title: Verslagen en mededeelingen der Koninklijke Akademie van Wetenschappen.
creator: Koninklijke Akademie van Wetenschappen (Netherlands) | Koninklijke Akademie van Wetenschappen (Netherlands). Afdeeling Natuurkunde
text: Wat het hooger onderwijs betreft, acht de Commissie door het medegedeelde de eerste vraag van den Minister beant- woord. Tot oefening worden in Nederland geen proeven op dieren gedaan. Operatieve Chirurgie wordt op het lijk ge- leerd. In het adres der Vereeniging körnen echter ook de oefeningen ter sprake, die in operatieve Chirurgie aan de veeartsenijschool te Utrecht op het levend dier plaats heb- ben. De Vereeniging wenscht die geheel verboden te zien. De Commissie meent dus ook dit punt in haar rapport te moeten behandelen. Bij hc t veeartsenijkundig onderwijs te Utrecht hebben eenmaal per week, ’s maandags van 8 — 10 uren, oefeningen in operatieve Chirurgie plaats. Na aftrekking van de examen- en vacantieweken, en van de weken waarin geen dier be- schikbaar is, blijven er gemiddeld 25 weken per jaar over, waarin oefeningsoperatien op het levend dier plaats vinden. Volgens den Directeur, Dr. Wirtz, zijn deze oefeningen noodig, omdat alleen op deze wijze eene voldoende prak- tische vorming van den veearts verkregen kan worden. Bij tal van gevallen, in de dagelijksche veeartsenijkundige prak- 28* ( 418 ) tijk voorkomend, is de goede afloop — xiiet alleen voor liet dier, maar ook voor den veearts en zijne lielpers — voor een zeer groot deel daarvan afhankelijk, dat de veearts uit eigen ervaring ten volle bekend zij met de bezwaren en gevaren, die bet zieh verweerende dier bij verschillende Ope- ration op verschillende wijzen veroorzaakt en dat hij deze met beleid, door goede oefening verkregen, wete te ontgaan. Is het gebleken, dat hier te lande van vivisectie mis- bruik wordt gemaakt? is de tweede vraag. Proeven op dieren geschieden in Nederland alleen in de laboratorien aan de universiteiten en aan de veeartsenijschool. Daar- buiten kunnen zij moeielijk worden gedaan, omdat voor de waarneming der verscliijnselen veelal instrumenten worden vereischt, die alleen in de genoemde inrichtingen worden aangetroffen. Met het beheer der laboratorien aan de uni- versiteiten zijn de hoogleeraren belast en aan het hoofd der veerartsenijschool staat de Heer Wiktz, die van den Utrecht- schen senaat den doctorstitel honoris causa verkreeg. Wan- neer, bij uitzondering, buiten genoemde inrichtingen op levende dieren wordt geexperimenteerd, geschiedt dit steeds door personen, die den academischen graad in de medieijnen bezitten of daarmede in bevoegdheid gelijk zijn gesteld. Feitelijk wordt dus aan den wensch van het bestuur der Yereeniging, dat alleen zij, die een academischen graad in de medieijnen bezitten, vivisectien zullen mögen doen, zoo goed als voldaan. Maar de dieren moeten bij deze proeven steeds »gechlo- roformeerd” zijn en ’t gebruik van »curare” moet daarbij, volgens de Vereeniging, verboden worden. Wat de veeartsenijkunde betreft, ziet de Yereeniging over ’t hoofd, dat de toediening van Chloroform of andere an- aesthetica in tallooze gevallen der dagelijksche praktijk vol- slagen onmogelijk is, en zelfs daär, waar zij mogelijk zijn zou, geen aanbeveling zou verdienen, om de eenvoudige reden, dat het leed, hetwelk men het dier zou moeten aan- doen, veel grooter zou wezen dan dat, door de händig uit- gevoerde operatie veroorzaakt.. ( 419 ) Wat de experimenteele biologische wetensckappen betreft, wordt curare alleeu gebezigd, indien voor bet experiment de opheffing van alle spierbeweging gevorderd wordt. Wie eischt, dat curare nooit zal worden aangewend, bewiest, dat hij onbekend is gebleven met den grooten vooruitgang in kennis, die wij omtrent de functie van zeer belangrijke Organen van bet licbaam aan ’t gebruik van curare te dan- ken bebben, en hoogstwaarsckijulijk, door het voortgezet onderzoek met deze en andere stoffen, waardoor bepaalde gedeelten van bet zenuwstelsel in kunne werking gewijzigd worden, nog zullen verkrijgen. Voor bet overige worden anaestbetica steeds aangewend, waar ’t mogelijk is. Altijd worden bovendien, zoowel bij de studie der genees- kundige vakken als bij bet onderwijs in de operatieve Chirurgie aan de veeartsenijschool te Utrecht, de dieren, waarop ge- experimenteerd of geopereerd is, terstond na de proef gedood. Het dier wordt alleen dän in bet leven gebouden, als bet proces, dat door den Operateur werd in bet leven geroepen, in zijn loop moet worden bestudeerd. Hiermede nu beeft de Vereeniging tot bescherming van dieren volstrekt geen vrede en bij hare bestrijding van deze punten komt bet duidelijk uit — wat uit den door haar gestelden eiscb, dat alleen voor nieuwe ontdekkingen, die bewijs beboeven, de vivisectie geoorloofd is, eigenlijk reeds volgde — dat zij, boewel zij voorgeeft alleen bet misbruik te willen tegengaan, eigenlijk de vivisectie gebeel en al wenscht afgeschaft te zien. Iinmers, wat eenmaal ontdekt is, behoeft geen bewijs meer, en het experiment op dieren moet juist dienen om tot de ontdekking te körnen. Werd dus de door de Vereeniging geformuleerde bepaling in een wet opgenomen, dan zou geen vivisectie meer mogelijk zijn en de Vereeniging zou daarmede volkomen vrede bebben. In de Memorie van Toelicbting tocb lezen wij ’t volgende: »doch bovenal vermeent bet bestuur, dat waaracbtige be- scbaving zieh kenmerkt door den regel, dat bet heil der menseben nooit bevorderd wordt door bloedige offers, en dat bet een gelukkig teeken des tijds zijn zal, wanneer de menscb zal gruwen van de zonde om in koelen bloede de ( 420 ) vreeselijkste folteringen op onscliuldige dieren te verrichten, eeniglijk met het doel daartoe wellicht zijn lichamelijk heil te bevorderen”. De klemtoon wordt hier op het woord » wellicht" gelegd. Het is blijkbaar aan het bestuur der Yereeniging tot be- scherming van dieren niet onbekend gebleven, dat aan vele proeven, in vroeger tijd genomen, thans geen bewijskracht nieer wordt toegekend, ja zelfs, dat er proeven op levende dieren genomen zijn, waarvan het ons thans duiuelijk is, dat zij geen goede uitkomst konden opleveren. Het experi- ment in de biologische wetenschappen heeft met elk ander experiment dit gemeen, dat dwalingen met betrekking tot de daaruit af te leiden gevolgtrekkingen volstrekt niet zeld- zaam zijn, en daar nu de levensverschijnselen van den meest samengestelden aard zijn, is dwaling in de biologische weten- schappen nog veelvuldiger dan elders. Magenjdie en zijn leerlingen stelden zieh de levensverschijnselen te eenvoudig voor, en meenden veelal alleen door waarneming van de door vivisectie blootgelegde Organen verder te kunnen körnen, dan wij nu oordeelen dat mogelijk is. Zouden wij, die op hunne schouders staan en dus verder zien dan zij, daarom nu Magendie en zijne leerlingen mögen veroordeelen, en hen voor minder beschaafd mögen houden dan ons zelven? Zoo oordeelt blijkbaar het bestuur der Yereeniging tot be- scherming van dieren. Het vindt daarin een reden om van verdere pogingen tot vooruitgang, door experimenten op levende dieren, af te zien en het zou, naar zijne meening, een kenmerk van » waarachtige" beschaving zijn, als er geen »zondige" vivisectie op » onschuldige" dieren meer plaats vond. De Commissie concludeert anders. De moeielijkheid om in de biologische wetenschappen de feiten en hun samenhang met juistheid te leeren kennen, moet aansporen tot het overwinnen der bezwaren, vvat zonder herhaalde proefneming op levende dieren onmogelijk is. Met de beschaving staat de kwestie der vivisectie, naar bare meening, in hoege- naamd geen verband. Sentimentaliteit tegenover dieren heeft het sterkst gelieerscht, zooals onlangs in onze volksvertegen- ( 421 ) woordiging werd opgemerkt, in een maatschappij, op wier zedelijkkeil wel wat was af te dingen : de Fransche in liet laatst der vorige eeuw. Toen werden er maaltijden aange- riclit, waar alleen plantaardig voedsel genuttigd werd, om geen dierenmoord op zijn geweten te hebben, en velen, die aan die rnanie leden, bebben later gedurende de revolutie getoond, tegenover bunne medemenschen met minder senti- mentaliteifc te zijn vervuld geweest. Hiermeie zijn wij tot het eigenlijke, principieele punt van verscbil gekomen, dat er tusscben de Vereeniging tot bescberming van dieren en de beoefenaren der biologische wetenschappen bestaat. Door ervaring bekend met het on- uitsprekekelijk leed, dat ziekten onder bet menscbdom te weeg brengen, bebben de geneeskundigen ten allen tijde getracbt, den aard der ziekten en bare oorzaken op te sporen, om haar met vruckt te kunnen bestrijden, of, ’t geen nog beter is, te voorkomen. Nauwkeurige waarne- ming aan bet ziekbed is daarvoor een eerste vereisclite ; maar alleen bleek zij niet voldoende. Waarneming onder bepaalde, willekeurig in bet leven geroepen omstandigbeden : bet experiinent, in een woord, sebeen hier, zooals bij andere natuurkundige wetenschappen, een kracktige befboom tot vooruitgang te kunnen zijn. Zoo werden de experimenten- teele phytiologie, patbologie, geneesmiddelleer en toxicologie in bet leven geroepen. Liefde tot de menseken gaf haar het aanzijn, en, dat de geneeskunde in onzen tijd meer dan vroeger in Staat is om menschelijk leed te verzachten, is aan haar te danken. Door de Vereeniging tot bescherming van dieren wordt het menschelijk lijden op den achtergrond geschoven, en het leed, aan dieren berokkend, met overdreven schelle kleuren in het licht gesteld. Bij de beoefenaren der bio- logische wetenschappen weegt het leed der menschen zwaar- der. Zij zien er dus geen bezwaar in enkele, ja zelfs vele, dieren leed te doen, wanneer daardoor het menschdom kan worden g^-baat, en gevoelen geen gewetenswroeging, indien later blijkt, dat zij zieh hebben vergist en het dier te vergeefs bebben opgeofferd, omdat zij zieh bewust zijn, ( 422 ) als eerlijke lieden naar liun beste weten te hebben ge- kandeld. Uit liet medegedeelde blijkt voldoende, dat de Commissie de derde vraag des Ministers : is het noodig door wettelijke voorziening vivisectie te verbieden of te beperken ? ontken- nend beantwoordt. Elke beperking acht zij onnoodig en zelfs schadelijk. Zoo heeft men het ook in andere landen begrepen. In Duitschland leed onlangs een ten tweeden male door de dierenbeschermers in het werk gestelde poging om eene wettelijke regeling der vivisectie te verkrijgen, schip- breuk, en in Engeland, waar zij werd ingevoerd, wordt haar bestaan betreurd, omdat men haar schadelijk acht voor de wetenschap en voor de maatschappij, en zelfs het gerechte- lijk onderzoek bij moord door vergiftiging daardoor bemoeie- lijkt wordt. De vierde vraag : zijn de door den adressant bedoelde verordeningen uitvoerbaar en do eftreffend ? Welke zijn in deze materie de rechtmatige eischen der wetenschap? be- hoeft, wat de eerste alinea betreff, na het medegedeelde geen beantwoording meer ; alleen omtrent de laatste alinea nog een enkel woord. Naar het oordeel der Commissie, zijn de rechtmatige eischen der wetenschap in deze materie eenvoudig deze: dat aan den beoefenaar der biologische wetenscliappen, zooals aan alle andere wetenschappelijke mannen, de vrijheid ver- leend blijve, die in Nederland ten alle tijde heeft bestaan, om te streven naar vooruitgang op het gebied zijner weten- schap, zooals hij zelf oordeelt dat dit goed en oorbaar is. Al had er in Magendie’s tijd een wet bestaan, in den geest als het bestuur der Vereeniging tot bescherming van dieren die nu wenscht ontworpen te zien, zij zou de vivisectien, die Magendie verricht heeft, niet hebben tegengegaan, en zonder eenig politietoezicht is het aantal vivisectien in onzen tijd tot het strikt noodzakelijke beperkt geworden. Men spreke het »zondig” niet uit over personen, die ge- acht kunnen worden op dezelfde hoogte van beschaving ( 423 ) en zedelijkheid te staan als het bestuur der Vereeniging tot besclierming van dieren, maar die als beoefenaren der biologische wetenschappen, waaraan zij hun leven hebben toegewijd, en dus als deskundigen, een andere overtuiging hebben omtrent de beteekenis en de resultaten van de expe- rimenteele methode bij de studie der levensverschijnselen. A. HETNSIUS. W. KOSTER. B. J. STOKVIS. B IJ D K A G E TOT DE KENNIS VAN NORMAAL CYAANZUUR. * * • DOOR E. M U L D E R. VIERDE GEDEELTE *). Als vervolg op onze laatste onderzoekingen werd een poging gedaan nader na te gaan, in lioeverre het geuit verrnoe- den, dat het ruwe product in hoofdzaakis: .r (NC . OC2 H5 , C2 H0 0) en het lichaam van Cloez: NC.OC2H5, #(N3C3, 3 0C2H5), kan geacht worden meer of min waarschijnlijk te zijn. Daartoe werd zoowel het ruwe product als het lichaam van Cloez aan een herhaald onderzoek onderworpen. Alvorens echter over te gaan tot nieuwe reeksen van waarnemingen, is nog een aanhangsel mede te deelen van proeven, wier uitkomst vroeger slechts ten deele kon worden opgegeven f). In een dezer, namelijk Proef I, was uitgegaan van 0,5825 gr., in Proef II van 0,343 gr. en in Proef III van 0,4805 gr. normaal cyanuurzuur aethyl, terwijl in Proef IV was geno- men 0,526 gr. van het lichaam van Cloez; deze stoffen werden opgelost in broom, de overmaat van broom liet men daarna verdampen, en vervolgens de broomverbinding disso- cieeren. Deze proeven aangevangen in een koud jaargetijde, *) Zie Verslagen en Mededeelingen der K. Akad. v. Wetenschappen, 2de Recks, Deel XVIII, p. 137 (1882) (verkort: B III). f) B. III, 143, 162. werden in voorjaar en zomer voortgezet. A stelt voor de toename in gewicht ; B liet gehalte aan broom, bere- kend naar A, op 100 gew.d. der verbinding ; C bet aantal weken sints de vorige bepaling, met uitzondering der eerste opgave betrekking bebbende op bet totale aantal weken van af bet begin der betreffende proef. ( 425 ) Ö ^ aiaasataaaasafc £ PQ o ^ ^. d ^ co Ci o 10 CO b*" o" ^ C o" ^ ^ ^ CO (M d CO %q o' co co~ o' I 1 lO JO J S! ffi » ifl (B ® CO to N oo t- ■# n ■<;^CC«OQO00cOO5«2COr— IOOOOO «C^fiCOCC!— Ir-^COOOOOOO^O^ o" cT cT o" o" cT o" o" o" o' o" ©“ © © © • > ^COc)«!Sa!(M01lfl«(f|INo!nB!(S pq lO O CO t> 05 IO lO C5 Ci IQ cs CsT co' ocT  r-©.— icojn©jo©r— ic»i— <©©o© 'ä^coeoodr-ir— lOOOCC oOO^O ©“ cT o" ©~ c o" c" o o" o“ o~ o" ©" o cT o 0O«ffi(SNff!(J!el(SN<MNff!l!)ffl a m ^ ^ o io h t» <e i> 'i' n oo a m CO CS I io  o" ©" cT cT o“  «r  CO O) CO CO CO O CO r*H O O iOCOOOC*r-<00000©0 cT co" cT cT ©~ ©" cT cT cT cT ©~ © o o Nonuaal cyaanzuur aethyl gaat bij gewone temperatuur niet over indamp; 0,5965 gr. was na twee maanden 0,594o, teiwijl dit gelinge verlies wel aan water is toe schrijven. De terugblijvende massa bij gemelde proeven ( 426 ) is een afgeleide van isocyanuurzuur, dat thans wordt voor- bijgegaan. Slechts wordt er op gewezen, hoe het broom onder deze omstandigheden ruiraschoots tijd en gelegenlieid beeft gedeeltelijk substitueerend op te treden, terwijl gevormd broom- waterstof aanleiding kan geven tot het doen ontstaan der keten van isocyanuurzuur. Het product van n. cyanuurzuur aethyl uit de oplossing in broom teruggebleven, vormt een samenhangende schijn- baar amorphe massa, en de dissociatie van het aanvanke- lijke additie-product heeft ook dientengevolge langzaam plaats. In zooverre kan het krystallijne product, erlangd met broom- luater, onder overigens gelijke omstandigheden, gemakkelijker ontleed worden. Dit laatste zou wellicht geschikt wezen, om het geh alte van versch ruw product en anderen te bepalen aan n. cyanuurzuur aethyl, waartoe de volgende proeven strekken. Zij werden genomen zooveel mogelijk onder dezelfde invloeden, en vergeleken met een oplossing van n. cyanuur- zuur aethyl. Hierbij werd uitgegaan van de onderstelling, dat versch ruw product in hoofdzaak bestaat uit #(NC . OC3 H5 , C3Hß 0), en bij n. cyanuurzuur aethyl zooveel alkoliol ge- daan als overeenkomt met de verhouding : 3 N3C3 . 3 0 C3H5 , 3C3H60. Op 100 C.C. water werd genomen (de alkohol niet medegerekend) 0,6 gr. stof (beschouwd te zijn : # (NC . OC3H5). Van ruw product na staan werd verondersteld, dat het ge- noegzaam geheel bestaat uit #NC.OC3H5, en dus hiervan evenveel genomen als van n. cyanuurzuur aethyl. Op 25 C.C. oplossing werden gedaan 10,5 C.C. broom- water; alles in breede glazen buizen, gesloten met aan den hals toegesmolten glazen trechters. Na neerslaan met broom- water liet men het geheel een dag of twee en meer dagen (bij afsluiting van het licht) staan, om dan het krystallijne afzetsel te brengen op een (gewogen) schaaltje, dat werd ge- plaatst onder een exsiccator met zwavelzuur. Zoodra de massa op ’t oog droog was, werd gewogen en dit na een dag herhaald ; vervolgens werd het schaaltje geplaatst onder een exsiccator met kalk, en nu en dan gewogen, totdat het gewicht niet merkbaar meer veranderde *). 0 Zie B. III. 161. ( 427 ) I. A. Aan verseil ruw product werd genomen 0,9553 gr., dit opgelost in 97 C. C. water, en van deze oplossing 72 C. C. genomen voor de proef; B. van hetzelfde product werd 1,0105 gr. opgelost in 103 C. C. water en alles aangewend voor de bepaling; n. van ruw product na staan (namelijk onder een exsic- cator met zwavelzuur zie vroeger), werd 0,7855 gr. geno- men en bierbij gedaan 0,546 gr. alkohol, welk mengsei werd opgelost in 130 C. C. water, waarvan 25 C, C. werden afgezonderd voor de bepaling; III. A. van n. cyanuurzuur aetbyl werd 0,5955 gr. met 0,4375 gr. alkohol in 100 C. C. water opgelost, en biervan 25 C. C neergeslagen met broomwater. Bij de moederloog werd andermaal broomwater gedaan, maar niets meer af- gezet ; B keeft betrekking op dezelfde oplossing; IV. Een hoeveelheid van ruw product I werd in een toe- gesmolten buis bij 100° ongeveer 65 uren verbit, daarna biervan 0,944 gr. opgelost in 96 C. C. water en hiervan 25 C C. genomen; V. De laatste proef werd berbaald, alleen verbit bij 150° gedurende 48 uur, en uitgaande van nagenoeg eenzelfde boeveelheid stof de gebeele oplossing aangewend. Het gewicht aan afzetsel, aanvankelijk en na staan, be- droeg, berekend op 25 C. C. der oplossing of 0,15 gr. stof: I.  gr. 0,295 gr. • 0,033 # 1 0,031 * 1 0,0365 * 1 0,151 « 1 0,1375 , 1 0,032 „ 20 0,03 » 14 0,024 ,, 20 0,14 // 18 0,13 // 4 0.028 # 35 0,029 n 35 0,012 * 35 0,1165 // 35 0,119 // 31 0,027 » 49 0,027 « 49 0,0075 , 49 0,107 „ 49 0,114 » 49 0,11 // 58 Duidelijk volgt uit IV en V, dat verwarming onder ge- melde omstandigheden niet leidt tot omzetting van aethyl- IV. V. Werd niets afgezet. Zeer weinig afgezet en wel krystallen met vloeistof. ( 428 ) norraaalcyanaat , wellicht aanwezig , in aethylnormaalcy- anuraat. Voor alle zekerbeid werd proef I herhaald met een nieuwe bereiding van verscb product, en wel 2,05 gr., op- gelost in 209 C.C. water, terwijl de gelieele oplossing werd neergeslagen met bi'oomwater. Het gew. aan afzetsel bedroeg op 25 C.C. oplossing of 0, 15 gr. stof (na aftrek van den alcokol, zie vroeger): VI. gew. Aantal dagen. 0,032 gr. 0,031 » 1 0,025 » 30 0,022 » 49 0,021 » 58. De overeenkomst tusschen I (A en B) en VI is zeer groot. In ’t voorbijgaan worde medegedeeld, dat bet product van laatstgenoemde bereiding (hieronder aangegeven door 1) en twee andere bereidingen (2 en 3) bij staan aldus afnamen in gewicbt : 1. 2. 3. Aantal. Ver- V er- Ver- gew: dagen. schil. gew. dagen. schi]. gew. dagen. schi]. 76,3 gr. 12,3 50,3 gr. 49,3 64,0 » 1 7,4 40,8 » 1 9,5 32,7 7 6,6 56,6 » 1 6,4 32,9 » 6 7,9 29,4 14 3,3 50,2 » 5 2,6 30,4 » 7 2,5 27,7 33 1,7 47,6 » 7 1,2 28,9 » n ( 1,5 46,4 » 7 1,2 28,0 » 7 0,9 45,2 » 7 0,9 27,0 » 14 1,0 44,3 » 7 0,6 26,4 » 32 0,6 43,7 » 7 0,9 42,8 » 14 1,0 41,8 » 32 ( 429 ) De verschillen van twee elkander opvolgende wegingen zijn in de eerste periode veel grooter dan in de laatste, waarin zij voor eenzelfden tijd nagenoeg gelijk zijn. Het verlies, toeschrijvende m de eerste periode aan alcohol, en nemende hiervoor de verschillen: 1 2 3 76,3-45,2 50,3—28,9 49,3-29,4 geeft dit berekend op 100 gew. — d. versch ruw product aan alkohol: * (NC. OC2 H5, C2H6 0) eisckt : 12 3 40,7 40,5 40,3 39,3 p.c.. In verband met analysen vroeger *) medegedeeld van verscb ruw product, schijnt het dus, dat er inderdaad een losse verbinding bestaat met alkohol. Het kan duidelijk zijn, dat bet bestaan dezer verbinding niet met genoegzame zekerheid is aan te geven, al wäre bet alleen, dat in gemeld product wat voorkomt van amido-verbinding en n. cyanuurzuur aetbyl, terwijl bet nog altijd een vraagstuk blijft, of daarin wel NC.OC2H5 aanwezig is, en tevens of bet vlucbtige f) bestanddeel aan dit laatste is toe te schrijven. Over polymer isatie van normaal aethylcyanaat. Tot nog toe wordt aangenomen, dat bet lichaam van Cloez is NC . OC2H5 (en dat gemaakt met methylalkohol : NC . OC H3, enz.), en dit bij staan wordt gepolymeriseerd tot normaal cyanuurzuur aethyl. Maar noch bet eerste noch bet laatste is echter bewezen. Het vast worden bij staan van bet lichaam van Cloüz sluit niet in, dat hier polymerisatie plaats beeft, zeer wel kan reeds aanwezig n. cyanuurzuur aetbyl worden afgezet. Trachten we een en ander na te gaan. Indien mocht kunnen bewezen worden, dat polymerisatie in gemel- den zin plaats heeft, zou daaruit, met ’t oog op de analy- tische gegevens in de eerste plaats, met genoegzame waar- schijnlijkheid volgen, dat NC . OC2 H- kan bestaan, zij bet *) B HI, 157. f) B I 10. ( 430 ) dan ook in verbinding met aethylcyanuraat. Daartoe vooraf eenige voorloopige bescbouwingen. Versch ruw product levert bij neerslaan en wasschen met water, ongeveer 3 in gewicht aan het lichaam van Cloez, en dit laatste aan ruw n. cyaanuurzuur aethyl — dat echter nog wat vloeibare deelen zal bevatten (het ruwe vaste pro- duct wordt van de vloeibare deelen slechts bevrijd door filtreerpapier) — nagenoeg 3 — [ (meer naderende tot 3) ; nemen we hiervoor ] in gewicht. Een hoeveelheid van 273 gr. versch ruw product gaf een praecipiteer- en waschwater, dat (na indampen grootendeels onder een exsiccator bij gewone temperatuur) opleverde een krystallijn afzetsel, hetwelk opgelost in water bij läge tem- peratuur gaf (krystalwater-houdend) n. cyanuurzuur aethyl, na staan onder een exsiccator 2,84 gr. bedragende. Laten we gemelde hoeveelheid ruw n. cyanuurzuur aethyl aannemen te zijn zwver, dan zou 0,6 gr. versch ruw product 0,6 bevatten: ^ - — 0,05 gr. n. cyanuurzuur aethyl, en daar- enboven (273 : 0,6 — 2,84 : x) praecipiteer- en waschwater 0,6 medegerekend : 0,056 gr.. Berekend op = 0,15 gr. (of 25 C. C. oplossing, zie vroeger) zou versch ruw product bevatten aan n. cyanuurzuur aethyl : 0,056 4 0,014 gr.. Nemen we het gemiddelde van I (A en B) en VI, dan be- draagt het afzetsel 0,032 gr. van 0,15 gr. versch ruw pro- duct na aftrek van het gehalte aan alkohol, in welk afzet- sel (beschouwd als C3 N3 . 3 OC2 H5, 6 Br) zou wezen 0,01 gr. n. cyanuurzuur aethyl, en berekend op versch ruw product als zoodanig (zonder aftrek van alkohol) dan 0,0062 gr., dat nog al verschilt van 0,014 gr. (zie beneden). Uit de vroeger medegedeelde opgaven (I. II, III en VI) blijkt, dat het additie-product behalve broom nog wat anders verliest, voor een deel is dit broomwaterstof. Steeds werd genomen het gewicht der eerste weging (na drogen boven zwavelzuur) van het afzetsel. Amido-verbinding geeft met broomwater eveneens een afzetsel (zie ook later), in ( 431 ) rekening gebracht als additie-product van n. cyanuurzuur aethyl. Op te merken is, dat het afzetsel met het ruwe product erlangd en het lichaam van C’loez zieh wat anders verhoudt dan dat met n. cyanuurzuur aethyl. in zoo verre als het niet zoo snel afneemt in gewicht bij staan. Yoor- alsnog werd hierin geen aanleiding gevonden verschil in samenstelling aan te nemen. De quantitatieve bepalingen met broomwater hebben slechts een betrekkelijke waarde, dat ook duidelijk blijkt uit het volgende. In drie proeven met n. cyanuurzuur aethyl werd verkregen aan afzetsel : m A B B m, 161 0,3515 0,2915 0,279 gr. overeenkomende met een hoeveelheid n. cyanuurzuur aethyl : III AB B m, 161 0,108 0,09 0,085 gr. terwijl ingeval de oorspronkelijke hoeveelheid wäre bekomen, / 0,6' deze zou moeten bedragen 0,15 j^ = — j , dus is het verlies gemiddeld : 0,15 — 0,094 = 0,056 gr.. De uitkomst, zoo straks verkregen van 0,0062 gr., is derhalve te laag, en ter vergelijking met 0,014 gr. zou een betrekkelijke groote correctie zijn aan te brengen en daarmede worden 0,0098 gr. ; dat verschil duidt op polymerisatie. Product eener bereiding van het lichaam van Cloez, vroeger *) geanalyseerd en vrij wel overeenstemmende met de formule: x (NC . OC2 H5), had onder een exsiccator niet minder dan 130 dagen gestaan. Hierbij was zeer weinig afgezet van amido- verbinding. Geven we de cijfers van ’t begin af : *) B III, 159 YEBSL. EU MEDED. AFD. NATUUBK. 2de BEEKS. DEEL XVIII. 29 ( 432 ) aanvankelijk 5,836 gr. na 2 dagen 5,8332 » na afnemen voor een proef metbroomwater 5,2175 » na 15 dagen . , . . 5,198 » »130 » . . . . 5,1835 » i door toevallige omstandig- overgedaan op een l } heden had bet licbaam na schaaltje 4,8097 » < j overschenken twee dagen na 14 dagen .... 4,7036 » r ' gestaan aan de open lucht. Gemelde proef had gegeven *) aan afzetsel 0, 0873 gr. berekend op 0,15 gr. stof. Een bepaling gedaan met het product na al die maanden te hebben gestaan, gaf van 0,738 gr. stof aan afzetsel: 0,675 gr., dus 0,13 gr. (op 0,15 gr. stof). Na twee weken te hebben gestaan onder een exsic- cator met kalk was het afzetsel herleid tot 0,117 gr. Het bleek ook hierby, dat reeds voor de eerste weging na staan met zwavelzuur eenig broomwaterstof ontstaat. Gemelde bepalingen maken het niet onwaarschijnlijk, dat er toename plaats heeft aan n. cyanuurzuur aethyl, nood- wendig te verklären door aan te nemen, dat aanvankelijk voorlianden is n. cyaanzuur aethyl : NC . OC2 H5, hetzij vrij, hetzij in verbinding met n. cyanuurzuur aethyl (zie later). Er werd thans een poging gedaan, de methode ter be- paling van het gehalte aan n. cyanuurzuur aethyl beter in te richten. Zoo is het niet wel mogelijk, met genoegzame nauwkeurigheid te bepalen, wanneer het afzetsel met broom- water droog is, en voorzichtigheidshalve werd daarom niet later gewogen, dan zeker noodig was. Uit het medegedeelde volgt genoegzaam, dat men niet kan wachten tot al het broom er uit is, in zooverre als het broom meer en meer substitueerend inwerkt, afhankelijk zeker van verschillende *) B III, 161. ( 433 ) omstandigheden. Met het doel om te trachten eenige mr- betering aan te brengen, liet men het afzetsel (inet broom- water crlangd) drogen met zwavelzuur en plaatste er bij een buisje met broom. Maar nu deed zieh bet verschijnsel voor, dat dit broom zieh verzamelde in bet sebaaltje met bet voebtige afzetsel, waarmede bet beoogde doel was mis- lukt, omdat de proef nu die was geworden, vroeger gedaan met een overmaat van broom, dat niet leidde tot een ge- noegzaam constant gewicht. Met bet product eener nieuwe bereiding van bet liebaam van Cloez (bad 24 uur gestaan in een luchtverdunde ruimte met zwavelzuur) werd nog een bepaling gedaan met broomwater. Een boeveelbeid stof van 0,674 gr. (opgelost in 112 C. C. wa- ter) werd neergeslagen en aan afzetsel verkregen 0,637 gr., dus op 0,15 gr. stof (of 25 C. C. oplossing) 0,142 gr.. Na twee dagen was het afzetsel berleid tot 0,613 gr , maar. als bij vroegere proeven, eenig broomwaterstof gevormd, waarom, als werd medegedeeld, de eerste weging wordt genomen. Toe- vallig bad het afzetsel met broomwater wat langer (namelijk 4 dagen) gestaan, en de proef werd dus herkaald. Nu gaf 0,6792 gr. stof aan afzetsel 0,663 gr. of op 0,15 gr stof aan afzetsel 0,146 gr., dat genoegzaam met het vorige over- eenkomt (na drie dagen was bet herleid tot 0,628 gr ). Het product van laatstgemelde bereiding werd nagenoeg te gelijker tijd vast met dat van een vroegere bereiding (p. 432), hetwelk maanden bad gestaan en toen gaf 0,13 gr. aan afzetsel, maar aanvankelijk 0,0873 gr.. Tot nog toe is bet niet meer mögen gelukken, alhoewel schijnbaar werkende . onder dezelfde omstandigheden, om bet liebaam van Cloez te maken met zulk een betrekkelijk laag gehalte aan n. cyanuurzuur aethvl; in zooverre heeft dus de bepaling met 0,0873 gr. aan afzetsel een betrekkelijke waarde. Vergelijkt men het gewicht aan afzetsel verkregen met n. cyanuurzuur aetliyl bedragende op 0,15 gr. stof een hoeveelbeid van 0,307 gr. (namelijk het gemiddelde van 0,279, 0,2915 en 0,3515 gr.) met dat van bet liebaam van Cloez, dan komt bet product eener bereiding met 0,0873 gr. aftreksel ongeveer overeen met de formule: 29* ( 434 ) N3 C3 . 3 (0C2 H5), 6NCOC2Hr), en dat der andere bereiding met N3 C3 . 3 (0C2 H5), 3 NCO C2 H5. Ter contröle werd het licliaam van Cloez op nieuw gemaakt op de gewone wijze, en dus ook geplaatst in een luchtledige ruimte. Al zeer spoedig (gedeeltelijk reeds bij staan in vacuo) ving de massa aan met vast te worden en werd verhit in een luchtbad tot ongeveer 30°, om deze liomogeen te maken. Een hoe- veelheid van 0,631 gr. stof gaf aan afzetsel 0,616 gr., dus op 0,15 gr. stof een hoeveelkeid van 0,146 gr. (na drie dagen herleid tot 0,61 gr.). Het product dezer bereiding van het lichaam van Cloez bestaat dus als het vorige voor ongeveer de lieljt aan n. cyanuurzuur aethyl , en de eerste bereiding (zie vroeger) voor nagenoeg een derde gedeelte. Ten einde den invloed te leeren kennen der aanwezigheid van amido-verbinding bij alle vorige bepalingen met het lichaam van Cloez, versch ruw product en dit laatste bij staan, werd het afzetsel bij staan van versch ruw product (welk afzetsel blijkbaar een mengsei is van mono- en diamido- verbinding) neergeslagen met broomwater op de gewone wijze. Een hoeveelheid van 0,5505 gr. stof gaf aan afzet- sel (schijnbaar droog) 1,0119 gr. (nagenoeg kleurloos), na drie dagen herleid tot 0,555 gr. (kleurloos), en dit na drie dagen tot 0,306 gr. (zie vroegere bepalingen met n. cya- nuurzuur aethyl) ; broomwaterstof werd niet waargenomen, maar zal toch wel zijn gevormd. Het afzetsel was aanvan- kelijk vrij volumineus en moest 12 dagen staan alvorens op ’t oog te zijn gedroogd, niet het geval met dat van n. cyanuurzuur aethyl. Het product eener nieuwe bereiding van het lichaam van Cloez gaf 0,144 gr. afzetsel op 0,15 gr. stof. Na ongeveer 8 weken te hebben gestaan, waarbij de vloeibare massa vast was geworden en alzoo het grootste gedeelte van dezen tijd had gestaan, werd verkregen 0,161 gr. aan afzetsel. Maar de oorspronkelijke hoeveelheid stof 6,797 gr. was bij staan herleid tot 6,3455 gr., alzoo 0,4515 gr. afgenomen, dat een verandering maakt van 0,161 gr. tot 0,149 gr. afzetsel (bij een vroegere bepaling was de vermindering in gewicht betrekkelijk gering en werd daarom niet in rekening ( 435 ) gebracht). Het vast worden had alzoo geen noemenswaar- dige verandering doen plaats hebben aan n. cyanuurzuur aethyl (0,149 — 0,144 = 0,005 gr.). Zonder ver te zijn ver- wijderd van de waarheid, kan men dus zeggen, dat bet vast worden slechts scbijnbaar bestaat in een gepolymeriseerd worden van NC.OC2H5, aangenomen, dat dit laatste aan- wezig is (zie later). Uit de vorige proef zou als waarscbijnlijk kunnen afgeleid worden, dat bij bet vast worden betrekkelijk meer vervlucb- tigt. Dit schijnt echter niet bet geval te zijn, daar van de oudste bereiding van Cloüz (zie vroeger) ; (na aftrek der boeveelbeid, verbruikt ter analyse) bedragende een hoeveel- beid van 3,9146 gr., na 92 dagen een gewicbt bad van 3,8561 gr., dus was verminderd met 0,0583 gr., dat be- trekkelijk niet veel is te noemen. In ’t voorbijgaan möge bet volgende worden medegedeeld. Van een ruw product, dat 5 maanden bad gestaan, gaf 0,7375 gr. stof aan afzetsel 0,6625 gr. (na twee dagen staans met zwavelzuur : 0,6475). Berekend op ruw product verscb (49,3 gr. stof werden herleid tot 26,494 gr.) is 0.7375 gr. terug te brengen tot 1,372 gr. (49,3 : x — 26,494 : 0,7375), en na aftrek thans van den alkobol tot 0,832 gr. stof, die dan geeft 0,6625 gr. afzetsel en dus op 0,15 gr. stof aan afzetsel: 0,119 gr. afzetsel, welke uitkomst duidt op polymerisatie (met het versehe ruwe product was geen bepaling gedaan met broomwater). Over wijzigingen in de methode ter bereiding van het lichaam van Clokz. Ten einde te weten, of in bet ruwe product (verscb) betrekkelijk veel amido-verbinding voorkomt, werd uitgegaan van niet minder dan 76,3 gr. na staan gedurende 90 dagen onder een exsiccator herleid tot 41,8 gr., mede- gerekend het afzetsel aan amido-verbinding. Dit laatste be- droeg. na tusschen filtreerpapier te zijn bevrijd van de vloeibare deelen 1,585 gr , dus ongeveer 2 p. c. van bet ruwe product (verscb). Men mag dus aannemen, dat van amido-verbinding aanwezig is in het ruwe product (zie later). Het vloeibare deel, afgesebonken van amido-verbinding, be- droeg 37.3 gr.. Viermaal achtereenvolgens gewasschen (van ( 436 ) een neerslaan is liier geen sprake) met 25 C. C. water, bleef terug 25,2 gr. (na een paar dagen te hebben gestaan onder een exsiccator). Hiervan werd wat afgenomen voor een bepaling met broomwater (zie later), terwijl overbleef 24,2 gr., dat zieh bij staan verbield als volgt: na  Een hoeveelheid van 0,5305 gr. stof gaf aan kooldioxyde 0,9351 gr. en 0,3253 gr. water; 0,4116 gr. stof gaf bij 14,5° en 756.2 mm. (gecorr.) 75,5 C. C. stikstof. Op 100 gew. — d. : koolstof .... 48,0 waterstof ... 6,8 stikstof . . . . 21.4. Blijkbaar is bet gebalte aan amido-verbinding grooter dan bij bet volgen der gewone bereidingswijze van bet liebaam van Cloez, zoodat gemelde wijziging geen verbetering is te achten. De proef met broomwater leverde bet volgende re- sultaat op. Een boeveelbeid van 0,8842 gr. stof (na weken staan) gaf aan afzetsel 0,753 gr. (na staan met kalk ge- durende 8 dagen 0,7 24 gr. en na 36 dagen 0,63 gr ) bere- kend op 0,15 gr. st. of overeenkomende met 0,128 gr.. Geeft 0,8842 gr. stof aan afzetsel 0,753 gr., dan is dit van 25,2 gr. alzoo 21,4 gr. aan broomafzetsel, welke 25,2 gr. at- komstig waren van 76,3 gr. versch ruw product, of, alkobol niet medegerekend, van 46,3 gr. stof. Aangenomen eens, dat deze 46,3 gr. stof geen n. cyanuurzuur aetbyl, noeb amido-verbinding inbielden, bebalve dat aanwezig in gemelde 25,2 gr. (liebaam van Cloez gemaakt naar de gewijzigde metbode), zouden dan deze 46,3 gr. stof geven 2 1 ,4 gr. afzetsel (noodwendig te laag berekend), dus 0,15 gr. stof aan broomafzetsel: 0,069 gr., terwijl verscb ruw product (na aftrek van alkohol) gemiddeld gaf 0,032 gr. afzetsel. Er kan dus hier zeer wel polymerisatie ingetreden zijn, maar ( 437 ) van het ruw product (versch) was geen bepaling gedaan met broomwater. Het product, gemaakt naar gemelde metbode, werd vast zoodra het koude jaargetijde intrad. Na 10 weken staans (waarvan eenige 11a vast worden) gaf 0,7307 gr. stof met broomwater aan afzetsel 0,751 gr., dus op 0,15 gr. stof aan afzetsel 0,152 gr. (vroeger 0,128 gr.) ; hier zou echter een correctie zijn aan te brengen ten gevolge der verminde- ring in gewicht der stof bij staan (in de laatste 8 dagen werd dit alleen bepaald en bedroeg toen op ongeveer 20 gr. stof 0,039 gr.). Niet zonder belang was het te weten, of het eenig ver- schil maakt, wanneer bij de bereiding de oplossing van C2 H5 0 Na wordt gedaan bij die van Br C N of omgekeerd, zooals tot nog toe geschiedde ; de mogelijkheid toch bestaat, dat in het laatste geval polymerisatie wordt bevorderd. Een hoeveelheid van 2,0795 gr. (versch) ruw product gaf, op de bekende wijze te werk gaande, aan afzetsel 0,763 gr. (na twee dagen 0,751 gr.) ; als vroeger was het gehalte van ruw product (versch) aan alkohol afgetrokken, en op 0,15 gr. stof (gedacht vrij van alkohol) alzoo aan afzetsel 0,089 gr. , veel meer dan vroeger werd verkregen, waaruit in iedcr geval genoegzaam volgt, dat althans onder gemelde omstandigheden natrium-aethylaat niet medewerkt tot poly- merisatie. De bei'eidingswijze behoeft alzoo in dezen zin niet te worden veranderd. De aetherische oplossing van Br C N werd bij wijze van proef niet meer gedaan in een burette, maar uit een kolf langzaam gevoegd bij de andere oplossing. Een hoeveelheid stof van 2,012 gr. gaf aan afzetsel 0,543 gr. (na drie da- gen: 0,538), das 0,15 gr. stof (of 25 C. C.), alkohol als altijd niet medegerekend : 0,066 gr. ; 00k deze wijziging scliijut dus niet wenschelijk. Versch ruw product nuder beschouwd. Na 5 maanden te hebben gestaan, werd 49,3 gr. versch ruw product herleid tot 26,494 gr. (zie vroeger), dat langzamerhand aan amido- verbiuding afzette en wel J ,43 gr. (dus 2,9 p. c. van het versehe ruwe product). Zoodra zieh aanving n. cyanuurzuur ( 438 ) aethyl af te zetten, gemakkelijk waar te nemen, was de vloeistof afgeschonken van amido-verbinding, terwijl deze vloeistof wel- dra krystalliseerde naar de wijze van het licbaam van Cloez. Scheiding door waterdamp. Verseil ruw product inet water overgehaald geeft als eerste product een gemakkelijk brand- bare vloeistof ^alkobol), volgt een aangenaam riekende olie- aebtige vloeistof, die wordt neergeslagen met broomwater. Normaal cyanuurzuur aethyl gaat betrekkelijk gemakkelijk over met waterdamp, dus beeft men daarin in ieder geval geen eenvoudig scbeidingsmiddel. Ruw product, liet lichaam van Cloez en n. cyanuurzuur aethyl tegenover sublimaat. De vraag werd gesteld, of, ingeval bet licbaam van Cloez moebt zijn: X3 C3 . 3 OC2H5,.rNCO C2 H5, deze verbinding niet zou kunnen ontleed worden in aetbylcyanaat en aethylcyanuraat, b. v. met sublimaat, dat zicb wellicbt met dit laatste vereenigt. Bij wijze van een voorloopige proef' werd uitgegaan van een ruw product »m staan, en voor de samenstelling aangenomen : N3 C3 3 0C2 H5, 3 NCO C2 H5, terwijl N3 C3 . 3 0C2 H5 zicb wellicbt verbindt met Hg Cl2, derbalve op 426 gew.-d. van bet product aan sublimaat 171 gew.-d.; genomen werd echter op 1 gew.-d. product aan sublimaat 0,5 gew -d.. Bij de volgende proeven was de druk 30 — 40 mm., terwijl werd verwarmd. Het sublimaat was, langzaam in temperatuur stijgende. bij ongeveer 110° opgelost, en de massa ving aan te sebuimen. In een andere proef werd tweemaal meer sublimaat genomen met schijnbaar dezelfde uitkomst. Ver- bittende tot ongeveer 22u°, ging schijnbaar niels over be- halve zeer weinig van een krystallijne stof en vloeistof (welke laatste krystalliseerde en blijkbaar was n. cyanuurzuur aethyl). Een volgende proef toonde aan, dat 2,825 gr. ruw product, na staan bebandeld naar de laatstgemelde wijze, 0,803 gr. in gewicht was afgenomen. Werkende zonder kwikpomp en onder afkoeling van bet overgaande, bleek een kleine koe- veelbeid van een vloeistof te worden verdicht. Een koeveel- beid van 0,1567 gr. stof gaf aan ekloorzilver: 0,3334 gr. , overeenkomende met 52,6 p.c. ekloor ; blijkbaar aetbyl- chloride, zooals tevens volgde uit bet kookpunt. Het licbaam ( 439 ) van Cloez verhoudt zicli op genoegzaam overeenkomstige wijze. Dit schijnt, teil rninste niet in die mate, het geval te wezen inet n. cyanuurzuur aethyl (de proef werd geno- men zonder luchtpomp), in zooverre als slechts zeer wei- nig gasontwikkeling, en, onder afkoeling, geen destillaat werd verkregen (er werd evenwel met weinig stof gewerkt); dit zou dan eenigzins spreken voor de volgende reactie : 2 (NC . 0C2 H6) 4- Hg Cl2 - 2 C2 H5 CI + (NCO)2 Hg. Rum product bij verwarming in een luchtverdunde ruimte. Van ruw product werden lü gr, in een luchtverdunde ruimte (30 — 40m,J1) verhit; bi) 90 — 110° ging over 2 — 3 gr. (A), bij 130° — 150° ongeveer 5 gr. (B), terwijl in de retort terug bleef een gekleurde taaie massa, die na weken niet vast werd. Vloeistof A (nieerendeels alkohol) verdampte spoedig nagenoeg geheel onder een exsiccator, bevatte naar ’t scheen wat n. cyanuurzuur aethyl; vloeistof B (als A) geschud met water gaf (ook bij verwarming) een troebeling. Na staan krystalliseerde uit B eerst isocyanuurzuur aethyl, en later normaal cyanuurzuur aethyl. Ruw product na staan (en wel ongeveer drie maanden) gaf onder genoegzaam de- zelfde omstandigheden reeds onder 100° aanvankelijk iets af van een krystallijne stof, en eerst bij 245° — 250° destilleerde wat over van een vloeistof met aangeiiamen reuk; 0,5 gr. gaf met broomwater aan afzetsel 0,1975 gr. (tweede weging 0,194), dus op 0,15 gr. aan afzetsel 0,06 gr. ; blijkbaar was het meerendeeis isocyanuurzuur aethyl. In de retort bleef terug een gedeeltelijk vaste, gedeeltelijk dik vloeibare massa. Bij deze proef gaf 2 gr. stof ongeveer 0,5 gr. de- stillaat. In een andere proef werd sneller verhit en ving reeds bij 160° iets vloeibaars over te gaan, terwijl verhit tot 230°, destilleerde van 2 gr. stof 1,2 gr., en in een derde proef werd erlangd ] ,3 gr. van een lijvige vloeistof. Het verzeepen van n. cyanuurzuur aethyl en ruw product. Ten einde het verzeepen van n. cyanuurzuur aethyl enz. te bevorderen, werd aanvankelijk genomen een oplossing van K 0 H in abs. alkohol, maar de vorming van gekleurde stoffen belette hiermede voort te gaan, tevens het geval, ( 440 ) alhoewel in mindere mate met alkohol van 82 p.c.. Dien- tengevolge wert! genomen potassa in water en gewerkt met een oplossing van 1,34 S.g. (27 pc.);op0,l gr. n. cyanuur- zuur aethyl werd genomen 3 gr. dezer loog (waarvan dus 1 gr, bevat 0,27 gr. kaliumhydroxyde. Zelfs bij 130° gaat bet verzeepen (in een toegesmolten buis) zeer langzaam. Ruw product (versah) werd bij 100° zeer langzaam, bij 120° vrij snel verzeept Drijft niets op de oppervlakte na de proef, dan is veelal alles verzeept Na verzeepen, openen der buis, uitnemen en spoelen van den inkoud, neutralisee- ren met zoutzuur, een balven dag laten staan, het afzetsel (indien gevormd) doen op een gewogen filtrum enz., bepaalde men liet isocyanuurzuur als C3 H2 KN3 03. Ter contröle van de metbode diende isocyanuurzuur in bepaalde boeveelheid gedaan bij gemelde loog. Ruw product (verscb) gaf een duidelijk afzetsel van C3 H2 KN3 03, tevens na aanvankelijk verhitten bij 150°, niet bij aanvankelijk verbitten bij 250°, in welk laatste geval n. cyanuurzuur aetbyl zeker werd overgezet in isocyanuurzuur aethyl, welk laatste met KOH geen isocyanuurzuur geeft ; op de loog dreef' dan 00k bij de laatste proef een vloeistof (zeker NH3 . C2 H,). Later zullen quantitatieve verzeepingsproeven worden medegedeeld, gedaan in een platinabuis (geplaatst in een glazen buis), daar bet glas bij 120° en vooral bij 150° te veel door deze loog wordt aangetast. 