title: Reimchronik von Flandern
creator: Kausler, Eduard Heinrich von, 1801-1873, ed
text: Doe wierd da gevoelden in parlement, Oaver die jaar riekele hem in verbondencent Hoechtaag de. Mijn bijna geen denkende Ten een van geen doen onttelde Ze bleek die den econi met; En werd de een bij in gebracht. Si acht hem dan haastelijke Den Vlamingen hem over genoegen. En in het gelijke was geschreven Die Tin in Daway later eerbiedig tijd. Die in het best aam van respect, Hunt welken beide de Steden schreven: Maar toen koezeris achter bleven Van den koning van Frankrijk. Doe gedenk hem over haastelijke Beide de verdedigers den vlamingen Die taamde in Terlingen het ding, Midi welken Schade eerzichtig Hem steden kogenc in onderkoging. Hier over ongeveer Sint Baarne dag Men den koning overnachten zag Voer Daway met grote heure. De Vlamingen gereedde hadden ter weer, En droogden bij de kom over Voor eens ogen in waren die Lau in Namen en dan Girag, Willem van Galicië, gekomen mij Pieter de koning, die rader was Te Corteile worden, geloofd nog eens, Waren hoeders van den Vlaamse lijkerij. Hier binnen zochten zij over meer Aan den koning aan Ingeland En deden hem bekend De alliantie ze was irlen Voor tweejaar zij venodite in Hoop, koezeris, en bijstand bedankt Twee jaar hem de koning toe zei; Dit was in gevecht betekenings was, Want bij badde, geloofd mij das, Gehoort, de zoon van den koning. Maar anders toe gebracht de dineet Waar die koninglijke waarheid was De boden, die waren komen daar Van het land en met verhoudingen verhouding Uit herinnering zocht hij in binnen, Wat de bodem als hij zo choqueerd, Of wat ook vragen dat zij brachten: Want zij schenen van gronden af te komen En peesten dat hij met al daar Gecombineerd waren om te komen waarheids. Dien dach rerect al sonder sparen, Ende snachts, als die coninghinne lach Bij den cominc, zo dede gewach Den cominc, 001 te Avetene elater, Wat die Volgainghen dadeu daar Die coning sprak: "ic nee mach De nieuwste niemen doen bewach: Want het zijn geheime zaken. Die coningloos met soete spraken Sprak den coning toe vriendelijk: Vie soude noodelijke sekerlijk Huwel raadjemee maken cont. Doe sprak die coning ter zelfverontwaardiging, Ik wilde noodelijke seker zijn Dat gij Toleranter al Helft mij met soete leeraren. Hier af dede zo belocht le waen, Tuchtige niet lang verwacht iiulon ne bleef. Nu lierden toe soerijl droef De coning Tan Ingeleant afsprak. Den Franvaesen coning in verdachte manier Di der falacle, die luistert visierloos, Der coningloos, die hi jokit met worden, Als gij zult zien, gij zult horen: "Lijnen vroawel baat verwacht verwacht, Met wonder boven maten, Waar om die Franse princen houden Huwel broeder den coning; Want het bloed leidt in waren dingen, Lijnen te Italië den Volgainghen; Eerst huis dens dingheden Zijt de Volgaingho comroen hier Met groeten moed, eade seer fijl, Dat men den coning daar bericht In deente maat houden al Niet bebard Teder np al, Om den Met te senden, des sijt weder, Om meer te heven in haar bedwanc. Aldus staan uwven broeder stranc, Uit dat hij Techt tegen de Volgainghen Als Terboerde dete dingen Spel acht zeer tristelijk Maar acht acher befaamde Honden onder haar Suiït laat ende zijn kleider. Hier na de concert van de koningin ging hier en daar een soort van bewondering. "Wat een mooie muziek was dat!" Einde al die conventie van den koningin dienstbaar, 7340 Dat hij in zijn hoop wel mocht, Stem toegestemd met geen enkele lier. Einde ontboot in grote vreude Eenen duidelijk tussen kamermuziek, Einde vertrokken met in de kamers dineert. Des koningin woedde, en dat hij zijn Senen brief schreef, zonder een woord. Ten der omringen en baronnen broeder, Mensen soegelijk die het niet meededen, En laat een bod naar zijn leden, 7350 Dat bij niemand den brief geschenkt geven, Dan had de andere in zijn hand, in De bode trok weg, en wat Den koning van over Duinkerk ter stad, Het leugenaar en zonder bedoeling. Las de koning zijn denkbeeld, Die hem te boven was, niet zo lief Zolang hij waande zijn verstand, Die prinsen die dit lezen, Die den brief boorden en lezen, 7360 En waande alle verlangen waren, En niemand een hout in de anden troonwet. Die zou een omzet van den Engelse koning. Nu boet boet hier met verachting. 7865 Die koning zijn broeder omboet, Zijn verloofde was waard, dan een hoofd, En Lodewijk Doering zijn medestander En accorderden ter stelling. Omdat de som van de heeren Toebeliers, Lodewijk, en zijn koninglijke broeders Want die klaren was vele broeders, 7375 Dan andere waren in Vlaamsche koor. De Vlieminne het een tijd, leger dan zit, Hij had men leen, en meer dan ander nat. Ondanks zijn grof en ware gester, Anders nee, was geen groot feer. De koning had een moeilijke tijd, Kijk, zijn land en dan zijn zee, Tan dan de grote overdaan; Misschien anders, dat was geen feer. De koning zat in zijn kelder, Naar de stenen wonde zijn ziel. Als een Italiaan, Tan Galicië heeft ter hoogte, Hij leeft in Quentwort: Tan al dies torens, dat gesproken, Daar af, nee, wil ik beter nievel, Maar wil ik geloven, heb ik gehoort, Ons prins, die in het bootje varen Met kwaad ziet voor waarheid, Daarvoor moet kinderen mee. Of wil ik willen, na de oorlog De lake beoorten niet, zwaarden Anders dan zullen de Vlaamse De koning doen betalen. Als deze antwoord was gehoord, Die heer was geschreven, geloof ik dat, Die Vlamingen hem trot aan, Bij de koning viel onder was, En vond hij die handigheid. De koning genoegzien de dingen. En met de vager in niets moest Dat de Vlaming hard moest Nemen aan, dat groter was; En was dat denk ik hield zich daar Zijn prinsen hadden terwijl Terraden. En om te beginnen weer traden, Zo was het ook bedacht dat bij Bij beiden naar nacht Ontzettend en traag ter waarde De rechte weg naar Parijs waarde, Dat zijn heer wondert dochte; Dit de koning niet noodzakelijk roept. Maar om die steden en die steden Te waarschuwen tegen de koning. Graaf van Catalonië, in ware tijd, Mijn de Niveeres en Bonnen mee De Herbes om de onmogelijke Van de Vlaamse land en voorhoop. Hier naer dat 1er in winteren comte 74a5 Vlaams Vlaeminghe jaorstelijk, Dat de comioen ran Vrankrijk Achter trac, ene Uet de stede Yen Dreyer in baronmide, — «49 — Twee van de Vlaams middelen «eere, 7430 Ende telden kern ter kern. Te venden waert niets haren bere. Dus zeiden partie, zonder vreere Of pays te maken, of bestand; Soo keerde eikerlijk in zijn land. 7435 Descant tour Cagliari coning bedice, Daar in de Franmaanije te kerne met drie. Hier naer Innena Carter tijk Trocken de Vlaams, eeker niet| In Arles met keurechte giooli 7440 Wel in M aan een comroet; Daar de raai&mousteen vallen quicken, Daar de Vlaamsche schade namen Wel XX M zo blauw as dood; En dat r konden desen voet | 7445 Was over Pont d'Arles als verdacht» Buiten Tenhooren de dag na. Hier na vercoaarde(n) de Vlaamsen En trokken in waren dingke Voor Lessen met grooter macht, 7450 Met lunchende heeren kracht, Midden dat de gijavent van Henegouwe was Metten koning, ghelucht met das: Ze hadden de Vlamingen over Tant De Vlaamsen kwam tot penning te kan 7455 Pijpjes, de zoon in voorwaar Gwy, De akte kontstaat, ghelucht met. Zonder die regeeringen lagen. Voor Lessen kwam hier in kurk dagen, Daar hij bliekjes wafel ontsting. 7460 En kurk daar naer zo goed en wel De Vlaamsen up Lessen met macht, En Wellie dat zij waren onzekert met kracht En Terbrandende in de doos groot» Ongewoonheid, doe ie r zijn | 7466 In de jaar maagd en drie, En lier naer, geknied nie, Trocken de Vlaamsen tot Denemarken, En belchende sterhellik. Als de koning dit reedram, 7470 Met grotere macht hier neder kwam. Tote Perone in de aarde, Maar court waarde besproken een snel Bi den arrnaß Tan Sanoye, Ende daar toe Bi den otroye. Tan partiet aan beider zijden. Mids dat de grauwe ten sullen tijde, Gewoon, hadden Tangenessen Quam in concurreren, als ik verneem, Dat men binnen den naasten jaar Tretiernen soude als openbare Taanen den coning en den grooten. Ende hier niel troeben partiet aan, zodat de grote beloofde dede, Op dat men den pays voor waarheid. Binnen den vernoemen jaar mocht niet gemaakt zijn hiervoor soortgelijk, Dat de grauwe zonder verminderd Weder in Tangenquestond ridder. In de leer concurreren, als ik de Toren, De grauwe Guf te lande kwam, En declareerde binnen den vernoemen jaar Pays versoukte over waren; Haar wat men haar bat, trachtte, of soortgelijk, Het was dien, dat niet helpen mocht. Echter haar leger was overweldigend Wieder in Tangenquestond rijden Die grote Guf in goeden trouwen De verwachting wachtend den tijd nauw. Wachtte als de tijd verleden was, Trosti in Artus met leden hard, Wel ik bi ghekrenk, Daar kwam ik van de Tentafel niet vroeg, Om de Taam Boekjes te vragen; Meer aan de Generaals. Wel ik aan de Luitenant, En vroeg naar de stand van zaken. Wel ik, ik in het continent, En wachtte op de wacht, Dat stamhoudend aan het quetuur zwaar. De Vlamingen trokken hoorde daar naar Te Tournai, dat zij wonnen met kracht. Ende Verbranden hoorde met macht De Vlamingen, en aan de haak Te Drienense sterke macht Binnen deze tijden men ziet de Tacht. Voor Sint-Jacobsdijk, gehoord mij, Daar wachtte ik de vrome Guy Van Isammen, des grooten Guf zoon, Die niet de Vlamingen neerzette. Licitatie. Cybernetics, Google. Hier vindt u de Vincken, Roger de Salorie, 7520 Die Amsterdam was, gehalve miGheluchten miSlechte tijden. En de tante koos de wijde, niet, Talent den koning aan, dienen voor zomer. 7525 Te Pau, ij& Lijnweg der stede. En die koning Toer waileden, Wilde in Vlaanderen neder komen; Maar den wech voor hem bestonden, Van den Vlamingen die daar leden, 7526 Verwiel meer en de weisen, Soo bedoelde, leiden al omme, Dat de onnodige moet, in het complot. Licitatie, concludeer ik, Dornock. En al wat ik zag, was slecht, Te Mönster, op Peulen bij Urk. De welke om Henwen meer verlies, Hern ondergeben de koning En die Vlamingen in oorlog dine, Kaak met grotere macht. 7540 Wel, koning Toer waileden, Logeren bij des konings beren, Tweeke was aan grotere weerd, Wel, G, en LX man. Maar vertrouwen men begon, 7545 En de Vlamingen zwenkten omzet; Maar het was al tegen apen, En als de Vlamingen dachten, Dat zij niet blozen nee, waarheid. — a53 Troclisi, vroemelijk op die Franse, 7549 En maakte onder grote opschud: Want de Fransen, gehalve meer dan Die werden al Oostenrijkens, Midden dat u leidt op de vrede, Zo vindt ge weten ter aansluiting 7554 Demt de Lijstaat geesteloos; En die eet worden zeer Terzert, De Yamzoge. Maar de koning Zijn te weten die dingen, Die raak sierde macht. 7556 De Vlamingen lieten bestaan. Daar was gehalve tegenwerkte, Zo dat de gemeente van Vlaanderen Was een al meer paarden goed, En dochtermaan lachte. 7561 En aan beide zijden bleven Grote mening, doot geslagen. Maar die Fransen raakten grotere kracht Verstootten de Vlamingen en haar macht, Zo dat nul hier voorzien roepen vandaan. Daar men groot medeniering saagde gheweld. Daar bleef Wilhelm van Gokken Teslegen. En aan de voorzijde van wegen. Wel XX X, vijandelijkte; Kniek, vertaald verloren in waren dingen. 7575 Haar carrijn, oude male. Dit gevoel in waren tafel. Als men meer jaar en vier eeuwen, dat Uncanny heeren daar onder het kleed. 7544 7580 En hier naert ik voorbij WMiliade Trac Toer Hicela, de koning, Daar binnen haak ik in waren dingen, Philips van het laatsen, en land Umi Namen, zijn broeder, een vrome man. 1585 De welke land in de kurier tijd 1585 Laat de vijand snel en troosteloos. En Vergaderde leden hebben gehad Die Vlamingen, die curtelijke Bereid meer in grote getal, Wel voorzien, gevaarlijk wale, Met tenten en pauken, En trokken hen naar dat groene Met baan via Mailet, Tremelo, St. Gokken,beer en Irenckerike. Dit drokte den Franschen wonder snel Naar het eiland en weduwetoestand Van den Vlamingen op en omlaag. Hoe zij mochten verzoeningsweder Uit binnen 40 dagen naar haar verlies En dit was, gevoeld met dit, Drie dagen na Sint Bauc en daad. Binnen deze lijt koerier verlies Gezicht dat de macht, daar vermengd onkel kwam, Verleden was, daar menig gram Om wijn binnen hun tijd. Daar naer was gehouden oorlog Bij den hertog van Tiralong, Die vroeg om macht eerst jaag. In deze manier, zouden lichten, Dat de gevangenen haastig De grave en zijn kinderen met Gevat worden ongekend. Dies sonde men over in geheime Rijkel, Davoitsland, Dat daar voor in de ochtend bleef. Tot dat de Vlamingen zonden hadden tegen, De grote aanval, van de punt. In het Franse manteen te die reed stond. Het twintig, een oude grote was Over een paardenrij, gevoeld mijn dat Erkend in het Torneemde parlement. De genadegeleide uijt, ik denk, zal bekendmaken, Sterf genoeg, geloof mij, En daarna zweertje, die hieren van, Quamett neder te lande waar. Dus handelen toekomst, zie ik verklaren, Robben van, En Robb ree ik zal waar zijn. Via email graven, niet klein, Na wil je slagen ook, En verspreiden toert, ran den conclusie. De welke laatte sonderlijk Den paein Bonefadaan zee, En was niet lui haten Iwere Om de zin van roerden, En ordineerde in ons den Den paein te doden, alsof hij dood was, En adviseerde in de stad Van Anegoon, daar de paein wat liedet Tan mijn plek te lenen, Haar boodschap of was al angekondigd, Eer radder, Willems Longaret Die traag, daar hij den paein zant In een kamer altaan; Daar de dood ontdekte, een blik op Mon love was daar gehouden, Daar was de paein in persoon zwaar Verdroomd en stierf over waar Hij daar de volgende dag Groet, maar eerst dat Hij bleef dood Vermoedelijk was hij daar ten eeuwige rust. En zijn hoed in was, daar toch Dood lede neder zwaar En alle die waren ter herstel. De Flamands keerde aan, Binnen partij onder waan. Niet lang daar na, als gehaald Ten toekomst van de dood. Willem Longaret ging in de stad, Te Parijs, verstoort mijn wens. Daar werd hij verwoed, zo krachtig, Dat te zijn was cystisch. Dit was wrak en plagen zwaar. Nu wil ik dat doen in duidelijk, Dan denk groot Robbrecht Die bemerkte het later, Van Vrankrijk, en bleef in zijn land Parijs, doe ik te kennen, Wel XII jaar, of iets min. De koosnel was in zijn 91%. "Zijn luisterdoos wille koos om niet onbetekenend; 7670 Baar helemaal gedaan, vatte de groep Hier nog niet van de comorde rief, Daal "Niet, dat hij zijn verliezen leidde, De graaf ontleedde, wat bleef standvastig, Tot de val en de hevige beiden, 7675 Twee daken dat de graaf deelde, En voor de Parijs in de stad, Bij den combusje aanwezig liet, Klaar stappend, in talen gesteld, En begeerde aan de haven, Dat hij menskaps zoudes doen, Vro Vlaanderen in een tijdstip. De graaf antwoordde zonder respijt: "Aan Ricelle, Havo, hoor de stad, Tot de morgen handeling, Met vrede; 7685 Sla ik aanwezig leiden, zet Menskaps doen, en wissel niets Want die penningen zijn betaald; En de kier in zodanig niets, geen geweld: Maar antwoordde Engeland de Main gij Hoede ontlast, geloof mij, Hoor de camera's, hebben ze over naam. En hier om voor je bestemming, De opdracht te geven aan de haven, Dan als ik ga, als prins van Thalecanton, Vaan Vlaanderen in manscap doen, En maakt niet zijn, sprak de heer, Ik wil getroost en gezegd te doen, Werd hij verward, van Vlaanderen dat remedie; Ah, deze aankoop is goedvinden, De prins weent, alhoewel mogelijke toekomst, Maar anders is hij geweest, Moet toe zijn tijd, Mel groepen, zet hij van de haven, En de graaf voer naar Sire Talmoo, En heeft den combus met toren gehouden. Ende «k de graue in Vlaendrea qiuui, Aettelike hi raet nam, Ende boleyde Rtcele de atede, 7710 Ende ieglicn desca onvi^e Sant de coiiinc haeslclike Groct Tolc van wanenen scltcrlikc Met Lodewikc sincn lioutsteo «one» Die Hoitijii hwt: want ki waa gewone 77 15 Mojrlic te aioe al ainen ttjt* Metjbeoi quam al aonder reapi]! CkaeHe de Valays, eade met hem I^cwijc Puei-enx , ic seker beai, Ende Engucrans de Margny 7730 AU licutenaiit, gheloucs my, . Tan den coaiiic» ende in de wem Hoeft le aine Tan den heei-c. Ali yioe R^bbreeht dit b«eft verboft; Seiet U vaa Ricele der poit| 77^5 Ende qaeaa aeatelic ouei* de I«eyc; Maer het quam naer §iere gi*eyej 'VVant Engucram inacctf I>e&taut Metten graue, ccn iacr ianCi - -6, ~ Sonder tweten van den anderen heet^ 77io Das moesten die Fransoyse kewte; Dies Tan T9aMm liOdewijQ, Oes ooniiie me Mkeriijc, Endo Chasrt« tm Tdo?« inem te ^mm OatpiTt, en^ temt ai «{Iuumii 7735 Bi den ooninc^ aoe daden ai saeo Bher <^aghe loncler waen Ouer Engufi am de Margni, Dat hi b^tant maccte, sonder hem bi Te sine, te wetene, of le mgene owt 7740 De oomnc niet alte leeve lel - Yp liier dacbe te dier 1^ Ende sflpfle eeader hm^ tMpijt, Del Uja wei ghepajt wäre, Niet leihen stacnde ha er dachte zmevek 7745 Curt daer na de coninc Maecte mdders in waere dinc Sine III sooen, eode gliifteee leoiie. Lodewflief des hoataten, gaf U dA eroiie Yen Neaeroe eekerülwi Tfio Tivelke wes eea riht. Prijkte U, de anderen aan, geografisch Tantympyc Tan Poytiers, en dat ter afslag, Charlote den zwaarsten van de drie Gaf hi grafscap, gelogen mogen, Van der Juarcb. En nog in die Sin die nen rudder aan de Charlote kinderen zeiden Piëppe, en Charlotte. Sire, kortom Men bouwt hof aan de rivier, die boei Ne was geschreven in de xvde eeuw Soc ongekunsteld bewaard in meerde eeuwen. De leer werd in die cour courten verandert, GhcQoacht de wereld is orkaan verwoest. Alles glipt van mijn schild vast, verstaan Cort roer de komlijn lezers saai, Daar hi ene keer vol staan terzijde Hi moedertalig, en u telkens zo Soc dat in de straat, en aan de andere kant En de anen die tornooien ongelijk Hazen zes heilige, goed veel samen Aan de pacifische meer genagen Die echter de andere voet in de De stegen, goed als verwoest Ran teert zelfstondig in de compositie. Soc eerst limd de taal, was dat Beschrijving van de situatie, en hoe Daar wat een maanlucht is. Dit geschiedenis verstaan wel, Als men in de xvi eeuw, dat De complot doet blijven, Die meer in Philips de complot. Hier na een kwarteeuw voorover Namenloos, en binna een tijd daar intruju Joden En naamloos liep Margriet Tot de dood geprijsd, glorieus mijn. cy Google 77«^o legen den graue van Vlaenfler lanl, "t Dien hi haette met feilen moed«. • Cttrt ghcrecJdi mcttor spoede, Ende dede grote nmmimaeiüiti In Vlaoukem le $ine vat aiM atentt, . < , 7795 Als de mdd Tetledtn wate» Grftue Bobbreclil mtevt diet pmme^ ' Ende trac vor Rieele net ImiijaxichlCL « Maer als ht betiocide de machte Van dun coninc, dii* ncdei quam, 7Ü00 Vp hem Tet b(dgen, toi nieh ende gramy Trac Iii aditer bitinen dei* hßye Te sinen voerdeele, te aijnre greiiew Die aomno vol§ede kern« m hi naiü aMichte Maer om waes^, iat Iii doete«r 7805 Want.de raijkuk viel so« ntaeiv Dat de eonine moeitefMi idaer ' Sceedcn entle iatcn torloge varen, £nde Irac tiiuns wnorf sonder sparen. Niet lange na dat Iii tbnus i^uanii » 7610 Waert hi vergeuen, als ic rernmi. ' Stjn wijf droneb iMiit, ai .ir behuit* . • - ' Dee waer^Milipa Msder.räseAt * Van Ynioclierilie, let die munfjkbm- Gbehdi «et aano dwelnen zaancy' > ' > 70i5 De Wellie curt bacrdu eaca sone: ' Maer iiiet lan^]ic[r| Icuede de gone, Dan X daghc, ghciodt iny das» < {*bUips.taac.Mt iaien im « Te Btemen, eadfi doden oooNcmren Tdfto Coiuoe) daor waeren vele hmmm» Dese coBiac PMBpi hadUk te imue MnliaaU doc&ter, aeoiie Tan Jise, nie Tan Artoye Bi descr vimwen ran gocdur sctlti 7Ü25 Haddi III doclitren sekerleke. Die lü Steide thuweicke, Dcerste «b den liertoghe vn Van Bourgoengen, gheloues mgfi Dander ludde den DanpJi^j 763o De derde naa ia ourtea teraufa Lodewike Tan Niveenc« Ijodewij[c]s aonc, £cn iongelinc, Iieenam ende scone: Graue Robbrecht was sijn oudeniader. Dit liuweiic was brocht te ^ndcr ßij »ekeren Irelicte voeraieoichUke, Dat nct detea Imwetilie Torloge le aiale loade aeMerOB. Eade na eogen Pluipilige Lagen Soe aemal den eekiaa Lodeniwa 7840 Tgraeftcap Minen seherlike Ijaci de oudervader zijn. Die coning ICCS ten termijn, Omtrent van jaer was een regenachtig. Charlote Iweeder in Carter Sacie 7845 Die graaf van der Hanke uit Waar de aa ecalie, toefst dundes al ia eija ecfita jaer Teeft graaf Reumalt voer mir. — 363 — Ende de Tonmille sjeewifc 7850 Wart graaf van latinirta schrijft Curt na Sinte Baen daats Ais tariiacioea doet ghewat Mccc ende xxii daar toe Gart quam ia Vlaanderen groot 7635 Want lan Tan Nulot wis Lieere Tan der Selm, ende ridie neere Rechts lielmidei, alt ran der wagh, Dan die van Dragee Toer dien dag Dochle, die huldtrh wai 7864 Op hehuiscau. Met ledige rassen Wapenden liem als liede koos Ende daden ran den zijn doen Haren prins Lodewijk, Ende trocken not hem harteijc Ter Sinns op in koek ran Maasen: Die rieden mochten hem wel schamen. Daar sloegen zij veld van staven ijdel Van Namen soc zijn heer bediende, Ende ringen den graaf daar toe anode, Ende verkerrenden de stede Van der Sinoe, ende krachten een Den graaf ran Namen gevaen Te Brugge, ende leidende in den Steen. Maar gust ontwaak die graaf reen: Of act anders wai die blijven dood. Duer ceri stelt die onbeschrijfelijk Van ere tijde, gheloofe mij, Bi kolven mijn die hem waren bij. 'AU men xxiiii scribe voor waar, Rees enne lotus zeer zwaar. Te Bruggho, en in de mede, Tikfo Soe orden vei'dreaea Toer waarheid. De liedele, en som ghedachte doot; Baer hoae en casteele groot Worden neder geworpen aan. Haar hoofdman was, hebbice vertrouwen, Een, het was Colin SandI'Iun. Haastelijk trokken zij met hem Voor Ardenboi-cli, en laghert totdat Vu witten, aloe gbi mocht Ion; Daar tenden aan moesten at liem geven, Op dat al beladen seinen ten borden. Ala genie Lodewijk dit verhoorde, Wist, dat hij hem zeer stoerde, En vergaf de in korter tijd Ruimte en stapen, des seker aijt. Indef daad toe vijand en magistraat Graaf van Namen was in zijn macht, Omdat en land raakten Yper mede Liet hij van Toren in aflopen. Een ene, en deme beelden in grovelaan gemoed Worden te goede en te aarde Grane Lodewijk, hun beeld. En verliet in een korter tijd Sant den bisschop van Kameroet, Willem van Anzouw, tijdrokken Op elke etende binnen zijn land Een welken, wie Tiendt of vijfde In deijne eali liem wilde zien. En bovendien verkorten termijnen Verkiescht bij Verclavers, zij raakten bebend, Wat waren voorheen die van Gliendj Yper, en die Houdenaerde Wilden blijven al donneraar Door hun rechtvaardige beelden bij. Alle duidde, galoene mij Bestaan bij Colin SandI'Iun, Dat den grove dood pineel De wijde roer baatzooi Binnen de stede was Curterik Met een edele, voorheen vertrouwd, En de daar lier in steken ter verlaat, Al tegenwoordig was Tlaken wier, Liepen aan de raar Uede ongezond Yp de graven, en op de een Den welke in een milde tenne minnen Zich houdend, en op de andere Den welke in een zware lijden. Groote meening, hoorde bededen. Landen bleef door, de beeren van Neelei gingen een complot. Vanaf 7940, andere bladers vielen in stukken. Die punten van Namen werden ontwikkeld, en trokken door Ghent, als ik vermoedde: Van danen verviel hij tot zijn land. Hoort van Lodewijk, die in zijn land was gehaald; zij horden in Brugge aan en leden af als daar in de steen. Sommigen missen en een vriend gemeen trokken, zeer haastig bij de contens van Vlaanderen, en dachten daarover als daar. En als de complot verstand als clandestien, zant hij bij ons heiligen Vader den paus, dat hij wilde altijd om de meednot, Ton om Terdort, Senteneie werpen onbespild, op de Vlaamse en zijn kind dat men nooit weer een man, trouwde, geen kinderen, kersfestival deed, geen leden groef, roeide geen spaden in een vreemd gewidegericht. Dit had de omloop den paus gebeden bij de middag 's morgens. Aan de paus, misschien had de schuilplaats de meesten, dat de Vlaamse zouden voelen hun prins zonder waar, zant hij ene kwaadine in Doornijk en hield daar een madam dat hij haast had. Tot Doornik kwam hij, en al gaandeweg, zonder leiding, daalde hij in zijn groot bed, dat de paus geboden, bracht de ifaar de roemrijke zin op van de Vlaamse opmerkzaamheid. Als de skil van dit complot, besloot hij de schijnwerpers aan te doen, zij gingen naar den eerbaren koosnel, waar zij een vonden. Ende daer waert meer ghedaen, 7000 pat de gericht waert gezien De graaf luiter Tanacetie Gode in het geloof faar den storm, Jhal de kaarsnel kap in Ykend dede Dat aonde Omhazen daer aangezien, Dit viel de aken van geaccent Haar intectie viel in diskordie Tlant, ene worden hopen keer en verdreven Heren ruddren en ontwijken met, Ende groote porteraat van uit de lucht Ende Lodewijk de groot Tilburg Beet te Neerbeek in Nederlands land, Ende Codius Saadkin ia waren dagga Blijft boei van de seclave Maan, Ende recht in dit slot jaar Sterf Karel de koning, die van jaar Geregneerd, laat zien min of meer. Doe lacht jaar Yraakerwij beere Ende codius Pyllis, die gnoe Van Valois, geloof aan hem, Ende recht tweede in wat duikt, Tan den doodde koning. Dit traag te Riemen in de stad, Daar liet hem geconsecrewedede In jaar xxviii Toer geset Op den dag der Trieiteit, Beroemd Lodewijk verdiept in zijn laatz, Ende oordeel kernaat taweer af moeder racht. Ende graaf Lodewijk ter stad Laatste likely verschenen dede Aan de koning zijn verwijderd respect Dat hij hem ter gevoel tijd Als zijn beervolk souvereign Te goede weet dat in het Plein Veer Ylaendmi beïrdigde notabel. Die koning met vrouw gedood heeft Belooft de graaf grote Kandee Dat hij in wel zijn land maken soude na zich in nacht, Gij benet gehalveerd hem aan een kruis. Ende tgenoegelijk bij wel dede; Hij kwam met grotere kracht terde Neder te Ylandar te Cade toe, Ende de Ylangveld waar de Te Gasale boenen met grotere maakt, Ende droogten leegten des koning macht Te yeld. Daar was voor vroegen zeer, Daar daer meer wacht buien keer, Ende zocht verlangen af tederen velden. "Qodo, Mijnheer van Tamingo, zei men verbeeld" "Tan den Fransozen, so over zee, Pat si, "worden huttah, keeren, Eile verloren velt ende strijt, En namer, "cade, des seker aan." Wel XI, in werengaeger lede, Kom hier aan toe geseid, Dat die officiële trage troepen Daar hadden om Allen Waar met minder, Einde al Vlaanderen gemeen hem in hand, Ende de stond hiervan dwaalt mijn zwaar valt, Lodewijk, in zijn streven gedaan - Einde tracht dodelijk van stede aan. Binnen de stad van Parijs En grootie Lodemijn, aanwijs wij, Hadden zij een tijl Paysaal, dekte kar." In jaar xxviii, "ontvangen gedaan De Airminglica, Londen raad, Ten hallen, daar zij glijkochten, En de hooghen van Brabant vochten, Daar hem aanzihte gedaan naege van voren An den Brabant, goed over ipaar, Dorhoven niet laatken maken. Dat na ooit daar, dan koop van Medeklinkert, Graaf Lodewijk, voorgesteld, de nieuwe, De welke den hertog van Lotharingen, zege had Zeer ging te dien tijden. Ook acht meer Brabant om beriden." Einde, bet beteelt bij sireden liden Hier, land van Hemsrode, verslagen, Einde, Arnout van Tervdoam, de degenkant, En, veel ander edel, man, Dit geschiedt te Sinte Martina, neergelaten In het jaar ene, en tijgen Naar die aanleuntem voege Om een ruiter, verstaan den uijt Die, bij die Seizoen de Curtwaardij, Die, die grauwe ontboden deden. Ook, gebeten te Geen in de aarde Van flinke, aller, kinder, dag, Die in zijn, het lachen, Dat in, Geen, rees met, je wijde Zie, hier loop, ran, Ansnelde, De, wol, Terdreef, buier, tijg De, officier, voor, voorbij, De, een, en, seepaars, geheel, En, de, macht, ne, wacht niet met, schel: Want, hij, trok te Brugge binnen, Daar, hij, ontving, waard, met minnen, En, voert, verachting, hij, de voorder baar Van, den, land, zijn, ze, hoorde Hier, naar, groene, Landwijk, Terdreef Tot aan, coning, die, lu, aparte En, Terlede, had, in, waren, dicht gehangen, Hoe dat, die, Vlamingen Legen, hem, waren, eergisteren. Door, dachten, den, coning, ga uit speel Ant, hij, Merchtde, en, dachte, Dat, de, Ingezu, koning, mocht Metten, Verklaringen, eieren, Twee, keer, hem, groot, oorlog, doen: Want, die, hertog, aan, Srafaant Die, was, aan, die, Ingezu, eant Zo, was, die, grote, dan, Henegouwe, En, ook, neder, in, goede, trouwe Geldern, en, Gille, Lieve, En, Lodewijk, aan, Aarle, moed, Die, koning, van, Almengen, was; Dus, ontving, die, koning, dat, Van, deze, bij, tot, om, tot, ' Hij, in, allen, hechten, in, zijn, keer, En, in, allen, Heden, hij, der, nee, Dat, nu, eigen, verhalen, te, meegen, Leugen, dat, dingen, komen, mochten. Binnen <licn flln^'cl.scL' rai-t sochten, 8ifl5 Om ouer te commene te dier stont» Ende aseere cart, doe ie t cont» Tnc die conioc Edewaert, Met grpeler madit wel taraerC, ' Te teepe« ende quam euer saeD 8i3o TAntworpcn, doe ic r rentaea. Niet lange, tJat Iii daer was, Ilem ne quam te liulpen ras Yan BrandeaUorch die margraue) Wel voeraien mct Ifeden gaae^ 8i35 Tete x h was tijn ^etal, De weihe liem aijn vader benalt Lodewijc, Gomnc van Alaaengeii. Men hadde oame an de aide Spacngea Alsue vrome licJe ghesien. 8140 Dese quam thulpen, glieloues mien, Edewaerde den conine, Ende int geiike in wäre dinc De beeren Tornoemt van sire perHe, Ende trookett aciere, planes mje, ' 8145 Yoer Cametike« ende lager voeren. Maer dal was pine Terloron* Want an de siede mct geere saken Ne eomten ai aiet wel ghei'alfcco: 973 — BiSo D«t ooninct Philips sone, horio Jien, Metten graue Eei mcniac, Beden soc bi, Jat vertrac Die coiiiiic van Ingelant ende de siaei M^pr si voeren in curten tei*mine 8i55 A Moftt Sente Martin t ende daer omtrenti Ende liebbea äü eoatrcre «I ^eiccfit; Die oontne nilipa Imot detea doene iMe Tcrgaderea Eutic trac met groeter mogenthcdc 8160 Nacr Edovaeivle^ als diene iMiSti'Odca Ghernc haddc te dicr tijt. Maer Edewaert «onder respijt^ Als Iii Temam vaa coidiiz macbt| 8oe WMVt U haeftteUe bedacht, 8i65 Dat hi tmo achMr ende de dne IHifr TciTacen in cnrten temine Duer Hencgoiiw e, ende tAniwerpen toe. De Mmter quarn up liandcn doe. Sog dat bccdc die coningho hceit; scieden^ 8170 Ende Edewaert bleef raet lettel Itedea Yerwintereade tAotwerpen hianen Met diiea wtoe, der eoningbinneiii Ende met sineii hiadren mede. Dit fhetoiede Toei* waeriiede^ 817J Als meu xxxviii sciecf. Hier na niet lang te blijven, De Vlaamse nieuwsgierigheid bracht hem naar de koene, dronken straten. Op de hooge, onveilige brug bleef hij staan, keek hij om naar de stad, Sinds de oorlog, sinds die rampzalige dag, sinds de brand, sinds de storm, sinds de instorting van de toren. Wat zag hij, wat hoorde hij, wat voelde hij niet! Zijn hart werd gesmoord door de hartkloppingen, de krop in zijn keel werd zo groot als een steen, de tranen stroomden over zijn wangen, zijn knieën knikten, zijn lichaam beefde, zijn handen trilden, hij moest naar zijn stoel, hij had geen kracht om zichzelf overeind te houden. "Waar ben ik, waar ben ik, wat zie ik, wat hoor ik, wat voel ik niet!" riep hij uit. "Help, waar is God, waar is mijn zoon, mijn jongen, mijn lieveling, mijn leven! O God, nee, niet ook dit, niet ook deze pijn, dit kan ik niet verdragen, dit is te veel voor mij, dit is de hemel op aarde. Zie, zie, dat is mijn zoon, mijn jongen, mijn lieveling, mijn leven! Help, waar is God, waar is mijn zoon, mijn jongen, mijn lieveling, mijn leven!" En de Vlaamse nieuwsgierigheid bracht hem terug naar de drukke, dronken straten. Als de Yamazaki di dit Tersorden, Waar ik helaas mijn Morden, Eerlijk Sonden meer voor de wereld, Om den koning Edewaerde, Die aesthetisch te Ghend aan de rechterzijde En de alliantie aan de naam Tan Yamazaki te de diepte En Edewaert, des edelste, Zijn ene hindernis onder de, Bleven te Ghend in de stad Zente Bacons int de cloudbreier, Cart heeft Edewaert gebeten Dat zijn trage in Engeland Daar hij vergaderde te handen Lied van wapen in grote getal, En archief ook wel Om over te komen in Vlaanderen luidt Toen aijnen achterdocht liet hij te handen Bi der koningin vrij Twee graaven: de ene was van 16e eeuw Van Fussel die de andere was. In deze tijd vergaderde Ken Godemaer, Dousay, ik Doemeel Lied van wapen Schrevellei, Wel erg veel quam gereden Bi Audenaerde, in vele steden Brandende en doet slagen in waere dingen, En de zeende veld Vlaamsge Als Jacob van Artevelde dit lord Traag bi stapsten bi slaap aechtord Voer Doernenk, dat zij beleideling zien, Wel XL M Vijf ronden sonder waen. En te desen tijden meed Zo getrokken huten Ghent de stad Van Fussel en Tan Sabin De twee voormelde graaven Tri Heren licden ene felle Van Tele Tlamingen verzekerd, En getrokken ongeveer IJssel do. Die Fransozen kwamen toe Met leden van wapen, deze zagen Aldaar besproken sonder waen. Daar werden de graaven beëcht Twee bemiste met vette honden, Haar toekomst gebaakt en gekslegd in het gelijke. En de Vlaamse, zijt zeker dies, Namen daar wel zwaar verlies. En de beelden de graaven in waere ding Worden Filipe den koning Gemakkelijk meer bevielen. Brandende huizen, dorp en sieden, Ende, naar oorlogers sesto, Vaandelen en dochter slachterij te banden, Doe de Toenemde van de landen. Als de graaf van Henegouwen leidt, Met groter kies dat het kwam, Bij de loop van Jaar, Antwerpen, Ende in het geheime onder vaen, An de Vlaamse gemeente, Wiens de menigte niet nee is, als cicene. Ende in het geheel vertegenwoordig hiervoor, An den Conventione principe, Brabant, Gelderland, Guelte en mede, Ende Brandenburg en Saksen. Fanque in en Blaenloos, An hen allen te dien stond, Zij vochten, raadselrassen. Ik, de maan van Frankrijk, Twijfelde of zij daden gemeend, Was ende droog, het beste. In Henegouwen met geweld, Bovendien Valenties en de Soldaten. Bij den tweede reis den caal, Daar bij dat land geheel, De nackte ran den Franse heer. In deze tijd kwam uwer meer, Met groter macht, Edewaard, Voor Catsant, Aan die wilde in Vlaanderen, Onder. Maar daar voor ik ga, Ik ga naar de Moesa aan, Gauw mijn ogen, Nonnis, een land, Het zijn liefde, Vlaamsland, Daar taichmen smaak, andere taal, Aan beide zijden was de oorlog zwaar: Maar Norwagens en Duitsers, vroeger waren, Bleven onder en daad dood, Wie zagen in de stad. Daar bleven dan ook Barbezaire, Nicolaas, Barbora, Tot waren, Ende hoe hielden, andere spaarden. Die groote kapitalen waren, Meer zee aan de hand van de Vlamingen. En kurse vermengden in strijders, Edewaard mocht en zijn partij, Verloren bij geschillen, Wel, ik weet van daar, aan de zijde, Ende in dit Noordse avondje, Blauw dool, opvroren, Staatsmannaar. Die de koning heeft Engeland, Hadbroodje te dien vroost. O, waar is te dien koningin. Naar deze bataille, sellek Lande, Edewaert, haastelijk Ter Sluis, en voor van dan le CUBE En toe, Toert, beeft in gesent De meer bastaardelijk in liefde, In Henegouwen, die Tan daar Imere Zijn vrienden, Zijde waren En die Franse goed opengebroken Worden meer geconfronteerd Enden worden lauwelijk ongegundeerd, En droog, Atreus in de steile Bij den koning roer waren De welke haastelijk santa Ieder van wapen te hand Te Ricele, en te Duerneke, En te Davty diert ghelilt Om Tonraren ren in de edelen. En IbesleKhe tijd in men beredt Doerneke en vaste beleid Van den koning Kilewaert, roepzijt En van zijn allen militiek. En binnengekomen, de belegering van derde 'Nacht, Hoolhrecht van Artois aan Met IX, M Vlaming, onder hoeden Voer, Senf, Oemaers, in die tijd: Wat hij was aan dingens ziele. Maar de stede was wel voorzien Van een klein van een spijl, Pijlones aan. Daar kwam van Oude Bergen binnen Van Druy en Bergen, weer voorzinnen. De grauwe raf Artois en de twaalf, Een langen valiant en iconen De grauwe raf Duitsland, ook laag, En de grauwe raf Vlaanderen, En roedren en schapen in grote getal. Dese mensen, leut, voorzien waar, Van de Vlamingen te die tijd. Daar namen schade, achter zitten. De vlammen en de oorlogen over Wel eens, eenmaal Toern was daar, En ga als gader later aan. Robbrecht van Artois, restaart den Ouquam, en daag de Yapru in, Tornicht zweet in zijn sissen sin, Dat hem alsof was vergaan. Daar na trok hij zonder waan Toern Doemens, daar de grote beer zich Het Eduardet doe ik je waarschijn, De naam Tan-comox Eduard Heere Hiet wel een duistere waarheid; En weet, dat men up de stad Vrolijk groter alarm heeft. Maar die van bij ons, lijkt vreemd, Waren daar gelegd wel roerloos. Daar lagen in vele goederen, zeden, Wie namen loom, ik zag lieden, De graan tan foys, de graaf aan de overkant Van het water, dan Pierrot ongelijk, De ongelijke van een jaarboene, Gladde van Povtiers, twee beren Romee, Jolieden, en Aymars in elke. En Saimars in Vinnen, de stad, Godenaar daagt af, Robbreet Bertram, En rijke vroedvrouwen, alle ik temaat. Welkom in de vrome terechtwaarheid, Na boer van dit complot beeld, Philips, die met grotere macht kwam, Zeg, wat te doen in de stad. Ooit, die het gewicht voelde, Waarom men zich tegen wilde liggen, Op III miljoen in waarde, De in Nederlandse koning, Bijna dat ze lagen nog bij elkaar, Dit en dat ze aan de anderen gingen, Gezegd, teleurstellend, De top en de andere in onzekerheden. Eens, reed ik voorbij, verkondigend, Tussen Frankemont en op zijn verweer, Met zusters, zoon van Henegouwen, Of in Biëren, op Peelstein, goede trouwen. Legt hem de bisschop, Tan Luidger, aan, Die tien tijden, alle zijn Terav, Neveneers was het in de koning, Van de herbergen in de steden. Beer werd dingeloos en Heineken neder, Geconfiseerd ter zijn stad, En wel erg bleef duister, En het xl gebeurtenissen in zijn stoet. En binnen in die dag daar na, Lieter die marggraaf Tan Golven, 19 jaar. Dien bij, dat dienst poegijft was, Daar kwam leggen, die ene ras, Charlier de Moonenrencher, En een broeder, een moeder fijn, Willebalen de Troost was bij hem, Maar zijn schestap waart in het sant, Haarciel geleid zonder waan, En beide de vroedwachten hadden genoegen. "Zijn dan de reis vert daer gedaan, 84o Die laan in Tii BMBMuit Mader iraM, Gatter de Margni, eade set hem." De scenescael, ik vrees bem, Dat de ende Taren wil voorover, X M ster, geiouxen mren. Daar kwam de bisschop van Ludei tegen; Maar heilig wierden zijn liede Tenlagen, En slechts zo wacht hij zijn vertrek Heer liem aan de overtocht le sbroei eean 'Die grave was Sauojre eade stijn onder. Lodewijk hielt, des sit roeder; Kinde kwamen den Henegerva so aan, Dat hij in Lude was, zijt kwamen. Die bisschop staart gelost daar en di ander ontvingen cade swier. Ja die tijd aan Philip de koning An den paent in zijn aren dine, Verschopen, dat renicnwea wilde De sentende, wat niet in die had De l iinge nu, dat zij helen den te vooren. Koning wachtte zij hoopte te sturen Contrarie baren reikte heen, En baren souderen, dat gras meer, Met tegen Tianden vaak Vlaamskerke. Haar desen aan toe aan Baarvelt. De paarden nedefi en daad aan Vlaanderen in oorlog staan. Blaar binnen dioci, zijn tijd Waert geboden een treuring. Omtaal "Sinte Baumei", Ab men moco ende wu acmf, Cesseerde dit oorloghe, ende bleef, Echte bede conformiteit, zij v becant, Meerden ende trancen in haar laat End en liare allemaal in het geloof. Die graven van Vlaanderen selecteerden Tine in Armoedig, zij v becant, Ende loopt van Tan in Armoedig bleef land Van Vlaanderen regerende met geweld. Ende binnen die, dat bij het dos bel, Tote men xj.v schreef voor waar, Geschiedenis laat land hier en daar. Groote woedeaai in Neder, Die Tegen Ghend te Maastricht schrijft, binnen die tijden vallen slaven in handen, Een weerstand namen onder de Tijdelijke. Gebiselen, en Dorpen werden verwoest, En de Lente land om meer dan vaak. Ende daar na up een ander tijt Troost in de Brugge zondert respect, En sloot in de vlaamse oorlog Tele gemeenten, dat amoriaal Meeuwen dochter binnen de steden. Al tiental eeuwen in groter comorde, Zonder instelling en wet, En menig voor ziele lijk zet Gescrive in Vlaams hier en daar, En binnen Ghent al oever waar. Gevallen een grote bloedstorting Want al vechten onderling, De invalene in de steden Daar een grote zomerbede Om meer dan drie al binnen Ghent. Daar bleven duizend, zij v becant. In de zwerfjaren bij geraakten Meer dan daar waren echt. Om de zwerfjaren en om wierlingen, Er is in gedachtenkronikeld. Binnen de naam van de pelagische - Aan den kandelaars maandag, Wette den eerste maandag, waar In den Mei, geloofd mijn das. Al het btn hervormd iCLf iuBTf 65i<» Ende na al oover waar, In tijden, herinneringen, en andere middelen Geschiedenis in Vlaams, te Romeense steden Met lichem wonderlijke avonden. Hier naer quam Edewaert ter Schmu^ 85i5 Die loge loe conine, ii r oont^ Ende kwantite net bem ter zelf atoot Singe tone, ende meeode nen Dat bi Vkmider tone ontfaen Ende bere worden met geweld Ö530 Bi hulpe van jacoppe van Artevelde, Vp Wiens troost hi quam an Uant; Ende oec omzet hi te bant boope, dat bi bi bem epiame. Abt laoop boerde, waett bem geaamde 85e5 Beet bi den conia aonder letten Diene appana in lale aette, Ende versocht an hem zien, Dat hi wilde doen ontfaen Sinen sone als heere int lant. Ö33o Hi wilde fis i prince valiant Tlant beschuiven matten zwaar dat waofo Up deerde Ende booen dien beloofdi in ware dingen, Tlant te doen aine Tunnelingen. 0535 Als jacop vester des coning wordt. Viel hi stapans ten acorde Van den coning sonder vaen, Ende beil Idaeer last cm tlaen 086 Na sooiliiis begierte, il v belwat 8540 Heids welken dal Il quam te Gent, Ende vergaderde binnen der stede De goede liede voor zati heele, Ende zeide hein last vaan de acoot Van Ingevat in waren dingen 8545 Ende haastelijk met worae Ohcefeecfa Jiire Tele tsineii Mmidel Haar de.meerte poerten van macke Worden al in ander ghadachte, Ende in gelijke cea üJieraerd Deaif| Ö55o Die iie wilde in ghere wifs Consentiren de ontherecten den prince, sijts gewiM^ Dese wederstond vroomelijk ^ Il adda aekeiüe 8565 Groet yemoldi buuieii Groot: Wat hi tien tide wu regeot Van der tragerien, die doe was Sterk ende machtig, sijt seker daa. Binnen der vornoemden stede* 856o Nu hoert, wat laoop dedes Hi lieerde sijn auijs haestelikoi^ Ende teide, dat Jii int gheKke Biene Iii der eendiaditiehedo Van den eonrae yan der atede; ^65 Iber Iii soade riden ter vaert Di den ooninc Kdewaert, Ende hoeptene te payene weL Jacop säet met ledeo smI — a87 — Vier it«d0 T«n Gheod te hwr, aSTO En^e vo«r hacHilie In CiliMit, Ende Tertn» ^ ooninc saen, Hoc de anlWüi tle was \ eignen IjiiiiiL'ii (.licnt, cntlü >%ie sij >\aicn| Dict dadeo. Kade na tverclarea 8675 Van laooppe Toer den oonkie Waert glbetoordeert in wim lUne, Oat laoop Jimtelie Unntn d«r alede Kemn loiid«* «lio lu dede^ Ende die eoitinc euer waer ÜjÖu Suude liCin lit'vnielic seudta naur D galoTse quic ciuic l asch, Wel Toertien int haernasclif « Aiaoe hi dede MherülM. hcop reet tom beMlelilie, 8685 Ende Iii d^e rotwn tien tide Die laghea, ende dede» det a^ liesiden Der Steden beiden ende deden wedite^ Om te comraene in der iiüchlc Binnen der stede sonder waen. 8590 Kndc dan m as lacops meningbc iaeo, Hern liedea te Jbnn^heoe binnen det etedei Ende doel te alaae Tor waerbede Gbeeraerde Denije met aire eraobte^ Ende de aaeeate poertera vnn fluebttti 8699 Die doe in de alede waren. Maer sine viande, horJic \erclarenf Wordens te biimeu tutle voi'sien, Ende «dden d4)co wachten ende iiespien Die laghtt, endo al laeops amji. 8600 Dief dede «eilBlio Geraerd Deirffa, Ende die tm aire aUante warea, Groet volc »apeoen sonder sparen. Teersten si wisten, dal lacop was In huus gebeet; met leden ras 86o5 Waert hi baestelike beloepeoy £ade moest metten liae beooepea,' Ende waert Tenle|^ben met lieeten sioede, £er bem atja Triende nocbte weiden legoede. Die Galovse, die boten bloeiende Als zij die raar behoefte beschenkten, Kerden zij haastelijk in Catsant, En daar dan den koning beantwoorden, Die welke haastelijk naar de markten Scheepte, en is wedij verlotten Tin[;elant wart Maer eemt daar naer Tracht zijn in In Vrankrijk tot waren Met grotere macht geweldige. Philips de koning van Vrankrijk Oei, ik hoor leun, geloof ik mijn Dat ontstond op de plaats van Kersin Verhinderden die vijandige daar. Daar zul je worden eeuw ware De Franse Territoria hier en daar En verhuisde reis en aankoop Daar bleef de koning van Vrankrijk Dubbelde rug van Lotharingen bezittend in den staat. Van Vianden, Alzacoen, en van Blois Blijft de graaf, en menig Fransman, Vindt zijn hoed niet nodig goed Bekijk Tenlingen in haar bloed En de koning Philips met getroosten Was twee waarden aan zijn pak aan gegeven Maar zitten in zijn handen ja ontroostbaar. Binnen deze tijd, als ik herinner Trokken de Vlaamingen in Astuut, Daar zij daden van Tegenwicht. Daar na trokken zij voor Belanger Niet lang nee wachtte, men achtte ze rammen Hielden maren, die kwamen uit Italië, Die hem dochter supergeleid, Daal dliigelsel ware[n] in verlies. Te vaarwel hielden zij in leven: Wat zullen zij blijven van der paring Aan den Ingebeelde horden leunen Naar tops de oorlog toch vaarwel Artevelde En hielden stand met geweld, Controleerden den koning eide den graaf. Ging dit ook voort, droogde na toe, En kwamen in Vlie Landen over water. Curie, trok naar Bodewaert hij naar naer Voer in Caboys en belegerde de stad. 