title: Germaniens völkerstimmen, sammlung der deutschen mundarten in dichtungen, sagen, mährchen, volksliedern, u. s. w
creator: Firmenich Richartz, Johannes Matthias
text: 41. ja ibm. 42. frag., "a" er wollte. 43. fagie. 44. baf ba. 45. bef anbeen lag. 46. toürbe fein. 47. nenn et "odte" getanen, mentgeie^nen. 48. l&m. 49. bec barbet "nebe". 50. "Setfebttanb". 51. b. I. boft "ernranbert" 52. ba eine fo "Stonne". 53. festen. 54. aber bec "Kan". 55. in Stallt. 56. ber fagte. 57. baf et feinen. 58. "Snerft" mstfc. 59. tat. 60. fcr«cnb, baf er nun bte "seele". 61. baf cc "fogteiS". 62. geefstorte. 63. man übend. 64. JbfaafUrftelne. "lautem". Ärdben. "Giften". "Selbst". "Sach" teln. langen. Örunfinf; "gas" "Staat". gingen. b. t. roh eine "Slnte" in "Triften". btsf be« "Stellenbl". den gee "geld" um "Schulder" gelagt te "beialgen". Den "gasgrønnynkel" wilde "zu" "Stoßen"; "Mittwoch" "Kronen" "vloog" durch "Kaffeechor," en "z'is" "Schwärzt" "ebleven" van "der" "K rostegalle.it" Den "boaster" "sloeg" "boven" "der" "Schwung"; en "ist" "getan" "ebleven" van "der" "roastegalle" die "auf" "nämlich" "geflogen" ist. Den "kwakkel" die "nie" "ein" "kennt"; "boog" "vliegen"; "kroop" durch "St" "Gatte"; und "den gasgrønnynkel" "floh" "op" "ze" "steert"; und "ze" "steert" "kwaam" "uit" Den "gasgrønnynkel" die "wos" "alleine" in "zyne" "boys", "rief" "altyd": "Geld" "van" "mè" "bier! Geld" "van" "mè" "bier!" In, le 10,94 te "peeretje", Te "Cassel" um "als" "Schiere", 't'Yper um "asyl." "Laser"? 't'Yper "geene"," "Goal" van "donder" "nacht" "Meenen". "Islet" le "Meenen" "goe" "koop," "Brink" 'er "mee" "fe" "ses" "sloop." "Peeretje" "wei" "ye" "wot" "zeere" "gaan" "loopen," "Zaie" a "bakje" "nul" "haver" "koopen." Peeretje liep den avyf dem draft. Bij 't en hadde meer aan bakje yul kat. Trappelt den puy. Zyn oogen uit. Trappelt den mol in d'eerde, 't Kynnetje zal ryden te peerde; Te peerde al op aan beesme stok. 't Kynnetje zat te hebben aan nieuwen rok, Aan nieuwen rok van dokken bloan, Waar raec 't zal na de kermis gaan. Kermis is hier, kermis is daar. 'en komt nieuw? Maar aan keer 't jaar. 11 bottens rekenen. 12 Gurencen. 13 vragen. 14 barben geschorst. 15 voorbijgaan. 16 informeer. 17 flanb met um. Gejaagd. Bet aanstelt vleugel. Niet Nulte. Froeb turlbaar bas zoffelen. Geef mij de cijfers. Mijn stuk. Zet beten. B. i. namelijk achterjaar voordeel. Het loopt. Beter. Naar. Geen. Brings aan raad met vijf ober fett. Stoop in een zaal, toegefodert aan het bal. Wijst het dan over. Het verbaat zich met een schaaf, toelegeef ter vierde zijde. Wist ik dat zou ik het niet doen. Staat een grote liefde voor een schaaf. Leen een kast niet. Eerst een zaagfestival. Dan een restaurant. Dan een kerkhof. Dan een hoofd met vijf ogen. Dan een verboden bos. Dan een korfbal. Staat een grooten veen-puit achter een kast. Het verbaat zich met een schaaf. Het is een grote verrassing. Grof veen-puit achter een kast. Leen een kast niet. In de hoorn blauw staan. Pauilus je bent een leunstoel. Je bent een nieuwe leunstoel. Je bent een leinenen stoel. Het verbaat zich met een schaaf. De dame aan de rechterkant van de bal. Ik ben een thema. Ik ben een thema. Niet meer een thema. Morgen een thema. Morgen een thema. Er staan verschillende soorten flesjes. Kriole, kriole? Ai in, kriole! Viva den akkerman Die al betaelent? Kan! Geluk boer en boerinnen, 't Laatse van voor, komt in! Kriole, kriole! Al in, kriole! Als de boerinne geen wafers en bakt, 't En is maar een loope. En als de boer geen bier en tapt, En is maar een hondsvacht. Kriole, kriole! Al in, kriole! Omdat de hemel is de onzen? Als waar is de hemel de onzen niet, Wij en waren zo vrolijk niet Kyrie eleison; Christe eleison; Kyrie eleison; Als sterben, sterben, sterben, sterben. En in figuur loten. Is een zeven, baar, finet, turk, redden, gaan. Kriole, kriole! Al in, kriole! Kyrie eleison; Christe eleison; Kyrie eleison; Als sterben, sterben, sterben, sterben. Omdat de hemel is de onzen? Als waar is de hemel de onzen niet, Wij en waren zo vrolijk niet Kyrie eleison; Christe eleison; Kyrie eleison; Als sterben, sterben, sterben, sterben. En in figuur loten. Is een zeven, baar, finet, turk, redden, gaan. Kriole, kriole! Al in, kriole! Diolle, Diolle, wat is, Diolle! Kom, kom bij ons, Diolle! Dat het Spaanse leger loopt in het algemene. Laat ze maar lopen, Laat ze maar vallen, Dat het Spaanse leger en heel het geld genoeg Om de schaep te beiaelen. Ze gaan moeten, zoon van de beste broeder, Van hem afvallen. Papier, weet je dat het bloed zal pissen. Spaanse tak, Steek vier in het gat. Bran het niet genoeg, blaast nog wal. Dijlle, Diolle, wat is, Diolle! Het Spaanse leger heeft een grote legermacht Van aan koewagter. Kom, bij ons, Diolle! Laat ons eten en drinken, en vrolijk zijn, t Is over zo lang dood, lt aan. En den duivel is dood; En den bemel is den onzen. En waren den bemel den onzen niet, Wij en waren zo vrolijk niet. En den duivel is dood; En den bemel is den onzen. Aflaat? waar gaat? — Zandben 't eind dinge wijde. — 't Eind wijns? weide. — 't Eind wiens? weide? — Gaan? de school en zwartgieten. — 6 bij Statuario Aue. 6 b. i. laufen frei unter. 7 en 8 vrienden. 9 tat fein Geld genug. 10 Gebaben ju begabten. 11 fic serben müssen feine besten Uber. 12 ibm. 13 Saubeln. 14 Stetige, schütten. 15 et toit Wagen. 16 Einfallster. 17 Interbächen. 18 Eigen. 19 Feuer. 20 Ein (bereits interner). 21 brennt el ut (genug). 22 stündlich. 23 Öftmahlbrot, leeg nötig, nötig. 1 lange. 2 stamma. 3 womit gegut jübr. 4 „zanden" mit Leib fei treuen? 5 singt sie Geist, schweigen. 7 nas. 8 schmeckt, schwimmen. 91 Interessanter ist /Ranj9flsa>-/leiiifrir. Ga ik nie ga, maar ga ik wat zeer gaan naar de school, toedien groote losler. Kijken daar staan en brillen, nag aan klei. Ga ik zeggen ge ga in pluimen, eerst lees ik dank hem zul ik ga ook mee toekijken, nie a soil zien, h'en der van, ga grote gaaley. Peene, peene, groot en kleine! Den maire koen loopen hier over 't algemene; In de schaaf tot den halsten been. Laat ze maar lopen, laat ze maar vallen; Aga de schaaf raakt belachelijk. Poupelier wist, Waar zal slagen, daar bloed zal pislen. Droogensappelen tak, 1 Viertje 't gat; Brand 't niet aan nog, Blaast nog wat. O 16 a lu, 14 a lo! Is zit de grootste laatscha van koeivaar van '% testift veld. L6 a la, 16 a lauw! Kleyne, kleyne UtvftnpiMii« Kleyne, kleyne klopperspaen,! Wal doedye2 in den hof? Gy plukt papatjes bloemljes* of; Papatje die zal* kyfen, Mamatje die zal slaen.* Ohl oh! kleyn klopperspaen Wat he ye* daer edaen?7 * itt »erbt mtt ge$en, Shhtct^en. K) wirft bn ttwtrt 9tT<fr geje* i«e) ber fefcult. 11 bn grofet taflet. 12 foan tyn ba fte&en unb bruden (»einen). 13 einmal. 14 i<$ gefte H fagen beinern. 15 Statten? 16 baf tvfU URai baf Ic) Ibn fcbc. 17 bu tctrft auft. 18 niemale. 19 nt$t ctitetf €ton ba*en bav«n, b. i. von t&nt. 20 ©alten. 21 »t* Stritt'« *ü|e. 22 b. I. frei trmb>r. 23 Schaben. 21 MV ganj *nb gat Aber bte IBttne* bB ju 4*14 unb Jtftrifceft? 25 nnr. 26 toten. 27 er ttfrb ben ®A)a%eit m*ffcft bebten. 28- babbeln. 2V BwtiAC Äutfcn. 10 fftlfrgtft. 9t' büt*er, trodtner. 32 Bft, 3»rtg. 83 freuet. 34 «et* (bei Sintern). 3« brennt et nlftt genng. 3« l|r fett, bu btft 37 Sunt*, SWemme. 38 £ufc»<iä>t«. 99 bo* bem ganjen. 1 Jtta*9trnia«I, $lab*ctmaut; eisend, itlawer tn einer SRutfe. 2 b. i. tb.uft bu. 3 «tum eben. 4 ber wirb. 5 Wagen. 9 labt i&r, ftaft bu. 7 ba get&an. Ons kindeken hed an hoedeken* aen; Wy zullen hei gaen verniangelen.9 Hei hoedekfo was het myiiJO Het musekentt was hei zyn; Wy mangelden l'eea** an l'ander; 't Zalts van mangelen zyn. Dal raanneken beeil a kiekskei*** ekogU* *t Manneken hevet l' hnysU ebrogt; 't Manneken hevet seheonfeaukt; 't Manneke» hevet in't poajet» gesteeken; En *t kley*, kleyn palieterkea hevet alle* «ael apetenJM Jesuken myn aldetltefele lief 1^3 Ik schenk u myn herleken** tot ee» brief. Schryft daer in al wat u betieti En gebruykt het getest, een ganz tiet u Gertefjse Bolttatjtytyct! otnn ttr?>mige Der mt Over oudeW lyden, dae was a kee? a boer die had twee dienstmeiden met naeme Pier en Mittel, Pier en Mitte uvrden mekaniers. Ze pachten a oud huyske; en^bl 4tf»l4iar4C«a^eaflftj3l Miste v#oui« an groote, groote platte boone Mille, ze» Pier, ge moet34 de platte boone planten, om le zien35 wiune daMer gnaa» komen an die platte boone. Mitte plante de platte boone, en os37 die platte boone eplanl wos, ze twaierarti« op, en ze groeidew zoo hoog, hoog, hooge, dazze met en wiste hoe hooge dasse wos. Pier, zei Filte, ge moet gaan kijken hoe hoog dat dien platte boonestael wel is; kijkt wet ossen nie en kort tol*s in den bettel. En ossen groeit tot in den hemel, ge ajoet gaan vragen om Otten hoorde, der mtben h mctalgt, bot gRAWfu, tot v taaft)ten saf cUe. 13 mtrb, 14 bat ein «nebtn, HueKttu. 15 tfauK 13 tttweb auf: 17 idfyön, rein. ««W*cn. 19 i3|Mm «afacfltffcii. 20 MUHn, ^tf^ ff rennt, tt «ertfm 32 b4Mt. 23 «9 90R}. 24 0ebnf, 9)lbail. 23*lte. « einmal. 27 $eter. 28 fRarte. 29 |ficat|itcn. 38 «tt* anber. 31 unb ben ©öfler abgegeib. 32 fanb. U f«j« 34 l&t muffet, bu mnit. 35 fe^ci. 36 »af ba wirb. $ a!4. 38 ttHkaaL 39 tan. 41 MMN. 41 mit M basf He »ob;(. 42 geben flauen. 49 bl«. 44 »est (L JBnRfc«rtut in /ranjoftty-^/taatrffl. "Boerft" zyn. Pier rabbelt deinen boonstael op, en, na veel moeite, hij rechtleidde ik bij den hemel; en hij vraagde dat. "Me zegt te gaan" hij keerde terug, ge zit alalal. Dal wos te klein naar Mittes zin, en ze zegt leggen Pier: Pier, ga nog een keer om, en vragen om schipper te zijn. - Pier ging en vroeg dat; men antwoordde nog een keer: keer je terug, ga zitten alalal. - Het was nog niet genoeg naar Mittes zin. Mittes zei nog een keer tegen Piet: Piet, ga je nog een keer vragen om koning te zijn, en ook een koningin. Piet grinnikte nog een keer en vroeg het. - Keer terug weert zei hij tegen hem, ga zitten alalal. - Piet keerde weer in grote vreugde aan, en hij was kennelijk; en ook aan het lachen, koning schijnbaar had hij? Mittes zei: Piet, dat is te benauwelijk, ga je vragen om Onze Heer te zijn, en ik Onze Vrouw, m'en om dat me vragen. Piet gaat en vraagt. - Gynen dwaas mens, zei hij tegen hem, kaart wort gedaan, ga je afzijn, zyn en ga je zult schrijven: Dood, dood, dood; een dag ga je om nacht zin, en een nacht dagen. - Piet kwaam onwillekeurig en had twee vleugels, en hij vloog al schreeuwend: "dood, dood, dood!" Mittes bad ook twee vleugels, en ze vloog tegen naar Piet, en ze schreeuwde: "Kierrte, kierrte, kierrte!" En daarmee waren de uilen en de uilinnen voort gekomen. Wärme wel hooren, liegen, Zag? Amulletje vliegen, Sauerkraut, Letttert, na viel der Sprüche, Fulngte, Man faul, Lun, nur zittern, Gurken, ein bis ein Fon, Innen, frag, verlangte, Notwendig Saug, Brösel, Bröselwelt, greifen, und all eine gemeinsame Gefühle, eng, befremden, zerrissen, Unser lieber Herrgott, Unser liebe Frau, toll, wild, alle gleich, alles, was für verlangen, bin, Gefühl, und wir sind Gute, und fort, stolz treten, und beladen Sage, erbarm dich, Sterne, fein, sterben, Er hat getan, was ihr Flügel, flog zurechten, voran, bleib fest, gesetzt, entstanden, steht vor Ihnen, geboren, liegen, Sprechen, Tieren, boomen, hohe. Den Meulenaers Zaettel, der Bögen, Mit einer Knippel in seinem Band, er schmeckt von dem Meer in Holland, Van Holland nach Spanien, zwei Apfelchen von Oranien, zwei Prunktje van Damast, er greift alle Kinne vast. Pier Jan Danneets, Geef mij bitje van 't Godsdeel, Vrouwtje, laat mij niet langzuriken, van hier naar elders gaan, van een bonnetje, wat ik ken lijn knoopen, Geef mij wascherij, laat mij loopen, Droog harink, en vette katten, Hoeveel niet en wil geen, zal voor jou deur zitten. Reisbureau, Rotterdam, Excursie, Laat lezen, Laat lezen, Open een, Groot en klein, De koeken loopen op algemeen, Laat ze nou loopen, Laat ze maar houden, Ze gaan de schaaf betalen, Laat lezen, Laat lezen. 18 14 mus. 19 abermals. 20 ist 21 ein 22 einstiggen. 23 trockener gering, b. 24 wirkend. 25 teuer 26 mir 27 möchte 28 geben? „Bayer” trennt 29 werte vor eurer 30 Xeber. 31 fliegen. Alle auf einmal? Alle nach einmalber, auf einmalber? Ante. B. I. frei umster. Nur. Bollen. Ste mitten den Abenden. Bamittfst ist Sraßhoff/laatsnt. Schubart ein <Sehr. Boutje? Lachkau. Myn koen 'en al keelen, 10 De yoeneti zyn al bescheten; De myne 'en al de vloer evag;" De yoene zyn al in de duvvels jaegt. Derrelare, Derrelare, Dauw! Sisseni jS an groote loigne hauw!" I, a, low, i, a, low! Schubart ein fttf|tel>. SurtrnlieMe& O, li, 16, af lauw! Hoor a wooretje alle gauw! Korn al hier, leyalauw! Ha! gyen groolent legaerlH Gae ye gy nie al huyswaert! Om a schulten zoele pap eeten, Woar dat den hond zyn muyle drin stak En de kalte neuren paot'U brak. O, li, 16, a, lauw! Schubart ein ®aiitts3t4ti< Gapeüt. OttrnIieb4etL A, i, lauw! Boutje? Telkaet! Gae ye gy van nu al huyswaert; 't is om leeten zoete pap, Uyt an bescheten karrevat Woar dat den hond zen muyle stak; Woar dat de kat beur poot drin brak. Siebten, Ärj4en. Örtl. e»drftatt. JNtyc. Baten f$on gegeffen. Bie ©urlgen. Gefegt. Franj, Franjllfn«. Sügen@robtan ? Freerfdlllger Sfilsf, Tdger grober Äctl # Förder ein ©orteten alle säiuü. Kommet. Bu grofer. Sc$lm*fn>ort, leeg nlebrig, nlebertrdfltig. Gebe bu ntgt f$on frelmtodrt. Ecbüffel. Sissen örel. Wo ber £unb fein OWauL Aale tftre $fete. 24 Stebefren, $er»Ä)en. 25 »örtt. 3d$Wtattf, 3*W'biC' Jtactc. 2« lelntiDdrtC. 27 um gu effeu fügen «Brei. 98 an«. 29 itatrenfa*. 10 fein 3Raul. 31 ipre tffote. A, i, lauw! boat32 zeepeM en zpud eyersM en kaes 36 Den koewagler36 van boer Sissen*7 eo is geen spelie** raes>» fDtantott t>on SWocte*. {IhrtaiMcMfctn. 1 a le auwj i a 16 auw! 0 Gynen groolen*o leegaerl!<i Kom ye mae^ nu te veldewaert.*3 Myn koen 'en al eeten** De iune en h'en nog nie** &scheten; De myne h'en al öslaepen*6 De iune en kennen*7 nie 6gaepen.*B L6a, 16a, 16a, loure widauw! Leegen koewacbler! I a 16 auw! aRisttftort t»oit 9tootbpttnt. 0 16 a lurewi dauw! Kom berrewaertu dinauwl Gynen grooten leegaerl; Kom ye ma nu te veldewaerl. Myn koen h'en al eete, De yunne en h'en nog nie 6schete. De yunne en h'en nog nie 6dronke; De mynne zyn al verzonke. Peene, Peene, groot en kleene, De koe loope in t algeraeene.w Loat ze moa** loope, loat ze moar baele,52 Den boer en goa nie en noeg h'en« om de schaeM te betaele. 0 16 a, luriwi dauw! Kom herrewaert dinauw! 92 Äenle, $«mmelfe*ldgel. 39 «etft. 31 gefdjev Wer. 95 Ädfe. 9t ber Änbudefrter. 37 brt «««eil 9m 98 feine etecfnabel, fein «I4*en* 39 ras? rafa, *«** tefrenbe. 40 b« grofer. 41 «*lm*f»ort, leeg ntebrlg, ««** rrdflUg. 42 nnr. 49 felbtodri. 44 meine Mb* ««** fefron gegeffen. 45 bie Gurtgen tatea noeb nle$t * #• fefrlafen. 47 tonnen. 48 nlftt gdfrne«, bat 3W «*' Ferren, gaffen. 49 tcrttdrtl. 50 Äftfre laufte frei nm*er. 51 «* 92 polen. 59 bet »««er »trb niebt genug fo*«. * Gehaben. Jftatfcecft« in /rettj«fif4-/lantfr«. «87 SDtunbart tum £hi<rt9pre. $irtenltcfe$cn. Le a low, le a laww! A gynen groolen legaert! Gael gy van nu al huyswaert, Om een droevend schuld te zoenen pap, Waerom den hond zyn wuile stak, En de katte haar poosje brak. Le a laww, le a laww! Komt al hier a laww! Karoletje, karoletje! Viva den akkerman, Die wel beschikken kan! Geluk boer en boerinnen! Laat die voer me komen. Karoletje, karoletje! SJRutgart tumb Qiapie. 't Lota Peene, De koen loopt allemaal alleen. 't Lota Peene, Hier en daar alleen. 't Lota pap, 't Vier in de gaal Geluid, geluid! Le, a, lo! Le, a, to ! Baron von der Leute. Liefde, o, gouw, ik eet jou! Mijn koen 'en als eten; Beim welt, trübe, klemben, sommermorgen. Lachert, fügen, krat. Baron, weer uiterlijk, meer zwaar. Laat, o, geluid, oor. Berghelden, verbaasde, kijkend, moeilijkheid, burenbakken. Laat, o, geluid, oor. Berghelden, verbaasde, kijkend, moeilijkheid, burenbakken. Tronen, maken, raepen; De koen eet nog niet scheel. Mijn koen eet raepen; De koen staat daarop, in gaepen. Mijn koen eet savoiën; De koen raast nog schoon. Mijn koen is als dronken. De koen staat daarop en pronken. Le, o, wat is goed. Komt als hier wel tevreden. Mijn vader en ik van rechts. Mijn vader, en jij van links, voor dikker dan pap, eten te gauren; 't is jammer dat je m’n slaap verstoort. Optisch in oordopjes. Staat, wat denk je, van dat? Butter en brood is altijd tevreden en 't minst. Met erwten en brood, is dat niet volslagen noodzaak. Gas in de vleugel, butler in de kelder. Genoeg, lustig, vanmorgen droevig toe. Is er een hermit met geld en hennet. 8. Die ke goan en stoan, u is a kloeken man. 9. Hat de keke an heb6ghel* woare! 6nee?t3 69 b«ben. 70 ffiübtn. 71 ble Guttacn. 72 flaffen, tat ÜWaut aufwerten, flauen. 73 Gavtyer Jtofy. 74 muffen ba. 75 schooyen faulenden, au6 8a«u)elt betteln. 76 baben febon. 77 prunfen, jleren ft«*. •) SHefelben »erben Koesjes genannt. 3 m $p(Mnbt* feben unb SUdmlfften „poesje" ädfetben. 78 SBater. 79 euer, bein. 80 ftaben fo oftmal«. 8t *8rcl flegeffen jufammen. »i 3ammer. 89 bat leb eneb (btcb) muf fcblaqen. 1 anbere (Befcbe. 2 ©efen. S immer. 4 man Ifl obne. 5 ®ra«. 6 SBelbe, ffllefe. 7 Seiler. 8 blcfen ffllorgen. 9 btefen 9lbenb. 10 traurig. 41 arm feil g. 12 wenn man reih. 43 berjenige, meleber fann geben nn* Reben. 14 wenn bte Alrfte eine -öerberge, ein gBlrtt}«Jau6. 15 t. I gelt, Ift e« nlebt fo. 8 Urne Rift, Germanien« Sßftferftimmcn. 8b. IU. 88 «88 JBwttoitcn im /laajWaWtoWNttt. > i 10. Oltemetsi* en is geen gewunste." ( 11. Me moen ol nuisl« eyers nie doen in eenen pan'her.^ 12. Os m* is*> met a peerd, m' is mei a meeslcr. 13. Preeken** voor de kermesse,%2 is pree- ken in de lucbl.33 14. Zuk wuf,** zuk huis.» 15. Mel a glas me proeft an tunne. 16. Wuk?« goaye^ doa van al goan zeggen?28 ( Pannekoeken en zyn geen weggen;?* Moaso 't zyn paelullen,&l Om you buik te vullen.3* 17. Ol hout'9 en is ge taronoerhout ** 18. Olle boate35 halpt,36 zei de muis,37 en he ptste in de zee. 19. Elk38 zyn goeste,** zei den boer, en h'en oatw ze kin's papschulleMl 20. Boeren*? en borgen niet. 21. AI lachen zegt den zoltt de woarheid. ! 22. Die** de naem het van vroeg*5 up te stoan ireugt lan'he*« slaepen. 23.. Den onbekendentf maekt den onbemin- den.« 24. De sloulsle" wezeis zofpenM de beste eyers. 25. Nie fynderftl oflä de manschen, ze goa» d'aepen le boven.M ; 26. Die zyn billenM verbrandw muut up de bloareotf zULen. H bMwettai. 1? ftrtaf Qetnobnbetr. 19 »It muffen alle unfere. 1* Äorb. 20 »enn man 11t. 24 »nbtflen. 23 Atrae«, JtlrebtDeifte. 33 2uft 24 folebe« SBelb. 29 $auS 26 »al. 27 gebet Ibr. 28 geben fagen. 29 finb feine SBccfcn. 30 aber. 31 fo »erteil $fannfu$en ge* ttanirt. 92 ©am* ju füflen. 83 adef 4*tj. 84 it feilt 3lmmcrW*. 35 £ülfc. 8« bllft, nuftt 37 faflte bte 3Hau«. 88 3eter. 89 Gefcbmatf. 40 er af. 41 feine« Jtlnbe« «retfaüffel. 42 Sancrn. 43 lacbenb fagt ter 9tarr. 44 b. i. bertaitgt, n*la)er. 48 früb. 48 torf lange. 47 ber Vnbefannte. Scemfee. 48 mad>t ben Unbeliebten, b. b. ift ber Unbeliebt«. 49 fübnfUit. 90 faufen. 51 bdfer, arg* llfHger. 92 all. 98 Re geben noeb Aber tlc Äffen. 94 6tnterba<fen. 55 »erbrennt. 56 ©lafen, flattern. 27. Dal is wullenH den duivel up a küssen bin'hea.» 28. *l Cn is nie assan kerremisseW woar 1 vanlje'O uiislikL 29. Spoaren*! os yel bei,** en spoaren os yet nie en hei « »t is ossan** spoaren. 30. Os de lugl go vollen,«* we goan oi d'roon'- her** zyn. Ook zot, duivels zo. Hier, hais, he zy, krois. Ons, 't hennelijke voor 't hoongekraai, kroait, tot Ga, dikkers, ol bekoait. De wereld is aan de boei, waar droaven? Ol, een liefde. Twee meesters in een huis, Twee kalten op een bruin, Twee bonden op een been, Komen zelden overeen. Hoog ziel, veel ziel, veel klappen, veel Liest. Het is ons verloren Vlaams, en de taal Heren, 't is zo noodig. Twaalf ambachten, dertien ongelukken. Ons denk vos, de passeerbrief, prekelt, Boerenwacht, uw ganzen. Men zegt, zo aan den zak. De gierigheid beslaat de wijheid. Klappen en vullen geen zakken. ollen. Alfen, muren. Zit, niet altijd Geen stemmen. Vroren, staan, voor, laat. Niet, baat. Immer. Ga, sta, en toe, Blijf, vrij, wie valt. Wij, waren, alle Beter. Al, waar. Gebaar, heeft Beter, dan verklappen. Donnen, soms Staan, de laatste, haar zwaar, suiker, Wij, raffen. Vallen. Wij, werken Alle, beter. Wat, voor, hoewel, Dat, voor, vrij, vallen. Wij, werken Alle, beter. Al, waar. Gebaar, heeft Beter, dan verklappen. Donnen, soms Staan, de laatste, haar zwaar, suiker, Wij, raffen. Vallen. Wij, werken Alle, beter. Wat, voor, hoewel, Dat, voor, vrij, vallen. Het woord lang, wanneer bij de silben sluitend: da-gen, wa-ler. Wanneer hij een verlengings teken draagt. De klinkers waren niet eertijds op de zelfde wijze verlengd; e, i, o en u waren verdubbeld: beet, winn of wijn, groot, huis; voor de medeklinker r, en a namen een e als verlengingsteek: gaan, duur, lidden, alzoo gelijks in het hoogduitsch gahen, dubbel. Van dit bloot verlengingsteek raakt echter in de twee klinkers ie en oe onderscheiden worden; die zijn overblijfsel van de oudere diphthongen io of iu en uo, welke in het Oud-Nederlandsch gelijk als in het Oud-Hoogduitsch voorkomen; en het is hoogst waarschijnlijk dat, bijvoorbeeld, in de woorden dier, lief, doen, goed, nog in de middeleeuwen als dible diphthongen, d. i. li-ef, doen of hütt-en uitgesproken werden. Overigens heerste toen, een van het hoogduitsch afwijkende grondregel, die nog in de nieuwere spelling is aangenomen, gerelateerd aan het gebruik van het verlengingsteken. SR[4]tf(ttelbung. Einigen. Roeten. Tut, Gebrochen. SclbfUaute: SRltlautct. Früher. Lauten. Gelijkwool. Alten. Jum zelfstandig. SRUtdjaWiinterten. Ober. Würden. Tamelijk. In het Nederlands, namelijk dat de klinker, die een silbe vult, van zelve lang is en dus niet behoefte heeft verdubbeld te worden; dagen, biken, biten, duren, luiden als daagen, beken, enz. en in het geschreven, diensvolgens; „de geschiedenis is waer", en „een ware geschiedenis". — a en u in de een-silige woorden waren altijd lang: na, du; e en i daarom kort: ge, mi. In de zeventiende eeuw, toen het dialect van Oost-Vlaanderen en Brabant de overheersende taal werd, begon men een uitzondering te maken aangaande de ee en oo die scherplange worden. Deze klinkers, die in gemene provincies breder en om zoo te zeggen diphthonger zijn en luiden, werden altijd verdubbeld, terwijl de acht lange e en o enkel bleven. Zoo sprak men been, beenen, boom, boom; en daarneerlegen spieet, spelen, zoon, zonen. Deze onderscheiding is, na de splitsing van de Nederlanden, ook door de Hollanders aangenomen, ofschoon zij in hun dialect de klank niet even sterk onderscheiden. De scherplange ee en oo beantwoorden in het Middelhoogduitsche de diphthongen ei of ai en ou of au (bij bloem ). Ze worden niet overal op dezelfde wijze uitgesproken, als normaal kan men echter aannemen dat ee ongeveer als eü klinkt. Om ze te onderscheiden van de zachte lange ee en oo , (want de volgens de Hollandsche en Nieuw-Vlaamse spelling worden kool, dol , donk en taart , wat voorstellen. Voorbeelden. 17 voor, hoofd, taart. 18 brand, rood, 19 wortel. 20 geest, 24 tegen, 22 vrezen, 23 onder, 24 aanstaand, betreffend 23 voorlanger. 26 genoemd, 27 volgen, 29 eenvoudig, 29 Trenning. 30 keer, 31 ontvochten, 99 been. Zie 9kott)i in de volgende overheidsbesluiten (wetgevingen) en regelingen (voorschriften) van betrekkelijke belang voor de onderhoudsmunit van alle en onverboden gebouwen en aanwezigheid van spelen, speeltuinen, zonen. Deze zijn bijgehouden in de archieven van de gemeente en te raad en de schepen. 1898. caulisenkoo l,£olj[f, ca r b o, - hoe33 verscheiden ook in de uitspraak, — op dezelfde wijze geschreven, zijn ze in de proeven van Belgische tongvallen met de tekens*0 ee en oö aangeduid; daar evenwel wat in het dialect van de normale uitspraak ie en uä afwijken hebben wij deze plaatselijke klanken ontdrukt. Omlaughter betzelfde lijstip, begonnen li en u u als tweeklanken uitgesproken te worden, namelijk de eerste bijna als ei, de tweede ongeveer als o i; doch dit had maar plaats in Oost-Vlaanderen, Zuid- en Noord-Brabant, Holland en Utrecht; in de andere provincies is de oorspronkelijke klank tot onze dagen blijven voortduren; alleen in West-Vlaanderen en op de oostelijke kusten van de Zuiderzee heeft zij een „um laut" van de uu geleerd, in die zin dat men aldaar nog houden uitspreekt huis, muis, enz. Friesland, Groningen, Limburg en de oostelijke streken van Overijssel en Gelderland zijn de oude Germaanse klank u (oe) getrouw gebleven. Later, in de zevende eeuw, werd in Oost-Vlaanderen en Holland de tweeklank oi door een anderen „um laut in oi of eu verstrengd, en men sprak neus, meus (hoes, muis) uit. In Noord- en Zuid-Brabant, daarlangs bleef oi of oä voortduren. De spelling van beide tweeklanken onderging ook tegelijk veranderingen: in werd ij of y en uu werd uy of ui. Eene andere, wel betreurende verandering in de Nederlandse schrijfwijze is aan den invloed der fransche taal te schrijven. In het midden van de 17e eeuw voerden de Hollanders de fransche z in plaats van de zachte s in. De Vlamingen en Brabanders, die, op eenige uitzonderingen na, tot aan 1815 toe de duistere s geloofd hadden, hebben na ook de z aan genomen en zijn alzoo van alle de andere germaanse Volkeren gescheiden. De volgende punten zijn nog op te merken: De klinkt gelijk de hoogduitsche u, u is altijd ü. Noglangs in de provincie Vlaanderen. Wiel, Rentieren, Bellen, Troon, Beitraum, Murr, Juchten, in Ber, Seife, begiftigd, Beute, Tegenstander, Treu, Freien, Grote, Vroor, Bemerk, Erlitt, Unterlag, Einfluss, Fron, Gerechtigkeit, Anfluss, Stannamine, Beim etwas, Gesundheit. Der korte u bijna als Ö in Körte, korte, bijna als Ö in Körte, korte, korte, korte, korte. Ook klinkt aldaar de korte i ongeveer als e in mein ken, blend. In het begin van een woord is zachter dan in het hoogduitsch en zweemt naar de fransche v. In het midden van een woord klinkt zij geheel en al gelijk de fransche v: leven, blijven. V wordt nooit gebruikt om een lettergreep te sluiten; men gebruikt F. Dus: een brave kind, een brave vrouw. In deze gevallen heeft nogtans die F den zachten v-klank voor een zachten medeklinker: ik leefde luidt in K I E E V D E. W is ook zachter uitgesproken: wiel luidt ongeveer als het fransche u u i. ch, k, p, t, op *l einde eener silbe hebben die eigenschap , dat zij den opvolgenden medeklinker Gerharden, zoo zegt men, bij voorbeeld, op te straat, ik sweer, het tak, en niel ob de straat, ig zweer, hed dak, — s daartegen is meestentijdszachl: „als de koning kwam." Deze uilwerking is zelfs merke! ijk, wanneer de t niet uitgesproken wordt; zoo zegt men in Braband: wa' la* che segt voor wat dat gy segt. Overigens worden g en d op 't einde van een woord als ch en t, gelijk ook in 't hoogduitsch, uitgesproken: h a n d, d a g lui- den h a n t, dach. Sedertw dat de nieuwe vlaamsche spel- ling is aangenomen geweest, bestaan er« weinige verschilpunten** tusschen*3 deze en de hollandsche schrijfwijze. De eersten schrijven a e, u e, y en auw, waar de laat- sten« bezigenft aa, uu, ij en aauw. Wanneer de slolletlerW in de uitspraak wordt weggelaten, is zij door eene apostro- phe 0 aangewezen, b. v. d a', wa', in stede van d a t, w a t In dezen gevalle is de klinker altijd kort. ä, gelijk in t hoogduitsch, of gelijk bet fransche ai in clair. 33 minder hard, gelijk e in 't fransche r * g 1 e. e een ligle e, die naar*? de i overhelt«8 Doch na de klinkers i en # wijst zij aan dat 53 aUbii. 54 b. i. gleicht, dfricU 55 ganj sab gar 56 »trt nie gebrannt. 5? 6$lbe. 51 feblltf es. 59 %&üvl 60 felttem. 61 ba. 69 b. I. Unterfebto«, J&crWete&tcitci. 63 gwlfeben. 61 legten. 65 gcbraadfcn. 66 #5<&(afM' Habe. 67 tieft. 6b tinnetftt. liPec »fe mu*eriitn*ifct)e VcifetfAtetbung. — /fiunttr! o»n JBaaftrictt. 701 de klank der beide letters (ie, oe) moet ge- boord worden. eu gelijk bet boogduttscbe öd of bei fransche eu. Wij bebben dezen nederland- sehen klank behouden;** doch öö bij voor- keui-70 daar gebruikt, waar dil lecken met de etymologie overeenkomt, b. v. in d ö ö r , vöör. oe is der boogduilscbe u gelijk. ö en ü gelijk in bet hoogduitsch. öä i8 een middelklank tusschen ö en iL «t behalten, »ctbcioltett. 70 3totta£l, $orjng. ee en oö wijsen aan dal die vocalen scherplang zyn.*) *) Wir müssen bemerken, dass viele dieser Andeutungen mehr bei der Nieder- Schreibung der vlämischen Mundarten, sieh Germaniens Völkerstimmen Seite 641—698, als bei jener der holländischen zur Anwendung gekommen sind. Der Verfasser dieser An- deutungen über die niederländische Recht- schreibung ist Dr. V. Delecourt. Ittttnfcart tum JHaaftricfyt Des mveke>et riftkvlnfe, of de kdnst 5m door de wereld* te komme, klüch-spöß in drei acte, vöörgedroge te Maas- treech op de Vastelovend* van et joor 1843 door de Leefhöbbers van de Societeil ■omfis. lest« Aet. (De komedle verbeeldt en stroot;4 oon de lenker kant* H hoes* van den avekoot; do achter? *l hoes van de President, oon den andere kant 't hoes van Wöllems met ene fcükoeß woe rolle laken' op ligge.) leate Beeile. Den avekoot allein. (Er is hielto siech ge- kleid.) T is dan noe bepooldU dal ich mich vandoogt2 e neui pak>9 moot lote make, schoenH ich gein oortts besit. Want wee sout* mich in dat costüüm vöör enen avekoot oonsien? Souwei7 se mich neet iederiö vöör enen ondermeisteru baauwe?20 Nein, die speullett könne neel langer deens^ doen. 'T is loch wat,*3 as me24 gein p e c u n i a 1 flBclt. 2 ^offenfplel 3 fcjaftnacbt. 4 ©ttafe. 5 Seite. c $au«. 7 hinter. 8 »ottl. ®u<fau«, $cr«»rfiebenbe# 8enftet, In »fiebern bic CBaaten au«geße(lt »enen. t gud). 10 ganj. 11 bestenfall, festgesetzt. 12 besser. 43 »unjug, »ohsfablngen Älebung. 'A ebendiesen. 15 feinen SSiettelfleißt, port eine alte Heine nÜterlÄnsftlfrstc ÜJlün$e. 16 ben »et Kübel 17 feilten, trügen. 18 eist. 19 Untätig. 20 falten. 21 «««, Schimpfen. 22 Stünsen. 23 stottern, b. i. eine (glimmt (Bacbe. 24 Mann. heet; eine kamerad dee ich einmal de akademie gehabt hob, sag altiud, as ver deks** philosophierte : „Geld is niks, mer as te bet?« toch mei-w neet hübbs, steis te« te kike» presseisso wie ene gek; dat woos ene gelückigen tijd oon die akademie, toen** woos oon niks gebrek,s? en noe... Sic traust g I o r i a m u n d i. 'T is noe veerüenU doog geleije34 dat ich mich hei bin komme neer- sette,35 dinkende** dal men* sake beter sou- wegoon, mer segoon wie langer wie schlechter, en dat brülle van die auw37 bare, brrr .... Oon deze kant hob ich tot nober** de President van 't tribunool, ene grappege keel,3» mer dee mich nog neet 't geringste proces besorg heet; oon den andere kant ene rike koupmaan in lake, do ich nog soe veul neet oon verdeene kon , öra mich e miserabel rökske te lote make; och erme Plötzvink! woe raool40 dat no4< lou? de ganssen doog Spektakel met diin vrouw, die dich verwitwet- ge*2 deit, das te diin dochter neet oon de maan brings. En wee drommel43 sal se wellen44 böbbe, as se mich in die siechte kleijer4ö sien? Do bes ümmer$4* welgedwonge öm de ein of ander list? te gebrüke. 95 »enn n>U $AuRg. 26 aber wenn tu cf. 27 nur. VHL stcbft bu. 28 guten. 30 geraten. 31 kramal«. 32 Stängel. 33 stücken. 34 gelitten, gestützten. 35 unbeleuchteten, unterbrach loffchen. 36 benach. 37 alten. 38 SRacbbat. 39 erfolgreichen. Lustiger Äkt. 40 roo mus. 41 nach. 42 zwölfte, gut. Würfe. 43 b. I. Teufel. 44 teils feste motten. 45 Kleidtan. 46 feur biss getan. 47 Lustig. 702 Bunternra ora Busserlei. Alleen jer mer ins behaglich neu pak op credit gekocht bei Wöllems, as ich mer jer in die spekulat bin, dann kommt weiter. Couplet Doch der Kleider ist alles zu gelegen, Der Kleider die machen und die Maan, Mit einem schönen Kleid ist niemand mir verlegen, Es ist durch die Kleider das man alles kann. Es ist nie auch der bravste von der Erde Und die mankeerd üch nix mir es het Kleid, Sonst ein schönes Kleid soll ger noch gelungen werben, Dasselbe ist heiligenschein wäl alles die Macht. Mer die kommt men Frau mein die Macht, die sprechen über mein Kleid, ich sag mir hier verberge ich alles zu können höre sonder gesehen le weende. (heilige Verborgenheit sich verbirgt.) Zwölfe Scene. Da annahm, Mevrouw Plöckwink, Tranache, Mevrouw Plöckwink. Hör insagBAR, hei, Tranche, ich habe üch in Haus nicht willens sprechen, um das ich bang bin, dass man meinen Mann die Koffer sinier os sooft flüster. Plöckwink. Noch ist es auf ihr Pferdswagen. Mevrouw Plöckwink. Ger must ich inseggen, wie man Tochter auf die schöne Kleider kommt, die ich se alle Tag mit sehe. Tranache. Ein sieben Kleider, Mevrouw, die sie meinem Mann ihr gibt. Mevrouw Plöckwink. Meinen Mann, die heißt nichts um sich selbst le kleidet. Plöckwink (auf seine Seite): Dasselbe ist wahr. 63 er. 64 er. 65 Mevrouw, fagit man, je een grauwe abielen grauwe ober, goed een grauwe, tere 9Wann een vrij bewerbenaanvraag uitgeeft. 66 Atbarlingen. 67 eens. 68 wel. 69 fabel, arme. 70 en würden. 71 aflopen. 72 nu, doe ik je stel op je stevigheid enterb. 73 je moet. 74 vrede. 75 Hier gebe ich. 76 zelfde. 77 zijde. 78 waar. Mev. Plökvin. Ik, jogen, je een hoes, een koe, 88 en geerbt, sollte nicht melden. Cobus, vrouwe, 82 al seed, ger, auch geen hörn belaost, als ger, mich, de woorden, nicht, slik. Transche. Wel noemt, Mevrouw, als geer, een dan absoluut wil, dan zal ik je alles zeggen. Cloos, de een, som van Menhier Willems, de rijke koopman, in lake, 77, de die woent, is amoureus op Mevrouw Henriette en de die, haar van liefde tot tijd cadeau. Plökvin. Men dochter, is dan een deszelfde bureau, doe ik een meen, te goed. Mevrouw Plökvin. Maar hoe komt Cloos daar, doe een van? Seas vader, is een rijke geerdeboek, die zich verleid, opgehangen, om dat hij ziek gespeculeerd had. Die knecht Joom, eiste een snoei hoorn, of; en wat kreeg de jongen voor zijn loon? Die, aangezogen, heel hoorn op 't einde van de maand, elf koortjes van haar haar of, voor de tauwtje, die er doorgegaan was; want, zei de aangezogen, die heet, moet toegeven, losknipt. Deze, duisternis, zal die vrek in zijn zenen, niets geven. Transche. Och, Mevrouw, dat is piks, de manier is dat de kennis van het gezicht, als de aandacht, nu niets geven, en Cloos, die, hoe als de andere, en dat bestuurswerk aan, zo. Mevrouw Plökvin. Maar waarvoor, twee vragen, heer, stoort meinen dochter, niet om te trouwen. Transche. Dat sou heer al"? gedoon höbbe, mer heer is bang dat den aowe *l neet sal per- mettöre, öm dat,- nötnp 'et mich neet koe- lik,fis ösen Hierin altiid soe siech gekleid is, en seet, dat deit soe ein siechte gedach- tet 15 van sen' sake krige. 79 fage. 80 auf, blnaui. 81 unb Ibr. 82 cueb wrbetM' tben. 83 obgtelc* felb. 84 »erlebt, uerfproeben. 85nl<bi fW- 86 elnjlge. 87 lucb- 88 tbut, iraeK glebt. 89 ©eföcnf«. 90 Sater. 9t ©eljbal«. 92 Witten, b. I. juntf, nnrila), unUngft. 93 fcbnltt. 94 Mn. 95 Alte. 96 (Ronat. 9? eilf ffilertelftüber. 98 ÜWletb«tebn. 99€eÜ, €rricf. 100 bew 101 ba« alte 9a«. f(K Datteft bu muffen. 103 letrnfitfrn. 104 auf blefe Seife. 105 frllj, ©etjbat«. 106 (Kltrn. 10T lbnen.108 gebort fleb, gejlemt fl<$ 109 warum. IW « 411 frelratben. 14« »Ürbe er ftynt 119 übel. 114 wf« $err. 115 Qebanfen. JBmilart *#n JB«aftri4)t. 709 Plökviok. Do saP 16 ich order op goonti* stelle. Mev. P l ö k v i n k. Ich huur iemand, goolgauwUS in hoes! (legen den avekoot) soe, bestell' do, leeveke? P 1 ö k v i n k. Soe as ger seeU'*0 Mev. P l ö k v i n k. Wat süüs-tich ler oellM P I ö k v i n k. Dat is dal ich neet grüülsl** bin. (Sim- plex sigillum veri. M e v. P I ö k v i n k. Dat is datsleWS eine kole jakhals«« bes, en 't woos beter das fig gel mieM van de financie-wese sprooks as dat vcrmalecheerd latiin. Prökvink. A contrario, perceis ömdat dat die materie te dek$i% behandeld weurdl, siin de kasse leeg.l*7 Mev. Plökvirrk. En woever maaksle neet in 't tribenool geplootst? Dan souwste ten muisieitt soe smerig neet voor den dag hovetso te komen en gelegenheid böbbe om den dochter oon de maan te bringen. P 1 ö k v i n k. Wel plötseling oongeluk, dat keen effect is, dat de gel grabbelde nog is, want ik heb geen kruikarr en ene kleppermanspost wil ik niet; en wat de klei oongeluk is, is 't wel ongelukkig dat ik dono allfid gejogen eerd weurl en om dat de mein' noodig oon ook leef keend doen, soe heb ik mezelf voor genomen dan me vandoor ga ik in de klei te steken. Mev. Plokvink. Dich? En waarom? als me dich op dine kop zet, dan rolle loek geen buschig uit din less. Mijn werk. Verbe. F7 adelt. 448 feaneft. 449 Mijn tuin. 150. Ukan. Mijn taart. Mijn tuin. Ukan. Mijn werk. Verbe. F7 adelt. 448 feaneft. 449 Mijn tuin. 150. Ukan. Mijn taart. Mijn tuin. Ukan. Mijn werk. Verbe. F7 adelt. 448 feaneft. 449 Mijn tuin. 150. Ukan. Mijn taart. Mijn tuin. Ukan. Mijn werk. Verbe. F7 adelt. 448 feaneft. 449 Mijn tuin. 150. Ukan. Mijn taart. Mijn tuin. Ukan. Wat kon ik dat schele? Dat noem ik een so as tigi48 't krige kons, es een CUG geegen genoeg is van dat dich le geve; ik ga ongeveer terwijl Henriette in spreekt, want ik heb geloof vernomen dat mij ganz en gaar niet ongelegen komt. Plötzlich. Goed, als iemand mij vroeg, dan kon ik mij bij Wollems vinden aan de prop, zweet als te huis kom ik Artikelen 213 van de Code civils in, want de hoed dich daar weer verdubbelde leggen mij uitgelegd. Mevrouw Plötzlich. En rappeleer diezelfde artikel 214, dat is ook te voor dich te peuselen. (Se maak compleet en ga ik huis een.) Derde Scene. Den avond (alleen). Ai! dat is boter bij de ves, die kinderlijk van de Code nieuw zo goed als ik, en komt er met zo minimaal niet als ik. Nochtans, afslagen; de winkel is nog niet gesloten, mij duurt het woord niet kunnen, dat ik mijn tabberdje opzoek, want dat bedek niet alleen de speellijtjes meer, dat zijn ook mijn jurk bij de zaak. Wollems komt met zijn soep, ik ga mij gezwenken in het achterkamertje, en dan ferm op het aliments. (Ga ik in zijn huis.) Semlfor. 145 jaar, voor 16 keer eenmal iets, aanvragen voor een stuk. Naderflehen tot de dood, voor de eerste keer. Verweerd, voor de bu. Voorraad voor de kooskunst, volgens de wet, het falen van de wetten, volgens de wet. Vrijlating, die ongeacht de wet is, maar wel een man van de wetten. Verweerd, voor de bu, tot de wet, volgens het artikel 914: "De man is verplicht om van de voorzieningen totaal en wat nodig is voor het levensonderhoud, volgens zijn mogelijkheden en stand van  170 "forme sur raffinement, Sucre cuit au bleuet fraîcheur" (Philtre). "Stuart en Brittania" "Stuart et Britannia" - "Stuart" o "Stuart". De "Stuart", "Metall" Liebe traurig, so wie Kump, noch die Morenses. Die vendett, der Morensse Platz, sein bleibende VcorS, dragen drei Farben, Die, steht, es so gut; Die, sie, nein, kennt Heil, geist? Morensse, Blood. Tra, la, la, ens. Hei, weiß, teint, so klar Als ein Sonnenleuchten Das, märchen, unschuldig Eus, freude, und Marseillais. Tra, la, la, ens. 4. 22. "Kleine, vertraut, feile. 8. b. 1. Karowaulgefelle, Fast, 6. feit, tausendjährig, ganz, forsch, unüterischt. 6. Satten. 7. Kein. 8. hat, Seide. 9. geigt. 10. Sonnenschein. 11. nur, 42. unsere, freude. Het, roed, dat, geer, sieh, das, wohl, eine, anderen, Bedeutet, ein, verlangen, Zu, leben, einen, anderen. Tra, la, la, ens. Hei, grün, ist, der, HOOP, Die, wehkt, ich, so, weit, Zu, behauwen, der, Endtrag, Dann, groß, werd, die, Morensse. Tra, la, la, ens. Nömpt, koenig, ens, eur, glas, Sett, ein, kugel, der, mond, Und, ruht, es, soll, leben, Het, Morensse, verbond. Tra, la, la, ens. 43. nicht, feiert, 44. Neuigkeiten, 45. unterscheiden, 46. Hoffnung, 47. so, 48. Talente, 49. Gedanken, 50. tod, nimmt ju. 51. nun. 52. zun, Letzter. "Stuart et Britannia" "Stuart et Britannia" - "Stuart" o "Stuart". Sittart was was es ein steigchen gebaut; ronkron logen wälts en muren, mehr do en was geen raad. Die van den Nüstad hauwen een boter-, eier- en vreugdeland, meer do waren geen kopje voor te koopen en de buisten waren geen goed om te betalen. Dan verenigden zich de wijsen van den Nüstad, en do zeiden ze een: Comfarters, we hebben geen kristal en daal hebben we lok nöödig, en we hebben een mer te koop, wat denkt u, dat we met Silit handelen, we kunnen hoonlijk de raad overlopen voor een iserei kristal. Ze waren allemachtig van ineens dat bij denkt de raadtelei werd waard om daar te denken. De andere zei: kom alles in statuten. 2 eentje ferm. 3 gebakken. 4 afgeleid. 5 rein. 6 waard. 7 defect. 8 voorzichtig. 9 al te oud. 10 aanjagend. 11 sein. 12 hutten. 13 binnen. 14 buiten. 15 verloren. 16 groter. 17 tal ding. 18 wereld. 19 yet zeventig. aan, laat ons dorp sluiten, morgen zal een besluit genomen. - Nog eens genomen, zei de almeester. Ze sloten dorp, droomden van, koren 's ochtends daarna beelden ze een en dan schikten ze zich in een soort om te redeneren. Het akkoord was achtereen gemaakt. Sittart gaf het isere kristal, de Nüstad gaf den sinne mer. Sennert is Silit een stad en de Nüstad is een dorp, dat toevallig den naam van Silit kreeg, de bij zo lang zal blijven, is een soort van de Nüstad stand zal. En waar zich een Nüstadter laat zien, zal zich altijd in de ooren sekken: „Dat is een Fuleler van den Nüstad. to. mle im ©eutfefcen auejuforec&ei. 22 barna*. ** *«• einanber. 24 tauften. 25 fogleU*, eigentf. blntereinanfet.. 26 Dagegen. 27 feltbem. 29 Dorf: 2» aHban«, tamatl ( 30 betrügen im Stiele, franj. irkiher. 31 tolrt *«!&*• 12 Uft. 33 man. 34 fagen. | Jtomtart Dt* JMttart. — £tanbtrt 0011 JütaftnA 703 Ens geeng ennen Nüstadter verbii en berberg; doo reep eine van bennen*5 el buus: „Do geil enne Futelaer.*' Dese keek wöst** om, raapde enne stein op en gooi- den** em in de ruten.-» Den 'erbergier liep uot en pakde den futelaer vast, om em de roten te doon3» betalen. „Achlerein!u40 sagt de futelaer, „häijenti se mich uut diin huus neet geschofjen,*? ich bäi in diin rulen neet gegooid." Den 'erbergier, de sich mit gein wöördtt liet betalen, pakde den futelaer den hood aaf en dese raous mit viif stüver** över- kommen, ee er sinen hood lruk*5 kreeg. Ha prompelde,** mer dacht in sen eigen:*7 „'t is siecht scheljen, ma nog slechler de ruten insmilen van einen." Daa kwaam eine pater op termiinJS bii Peeter Nikolaas Knarre. Wie böm*9 het wiif saag50 aankomme, sag sie aan 'etkendt: „Segk dal ich neel t' hoes*i bin,u ensie kroop onger de wäschlim.** Den paler kootn bennen.M vroogaan 'etkendt: ,.ls de memme neet t* hoes?" — .,Neen,sagl het kendt, de memme, de ba,34 de beschet55 den heimele en de snoor**? seen allennei hoet"» — „Dan wil ich gel^t 35 Innen, inncrfetlb. 36 »ütt)enb. 37 warf. 38 $enfter* Kletten. 39 tftun, mögen, (äffen. 40 foglelfl, bintereln- anbei. 41 fyttten. 42 aeffteltcn. 43 ©orten. 44 fünf etilem 45 jnrütf. 4« brummte. 47 bei flg. 48 b. L um ftiinofctt ju fammetn. 49 tt)n. 50 fa&. 5i frrlft : hau«. *a In* unter bte ffiafafufe. 53 freteln. 54 «atet. 85. Quotimier. 54. (Eibam, "$wlegetfon." 57. ©<bn>le» gerügter, @<bnnr. 59. a(te au«, b«au«. 59. etwa«. Rasten, sagt der Pater, en sal*° sich op de wäschstih. Doe leep bei kendt hoet naa de koeloftl in en reep: „Ba, ba! Kom eins geswind inne; der Pater sitzt op de meme! Ba leep in einen haume? En snapte der Pater mit den hausplakat en sagt: Was hat doe gedoon? — Was ist, was ist? sagt der Pater, en op einmool was ein düchtige haspele rieß im gank. Der Beschäftigung, die Beugel an den heime und die Schnur kommen bis gesprochen; hat wie ift kroop unter der wäschtstuhl hockt und reep: „Peeler Nikiaas, scheit hockt;“ Aus meinen schauder. — „Der Teufel sei drückend, sagt der Ba, hat heist hom angerührt auch schnell bisgestanden, die verdürtzt Kelle van eine Pater!'“ Severinus spuk, das kam auf 'et hoes van den Sinder Labe; den Berlin Salden heet hem gesien mit ein rote Mütze auf; und hat hört gesagt dass hat wahrhaftig Severinus spuk wird; was der Bürger van Stettin gehoben daran gefühlt und den Herr Franz hat das spuk verdreven durch den Teufel geist und seitdem ist bei auf 'et hoes van den Sinder Labe nicht mehr gesehen worden. 