title: Reimchronik von Flandern
creator: Kausler, Eduard Heinrich von, 1801-1873, ed
text: Int iar iMcc ende m iacr, Soe Steide tronwe Mergrietc vor waer Gbwij, baren tone, in Willems stede, Sijns broedert, Meer vor ureerbeda. Digitized by Google. 5870 Soe bobtit dt « oppente mchdie Ya a beede den landen, geloenei mie, De welke stonden harene tijt In groten paise, seiter »ijL Dese edele lantsvrouwen, 5875 Dedes met ioncstea in goede trouve Stichten vele schoone werken, Beede spitalen ende kerkken, Ende oose beer prinale etede Te Feliaes, daar aoe dede Eene scone dochter maken, Ende halsever wonende in waarde sahen, Tot so vaa der wereld sieg. Dit edele wuiveldiet Besat de landen langen termijn: Int hende moeite toe doen harene fijn, Al men a creef on a Heeren jaar McG ende ucnti Torwaer Ende naar dat so der wereld verlies, Darop daardoor So blccf vaa vci Jen tghesceet, Mfc-ia. Dat soe dede van beede den landen: An grauw Gwt, die quam in banden Voerden naar capitement, Twele Toeren et bekend, Naer doerdfantie aekerlike In den contne ran Yranckerike Ende Mergrieten, siere moeder; Ende lim, de boutsf broeder Van Aussm s, si hu bekant, Behalve van Uenegouwe tland, Ende Ueefer van gheweldid Sx^n? NemaMcr ne ipeUeker ami Maer van Givye ie Toerl fcrioe Die a de te sin6ii ||li6tvoiiw9dm' .WNU De dochter van den Vogaet Van Bestuncn, dat Terstaet, Ende daar toe beere van Bcndermoilda, Een wijs man in siere stonde, Ende ran groten ghaloae mede In Vranelierike, dm sine tijshade. Ende'bt deser mawen goede Haddi kioder Tan hoegben moede: Viiuc sonen, ende dochlren viere, Yrome princhen ende lantsv onwen liere. Die houtste stmc Robbi echt hiet, Kridc -w&i, eeii oucr rrome diet. Edel enende ten ivapinen goel Ende om sinen ivetgen moet 80 was hem begaan te ivine Eene edele Troostwense ende aaoen ran Kaar! Tan Cekken des coneinces doditer: Vroeder, M iser, nochte sochter Voor men na iever in enig land Blank so was soe genaamd Ende haer vader die conein Hiet Karel in waren dine, Ende was een ongerichte Troon princier. Deze conein van berucht fierc Wan te Bonenten den stijl Ip Metvifroele, des seiers zit, Digitaled door Google Dit sochelic ieghenk kerke Helft Terlief met geweerlijk Eode jpublie liefde na een wederverdacht: Karel en Cecilia en maakte Met Robert, zijn dochter man, Velden neder in den land, Daar Metvifroet en zijn concept Ip den vrede om te blijven doet Ende na de slag in Tor waarheid JBM Rolibrecht wijden staan tegen de Tan Apame met zijn zwaren zwaarden, En die vert vert dood weer gehaald In het land ran Napels rijk. Dit Robertschil veilig Hadde bij Blanken, zijn vijand, Eene joncheerens schok ran leven, Hiet Karel, die te zijn xv leerde Staats I daarom om met medewerker. Eode centraal deze grote roem Staats Bijelen die edele vrouw, Ende Irzaan carlos tijden daar na Verhuwde Robertschil over waar Bi zijn zwaard raad, en nam In huwelijkencementen vroon-H u joosaniy Van Miers die graafde, Eeoe priester ran edel raad, Suster van den priester loeght, Die in Borgond was herzoglie. Ende bij deze edele was Addi twee soevereinen troon van Nue, Daar af de lijn splitste Met Ludmila, Eode wart geraak Machtij Van Machtij naar al zijn zwaar harten dood Kunst liep voor zijn leven groot Van den oorlogselierlijk Hij behuizing Robertschil Eepiscop ran Reallen m waar de dood Ende al zijn raad zijn congo Van een warme vijand, even angstig. Die andere, breiter, irre, ees, edel, grayer, Ende, wart, eine, münze, hinte, valkai, Rübbrecht, van, Kasseles, was, hier, genannt, Gelisch, gibt, hier, sind, hören, Tercian: Mehr, Toren, Gelt, ich, offenbaren, Wie, sie, waren, die, fromme, Herren. Ende, Kordär, wie, wir, waren, Käre, Beide, Männer, eilte, hinein, Kommandierte, an, den, edelen, Inn, Van, Gwy, den, edlen, Grafen, Die, Heuer, minden, beeren, dann, hatten. Die, Hütte, nach, Rübbrecht, aus, war, Darin, ich, hier, Toren, auch, dede, verklar, Biet, Willem, ende, was, eine, mütter, gut, Gott, Ertüchtend, ende, un, lassend, Ehrende, Leiden, ende, deuten, Wie, da, gute, Zeichen, Nah, trae, zu, der, Ehe, Und, nun, eine, neue, reich, Des, Bären, Tochter, von, Niederlande. Hier, nach, der, selben, als, ich, verne, Wie, Begleiter, in, der, Heide, Ende, nun, in, der, Bucht, sehr, Qualm, und, da, Zittern, Wie, die, Bagne, in, der, Hütte Sonst, doch, Tochter, Tann, Meisterin, Die, Einheimischen, in, Findelheim, usw. In, der, Zeit, als, ich, im, Die, der, Jetz, nur, Gwy, den, grauen, Was, ein, nieder, gesellschaftlich, ende, galt, Boudewijn, so, war, sie, schon, gekommen, Ende, was, ein, Ritter, unter, seinem, Edel, war, Macht, ende, regierte, um, ihn, Alle, in, dem, Und, in, der, Tiefe, sehr, mehr, wunderte, Quam, hem, an, gute, mächtige, Daer, hi, ab, qual, lange, stand, Und, sündig, in, dieser, unglücklichen, Addit, Exkursion, wollen, verjüngen, Und, wesen, in, dem, Gebäck, und, muss, Abo, te, lächerlich, um, getan, Ein, in, der, einem, Mutter, märchen, Mit, tote, hatte, wohl, gehöret, der, belett: Mehr, im, Gottes, Wille, als, loten. Dus, starb, die, edele, junge, jungfrau, In, Bären, und, in, größer, duft. De vierde zoon was vol voor de Grootse Een edel clerc, die groter was dan een slimme En in die sloten, zo mocht het. Om de lege maakt de kroon zoet. Proût te Brugge, in een sloot, de code En die in de 'twee' te Brussel, moedig, Met Philips en van Ludeke, moedig. Zo was hij de allerhoogste gevonden. Als van den state van de edelen. Die vijfde zoon, hard en heet, Hiet Philips, en in zijn ziekte Soo was hij gesteld ter duik, Ter eeuwige rust, en werd zeven Degenen. Maar kort werd gedaan: Bedrijf lienen veranderde, moest En trouwen, meer rijke goede, Proeven ten wapen en ter eer van de heeren En nam in huwelijk met ere. Die hertogin van Brabant, En daar hij behuizing had Vijftien, en grote lijfde Tot Apeldoorn, de goede stad. De tijd, de jonge vrouwen, waren daarvoor, Een denkbeeld, een edel graaf, was Waren troeven, een groter aan En leefden in vorsten zonder beruchtheid In huwelijks met grote voorlogen, Die men wel noemen kon ter ere. Die eerste dochter, zij werd bekrachtigd, Anderen aan Hertog van Brabant: De andere aan Julian, de groene De derde eenen beer van groter had. Tan Melander, in 't vasten, hij heer; De Vierde van Moort, de edele beeren Dese branken, aan grote en gebroken, Was een stroom van groter macht, En daar naer crabtechter, zekerlijk, Wat die edele mave rijk. Die grimmige Guffe, zijn vrouw, de woonligge, En die gril na dat vijandelijke, Trachtte huwelijks, en nam zijn zaad Een edel wijf, als zonder twijfel Van Luscombe, de schone dokter Schaapjes, en aan moed, dochter En Biewer, in haar geloof. Die edele taak tekent. Wm tu Nairm, (graaf van Biewer). Wel wijs, en de ren scorn sinne Was de s vorenomen landsvrouwe, En de edelen prinsen, trouw en Gwy van Viaendren, de edelen gnomen Adde soen liinder, daar in ons va Vele. En de drie wem he hoefde, hoerio Terelares; Hire naam doe ik met genoegen: Ons de bootit benamen, Die ander Gwy, de derde heci Henric, ik neem niet van den drie doditteren zekerlijk Waren de twee in havellijk; De koning had een berer raad en Die koning niemand ta 8aoliant Een ander had in het balijk Ten Fenant den berer rijk. De derde dochter, geloof ik met dat, In huwelijk gescherpt was Met Edewaarde, den lomsten zoon Van EngelaaL Jaar omma Jkgooa Rees proet Ofioghe en de rijt: Wacht ik de secreet korter tijd De mier in Tveyndienhten tum Bi den koning, als ik vermoed, Zeg den vader sein in 'ne keer voor vervallen Van een teken een beweging Die welke was een zware last luister Groet gerust, en weer loes maar Dat hiervan de zware last ontsnapt Dat Phillipse te weten dede: Dit was een fraker niestig waard; En die koning hield niet van gespaart; Hij neemt niet van het zetel De graaf Gwy zekerlijk, Dat hij naam te Fuiad brocht niet bij die macht zelf Philippens seconde doel was de lange zucht Die graaf Juli dit al overdenkt En meende te zijn wel opgezogen Van den koning zonder waen, Die raen die schoon Thilips hiet, En nog om een ander bedoeling Dat was, dat hij was petro Tan der schooner nagaler fipil End dat soo naar liaai was vermengd Dit hoort die edele graaf gevaar Dat om daad ontvochten was Dit maakt hem met lede rasa Met seconde doel bij den koning. Dies bÜde was in wäre dina, Digitized by Google 6 110 Ende ded« forchelic Ac dochter hoD^etti Ende den pnuc heefl Iii gescouden, Ende sprac hem an ter stedc Tan groeter onghetrouwichede, Ende dat hi badde yerbaert aijn leen: 61 15 Want die prindie al ghemeen Tan Tranekerike ende die groete raet Adden ghesloten, -«rel yeratact, Pat pfheen prinche van den rihe Ne suüden stellen in huw oHUe 6iao Hare kindre liutei: Vrnncselier crooei Het ea wäre al sonder hoene Bi des eonincs ooniente Toeren, ^ Oft hi sonde sijn goel Teriracren, Ende mids deter groeier neidaet 6125 Sone Wasser ne gheen Teriaet;. « Ihne hadtle verbuert leen ende goet, Hüten welken metter spoet De coniiic met zecre feilen nmede TTem verboot die Vlaemsche hoedc, 6i3o Mids der inesdaet Toren gheseit. Daer wart in menegher vonden gheleit Sgraoen mesdaet, ende ghdienen. Aldos soe was te sceeme ghedreoen Gwy, die edele lantsheerc, 6i35 Van sinen souucrcyiiin licere, Dat grocle fraeiulc was seherlikc. Het was om niet ghewacrlilie, Wat onscalde de gi auc dede^ Hern ne mochte helpen nieinens bode. — ao6 — 6140 Hine mMUt iiere doditer kteik finde die graue roer tiere ftraten, Ende quam neder te Vlaeniier waert, . DrOQue, ende gram, si hu verciaert. In desen tideii voei* waerhede 6145 Was twater te Piurijs in de stede Soe groet, soe crachtich, ende foe Bat beede de iNmg^lieii hunuk Tiegen Metten atrocaie Tan der SejPiie. Dit gliesdede, alioe ie aeyne, 6i5o Als raen mcg ende xcvi screef. Nu willic Toert scriuen , Tan daert blee^ Van Jen edelen graue Gwy. Aan de priester, geloof ik mij, Binnen vianden, komen via Sloeg je in Carter tijt, En intellectuele respect, Fagilie en Troende in gezonde geest, En weet je hen al te male Sine gevaar, aan Panja, Ende heeft je geleid om haar En om haar goeden raad Ende doe je geest verlichten, denken en zien, Ten den edelen prins goed; Soeriedenribem, dat bij metter poeier, Aestelike land te Rome vroeg Aan den paus, si hu verklaren. Die Bonifacius, as gij bent, Dat hij den conclaaf alte baar Digitized by Google — ao7 — Vini Triclinium dede apelmijn, Saen waren bereid, om te proberen, Die bodem aan Tan Oen grauw lofbaar, Ende droog, welch als ik vernam, Aestelike, so dat zij aan alle platen Voer den paus alle funerals, Daar 12 luizen boten daden. Aestelike was te raden De paus Bonifacius Ende laat het heilige land, Van Melanen den legaat, Maar hij zonder echt verlaat Proclie in den Franschen conclaaf, Hera seggen mode dat hij voor alle dagen, De dochter aan den graaf Giry Hern weer kwam, en dat hij Den graven leete gehoben pijnlijk, Zijn land, en riep den haveloos Hij neemt geen huizen, geen kleding; En daar was niets anders woude te raden, Dat hij in het hof te Rome kwam, Ende daar werd ter安慮 in een kamer gezet, Hea noflimende dag en tijdt, Dit was gedaan, daarna zei hij, Van den laatste tot den conclaaf. "Ende die cone, ertlont die dinch" Waer omnie hi daer kommen was; So gaf hi hem antwoord raS| Dat hi tan sirc singcrien Um nesunenneer aoode ontTnen, "NoditojMdMT OMMfiajBidlioft" Want u vri tl Ute nocl^ Ende sine vorders, daer af waren, Ende oec so liilt hi sonder sparen Seine hof, ende inghement, Gheijc den meoegen wäre beikent, Dat hem gheene sahen on^rotmi bodili, Wie reckt te suMo hone aoche; Mids wcHien dat lii wieder leide Tapeel sonder laoglLer beiden Als die met wüde oMieren. De legaet, al sonder viei'en, Nam orlof an den cone, Ende haeslc hem in waren dinch» Dat hi bi den paeoe qaam aesa« Ende dede hem cortelke Torrtaan De antworte tan den eontab Ende de paeane in waren dinch Sante den graue die antwoordte Van den cone in van werde te wurde, Die aestelilie sante in Ingelant, Ende die den cone hecant, Ende sochte an hem suikors ende raet, Ende eider mede, dat yerstaeti In Aelmaengen, in Oeateriliei An laofj^ende beeren ende rike, Die ic kn aal noasen sdere. Eerst een mogende heere ende uit Ardouille, ilen cone machtig Van Aelmaengen endß daer toe crachklkt Van Oesterilc hertoghe, Enfle daer toe arKlei'C prinzen beoefje Tan Brabant, Gelderland, ende Gulik laat Hollant, ende andere beeren bekant; Ende noch irasMr een prince Torbier, Die in huwelike beoefje Tonraer AKenor, de doohter van Ingelant, Graan tan Baer wat lii ghenamt Dese vornomen grote licsjren Vergaderdeji met poster eercn Te Gberaett&bcrghe in de stede, Daar grave Gwy manscap dede. Tan Aelinaengen den cone. Die daar. Bevende tot alle dinC| üe baieennene den Iheghen den conine, gheloaee mj^ 6245 Van Vrankrijk ende sine macht. Hier naer dese beeren van groter cracht In aliansen bem verbünden Metten graue, ende in korten tijd Sonden ai in Tranekerike aan. 6850 Drie prelate die ontfim liCttren hadden aan den beeren Gm te ontA^bene met eeren Den Tranxsen coning met bogen avaade, Ende de drie prelate vroede, 6955 nie de deffianche daden, W arc rijc ende van grote Stade. Van Gemblox derselte, ende dander m Van Sinte Baefi ^eloeft mi daa. De derde was nu Gliefaertsburgfac, Dit over ledene secre int beruhe, Reeden hem paruLa in beeden sidun, Beede om vechten ende om siriden. Ende de coning van Vrankrijk Dede mandemente haeslelike, Maar Ende quam niet luste te Vlaardingertje wtert Ende grote Gwi al ongespant Sant Willemie, tine aone, te Davel Met vromen rinden met berten gar. Ende nobliechte sine houten aone Sant hi te Risele, ende de conink Adde met hem in siree hoek Drie graaven van hoeg ca moede: Van Spenelian, van Catenhuelenbos Van Valkenburg, goet ter prijs, Ende radden ende crafen een groot buus. Erde grote Gyrj wat oor sl Lieden van wapenen in sine vlees Iheghes conings moghentheid Die aestelike neder quam Voor Risele met menegen Troje mannen Twelke het beleid aestelike Int jaar ons Heeren Maart Hoo ende scrum jaar. Binnen deze tijd, ooit, waren, 6855 Dal Risele aldaan geleid, Die koninginne voor waarheid, Van Vrankrijk, die leemte was genoemd, Tracht in Sampaengen oude band. Digitale versie van Google Metten hertog van Lotharingen, 6390 Einde in menegende ruder reijn; De graaf van Rozen en van Burbone Waren in dit gesellschaft scone, En beërdigen barre vaart, Om de graaf, al onbeschermde, 6395 Van Baer te reiken en aijn land Te zelfverzekerde aldaan, Mids om Tan der alliantie via Van graaf Guy, als ik las. Jaar nu bedacht Kern oude band, 6300 En gaf hem over in de band Van der koninginnen zaal, Diene to Paris aan 'Gooien. Van dat loo tracht de koninginnen Joen Bielen met kuren gescheind. 6305 En Mi ups Tan Arida, die aone was Sgraaen van Auvergne, als ik las, De welke Robrecht was genoemd, Tracht over Betunen, zij hou belecht, Mids dat toe bevelde Robrecht 6310 Van Vlaanderen, die lach in de becht, Van Bielen, der speler aldaan. Mids dat van alleen nog bent genoeg Die Tan Betanea duchelen zere Ghau hem ongericht met salven beer 6315 rimpeling van Al luys in waren ding, Dit houder naam van den koning Over nam. En daar naer Quaal tussen Genoegen en waarheid. Die graaf Robrecht van Auvergne Tot aan Utrecht, dat hij vernoys Telde, als ook ik zal zien Hou verklaren zonder waen. Viel "Iadde" in "aiere" schrijf je "ga in "aera" "chenauchie", "Velt" groter "beer", "Geloues" mij, "Bie" ic "aom" "nomen" "sal" "ter" "vaert", "Van" "Sempoel" "her" "laqnemaert", "Sijn" "biëder", "en" "Lodewijk" "van" "Boiboiif" "En" "Robbrecht" "die" "sjeraue" "coen", "Van" "Boloengen", "en" "lauue" in "waere" "diuc", "Van" "Tancarville", "die" "camerling", "Van" "Vrankrijk" "tien" "tiden" "wa", "Giele" "menefien" "mij" "en" "nii", "Ende" "binnen" "Vorne", "ghelopen" "mijn", "Waren" "mijder" "Tan" "herten" "vn*", "Vlaminghe" "en" "Almanne" "coene", "En" "ondou" "dese" "vut" "nomen" "baroene", "Waren" "drie" "graven", "die" "ic" "hu" "Nomen" "aal" "ter" "tijt" "van" "nv.", "Deerste" "was" "ran" "Gulke", "die" "spu" "Giele", "Die" "liener" "mijne" "heere", "den" "Bane", "Die" "graven" "Gulke" "en" "Gulke" "san" "inder" "Tader", "Oese" "was" "capiteijn" "Tan" "al" "gjader", "Den" "Vhesebcepe", "dat" "daer" "was"; "Die" "ander" "TAd", "sioett" "lui" "das", "De" "arc" "graven" "coene" "en" "slout", "Justich", "Trome", "en" "niet" "hout", "Deen" "van" "Blanmont", "en" "dander" "van" "Mons"; "Dese" "beere" "meenden" "respons", "Den" "fransozen" "le" "dorn" "metlen" "sabel.", "Si" "daden" "jadelen" "bare" "paerde", "Ende" "Toeren" "te" "Telde" "mroelike", "Daal" "ti" "Terraden" "waren" "iameffe", "Want" "iat" "Terraden" "ran" "den" "str(i)" "Een" "rodder" "van" "der" "A" "lacmsehcr" "jde", "Die" "Boudewijn" "Rondfin" "was" "generaal", "Die" "Toerde" "den" "V" "laeraschen" "Ica" "mmpaat"; "Ende" "eermer" "gaf" "salach" "of" "tuil", "De" "baanier" "lii" "weish" "aoot", "Ende" "Toer" "oner" "ab" "een" "Terradet", "In" "Vancsche" "here", "daar" "n" "te" "gader" "Hilden", "trac" "die" "losengier" "Bi" "den" "casteeltje", "die" "tbestier" "an" "Berghen" "aadde" "te" "diese" "lijf", "Die" "oec" "was", "des" "zelfde" "zijt", "Gelijkertijd" "metter" "Vlankse" "partie", "Met" "dese" "toere", "ghooes" "mijn", "Worden" "de" "Vlaminge" "gheseneirt", "Ende" "die" "Francoose" "leere" "Ternert", "De" "were" "iraa" "crancy" "die" "mer" "dede". Nochtan foed de dode daar romm ich eile, Dielieere van Gauere, fiere rudder sluit, Dat Melk was in onhoor, Tan grau van Gekken tier stond, Maar die rudder werd zo daar om, Dat hi dode bleef op den Teld. Die grote Tan Galhen werd niet geweld, Van den Frantoesen gehaat; Haar bij was al zonder wegen. Soortduur wacht, ead aan doe dan tegelen, Dat die Trompet een draf sloeg, Stierf bij middern derden dag. Die Tan Moni al meer wonder sag, Ende van Blanmont die onwerkelijk, Machtig lic in SDier eenich Lecet. Hilter baatstrijders, Cijler op in, Die grau van Artois naar dit gewal, Tracht binnen Vuerne met moed, Dat bij soldaat van den goede Dat hi daar taan, werd zoen geweld. Daar naar Iverde met deze kronen, Tot de Toren Reecle in aangestoken leer, Tweeke machtig was, van grooter weer, Voer Reecle lach die koning Xi wehen in waren ding. Baat binnen den roerzalen tijd, Beauchte elk anderen met grote moed, Beide raken baten en van binnen, Op eenen morgen voor buiten, Die grau van Tan Valletberg degenomen Met Preten moed genomen, Een water hadden twee doen spuien, Dat zij waren om te zien: Gant die grau van den Vorsten En land van Salon met grooter festen, Midagi gaders den graaf van Montbliaert, Die aanden bebben bewaakt Metten beren dat weet, Die waren daar in achter retireren. Midden welker mier was zonder hoor, Dat door duim menigte verhinderde, Plots beenden mettertijd. Deere was bevroren met daeva gekrucht, En ronnen tomel die van binnen. Die keef metten maakt, want aan Wijn Nee was twaardet van den lier, Maar aambeeld in vrome weer, Bevonden zij tot voor de baai. Duc was verantwoordelijk voor de rechterzijde als in een veldslag. Wat de koning aanvaarde, volgens zijn strategie, was sterk. In het gevecht en bedreigd door de graaf van Vendôme, gaven ze aan. De graaf, zonder waen, en de graaf van Valengin, die de koning angst aannam, mochten niet verzwakken binnen zijn bevel. Binnen Risle zijn gebracht, en doe die grote beelden die dingen, van Valengin, dat hij in nieuw mocht behouden; met een vrome gedachte, schoot hij hiermee hoop omlaag. In een veld, daar kwam leemte en nam verhalen een belangrijke rol; en die van binnen, af ik vernietig, heelden met pijn van binnen de stad; en die van buiten, voor waar bedoeld. Namen de graaf van Vendôme, en keerden met een krachtige vorm naar Tornicht, zeer om haar verlies. Die van Yendoase, zijt zeer deze dag. Voordeel zijn leden land, het groot oever droogte meegemaakt, en ordineerde in een kapel. Laat naar gij avontuur, deden de koning stappen zeer met kracht, beide op poorten en muren. Kort hier na wilde avonturen, een zaak te bezoeken, aan de Trome Beeren met de Datten, aan de Trompen hun gerechtigheid. Die met de lijn daar binnen lagten, en droogten hadden, want zij zag van de koninginnen en van de koning met vrome sinnen: zoo hebben zij het haastelijk georganiseerd. Maar haastelijk voorbij gaan, geen zorgen, hoewel een groter gevaar, vooral als die beerden niet mochten verjagen, en moesten aan de velden zeeden; en keerden binnen zonder belegering, de koning zijn teerling in handen, in land zo meer dan die van binnen, en de koning naar mijn venennen, deden vergaderen zijn baronnen, die bij hem bijvielen, aan boegen doen. Daar waren drie bergerijen, namelijk Borgonten, Bertaingen en Loreyne. En daar toe ook zes graaven, Haachtgen en prinsen van grotere havens. Daar zocht men in, item, leden raad, want hij herinnerde zich den 14de van de maand juni, de wilde als een priester talloos berekend met grote moeite, om trouweloos te Merdene te goede. Den graaf Gwyn, en in hetzelfde die baronnen van den keizer, met Ardonsele, den koning, die sprak: 'We moeten zowel den koning als de Ardonsele adviseren en hem waarschuwen voor de hevige oorlogsdrukkende sabel. De keizer, onder de kroon, en de kroon van York, en zenden hem wensen en presenten. En doen de alliantie bezichten.' De koning sloot, dat men die alliantie beloofde, zonder dat de naam van de graaf voorzichtig moest worden vermeld, want hij was in gevecht met de Engelsen, maar Hobbrecht van Yorkland, die Gouden Adelaar, had gevecht en zijn baronnen: Dit was het raad, dat de sabel zwaar was voor de koning, die zo koning was en sindsdien de vijand moest vluchten. Als desens raad denks waar gesloten Bi den coning ende sivca ghenoten. Was tlast beuolea metter vaenle Saa Sempol lake nuiertcv Die aestelilie te Cnelne qtuun Bi Arde, als ic Tcman Coning Yin den Roomdriet liltc; Hi recomenderde haesteKke Van sconmx vaii ran licriku v-ege, Met sconmx M ordc, naer der pleglie Ende ontcdene met worden sconae Sijn last, seggende, hoe die cmm Van Vranckerik tonda Tarabide% Diegen tkeyserike van laufte tonda Dat 3 Toert an te fymme daghen Den np den anderen ne tenden wagen Ilder mackt, no anders eerueücliede Minderen te ghere stede; Waar af de coning sinen heet Behouden wilde, geen lief wiea leet Glietroawelike alsoet behoerde, Eode met ham bUaen in goede aovidcv Alsoe lit meteende, dal int geltlw Het Tert naam van den keizerike Doei sai, ende saaldich es te doen, Ende dut III no sine baroene Hern onderwinden, teenc no groete Van den oorsprong, dat al bloed Diegenwordich in Vlaenderen was Toespen den coning, gelocft wk dai Ende aan VlMndcen den graaf Girs In dcsar eondiden aoe ci Gbdait Ende m cnrtvr spd Oedi Toert de preMtacie Tan Tele tommim gbeladen met scatte. Ende als die coning Leuoelde datte, Die gheerich was; ga hi antwoorde Diegenwordich, daert menich horde, Dat de aliansen van beedcn den rijk Hi ionde doen hoden ende bühm Ghetroawfllike in 3re nuuueren. Bij de aankomst in de haven van Brest, kon de koning een groet van de Eerste Lijn zes maal ontvangen. "En daarna, in de context van de oorlog, groet ik u, mijn allerliefste." De koning antwoordde met: "Ik voel niet de winden, maar ik hoor u, en ik zie dat u hier ongetrouwelijk aangekomen bent, als ik u mocht horen. Deze geschriften moeten leeg en troosteloos zijn, want u bent na het verstrijken van de rente aangekomen." De sultan gaf aan dat het verleiden de diens was. "Dit zijn edele mannen, vriendelijk was hun welkom. Bij de koning, in Franrijk, was de ontvangst heel goed." Robbrecht van Vlaanderen, Troedt en Spaandep waren bij de koning in Parijs. Ze waren daar om de rechten van de Vlaamse steden te verdedigen. De koning zei tegen Robbrecht: "Wat jij hoort, was ik al gemakkelijk met u te beantwoorden, maar ik wil graag dat u mij meer brengt." De koning gaf aan dat hij de tragedie, die in Vlaanderen plaatsvond, niet kon vergeten. "Dat het volk in grote aantallen naar het Magdaleneklooster liep, en hierop zouden ze hun benen op de Wellenspiegelberg heffen." De raad gaf aan dat de pinen niet tot het uiterste werden gedroogd, om de hongerige te voeden. "En om te brengen, dat men voorzien was, stonden de strijders klaar om te dienen." Als de koning buiten het klooster was, zag hij dat zijn besprekingsrompen in tromben lagen. "En ik voelde pijn, om het gewinnaar op te zoeken, dat men mij veel hoopte." De koning hield de poorten open en gaf aan dat men van buiten het klooster mocht winnen. "Rijst, zodat het land goeds is." De koning stemde met de sultan en keerde terug. Dese Ternimesse ende den sin Was beymelbea binnen der nadit Tot en Bobrecht Tan Vlaenderen bradits Want in hcere Tan den coning Was menich pense, die liem an ghuic Ende die thorloghe zoei leed was. Ende Robrechtinct leden ent Tot en Hobbrecbte Datiet vaen. Smorghess wvOf al aoader vaen Quam de proye roer de stede, Ende die lachende voor wachter Warefij heymelic vorsien. Ende die graue, geloues mien, Jan Vallonberglie enea uit Tot Daec fai de proye mede gheprant. Hi dede eei langbe vigbe bungeii Ende die dede lade aingben: Men tracse bider boeren sterfelieb, Ende ict schulik so ouerlihe, Dlut al die veikonc buten waren, Dacrwaeit quamen sonder sparen Ende worden ghebucht ter porten in. Ah die yan baten desen sin Sagben, zagen np die Lijden.. Altemet passerden de dag, Ende de leeftodit wart bumen diere. Ende kort hier naer gheuicl sciere, Daer Robbreclit over tafel sat Met zijn licden, ende at, Dat in de aale een steen ghevlogen quam. Die twee rudder bacr lijf nam. Hier naer dede Robbrecbt over geaen Beschrijving beboaden amasch ende leaen, Unde trs€ Iiirat wst ficron rinnos' Kiitio tiic coning [quammer inne. Ende doe Robbrecbte ende die stoomerij Hutter stede soude raren, Wart besiegen in MO rat Robbrecbte Daties vertaet st, Om wech te Toenie: maßt teile slaasal Haecttf dat eeo groot gletaal Vansoyse quamen, diene zien, Teliaercerden, ende lieten gaan. An den Vierden Dach, nach dem Stadtwall, stand die königliche Garde, Sant die königliche Worte wert, Charles, sohn des Bruders, zur Türre. Und vollends der Kaden rann ihr tapferes Haupt, Doch da waren in der Stadt zwei harte Gegner. Dantes, Röme beiden Seiten, Und die grünen Van Bogen, doch Am den Berg, und von der Marken, Und rann Blanmon, und sie mit Stärken Trugen Lieder und pflichten; Wohl um, sie so bereit waren, Diesen Andern gegenüber. Und all Charles kam zu Gerechtigkeit, Tochter der Gemeinde mit den Leuten, Kamen die Gränen, hörte bedeuten, Und mussten die Verrufung, ihn zu molesten, Doch bescheiden und einsichtig Waren die Deutschen und die Verrufung Zur Niederlage geleitet, sie standen vor. In diesem Pongjis so wurde gehalten Die Grausamkeit von Jen Bergsee sonderbar war, Und der andere entzündete die Preußen in. Und Charles vollends nach diesem Gefallen Zur Tür Preußen an die wundheitsfreie Stadt. Die hier zur Terbrikde, als die und melden Nicht so die Tür in Innim. Doch kehrte ab, doch ich die Klimmatschaft Bet den die binnen die Gesprengt, Kunterbunt, Schelten meine, Und trug Ungemütlichkeit ran die, Dachte, ihn Charles, sein Bruder, kam an. Und zu diesem Zeitpunkt an den König senden Die an Brüggen in harte Stünden, Und gingen, ihn zu anderen, vor Gewalt, Den König, bei seinem Herzen, barer Freude. Und der König über war Sant Havelilt, seinen Bruder, daer, Die die Stadt von Brüggen aufnahm, Und Sander daucht vor in den Dam, Um zu Terighen, in waren Dinge Schöne Tan, Inghelant, schreiben, Die Bürger die Zeit, gelöst aus das, Nachdenkende, kommen sie; Und was zu Gebet, geheigt ihr, Kommen bis zu den grauen Gewalten Metten Walhussen, metten größter Macht. Als die Mer forearm die Kraft Van den Vlamingen aan de Zee, Ende dat Schip ten man vroeg woei komen Binnen Brugge met grotere macht; Hilten n hen met grotere zucht Het waren Meerpen al in de zee, Ende cliarele, zonder leiden mee Liet den Damm in de stad Een groen paard voor vaarheid, Ende laat vroeg in de morgen zien Bij den koning zonder staan. Ende binnen dat dit gebeid Quaen Robrecht en hertje sine liede Van Brabant binnen Brugge waren; Daar vant bi, bord en Tervanden, Den koning van Inheland, Ende hele grotere herten waren Die gij na sult horen verklaren, Maar daar quamen ook witte muren, Dat die dan Brugge waren geschokt; Dies die groene was versiert, Ende die herten gemeendheid De boten welken baedaliek Twee tijde prinsen trokken gevaar. Met leden van wapen aanzittend Ik Damm, die ik haal zal verklaren: De hertog van Oostenrijk, een vrome baron, Ende de prins van Wales met Die en beelden niet geheel; Zijn leden met raad de Damm in Dat was der Bedevaart ongeklopt Wanl wille worden daar verwacht Y| de straten en de boten weg. Gurt hier naer, doe ic hu bebend, Verzamelde die lieeren gesproken, Bomen der Vormoeroden stede lilaie, Om te fabbelen, enst ende raet Een daar si waren met desa staet, Sprak Toren aan Getre de que: "Dus, es valschelijk gehakt aan Van Almengen die koning" Daar verlief hier al die ding, Hoe Tan Simpoel leemteert Al die dingen bewaard Va de iconen wegbe Taa Vincibilis Gelijk ghii Toeren propere. Als in lane bebt boeiing Teivtareiu Dit doe lieflingen legeren, Ende maken aliantse daar, Dat ze zouden oor waer arduinen Bevijstten om de meadenschild. Dat zou waren ens gen raat Van den erlogbe legewoordelijke Waer af die berichte aan Oostenflate Prinspaleis op zet wat. Die hertog van Drabant, stuk zeker dat Henricus Tau Lutsenhorst, ende nog de Graaf, de kruis was, geloofde mij, Geert, Blanmont, ende Valkenberg Ende Tiele andere, die in het bergbe Namen, zwoeren eendrachtig, Tornooimde uiloge ghelustigheid Een niet andere te hesten. Hier naer begon te mij aan te slagen, Hoe men verloochte aanboden, Want neer den koning fach bereiden An Ton Vranckenhuis ende alzo Beden Gom Kaffaeg: want een afdeel Hem Toort meer naar die Die wart ghelustig, seker was, Dat men sprak om eeuwig bestaan; Want die koning van lugoelant, Mids gade aan den beeren aan zijn zijde, Ne geen getroosten, Kern niet te beoordelen Terneer heer, mids dat die gemeente Van Almengen liem dan af ging. Ab, degen, raed, en waet, dat Lesiegen, Cart daer, na wart, vercregen In jaer, b'sUnt, aan beetje, zijden In conditie, dat binnen, dien tijd De koning van Vlaanderen Behoeden, oude, acherlijke Broch, Contradie, en Beile, meedoen En al, tgen, Toer, waeiliede, Dat, in, Vrienden, adden gewonnen En, zoort, soude, partien, sonnen Haar, Tegen, voor ons heiligen vader, Bonefacius, die, al, tegen Tegen, soude, hoe, aan beide, zijden En, dat, Sieger, onder, veermiden, Ende, dat, binnen, den, vernoemde, jaer, Dit, accordeerden, als, claren Beide, die, koning, en die, groot En, later, met, eeden, en Beide, de, perel, eekere. De, komme, in, Vlaanderen En, die, comie, sym, Inghelant Tracht, zich, te, scheiden Wijd, uit, bekijk, en Als, dit, die, Walloyse, vernam, Begonnen, zich, te, verrijven, Dat, zij, dat, scheiden, zonder, schowen; Zij, accordeerden, in, lieren, zich Tot, het, pieken, de, zijde, ranGkciid, En, oec, dat, waren, ongeveer En, ik, eek, te, Tel, elede, met, vrie Binnen, Gent, en, ronnen, schier In, de, huizen, om, roken, en pilgeren. Maar, dat, zag, men, zien, veren: Want, die, ran, Gent, in, de, wapenen, Mepen Met, Inders, steden, dat, als, riepen: "Slag, als, dood, met, grote, moed, Die, Onder, ronnen, Tan, aan, geven." In, deze, Kerst, "set, moed, groot Worden, daar, "gescheeld", dood Wal, Walloyse, schier. En, gerne, hadden, zij, in, dangeven Bracht, de, Vandyke, die, buiten, waren; Meer, die, graven, als, anders,apperen Met, een, kinderen, was, daar, tegen Maar, anders, weer, dolo, binnen De, prins, bulen, en, alle, zij, ieden. Allicht, de, Walloyse, uut, Vlaanderen, moeden. Bodem, natuur, dat, al, geboden, gescheeld, waren. Trocken wecht met haren tearen Die prinzen ran den liefderijke Die ich hatt voren clairon. Hebben genomen, als ghi liefde gehoort Si blijven Torrealike op woord, Pat belocchten ciurlid seiden, En deden haak haveroude gereden, Die zij. Sonder aan den continen aan Van Almaengen onder vannen En ons idee bem alle mide En alle aine balpen neder. Aan den Almaengen die coning Dit verstond wel varenin, Sant hi met grotere spoed Om lieden die bem worden te goede. Daar kwam Gerpent aan den Hoogeryhuis, En de Vrijen in grote partijen, En Lodewijk aan den Baieri En daarvallen, en telten Tote zitten met wapeningen raad. Aan de andere zijde kwam der cl tantasch De vader van den Oostenrijk richt een kijkje Met lieden vanwapeningen, geloofsvolk, Wel xijn mijn al sonder faal. Daar geschaarde grote bataillen; En in die groeten actie Was Ardijfela vijgen doot. De koning aan den Boomscenen rijk. Lodewijk aan den Beieren levenskracht Wacht in die streken glijmend, En roderen en kapen zonder waen Te geven en dood geslagen. En na die kronkelende zien Tracht die hertog van Oostenrijk Metten herten sekerlijk Voor Aken, en dan naar twaalf dagen Daar was het ontstaan, als onderhavering En gebroken bijna daad. En dan die naar voor gaat voor waseda Kwam die grote aan Hengouwen Tot de koning in betere trouwen, Die bergen was van den Hoogendennen rijk, En deden daarmee hatelijk, En nuete de Tover aan Brielle, Dat de Romeinse zomer nie Maar Schareltoe dochter van Valois. Haar waarderen die grauwe stille van den Van Almaengen, des sijt groet. "Na de groot met ter spoort, Sani Robberechte te Home, vader van een zoon, om de dachhoender, Te houden roer ons hoegten vader, Bonafacius, die al gade gaat." 6855 Tegenwoordig hoort men aan beide zijden, Endelijk tennieren in eigen tijd, En binnen gehelft in waarde ding, Sant die Vlaamse koning, Tan Simmele lamme were, Die Lijkelse coning ter Tafel, Sanier den bisschop, zonder zij, Van Duirnommes, gehouwen bij Als die uit parlement waren, De Romeinen komen met kalmte leb, Tegen de Toren ongekomen leger, En toedien haal haar laat al suster, En als ons heilig Tafel beeld gehoord, De partijen weder en dochter, Sui termenoordeel, lijkt. Dit de coning viel aan voor raad, De graaf van Vlaanderen zoude gevangen, Zijn dochter zonder daarmee gezege, Te zeggen, te doen in enige auuverni, En dat het hier kern restierde suster, Met een eenvoudige die hem af wonnen, Zonder daarbij, of welkom, Kon de glorie hoopte hier te melden, De koning van Spanje voor zijn vaderland. Lijkteuren en weer keerde heen, Zonder liegen of leugen, Sloten en steden die de coning, Tan Tijenicnsis in zijn Are, Doen aan doen, Terechtelijk, En daarmee zonder verloren bliezen, En daarna cessiere aan alle zijden, En briefjes waren in enige tijden Hier af gemaakt, en geholp, Hier niet zagen de personen gebeerd, Te land en waart, als metter aap, Robbrecht van Vlaanderen, die zij Troet, Quam in Vlaanderen Makelijk, De vlaamse Tafel, die bij clatering, Bemachtigd die turbulentie, Tan den paus in zijn curie, en elen. Die andere twee beeren gingen samen Tot binnen Parijs, daar sie sich zusammen Zurück rocken bis den Vraucfieea Communität Und da war bis was in wäre dank Giaerla ran Valoya, Loja Doreni. Den graue vaa Afstii ende menieb prins, Randren ende enapse ran oegen moede Daer verhaalden metter spoed Bisschop, ende Inquisitie verdoofte Van al tal in kurter schrijft Des pacus sententie werd waardig; Sieten die beeren tochten tot alder Des pacus sententie ende iegement. Ende tegenwoordig ende present Van den koning nam die letteren aders Die graue ran Artos, ende waerpsal in vier, Dat den menc^en -wonder deedile, Dies de koning niet en rochtte, IInidQ folgde, in geheime manieren Ne boycott de sententie volgen; Haar alstoe raning als Paschauben kwamen, Ende den Tijdende bende naam, Soudt tot overgenomen Terstaen. Alstoe bi dedicat zonder waen. ^ s3% — l^ant hla iica frauc van Artos Saat In Gasscongein alte hant, Ende Charles van Valois tot vaete Saat hi neder tot Vlaanderen waar, Ende ga te daar na, dat bi quam in Unti Gebracht hem al Vlaams in baar Sonder alleene de stede van Gebod. Alst dit den graaf was Macht, Saai in Ute met grotere spraak Dat men haastig werd tot goedheid Aan die liefde zonder sparen Die vaa siere antwoorden waren. Was laat wat al om niet; Dies de gefaalden verdorren Ende moesten vluchten anderen raad Maar dat hem gesneden staat, Want hine mochte in geheime manieren Den racht vinden noch verbeteren, Om zijn vijanden te weerstaan. Dat is Bobbrecht en Willem, Sijn twee beste vrienden, 10 jaar bij hen. Hun onderdanigheid aanvaard, Charles van Yalois als gevochten. En in conditie besproken klar, Dat hun vangen zal meer dan een jaar Ne zij niet te duizelen. En binnen die tijd Zo mocht de grote bouwen tijdens die tijd Inleiten, geen enkele, aparte avonden; En constateert niet veranderen. Met ingetekende naam der tijd; Zo mocht Ghiërnie, des jaar tijd Van Yalois, om sonder vazen, Beste grauwe weer te zenden saan, En Robbrecht en Willem, onbevallen te Ghenne, in dat stadje In suikend staat, als zijn oom lijdt Aldus die grauwe in handen ging En zijn rijk, geloofd met dat Daar hij meer niet bedrogen was; Want Charles van Yalois was de genaamde De onbekende, en de juiste laag vinden De conditie voorbij verklaren. En die koning ongescheurd Dedans Charles geluid, Willem in zijn hand, Te hoosten als een prins rechtvaardig. Ze prentte tegen van hem en de grooten; Mijn beste liet een winter niet aan om Ghiërnie gaf zijn winter na uitgeleefd. Die koning zond de grote gevangen Te Compiegne in de toren scheure, En Robbrecht, zijn zoon, daar, In een kasteel, dat Charlemagne heet, Twee keer in Tournai staat, En Willem daar in Oanege, zond In een kasteel, Nonette heet En die groot al binnen die jaren Deden beide steden en openbare Versuchten doen zeer naar het stel Aan de koning van Frankrijk. Ze puntet binnen die tijd. Maar henen, koning, tijdens die tijd Ze gaven geboorte, noch echt En als de grooten beesten geboren Bedi mochten lieten zien Aan Charles van Yalois, de grootste. Daar henen soortelijk lang respijt Daan teluren en genoeg Hern voor zijn kinderen moed, Sond te Ghenne binnen die stad Zoegende de gevaarlijke vijand. 6990 Chair Toer ia cmtea termuitA An den eonine daer kt Tusodue De tellerantcie, aoe bi beü modito, Van den geuans;enen Karde scierc. De koning ^veder&amp;eit in secrete manieren Leugen, eere ende iega trouwe. Dit is stORT geaangenen navwes Want ti moeaten Uhen geumlu En die koning onder waea Sant Baoal Tan Nede, zijt selecte dai» In yiaendren, die koningstale in, Als gouverneur te eine Tan de lande. En die gratiënde te hande Voor met hare drie zonen te haat Te Namen in kar seines land. Curt hem na die Viemioe koning Trac in Vlaanderen in een symbool dine, Daar III gracie in wacht ontsnapt En daar gifti onderma Emutn Terrader losengier, Den welliaan die H ^ tbeeldt In den kaitsle Tin Mbijm te feint Voer steldie gouverneer ter vaert Van Simpoel haar lappen. t, En verlicht Raoui de Neele. Curt de lucht de koning met grooten troon Te Grandeille was als metter rijk Carl de Her D'r nummefd Edswit Tas lag dat sduiw Des. koning aan die Tan ymdivmk Die lebanen was geaakt. Vlaanderen en bleef in seconde hut Twee jaar later paysiueiijc Hier ymdividen soe dede afserkijlje De gouverneur die dineen oaLeele Zevenkronen, en meer in deele Zevenkronen die enigheid ender. Curt daar na die deid en andere, Dam ymdividen bescheiding zwaar Om beschrijven kost; dies ict keert Henich was als levenselijk. Hier na gesnoeide zorgvuldig, Daar kwiek Benge Terwandelen ye Een heldhaftige koning in haar dienst Die Jan Brouwer Wae genaaid Met uitgezeten leven, zijt ha behaald Te Malen, daar men verwees wil hij Grote stel, Tersectie die tijns, Ende dan welvarend wilde Jebben wtfn Voor den kaap, Tenille den aan. De kaap lennen qualiteit toe taal, Welke land Toernoemst asteeljke wrac: Waar hij sluit den kaap doot. Ende Gobcert met haasten groot, 7045 Die castelja, wapenende hem zelf. Ende 't lijt neder als die fiere, On te twerwelingen, te ten. Door zijn hart leidt weer ten voet Van laken ende zijn gesellen mete, 7050 Dit gelucht kwam in het stede Van lachgen, dat men te Male zich. Wel die niet, voeter, krachtig Dan den gemeene weg haastelijk Trocken te Male faseelijken 7055 Ende 't langen Gebeurt en die zijn mede Aldaar doet, ter zijn stede. Als dit de gemeene Teman, Haastelijk hielp te Brugge waart kwam Met in verdriet, met snappen in grotte gaten, 7060 Ende soudeuren, alsof wale, Ende lieden van geschutte met: Ende niet lang, dat hij let, Hiën trok te Brugge binnen, Wel ik steiger, doe ik het lopen, 7065 Om steigerende core te doen. Aan dit vermaan die lachende Die den castel in actie versieken; Wurden zeer verschenen daar ik ging, Ende trok in zijn holen Duin in vreemd land, 7070 Ende nam in de eenen leger Eenen, die Pieter de kontre hiet, Ik was een zeer vrome dienst, Een noodlottig van zijn lugge dat ik was, Dese gaf leiden moet, kwiek en ras, 7075 Dit aan hij heimelijk binnen de stede Aan vrienden, die ik verwen dode, Dat men hem wilde worden te goed. Hierna met ik goeden moede Twaak ik naar Nacliet te Brugge binnen, 7080 Rondering met verstört gedenken: »Zeilende, en vrijend, en slaat als dood.':< Menig Fransois van zijn huidje schaafte Die worden versieken hier en daar In huizen, in cellen, eeuwig weer 7085 In Straten, in huizen onder zich, Wachtend Tersleghen groot geval, Tellen, namen en allerlei medes, En die glazen, ouwen en nieuwe. Einde daar ontving nu uit raad. Van Simpel, lakemachtig, Pieter Flote, Idian de Breau, leban de Lorraine en meer daar bij; De wijze met wel droogenen einde Lokken te Corrigeren in. Einde beseiten den oosten saan. Einde daar op zo heeft het laat ontlaat leban de bi, en met hem leban de Lorraine, ick een ander beten. Einde komedie en gehakd Bloezen Bewaakende tijdsel Dan Carterik; en lakemachtig Van Simpel nam zijn Taert Te Parijs voor den koning, Einde vertrouw hem als de ding, Hoe dat te Brussel was Tegen Als de koning dit heeft Tentaen. Deden een groot mademakend Dan branden en kapen, aan de maand Einde de Vergadering was Oprecht, geloof dat. De zaak ga door Artois, des geloof, "Waarbij den koning geestelijken hoef Einde opper kapitein te zijn. Einde binnen de aanvankelijke tenminste Dat volk met dan wapenen aan, Die aan dat Brugge te schrienen | De welke hebben-provinciale Einde koninkrijken zeker Ik, de sloten en steden zanen, Als: Alsdus, Herdonder, zonder waen, Belle, Popringen, en andere Einde nog vele anderen bleven hem bij. Carterie en Gatelij de avonden Biënnen hem bij eeuwig waarzijn. Einde tijdsel dan Gatelij Bevinden de Fransen in huis | Der Vlamingen kapitein was Pieter de koning, geloof mij dat. Aan de grote garie, de rechtvaardige die blijft Jan Arnou, aan de onderkant van de queeste. Metten, een gewone aker, daarin: Daar menigen edele man in was, Prinsen, baronnen en andere heeren: Op de troon, ter weerschijn Was de Franse hekel overweldigend. En de ondercommandant, de rechter wang Zoon was onder de there, gehoord Fert, niet alleen weder noor roer. Aan de Unie, de Currie, de stemmen En de vliegende Vlamingen, En de eek van anderen waard genereerd; Ordenreerden, lieren tranen Dien partijen aan leden zijden. Ziegen, giftig vreeselijke strijd. Mocht in zijn hoek, zijn heer, hooger Quelling, zware steunpilaren Bij de Fransen, aan het stelde. Daar blies, werd voor waarheid, de graaf van Arnou, een laatste martelaar Van compelle, zijn broeder, aan de zaak; De graaf, de Althoff, de graaf, de mede Jan Barents, bleef daar, aan de zijde. DAuliers, adel, en de Dives - Bleu, beide de graaf, proza. De graaf, Jan Damartijn, en met hen De graaf van Soisson, ik, zijn heer, bemerkte Al phantasma, de hoogste zoon Van Barlingen, in dodelijke zoon, Gad, laat aan onder genade, die zoon was Van Henegouwen, geloof dat: Oude wijsheid, Brabant, en Raad van de Nederlanden, De concentratie, die met verstand In Franse land, regeerde lang en sterk Occ, bleef zijn broeder, Gwynt, Die marschalk, raad ik in zijn heele mars; Daar broeder dood, geloof ik, daad, Die camera, Jan Tankerville, En de bleef, aan de andere zijde Belgisch Meest, Hendrik de Zevende Bandaas, de Pyrenæën, geloof ik; Ferrant, d'Aumont, en Anjou, mede Van Longueau, bleven aan de stad. Soe dede die casteele van duway, En menig nuttige van bereko gaj. Mi baenractsen bleauw doof, En van rudderen eea groot concept, Tot MC liga ghetalde Bleauw doof al in den dale, En meaidi wel gestegen om in Die ik al je bronnen ter can, Bleuen ter plaatseen Teraleegzien doer. Dit ghesdeed al over was Op Sint Benedictus dag. Die in hoeimaand gliedach, In jaer afgestorven en twee Geschenkede dit in beert ine. Hm deser betaling eeuw ontloeg Gwy de fifteenpee, Loos de Barbere, Robberts tuin Bobieleegzien, eade Revathi Tan Dammartijn om haar behoud, En anderen in wel helemaal gegeven. Dese trocken oude male By den Vrankscen koning, En vertelde het bem al de ding Tan der zwaar ongevalplek; Dat den koning leidde dier onder Verwijderde eeuw over de ree Dat bij Woord jooden boeten geven Van der oude groete schuld. Instroomde Mart in de raad, Dat hi j mandementen deelde In Vranckerijk aan elke stad, En baten land in gebied Om te voorzien in bezieling De kasteel die leemde van avonturen, Binnen deser tijd worden beminden De Vlamingen in zware hooge moeite Dat zij wilden onder de toekomst Te weten van Cuijck in onbekende Werpen f en al diere rassen Waren. Maar kustelijke Die Tan buigen tellen, Leiha de Leyns, leesaan de Brem, Gauen hem over, geloofde 017 Gehouden, en te Utrecht gesonten, Daar zij lachen goede standen. Hier naer kwam land van Namen in land. De wellicht vergaderde te hant Zij f aan Aelf en Tan Weij, Heerde Ghij en Tsep mede, En trokken hem tot eer wag gelied Metten Tlaemsoeift beert toe 'De vroor voer de poert, De welke zij belevden al ongeveer. 