title: Eenige aanteekeningen op Catalog der Lepidopteren des Europäischen Faunengebietes bearbeitet von Dr O Staudinger en Dr M Wocke
creator: P C T Snellen
text: 34 MIGROLEPIDOPTERA. Herr.-SchaefT. Syst. Bearb. V. p. 214. fig. 825 , 826. -- Becker; Ann. Soc. Ent. Beige 1861. (V). p. 52 en afb. (rups). Gelderland: Ellekoni; een exemplaar als Herr.-Schaeff. fig. 826. (Kinker) (Suellen). Litbocolletis Klemannella Fahr.(r. Kleemannella) Kleemamiella Zell. L{7m. Ent. I. p. 244. fig. 36. Noord-Brabant: Breda, 21 Mei twee exemplaren (Heylaerts). Een exemplaar dezer zeer kenbare soort hebben wij ten over- vloede door de vriendelijklieid van Prof. Zeller kunnen doen verifieeren (Snellen). Nepticula Aneiipariae Pry, Linn. Ent. XI. p. 376. — von Hein. Wien. Ent. Monatsch'. VI. p. 241 en 247. Friesland: Ik bezit een exemplaar gekweekt uit eene raps die de beer Albarda in Sorbus aucuparia mineereude vond. Het voorwerp is door von Heinemanu gedetermineerd en komt ook overeen met een exemplaar dat ik van bem ontviug (Suellen). PTEROPHORINEN. Oxyptilns Bobemanni Wallengr. Fjädennott. p. 16. — Zeller, Stett. Ent. Zeit. 1867. p. 336. Noord-Holland: een eenig, zeer gaaf mannetje, 18 mm. vlugt, werd 3 Augustas 1871 door den beer Lodeesen in Middenduin bij Overveeu gevangen, en is door Zeller bestemd, aan wien, blijkeus de Ent. Zeit. t. a. p. Prof. Bobemau indertijd zelf van zijue exemplaren gegeveu beeft. Bobemanni Avas tot biertoe alleen in Zweden gevoudeu en Zeller zegt dau ook van Lo- deesen’s ontdekking: „eine sehr wichtige Entdeckung! Nun wird diese Art ebne Zweifel bekannter werden.’^ Bobemanni beeft bet voorkomen van een somber getiute Pilosellae. Met bet oog op ous inlandscb exemplaar zou ik in Wallengren's diagnose, voor „strigis obsoletioribus ” liever, met Zeller lezen, „strigis obsoletissimis ” (de Graaf). MIGROLEPIDOPTERA. 35 Aciptilus Pallidum Zell. Linn. Ent. VL p. 401. Noorcl-Brabant: bij Breda, in bet moeras der Galdersche beide gevangen in de laatste dagen van Junij en eerste dagen van Julij 1871 door de beeren Heylaerts, Lodeesen, Snellen van Vollenboven en Snellen, en op bet exercitieveld in bet Mastboscb 3 exemplaren op 8 Augustus van dat jaar door Mr. J. H. Albarda. Ik zou daarom nog geene tweede generatie aannemen, want ook de verwante soorten ontwikkelen zieh zeer ongelyk (de Graaf). I’ebriiarij 1872. EENIOE AANTEEKENINGEN OP Catalog der Lepidopteren des europäischen Faunengebietes BEARBEITET VON Dr. 0. STAÜDINGER en Dr. M. WOCKE, Dresden, Januar 1S71, nooR R O. T. SN EL LEN. Bovcustaande tweede iiitgave van den Catalogus der enro- peselie Lepidoptera door de lieeren Standinger en Wecke ^ nog aan te kündigen, zal wel niet noodig zijii; want ik gis dat bet werk tlians wel in banden zal zijn van alle beoefenaars der Lepidopterologie ^ die op de boogte willen blijvcn van de vorderingen, welke in dif gedeclte der Entomologie in de laatste tien jaren gemaakt zijn. Tntusscben konit bet mij voor verre van overbodig te zijn, mijne aanteekcningcn te doen voor- afgaan door een woord van aaubeveling aan bet entomologiseb public k en uitdrukkelijk te wijzen op de uitmuntende wijze waarop bet boek is bewerkt. De weinige beoordeelingen van bet geselirift in entomologiscbe tijdscbriften, die ik tot nn toe beb gczien of vermeld gevondeU; strekken tocb veeleer om af- keuring te kennen te geven dan wel om lof te sebenken, zoo- * Men zie de eerste editie. Dresden l86l. EENIGE AANTEEKENINGEN. 37 dat eeu vreeindeling op het gebied der Lepidopterologie alligt op het denkbeeid zou körnen dat het werk der beide Duitschers een onbeduidend geschrift was. Zoo viiiden wij bij voorbeeld in n“. 42 van de Petites Non- velles entomologiques het „verdoopen door de beeren Staudiu- ger en Wocke van eene menigte soorten van Lepidoptera, over welker benoeining iedereen het eens was, sterk afgekeurd. Deze „verdooping” is hoofdzakelijk veroorzaakt door dat de beeren Staudinger en Woeke zeer te regt hebben besloten om eindeljjk aan het zoogenaamde „Wiener Verzeichniss” nietmeer regten te geven dan er aan toekwamen. Te lang reeds heeft een zeker aantal soorten namen gedragen die uilsluiteml op overleveringen berustten en het werd meer dan tijd om ook van het gebied der Entomologie het bijge- loovig gezag van overleveringen te verbannen. De verande- ringen zijn echter niet zoo bijzonder talrijk, doch natuurlijk in het oog loopend, omdat zij vele sedert lang gebruikte namen betroffen. Hetgeen overigens in de Petites Nouvelles over de classificatie gezegd wordt, bewijst dat de schrijver geheel niet te huis is op het veld hetwelk hij betreedt; dit zal ieder kenner mij toestemmen. Ik merk ten bewijze daarvan nog op dat om eene Noctuine naar Lederer’s classificatie te determi- neren, men niet behoeft „chercher au hasard daus des genres, vrais magasins d’esp6ees.” Dit is wel bij het bezigen van Guenöe’s werk over de Noctuineu het geval, maar Lederer geeft voor zijne Noetuinen eene analytische tabel, waarin de genera zondcr veel moeite te vinden zijn. De nationale antipathien thans tusschen Duitschers en Fran- schen bestaande, worden er ter wille van dezen simpelen Catalogus ten slotte ook nog met de baren bijgcsleept! ln n®. 85, van het „ Entomologist’s Monthly Magazine” treffen wij verder op p. 1 een stuk van den heer W. Arnold Lewis, dat mede kennelijk op den catalogus van Staudinger en Woeke slaat, en waarin hij, blijkbaar in verwarring gebragt door de veranderingen in de Synonymie die het gevolg zijn van pligt- schuldige erkenning en waardeering der werken onzer voor- 38 EENIGE AANTEEKENINGEN. gangerS; den voorslag doet, dat wij ons nu maar zouden nederleggen bij den tegenwoordigen stand der nomenclatuur en alle verder onderzoek naar en in vroegere geschriften staken. Hij beroept zieh daarbij op de woorden „ Communis error facit jus” — volgens hem een „grondregel” en wel, naar ik ver- nomen heb in de regtsgeleerdheid. Indien men mij in deze niet verkeerd onderrigt heeft, dan verwondert het mij nu geenszins meer dat boeren en andere onnoozele lieden bang zijn voor „regtsgeleerden”, want zulke grondregels duiden ge- heel en al het tegenovergestelde aan van het zoeken naar en handhaven van het regt. Grondregels van dien aard körnen echter bij de beoefening der wetenscliappen volstrekt niet te pas en buitendien zouden, zoo als een beroemd Lepidoptero- loog mij opmerkte, de „ commune errors ” van eenige Engel- schen aan de geheele wereld tot rigtsnoer moeten strekken? Het stuk van den beer Lewis te wederleggen zou meer tijd en moeite vorderen dan het waard is. Het heeft ook al dadelijk zulk een vloed van tegenschriften doen opkomen, dat de Redactie van het Entomologist’s Magazine zeer spoedig de discussie moest stuiten. Inderdaad, de kwestie over het eer- biedigen van prioriteits-regten en over de stabiliteit der namen is beslist en was het trouwens sedert lang, want reeds Bois- duval zeide met regt in de voorrede zijner Species göneral des Lepidopteres, p. vi: „ Un nom specifique est une chose sacree; si Ton admet qu’il puisse etre change suivant le CAPHiGE de chacun, il faut renoncer ä jamais de s^entendre en entoraologie”. Vaste beginsels dienen er ten dezen opzigte te bestaan, en geene afwijking mag worden gedoogd, al zouden sommigen die ook gemakshalve willen toestaan. Eene voorname reden waarom de soortnamen niet mögen veranderd worden, in allen gevalle volstrekt niet om ze in overeenstemming te 'brengen met de generieke namen, is deze dat wel niemand zal beweren dat de thans bestaande classifi- catien nog niet ontelbare malen zullen gewijzigd en herzien worden en er dus volstrekt geene kans bestaat op bestendig- heid der genera, althans van die waarin de insekten worden EEJVIGE AANTEEKENINGEN. 39 verdeeld. Zullen wij nii wat reeds voor eene groote menigte insekten-soorten gewonnen is, namelijk hare vaststelling door goede besehrijvingen en afbeeldingen, weder in de waagsehaal gaan stellen door de namen die deze soorten aandiüden , weder te gaan wijzigen op het gevaar af van alles weder in verwar- ring te breiigen, alleen ora het teedere gevoel der Philologen niet te kwetsen. Wie weet waartoe het leidt, wanneer wij aan zulke scrupiiles toegeven? Een voorbeeld er van is reeds te vinden in Borkhausen's Naturgesehiehte der Europ. Schmet¬ terlinge ^ waar hij zijne naauwgezetheid zoo verre drijft^ dat hij zieh verpligt viudt eenige namen van Lepidoptera te wijzigen, omdat deze van de Plebejers tot de Nymphen verplaatst waren en hij het „unschicklich findet dass sie die männlichen Namen noch fortbehielten/^ Heeft een van onze Puristen hierover wel eens gedacht en beseft hij wel hoe „unschicklich” het is dat wij eene Lycaena Adonis hebben ? De bestrijders latende rüsten en tot het werk terugkeerende, gevoel ik mij gedrongen om goedkeurend te gewageu van de verbeteringen die sedert de eerste editie zijn aangebragt, zoo als de beschrijving der varieteiten bij de Macrolepidopteren en de vermelding der landen waar de soorten zijn voorgekomen, benevens de uitvoerige opgaven der afbeeldingen en beschrij- vingen. Vooral moet ik aan het door Dr. Staudinger bewerkte gedeelte, dat de Macrolepidoptera behandelt, onverdeelden lof toekennen. Met eene naauwgezetheid, als gold het eene ge- wetenszaak, heeft hij zijne afdeeling bewerkt; schier geene sedert de eerste uitgave bekend gemaakte soort is vergeten; zeer weinige citaten van belang zijn weggelaten; zorgvuldig is acht geslagen op alles wat over de nomenclatuur werd gesehre- ven en alle opmerkelijke varieteiten zijn vermeld. Minder ingenomen ben ik met het gedeelte door Dr. Wocke bewerkt. De schrijver heeft blijkbaar zijne aanteekeningen niet bijgehouden en zijne taak met eenigen haast afgehandeld, ZOO als uit de „Corrigenda en Addenda” blijkt (zie o. a. p. 425 bij n^. 1137, 1154, 1418), Het is dan ook zeker daaraan te wijten, dat een vrij groot aantal der in de laatste tien jaren 40 EENIGE AANTEEKENIIVGEN. gepubliceerde soorten van Mierolepidoptera door Dr. Wocke is vergeten; ja zelfs eenige in de vorige editie opgenomen soorten zijn weggebleven, zonder dat voor de verdwijning redenen zijn opgegeven, hetwelk toch noodzakelijk was. De varictciten hadden ook wel beschreven mögen worden. Van een paar tijdschriften is door Dr. Woeke in liet geheel geene notitie genomen en door Dr. Staudiuger niet geregeld — ik bedoel Staintoii’s Entomologist's Annual en bet Tijdschrilt voor Entomologie. Dit is zeker geheel en al ten onregte; wie de taak op zieh neemt om periodiek voor de lütgave van Catalogi als de onderhavige te zorgeu^ dient naauwkeurig acht te slaan op alles wat op zijn gebied wordt gepublieeerd ^ alle nieuwe soorten te vermelden ^ ook wanneer zij synoniem zijn met oudere en overigens geregeld zijue bouwstofifen te ver- zamelen. Het werk verheft zieh zelfs boven den rang van eenen ge- wonen Catalogus^ daar het de beschrijving bevat van eenige nieuwe soorten en ook enkele nieuwe genera vermeldt. De laatsten hadden echter allen gekarakteriseerd dienen te worden, hetgeen bij de uitmuntende systematische werken ^ die over de meeste familien door der schrijveren landgenooten zijn uitge- geven, zeer ligt zoude zijn gevallen. Op de manier van citeeren heb ik eene aanmerking; zij is niet geheel juist en kan tot misverstand aanleiding geven. Doorgaande zijn bij de benoemde varieteiten de schrijvers ge- citeerd, als of zij die varieteiten als afzonderlijke soorten had¬ den vermeld. Zoo Staat er o. a. op p. 81: Adsequa Tr. V. 1. 256. Treitschke heeft echter Adsequa niet als afzonderlijke soort; maar als varieteit van Comes. De begrenzing van het zoogenaarade Europesehe Fauna- gebied, zoo als zij door de schrijvers wordt voorgesteld, zal wel vrij algemeene goedkeuring vindeii, met uitzondering van het bpberekenen der Amerikaansehe landen Groenland en La brador. Het is waar dat de ons uit die landen bekende Le- pidoptera allen ontwijfelbaar den Europeschen typus dragen, maar dit is waarschijnlijk ook het geval met de Lepidoptera EBNIGE AANTEEKENIjNGEN. 41 van gebeel Engelsch Noord-Amerika en waar zal men dan op- houden? Het komt mij duS; in bet belang van eene geregelde bewerking der beide deelen van de vlinderfauna der noorde- lijke helft des aardbols voor, dat al wat geographisch tot Noord-Amerika behoort; aan de Noord-Amerikanen moet wor¬ den overgelaten. Madera en de Canarische eilauden zijn mede wel teregt in het gebied opgenomen, doch de bekende Lepi- doptera dier eilandeu niet volledig vermeld; zie over Madera Annals and Magazine of Natural History 1858; 3® serieS; I; p. 182; 113 T. Vernon WollastoU; en 1859; 3^ser.; p. 209—14 en voor die der Canarisehe eilanden Barker Webb et Sabin ßerthelot; Histoire Naturelle des lies Canaries. Paris 1839. (Dit werk vind ik in Hagen’s Bibliographie niet). Ik moet ook nog de aandaeht vestigen op eene mededeeling over de Lepidoptera van Cachemire door Lang; in het Entom. Monthly Magazine V; p. 33; waaruit blijkt dat de Fauna aldaar zeer den Europesehen typus draagt. Wat het aangenomen systeem betreft; zoo is het zeer te bejammeren dat Dr. Herrich-Sehäffer zijnen uitmuntenden Pro- dromus Systematis Lepidopterorum niet heeft voltooid; al wäre het dan slechts voor de ßhopaloeera. De elassificatie der Europesehe dagvlinders wäre dan in overeenstemming met die der Rhopalocera van de geheele aarde gebragt en daardoor zeker de geregelde Studie belangrijk bevorderd. Dat de oude Sphingideu; BombycideU; Noetuinen en Geometriden naar Le- derer’s systeem zijn gerangschikt; zal gewis ieder goedkeureu; doch het wäre wensehelijk dat Dr. Staudinger zieh strikt aan het door Lederer gepublieeerde had gehouden en de verande- ringen; die in overeenstemming met Lederer’s collectie en aan- teekeningen zijn gemaakt; door middel van een der entomolo- gische tijdschriften had bekend gemaakt; want nu stuit men telkens op kleine afwijkingen, waarbij men vragen moet; waar men de verklaring moet zocken. In allen gevalle betwijfel ik het zeer; dat het met Lederer’s inzigten strookte datdegenera Epiclinopferyx en Fumca tot de Psychiden zijn gebragt; hij heeft zieh meermalen zeer bepaald er voor verklaard; dat zij 42 EENIGE AANTEEKENINGEN. tot de Tiueina moesteu gerekend worden. Eene betere rang- schikking der familicn, waarbij de Hepialina aan bet boofd der Heterocera körnen te staan^ wordt Dr. Standinger zeer aanbevolen. De verouderde verdeeling van de eerste veertien familien der Heterocera in Spbinges en Bumbyces mögt ook wel vervallen. Ook zijn de Brephiden eene gebeel afzonderlijke familie, van denzelfdeu rang als de Geometriden en Noctuinen. Dat de classificatie der Pbycideen nog veel te wenschen overlaat; niettegenstaande de bewerkingen door onderscbeidene kundige Lepidopterologen, zoo als de beer Wocke zegt, wil ik wel aannemeu; doch de boofdreden biervan iS; dat Herricb- Scbäffer en von Heinemann zicb niet consequent genoeg aan de vleugeladeren bebben gebenden. Hadden zij dit evenzeer gedaan als Prof. Zeller ten opzigte van de kenmerkeii; waar naar bij de Pbycideen classificeerde, dan zoude er minder ver- warriiig onder deze vlinders beerscben. Ook zijn vele beschrij- vingen van nieuwe soorten al te oppervlakkig^ waardoor wezen- lijke kenmerken over bet boofd worden gezien of oiyuist be- scbreven zijn. Met de grondregelen van Dr. Staudinger ten opzigte der nomeiiclatuur kau ik mij over bet gebeel wel vereenigen, eenige kleinigbeden uitgenomen; en in de punten waar bij met Dr. Wocke verschütt ben ik bet met Dr. Standinger eens. Wenscbelijk is bet dat zijne zieuswijze tbans algemeen ingang vinde en aldus de nomenclatuur eindclijk de gewenscbte vastbeid erlange, vooral daar bet ontdekken van oude namen tbans wel ongeveer op een einde loopt. De voorbeelden die Dr. Standinger aaubaalt, om de verschil- ieude inzigten der Philologen te bewijzen, zouden gemakkelijk met nog meer en opmerkelijker knnnen worden vermeerderd, waaruit wij knnnen zien boe zeer de zienswijzen zelfs van de respectabelsten over dezelfde punten op onderscbeidene tijd- stippen verscbillen. Dat dezelfde soortsnaam in verscbillende genera, ook van dezelfde familie, wederkeeren mag, moet ik Dr. Standinger tbans toegeven, boewel ik vroeger de tegenovergestelde meening EENIGE AANTEEKENINGEN. 43 van TreitschkC; Gnenee en vele anderen geneigd was te volgen. In de werken van Treitsclike en Guen6e zijn echter hunne genera zoo oppervlakkig beschreven en zoo onbepaald, dat het bijna schijnt alsof zij ze slechts pro forma hadden opgerigt. Men vergelijke bij voorbeeld Treitschke's beschrijvingen zijner Noctuinen- en Geometriden-genera, die zoo vaag zijn dat men zeer dikwijls onmogelijk kan zeggen wat wel de eigenlijke kenmerken zijn. Guenee geeft ons buitendien zelf aanleiding om zijne generieke en familienamen over het hoofd te zien door al dadelijk af te wijken van zijne hoofdverdeeling der Noctuinen in Trifidae en Quadrifidae; zie in zijne Species^ deel V op p. 50, de merkwaardige aanmerking bij Acronycta pachycephala: Het was dus niet te verwonderen dat het kwade voorbeeld der aanvoerders door het gros der Lepidopterologen werd gevolgd, doch sedert zij gemeenzamer zijn geworden met de systematische werken van Herrich-Sehäffer en Lederer, en hebben leeren zien dat even zoo wel bij de Macrolepidoptera als bij de Microlepidoptera scherp gekarakteriseerde genera gevormd kunnen worden, is er geene reden om ook ten opzigte van het bovenverraelde pimt langer den ouden, onwetenschap- pelijken sleur te blijven volgen. Eenigzins . naar haarkloverij zweemt echter de wijze waarop Di\ Staudinger met het bezigen van gelijkluidende namen oni- gaat. Het is, dankt mij voldoende wanueer in genera zoo als zij thans bestaun, dezelfde soortsnamen niet herhaald worden en de jongstbenoemde soort dus werde verdoopt. Wordt later zulk een genus gesplitst, dan treedt de oudere naam weder in zijne regten en evenzoo kunnen wij dus Lycaena Ayeslis Ochs, zeer wel Medon Hfn. noemen, al is het ook dat Hufnagel tegen de wetten der nomenclatuur zondigde, door in 1766 nog een tweede Papilio Medon te publiceeren, terwijl Clerck er reeds een in 1759 had bekend gemaakt. Evenzoo is het ook met Aylaja L. Thans, nu de twee door Linnaeus eveneens be- noemde Papiliones in zoo verschillende genera staan als Ar- gynnis en Delias (Cathaemia Hübn., Herr.-Sch.), die wel nooit meer vereenigd zullen worden, kunnen wij zeer goed eene 44 EENIGE AANTEEKENINGEN. Argynnis Aglaja Linn. en eene Delias Aglaja Linn. hebben. Hetzelfde is het geval met de vrij spitsvondige bedenkingen tegen bet aaniiemen van den ouderen naam üomiduca Knoeh voor Janlhina Hübn. Ik kan Dr. Staiidinger op deze kronkcl- paden niet volgen, maar houd den eenvondigsten weg. Wan¬ neer de naam Janlhma Wien. Verz. inderdaad sleebts een bloote cataloognaam is, noem ik de soort Domiduca Knoeh, daar Domidiica Hfn. een synonym is van Fimbria Linn. Met den wensch dat de beide talentvolle scbrijvers in een zeer ruim debiet van bun werk en in de algemeene aanname bnnner gezonde beginselen van Nomenelatuur, eene vergoeding mögen vinden voor de belangrijke opofferingen aan tijd en moeite, die bun de zoo grondige bewerking van dezen Cata- logus beeft gekost, sluit ik mijne inleidende aanmerkingen en ga tot de meer bijzonderen over. p. 6. Genus Rhodoeera: Rhodocera Cleohule Herr.-Seh. Zutr. f. 455, van de Canarisehe eilanden. p. 8. n®. 108. Polyommatus dispar Haw. „ Forma nunc ex- stincta.” Zeker nog niet. Wijlen mijn vriend van Woerden zag eens bij eenen Parijschen inseetenbandelaar wel 400 exempla- ren van dezen vorm. Op zijne vraag van waar die groote exemplaren kwamen, kreeg bij een ontwijkend antwoord, doch men zeide bem dat de vlinders naar Engeland moesten worden verzonden. Zij zijn daar zeker aan de onnoozele „ Britishers^' tegen grof geld voor „ real genuine British specimens of that most peeuliar species, not existing anywlicre eise ” in de banden gestopt! Van Woerden bragt twee paren mede, het eene voor mij, dat zieh nog in mijne eolleetie bevindt, terwijl bij bet tweede bebield. Mijne exemplaren hebben eene vlugt van 42—45 mm. Gramer beeldt (Uitlandscbe kapellen I, pl. 43, fig. B, C, eene Papilio Ilillus van Smyrna af, die ik niet geciteerd vind. Het is een Polyommatus, Waarscbijnlijk is bet eene onzer wel- bekende soorten, doch welke kan ik niet inet zekerbeid zeggen. p. 11. n®. 155. Lycaena Astrarche Bergstr., zegge Hfn. EENIGE AANTEEKENINGEN. 45 De var. Aesliva Staudinger is reeds vroeger beschreven en af- gebeeld als Agestis var. Calida door Bellier de la Chavignerie, zie Annales de la Soc. Ent. de France, 4' Serie, II, p. 615, pl. 14. f. 6. p. 14. n®. 184. Lycaena Aslraea Freyer. De naam is bij Freyer Asfrea gespeld. Van de Canarische eilanden wordt nog vermeld: Lycaena Webbianus Brull6, zie Kirby, Synonymie Catalogue p. 359. p. 35. n®. 449. Hier moet nog worden geciteerd: „ Gegenes Thrax Hübner, Sammlung exotischer Schmetterlinge. Het is echter stellig niet Thrax Linn6 en zal wel eenen anderen naam moeten dragen; volgens Herrich-Sebäffer is de soort onder dien van Jidianus in de Encyclopedie Methodique beschreven door Latreille. Kirby heeft als oudste naam Mathias Fabricius. p. 37. n®. 477. Deilephila Porcellus L. Dezelfde varieteit als bij Miniere is afgebeeld, is ook door den heer Heylaerts uit Nederland behend gemaakt. Zie Tijdschr. voor Ent. 2' Serie, V, p. 146, pl. VI, f. 1. p. 39. n®. 507. Sesia spheciforinis W. V. Herrich-Schäffer schrijft (Syst. Bearb.) in zijnen tekst den naam Sphegiformis, op de plaat Sphedformis. p. 42. n®. 553. Sesia leucopsiformis (r. Leucospidif.). Moet dit niet zijn Leucopsidiformis? p. 45. n®. 587. Ino Geryon Hübn. Hierbij had wel geciteerd mögen worden; Guenee, Ann. Soc. Ent. de France. 4® Serie, V, p. 304, pl. 8, f. 3. p. 50. n®. 642. Syntomis Meslralii Bugnion. In jaargang 1861 van het Wiener Entom. Monatschrift is de vlinder door Lederer Meslralii genoemd. p. 50. n®. 650. Is Undulana wel de oudste naam? Volgens Werneburg is de soort reeds in 1772 door Scopoli in zijnen Annus Historico-naturalis V, p. 116, n®. 130 als Phalaena Re- vayana beschreven. p. 52. n®. 667. Nola albula, ook in Engeland. Zie Entomo- logist’s Annual for 1861, waar de vlinder is afgebeeld. 46 EENIGE AANTEEKENIKGEN. p. 52 lees: Paidia Hübn. Verz. in plaats van Paula H. S. „ „ n®. 673 lees: Mesogom H. S. f. 162 en niet 126. „ „ n®. 681. Calligenia miniata Förster. Hierbij als eene varieteit te citeeren Flava de Graaf, zie Snellcn, Vlinders van Nederland; p. 144. p. 54. n^. 703. Lilhosia ochraceola, Is zeker Flavociliafa Led. en deze misscbien eene var. van Lularella, p. 58. n®. 755. Arclia Glaphyra. Bij Herrich-Schaffer, VI, p. 52 Staat Glaphira. p. 60. n®. 784. Hepialns Ilumuli, Nog te citeeren: Ilep. Ilumuli var. Snellen, Tijdscbr. voor Ent. 2® Serie, I, p. 63, pl. 2, f. 3, 4. Is dezelfde varieteit als de door Knaggs be- schrevene. Later heb ik nog eenige exemplaren gevangen. p. 61. n®. 809. Endagria Ulida Borkh, Bij Herr.-Sch. Syst. Bearb. II. Cossides fig. 6, Staat: Paniermus, p. 64. n®. 857. Epichnopteryx Pulla, Lederer vermoedt dat Radiella der Engelschen dezelfde is als zijne Proxima, Zie Wien. Ent. Monatschr. V. 395. p. 66. yP, 887. Dasychira selenitica Esp. Is Paradoxa Fahr, niet de oudste naam? Hij wordt reeds door Ochsenheimer ge- citeerd. p. 67. Genus Ocneria, Hier misschien: Rufescens {Liparis) Brull6 in Webb en Berthelot Hist. Nat. des iles Canaries. p. 67. n^. 909. Chondroslega Paslrana Lederer. In de Horae Societ. Entom. Eoss. VIII, is eene varieteit van het mannetje beschreven. Zie p. 12 (Sept.) p. 70. n®. 941. Lasiocampa Pini, „Exc. Angl. Bat. et Belg.’’ Komt wel in Nederland voor en is reeds in verscheidene pro- vincien gevonden. Zie Sepp VI en mijne Vlinders van Nederland. p. 71. n®. 954. Saiurnia Isabellae Graells. Volgens de Jahres¬ berichte über die wiss. Leist, in der Entomologie reeds in 1849 beschreven door G. in de Kevue et Magasin de Zoologie van dat jaar, p. 601. Niet vermeld vind ik: Clialcosia caudata Brera. Lep. Ost-Sibiriens, p. 97, VIII, fig. 8. EENIGE AANTEEKENINGEN. 47 p. 78. n®. 1049. Acronycia Myricae. De rups is beschreven door Buckler Entom. Monthly Mag. VIT. p. 83. p. 78. n®. 1058. Bryophila Petrea, ^Praec. var.?” Dezeaan- merking moest bij Labecidaj als de laatstbeschrevene staan. Petrea is van 1852. p. 81. n^. 1092. Agrotis Pronuba. Connuba Hübn. is Comes var. p. 81. n®. 1093. Agrotis Orbona, Hier te citeeren v. Heine¬ mann 1, p. 492; die de eerste is die Hufnagers naam hersteld heeft. p. 83. n®. 1130. Agrotis festiva, Indien Festiva S. V. een catalogusnaam is en Mendica Fahr, dubieus, moet de soort Primulae Borkhausen heeten (zie deel IV; p. 511, n®. 204, zijner Europ, Schmetterlinge. p. 90. n®. 1256. Mamestra lincta. Bij het citaat van Trima- culosa Esper diende hier ook wel een — ? — te staan, want het is nog eens op p. 89 bij Agrotis occulta geplaatst. p. 90. n®. 1264. Mamestra Leineri Freyev, Moet om het hoorn- achtig uitsteeksel van het voorhoofd wel in het genus Phoro- cera Led. (Metopoceras Guenee) staan. Evenzoo Mamestra Sic- canorum Staudinger. p. 93. n®. 1309. Dianthoecia Magnoliu Freyer noemt het dier Niimosa* p. 94. n®. 1324. Dianthoecia irregularis. Ook in Engeland. Zie Entomologist’s Annual for 1870, p. 138, plate f. 2. p. 95. n®. 1341. Aporophyla lutulenta. De type komt niet in Nederland voor; alleen de var. Luneburgensis, p. 98. n®. 1368. Dichonia aeruginea Hübn. Mioleuca Guenee. p. 90 is ook op p. 95 bij n®. 1342 Aporophyla mioleuca Tr. geciteerd. p. 98. n®. 1371. Miselia bimaculosa komt niet in Engeland voor, volgens de schrijvers van lateren tijd. p. 99. n®. 1383. Luperina (Het genus is een regte verga- derbak voor hetgeen elders niet geplaatst kon worden.) virens. De varieteit komt wel overal met den type voor. p. 109. n®. 1517. Leiic. Comma — Impiira Dup. VII, 105,3, ook bij n®. 1502, Leuc, impura geciteerd. 48 EENIGE AANTEEKENINGEN. p. 109. n®. 1527. Leite, alboradiosa Herr.-Scli. Neue Schm, p. 3; schrijft AlbiraJwsa, p. 112. n^. 1581. Amphipyra Styx. Onder Herr.-Schäff. af- beelding Staat Slix. p. 116. n®. 1632. Orlhosia Pailicilla Esp. Ook in Nederland en wel vrij gemeen, p. 119. n^. 1671. Scoliopteryx Libairix. Ook in Marocco en Algiers, zie Lucas, Annales de la Soc. Ent. de France 1857. p. 120. Genus. 236. Is zeer stellig een Noctuinen-genus en er is volstvekt geene reden om het naar de IX® familie der Heterocera te verplaatsen. p. 121. n‘\ 1692. Epimecia Uslula. Het komt mij voor beter te zijn den naam van Lnrida Tr., waarvan het jaar van pu- blicatie stellig te bepalen is, te verkiezen boven dien van Freyer. p. 122. n®. 1723. CuenUia laclea. Volgens Werneburg reeds door Fabricius in zijne Mantissa Insectorum, vP. 297, en wel daar het eerst beschreven. p. 124. n®. 1747. Cucullia Absinihii. Komt ook in Nederland voor. p. 125. n®. 1770. Phisia illusiris. Is niet Variabilis Filier en Mitterbacher de oudste naam? Treitschke citeert dit werk. p. 126. n®. 1772. Plitsia aiirifera komt ook op de Azorische eilanden voor. (Fairmaire, Bullet. Soc. Ent. de France 1864. p. XLV. p. 126. n®. 1781. Plitsia V-argenleumE^^^. Volgens Treitschke (X, 2, 139) zijn Esper’s en HübneFs afbceldiugen te gelijker tijd vervaardigd, en dan komt het mij voor dat Hitbner's naam {Mya) de voorkeur verdient. p. 131. Leocyma is een genus van Guenee, zie zijne Noc- tuclites VI, p. 212. De naam is in het alphabetisch register vergeten. p. 132. vfi. 1865. Thalpochares candicans. Moet Grata Guen6e heeten, doch is wel Picspersa var. p. 134. n*^. 1904. Prolhymia viridaria Clerck. Dat dit de oudste naam is voor Aenea Treitschke hebben Zeller en Guenee reeds lang voor Werneburg opgemerkt. EENIGE AANTEEKENINGEN. 49 p. 135. n®. 1916. Metophria Monogramma, Is Fixa Fahr, niet de oudste naam? p. 135. n^. 1922. Pelamia electaria. Bremer; Lep. Ost-Sibir. p. 89; lees: p. 84. p. 136. n®. 1931. Leucanitis Rada, Waarom is Roda Herr.- Sch. ZOO min hier als elders geciteerd? p. 136. 1936. Leucanitis Panaceorum Menetries, Moet Yolgens Lederer generiek van Leucanitis worden afgescheiden. (Wien. Ent. Monatschr. V; 398). Ook de overige soorten blij- ven niet bijeen. Zij moeten worden verdeeld in 2 genera: Bolina Guenee; met onbedoornde middenscheenen (bevat alleen Cailino) en Leucanitis, met bedoornde middenscheenen, de overige soorten van Leucanitis Gn.; Led. Noct., zie Lederer; Wien. Ent. Monatschrift. 1. c. Dit is volgens gepubliceerde aantci keningen van Lederer. Indien hij later reden had om de nu door Dr. Staudinger gevolgde rangschikking; welke geheel anders iS; daar in Bolina Guenee alleen Flavomacidata is geplaatst; aan te nemen, had dit wel opgehelderd dienen te worden. p. 138. n®. 1970. Catocala Paranympha. Is Fulminea Scopoli niet de oudste naara? In de beschrijving is niets tegenstrijdigs. p. 110. n^\ 2008. Zanclognatha gvisealis. De naam Nemoralis is niet alleen de oudste, maar ook verkieslijk, want Nemoralis Scopoli is eene Pyralide, die wel niet meer met Nemoralis Fahr, in eene familie, laat staan in een genus zal körnen. p. 142. n®. 2035. Hijpena Ussuriensis hujus generis? Zeker niet; het is wel eene Kemigia, ofschoon Bremer 1. e. niets van de pooten zegt. p. 142. Tholomiges turfosalis Wocke. Ook in Nederland, zie mijne Vlinders van Nederland, p. 496. p. 143. Brepiios. Volgens Zeller zoude het genus Archicaris Hübner moeten heeten. Brephos Ochs, en Archicaris Hübn. zijn beiden van 1816, doch Ochsenheimer citcert in zijn ontwerp eener classiticatie der Noctuinen bij het genus den naam Brepha Hübn. Niet vermeld vind ik: Iladena exornata Möschler, Wien. Ent. 4 50 E E i\ 1G E A A N I E E k E iN l G E >. Monatschrift, p. 364, Tab. 9, f. 5; eerste editie van den catalogus, n®. 365. Ook mis ik de volgende, op Madera voov- komende Geometriden: Ilemilhea Nulngena Wollaston, Ann. and Mag. of Nat. Hist. 3 Serie, I, p. 118 enz.; III, p. 209 enz. Acidalia Atlantica Stainton, 1. c. Eiipithecia insulariata Stainton, 1. c. Euholia rupicola Wollaston, 1. c. Coremia centrostrigana Wollaston, 1. c. p. 143. n®. 2057. Geomeira sponsarki Brem. „ praec. var. ? Dan moet eene der beide afbeeldingeii al zeer onnaauwkeurig zijn, want Glaucana Menetr. lieeft bijna regelmatig afgeronde vleugels, terwijl bij Sponsaria Bremer de voorvleugels zijn uit- gesneden en de acbtervlengels op ader 4 sterk boekig. Ik zou Sponsaria voor eene Metrocampa houden. p. 149. n®. 2167. Acidalia circellaia Gn. Is Stmminaia Tr. var. Tolognearia Stand. Uit de afbeelding van Milliöre is dit duidelijk te zien. p. 151. n®. 2188. Acidalia coenosaria Led. ,jLuridata var.?” Wel niet, want beiden hebben aan de voorvleugelpunt eene gebeel verscbillende teekening. p. 150. n®. 2177. Acidalia Stand. Deze nienwe naam is niet noodig. Rufidaria Herr.-Sch. is slecbts eene synonym. p. 153. n®. 2223. Zonosoma linearia, Waarom wordt deze soort Linearia Hbn. genoemd? Men zal Trilinearia Hbn. Bei¬ träge te vergeefs in de lijst der soorten zocken. Zij is een synonym van Acidalia irilineata Scopoli. p. 155. n®. 2244. Bapta tememta. Moet Punctata Fahr, heeten. Punctata Scop. is eene Acidalia. p. 159. Eveusmanma n. gen. Waarom niet Erosia Gnenöe, die Eccornata Ev. en een aantal verwante soorten in dat genns heeft ? p. 160. n®. 2296. Eilicrinea Irinotata. Bij Guenöe is de naam verkeerdelijk Trinotaria gespeld. p. 163. n®. 2334. De varieteit Doiihledayaria ook in Neder- land, gelijk Dr. Staudinger liad kunnen zien uit bet Tijdscbrift EEMGE AANTEEKENINGEN. 51 voor Entomologie, Nieuwe Serie, deel V, p. 155, pL 6, f. 3, waar een exemplaar is afgebeeld, dat met anderen door den heer Heylaerts bij Breda is gevonden. Breda is evenwel tot dusverre de eenige viudplaats in Nederland. p. 165. 2373 en 2374. Stellig geene twee soorten. p. 165. n®. 2372. Doarmia consonaria Hbn. niet „ exe. Bat/^ körnt ook in Nederland voor. Zie Tijdselir. voor Ent. 2® Serie V, p. 85. p. 167. n®. 2389. Gnophos ambiguaia. Bij Herr.-Seh. is de naam Arabiguaria gespeld. p. 183. n®. 2601 en 2602. Cidaria frmcala en immamta stellig eene soort. Ik heb beide varieteiten uit dezelfde rupsen die byeen op dezelfde planten waren gevonden, gekweekt en onder een honderdtal exeinplareu alle overgangen verkregen. p. 186. n^. 2630. Cidavia conspecfaria Mann. Is volgens Herr.-Seh. (Catalog der Europ. Lepid. 1862) dezelfde soort als Bistrigata Tr. p. 186. n®. 2632. Cidaria ferrugata eu 2633 tinideniarüu Ook 66ne soort; zie Verslag over mijne waarnemiugen, Tijdsehr. voor Entom. 2® Serie, 2, p. 120 en 4, p. 226. p. 186. n’^. 2640. Cidaria fluvmla. Ook uit Limburg aan mij door den heer Maurissen niedegedeeld. p, 187. n^’. 2658. Cidaria aehidafa. Waar komt deze soort voor? p. 188. n®. 2662. Cidaria cnprearia moet Cnpreata heeten, want in Deutschland's Insecten is de naam zob gespeld. p. 188. 2680. Cidaria miangulaia, Ook in Frankrijk. Ik heb een exemplaar dat bij Bordeaux gevangen is. p. 190. n®. 2705. Cidaria icstaceata. Moet Sylvafa Hbn. hee¬ ten, want Sylvata Seop. is eene Abraxas. p. 190. u®. 2713. Cidaria bistrigata. Bij Herr.-Seh. is de naam op de plaat Bistrigata y in den tekst Bistrigaria gespeld. p. 192. n®. 2735. Cidaria exoletaria. Moet Exoletata heeten, want ZOO is de naam in Deutsehland’s Insecten gespeld. p. 192. n®. 2739. Cidaria calligrapharia. Moet Calligraphata heeten om dezelfde reden die by n**. 2735 is vermeld, p. 197. n®. 2805. Eupithevia satyrata. Ook in Nederland. 52 EENIGE AANTEKKEMNCiE>. p. 199. n®. 2825. Eiipifhecia gemellata, Nog te eiteeren: Herr.-Sch. Corr. Bl. Z. M. V. 1863. XVII, p. 23. Nergens geciteerd vind ik: Cidaria abditaria Herr.-Schäffer, n®. 576 van den vorigen catalogus. Niet vermeld zijn: Cidaria brunneata Paekard, uit Labrador | Zie Möschler, ,5 aurata „ „ „ (Stett. Ent. Zeitung „ slrigata „ „ „ 1870, Etipilhecia hiteata „ „ „ ) p. 370 enz. „ pariicipata Grcntzenberg. Is Eupitheda anglicata Herr.-Seh. Corr. Bl. für Sammler II, p. 131, n®. 9 (zonder naam) en Tausebkatalog 1862, dezelfde als de Anglicala van Milliere? p. 202. n^. 38. Asopia picfalis. Ook eens in Nederland ge- vangen, doch bet is eene Oost-Indische soort die van rijst- korrels leeft. Op 's Rijks Museum van Natuuiiijke Historie te Leiden bevinden zieh exemplaren van Java; ik beb de soort ook van Celebes ontvangen en eens verscheidene doode exem¬ plaren gevonden in een kistje dat met rijstedoppen was aan- gevuld. p. 211. n®. 211. Eiinjcreon Sedacovalis. De naam wordt door Eversmann Sedakoivialis gespeld. p. 220. n^. 379. Crambiis aurelielhts F. v. R. Is volgens Zeller eene Calamotropba. Zie zijne Cbilonid. et Crambid. p. 9. p. 224. u®. 473 en 474. Ratasa noctmlis en allotriella, Zijn geene twee soorten, maar naauwelijks varieteiten. p. 225. n®. 487. Hypochalcia decorella, Beboort niet in het- zelfde genus met Ahenclla enz., daar zij eene ader in de acb- tervleugels minder heeft. p. 225. n®. 497. Eiicarphia rcmoiella Mann. Naar exemplaren van bem zelven niet van Saxeella Zell, vevscbillende. p. 226. n®. 509. Epischnia farrella Curtis. Uitvoerig be- schreven en afgebeeld in Tijdscbr. voor Entom. 2^ Serie, III, p. 50—52, pl. 1, f. 1. p. 126. n®. 510. Epischnia Sareptella^ zegge: Sareptalla, Wel geene Epischnia. Herrieh-Sebätfer bad slechts een wijfje en EENIGB AAiNTEEKEiMiSGEy. 53 aan een paartje dat ik in dit voorjaar van Dr. Standinger ont- ving en dat met Herr.>Sch/s beschrijviug overeenkomt, vind ik bij bet mannetje bet vereischte aan de sprieten niet, terwijl in de achtervleugels ader 5 niet aanwezig is. Hct is dus eene Zophodia bij Convohilella. p. 228. n®. 583. Myelois modeslella Led. Is Eiirophera eine- rosella Zell. p. 229. n®. 595. Ancylosis neglectella v. Hein, is eene Gy- mnancylaj wanneer streng gelet wordt op de kenmerken. p. 230. n®. 632. Aneraslia ichorella Led. Is eene Ematheudes Zell.; even als Venosa, Niet vermeld vind ik: Stemmalophora Corsicalis Duponch. Zie Led. Pyraliden, p. 130 (is geene Metasia). Aporodes scabralis Eversm. Bull, de M. 1842. Led. Wien. Ent. Mon. VH. p. 459. n®. 20. Scoparia alomalis Doubl. Ent. Ann. 1855. p. 64. — Knaggs Ent. Montbly Mag. V, pl. 1, f. 8. Scoparia confusella LaharpC; Mittb. Schweiz. Ent. Gesellsch. IV; p. 87. Scoparia basislrigalis Knaggs; Ent. Monthly Mag. III; p. 1 met afb. V; pl. 1, f. 6. Scoparia ulmella Knaggs, Ent. Monthly Mag. III. p. 217 ; V; pl. 1; f. 12. Scoparia concinnella Curtis, Annals and Mag. of Nat. Hist. V; p. 114. Eurycreon desertalis Hbn. Guenee, p. 382. Boiys deceplalis Lah. Neue Denkschr. der Schweiz. Gesellsch. XX. Orobena bifascialis Guenee, p. 372. Ancylolomia disparella Hübn. (N®. 248 van den vorigen ca- talogus). Crambiis obscurellus von Hein. p. 126. „ grammiculellus Guen6e. Explor. Scient. de l’Algerie. albellus Clemens. Proc. Ent. Soc. of Phil. — Zell. Cramb. p. 23 uit Labrador (zie Möschler, Stett. Ent. Zeit. 1870; p. 372. 54 EENIGE AAiNTEEKEISINGE.N. Crambus inornatellus Clemens 1. c. p., mede uit Labrador, zie Möscliler 1. c. Homoeosoma carlinella Hein. p. 198 bij Nimhella. Epheslia Vapidella Mann. Wien. Ent. Mon. 1. p. 171. p. 233. u®. 062. Teras Boscana. Parisiana is wel eene varie- teit van Boscana^ maar niet omgekeerd. Ziüke soorten zijn er in bet genus Teras verscheidene. p. 236. n^. 702. Torlrix tkimelana Tr. Geene soort uit afd. Pandemis, daar bet mannetje de uitsnijding boven den spriet- wortel mist. p. 236. n®. 707. Torlrix inopiana Haw. Is eene Concbylis. leder die de moeite nemen wil ora de vleugeladeren te onder- zoeken, zal dit zeer ligtelijk ontdekken. p. 237. n®. 711. Torlrix Besseri. Is Miirmana volgens No- wicki zelven. Zie Verb. Zool. Bot. Ges. zu Wien 1865, p. 184. p. 244. n®. 864 en 865. Conchylis vicinana en moribiindana. Zijn deze niet slecbts eene soort? p. 248. n^ 948. Penlhina pyrolana Wocke» Afgebeeld Tijdscbr. voor Ent. IV (1861), pl. 12, f. 1 en door den beer H. W. de Graaf bescbreven (p. 167). p. 251. n®. 1008. Aphelia lillorana Constant. „ Lanceolanae var,?'^ Zeker niets anders. De Franseben beboeven waarlijk niet over kwaadwillige gezindbeid der Duitsebers te bannen opzigte te klagen, want bet citeeren van zulke vlugtige be- scbrijvingen en gebrekkige al beeldingen als door Constant op de aangebaalde plaats van Mierolepidoptera geleverd worden, zijn wel niets anders waard dan om met stilzwijgeii te worden voorbijgegaan. p. 252. n^. 1044. Grapholilha obiimbranala Zell. Is Expalli- dana volgens Zeller zelven. Zie ook von Noleken, Fauna p. 415. p. 255. n". 1090. Grapholilha rosaecolana Dbd. Is Siiffiisana. Deze soort komt op rozen en haagdoorn voor. De rupsen beb ik meermalen gevonden. p. 257. n®. 1141. Grapholilha consequana Zell. Is Succedana var. volgens Zeller zelven. Zie Verb. Zool. Bot. Ges. zu Wien 1868, p. 602. EEMGE A ANTEEKENINGEN. 55 p. 257. n®. 1159. Grapholilha Weirana Doagl. „ „ „ 1160. „ 'tiiiidana (F. ?) Steph. Wood. Zijn beide seksen van Phthorohlastis Vigcliana, Dit is uit de beschrijvingen reeds op te maken eu mij nog nader bewezen door exemplaren die ik uit Engeland ontving. p. 261. n®. 1245. Graph, auqiistana Hbn. ) • .. i. „ „ 1246. „ cruciana L. ) Zie de Engelsche schrijvers en ook Kössler, Schmett. von Nassau, p. 206. Niet vermeld vind ik: Conchylis albicapilana Cooke, Zoolog. 1861, p. 7801. — Birchall, Ent. Monthly Mag. III, pl. 1, f. 1. — M’Lachlan, Ent. Ann. 1869, p. 86. Conchylis Bheticana Laharpe, Mitth. Schweiz. Ent. Ges.VI, p. 184. Conchylis Dcgreyana M'Lachlan, Ent. Annual for 1869, p. 91. Conchylis liiriclana Gregson, Entomologist. — Knaggs, Ent. Ann. for 1871, p. 9. Retinia fulmmiirana v. Hein., Nachtrag, 2A1 = Sylveslrana^ V. Hein. Wickler, p. 95, n®. 166. Pentlima Rooana de Graaf, Tijdschr. v. Ent. p. 168, pl. 12, f. 2. Grapholiiha geniculana Laharpe, Tortric. p. 270. „ Tomiana Zell., Tijdschr. v. Ent. 2®Serie, III, p. 85. „ Laharpana Laharpe, Tort. p. 229 (verg. von Hein. Wickler, p. 175. Dichrorampha alticolana Steph. Cat. Brit. Mus. p. 100. — oude Cat. Stand, en W. n®. 1114. Dichrorampha flavidorsana Knaggs, Ent. Ann. for 1867 , p. 148, plate f. 5. — Ent. Monthly Mag. III, p. 176. Coccyx (?) vernana Knaggs, Ent. Monthly Mag. IV, p. 122 en p. 154. Tortrix (?) Grunerliana Katzeburg, Waldverderber, pl. V, f. 9. Benevens de 9 volgcnde soorten uit Labrador, waarover zie Möschler, Stett. Ent. Zeit. 1870, p. 373 enz. Pandemis leucophaleralana Packard. Penthina frigidana id. „ tessellana id. 56 EENIGE AA.NTEEKEiMISGEN. Penthim fiihnfrontana Packard, murina id. Grapholiiha nebulosana id. Anchylopeza plagosana Clemens. Ilalonoia Pachardiana id. Anthithesia bipartifana id. En eindelijk de door Stainton van Madera beschrevene: Tortrix subcostana, „ referana. „ reliculana (moet, zoo het eene Tortrix is, verdoopt worden. En Grapholitha Maderae Wollaston, p. 307. n®. 2256. Oecopfiora fiiscofasciala, Stainton vermoedt dat deze soort het wijfje van Oec» iempcratella konde zijn. p. 310. n''. 2332. Gracilaria juglandella Mann. Is Grac, ros- cidella Hbn. Zie Zeller^ Tijdschr. v. Ent. 2* Serie; V, p. 222. p. 310. n®. 2334. Gracilaria taxella H.S. Is volgens Stainton Zelleria hepalariella Staint. p. 314. n®. 2413. Coleophora fuscicornis „kaum von Deaura- tella verschieden (Herr.-Sch. Corr. Blatt füE Sammler v. Insec- ten 1861, p. 133). p. 314. n*^. 2422. Coleophora albidella» Zeker geene aberratie van Anatipennella. Zie Tijdschr. v. Ent. 1871. p. 235. p. 314. n’^. 2428. Coleophora Nemorum» Is Ibipennella. p. 316. n®. 2479. „ marginalella. „Wohl nur eine Albicoslella mit verloren gegangenen goldbraunen Schuppen. (Herr.-Sch. Corr. Blatt, f. Sammler 1861, p. 133.) p. 317. n^ 2510. Coleophora strialipennella, 1b Slnrinipennella» Zie Tengström, aant. bij v. Nolcken, Fauna von Livland, p. 686. p. 317. n®. 2534. Coleophora piinclipennella, Is Motacillella, Zie von Nolcken, Fauna p. 685. p. 335. n”. 2964. Opostega reliquella» Nog altijd als afzon- derlijke soort vermeld, ofschoon verschillende Entomologen reeds lang hcbbcn uitgemaakt dat het eene varieteit van Sala- ciella is. Zie o. a. von Nolcken, Fauna p. 744. p. 339. n®. 3061. Nepticiüa diversa, Is Vimineticola Frey. EEJ^IGE AANTEEKENlNGExN. 57 p. 342. 3123. Plaliptilia similidaclyla Dale. Geciteerd had nog moeten worden: Tijdschrift voorEntomologie, 2^Serie, III, p. 71—78, pl. 2, f. 1—3, waar door den heer II. W. de Graaf eene uitvoerige besclirijving met afbeelding der soort wordt gegeven. Ik gcloof echter dat Zcller's naam Isodactylus de voorkeur verdient boven de namen van Dale en Haworth, die niet door voldoende beschrijvingen gesteund worden. De door Dr. Wocke sub n®. 3127 beschreven varieteit van Nemo- ralis is wel Isodaclylus. Nemoralis is Zeller thans wel geneigd voor eene varieteit van Zellersledlil te houden. Geene melding vindt ik gemaakt van de volgende, meestal als nieuwe beschreven soorten: Choreules micalis Mann, Wien. Ent. Monats. I, p. 181« — Fiume. Tinea Kroesmanni Stainton, Entom. Annnal 1856, p. 33. — Germania. Nemophom Reaumurella Peyerimhof, Petites Nouvelles 1870, n®. 17. — Gallia Mer. Acrolepia adjeclella v. Heyden, Stett. Ent. Zeit. 1863. p. 111. — Helvetia. Hyponomeula oenolhriella Diorio, Atti Accad. Pont. 1865, xxvii, p. 134 (zie Herr.-Sch. Corr. blatt Zool. Min. Ver. 1866, p. 141. — Italia. Swammerdammta Nanivora Stainton, Ent. Ann. for 1871 , p. 96. — Brittannia. Deze beschrijving is misschien te laat in het licht gekomen om er voor den Catalogns nog gebruik van te kunnen maken. Argyreslhia aerariella Stainton, Ent. Ann. for 1871, p. 100.— Brittannia. Verkeert welligt in hetzelfde geval als de voorgaande soort. Symmoca pigevella Herr.-Sch. — Vorige editie, n®. 1516. Gelechia Porlosanciana Stainton, Ann. and Mag. of Nat. Hist. 3 Ser. III, p. 210. — Uit Madera. Komt volgens dien schrijver in Engeland voor, zie Ent. Annual for 1859. Gelechia pulligenella Sircom, Zoologist 1830, App. p. lxxii , zie Herr.-Sch. S. B. V, p. 159. — Brittannia. Gelechia fumalella Douglas. — Eerste editie, n®. 1556. 58 EEMGE AAiNTEEKEiMiNGEN. „Sicher Oppletella oder Ignorantella (Herr.-Sch.). Hier echter bij geene van beiden aangehaald. Gelcchia Tiissilaginis Frey. Eerste editie, n®. 1559nf. „ similis Staint. „ „ „ 1672. Ypsolophm pulverellns Constant, Ann. Soc. Ent. de France, 4® Ser. V, p. 191, pl. 7, f. 5. Wanneer de eene soort vermeld wordt, is er geene reden de andere stilzwijgend voorbij te gaan. Oecophora frigidctla Packard. Zie Möschler, Stett. Ent. Zeit. 1870. — Labrador. Glyplupterix To/mi Villiers, Ann. de la Soci6te d’Agriculture de Lyon. Tome IV, p. 462 enz. (1841). Oniix Boreacella Clemens, Proceed. of the Acad. of Natur. Hist, of Philadelphia 1863, p. 416. — Labrador. Coleopliora nigrostiijmateUa Heeger, Sitz. Ber. der Wiener Acad. X. — Austria. Coleopliora scolopacipennella Wallengr., Skandin. Coleophorer. — Suecia. Coleopliora clialybella Costa, Faun. Neap. p. 3, 4, pl. v, f. 9, zie Zeller, Isis 1847, p. 819. — Herr.-Sch. V, p. 223.— Stainton, South. Eur. Tin. p. 274. — Neapolis, Coleopliora irochilipennella Costa, Faun. Neap. Ornix, n®. 2, pl. 111 , f. 6, zie Zeller, Isis 1847, p. 866. — Herr.-Sch. 1. c. — Neapolis. Coleopliora mmusciilella Herr.-Sch. — Eerste editie, n®. 2072. „ Medicaghils Staint. „ „ 2136. ? Herr.-Sch., Corr. Bl. f. Sammler 1861, p. 142. Colephora Cistorum Peyerimhof, Pet. Nouv. 1870, n®. 15.— Gallia australis. ^ Coleopliora arlemisiella Scott., Trans. Ent. Soc. of London, N. S. V, p. 409, pl. 17, f. 2. — Brittanuia. Coleopliora ardeaepennella Scott. 1. c. p. 410, pl. 17, f. 3. —- Brittannia. (? Hipennelle Zell.) Coleopliorapolitella Scott. 1. c. p. 410, pl. 17, f. 4. — Brittannia. „ WiUdnsoni Scott. 1. c. p. 411. — „ „ bicolorella Staint. Ent. Annual for 1861, p. 89. — Brittannia. 