title: Maandelijksche leerredenen, over verschillende onderwerpen
creator: None
text: Van de natuur zijn wij, die hinderen des toorns gelijk als de anderen; maar in Cabisis gevoelden, worden wij tot die onbegrijpelijk grote waardigheid verheven — goed voordelig in hare gevolgen, dat wij tot kinderen Gods worden aangenomen, en door Zijn H. Geest, daartoe weden geboren; dat God in Christus ons liefde genade, zonder eenige ons verdiensten onze Vader geworden is, gelijk (Zond. 9) de behoeder, op grond van het eeuige Evangelie, van ziek en zijne medegelovigen genomen. Wat is juist deze geloofsgenis en erkenning van die betrekking van en op God, door den H. Geest in ons verstand gewerkt, en aan onze harten gegeven en bevestigd, welke wij behoeven, om het vertroosten voor te maken oefenen; zonder deze hebben wij zelfs geen hoop, veel minder geloofvol vertrouwen op Hem; de moed zelfs zal ons ontbreken om ons geheim en al geloofvol op Hem te verlaten en van Hem het goede te verwachten. Dit vertrouwen zal sterker, vaster, volkomen en troostrijker zijn, naarmate onze geloofskennis en erkenning van de Vader en Zijne beminnelijke denken: als goedheid, liefde, macht, algenoegzaamheid, alwetendheid, alomtegenwoordigheid en onwankelbare verbonds-trouw; opgeklaarder, helderder, levendiger en meer aan onze harten geheiligd zijn, en op al ons doen en laten vruchtbaarder invloed maken. Is het inzien in het zalige en de eenige onveranderlijkheid der genoemde betrekking, welke de Hemelse Vader in Zijn Zoon, Om het bedoelde werkte te beoefenen, wouden ook vereist een rechte en groeiende keas, een geloof erkerstel en een aanstaand vaar. Godt toeseggen bij Zijn Woord, vervuld. Door deze lok, wordt het vertroosten op het uilgelokt, aangemoedigd en vervolmakt, zodanig als de aard van de zaak leert, verscheidene leereoas, aanwijzingen wat God in Christus aan kracht vaar zijnde, verdiende en voorbeeldig is. Voorzichtig, wat zijn voorzichtigheid doe je wil, kan je als in een diepe slaap, Hieraan is alles wegen, kees je op, het vertroosten vestig je aandacht op de voorzichtigheid van de magtige en geëigen is, in alle beoefeningen, hoe vele ook, op de juiste tijd, te voorspellen voor een goed en antlik in, te de Tooraan; vaderlijk voorzichtigheid te zorgen; in gevaren bescherming; in nood zelf redding en belooning te geven; in dienstbaarheid liefhebben; in druk verademing; in verlegenheid raad; in droefheid troost; in zwakheid kracht; in ziekte genezing, en nooit in sals verliezen begeven, ook ter laatste gedode gebeeld van leven, dat een reeuwig na zijn vaderland, waar Hij heeft de bekwustheid geërfd, bereid, zal geven, wanneer Haar raad op aarde is, een rijk gewonnen, haar bezit ongestoord en eenig bezit door Hem gevormd en vatbaar gemaakt. In de dood, de overstap in de eeuwigheid, zal Hij, zoals Zijne bemoedigende toespraken hen naderen, veilig geleiden, en door de laatste vijand doen. overwinnen en met Geloverheid en eer bekroond na den, staat, die hier vaak aandachtsmoeilijk en bang viel en waarin bij allen door Zijne kracht aanzienlijk gebleven en overwonnen worden. Kennen, geeven deze boaden wij deze beloften, gelijk zij ook als zodanig, in de Heilige Schrift des N. Verbonds: ik bedoel dat H. Koop aan het II, Avondmaal, voorgesteld en vervangend geworden voor innerlijkeaar onafgebroken behoefte berekende verklaringen van een God die spreekt aan der het te doen. Die niet liegt, zonder het te willen en te kunnen bevestigen in al dat het woord van de Heren niet kunnen liegen; Die zelfs geen berouw heeft van hetgeen Hij verklaarde en bevolgen; dan vindt ons vertrouwen onverkoeld en stevig; want hebben wij een onwankelbaar grond, die vast is, als een rots; al panderde de aarde haar pluimen en al werden de bergen verzonken in het hart van de zeeën, (Psalm 46: 3); en daarom valt hij die op God vertrouwt, niet verkeerd, want hij weet, in Wiens hand heeft geloofd; aan Wiens hand hij zich heeft toegevertroost, en op welken grond. Eindelijk, tot de beoefening van het bedoelde verhoor, behoort ook en wordt vereist de krachtige en almachtige hulp en de invloed van de Heilige Geest, zodat de wil tot beter voor te zeggen, als ook het hart daarvoor te bekwamen, en in hetzelfde werkzaam te zetten. Laat dan iemand, die redelijk denkt, onwetig en toch onmogelijk dat hij dit vertrouwen onder die aangeduide hulp en die invloed van de Heilige Geest wil, en op zijn niet kan beoefenen? Is hij inderdaad diep gevallen? Ik antwoord, onder bewimpeling van de schulden, hoon en niet volledige ontberstiging; voorgelicht door Gods Woord en de ervaring van allen, die zichzelf bij dat licht hebben te leren kennen in de diepte vallende: het is zo. Zij mogen een vernederende waarheid aanvaarden, waarop de trotsche mensch met weerstand neersiet, die hij bemachtigen, wegredeneren wil, als niet onze, zo zou hij aanvaarden verlichte dagen, verondersteld en versleten, niet meer te pas komende en onhoudbaar. Maar 2500 jaar Gods eigen en onfeilbaar woord, bevestigd door de ervaring van alle godsvrijden, in vroegere en latere tijden, hetzelfde leert, ja, het beoefent herhaling leert; mogen en moeten we haar bijvallen gelooven, en, God zeg dat! Ook onze God van onafhankelijke predikatie voordragen. Hadden we dan... 2 : 13) en dat hij^ door Zijne krackt^ zifns zelfs so- ligheid werkte** (vs. 12,) en geeft Hem dan qok gebeei en all^^n de eer, als zqnde het hem« $dt qenadt gege- ben , te gelooven en te vertronwen op den Heer. C« Hoe dit vertronuren behoort beoefend te worden; welke eigenschappen het rooet bezitten zai het Gode behagen, Hem verheerlnkend en zaiigend voor deo mensch knnnen xtjn, wii ik nu aantoonen. Hier op komt het wel degelijk bij ons aan, M. V j Zonder dat zou het goen goed , noch aan onze behoeße voldoend vertronwen zijn; Hetgeen dat doel niet be- oogt, dat gevoig niet beeft, dat kan men niet zedef^k goed noemen. Neen, het is dan niet om h^t even hoe en op wat wijze wij daarmede werkziiam z^n, en het- aelve beoefenen, Dat leert zelfs de aard der zaak, bq het mintte nadenken. Digitized by VjOOQ IC 221 a. Het moet gaan, een bijzonder maar ook Godsgelovig, een gegrond en werkzaam veiligheidssein. Uit een boek, welbehagenlijk beginsein, geboren, en met een Hem verheerlijkende bedoeling geoefend, worden, dat is geheel iemand, betalend vertrouwen, die door niets, zelfs vaak daarvoor gehandeld wordt, beschaamd komt, en rood niet erlangt wat men boopte en verwachtte, ligt niet aan Gods zijde; in de beperkte wereld van Zijn macht, of aan Zijn onwille, aan ons te helpen; maar hierin, dat het vertrouwen niet goed is: het was zorgeloos, ijdel, losjes onbedachtzaam. Men maakte daarbij geen gebrek van die middelen, waarvan wij als rede machtigen ons te verplichten aan te wijzen, Men vergat zelfs daarbij de eerbiedige en aanhankende gebed en hield den Heer niet in erkenning; verwachtte niet van God en Hem alleen, den zegen over, en het gelukken van onze pogingen. Om niet te zeggen, dat men vaak gebelopte tegenstrijdigheid, soms ongeoorloofde middelen gebruikte, waarop de Heilige en Regtyaardige geen zegen geven kan. Of ook bleef men, in bekommernissen en rampvoed verkeerende, zich vergenoegen met den raad van anderen, zodanig als men dezen nog al bij de band hield, niet beseffende dat zij nietige vertroosters zijn: men moet maar op God vertrouwen, wat zai men er aan doen, en daarbij wacht men de toekomst gebelopt, werkeloos en lijdelijk af, denkende de Heer zal wel helpen; vergetende de genaden en het echte Christelijke spreekwoord van onze vrome Vaders, "Zonder en werken." Met eerbied en een Godsgelovig gestemd gemoed, onder bijgevoegd opzienende tot den Heer, steunende op Bijbelse Evangeliegronden, vervrijmoedigd door de beloften van God, moet onze hoop zijn op het geloof in Christus Jezus, en daarbij doen, als wat onze band vindt om te doen, met alle macht, ons in den weg houdende, waarop de Heer zegen heeft beloofd, moeten wij dit vertrouwen bevestigen. Van elk een karakter moet het zijn, zal het God behagen, verheerlijkend in aard en werk. stellen wij lezer, dat ooit vaar overbeen gebleken, geen oogverrijking van opofferingen of getroosten, Zij allemaal getroosten, geen denkbaar invloed op eenen waadde maken. Onbedoeld in een Godsgenaamde gezindheid lag ik wankelen en bestaan aan afwijkingen van het normaal, en dat zou ik tegen me te hebben, een heilige verlangen voor God. Het is meestal onder dat ik in mijn hart ten deepste ook vertrekken met niet de rechtvaardigheid voor de Heer. Wiens oogen meer waarheid zien, die waarheid in het binnenste laat ik lasten van alle gevoelens van een gruwel heiligen en bestreden afkeer heeft, en daarom zond ik noodzakelijk ongenoegen bedreigen. Niet langer met de lippen, als door onmogelijke verlorenheid glijden de Farizeeën in Jozef dagen, en het welke ook, helaas nog wel plaatselijk heeft; maar met het hart, met een volkomen hart laat men op den Heer vertrouwen. DATins-bedaja (Ps. 22:21), is hier aanmerkelijk: Laat oprechtheid en krachtvolheid mijn voorhoederen, miste ik verwachten. En in die verwachting zal men, alsdan ook niet bedrogen worden. Zie een vertrouwen saluut, wel Gode welgevalligen verheerlijkend, als heiligen voor ons in. c. Hetaanze, aiet daar eene andere eigenschap van het bedoelde, wat kunnen we het genst noemen, het eachte Christelijke vertrouwen, moet kinderlijk en onverloochen van eigen zaken en willen. Deze is de gesteldheid der met den Heer behaagt: wat weder Staat den boovaardigen, maar den nederigen geeft. Uij t/enadß weike lijf, dat 09k diijigand eiaohU Aoo ab Jssv, iU oaralbace Lecuraar der waarheid, in de kunnen van de FariaeSr en den Toleranze (Lnc. ib.) heeft aangewezen. En is bij niel aen der eerate lessen, waarke onze Heer aan Zijn volgelingen gaf: "Mijn geest is niet uichicr mij wU komen, dit is t Sheridan ueh zelfgenoten, neem het kruis op je rug en volg Mij." (Matth. 16: 24.) Zondcar gesteldheid der, niet geaind, noob geschikt, aan de leiding van God te onderrichten, om Hem te volgen, waar de Heer ons belieft te leiden. onder dat, zullen wij niet willen wat. Hij heeft gewild en omdat hij het zwaar niet gebeurt; en onbepaald aan hem toevertrouwen; maar altijd onbeding nemen; hem pal en perk te stellen; bod den minsten tegenspoed of opkomend bezwaar zo al niet wanhopend, dan toch aan dromen tegen Zijn bestemmingen, en onvergenoegd niemand; misschien wel als Jakob en naderhand Israëls volk. Ons beklagen over Zijn bestand, als als niet hetzelfde van onrecht beschuldigen, of als niet afijveren (Ps. 73.) OBS aanwankend aan de goddelozen voorspoed. Maar in ons onhartig kinderlijk, ontmoedigd geaard; zijn wij aan een aan een en wil verloochen, om des Heeren wil, dan dragen wij ons kwaad gewillig aan hem over, zonder tegenspraak; zonder ontevredenheid en onbeding; erkennend onze afhankelijkheid en onwaardigheid door de zonde. Men ouderwordt dan Gode met een volwaardig, in Zijne wijheid, heiligheid en rechtvaardigheid; liefde, macht en trouw, berustend in geloof, Het is ons dan goed zo al die leiding het maakt; indien het maar leidt tot Zijne heerlijkheid. Men zegt dan Gode, en wacht op het eind van Zijn wegen. Onze ziel is dan stil en ontspannen, geloogen gespeend kind op den schoot zijner genadigheid, en men volgt haar hemelse Vader als een kind zich aan Zijne band vasthoudende, in bezield en onbezield landen: vertrouwende dat het eind goed zal zijn, en die Vader in Christus, zulke wegen en middelen zij volgen. Tot den aard en het karakter van bet in het vervallen tekst, wordt ook gerorderd, (zal het God behagen) Hem verbeeldingsmogelijkheid en al het tover ons, dat daarmede gepaard gaat: liefde, hartelijke liefde tot God en Zijne dienst, zichtbaar in de waarheid van de dienst der zonde en der vreugd, die in het boos ligt, en in de beverking van alle ons ernstig aanbidding Christelijke dingen. Het hart van den wedergeborene en echte gelovige, gaat, en dit is het bewijs voor de oprechtheid der vernieuwing van gemoed en van geloof door den H. Geest, in warmte en ongeveinsde liefde tot God. Hij bemint Hem innig boven alles, en daarom is Zijne dienst hem ook zo beminnelijk en begeerlijk. Zij maakt een saligste begeerlijkheid uit; daar het hem innig aanzalig, dat hij den Heer niet neerzet, niet getroost door liefde, welke hij vaak met tranen van dieptreffend berouw voor Hem belijdt, en hem opwekt tot het gebed: "Och! mag ik U meer liefhebben!" Zonder deze liefde tot God en de verlatingsde zonden, als vrucht daarvan kan men Hem niet behagen. Die op onafhankelijke liefde en dienst alle aanspraken heeft; dezelfde overwaardig is; maar Die boekhouding rein van oogen is, dat Hij het kwaad niet aanschouwen kan. Neen, de goddelozen zullen voor Hem niet bestaan, Hij haat alle werkers der ongerechtigheid. De dienst der zonde en de wereld kan nooit samen gaan, of verenigd worden met de dienst des Heeren: Niemand kan twee Heeren dienen. Zonde- en wereld-dienst, moedwillig aan de band te houden en daarbij vertrouwen, de Heer zal mijn leidsman zijn, mij helpen en zegenen, mijn hoop en mijn vertrouwen niet beschamen, strijdt ten eenmaal tegen alle Gods-diensten, den aids der zaak, den Bijbel en de ervaring. Het is, ja, zelden dat men het noemen: spotten met God! Voorwaar, God, die beloofd heeft, maar ook evenmin Zijne bedreigingen en onschuldige deugden, verloren gaan; maar moet Zijn banden behouden en bevestigen; en zal dat ook zeker doen op Zijnen tijd. Niets is er ook, beter welke de vrijheid des geloofs en des vertrouwens meer belemt, doet ontbreken en zal doen ontbreken, dan de zonde, en het geras en het gebrekkige der liefde tot God. Als wilde men ons, die nu niet geheel aan ons zelf en het goed doen van ons booze hart, ten berge der verbanning in de zonde luiken overgegeven zijn, verzekeren: "Ga met in dien door de zonde van God gevangen toestand gelukkig zijn", echter zonden wij zulks niet kunnen geloven: maar ons gevoel ongekrenkt gevoelen voor waar genomen; omdat wij het vertrouwen op God missen, en ons vertrouwen, wanneer het niet met liefde tot Hem gepaard gaat, voorzeker bedrogen zal komen. Omdat het dan niet voor eeuwig te laat is, om tot God weder te keren met de belijdenis: ik heb gezondigd, beschaam ik mij de zondaar, genadig en schenk mij de Geest des geloofs, opdat ik op de rechtelijke wijze op U mag vertrouwen, en daardoor een zuiver gevoel krijg. Tot bevestiging van het aangevoerde, verzoek ik U te willen lezen, de zoo noodzakelijke taal van Bildad in Job 8: 13_15, en van Salomo in Sprengel 10:28. Digitized by VjOOQ IC 22ü lt. Ik noem de tekst, M. T. aanwijzingen — die kenmerken tweede hoofdstuk, welke de tekst leest beschreven geeft, in hoe verre het welgevallen. Die dir gebobvertreawea- op des Heer keert een koefeat. Wil je goeden dag, eeuwig feer, verwikkeling opwekking, eest stichting zegen? Zingt dan in het geloof, instemmend in -des Dicterabel denkt niet, en niet begeerte ooit die waarheid aan je hart bevestigd te zeggen, of aan je gevoel kesteert de verheerlijking van nieuwe geavanceerde Weldoeners: Psalm 122. Het is de waarheid, dat je welgevallen is, omdat de hoop je hoge eigendoms lot vestigt op de Heer, je God, of, 200 als Dicterabel het in de tekst niet denkt: de mens die op de Heer vertrouwt, welgemakken zal, welke ik nader wil bewijzen. Nee, we trekken niet de dichters taal aan, we zijn verplicht aan deze waarheid te gelooven, al kunnen we voor de waarheid geen even grond aanwijzen, wietsom we spreken bij en door ondervinding geëerd en geleid door den onfeilbare Geest der waarheid; Die niet God is, maar God is met den Vader en den Zoon. Maar we mogen niet om de belangrijkheid der zaak, herinnerende, lotgeval van Christen! wat gij aan den Heer gehad hebt, door het vertrouwen op Hem, en daardoor in noodliggend leidje, opdat u raak aan zwak en wankelend vertrouwen mag versterkt worden, en het goed te horen, wat hier te weten is in deze waarheid (rijker dan het kort) nader voorsleutelen. Hij die dit vertrouwen beoefent, de mens, zoo luidt de tekst, wie hij dan ook zij, arm of rijk, belangrijk of gering, oud of jong; hetzij voor het eerstemaal of bij herhaling en dikwijfel, in welken toestand ook geplaatst, het oefent, en ofwel goed of kwaad aan zijn naam menselijkheid. Digitale versie door LjOOQIC. Hoor, wat het zg; in een kinderlijk geboeg. Verfoyaan op den Heer, als op Zijn God en Vader in Christus 9 zogen weg te bewandelen, kent zulke bar beïndringende Van de Kanjering, (Hand 8), Staat aangegeven, dat hij een geloovende in Christus, als den Zoon van God, een weg met bijzondere reizen deed; maar dat is nog wat bij elk die op de aarde leeft, den Heer tot een verloren weg steekt. Die afvallingen Uw gewennen, dat wist reeds Elias, (Job. 22:21) hebben vrede. Een vrede, die altijd verstond te boven gaat, en hen die alige lieten in God vinden, en toevaart naar den hemel geeft. Ieder zal van deze waarheid ten volle overtuigd zijn, indien men maar nagaat, hoe aangenaam en zielverblijdend het is, als we een vriend hebben, aan wie we vrij en ongehinderd, onbeschroomd en gul onze nood klagen; van wie we raad en hulp en troost verwachten mogen, als daartoe berekend zijn, zulks ook beloofd hebbende, en daarbij getroosten aan een zoon woord, omdat Hij onveranderlijk in liefde is. Geeft de bewustheid daaraan, en herinneren tot Hem, geen verademing aan onze beklemden boezem? Geeft dat een balsem in onze wanden? Geeft dat een verkwikking en een ziele-verkwikking, een kalme laat het ma gehedrokte zitten? Hoe veel te meer dan niet, keer terug naar het trotse op God, saai en zielvervrijdend! Vrede, die vrede, wordt dan in God door Christus onder en door den invloed des H. Geestes genoten. Voor zover en omdat het het best, elk die het beoefent, niet alleen stil en onderworpen, maar ook tevreden en vergenoegd maakt, onder en met de bestemming des Heeren, te spuien aan de godsdienst. Gods weg loopt wel eens eenzaam, meestal net zo als kinderen, in de diepte, langs ongebaande en wel met scherpe doornen bezaaide paden. Voor zover en bijna, eigen wijsheid en kracht is bij niet alleen moeilijk; maar zelfs onmogelijk, daar onder en ondervoorzien daarmee wel tevreden en vergenoegd te zijn. De ontwerpende de onverboren mensch, wier het vertrouwen op God ontbreekt, niet meer en twist tegen de Heer; is likte in opstand tegen de Heer en waar het niet mogelijk, den leer het roer van alle regering niet door haar handen wringen, en zo ook en zo dat bestaan en zoon lot beschikken. Maar de Christen is, door zijn vertrouwen op zoon God en Vader bemoedigd en gesteunt zodat, gelaten en kalm. Zijn wil gebeurt met den wil van het bestel des Heeren vergeven en hij wil wat, en omdat de Heer het wil. Wel niet ongevoelig voor het leed, en vaak door angstige sorgen afgezakt en verontrust, waarbij hij zich zwaren weg moeilijk gemaakt heeft, toch even naar uitkomst en verandering verlangend; doch metende en geloovend dat zijn wijze en liefdevolle Vader het best weet en de zeker noodig en goed zaad in hem zoden, hem dus, en niet op andere wijze leiden, te zijn vorming en opkweeking voor de hemel en dat hij, ofschoon hij het nu nog niet verstaat. waarom leidt te moeten worden, het na dezen zeker verstaan en goed keeren zai; als ook. Jk i Gods geloof, zelfs reeds meermalen, het donkere raadselachtige zijnde. Zijn woord met hem hier op aarde werd ongehoorlijk en verbeeld. Gekerd door de ervaring: wie er wel de Heer voor hem in zo vele oorden zijn wegen geweest, al openen in ook des Heeren wegen legen zijn plan en zijn verwachting, tegen zorgen en wil in, salige tevredenheid en hartverkwikkende vergenoegdheid zul, als voorregt, en dat maakt, dat hij zich niet tegen den Heer bezondigt en oorzaak wordt van het gemis van 's Heeren genoegen en genot, en aan even gesegde vrede in harten. Hij zegt met Job: zouden wij het goede van God ontvangen, en niet kwade niet ontvangen? En valt hem moedeloosheid of onmacht aan, dan werkt zich op met de daarop volgende woorden: (Ps. 42:12) Hij laat u neder, mijn ziel, en waar zult u onrustig in niet hoop op God; want ik zal Hem nog loven, die in de menigvuldige tegenwoordigheid mijns aangezicht en mijn God is. Voorzover reeds om het moed en sterkte te geven, ook het hart gerust te stellen in de zorgelijke onzekerheden, in de smartelijkste beprovingen, zelfs in de droefheid des doods. De Gods-vriend — neen, blijft om wagen en troosten hem heilzame redenen niet negatief en bevrijd van jammer en eilanden. Hij wordt zelfs door vele ondeugenden gedoemd; de een treffender en moeilijker dan de andere. Tergewist, zieh dezelfde wel eens dusdanig kunnen vermeerderen, dat het schrik van rondom is, en dat het schijnt te zullen bezwijken en door de kracht derzelfde verzwijgen te worden. Bij zichzelf, zien bij mensen, neen, kan bij geen troost, veel minder uitredding verwachten: de nood klimt hooger, zijn toestand verergert, zodat hij wel eens verlegen vraagt: wat zal hij nu doen? Maar het verfrissen op God in zijn ziel levendig zijn, valt hij moed, gevoelt zich in de Heer gesteund. In de stilte van zijn vast vertrouwen ligt nu zijn sterkte; dat vertroost hem, dat hoort hem bij, boven de boze geesten, Eggen die afgebroken zijn. De Heer zal het voorzien (Gen. 22: 14) en zal het voorzien, dat God meer aan mij denkt dan aan allen die tegen mij zingen. De Heer is mijn schild, mijn kraan, mijn vertrouwen. Hoe vaak mijn prent, de Heer is mijn liefde, hoe vaak wens ik een kruik water, als kom ik in nood. Hij getoond zich gelogen, gekruisigd, gedood, begraven, omgevallen, verrezen, opgenomen, zitten aan de rechterhand van de Heer (Dan 3: 17). Gekruisigd: "De God, dien wij eeren, is groot, oh, te verlichten! Zijne laaiende vijanden (Hab. 3:17, 18). Hoe wel de Nileboom, niet zal bloeien, is geen vrucht aan de onvruchtbaarheid zal zijn, did zijn werk des olieboom begeven ligten, steden en de vrede geen soort voortbrengen, die men de kudde in de ko en de kudde mocht zien, en dat geen rund in de stallen gewassen was, zoo zal ik nog eens in de Heer van vreugde opspringen, zie, verheugen in de God mijns heils. Door dit vertroostend gesteld, vreest hij geen dreigende dood of aanval van het ongeloven en van de vleeselijke verlangens, noch van de woor van de duivel: hij vreest geen dood of verderf. Met David zegt hij: "Al ging ik ook in een dal der schaduwe des doods, ik zou geen kwaad vrezen, omdat God mijn schild is, uw bogen uw schilder vertrouwen mij." (Ps. Eindelijk, voor aanvang ven en omdat bij die het benefent niet beschaamd te zijn uitgekomen: Een vertrouwen zal verwezenlijk en bevestigd worden. Met veel Churchill komen wij, beiaas dikwijks beschaamd en bedrogen uit. Een as en waar, die, al wilden zij dat ook, ons niet kunnen helpen, een hun woord, hun plichtig ook gegeven, niet kunnen houden. Dan, toe is het niet met den Heer; Hij houdt woord en trouw, Hoor de Roosboom, wiens werk volkomend is, laat niet varen de werken Zijner handen. De Almachtige, die eenen nooit tevreden telkijke voedt uit van aller en allerlei weldaden, waarvoor Hij is berekend in aller begeerten, bood veel en gevarieerd enaabouwend ook te voorzien. De Almachtige, die maar spreekt en het is er; gebiedt en het staat daar, wiens liefde nimmer wankelt of wijkt. Als wij het niet beschreven kunnen in dat vertrouwen als een zachte vrocht, dan moet gij dat zoo niet opvatten, alsof ik wilde verzekeren, dat de Gods-vriend alles geniegen zal, wat bij wel gaarz zag en had, of ook verwachtte — neen, dat zou door onkennis en vooroordelen leiden, door eigenliefde en wat niet al verblind, zelfs wel door den blinden nog legen zijnen vingernagel aangetasten hoogmoed vervoerd, iets kunnen verwachten, dat God niet had beloofd, ook niet voor hem of de voorwerpen, waarom hij zo bij meende, vertrouwen volk vreught zaam gewest was, noodig en nuttig kent. De Heer kon wel iets anders en iets beters noodig geoordeeld hebben en willen geven, als meer voor zul en der zulne behoeften geschikt, en een sterker bewijs Zijner liefde tot hem, daar beter begeerd werd hem en den zijnen nadeelig zon kunnen zijn. Maar wat moeten wij hier aan dat vertrouwen denken, dat wij geschetst hebben; het vertrouwen op God en Zijn liefde, werkzaam al wat voorstelden, waarbij men zich geheel en al vervrijst moedig door het geloof aan Zijne genade en Vaderliefde in de Christelijke geloof, aan Zijne leiding overgeeft, en verwacht wat Hij in Zijn onfeilbaar woord heeft toegezegd, en door de tekenen en teugen Zijner wagen en uitvoering laat bevestigen. Dat vertrouwen is het beste beschreven niet komen. Inderdaad, een vertrouwen in dergelijke dingen; al die die ze gelooft, kostbaar voorrecht, door God wilde beschikking daargesteld en aan geheiligd naar zijn behoeften berekend en geschikt, maar ook verstrekkend tot Zijne verheerlijking. De grote wolk van genegenheid, welke wij rondom ons hebben, liggen al dan niet bedoeld, de Geloofs-Helden, in Hebreeën 11, vermeld, leeren en verafsken dit elk in het meest onwederlegbaar zeker. En de ondervinding van ieder Godvriendelijke, in vroeger en ook in onze tijd, al in dat opvat alles heeft afgesteld, door denzelfden Geest geleerd en geleid, bevestigt aan mij. Mijnheer kwamen zo met God en Zijn Woord bedrogen niet; al zijne dingen met hen bevestigden dit komfort. Digitale verzorgd door VjOOQ IC 233 17; 7) en in Ys 9 wordt dit nader beschreven. HH geloof asegt: wDe Heer zal het voor mij voleinden: Uw goedertierenheid, Heere! is in eeuwigheid. (P$. 188.) Vergelijk hierbij P$. 34 en 35 Het is dan ook voorzien, M. Zalig, ja, welgekomen is de mensch, die op den Heer vertrouwt! Een woord toepasselijk woord, wo ik laat zien. Volgen. Hetaelve kan daarom kort aan, omdat ik meen uit het hart te hebben het hart geaproken te hebben, waardoor de opmerksame en nadenkende tot zich kwam, Kellie bepaald werd, en das toepasselijk kon horen en ook wel gezien gehoord werd. Indien ik met de juiste bedoelingen hervroeg kwam, en in de juiste gemoedstoestand in dit Heiligdom zat, gexeteerd en werkzaam zocht te zijn met het voorgestelde. Het behandelde, M. T.l, moesten zulke wel zin, dat is: zulke de Heer daarbij verbeelde en het heil onafgebroken onsterfelijke zielen daarbij bevorderd worden, ontzonken en dringen om het gezegde te volgen, een brief voor ons leven, te begeeren, het te leren kennen en beoefenen. Wij hebben het hoog belangrijke en zalige daarbij behorend voordeel, bezitten wij eenige lede tot ons leven, stellen wij prijs op ons geloof voor dit en een volgend leven, is er iets liefde tot God en Zijne dienst in onze harten niet gestort door de Heilige Geest en in ons werkzaam gevoelen, wij zien eenigszins het hoog noodig daarvan op onze vaak moeilijke levensweg, op onze reis naar de eeuwigheid, en gelooven wij, dat wij, zondert God ten toevallig voorzien hart en ten leidsman te hebben, deze reis niet voorspoedig noch gelukkig zullen kunnen ten einde brengen, en zullen, zonder dat geschetste vertrouwen beschaamd zullen niet komen? Hooppen wij, dat ons, daar en dan, de vele verhalen tot zulke een staan in de Bijbel, met zooveel kracht van beelden uit des Heeren naam gegeven; en verzekert dit onmisbaar Woord, van de God der waarheid, dat het volharden in ongevaar en het niet verloren gaan op het heil van de Heer. Uit Thessalonica 1:8 en 9 • Ook nog in het toekomend leven, door Hem met eeuwigere rampzaligheid vergolden worden; dan had men zich niet gelokt en krachtig gedroogen gevoeld, om dat te begeeren en deelactief te worden. En echter missen Velen hetszelf, omdat ze daaraan geen behoefte gevoelen; God niet kennen noch Zijn dierbare Woord, en nog liever orgeloos en onbekend in de londe willen voortleven, zocht vrede belovende ook naar het goeddunken in hun harten leven (Deel. 29: 19). God niet ontsien noch eeren; aan zichzelf hetzelfs zondig genot eenervergankelijke waarheid aan het niet-schepsel genoeg hebben en wanen, hoe ongelukkig niets ook voor hen, aan wiens ziel als goede brave mensen, die niet slechter maar beter dan anderen aan de eeuwigheid kunnen te gemoed gaan en zonder schrik voor God verschonen. Zien er ook wel niet, die zelfs denkten aan de Geest, den Geest des geloofs en der bekeering. Die hopen ook werken wil en wie weet hoe veel maar aan baan harten gearbeid heeft, en tot het goede aan te spoorde, wederstand boden, tegenwerken en tegen het kwaad aandoen, niet verbluffen en bedroeven? Geloof mij, mijn lieve medemens, medezondaar en nederige naaraar de eeuwigheid in welke wij nu mogen zallen hetgeen we hier gezaaid hebben. Geloof mij alles buiten God is niet genoegzaam - maar Hij, Hij alleen kan en moet nu onze zielen, onze kostbare zielen redden; alles buiten God zal ontvallen, maar Hij, Hij alleen is de Rots op welke we veilig zijn in alle nood, zelfs voor eeuwig. Gij zult zeker eens naderen aan diezelfde ontvallende, als niet genoeg hebbende om voor God te kunnen bestaan, zo lang en wanneer gij niet door een oprecht geloof hebt deel gekregen aan de Heer, de Geest. Als geen instelling in uw dood, maar in uw bekeering, in uw leven, kan en wil en zal Hij echter zijn genade aan u verheerlijken; de grootsten, de steeds ten diep onwaardigsten der zondaren, zullen onze Heer Jezus Christus in Zijne liefdevolle noodiging in, als het hoort: "Komt u naar Mij toe en leidt behouden alle gij eindt der aarde, want ik ben God en niemand weer," en verzekerde Hij: "Wie tot Mij komt zal Ik geenis uitwerpen, weid, wend het dan van deze oogenblik af aan met allen spoed en ernst naar Hem toe. In Plem toch heeft God Zieh toegankelijk gesteld, kan en wil en zal Hij met u te doen hebben en ook uw God zijn. Deze von den zomer, die zich veroordevend von... Digitized by VjOOQ IC 236 en nis zelf moet goedklinkend verblinding booscheten moH gehoord en opgevolgd worden. Het weigeren van gehoor daar aan, maar ook het niet stellen van haar opvolging in een en hetzelfde hoogst verderfelijk sin. Vandaag, M.V. heden dan, zag ik Gods stem horen en Hij nog Zijn band tot nieuwe zaliging niet strekt, verhardt uw harten niet. De Heer zelf wil u leeren, wat gij noodig hebt om tot Hem te kunnen en op Hem te kunnen vertrouwen. Die bidt, die ontvangt. De Heer zal mildelijk geven zonder te verwijten. De Geest des gebedens en des geloofs wordt, dat wensche ik hartelijk, ook over en in rome mate niet gestort tot nieuwe verzoening! Misschien is iemand die zegt: ik heb geen vrijmobiliteit tot dat vertrouwen; zelfs niet eens om beter van den Heer te mogen dragen. Een liefde! Waar in zoekt gij dezelfde? Omdat ik toch nooit hoop in mezelf, in mijn geschiktheid en braafheid; ook niet in mijn Godsdienstige werkzaamheden, gebeden en tranen; laat deze dan met vreugde gevonden worden, en daar zult gij ze ook vinden, in God zelf, door Calvius, in Zijn woord en Zijne beloften. Leer Hem kennen, geloof, kennen zoals Hij zich in Christus, de eenigen en algenoegzamen Zaligmaker, openbaart, en blijft aanhouden in de gebeden om den Geest des geloofs, die het in leeren en ook in versterken kan en wil op Zijn tijd al geven te geloven en op Gods liefde in Zijn Zoon te vertrouwen, tot versterking en vertroosting, tot zachtheid van uw ziel. Een ander zegt: "Mijn vertrouwen is zo zwak." Ach, ware het meer vast en mogen het eens bevestigd worden; dat de Heer Zijne kracht in mijne zwakheid wil verheugelen! Zoek naar de reden daarvan: meestal ligt het aan ons zijde; aan ons bekrompen kennis, gebrek aan geloof; want niet gelovende, zult gij niet versterkt worden, niet kunnen worden. Of misschien zoek je versterking daar, waar de versterking niet te vinden is? B.v. in dingen buiten God en de Canissen. Of geeft gij den Heer ook reden, dat Hij Zijn aangezicht voor u moet verbergen, zelfs van nu wijken met Zijn licht en Zijne vertrouosting? Beproef uzelf zelfs nu en denk na of gij het vertrouwen wel zulv en op die wijze beoefent, al wil aenvoegen. Zoo neen, ik belijd schrijf en sta naar een wenschelijke en gelijkzwevige verandering van gedachten en handelwijze; zoo ja, dan zal de Heer, die vrij en wijs is in Zijne genade-bedeeling, en uw begeerten het best kent, Zijn eigen tijd weet, wel gewichtige en zekere weldadige redenen hebben, waarom Hij das met u bandelt, welke gij eerst van achteren zult inzien en aanbidden met bewondering dankzegging. Het zij nu tot troost; Hij kan, wil en zal nu zulks in de regten door Zijn verordeningen weg, zoekende en aanhoudende in de gebeden, gewijzigd naar Zijne beloften en daar aan onverleend, in hetzelfde zeker bevestigen en ook tot uw ziel spekende spreken, zegende: Ik ben uw heil! Slijp, Christen! is het nu voorregt, met Davið (Ps. 71:15) te kunnen zeggen: "Gelieve, zijt mijne verwachting Heere! Beter! en misschien kunt gij er aan toe voegen, mijn vertrouwen, van mijne jeugd aan. Dank aan Gods ontferming en aan den krachtdadigen invloed van de H. Geest, u betoond; erken het vele goede en de leiding, daardoor genoten. Maar schaam uzelf ook over uw ongelovige vertrouwen, dat nu, helaas! nog te veel tot ongehoorzaamheid van den Heer en tot eigen nadeel aanleeft, hetwelk, Hij in 'n afkeurt; en waarom gij dikwijls zo moedeloos en droevig tot de nederigheid zit, als ware gij gelijk aan hen, die geen hoop hebben en geen God voor hun hart, waarom gij dan ook de Heeren nabijheid en vertrouwstelling moet missen. Laat het twee schrijven voor den Heere aanmaken; strijd daartegen in Zijne kracht, aangedaan houdend het schuwingeloof, met welke gij al de vijandelijke pijlen (Ef. 6:16) zult lammen, jus alle anderen. Sta naar vermeerdering van geloof, hoop en liefde. Blijf meer, geheel en al op uw God en Vader in Christus, als op een onveranderlijk liefhebbende. Digitale door LjOOQIC 238 Verzettend, zal ik als bijlagen inmens waardig zijn, heel saligend tomt hart Strijd legen de zoade ab unus ergiten Tertulian, tegen alles wat een verwijderdheid ontnemen en nu Tertsaavnen belemmeren kan, Gelooftende en Tertsoondervindend op nuwe God en Zaligmaker, salig ik zal zeker in deze geestelijke schuld de overhand behouden en heerlijk bekroond worden, wanneer ik mijn geloofs-vertrouwen in aanschouwingen Salig zij dat ja, te meer, omdat ik dan Tal van Sonden, en onder deze ook het ongeloof, en Tal van alles dat daartoe aanleiding gaf, en nu Tertsaavnen hinderlijk was, is verloren zijn - dan ja, zal ik nu boots zalig gevoelen. Nog iets: wek anderen meer en meer tot dit een en ander, net liefde en ernst op; hen vooral die vaak treurig ten nederdalen, en die de Heer vertroost willen hebben als zijn genesteldagen; opdat zij ook zalig mogen zijn door vertrouwen op de Heer, en met de Heerschepping (Ps. 106 : 3), zieh Tertsooien, en berooven mogen met een erfdeel, in de Heer als in de God dan heilig! Bewaar ook elkanderen op in dat saligend geloofs-vertrouwen; gij hebt er behoefte aan op nuwe weg, bijzonder in onze dagen; weest zoo tot eer van God en ten voordeel van anderen, werkzaam. Legt toch een goede getuigenis van de Heeraf: herinnert u zelve en anderen, wie en wat de Heer voor Zijn kinderen is; voor nu was en zeker eeuwig blijven zal, wat ook wijken of manken. Leest en zingt bij herhaling, Ps. 31 : 24. Ik eiudig met deze opwekking, (Jes. 60 : 10): nlFu is er onder u, M. T.l die den Heere vreeä? die naar de item xdjns knechts koortt als hij in de duisfemis wandelt en geen licht en heeft; dat hij betrouwe op den naam des Beeren en steune op zijnen GodP* En hij zal het onderrinden, dat die mensch welgelukzaligMs , die op den Heer vertrouwi ! AMEN. NA-ZANG '. Ps. LXXXIV : 6. Digitized by VjOOQIC LEERREDE •irsk mmxvmxß hoomgimg irjji VooKu Pft. 89 t 7 eA 8. yOQRAFSPRAAIL AdakI waarls^t g^? Zie daar ML H. ie eersteroep- Stern Tan God tot deft eersten sondaar gerigt, toen deze, schnw geworden zijnde voor &qiien Maker« voor Heoi ylnglte en eich onder het geboomte verborg! Het oograerk Tan deise roejwtem was ook wel om hem op te roepen tot^erantwoording wegens zqn gedrag in het eten van den vetboden boom, maaV niet minder om hem verlossing te yerkondigen door het Vrouwen- zaad, en in Zqne gnnut en gemeenschap weder te herstellen. 0 ! onbegrijpelqke Itefde Gods , en dat zog onvoorwaardelijk, en niettegenstaande hq weigerde zqne schnld te belqden , geopenbaard I Dett roe]fstem Gods klonk sedeit door alle eenwen henen het sondig nakroost van Adam in de ooren, heti|^k ichnw ge« »€ Jaar. JVo. P« 18. Digitized by VjOOQ IC 242 worden voor God , voor Hein vlogt^f en wetgerdc lol Hein weder te keeren , ja «ch voor Hem verbergt. 