title: Historie van het verbond en de smeekschriften der Nederlandsche edelen, ter verkrijginge van vrijheid in den godsdienst en burgerstaat, in de jaaren 1565-1567 / 3. (1795). - 558 S
creator: Water, Jona W. te
text: 188, ı89, en uit het oorfpronglijke, onder r. E. M. van Burmania berustende, bij den ron VAN SCHWARTZENBERG, Chart. van Vriesland IfI deel, bl. 635, 6306. (i) wınseMıus Hif, 4b, I, pag. 58, 59. (k) In her I Stuk, bl. 95—98, 440—444. Op ’t geZag der gefchrevene naamlijst van de Bondgenooten, heb ik geen zwaarigheid ge» maakt,„ Doco Martna onder dezelven te plaatfen ,„ en veele omitandigheden fchijnen dir, als wel gegrond, te Itaven, Ik zie, echter, dat SCHOTANuUs, in ’t XXI boek van zijne Friefehe Hiftorien, bl. 763, Iemljres at fen, *tgene Jr. Feijo van Iliemfra, in zijne MSS, vermeer- deringen op de Geflachttafelen van jr. Upco var Burmania, fchrijft: Zras proverbium de eo [D. MARTNA], feilicer, guod eonfumpferit bona 3 Nobilium, b. e. duorum frarrum, quas baeres acceperit, et füa. Wie op zulke wijze, als hij, zijn eigen goed verliest, en aan de belangen van zijn vaderland opoflert, vexdiens alleu lof, en geen verwijt, J0oo VERBOND EN SMEEIK® Neemt ten opzichte van ’t verbond der Edelen en gi Je i deszelven gevolgen, in zoo verre Martna moot/cbap. deel daar in gehad heeft. Na dat, ten jaa- Wordt re 1567 , dopr de wederkomfte van Arem- pr ne „berg uit Overijsfel, nu met Krijgsvolk ge- gezonden fierkt, de wakkere ondernemingen van ven den Tjerk Walles, wien wij in ’t vervolg na- vanArem-der zullen leeren kennen, ten voordeele berg» ie der Onroomfchen en weringe van gewe- wigbeden tensdwang te Leeuwaarden te keer ge- zz gaan , en de krachten van het Bondgenoot- fchap verbroken waren; werdt door dien Stadhouder een Landdag uitgefchreven, en hij begeerde ,„ dat de Staaten, om dat hun aantal zoo groot was, dertig of daar om- trent uit hun midden zouden afvaardigen met volle magt, om met hem en den Kor ningliiken Raad over de zwevende gefchil» punten in onderhandelinge te treden. Het was den Staaten tegen de borst, dat Arem- berg den geheelen Raad bij de openinge van deze gewigtige raadpleginge wilde ge« brui= dat D. Martens, een geleerd en kloek edel- man, zijnen naam onder de Rondgenoaten ‚niet had aangeteekend, en daarom der ballling= fchap niet onderworpen was geweest, IK kan, tot nu tac mijne tocllemminge hier, gan niet geven. Zie hier onder bl, 107, 10% SCHRIFTEM DER EDELEN, 10I bruiken, en aan ieder vreemdeling, want zulken waren naar ’t voorfchrift van het Bourgondifche Hof in den Raad gebragt,, de geheimen van den Staat openbaren. (m) Men lceze de aanmeıkelijke Bunnte ic 102 VERBAND EN SMEEK. 1567. het gevangen nemen van Ilpendam, een* der verbonden Edelen en Geheimfchrijven van Brederode, die uit het huis var den Edelen Sjoert van Beijem gehaald en in den kerker geworpen werdt, het goede ver- trouwen der Staaten en verbonden Edelen Merk. fcheen te zullen te leur ftellen, werdt mwarrc'Se Martna, met Ruird Roorda, aan den Stad- delingen houder gezonden, om van hem verzekerin+ wet Arem- s .. ; berg. ge te eisichen, dat zij, naar recht en bil- Jijkheid handelende , niet zouden bloot ftaan, om door list en laagen op ’t onver- wachtfte overvallen te worden. Zij kre= gen die verzekeringe; doch deden, toen, een nieuw voorftel ter handhavinge van de eer der Bondgenooten „ met die rondbor- ftigheid, dat Aremberg zijne gramftorig» heid niet langer konde verbergen, en in fchampere verwiiten uitviel: waarop Prijmoc- Martna, met de ziinen, hem duidelijk te dige saul. verftaan gaven,. dat zij ”t gene voorheen gezegd en gedaan was, goedkeurden; dat zij, noch door hope op gunfte, noch vrec= ze voor dreigende gevaaren, zich van hun recht die bier toe betrekkelijk zijn, en gevonden worden in ’t Charterbock van Vriesiand ILE dcel, bl. 685—689, SCHRIFTEN DER EDELEN. 103 recht ooit zouden laten aftrekken ,„ maar liever een heerlijk blijk van ftandvastigheid geven, ’s Lands rechten vasthouden , of te geliik daar mede omkomen (n). Dit mag hartige taal heten, waar mede hunne daa- den overeenkwamen. Van hier, dat Mart- na, in ’t jaar 1568, volftrektelijk weiger- Wiiger: de, den gevorderden nieuwen eed afteleg- sd Fa gen (0) Hij bleef, echter, in aanzien, en was een der Gedeputeerde Staaten , die met Robles handelden over de uitrustinge van eenige fchepen tegen de water-geu- zen, doch op eene wijze, welke niet on- Poorzich“ duifter deedt zien, dat zij de zaak zochten "8 2 FR moeilijk te maken, en op de lange baan te trenz Ro= fchuiven (p). Men bewilligde in den voor- n - Da flag van Billij; doch fcheen fchoorvoetende moo:/chap, te zullen komen tot het opbrengen van pen- Pi n Er ningen, hier toe noodig. Martna ontveins- nis/e van de, met wijs or \ m u Br (n) wınsemius Hifl, Üb. I, par. 83-85. Men leze noch de aanmerkelijke ftukken, te vinden in ’t Charterbock van Vriesland III deel, bl. 694708, en VIGLIUS AB AIJTTA Episs. XXX1V ad Hopperum, pag. 423. (0) WINSEMIUS /ib, Il, pag. 103. BoR IV bock, bl. 168. i : (P) J. CAROLUS Zib, I, pag. 25 es fegq. Hhudt verliand mei Oran- Je. 104 VERBOND EN SMEEK» san het verbond, 200 wel als zijne afkeo- righeid van Aremberg; aan wien hij, na ’s Graaven dood, op verzoek ziiner wedu- we, vrilde vergunnen een getuigfchrift van deszelfs goede regeringe, ?’t gene zij in handen van den Hertoge van Alva begeerde te ftellen (q). Zich gelatende, als of hij een afgezonderd leven zochte te leiden, hieldt hij, midlerwijl, heimelijk verftand met den Prins van Oranje, aan wien hij zijn’ Aanfleg toeleg, om Leeuwaarden te doen omilaan, op Leeu waarden, die mis- duks. ontdekte; waar toe hem veele Edelen de hand boden. Hij behandelde de zaaken met zoo veel omzichtigheids, dat Robles en het Hof varı Friesland zijn voornemen niet wisten, voor dat hij reeds eenig volk geworven hadt, en zich bij de zijnen ver- klaard, dat hij ’t zelve zou aanvveren, om de vrijheid te bewerken. Om zulks met Verzoekt nadruk uittevoeren, fchreef hij aan Sonojj volk van ‚Sanoij, om vier of vijf vaandelen knechten, doch die hem niet meer dan &en, op dien tijd,' kon bijzetten. De aanflag op Leeuwaarden mislukte, door de tijdige voorzorge van Robles; doch gaf aanleidinge aan Dirk van Bronk« (q) Charterboek van Vriesland III deel, bi. 751, 75% | SCHRIFTEN DER EDELEN. 105 Bronkhorst (r) tot gewigtige ondernemin- gen, waar van de Bondgenooten beftendi- ger vrucht zouden gehad hebben, indien hij de voorzichtigheid en gematigdheid van Martna bezeten hadde. Deze kwam, in Komt se herfstmaand 1572, met zijne geringe macht Meet. te Sneek, en werdt daar blijmoediglijk , als een der treflelijkfte voorftanders der Vrijbeid, ontfangen; en vertrok, eerlang, naar Geesterland, met eenig volk, om den gemelden Bronkhorst intehalen, en naar Sneek te geleiden: wordende Martna, ne vens twee anderen, door hem aangefteld, om het opzicht te hebben over de kerke- liike goederen en kleinoodiön, en ze, ten dienfte van de gemeene zaak, te beftieren; over welk beftier hij en zijne amptgenoo- Hij words ten de lasteringen der Spaanschgezinden verdedigt niet hebben konnen ontgaan , lasteringen De er evenwel, waar van de ongegrondheid, ten /braap- zijnen opzichte, baarblijkelijk was, en ge- ii noeg te zien is uit het te voren (s) gezegde van zijn fober beitaan (t). Als Graaf Joost 5 var (r) Zie II Stuk, bl. 305, 306, (s) Bladz, 98 in de Aanteckeningen., (f) J. CARoLUS /ib. LI, pag. 76, 77, 73; 0 106 VERBOND EN SMEEK- van Schouwenburg in Friesland kwam, om, in ’s Prinfen naam, het ampt van Stadhou» Dempt der aldaar te bekleeden, en deswegens on- eg min en tweefpalt met Dirk van Bronkhorst Schou- en Batenburg rees, wist Martna dit gefchil werdwg in *t vriendlijke te beflisfen; wel begrij- borst. pende, dat het nu geen tijd ware, om on- Komt in derling te twisten. Van Sneek kwam hij OR met zijn volk in bezettinge te Franeker, ker. en bleef daar met een vaandel, wanneer I nov. Schouwenburg die ftad verliet, en met het meeste volk naar elders trok. ”T leedt Js genoo«» niet lang daarna, of Martna moest zijn heil .. in de vlucht zoeken, en van hier vertrek- ken met ziine kinderen en vrouwe, over welker grootmoedige heldhaftigheid men zich zoo zeer moet verwonderen, als haar treurig noodios beklagen (u). Uit Fries Wordt land ontkomen zijnde, werdt hij, door ddmiraa] Granje, aangefteld tot Admiraal van Fries- land 82. wınseMmius Zb. II Hifor. pag. 139, 140. »or VI bock, bl. 277—279. HOorT Vi boek, bl.257; bij wien, gelijk elders, onze Bond- genoot, verkeerdelijk „ Martina genoemd wordt. (u) J. CAROLUS Öib. II, pag. 101, 102, 140, 146, 150—158. VIGLIUS AB AIJTTA Epsst, CLXXXVIIL ad Hoppermn, pag. 721. SCHRIFTEN DER EDELEN. 107 land (v), en lag met zijne fchepen in het var gebeel Vlie. De fchepen van Billij verhinderden Fries/and, hem wel, om ter hulpe te komen aan de Noordhollandfche Vloote, die met de Spaanfche, onder den Graave van Bosfu, op de Zuiderzee, flaags geraakte en dezel- ve overwon; doch hij belettede ook van ziinen kant de fchepen van Billij, om Bos- fü te konnen bijftaan (w). Omtrent dien tijd verfpreidde zich een gerucht, dat Do- Yalsch co, door een’ zwaaren ftorm beloopen ‚Serwebt a (v) F. VAN HIEMSTRA, in zijne MSS. Bij- voeglelen op het werk vaıı Upw van Burmania fchrijft van Martna: Fuit exul patriae per Curi= am Rezis usque ad Pacificationem Gandaven/em, qua rediit in Patriam, Quo tempore intercedente ille fuit Enkhufae , infestans mare et [polians fubditos Regıs , unde eius posteri ipfı tribuuns dignitatem Praefecti maritimi in de Zuiderzee. Fuss etiam aliquando Drosfard arcis Harlinganae usque ad eius deftructiom nem, et Deputatus Oriinum usque ad tempus, quo figillum Regıs est confraıtum. — De Grietman E. van Burmania heeft mij bericht, dat Jonker Sjuk Gerrold PReBeIA van Burmania Ren gers, Oud-Grietman van Wijmbritferadeel „ enz., noch bezitte een’ zilveren ftaf met her wapen van Doca, welke zıjn Admiraalsftaf genoemd wordt, ’t zij dat hij denzelven bij zijn leven gebruikt hebbe, ’t zij dat die, mo-= gelijk,, bij gelegenheid van zijne begraafnisfe gemäakt zij. (w) sor VI bock, bl. 531, 335. HOOFT VII boek, bl, 3390, 33% 108 VERBOND EN SMEEK»- zijn leven in ’t water geäindigd hadde (x). Dan, de uitkomst toonde „ dat de Voor- zienigheid hem noch tot wigtige onderne- mingen fpaarde, wat zijne vijanden, bin- nen en buiten ’s Lands, tegen hem ook on- dernamen. Want, toen fchijnt het Hof Geban. van Friesland te Leeuwaarden hem, open» Gars; lijk, gebannen te hebben (y); en bij de afkondiginge der algemeene vergiffenisfe , Uirgeflo- op ’s Konings naam gefchied „ werdt hij, zen wis bet ji naame, daar van uitgezonderd (zZ) aigemeene j Pardon. Dan, alle de tegenfpoeden, die hem trof- fen, waren niet machtig, zijne vrijheidlief- de uitteblusfchen. Hij bleef den Vader- lande ftandvastig en getrouw , trekkende, na de Gentfche Bevrediginge, de vruchten Doet den van zijnen ijver voor de Vrijheid. Want af. bij ging voort den vijand ter zee afbreuk te (x) VIGLIUS AB AIJTTA Episs,. CCVII CCXIII, pag. 765, 773. (y) F. VAN HIEMSTRA |, cit,. (z) SCHOTANuUS XXI boek, bl. 788. Ror VII boek, bl. 29. De algemeene vergiflenis is, in Friesland, met vecle plechtigheden bekend gemaakt en afgekondigd, Zie wın« sEemıus Hif. lib. Ill, per. 204— 206, Charter- bock var Vriesland Ill deel, bl. 830, 831, 833, 854. SCHRIFTEN DER EDELEN, 109 te doen (a), en maakte de Zuiderzee bijna breuk ter geheel fchoon. Kort na de Gentfche Be. **- vrediginge kwam Martna in Friesland, en Äeert we- in aanzien. Wjj vinden hem, aldaar, on- or. der de Gedeputeerde Staaten, die, met Wordt z0o veel beleids, in louwmaand ’s jaars Gedepu- 1577, bewilligden, dat gemelde Bevredi- Sıaar, en ging aangenomen,, de Graaf van Rennen Wir * berg als Stadhouder erkend, voor de be-vor zijn talinge van 't krijgsvolk gezorgd, en voor « .. ’s Lands gerechtigheden op eene uitmunten- de wijze gewaakt wierde (b); endie bij de’ Alk (a) wınseMius Hif, lib, III, pag. 227, 228, SCHOTANUS XXI boek, bl. 790. (b) schoTanus XXII bock, bl. 800. — Dit befluit was, naar de aanmerkinge van den Heere Grietman U. van Burmania, te aanmel- kelijker, als zijnde het eerite ftuk, waar in, bij openiijk en wettig gezag, de Provincie. van Friesland zich verklaard heeft en verbon- den tegen het wanbefticr van de Gouvcı= neurs, door den Koning gezonden, en te= gen het fchenden van haarc Privilegien; ter- wijl het beklag, tot dus verre wel cens gc- daan, gcepaard bleef met onderworpenheid aan her gezag van ’s Konings Landvoogden en Dienaaren, en ’t gene voorheen, door de misnoegde Edelen, andere lieden van aanzien en cen groot decl van de gemeente, voor Godsdienst en Vrijheid ondernomen was, em ter uitvoer gebragt, tot hier toc, geduuren- de het gezag van ’s Konings BRRANORUET z \ aa» SI VERBOND EN SMELEW Algemeene Staaten te Brusfel deden aanhöus den, om de blokhuizen, voorheen gefticht ter overheerfchinge der ingezetenen me6 dwinglandije, te flechten. In dit ampt be toonde hij zich, vervolgens, en bij alle be+ kwaame gelegenheden, een’ liefhebber varı ziin Vaderland, en voorftander van deszelfs waare belangen ; uit welken hoofde de Staa- ten van Friesland hem, niet lang daarna, tot de gewigtigfte ampten zullen verkozen hebben (c). Hoe veel invloeds hij, om- trent dien tijd, in Friesland hadde ,„ en welk vertrouwen men in hem ftelde, blijkt duidelijk, onder anderen, uit het volgende, Waakt Woanneer Robles in den zin hadt, Fries- voor ’s Lands land met vijftien vaandelen knechten en veiligbeid driehonderd ruiters te overvallen, fchreef en vrij- beid, Marten Nitzen, uit Brusfel, aan Martna, dat men wel op zijne hoede zou zijn, om de vrijheid niet te verliezen, of zich door ’t fchoon gelaat van Don Jan van Oosten- rijK niet te laten verfchalken. Hij maakte ge“ Raaden in het Hof, niet anders te bock fton- den, dan daaden van ongehoorzaamheid en we£rflpannigheid. (ce) wınseMıus Chronijk van Vriesland XVII bock, bl, 602, 606, 611, 622, 620, SCHRIFTEN DER EDELEN. 1li gebruik var deze waarfchouwinge „ zoo veel hij kon; en handhaafde,,. met allen ijver, het gezag der Gedeputeerde Staaten tegen het Spaanschgezinde Hof van Fries- land: zijnde hij ook, in ’r jaar 1578, en later, doorgaans gebezigd in de gewigtigfte bezendingen (d), ten voordeele van zijn Vaderland. Onder de welmeenende Ede- len in Friesland, die de Unie van Utrecht Bevorders eerst, bedektelijk, dreven, en daarna, nie openlijk, doordrongen, in we£rwil van al=srecht. len tegenftand (e), was Martna een der voornaamften; die ook, federt, blijken van verkleefdheid aan dit Verbond gege- ven heeft, tor dat de zaak haar vol beflag kreeg (f). Om niet te fpreken van zijne onderhandelinge met den Bisfchop van Leeuwaarden , of zijne aanftellinge tor Monfter-kommisfaris en Siotvoogd van Har- lin» (d) wınsemius Hiß. lib. IV, pag. 287, 300, 321, 331. Men vergelijke Deszeifs Chronijk op de jaaren 1577, 1578, Een SCHOTANUS XXII boek, bl. 8ıı, 813, 820, als ook koR XI bock , bl. 283. (e) scnotanus XXIII en XXIIT bock, bl. 820-830. BoR XIlL boek, bl, 78. Verg, II Stuk, bl. 261, 262. (f) wınsemius Hif, lib. V, pag. 392, 39% II2 VERBOND EN SMEEK» lingen (g); men zag, welk vertrouwen Gouver de Prins van Oranje in hem ftelde, wan- neur van Harlir» neer hij hem benoemde tot Bevelhebber gen,ı580. van die ftad, en in die hoedanigheid aan de Volmachten varı Friesland aanprees, als wiens vroomheid, kloekheid, getronwheid en goede dienften, over veele jaaren den Lande bewezen, bekend ftonden, en varı wien, voor het vervolg, alles goeds te wachten was (h), ’T bleek ook bij de virkomfte. Want noch in dat zelfde jaar bekleedde hij, in zaaken van het uiterfte aanbelang ,„ den post van afgevaardigden , zoo aan den Prinfe van Oranje te Utrecht, Aanflagom het kasteel van Stavoren den Rennen- op ’ı kas- 1eel vun bergfchen afhandig te maken, als aan de Sraveren. Wereenigde Staaten , over het beftier varı ’t Land (i), en in meer andere gevallen. Na zoo veel voor de Vrijbeid te hebben witgevoerd, viel hij, ten laatften, den vij« and (g) wınsemius Chronijk XVIII bock, bl, 639, 640, 650—652, en Hifl. dib. V, pag. 440, 44l. (h) wınsemıus Chronijk XVII bock, bl. 653. (i) wınsemius Chronijk XVIII boek, bl. 658, 665—667, en Häf, lib, VI, pag. 453; 474, 480, 4845 435. SEHRIFTEN DER EDELEN, 113 and in handen (k). Met zijn vaandel voet- Gevangen. volk binnen Slooten liggende, en van de zij- nen verlaten ziinde, werdt hij, door ’t volk van Rennenberg , achterhaald, en te Balk gevangen genomen. Men ftelde zoo veel be- langs in hem, dat men op den Landsdag, in Gslsst. fprokkelmaand ’s jaars ı581, befloor, hem vrij te maken voor een losgeld van 3ıro wuldens , doch onder voorwaarde, dat het« zelve aan’s Land; fchatkist zou moeten goed- gedaan worden (1). Dit befluit ontmoette wel eenigen tegenftand (m), doch alleen- lük, naar ’t fchijnt , uit aanmerkinge var 's Lands bekrompene geldmiddelen , en geenzins uit minachtinge voor de verdien- ften van Martna ; die zelfs omtrent dezen tijd gekozen werdt tot Lid van den Land- Komt in Raad aan de cene zijde van de Maas (n).5° Bei In dien gewigtigen post zal hij zich met geen minderen roem gekweten hebben, dan in alle zijne verdere verrichtingen ten dienfte van her Vaderland.. De ongemeene be- kwaam« (k) Bor XV boek, bl. 2275. t1) winsemıus Äistor. lib. vır, Pag. $17, en Chronijk xvin bnek , bl. 679, 688. (m) scHoTANUs xxılı bock, bl. 875. (n) wınsemmus Hiss. lib. vu, p. 522, en Chronijk xyırı boek, bl. 706, 114 VERBOND EN SMEEK- kwaamheden , die hij bezat, zoo wel tot het Sta ıtsbeftier,, als tot den krijg te water ente lande, zullen den voortreflelijken Ag- Aange- geus van Albada bewogen hebben, om hem, Pzxen d0F in de eerfte hoedanigheid, den Staaten van Friesland met nadruk aanteprijzen (o). Hoc Zijne ge. veel werks hij van de letteroefeningen ‚eerdbeid, maakte, blijkt niet alleenlijk uit de gerui- genisfen van vriend en vijand (p), maar ook uit zijne Latijnfche gedichten, meest in deszelfs ballingfchap te Enkhuizen gefchre- ven, en ten deele in ’t licht gegeven (gq). Mer geen minder recht derhalven wordt Martna onder de geleerdfte Edelen, als on- der de aanzienlijkften in geboorte (*), ge- TC- (0) Epiflolae a Gabbema editae cent. ı1. epifl. 27, P. SB. (p) J. cARULUS db. 11. Pag. 76 (q) Zie de Voorreden van den Meere wEs;e- I1NG voor ’t ımeergemelde werk van J. CARO- zus, pag. 9. /gg., en achter de Naamrol der Raausheeren van den Hove van Frieslaud , bl. 126. eu volz, (*) In zekere yerklaringe over den Adelllom'ven Sixtus Liaukema , op zijn verzoek ten jaare 2594 «door Graaf Willem Lodewijk gepeven „ Jeest men deze woorden : Quatzor primariae nebiliratis & Eqweflris erdinis wiros , nempe Doconem a Martena, Sexsum a Decama, 7. U.D., Upconem a Burmania Cr Epenm a Douma coram fe citases usminavit, cet, Zie Schuit en Jagtpraarjes bl. 34, SCHRIFTEN DER EDELEN. 115 tekend. Overwaardig zou hij ziin, uit hoofde van Zijne aanzienlijke afkomfte , zeldfaame kundigheid , beproefde deugd en edelmoedige liefde voor Vaderland en Vrij- heid,, dar zijne beeldtenis, waar van het vorfpronglijke noch voor handen is (*), door den druk gemeen gemaakt wierde, Zijn 's Mans yerdienften zoo groot, ik vleije mij met eerie gereede verfchooninge over de uitgebreidheid van dit bericht. WILLEM VAN MAULDE , Heer van Man- yr gan {art 5; Ridder „ cen Doormiksch Edel- Maulde. ‚H3 | mat (*) Mer genoegen a; ik die pöürträie ten huize vam den Heere Grietman U, van Burmania. Daar bij zijn gefchilderd deze zestien kwartieren: Martena. He:mfira, Harinxma Hettinga. Unia, Fons. Amme. Heemfira. — Camfira, Heringa. Decama, Unia, Douma. Harinxma, Ringia. Glins, Boven en onder deze beeldtenis ftıan de Latjnfche gedichten, die, met eenige kleine veranderin- gen, door den beroemden WESSELING J. c. p. 13, uitge- geven zijn. Indien Martna zelf de opfteller van deze bij« ichritten geweest is, oritdekte zich die groote Man daar in aan ziyne zwakfte Zijde. Hij werdiende echter niet, dat men daar tegen dit fchampere gedichr maakte : O utindm patruir, et, quoram in/gnia iallalz Illa tuis femper cura fletisfer aris! Nunguam Saxonicas fubiisfet Frifia deges, Er forer innumeris intemerata malis. dilis acceptas tories fert Parria cladesz Itlis Hefperii vincula dura ing, dltis exilium quoque se debere memento ; Ac minus innocuo quod licet etfe Hibie niet is ontleend wie de MSS. aanteekeningen van 77, Fi II6 VERBOND EN SMEEK- man (r),uit een oudenberoemd gelacht (*), „Zerfend gafblijken van zijne verkleefdheid aan de bo- met Uran-langen der Vrijheid, zoo door eene geheime a briefwisfelinge mer den Prins van Oran)e (s) ar Outet reddinge van ’t Vaderland, als door zijn denaarde, gedrag te Oudenaarde „ binnen welke ftad en ers. bij, op. ’s Prinfen raad, cenig krijgsvolk heimelijk bragt , zonder echter zijn oogmeık te bereiken. Zijn volk werdt ter ftad uit- gedreven, en hij zelf genoodzaakt naar een goed heenkomen te zoeken. Bij die gele- genheid, gelijk op andere tijden , toonde hi} de zijde van Oharfje fandvastiglijk te wil- en houden tegen de Spanjaarden en Gente- naars (7) LE PLTIT Jior. XIV, page 550, 551. (s) VAN METEREN ııı bock, bl. 59. van Fliemfra. Wie ’er de Schrijver van zij „ is nier vol- komen zeker; doch zonder ıwijfel, geen viiend van M:rt- .ıw en ziin Geßacht. (*) Dir Geflacht ontleende zijnen naam van de Hect- lijkheid Mandde in Henegouwen „ in 't jaar 1679. töt een „Burgpraafichap verheven. Zie Nebiliaire des Pays- bus er 11. 92. 504. Het was rceds in de rwaalfde eeuwe tu oog aanzien, en federr dien tijd,, gelijk vervolgens,, vCr- maagfchapt met de veornaamfte Geflachten, b. v. St. Au- bert, Ghiftelles, Gucrnovil, Haveskerke „ Courteville, Bernard „ de la Broye ,„ Montmonency, d’Enghien , de Ligne, Wadripont, Marbais, Servari, Groeneveld, enz Op ’t jaas 1166 is mij als Ridder voorgekomen Gautier de Maulde, Men vergeli;ke LE CARPENTIER part. Ill. pP: 999 — 1001, QDüartiers Gendalogiqus tom. 1. pP. 164, 180, 254. Rerueil Gendalogigue de Familles origiraires des Pays-bas 9. 2, 19, :79, Corredlions interesfanter au No- bitiaire des P. B. p. 7., Snite du Supplement au Nolil. d-s PT. B, tom. 1, P. 105» Gendalogies de quelgues Famills des P. B. (& Amflerdam 1774) p. 168-177. Genealog.e van Wasfenaer xiv, gener. bj FERWERDAj; |. 2, SCHRIFTEN DER EDELEN. 117 maars (t), zonder dat de ongunst der Ko. ninginne van Iingeland, die hem haar rijk _Zngeiend . . . u wordt bem ontzeide (u), eenige veranderinge in zijne ontzega. gevoelens kon veroorzaken. Zijne zending Naar naar Frankrijk tot denHertog van Anjou ’v, Frankrijk .. 2,012. _ gezonden. en zijne tegenwoordigheid bij de begrave- venisfe van Prins Willem (w) ftrekte hier ,. van mede ten bewijze. Hoe lang hij ge- ch van leefd hebbe, is mij onbekend. Doch ik "7 vinde hem noch gemeld in eenen L.eenbrief' Lerfae van Haamftede, ten jaare 1599 door de "ch or , teinde der Heeren Gekommitteerde Raaden van Zee vi eey. land gegeven (x). ua MECHELEN was cen adclijk Geflacht in. Af:cheten. Brabant , en omtreut dezen tijd. zeer be- Gicfin- rpemd (*); doch wie uit her zelve hier be- gen. wie H dneli vir bet ge- 3 DEE Nacht van (t) ROBYN oorfprong der ketterije binnen Au- denaerde , bl. 175, 176, 182, 183. Gentfche Gefchiedenisfen zı deel, bl. 7, 85. Men vergelij- ke, behalven Bor en Hooft, WAGRNAAR Val, Hift. vır deel, bl. 419, die hem, verkeerdelijk , van Meulde noemt. (u) LE PETIT Jiv. x1. Pag. 305. (v) zor xıı boek, bl. 24. (w) vor xvırı boek, bl. 47. (x) Bijlaagen tot de Memorie over ’t recht op de duinen van Haamftede, bl. 27. (*) Het Geflicht van Mechelen, of de Malines, was, feder: veele eeuwen „ onder den Brabantichen u: > <end, 18 VERBOND EN SMEEK- diennsam docld worde, durve ik niet b>palen. Mäar- 524 he- oeld war- os. tin van Mechelen, Burgemcester van Lier, : Schout van Turshout , die getrouwd was met Barbe van der Meere, en ftorf in 't jaer 1578 (y), en Paulus van Mechekn, die, ten jaare 1554, Zich op eene wettige wijac poogde te verzekeren van het aan hem ge- maakte vruchtgebruik van eenig leengo> (z), of ook Äornelis van Mechelen, die ten dezen tijde Jeefde (a), kunnen in aanmer- kinge komen, vooral de eeriie, uit hoofde: der betrekkinge,- welke hij, doar zijn hu: we- (y) Naar de gisfinge van den Baron van Spaen van Hardenftein. Men vergelijke Suite du Sup- Zlement au Nobil des P. A, tom. ı, p- 96. (z) MS3. Aanteekeningen van den Heere vag der Cragbt. (2) SMALLEGANGE Chrgn. yan Zeeland, bl. 717, 718. kend. Zie ne rouck, bl. 141, vergeleken met F. vay MiERIs Charterbocek ı. dee!, bl. Jı4 De Genealogie is te vinden in Suite du Supplöment au Nobiliaire ds P. BR. 20m. Ip Pag. 94 -9%. Daar uit, als mede uir Recueil GE- nealogigue de Familles p. 48, cn de Genealogie van Was- fenaer xv. gener , zien wıj, dat die Geflacht door huwe- lijk zij verbonden gewcest mer vee!e aanzienliyke kınzen, b. v. Immerfeele, Berchem „ de Deveren,, Fot, van de Perre, Gortignies , van de Werve, Oem van Wijngaar- den, van Liere, Duvenvoorde „ Naffau, van der Aa, Halwmale „ Steeland ,„ van der Dilft, Spangen, Burkens, en andere. De Zoon van Martiin, Nikelass van Meche- len, Schepen te Antwerpen, werdt den zz. April 1598. Ridder vcıklaard,, volgens Nobikiaire des P. B, tom. 1, P- ill, SCHRIFTEN DER EDELEN. 119 welijk, op fommigen der verbonden i:delen gekregen hadt, sciPın ,„ of Sippe, MECKAMA , Zoon van $, Mecia Pibo, deedt zijn aanzienlijik Gellacht ( * ) "4 H 4 ccıe (*) Het Geflacht Meckama , ook genoemd Meckema en Meskmans, duch niet te verwarren met dat van Mockamg ut Alochema, was voorhenen onder den Adel in Friesland Zeer wel bekend ,„ doch reeds in ”’r mannelijke uirgeftor- ven drie generatien voor Onzen Scipio, Zijn overgroot- vader, Pibo Eernsma, een ’Eigenerfde „ en gruotvader, Feyo Remmersma , misfchien een Edelman, wegens hun- ne vrouwen „ erfdochters wit her adelijke Geflacht Mec- kema ,„ (ten minften de eerıße,„ zijnde de laarite cene dochter van P. Eernsma en Wijts Meckema ) bezitters von Meckema Staate te Collum geworden zijnde, namen den nıam van Meckema aan ; waar in hunne afltammclingen hen navolgden. Nooit heeft iemand, Zoo veel men weecı, den rang van adeldom aan Scipio Meckema ,„ of aan Feyo, zynen broeder, betwist, De afflıammelingen van beiden zijn, gelijk zZij, «ltijd mer den Adel in huwelijk vereenigd geweest. De moeder van Scipio was uit het ou- de cn edeie zeflacht van Tjaarda van Starkenburg. Hıi wouwde Emerentia, dochter van Jonker Frits van Grem- bach, Ridder, Grierman van B:sradcel, en Sijts, of Luds van Martens. Zie hier boven.bl 97. Vit die huwelıjk werden geboren (1) Sjouk Meckema, welke zich in echt bepaf mer Ofavisan Horion „ een’ Luikenaar, uir eca adelijk geflichr, gelijk blıjkt uit Quartiers Gendal. tom, ı, p- 193, en J. G. LOYENS Äeeueil Heraldique des Bourgue- meflres de la Cite de Liege P. 189, 216, en elders; doch tot wiens fchande ik aangeteekeng vinde, dat hij zijinen fchoonvader naar ’r leven ftonde. Peze Sjouk wordr in ’rt Latijn Sufanna genoemd bij VAN DE SANDBE Decifier. Frifie. ib. 1.23. 3.def4, (2) Hesfel Mecksma , die in huwc- liik nam His Feitzma, Zie ıı deel, bl. 395. ‚Kort na zij- nen dood, overleedt ook deszelfs zoon Frederik, doch ziine weduwe beviel, niet lang daarna, van eenen zoon, die den naaın van Hesiel krecg, en den 26 Meij 1409 1e Leeuwaarden trouwde met Lisk Eijfinga, duchter van Acde en Fock Eelsma. Zij lieten geen kinderen na. His Feitz« ma ftorf aan de pest re Deinum in ’t jaar 1603. — Feijo Meckema, broeder van Scipio, was cerst getrouwd met « jemand uit het geflacht van Unia „ naderhand met Frau Hiemftra. De laarite, welke uit hem afltamle, was Jers Lıcia Houwerdı van Meckemi, eerite vrouw van Bocco van 129 VERBOND EN SMEeEK- cere aan door zijne pogingen ten nutte varı Door Al her Vaderland, hoewel hij hier door bij Al» va gedag- . i . i. voard, Vain ongenade verviel, die hem, in ’t jaar 1558, naar Antwerpen dagvaarde, om zich te komen verantwoorden (b). Hij behieldt in Friesland zijne achtinge, en was, ten Grirtman jgare 1584, Grietman van Callumerland, in va. Coit welke waardigheid hij te Callum overleedt Ya in 't begin des jaars 1600 (c). Zijn zoon Hefe. Hesiel, Hopman van een vaandel vostknech- ten, vo'gde ’s vaders fpoor, doch fneuvel- de in den Boxumer flag ten jaare 1536, en verdiende, dat men hem een Latijnsch ge- denkteeken oprichtte , 't gene in de groote kerke te Lecuwaarden noch bewaard wort (d), en een foortgelijk, met cen Neder- duitsch rijm, in de kerka te Boxum ce vin- den, gelijk mij bericht is, pz (b) wınsemuvs Zlistor. lib. 17. A. 114. (c) MSS. Aanteekeningen van den Hecre Z. IM. van Durmanis. (d) wınseMmius Chronijk xıx boek, b!. 773» var Rurmania, die ook het laarfle manneliyk oir van zijne b-anche was. Zie Geneslogie van Burmania bij FERWER- Da gener, ı2 en 13. De broeder van Jers Lucia, Pıbo of Phiılıppus Meckema, is ongetrouwd in den bloeij van zij- ne jeugd geftorven. — Ust de M$S. Aanteckeningen deg liecıen E. 4, en U. van Barmanıa, SCHRIFTEN DER EDELEN, IAal- DE MELLI is mij onbekend gebleven, niet Ds Meilt, alleenlijk in zijn perfoon, maar ook in zijn gellacht, ten zij hij behoord hebbe tor dat var Melle, 't gene den nıam kan ontleend Misfebien hebben van eene he.rlijkheid , in den omtrek van Antwerpen gelegen, en omtrent dezen tjjd onder de edele geflachten gerekend werdt ; gelijk ik opmake uit den Boom- gaard der Wapenen (e). uit het pe» Rıbe von Meile, J. MELROIR blijft mij in allen opzichte 7. My. onbekend. foije. ROBERT VAN MELUN, Burggraaf vanGent, R. van gefproten uit een zeer edel geflicht, ’t gene Melun. yan tijd tot tijd in luifter toenam (*), was Hs de te) In dat zeldfaam werkje yindt men; MELLE. fllor & irois aigles de fable, (*) Men vinde, in Suppldment ay Nohiliaire des P B. Pag: 239 — 254, eene flamlıjsı van ?r geflicht Melun , be= innende mer Jan van Melun, Rider vın ’ Gulden Bies, in hoogen ouderdom overleden ten jaare 1414, en doorloopende tor dezen tijd. Doch her bliykt van el« ders, dat dig geflicht veel vroeger bekend en in groot sinzien was, Adam van Melun, de derde vın dien naam, Heer yan Monftreuil - Rellaij, overleden in *r jaar 1250, hadt in huwelijk Johanna of Agnes, Graavinne van Sancesse , Vrouwe van Marcheville en la Loup Zja zoon,, Adam de jv, trouwde ı285 Johanna van Suilij, uit welke geboren is Jan de I, Grand-Chambellan van Frankrijk, die florf in den jaare 1350 Zie Quartiers G# nfalogiques som. 1. pP. 258. Men kın zelfs noch hnoger op- klimmen tor omerent her midden der e!fde ecuwe, vol» gens de berichten van LE CARPENTIER Part. III pP. 782 — 7%5, die ccm nitvocig veiflag van dit Huis geeft, > ; ’ Afkonsp 122 VERBOND EN SMELEK- de derde zoon van Hugo van Melun, cer- ften Prins van Efpinoij (**), en van Iolan». de van Werchin, Vrouwe van Roubaix. Bleef eera’T fcheen, dat hij het Verbond der Edelen den Bond- TR , Pie noch eenigzins bleef aankleven, onder 't be- getrouw; ftier van Don Jan van Oostenrijk, naardien en hij, ten jare 1577, een der Legerhoofden ef. over ’t krijgsvolk van de Algemeene Staaten was (f). Ook liet hij in ’t heimelijke met den N, f) stranpa lib. ıx P. 560. Bor xı bock, bl, 286. het voor rekeninge van Sebsstianug Rauillart laar, wan« necr deze het geflacht van Melun does afdalen vın zeke- ren Aurelianus, wien Klovis de 1. tot Hertog van Melum zou aangefteld hebben. Vaster gaat her, dat dir geflacht,, ecuwen lang „ veele heerlijkheden besten hebbe , b. v. Antoing, Sotienghien, Beaumcz, Sautij, Wingle , Cotte- nes, Caumont, Bohain, Bouberss , E pinoij „ Werchin, Richebourg of Risbourg , Beausfart, Wallincourt , .Neuf- chapelle, Cifoing, enz. Tot welk aanzien hetzelve ge- fiepen zii, kan men opmaken uit de huwelijksverbinre- nisfen met de geflachten van Luxemburg, Abbeville, Ar-. tois, Saarbruk, Hoorne, Maillij, Meroue, Lalaing , Li. gne „ Montmorencij , Croij , Bournonville „ Aıemberg, Witihem , 4Gand die Vilain , de la Tour d’Auvergne, Ghistelles, Guines de Souaftre, Rohan-Soubife, Lochı- ringen, Bourbon , en meer dergelijke. Men vcıgeliike LE CARPENTIER op de aangehaalde en veele andere plaatfen , GHRISTINEUS in Furispr. Hersica Part. 1. 9 258» 262 ,„ 263, Genealogie de la Maifon de Maillij p. 127 Quariiers Gendalae, tom. 1. pr Si, 233, 2725 345, en Recuti? Göndal. de Familws vriginaires des P, B. p. 143, 145 , 180 » 331, 335, 336 , j u « (**) E/pineij,in Vlaanderen, is door Koning Lodewijk den xıı van Frankrijk „ den 28 Nov. »714, tot een Graaffchap verheven, ter gunfle van Francifcus van Me- lun , die getrouwd was met Louife de Foix , zuster van Auna, Koninginne van Hongarijen en Bohemen ; en door Keizer Karel den V, ın ’r jaar 1545. tot cn Prinsdom, Zie Nobisiaire des Pays Bas tom. 1, p 4% SCHRIFTEN DER EDELEN. 123 den Prinfe van Oranje handelen (g). Korte daarna echter is hij, gelijk een groot aantal andere Bondgenooten „ openlijk- afgevallen tot de Spanjaarden. Dit zag men duidelijk in’ jaar- 1579, en vervolgens, Zoo uit het belang, ’t gene hij ftelde in de verzoeninge der Waalfche Gewesten en van Emmanuel van Lalaing,, Baron van Montignij , met Koning Filips (b), als om dat hij nu ge- heel tradt in de maatregelen van Parma, en Zich meester var Liefkenshoek maakte (i). Geen wonder derhalven, dat hij nu rijkelijk Word Acelde in de gunfte van den Spaanfchen Kol lte ning. Niet alleen werdt hij bevorderd torm:z eer en Generaal van de Ruiterij en Bevelbebberkung yan Artois, maar de heerlijkheid Roubaix werdt ten zijnen gevalle,, den ceriten van lentemaand *’s jagrs 1579 , door Filips tor een Marquifaat verheven (k), en hij zelf Ridder van ’t Gulden Vlies gemaakt (1). | | Hij (8) Hoorr xxı boek, bl. 6. (h) J. RB. DE TAssıs lib. v. comment. de tu» multi. Belg. p. 395, 407. (i) Zdem lib. vı. pag. 437, 441. (k) Nobiliaire des P. B. som. ı. P. 64 (1) enRısTINEuUS part. 1. Iprud. Her. p. 493. L’ESPINOY Jivr. 1. p. 142. | 124 VERBQND EN SMLEK- Hij overleedt echter voor lıet ontfangen van tRidderlijke tecken, en lier ongelukkiglijk N ; "" het leven in 't water, bij de belegeringe van van Ant, Antwerpen in den jaare ıgdy (m). Uir werfen zijn huwelijk met Anna van Roilin geen kinderen verwekt hebbende, kwam cen aanzienlijk gedeelte van zijn goed, bij uiter- ften wille, aan zijne zuster Maria, welke ten man hadt Lamoraal Prins van Ligne (n). Meinferus, MEINSERUS, of Meinferius „ ftaat bekend (0) onder den cerfte teekenaars van ’t Ver- bond der Edelen. Meer wete ik van hem niet te berichten. mean MERCENELLE is mij in alles onbekend. P. van PHILIPS VAN DER MEREN (*), Hcer van der Meren. Sa- (m) HOOFT xxır boek bl. 93. DE Tassıs /ih. Vi. 2. 471. (n) Nobiliaire des P. B. tom. ı. p. 64. (0) STRADA dec. ı. lib v, pag. 206. Ver- gel. ı Stuk, bl. 9ı, 92. (*) In de oorfpronglijke lijst der Bandgenooten , in de Bıijlaagen hl.. ıs. fchrife hij zelf ziinen naam dus: Pb’. van der Meren. In een oud affchrıfct der naamlijst / van de Verbonden Edelen,, te vinden in de Bijlaagen bl. 139, ftaar Pbilippe van der Meere. Elders wordt bij ge» upemd var der Meeren, en van der Meren, ook van der Meer. Van hier is ’e gekomeo ,„ dat geheel verfchillende gellachten door fommi'gen veıward wierden, en dat men aan SCHRIFTEN DER EDELEN. 125 Saventhem en Sterrebeke, Ridder, Stadhou- der der Leenen van Brabant en lidelman des Prinfen van Oranje , was gelproten uit cen Afkomst. hoogadelijk en Bannerheerlijk geflacht in Bra- bant (**), zoon van Wouter van der Meren envanKatharina van Nasfau. Hij ftorf in den jaare 1568, en zij in ’c jaar 1556. De vader. moet vancen zeldfaamen fmaak geweest zijn, indien her waar is, ’s gene ik aangeteekend vinde (p), dathij ten laatften als een Fran- €ig- (p) Bj vav LEEuUWENn Dat. illuftr. bl. 976, 977. aan een gellicht twee wapens, die niets gemeen met el- kanderen hebben „ toefchreef — De naamen der heerliık- heden, welke de Bondgenoot van der Meren bezat, wor- den op cene Zcer ver(cheidene wijze genoemd. Saventhem heet bij anderen Savelthum, Savender en Seventer. Deze heerlijkheid werdt door zijnen zoon Willem im ’t jaar 1605. verkocht; volgens CHRISTINEUS in Fprud. Hersica part. 1. p. 303. Zij kwam tocn aan Wiliem van Rijcke- waart, en drie jaaren daarna in 't geflacht van Boisfchot, en werdt in den jaare 1621. tot cenc Baronije verheven. Zie Nobiliaire des P. B. tem. 1. p. 180, en Suise du Sup= pl@ment as Nobiliaire som. IV. p. 96. Sterrebeke, door an- deren geheten Sterbeeke „ Steenbeek en Sternbeek „ is door Filips van der Meren zelven verkocht, en ook geko- men in 't huis van Boisfchot. Zie Nobiliaire I. c., en, BUTKENS tem. 11. p 234. (**) De geflachtlijse is bij BUTKENS Tropbedes de Bra- bant tem. Il. p. 285 — 287. Te Gent waren eenigen uit die geflachr, federt 1302, in aanzien, en bekleedden her ampı van Schepen. Zie L’EsPINOY Jivr. I. p. 1. p. 191, en divr. II. p. 361, 362. De huwelijks- verbintenisfen met Schoofs „ van der Noot , Briamont of Brialmont , Nasfäau, van Hoorne, en andere groote huizen, toonen het aanzien van dit geflacht. Zie LE CARPENTIER part. 111, 9. 647, Qwartiers Gendalogigues tom, I. 9, 2594 3li, Resueil Göneaiogiqgue des Famill-s p. 342, 126 VERBOND EN SMEEK- en ciskaner Mormik te Dordrecht geftorven zij. vertriu. Pe Zoon heeft meet roems. Na dat Hij zich won der bij de Bondgenooten gevoegd hadt, verworf nooten, ij hun vertrouwen, en werdt cen van hun- ne twaalf Gevolmagtigden, om het verdrag Door Ai. met de Landvoogdesfe te fluiten (g). Zijne = geban* ftandvastigheid was voor Alva en deszelfs Raad reden genoeg , om hem als fchuldig aan gekwetfte majeftelt te vonnisfen en ban- nen (r). Want dat hij de hand zou gc- leend hebben aan den beeldenftorm te Brus- fel, gelijk hem naging (s), is nooit bewe- zen. Dit kan aanleidinge tot zijn vertrek uit Brabant naar Holland gegeven hebben, geliyjk mede tot zijn tweede huwelijk, aan- gegaan met Gijsberta, ofs naar 'r Ichrijven van anderen , Juliana , dochter van Willem yan Schagen en Elızäbeth van Bronkhorst, . weduwe van Nikolaas van Bronkhorst (t), die ook onder de verbonden Edelen was. Uit dit (q) VAN WESENBRECK bl. 174, 178. Verg, ı Stuk, bl. 433 en volgende. (r) van METEREN 1lı bock, bl. 49. (s) noprerus Recweil des traubles ıv. part. chap. 3. P. 9% (t) van LEEUWEN bl. 976, 977, 1073. BUT- KENS }.c. Recueil Gendalagigue des Fam. p 348. Verg. ıı Stuk, bl. 306, 307. SCHRIFTEN DER EDELEN. 187 dit tweede huwelijk , gelijk uit het cerfte met Maria van der Noot, zijua hem kinders geboren, die zijn geflacht voortgeplant hebben. Hij zelf ftorf in ’t jaar 1592. _ BERNART VAN MERODE, Heer van Ru- B. van men, of Rummen, Kapelle, Raamsdonk , Yrrod. enz., was een der roemwaardigfte Bondge- nooten,, niet alleen wegens de grijze oud- heid en het uitmuntende aanzien van zijn ge- flacht (*), maar noch veel meer door ei- gen (*?) Her geflacht Yan Merede is zoo luifterrijk en uir- gebreid, dar men een ge boek zou moeten fchrijven,, wilde men alle deszelfs takken aanwijzen, fie bijna even uitmuntende zijn in huwelıjks- verbintenisfen, vertichtin- gen en bezitiingen; naar _de aanmerkinge van LE CAR- PENTIER, die vee'e zeldfaamheden,, dit geflacht berıet- fende , opgeeft part. III. p. 787—792. Men vindt de ftamlijse van dit gelacht, geheel of ten deele, bij MIRAEUS lib. 1. Diplom, Beig. cap. 9, Opp. tom. 1, p. 219, 230, Lb. 1, Donat. Beig. cap. ı5a, Opp. som 1. P,463, BUTKENS Tropb, de Brabant tom.1l. 5.52,53, 126,127, LEROY weereldlijk tonneel van brabant III. boek ,bl 74,75, VAN HOOGSTRA- TENinzijn Woordenboek , BERWERDA 1.dcel 2, ftuk van’t Wapenboek , bij welken laatiten de genealogie begınt mer den jaare 1137, en doorloopt tor dezen tijd. Her Diplo- ını van Keizer Fredrik den IV, waar bij hij in ’t jaar 1473. verklaarde, dac die gelacht federt onheugelijke tij. den den certitel van Baron gevoerd hadde,, is bij CHRISTI- NEUS part. |, Fprud. Her. p. 330 — 332; die, op ver- fcheıden plaatfen van dit werk, ook verflag doet van fom. mige heeriijkheden, door de Merodes bezeren. Men ver- elijke L’FSPINOY divr. I. pag 104, Nöbiliaire des Payı- # som.1. p. 11 Van fommige latcre afftammelingen, in de voorgaande ecuwe, en tot den tegenwoordigen tijd toc, wordt in dar zeifde werk bericht gegeven tom. I, P. 162, 171, 206m 210, 219, 220, tom. ]1. pP: 468, 469, Zie ook Suite du Supplement au Nobiliaire som. 1. p- 234 2355 tom. IV. p. 151; waar wit men de Stamlijsten za kunnen verbereren en aanvullen. —— De ouders van den Bondgenoor waren Richard vn Merode, Ridder, Burpge- weefter ven Luik , enz, en Agnes van Wartufde, Vrouw van 128 VERBOND EN SMEEK- gen verdienften aan Vaderland en Vrijheid. Een = nam al vroeg deel in ’t Bondgenoot- Pandehs fchap der Edelen, en teckende, in hun- nei. nen naam, het verdrag met de L.andvoog- desfe (u). Eenigen van zijne Stamgenoo- ten yolgden zijn voetfpoor; gelijk aanftonds Richard blijken zal. Doch Richard var Merode „ Heer = in van Frentz > fcheen van geheel andere ge- van bem, dachten te zijn, indien men anders ftaat kan ah - maken op zijn fchrijven aan den Hertoge van ven aan Alva. Deze hadt hem twee brieven torge- iv. zonden: de eerfte betrof her gereed houden der bende van ordonzantie onder bevcl des Graaven van Egmond , om, cp de cerfte aanfchrijvinge, zich op reizc ge kunnen begeven; in den twecden vorderde de Her- tog, dat Merode hem aanftonds fchrittelijk zou opgeven alle de naamen van hun, die, onder gemelde bende behoorende , tot het Bondgenootfchap toegetreden en bij de ovcr« leveringe van het Smeckfchrift waren tegen- woordig gewecst. Ten opzichte van het Jaatfte, antwoordde Richard van Merode, dat het hem „ hoe gaarne hij anders gezind was (u) Zie ı Stuk, bl, 433 —. van Waroux. Hijftorf 1549. Hun graffchrift vinde men bii Loyens Recueil Heraldigue des Bunrgsemoftres de ja Cise de Liege pag. 240, 241. SCHRIFTEN DER EDELEN. 129 was den Hertoge te gehoorzamen, onmo- geljk zou zijn hunne naamen te melden, naardien zij zich bij de Bondgenooten ge- voegd hadden, en bij het overhandigen van ’t Smeekfchrift tegenwoordig gewcest wa- ren, buiten zijn weten en zonderj zijnen raad ingeromen te hebben, wel wetende, dat hij anders hun met al zijn. vermogen in dezen zou tegengeftaan hebben; gelijk hij betuigt omtrent anderen gedaan te hebben. Uirhet De Her. antwoord van den Hertog op dit fchrijven, ger kan men duidelijk zien, dat Alva ’er- weinig gen in zijn genoegen in nam, en andermaal op 't fterk- *"Woe4. fte bij Merode aanhieldt, dat de naamen der verbonden Edelen hem zouden opgegeven worden: ’t gene-hij begreep te gemaklijker te kunnen gefchieden , om dat zij zich ge- noeg deden onderkennen (x).. Hoe ook B,van Mr. Richard van Merode gezind ware, zeker A is’, dat zijn ffamgenoot, tot wien ik we- derkeere, der goede zaake toegedaan en tot | I zijn’ (x) Debrief, doorR. van Merode uit Chastlj- neau den 6 Januarij 1567[.: 568 Jianden Hertog van Alva gefchreven, berust in *t vorfpronglijke onder mij, en iste vinden onder. de Bijlaagen, tot dit werk behoorende, lett. LL.; waar ook gedrukt is het antwoord van Alva op dien brief, uit een oud aflchrift ontleend, en onder ınij berustende. 