'<•/>/ /» .^ . /nifyrj-if ^i^ri/nh. r.XC.hlfft.itiii J.i ^i^f^-ti'rtf- I TAB.XXXI. 1 ■+ ♦^ « ft — ♦> l^ i %■ I — IL % III ^ ^.-^Vyi/ j .fi .yniJfJ-i/-.'\'7'rirni. C.^C.^KlMtnann .iJfvf-frr-tpt^f. TAB XXXll. m ^ / \ % N^ V, H m^ '^ -# % /»fi. - ^ ^, ^ ^'Wve^^ „Ji.fciJffJ-ir..'*in,nt r.XrjdtimanJi ^ ^f. fftvDrtyp. TAB XXAlll 5^- j>- 4- ^ "•,-/;■/ ,/ . i*. f.-u/pr.^iTtnti ir.cKi^.A^Ufm-ttn ./«//•'^•/W/»'^ T TABXxxrv: ^ y- JO. 11- 13- 'ih ^ .'ViXat/'^ a.iX. /eu^fit:-i2Ti>ia,r,fa^ ^- <^C.Mtmitmfm »/fit&.^n'r nyy. ^■f- \ 9fO. ^^''•''''-'^■"•'"". / -V •'/■'.( rr.-r.U,^. TABXXXVI •22. -^ ^ .ia: 4- if. i^ •ij- J^.C.'^ V^mmin^/fnfDj: et a,/ ttut. pnrftyti/r'. TAli AAX\ II ^ h^ ^ >.'/t\ V^rm^,,»^ Cflf^. ft-aJ frft,-t\ I TAB.XXXVITI 39- ^ t'..'7'. l'.,h'/ffr>t,iiiit fi'uiifj: fta^i tfi^.vretott.-y. TAB.XXXIX C.^C.Xt^atiaiiK r-iilf>*. tfjJri.t-.f.^tk^e^r^lintiit. TAIVXI. « - / yir ^lj^ ^ 4 \k M y.t'.. f/rrmtifirl /iV/^.r /t.i^ifu-f^.frftnftyf- TAB.XU. s. ■^ I* 4- lA. .a.-» # J C.F r.IC-lttrnann ^ ^,*: /■rftf^f- y^ryrrt * TAhALli. ■«-#- # jr ^ $. ^ "^ r C^ C.^ASs^r^*4Wfn a^ ^rt'- /'n^ttt%y* ■ .•, \ ^r>'fTi^. TAH.XIJII. ^; -jjr ij ■'/ r\B.xi.i\ 1 ! ^ •jy. ♦■ •i^- i^ * > H CJ^.i^.K^^-^-ftt-i^"! •'•! t-iW: tfyftaft^y.-li^rVriA. rAB VIA .ly /t<^. M 3*- .n ■>+■ ^o < Cf.C X7*frn,irM j./ n'4.-*\Brt'ATii'^..Vfrrtn^ V - va ■V TAh A'l,\ l 1 - ^^^ ^\ ni - IV 4^ 4^ \ VI ^ 4- C.ir. C. KUmutrtn .t.l ^et. ^r*t*nf. Xfrinit TAU. \1.\ 11. XI. Alll. _ XII vi^ v^ ^ ^^ J * XIV 4 "^ k'.F.t'.KJffn.tnii j,/ ^i.i. fri'ri'rt,j>. l'.-'^»".» i TAB.xiA rii *( /•. X C. XUetn.nui u./ f>irt- fnvlrtx-tt 7"- - ' '"'f'" ' • ^ '\'.\n XL1\ IV VII IX \ III ^' ^' ^Kjt//fr ,4<m//'. ^^<.\ XII XIII ^ .\ \- XIV '9r^ .\> i -YVII ^ife % XIX AVIII * ' ^M^»«u/vl tim^ TAB I. I XX XXI XXIV XX\1 m xxn xxin ■K» XXV ^ ^%^ rxvu % % _i^ ''■7iUm»0'V /<»>//■ TAB 1,11 \ II + III 4 IV . 4 VI - ^ -•■•'•-'— '/-V 1 lAh L III V II \ III IX 7 ■ XI - XII ^Y^^ \!ll XIV # f I Ali I I \ X\' XVI X.VI # XVII WIII XIX - XX c -0- /ly,''/' w . >V' T AB I \ •^ -^ :^- V / * J ~ / CU. 