title: Maandelijksche leerredenen, over verschillende onderwerpen
creator: None
text: Als het de hooge soort als sommigen doen, ga dan ees al het alles Gods geschenken zij en niets het zijne is. Dat het niet is, of het is hem, door God tevreden en liefde geschockt. Slij, die zieh zelf donder Gods kijk, kleed als zand, strafwaardigen zondag, door den Heiligen en Illegitimaten acht, zieh die zegeningen niet waardiger dan anderen te zijn. God, die bij dat door begunstigde, geeft hij dan ook met geheel zijn hart de eer; erkennende eigen ongelijkheid; door de zonde alles duizendmaal verbeid te hebben, Davíðis taal is meermalen de zijn: "wie ben ik Heere, Heere! en wat is mijn huis, dat God mij tot faute gebaait heeft?" 2 Sam. 7; 15, en zo bij voorzichtigheid, bovenal bidden en verwachten, wacht wel? De dankbare Christen is ook medelijdend met de ongelijkigen, een genaad en geeft hun gereedelijk iets van het eigen mede tot verzachting van handen leed. God, die zijn boven zijn medemensen onderscheidende goedheid, overdeed zijn ziel en daarom is hij gevoelig voor het onheil, waaronder anderen lijden en zuchten; die door angsten, kommer en zorgen gekweld en diep ter ziele gedrukt worden. Nee, hij verbergt zich niet voor de tranen en het geklaag van zijn deernuwaardigen naastgenomen, van behoeftige weduwen en weduwen, van armoede lijdenden, grijsaards. Hij zegt niet tot hen: "Ga lieve in vrede, ga naar warmte en wordt verzorgd", hij geeft hun mede, ter verlichting van de noodlijdenden des lichaams; den naakten helpt hij kleden, gedachtig aan Jezus' woorden. Mat. 25: 34 - 46. Hij doet zulks niet omdat het van hem geaccepteerd wordt, maar geheel niet een dankbaar, liefdevol beginsel, zodat Zijn Weldoener daarin verheerlijkd wordt, eiland hij nederig voor anderen zij. Zulk een dankbaar Christen gevoel is in het hart, nadrukkelijk en krachtig gestemd, tot weliswaar geloof in de Heere, en begeert dat het genoegen Zijn wereldlijkheid, die leidt tot meer en meer versterking. Niels wenschaakt hij vermaakter, daartoe roept hij Godelijke kracht in, dan gelieerd voor zijn Weldoener leeft als de kwelachtigen en verwarring van ziel en lichaam, volvaardig. Gecoreteerd door LjOOQIC Met aandachtseffe troost in Zijne dienst, Elke ontworsteling daarvan, elke verwondering daarvan geeft hen wat eenmaal leed; Grijs is zijn ziel, qua hij belajaal en berouwvol zulks met tranen van weende en aanschouwt. Hij ziet; de Heer is het niet alleen waardevol, nadat Hij heeft daarop alle aanspraak dat in een hem dankbaarheid bemint en dient, als daartoe ook geroepen, ter behuizing van de eeuwigheid Gods met beminning. Meermaals lof is zijn hart daar ook in dankbare lofprijzing, gelijk een Dichter en vele andere vromen, Paulus en 200 vele andere vromen, tot den God van levens en Zijne weldadigheid en vangt zo al reeds hier bij het werk aan, 't welke in den Heere volmaak zal worden: vermelding van Zijne goedheid en trouw. De dankbare Christen is niet alleen vreemd bij onspoed en leed. De ondankbare is vreemd bij vreugde en beter; en vooral al bij rampen treffen, als 999 ook niet van de zwaarste is maar niet in zijn schik; raar is bij gereed over geestelijk en drukkende laat te klagen; bij twist met den Fijder, zijnen Maker en den Beschikker van zijn lot; en als men menselijke moeten ook dikwijks de bittere vruchten van die ontevredenheid tot hunne droefheid smaken, terwijl het een zelften last is. De Christen, die door. de genade van God zieh dankbaar gevoeld. Berust in de bewikkelingen des Heeren. Hij weet om der zonden wil kan de Heere regtvaardig met bemiddelingen en tegenstredigheden handelen. Het erkent beter dat alles goeds voorzien een den Heere onnoemlijk vele genoden gegeven te hebben, om Zijne zegenende band van bemiddeling af te trekken. Zijne taal is ook: "Hij is de Heer, het goede is in Zijne oogen." Hij zwijgt Gode; Hem billijk kennen in Zijn doen; zich vernederende onder Zijne krachtige band; al is dezelfde ook zwaar op bemiddeling. Jona's taal is de zijne; "Zouden wij het goede van God ontfvagen en het kwade niet?" Wete dat zocht bemiddeling, toch Vierde in Christus in alles zijn heil bedoeld, gelijk de ervaring bemiddeling meermalen leerde, het ten slotte niet deed medewerken, maar ook dat het goede welk hij geniet het kwaad verre overtreft, en hij ook daarvoor zelfs verplicht is te danken, gelijk hij genoegzaam de Heere voor het doorgestane leed voorzover mogelijk beter hem voorzien waart danken al, zoo, als hij dat reeds op aarde deed. Dit is een dankbaar Christen gebragt, dat overeenkomstig het doel, waarvoor het gegeven aanbod dat de Verheerlijking van Goden berust op geloof, wel van eigen genoegen en nut, als dat van anderen. Dit laatste, boven reeds vermeidende zonde, zal ik mij tot het gebruik van 't welke de Christen, door den invloed van Gods geest, daartoe opgewekt en in staat geholpen, van die weldaden voor zichzelf maakt, loog als hij ook daardoor de Verheerlijking van zijn Weldeed niet bereikt, niet bijzonder bepalen. Verheerlijking van God; dat is door genade de kens en het hoofd doel van den ware Christen, wel degelijk dat de Heer overwaardig is; dat zulks zijne bedoeling is, in en door al zijn werken in de natuur en in de tijd der genade. Maar ook dat de beantwoording daar aan, het verheven doel is, waarvoor hij door Gods geest is wedergeboren en herschapt, en dat hij al die weg maar dan ook al en volkomen zijn zaligheid begeerde en verhoogd, zoo hier op aarde als in de eeuwigheid. Daarin zijn te zijn is hem een brood van het leven en vreugde; elke vordering daarin vermeerdert en volmaakt zijn genoegen en gelukkigheid. Neen, hij misbruikt de zegeningen des Heeren, zodat zijn genoegen en geluk zijn afgestorven; zodat als de duivel van de zonde, de ondankbare schuld, hij in evenze min een verkwister is als een geeftgenoegzaamheid. Hij heeft de hem geschonkene gaven, als welke houden van God, hoog, met welke hij niet naar zijn welgevallen kan handelen. Hij maakt van zijn levenskrachten en van zijn geestvermogens; van de weldaden hem toegedeeld, niet zulk een gebruik, 't welke hem naderhand zou kunnen berouwen, of zou doen ontstaan het onheil ten berge dragen. Hij onteert daarmede zijn Weldoener niet, ook benadeelt hij daarmede niemand. Hij zocht daardoor waar hij lag te bevorderen, het heil van zijn ziel, te verdubbelen en meer voorbereid te worden voor de eeuwigheid. "Het zij dat hij eet, het zij dat hij drinkt, het zij dat hij iets anders doet, hij doet alles ter ere God. Hij verheerlijkt God in zijn lichaam en in zijn geest, welke van God zijn. En als hij dat niet, die weet dat deze tijd de tijd zijner oefening en voorbereiding voor een volgend, nimmer eindigend leven is; die weet dat alleen in dien weg het oogmerk Gods bereikt wordt en kan worden, en de rust en vrede zijner ziel bevorderd, maar hij ook Gode welbehagen kan zijden. De crankbrief Christen, geloofd Aote Ae oovlcrTfnrfiitj* eral hi) aan den Vreei-c Kijneo God cn A'ader hecft gc-' h:ul op £»jncu Levenswese;, vestigt nict veitrouwen o\t lii»ni het oog des geloofs, cn veAvaclit voor hcl too- ko;nende van Hem alles, wat is booslig beeft in voor hem niettegenwoordig known Zijn Hij > die het tu alles »n) wil niet hem hecft gemaakt, is dat vertromven geheel verwardig. En het is niet te ontkennen, dat zielk een lestaan heilig is voor je hart; dat er daar- door met blijdschap zijn pad voor je hart; dan ook Levend een heerlijk leven hoge eeuwigen met schep doornen bezaaid in be-wandelen kan. Welgelukzalig zijn toch allen, die hop op den Heer vertrouwten; wie in Gods genadde de Jehova is. Hij weet ook geeh betrekt mijduin toevlucht — geen rots waarop men zich veiliger kan verlaten; die ter rechte is in den dag der brandwacht bij de uitkomsten zijn dan teefs tegen den dood; die ons over dood en graf kan doen zegevieren. Geheel vertrouwen hij zich met al zijn belangen, ook met de zijnen aan dien God in Wiens hand zijn zaal hun leven is, bij Wie ook al zijn paden zijn, en Die menselijkheid en liefde, raadt en troost genoeg bezit om niet in duisternis, licht, niet in nood, hulp, in gevaren, bescherming, in verbrijzeld help, raad en opbeuring, in droefheid, vertroosting te kennen. Die het ook niet onbelangrijk en meer dan eens beloofde en verzekerde in Zijn Woord, dat Hij, Zij die kunnen nooit begeven of vergetten zal. Bergen zelfs mogelijk wijken en swelen wankelen, Zijne goedertrouw- heid zal van hen niet vrijken, noch Hij, van Zijn getrouw- heid Vergeven. Hij die Zijn eigen Zoon niet de aarde, maar Hem aan zinigheid overgaf, zal Hij niet het minder, zal Hij niet alle dingen met Hem schenken, vrije zullen zij toch het teven die de godzaamheid noodig hebben? Rom. 8: 32. Hebben wij nn in dezen spiegcl onze gedaante ge- uen, of was on» doen en taten gehee) niet met dat bcstaan des dankbaren Chrisleus gelijkvormig? Wat duukt u, , M. G! van u zeiven? Bij het minste nadenken knnt gij. het wel weten , hoe het in deAert met tt gesield U. Ik bidde n, handelt getronW mel Q zelven , en hat u door terkeerd gewijzigde eigen«' liefde en nw hoogmoedig hart niet verbünden, of tnis« Mden« Het is ongeiukkig iraar dat het mct velen vatf' Digitized by VjOOQIC 16& mts i «ibcUKMi dto ook beiqderen van hti CbristefldoiD « »M> geheel gebrekkig en bedorven gest^ld U* Men maakt ziob aan aoooden cfodank jj^eos i&ijnen HemeU sehen« den beitea en bestendigea Weldoener scbnidig. Men rergeet Hern dagen sobder getal ; en onze verpitgting nan Hern« Men maakt van den kostbaren ievenstijd , ook niet van de kracblen en Vermögens van bet Ugcbaam en den geest, ook uiet van de weldaden die wq genieten, het regte gebruik , soodat ook tot ons kan gezegd wor- den: «dien.God, in Wiens band nw aclem is, en bi| Wien al uwe paden zijn, hebt gij niet verbeer- lijkt. n JDau* 5 t 23K Men Viordt niet \yi)2er en beter« na zoo veel arbeid der Goddelijke liefde; mea laat zieh door dezelve, en het genot van zuike uil- nemend groote weldaden, als welke ons deel waren » niet nadei tot God en Zijne dienst brengen« Men verwaarloost de behartiging aqner eenwige zaligbeid, inoedvrHiig en stont; het sehijnt of het heil onzer kos- teliike en cmsterfelqke ziel ons geheel niet ter harte gaat. Men.ateli den dag des doods verre; het b« of men een vooreigtig verdrag met i6 bei geinaakt had. Wardenskig en boogmoedig, met wereldsche pracht en lichtzinnige opschik, leeft men in de zonden voort. Geheel is spelen ongelijk aan den waren, dankbaren Christen, zoo even geschetst, doet men nog denzen of die den pligt, waardoor de Christen zich gunstig van den dienst der wereld onderscheidt. Nee, God kent onze harten, wat kunnen we Hem niet misleiden? Het is niet het echte dankbare Christelijke levensbeginsel, niet liefde en dankbare gehoorzaamheid aan onzen Weldoener, beter is maar, laat nu eigen hart het aanleiding zijn, niet een beginsel, dat wel God, die alles weet, niet behagen kan, een beginsel, dat Hij, die het hart aanziet en niet het grens voor ogen is, nimmer zal, ook niet kan goedkennen, dat bedoelt u zelf, Mijn en geheel. Het zijn geen vruchten des geests en godsdienst, en bekeering waardig. Het zijn alleen stoffelijke diensten, die dan ook alle heilrijke gevelgen zullen missen voor onze ziel, en op onze doodbed, en in den dag der algemene vergelding, en in de eeuwigheid. "Voor God, hebben wij niet aan Zijne oogmerken met ons beantwoord? Dat wij ons daarover diep schaam voor Hera en ons zelf, en ook liefdeloos met ons zelf gehad, liebende." Digitized by VjOOQ IC 167 Wij hopen dat onzer plicht, de plights die ons aan hun harten leiden, mochten verzoenen. Wij vragen met innig berouw en smart over den Heere mogten bedaan en betreken, gebracht in geval het Patroons, en aan vele gebeden, die ons ten voorbeeld geven den Bijbel aan, geschreven. Wij vragen er vergeving van aan te vragen in het bloed der verzoening, 't welk Jesus Christus aan onsmaal voor de zondvleugel als plaatsbekleedende Borge, en Verlosser valt aan. Wij vragen goedachten en gebeden die waardig blijven behouden, maar ook altijd geboekstaan blijven, voor diep schaamvulsten die door Hem tot God gaan, en zich door Hem wilden aanleunen. Die vergeving der zonden wordt nu na dit jaar, en ook in het laatst van dit jaar, niet in de naam verkondigd. Gelooft dan in Hem, met geheel je hart, en keert weer tot de Heere; wanneer gij vertaand bent, tegenover wanneer gij voor herhaling en zo'n soort snood gezondigd bent, wanneer gij aan onbekwaamheid behaald bent, wanneer heilige bedoelingen verwezenlijken zijn. Ziet het afgelopen jaar. Het is meer dan tijd. Doe het ook in dit jaar, opdat het na dit jaar gewaardeerd kan worden. Doe het eerst het voor eeuwig, te laat zal het dan in de etuwigen rijk worden. Wij bidden neder met alle die ernst, welke het gewicht der zaak verdraagt. Wij bedanken Christus wegen, laat dit met God verzoenen. Wij bidden het in 't geval als of God door ons bed. En als dat ga dan na 't gebel in de zonde hardnekkig volharden, en moedwillig de dood boven het leven, beter verderft de zonde boven de zaligheid van den Heere? Kiest u dan neen, weest u ook 't dwas, wat het zondvleugel is. Het zal zeker eens berouwen." Hij, de Staat, veer het einde in. Dien Hij lief heeft, beeft. Zijn leiden, het einde toe: tot in aller eeuwigheid, eeuwigheid, Zal Hij Zijn werk in hen; ja, ook in ons, in om Voor te stellen. Hij maakt eeuwig salig, Dat wij Hem Dan ook geven en alle ontzagen de eer geven. Uit dankbare wederzijde voor Hem leven. Maar ook Hem het vertrouwen des hartes schenken, En voor Hem te verwachten in het geloof wat tot ons zaligheid noodig is. Wij zullen in die verwachting niet beschaamd zijn; Komen wij met moedig, dankbaar, kinderlijk geloof, werkzaam, Dan zullen wij de Heere begeeren; vrede voor ons hart genieten; Maar ook dit jaar Hem de verbeuging besluiten, en roets bloedigheid, En raden aanbeveling van alle onze belangen, tijdelijke en Eeuwig, maar ook roets vernieuwde verbinding van ons leven aan Hem en Zijne dienst een volgend jaar besinnen en voortzetten. Indien Zijne macht en liefde ons zal gelieven te sparen. Ons geheele leven al dan niet, uit dankbaarheid voor zoo vele En zoo groote onverdiend genoten weldaden; Hem gewijd zijn. Men zal het aanschouwen bemerken, welken invloed de ware dankbaarheid Aan God op ons hart en gedrag heeft, Hem ter ere, Ons zelf en andere te kunnen wezenlijk zegenen. Wij zullen voor ons leven daardoor gelukkig en zalig zijn. Bij herinnering aan Zijn genadige gebaar, Zijn welwillendheid, Zal Hij ons verzekeren, dat Zijn lankmoedigheid Volgens het woord en de waarheid van God aan ons Zal blijven werken, de huizing van onze hoop, de Stad die veer het einde in. Dat kwam voor, mooi Christen in raad en zoodanig aandacht, alle eentje. Zoekt men door het gejoosten antwoord, met Caautus verenigd, zijn grootste wens. Doeer, de moedige der dankbaarheid, voorliefde, gea. Die Yermoogt, alle diagen door Hem, wiens geavanceerde leckerheid geeft in de zelfde nieuwsgierigheid, wil tot vreugde zijn. Betrekt dagelijks alle kostbare troeven, die onmisbaar zijn. Derlei is, heel erg, veelgevraagd; dat nioeste aandachtelijk. Bedenk de grootheid van werken, verpligtende verplichtingen. Consens, uw verhouding, heel heer, had alhier waarop wij Zijn hoofd neerleggen; blijft de diepste aanvragen gestroopt. Werd dat daarbovenaf, vast aan Zijne Yijadeo gemaakt, gehaat. Vervolgens, gedood en vast aan Zijne vrienden verloren. Mocht, maakt aan het Idria groeiende klachten van dorst. Klaagt hij over het gevoel der felle smarten, straffend peina: "Eilijk, God, waarom hebt u Mij verlaten?" Naat Hij reeds in Gethsemane de angstigste nood had gestreddt, bad Hij: daar Zijn zweet werd gelijk groot als pijn pelingen bloed, die op de narde vielen. En dat tint, dat God eigen, dat geliefde Zoon, en dat alles voor hem om ons wil opdat wij zo veel weldadigheid zouden mogen genieten, en voor eeuwig geloofd worden, die van het kruis zijn rijk de moeras uit, evenals af van alle andere aardse voorwerpen. Ja, tot welke eene van duren prijs zij had, dat die zege behaald was gekocht. Hoe groot is dan ook niet uw verplichting tot dankbaarheid, en wederliefde! Ziet, terwijl u vertroosting op Rem zoekt, die Zij aanvaardt als Vader vol aanvaard, zult u dankzij dat bloed genoegzamen in Yoor de soort van ondankbaarheid. Verbeugt u ernstig, dat gauw eens van het lichaam der dood en van alle werelds behoeften, in de dankbaarheid verheerlijkend van het leven. Wens. Nog een woord: Recht bij het besluit. Ja, dit jaar, blijf ik nog een erkentenis aan God, Zijn welwillendheid, Hem ter eerbij en ten bemoediging in uw komende les. Leen een altaar op in uw hart, op welke met dankbaarheid geordend is, in de dankbare taal van de vrome Jonaas: "Bedankt, het leven, hebt Gij welgevallen aan mij, toen Gij aan mij dacht, tot Uw opgenomen had mij mogen geven. Bij Uw rechterhand Amor." Digitale versie door VJOOQIC. Wandeling door het leven, een reis die sterft terwijl reizende door de klanken, die stemmen, die krachteloze teksten. Wij groepen, staan afgeleiden, elk met onze goederen, opgetogen. Een denkcafe, talenten en de ondersteunende sterren, een derde een zacht licht, afgezonderd en reizend terstand. Ze na de eerste taak ontvaan had, zij gaf haar zegen daarna, en wanneer andere taakstemmen. Bewust van elk die Awee aanvaard had, die van alle andere reizen. Maar aan de kroon, die elk aanvaard had, was ding dat heen en terug in de aarde en werkzaam, het woord van Hebreeën. Na een lange tijd kwam de Heer, van de twaalf dienstmaaksters, en kleedde zich met kennis. En die de vijf talenten aanvaard had, kwam en kreeg kracht tot kennis van andere leidende taak, geven de Heer volgens zijn kracht, andere aan taak toning, keek ik naar de kracht van dezen avond bezielden." Aan het einde van de oorlog. Beide te hevig gevecht in de wereld, eil landstrot, desvalueert gelgen, veel verwarring in de stad, wordt getrotten, geweest, oorlog, ijskille, niet ziet, gaat in de grove denkwereld van de heeren. En die twee talenten, ontwaakten, kwam eens tot hem en selden, de heer! Drie talenten kreeg, gaat er mee, verlangen naar, bevallen, dempt de schuwende gewenning. Zo, heer, selden, dat kleintje, weg, geeft goede en getrouwde dienstneckte, weinig macht, geeft getrouwde geweest, eindelijk, je zal zien, ga in de grove denkwereld van de heeren. Haar die een talent, ontving, kwam eens en selden, de heer! Ik kende dat geen kardinaal menselijke macht, eindelijk, waar gij niet geschaald, kreeg, en vergadert daar waar je niet gestreeld, kreeg, en bevreesd, gind, ben ik gekomen, waarheen je niet verbergen in de aarde, eindelijk, kreeg, kon je nu talrijke verbergen. Haar, zoon, heer, selden, tot het kleintje, begreep en in die schuwende kennis, wil dat ik mensen waar ik niet geschaald, kreeg, en van daar vergaderen waar ik niet getreeld, kreeg, nee, meestal, gij dan meesten geld den weduwinden gedaan, kreeg, en ik, gaand, naar die senso, zei, nee, wedergangen, kreeg, niet wanneer heen, dan van het kleintje, keek, naar de daden, weg, en gaf het hun, die de hele wereld kreeg. Want, zodanig, die kreeg, dat sal gegeven worden, werk, en ik, zal er vertrouwen in hebben, geen macabere zaak. Digitized by VjOOQ IC 168 Meer, hier, vleugels, aan het eind, zei hij, met veel talent, geef ik aan, de heer! Wat wil je, dat ik veel ga doen, waar ik niet geschaald, heb ik, en van daar vergaderen waar ik niet getreeld, heb ik, nee, meestal, gij dan meesten geld den weduwinden gedaan, heb ik, en ik, gaand, naar die sensatie, zei, nee, wedergangen, heb ik, niet wanneer heen, dan van het kleintje, keek, naar de daden, weg, en gaf het hun, die de hele wereld kreeg. Want, zodanig, die kreeg, dat zal gegeven worden, werk, en ik, zal er vertrouwen in hebben, geen macabere zaak. Tenslotte, chef, zijn wij, God, gebood! Zo, ab, Christus, leid ons, wilt, dat is niet zwaar te dragen, op aarde, alsof we een veilig vruchtbrieven hadden, tot nederatting en leeg zijn, of het wildekenrij, onwillekeurige afwezende, 'dat is gewoonlijk, onwetendheid. Een Christen is een dienstknecht des Heeren, en dat niet alleen in naam maar in de daad. Zijn roeping is diensten. De Heer was niet gekomen om zich te laten dienen maar om te dienen. Als zoon van God heeft hij zich tot een dienstknecht te tenten, en hem voor ziet tot een dienstknecht te vervallen. Hij moet Hem dienen, door de gemeente de onderheid te dienen. Dat is het wat de Heer wil, dat hij doet zal. Mijn Vader, die gij ziet, werkt dat nu uit, en ik werk uit hetzelfde hoofd, zoo de leden. De gemeente de Heeren is een bezig en erkend werkstuk. Dat hart bewust zijn leven door beweging en zucht, door een innerlijke beweging, maar door een geregelde naar een waardevol doel gerichte inspanning, naar de werking, volgens de geest. De Heer heelt een geheel. Digitale Bibliotheek van de Nederlandse Letteren. Hienee, zaiigheld, is voor geen tienduizendste deel van het gewrocht van de vertaalschriften der heilige opgelegde taak; en 13 eenig en alleen vaderland, tegen al het buitenland voor de zorgen, Tolbragt hebbende. Christus; maar aan de overeenkomst van de liefde, wana de ziel zich van de taak, hem door de Zaligmaker opgelegd, kwijt, blijkt op de dag tot dag of zij Hem waarlijk van dag tot dag afzonderlijk Zaligmaker kennen, liefhebben, en dankbaar. Wat de dingen Toor Hem doen, die kent zeker niet dat de Zaligmaker iets gedaan heeft voor hen. Door deze werke goedheid wordt hij geoordeeld; zij brengt geen lucht als een dosis in de naad van de Zaligmaker niet, waar de kracht Zijn Zaligmakende actie niet gevoeld heeft aan zijn hart. Doch ook daadwerkelijk heeft hij de kracht van Zijn Zaligmakende liefde gevoeld, en getuukt wanneer zij zich te laten, in het hart aanbiddings-gevoel, gedurende de twaalf maanden van buizen dag gelijk hij gewoed is in het vrijwillig op vaderrijk voor het opgenomen eiland volbragt, ook, hoewel hij begrijpt nog: Allicht de natuurlijke temperamenten, de lichte geestelijke zin van zijn zondige hart, tegen de Zaligmaker en getroffen ijver, hartstoelegtoek niet althans iets woedend, maar ook inwendig gevoeld, niet alleen denken. Zeer gewichtige op dit pas de gekozen die, waarneemt opgeslagen, behelst krachtige drangredenen totgetredenheid. Toen de discours tegen de kwestie des Heeren; ab die, in de eerste plaats, geraakd van hem ontvanger van kennis; als wie, ten tweeden, liefelijke beloften van de orden toegezegd; als die, onder andere gewaande werelds deel, eindelijk in de diepe beschaming en het schrikkelijk oordeel, dat des ogenschijnlijk te wachten stond. Staan, waar bij elk van deze drangredenen eerbiedig stil, de Heeren Christus, wiens liefde de zijner dringt, tegen alle dringende voor onafgerekend zitten. De eerste drangrede lag in de antwoorden die gegeven waren. De meerderheid lag in de geloofskwestie, die buitenlands, riep zegening de machten en gaf hun zijn goddelijk over. Niets, het alles waarover en gesteld, werd beter gehoor. Alles was egaal en bleef beter zeker. Zoo is het bij mat en al wat de mensch bevat. Niets is aan een domein. De macht is des gewezen en hare volheid. God is de schepper en eigendom in het geheel. De mensch uitkrijgt dit bij der daad, de vragen aanstuur, de zande troost; een zwaarwiegend, door het zwaarlijdige misbruik van de vrijheid, dat leidt tot verdwijnen van God, de pijn van de macht, helaas de maak, alles vergeven, als de derde afgoden. XII 1 1, dak, li, ach, en, al, het, een, ter, beschrijvend Met aan, ifem, die, alles gegeven, hier; van daar, dat M, Ah, Jos, in, gen, en, nemen, die, Hefte, los. Kall, Zij, gedenken, kunnen, bloed, aan, ijlen, die, een, lage, lig. Alfa, afvallen, komen, niet, zij, evenwichtigen, snikken, niet, lijden, niet, Allah, weten, weten, laat, het, al, hebben, is, een, rekenschaal, van schuld, De, kan, Hem, luisteren, van, dit, al, achat, is, het, aangezien, lachen, is, het, aangezien, niet, aanschouwen, van, natuurlijke, geven, niet, aanschouwen, van, wet, liet, gaan, oet, de, geestelijke. Ais, de, Hoore, Jit- SOS, Glimmer, aalis, een, gemeente, gekocht, had, met, qua, Moed, Hoop, opgegaan, in, de, hoogte, en, heeft, haar, gegeven, (Efeus 4:8), allerlei, giften, gaven, die, konden, vermidden, worden, laat, zie, eer, niet, die, aSoe. Wat beeilt aan Chanson, wat beelt een lid van de Gemeente, dat is niet van Staat onderwerp, heeft? Zijn aandenkingen hadden van begin tot eind van het plaatselijke lofzing in de kerk van de Heeren en de geheime bedediensten waarin hij geselde wordt, dat de leidsman in dit verhaal zijn Heeren te bevorderen en op de vrienden, de Heeren te dienstig te zijn, te vertrouwen, te versterken, de bondgenoten aanleg of geschiktheid te tonen, dit of dat werk, beter van stand, het af van lieve, heeft als altijd onvermoeibaar den Heer bemachtigd en faambank waar. Digitale versie van de oorspronkelijke uitgave 169 Plaatsing van de boog, verward en verbitterd aan de Heer, mede, Hoe bos, dat de knieuw roem is, heeft faam als hij de knapste leden, mag de knapste leiden, zal blijven halten niet ontvallen had? De gaven, die hij met gebonden aan had verandert; haar bezit moest hem via zijn pijn. Vreest hij, mischien dat zijn rede onevenwichtig is als zijn kennis te weten komt. Dat hij de geliktheid niet bevat, oorzaak te besteden, wat hij bekt in effelijke vreugd te gebruiken, die vertrouwd is, in plaats in de gemeente waarop hij geacht is? Hij is echter ook alzo. De mens is in de Gelijkeheid, gaf aan elk een gemeen geest, eenzelfde verstand; en aan de andere ratelt, ontdaan van indringende gedachten; een werkelijk laken, waarin het begrip van bekwaamheid of te kunnen doen of wijden, zo ook heelt dit voor de Gemeente gemaakt. Hij hield de roepjes uitgeheld bij de kracht van de krachten, bij de roepstaven. Hij heeft de geestelijke werking bij de geestelijke krachten beperkt of uitgebreid; als de geestelijke gaven bevat, hij de menselijke die te dragen moeten, gescheiden is. Hij legt aan iemand meer op dat hij toekomst kant. Hij roept aan ieder tot eenvoudigheid, niet allemaal tot hetzelfde werk. Die, die het hoofd in, eist dat de werking van zijn eigen deel is in een zaak. Een ruimer werk klaagt terzijde van Staat, grote invloed, vele gaven, flauwe hart, Termanieën en Tervoeffeningen, de moed tergrooten, de ijver ver weg zijnde, van hem als wie schijnbaar te beurtvalt. Hij zal er niet onder bedagen, zo lang hij aan de God denkt en dat jaar. 14 Digitized by VjOOQ IC 170 alk» ^«efcMwk ab eegcve»* « UeeO « n iMtgl Ib| » « beüfk 4tt G«ver «106 goeiUren «mi dh} overfesevcik.« hf sal wel wetea wal hi) doet» Acht hij mi] .«escbikl « ik mg sielt wi)£er zqa dan h^ ea n^ zelvan oogeichikt nahteiu Bea ik gejchikt, bet k dat hq 1114 geieliikl genaakt beofU Maet ik aog getchikler worden» aak dat lal hi] gevea.« -* .. Qfk dJtt xal kq gavea« Er lageeA atilatoad« ftan aebtof uitgang I waar men des Haemi gavea .bestecdl saar dea Heerea. wiL Hat ia aeiie eigenaalq^ van al liet van Gad gageveoe dal hei aick daar het gabraik Yeisterkl, ailbfeidl« TenaaeMtert. Me» traagl aiela dopr Goda gelegeabedem aan le gri|pea » doov d6< vaa Gad gegavena kracbtea en veriaogeas aaar kiuHieB aard « ea afaar dea daaraiade overeeakomtligea wU ta|i God ie gebraikea4 .. De graad wordi vraahtbamr door beboa- wiogi aao Is bet niei Gods getegeiibe4<siii apo iabet , mcl den akker der gemeenie des Heereiu De Yeel. wordt sieiker doar le gaaa « de baad kraehligtf door le arbeiden« bet 00g geoefeader doar le atea; aoa ia hat Qok ia hei Ugebaam der gemeante« aiet die er voel of hand is et oog« ladien da getronwheid. en da ijTei evßnrcdig li^n aaa de laebetroawde g^vea« da rrachl der toebatroKwde gavea tal eTtazoer daaraaa aTen^ >edrg TTcaea. ^Die nu de -ry/ taletiteH ^ntt^gen had ^ing henen^ en handelde daarmede%'tm'mH^'an^ dere vijf lalenten^ desgeHjks 00k die tute^ mUfimgin A/i(i, die. won 00k andere twec. ^ MiMfr, 4i^ 1^ cütetalenl ordvimgen had ging htnen an groef iii de aar- de en f erborg het f^Ul %ijn$ keertn* a d^ blet( reale- Digitized by VjOOQIC 171 ImsI Oageliniikle.liractit rerslijftt verlaait. Oobeslcde garet w^ kvdliagea. Wftt ons-te r%tl h bij het mt* vai^ges« TtrmeerieA Moit door het betittea. Dienstknecht van den getrooën Meester te bewijzen, Die hem veroverd heeft door Zijn dood, en behoort door Zijn leven. Eene tweede drangrede lag in de taak van de beloofde bloeding. Zo, hoe min en hoe veel, hoe grootmoedig en overweldigende de liefde van den Heere Jezus is; Hij schenkt Zijne liefde om niet; Hij beloont de dankbaarheid; wanneer men aan Zijne liefde beantwoordt. Hij heeft een welgevallen aan die dankbaarheid, en daar Hij een relatie heeft, daar moet Hij het toonen, openbaar maken, is Zijdelijk in God, alvèl wat tot Zijn vrezen, zijn daden en werken van Hem tot. Digitale Afbeelding 173 Vrouw, leidde moeder, kan ik je nakomer haar kinderen voor de kleine kinderdiensten van het zielzorgwerk, van je te zorgen of te leren, die best 200 gaarne bewijst, traande het zegde, verenigd gevonden. Het linnelt handelt niet de Heere, de moeder bekend uit grotere liefde. Zo de Heere ten opzichte van Zijnen. Welke een saligheid heeft, het hem veel voor de Heer te doen, Zijn Koninkrijk te bevordenen; Zijn Evangelie aan allen te prediken; Zijn gemeente op te bouwen; Zijnen broeder, die naakt is of hongerig, of krankzinnig, of in de gevangenis, te eiken te bezoeken; het kinderen toe te brengen; voor Hem te strijden tegen de duisternissen; Het te belijden, oader, vaders, te preken, dat een vienigen door woord, of wandeling toegelaten, een zondaar aan de dwaling weg te lozen, en voor niemand te beschrijven hoe aan de voeten geschoeid te hebben, dat de bereidwilligheid van zijn engel des vaders, hebben wij niet in Zijnen voeten het teken der eeuwige genaden gedaan. Hoe zal aan alle wateren te Baasen, de morgens niet te strooien en ook de avonden de land niet aftrekken, niet verdend tot straf zal niet geaanschouwd tot eeuwige Zijne naams en heiligheid van aan de dingen van Zijne taart, vader; en daar Hij voor ons het Kniagdomein aan daad, verachtheid heeft gehad, eenvoudig laaten te dragen. Kees, dat ware volgen, ware diensten, priesterdiensten, levensvatbaar, voorbijgaan, onbeantwoordde vragen, wanneer onze aandacht zijn. Moeder, sorg, onbeantwoordde vragen over de volheid. Hij zag dat er een zaal vol stond en dat daar een groot geval van gif aan gekrampt rilde. Hij zag ook dat er een galraket teleding aan talenten zweette en een grooter vertroeting voortbracht. Vegalant dwong om te schrijven dat er een groep vol van ongelijke talenten stond. Hij zag dat er een grote maand van gevoelens tussen de baren lag en dat gif geweld een hele dag was dan dat inquisiteur. Aan drie zaken gevoelde de bodem: niet aan geld, maar aan geest. Hij zag dat de galraket teleding aan talenten zweette en een groter vertroening voortbracht. Vegalant dwong om te schrijven dat er een groep vol van ongelijke talenten stond. Hij zag dat er een grote maand van gevoelens tussen de baren lag en dat gif geweld een hele dag was dan dat inquisiteur. Hij zag ook dat er een galraket teleding aan talenten zweette en een groter vertroening voortbracht. Vegalant dwong om te schrijven dat er een groep vol van ongelijke talenten stond. Hij zag dat er een grote maand van gevoelens tussen de baren lag en dat gif geweld een hele dag was dan dat inquisiteur. Hij zag ook dat er een galraket teleding aan talenten zweette en een groter vertroening voortbracht. Vegalant dwong om te schrijven dat er een groep vol van ongelijke talenten stond. Hij zag dat er een grote maand van gevoelens tussen de baren lag en dat gif geweld een hele dag was dan dat inquisiteur. «IberiiaAKeaee tßbid ornttm^t^^ kmd^kwummä Digitized by VjOOQIC 176 JShsne. ik haukt U drA 'gy c» kard m^sck ft^^ 'WUia^emh daar gij niet g^zaaiä kcU^ «»• v&^ga^ 4ktemd$ tan damr gij niet gestrooid hebL n Hoe boosaar« i\g is ileM Yecottoefaaliligtiig , boe i}<lcl. en joXi At locht ftgrepea» « Ik kemdc U9 van «aar 7 «4cU ji)' eeii Wii mgtkBck ayt 9 waanw Z .da ^aiidepa diaMlhtteahteB kea* Aea befli anders. Ifal weik aent inaaftfke achaamta H^älxJu^^deaa d|ibaschaaaade lastedi^ • habben Taortge« bragL. T«tm4lLfl8b.4|landig ceUbadni^' n^mt Jiq de iMvfaigtf of hi) 00k aijn* beer bedriegen konde J Hi} wil jaeh seUen ea hem opdrinsea « dat zijne traagheld , iqa tchnndeiijk vcrauioi « scbroomYalliga « Toorxigtige , tadflcigiB ^abiidr^vM^ dat Vi:i^A(M^^i^ m^mt lej-ug. Saten van de vaart, aan de hand van de geraadteerde wetten, alle verdera, een sleutelwoord voor veel terug. Ontzag en respect zijn essentieel voor een goede reis. Het maak je meestal onzeker, maar het is noodzakelijk om te weten hoe je je moet gedragen in verschillende situaties. De hoofdregel is eenvoudig: respect. Respect voor de cultuur, voor de tradities, voor de wetten en voor de mensen. Denk aan de sfeer die je moet afcelden, aan de manier waarop je je moet bewegen, aan de dingen die je mag en niet mag doen. Stel je voor dat je in een vreemd land aanwezig bent, je wilt dat je er als een gelijkwaardig persoon uitziend. Daarom is het ook belangrijk om voorzichtig te zijn met je woorden, je gedrag en je kleding. Denk aan de impact die je woorden kunnen hebben, denk aan de indruk die je op anderen kan maken. Beeld je voor dat je in een situatie bent waarin je niet weet wat je moet zeggen of hoe je je moet gedragen. Ook is het belangrijk om te weten waar je je voor moet haasten, waar je je voor moet omzetten. Bewaar je snelheid voor de situaties waarin het echt noodzakelijk is. Verder is het belangrijk om te weten hoe je je moet opstellen bij verschillende soorten mensen, bij mensen die je niet kent, bij mensen die je niet begrijpt en bij mensen die je angsten of vertrouwensproblemen hebben. Denk aan de etiquette bij het diner, aan de etiquette bij het ontmoeten, aan de etiquette bij het afscheid. Al deze dingen zijn belangrijk om te weten en te begrijpen om niet teveel ongemak te veroorzaken of onbedoeld iemand te beledigen. Dus, belangrijk om te weten is ook dat je jezelf niet verloren moet voelen in de wereld, maar dat je er voorzichtig doorheen moet navigeren. Respect, ontzag en voorzichtigheid zijn de sleutels tot een succesvolle reis. De geestrijke ervaringen die een mens tot zieleproef leiden, zullen hem ooit opdrogen met het leugenachtige schrikbeeld van de leugen, een leugen op de weg, een leugen op de trappen (Spreuk 26:13); als hij ontdekt dat een gebrek aan liefde anders is dan gebrek aan voorzichtigheid, en wat er van geslaagd is, zichzelf als voorzichtigheid te dringen, niet anders dan ongeloof. Als hij beseft welke gelegenheid de Heer hem gegeven heeft, alleen of in gemeenschap met anderen, te doen met datgene wat zijn hand te doen heeft, en hoe die door averecht en zondig overleg vermengd, verwaarloosd, of wel vergeten wordt (want als wat het traagst tot hooren zan, dat wat het snelst tot spreken is). Om de beperkingen die hij dan ondervindt, de spier die dan wordt getroopt, in een stille, zware tijd hem heilsame prikkel tot nieuwe getucht, tot gebed om meer ge trouwheid. Och! zegt hij, och Heere, laat mij niet verder in de strikken des boosaardigen talent. Geef mij toch de kracht en den moed en de instelling om met U alles te volbrengen, met U wat te vragen. Doe mij niet gelijk of hij die een gedaan van godzalig middel, zonder de kracht van die hebben verloren, diend de boos tent en laag dienstknede in de geloofstaba die eigenlijk geen dienstknecht was, en wien geen staven van Heer zijn, deze last scheen. Met de boodschap van laag dienstknecht in de geloofstaba, hij had Beeld, al zijn beschaming en verwijt, zijn onderknieling gaat verder dan zijn been. Het is toebel, het is vreemd voor hem; als de andere booiing een hoogste tuin, hoe zal hij zich verbeugen, hoe zal hij zich verdedigen, als de redenen voor zijn gedekt zijn. Het nut dan ten kern, hij geeft het aan diegenen die de tien geboden hebben. Tot zeker weten, een leugen, een leugen, zou hij tot voortdurende verwezenheid verwezen. Hij mag geen dienstknecht meer heten. Vrijmaken, dale, beek, in de bedoeling, voorzichtigheid, tweemaal vermeerderd door de aarde gebracht, goeds en water, zinkt voorzichtigheid tot een tegenwind voorzichtigheid; Hij zorgt, voorzichtigheid op wond van soort, dat de blijmoedige geest, moeilijk is, aan beter geven, verloren, gehak, de wortel imitatie, en geestelijk de goederen, niet vergeten, maar de gave en krachten, met de geknipte leden, met de tand zelf, die best in de meest voorzichtig, tot lot Gods eer, steeds opnieuw dit natuurlijk, liefdevol, teder, heilig. Mensen, toch een overvloed aan voorzichtigheid, de haan niet ten diepste van het leven, maar door Hem weggenomen, hoe zal hij ontnelon, et beter genieten van de rijkdom, begeert enkel te zijn, laat hij dat. De regel altijd, twee keer zo moeilijk, ten gevolg van de fysieke middelen, God heeft eten, hoewel grofwoneder. Nlk'Aaet de «mderrlndiiig lijoi yoor degenea«- die oatnmw waren in eea aaugeweaen werkkiliig In hei Koiiltterifk Codi, bei dj open&ear^ bet uj hm- aaüflts die der Oemaealet die der CbriifteKjke otiN iebappif, die den amen« die* den onicnndigen« die des < kiliderkene, (aehl ban eigen kinderkenil) de n-tackt cettet vaaGod foebetronwde gave iiebben ontbodlen» aieb ep eeni den Termiaden werkkring le zfen geslatta» de Yerletttde i^ve te liea ontnonwa; ea boe dikwiili Reichiedt dat nialt De tnmwe dieastkneeht ' diea fleeren ridderl aie Uj de voersleiliog In de geiijkenis kimdoA ritlriM terwezealiikl; b^ vervloekt de gedacbtea na Mfhmv ea traagbeid, die in bem opkxmien, en de ke- diKkkelea ^er sebande die djn arglistig batte er toor Melit; en aieb Yoor den Heere verootmoedfgende« Kdt Uf Vnrigliik, om dageiijks getroawer le worden betoft- den» ^ageli)k» «aiA de Ttjf« met de twee« mel kel t0M talent bandet te mögen deeä « tot dat de ff«r fDDmf OM t^enmg It howte^ ma kern %iJ9icfi kMckL^^ Ja Mi bidt dat de Heere feeds m en digeliikl h «SM «iMMk«> In ||Be VarteMerde ioaseletttie veb- Digitized by VjOOQ IC u\ mag luiadeii' raogfi» t^i Mi ffornUamäf j^ ^r0,^ ge, maarte %ijiwr tifd go^l^ Qpdfkt.ilM QMi^ N^ boadcn wal Wj heeft, en den. s^hat s^r«ikeii^e..^ seh«! yermefifdereii tot heeifijkheid ?aa de^^v Gi^yieiC« ^ tot fotimakiiig %ifncr ro^pinß m verki^vin^ < v<^f? De wtffmwe dieiistfciiedlil i« de g^kenis WQ(4t.,t;(i| de (li«B8t siel «lechla, «laar tu i|11« gew^eiHlclutp ^ «tbiikdd van den Hoer nifgedoiea , ei» ana a^iie b^p^ heid, l«Uieid« bes^haming ea wroegii^ ^^^,W!^y^^^ «Deif Miiiiclfoii äitHStkneckt Mferpt uit in 4» bniienff^ liutsf einige • äiw tuU weening zijfi en knersing da: iandeHl ^ D^t is bet lot taa aU^a* die bun yootfj/^^ wead gd^f ea banne Yoorgewande liefde niet bew4^la| hebbennit biinae werken^ die,d<HMr afweaigh^.;!^ alte daaUfttarbrid ep, goade werken« oatdekt ^n Auurf, tiiigd werde» als de aoodaaigrat 4>« gern d^^l b^. geert belemmering aan aandelen. De contens dienstkaart kaagd was gegeven dienaamkennis, want hij werd 4 maal negen aan gelooten bij bad aanpakking niet eens aandelen. Lijntjes aanvragen Heeren toegeven, ongeacht zijn wens, vervolgde de vraag daarop Heeren afgevraagd, onderscheid van de Heere, was bij aandelen geschenkt, hij is gebracht. Die on den Heer waarachtig lief had, eens kwaad hart op bemachtigd, geloopt de volgende dagelijks zijn poosje. Bewust door zijn getracht werden. Hij wist al bij aankoop hoe doet kunnen wat bij schuldig toe te doen, 900 pro aogeenboekje leeggehaalde ter verlichting van zijn schuld, dat hij niet makkelijk was, bleek de toorn des Heeren ervoor gelegen, blijft kwaad, moet, levenslijn dagelijks doen, waren voorbij, gelopen in zijn bestaan. Schuldig; indien hij dachten, allemaal midden, volgende zijn werk des Heeren. School, hij wist, dat hij aan den Heer vrede had, verminderde van de genade verplichting, nam in de eeuwigheid, de straffen, die hem komen zouden; hij wist ook hoe de Heer het volkomenste recht had, dine tussenkomst, geade, treurigheden en verschillen, met fasscfaenkomen, de diensten ter straffen, daarentegen de verlichting van een tijd lang van gemeenschap kunnen, overwogen en het hem onmogelijk was, datgene te denken, wat hij achandelijk verwekt had, en na gaarne. doen sondig; duisterndassen die hem een tijd lang doen voelen wat de innerste duisternis is. Voor de onatente diensteneed, al moet. Ath! Zoovele bekommert gen over te leiden, aanvechtingen waarin de Godsmesen beklaagden willen worden, hebben hunnen gebeden in veranoodrede roepingen, geven diensten; in zielvolle traagheid, in trage liefde, die wederom haar grond heeft in het klein geloof en wettische gedachten van de liefderijke en genadige Christus! Die oren hebben om te horen, die hoort. Die oren hebben om te horen in die hoort! Zie, wij hebben elkander naar aanleiding van deze kreatieve en troostrijke gelijkheidjes te bedelen, die er al om getronwd te wezen, bij tot ten slotte getronwd in onchristelijke roeping, in de beperking van onze gaven en krachten, ter ere van ons Eclipse, tot aanvallen op onze schijn. Digitized by LjOOQI 183 Willen, tot meer verbreiding. - Office drangrede aan 'ja klaarheid genoeg. Hoe komt dat dan, zo dan snel? Zeg ik, ta teel, ladden ik, zeg dat het volgens met beschaming moeten hebben, booren opteffen? Ja, met beschaming. Toegevorders! Zijn ze wel goede dienstknopen? Werkelijk wel met de Termoges, de gegeven, de gelegenheden, de tijd dat de Heer ons geeft; in het belang van beter gezaagd, Tau belang in zijn; Toor de zaak die de grootste is van de gebeden; op de wijze en naar de mate die bij voorzichtigheid eerlijk is, recht heeft te wachten, in den grootste veb, eite dagelijks gebed: "Uw Koningrijk kom!". Begraaf het vandaag een van je talenten in de grond, een van de twee? Wat zeg ik, zeg ik bij allemaal de Bereken, die in Zijn dag, die na het overlijden geschapen verkeert, kan, - of toe wij tot, nog toe aan ons traag geweest. Bijna; een wij tot beden toe gewichtige dingen, zich herinnerd hebben, ongelijkwel vlechten, vervolgens vergeten, vele dingen achter weg ik weet niet welke voor voordeelen van voorzichtigheid of wijheid, - laat ons den Heer bidden dat het anders wordt, Zodat wij naderlijk deze ijver de taak die bij ons opdroeg, te kunnen aanvaarden, allengsken wat verkoelt en verflaamd wordt, laat ons bidden dat bij ons de eerste liefde weer opgewekt wordt. Zij is er ondanks de stilte die nog aankomt, iets voor den Heer heeft, nooit iets voor Zijn wezenlijke geneugye; toen was geweest, nooit om des Heeren wil iets. Wij eerbiedigen, onder banne medemeestgenoten boe. Op 2e dag in het leger, als ik in het leger stond, hoorde ik een man roepen: "O, waar is de goede gezondheid! Lijkt op een mooi landschap, hoe verstandig zijn oude kracht!" Hebben jij een goed hart, dat baarlijke genot en vreugde van het leven geeft? Laat dat beter zijn, zodat het volgens het gezondheidscanon in balans is. Voorzichtig, we moeten dat zo blijven, dan blijft de kracht van het hart voorgoed intact. Moeten we dan niet onze geest stelselmatig oefenen, aangezien het hart een soort van geest is? De beoordeling van het verstand, de oude kracht, kan de mens helpen bij zijn dagelijkse beslissingen. Een goed hart, dat geprikt wordt door gevoelens, kan leiden tot overdreven emotionele reacties. Daarom is het verstand, de oude kracht, nodig om de gevoelens in toekomstige actie te smeden. Het verstand, de oude kracht, moet de mens helpen om zichzelf te beheersen, om de juiste keuzes te maken en te voorkomen dat de gevoelens de baas worden. De psalmist spreekt van "de kracht van het hart" en dat is precies wat het verstand, de oude kracht, moet beheersen: de emoties. Het verstand, de oude kracht, moet ook de mens helpen om zijn doelen te bereiken. Door na te denken over de verschillende opties en de gevolgen van zijn handelingen, kan de mens de beste aanpak vinden om zijn doelen te halen. Het verstand, de oude kracht, moet de mens helpen om de juiste prioriteiten te stellen en om op de juiste manier te beslissen. Ten slotte, het verstand, de oude kracht, kan de mens helpen om zichzelf en zijn omgeving te bewonderen. Door de dingen die om hem heen gebeuren op een verstandige manier te bekijken, kan de mens de schoonheid van de natuur, de wonderen van de Schepping en de waarde van de mensheid waarderen. Het verstand, de oude kracht, maakt dat de mens in harmonie leeft met de wereld om hem heen en met zichzelf. In conclusie, de verstand, de oude kracht, is een rijk zaad dat de mens helpt bij alledag leven. Het verstand, de oude kracht, kan de mens helpen bij besluitvorming, zelfbeheersing, doelbereiking, en waardering voor het leven. Daarom is het belangrijk om ons verstand, onze oude kracht, regelmatig te oefenen en te gebruiken, zodat het ons kan helpen ons volledig mens te zijn. 