title: Maandelijksche leerredenen, over verschillende onderwerpen
creator: None
text: Welker rijkdom de Teder, ette welke Chwilę op itt's 18 xoo veel heil Tleeseh aangaat, dewelke ia G e d bovett vollen te prijzen In de eeuwigheid. Amen. I. Eerste wenselijk, wij te zullen woorden des Psalms: xoo Peel noodig toe, ie lichten en te handhaven. Iegen de aanneming er op gedaan. II. Kerpolgens meer bepaald, uitleg hoog gewicht eengeschreven aanneming van Cuijus, te doen kennen. III. Darfen wij, hopen te opmerkzaam te blijven, Obi e'erste deel zai bijnaalt: eene zorg Peel nagemerking van des Apostels woorden, berichten der verdeling, verlichting tegen de aanvallen, er op gedaan. In de eerste Tijd verzen van ons tekstboekstuk, bekennt Paulus, zijn grote liefde tot de Joden, van welke hij afstamde. IXeze ging over dat hij, zelf wensche tot verbanning te zijn van Cuijus voor niemand liefde, die zijn maagschap waard naar het vylde (vylde = oorlog). Wanneer het goed was in de ogen des Heeren, dan was het beTorderlijk ook wezen aan Israels zwaartelijkheid, dan was de Apostel volkomend bereid, die rampen en ellende alleen te dragen, welke den Joden te wachten stonden. Om. zowel mogelijk en noodzakelijk te doen inzien, vaak zie je tot Christus te wenden, noemt hij de grote voorregten op, met welke het ongelovige volk steeds be Voorzien was. Hunner, der Israelieten namelijk, was toegewijd de aanneming tot kinderen, en de heerlijkheid, en verbonden, en de wetgeving, en de dienst aan God, en de beloften. Ook te deze aanzien had hij de andere volken voor, dat zij hun oorsprong hadden in de Faders van die eerwaardige Patriarchen en geloofshelden, die in vrede en vriendschap met God levende, de heerlijkste en kwaadstigste Verbondsbevelen hadden ontvangen. De grootste van deze toezeggingen was, dat uit hen, uit hun zaad, zou voortkomen, Degene die Israel verlosen zou, in Wie n allen geslachten der aarde zouden gezegend worden. Onder die Vaders hebben we zeker te denken aan den vriend des Heeren, Abraham, Isaak, Jacob, en aan den overganger naar Gods hart, David, die als zooveel helden in de dienst van de schapen waren. Uit hem was de Christus, zo veel het vleesch aangaat. De beloofde Messias was uit hen oorspronkelijk, zo veel zijn vleeselijke natuur betreft; want het is openbaar, dat de Heer uit Juda is gesproten. Dat was een eere of welke de Jood zieh terecht verheven, waarover hij blijde zijn en roemen moet; een eere te groter, naarmale Digitized by VjOOQ IC 287 Van de heerlijkheid Dien's Hooggezegde, dewelke is God, bogen allen te prijzen in de eeuwigheid, amen. Bij deze woorden, T. H., dienen wij wat stil te staan, omdat het gewicht der zaak dit dringend vordert. De uitdrukking toch van den Apostel, die "door den Heiligen Geest gedreven, voor alle dwaling in het schriftvrezen bewaard bleef, en onmogelijk op die wijze falen kon, de ondrinkbaarheid zeg ik, dewelke is God boven allen te prijzen in de eeuwigheid, is helemaal aan veelvijigheid tegemoet, besproken onderhevig. Zij die niet hebben geleerd hun gedachten gevangen te leggen onder de gehoorzaamheid van Christus, en daarom de dingen, die des Geestes Gods zijn, niet onderscheiden kunnen, zien in deze woorden van den hoogverlichten Apostel niets meer dan een lofzegging aan God, en willen deze niet op Christus hebben toegepast, omdat zij niet geloven wilde hetgeen aan verstand niet bevalt kunnen. Om hun gevoelen te verdedigen, hebben zij vele wonden gezocht. Men beriep zich op de verschillende lezingen in verschillende handschriften; en kwam tot de treurige slotsom, om, met een kleine omzetting der woorden, en eenigzins veranderde plaatsing der tekens, althans te lezen: uit welke vers, zooveel het vlees aangaat, boven allen; God zij te prijzen in de eeuwigheid. Het laatste lid van het vers is een lofzegging aan God de Vader, voor de genade aan het mensdom bewogen, door de zending van zulk een onstelend persoon als Christus is. - Wanneer dat uitleggen der Heilige Schrift moet heeten, dan verklaar ik openlijk en plechtig, van zulk een Schriftverklaring, die een der geopenbaarde waarheden des Woords ondermijn, en de grondslagen onzer Hervormde Belijdenis tracht omver te rukken, te gruven, een afschuw te hebben aan zulk een ongebaseerd verklaring. Ja, ik verklaar met eenzelfde betweterig en waanzinnig gevoel, welke zij bij uitdrukking beter te willen weten dan God zelf. In menen de beste en het meest gezag heeft, hebben leiden er aan, met de zaak zelf, loe, of in de Boemer boek het spreken van Paulus een klaar en onomwisselijk bewijs te vinden voor de waarachtige Godheid van den Heere Christus. (/j Hand, tl t SO. Digitized by VjOOQIC 28Ö (ipne 'oii'partqdig^ iiUlegkuude , daai* aiudänige loficeg« gingen, w^ar ze voorkument kennelijk op God den Vä- der betlrekking hebben. (m) Hadden wij meer Schrif- innriijke' önömslootbare bewijzen noodig, voor de wdr^ Godheid van d^n Heere Christus, vrijmoedig , en lEon- der vrees van grondige tegenapraak« beri^pen We ons op JoHAW!fi;£» den Ev;kngeiist: «In den beginne was het Woord , en het Woord was bq Göd « en het Woord was God/' (n) Op Thomas betuiging : m m^n He^r ea mijn Göd«*' (o) Op de stein van den Möiid der waar- heid zelf, weikü den Apostef-Propheet , uit den Hemel in de ooren klonk : « Ik ben de eerste eh de laatste, tn die leve , en Ik ben döod geweest , en ziet » tk bea levend in alle eeawigheid. (p) Ik bön de alpha en At rnnega , de eerste en de läatste , het begiii en het einde/' (f ) De saäk zelve wordt echter , door den geheelen Bq^ bei heen £Oo klaar ^ökerd t oat desaangaande geen re- delijke tWijfel kan noch mag btijven besfaan. ImmerSf wie CüRtstos gezten heeft, heeft dok den Vader gezi^n. {f') Er besUat tasschen Ydder en Zdon eene vereeniging, zoo naanw en indig« dat wie AM een niet eert « eert ook den ander niet. (s) Dö Zoon had heerlqkheid bq d^n Vader« eer de wereld was» als de bergen Äog niet geboren waren, (t) Alle dingen tx\ü door Hern gemaakt« en zonder Hern is geea ding (m) Rom. XI : 36. dal. / : S. £pb. /// : %i. PhiUipp« fP' : 20 (n) Job. / : 1. (o) Joh. XX : 28. (p) Öpenb. / : 17 , 18. Tergel. Je«. XLIf : « iq) Openh. XXII : 18. (r) Joh. Xir : 9*. {s) Joh. r : 23. (t) Spwuk. rill : 23-^0. Je Jaar. No. Ji. 23* Digitized by VjOOQ IC 290 glihäakt^« dat gemaakt h. (u) <( De Vad^r pftdetit oA Äiemand • maar heeft al het oordeel den Zoon gegeven« «n gelijk de Vader de doodeii opwekt en levend maaki, alcoo maakt ook de Zooa levend , di> Hi) wil." T. H; Moet die Zoon dan piet noödwendig de Almagtlge we- sen, öta alie^ te knnnen dragen door fa^t wdörd Zij-^ ner kracht; de alwetende, die de harten kefit en ie liieren prdeft? Qugetwijfeld ; want geen schepseU' al wäre het ook een heilige hemelling , die reeds in hoo- ger sfe^r tieh had geoefend iü deugd en wijsheid/' (v) sdu in Staat weaen, h^mel en äarde te scfieppen en in stand te houden, een regtraardig dordeel nit te brengen orer de levenden tn dooden • die eenmaal inoeten geopenbaard Worden voör den gedöehten Reg- terstoel» oln te ontvangen naar hetgeen in het lig- chaam is geschied. Wij honden het dns voor eenwige onwankelbare waarheid, Jbzüs Chrjstosi de eedgeborene des Vaders, toI van genade en waarheid, Hij, het nitgedrukte b^eld van 's Vaders zelfstandigheid, is^waar- ii^i dat alle knie voor Heiii xich bnige, die tong Hern belijde • als God böVen allen te prqzen tot in der een- wigheid. Wi^ dat dnrft loochendn is ziende blind, hoorende doof. Doch genoeg, naar ik m^^n ter toelichting en ver- dedigiiig van de tvoorden des Apostels. Mögt het , on- der den Goddelijken zegen uog iets toebr^ngen em ve- len dd oogen fe dpenen, niet weinigen in hnn aller- dierbaarst geloove onwankelbaarder td lüalken. II. Wi, zijn dat niet tweede deel ontwerp rede genaderd. Zo moet men hem afschrijven aan Gods heriteit boek, waarheid in liefde 1841, Bl. 878. Digitale databank van VUOQIC. In welk wij a, mager bepaald hebben het hoog gewicht menige geloofige opvatting fan CHRISTUS waarde Godheid wanneer hem te doen vallen. Jesus GEBLOSD is God, die moet allen te prijzen in de eeuwigheid, Wie dat hartelijk gelooft a. Qua geruch afgaan op hetgeen Hij leerde, b. Veeft een diepe kennen van de grootheid der zonde, en c. Mag zich te vragen op de zugezegde zaligheid per levendige wood. De Heere verleent ons de genade, aan deze drie zaken wat nader te ontleden. De Geest de Vaders en de Zoon met aan en om ons. a. Hartelijk geloof dat Jezus Christus: b. God zijn, allen te prijzen in de eeuwigheid, kangerust afgaan op hetgeen Hij leerde. Toen de aarde vergeven in de wereld gekomen en gerechtigheid en heiligheid voor ongerechtigheid en onheiligheid moesten plaats maken, ging God de waarheid kennen, een der trekken van Gods beeld, verloren. De mens werd verdorrend in het verstand, vervreemd van de kennis en het leven van God. Had de Vermachtige geen gedachten van vrede gehad, dan zou een deel van Adams schuldige kroost opdat het voornemen der verlichte zaken vast houden hebben. Had het Hem behaagd den afzweven en onnut geworden zondaar aan zichzelf over te laten; jammerlijk en eilandig zou dan zijn lot geweest. In de stikdorstste duister, zonder de hoop, de Verlosser te kennen, en de Verlosser aan zich te vragen, over liet het pad. Jammerlijk en eilandig zou dan zijn lot geweest. (hoever de apostel hier de woorden 't aanbod plichtig bepaald op Joden en heiden toe past, loo het intuikingen geen twijfel of vijandeling alle onbekeerde natuuren, mensen, al diegen die ook den vreemde God kennen. Digitale transmissie door VJOOQIC. Ook hier hoop ik, of de geringste scheimpoging aan licht, noest levenspad af te lopen. Maar de Heere is barmhartig en genadig, langzame en groot van goedertierenheid. Zijn naam is de Ontmaker. Wederom sprak Hij: "Daar zit licht" en daar was licht toen Adam in het Paradijs Engelie ontving, en Abraham de Vader der gelovigen met bijzondere openbaringen en beloften werd verwaardigd. Van toen af daalde het Heilige onderwerp op aarde neder. Getuigen het de mededelingen van de Aartsvaders gedaan. Bevestigde het de Mozes en andere Godsmannen van de oude dag, de Davids, de Salomo's, de Jezus' en andere. Hij zei: "Zo spreekt de Heere", 'of 'de Geest des Heeren is op mij', of dat plichtig: "hoor des Heeren woord". Bewees duidelijk dat geen eigen wetenschap, maar Goddelijke leering uit zijn mond voortkwam. Bor en allen echter spraken hij de eengeborene des Vaders via Jezus Christus, door Wiens God in de laatste tijd tot ons gesproken heeft, opdat wij de ware kennis van zonden kennen. Zijne leer was de zijne niet, maar van desgenen, Die Hem gezegend had. In Hem woonde de wijsheid der Godheid, Engelijke. Hij was God. geopend in den vijfde. (3) Als wat Hij den mensheid mededeelde omtrent Hem, Die troont in de Hemelen, omtrent den dood- en doemwaardige zaak daar en den weg naar verlossing, dat had Hij van den Vader gehoord. Hij is dat levenrijk brood, dat water des levens, 't welk uit den Hemel is nedergedaald, om hongerigen en dorstigen naar de gerechtigheid te spijzen. (a) Gen. 3 : 15. (b) Gen. Xl : 3; XVIII : 18; XXVIII. 14. (c) 2 Chron. 11 : 2. (d) Ps. 8. (e) Hebr. 1 : 1. (f) 1 Tim. 6 : 16. Digitized by VjOOQ IC 293 Wie in de laven. Zie prediking overtrof verrewest als algemeen rat door de Profeten onder de Oade hoogheid was medegedeeld, daar de verdaling was der Profetiaan aan de Vaderen gedaan. Maar immer is ook de Zedertijd roer dan de Gezondheid? Dit beelden ook de Apostelen, niet het minste Paulus. Een kenmerk onderscheid maakt deze, van de Heer, af falu zelf spreekt; als hij iets op bevel of uit toelating zegt. Helder komt hierdoor de Goddelijkheid ja, de Godheid van Jesus aan het licht, daar Hij als macht hebbende leert, voor zeker, waar Christus spreekt, spreekt de Alwijze. Waar Hij gebiedt, beveelt de Heer van Hem en aarde. Als Hij iets toezegt, belooft de Waarachtige, Die geen man is, dat Hij liegen zal, noch geen menschenkind, dat Hem iets berouwen zal, de Veranderlijke, Die trouwe houdt in eeuwigheid. Alles is bij Hem helder, als bij God, Die een liefde heeft, waarin geheellijk geen duisternis is. De woorden des eeuwigen leven, door Hem verkondigd, zeg ja en amen voor iedelijk, die gehoort. Geen titel of waarheid derzelver valt ten onrechte op aarde; want Hij, die ze sprak, is onfeilbaar, God boven allen te prijzen in de eeuwigheid. Het vleeselijke geloof, dat God boven allen te prijzen is in de eeuwigheid, heeft ook een felle en diepe kennis van de groothoheid der zonde. Ik zie, ik ben in ongerechtheid geboren, en in zonde gebaard, mijn moeder ontving! Zoo klaagde David, de man naar Gods hart. Een ieder, die door genade is verlicht geworden en vijANDig in zijn gevoel, door de krachtdadige werkingskracht des Heiligen Geest. Digitized by VjOOQ IC 294 "Viegengeijk, die de blik slaan mag in zijn arglistig, doodelijk en vreemd hart, zegt het den schuldbelijdende dichter van baie na. Ja, medezondaren! Wij allen beben gesondigd en daarvan de heerlijkheid Godsw. "Gelijk geschreven in 14: er is niemand rechtvaardig, niemand die verstandig is, er is niemand die God voelt. Allen aan elkaar verwekken, te samen zijn zij onnut geordend; er is niemand die goed doet, er is ook niet tot een toe. Met het volste recht, door de geheele wereld voor God verdoenlijk. Immers, door de toedoen van de mens is de ondo in de wereld ingekomen, en door de zonde de dood, alzoo is de dood doorgegaan tot alle menschen, in welke allen gezondigd hebben. Doordat een misdaad (de schuld) gekomen over alle menschen tot verdoeming is. En in ons, dat is in ons vlees, woont een geest dat niet goed. Het is zoo, omdat die de kennis van het recht Godsw missen, zo stoltelijk genoeg, denkelijk of dit punt tegen te zeggen; maar de dag zal het verklaren, hoe jammerlijk zulke dwalingen zich heden in gedachte, woorden en daden begaan, hoe klein en onbeduidend zij in ons ogen, zo schön en afwijkend van God, overtreding van het gebod desgenen. Die gesproken heeft: "verwijkt", is een iegelijk, die niet blijft in al het betreffende geschreven is in het boek der Wet op dat te doen. T.H., Hoe groot en hoe snood moet die zonde niet wezen in de ogen van Diene." Rom. F. : 18. Rom. rjl : 18. Gil. III : 10. Terg. Dewl. XXII : 26. Digitized by VjOOQ IC 295 Bekendbaar, Regtaardigen, die te rein zijn dan dat Hij dict kwade ogen zien, wanneer wij letten op Hein, die den verlorenen en in ziel zijn zelf Terugdraafdelden zondaar den toegang heropenen, zodat tot den troon der gevallen! Jkzos Christus, die eerstegeborene onder alle schepselen, Die in den schoot van de Vader lag, moest nederdalen uit den Hemel en een aarde, waarop de ongehoorzaamheid won. Hij, die geen zonde had gekend, Hij had gedaan, werd te naderen gemaakt voor de gegevenen des Vader, opdat zij zonden worden gerechtvaardigd door de regtvaardigheid Gods in Hern. Zoo ergens, bij ook de pas des Apostels werd gezegd: 'Op diepte van de vikings' beide der wijstheid en der bekende Gods zijn ondoorzoekbaar zijn Zijn oordeelen, en onnaspeurlijk Zijn wegen!' Niet alleen werd God, mens worden: niet alleen leefde de Heer der heiligheid, onder een kruik en verdraaid geslacht in een wereld, die in het boze lag; maar even van het begin Zijn menswording tot het einde Zijn leven op de grond Hij voor allen, die in Hem geloven, de doorn Gods, onder welke, zij anders eeuwiglijk zouden moeten verzinken. Alle gehoorzaamheid der Goddelijke wet en gerechtigheid vervulde Hij, voornamelijk tot de last der zonden en des toorns Gods Hieraan betrokken het bloedige zaad ongekend heefstd. Daar werd Hij gebonden, opdat Hij gebordene ontsnappen zoude Ontbinden. Daarna leed Hij ontelijke smartlijden, opdat de Zijnen onverdiend zonden te schande zouden worden. Onschoosd werd Hij ter dood veroordeeld, opdat zij troost hadden gericht zou worden, Hij lied Zijn gewaardeerd lichaam aan het kruis nagelen, opdat aan het handschrift onder zonden daar aan zou worden gelegd. (jS) Rom. XI; 33. Digitized by VjOOQ IC 256 Krijgt. Eo heeft alzoo de Terzetting aan Zijne Tolk Af Krijgt geladen, opdat Hij hetzelfde met Zijne zege Nidgen te volgen zoude, En heeft zich verneerd tot in de allerdiepste versmakenheid en angst van de hel, bij lichaam en ziel aan den honte des kruises, toen Hij riep met Innerlijke stem: "Mijn God, wat hebt Gij Mijn verlaten! Opdat de verlosten door Uw bloed tot God zouden genomen en genomene verbintenis van Hem vertaand worden. En eindelijk heeft Hij met Zijne dood en bloed stort inge, dat Nieuwe tot eeuwige Testament, het Verbond liet genade en verzoening besluiten, als Hij ziedend: "Het is volbracht!" (Ji) Zoöfel heeft de zonde gekost. Waarlijk, de schaamte meest het aanziend bedekken van hem, die bij de keilnis zanger ellen-de, kennis heeft ontvangen aan zink eenen Borg en Zaligmaker. Die het zieh geen toepassing behoefde te achten, Code leven gevoeld tot zijn, maar heeft zith zelfven nietigd; de gestatenis eenis dienslavernij verkangnoneerd. (J6) Maar eerst dan kan Zijne kennis de Ware wezen, wanneer hij dien Schuldverzoener geloofvig heeft aangenomen, als: God boven allen te prijzen in de eeuwigheid. c. Eindelijk : %vie hartelijk geboft^ dut Jsiti CbRis- fUS is: God boven allen te prijzen in der eeuwigheii fnag zieh veiltg öp de toegeztgde zali^keid verlaUh, « Alzoo lief heeft God de wereld gehad, dat FIij Zij- ben eeniggeboren Zoon gegeyen heeft, opdat een iegelijk, (Ji) Mist loö kf^rte, maar kraohtige trekken, Vinden wij bft (licr- baar ea Terioeoeiid lijdeo en sterren yan den* Heere GRBtfrvi Toor- (^esteld in ons dierbaar , in Tele opti^ten onoTertreflMar ^ Formu- lier des Heiligen Arondmaals. floewel het dbor Velen io ooi« dagen , wordt achter de bank geschoben , verdient het meer ^n t borrang daa meaige dorre ^ |;eeitelooxe j tdogenaamde Laerrtde. Philipp U. : 6, 7. Digitized by LjOOQIC 297 De la Hécire, situe au Terreverde, après avoir traversé le ren. Kebbek (Zo groote liefde heeft de Vader Zijn kinderen betoond, haar, die moed, willig, zelfvrijwillig, Hem, den toch stevige nek toekeert, en de verscheidenheid tegen de prikkel. Gij, onder M. H. die vroede God gerond, uit, toe, ga naar Hem, niet vraagd, noch loogt, gij menschenkinderen! Die geworpen zijt, gevreest op het vlakke des velds, om de walgelijke bij uwer gebaarden ten dage toen gij geboren waart; gij, die vertreden, leidend in uwen bloed, de redstem tot in uwen bloed geboord hebt: "leef, ja, leef!" Verlangt gij meerder bewijs van de liefde Gods jegens u, gewijs verzekerd onderpand voor uwe toekomstige zaligheid, dan de overgave en zelfwillige vernedering van Dien Zoon des welbehagens, Wiens naam is: Sterke God, God boven allen te prijzen in de eeuwigheid? Zekerlijk niet. Immers is het openbaar, dat gij te doen hebt met een Onveranderlijk Getrouw Verbonds-God, Wiens belofte is eeuwig. Hetgeen aan de vaderen werd beloofd, door de schaduw van de Wet afgebeeld, door de Profeten Voorzegd, is in de volheid des tijds volkomen vervallen. Ik zie aan de 17e bladzijde, in de 21e noot, dat op die plaats een tekening behelst is, aan den hoogaat geëindigd en een terachterlijke toestand, vaart hij bij de oude Israel rond, toen hij het verbond met Zijn volk riep en aanvaardde, en Zijn verbond met het heilige priesterlijke gebod. Doch, evenzover geloof ik, dat de Heilige Geest hier te geijkenspelen heeft op het volk des Nieuwen Verbonds, of laat ik liever zeggen, op de gehele schare der uitverkorenen, om de vervloeking der wereld af te wieden, tot aan de volledige toewening der ziel. (Zie de aangeweseen plaat) de verbinding tussen de Toren en de toestanden bracht, waarop de preek gesteld is te worden. Digitale Bibliotheek van de Nederlandse Letteren. Wij eenmaal, door almachtige genade uit de macht des salmans gerukt, werden blijft een eeuwig deelgenoot van Christus rijk. Ten Koninkrijk en Priester gemaakt, smeek ons den Vader ter eere, door Hern, Die God is, boven allen te prijzen in de eeuwigheid, gaat de gevaarlijke de zalige rust tegen, welke overblijft voor het Volk van God. Beminnaars van den Heer! het is Jog niet geopenbaard wat wij zijn sulien; want vog altijd zien wij hier door een Spiegel in een duistere rede. Nog altijd, boodschap zonde, wereld en duivel niet op u te bestoken en aan te vallen, en allerlei kunstgrepen te proeven, om waar het mogelijk is, u te verleiden. Maar nu alderdierbaarst geloof, uit genade, als Gods gave ontvangen, verzekert ons dat eenmaal alle vijanden worden tot nederwerping. Opgenomen in de lach, komen wij aan de genoegen, met een onuitsprekelijke heerlijke vreugde; want Hij, Die God is boven allen te prijzen in de eeuwigheid, is een waarmaker van Zijn woord: "Waar Ik ben, daar zal ook Mijn dienaar zijn." TUSSEN-SALM: Ps. CV : 5. 1 Pet. 1 : 5. Digitized by VjOOQ IC Mei een woord aan toepassing wenschen wij te besluiten. Vele mensen dragen den eerenaam Christen, en aria zoo diep onbekend in de leer welke Christus van den Memel heeft geopenbaard, dat zij ter naschoolwetenschap bezitten van de eeuwndigste waarheden des heils. Men leeft, ja onder de deeling des Heilgen Evangeliums, is gedoopt, gaat ter Catechisatie, is mogelik lidmaat, en toch weet soms van Christus niet veel meer dan den blooten naam, misschien voo wel om dien als een viool in den mond te hebben. Niet weinigen houden: gereformeerd; maar zij zijn met de kenmerkende leerstukken even bekend als een Jood of Heiden. Men behoeft dan ook niet te vragen hoe het met de belijdenis der waarheid van dezulken in de Staat is, het is er mogelijk als - wat kerkkennis opgezameld, dan niet de wandel de belijdenis onmyer. Misschien nog erger gedragen zien dezulken, die gereformeerd willen genoemd worden, hoewel zij de uitgedrukte belijdenis der Kerk, in welke zij gedoopt, of tot lidmaten aangenomen zijn, op de schandelijke wijze ondermijnen, ja openlijk loochenen. Of kan het ontkend worden dat bijna. De spot gedreven wordt niet het dierbare leerstuk der Godheid, Tan Christi, een leerstuk, waarmede de Bijbel Staat of valt, een leerstuk, hetwelk altijd behoord heeft en behoort zal tot de ware gereformeerde Kerk? Is het geen terechte waarheid dat men dezulken, die de ere van hun God en Zijn makers opzij zetten, daarvoor vrijmoedig uitkomen, met de hatelijkste uitdrukking bestempeld; en, is het mogelijk, overal waar het maar enigens kan geschieden? Rampzalige mensen, die zo handelen! Immers, is Jezus Christus niet God te prijzen in de eeuwigheid, dan is de Bijbel vervalst en geen waarheid; dan is alle gestichte religie een droombeeld, dan waren de eenzijdige Apostelen allen bedriegers, gruwelijke afgodendienaren daar ze hun Heer aanbaden; dan was (tot de bevenden eerbied gegeven!) Christus een Godslasteraar en snoode soeker van ijdele eer, daar Hij zich eene ere liet toebrengen, welke alleen de Allerhoogste aanspraak heeft; dan is het Christendom geen Christendom meer. Maar God zij geprezen in eeuwigheid! Zoo is het niet. Kwaawbare selcherheid is het: Hij uit voor God! In eeuwigheid blijft Hij beloofd. De toen troon troon, tot nu gerechtigheid. O Rijk van de Liefde, dien uw goede Majesteit. Ik wil uw Rijk volmaakt zijn, met rechtvaardigheid. Ps. XLV : 3. i. d' Nee! Het is geen vervloekte afgoderij, als wij zingen: A God! Uw God is mild en overgoten Hoe vaak wij u bidden, met uw naderend komend Ps. XLV : 4 Maar Godonteerend en schandelijk en grof is het Dergelijke zin en meening der Schrift te verdraaijen. On- TeratniToordelijk mag het bestaan, tot verderf der ziele leidende, de heerlijkheid des onverderfelijken Gods te veranderen in het beeld van een verderfelijk mensch. Een klaar en onomstotelijk bewijs van de verduistering van de Verstands, van ongeloof, roekeloosheid, van het, de gedachten niet gevangen te leggen onder de gehoorzaamheid van Christus; maar integendeel, van de verdorvene rede, God te maken. Wie zich hier schuldig kent, zij het toe; hij zij het toe; want wij hopen met een God te doen, Die ijverig is op Zijne eeren. De schijnbeeld heeft Hij genszins onschuldig, en eer gaat aarde en hemel voorbij, eer er een tikje van de aarde valt van hebben. Digitale bewerking door VjOOQ IC Gelijk aan de brieven van Paulus en de andere heilige Schrift, en de Apostelen. Och! dat dit den onbesnedenen terht aoren, en in hart nog eens op de ziel kwam, eer voor eenwig tot laat, voor eeuwig tot laat is. Want wie in dit heden der genade, zijn hart verhardt, zal het hier nammaals tandenknersende bevreen. Wie in hardnekkig ongeloof voortgaat, maakt Ern, Die niet lingen kan, tot een lengenaar. Wie eigen meening in de plaats stelt van de onfeilbare Goddelijke openbaring, zal geen zins ontvlieden ten tide der openbaring van het rechtvaardige oordeel van God. Wie het waagt iets af te doen van de voorden des Waarachtigen, met eeuwigheid en afgrijsing zal het hem vergolden worden. Dit bedenken toch elk met ernst. Nog wordt dit heden genaamd. De dag der zaligheid licht nog. Tot op deze dag wordt Christus verkondigd, als de enige weg van ontkoming, als de waarheid en het leven. Slechts korte tijd is er nog te leven, overigens en de nacht der graven toe. Wanneer gij de kostelijke oogenblikken roekeloos verkwist hebt, de wereld en de begeerlijkheden najagend, in het graf is geen verstand, noch wetenschap meer. Als de slagboom van het leven achter u geboden wordt, dan ontslikt zich voor iedere onbekeerden, hij ziet rijk of arm, aanzienlijk of gering, jong of oud, vrij of dienstbaar, man of vrouw, de poort der helle, waar weening der doodsen, en knersingen der tanden, hem of haar, in de gemeenschap der duivelen toefl. Elkeen haast zich om daarin, daarom, om zijn ziel wil en de Heere zelf te lozen in haat. Bij de wil heeft Hij de macht om, onberispelijk, te stellen voor de Vrekeloos. Heiligen, want Hij is de God van volkomenheid. Naarmate de Geest des geloofs u vervrijmaakt, zult gij uwen Borg meer leren kennen, in zijn dierbaarheid, volkomenheid, wilvreugdheid en algenoegzaamheid. Hoed dan niet op met de bede: "Heere, vermeerder mij het geloof!" Edel, vertrouwd gewisselijk dat Hij, Die het goede werk in u begonnen heeft, n niet begeven noch verlaten zal, maar het gewisselijk tot eindigen. Als gaat het soms over bergen en door dalen, door vuren en door water, het harte wordt niet ontroost. Noodloopende zal God u verschoonen; Arme uit genade Zijn hulp, tot Verlossing te dienen; Hij slaat u de vijand, uw vijand, bestrijdt uw verdacht; Als gaat het oog loopt hoog, hun bloed, hun tranen en hun leden, Zijn diebaar in Zijn oog. Dat woord troostte alle waren vrouwelijk. Het daalt af van Dien God, bij Wien geen verandering is, noch schaduw van omkeering. Hij heeft in Gel. in Zijne bandpalmen gegraveerd; Sions mensen zullen steeds voor Hem staan. Ja zeker is de vertroosting dat God, Die Zijn Volk van zonde en dood, van viek en schuld verloste, God is, boven allen te prijzen in de eeuwigheid. Nu toch is er geen verdoemenis meer voor allen, die in Christus zijn, die niet meer naar het vlees wandelen, maar naar de Geest. Niet dood, noch duivel, noch deren; want niets kan ons scheiden van de liefde Gods. Engelen, overheden, noch machten, tegenwoordige noch toekomende dingen zijn daarvoor in Staat. Geen hoogte, noch diepte, noch eenig ander schepsel vennag dat. Driemaal heerlijk voorrecht dan tot de schapen van 's Heeren weide te mogen behoren. Driemaal zalig voorrecht een erfgenaam des eenwigen levens te zijn. Och werd het maar meer op de rechten, op gedachten prikkel vender schat. Magt het maar meer een prikkel zijn, een met vrijmoedigheid toe te gaan tot de troon der genade en in de mogendheden des Almachtigen den goeden strijd des geloofs te strijden. Immers is dat zoo. Ook in de komende dage niet, in welke de mens de zonde ziet meer dan meer openbaart. Met vleierij of verschrikking tracht men tot afval te bewegen; maar God is getroffen. Openlijk of bedekt, zoekt men de waarheid te verdonkeren of in leugen te verkeeren; de zon der gerechtigheid zal niet ondergaan. Mogten maar de getroffen in den lande als een eenig man opstaan, ziet? Oorstelbaar dragen met God en niet aflaten, zegent. Waarlijk, voorzeker dat bloed de kostelijke kinderen zijt, tegen fijn goud geschat, gelijk aan aarden flessen, het werk van de hoofd der pottebakkers. Waarlijk, zonder biddend, zonder amen, en zuchten en tranen is een herstelling mogelijk; want de God Jacobus was er al gebeden zijn. Geest der genade, die tot God voer de heiligen bidt, daal neder met uw bekwaam makende genade in de harten. Leer Gij bidden, aanbiddend het behoort. Airne. PSALM: Psalm LXVIII : 10. Jeugd prediker, je port stond gekruisigd, toch werd je niet vergeten, je zet de heiligen ter voet, gij zijt de liefste van harten, de troostegen van de kwetsbare, de heiligste, de eersteling, de troost in de nood. Uitgedrukt verlangen naar licht. Digitale bij de Vlooi IC DE NEDERLANDSCHE LEEFDE, NIEUWSBRIEVEN, EN AANDIJKSBERICHTE, UITGEVOERD DOOR J. J. KALG, TE ROTTERDAM, IN DE DERDE JAARGANG, NR. 3. TE ROTTERDAM, 1 FEBRUARI 1847. Digitale bij de Vlooi IC Digitale bij de Vlooi IC III INHOUD. N. I. J. KALGA. NIJKERK. I. J. KALGA. 1847. Digitale bij de Vlooi IC Digitale bij de Vlooi IC S. J. Dl HOEST. Mattheus XXXVIII : 18. Juat, dab Jacktig, King. Digitized by VJOOQIC Vir. J. p. B. BROUWER. Petri II : 17-20. De dood van Jezus, een platte afgod, dood. VIII. J. VAN VELSEN. Psalm LXXXIV : 13. Het vertrouwen op God, zaligend voort de mensch. IX. B. MOORREES. Mattheus XI : 28. 's Heeren noodiging aan vermoeiden en belasten. N.BEETS. Lukas XII : 20,21. De rijke dwaas en de rijkdom in God. XI. C. C. CALLEBACH. Romeinen XIV : 9. Na Paschen. XII. J. C. EUKMAN. Jezaja LIII : 6,7. De lijdende Messias. Digitized by VJOOQIC LEERREDE voor de BUBELSCHET ZELPKENNIS. toegelicht door Mattheus V. Toegelicht : Psalm XCII : 1. S. VOORAFSPRAAK. De algenoegzame God, die voor daad en zegen heeft, verwekt, dat Christus door de Geest het lezen en het hooren van Zijn Woord aan ons harten. Dit zij zoo verantwoordelijk en goed, dat ook op den Christelijke rustdag, de dag aan de vereering van God gewijd, zich verbiedt in de Heere, door de beschouwing van de werken Zijner handen, door de herinnering aan de daden Zijner onbevreesde goedwil en trouw, welke wij - ieder in onzen kring, voor slechts een en dan in deze of gene omstandigheden, maar elken morgen, elken dag, elken nacht, mogen zien en ondervinden. Uit deze, zal God in Zijne verhevene deugden door ons gekend, en dankbaar, met geheel het hart ook verheerlijkt worden. Hierdoor zullen wij verhoort, waarom wij voor de verheerlijking van Zijne naam in deze wereld streden, en Zijne rijkheid in onze taal maken. Hoera. War. Wo. J. V. Digitized by VJOOQIC Instituut M, V. moeten wij niet vergeten, ook de dankbaarheid oog op ons zelf te vestigen. Wij behooren te weten en in te zien, wie wij in ons zelf en wat wij van ons zelf te denken hebben en welke voorstellen wij voor ons zelf kunnen. Neen, wij moeten ons zelf niet vergeten - wij moeten geen vreemdelingen van ons zelf zijn, noch onbekend zitten met onzen waren toestand. Dit platte - hebbende berokkenen wij ons inderdaad, onrechtvaardig verlies, terwijl wij door een ware en grondige zelfkennis belangrijke voordeelen zullen erlangen. Voordeelen die zien verder dan tot aan de dood en het graf - tot een onverminderende eeuwigheid uitstrekken en te genieten hebben gegeven worden. Dit in aanmerking genomen, kwam het mij voor, dat ongepast is, maar zelfs - door de invloed van die Goddelijke Geest, die een Geest der wijsheid en daar kennisse is, en zondaars wil onderwijzen en leren, hetgeen zij tot hunne zaligheid te weten, te geloven en te betrachten hebben - aantrekkelijk te weten zijn, op te wekken tot het waarderen en hartelijk begeeren van een ware en gegronde zelfkennis. Mocht mijn doel en dit werk, hoe onvolkomen in zichzelf, God, om Zijns Zoons wil, verdienen de oorzaak van alle heil, beagiikbaar en tot zegezijden. Dat wij daarom, in de erkenning van onze onwankelijke door zonde, hartelijk voor elkaar bidden, vergeven, verzoenen, verzoeken en tot zegeningen. Dat wij daarom, in de erkentenis van onze onwankelijke door zonde, hartelijk voor elkaar bidden, vergeven, verzoenen, verzoeken en tot zegeningen. Dat wij daarom, bij de erkentenis van onze onwankelijke door zonde, hartelijk voor elkaar bidden, vergeven, verzoenen, verzoeken en tot zegeningen. Dat wij daarom, bij de erkentenis van onze onwankelijke door zonde, hartelijk voor elkaar bidden, vergeven, verzoenen, verzoeken en tot zegeningen. Dat wij daarom, bij de erkentenis van onze onwankelijke door zonde, hartelijk voor elkaar bidden, vergeven, verzoenen, verzoeken en tot zegeningen. Dat wij daarom, bij de erkentenis van onze onwankelijke door zonde, hartelijk voor elkaar bidden, vergeven, verzoenen, verzoeken en tot zegeningen. Dat wij daarom, in de erkentenis van onze onwankelijke door zonde, hartelijk voor elkaar bidden, vergeven, verzoenen, verzoeken en tot zegeningen. Dat wij daarom, in de erkentenis van onze onwankelijke door zonde, hartelijk voor elkaar bidden, vergeven, verzoenen, verzoeken en tot zegeningen. Des N. Verbonds, zoo vele, en dat zoo noodrachtelijke vragen vinden aantekening. Zoo zien vooral de vragen van onzen Heer, Jezus Christus, hoogst belangrijk, en moeten geheel den aandacht tot zich trekken; het meest bepaald nadenken wekken; het gemoed gevoelig aandoen, het ziel ter overtuiging, leerling, beschaving; dikwijks zoo noodig en nuttig; hetzij ter opwekking, en vermeerdering des geloofs, der liefde en dankbaarheid. Digitale bewerkingsvoorronden door VjOOQ IC 1900 bemiddigend en troostend ja, zaligend te denken aan daarmee volg begeestigd voor het hart. Herinneren wij poos uit vele, deze: het FATima aanvankelijk van den Christus. Wiens Zoon is fout. Malachi XXII : 42. "Gelooft gij in den Zoon van God?" Job. IX : 35. "Heden ook niet mee gaan?" Kap. VI : 67, "Gij bent klein geldt waarom heeft gij gewankeld?" Matt. XIV : 31. "Fatima zijt gij vreesachtig? Hoc hebt gij ge nooit geloofd?" Spreken. IV : 40, "Hoe lang zal Ik u nog verdragen?" Matt. XVII : 17. "Mijn god, dat ik u lief had." Kap. XX : 82. "Gelooft gij dat Ik dat kan?" Kap. IX : 28. "Heeft u ook iets ongebroken?" Luk. XXII : 35. "Vreemd, wat zoekt gij?" Job. XX : 15. "Hebt gij Mijn liefde, liever dan mij?" Kap. XXI : 15-17. "Vervolgens volg ik Mijn raad." Hand. IX : 4. De in de tekst begrepen vraag is inderdaad een Apostel van Jezus waardig, Hij, Paulus, betreedt bepaald spoor zijns grote Meesters, als bezield en begeleid door Zijn heilige Geest. Hij ook spreekt de man aan, en geeft door deze, in waarheid, boogstoom gewichtige vraag, gepaste aanleiding om te ben, aan wie hij schrijft, bij zichzelf, bij zijn volgelingen waren toestand. De beperkte, als noodig en nuttig om te leren denken, vrijen en handelen, zowel als verstandig, en van voordeel kon zij zijn. Wij kunnen (dunkt mij) deze vraag des Apostels boogstbelangrijk noemen, gelijk vele wijzende en Godvriendelijke mannen van vroeger en latere tijd, bar als zoodanig erkend hebben, en ook nog tijdens onze dagen, wordt de daarin bedoelde wettensteun door elken en vooroordeelden als boogst noodig en nuttig aangeprezen. De lieken zelf dienstige op die afgoden en vandaar, dat... Digitale Door de juiste gewenste wettensteun te prenten, en elk tot getroosten beoefenaar van de zelfkennis op te wekken. Het gemis van die kennis, ja, zelfs laakbare onnadenkendheid en zeloosheid op maak ook liefdeloosheid tot schuld zeven; onverstandigheid om te weten waar het belang is, hetwelk toch, onder de regte kennis van ons zelf, nooit door ons gemocht noch beheerst voordeel oplevert, en ook niet kan en niet zal bevorderd worden. 