title: Catalogus systematicus coleopterorum. Catalogue systematique des coléoptères. Systematische naamlijst van dat geslacht van insecten dat men torren noemt
creator: Voet, Johannes Eusebius, 1706-1778
text: Deze heeft een zeer dikke kop, een rolronde borst, zonder doorns, de dekkelalen afgeveld, de ver gang is bleek bruin, met twee in de korte loopende zwarte banden op de borst. De dekkelalen zijn afgeveld, raakt in de lage loopende schildjes aan, met gevecht in de onderkant geveerd, het gevecht is bleek bruin met twee in de korte loopende zwarte banden op de borst. De dekkelalen zijn afgeveld, raakt in de lage loopende schildjes aan, het gevecht is bleek bruin met twee in de korte loopeende zwarte banden op de borst. Het gevecht is bleek bruin met twee in de korte loopeende zwarte banden op de borst. De pooten zijn van onder doornig met zeer kleine door needjes. Het dier woont in Europa. Het hoofd en de borst zijn ronder dan bij de vorige, de dekkelalen niet afgeveld, maar wracig met lange wratten, de vacht is alom grys, de prieters macrog. Het dier woont in Europa. Het heeft een groot hoofd dat zeer zwart is, een kogelronde borst, kleiner dan het hoofd, de dekkelalen roodachtig gekleed met zes zwarte plakken, verspreid van de twee bovenste in elk dekelkab, kleiner zijn, de onderste groter, de prieters middelmatig, het is van onder gekleed zwart. Het dier woont in Duitsland, ook in Holland. Het is van grote groote als de vorige, borst en hoofd zijn zwart, gekleed over de voeten, de dekkelalen zijn grysachtig geel, met een eenen platten rand, de prieters zijn middelmatig. Het dier woont in Holland. Het hoofd is zwart, de borst rolronde en vermilionrood. De dekkelalen rood met drie verheven strepen, het onderlijf en de pooten zijn rood. De prieters langer dan het lichaam. Het dier woont in Duitsland. De vrienden vertonen zich gelijk in de afbeelding, het laatste lid is dikkere, de oogen langrond, dicht bij de vrienden, de rug zonder rand, de dek-schaalen gekorrelt, na de punt smaller, de diaen dik, drie lemmissen aan de voor- en achtervoeten, het laatste lid gespleten, het geheel dier is zwartagtig met ruige kop en boenen, die twee zwarte stippen hebben, en de dek-schaalen twee grijze. De tweeborst heeft het hoofd zeer breed, afzonderlijk grauw, de borst breed met twee glanzige verhevendheden, de dek-schaalen glad castanjebruin, de vrienden groter dan het lichaam, en zwart, de diaen aan het eind breder en zwart. Hij woonde in Holland. De postbode is een vreemd dier uit de Barbices, en komt veel met het Nederlands overeen; maar hij heeft langer poten, en de achtervoeten zijn groter dan de voorvoeten, het is bruin geel, maar de dek-schaalen hebben enige witte strepen en vlekken. Uit het Cabinet van den Hoog Ed. Heer Baron E. Engers. Het juffertje heeft het hoofd zeer klein, het borststuk is na de dek-schaalen toe breder, en voegde zich aan het lichaam door een verlenging, de dek-schaalen zijn toss, met een streep op de naad, de einden der diaen van het harnaij en twee per paar zijn zwart; de vrienden en poten zijn geel. Hij woonde in Duitsland en Holland. De bultige moor is geheel zwart, de borst bolrond, de dek-schaalen zwart, en bultig aan hun begin, ze hebben aan hun einde een roodkleurige rand, de vrienden zijn dik, de diaen als een knoop. Hij woonde in Duitsland. De page zit op een stoel, de schilder is Christiaan van der Neer. Deze is een van de kleinsten soort, en heeft het hoofd en de borst bol, breed en zwart, de schouders zijn zwaar zwart met een streep witte band, het grootste deel van het lichaam is zwart met een rommel witte band, het grooC’ ORDE. II. CESLACHT. DOKKEN %j grootste deel van het kind is zwart met een geelken band, het lichaam en de dieven zwaar zwart, de beenen en voeten gekleed. Hij woont in Europa. DE CADET. Hij is tweemaal groter dan de voorganger, en heeft het hoofd veel aandachtig, de ogen zwart, de borst bolronde en zwart geelklep, de dekshaal blaauw, de pooten en het lichaam van onder zwart, de spieren blaauw. Hij woont in Duitsland. DE GHYZE. Hij is zo groot als de voorganger; het hoofd en de borst zijn lansjor en bruin, de borst is rond, de dekshaallen zijn grys met twee vlekken bruin, en een streep wit aan de band, het vlees is zwart met flippers, de pooten zijn grijs en wit, de spieren zijn matig. Men vindt hem in het Poolse gebied. DE RIDDER. Pl: ixiir. Deze schoone Bok heeft het hoofd en de borst groenachtig grijs, sterke kaakbeenderen, de ogen bruin, de rand is geelachtig en loopt uit in een rond schijfje dat bruin is, met een geel randje. De dekshaallen zijn bruin blinkend, met twee verheven strepen, die aan het eind samenlopen; de pooten en spieren zijn lang en geel. Hij woont in Amerika. DE MUNNIK. De vacht is rossig, het bontje is rond, de spieren langer dan het lichaam. Hij is uit Amerika. DE KAARDINAAL. Deze is schoon vermilde rood, de borst is rond met twee knobbeltjes als hoornen, de dekshaallen zijn zilverglanzend, het is van onderen zwart. Hij woont in Holland en Duitsland. 122. DE KAARDINAAL. (Het Almene.) Hy is grover dan den vorigen, maar de helft kleinere, en de vogels de kinderen 13 zwart. 13. DE BISSCHOP. Hy is donker bruin volgt, het hoofd klein, de hals bolronde, de vleugels breed en dan de vork, en wat uiteindelijk, de vleugel donker bruin, de vogels bleek en donkerder dan het lichaam. Woond in Vlaanderen. De vleugel is dikker dan bij de andere met sterke kaakbeenderen, de kleur is rood, met een zwarte vlak op de kruin, de hals is zwart, de borst bolronde, rood met een zwarte vlak. De kinderen zijn oranje met twee ronde zwarte vlakken, het onderste van het lichaam, de voeten (die langer dan het lichaam zijn,) zijn zwart, hy is uit Oool-Indien, en berust bij den Hoog Ed. Heer Rengers. 125. DE PLUIMDRAGER. Deze is een van de bijzondere, hy heeft het hoofd zwart en klein, de borst hol en wat lang, geel met eenen zwarten band, die van de kruin naar de kinderen loopt, de schouders zijn geel, de kinderen zwart, met eenen breeden witte band, op de hoogte van de schouders pooten, het eerst lid der poten is geknoten, het tweede heefr een doorn, die loodrecht op het lid staat, het derde lid heeft een pand haarig kwartje van geel en zwart haar, dit kwartje is breder dan de kinderen en langer dan de borst. Hy is uit Amerika. En berust in het Cabinet van de Heer Knoh te Dordrecht. 126. DE ROESTCOULEURIGE. Deze is geheel roestverwerkt bruin, met een bolronde borst, en zwarte oogen, de poten korter dan het lichaam. Woond in Amerika. FJERDE FJMJIIR De rug is glad, de dekman aan het eind, gedoorn. DEZE schoone Oostindische Boek heeft een zwart hoofd, met witte strepen geschilderd, de borst is zwart met twee zilveren witte banden. De dekkel is schoon azuurblauw met een purperen weschtijn, en zyn van agathereën plat, uitloopende in drie doorns, deze worden aanvullend geschilderd door zes sneeuwwitte vlakken op iedere dekzel. De leerdjes der spotten zijn wat gedoend en zwart, de pooren en het onderliggende zyacht, gechelld zwart en berust in het Cabinet van de Heer van Hoey. DE DOORNBOK. De houding en het verhoudingsveld komt zo dicht aan de voongel, dat ik gezien twintig veelvoudige verschijningen. ORDENAERS. II. GESLACHT. BOKKEN. Deze heeft maar drie vlakken op iedere dekzel, en in plaats van twee ronde hoornen heeft een kink. De leerdjes der spotten zijn dun en langwerzig, de poorten en het onderliggende zyacht, gechelld zwart en berust in het Cabinet van de Heer van Hoey. Deze groote Boek heeft een zwart kop en borst, en het hoofd met een dubbele rij barbelen aan de onderkant gehangen. De dekzalen zijn bruin en loopen in vier doorlopen, uit de poten zijn leren en bruin, de spotten kort en zwart. Hij woonde in Zwitserland. De Rodeoog is een fraai Boekje, heeft groote rode oogen, de borst rode roodgroenig zwart, met vier bleke banden, de dekzalen gerimpeld groenachtig zwart in twee punten uitlopend, de spotten zijn zwart en langer dan het lichaam, de vijanden zijn geel. Ik weet zijn woonplaats niet. De Patry's Boek is lang, grijzig, en heeft een groot hoofd, de borst is lang rond, de dekzalen aan de lange zijde breder en loopen in twee punten uit, ze zijn met fijne zwarte strepen beschilderd. De leerdjes der spotten vormen kleine doosjes, de spotten zijn langer dan het lichaam. Hij woonde in Amerika. Deze is klein, overal blank, het hoofd gecl, de borst met gespleten kraag; de dikkedje beenden zichzelf in een kammen, de sprietjes zijn gespleten en zo lang als het lichaam. De Pluimboom, dit bijzonder Diertje, heeft kop en borst rond, de dikkedje schalen zijn zwart met grof kalender, en verbreedt als lengtes, en kringlingen in de vijver fijne doorzichtige, de diepe kracht gewonnen; de achterzijde zijn zeer laag, in het been zes dunne orden lengtes dikker, de schenen zijn zeer dun, en hebben in hun midden een merk, een bosje haren, de poten zijn met je reinste pluimen bezet. Dit werd in Antigua gevonden. De Pluimboom is in het wild te vinden in Suriname. De Surinaamse Jota Draak, Plaat XXV, is in de vorige aflevering uitgebracht, doch heeft twee doornen aan de achterkant van de rug, en is geheel zwart. Uit Suriname. De Amerikaanse Zaagdragende Bok heeft een mooi blauw zwart, en heeft dwars over de dikkedje schalen een schoon rood band. De sprietjes zijn groot en zaagsgewonden. Deze Bok is ganzal niet gemeen. De Dubbele Zaagdraak heeft een witte kop, en een zwart lichaam met twee rijen zaagprietjes. Het dier is bekend uit het oordenboek van Artsen. Deze is waarschijnlijk de man of het wijf van de vorige, ten zijde van onder afscheiden kuften uit Amerika kwamen. De boek heeft vrienden waarvan de leden aan weerskanten een zaagsgewijze gedaante vertonen. De orange band over de dekschaal is schoon van kleur, voorts is hij geheel zwart gelijk de vorige. Zij berichten beide in het kabinet van de Heer Knocht te Dordrecht, en zijn uit Amerika. DERDE ORDE. GESLACHT. GEMSEN. 31 DERDE GESLACHT. GEMSEN. De oogten achter de speerfen. De vleugels lager dan de vleugels dunner alle gaande. De dekplaat met een smalle afslag tussen en de punten als afgeknoten. O O O O ERSTE EMANUEL. MET EEN GEDEORNEDE RUG. Hij is geflankeerd, heeft veel overeenkomst met dat der Boeken, doch hun kop en rug is van een andere maaksel, en het onderscheid zich voormelijk door de ronde ogen, welke achter de spieren staan, daar in tegengestelde de oogen der Boeken van een irreguliere gedaante zijn, en geplaatst, voor een grove gedachte, rondom de spieren. I. DE GEDEORNEDE GEMS. Deze Gems heeft naar zijn grootte een dikke kop en sterke poten. De dekschaal is van krachtig, geborsteld, geelbruin bont. Uit Amerika. II. DE KLEINE GEDEORNEDE GEMS. Deze Gems heeft overeenkomst met de vorige, doch is merkelijk kleiner, zijn zwarte plekjes op den gebleekten grond zyn veel vaker dan in de vorige. Uit Amerika. III. DE BOXTE GEMS. De kop, en rug van deze Gems zijn zwart, maar de oorlellen de dekschaal bestaan uit bruin, rood, zwart, en wit, zooals hij in de tekening vertoond wordt. Men zegt hem zelden te zien. Uit de West-Afrikaanse Dijk. IV. DE GESTREEPTEDJE GEMS. Dit dier is groots en heeft grote vleugels, als het komt aan de grote spieren, en de poenen zijn bruinachtig rood. De kop en de rug zijn mooi groen, en de delen schaalen zijn groen, maar op het midden, en aan de rand, van elke delen schaal loopt een rode streep. Uit Amerika, in de Cabine van de Heer Kough. Dit is de grote vleugel, welke in Nederland vallen. Alles is zwart, uitgezonderd de delen schaallen, welke geel zijn met zwarte vlekken, zo als de tekening hem verbeeldt. De rug heeft zonden doornen. Deze is de gemeente in Nederland. Kop, spieren en rug zijn bruin zwart, en 't overige bruin geel. Deze hebben veel uitwendige komaf, met de grote, doch de vlekken zijn verkleined. In Nederland, veel op het Eikenhout. De spieren, kop, rug en poten zijn zwart, maar de delen schaallen zijn aan elkaar geboomd, doch door woorden niet af te scheiden, waarom ik tot de tekening moed verwyzen. Uit Duitsland. Deze is geheel zwart. De spieren en poten zijn bruin rood. De kop, rug, en delen schaallen zijn uit geel, zwart, en weinig bruin rood, bont, zo als bij de tekening wordt verbeeld. Uit Nederland, Brabant. Kop, rug, en poten zijn zwart. De delen schaallen zijn glad en geel, maar op elke delen schaal zijn twee grote zwarte stippen. Uit Nieuw-Jork, in de Cabine van de Heer Kough. XII. DE XII. DE KLEINE GESTJPTB GRTkrSi^' 'i ' > ' Dit Dicr is vcel kleiner dan het vorige. De klourc6 zyn dezelfden : maar de liippcn zyn zecr ondcrfcheidcn. Nicx gcuiccn. XIII. DE GROENE GEMS. PJ: xxvir. Dcczc geheele Gems is geel grocn, cn rairj .... XIV. DK KLEINE CEELE NEDERLANDSCIIE GEMS. Dceze hecfc vcel overeeiknmft met <ic grnote K". VI, maar is zoo moni gccl niec, z\ n dtklcnaalen zyu vccl zach.cr, cn heL/bcn aan hc: uicclndc Bwarce puntcn. O O <3> O V I E R D E G E S L A C II T. R I E T K L E F E R S. Defpritten en oogen als die der Gemfer. De cinden diT atkjchaalen nict als afgfjneedin. De dytn dtr acbierpcbitn vi/urzien mtt een dmn, HET maakrt:! van.de cicrledlige vocten cn de elfledigs fprieten, zlet men af^ebccld by de cerfte (pecks Van dic geflacht onder letter A cn B. {'^czc lcdcn dtrr vnc.cn, wcke men hier van boven zict en niecr of min yerhcvenzvn, z\n van uiidcrcn platachcig, cn digc bc/:<.t mct (l\ ve fchcr- pe borlteltjjs. De twcc na^cls aan het eiode vaii de klaauw zittcn mccr dwars dan 'Tic v;iti an-lcre Tor.-en. Mcn ziet h-cr ook in dc Godlyke wys- he;d, wyi' hcc riec , dat 'n het water /^roeic, hun vued/.cl is, waar van zy door dcn wind zoudeii affjcfchui wordcn, cn in Iiet w.utr verdrinketi, in- dien zy door de boriteltjcs van de voctcn cn d,? kronmc dw.irre ra^els der klaauw niet zoij vail kondcn hoodcn aio ticc rict, d.ic mcn mocitc liccfc, ali mea l:cn daar van wil afcrckkcn. I. BLINKENDE RIETKLEEVER. Deze is gcmeen in Hnlland. Zy blinken Oerk : fommu^en als gloejend k'o- pcr, cn andcrcn als kopcr^roeti. Zy vcrrchincn mcrkclyii in ijroocc, tn de mannetjcs zyn gcwmnlyk ccn drr-lc klcin^r a's de wyfjcs. Wjnnccr mcn bcn door het vcrj;roo'gias zict, fchyncn de dekfchwlen bczet met a'erlci kttcrs cn charadcrs, wclkc in rctjcls ovcr de lcnijtc dcr dekfchaalcn zittcn»' E cn II If, ORDE. V, GESLACHT. MELOtONTHA; en leder tl de klcuren f an den regenboog yertoonen. Pe Ikop en fprieten en pooten zyn wat Hgter vankleur, en minder blinkende, dan de rug en de dekfchtalen, De Jeden der voeten zyn zwart. e. DE ZWARTE RIETKLEVER. .'..*" "^ '"" '■! r, " r De rprieten. en pboten 2yn bruTn grel , en fiet bvenge van deze Dieren «wart. Men vindt hen onder de anderen. 3. DE GROOTE ZWaRTE RIETKLEVER. De fprieren verfchillen een weinig van die der Hollandfche Hietklevers , afgebecld by letter A N°. 3. De d\en der achcerpoaten zyn ze^r dik , en dc beencn 7.yn 'er krom toe gemaakt, cra digt tegcn de dytn ce kunncn fjair ten , wanneer zy die intrekken. De dyen, beenen en votcen zitten vol kromme doorntjes en h-iakjes, ora 'er zig mee vait te houden. In 'c Kabinec van den Wel Ed. Gellr. Heer Gronovius. 4. DE GROOTE GRAAUWE RIETKLEVER. Dit Dier is zeer zeldzaam, en heeft met de vorige zwatce in alles zec?, ^eel overeenkomlt, doch u veel grooier en geheel graauv/. 0 0 0 0 VYFDE GESLACHT. MELOLONTHJ. ■ T>e fprieten van onderen aan 't boofd zaagsgewyze en zittende voor ds ronde oogfa* Iht gihede Ditr is zeer glad^ harii tn blinkendt. L. GROOTE GEELE MELOLONTHA. Pl: xxvii, DE onderfle leden der vrienden zyn eenigsoortig zaaggewonden, maar de juveniel leden glad. De kop is zeer plat. De rug verheven, en de rug bet gelieerd Dier is zeer glad. De kop en rug zijn zwart. De dekstaarten zijn blinkend geel, en op ieder dekschaal belicht met twee zwarte vleugels. DE KLEINE GEELE MELOLONTHA. De kop en rug van deze zijn blinkend groen, en de dekschaallen liggen geel en hebben zwarte vleugels. DE ORDE. VL GRSLACHT, DLINKERDJ. ?y DE PROOUDSTE MELOLONTHA. De kop en rug van dit kleine Dier zijn zwart, en de dekschaallen zijn flikkerend rood, zeer hard en blinkend. DE GESLACHT. DE BLINKERD. De vleugels zijn onderen aan het bovenste gedeelte glanzend, en voortzagen gewonden gehakt aan iedere dekschijven. DE BLAAUWE BLINKER. Pl: 1t±^m. Dit is het enige Dier, dat ik ooit van dat genre gelezen heb. Vandaar zyn Vaderland is waar de geesteerde Luchtplanten nie, in wiens Kabientje ik het gevonden heb. Zoo zeer als het vorige geacht unie in gelukzichtigheid, evenwaar moest dit Dier me in knapheid en kracht, want het is zeer glad aan, meer door, en om dat het leen is, en hooft pen donkergestippeld blauw, is het het beste te beschrijven door het pen uitzien als dat van de Egretten, te zien bij het letter A. Ook het lichaam heeft niets, maar veel ledemde in zijn voeten, daar de Egretten een vijf hebben, denk ik, daar dit Dier geen vleugels heeft, en dat het daarom door de wijze van vluchten zo hard, en zo geavanceerd kan. ZEVENDEN GESLACHT. K L E I N TJ 0 6 L D E N. Dt fpritttv btlinan uit dunri iaugi lediH. De ^tiliante der dtkjchaaltn vierkaKtig. DV. hoofHen van dlt pcflacht, vsn hct wclke ik nooit andcrs dan k'clne Dierrjfs grz f'i hi-b, zyn /"cr klc'n. 7<>n da: mcn, :i!i ty dt-n kon in- trckkcD, 't gcca zydocn, waonccr zv aangcraakt wordcn, nicts dair van ' o .S E 3 2icn 3^ ir. ORDE. -VII. GESLACHT. KLEINWOOFDKN. zien kan, dan alleen de fprieten, welke ult iange donnelcden beilaan, ge- ]yk re zien is by N". i. lett. A, doch «venwt^l iiiet zouder eer^ige.ongelyk- he;Ja aaD'€lKandereri , ' gelyk te zien' is^ by N». 5. lett. A. Zy zyn Jangwerpig vicrkanc van gedaance. Alie de volgende fpecies vindt mea in Neclerland. I. DE BRUl.NROODE. KLEINHOOFD. De kop en ru^ van dic Diertje is blinkend zvvarc, en de. dekfchaalen zya eenvoudig^bruinrood. ;: 2. DE GESTIPTE KLEINHOOFD. Deze verfchilt van de vorige alleen daar in , dat op ieder dckfchaal een zwarte ftip zlt, al» in veele Chryfomela. Waarfchynlyk is deze het manne- 3. DE DUBBELD GESTIPTE KLEINHOOFD. De kop van dit Diertje is zwart met een geete ftip, maar de rug en de dekfchaalen zyn bruinrood gelyk de vorigen , doch bleeker. Op de rug zit- ten twee zvvarte flippen, en korc achter den rug een rei van vier zwarte fiippen, en dan een enkelde zwarte Hip op i^def dekfchaal, geiyk in dc vorige. 4. DUBBELD GESTIPTE KLEINHOOFD, ZWART^OP.. Deeze verfchilt alleen van de vorige daar ih, dat de kop, rug en pbnteti gebeel zwajt zyn. Monglyk ii deeze ook met rlp vorigc man, cn wyf, 5. DE GEVLEKTE KLEINHOOFD. De vreemde soorten, deze speacies, verwezen van die van de vier vorige, zijn gelijk, niet de vergelijking van de afbeeldingen te zien is. De kop en rug zijn blank zwart. De dekzaaden zijn oranje kleur, en op iedere dekschaal zit een lange verplichte zwarte vlek. Deze soort vindt men zelden. 6. De Groene Kleinhoofd. Al wat aan dit Dier is, ziet men mooi groen, blinkend. Daar men een aan de andere vindt, vindt men er gewoonlijk veelen. 7. De Zwarde Kleinhoofd. Dit Diertje is zeer klein, en daarom daar bij getekend, zoo als het zelf vergrootooglas zich vertoont. De vorm en kenmerken vertonen geen gelijkenis, dat het onder dit geslacht behoort. Het is geheel zwart. 8. De Halve Zwarde Kleinhoofd. Dit Diertje is vreemd. Het is niet meer duidelijk hier bij getekend, zoo als het zich vertoont door het verrootglas. Het is geheel gekleed in zwart, uitgezonderd de achterkant van de dekschalen, veel grauw zwart. 9. De Blaue Kleinhoofd. Dit kleine Diertje heeft alle kenmerken van de groteren. Het is schemerend blauw, maar zo hoog van kleur, dat men het bijna voor zwart zou aanzien. Achilles geslacht. Cricoceris. Pl: xxix. De prijzen van dit geslacht beginnen alasl uit larven, hun landdieren zijnde, haalen. De rug is olijfkleurig, cilindrisch gevormd en zeer hard. Leeliae tor. Dit Torretje is in Nederland zeer zeldzaam op de groene bladeren van de witte Lelien. De kop, sprieten en poten zijn zwart, maar de rug en de deskachtlepels zijn oranje-rood. Men ziet hier dit Diertje verbeeld, zowel als men het ziet van boven, en van terzijde. De Gevlekte Chrysalis. Dit Diertje is door een beschrijving niet kenbaar te maken. Het is klein, geel en zwart bont, en komt uit Suriname. Het Gestipte Lelietorretje. Dit Diertje is klein, en daarom ook door het vergrootglas gezien, komt in makkelijke voorkomende overeen met de Lelietorretje, maar is veel kleiner, bleker van kleur, en draagt op iedere deskachtlepel vier zwarte vleugels. Aspergietorretje. De kop is zwart. De rug is oranje, en de deskachtlepels zijn zo troosteloos groen, dat ze zwart schijnenvinden, maar hebben een mooie oranje-rode rand, en op iedere deskachtlepel drie witte vlekken. Ze zijn zeer gemeen in Nederland op de Aspergie. De Blauwe Chrysalis. Dit Torretje is zeer klein, maar zeer mooi. De kop is zwart, de rug geel, gelijk ook de poten, en de deskachtlepels zijn schoon blauw. Men ziet het hier verbeeld in zijn natuurlijke grootte, en zowel als het zich vertoont door het vergrootglas. De Jutse Chrysalis. Dit is de enige van dit geslacht, zoo ver ik het ken, dat uitgezette velden heeft op zijde van de rug. De sprietjes worden een weinig dikker naar het einde, en daarom zou dit Diertje gemakkelijk onder het volgende geslacht kunnen geplaatst worden, maar de gedaante van het Diertje heeft geen overeenkomst met de Chrysalis of Goudvliegen. Het Diertje is zeer klein, en daarom ook verbeeld als men het ziet door het vergrootglas. De kop en de achterdeel zijn donker purper, en de sprieten, rug, en poten zijn licht geel. In Zuid-Afrika. VII. DE PURPREENDE CRIOCERIS. Indien dit Diertje groot zou zijn, het zou zeer aanzienlijk zijn. De kop, sprieten en poten zijn mooi hoog geel en de dekschalen donker purper. In Nederland. VIII. DE DONKER GROENE CRIOCERIS. Dit Diertje zou onder de Chrysomelidae kunnen worden geteld, indien de sprieten niet dun afliepen. Het is klein en heeft niets aanzienlijks, zijnde geheel zeer donker groen. IX. DE OOST-INDISCHE CRIOCERIS. Dit schoone Dier heeft alle kenmerken van dit geslag. Het is zoo duidelijk afgebeeld, dat ik er niets heb bij te doen. De kop, sprieten, en poten zijn zwart. De ronde rug is bleek rood, en de dekschalen zijn bruin geel. X. DE WEST-INDISCHE CRIOCERIS. Dit Diert zou men, op het eerste aanziende, kunnen plaatsen onder de Spaanse vliegen, maar zijn vier ledematen in de voorstelling onderscheiden hetzelfde. De kop, sprieten en poten zijn zwart. De rug is blauwig donkergroen, en de dekschalen zijn bruin geel. Uit Suriname. Negen. ORDING IX. GESL. SPRINGER. EN X GESL. CHRYZALIDAE. In Nederland. XI. DE SPRINGER. Dit Diertje onderscheidt zich door de dikke dieren van de achterpoot, door welke het furthandje groot wordt de vloek. Het is zeer hard. De rug is plukvild en zeer bladgroen. De dekschalen zijn donker bruin, met op een rode dekschaal vijf witte vlekkens. In Nederland. XII. DE KLEINE SPRINGER. Dit Dicrfje is z^er mooi uit rwart cn wlt bont, cn zoo net gettkend, dat ik 'cr liiCiS wcet ty tc docn. o ^ <» o T I E N D E G E S L yV CII T. G yf L i: R U C J. Pl: xxx. Sprifttn aU dit der vof,r^a/i':dt. Oi lug ri.rid tn zetr vhfAtn. In 1 gtbiti gtiH vlttsvUu^ili. ~ I. ZWARTE GALERUCA. DI T Der is nict pemcm in Nrdc rlaiid. Hct is zccr hard cn hceft zecT Itt-rkc pooicD. t)c fuklchaa tn z>n rck zctr haiU, cn zou 't niy loe- Icii>nt fi)t-r tcii dun vlie 3^111 Ot r^icncrzjdc vtic<ni^t;, Z(io Oai tti Dicr dt liiet V.AU van tco ithcid<n. 0'dcr ct/clvc z acn iu fcct gcLccl £ttn «Uc&vitugch. Aiie:> vkhw SiUi het Dicr is, is kool zwaic. ELF- 40 ir. ORDE. Xr. GESLACHT. GOUDTHAANTJES.. ELFDE GESLACHT. GOU DTHJJNT JES. De fpTJeten ttaar het topeinde allengskens dikker isordendi uit leden van tcrfchil- lende gcdamte, meejl kraaliwyze. Zie by Fi^. B. Een gladiie gerande rug. het (icrde lid cier voeten, waar in de nagel ingrlted is , diep gtfpleeten, en vetl bredtr dan de twee vorige letien. Zie by Fig. A. DE gedaante van de meeste Dieren van dit geslacht zijn zeer naar het troebeel, toch hebben ze gemeen, dat de leden naar het troepvlinder dikkere worden. Het derde lid der voeten is veel breder dan het eerst en derde lid. Doch ze zijn veel schilieren ook in raakvlak, en ze hebben dit gemeen, dat de nagel zo diep in geleid is, dat de gele lengte van de nagel meer het tweede, zo weg als met het derde lid samen te nemen; doch ze kunnen evenwel de nagel afzonderlijk bewegen. De leden der tien zijn van een andere plaat en snel meer verstaanbare kleine, tuf, witte boortjes, door welke ze zich kunnen verbergen aan de kruiden, op welke ze aanstaan. Om een duidelijk begrip te hebben van het maaksel der sprieten en der voeten, zijn dezelfde bij N°. 1 afgetekend, zo als ze zich door de microscoop in het grote vergroten. Ik heb die alleen Goudpadden, naar N°. 2 en 3, welke eeuwen lang van de kinderen aldus genomen zijn, geërgerd, zyn gebleken. I. HELM GOUDTOR. Op den Helm, die op de duinen groeit, vindt men deze soort. Ze zijn zeer glad, en hard: hun kleur is donker blauw, maar de rand van de rug gekleed, en de poten zijn mooi geel; doch de voeten en sprietten zijn kaasbruin. 2. BRANDNETEL GOUDTOR. Deze zijn groen, met een goudglanzige schone weerschijn. Men ziet hier mannetje en wyfje, om te tonen, hoe het ingekomelijk der wyfjes de dekselfchalen opreizen, en het achterlijf door alle de eieren zich buiten de dekselfchalen uitzet. 3. NETEL GOUDTOR. Deze Dic, is nog een ordcr proeven en meer verrassende dan het vorige, en het bovenste appelle lijkt veel klauwier te zijn. De schrijver en voet, hier nevens petekende veiten, als zy met No. r. vergeleken worden, den rijkdom der veranderingen, welke men in de bijzondere ledematen der Dieren, Vechtend van zeeden plicht, alom aanvraag. 4. KROTE BLAAUWE GOUWTOR. Dit heeft niets bijzonders. Men ziet zyn grote schoonheid, het is geheel schoon blauw. 5. LANGE VIOLIET GOUWTOR. Deze verflicht weinig van de vorige, dan dat het lichaam langer is, en zyn kleur schoon violiet. 6. BREEDE VIOLIET GOUWTOR. Schoon deze Tor violet is, pelyk de vorige, is zy veel breder, in de voeten en sprongen zyn donker bruin geel. 7. WATER KRUISMUNT GOUWTOR. Op de Water Kruismusnt vindt men deze Goudtor. Hij is schoon blauw, en de vliegende vlinders hebben een mooi rood. 8. ZAND GOUWTOR. Deze species is zeer donker blauw, maar de dekkelalen hebben een schoon hoog oranganje rand. In het zandje land retket snel dit Torretje in het voorjaar. 9. DOVE NETEL GOUWTOR MET EEN GROENE RUG. De kop en rug van dit Dierje is blinkend groen, en de dekkelalen zyn licht bruin rood. 10. DE DE VEEL NETEL GOUWTOR MET EEN GROENE KOP. Deze Dierveel: heeft een stek in het riet van het vorige, dan dat de kop alleen, en niet de rug, blinkend groen is. 11. KROTE ERVINE GOUWTOR. Deze Goudtor is veel groter, maar veel minder blinkend dan de vorigen. De kop en rug zijn zeer donker groen, maar de dekkelalen zijn bruin, gelijk de sprongen in de voeten. 12. BLAAUWE #END #END GOUWTOR. Deze Goudtor is veel groter, maar veel minder blinkend dan de vorigen. De kop en rug zijn zeer donker groen, maar de dekkelalen zijn bruin, gelijk de sprongen in de voeten. 12. BLAAUWE ISISQUISEBOE GOUDTOR. Pl. xxxr. Dit is veel groter dan een Nederlandse. Hij is geheel schoon, blauw, en blijkt een soort van blauwe gloed. 13. DE BONTE GOUDTOR. Dit is een schoon Dier, met vriendelijke kop, rug en poten, die zijn basis kleur, bruin, hebben, maar de dekmanen zijn zeer mooi bordeaux rood, uitgescheiden van een schitterend groen en gele kleur. 14. DE CARNEOLISCHE GOUDTOR. De onderste helft van de vleugels van dit vreemde Dier zijn geel, en de bovenste helft zijn bruin, gelijk de kop. De rug en de dekmanen zijn bruinachtig geel, maar op de rug zit een halfsmaan gevormd zwart vlakje, en op elk dekpaar zitten drie zwarte stippen. In het Kabinet van de Well Edel Geert Heer Galonovius. 15. DE GESTIPPTE GOUDTOR Dit Dier heeft zeer veel overeenkomst met het vorige, waarom ik het hier laat volgen, schoon het, vanwege de dikke top van de vleugels, ook onder het volgende geflankeerd zou kunnen worden. Het is geheel geel, diep bezet met zwarte stippen. 16. DE KLEINE GESTIPPTE GOUDTOR, Wanneer dit kleine Dier door het vergrootglas geflankeerd was, zou het ongeveer dezelfde vertoning maken als het vorige, uitgezonderd dat het van achteren wat breder is. 17. DE SURINAAMSE GOUDTOR. De vleugels, kop, rug en poten van dit Dier zijn zwart. De dekmanen zijn raar geel, maar met zwarte strepen, gelijk de figuur aanwijst. 18. DE SURINAAMSE ROODVLEUGELIGE GOUDTOR. Dit Dier is bruin-rood, maar heeft op elk dekpaar vier geklede vlakken, waarvan de verhouding een soort van figuur vormt. De vleugels zijn zeer raar rood, waarom het hier volgend verbeeld wordt. 19. DE PARAMARIBOSE GOUDTOR. Dit Dier heeft veel overeenkomst met Nr. 17. Het geel is echter lichter, en de brede strepen zijn mooi blauw. 20. DE WEST-INDISCHE GOUDTOR. Zie Volgende Bladzijde. Alles wat aan dit Dier is, is zwart, doch op de dekafkaalen loopen vijf bruin. ORDO. XI. GESLACHT. GOUVIER AANTJ ES. 4; bruin rode banden; ten zye men liever zeggen, dat de dekafkaalen bruin rood waren, en dat er vier gevoed zijn, zwart, en dat over de lepels in de verschillende soorten zijn veel veranderingen, zoo in de grootte van het Dier als in de vormen der banden, en het lichter of donkerder der kleuren. DE GESTREEPTJE KOUDTOR. Dit Dier is groot, was om het ver groot en nievers geptekerd; Alles is blinkend donker groen, raai een lichte zwart, doch de dekafkaalen zijn lichter groen, met licht purpri brede banden, alles schoon blinkend. DE GROOTE GROENE KOUDTOR. Dit Tor heeft een makkelijke en kleur gemeen met de rassen, doch is zeer merkbaar groter. Men vindt deze kleinen en grooten soorten niet onder de gekardeeën. De groote bemindt de hooge en zandige gronden in Nederland. DE INDIAANSCHE KOUDTOR. Pl. xxxii. Dit mooie Dier is briljant zwart, en heeft op iedere dekafkaal twee schoone rode vlekken van onderaf verschillende vorm. Uit het Kabinet van den Hoogleeraar Professor Leclercq. DE BREDE WILLIGEN KOUDTOR. Op de bladeren der Willigen bomen in Nederland vindt men deze Dierjes in grooten menigte. Het wijfje van deze is even weinig groter, en heeft een blauwe vlek, daar dit groen is. DE LANGE WILLIGEN KOUDTOR. Dit Diertje zit ook op de Willigen bomen: het is schoon blauwwit, de poten zijn bruin gekleed. Klein vindt er nog een van dit zelfde maaksel, maar dat welmaal groter is, met blauwe blinkende poten. DE KLEINE GROENE KOUDTOR. Het lichte en poten van dit Diertje zijn zwart, Voorts is het donkerder groen. 17. D E M O S C H G O U D T O R. In het mosch der bootnen, vooral der Willigen, vindt men in het voorjaar dit Diere. Het heeft een geheim, blinkend blauw. 18. DE LANGDEENDE BLAUWE. Deze Goudtor ontziet vrij gemeen in Suriname. Zijn poten zijn lang en sterk. Zijn zwart, maar let gechHECKt lichaam is blinkend blauw. 19. DE 20. ORDE XII. GESLACHT. BASTERD GOUWTOR. 21. DE KLEINE BRUINE GOUWTOR. Dit kleine Diertje vindt men op sommige kruiden. Zijn vorm en gelaat zijn gelijkend naar die van de Schildkroegen, maar de ledematen van zijn poten onderscheiden het. Zijn vrienden zijn uiterst lang. De kop en die van zijn poten zijn zwart. Voor het overige is zijn kleur als die van blinkend bruin koper. 22. DE BRUINE GESTIPTE. De kleur van dit Diertje is ongeveer zoals die van het vorige, doch een weinig meer bleek rood. Op iedere dekel aan zijn zijde heeft hij drie zwarte stipjes.  zijn afgezonderd van de knoppen in de vier bovenste ledematen. Het overige als in de Goudtoren. DIT geslacht heeft zeer veel overeenkomst met de Goudtoren, en is alleen daar in van hetzelfde onderzcheiden, dat de vleugels meer of minder knoppen hebben, welke gemaakt worden door de vier bovenste ledematen. I. DE SURINAAMSCHE BASTERD GOUWTOR. Dit geheele Dier is zwart, uitgezonderd de dekselftalen, op welke meerder geel dan zwart te zien is, want zij zijn bont, en beversoortgelijk zoals de figuur afbeeldt. II. DE UITHEEMSCHE BASTERD GOUWTOR. Dit Dier is het enige van deze soort, 't welk ik ooit gezien heb in het Kabinet van de Heer Jullians te Utrecht. Het is platter dan de raaf Goudtorren, maar heeft kenmerkende knoppen aan zyne vleugels. De kop en rug zijn zwart. De poten oranje. De dekpluizen zijn bont uit hoog Graniet en castanjebruin. DE ORDE XIII. GESLACHT. SNUITTORREN. Dit Dier, van de orde XIII, Geslacht Snuittorren, heeft kop, rug en poten zijn zwart, maar de dekpluizen, die zich verheven zijn, zijn licht geel, ongelijk en onregelmatig beschilderd met een grote variatie van zwarte klepen. Uit Suriname. DE PARA MARIBOESC BASTERD GOUDTOR. In deze soort, 15, zowel in prooot als in vlakken, zeer verfijnst geschilderd. Het heeft geleidelijk aan een zwarte rug, maar op de zwarte rug zijn nog zwarte vleugels, en de dekpluizen zijn volledig bezet met niet echt rode vlakjes. Ze worden vrij gemeen op Paramaribo gevonden. DE ISIQUEESBSE BASTERD GOUDTOR. Dit heeft een zeer fijne en eenvoudige schildering, minder dan de voorgaande, doch het is kleiner en heeft andere gekleurde vlakken dan de voorgaande, verzekens de afmeting. DE WESTINDISCHE BASTERD GOUDTOR. Dit Dier is blinkend zwart, doch de dekpluizen zijn, kort na de rug, gebeld met enige rode vlakken; en in het midden op dezelfde zijde heeft hij die 200 vrij commando over zijn kind, met een witte band, waarin verkeerde zwarte vlekken zyn, dat ik mij, om het Dier kenbaar te maken, verboden moet op de afmeting. DE GEVLAKTE BASTERD GOUDTOR. Dit Dier is vrijm'n. Het is platter dan normaal in dit geslacht; en z'n vleugels zijn ook niet zo sterk geknoopt. De kop en rug hebben de kleur van rood koper. De  Spit-fireden met een tuin, ontdoken, kloppen en twintigste op ten stroompe, initieel, vergelijkt met de vroegste onder geen vliegende zyn. Tot een, de korte vrienden vonden dit soort gezichten als kroepen of kraaien, leiden, dieptes op klauwieren, en op den top zit een proove vaste knop, welke uit gaat bij de onderste boorden leiden bestaat. Ze hebben een soort door de suiker, op welke de vrienden zitten. De schaalen zijn van binnen door een dun vliesje aan een gegroeid, zoals dat ze dezelfde niet kunnen openen, het geen onnodig is, om dat ze in het geheel geen vleugels hebben. A. DE GROOTSTE SNUITTOR. De snuit van dit Dier is lang, dun, en zeer sterk, gelijk ook de schaalen zeer hard zijn. De snuit en rug zijn niet glad maar raar gevormd, Het gehele Dier is vaal zwart, maar aan iedere zijde ligt het rugdekschaal een vaal rode vlak en een scherpe doorn. Op de schaalen zie men eenige reilen rode vlekken. De poten van dit Dier zijn bij uit teek groot en sterk. B. DE VIERKANTJE SNUITTOR. Dit Dier is van achteren zeer plat, en bijna vierkant, ter zijde van het rugdekschaal, alwaar in de vorige een scherpe doorn zit, ziet men hier een knobbel. Niets is hier aan deze Dieren, dat glad is: alles is geknobd, en op iedere der schaalen zitten drie regels. Het geheele Dier is vaal zwart. Waarschijnlijk valt dit Dier op de Kaap de goede Hoop, om daar een volgende, dat het gemeenschap met dit heeft, van daar komt. C. DE KAAPSCHE SNUITTOR. Pl. xxxiv. De fruit van dit Dier is aan de punt verdeeld in twee delen. De kop, de vleugel, en de deelchaalen zijn zo dicht bezet met kompen, dooritten, knobbels, en fijne bochtjes, dat er niets glad aan te zien is. Het gehele Dier is vaal zwart. Van de Kap van de goede Hoop. In het Kabinet van den Hoog Edel gebaarde Her RINGER. DE WEST-INDISCHE SNUITTOR. Deze heeft veel overeenkomst met de vorige, doch is veel kleiner. De fruit is ook van een ganz aparte maakmanier. In het Kabinet als voren. DE KLEINE SNUITTOR. De fruit van dit Diertje is veel korter, en de prieten zijn ook veel minder geknopt, terwijl de ledematen gelijk in de vaste Goudtorren knoopsgewijze naar den top allengs dikker worden. Dit Diertje is het eenige dat ik ooit gezien heb. Over iedere der deelchaalen loopt drie ribben. Het gehele Dier is zwart. VEERTIENDE ORDE CESLACHT. ANKERDRAGERS. De prieten hevige uitlopig, knoepig, kraakgevleugeld, ledematen zonder knopen aan het eind, lengte lang, dunne snuit, weike drietjes zitten. Alle de Dieren, welke tot dit geslag behooren, zijn vreemd, en van een vreemde maakmanier, Relyk de afmeting aanwijst. De kop en fruit zijn van een soortwelvaren, ze zijn zo dun en laag, en overeenkomstig met den rug, dat men niet nauwkeurig zien kan waar ze van een afzondering zijn. Ik verwijt er aan, of de vier eerste soorten wel vleugels hebben. DE GROOTE ANKERDRAGER. Man. De vorm van dit Dier is kenbaar uit de afmeting. Het geheele Dier is bruin, loopend allerlei twee vaal strepen over de lengte van het lichaam. Liet St. Guillatius. DE GROOTE ANKERDRAGER. Vrouw. Ik hou deze voor het wyfje van de vorige. Dit dier vertoont alle kenmerken daar in, daar al de declen dikker en grover zyn, en de vrije veel dikker. De strepen over het lichaam zyn gehouden van kleur. Uit Sc. Eustatius. III. DE KLEINE ANKERDAGER. Dit Dierje heeft overeenkomst met de twee vorigen; maar heticft niet of nauwlijks de hechte der grote. IV. DE AMERICANSE ANKERDRAGER. De snuit van dit Dier is korter, en het lichaam breder dan van de vorigen. Op de mooie bruine dekgaanden zyn eenige fijne strepen, als of ze van ingelopen huid waren. Voorzien is het geheel Dier mooi bruin en glad. Uit Amerika in een Kabient van den Hoog Eduard gtsb. Vleesring. V. DE NEDERLANDSE ANKERDRAGER. Dit is het eenige Dier, dat ik in Nederland ken, 't welk eenigszins gelijkengelijkt, wegens zijn lange snuit, en kleine rug, naar de geflancte der Ankerdragende, door zijn breed vierkant lichaam, wijkt zier af van dit ge- Vl. ORDE. XV. GESLACHT. VARKENSTORREN. geflanct, en doet het naderen tot het geflanct der Varkenstorren. Met behulp van het vergrootglas, vertoont het Dierje, dat is geheel zwart. VI. DE GLOEJENDEN ANKERDRAGER. Dit Dierje is een weinig rooder, dan gloedend goud. Men kan het zo wel onder de Varkenstorren, als onder de Ankerdragende plakken, als een soort van kraakbeen. Uit de West-Indies. Vijftiende GESLACHT. VARKENSTORREN, Pl. xxxv. Spruiten, welke knoop- of kraakgevormd zijn, op het einde niemand een knop. Zynde het laatste lid ongedefineerd, mter of onderhond lang, Een lange snuit, op welke zij de vrienden dragen NIETTEGENSTAANDE in dit geslacht van de Varkenstörren, dat zeer talrijk is, verfchide soorten zich opdoen, krachtig in bijzondere families zouden kunnen verdeeld worden, als namelijk, daar er eenigen zijn, welker scheenbeenen aan het einde genaald zijn: anderen welker dieen, om ongeveer in het middenzelf, een doorntje of scherp uitsteeksel hebben: sommigen een zeer korte, en anderen een zeer lange snuit hebben: sommige een rechte snuit, en anderen eenkrommer, zo zijn deze onder scheidingen mij niet voldoende voorgekomen, om er bijzondere families van te maken, naar die onder verschillen soorten allengsens zo dicht tot elkaar naderen, dat men op het laatst niet meer bepaald kan, waar de grens van onder scheidingen begint, of eindigt. Behalven die alles hing ik te minder belang toe dezen onder scheidingen, wegens de grote overeenkomst, welke dit talrijk geslacht heeft met de Snuit-, Anker- en Tuimelaars, waar door de kenmerken der geslachten te veel zouden ondercheiden zijn, en te veel zou verwarren. Evenwel heb ik dezelfde in twee families onder te scheiden, om dat de eerste van dezen, vertoond wordende op de vijf volgende platen, een priet hebben, welke op een lang voetstuk zit, waar door zij deze op te dragen in een winkelhaak, en als of zij gebroken was, zo als zij vertoond wordt bij N. i. Daar de andere familie dit lange voetstuk ontbeert, en geen prieten dragen, gelijk de andere toename. De eerste familie reclelt dit in hun lange snuit een soepje, in welke zij een voetstuk van hunne prieten kunnen inrekken en verbergen. Beend 49 Bekijkende alle de voorzien, welke in van dit gebeukte vertoornt, zijn Ver naught inc-Qigvuldi,'c variëteiten, vooral onder de incen, dich van welke ik niet voorzichtig wet, of hcc wel afzonderlijk voorzien, zyn. Ik ken onder de tornen Leen genacht, van het welke zo veel kleiner dieren gevonden worden, zijnde de Ver gen eind aan de na aftopping, terwijl men door het vergrootglas pedagogisch nieuw opgeveld. Dit groot heiland van kleine dieren in dit gebiedje, velt door de wijze Goddelijke Voorzienigheid geschenkt, om de stoffen, welke door andere Tornen nog niet klein genoeg vermalen zijn, tot de uiterste kleineheid te brengen; en, in eenheid die stoffen weer tot den aan groei van nieuwe planten en dieren zou kunnen leiden. EERSTE FAMILIE, MET EEN GEVORKTE SPIET. I. DE OOSTERBOUTSCHE VARKENSTOR. Ik plaats deze het eerst, om dat bij deze de effect door het vergrootglas getekend was. Men ziet dat deze, gelijk en bijna in alle Oosterboutsche Tornen uit elk liden bestaan, van welke het onderste lid Laag en dan is, waarop zes kraalsgewijze ledematen volgen, welke deze dieren met het vorige lid in een wikkelaar dragen. Hierop volgen ver grotere ledematen die stevig vereenigd en dikker zijn, en die stevig vereenigd een perfecte boog uitmaken. Deze sprieten verduurden in de bijzondere spooks in grootte, vorm, en maken der ledematen. Deze dieren hebben zeer veel gemeen met elkander, waardoor het gevlucht rasch te kennen is; en ik schrijf hier allen de hoornvelden bij, om bij de onafgesecte platen te kunnen dienen. Dit is vaal zwart met asgrauwe vlekken en met gele spijzen. Gewogen onder Oosterboutsche Toren, raakt vindt die ook bruin, rood of appelblauwe vlekken. 2. OOSTINDISCHE TROMPETVOERDER, Dit diertje is zeer vreemd. De snuit is zeer lang, recht, en slank. Men kan zien aan het bovenste gedeelte, dat dezelfde gevecht is als die van de snuit der Olifanten om iets meer aan te grijpen, en waarschijnlijk om meer te eten, of door te zuigen. Deze hele snuit is bezet met kleine borstjes. Het vreemde have van den kleinen kop, en van het derde lid der voorteen, dat als uit een bladeren belletje, en hoe de hele schaal van het lichaam is geribd. VERLOOPT de tekeningen. Dit dier heeft maar één vleugel, en geen vliesvleugel. Het is gelijk, maar ligt zwaar, ol donker aschgrauw. 3. DE WEST-INDISCHE TROMPET VOERDER. De vergelijking van deze met de vorige tekening zal aan ieder de grote overeenkomst doen opmerken: doch dit dier is kleiner, de snuit is korter en niet met grauw borstje bezet, zoals in het vorige. Het is gehuwd zwart, en komt zaadzaam uit de West-Indieën. 4. DE LANGPOOTIGE TROMPET VOERDER. Dit dier heeft zekerlijk overeenkomst met de twee vorigen, doch, is verzekkelijk evenwel ondergeschikt. De poten zijn zeer lang en dun, maar in het bijzonder de voorpoten, die heeft aan het eind der voorpoten een nagel. Het is glad en gehuwd paaier zwart. 5. DE SWARTE GEVLAKTE LANGSNUIT. De dekgaanden van dit dier zijn bruin zwart, met bruin geel vlakjes. Alle de andere delen zijn bruin geel. Uit de West-Indieën. 6. DE BRUINGEELE GEVLAKTE LANGSNUIT. Dit dier is gelijk aan het vorige, doch het is meer zwart, en anders gevlekt dan het vorige. 7. DE BRUINE GESTREEPTE VARKENSTOR. De dieven der voorpooten van dit dier zijn merkelijk gescheiden om zich vast te houden, gelijk in de Rietklevers. Voor het blote oog is het dier glad, maar voor het vergrootglas als bekleed met zeigeleer. Het is bruna doch grijsbruin gestreept, loope van zijn kop af tot achteren toe. In het Cabinet van de Heer Julians. Dit en de volgende kleine diertjes van dit geflanke, heb ik gaandeweg apart opgevist en naar te weten te geven, omdat zij te zwaar aan elkaar liggen. Waarom het zo klein is, wordt het ook verklaard door het vergrootglas. Het is bruin bont. In de ORDE. XV. GESLACHT. VARKENSTORREN. PL. XX. X. 9. DE GROOTE VARKENSTOR. Dit dier is het grootste dat ik ken uit dit geslag. Het berust in het Cabinet van de Wel Edel Geboren Gecert. De Heer Goedewaard. Het is zo groot en zo juist getekend, dat ik het niet verken bij te doen. Alleen maar dat ik opmerk dat het de zaagklauwen van zijn voeten schijnt te voorzien voor het gebroken. Het is donker bruin, doch de dekzelalen zijn bruin rood. Een geveldeel van het achterlijf is ongeveerd tergenomen den aart der Varkenstoren. De knoppen der sprietten zijn een weinig gebladerd. 10. DE WEST-INDISCHE GROOTE VARKENSTOR. De met borstelige dichte beenen der voorpooten en het brede derde lid der voeten met zijn zeer lange nagel vergen opmerking. Voorzover dit dier zeer veel overeenkomst met de vorige heeft, verschilt het voorzover. Uit Amerika. 11. DE BRUINE LANGE VARKENSTOR. Dit dier heeft in maakfeler veel overeenkomst met de twee vorige, De dekzelalen zijn dun gevelde. Het is donker bruin, naderbij het zwarte. Uit Suriname. Dit diertje is klein, maar het is uitnemend fraai gebont, uit het geel en zwart, gelijk de vijfde Spaanse matten. Schaapje onder de kleinste Varkenstoor, telkens is, heeft het evenwel alle de kenmerken van dit gevaar. Het is zwart met geclede poten. DE KLEINE GEELBONTE VARKENSTOR. Dit diertje is uit geel, en bruin zeer rauw bont. Dit kleine diertje is blauw zwart, maar de vijfteen en poten zijn bruin geel. GA DE ORDE, XV. GESLACHT. VARKENSTORREN. Dit beestje viel veel op de Groenkomst raad, N. 14, doch de bruine vlakken verfelijkten. Gevangen in April op een Abrikoosboom. DE KLANDEER. Dit kleine diertje is de bekende Nederlandse Klander, welke door hunne grote menigte geheel Koornzolders bederven kunnen, Zij hebben aan het einde van hunne lange snuit, gelijk de meeste Varkenstoorren, twee zeer scherpe snijtanden, of schaaren, waarmee zij het koren vermalen, en zichzelf de mensen bijten, die bij de Korenzolders slapen. Het geheele diertje is bruin. DE BRUINBONTE. Dit West-Indisch varkenstorteldje heeft veel overeenkomst met N. 14 en 16, doch is wellicht anders gevlakt, zijnde overwegend bruin. DE KLEINE ZWARTE. Dit diertje is in zijn natuurlijke gedaante zo klein, dat de aftekening bijna niet dan een zwart vlakje zou vertonen. Vergroot zijnde ziet men het hier verkoond. Rug en dek schaam zijn fijn geribd. Het geheele dier is zwart, maar de poten geel. DE LANGE NEDERLANDSCHE VARKENSTOR, Man. Deze, en de twee volgende, zijn veel langer en smaller van lichaam, dan de overige Varkenstoorren. Het geheele dier is vuil geel met donker groene vlakken. DE LANGE NEDERLANDSCHE VARKENSTOR. Wyf. 