title: Eerkroon op de hoofden der doorluchtige staetsmannen, burgervaderen, zeehelden, en andere personaedjen ... vaderlandsche dichtstukken
creator: Blussé, Pieter | Adams, John, 1735-1826, former owner. BRL | John Adams Library (Boston Public Library) BRL
text: Komt, braave Gal en BatAvier! |Spanc faam, en doec den Brit, voor uwe krijgsbanier, Op'c fchuimend pekelveld, vaor'c fcherpe wradtzwaard beeven t Dan flijgc onze achtbre koopmanfchap Weer toc den eerften glorietrap: Dan zal de lieve Vree , gelijk voorheen , herleeven. Dan zal, zoo lang men deugden kenc, Zoo lang de dagvorftin heur' gouden wagen meni:. De ganfche waereld van uvv' ouden roem gewaagen: Dan werde der Brieten crots verne^rd; En daar hij iiwe groocheid eerc, Zie ik iiw gloriezon, aan de ooscerkimmen, daagen, WILLEMSTAD, 1732, CÄREL WEBBERS, H 2 TER TEPv AENSTELLlNGE . V A N D E N WELEDELEN GROOTACHTBAREN HEER Mr- PIETER JORvanBERCKEL, EAED IN DE VROEDSCHAPP» EN REGEREND BUR- GEMEESTER DER STAD ROTTERDAM, ALS AFGEZANT DER NED ERLANDEN NA E R NO ORD- ABI ERIKA. J|_J/e Vrijheid kent haer kroost, regdierce Nederlanders f Dackroost vervioekc den Dvväng, en plane zijn zegellanders Op 'c hart diens dwingelands , dien 'c iiicdcnhofcroonwerpty Terwijl \ zijn flagzwaerd voor den nek der Iieerschzachc fcherpc , En dingt voor 't Vaderland naer krakende eerlaurieren^ De Vrijheid overwint! juicht, vrijc Batavieren ! Een wäre Hcldenzoon, uic een' Bacaeffchen flamm', Een Burgervader in 't aenzienlijk Roccerdam , Een Vijand van 'c geweld, een Vriend van 'c vrij regeren, Zier zieh , door Neerlands Macgd , mec dezen last vereeren. „ Screef naer Amerika; 'k mäck u mijn' Afgezant; „ Bicd daer raijnZuster, nie mijn'naem, de vriendenhand v „ Dar deligd en rrouw de ziiii van onze vriendfchapp' vesten ^ „ Bevorder dus her heil der cv/ce Gemeencbesten". Zij zvvijgt , daer op hacr rael verkcerde heerschlusn bloost: Zij.kroonc van Berckels kruin : de Vrijheid kent haer kroosr. S. 0 T T E R D A RI 5 57SS. DAVID -^AH ST(7i.K, PP HET VERTREK VAN DEN WELEDELEN GROOTACHTBAREN HEER Mr. PIETER JOH.VANBERCKEL. aesdad, wie kan ook uw glorie rege bcfchrijven ? U\v Naem zal eeuwig Icvend bÜjven. Uw kroost volgc dar van 'c Y in vrijheidliefde na : Een van uw troiiwe Burgervadren , Wien Batoos heldenbloed zoo heerlijk vloeit in de adren, Een Sceun der Vrijheid zeik naer 't vrije Amerika. AI fluic uw mimr in zieh verbasterde aterlingen. Die de edle Maegd naer 'c leven dingen, Wannood! Van Berckel leefc! liij, die hun vaek weerflond? Hcefc aen haer outer trouw gezworen, En, cpc ecne eeuwige eer voor Batoos kroost geboren, Veriaec hij NeerlandsErf , voor hären nieiiwen Grond. Daer zal zijn tong, zijn hart, nooit in hun pligt bezweken j De zuivre tael der Vrijheid fpreken; Daar zal zijn fchrander brein , in flaetsbelliiur volleerd, Ten nutt' der vrije Nederlanden En \ fiere Amerika,' de zachte vriendfchapbanden Volmaken, tot geluk van elk, die vrijheid eerc. H 3 Mij 1 1 8 OP HET VEfvTREK VAN DEN W. E. G. A. Hr. Mr. van BERPKEL. Mij dunkr, ik zie den kring van haer gelicfde Zonen Recds ongevcinsde vreugd betoonen , En hnken naer de komst van Neerlands Afgezant ! Daer zie ik reeds de blijde reijen Van Bkrckel naar de zael der gouden Vrijheid leien. Hier reikc die edle Maegd hacr' lieven Zoqn de band. De koopmanfchap , door dwing zoo jammerlij'k vertredcn. Doch van zijn heerschzucht vrij gellreden , Vindt bij dees' Schutsheer troost en balfem voor haer leed Zij , lang verdrukc door 's vijands lagen , Ziet thans de blijde zon van hären yoorfpoed dagen , En Noord- Amerika toc haer bphoud gereed. Zag de Oceaen nog korts zijn dartelende baren Door 's roovers zwarte kiel bevaren , Haest draegt zijn groene rüg de hulk, waerln mijn Held, Als Afgezant, zieh zal bevinden. Voert hem, met dubhlen fpoed, ontzagchclijke winden! Naer 't Vriendenland, waerin de Vrijheid wetten ftek. Vaerwel , o Burgei vriend ! tot Neerlands heil geboren I De Algoedheid will' mijn bee verhooren, En voere u , in hacr günst' , gelukkig over zee. Geen önweer moet luv kiel belagen , Maer zij u, in triuraf, naer *'t bof der Vrijheid dragen ! Het vaderlandfche hart zeilt biddend met u mee. JlQTTE^DAMs S?83. 0. MANHEER. j LAUWERKRANS VOOR DEN BRAAVEN VADERLANDER, DEN WELEDELEN GROOTACHTB A AREN HEERE Mr. R J. VAN BE.RCKEL. JI3 urgervader ! wend de Ileven naar het Vri'je Amerika; 't Wacht u komst ; en Neerland flaart u reeds op 't fchomlend pekel na» 'tKeiuuwliefdevoor'slandswelvaart, metuwtrouw, beleid enmoed; En het keurt des uw verkiezing, door 's lands Vaders, wijs en goed, 't Was van Berckel * met Neuville f , die In dit Gemeenebest, Eerst de vriendfchapgronden leiden met Amerikaas gewest. Mögt Van Berckel die kanteelen vestigen en vast doen ftaan , En 't gebouw dier natte vriendfchap eeuwig hoeden voor 't vergaan ! Mögt hij 't welzijn van mijn Neerland ook doen bloeijen heinde en veer ; Opdat eens de poel vol rampen in een heilfontein verkeer' ! Maar, wat 2eg ik ? braave Staatsman! 2ou ik u mistrouwen ? neen ? De ijvervaneen' Jonglingfpreekt Hechts voor het heil van 'tA'gemeen; 't Algemeen> dat, diep vernederd, ne^rgedriikt ligt in het flof, Door een onregtvaardig oorlog van het eedverkragtend hof. H 4 Maar * Penfionaris der Stad Amflerdam. t Een voornaain Koopman re Atnfterdam. I20 LAUWEPvKR/NS VOOR DEN BRAAVEN VADERLANDER, Maar Hij , die, in *t ruim der hemels, boven't ftarrendak , gebiedt, En, v-an zijn' geduchren zetel, op ons aardrijk nederziet, Zag het woede van d'e ßritten, en hoe zij, door vunr en dolk, Eed en pligt met voeten traden, — beulen waaren voor hun volk; Hüe 2e, als vuige waereldgeesfels, met gcweld en tirannij, *£ Regt der volkeu fnood verbraken, door hun doile heerfchappij. Jj'n kon God n'et langer dulden; hij verdelgde, door "het 7Avaard P^r vcrdrykte Burgerfchaaren , veele wreedaarts van deeze aard*.. Toen '/ag elk de Amerikaanen overwinnen , door hunn' moed, | Endeuitvoerdersvandeheerschzuchtzwemmeninhetftroomendbloed. i Dit verfchrikte geen tirannen : neen ; hun woede fteeg ten top ; Tot het wraakvuur van de Vrijheid daalde op hunneu wreevlen kop. „ Neerland fmeet het dwangjuk neder" , riep men in Amerika; j,En'tv€rkreegdoor'tftaal zijn vrijheid; vollen wij zijnvoorbeeldna--?- ,,Dat we een' andren Flips afzweeren, die ons land in kluistersflaat, „En al ftriidend voor ons vormen eenen vrijen Bargerltaat". Deeze maar klonk elk in de ooren. IJder was ten (Irijd gereed. Ouderdom en Jeijgd, vereenigd, deeden fluks den vrijheideed, Qm voor haardlleen en altaaren onverwrikbaar pal te Haan, En zieh liever dood te vechten , dan we^f flaafsch gebukt te gaau, Toen beproefden ze ook de vriendfchap van 't beroemdBataafsch gevvesf, - Oni eeu vast verbond te ftuitcn , op hun beider heil gevest. Maar, helaas ! inen hicld dit tcgen. Eindlijk kwam die blijdeßoiid: '^^oard — Amerika en IJe^rland flooteu 't langge wen seht verbond» Adams DEN WELED. GROOT ACHTE. HEER Mr. P. J. yan BERCKEL. 121 Adams flreefde herwaards over ; nu moesi iemand derwaards heen, Gij, Van Berckel , werdt verkooren ; 't was de keus van 't Älgemeei% Welk eene eer ! gij , de eerfte Staatsman , die van hier trekt naar een oord , Waarde wet wordt aangebeden, waar men niets dan vrijheid hoort. Tcon ook dat men nog in Ne^rland^ vrijheid wetten eert — betfacht-— En hem , die ons wilde kluisteren , ?,]$ een' volksverdrakker acht. Maar vooral fchraag on7.en welftand : 'tkoopgeluk is Neerlands heil: Dat Amerika, dat Neerland, waar om waar elkandreti veil? Hiertoe moet gij ijvrig poogen : door den band der vriendentrouw Naaawer- digter aan te haalen, fchraagt gij best ons Staatsgebou\v% Braave Berckel! ijder hoopt hier op uw vaderlandfche vÜjt : IJder weet dat gij geen vleijer, maar een Zoo.n der Vrijheid zijt. Schoon de naamen der Van Bergkels prijkcn aan den eeretrans, Duld dat u mijn zangfter kroone met een' frisfchen lauweikrans. Vaderlander I Burgervader ! hoop en troost eii toeverlaat Van opregte welvaartminnren, PaHnuur van deezen Staat! Ütreef nu heen, en wend de fleven naar het vrije Amerika: Neerland {laart , vol heilverwachting , u met duizende oogen na, 'k Zieons aller heilzon daagen , met de Amerikaanfche zon, Koestert ze , uit het Rijk der Sterren * , Neerlands milde vi^el vaartbrcn. Als de Koopvaart hier weer bloeide, fleeg ons land ten glorietop; En het zou al zijne haaters dondren op hunn' trotfchen kop! DÜRDRECHT, 1783. SERVAAS VAN DE GRAAF.^. * De Ameri^cafineu voeren eeni'ge Sterren in hunne vcndels* H f OP DE VERHEFFING i VANDENHEER | V A N D E R M A R C Kji TOT HOOGLEERAAR IN DE BEIDE ' RECHTEN, OP DE HOOGE SCHOOL VAN OVERIJSSEL. K L I N K D i C H T, /f \ 00 ziet ge uw'wensch vervuld, rechtaarte Baravleren ! : Zoo wint de Deugd cciis veld, in 't aanzien van de Nijd ! i Zoo mag de Vrijheidmin, de Dwinglandij' ten fpijt% In b:uaven van der Marck, dan cindÜjk zegevicren! | i ^oo plant de Vrijbeid weer haar oude heilbanicren, In weerwilvan denfirik, dien haar de Hcerscbzuchcfpant, Daar zij, tot haare vreugd, in ^c dierbaar Vaderland, Kaar echte en waarde Zoons ziet kroonen mec laurieren ! Oeluk dan, van der Marck, met iiwe zcgepraal ! Spreek nu , gelijk voorheen , met ronde manneraal , En pleit voor 't heilig recht der vrijgebooren Beigen: Leer dezen heldentoon de Nederlandfche Jeugd': Prent in haar edel hart de Vrijheidslicfde en Deugd: ^00 vormt ge , in 't nageflacht , gerrouwe Batoos tclgen .' ROTTERDAM, 1783. J. KRAP, AZ. A E N DE B E L G E N. T 0 ^ rijheidminncnd Volk ! beroemde Bacavieren ! Wicr onverfchrokken inoed, gepaerd met noeste vlijt, Weleer den floaten Biic decd vlien voor uw banieren , Vergeet gij dus uvv deiigd , becoond in f!:rijd bij flrijd ? Waer is uvv fiere raoed? waer zijn uw forfche kragten? 'eis met UVV glorle uit, Indien gij niet ontwaekc. Gij zijc der Volken hoon , de fchimp der Oppermagten , Zoo lang gij v^erkloos blijft , en van geen krijgsvuur blaekt, 'c Ontbreekt u , dapper Volk , nog aen geen wakkre Helden i Gij wcet wat Bcggershank ter bunner eer' getuigc : Gij juichte, blij van geest, toen zij hunn' vijand velden; Maer is het dan genoeg, wannecr gij vrolijk juicht? Neen , Batoos dierbaer kroost ! neen , fchrik der dwingelanden 3 Trek , met een ftoute vuist , het fchuilend wraekzwaerd uit ; Hervat uw' ouden moed ; bewaer uw vrije llranden ; Befcherm de koopvacrdij, waeruit uw aenzien (pruit: Ver- 124 AEN DE BELGEN, Verdrijf 't gcvloekte ror van 's vijands hurelingen, Die in iiw inidden zijn , en , erger dan de pest, Door een' firenenznng 't zwaerd uic iiw banden zingen, Dacr hun roofzieke buik zieh mer n\v fchatten mest. Qntwaek , 'c is meer dan tijd; breek door de nevelshenen, Die loozc fhackunst fpreidt: ge^n haet!i}ke eigenbaec Doe immer u her oct aen hare vleitael Icenen; Daer zij luv heil bclacgc, en volk en land verraedc. Helaes ! mijn Vaderland ! men heefc uw' val befcboren ! BeM'^itte . . . een naem zoo e^l , rein , zonder valTchen fchijn, Voorhcen ons hart' zoo waerd , zoo ftreelendein onzeooren, Moec, welk een ramp! de naem van een' verrader zijn. Verleid door \ gloeijend goud, wil hij den vijand fterken. o Wanklend Nederland ! het nadrende oogenblik , .. lyiaer neen! verraders loon moest ook zijn* val bewerken, Vcrvuk des booswichcs ziel met wroeginge , angst , en fchrik. Ach! wierden zij ontdekc, die onze welvaert fchaden! Wie weec hoe groot de drom dier fnoode monftren zij , Die 't lieve vaderland, om Engelsch goud, verraden, En eerloos bijftand bien aen dolle dwinglandij. Gedrochten , die verwoed aen 's burgers hartaer knagen , De borst verfcheurcn dürfe, waeruit ge uw voedfel trckt; Verachtelijk Gefpuis, de dag zal eenmael dagen, Waerop. d£ Belg yw doel, met uwen naem, ontdekt. Meli A E N D 2 B E L G E N. IS5 j JMen zal eerlang voor u de llrcngc vicrfchiter fpanncn, Waerin geen hooge rang den lagen fchelni verfchoont,* oNcen! door 'c wijs befluur van vaderlandfche Mannen i Wordc vuil verraed geflrafc, en trouwe deugd beloond. Ontzagchiijk oogenblik, dar wij verlangend wachten, Breek eindlijk eenmael aen ; verberg de Ontaerten nieC i Die nsier her Wis verderf van 't zinkend Neerland trachten? Ach! red hct züchtend volk uit kommervol verdriec! Men mint de vrijheid nog: oja! de vrije Friezen Verdeedigen haar regt , ract onbezweken mocd ; Maer, Hollands Edelcn ! wat zijde zulc gij kiezen? Gij immers luistert niet naer 'slandverdervers flöec, Den ftoet van hun, wier fchat, wieraenzien, wicr vermögen In deze twisten groeit? Zij jiiichen ©m uw'val, En zien naer Albion om goud, mec vlammende oogen. In hope dat uw ramp hun voordeel geven zal. 0 Vrijheidzonen ! ja, gij ziet uw' wensch gelukken 5 Men kent den boozcn fchelm , die uwe kust vcrried: Weldra trcfc hem de llraf voor zijne gruwelilukkcn . .. De Regterwreekt heckwaed, maer vloekt denbooswicht niet. 0 Vrijheidminnend Volk! beroemde Bataviercn! Weleer gevreesd , ontzien, van al het volk der acrd% Alöm waer gij verfcheent, behalers van luudeien, Bcvcstigc uwen roem, door '«: vvreekend oorlog-szwaerdi! Her- 120 AEN DE BELGErJi Herleefc in ouden moed: uic Helden voorcgefproten , Geboren in den krijg, tot arbeid regt gefchikt, Zijt gij hier toe verpligt : opregte Batoos loten , Verdelgt hem, die uw' arm raet gülden banden flrikc, Geen ampt of (laac of rang moete uwen ijver dooven ; 't Is enkel fchijnvernis , dat dan uw oog verbündt. Gij moet geen' Hoveling , wanneer hij vlei[ , gelooven • Daer hij zijn voordeel zelfs in uw verliezen vindt. Cordt kloek de wapens aen> voor haerdOieen en alcaren; De ontrouwe Bondgenoot gevoel', gelijk weleer, Dat gij uw vrijheid mint , üw regten dürft bewaren , Dat Neerlands glorie is te leven zonder Heer. \ Ontbreekt ons, luidt uw tael ,'t ontbreekt ons aen vermögen. — o Neen! dees ijdle waen onteert uw hetdenkragt: Dit heeft reeds overlang uw' zwakken geest bedrogen ; 't Ontbreekt ons aen den vvil , en geenszins aen de magt. Men vorsch', met ijver, naer den raed der fiere Zceuwen, Naer de oorzaek van het lafFe en fchandelijk beftek , Dat allen lust beneemt aen Hollands waterleeuwen , En 't ongewapend volk doet klagen van gebrek ; Gebrek aen alles, wat den oorlogsmoed kan (lijven, Of lleun en fterkte geeft aen 't blakend heldenhart , Waerom wij, als voorheen, niet meer op zee bedrijven, Daer anders Neerlands volk den ftoutllen landaerc tarr. 't Zijn AEN DE BELGEN. llj MrZijn zulken, die om goud raet onzen vijand heulen, Wier langgedoemde ziel 's volks rampen nooic gevoelc , 3ie nijvre koopvaerdij ter nare ilagtbank zeulen, Wier hart, mct vrijheids val, ook Neerlands val bedoelc. Jees regtgehare floec moet zeker de oorzaek wezen , Waerdoor men *c werk vercraegt , en flaeuwlijk weerftand biedt ; iVant dac een Neerlandsch hart het Britsch ge weld zou vreezen > Geloofc hec gloeijend harc eeiis Nederlanders nier. iVilt gij uw' ouden roem en voorfpoed zien herrijzen , Wcnschc gij dac koopvaerdij hier weer haer' zecel vest, Fracht dan , o Neerlands Volk ! die fchelmen aen te wijzen , Die pesten van den Staet en 'c vrij Gemeenebest! 3ntzie geen' rang, hoc hoog, als gij hen kunt ontdekken| Maer zorg dat uw bewijs en zaek onwraekbaer zij ; Dit zal aen hen cen fchrik, uw land ten voordeel ilrekkeni Dus blijfc gij van het juk des Overheerfchers vrij: Dus zulr. gij moed en lust aen uwe Helden geven ; Dus Word' uw edXQ naem de onfterflijkheid gewijd; Dan zal het Britsch gefpuis voor uwe wraekdem beven.— Beef,wrokkend England 1 beef, onsNeerland trekt' ten llrijd. Of keert de lieve Vrce te rüg in deze ilreken , Zorg, dicrbaer Vaderland ! dat zij dan eerlijk zij. Wacht u vGor Englands list, zoo vaek aen u gebleken; Want anders is zij zelf geheel van geen waerdij. Dan 128 AENDEBEtGEr*, Dan {lelc men weer den weg toc fchaedlijk twisten öpen; Men zorg' dan met verftand en ijver en beleid, (Opdac wij niet vergeefsch o|) göede vruchten hopen,) Zöö veel men immer kan , voor Neerhnds veiligheid, Men wapen' zieh in vree, om 't oorlog nien ce fchroomen^ Of Brieten, doof gebrek van wapencuig, te onrzlen: Ditzal hunn'trocfehen waen, thans zog geducht, betooraen; Wanc vuige lieerschzucht vlugc , ziet zij zieh weerftand bien^ Ontvang geen wet van hun, die thans uw'heilllaec deren; Neen I gord veel liever dan 'c vernielend wraekzwaerd aen : PoOg dwinglandij, geweld, en dus iiw' ramp te keeren. Ja, moedig voor uw regt, uw vrijheid pal te flaen. | In öorlog of in vree zal dus uw welvaert groeijen ; Dan zal de koapvaerdij , die fleunpilaer van *t land ^ In uw Gemeenebest in vollen luister bloeijen; En Neerlands oude roem blijfc dus altoos in ftand, B E R K E L , 1783. JAN BESSAN. VRfr VREDEZANG. Ochoone, lleve, dierbre Vrede ! machte, aenlokkelijke Maegd ! Die in uwen aert bewijzen van een hemelfche afkomst* draegt; Hoogfte lust der (tervelingen , Oogenlijn van Neerlands oord, Schattenflrooifter ^ Zegenfchenkfter, Sghoone, die mijn ziel bekoortl Zou het waer zijn, rieht ge uw fchreden wederom naer oas gewest? Zoudt ge op nieuvv uw' zetel bouwen in 't ßataefsch Gemeenei^est? o! Wat vreugd! welk heerlijk uitzigt op geluk en zaligheid! Welk een uitzigt op genoegen , ons door uwe komst bereid ! O beminnelijke Vrede! Zinnenftreellkr ! Oogenlust! Wie uw hartvriendin, de Voorfpoed, in 't bevallige aenzigt kuscht, Zon het waer zijn, rieht ge uw fchreden wederom naer ons gewest? Zoadt ge op nieuw uw' zetel bouwen in 't Bataefsch Gemeenebest ? Ach! wac voeden we een verlangen naer uw bijzijn, godlijk ßeeld' Dat ons eeuwig voor de zinnen, eeuwig in gedachten fpeelt! Koom,' verrukkelijke Vrede ! nader over onze grens: o ! Voldoe, Bodin van voorfpoed I aen der Batavieren wensch ! 'tZijn uw vrienden, 't zijn uw zonen, die u van aelouden tijd, Boven alle wecreldvolken, offers hebben toegewijj. Eeuwig waren ze uw berchermeis, uwe redders in den nood, Als ge, uit andere gewebten, voor het woedende oorlog vloo'dt» IL De EL. I Eeu- 130 VREDEZANG. Eeuwig vondt ge een zeekre fchuüplaets in huii gul en gastvrij oord* Nimmer banden zij , door woede , noch door zucht tot roof en moord U uit hun vereende i^ringen ; maer voor 't woest uitheemsch geweld Ruimdegij, uiidwang', inNeerland, meenigwerven droef het veld. De euvle Britten , van geboorte roovers, moorders, plonderaers, Jaegden u uit Batoos ftreken , regt gelijk geweldenaers. Maer de blikfem uit den hoogen fmakte't wraekvuur op hunn' kopJ Deerlijk hangen die verraders nu in hunnen eigen ftrop. Deerlijk zachten nu hun vrieriden, de aterlingen van den Staet, Om 't voor hun rampfpoedig uiteind' van hun fnoodgefmeed verraed* Schand belaedt hen; bittre fchaemte dekt hun eerloos aangezigt; Daer hun z warte ziel reeds heden voor de nare wroeging zwicht^ Doch ontwijken wij die monfters; — hun gezag beltaet niet meer. Keeren wij totu, o Vrede! u, o lieve Vrede ! weer! Koom, genaek ons ; koom, verrasch ons, overlaed ons VP'ederom, Als vüorheen, met uwe gunüen ; ftap wccr in uw heiligdom. Keer, met liergewaed omhangen,bij de Beigen op uvi^' troon. Schoone, aenvaerd uit hunne iianden de u gevi'ijde lauwerkroon. Maer dat ook uw wenschbre nadring hun tot wäre glorie ilrekk', En uw komst de Zeven Landen met geen vuile fchand' bedekk'. Hoe bekoorlijk gij moogt wezen; hoe u bijzijn ons verrukk'; Vrede, zoudt gij ons doen bloxen , d.m (lortte ons uw komsc in druk. Liever, eer uw heilgenieting ons bezoetele of onteer', Zagen u Civilis neven itooit in hunne kreitfen weer. Ä. V 13, K'LAEGZANG V A N D E V R E D E , BIJ HARE AENNADERING. . \_Jf ^ Vrede komc , zij komt , maer is met floers behangen ; De tränen bigglen längs hare ingezonken wangen; Der Maegd' van Neerland vak zij fnikkende in den arm; En haer gekerm verdoofc het fchelfte krijgsallarm. Ach] zegc zij, lieve Maegd! gij hebe meer ftof coc treuren, Dan toen de fnoode Brie mij uic uw' arm kwam fcheuren : 'k Hergeef aen u de rust ; 'k verdiijf hec oorlogswoen ; Maer die, hchies! maer die zal weer uw' flaeplusc voen, Gij, rnee de Vrijheid, in niijn' zachten arm gezonken, Door overvloedgedrenkt, door heil en vvelvaerc dronken. Dache, iluimerende, aen geen leed , had flechts den naem van vrij, En dompelde u vvelhaesc in de ergde flavernij. De Beigen noeraden zieh opregte vrijheidzonen ; En flechcs een wenk had lum de dvvinglandij doen kroonen. De doile, trouwelooze en eervergeeenBric, Op rovif, op woesc geweld en heerfchappij verhic, I a Ver- 1^2 KLAEGZANGVANDEVREDE, Verbreekt den eed van crouw, u voor 'c altaer gezworett ? Zijn do-nder drijfc mij weg, ma^r kan uw fluimring ftoren. Gij rukt den fabcl uic, ten dienst van 'c Vaderland, Schoon al uw moed niec baei, God weetdoor welk een band Gedwar&boomd , om den Brit , in zijn ontwerp , te fterken 5 Gij kunt uw' vijand in zijn moedwil niet beperken: Schoon gij uw kielen ziec geketeiid op de ree, Of werkloos dobbren op — verzinken in de zee, De doornen , waer ge op treedt , doen al uw flaepzucht wijken | De Vrijheid, ook gewekt, doet haer vermögen büjken : Ge aenbidt haer; en zij doemt de dwinglandij ter ftrafF': De Godheid blikfemt die ten wreeden zetel af. * De Vaders van den Staet , door fieren moed gedreven , Doen al de regten van uw hartvriendinn' herleven , En, midden in een' krijg , die u ten fchand' vcrllrekc, Wordc de edle vrijheidzucht in ijder opgewekt. Nu koom ik uweer bij; — die weerkomst doet mij blozen. f Uwe oniier, uw bcdcrf, bedekt inet zachte rozen, Ver- * Bit ziet voornamelijk op de liatc-lijke en , tot eer der menschlieVendheid , nn voor ecuwig afgefchafce Drostcndiciiften. t Her, is diüdelijk genoeg te bemerken, dat alles, wat hier van her Tchadelijke des iTcd'cs gczesd wordt, alleen betrckking Iieeft op dien vredc, welken on?« trouvvelooze Bondgcnoo:cu uns aanbicdcn, en vvaeibij wij een aenzicnli.ik gedeelte van onze Oostindifche bezittingen zouden verliezen ; warn geen regtgeäert T<edet- lander is onnatjrurlijk genoeg, om uaer gecn' ecrlijkeh cn voordccliijen Vrede fs loiabalzen. BIJ HARE AENNADERING. 133 V^TgiAigt door 't verlies in 'c geiirig morgenlanj, Ontvangc gij — weerhecGod! — ontvangtge uic nrjnehand; Die rozen, neergefpreid op hoogc en fleile paden, Zm prikkels tot uw' flaep ; dien zulc ge 'er op verzaden ; Maer, ach! oncwaektgij dan,enroerc ge in 'tminile uweer, Srraks dort gij in een' poel der dieplle eilende neer, Waerin gij voor akoos en levend vvordt begraven ,' Of rijst ge 'er uic — 'k zie in uw voik verachce flaven. o Neerland! fhiii: mijn komst; chans zou ze u doodlijk zijnj Ligt dat ik, binnen kort, in al mijn' glans verfchijn', En, door hem, die mij fchond, u nedrig weergegeven, JMec roein', op uvvcn grond, cot uw geluk , zal leven, o Gij, die glansrijk licht uit aeklig duister fchept, En mij, op Batoos grond, zoo lang gezegend hebe, Laet ik 'er, tot 'svolks heil, laec ik 'er eeuwig wonen ; Maer wil 'er, nevens mij, de lieve Vrijheid troonen; Want fchenkt gij, tot haer' val , mij weder aen den Belg, Dat dan veeleer uw gunst mij eindeloos verdelg'. R0TTER1>AM» 1783. J. P. VAN IIEEL, I3 O P DE VADERS EN HELDEN V A N O N S LAND. V aders, Helden van ons Land, Die uw welvaart, bloed en leven, Eischte men het van uw band , Graag voor Nederland zoudt geveu, Op uw^ wijze zorg en trouw Rust het ganfche Staatsgebouw ! Schoon de Brit onzinnig woedt, En ons gaarne io\i verdrukken, 't Wordt door uvven raad verhoed. Nimmer zal zijn doel gelukken, Wen gij ftrijdt voor Leeuwendaal , Helden, door uw vuur en üaal ! Deed men 't Spaanfche juk zoo fier , Hoe 't ons knelde, moedig breken> En een dapper Batavier 't Vorftendom weleer verbleeken; Braven ! toont u , door uw* moed. Voortgeteeld uit Batoos bloed! Mögt een eerlijk vre^verbond, Door uw hulp,ons rasch verkwikken! Dat nooit ramp de fnoeren fchond*, Die de zeven Pijlen ftrikken ! Legt , o Vaders van ons Land ! Eeuwiglijk ßelloon aan band, BERGEN OP ZOOM, 1782. ADRIANA VAN OVERSTRATEN. L IJ K Z» A N G ; V O O R DEN WELEDELEN GROOTACHTBAREN flEERE - Mr. IL VAN B U L D E R E N, RAED EN OUD BURGEMEESTER DER STAD SCHIEDAM, RAED IN HET EDELMOG. COLLEGIE TER ADMI- RALITEIT OP DE MAAZE, enz. enz. OVBRLEDEN DEN i6dtn VAN IFIJNMAEND , 1782, ^ anwaer dac nklig noodgefchrei ? Vanwaer die droeve lijkmisbaren ? Ginsch zwerfc een bleeke maegdenrei, Met handgewring en losfe hairen. — Hier ziichc de grijsheid, — daer de jeugd; Ginsch trenn: de koopmanfchap, m et tränen op de wangen; Daer fchreit de lieveling der deugd; Bataven kwelen treiirgezangen. Vanwaer die fmart, o Vriendenftoet? Vanwaer die zilte tränen vloed? Kon u het woen des doods een' Palinuiir ontrukken? Deed Hij , voor wien het alles beeft, Een' Braven voor het fterflot biikkcn? — ■ Wac is \ dat u otitroering geeft? — ; I 4 Daer 13^ LIJK2ANG, VOOR DEN WELEDELEN GROQT ACMT3. Daer creedt me een fchreijend burger nader. — Men hiisrre wat zijn klaegn:em zcgc. — j, Schiedam derfc eenen Burgervader; 5, De Schutsheer van het heilig regt , j, Van Bulderen, die roem der braven ^ „ Is ons van h kloppend hart gcfcheurd; „ Hij , die , met de eeHle de Bataven , 0 V^rtrapte vrijheid weer heefc uic het flof gebeurdj — j. Die, warsch van eigen heilbeöoging, „ Gelijk een zoon der vrijheid fprak , „ En, aengevuurd tot edler pooging , j3 Denburgren, in'slandsnood, een'moed in Charte llak.—! „ Verdrukte deugd kreeg rasch befcherming, „ Wanneer ze aen hem haer klagten deed : 5, Geen weesje fchreide ooic öm ontferming, „ Of 't vaderharc verzachtte 'c leed. — • „ Zijn doorzigc rustte pp künde en oordecl „ En was een Vraegbaek in den Raed. f, Wat burger fmaekt geen heilrijk voordeclj „ Wen't regt op zulke pijlers ftäet! — ,, Hij zorgde ook voor de koopbelangen „ Der llad, aen zijn befluur vertrouwd! ,, Die zorg moest andre zpi'g vervangen ; ^s Zijn wijsheid vvist de bron, die Staec en ileden böuwr. „ Dj^n^ * HEERE Mr. H. van BULDEREN. 13*7 j, Dan, waercoG die herinneringen? — „ 'c Zijn dolken in 'c getroffen hart. — Wij fchreijenomzijn'dood: — hij juicht inhoogerkringen.— > ,3 In'c koor der vreugd' huisc nimmer rmart'\ Hier zwijgc de burger, afgeftreden Door al den last der droefFenisf. — En ik, ik voel 'c gewigt van al die ijslijkheden.' Schiedam, dat mij zoo diSYbaer is! — Zou dan mijn hart niet met u fqhreijen , - Daer zulk een ramp me ontroering gaf?— - Ja! 'k zal de lijkfipresfen fpreien, En weenen aen den boord van 't graf. — = En Gij, die, in gewenschter oorden, Uvv heil voor eeuwig ziet yolmaekt, t)ie nog veelligt den treurgalm hoorden , Dien 't volk om uw verfcheiden flaekt, Sta toe dat wij uw lijkasch nadren, JEn grillen op de zerk, die uw gebeente dekt; Hier rust een 'Patriot^ de roem der Burgervadren ^ Wiens droevß dood elh tranm wekl. — LEIDEN^ S78a. ' f C |. LONC'Q. L IJ K Z A N G, B IJ DE BEGRAVENIS V A N D E N HOOGWELGEBOREN HEERE WOLTER JAN GERRIT, BARON BENTINCK, SCHOUT BIJ NACHT VAN HOLLAND EN WESTV RIEST.AND , BENEVENS ADJÜDAMT GENER AEL VAN ZIJNE DOOR- LUGTIGE HOOGHEIDALSADMIRAEL GENERAEL. OVERLEDEN AEN ZTNE BEKOMEN TFONDE IN DEÜJ BEROEMDEN ZEESLAG TEGEN DE ENGELSCHEN^ OP DEN 5den rjN JUGUSTUS, | M D C C L X X X I. • f JLvJL oesc gij , mijnVriend! dien toi betalen!... Na ZOO veel trouw en heldendeugd, Nog in het bloeien van uw jeugd. In de eeuwigdonkre graf kuil dalen ! Is dit het loon van zulk een' ftrijd! Is dit de grootfche zegewagen, Die u in glorie om moest dragen , Gerocmd, begroet van wijd en zijd! Helaes! ik zie befchreide wangen — Verwilderde oogen — hangend hair — Uw zegewagen is een baer ! — Men roemn u-= maer! in lijkgezangen. Mm I.IJKZANG,ENZ. 139 Mijn God ! wat gricft die hecte fmart ! Eerst doet uw wonde elks boezem branden , En (Iraks, mijn Vriend! met koude banden Vat u de dood aen \ gioeiend hart. Keer weer, mijn Bentinck! ... . ijdel hopen! AI roepen Vriend en Vaderland, AI reikt natuiir haer tedre band, Hclaes ! hier is geene uickomst open. Kcerweer, mijn Brntinck! . . . flaeuwe fteml in 'c oord, waer Serafijnencoonen, Met lofgejuich , zijn daden kroonen , Naekt geen geroep eens ftervlings hem. Keer weer, mijn Bentinck! . .. dwaes verlangen! AI leefc zijn roem aen 't eind' der aerd', Hier boven , na zijn hemelvacrc, Ze: hij nog heerelijker gangen. Daer klinkt hem deeze tael in 't qoyi Rijs op en leef ! Uw heerlijk (lerven Doen u genade en heil verwerven. Mijn Englen ! wijst hem 'c gloriechöor, Triumf! daer moest hij zegepralen! Daer zal Gods tedre liefdegloed Hem iedren droppel heldenbloed, Met ftroomen hemejvreugds , betalen. Dm 1^0 LIJKZANGjENZ. Daer juichc hij, boven rouw en fmart, Leeft in gemeenfchap met die Helden , Die de eeiiwen heni tot voorbeeld flelden; Daer drukt de Ri/iter hem aen 'c hart. Triumf!... maerach! te flaemve trekken! Getroffen geesc! grijp Jager toon. Mijn Vaderland! zie op uw' Zoon! Zip dood moet duizend Helden wekken. Mijn Vriend ! 'k verlaet, verraoeid, liw graf. Rust, Bentinck! rusc ! uw asch zij veilig! Uw zerk elk Vaderlander heilig ! De tijd knaeg' nooic dit graffchrift af s Hier fiuimert Bentinck, deeervanzijn doorluchtig bloed, Ten dienst van *c Vaderland, op 'c bed van eer, gellorven. Hi] heeft door ronde deugd, door trouw en heldenmoed, Onfterfelijken roem en 's Hemels gunst verworven. Zijn voorbeeld fpoore u aen, heldhaftig Landgenoot! Hoe zegenrijk is zulk een doodi PIETER VREEDEfi LIJK^ L ij K ^ A N G 0 P DEN WELEDELEN GESTRENGEN tiEER WOLTER JAN GERRIT, BARON BENTINCIC ^y^ ie ftrijdc giiisch tegen *t döodsgeweld^ Gclijk een moedig oorlogsheld , In \ pramen der gevaren ? Wie lijdc, mec onverfchrokken raoed, Gjrisch op die legerftee , bemorschc mec eigen bloed , In 'c bloeijen zijner jaren? \ Is Be:ntinck , hij , die y^lblon , Op \ fchuimend veld, verfchrikken kört, Door dondren der kanonnen; Hij, die mec moed en vvijs beleid, Der Brieten nederlaeg, door'c Krijcgebergc befchreid, Heldhafcig heefc begonnen. Mij dunkc ik zie dien Batavler, Voorzigtig, mec beleid, maer fier, Den crocfchen Parker nadren ! Hoe kookc zijn bloed, om vcor den hoon, ' Ons cerloos aengcdaen, den bitfchen Brie ce dodiij» Op 'c fpoor van onze Vädren l 'tMe- 142 LIJK2ANG OP DEN WELEDELEN GESTRENGEN HEER 'c Metael braekc ijlings brandend lood , En trefc den wreeden Bondgenoot , — Doec hem ten afgrond' plofFen. Hoe klopc, hoe lilc der Britcen hart! Daer dondren zij verwoed op Neerlands vlooc. .. p fmart! Mijn B E N T I N c K is getroffen ! . .. Hij leeft ; o ja ! mijn Zeeheld leefc ! Hec lood , dat hem getroffen heefc , Kon hem nog niet doen fneven. Men hoort alöm een naer gckerm ! Hij roept; „ Ik kan, fchoon met het derven van een* arm, 5, Nog mijn bevelen geven" l o Heelkumt ! fpoor uw' ijver aen, Om op mijn Bentinck acht te (laen; Wil toch zijn wonden hellen ! o Hemel! red mijn' braven Held: Sta aen de zij' der Kunst, ten fpijc' van 't wreed geweld, Om onze hoop te ftreelen! Maer neen. — helaes! de doodvervir h*gc Reeds op zijn beiden aengezigt! Hier baet geen klagt , geen fchreijen ! De dood, die met de biaven fpor, »Scaet met zijn feisf gereed; hij mikt, en crefc: 0 God! ' Mijn Bentinck is vcrfchcien ! . . , MiJQ WOLTER JAN GERRIT^ BARON ßENTINCK. I43 Mijn Held is dood..,. gevloekce ßrit! Ontmtnschte Wacerhond! is die Uw' Bondgenoof beminnen? Mijn B E N T I N c K ftierf : . . . maer Zoutman leefc , Die u, door zijn kanon, uic zee vcrdreven iieefc; Hij kon uw woen verwinnen ! Mijn Held is dood . . . ö grievehd leed ! Wie zal de woedende oorlogskreet Nu tot bedaren brengen? Wie neemt nu 'c ftrijdzwaerd in de band? ) Hemel! kost gij dus, ten fpijt' van Nederland, Mijns Bentincks dood gehengen ! . .. Wie zal hec roofzieke Albion ^ Nu door het donderend kanon. In Bentincks plaets, doen beven? Ik hoor de frem van eenen Held : ,5 'k Waeg' voor mijn Vaderland, op'twoedend pekelveld^ „ Mijn goed, mijn bloed, mijn leven'*i Wie voert die woorden, deze (lern? Ik hoor 'c, het is de tael van hem, Die reeds mögt zegepralen : 'k Hoor Zoutman^ \ hoofd van Neerlands vloot! 3 God! doe hem, op nieuw, in 'c aenzien van den dood. Der Biiuen woen bepalen ! . .. P A R ij S , a,-8 2, As. SOEK, M E M 0 R I A E BENTINKIANAE s. Q parge triumphales hoc moeflo in funefe laurus, Belgica , magnanimos fueta creare viros. Has meruic tuus ah! viridi Bentinkius aevo Qui cecidic, dignas manibus inferias. Has Victor domicis tibi detulit ille Britannis , Ornatlira tuas munera grata comas :. | Quum Patriam rediit, fed vulnere truncus acerbo; Scd Stygiis jam jam praeda futurus aquis. Pro dolor! o quanto ftetit haec viftoria, quae nosr, Sänguine tarn caro fordida, flere jubet! eioiaccLxsxi, JANUS GROTIUS; TER G E D A C H T E N I S S.E V A N D E N BEROEMDEN ZEEHELD BARON BENTINCIC trooi op dit droeve lijkj o Neerland, laLiAVerbls^ren, Gij milde kvveekfter van doorluchcig heldenbloed, Uvv Bentinck, fneveiide op den middag zijner jaren , Heefc die raec reche verdiend, ten offer voor zijn' moed. Hij heefc ze u zelf vereerd , om uwe kruin te ficren , Als temmcr van den Brie op 'c bloedig pekelveld; Daar gij hem hulde biedt, na *t heerlijk zegevieren. Maar ach ! hij keerc gcwond , en van den dood verzeld, Dees zeetriomf, zo duur mec Bentincks bloed verworven, Eischr tränen om den Held , op *i; bed van eer gedorven. Uit het Latljri van Mr. JAN DE GROOr. JOAN HUGO vaK STRIJEN. IT. Deel.- K AAN NEDERLAND, BIJ HET GRAF V A N D E N Z E E H E L D 1 BARON B E NT IN C K X^jrij Neerland, alcijd rijk in Helden, Beftrooi die graf met lauwerbla^n. Zo ze immer eenig lijk verzelden; ; Zij voegen Bentincks heldenda'en. Hij, in de lence van zijn leven, Bedwinger van de Britfche vloot, Heefc zelf die iauwren u gegeven , Die hij becaalde met zijn' dood. Met eer gewond, met roeni geilorven, Beweent iiem hier de Dankbaarheid. Wat vi^ordt de zege duur verwörven , Wanneer men zulken Held befchreiE f Navolging van hct Latijnfche van Mr. JAN DE GROOT. P. L. van de KASTEELE. J R E U R Z A N G, OP DEN DOOD VAN ÖEN BRAAVEN DOCH ONGELUKKIGEN Z E E H E L D L. M. GRAAVE van WELDEREN, MET ZIJN ONDERHEBBEND SCHIP, DE UNIE, IN DE NOORDZEE, MET AL ZIJN VOLK, GEZONKEN, IN WIJNMAAND, 1782, 11 reur , Nederland ! ja fchrei , om "t misfen van uw' Held , Den braaven Welderen, die Ecr der Batavieren, Die zieh, voor uwe zaak, heefc in de bres gefteld , En op de Doggersbank , met roem , möge zegevieren. Ja! Ereur om uwen Held, o waarde Landgenooc! Dien zoon der vrijheid, die, door'cwoen der barre golven? In \ ruim des oceaans, zijn heldenoogen floot, En in hec zwalpend nar voor akoos ligt bedolven. Hoe bleek zijn dapperheid! hoe bleek zijn leeuvvenmocd, Wen hij voor vrijheid ilreed! hij waagde 't lieve leeven , Op Rtiiters fpoor: die ciiig de noorderpekclvJoed, Waar hij uw' ouden roem , met glorie heefc vcrheven. K 2 In I^g T R E U R Z A N G EN2. In hem was de adeldom gepaard raec krijgsbeleid , En wakkere oorlogsdeugd , dat kcnmerk van de Beigen. Zip onverfchrokken a^rt, vcd edelmocdighcid, Getuigde van zijn blocd, uic Bacoos fiere telgen. . Dan ach ! o Hemer.! ach I mijn VVel d e r e n h nkz rneer ! Mijn braave Wel deren ! die fchrik der BricfGhe vlooten, Die hun gevloekt geweld heldhafcig ging te keer , En moedig pal ftond, bij het woen der donderkiooren. Ja, wakkre Zeeheld! ja, zoo lang men deugd waardeert; Zoo lang , in Leeuwendaal , de dapperheid zal bloeijen ; Zoo lang Civilis kroost geen vrijheidmin oncbeert ; Zoo lang het heldenbloed zal door hunne adcrs vloeijen ; Zoo lang de dagvorftin haar blanke rösfen ment, Baraaffche moed voor geen uitheemsch geweld zal zwichtenj Zoo lang de zilvren Maan om onzen aardbol rcnt; Zoo lang het (larrenheir, bij nagt, ons aan zal lichten ; Zoo lang de w'mter veld en boom van groen berooft; Zoo lang de lieve lerne ons aardrijk fierc mct bloemen; Zoo lang de zomer ons verkwikkend ooft helooft ; Zoo lang het herfstfaizoen mag op zijn vruchten roemen; Zoo lang als ebbe en vloed verwisien door Gods magt; Zoo lang de waereld om der eeuvvenfpi] zal k^.eren, Zal, eedle Batavier! het dankbaar nasieflacht Ü, als hunn' braavenHeld en Vjijhcidminnaarj eeren. Dan , TREÜRZANG enz. I49 Dan, 'c is genoeg; ik zw;ijg en gunne u'cheerlijkst loon, In 't aJJerzaligßc oord , bij duizend hemeifchaaren, Bij Ruiter , Tromp , en Hein , bij JVitie en Evertszoon , Air mannen , op wier dcugd men u beneen zag ftaaren. En fchoon de barre zee uvv lijk cen graf verftrekc, \Jw naain , Baüaaffche HeW ! zal akoos bij ons leeven i Ja, fchoon geen marmren zuil uw overfchoc bedekc, Die graffchrift blijft in 'c harc vanNeerlands Volk gefchreeven; Een Teig van Baco, die, door deugd en dappre daen, Den reeds verwelkten roera der vrije Batavieren Herleeven deed , rnet fchip en fcheepsvolk is vergaan 9 En zegepalnren wen van Britfche warergieren ; Een wakkere Oorlogsheld, vol moeds en krijgsbeleid. De Glorie van zijn' Stam, uic aadlijk bloed gefproocen; De dappre Welderen, door Ne^riand teer befchreid, Leefc in der braaven harc, mct all' zijn lotgenooten. WILLEMSTAD, 1782, CAREL WEBBERS. OP DEN DOOD VAN DEN GRAAVE VAN WELDEREN. .O ataaffche HeMenftoet! verhef uw treurgexangen ! Ai ween! ai weenl met mij ■ Nu gij, op Batoos erf, het zwarte fioers ikt hangen In uwe maetfchappij ! o Aklig middagnur , beroofd van glans en luister ! o Onvergeetbre flond! Wij ^ien van Welderen verzinken in het duister! En de Urne gaat ten grond! Is dan het Jutfche Rif een graf voor dappre Helden, Die 't lieve Vaderland Zoo trouw beveiligden ? Wie nioet hunn' roem niet melden , i Aan 'c verstgelegen ftrand? Daar rolt een naare dem, met jammerend geklater, Düür lucht en wölken heen, Qm 't nootlot van al 't volk in 't woedend pekelwater: Men kermt met naar geween. De zon verbergt, met fchrik, haar Iieffelijke flraalen : Haar fchitterende glans Schroomt , in dien bittren ramp , op 't aardrijk neer te daalen , Uit 'shemels hoogen trans. 't Wordt donker , 't zij de lucht dii aaklig leed befchreide, Of dat, bij 't ondergaan Der zonne, 't ftarrenheir den nacht het licht olitzeide, En , met de bleeke maan , Zieh achter 't v/olkgordijn angstvallig hield verborgen, In 't fmertlijke oogenblil\» o Duistere avondftond! v^l kommer, vrees en zorgen, VVat baart gij 't hart al fchriki Gij E. O U W K L A G T ENZ. 15 1 Glj zaagt VAN Welue RE N, in 't bloeijeii zijner jaaren, En adelijk van ftand, Te jammerlijk ontziekl, door 't woeden van de baaren^ Ten fpijt'~ van zee en land« Moest gij ■> entmenschte dood l uw rol 200 woedend fpeelen l Gij perste den orkaan, Door u bijeen vergaerd uit alle waerelddeelen, I . Om Braaven neerteflaan. Heeft niet mijn Held een proef van dapperheid gegeeven, Toen Neerland ovcrwon ? Moest op de Doggersbank ßrittanjes magt niet beeven, Voar zijn gevreesd kanon? Hij toog het Hamas aan voor onze dietbaare ervenj En tartte 'c grootst gevaar, Om, als 'slands roem het eischte, op 't bed van eer te fterveni Geen nood viel hem te zwaar« Zoo wordt zijn naam geacht, geeerd bij Batoos neeven, In Hollands vrijen fchoot: Naauw kon menschlievendheid haar' traanenvloed weerftreeven, Om zijnen vroegen dood, Hoe blonk het krijgsbeleid mijn' Batavier uit de oogenj Nu leeft zijn lof op de aard'; £n zijne ziel, door trouw al weenend nagevloogen, Streeft juichend hemelwaard. oWelderenI geteeld uit aadlijk bloed der grootenl Uw eigen heldendeugd_> Veredeid u op 't hoogst, bij al uw tijdgenooten ! Dan fchoon ons dit verheugt, Het doet ook 't ganfche land in zijne ziel betreuren, Dat uvve zegevaan Zoo kort van glorie was, en 't ons niet mag gebeureii Met haar ten ftrijd te gaan. 152 R O U W K L A G T ENZ, XJw dapper volk mögt zieh dieii vreugdekrans niet vlechtefi , Om 't Biitfche roofgeweld, Met nieuwe keuwenkragt, met moed weer te bevechten, Op Neneus pekclveld. Q Spoorloos Albion I fchoon Wel deren ligt bedolven, Daar is nog Hollands bloed , Dat u verflinden 2al, met al uw waterwolven En godvergeeten ftoet. Beroem, beroem u niet dat Batoos fteanpilaareti Ne^rvallen door uw haat; o Neen! Gods ahiende 00g zal nog ons land bewaarcn; Hij ftrekt tot heil en raad. 't Is mooglijk dat zijn band mijn' Held heeft weg doen rukkenj Tot uwe fpijt en hoon; Zoo moogt gij geene vrucht van hem of de Unie plukken , Tot voordeel van uw kroon. Dus ziet gij, tot uw fmert, dat Hij in uwe banden Geen dapper fcheepsvolk gaf: • Zijn Engel knotte uw magt alöm op zee en flranden. Tot uw geduchte (traf. God laat geen' Koning toe zijn wetten te overtreeden ; Hij wil dat ieder 't regt Van de aarde en zee behoudt: dus heeft mijn Held geÜreeden, Als een getrouwe knecht. V A N W E L D E R E N ! gij volbragt des Hemcls welbehaagen ; Gij (Ireedt met vuur en ftaal , Om de eedle vrijheid van de maatfchappij te fchraagen, In 't vrije Leeüwendaal. BREDA, 1782. W. V. LOO. P R IJ S V E E R Z E N. VERKLAARING VAN DE T I T ELPLAAT. .en ziet Geregtigheid hier \ hrsdeeld v^n Capellen, Dien Steun des vrijen Staats, op 't marmrea Voetfluk ftellen; Een fchoone zull van eer', zoo waardig aan den Man, Wiens lof geen kunftenaar verdienstlijk beitlen kan. Alleen de Dichtkunst leende een ferafijnenveder , En daalde van om hoog op Batoos ErFgrond neder : Hier fchreef zij tot zijne eer, en zong in vloeijend dicht Wat hij, als Batavier, zoo lofiijk heeft verriebt: Ook vlocht ze eenLAUwERKP.ooN,om ze op zijn hoofd te zettcn. i Nu zal de LuCHiBODiN zijn' roem alöm trompetten. De Vrijheid, wie de vreugd uit vrolijke oogen fpeelt, Ziet met genoegen op het opgerichte hceld Van haar' geliefden Zoon. — Hij klonk haar banden vaster. Thans vlugten, voor haar oog, de vuile Nijd en Laster: Zij ftruiklen overhoop, en vallen voor den Ploeg Des Landmans, die weleer het merk der llaafschheid droeg, Maar nu, weer vrij gemaakt, door kloinerige vooren Getrokken wordt, waar elk zijn gulle vreugd laat hooren, En, volgens wet en regt, den Drost zijn' dienst ontzcgd. 't Gehro'jken JuK is op den voorgrond neergelegd. DORDRECHT, 17 8S. " A. BLUSSE. A A N DE KUNST- EN VADERLANDLIEVENDE H E E R E N, LEBEN VAN RET GENOOTSCHJP, TER VERZAMELING DER LAUWERBLAD ü V 0 0 R DE Z O O N E N DER V R IJ H E I D. \Jeen Dichtkunst ßrookt met eenen ßaaffchen geest. AI ■plelt Bdang^ äaar V oogt op valfche grooiheid, 'oor laag gevlei van hooggeplaatße Smodheidy Ken rehur doel hekoort heur Zoonen V messt , ß/> flechts hunn^ kraus om V hoofd dier Helden vloc'hten j Wie trouw vQor "t land, met ßem ofwapens^ vochten. Van zackten aart , v'erfchoon' zij V memchlljk zwak , V Zij V op een tro^n of fchamel zij gezeten ,• Zlj zal geen vlek ooit rein of ßerlijk heeten , M-aar ^ 'fchoon de Deiigd woon onder V rietßndak, Of\ meer yerhoogd^ zieh te erger zie beßrijden^ Aan dier belange dier glans , de citer wljden, A 2 Bat IV AAN DE KUNST- EN VADERLANDLIEVENDE HEEREN ENZi, Dm tuig' die zuckt , die , daar ze in ijver hlaakt « Van V Schotdicht warsch , Qeen vuil^ een fchaadUjk wapen , JVaaraan zieh Woede en Laagheld ßechts vergaäpen) Door grootfcher kunst ^ voor de Eer der Frijheid waakt: Zij\ fchel van keel^ verheft den toon der Reden ^ Wier wet om noopt die Schoone op zif te treeden. Dat tinge uw hart, dat zo veel grootheid toont^ Genootfchap, ''t welk, gewijd aandeEer derBraaven^-^ Tier yrije Dei/gd, vermorscht door gülden Slaaven , — Ook ßout de Lier , aanhaar geheiligd, kroont; Ja , onhezorgd of V V vljands nijd doe zwellcn , Capellens Lof heur'' klank ten doel dürft ßellen. Ik volg dien wenk. Och I mögt een juister toon , Een fchooner Zang , de Lauwren mij ontrukken ! Zo ze omerwacht nogthans mtjn' fchedel drukken , 'A' Staa dankende af, al gr'ijp ik naar die Kroon , Van V Eergefchenk , daar nevens opgehangen , Te kiesch, om '/ hier (yergecf dit z%'cd{) te ontvangen^^ Hoe zeer Verdienfte een'' lof, dien V Voordeel teelt , Behoeft noch mint ; — ook hij dit nooit hedoelde , Bie, met mij, V eedle in 'sliidders Deugd gevoelde , Wier ziLvver fchoon geen laagen Hmirling ßreclt ; Mijn fchroom ivii zelfs V vermoen der Boozen weeren. Een ßerker geest kan V ijdk er van trotfeeren. EEN RUM, 1783. G. J. G. BACOT. DE VADERLANDSCHE TROUW EN IJVER DES OVERIJSSELSCHEN STAATSMANS, JON K H E E R E JOH. DERK vanderCAPELLEN TOT DEN POL. D 0 O R a J. G. B A C O T. JVSTUBI ET TENACEQI PROPOSIT! FIRUBT NON CIl^IUM ARDOR PRAf^A JUßENTIUM, NON FULTUS INSTANTIS TTRANNI MENTE QUATIT SOLIDA.— ■ HÖR AT. eefc ooir, o zuivreDeugd ! iiwgloed mijn Kunst ontvonkt, En, in heur' dienst, gcleerdvoor ban noch vloek tebeeven. Ja fier, hoe ongetooid, naar'chcilzaam fchoon teürceven, Dac mec den rijken glans der c61(l:e waarhcid pronkt; Ai ! lielp me uw' eigen roem , door haat noch fmaad te kwetfen, Daar'c vrije Neerland wenkt, in uw' Capellen, fchetfen. Uw juichtoon gaat me voor, en leert me fiout dien Naam , o Ysfel ! die ten zwerk alöm uw' lof doet rijzcn , Uic Zucht voor 't Belgisch Erf, ten fpoorderBraaven, prijzen. Dat zieh een trotfcheTheems z\]ws Rodneys wreedheid fchaam'; Gij, fchoonge uwbloozendeEerzaagtinuw' Staatsman hoonen, GijmoogtjOp'cgrootscbhernicl ,weermoedig'choofdvercooncn. y4 3 Lances VI P R IJ S V E E R 2 E M: Längs doornen ftijgc de Deugd op 'c tneest ten gioi'^trap. Ja, fchoon ze , op vJakkcr baan , deVreugde enVooiTpoed vinde , Zo ze echter iiitmunt', — ftout iets groots zieh onderwinde , — " En, met die drift, in'cfpoor van hoogerplichten ftapp% Die nimmer rotfen fchroomn , te fteii voor zvvakker zielen ; -r Dan fnellen Laster, Woede en Nijd haar op de hielen. Nooitzwichcend,blijkc temeerheurmoed, hoemeerbeftre^n. 