title: Germaniens völkerstimmen, sammlung der deutschen mundarten in dichtungen, sagen, mährchen, volksliedern, u. s. w
creator: Firmenich Richartz, Johannes Matthias
text: "Gaan bang scheelt. Ik ga ekkeketse." Vincent. "Nou, dat's goed, maar 't zal gesien worden." Menneke. "Filip!" Filip. "Ai! Dat's flauw, je moet 't niets zeggen, sollet je wel?" Vincent. "Wat geevst je me dan?" Filip. "Nou, ik zal 't je misschien geven." Vincent (weglopende). "Ik zal 't je ook zeggen, echt niet!" Filip. "Hoor lennen diep, diep!" Vincent. "Ik heb echt schroom misschien." 2e bedrijf, 1de acte, gaat als volgt: 1. "Wat gebeurt er in dit huis?" 2. "Bitte." 3. "Zeg 't maar." 4. "Gegangen." 5. "Gestopt." 6. "Gegeten." 7. "Gespreken." 8. "Gekreunden." 9. "Geflanst." 10. "Gevoeld." 11. "Gezien." 12. "Geleefd." 13. "Bij het geluid." 14. "Stuiterdeunt." 15. "Dansen." 16. "Rennen." 17. "Rage." 18. "Buiten." 19. "Zingen." 20. "Geluiden." 21. "Ablegen." 22. "Flauw, gelijklopend." 23. "Buigen." 24. "Fodder." 25. "Wijven." 26. "Een hekel aan moedwil." 27. "Tot een afrekening." 28. "Ballet." 29. "Dansen." Frans. "Ik zeg er 's even tegen." Laat mij, 't is gezien... En ik heb een reiswagen." Vincent. "'t Is ook wel uit, en reiswagen; 't is de moeite waard." Frans. "Daar heb je 's nog eens, om 't te zeggen, en als 't gebeurt, dan, zeg je niest, om dat 't gebeurt...?" Vincent. "Wil je meer uitleg?" Frans. "Klinkt daar 's nog eens, om nog meer te zeggen; ik lach om wat 't is... En je wilt weer 'gaan' om te mangelnen, echt niet?" Vincent. "Wel, waarom mangel ik? Wel, 't is goed, en als je 'dan' ook nog eens 'mogelijkheid' hebt, dan zal ik je nog meer niet zeggen, om dat 't gebeurt...?" Frans. "Nou, dan kom je, laat ons nog meer mangelnen!" Vincent. "Ja, als 't is gebeurd, dan is 't goed." Vincent He! Merte, Merte, daar is Tood; een senen goed, een goed, een goed! Mereiten (op den boed slagen). Een goed, een lelkeken goed, blij Kobe! Een goed! Koben (op Toon slootende). O, 't is Toontje! Zie, ik in de wiggen schuif op! Toon (grinnikende). Wel, la me dan gerust, zie, na! I Herten (op den hoed kloppende). Malt er is aangekomen?» Toon. Menner!» Koben. O, tokkelaubakkes! Een goed, een goed, een lelkeken goed! Toon. Menner, Menner) Merte (den hoed tot over de oren van Toon zijgend). Errijdt na! Dat is voor ons, „Menner"! Toon (grinnikende). Ho, ho, ho! Wat moet je nou zeggen? Ho, ho, ho! Meren Wel, 't is niet zo'n ding; zweig maar, stil, 't is al gedaan... Je moet het niet zeggen, gaat het niet goed? Toon. Ik zal 't zeker zeggen; zie na! Ho, ho, ho! Menenen goed is gelek kapot.** Meren. Mensen, weet je wel; je moet het niet schreemen. Kort, zweig maar, ik zal je weten. Dat is een goed Toon. I k wii oewen bal ni, hi, hi, hi! 55 mag, baff td) einmal bataa kommen. 56 flRetaJett. 57 tat e4*d*Maml, SttiaUabetct, Angebet. 58 tu bei Hc D*tcB. 59 rare. 60 Ja, gc»if. 61 nur. 62 ifr bfttft tt catftoct. 63 tote flsb. 64 ffnnbe. 65 fd)cctra. 66 IM«. M e r t e n. Darin is noch ein koöpke. . . . Ery sie ist, '88 'oe» s-choön ! . . . 'I is recht gaud.70 Toon (bedaard). Me sen vriend, ne wer?72 M e r t e n. Ba Jaat;73 da weet-e wel. Vincent Töontje, was 'edd-e me gebrocht? Toon. Ik 'eb 'nen appel. Vincent Toe! m' er75 e stük af! Toon. Käk! den die, da 'edd-e ge em^naj... da's vor Meilen, mer77 gee kreigt niks, om da' g' et gevraagd re ed; sie na! Vincent Err6! en da's vor au. f* geeo om en kteun in 'e geeicht) Toon. Hi, hi, hi! Meniër! Vincent (an de anderen a-enreeuwen herder*) dan Toon): Menier! he, hei Menier! ä brüll, et s-chreeuwbakkes,81 ä bruitl (ge omringen Toon en staken 'ünne tong** op em ott.) — Eene stein roept: Pas up, pas up! daar is de meester! (De kolder loopen allen In de schouw.) 68 einmal. 69 tote. 70 9oU. 71 fteffefttot 71 nie* *n. 73 bei 9ott 74 »ott i*t. 75 mit b«. 76 l*t «IH. 77 ofec 78 tote t*t (geil b«) H gefttbett 7» D»' feige. 80 stab bU **Uvn fttete* tostet. 81 6o)teifiol». 82 tote Buagc. Stiluvtoavt tum glrüggt. De wereld was een waar men zich zeker kon vinden, die twee zwanzen hadden. De jongste van de gasten, zei aan de vader: Vader, ga mee, 't part is voor mij gekomen, en de vader gaf de zonen al het zeven. Toen, een paar dagen daarna, olg hi 't olie bij een part had, ging de jongste zonen weg, en heel ver van huis, en hi vertelde daarna goed met vrolijk volk, daar hi moest blijven. Zeven natuurgevechten. Een aantal dagen daarna, had olg hi 't olie bij een part, en de jongste zoon ging weg, heel ver van huis, en hij vertelde daarna goed met vrolijk volk, daar hij moest blijven. Eenmaal, toen ik in de stad was, liep ik langs de grote markt, en ik zag een grote kudde schapen, die door een koe aanvoerden. Ik liep verder en kwam bij een smal pad, waar ik een vrouw met twee kinderen, een Jan en een Mie, ontmoette. De vrouw heette Lena, en ging de zomers in huizen werken bij de pachters, om het kwaad kruid uit het vlas of uit de tarwe te halen, of om te helpen oogsten, gelijk de vreemde vrouwen die soms bij ons werkten. De arme kinderen hadden geen vader meer, want die lag al lang op het kerkhof; — ons Beer mag zijn ziele heilen! Zoo lang de zomer duurde, was alles wel; dan baden de kinderen geen honger en konden ze zich warmen bij Gods zon. Maar als de winter kwam, dan hadden ze veel meer eilanden en ongeluk dat bij niet te zeggen is. Zoo was het eens een harde en lange Winter: het vroos*« zoo sterk, dat de kraei- jen*7 dood vielen van de boomen, en voor de arme Lena was er« geeae hand werk« te vmden. En ze was 00k zoo iiek«0 van de koorts* dat ze byna op hare» beenen niet staen kon. Het leste roggebrood was al half opgesneden en het vuer» was al uitgegaen omdat er«* geen houtf* meer in hois was. Bibberend*« van de kotf» moes- ten Janneken en Micken in eenen hoop hooiM gaen liggen; ze zegden een gebAken,«» kro- pen digl by een,*o kusten malkandertt neg eens, en vielen dan in slaep. Maer in den nacht begon het zooschrikke- lyk te waeijen** en te stormen, dat er een heeiss stuk uit den leemen muer3* vloög. Janneken en Mieken kropen nog digter by I 1 bamall Wnflfl. 2 3*el«*ol|. 3 3R«ie*e*. 4 um Mn atbetten. 5 bal *6fe Staat, Unftaut. 6 ©el|en. 7 itten. 8 ernten. « jutoetlen. 10 feinen. 11 benn bet. 12 f*cn. 13 Ceele. H «otte« ©onne. 15 fagen. 16 ft«. 17 Ätdten. 18 ba. 19 »rielt 20 ftanf, fle$. 21 Web«. 22 Ujten. TS »enet. 24 »eil ba. 25 $ol|. 26 |ittetnb. W Äaltt. 28 $eu. 29 ©efcetleln. SSO froren btflt (ei civanb«. Sl faften etnanbet. 8» »eeen. 83 et» ganje«. 84 Staltet, ÄBanb. een en trokken, bot booi over nuchter leven; meer de wind, die in het huls sloeg, was zoo koud en zoo bitter dat uw onnozele schapen al gaap versteend waren van de koude. Als het licht geworden was, kwamen ze al bevend aan het hooi gekropen en ze vonden hun arme moeder bij de schot in, met de koorts op het lichaam, zitten huilen, dat de tranen van haar aangezicht rooiden. Janneken en Mieken sproken hun moeder om de hals en begonnen ook zoo droevig te schreien, dat een stenen hart er van zout gebroken zou zijn; maar dat hielden ze, eilas, toch niet aan. Als ze daar dan zo lang hadden zitten zuchten, dat hun oogen uitgedroogd waren, zei de moeder: "Wel, mijn arme kinderen, waar gaan we nu heen? Daar ligt het laatste brood; desen naacht zult u wel zeker alle drie bewegen. Och God, voor mij is het niet meer, maar jullie, arme schapen lief, je hart scheurt van pijn als ik u daar zoo alleen, hobbeldend zien zitten, met uw blauwe lippen. Ik kan bijna niet verder staan: maar ik zal, in Gods naam, toch even zien of ik niet alleen in het bosch kan raken, om wat hout te rapen legen deze avond. Blijf dan hier en wacht zonder weenen tot dat ik teruggekomen ben." De vrouw stond op, met moeilijkheid, nam de zakkel en wilde de deur uitgaan; maar eer ze zo ver was, gekomen was, viel ze, o arme, ineen van slappigheid. Janneken en Mieken holpen hun moeder op te staan en schreiden bitter over hun ongelukkig lot. Benaklap^0 meld Janneken op van weenen ; hy kwam by zyne moeder en zegde met bestall:** „Moeder lief, geef my eenen kus. Ik ga naer« het bosch." „Wel klnd!" antweordde de moeder als versohrikt „gy naer het bosch? Door zoo 36 jogen. 36 ü)ten. 37 Wtt. 38 nnfanlbtg« Go)4f« e*en. 89 faon talb etftatrt. 40 Stawtfang. 41 tritt, traurig. 42 $erj. 43 bavon toürbe, 44 leibet. 45 fenfjet. 46 anggettotfnet. 47 etftleten. 48 ntgtl. 49tteK 50 teilt aerft)ttnflt. 51 fefte. 62 ni^t anfielt 53 M6. 54 ge- langen. 55 »artet. 66 SDtt&e. 67 »otlte. 58 fecn, »dt 59 In etnanbet. 60 »1**04. 61 tvtW«f. 62 geft na$. tlftmtyfte Mrififpraftf. een leely W weder? Och, myn goed scbaep* ken, het is triei raogeiyk!" „füel megelyk?" zegde Janneken „ben ik niet elerk genoeg? Hier! Geef my de atgcbei *- -en gy zult deren avond geene körnte** meer hebben, moeder lief, en gy ook niet Mieke-zuster."** „Ik ga medel"«« riep Mieken „want als gy boveo«7 op den boom zyt, om de doode takken* af te breken, moet ik er immers«» onder staen om ze samen te rapen." In den eerste wilde<o de zieke moeder de kinderen niet taten verlrekken;" maer latmeken wilde en zou'2 in bet bosch gaen, wallt fey tag zyn moeder heel geernW en bet deed bem pyn dat zy zoo veel koude moe9t uiletaen. Lena gaf aan bare twee kinderen, ieder een dikke sneede van het roggebrood, kuste ze meer dan eens en zegde: "Ga dan in Gods naam, kinderen; maar komt toch vroeg terug," want gy weet beter, in het bosch is het al gauw donker. Janneken en Mieken kwamen dan aan het bosch en gingen er heel diep in, want aan de kanten was alles het dood hout al weggehaald van andere arme mensen. Als ze dan diep in het bosch waren, klom Janneken op de mastenboom en brak met zijn zigzagcel de verdroogde takken van de boom af. Mieken raepete ze samen en ze kregen in de naffietklagteveld mutsaarden bijeen, zoveel ze er van af konden. Met loop en werken werden ze zich verwarmd en na meenden ze naar huis te gaan om hun zieke moeder blij te maken. Janneken en Mieken namen ieder een mutsaard op het hoofd en stapten zingend voort. Maar, toen de God, daar kwamen grote warte wolken in de lucht en het begon te waeijen en te sneeuwen, dat de arme kinderen geen twee voetstappen wijd konden zien. De wegen en paden waren zoodanig met sneeuw bedekt dat Janneken en Mieken niet meer wisten waar ze moesten gaan. Ze gingen dan ze bleven gaan. een geraektento toch niet uit het bosch. Dan bleven ze met benauwdheid in stam en Jannekens zag dat ze op den rechten weg niet meer waren; hij klom dan op een boom om te weten waar hij was, doch door de sneeuw niet zien. Om zijn zuster niet te verschrikken, deed hij alsof hij de weg gevonden had; ze namen dan weer faunen, muiskleren op het boekje en gingen altyd, altyd verder; maar hoe dieper ze in het bos verdoolden. Als Jannekens zag dat het al donker werd, kon hij zien niet langer meer, honden en begon bitter te schreien. Hij kuste zijn zuster met de tranen in de oogen en zei: "Och, God, Mieken, wij zijn verloren gelegen. Het wordt al donker. Wat gaan wij nu doen?" Nu zal moeder deze nacht weer geen hout hebben en dan bevriest ze zeker van koude." Mieken antwoordde niet en ging wanhopend en huilend op een boom muiskleren zitten. De stormy wind floot vervaarlijk door de spelden der mastboom. De arme schapenkens begonnen te verstijven van koude. Janneken voelde het wel. Hij deed zijn susterken opstaan en ze gingen weer verder en verder, zonder uit het bos te kunnen raken, tot dat het pikdonker was. Dat wisten de ongelukkige kinderen niet meer wat doen en ze gingen onder eenenen grooten mastenboom wegend op elkaar te zitten. Janneken was dicht bij zijn zusterken gekropen en sloeg de sneeuw gedurend van haar aan gezicht en banden, want Mieken verroerde zich niet meer en was met haar hoofd op Jannekens schoot in slaap gevallen. Janneken had ook al lang tegen den vaderland gevochten en stil gezeten; maar hoorde plotseling het gehuil van wilde beesten in het bosch en sprong met benauwdheid op. Dan hoorde hij niets meer; bij legde zijn handen op het voorhoofd van Mieken en voelde dat het ijskoud en als bevrozen was. Vol droefheid gingen ze. Gelangten. Verroosten, vloekten. Fabriek. Soberegen. De boom. Weten. Meer. Verrichten. Verboden. Anfang belgen. Gevallen. Dat moeten. Vertragen. De overwinteren. Versterken. De ijsvriezen. Verzoeten. Verzonnen. Verzorgen. De over. De erfrijk. De veertien. De twaalf. De winter. De verdrietigheid. De baarheid. De schuld. Dat, bij liefde. Verder. Gelangen. Gevroren. Overstammen. Regen. Staaf, Schadegevallen, Schalven. De sneeuw vloog in nog dikker vlokken door de duisternis van de nacht; de wind floot nog verwarder en de wilde beesten huildeen nog schrikkelijker, — en vermits Janneken ten langenlaatst in slaap viel, waren de twee onwetelijke schapen welhaast onder gesneeuwd. De arme Lena zag nu geen kinderen weerkeeren en stierf die nacht bijna van droefheid en van koude. Des morgens ging de veldwachter op verzoeking der moeder na Janneken en Mieken zoeken. In de eerste kon hij ze niet vinden; maar hij zag ten langen laats twee schoone havikje op eenen hoop sneeuw liggen en vond Janneken en Mieken eronder liggen. Janneken had zijn armen nog om den hals van zijn zusje gelegen en lag met zijn mond op haar voorhoofd. Maar, oh arm, de arme schapen waren dood en bevrozen. Janneken en Mieken werden op het kerkhof beinhaald, en de koster van Zoersel zag die nacht, door zijn venster, twee Engelen uit de lucht komen op het graf van Janneken en Mieken, en hij zag ze met de twee zielen naar het hemelrijk toe gaan. En daar kwam een varkentje met eenenen langen snuit, — en de vertelling is ooit afgelopen. Hendrik Conscience. Der wm m kclre m mammelite« Der* was a keire* a mannekie* die gink om water te seeppen;* en al water seep- pende,» he nam a vissche. T vissche zey* aen *t mannekie: weye me7 laeten gaen, * zaye» geven al daye wil?» — 'K zou gei- renio ein scoone hofste h'en.i* — Gae ma nae huys,« g'heltet aU* San'herdags«« 't mannekie kwaem weire;« — vissche, vissche van over de wide zeye?t« — We blief ye,i7 mynheire de lekkerleye ?18 — 'K zou geiren een scoon kasteel h'en? — Gae ma -nae buys, gleitet al. San'herdags 't mannekie kwaem weir en vraegde: fk zou geiren keunink zyn, en me vrouwei* keuningin? — Gae ma nae buys, ge zyt het?o al. San'herdags 't mannekie kwaem weire en vraegde: vissche, vissche, van over de wide zeye, 'k zou geiren God zyn, en men vrouwe, Onze Vrouwe?M — Gyn grooten zot,22 die will hooger zyn offt God, kruyptu zeire onder iun pispot.** 1 ba. 2 einmal 3 SDMnnleln. 4 fftftbfen. 5 sab flBaffct faibfenb. 6 fagtf . 7 tootlt l$t int*. 8 14 »etbe en*. 9 alle! toal l$t »oOt. 10 t$ möQtt getn. 11 ein f4*ne« Sanbfrn* fabelt. 12 ge&et nut na$ ^aufc. 13 ijt tobt el faoiu 14 be* anbeten Sage«. 15 »lebet. 16 6ce. 17 toai beliebet l$t. 18 Scäetjefte, «etfetbfotv Da was a ka^je by de zeye3* U Vangd a vissche me zy*hen teye& Vissche in de panne, Goe28 bier in de kaane, Witte brood, witte brood, 19 meine «tan. 20 feto e«. 21 Unfett Hebe ft« 22 bu großer Watt- 23 b. I. all. 24 Mefte. 25 «*<* bdnen $l|tobf. 26 63ee. 27 mit feinet 3«K * gitcf. Jit Beertje van de Gevaerts. Op nederlands, zoals je lees. Sommige onderzoeken over het dialect van Frankrijk door K. de Coomanemaker. Dunkerque, 1859. Beertje, wat is dood! Je bent een haantje, weet je dat? Eet je iets, geven? Haantje, en had je niemand dood gegeven? Het is de bassin van alle bassins, Het is het bassin van alle bassins, Het is het bassin van boven; En ze drinkt zo geregeld, een druppelje Dat ze vol is gal tegen omhoog. Vasten avond, carnaval, Bakken van de boeren, boeren, boeren; Vasten avond, carnaval, Bakken van de boeren Wafers, etc. Dag vrouwe, dag man, dag al te gaan, Ik kom uit wensen een nieuwjaar. Door dik, door dun, ik kom lopen, Hebt u niet een wafelje of twee, Ik ga ze niet voor verkoop. Het is een goede vrouwtje die me dat geeft Het is te wensen dat ze nog 't volgende jaar leeft. Goede vrouwtje, goede vrouwtje, Hebt u niet een wafelje of twee, Ik steek ze al in mijn mouw. Leve de boerin! Lintje en Trintje en Bellotje en Martintje Lieve Catotje en Sara. Ze dronken te vroeg brandewijn; Leve de boerin, leve de boer! Ze dansten te samen een ronde, Leve de boerin, leve de boer! Ze dronken elk een half pintje tot de grond. Leve de boerin, leve de boer! En Tresje die zeide:*8 „wee ye me&t nog schynkeo,** Laet ons roepen: den koning drinkL" En ze slokte dat maetjeM In heur keelegatje.37 Lire boulire, lire boula! KapeMlte*. AI die willen te kapren varen Moeten mannen mä baerden^ zyn. Jan, Pier, 't Jooris en Corneel, Die hebben baerden. Jan, Pier, 't Jooris en Corneel, Die bebben baerden, ze varen mee\M Het pintje. Drink ik ä pintje 'k drinken lyk ä zwyntje.Ä<> Drink ik ä kannetjefi* *k drinken 'lyk ä mannetje.*? Drink ik ä stooptje** *k vollen** in ä hooptje.65 Noyt** van me leven meer 1 en drinken geen<7 genever meer. '* Cterlltou van DuyMberke« Ben kalemanden rok« Een wit manttyntjen d'rop En weet ye waer da' 'k weunenW AI in sint70 Gilles dorp. Ben lynwaederfl kazakje,?* Een biezeboomen78 rok; En zou *k da mee74 niet lachen, De fruytpan?ft op zyn kop. SDtmtftott in 5er ®t&tub ttoit HlUJe1 en Wsmtje.« Mitje was stiP fraie* en Wantje was 58 fagte. 54 ttoUt tvc mte. 55 ftenfen, einfeuerten. 56 3R66Win. 57 tyt Jtetylöctfets. 58 mit Sdrten. 5t faxten mtt. 60 »te ein ©$»ein#en. 61 Muteten. 62 SRdnngen. 68 ein größere« (Dtaf, »let $tnten enthaltene. 64 falle. 65 £änfleta. 66 ntemalt. 67 te* tctolc feinen. 68 9tod »on tooUenem OKanggeug; mantlvntyeii flRantei* $en. 69 n>p 14 »o&ne. 70 ©anft. 7t fc i. »on »ein* »tnb. 72 «eifetoef, Keitwcf. 78 etaftefteerftancHrt***- 74 fotlte te* tatttet. 75 D*ft*fanne. *) 9Htget*eUt »on Sonil U »oeefet. 1 9Rattee}en. 2 tterfleinernngtooet »on 3*1«««*. 8 fe*t . 4 tftofa, artig. 686 /Rnntartc« Hi /rt«5iftftt>-/laatem. "Dat is droevig, en hoezo moeder was ook schuldig, droevig. De moeder deed spellen? In de pap van Mitje om ze dood te doen; maar Mitje wist dat van haar zus en ze had de pap weggezet en niet gegeten van die van haar. De moeder zei, dat ze nog niet dood was, en ze het raadelijk gaan vragen aan de duivel, en de duivel zei dat ze moest opstaan in de nacht om haar hoofd af te kapen; en Wantje die dat wist, het dat zei aan Mitje, en Mitje het een grote poppenlekker in haar bed, en ze het van ongeveer haar beddeekroepen, en de moeder het 's nachts gaan om het hoofd af te kapen van Mitje en 'sneugsters. De moeder was verwonderd van Mitje in het leven te zien, zei ze aan Mitje: "Zijn jij niet dood?" "Nou, zei Mitje, gaan we reizen." Mitje bakte een koekje van eschen en roosjes, en Sint-Nicolaas zei: "Meesje, hebben jullie hier van die koekjes van eschen en roosjes?" "Meesje, ga zo aan, ga zo aan; hier komt onze Vrouwje aan." Onze Vrouwje zei: "Meesje, hebben jullie hier van die koekjes van eschen en roosjes?" "Ja, 6 koekjes van eschen en roosjes." "Meesje, ga nog even lekker, hier komt onze Heere aan." Onze Heere zei: "Meesje, hebben jullie hier van die koekjes van eschen en roosjes?" "Ja, 6 koekjes van eschen en roosjes." "Met meesje, hier gaan jullie aan twee poorten aan komen, een zwarte en een blauwe. Hier moet je kloppen op de blauwe poort." Mitje ging voort en ze klopte op de blauwe poort, en dan kwamen de dagelijks kwamen om haar in het halletje, en toen ging ze naar haar moeder met een choon carosje en twee perzen, met onzen Heer mee en de ingelstjes mee, en haar moeder en haar zusje wilden met haar rijden; maar onzen Heer en het zeiden niet laten mee gaan. 5 trübi, findet. 6ibre. 7 Gestiftelten. 8 Stett. 9 Acht. 10 Teufel. 11 Gestörte. 12 Gefesselt. 13 Lust gegeben. 14 Faß. 15 Tobt. 16 Rat. 17 Gefallen. 18 Sagte. 19 Tauscht. 20 Gelegt. 21 Setz. 22 Unter. 23 Gefroren. 24 Gegangen. 25 Bei. 26 Gefallen. 27 Nein. 28 Tochter. 29 Gestrungen. 30 Reinen. 31 Sträbene. 32 Los. 33 Saft. 34 Totler, Freude. 35 Ber. Jungfrau. Maria. Entgegen kommen. 36 Ein wenig. 37 Mein. 38 Ba. 39 Fleiß. 40 Bann. 41 Eines Füßel. 42 Stab. 43 Mit. 44 Engel. 45 Beide. 46 Verästelte. 47 Fahren. 48 Mit. Wantje, die drückte, hat zu Ende: „Geh ich auch gehen zu reisen." — Zu Backen. Ook, ein Kekse von Eschen und Rosenmayern; zu Reisen, und kam, Sint Peter gegenüber. Sint Peter sagte: „Meesje, wie geht es? — „Recht gut," sagte sie. — „Meesje, reise noch, reise noch, hier wird unsere Frau gegenüber kommen." Unsere Frau sagte: „Meesje, wie geht es? — „Recht gut," sagte sie. Unsere Frau sagte: „Gehe noch einmal; hier kommt unser Herr gegenüber. Unser Herr sagte: „Meesje, wie geht es heute? — „Recht gut," sagte sie. Unser Herr sagte: „Gehe noch einmal; hier geht unser Sohn gegenüber kommen, ein schwarzes und ein weißes; hier muss klopfen auf die schwarze Pforte, Meesje." Sie klopfte auf die schwarze Pforte, und alle Teufel kamen um heraus in das Tal; und dann ging sie nach, um ihre Mutter mit einem kleinen Pferd, einem Pferd ohne Kopf, und mit einem kleinen Kutsche, und sie schleifte ihre Mutter, bei ihren Händen, in den Abgrund von der Kutsche. Me droen us schoon hemd an En usie schoone kleers. Den lnden, den lnden; Wie gaan pinje drinken A pintje twee of drie, Of vier of vijf en twintig. Den dissen, den dissen; Hij is te maakrea. Wie loopen naar het zoute, Wie boeren en beeren. Allemaal. 50 b. L. tot zeventien autoriteit flehen. 51 b. L. Tiefest ell. 52 b. L. Tafel. 53 b. L. Bodem. 54 getest zand. 55 Gastgen. 56 Dine prof. 57 Mit. 1 Cosine. 2 Mit tbun intft fitjicL 3 Aefost. 4 Oefen. 5 Ober fünf un gelegen. 6 Dor laufen bssn. Loos n derlfcv, scheeit voor auf bn &a|R)ingt&eiJty. 8 Mit Calvijn. SUMMINK ta fit**tn. 187 Den woensdag, den woensdag; We zijn bij de kruisnagel te baten," Wit de paster geen gelegenheid We gaan bij de koster een halen. Den donderdag, den donderdag; 't is onvergieten. We zyn in droefheid; We moeten boos naar niets eten." Den vrijdag, den vrijdag, En woelde den zaterdag; 2 We nemen een stuk naar heel erg hebben, 3 We gaan naar een slechte week. Den zondag, den zondag, Doe is ellende bij hoop. 4 We hebben ongelijk geld verteerd, Blijkbaar geen eieren kunnen kopen. Sint Maarten avond De toren ga ik mee 5 van Gend. Os me moeder waters bakken, Ik zit hier zo geernst ontzien. 6 We zitten in het hoekje, Krijgen aan een beetje koekje. 7 We zitten onder de tafel, Krijgen aan taartje te danken. Ga in slapen, 8 zei duimeloos. 9 — 'K en hebben nog geen gegeten, zei lekker poot. 10 — Wou ga ik het uit halen, zei lange ranken. 11 — Uit mortjes kelder, zei kortenknap. 12 — Ga ik het verklappen, zei pientje, 13 Of ik had me leven kleine waere. 9 attittoo*. 10 Acenjften, b. i. &f4cnfttnj4en tan Sfaetmttttoocb. 11 bot««. 12 »IS bet JJfattet (eins geftcn. is 1$ toetbe. H Donnerltag. 15 »etgeffen. 1* Srüfcfellgfeit. 17 toit mägcn, fdnnen. 18 batb, Beinahe. " 19 niftt effen. 20 auft. 21 6am6tag. 22 mit. 28 tote beben aUe nl$t viel geat&ettet. 24 tote taUn. 25 bei Sanfcn. 26 toit baben al nnfet. 27 »it Hünen feine •rbdbfel. 28 »benb. 29 £butm ? 30 mit. Sl toenn meine Stattet Staffeln. 32 gern. 33 in bet 9lti)t, nahebei. 34 fifcenb in bem SBlnftUbcn. 35 Jhsften. 36 ängleln, Stfinllein. 37 geben toit ftblafem 38 Daumen; 3)aum* 4en. 39 1$ tfebt no<$ liftt gegeffen. 40 Secfetbfrte, b. i. Beigefinget. 41 gebet ibt. 42 ffoien. 43 b. i. Wittei- finget, in ftotbbciitftbtanb „tangeiel". 44 an« !0tttttet4en6 ÄtÖet. 45 b. L Ootbfingct. 46 Ut toetbe el angeben, , anlblanbetn. 47 b. i. bit Heine Hinget. 48 afl mein «eben. 9Riutftart *on ä&oretfeoutt $irtaiHe*. la low, ia low! Korat oll hier, komt ol herwoart* Goame hoasß huyswoart!* Ah! gy'benS grooten leegoart!* Gy'ben grooten slapoart.? Goa gyö ol na huyswoart. Iun koen en hen nog nie eeten* Me zoud*° ze met an spelleli doo- steken. Komt ol hier, komt ol herwoart Alley, allom, alley, alfom! la low, ia low! Peene, Peene, groot en kleene; lun koen loopen ol gemeene.it Loat se moa loopen.M Wie goat de sebae betaelen.U We zullenis den dienaert* haelen.t? Ia low, ia low! Keriole, keriole, al in! 't Loaste voerte goat in. Keriole, keriole, al in! Shmtart »o« •«fei. Em •* Jesake. fin 't Jesuke die zy begyntje* ofdede 2 Bens badde zoo koud,« hen hadde zoo koud. Hen hadde ze schotjes vul lekkerdin'hen* Bn trekkelin'hen. — 't Jesuke geeft m'a bitje?7 — Nem,8 zoete9 Mariatje, doar<o jS 't ol. — 'k Bedank ye, Jesuke. 1 alle. 2 bettodtt«, bt«$«. 3 geben toit batb. 4 baut* todrt«, beimiodttl. 5 ibt, bn. 6 ein 64lm#ftoott, „leeg", „lang" niebttg, nicbetttdi^tii. 7 64l4fer, tangf4(4fet. 8 gebet Ibt. 9 eure Äub« %ohtn no$ nübt gegeffen. 40 man fottte, »ütbc. 11 €terfuabel. 12 b. t. Ui'l «Ilge- mtine, frei anf bet ©etbe betnm. 13 nnt lanfen. 14 tote toirb ben 6(baben be|ab(en. 15 mit tottben. 16 9eti4t6« bienet? 17 boten. 18 bal lebte »übet. 1 fein £dub<ben, 9Rtt|cben. 2 abtbat, abnabm. 3 et. 4 fo talt. 5 fein € gafften. 6 8e(fctbinge, Sctfctfaften. 7 mit ein »enig. 8 nebmet. 9 fufe*. 10 ba. 688 Jtorttittfs i« JkmjifiraVJlentora. — 't Jesuke, gae ye niet nae den bogaert?H — We gae me doenl* in den bogaert? — Bloemtje trekken,u en vissches zoeken.14 — We gae me doen met die vissches? — Stovento in a potje<« met an ivoorent? stokje. n Vald<8 a bitje op 't Jesukes rokje. Jesuke sehrapte met an ivooren stolge. — Sinte" Marie Elisabet, zy ye fhuysfl» — Jak,?* cousyntje, kom ma binnen;» — Steid iu» tafelke kleen en groot; Da zal nisten** wyn en brood. Wyn van reverenüe Brood van penitentie. — Zielke,** zielke, makt a kruysje.te — - 1c En ken geen** kruysje malten. — Gaet^van hier Naer» bei heisch vier.*» We. zagen*> etwatM van verre» Drie schoone blinkende sterren.3* D'eerste komt al iezen;** De tweede komt al beven;** De derdeM komt van 'I heylig graf Waer dat ons** Heer begraven was. 1 SmiQe van Polen Bn hadde nog yzer.w nog-koien, Nog hamer, nog annebii," Nog nie« ä duyvel die werken** wil. Pieren, stieren stoppen baertw Joeg zy wuf nae Casselwaert, Cassel was te kleine, He joeg ze nae Peene. Gebet Ibt nicgt nae b o w aanmgatten, Djigarten, Tot verben tot than. Gießen, aussen. Fueben. Bebotten. Zerben. Mit einem elfenbeinernen. Fällt anft. Seto tt)c ju Sanfe. Ja fcb. Rommet nur herein. Emet. Ba fofl ruben. Freisten. Ittenjcbfn. 14 kann. Na. Kern b st ften ffenet. Tote fallen. Etoai. Fern. Sterne. Tefenb, b. i. Betenb. Bebend j ttenb. Schritte. Toe infec. Über Gfen. Smbof. Übt. Bet arbeiten. Satl. Feilt ffieb. Nas äffet. Faqte flc. Peene was te groot, He sloeg ze mors stokken dood. Schatten son siebzehn. En eesti in t bovighe van den Heer; Leos bloemkwee, eplukt t uwe eer.* God is den wyngaerd, en wy zyn de ranka We ye me besehynken, Te zaye bedanken. K wensche ye a zaligen feestdag. Mannichto van Kobaighe, de groenschelliereegh ia is noa 1 kolhofl egoan, Om appels en wettelst. Baeleo.n - 1 Jem Maria |18 en is weer ekeerd me zyn hen pan her20 voll ghes en bloan.22 Dat is a jon hen, en nee?H — Joat, 't goat 1 summen? veugeltt zyn. Siepen en H Saepen. 't Slepen en *t Saepen goun'ben te got- re» om hout*> te raepen.91 1 Saepen es wilde geentt raepen, en 1 Siepen en vounk* geen. Ze kwaemen ennen stok teegenJ* - Stok, stok, sloatM t Siepen ; 't Siepen en wul** geen hont raepen; en wul nie noar hnys*7 goan zon'her edreegen» te zya — Woarom zounke** 't Siepen sloan,** 't Sie- pen en he me nie misdoan.4« — Ze kwae- men an happe42 teegen. Happe, happe, splyi den stok, hen** wul 't Siepen nie sloan. — Woarom zounke dien stok splytten, dien stok 1 t* bis getoefe*. 2 ©arteben. 9 Üb bobe eis Sit» eben, 4 jtt enrer OJbte. 5 bee ©tUgarten. 6 fetr M>. 7 toottt ibt mtft. 8 Üb »erbe eu<b Stanr fagea. 9 fetigo- 10 0Mftn4eit. 11 3a(»ba. 11 ajtftaffbUbetei. tikii** fUbt, «rftnf^nabct, 9elbf4fna»e(? 13 £oblfl«tteii, *> mftfegatten. 14 gegangen. 15 OrbdbfeL 16 0ir|<lir SRöbrcn, Rflben. 17 beten. 183cfn< ©ort«! 19 « W toiebetgefebrt 20 mit feinem Jtoric. 21 Oral. 22 Mittet 23 ein 3nnge. 24 b. i. gelt, tft t< nlQt fo. Z5 ja ti, >• L \a, el tft fp. 26 gebt wirb. 27 slim bebentet ai«: ftblau. 28 Söget 29 gingen jifammen. 90 ^»U- U raffen, fammeln. 32 tooUtt Teint. 33 fanb. 34 ntrge<jen. 35 febtaget feblage. 36 «via. 37 «Übt naeb ^aufe. SS eint getragen. 39 foOte (cb. 40 fcblagtn. 41 bat nl4 >*# gemlfbanbclt. 42 ^acle. 43 et. JtaatittM t« ftn)ifif«i-flti**tn. En ik hoor de meening misdoen. — Ze kwamen aan vier, tegen. — Vier, vier, brandt de bappel, z'en wil den stok niet splitten. — Waarom zouden de bappel gaan branden, d'happel en ik hoor de meening niet misdoen. — Ze kwamen aan water, tegen. — Water, water, blust ons dat vier, 't en wil de happel niet branden. — Waarom zouden dat vier blauwen, van vier en ik hoor de meening niet misdoen. — Ze kwamen aan koe, tegen. — Koe, koe, drinkt dat water, 't en wil 't vier niet blauwen. — Waarom zouden dat water gaan drinken, 't water en ik hoor de meening niet misdoen. — Ze kwamen aan reep, tegen. — Reep, reep, bijt de koe, z'en wil 't water niet drinken. — Waarom zouden de koe bijten, de koe en ik hoor de meening niet misdoen. — Ze kwamen aan rat, tegen. — Rat, rat, knaagt die reep, z'en wil de koe niet bijten. — Waarom zouden die reep knagen; de reep en ik hoor de meening niet misdoen. — Ze kwamen aan kat, tegen. — Kat, kat, vangt die rat, z'en wil die reep niet knagen. — De kat zet die op elke loop, achter die rat; die rat achter die reep; die reep achter de koe; de koe achter het water; het water achter het vier; het vier achter de happel; de happel achter den stok; den stok achter het Siepen; en het Siepen zet zodanig op elke loop, dat nog loopt. De heilige Maria Madeleine De heilige Maria Madeleine Ging op haar zonden te bewenen Tot beneden van ons Heeres voeten. En ze kuste ze op zo'n zoete manier; En ze veegde ze met haar tranen; En ze droogde ze met haar haar. Ze haalde een potje van de kostbaarste zout, Om ons Heeres voetjes te bevrijden. Ga naar vrede, en ga niet zondigen meer Ze ging naar vrede, en ze ging niet zondigen meer. 44 ffenet. 45 gebteine. 44 gefen »«brennen. 47 ©äffet. 48 löfftet, «sa e. 49 Ruf. 50 ®ell. 51 b int et, btnte. 52 Statte. 53 nttlt blnbcn. 54 Äafce. 55 fanget, fange 5* ftcUtc e4 auf etu Saufen, fing an taufen? 57 tyntex. 58 bergefali. 59 noft läuft. Ze wilde d'heele weereld verloren; Ze vonk 't Jesus in de weg, up de stroate. Wos up a Witten Dunderdag; Os Heere Jesus aan zet tafeltje zat. Ze schoon hoofdelijk, zoet, 'Zweele, woater en bloed, Voor al onze zonden, Door Gods heilig wonden. Judas sprak voorzichtig, Os Heere Jesus evangeltisch, wos. Aan de kolommen Heer Jesus geselingd, De door elkaar gekroonde Up je Jesuses hoofd Zie kruisje, gedaan En daar na genagelt; Geslorven, Begraven, In 't schoon heilig graf, Waar da' moeder Anna lag, De heilige zon Da God zag komen, De heilige Israelieten Da God kwam te redden. En verrezen, ja verrezen In den schoonen hoogen hemel. Alle steden zin vervuld, Verrijven, onze tijd, Verrijzen in de hoogste hemel. 1 alle steden zin vervuld, 2 verrijven, onze tijd, 3 verrijzen in de hoogste hemel. 4 faf, 5 duren zondagen, 4 troosten, He. 7 bolden een stoffen, 8 falven, 9 in trippen, 10 aan vijfbladig kruis, meer. Daar zat en kroeg aan de boord van den stok, En zei: "Pijn, kruis, zijn daar." "Neen, zeggen ze, 't is de pijn, zei de kroeg." En doen, zei de kroeg." De pijn, krop uit: "Pijn, zeggen ze, de kroeg." "En doe je wens, zeggen ze, de pijn." Rintje, Jesus, is Onze Vrouw in het huis? "Neen, zeggen ze, 't is in het achterhuis." "Waar doe je dat daar?" "Het voor haar, kammen." "Met welke gouden kam?" "Waar heeft ze die verloren?" 14. Zeleni Quantnerstag, b. i. arbeiten Donnerstag Mag bet Schabaroonje. 15. fas. 16. sein Strot. 54. Anstalten. 17. Freycoste. 18. für alle unfere. 19. anfangen. 20. Etude. 21. gegengebracht. 22. Anst. 23. Auszeichnen. 24. war da dat ne. 25. Gönne. 26. fas. 27. Tarn. 28. und aufgestellt. 29. Strube. 30 Männern, Ausgabe. 31. Sagte. 32. Friede, Friede. 33. Der, bi. 34. Macht. Pleis. 35. b. &. leb. Erbe. Es. Nutzt. 36. Strofo; Ween-poort. Bells ein 9al, bet. Schab. Im. Schaffstück 37. Stroh. 38. 14. Pleis. 39. Tsch. Vaben. El. Gebaut. 40. Unser. Lebe. Grau. 41. b. t. Ju. Kauf. 42. Nein. Sit, b. t. Nein. Fleis. Ist. Nur. 43. Stinterauf. 44. Nal. Tschut. Fleis. Ba. 45. Für. Jahres. 46. Mit. Welchem. Stamme. 47. Gotthenen. 48 Tot. Fein. Fleis. Stücken, Etüden, Übungen. 49. (IL 87. Institut in Strohbüchsen. — An gute Krone. — Ein wiegen. Noch? — An goldenen Trog. — Zieht dasse vorerwährt. Kommt! — Unser Fräulein. Kommt vorerwährt. — Ich. Sollt. Einen von Ihren schönsten Schäflein haben? — Nehmt einen, mag sie der schönste nicht. Es geht so zu. Warum um klar versüssig zu sagen. In dem grünen Landetse. Hammels. Zeit hatten, weizen. Sagen. Junge Frau, kehrt Ihr Mantel. Geschäft. Rypen. Keisen. Einen guten Mann suchte, frei war. Neuigkeiten und sah er neerewaerts. Das. Wie. Langst den Bogert. Frey. Neuigkeiten und sah er neerewaerts. Rypen. Keisen. Wollen wir plücken Und die grünen Löwen. Wir stoßen, Mögen Missen. Wollen wir küssen Und die letzten Löwen. Wir stoßen. Staats. Anna. Tag. Es ist van Tage. Sint. Anna. Tag, Wie können. Al nach. Den Kärner. Tag Und wie kleiden. Aus? Raffinerie. Sped? Um zu. Geh nach. Die Kirche. Zart Das die Inse. War. Gedacht, Wie sind. Jetzt. Freudig. Von der. Dare. Zu gehen. Josephus is ekommen calhier Macht zynen wagen en zyn bastier. De provianen, koeken in man den, provianen dragen wy roest, willen cal met uys me gaan, moeten 't heel jaar hun roestag doen, en die 't niet en hebben dan gaan, moeten 't huis blijven en niet mee gaan. 49 onder 50 baß fle berop. 51 ik mecht gern. 59 huiten fechten, bieden boven. 53 aber, nur. 54 gest. 55 troble. 56 slee. 57 faen. 58 bitten wir. 59 wir Arten. 60 nulften. 61 euer Partiken. 62 reife älften. 63 alte Ouänten. 64 totale freien; in vrije u. f. Wir wie in unb niebt 'te ei aufgefordert. 65 niemals. 66 flaute. 67 misbertaartl. 68 als. 69 SBaumgarten, Objektgarten. 70 steben. 71 febüge. 72 bleib gar fügen. 73 beute. 74 guten. 75 nadj. 76 Heiken uni. 77 die. 78 Ärbche. 79 ÜWeffe. 80 frob. 81 mit. 82 Selung, Einweichung. 83 Suchen. 84 Äerben. 85 mit. 86 und mitgeben. 87 müssen bast ganje. 88 ibren Reft tag. 89 niebt baten gehabt. 90 zu Saufe blijven. Te Ballen Bachien de kapelle Verkoopt men malkt Voor geld. "Wos a kee an heere; hen hadde zyn fyne oogen eslegen up an upgeschooten waele iou'hen, ommen t' heuren voor lakey. He dey den iou'hen komen, om me dan te spreken - „Koeyen dag; Mynheer, wat is van u liefste? Wou ik je begrijpen, hoe verheerlijk je me voor mijn knie? - Ja, Mynheer, maar wat zal ik winnen? - Ge ga vooral kroonen 't jaars henen," en van tijd tot tijd, wat drinkgeld. K een nog daarboven kleine en reen, ma ik je moe. Wel oppassen, en al doe je dan 'k je zeggen zal. - Zit wel, Mynheer, je zal, met de graaf Gods, wel op passen. - Zegt nu, hoe heet je naam? - Mynheer, ik heet Kelyk mijn peter. - Hoe heet je peter? - Kelyk ik. - 't Is al wel, maar om je goed te roepen, om te eten of aan iets anders hoe moe je roepen? - Omdat Mynheer, hij zal hier toe halveren zijn kennis, hij moet daarvoor niet vrezen. Den beer moest met den aardigen jokken lachen, en na een paar momnetten keek hij op, 't was kwaad ten laatsten uit dat zijn naam Jan Prins was. Na de eerste nagtse in 't huis van zijn beer had geslapen, hij stond op, schopte zijn benen over elkaar en ging naar de trap en 't ging heel gemakkelijk, want hij had nog steeds zijn eigen witte doek aan. Eine mal. Er. Gefühlslagen. Totleben. Allgemein. Mütter. Er. Eben. Mit einander. Guten. Erneuerung. Tobt. Jungen. Zuerst. Der Gutschein verkaufen. Werbe. Leben. Ans. Befahrene. Der. Gebet. Fünf. Hatten. Wir. Sett. Etval. Leben. Erbe. Euch. Nötig. Oben. Oben. Denken. Sieben. Aber. Ihr. Müssen. Alles. Die. Macht. Alles. Aber. Ihr. Müssen. Guten. Erneuerung. Tobt. Jungen. Zuerst. Der. Gutschein verkaufen. Werbe. Leben. Ans. Befahrene. Der. Gebet. Fünf. Hatten. Wir. Sett. Etval. Leben. Erbe. Euch. Nötig. Oben. Oben. Denken. Sieben. Aber. Ihr. Müssen. Alles. Die. Macht. Alles. Aber. Ihr. Müssen. Guten. Erneuerung. Tobt. Jungen. Zuerst. Der. Gutschein verkaufen. Werbe. Leben. Ans. Befahrene. Der. Gebet. Fünf. Hatten. Wir. Sett. Etval. Leben. Erbe. Euch. Nötig. Oben. Oben. Denken. Sieben. Wie. Mein. Lebens. Wie. Euer. Lebens. Mein. Gesundheit. Euer. Lebens. Oben. Anberaumung. Tele. Müssen. Ihr. Euch. Gleich. Genug. Ihr. Müssen. Schöpfer. Nieb. Fürchten. Fünfte. Aber. Sterben. Vater. Met. Fortschritt. Trotz. Und nach. Ihr. Weitere. Bauen. Zu haben. Leben. Erste. Sterben. Gefallen. Er. Falle. Teilen. Hörgen. Sagte. Bei. Feuer. Mit. Bald. Zu. Fragen. Einbauen. Zu. Fertigen. Mijn voortgegaan en ik zag voort, henzoom dikkers pap eten te gaan; lachter dan ve man slagen. SDttnifefst: *»s brogtek* Fit, woar ik zag een clucthtte Pim woar ik zag een eenvoudig genoeg. — Gaan, wanneer hij helemaal, en ik ga. — Heel goed, alles eet van nul en niet een. — Nul. — Waar ga je na? — Huis woart, — Waarom? — Om dat het heet is; en is het zo. — Winne ga je doen, niet met savoiplanten? At wimper, moet je flitslicht aanvragen, betekend baten, uitleg maken. Bij gebaarlajks maken, de baas heeft lang gezegd dat je nu voor niets gebruik mag maken van de tafel, bij het tweede gedeelte gesproken. Ging toen tegenwoordig fort, de kinderen kwamen met het mit. Het lijkt gevoelig voor elkaar, leunen en lachen, dat is de basis van een jonge samenleving. Satzer, *eue, *eue teda voort, vaak ontplooid, heel goed gegeven samenwerken. Samenwerken, samen. Basis, ik zie dat je veel vragen moet stellen. Verkoop, om geld te maken, en ga dan. Morreis, zei ze, nog wat kleiner, en zei ze dan: Woar, wat ik zag gisteren, wist je? — Ik zag een bakje, ga naar de kooper, het was heel goed. — Hoeveel had je zag je betaald? — Veel, dat was het. Ik weet niet hoeveel, je moet het mij wel vertellen, en ik weet wel. De boer, hij kent je, om te koop te doen, en ben je goed, en nee? — Toen, zeker; je zag het wel, en je zag het wel. Dimischaart, zie je, *ga*zrr. Buiten, stooryte was taak, bedankte het. Baotje, stroyke en koolkevier gaan te gaarup reyae. Ze kwarten bij een dykje; baotje zey an stroyke en an koolkevier. Bioe gaat mij et een om over 't dykje te raken. Koolkevier antwoordt: "Stroyke, leg ik een over 't dykje om te vervangen d'rover leidt het gaan." Stroyke legt niemendelijk d'rover en baotje passeerde west-oost. Koolkevier ging ook, en stelde zich in de middelbaans, stroyke begon op, en koolkevier viel in de dyk; een beet meestal lachen, dat ze galje opeischte. Het is daar dan denkbeeldig de boom een speling zyn in de bocht. De galvel aanviel met volle kracht. Over vele jaren daarvoor had de beer de schuur afgebrand, had blijven dringen in de kraan. En had baden aan de wagen mee de leen, wafel; en hij moest duur een tijdje tot het andere krijgen verkaupt. Verklaard geven, erf ik, verlies ik. Het was geven, maar gaf het verloren. "Bakje" leende, schafte, stameloos, doopte. Taufen, baar metalen, tekenen, boer, het was laat, niet waar, maar mij afraf sterven de twintig. Daarnet duurden, vader, zoon, kleintje, wacht mij afraf sterven de twintig. Daar duurde, maar bleef. Binnet gaf, niet eten, niet nacht voor. Ja, bleef de vinger. Man, schaaf jezelf? Even. Opgelogen, omlaag gevallen, omlaag gezet; botje werd afgesteld en afgesteld. Even, bovenaan gevallen, bovenaan gezet; verval, verval gaf. Twintig man, gingen samen, vatte een zaak. Gaf, geven in de tuin, dertig. Gaf, niet eten, niet nacht voor. Ja, de vinger, blijft? Schaf jezelf, (even). Passeerden, en wat was donker, donker lijk aan boven. Oosten aan lichte reen, badde rozijn, roegte verschild. Hij begon te lachen, en te wensen, zegende dat de duivel dat oor een drit goed had, badde, en daalde de wilde aan de paarden heen. Hij was zo bezig, mee te spreken alsof het een grote beer was bij hem, kwam en vroeg wat de wilde dat zou. De duivel zei (dien beer was de duivel) dat hij tegen die andere dag aan de paarden zou gaan, zoenen wilde teken om dat vlees aan niemand te zijn die de rover zou gaan; de boer leek, en Satan verdween. Sinterklaas volk was stil verroest van die zo aan schone rode te zien; maar de boer, hij was verlegen, en ging te raden bij de pastoor die zei dat dat zijn hondje moest de rover jagen. De boer dat, en de duivel ziende daalde meer de ziel van aan bond en badde, was zo verbitterd daalde rechtstuit de paarden das achter. Men vroeg nog een koosjessteentje die over was gebleven was van die paarden. 