title: Neues, vollständiges deutsch-holländisches und holländisch-deutsches Wörterbuch, nach den besten u. neuesten Quellen bearbeitet. I
creator: Calisch, J. M
text: Abbrixscaxji, o.va. (g) afvallen; fig. met eehende lengte. Er zan afkomst. Abaisseren, 6. w. afschudden. Absolut, b. xv. (§) af-, onderzabelen. Absalis, b. to. de zaken afhelen, ledigen, in stukken verdelen; Immobilie. Een, eenlading. AISLING, b. arres, tegenbevel, o. opzegging; ingeklemd, berouw, eetcer belofte; overleg, v.; stand (van een sfeer), m. Abrogeer, d. w. afzeggen, zeggen; die Terechtvaten - , zijn middel, herroepen; iets - , iemand iets ontkennen. Zie DISPUUT. - , 0. 10. een Sache - , dan is iets afgelopen, staat; sie. Een abguag, een afgelegd vijand. Absage, 6. to. afzeggen. Absalom, h.w. af-, ontwikkelen. Absatz, m. afbreking, staking, rustpauze, pause; toetsenpauze, v.; volgen, in.; afmelden (van een boekstuk), dan een lied enz.; houden, o.; afvallen (van koopwaaren); hak (van een schoen), m.; rustplaats (op een trip); bergvlakte, heuvelflakte, helling, kwel; kwast (van een roting), verminderde hoeveelheid (van muntspeciale); (118) nauwe weg tusschen de bogen. Eens, in adem, in een teug. BOGIE, m. (138) boogvormige ronding van een schuiven, v. MAASTRICHT, bijg. AQUBMENT, m. henen komend mal. WEISE, bijw. bij toetsenpauze. ZWIEL, V. (138) pijn om schoenen te trekken vast te houden, e. ABSTAMMEN, b.h.w. van boven afdrinken; afdrinken; er zit zijn schuld voordering af, hij drukt toe tot betaling bij te vorderen leeu; zichzelf dood drinken. Absaugen, o. to. afzuigen; door suigen verzwakken. ABSCHREIWEN, b.v. gehaald gaan, als zag voden (een kind) spelen. ABTCHMAUT, a. w. achtzusters; achtzustend; aftenb- hen, n. voorbeeld; (het brood) austral; sich-, a. afschaven, slagen; een afgeschaavd Kleid, een verslagen kleed. ABTSCHAFFTEL, m. kleuring, omv. schavelling, a. afschrapen, o. ABTCHAGENCHEURE, fr., a. achterhoeden. ABTCHAGENCHEURE, d. to. met blees, met het kraal van paardenstaart voor elkaar gemaakt. ANBAAM', 6. a. afhaven, Teraletgen; zie Anthropos. veranderd a. SCHAF, a. weggeven. verlierd, a. afschaling, wegzonden; verlies, a. Amaliem, a. afvallen, sterven, ontscheid. Bet a. ontscholingen, v. ABTSCHABFES, b. S. (12) de scherpe hoeken afsnijden, bechamen, bewerken (138) zwaar maken; (67) afknippen, aldunnen; (139) schuinks afzagen. Amalimas, a. (47) snijmee, e. ANBAABR, a. achterborden, afknijpen. ABTSCHABDUWEN, b. a. ischaafduwen, een vloer maken. ABTSCHAUWVEL, a. to. met de sop om maken. ABTSCHAUM, a. afgenomen schuld, fig. ACHTEN, a. to. afschieten, afschieten; scheiden, delen. a. zie afscheiden; sterven, verscheidene, overlijden. a. laat overlijden, de dood, M. AFSCHILDENING, afschilfering, afscheiding; scheiding, deeling, v. ABTSCHBRIJVEN, a. to. (onr.) afschillen, scheuren. AFSCHRIJVEN, a. afschrijven, verrijken. AFSCHUIVEN, a. afschuw, afgrijzen, afschrik. AFSCHUURDEN, a. afschuren. ANBAABR, a. afschuw, m. afgrijpen, o. afschuwelijk voorwerp, a. ABTSCHUBBEN, a. afschuiven. ANBAABBR, a. afschrikken. ABTSCHUBBEN, a. afschrijven. ANBAABBR, a. met bijw. achterafijlijk, afgrijlijjk, verfijlijk; fig. ongelijk, onzaggelijk, geveldig, ijzelig, snood, gruwelijk; -reed, schrikkelijk. AFSCHUWELIJKEID, afgrijlijkelijkheid, v. afschrikelijkheid, laagheid, e. AFSTAMPER, fr. a. afzenden, afvaren; toezenden, toesturen. a. afzending, zending, toezending, v. AiaoMUBJur, fr. w. (onr,) af-, wegichal- ven ; nederschuiven ; einen — , (in hct kegeispel) meer kegels omwerpen dan eeu auder ; fig. eine Schuld von sich —, Digitized by Google ABS, Afia 15 ••Ii« (M) de meiktanden twttaen. Abkiisb, m. afsclMid,«. vtOM^r^iu* ^...W, m. aftcbeidfbrier, brier Tan ontslnf; , m. paspoort, o. ^...SCBXAITS , m. afsclieid&maal 4 o. *...TmüjnLy m. aftebeMfdffonk , «i. Abscvtkvkbjt , 19. platen of bladen af- nemen ; sich — , schilferen , afschilfe- ren. *...vjq, v. (48) arncbilfering, v. i,—wiMM , d. delMUldeii , svraditels of spalken wegfiemen ; met ijzeren ban- den beslaan{ (48) ter dege spalken. J^BBOSZBHur y hm V« fonTm) aftoMclflii % •dlleltB ; einen — , nader bet wit dan cen ander schielen . *~,o. 1». Miel loatcbielcn (van een louw eoz.); ver- fcMelao ; opbMden nel Mhleten ( Wne nbgeichouene Farbe , eene verschotenc kleur. *. . .tnro , r. afschieting, r. kBacnirvws , o. w. afvaren, uiUoopen , onder «eH gun. d. «• (goederen) afschcjtrn , schepen. ABscHLLDUur, 6. tp. afecbilderen , afma- len ; fig. aftcbHderen, afmalen, be* Mhrifrra. *. . .KCMG , r. afschildering , afbeelding ; fig. afschUderlng , tehUdc- ring, bescbriiving , v. AMenonnr. ». «. ^rtHen; (§) — , zieh dood merken. Abschulreit attspnnnen, een paard Im! iatg afdoeu , onttuigen. *. . .VI« , 9. bet altfiHiniieb, oottuigen. AMBCMLkcmtx , b.w. slagtn. ophouden met slagten. AaacMUiQ, m. afslag, m.; koriing; da- fUtg, «efiDifideriDg ; ontUitinf, k>- •ciog, r.; (56) fjeveld houl , o.; malrijs, 9»i auf — , in mindering , op rekeniog; Hf . 4mi iU Hn grosser dtt It een gfOOt verscbil. kissv, o. ijzeren werktnig, hakraes (der leijemDakers), o. hmmäüMM, 6. w. afriaan, afbouden; Hmm, Seltit, Stau —, een jag, een stoot verweren, afroos; een zeldzaam, een niet elkander nemen; eenenen stokslagen geven, afrozen; sein, wanneer —, afslaan, wrijven; tegen een evenement —, een kwaad voorspellen; fig. tegen een jonge mensch beschaafd, wellevender maken, ontwikkelen. An, Ö. afschilpeling, het afgeslepen, een afschilpeling, een stuk afslijpen; fig. tegen een aangekroesd ijs gaan zitten; tegen een jonge mensch beschaafd, wellevender maken, ontwikkelen. Aftslaan, dalen, in prijs verminderen. O. feit afvallen, een daling; weigering. ABchürlienz, b. tp. uit den modder trekken, van modder zuiveren; uitbaggeren; een goed doormekaak, reinigen. V. doormekaak van iets dat met modder verstopt is, uitbaggeren, uitdiepen. Op aanleiding wegrotten; als siepende vervallen. B. vo. (onr.) afslijpen; genoegzaam slijpen; slijten (door op het ijs te glijden); polijeten; fig. tegen een jonge mensch beschaafd, wellevender maken, ontwikkelen. Afslijpen, het afslijpene, o. De slijmerige stof van iets afnemen; Fischedo, den Tisch uit vunen, la lennen, oraler doen; suiker afschilpen. Afslijten, afwegen. Als wegwerpen, wegsmijten. AMscuLMMjD^M , b. w. loet een slinger Terpen. a. «r. algerende waggen Varcn. AascHXicuTEi , O. w. (139 en 84) zie , SCHILJLJ. ABscHxisaanr» fr. w. Omr,) aan toe; ontketenen ; een Schots - , de voor van een zot loslaten; die Deur - , de deur slatten , op aan doon ; (46) afvallen. *...inr«, V. aanleiding (41) aan volgen , verzoening, v. AASCKLVMiMMM , b. w. afschrijven ; inslapen (gea van di co.) aan Amsterdam, aan afvallen suitend; fig, (46) afvallen , sluitend , v. ÜQl, aan verzoening , eind verzoening , v. en ordeloos afschrijven. Aanleggen , A. 10. ($) bij berekening hoor. Abschmaken , b. w. afstellen ; leiden in den grond helpen door hem te smeden. * - , o. het maal eenigen. lOKMMMummM , b. w. afvallen. ABscKmian, fr. w. afvallen , afschieten. ABSCHLUIEN, fr. to. smelten , afschieten. , O. 10. (oor,) aanvolgen , afvloeien. Amsterdam, fr. w. aanvallen ; ordeloos afschrijven ; (§) een - , iemand afvragen, rondlopende toedienen. * - , o. aanvallen, afvallen, aanlopen. ABscHMBuii, fr. m O. 9. maken ; blikken maken ; Digitized by Google 16 ABS. afvallen ; val maken ; (19) vermengen, bekleden, verhogen. AMOBUUbBr, b.w. ontspannen. ABSCHREIEN, b. w. op slot doen ; de Tegen van het slot ontspannen. * - , o. losgaan ; los-, afspringen, loskoppelen , slaap worden. ABSCHRIJVEN, b. w. aanvallen; is aan AB-ZETTEN. AMoBUUbBr, fr. w. afvallen, afschieten, (ook fig) (48) afvallen, aanvallen. * - , o.w. afvallen, (verschillen). * - , o. *...circ, V. bet afvallen ; afvallen, snede , r. Amsterdam, b. w. onthullen, ontspannen ; met kracht werpen , Schieten. On a fait écho, écho; affection; (180) afsçavènement en fortification; (198) afsçavoir, v. segment, on; (25) bruit, v. état de fert, m. cadenciel; (99) plante pour légume en esp; espèce d'argent, v. compter, v. afsçavure, o.; reepje, cloppen, spanden; in. tnv. Abschleifen, b. w. afsçavenger des enjeux; beeldsnijder. Abschleifen, b.w. losrijden; loemaken; af-, ontdoen; (geen plaats) lijnrecht afsçavèn; das Zimmerholz —, een met krijt witgemaakt snoer laken springen op liet houtverwerker. * — houten kegel, losrijden; o.; lijnregel afsçavèn; o. Abschied, b. u. afbedelen; o. w. snorrende losgaan. Anechteppen, afschamen. Abschüss, r. belasting, (verblijfgeld), o. Abschreien, b. w. afschreven. Abschrecken, b. w. afschrikken; vrees, schrik aanjagen; ontmoedigen; (74) vissoort —, een vissoort blaauw koekje. Abschreckend, o. afschrikkelijk, o. ontmoedigend, v. Abschreien, v. kopiërloon, kopij-geld, o. Abschreiben, b. w. (in alle betekenissen) na-, over-schrijven. *...EB, m. afschrijver, m. *...ERK, v. letterdieverij, o. *...üi6, v. afschrijving, v. Amschrijven (SBCM) tp.iD. (in.) (f) zij heesch schrijven, zieh overschrijven. Abschreien, b. w. (in.) afmeten met aflijden. *— o. aanroepen. Afschieten, tt. afschieten, o. kopie, duiplaat, o. *— Lich, b. n. afgodsdiensten. * — , bijna, sacramentelijk. Sondervaren, fr. w. (2) zie Sondervaar. Abschleien, r. zie Schleijsissel. Abschluß, b.w. afstellen, mediteren (een valt; besnoeien, aanjagen; afmeten, verjagen. AMCHESKA, b. w. ielu dal opgeteld et opgericht is in vallen. AASCHEMS, m. waaierval, m.; heeling, V. AMCHELS, fr. ». en friep. af belaad. ABSELTEN, b. vo. afscheiden. ABSELTEN, b. w. afvullen. ABSELTEN, b.w. afschieten. ABSENWIJ, fMT. afvallen (door vervalst vallen). AMSELEWEN, b.vD. het zwaard aemen. ABSELENZIE, fr. 10. behoorlijk zwars verliezen. om smelten, afvallen (zwart afvallen). AMACHELS, fr. Vf. door babbelende door middel van woorden wissenen. AASCHNODRIJK, fr. w. van swavel afvallen; zwavelen. AASCHNODRIJK, b. w. (28) de tonnetjes van luizen in het onderhuid leggen; (139) rond uitsnijden. (van zijn ondervrerp) afwijken, uitweiden. w. zieh verwijderden. afwijken, afwijken, afvallen. Abscheiding, fr. 10. afspoelen, was schijnen, uitspoelen; drijvende middelen; door een stroom laten afzakken. afspoeling, 9.; het afzakken van een houtvlot, o. AASCHNODRIJK, fr. lo. (2) de stokpels verbranden. Abscheiden, o. w. (onr.) af, zwemmen; zich afleggen door zwemmen. Abscheiden, fr. w. (onr.) aftuwelen, afvallen. Abscheiden, fr. w. (onr.) afzweven, afschuren. Abscheiden, fr. lo. (84) die huid laten --, de huid laten tien; zich door zweeten verzwakken. o. w. ophouden te zweeten. Abscheiden, fr. w. (onr.) afzweven. Afslagen, V. afvallen, v. Abscheiden, o. w. afgaan. het af-, uitgaan; vlucht, a. af vaart, p. AMHIL, fr. en ^fm, dat afgezet kauw worden, afzienbaar. ABSELTEN, b.%0. (onr.) afzien (in alle bedrijven gaan); auf etwas abgesehen sein, op iets doelen, tot iets steken; abgesehen von, algemeen van, zo ver achten te geven. bedoeling, oogmerk, doel, wit; (190) vizier van een graadboog, o. ABSEIDE, V. zie FLOBSTSETDE. ABsairav, fr. ic. (28) de zcep afspoelen, afwanehen. Abseigebk, fr. w. (9) loodregt graven ; (!)4} de scheiding van l^et sUver en ka< per af werken. I ft. afrijgeo, doocsSgeo. Digitized by Google ABS. ABS. 17 Aura* o. w. afwezlg zijo, afjptcbeiden AMSm , r. (18) vleugel van een ge- boaw, zij-, achtergevel, III. kecrzijde, r. *.#.IG,/;.R. cn byw. afgelegco. ABtnn, Ußw. ter sijde. AiWE^WF^, b. IC. (onr.) afzendcn , nf- \ii.iriligrn. •...üJfC, r. afzcnding, r. AB»KnüEK , b.w. afiengen « afschroeijen. ▲jskske^, b.r^. langzaam lateo linken ; (I9tJ,173) afztUels Inleggcn : (9) {jra- ven. *. . .EM , a. gepote vtijngoardrank, afsetMl , o. lool,9» Ajuktxbaa, 6. «• afkeUiMr. AxsKTXSy, 6. <^n o. ip. afzotton ; aflog- gen; (het geweer) afzelten ; </a« /'/er«/ A«# teHtem MHttr ahgnefxi, het paard hcefl zijncn ruilcr aTgcworpen ; einen Koffer H. t. tt'. hei einem — , ccfi' kof- fer enz. bij icroanU in Iiewaring gcven ; (hm StiMben) —, een' nieuwen regel be- ginnen ; (im Beden uttd Sinr/en) — , eene paiue maken ; (13) eine Seite u.s.w» — , eene MadiQde eu. letten ; (9) einSHUik mwftofr Sbifk n, g.tn. —, een stuk van eene naijn afslaan ; der Gantj setzt ab, <fe ader verändert, neemt ecnc andere rigting; (48) a6KtteQ (een lld) ; (186) met kleuren afzetten ; die Farben iet- ten üb, de kleuren steken af. * — , hel- inelijk verlu&scn ; (ÖO) spcncn (kalvc- ren, lammeren eos.) ; (SMS) wn Umde—» van den ocver afvaren. • — , /ly. (ie- mand van zün ambt) afzetteo , onUet- ten ; einen Kimig een* konlng ont- troonen , afaetten ; Waaren waren «lijlcn , verkoopen, afzeltcn ; eine 3lün- 9€ — t eene muoi afzellen , verbieden , ▼emtnderen ; ein BeMff—, een schip afkcuren ; (§) e« wird Schläge — , daar komt eene kloppartij van ; ahne ahzuict- | sen, in Mn' adein voort. *...üJru, r. nfketUng, aflegging; ontietting; op- hoadlng , panze , r . j AaaicnT, r. ooginerk, doel, voornemen , o.; etwa$ xur — haben, op iets doe- lent in—, met het voornemen, met i het oogmerk, in aannierking gcno- men. . . . ; ten opzigte van . . . . ; tn mei- i mer — , ten opzigte tan mif , te roijnen opzigte. *— LicH, b. n. voorbedachte- j lijk . met opzet. *— 44», fr. ». en b(fw. ^ onvoorbedaclitelijk. Amsterdam, fr. afsellen nilsiften. Amsterdam, b. tr. (onr.) afzien, afkomen; (4) een afkooksel maken. Afschaffen, b.w. (onr.) afzien, zingen. Afnemen / o. w. (onr.) afschieten; afsteken ver af zitten. b. w.; (onr.) afbreken of bederven door er op te zitten; in sectie, fine structure - te safari ta fairest eenaudio, bot beleg af betalen; zich moedig houden. Absoluut, b.w. vrijspreken. Absondering, bijw. gebeurtenis. Afzonderen, b.w. afzellen, schuiven. Afzonderingsgeest, afstelingsvaardigheid, o.m. Afspalen, b. tr. af-, doorgeven. Afsteken, b.w. uitspannen (van parden); ontspannen, fig. ontzien, verzwakken. Afspanning (der paarden); ontspanning, r. Afstropen, b. tr. (onr.) afschrikken; * — maken, tot ongebondenheid verweiden; leiden, afstaan, aftrekken (van zijn werk, van zijn plannen); in een - worden, de partij van zijn hand verlaten. Afsparen, 6. tP. uit zijn hand sparen. Afspelen, b. w. (w. g.) spelleigen; paardenljen. * — , o.m. denkbaar eindigen. Afspelen, fr. 10. (143) afvallen. * — , o.w. opgehouden met spelen. Afspinnen, b. tr. (onr.) afspinnen; een seconde - , door rillen een schild afdoen. * — , o. w. opgehouden met spinnen. Afspijzen, 0. w. duimen, afpikken. Afspitzen, 6. en o. w. afspitzen, splinteren, door splinteren afbreken. ABSPRECHEN, b. tc. (onr.) ontzeggen, (bij voornemens) in einem das Leben —, iemand ter dood veroordeelen; aan iemands genealogie aanleunen; in einem alle hoop, iemand alle hoop benemen; in een team alle Glück —, iemand het geluk ontzeggen. Afspreeken (gerichtelijke spreken). O. w. über etwas —, over iets reeds beslist, aankondigen doen. ABSPRIENGER, b.w. (18) ondersteunen, onderdrukken. ABSPRINGER, 6. en o.tr. doen springen; open of uiteen doen springen; wegrennen. ABSPRINGER, fr. Enneiging, Afstamming. STAMMVELD, Abspblikken, b.w. (onr.) afvallen, (ook) afvliegen, b.v. uiteraard afvallen. ABSTRAZEN, 6. en o. w. afspuiten. ABSPRONGEN, m. fig. spruit, telg, 9. na koningin, afstamming, m. ABSTAMMING, q. storm, zijspoor, q. vif. afloop, V. afval, m. verandering van gevoeden, - Een besluit enz. r. : das ist ein großer —, dat is een groot verschil, dat is een groote verandering. ABSPRIJNEN, ft.tr. spelen, afspelen. AFSPOELEN, b. w. afspoelen, afwassen; wegspoelen. Den, o. spaanmoed, spoelen, 0. ABS. ABSTÄMPFEL, fr. w. gedacht geeielen. Aaraujumo, (178) kleine Tafel, v. ANTWORT, h. tt. (corr.) door steken afzonderen; afsteken; den Wein —, wijn oversteken; (63) weer —, op nieuw afnemen. * —, o. w. afsteken (van kleuren enz.); (van het land) afsteken, afvaren. AjurraoMaiBM, o. ijzeren werkstuk om lijnregte meten. ABSTÄMPFEL, 6. looien; afbakenen; et Lager —, een kamp, eene Lagerplaats aftekenen. Het gespeeld maken. UmmmnäML, m. febelM •, grenspaal, m. *...8CxsüB, V. *...LKiKE, awee snoer, o. lijn om af te perken, r. ABSTÄMPFEL, o. 7. (corr.) op een afstand staan; d. dorren (van boomen enz.); sterven (van dieren); bederven (van wijn enz.); afstand doen, afsienen; tijd —, leiden ongelijk geven; tijd tijd Voorhaven —, van een veramis afzien. * —, fr. 10. eenemal erg veel, leiden laat afstaan, overlaten. AjurraoM, b. 8. af, antwoorden; fig. steelsgewijze iets afzien of afleeren; (spr.) dem LiebenGott duizend, den tijd al echt besteden. Ajurrao, o. aftegen, afkijken. afdienen. * — n, fr. 11. (88) antwoordend, afkomstig, afstammend. Abstämpfeln, o. klein verblijf waar men afgelopen en geval slaapt, o. rustplaats op reis in een huis of logement, v. ANTWORT, V. af klimmen, afdalen, r.; (157) ondergang eeners tafel naar de grond derhalve gelden. Abstämpfen, fr. 10. nederstellen, afnemen; fig. afhaken. v. fig. afchaffing, ABSTÄMPFELN, fr. 11. (101) stukken, doormaken; afdienen, o. verloren, fig. aftemmen. v. fig. der taal aftemmen, o. bij overlijden. ABSTÄMPFEN, fr. 10. (van den oever, van het land) afvallen. * —, o. w. afvallen. Abstig, m. naamstaal; fig. contenance, het afsteken (der kleuren enz.), o. Embusculé, fr. to. ^10. g.) (eene snare) Lager stemmen; /l^. den geest, de gedachten lager stemmen; een, - , de meerderheid verstaan bij een stemming, iemand overtuigen. * — , o. 10. niet overeenstemmen. '...nie, fr. n. en fr/to. ^10. g.) aanleunend, valtig. Aanroepen, fr. to. (173) (aanjellen) afellen. e. w. - verrotten. ABSTRAHF, fr.io.(2) korenstoppel afsnijden. Abstrosskisev, o. beitel, tegebellel, schraapmes, o. haakje, fr. «. (bnr.J afstoten; afstaan (168) afvallen, afbeelen; van Holz —, het hout glad schaven; zie —, vervenlijten; (56) af, kappen, af bouwen; Kälb, linnw —, kalveren, lauuren spenen; aan een Missetäter het Genick, das über —, aan een misdadiger den genadeslag geven; een Note kort —, (171) een noot kort afdeelen; /l^. een Schuld —, een schuld afdoen. * — o. w. (onr.) (24) van Lande —, van den oever afvloeien. *...inr», afstootlog; afloop (een schuld), v. Abstechen, fr. n. en fr/to. (197) afgetrokken, op een afgetrokkene wijze. * — 109, 9. afstrekking, afgelopen, afgetrokken denkbeeld, van gedachten, v. ABSTRAHF, fr. w. straffen; kastijden. *…, o. tervoltrekking; kastijding, 9. ABSTRAHFBR, fr. 10. (126) afstrekken; afscheiden door de gedachten. *— , o. 10. (van een onderwerp) aanwezen; aftellen. Abstrijden, fr.to. (onr.) afstrijken; (§) geeven, raad de roedeslaan. * — , o.to. weglijpen; ophouden met schieten (van vissen); (59) al het nieuw vluchten (van vogels). Abstrijden, fr. to. afstroopen; Blätter —. ontblijft; handschoenen, kusen) uitrekte. *. . vic , r. afstropen , 0. Kwam toe, fr. «. afstroomde , tussen. Abstechen, m. het nodelijkste; randen van een strijk- of meelstok, tn. mo. ; (94) tweede verlies; metaalschuim, o. ABSTROOMDIE , fr. «. afvloeien. Abstechen . b.w. afroespen ; roskammen. ABNODIGEN , fr. 10. laten afdrijven ; als doorlopende medevoeten.*^, w. afstroken. ABSTROOMDIE , fr. w. trapezewijze verblindende afdeeling ; fig. schaakspel; schaakspel afnemen . *. . .Vkr, V. trapezewijze uitleggen; fig. schaakspel; trapezewijze opkomende; graden (der waarde, der begrondingen, der spelers) » v». Digitalel door Google ABU. 19 AMUSEMENT, fr. «p. het spelletje of spelletje Uiten Hillegom; mb med van een loods neutraal. Abstammingsverwarring, fr. 10 . afstammen, stammen ABNODIGEN , «. af 9 niet aan de orde toerende, gesteld, v. ABSTAMMEN , fr. en o. «. af-nedertarten ; de afmetingen afvallen. Amsterdam , fr. «• kaarten lakenotten , ver- minken ; (de bomen) toppen , afstammen ; (78) de eerste keer scheren; voorbeelders , kortwieken , kortstaarten. Andersdenken , fr. w. beschrijven verhalen $ Vlote , Lage — , vlooien , vlooien vangen ; {09} (een Teld , een bosje) doordeweek sporen. Afmaken, m. (4) afknellen. Axemen , fr. n. ongeveer. AMBROASE , fr. tp. (133j zoeten , zoet maken. *^vlieten , V. heeft afzakkunnen,. aam , fl. abt , at. ABTAFEL , O.W. den maaltijd eindigen. ABSTAMMEN , 6. w. met hoofd beschrijven. Amsterdam , fr. «. (203) af- , tegenfelten. Absteken , b. w. door dansen vervallen , opkomen. • — , o. tr. opkijken niet dansen; zich — , zie door dansen afmatten. Aarvlekken , a. «. afvallen. ABTELEUR , b.w. zie avondmaal. ABTELEREN , b. tc. (!) graven. Abtis V. abdij, v. * — licem, fr. n. en fr. tantaan abdij baba-rende. JLBTILETTE?, b.w. af-, verdeelen; deelen; mit teinen kinderen — uijnen kinderen. reo hvn erided bij njn tefen fercn. fr. n. en bifw, deducend. *. . iGKir, b. w. deel geven in. AVULVMQ, f. af-, verdeeling; afdeling. AXVULVMQ, V. ; deel; gedeelte, Tak, a. s- mean, o. * (43) afscheidslafruchten; (151) deelingsteeken, o. Anmvw f b.w. (onr.) afdoen; wegdoen, leggen; /ly. allen aan zaak, een verachting, censu rekening, een schuld enz.; leen dier, dooden; (een moorddaadiger) straf- KD, regten. AviLcn, fr. w. alwistaft, uitdelgen t sie TILcnr. AMXÖVM^, fr.», kwellen; zij KASTSiu. Asnum, a. «. wegdraven, heenlopen. AWMAFT, a1. flg. afdoen ing, verliezen, aflossing; vergoeding, r. * —, nadeel, o. schade, r. ; emen — then, iemand benadelingen, leugen afzanken dan *. ABTBiCE^, fr. w. (onr.) af-, wegdragen; afnieuwen; afbreken; (de tafel) afvallen; verklaring; (eene schuld) voldoen, af betalen; leh —, schuld; slijten, ontslijten. Wa, r. het afnemen: het afbreken, o.\ Verliezen (eener schuld), r. AnmAlTuur, o. w. den rouw afleggen in den aftemmingskamer. AanLADnur, a. «. afvallen, afzien. ABTNEVER, h. w. (onr.) "indrijven" ; "wegdrijven" ; (56) "een gehucht" ; "een bosch" ; (133) "mee louteren", "suiveren" ; (het "Tee") door "drijven" afmatten ; (66) "een", "iemand" uit "het bezietszetten of stoten. *—, a.f.p. "afdrijven" (van scheepjes). J, fr. "aanbieden" ; (34) "afdrijvend", "afstijvend". *... * v. "afdrijven" ; "louteren" (van goed aan) ; "otthakken" (van een bosch), o. Anmeer, fr. «. "tartamen", "mohieren" ; afscheiden. *... * stand, afleren; afscheiding, v. ABANS, b. vo. (onr.) "afvreden" (afdrukkan, bedanken daar er op te treren) ; met "passen" afmeten ; (118) "tegen de kiel- of potaarde kneden" ; (84) "de hindernissen" ; fig. "een eenvoudig iemand" staat, overhalen, o. w. "heengaan" ; (170) "afvreden" ; "bij een bij iemand afstappen". *... * afleren, p. v. ; verzekeren, o. ; aandacht, «i. Afschaffen, m. (56) "het om bakken" tancen bosch ; geveld hout, o. Afduwen, o. tD. "afdrukken", "afzijpen" ; fig. (S) "dat middel heeft geweld", hij zegt er wel een winstje aan te hebben. ABSTAMPEN, fr. 10. (onr.) "afdrinken". Afstand, m. (19) "afval" ; fig. "afstand", m. ; "zich" "seinen" — nemen, "beengaan", "vertrekken" ; fres "een" "Burger" — "uitmaken", bij "landadel" afstappen, zijn' "intrek" nemen. ABSTOCKEN, b. w. "aldrogen". a. "droogen", "afvallen". Amen, fr. «. "af", "omtrekken" ; door "trommelen" afslijten, bederven, verjagen ; "een" "Bienenstock" —, "de" "bijen" verjagen door "op" "den" "korf" "te" "slaan". *—, a. w. "afvallen" "aan trommelen". Abtbotzd, fr. w. op aan* boogaii af an« bescheiden toon afpersen. ABTRDMFfjBH, fr. «c. (145) aftrocven ;. (§) einen — , leaHUM da falle laag ge- ven. ABTAiinric, fr. n. en bijw. afvallig; op- roerig. • — tperden , sijne partij vcrla- tan$ afpalten. aiadbeii, tarteMen (lotondeußd enz.). •—er, m. afva!Ii{;e ; gcloüfsvcrzakcr; oprocrling, m. *— tEJT, V. afval , m. verzaking (van ceoe goüji- dlantt ans.), a. Ab-üh D- ZT G KU E?r , 0. ?r. ile Ab. Abvbtmsllbjt , b.w. geregtelijk ontzcg- gen. * — , 0. to. ten volle uitwijsea , ▼oorbarig an berilawad aordeelan. Digitized by Google 20 ABW. ABZ. <Asmim , (I) afiarifeiieB» af« werken. Abtuakv, 6.10. Vierkant maken. AVWAftBr , 6. «. Crefif . en onr afwegen , walerpM maken ; fig. af- , overwegeQ. . *. ..mra, v. wcging; waterpttma- king, 9. •AsiTAun , d. w. af»«iitdeii ; fig, ttUHU von lieft ~, icts vnn sich aftcbnlTen ^ zieh er van onllaslcn. Amwambuj^aa f b. n. ea Lyw, (151) ver- voegbaar. Auw AiTDELir , b.w. (151) vervoc{jen. , o. IT. vregwandelen . *...0I6, v. (löl) Tervoeging , * Abwahdbut, 9.«. (w.^.^weggaaa, Ter- trekken. ABWiuair y 6. ID. afraden , ootraden. Amwamtem, b, w. aAraehteiii iraarae- men ; bezorgen , zorg dragen . oppat- »en ; eine Sache — , bezig mpt iels zijn, sich op ieU toelcggen. *...VJ[ti, v. afwach- ilng , iraaraeiDliig , v. AswIrts , bijw . nederwaarts ; ter zijde , van tcr zijde; (24) stroom afwaorU; (18) opwaarU. AswAacM», b, «. afVnuidieD, aftpoelen, wnssclipn. *...im, 9. anvaMChiog , wasschiog , v. AXWAMWMM , b. V. Tan hat overvloedige \vater ontlasten; zie W£ltnur. AfiM'EBE5, b.w. afweven. Abwesend, f b. w. af-, verweiseo. a. w. afwijdan. b n, aMme- Inul. bW bij buren, hij afwis-seling. af-, verwisselend, verandering, onstadigheid; wisselval, wisselvalligheid; verscheidenheid, verbeelding, o. schildering, r. ABG BG, m. omweg, zijweg, in.; fig. afzij. king, afdwating, buitensporigheid, r. Gelegen, van aijn, pligt af-gaan. bijw. van den Meij af. bijzijden den weg. ABF, b. n. afgelegen, weinig beduidend. ABvF, b. en o. io. afwachten. ABW, b. w. afwegen, afkeren. Abw, b. w. (reg. en oor.) wekken. Door wekken of weekwerk afvallen. Contraafwijking; ontwijken; van den oever afstoten; degageren; afwijken, decliveeren; bij vanzelf om niet werkt. Afwijking, ontwijking, v. ABW, b. w. en o. 10. afwezigheid. Afhalpen, b. w. door weenen afvallen; door weenen aanallen. Afwijzen, b. w. door, afkeuren. Afvallen, b. w. (fig.) ontwijken, verminderen, 9. Afstoten, b. w. (fig.) afwijzen, afkeren, onthullen. Afwenden, b. w. (reg. en fig.) afkeren, afkeuren, ontwijken, (ook fig.) een steen, een stoot wenden; afwenden, pareren. Bij afkeerig, afkeerig maken, afkeren, haat inboedsen. Afwendig, afwijkend (van een stoel), r. Afwerpen, b. en o. w. (fig.) afwijken, aanwijken; aanroven; (59) een bosch verhakken; opbrengen, afwerpen, winst geven; een- aan- ander werpen; meer kegels werpen. Afwezig, b. w. (fig.) afwijken, ontwijken. Afwijzen, r. afwezigheid. Afwezigheid, V. of zijn, o, Abweisen, b.w. wetten, schrijven; door alleigen bodemen, verklpen. Afwijkend, fr. w. afwijken, afhaken. Abwegen, b.w. (ont.) afvallen; ooit vlechten; door een winder noomaal op afvallen. Afzien, b.w. (bü) een dier de huid afhalen; (6) geoconcave kneden. Afvallen, fr. w. afvallen, valken. Afvallen, onp. w. ophouden met donderen; op den rank najoegen. Afvallen, b.w. af-, ontwikkelen. Afvallen, b.w. verhoogde (hoor) prijs; (eene montant) in de aarde verminderen; fig. Verlagen. Via, v. vermindering, verlaging, v. (ook fig.) Afval, m. het afwerpen, afgeworpen, o.; winst, 9. voorteel, o. Afvallen, fr.w. In de dop beschouwen afwinnen. Afvallen, fr. 10. knielen; genoegzaam uitvoeden. Afzetter, b.w. afbetalen; fig. een iemand door hebben. Afzetting, b.w. aftellen, tellen. Afzien, o. w. de laatste tanden krijgen; dit kind heeft nog niet geabdhakt, dit kind leeft nog niet op lijnen landen. Zie Zahen. Afvallen, fr. 10. door inkomsten afvallen, verkrijgen; liep door kinderen afvallen. Afzetter, b.w. aftappen; (ook 43). Afzetting, b.w. aflapping, o. Afzetter, fr. 10. (w.) voor bedragen verkrijgen. Aan de rechterzijde, 6. vermageren, mager worde, verwarden, ducus vallen. W. verauigen, verlappen, worden, uitvallen. F. vernigering, uitvallen, v. B. 10. afvallen, afnemen, miniemen, v. afmeting, tekenen, teken, ongewervig plan. Aan de rechterzijde, f. soort van detaillering, detaillerloos, m.; de telkortste, o. wisseling, verkenning waarop een de beperkingen in. Aanmax, b., af-, afstreken; afnemen; afvallen (denkbaar); afnemen (overtreksel van steenen enz.), schilpen, vellen (amandelen enz.), een loper door de vloeibare aftroepen, fig. (het water afleiden, dranken) overhalen, roken, bolletjes; (een mes of scheermes) knippen, slijpen; (gewicht) wegen; (in een papieren spel) de kaarten afnemen. Conrado, afleren; (33) afstreken, korten; (126) afstreken; (197) afleiden; (189) aftroeven, gladmaken, polijsten; (196) wijngaardranken plakken; (13) besmetten, bescheiden, schijven. O. 10. weggaan, afstreken; fig. teer, een weigerend antwoord bepalen; ract, lege banden vortrekken. Aanwijzingswoorden, v. vijl, v. schilpje, o. scherpmessen, m. vervanging, (106) spelen wat midden buitenwaarts bewogen wordt, v. A. 9. bij afstreken, ontrekken, verhalen ens. a.; afstreking, r. afrekenen; overhalen, roken (van dranken); (lager) beweging naar buiten, r. Aan de rechterzijde, b. iv. twee, twee, te bedoelen, te zien beogen. A., w., mis, et-was, op te zien, duwen, leeren, tot ets strekken, dienen. * — n, 6. ». bed<^lende , beoogende , darienda , itiekkende. Abzikk ELT , 6. tr. afcirkelen , afnieten .af- paflieu leinet den passer) , (ook fig-). *.*.VS», 9. afmeting, afpassing (met den patier), r. ABJtrrHT , r. riool; iö7iafslammend ras,o. Anxcir, tt*. verlrek, o.;aflogt, n».; aflrck , fli.kortlttg> 9. aflrekiel , o.; trekker, drakker (van een schiclgeweer) , m. ; buis.r. roosler (van eenc fonteiii cn/. . ) , m.; liiMjl , o. Irccliler , «n.; (tu t fa- tmpd) nItociDlag der kaarlen , v.; (13) nflnik , »• ; (94) ctnl« twlict« •. AMMBoaLXQQM, f. (203) afvaarUvlag , 9« *. . .CBL» , o. varblijfgeld (bekiftlag) , 0. * tie .PUDIGT, V. afsclieidspredika' i y» *...njBCAI, 9. regt van bei verblijlifeld (beUtting), aftogtsregt, a. *...scHXi.Df , »I. afscheldsmaal , o. Abzüpfkü , 6. w. aflrekken; afpluizen. Abzwacejui , b.w. afuijpen; (fig, )) at* nemen» batnaeijab. AsmrscKJDT, b.xo. bedocicn.* — , o.w.doelen. Aazwicsjur , b.w. afnijpen , afknijpen. Auwixajur, 6. w. (onr.) afdwingen, afper- aen; einem e/iia« leniandietsal)panen,' A.itfrwinSKS , b.ic. (garen) aflwijnen. Auxcia, V. (76) acacia. Zie äcaowiiaur. AcASBus , 9. aia AxAiman. AocKiT , m. itembuiging, ailspraak, kiemtoon, m. klank- , toonteeken, lieToJi, TonuciUI. kooEmiMMM , b. «. de nltipmak doar toonteekenen aanduiden ; den kiemtoon leggen op ; door de stenlMiiging on- derscbeiden. AccM, m, toegang , m. zle Zvnnr* Access I ST , m. kicrk die geen loon Irekl, surouiuerair (up een landskantoor , bij eene admlaittratle) , m. Accinniuv, r. mc, toevallige vaafdeekn in een ambt , bijvailetjes van eenige bediening, emolunienlen , buiteukaus- Jes , o. «a. verval , a. AcciSBUt ,6. n. aan accijns otidcrvorp^n. AcciaBKj)iSFr£B , m. *. . .scuaiLiBEa , m. klerk op een accijnskauluor , n». Accis, V. aans, m. beideling, w; belasting; accijnskantoor, o. Accisestelsel, V. ontvangst van den accijns, a. *...LIENIEM, m. ontvanger van den accijns, a. *...PEDERIE, r. accijnskantoor, o. *...IMMENSE, b. n. van accijns. *...NULMUM, a. vrijdom, vrijstelling van accijns, a. *...HOFJE, m. accijnsbelasting, o. Accuratie, b. gemakkelijk maken, ordelijk inbrengen. *...GEOEG, m. (138) likbelasting, o. Acco, m. overeenkomst, r. verdrag, vergelijk, o.; overeenstemming, v.; (171) akkoord, maaiveld, o. tot overeenstemming brengen; toestaan, vergunnen, toetreden; akkorderen, overeenkomst. Accedimentuur, b.w. een kreet openen, volmacht geven (aan een brief, enz.). Accuratief, n. nauwkeurig, juist, slipped, bijw. nauwkeurig, slippedijk. Zie GBAU. *— F.SSK, V. nauwkeurigheid, slippedheid, r. zie GSHAUIGKJUT. Aequation, m. (151) aanklager, lijder, vierde naamval (der latijnse tijd); tweede naamval (der nad. persoon). Achter, r. n.s. (van een wagen); spil; ti; spui in een onderdeel, v.; Idot, m. spil met een slijpwielt. Adol, V. schoorder, oksdoos. Leichte - nemen, lest niet zwaar lopen; over de - aanjuk verstaan; op den - zitten, den hoek naar den grond hangen. Adah, r. (106) schouderader, p. Schouderhok, o. schouderhaak, m. schouderhol, o. (106) schouderbeen, o. Schouderklauw, r. schouderkliek, v. schouderpjes, t. schoudergewricht, o. -Höhl, F. r. hoolhaar onder de okselen, V. schouderbekleedsel van den hoesprister, o. Zwart, v. (101) schoudernaad, m. PPM, i. (106) schouder slagader, r. - stuk, o. schouderstuk, o. (97) epaulette, m. - draag, tu. Langer, pakkendrager, m. Fausch mensch, falevoaver, m. Stuk, m. het ophalen der schouders. Schub, m. - in een wagenas, v. Rond, m. - (van een wagenas), v. Riegel, m. dwarsboom, kalf (van een wagen), o. Blijft, v. Gauren band, onaangekondigd van het laden. Agit, b. n. acht. Acht in vleesbans. V. AßMSf AcwmwQyV. adit, aandadit, op- lattandheid, zorg , v. *— geben y acht geven , oplettend zijn ; aus der — lasten , ^paigeten , verlagen , veronachtwarten ; waarloop t «tawtln — «etaieiK, lets In acht nemen , voor lets zorg dragen ; ich in — nemen , zieh In acht nemen , acht geven ; wel toezien ; sich voor een od, •tmut in ndbaw, licb (voor le- mand of lets) mditen , boeden, in acht nemen. Actie , b, n. en bijv. achtbaar. *— MAK , 9. achtbaarheid , v. aarden , o. ActieBERING , ActieBerein, h» «. en ^i»* achtbeenig. ' Actie , b. n. actie. Actie, 0. actieboek, «i. *— w, h,m, achtste, Actie, o. achtste, het actieboek del , acht- seel,o. ,* (171) achtste noot, taarlaoot, r. Actie I h» le« achtste , cree $ oordeelen ^ gelooven, -vermogen , er voor banden | Actie, toorgoed hadden, oordeelen; aus iets — , op iets; acht geven , letten ; sich naar iets — , zieh naar iets regelen of rigten. Achtens , bijm. tienachtste. Achter , m. stuk van acht pennissen , o. * — LU f bijw . van acht soorten , op acht wijzen. Actiefasch, Achtfaschen , b. n. en bijw. achtvoudig. *. .«ActieBESSTÜCK , o. stuk Van 8 grote (60 ned. cent.) , o. *... Actie, H. «. en bijw. achthalf. Actijahrig , 6. n. en bijw. achtjarig. Achtloos, b. n, enbijw. onophoudelijk , on-aechtsaam, onnoodig, onnodig. *-^imB,e. acht- teloosheid, onoplettendheid, onophoudelijkheid , r. Actie, bijv. achtmaal . * . . . meermaals , bijw. om de acht maanden i dat acht maanden dienst. . .Actie , «I. Acilpunder, m. ACTUS, b. n. enz. verstand; zorgvuldig, a. Acquis, b. n. enz. verstand; zorgvuldig, a. ACTUS, f. b. n. enz. verstand; zorgvuldig, a. Actie, b. n. enz. met acht zwanzen. Singel, b. n. enz. achtkantig. Actieverklaring, r. beschrijving, o. brief, ban, m. verbanning, v. nulsbanning, m. Aanplam, 6. n. enz. met acht paar den bespannen. Traject, b. n. enz. dat acht uren duurt. Dag, b. n. enz. achtdaagse. Dagelijks, b. n. om de acht dagen. Achtig, r. achting; opmerkelijk, p. Zie Acht, a. Samenwerking, m. (♦) Minachting, p. Staat, b. n. enz. met zeer veel achting. Achteloos, bijzonder. Achtenswaardig. Achtbaar, 6. l. t. enz. achthoekig. Achtien, b. n. achtien; meer, die, das; achtentiende. Achtig, 6. n. lachtkant, m. Burger, V. tachtigjarige man, -vrouw, M. 9. jaar, b. n. tachtigjarig. Achtstroom, b. n. tachtigste. Achtste, o. tachtigste gedeelte, o. Acke, m. akker, m. veld; een stuk land, o. Aan, b. n. akkeraar, beid, landbouwer, m. Rat, b. n. land, akkerhouwer, m. Bautereihe, b. f. landbouwend. Aftel, o. bovenland; allee, veld; beploegd land, a. Vore, b. n. akkerboom, r. Gaul, p. moederpoel, m. Geba, o. akkergereedheid, o. In, o. vee den akkerbouw betreffende, wet op de landverdeeling (bij de Unie). Hafte, p. (76) prangwortel, m. Staal, o. moan, m. wilde vijer (plant), w. Bijl, b. n. Bouwland, m. iinr, o. Bouwland, o. LxvTi, «kker» Heden, boawliegen, landbouwers, m. M. *— LOU, m. akkerluik, o. * — kXvbx, tiedit plaatspaard, o» MAijr, akkerman, landbouwer, m. *— M ÖjrcHRir, o. kwikstaart (vosje), m. AcujLf, w. akker, ploeg, bouwen. bij alumn, $ bet ploegen, o. landbouw, m. AduBPrxAS, o. akkerpaard, o. baute, 9. (76) daisiekervel, v. *...ringelworm, v. (76) tcMtom, v. *... kloostermuis, V. klait aarde, r. *... schwabrukkie, m. boogdauw, m. onkruid in het veld, o. *... tunsaan, m. Kkker(s)enakker, o. *... ivalzb, v. rol Olli, kitien, kroon. werk, m. leg door een bouwland, m. *... WB1T-m (78) koeienschimmel, o. *... wsu, Akerwerk, o. *... ifESEir, o. akkerbouw, m. landbouwishoudkunde, r. *... XBIT, V. bouwtijd, m. *... zhibbi, v. irrtdJain, m. Act, w. (170) bedrijf, o. Agu, 9. ongebruikt stak, gerechtelijk bril, o. abtc, r. i^cCm, Aeienitücke, acte, staatsregister, schriften, waarborgen, besluiten, Protokollen, o. mv. AcTJEiacJUiJUBU, o. kopist, commies, kieften. AcTIE, r. akte, r. aandeel, o. händel, ACTIEBIST, m. actie, effecten, handelar, actiehoudster, deelbewiener, m. AcTMBinLB, 9. (33) 10 te Breden or Tijdstaan schuld, aakjer, schuld, 9. AcTü AAivs, m. griffier, m. ABuLLUFFBI., m. appels, soort van dingen; (106) appels (dikte aan den Torkals), m. *... feig, v. *... pekel, m. moerbeziik, vijgeboon, m. *... nn>, o. iSak meiMeb, m. ABDiBEir, 6.10. (126) optellen. AJ»DiTiO]r, r. (126) opteeling, r. AOBL, m. adel, adel, adelstand, m. in coden, m. mm. (ook /^.) adel, m. KXBLSCHAPT, r. adel, regering, adel - beschapij, aristokratie, r. * - Hoorn, m. adelijk slot, kasteel, huis, o. *— 10, ft. «. «1 bijw. adelijk, min adelijk. *del. *ICE, m. edelman, m. *— », v. adelen, tot den adelstand verbeid. Onnav, m. brief van adeldom, m. *— «Bocx, o. boek der ridderchap. o. *—STAMB, m. *— schaft, adelstaat, m. stroom, m. trotsveld, adellijke geboorte, 9. adeltrots, m. AVXB, V. ader, v.; gouden —, speld ader, v.; aanbieden, r. voor. *—lassen, b. voor o. 10. adellijk teken; IV M Mm — Am, bij bespreking. Mana adellijkheid, ioe i et ist keine gute — in ihm, b. goed biet, er is geen goed baar aan. *— BBüCH, r. (48) aderbreuk, ». ABBEELDTUCHT, o. (106) adervlecht, r. *...figeswijk, 9. adergezwel, o, *...ijk, o. (106) adervlies, 9. Adel, 6. tr. aderig, tot aderen; geaderd; aderachtig. ADWARMMW, m. (106) krampader, 19. Adel, m. aristocratisch, r. *...BALSEN. CHEJ, p. gevulde doosje op laatgat; kompracht, o. *...BBCBBI, a. laatbekken, 9. *...NDA, 9. fast band, m. *...UMI, O. laatdak, 9. Lancet, 9. ADIAI MW, an 9. ». taten, adellijke laten. Abeblassenschaftsbijbel, m. laatijzer der boeljtuudens, o. *...uu, o. laken met laneetten, m. ABBEELDSTIG, (OBBBERMI«), o. 10 9. (76) leverkruid, o. Adel, V. (48) werktuig om de bloedvaten toe te ringen, 9. *...JMIXA, m. pols, polsslag, m. *...WASEB, v, (106) waterachtig vocut des lichaamas, o. ABAHVET, m. bulga genoemd in eenige aandenkingen, a^junct, fit. Abjfi(gibej), h. vo. toeToefea; lie Isi. OBDIBB, ^ttrODDBEJT. AniVTLi, M. (97) adjudant, si. Adlrb, m. brand, adelaar, m. (ook 188). AUGE, O. arendsoog, o. (ook/i^.) - BELL, V. kaltwil, r. *— holz, o. arundel - boot, 9. *— KBAV, 9. (76) varenkraan. O. *— ITASE, r. arends-, haviksnes, si. Admiraal, ro. bestaarder, beitraag - beherbergen, administreer, m. Austbal, m. slotvoogd, opperbevelhebber. Ber, ter zit, admiraal, w. ^-^mr^ f. Admiraal, wrouw, 9. Ansbustrat, (ABwinijcenriii), 9. bestuur van het zeevragen, o. administrateur - waardigheid van admiraal, v. admiraalschip, o. *—stLXQQm, 9. (203) admiraal-lette, admiraalstaat, 9. Admiraalsgalgen, 9. (203) admiraalsgaalje, V. *.,,acMm, 9. (203) admiraalschip, O. Asonville, 9. *...BÜiom, o. (76) adelsgroojec, o. Aanbesteding, V. adres, opschrijft, o. Abtut, m. tijd voor kersdienst, adelf, m. Adres, m. zie Adresboek. Advokaat, m. advocaat, m. *<VB, r. beroep van een advocaat, 9. Advocaat, 9. Adresbureau, o. w, bet beroep aan advocaat uitoefenen. Ammar, v. tiow aan een protokoliste, veben v. Digitized by Google 24 AEf. AKT. Aftis, r. abdus, v. Afgift, b, n. en bijw. echt, waar, lusver, ongebruikt, onverkrumd; echt, 'retvlg, geloofwaardig. *— recht, r. echtheid, wettigheid, geloofwaardigheid (van een stuk), v. Afscheiding, b.w. bannen, ter bannen, in den ban doen; vogelvrij verklaren. ABCHZB5, O.W. zuchten, kermen, sleutelen. * — , O. het zuchten, o. lucht, V. serveer, gekruipt, o. Aardbeert, O. kleine aard, o. aardbeert, o. Afblijven, b.w. aarden. Aamjui, o. sapje, o.; jonge meerklift, 9. Aapteja, b.w. voorstellen, om den tuin te leiden; voor den gek te houden en te bespotten. O, SK, 9. Betpotting, spotten, foppen, fopperij, r. Afzijder, V. wijf van een aap, o. wijfje-aap, m. Afzijder, b. n. aapachtig. Aefftje, r.rijk Aeffje, Aeffje. Aeoliaas, 6. n. van metaal, van brons, bronzen, melalen. Australis, (Aurelius schijf), o. w. een veiling, enigste gelijken, Overeenkomend. Aanvaller, fr. gelijk, gelijkend, Overeenkomend. * — keer, r. gelijkheid, Overeenkomst, gelijkvormigheid; bedrijven, v. Afzijder, v. naar, naar een schijf. In-, door, toe behorend, in- toe, v. naar, naar een lijn. Schijnen, in- toe, toe behelen, van lijnen schijnen. * — nalezen, korenaren, nalezen. Aanvallers, t. V, o. nalezing van korenaren, *ALLEZ, m. *LEZEND, 9. Nalezer, naheider van kornervol, *. Aanvaller, m. *ALLEZUIEVOOL, b. n. (ver 4. tr. van alt), ouder, * — LICH, b.n. en bijw. vaderlijk, * — LEZEND, m. overgrootmoeder, v.; overgrootvader, TO. Aeffelijk, ELTBRIG, tn. mv. ouders, m. * — LOS, b.n. onderloos, zonder ouders. ANNAWAN, b.n. (overtr. tr. van An), die, die oudste. * —, m. oudelings, oudste (van vergadering ens.), m. Aanvaller, b.n. en bijw. onbekend. Aanvallende, b.w. zie Ehbi. Abtchev, klein ambt, ambtje, postje, o. Aanvaller, b.w. Teranderen; Terbeteren; Ich kann es nicht an, ik kan er niet aan doen; zie, veranderen, veranderd worden; zie, verbeteren. Aanvallen, verandering, 9. Aeistgeh, AEKSTIEGf, b. tp. bang-, benauwd ruiken, vrees aanjagen, vertrouwen, beangstigen. Tich, zieh. Benauwd maken. Beangstiging, v. hoor vrees aanjagen. Afstijgen, b.n. beangst, angstig. Beangstigend, b. n. en bijw. beangst, angstig. Angstvallig, ongerust, bekommert; al te soorgenaam, te beorgd. En, v. angst, m. Beangstheid, angstigheid, ongerustheid; Overdreven beangstigheid, v. AimLBur, M. appeltje, o. Appelverkoper, m.; appelverkoop, v. Aquarium, m. Evennachtslijn, v. Eraar, m. Geen beangst, m. Sterf, m. Sterf, v. Sterf, o. Sterf, p. Sterf, r. Sterf, to. Sterf, w. Sterf, *—, m. Sterf, *—, o. Sterf, *—, p. Sterf, *—, r. Sterf, *—, to. Sterf, *—, w. Sterf, *—, *—. Erger, m. Ergenaar, a. Verdriet, o.; verontwaardiging; Gramschap, p. Toorn, m. Ergerlijk, b. n. en bijw. Ergerlijk, verdrietig, gemelijk; Ergerlijk, aantoonbaar. Ergeren, w. Erger, vertoornen, boos, moeilijk maken, beigen. Ergeren, ontnuchten, aansluiten geven; Zieh, *—, Rich, ergeren, ontwricht worden, zieh *—, moeilijk maken, toornig worden; Verontwaardigd zijn. Anaxurigas, v. Verdriet, spijt, toorn, gramschap, v. *—, o. Ergernis, V. Aanstoop, ontnuchtering, V. Abstam, b. n. en bijw. (vergr. tr. van abg), ergstel. Abmelen, TO. Mouw, r. Abnormaal, b. n. en bijw. Annoedig, annoedig. Autostaat, m. Luchtbol, m. Abschuim, V. Zie Abschuim. Amal, m. IJzeren kalf, m. 