title: Fabelen en Vertelsels, in nederduitsche Vaerzen Gevolgd.
creator: Christian Fürchtegott Gellert
text: Gy ftaat hierdoor verrukt. 't Gelagch der vruchtbre ftreeken ^ Het ademen des winds , het bly geruisch der beeken^ Dezang van't vooglenkoor, het dartlen van *t gediert', 't Is all' voor u , voor u dat alles hoogtyd viert ; Eq gy, onfdiuldig, vry van zielbezwaarenisfen , Treft vreugd en wellust aan , waar duizenden die misfen. Door nyd gepynigd noch door gierigheid verhit, K^t gy^ die weinig zoekt> zelfs meer dan gy bezit. Gy io8 RtkdomenEer. Gy denkt fteeds aan uw' pligt, aan uw kortftondig leven ; Niet zonder vreugde aan hem, die't milduheeftgegeeven. Gy ziet door hcm , die was eer 't fchepflen heir beftond , 't Ontwerp tot uw geluk van eeuwigheid gegrond; Ook dat tot 's worms geluk, die \ oog i) naauw* kan toonen , Zieh in een' zandkorn voed , cd plaats vind daar te woonen« Van uwen Vriend vermeid, of aan uw EgaSs zy% I Moakt dikwyls klein vermaak u opgetogen bly« El) als u leed ontmoet, (wie heeft geen leed te draagen ?3 Dan is 't alrede een troost het hem of haar te klaagen» Gy vind, vyandiglyk, door lastring u beftreßn: 't Valt hard ; doch troost genoeg , gy gaaft daartoe geen reön» Gy moet door onge val of roof uw goed ontbeeren : Walt hard ; doch troost genoeg, God blyft al de aardVegeeren« Gy voelt eeqe andre fmart; u treft of ziekte of pyn; Doch troost genoeg, niet krank door eigen fchuld te zyn. De dood doet vrouw of vriend of *t eenig kroost u dcrven : *t Valt hard ; doch troost genoeg , zy waren waard' te llerven« Dus zy uw dier])aarst goed een wys , God vrucbtig hart 1 Dit, die vergroote uw' lust, dit mindere uwe finart; RyCDOMEMEtK. 109 Dit zy uw roea, uw ichat, uwhoofddoel hier in 't leven. SchooQ u al 't aardsch begaf , dit l^an u nooic begeeven. Van zulk een eigendom bewust in uw gemoed^ Verkocht gy dit geluk niet voor al 't waereldsch goed : Want, van die hart oncbloot, is 't groocfte der vermaakeit Em zinsbedwelmiog, die haar werking ras zal flaaken. # # # D £ DE CHRISTEN. vJy j die den Christen finaad! weet ge Jets in ayne Leere, 't Geen met de Reden ftryd, en God niet ftrekt toteere? Verdient die Leer uw'haat, verdient ze uw'fchimpen fpotf Toon ons volmaakter heil en een' vohnaakter God Dan ons de Schrift doet zien: kom, toon ons fchooner pUgten; Meer aandrang om ons fteeds naar Gods bevel te richten; Meer deugd tot zelfbeftier en nut van 't algenieen ; Meer troost als wy voor God tervierfchaarmoetentre&i; Meer licht als ons begrip met twyfeling moet kampen; Meer grootheid in geluk ; . meer zielekalmte in rampen. Breng ons een Leer voor 't oog, die beter voor ons waakt; Ons meer gerust^ meer wys en meerder deugdzaam maakt: 'kZal, als beipottenswaard', met u de Schrift dandoemen; Haar woorden menfchelyk , en de wven goddlyk noemen. Vertoon ons zulk een Leer : zo niet , wees dan voortaan Een Christen , zo ge oprecht de waarheid vöör wüt flaan. 'k Vrecf L^.. Db Christbk« in l Vrees anders dat uw harc, om zyn gebreken te eeren, Dien God niet keimen wil , dien zyn Gezanten leeren. Op, Dichtkunst I eer bem, wien de Vrygeest trotsdi beticbt« Stel, tot des Christens roem^ desChristens beeld in 't liebt. Is hy de Wysgeer niet) die, ftreevend' naar de Waarheid» HasQ-lesien volgt^en denkt, verbebt door baare klaarbeid? Hy acht de Reden boog, en daar zy zwicbten moet, Word door een goddlyk bebt bem dit gebrek vergoed. Hy fchift den waan van't waare,en zai door trots nooi t d waalen; Is van vooröordeel vry , en kent de naauwe paalen Van 't menfchelyk verfland , waarvoor , boe 't raame of gisP, God dikwils donkerbeid , de menscb een i^adiel is. Hy necmt de Wysbeid aanvan 't Goddlyk onderricbten, £a 't is baare uitlpraak) die ^yn twyfeling doet zwicbten , Die 't liebt hem fchenkt waardoor de nevelen vergaan , En Gok dein moed om voor de Waarbeid pal te ftaan, £n op de Logen , die fleeds de Ondeugd in bet dwaalen Befchermt en voorftaat , door 't Geloof te zegepraalen. Hy kent zich-zel v* en God , wiens woord bem byfland bied, Zo kende Socrates of Plato de Almagt niet. De 111 O e C H & I S T E 1^^ De Christea zegt: Door u ben ik, 6 God! in leven« Den hemel en zyn heir bebe gy 't beflaan gegeeven. Gy fpreekt, en 't is 'er: gy gebied, en 't heeft zyn* fianiL XJw goedbeid , uwe magt omringt me aan allen kant« Gy iyt de fterke God , wien zee en aafde looven. De beemlen prediken uw wondren ons van boven« Gy zyt de bron myns heils : u bidde ik dankende aan» Gy boort elkg bede, en'zyt gepeed ons by te ftaan; £n als ik uwe hulp geniet , zo hoog van waarde y Wac vraag ik^ buiten u, naar hemel dan of aardet Gy donderc in de luchc, en (chrik vervulc het land: Nog vrces ik niecs , want gy , gy houd my by de hand^ Als ik de majesteic van 's bemels ruime boogen ^ De zon en maan belchouw, dan roep ik^ opgetogen 9 Wat is de mensch , 6 God 1 dat gy aan hem gedenkt ! Ontelbaar is het goed 9 dat gy hem daaglyks fchenkt« Als (chaapen leid gy ons in maifche en vruchtbre ftreeken ; Vervult ons hart met vreugd ; laat ons geen (pyze ontbreeken. Gyzaagtme, eer nog uw band deezeaard' haar grondvest gafr Eer gy my 't licht deed zien woogt gy myn' voorfpoed af En ÜJtCHktiTtlt» 113 £d al de elenden, die my oefnen in die leVeii. Myn dagen waren in nw boek reeds opgcfchreven. Gy zyt der moeden rast : gy ftaat de vroomen by. 6 Ood, die gaam Vergeeft! Waar k een God als gy? Op Wien zou 'k , buiten u 9 vertrouwen y Heer der Heeren 7 Gy zyc myn hulp en fteun : wien anders zal ik eeren ? Hoe zacht is uw bevell ,, Geef my uw hart, mynZoonl yy Bemin me : ik Ben uvr fchild en onwaardeerlyk loon.'' Heer! uw gebod is heil, en uwe waarheid leven. Zou ik een* God Van liefde ooit kunnen Wederftree ven ? Vergeefs lokt my*t geluk, wtor de ondeügd zidi onthoud. Kan ik een zondaar zyd , daar My uw 00g befdiouwt ?^ Ook zal nooit dat geluk by my in 't heimlyk flaagen y Want gy zalt aller werk eens voor ^t gerichte daagen« Vergeefs lökt wellust my door *t zoet van haar genot. 'k Weet dat myn ligchaam hier een tempel k van God. Zoude ik ooit trotfchelyk naar roem van menfchen haaken ? Neen , Heer ! als gy my eert y mag my de mensch vry laaken« Zou 'k fchatten minnen , en myn' God om hun waardy ' Verlaatco? Gierigbeid is loutre afgodery« III. D£si^ H Zoti 114 D E ..C U B. I S T E Ni Zou ik myns naascen roem door foiaad of laster hoonen ? Hy,die zyn' brocder haat, kan nooitGodsRykbewoonen. Zou 'k u verloogchnen als Tyraonen dreigen? Gy, Gy zyt der Vorften Heer : gy fpreekt : ftraks Valien zy. Zou 'fc u verloogchnen als u Spotters tegenblaffen ? U,HeilaDd!biddeikaaQ:gy zult op'tftrengstbenfliaffen. Verloren Zondaars ftrekt uw krais tot ergemis , Daar'c ons door 't waar geloof een dierbre zegen is. Dürft zieh een Sterveling voor God rechtvaardig achten T En wie toch,dan Gods Zoon,kon ooit Gods toora vcrzachten ? h niet het fcheppen van een waereld evcn groot Als een gcvallene te rcdden uit den nood? VVat brgin kan'sHeilands liefde cneedlegrootheidmaalen? Als Zoon der Almagt uit Gods rykstroon neSr te daaleu ; Zich-zelv'vcmeedrcnd'jflecds in ootmocd voort te gaan; Als Tolk der Waarheid aan den fpot ten doel te flaan ; Veel wonderen te doen, en, aan het kruis geflagen, Met wecrgaeloos geduld der menfchen n:huld te draagen die te zyn, die hen.een eeuwig heil verwerft; : hart is Goddiyk groot, dat voor zyn' Vyand fterft. Vcr- & X C il R I S T £ N« 115 Verfchrikt de Reden niet ? Ja ; 't moet haar fchrik verwekken. Te zwak zy nde om Gods raad omtrent den mensch te ontdekken^ Bid ik zyn menfchenmin, waarvoor ik flil moet ftaan, ^God is geen mensch als ik ,) in diepen ootmoed aan« De dag der eeuwigheid zal meerder fty ontvoüwen , En Jefus liefde my verklaaren door aanfchoüwen. Oneind% is het heil , my door 't Geloof bereid. Geroemd zy de Oppermagt, geroemd in eeuwigheid I Zo fpreekt de Christen : dit gelooft hy : zie van binnen Zyn hart nu verder ; en gy zult hera moeten minnen* Verftrekt zyn Leer alleen tot oefrilng Van 't verftand ? Heeft tevens , by dat licht , de trots hem overmand ? Neen 9 eedler word zyn hart. In 't dempen vän de lusten ^ Die, tegen't redenlicftt, zyn heil en't uwe ontrusten, Beftaat zyn ampt: doch hy yerwint niet door een kracht^ Die nu door baatzucht , dan door trots word voortgebragt i Niet als voor menfchen » door 't uitwendige bedrogen j Neen , hy vervult zyn' pligt als voor Gods alziende oogen^ • Dier pligten ftrengheid > die gy naar en treu rig vind , Maakt hem den blydften mensch : hff weet God is zyn Vrind« I • ii5 Dz Christen, 't Is waar, zyn pUgt is ftreng, zyn arbeid vol bezwaarcn; Doch hoe veel kracht kan hoop op cindloos heilniet baaren! * Zyn ziel gevoelc dit heiL £en leven na den dood Gelooft hy naar Gods taal , en zyne zege is groot. Is 't hartniet edel, 't geen u broederlyk wil achten? Zieh gaarn met u vierheugd ? zyn'rou w paart met üw klagten ? De Christen ziet uw' fchaC: geene afgunst baart hem pyn» Zyn eigen heil doet hem voor *t uwe waakzaam 2yii ; En als ge elendig zyt, zal hy zieh willig fpoeden Om u 5 van 't geen hem God gefchonken heeft , te voedea De Christen dient u niet ora aardsch belang, om eer : 't Bcvordren van 't geluk der menfchen is zjn Leer ; En zondcr dat mcn 't merkt, zal Iry u hier door raade» » Ten nutte weezen i ginds u Byftand bien door daaden. Vooräf Ipoort hem daartoe uw dankbaarheid nfet aan : Ncen , 't geen hy Broedren doet, heeft hy aan Godgedaan-^ Ecn dronk, waarmeS zyn dienst den dorftigen bejegentj Eon aanblik troost,waarmee zyn hart vermoeiden zegent; Eon raad, waarmeS hy u in angst en kommer (terkt; Niets, weethy, is zo klein, oft word van God bemerkt. Haast DeChristen. 117 Haast zieh de ix)oshe]d ia 'c bcrddcnen van gefchillen , Zyn goedheid haast zieh om der Broedren twist te ftillen. Hy ftaat vcrdrukten vöör : hun lyden baart hem finart ; £n is zyn hulp te zwak , zo arbeld toch zyn hart. Hy helpt behoefcigen de middlen gaam verzinnen Om door hun vlyt, in rust, hun eigen brood te winnen. Voor teedre weezen, door zyn milde band gevoed, Legt hy een deel ter zyde uit zynen overvloed; En fpaart het goed , dat Pracht en Hoogmoed ras verteeren, Om weduwen te vo6n > der kranken nood te weeren. Nog fterker deeit zyn hart in uwe oprechte deugd. 't Geluk van eene ziel baart hem de grootfte vreugd. Zyn voorbeeld is uw-gids. Ontbeert gy goede zedcn , Hy geeft u lesfen y en verfterkt die door gebeden. Ziet hy een braave ziel aan 't wanklen door den fpot Van 't fmaalend Ongeloof , hy word terftond haar God. Ziet hy een' Jongeling zieh naar den dwaalweg fpoeden, Hy fnel^ als waar* 't zyn Zoon , om zyne jeugdtehoeden. Z\7ygt hy, uit needrigheid, als gy iets kwaads verriebt, Zyn leerryke aanblik roept u echter tot uw' pligt*. H 3 Wees iiS DeChristsh. Wees groot » maar boos van hart; hy zai u fier verachten, W^es arm en vroom; by zal naar uwe liefde trachten. Verftoorc zyn reinq mond uit fchimpzuchc ooit uw rust? Hy dekt uw feilen ; maar verbreid uw deugd tuet lust; £n zal, als La^raars uw' goeden naam belaagcn» Vol moeds zyn' eigen roem voor u en de uwen waagea Ily is de waare Vriend: hy, in zyn liart verbeugd, Bevlytigt zieh daC ook uw hart deele in die vreugd. Bevryd van lusten, die de vriendfchap wederftreeven, Smaafct hy haar vol genot: üefdeoefning is zyn leven. 'k Weet dat hy my, gelyk zich-zelven eert en mint 2yn omg^ng geeft my moed : 'k vertrouw hem Vrouw en Kind; My-zelvcn : op zyn' raad kan ik myn' heilikat bouwen. Hoe ! zoqde ik bem , die God voor oogen heef c , mistrouwen ? De Christen is 't allö^o, die geene wniak ooic zoekt; Dien mint, die henivervolgt; dien zegent, die hem vioekt, Hy blyft zich-zelv' gelyk, en denkt : Men moog' my fchelden. Myne is de wraak, zegt God, en ik, ik zal 't vergolden. Beledigd , blyft hy zelfs een Menfchenvriend in nood. Vyand hongert ; hy voorziet hem Araks van broocL Zyn Dk Christen. 119 Zyn Vyand derft kleedy ; de Christen , ongebeden , Doct edelraoedig dien , die hem vervolgd hecfc , kleeden. Maar hy, die fchimp verdraagt, is die wel grootvanmoed? Wreek ik met meerder roemiöyneeerniet doormyn bloed. Ais ik op 't onrecht tracht door 't ftaal te zegevieren ? Myn moed zoekt uwen val. . • Dit is de moed der dieren. Dwaas ! roept de Reden , hebt gy recht op 't leven ? ftryd : Vel uw party : maar denk dat gy een Moorder zyt ; Ecn Vyand van uw Land, wien zyne Wreekers zoeken; Voor God een muiteling , wien alle heemlen vloeken, Maar wreekt myn arm zieh niet, dan word myn naam ten Ipot. De Waereld. . . Is zy meer dan een ontzagchlyk God ? Ea mag een Christen, die zyn bloed voor 't Land dürft waagen, ^ Schöon hy een' tweeftryd doemt , den naam van Held niet draa- Wie geeftjdoor pligt genooptjvan doodsängst minder blyk (gen? Dan hy , die vast gelooft : Ik ben onfterfelyk ? Zal hem , in 's Heeren band, d^e nood ontroerd doen weezen ? Neen ; doch wie God niet vreest , moet billyk alles vreezen. Gaa nu den Christen na y en treed zyn wooning in. Gegerd , bemind , is hy de vreugd van zyn gczin. H 4 Hy J2« De Cheistek. Hy doet door noeste vlyt zyn buis en welviart bloeijen» £n , fpaarzaam met verfland , die welvaart daaglyks groeijea. Zyn dierbre Vrouw, die hem den arbeid ligCer maakc, Loont hem met tederheid, daar hy al 't zoet van fmaakt. •t Geluk van 't Kroost tracbt hy , als Vader , op te bouwen, £n in hec hunneeerlang nog eens hetzyn'teaanfchouwen. Hy voimt bun hart met lust ; en 't wichtje , aan 's Vaders band Door Gods vrucht wys beftierd , geregeld door Verftand 9 Groeic in befchaafdbQid op ; en 't is zyn lust en levqn Aan aarde en bemel dus een waardig h'd te getiven, Verftandig, zonderlist; ftreng» s^onder bitterheid; Zelfs liefdiyk ftrafiende, en gebiedend' met beleid ^ Beftiert de Christen 't huis ; en bemelfphe bevefcn Zyn 't licht zyns wandeis y en de fchatten die hem ftreelen, Pen n^indren» die hem dient, bejegent hy naar recht; Geeft willig heip ?yn loon , en eert in zynen Knecht Een Goddlyk Schepfel, dat, gely^ niet aardfche Magten, Hier deugdzaam leeven moet om eindloos heil te wachten. Hy is des Knechten Vorst, doch nimmer zyn Tyran: Hy ftraft y en (oont hem Qok dat hy ver^ecvcn kan ; Hoyd De Cheistbk. 121 Houd hem van de ondeugd af ; vcrzacht zyn leed In 'c klaagen ; Beloont zyn' crouwen dienst , en fcbenkt hem blyde dagen. Hoe trou w , 6 Vorst zyns Lands ! gehoorzaamt hy u w magt ! Gebie, en uw bevel word ilraks door hem volbragt. De Godbeid, die hy eert, heeft^u ten txoon verheven: Hy fchraagt dien meczyn goed ; befchermc dien metzyn ]even« Misbruik uw magt : hy fineekt; maar hy trotfeert u niet> Dewyl hy zelfs dan nog uw majesteic ontziet. Eiscb wa C gy wilt; doch niets, dat ilryd met *s Hoogllen wetzen: Dan zal hy 9 hoe gedreigd ^ daartegen zieh verzetten. . Heefc norlcbe af keerigheid , die geen gezellcbap duld Maar alle menfchen fchuuwt , ooit 's Christensbart vervuld ? Neen ; hy geniet met lust > en zonder bartsweßrflxeeving , 'c Geluk van mensch te zyn , 't geluk der iaamenleeving. God icbiep hem niet tot druk. Men noodig' hem tot vreugd ;. Hyfchertstmetfyn vernuft; word by den wynverbeugdj Vind lust in 't fnaarenfpel ; en 'c ftreelt hem in uw wezen De gulle blydfcbap , in uw oog de min te leezen. Zelfs 15 dit vreugdgevoel in 't maatig vreugdgenot Ken dankerkentoi« voor genooten gunst aan God, H 5 Than$ 122 De Christen. -* TTians is hy blyde, opdat hy morgen met meer krachten Zyn' pligt als Burger en als Christen moog' betrachten. Zelfs midden in 't vennaak ftelt hy zieh perk en maat Doch zo uw omgang flechts in los geklap beftaat; In nuttlooze ydelheSn, die Dwaazen 't hart verrukken; In loos vernuft om de eer van andren te onderdrukken ; Is 't enkel vleizucht ; is 't de lust , waar'in gy blaakt Tot pracht, tot bal en Ipel, die uw welfpreekend maakt; Dan fchuuwthyuwgefprek: zyntydkan 't niet gehengen: Hy is te wys om dien niet eedler döor te brengen. Noemt gy 't welleevendheid , als ge , om niet ftuursch te 23^ , In woeste uitfpoorighefin , in 't zweigen van den wj^n , Of in vermeetlen Ipot u wakker hebt gekweten , Dan is de Christen geen welleevend man te heeten. Wat is zyn ziel gerast , terwyl de Vtygeest mort ! *:t Geringe is hem genoeg : die komt altoos te kort. Verwerfe hy zieh door list een goeddat hemzoukrenken? Is 't laffe laagheid, zyn het boeijende gefchenken, Waardoor allengs op hem de guijst der Grooten daalt? Te vreÄn met een bezit, dat hy door vlyt behaalt /»^ En D B C H R I S T X N« 193 En met verftand bewaart ; niet heet op eerbewyzen , Die flaafsch u kecenen , daar ze u in rang doen ryzen ; Aan 't dxnpt dat hy verfielt > en aan zyn^ pligt getrouw > Leeft hy bevryd van ramp, en gy, gy kwynt in rouw. 'c Verdriet der hovaardy > waarin de Trotfcben deelen; De zorg , waannede zieh de Vrekken zelf befteelen ; m De pyn , die Zweigers trefc, ten loon der overdaad ; De vioek, die Haaters zieh berokknen door hunn' haat; De ipyc y die Nydigaarts hun eigen hart doet knaagen ; 't Vergif , dac Brasfers moort in 't bloeijendft' hunner dagen ; De fchimp , die overäl Verkwisters volgt en ftraft j De haat, die dikwils zieh op de öndeugd wraak verfchaft; AI deeze plaagen, die der Boozen rust betwisten, Zyn u gantsch onbekend, ö deugdelyke Christen! En 't heilryk loon der deugd maakt hier u reeds verblyd. Maar drukt hem geen elende? 6 Ja; doch als hy lyd^ Dan ziet ge in 't helderst licht de grootheid van zyn harte^ Groot door den. Godsdienst, in het midden zyner finarte^ Het vuur vemidc zyn goed : de hagel velt zyn zaad. Smart dit den Christen niet ? Het finart hem ; doch Gods raad,^ Godst 124 D< Christen. Gods voorzorg word zyn troost. Als Twyflaars 't ergfte vree- Zegt by : God gaf ; God nam : zyn naam zy hoog geprezen !(zen, Nu drukt hem de annoede, en zyn leven is vol wee. Hy voek het naar gebrek, en draagc dien last gedwee. Hy j die de leliSn met zo veel gbns doet praalen ; Het hert voert naar de bron ; het lam weid in de dalen ; De jonge raven fpyst) zorgt die voor menfchen niet? Hy zorgt: ik hoop op hem: geduld dan in't verdriec. (ten, KwaadTpreekers fchenden hem/t Baart finart ; doch een gevTee- Van g^en vergryp bewust , doet hem dien hoon vergeeten. De Vyand, dien hy ipyst, krankt hem in zyn beftaan. 't Is roemryk kwaad voor goed geduldig teftndergaan^ De doöd der zynen velt zyn rust en blydfchap neder. Hy weent, en troost zich-zelv*: Ik zie eerlang hen weder. Men doemt hem om't Geloof. Hy vlucht , van have ontbloot ; Belyd den Heiland y die zyn bloed voor hem vergoot y En zegt) al laat hem God in 't leed geene uit&omst open : Schoon gy my doodde , 6 Heer ! ik zou op u toch hoopen. Zo vind hy roem in 't kruis , en rust daar 't wee hem knelt, Maar van wat plegtigheid g^t 's Christens dood verzeld { Ver- De Christen. 125 Verlegen > meld hem de Arts zyn eind' : fay booit die tyding ; Wint kracht ; drukt dankbaar hem de banden met verblydjng ^ En zegt : Almagtige ! myn hulp is dan naby. Gy roept : hier ben ik, Heer 1 ü, die fteeds over my Uw banden uitbreidde , en tot nu my ipaarde in 't leven 9 Zy hallelujaas y lof en eeu wig eer gegeeven ! ' Hoe menigmaal vergat myn hart zyn heil^ zyn' pügt ! En echter trad ge , 6 God ! met löy niet in 't gerichtT* Ootfatig het danklied, nu ik fterf, u opgedraagen. 'k Was veel te ontwaard'; te ontwaard' om al myn levensdagciip Door u getrouw behoed, in uwe gimst te ftaan : Dies bidde ik juictiende u met alle heemlen aan 9 U , Toevlucht van al de aard ! Vervtil myn vast vertrouwen j En laat myn dankbre ziel uw heerlykheid aanfcfaouven« Gy zyt genade en liefde , en blyft altoos myn deeL * Myn geest zal zaiig zyn , wyl ik hem u beveel. \ 2sX met de Heiligen, van heerlykheid opgeevea^ Aan de Engelen gelyk , u eeuwig zien en leeven. En gy , myn waardfte Vriend , die u den roetn verwerfe Dat ge in den dood zulks blyfc! vaar wel «• ! Hy Ipreekt^enfterft. Zaagt Jl6 DlcCHRtSTeK* ZaagCge u des Chiistens beeld en hart enpligtdustlmleil) Gy, die zynVyandzyt, hoekuntgeophem danfinaalen? Xs'c dwaasheid maatig, trouMr, oprecht, van luscen vry, In zyn' volbragten pligt vernoegd te zyn en bly*? Van eer, gezondbeid y rast en flaat den prys te weeten? Wien geeft gy dan den roem van bem uw' Vriend te heeten ? h hy bet, die om God en hemel daaglyks lagcbt; Die recht noch onrecht kent; die alles oorbaar acht; U eer engoedontrooft;uwVrouwzelfstracbtteonteeren; Het hart u ws Zoons verleid ; uw Dochter dürft fchoffeeren ? Maar , vraagt ge , zyn 'er wel veel Christnen > die *t tafreel Gelyken dat ge onsmaalt? 'kBeken het, neen; niet veel. Doch wat bezwaart ge u ? help , in plaats van u te ftooten A^n hun gering getal , help dat getal vergrooten. Neen 9 door de Reden, zcgt ge, is licht genoeg verfpreid : Haar volg ik. Volg haar vry: 'k weet dat ze u niet misleid. Fleeg met haar raad : laat zy de waarheid u berichten ; Doch doe uw lusten, doe uw dwaas vooröordeel zwichten, Hoor dan naar 't geen zy zegt : zy geeft getuigenis Dat, voor een menschlyk werk , de Schrift teuitmuntendis. Waag • D E C H R I S T S K. 127 Waag zonder trots u in haar diepten : toets de zaaken« Wie , wie zal ooit een werk, eer hy 't getoetst heeft ; wrai iken? Vraag haar: Waü is de Mensch? waartoe is hy op aani't Hy is Gods maakfel, die hem voed en trouw bewaarc. Onfterflyk is zyn ziel; en in die dal van traanen Moet hy zich-zelv' door deugd een fpoor ten hemel baai len« Is , als een Wysgeer aan de Reden vraagt om raad , Haar taal zo goddlyk als het WQord, dat gy verfinaad ? Vraag haar, zoGoddeezeaard'regeert, hoe'tkangebeoiren Dat dikwils de Ondeugd juicht ; daC wy de Deugd zien treciren? De Reden zwygt. Vraag dit den Godsdienst : deeze toont Dat God het goed en 't kwaad in de andre waereld loo*nt. Gy noemt deSchrift, uit fchimp , 't vemuft der domme leeltem] Doch laat van God en deugd de Socratesfen fpreeken ; Is 66n van allen in zyn reden zo gewis, Zo krachtig, zo verlicht, als een Apostel is? Homeer heeft de oppermagt van zyne Go6n geprezen« Wie is zyn Jupiter ? 'k Zou die niet willen weezen. 'k Ben, met watpracht hy ook door's Dichters kunst verfchyn' , Te trotsch om ooit zyn Vriend , veel tmn heö-zclf te zyn. Doch I t23 D K C H ft I s T c tr. Docbi welk eenGodheid word in Davids Choor verbeten f Waar om heeft geen Homeer dien God in zang befchreven ? \ AQ^odiescb Heidendom, vervoerd door blinden waan, RoepC hier een dier als God^ ginds planten koidende aao; Geefc eerst door zyne kunst hec houtblok boofd en leden, EneertdenGod, dien 't wrocht , vervolgens mec gebeden: Ja , maakc va(n deOndeugd zelfs, die 't in T^n hart verfoeki Een (jodheid, om wier hülp het bloed der oflFers vloek. Maar zy, die daaglyks in de fchool de wysbeid kerden; Met ii:hooner zeden» ook een beter Godheid eerden; Waarom, aan God en deugd gettoüw, onttrokken zy Het Volk aan de ondeugd niet, aan fnoode afgodery ? Waarom geboorzaamt de aard'deftem vanzwakkejooden? De vrede en Wj^heid zyn *t gevolg van hnÄ geboden. Zy z eggen : God beveelt dat ieder boete doe. Eenvoudig, zonder kunst, treed een Apostel toe; Verklaart de lusten , die de mensch zyn heil betwisten , Vol inoeds den oorlog; en de Heiden word eenQiriscen« Man gaat hem ftraks te keer : de Wysgeerdoemtzyn reen. De Lceraarwordbeftraft) befcbimpt: men zendhemheen: Hy Dt C ntLt s r t lt. 12$^ t!y ]yd remoegd den finaad , waarmed men heiftbejägenti ' Men dreigt : hy fiddert niet : men VIoekt heili zelfs : hy zegent } Spreekt welgemoed voor *t volk , en rüstig Voor den troon 5 Ja predlkc , fchoon geboeid , het wöord nog van Gods Zoon« Zyn heilleer tegepraalt. Reeds wankeleri de alcaaren , Vergeefs door flaät en eer en magt van l^rfcbaaren 5 ** Boot f&tk vooföordeel, list en ond^ugd onderfchra^d. De Heiden eert het hebt dat heugchlyk voor hem daagt; Gelooft; bcdwingt zyn hart; dürft de ondeugd ftout Bcvechten|r En (laaven van hunn' lust zyn plotfeling Gods knechten.. Reeds fnellen op hen aan Verachting > finaad en fpot. Men roept :Verzaakt uw' Heer. Maar neen j die Heer Is GoA Men woed) doch vruchteloos. De Christen kan de plaagen^ En y in den arm des Beuls > de doodfiiiart bly' verdraagen. Des Heilands Leer verwint. Zo God, onSindig goed, Haar niet door kradit en geest en ^ondren heeft behoed^ Dan moet gy dit , dat elk haar goedkeurt, haar blyfc roemen 9 Dat zy zieh hield in fiand « der wondren v^onder noemen. Gy ziet veel twj^el : Ja ; doch ziet ge ook niet veel licht ? Als gy bewyzen vind, dan Is 't geloof oen pligt. I|I. Dxxu I De I 130 D £ C H R I $ T £ ST. De waarhdd haatende5 en gefpitst op ydle vraagen, Voed gy de twyfling ; wilt daarvan' niet zyn ontflaagen« Beproef den Godsdienst 5 doch bedenk , hoe ge u 00k iterkc, Dat God oneindig is , en uw verftaod beperkt. "^ Betracht dien dienst getrouw , en leer dat h^ in waarde Van hemelfche af komst is y geen vinding van deeze aarde« ^ m DE / I ■ f i L --— J -^■■•l DE HOOGMÖED. 6 vJTy, die tot uw rust, uw Niet zo gaarn vergeet, £n y naar gy minder zyt , u-zel ven grooter heet , Wat brengt den Hoogmoed voort , die u heeft opgeblaazen» ü Hechts als wys befchouwt^en wyzenhoudvoordwaazen? Gy doemt den ydlen trots ^ dien gy in andren ziet, £q duld dat u die trots gelyk zyn' flaaf g^bied'. ,, Hoe, zegt gy> Hoognaoed , zou die iets op my vennoogen ? „ Wanneer toch ? " Menigwerf. Hy fpreekt zelfs door uwe oo- Hy praalt in uveen tred ^ beveeit in u wen toon ; (gen » Nu IS uw kleed y dan 't kleed van uwen knecbt zyn troon. De tytel daar ge op pogcht > de naam van uwen vader , Die dikwerf u verrukt , word u w en zyn verraader. Waardoor, brengt Hoogmoed u niet onder zyn geweld? Rang, fchoonheid> roem» veniuft, deugd, kunst^en vlyt en geld Wat wy met recht, veeltydstnet onrecbt , hoog waardeeren: 't Staat alles hem ten diejost , om wreed u te overheeren. I 2 ' Zo ^3^ D E H O O G Ü E D. Zo u verdienfte ontbreekt , hy paait u raet den fchyn ; Doet u, meer dan ge ooit waart, in uw vcrbeelding z^pi $ Ja , *t geen u w eigen is , moogt gy volmaaktheön heeten : \ Zyn gaaven , die ge alleen u-zelv' hebt dank te weeten. « „ Hoe ! zegt gy , zou ik de eer van royn verdienfte ontvlffirr^ ,, Niet weeten wat ik ben, wat ik vermag niet zicn, 91 Het voorrecht, dat roy, meer dan andren , fiert, nict weeten^ ,, 't Genot van myn geluk en van my-zelv' vergceten? i, 't Gevoel van myn waardy ziet gy voor trotsheid aan ; yy Heb ik naar meer dan ik verdiend had ooit geftaan? „ Kan ik myn' pligt omtrent de waarheid wel betrachten , „ En^daar ik lof verdien > my-zelv' verfiiiaadlyk achten?" Myn Vriend l wie zy t gy dan ? *k Zie 't aan u w prankery : De rykdom , de overvloed bragt u tot hovaardy. Maar geeft uws Vaders goed , waarmeö ge u zaagt vcrryken y \J 't recht, om, overäl, geJyk een Vorst, te pryken? Is hy, die 't fchraal gebrek ontworftelde door vlyt, Niet waardiger dan gy met uw miljoenen zyt? Kan overvloed van geld by u verdienfte heeten ? Hebt gy het recht gebruik des rykdoms wel geweetenf Uws D. i5 H o o G M' o 's D. J33 Vws riaasten hell bewerkt? Hoe hebt geuw* fchat beffeed ? Om. 't oog van 't wufte volk te trekken op uw Hccd , Te praalen in een koets , in 't fchoonst paleis te woonen , Der vleijren flaaf te zyn , en zotten mlM te toonen ? En hieröp zj- 1 gy trotsch I ,, Ja, recht zoj zegtCrispyn: „ Hy hecft zyn goed gegrfd : ik-zelf verwierf het myn'. „Hy heeft het door't gcluk, ik heb 't door vlyt verkregen : ,vVernuft en fpaarzaamheid vermeerderden myn' zegen : „ Myn fchat heeft nooit tot pracbt of hopgmoed my verleid^ II Doch eerlyk ryk te zyn, heeft vast verdienstlykheid: ,, En mag ik die verdienfte in my dan niet bemerken ? '• Zo konftig weet Crispyn zieh in zyn' trots te fterken* Zya (chat, door ftUIe list of Iposgebniikt verlhnd Den armen afgeperet, of Vriend en Vaderland j Dakwerf te fnood ontvreemd , dürft hy vferdienften noemen y Yfl^ by die boosheid, op een goed gewecen roemen^ Doch wees ook geen Crispyn ; wees ryk op beetren grond : Maar-zeg me, of uw geluk op uw bevel ontftond? Wie heeft met kunstbcJeid en krachten ü gezegend ? " ' I 3 Waar. 134 DbHoogmoejx Waardoor is ftceds uw werk zo veel geluks bejegend? Waart gy de Heer des tyds, dien gy gewenscht beleefd, Of van 't geval, \ geen u zo mild bevoorrecht heeft? Kent gy geen braave lißn die tot gebrek geraaken j Schoon zy döor kunst en vlyt u dikwerf fchaamrood maaken ? Doch 'k geef u toe dat gy by uitftck werkzaam zy t : Waartoe beileed gy 't geld, vergaSrd doc^ kunst en vlyt? ,9 Den nyvren arbeidsman bcdoel ik brood te.geeven. 23 Ik bouw..r." Bouwt gy-allödn om andren tedoenleeven? 3,Ik zorg opdat myn kroost, na my, ook ruim beftaa." 'k Liet) wäre ik in uw plaats, ben liever minder na, En zou aan 't vormen van hun hart en van hun zeden , Hun wezenlykst belang, meer zoig dan gy befteeden. Gy waant gy deed reeds veel : dochbadge uw' pligt verflaan , Omtrent uw' fchat en u , dan flreelde u nooit die waan. Maar hy , wiens geest hem heeft aan 't laage ftof onttoogen ; Die, doorderVorftengunst, zieh daaglyks ziet verhoogen; Wiens wysheid hemverbief, in hoQgmoed fteünfel geeft, Zyn kracht verteert, daar by tot nut der volken leefc; Die , op zyn' wesk , van 't Hof dienscvaardlg word bejegenc^ Wiens De Hoogmoed. 135 Wiens drcigend 00g hier vlcekt, Wiens enkle lagch däär zegent ; Heeft by , des Vorften yriend , fteeds met meer roem begroet ; Wiens glans denvreemdlinglokt, en kostbaar reizen doet} Wiens grooten n^m alreeds ApoUoos lievelingen y Voor 't oor van 't laatsc geflacht , in gouden vaerzen zingen ; Heeft by, die zyn verdienfte uit alle nx)nden hoort, Geen recht tot hoogmoed , die zyn hart zo fterk bekoort? Mögt hy, grootmoedig, toch het vleijersrot verfinaaden, Naauwkeurig acht flaan op de roerfels van zyn daaden 9 Ontbloot tan allen ichyn , ook allen fchyn ontvli^n ; Hoe fchaamrood zou hy op zyn grootheid nederzienl Wat wysheid deed zyn' geest tot zulk een' top geraaken , Dan die van loos zyn' Vorst te ftreelen door vermaaken > Zyn' lust te kittelen dopr liefde j en Ipel 9 en wyn > £n 9 om zieh groot te zien , dßs Vorften flaaf te zyn ? Wat is zyn waakzaamheid om zynen rang te ftaaven ? De zorg, waardoor hy hem, in wien by meerder gaavcn, Meer doorzicht en vooräl een eedler hart ontdekt^ Zorgvuldig aan het 00g van zynen Vorst onttrekt. Wat is de trouw die hem voor uw belang doet waaken ? I 4 Kan 1^6 De Heo^MOED. Kan hetn de dcugd-allöön toc uw* befchermer maakön? j^weegt bem uw verdienfte, als geieCs van bembegeert^ ^^cr dan de kunst , waartnede een zot hem vleijend eertt Hy helpt rpe omdat zyn hart vennurwd word door my n klaagen, ^fy^ needrigheid leert hem grootmoedig zicb gedraagcn. Wat is ^e vlyt, waaröp hy ftoft in al zyn reöof Wien dient hy ? Mccst zich-zelv', enzelden 't algeme^i. Watdoet by 't mocilykst werk hemfteedsin yverblaaken? Zyn^mpt? 6Neen; de vrees dat hy hetkwytzal raakcn. 5, A , Spreekt hy by zich-zelv' : Gezegend zy myp raad ! 55 En myne wakkerheid ; 't zyn zuilen van den flaat I** £n echter roept het volk» ondanks dit trotsch betuigen i Vc/vloekt is toch de kuiist , die 't laad tracht uit te zuigen"! ^^Gefchied niet alles in den Staat door myn befchik? 55 Wie /laat dien meerder gaS? wie kent dien meerdan ik? Sterf flechts , en by uw graf zal zieh Ret land heklaagen Dat gy't alleenlyl;; kende5 ora't qp het wrecdst te plaagen. Poeft hy, die, ip zyn huis, getrouw was aan zyn'pligt, 3En 't na zyn* dood nog leert 5 niet meer,dan gy verriebt? pe |ledcn apb.t hem hoqg , ßn tegen zyne grootheid De H Ö 6 M O B D. 137 90 99 99 bd OT^hoogheid wiad, en uw verdienlte Ihoodheid. Zo trotsch als deezen , of nog meer vervuld met waan t Treed hy die d' ooünoed preökt, de wyze, herwaart aan, Zyn aanzichc toont dat hy , door menigvuldig waaken » Voor dit en 'c nageflacbt zieh nuttig ZQpht te maaken. Wie (denkt hy) heeft de kunst to verre als ik gebragt ? Wat fcliryver heeft zo fraai, zo diep als ik gedacht? Een Ucht » uit mynen geest helitraalend voortgefchoten j „ Heeft, eindlyk, by den mensch, 't gezond verftand ontfloten; ,,Dies niemand, die myn werk verftaat, nu dwaalen zai. , „ Men leez'flechts wat ik fchreef. Zou zulk een boekental „ Vol wyze zaaken , klaar , in faamenhang bewezen , ,9 Jaar in jaar uit gedrukt, en maandlyks aangeprezen, ,, Niet recht gefchikt zyn om de waarheid vöör te Haan ? „ 'k Zou eer gelooven dat myn rpem-zelf kon vergaan." Gelgof het, trotfche ! ja; gy word eerlang vergeeten. Klein waar' 't verlies , al had men nooit van u geweeten« „Te recht (denkt Dämon) word dees trotfche klein genoemd, „Myn weetenfchap-alld^n maakt my,jüs groot, beroemd. „ |Can niet myn kosCbaar werk^ 'tfieraad der boekvertrekken» » 1 5 »Hoc I3S D B H O O G M O & D. 1 99 9» Hoe andren dwaalen 9 en hoe ^eel ik weet , ontdekken ? Waar is een kenner y die myn werk niet godlyk heet ? Maar^ Datnon» z^> wat nut het aan de waereld deed: Zeg, of gy door uw' dienst haar ooit zozeer verpligtte Als iemand die zyn dorp in deugden onderrichtte? Doch wees door uw verdienfte elks eerbied waarlyk waard* ; Wees zelfs het grootst vemuft dat oöit verfcheen op dß aard' ; In u zy weetenfchap , met geest en finaak verbondeo : Heb vry veel overdacht, beproefd en uitgevonden: Ken 't menfchelyk geflacht dat vöör u is gewcest : Toon uw welfpreekendheid en fchranderheid van geest^ Doorzoek en volg natuur in haar geheimfte gangen: Doe fchool en volk , met vrucht, uw onderwys ontfangen : En als gy door dit all', met zo veel künde prykt, Dat niemand, nu of ooit, in g^ori u gelykt, 't Geeft u geen recht dat gy geringren zoud verachten ^ U 't waardigst keuren , door hoogmoedige gedachten. Zelfs dat verftand, waaröp ge u^zelv' zo veel verbeeld» Wie gaf 't u ? Is 't onj uw verdienfte u toegedeeld ? Deed, eer gy uit het niet hebt uw beftaan ontfangen, Rccds De Hoogmokd» 139 Reeds ^cenige verdienfle u zo vecl gunst erlangen ? Hecft u des Scheppers hand meer goeds dan ons bereid t 'c Geefc u geen recht tot trots, maar tot erkentlykbeid. De vlyt, waaröp gy roemt, is wel die vJyt uwe eigen? Wie gaf u moed eu Just om u daareoe ce neigen ? Geboorte. en onderwys, de Leeraar en de Vrind, Het voorbeeld en 'C geluk , en wat zieh meer verbind Om uwen trek tot vlyt en kennis aan te fpooren, Wiens zynzy? Waaghet, trek van de eeraanubefchooren Het aandeel af ^ dat ge elk van hen verfchuldigd zyt. Wat faad gy zonder ben beilaan met al uw vlyt? Gy deed alleen Lgt meer j tlan duizend faam verricbtra. 't Is waar; maar had gy 00k niet meerengrooterpligten? Bewyst het goed gevolg de braaf heid van een daad ? Geenszins : het is de bron-all^n y waarüit ze ontllaat» Dat vry uw vlyt zieh toone in edele bedryven , ' Die 9 tot der volken heil , in zegening beklyven; Maar op wat grondflag was 't, dat ge u zo loflyk kweet? Was 't 's menfcben heil^^fe? heeft dat u overreed? Heeft de eiscb des pligts > heeft u menschlievendbdd gedreven^ Om 14« DCHOOOMOBB. Om leven aan uw vlyt, uw neigiag kracht te geeven? Of was het ydle roem , of rykdom , wien ge uw vlyt Hfbt onvermoeid, als aan een Godhdd toegewyd? De gl^rizuchc-alle^n doec dikwerf, met vertrouwen» Ons eedle daadeo op oneedle gronden bouwen. Zo wordvan verr* de geur der leliebloem ontdekt, Die uit verrotte ftof nochtans liaar voedfel trekt. Zo Word devruchtbaarheid, degroeivan'tvoedendtoreut' *t Seen onze fchuuren vulc, eerst uit het flyk geboren. Ofisdedeugdgeen deugd, teniyze ia de oogengloort? DeHoogmoed derNatuur Iwengthaar niet zelden voort: Dees bootst haar fchynbaar na , en weet zieh loos te kleedm , Als goedheid» needrigheid, en andre beufchc zcden. Zie deez' Weldaadigen. 't Is trots die hem bewoog: De band waarmeS hy geeft toont zulks aan ieders oog, En fchenkt zyn wcldaadpp een wyz' die my doet boor«it „Neem 't geen een laage ziel ais d'uwe kan bekooren: bede wekte recht van pas myn deerenis. took myn fchat geen dienst hem de *t onwaardigis ? "• ; de gulle wensch waarmede AIcesC oos zegentT Sieche« r Db Hooomo.bd. t^ Slechts hoogmoed^doordegroetverwekcdiehembejegent/ Zle dien Welleevenden. Met hoe veel vriendlykheid Let hy op onzen wensch, wint hy ons door beleid, ^ Schenkt ons zyn' tyd , zich^zelv* , en oefent alle dagen Der kunften zwaarfte kunst , de kunstgreep van behaagen l Hy leeft geheel voor ons, niet voor zich-zelv', 6 neen! Doch al zyn vriendlykheid is wöeste trots-all^dn , En een bevel om hem een dubbele eer te toonen , * • Wyl hy zo goed was , van niet fcheldende ons te hoonen. Zie dees befcheiden Maagd. Haar aanblik , fpraak en gang Is ootmoed. Roem haar,en een blosverwtftraks haar wang« Ontfleld, geeftze u den lof , dien gy haar hebt gefchonken, Weßrlegt dien zedig door nog minnelyker lonken , Verklcint haar waarde , die tot lofTpraak u bewoog , Opdat haar fyn verfland u hierdoor blyken moog' : Tot ze, als uit ootmoed^ zieh tot fchreijen zai verpynen , Uit trots , om meer begaafd dan andren zyn , te fchynen. Men gaat den trots te kccr , en noemt dien wefirftand pligt : En in dat yvren ftraalt de trots uit ons gezicht. Men wil deeze ondeugd door een zinryk fchrift verdry vcn : En fc ■ I ■■ ■* ; DE VRI ENDS C H A P. , «■»■rtirt* W ees zonder Vriend : hoe veel verliest uw leven ! Wie zal u troost «n moed in rampra geeven ? Verblyd zyn als uw heilzon ftraalt? Wie deelen in uw voar- cn tegenfpoeden? U, in den nood, door trouwen raad behoedetif U wederbouden als gy dwaalc? Zeg niet : \vaar word thanaf Vriendfchap mcer gevonden ? Wie boud aan my zieh door haar^ band verbonden ? Wie voelt den trek die my verbeugt ? Klaag niet ; mea kan nog eedle zielen vinden^ Maar letten wy , in 't kiezen onzer Vrinden i Genoegzaam op vefftand en deugd? Op 9 c / \ De V r I s n ö s c h a ]^. 14^ Pp losfen grond voor iemand zieh verklaaren i Omdat we elkaSr ia lasten evenaaren , £n gaarne in zyn gezelfchap zyn: Eer by ons regt bekend is 5 't hart hem föhefikeb : Uit zelfbelang gereed zyn op zyn wenken: Dit is geen Vriendlcbap ; dit is fchyn. l Wät ge eeben Vriend.van eedlen aart bekomen^ Dat eörst in u dat eedle ^ord' vemomen • « Dat zyne hefde waardig zy. Hebt gy verdienfte, is deugd by u onfcbatbaarf Wees niet bezorgd: eefn aael, voor beiden Vatba&r> Kent en eerbiedigt uw waardy. Weet eerst uw waarde^ en prent in uw gedachten Dat gy u w hart genoegoßon hoog moet achten ^ Om 't niets gebrekkigs toe te fiaan. Bevlytig u 't belang van u te weeren; pprccht te zyo: ja^ 't nx)et uw vreugd venneeren^ Treft gy dit ook in andren aan. < m. Dkel. K Blyft 146 De VrI BND SCHAF. Blyft in een^ hart , dae nooit ztdi dürft weScftreeveii^ Van crots , noch nyd ) noch zelfmn is onthweny Oprechte liefde lang in fland ? . 't Geringsc verzuim zal 't dikwils ooi doqn keereo. Hec hoigtzkh : 't zalgeen Vriendfcbapmeer.waankereQ^ Door heete driften ovennand« J^febC gy (&t hart) waaräan gy zyt verbond^n , Aan 'C uw* gdyk, uwliefde waard' bevonden^, Word dan door tV3^id onderrkht. De deugd uws Vricnds rnoet gy met eer bekroonen { Hoe gy bem mint, door daaden bem beteonen: Zyn heilbevordring is iivf pligt. Die legt u op zyn deugden na te fträeVeni Pas geeft ge aan 't zaad van liefde en eendragt leven ; £n beiden 2orgt gy ate otf ftryd , Gy , om mec lust voor zyne rusc üe waaken y Hy, om zieh fteeds uw trriendfcbap Waard'temaakan; En uwe trouw groeic door d^ tyd. 13 E V R I JS N D S C k A P. 14;^ * » • , Uw Vriend) een men^h, beeft zwakheSn^heefc gebreken : jDuld zoyom hec goede u in zyn' aart gebl^en. Verheip ze met een zacbte band. De zelfde zorg moet ge bok van hem vennrachteni Hy vormc uw hart en louteit uw gedachten y En zyn verftand word üw verAand. • r tload twyfeling myn* pligt Vöor my verbargen 5 De6s nütte vrä^- verfterkt me , batat myn zorgen i Hoe gaat Arisc hierYn te werk? boe Zö alsöf by in uw hart kon leezen. 'k Slaa ^t 00g op heni : <tit doet my rüstig weezen; En die eerst wankelde, is nu fterk. Wy ftelleh ons bet zelfde dbel te vooren : De Wy&beid flreelt ons hart , kan ons bekooren^ Van beiden word ze oprecht bemind. Het zelfde goed, bet höogKe goed op aarde y. De Deugd is 't, die in ons % genoegen baarde« :^ is 't alld^Q die on» verbind« K 9 ik 148 De Vriendschap. Ik werk met vreugd om zyn geluk te ftaaven :. Doch 't geen ik deed bly ve in 'c geheim begraaven* Myn hart beloonc my ; en moet fay Van my eetf dienst genieten in zyn byzyn y Doe ik dien dienst van (cbyn van dienst zel£s vry zyn> Als diende ik nunder hem daii my. Deelt by met my den last van zwaare zorgen y Van my blyfc hem de Hgtfte niet verborgen: Vertrouwiykbeid hervormt ze in vreugd. Naauw' klaag ik hem myn heiaelyke finarte^ Of zyn gerächt verkwikt abeeds myn harte y £er my zyn mond mec troost verbeugt* 'k Ben van hem af : 'k zie door 't geluk my ftreelen r 'k Verbeeldmy hem die tyding med te deelen, £n die verdubbelt myn geli±« 'k Ben van hem af : 'k zie my omrii^d van plaagen : 'k Verbeeld my hem nryn bitter Jeed te klaagen, £n 't geeft verligting aan myn' druk. Als Ds Vribndschap. 149 Als we een ge(prek, vol eroftige aandacht, ftaal:en, £n ons» verheugd van hart, met fcheits vennaaken, Dan vormt de finaak de boertery, ; \ Vemuft , den geest , waardoor wy 't fchertfen leeren, fiezielc de liefde; en dac we elka^r waardeeren, BJyft altoos 't vrolyk harte by. Zou ooit een twistde rust derVriendlchap krenken? Zou ik verhaast iets tot haar nadeel denken, Dat mynen Vriend me onttrekken zou ? Ik gaa tetitond hem myne fchuJd t>elyden : Waa 't laag van my dien aanftoot niet te myden, •Te groodbher is dan myn berouw. 