title: Maandelijksche leerredenen, over verschillende Onderwerpen
creator: None
text: Doch deze allen van de goede band des Heeren, die rijk is over allen, die Hem aanroepen , zoodat zij niet bezwijken in hunne zielen , maar rijk worden in Hem. Nog eene hoofdzaak moet ik eindelijk u noeraen , het is de goede besturing van het kwade, Dat behoort voor de wäre aanbidders ook een bijzon- der onderwerp hunner vurige begeerten te blijven bij God. Jabez, des Heeren gunsteling van den ouden dag, smeekte den God Israels niet, dat hem geen kwaad zou- de overkomen. Neen! zoo is het geen liefhebber Gods in het hart. Hij smeekte den Heere, dat hij het met het kwade alzoo mögt maken, dat het hem geen smarten zoude makeni Zoo doet de Wonderlijke aan zijne beminden, eenvou- dig door uit het kwade den prikkel te nemen. Dat is een belangrijk onderwerp voor des Christens begeerten bij God. Het kwade moet hem ontmoeten, maar de Heer wil er de smart uitnemen , de kracht er van verbreken. Hij wil ook gaarne den bitteren beker drinken , die Digitized by Google 71 hem van den hemel g^reikt wordt, maar mag daarin begeeren een droppei van de goedbeid Gods — dan smaakt het loch zoet. JazEF moest in den kuil, maar de Heere wendde zijne goedertierenheid tot hem. MozKS moest in de zee, maar de Heere maakte de zee droog^ en toog zelf hem te gemoet. JozuA moest door den snelvlietenden Jordaanstroom, maar de Heere liet er heerlljke muzyk in maken. Danisl moest onder de ]eeuwen, maar de Heere sloot hun den muil. Elk Christen moet in den nood en in den dood, maar het zijn hem de poorten des hemels. Hij ondervindt dan dat die God van Bethel geen ander was, dan die van Golgotha ook heden is. Het kwaad, dat hij op aard ontmoet» doet hem zijn God teo beste keeren — zoo laat hij komen zijn begeben. Yijf belangrijke hoofdzaken hebben onze overdenking uitgemaakt, die toch wel waarlijk de allerbegeerlijkste mögen worden geacht. De behmdenis voor de eeuwigheid — de vergeving der zonde — de bekeering van het hart — de toebereiding voor het hemelleven — en de goede besturing van het kwade, Hoe gelukkig zult gij zijn te achten, Mijn Hoorder of Hoorderes ! wanneer gij deze dingen begeert hij dien God , die mildelijk geeft en niet verwijt — want Hij zal laten komen al deze begeerten. Maar hoe ellendig is het gesteld — en hoe ongelukkig zult gij moeten worden, waar gij wel andere dingen, maar deze niet begeert. Hoe zal het mogelijk zijn den dag des Heeren te ver- dragen, — voor den Rigterstoel van ghristus te ver- schijnen. Daarvoor toch wordt elk onzer eerlang geroepen — ieder Staat daar voor zieh zelven, niemand blijft achter, elk wacht daar zijne eigene plaats. Waar de jeugd wordt verbeuzeld, waar de jongeling- schap wordt verdarteld, waar de verdere leeftijd wordt doorgezwoegd , waar de grijsheid wordt doorgeklaagd — Digitized by Google 72 Wät blijft dddrdVer van al dien moeijelijken arbeid on- der deze zon f Allen begeeren wij — ook wel vele en velerlei dingen — de een vaak wat de ander haat, maar zoo vaak loch bei- den even schadelijk. Waar nu het goedö wordt vei^worpen, maar het kwa- de begeerd — en dat kWade komt, wie zal verlossen? Zoo is het immers nog, de begeerlijkheid ontvaiigen hebbende baart de zonde, eh de zonde voleindigd zijnde baart den dood. Hoe körte vrolijkheid begeerde een rijke man, en hoe- v^l smarten moet hlj lijdenf Hoe weinig genot begeeffde bzaüj om Wel bitterlijk te schreettweti ganseh teer, tnadr te ladt. Hoe weinig geld begeerde JtDAii , en hoeveel Jammer is in zijne eigene plaats hem ten deel geworden. Hoe Weinig e^r begeerde haman om eeuwige schandöte oogsten. Want het iis den mensche gezet eenmaal te sterven, en daarna het oordeel — dat regtvaardig oordeöl — daar allen komen möeten. Däar elk ook rekense^bap fnoet geven — moet geven aah den Heer zelven. Aan dien Heere j die geen ledig aahschouweris, maar in isijn boek heeft itigesehreven alles, ook dat wat verborgen is, eö in zijneii dag het ordelijk zal voor oogen stellen. Hier op aarde mag bedrog heerschen voor eenen tijd. Öier ben^den kan de verdrukker in eere zljn, terwijl de verdrakte in oneere moet leven, — want het geld verantwoordt alles, en hoe menig huichelaar draagt den ÄÄam wel van vroom. Doeh daar voor die öogen des vlammenden vuurs,daar moet volle rekenschap zijn, en die rekenschap aan Israels 6od t^yQtiy däf ii5 aan chäistüs den Heere. Öfttfr mag geene begeerte m^er in vervuUing keinen , als Hij komt met zijne ijzeren roede om te scheiden de i^bapieh zijtfer Weide vän de bokketi der aarde. Däar* kan geen ver*2ttchting meer opklimmeö, want eeüWig^ Versdhrtkkiffg maakt zf<ih n^ester — als God Digitized by Google 73 nA lagehea in liei inerderf s^ner «maders --^ als HiJ ^ de beä^e, eal g{>alten laet inume treeze. Zaxidt gl) niel liever ontvliedeB^ M. HI aaln eeii eetfwig zielverderf ? Zoodt gy niet liever de toevlugt nemeüi tot ecineii vtien- M^km Hdiaüd ? 2oiidt gy ifiiet liever behondeü ^vR>rdeii toC eeuwige vreugde ? Neemt dia Ji^roefdeb raaditi aeht» roe{) den kfvetidi- geQ Güd i«an uit sw eigen liart -* en vliedt de afgode'- rtj van atenficheDdienst, of •duivelscbe aanbkMkig. finiagt uwe ziel in al hare verlorenheid op aan den Heere 9 en begeert van die dingen, welke ik u noemde. Vreest gij misschien v^eigering bij den Heere, omuwe onwaardigheid , of om de grootheid der zaken , die gij be- geert — Hoort eens G^Uefdenl dat 2al zeker zoo uitko- men, zoolang gij in uwen eigen* naam bidt — of zoolang gij niet innerlijk begeert wat gij smeekt. Daar leeft echter een voorspraak bij den Vader, datis jEzus de gekruiste — die zeker doet komen, al v^at gij begeert in zijn' naam. Zgne bede vindt altoos gehoor , en Hij zelf Staat aan ons harte te luisteren , opmerkend gade le slaan. De begeerten voor God moeten daarom wäre begeerten zijn, wij moeten het meenen, wij moeten het graag wi7- kn hebten — en dan mögen wij vertrouwen ook, want de Heere verheert om zijns naams wil. Dit is de geheimenis des heils, waarin zieh het geloo- ye vermaakt, dat de Heere spreekt: Uc doe het niet om uwentwil, maar om mijnen Heiligen naam. Zoekt dat hoe langer zoo meer te verstaan, en gij zuli wel bevcstigd worden. Christenen , die den Heere kennen , weten ook dat zij naauwelijks begeerden of de Heere hoorde. — Het vertrouwen moet daarom geoefend worden, Gelief- denl dat zijne magt altijd helpen kan^ dat zijne liefde ook altijd helpen wil, maar of zijne wijsheid het goed en nuttig zal keuren , moet worden verbeid. Daar is immers lijdzaamheid noodig, ook verloocbe* Digitized by Google 74 ning, daarom, waar d« Heere somtijds zegt : spreekt HiJ niet meer van deze zaak, daar moeten wij Hü berusten leeren en het zal goed zijn, ook al moet er een zwaard door de ziel. Haar waar de begeerten vervuld zijn, daar moet ook dankbaarbeid blijken; 6 laat ons het lofoffer dan toch niet verzuimen, want wie dankoifert, zegt de Heere^ zal HiJ eeren. Daarom bid ik u broedersi laat uwe begeerten in alles door bidding en smeeking, met dankzegging bekend wor- den blj God , en Hy zal doen komen , dat gij begeert. . Amkn. Naz. Ps. XCV : 8. Digitized by Google HET 6R00TE VO0RRE6T DER KINDEREN 60DS. TEKST : Rom. VIII : 24«. »Want wij zun in hope zalig geworden. t Cor. V : 10. »Want wij allen moeten geopenbaard worden voor den regterstoel van christüs, opdat een ieder wegdrage hetgeen door het ligcbaam gescKilödt , naar dat hij gedaan heeft, het zij goed, het zij kwaad ;'* geene waarheid wördt in de Heilige Schrift duidelijker beves- ligd, is in zieh zelven belangrijker voor een ieder onzer en waardiger ons gedurig voor den geest te zweven dan dezej y^het laatste oordeeV* — Zij loch roept ons het oogehblik voor den geest, op welken de Regler van he- mel en aarde zijne geduchte vierschaar zal spannen en al de kinderen van adam tot op den laatsten nakomeling bijeenverzameld , voor dezelve zuUen gedagvaard staan; een bogenblik , hetwelk den in de dienst der zonden ontslapene zal doen sidderen , niaar alleen den waren aanbidder van jezüs de grootste blijdschap zal veroorza- ken ; »zalig toch zijn de dooden, die in den Heere sterven 1) Deze leerrede is , hoewel Yerkort , uitgesproken te Orerschie 0£3 den 18 September 1853 , toen eeae Yreesselijke ziekte zieh in de na« bijheid der Gemeente vertooade. — # Jaar No, 5. 6 Digitized by Google 76 van| nu aan." — Gaan wij nu de gewigtige ure ie gemoct, op welke »allen, die in de graven zijn, de stem des Heeren ziillen hooren en zullen uitgaan , die Iiet goede gedaan hebben tot de opstanding des levens , cn die het kwade gedaan hebben tot de opstanding der verdoemenis." — Ifoe noodzakelijk wordt dan voor een' ieder' onzer de vraag tot zieh zelven : ben ik bereid voor de eeuwigheid ^ of wat zal mijn lot in de toekorast zijn ? Ik mag niet denken , dat onverschilligheid bij iemand onzer die uitsprakcn van jkzüs en zijne Apostelen doet verwerpen ^ of de gedachte , de tijd van onze verschijning voor den troon des Eeuwigen en Itegtvaardigen is nog verre , ieniand onzer beziele — en wd in oogenblikken ^ in welke eene doodverspreidende ziekte de grenzen va» onze gemeente genaderd is. Ziet hoe het Woord van God ons overal de toekomst voor onze oogen ontsluijert, »deze (de goddeloozen) zul- len gaan in de eeuwige pijn , de regtvaardigen in het eeüwige leven,^^ en te allen tijde ons toeroept: uw sterfuur voert u in het een of ander gebied; want »zoo wat de mensch zaait, dat zal hij maaljen; die in zijn eigen vleesch zaait , zal uit het vleesch verderfenis maai- Jen, maar die in den geest zaait, zal uit den geest het eeuwige leven maaijen/* Of zou God zieh zelven kun- nen verloochenen , of zou zijne barmhartigheid ooit zijne regtvaardigheid kunnen le niet doen — laat u niet mis- leidea, maar het onderwijs der Avaarheid u steeds voor den g«est zweven; »God is wel barmhartig, maar Hij is ook regtvaardig, daarom zoo eischt zijne geregtigheid ^ dat de zonde , welke tegen de allerhoogste majesteit Gods gedaan is, ook met de höogste, dat is met de eeuwige straf aan lijf en ziel gestraft werde." — Kan nu het oogenblik des doods niet spoedig yoor ons aanbreken? Grijsaards I het is de laatste ure , — jongelingen ! ook tot u is het woord: »bereidt uwhuis, want gij zult sterven ,'* de dood met zijnen moorddadigen sikkel gewapend, vraagt niet, waar hij treft , of wien hij wegmaait — de klaag- loonen der ouden doen hem niet terug treden, de tränen der jongeren bewegen hem niet, hij acht geene banden van liefde en vriendschap, hij slaat toe, en het in de armen der liefde , aan de moederborst gelegene kind valt ZOO wel voor zijne slagen als de waggelende grijze — wanneer zal zijn slag ons treffen t — Gell wij weten den dag onzes doods niet — mjaar dit weten wij , hij al- leen kan dezelve kalm verbeiden , die door een waarachtig ea levendig gdoof christüs is ingeplant — want hij is öiet zieh zelven, maar jez.üs chbistus eigen, die hem ge- a« Jaar No, 5 6* Digitized by Google 78 kocht heeft door zljn bloed, en heni eenmaal door den dood zal doen ingaan in het leven. Had de Apostel in het vorige van dezen brief den Ro- meinen aangetoond , dat de mensch alleen door het geloof geregtvaardigd wordt, zonder de werken der wet; hij beschrijft in dit Hoofdstuk het groote voorregt van hen , Digitized by Google 79 »die niet onlvangen liadden den ffeest der dienstbaarheid wederora tot vreeze, maar den Geest der aanneming tot kinderen Gods/' en in de eerstelingen des Geestes zieh aanvankelijk mogten verbeugen, verwachtende eenmaal de volkomene verlossing van bun ligchaam. — Hij wil hen , gedrukt onder den last van tijdelijke en geestelgke bezwaren, bet deel der kinderen Gods in dil leven, op die zaligmakende genadegaven des H. Geestes, welke de geloovigen in dit leven ontvangen, en wel bijzonder die, welke bun in den hemel volmaakt gescbonken zul- len worden , in onzen tekst verder wijzen , en bun doen zien , boe vele redenen zij badden om zicb te verblijden In den Heere, want zij waren »zalig geworden in bope." Is nu de bope der zaligbeid bet eenige , beiwelk trooslen kan onder bet leed dezer aarde , betwelk beraoedigen kan in de beslissende ure des doods; die boop vervulde bun gebecle hart, en deed ben onder alle wisselvalligheden en wederwaardigbeden jnicben, verzekerd dat niets bun die zaligbeid, welke de Heer voor zijnvolk bereidbeeft, zou ktinnen ontrooven. — Gij gevoelt M. HI bet voorregtder geloovigen, waarvan PAüLusspreekt, wasgroot, zij waren in hope zalig; wilt gij nu de raeening van de Apostoli- sche uitspraak, welke bot grootste voorregt eens Christens bevat , nader verslaan , dan letten wij op de Christelijke boop , in baren a^rd , in liaar voot^^erp , in baren grond, Is de boop in bet algemeen de verwacbting van een toekomstig goed , waarnaar ons verlangen zieh uitstrekt ; is zij gegrond , dan is zij een verlangend uilzien , bet- welk met allen grond verwacbt kan worden — hopen is iels anders dan wenscben , iets anders dan een onver- schillig vooruilzicn naar de toekoraslige dingen. — Do Apostel echter spreekt van de Christelijke boop, — de boop dergcnen , die den Heer van herael en aarde gevon- den hebben en door bet geloof weten, dat de Heer jezüs CHRISTUS bun Zaligmaker is, en zieh daaroni door zijncn Geest laten leiden, wetende dat de genadegifte Gods, bet eeuwige leven , eenmaal bun deel zijn zal. Gel! is nu dit heerlijk en vertroostend uitzigt het voorwerp der Christelijke hoop alleen in dit kommervol- le leven? Paulus zal die vraag beantwoorden , »de hoop nu, die gezien wordt, is geene hoop, want hetgeen iemand ziet, waarom zal hij het ook hopen? maar in- dien wij hopen hetgeen wij niet zien , zoo verwachten wij het met lijdzaamheid." Verklaart hij eiders het voorwerp der Christelijke hoop te zijn »de heerlljkheid Gods/' — Zegt hij in ons teksthoofdstuk : »zoovelen als er door den Geest Gods geleid worden, die zijn kinderen Gods, en Indien wij kinderen zijn, zoo zijn wij ook erfgenamen;" immers 'dit mögen wij er bijvoegen : kinderen erven 's vaders goed en *s vaders heerlljkheid. — »Geliefden!" zegt JOHANNES, »nu in christus geregtvaardigd en gehei- ligd , zijn wij kinderen Gods , en het is nog niet geopen- baard wat wij eenmaal zijn zuUen , maar zooveel weten Digitiz.ed by Google 81 wij, als het geopenbaai*d zal zijn, daii zuilcii wij dea fleere gelijk wezen en Hem zien geiijk Hij is." — Zegt fAütüs: »ons leven is verborgen met christüs in God; wanneer nu christüs, die ons leven is, geopenbaard zal worden, dan zuUen ook wij niet Hem geopenbaard wor- den in heerlijkheid/' — Noenit de Apostel insgelijks het voorwerp der Chrislelijke Iioop »een eeuwig gewigt van heerlijklieid ," in. de heerlijkheid Gods, hoe zullen wij die morgen bezitten , Indien de doodelijke pijl nog heden in dit oogenblik ons doorboorl, en ons vöör den naderenden nacht in de eeu- wigheid overbrengt? — Zal de dood ons voeren in de nabijheid van God, — van dien God, wien wij gisteren en heden door wereldliefde , eigen zin en hoograoed zoo wederstreefden ? van dien God voor wien wij op ons zel- ven, op onze zonden en op onze werken ziende, heden in het vleesch zijnde, zouden vlugten als voor een ver- terend vunrf Zouden wij uit ons zelven, door ons zel* ven voor God kunnen bestaan ? ~ Wat ook de wereld van eigene deugd, eigenwaarde en eigen Verdienste met een oog op de eeuwigheid gevestigd, spreke — wij allen zijn door onze zonden verdoemelijk voor God, en geene regtvaardigheid om voor den Heer te kunnen bestaan is in ons ; »vervloekt toch is een iegelijk , die niet blijft in al wat geschreven slaat in het boek der wet om dat tc doen ,'* ZOO is dan in ons onniogelijk eenige grondslag tot behondenis, onmogelijk een grondslag der hoop. — Hlj ligt buiten ons, in het geloof dat de Heer, diBinhet vleesch verscheen, voor ons heeft voldaan. »In den HeC" re JBZüs CHRISTUS ," zegt paulus, »en in onzen God en Vader, die ons heeft liefgehad en gegeven heeft eene eeu^ wige vertroosting en goede hoop in genade." — Is zoo de grond der Christelijke hoop een liefderijk vrijgeschenk van oppermagtige genade, welk eene diep eenvoudige, raaar welk eene ontzaggelijk verhevene zaak is die grond der Christelijke hoop; om bare eenvoudigheid zwaar voor ons veelzoekend verstand, om bare verhevenheid nioeijelijk voor ons zondig hart. Treffend ontwikkelt haar JEZUS in zijne betuiging: »Ik ben de opstanding en het leven , die in Mij gelooft zal leven/* Vraagt dan hier het boetvaardig hart, zal God, de oneindige, op wienswenk het heelal het aanzijn ontving, mij een stoQe aan de weeg' schaal, een zandkorrel aan den oevcr der zee, en daarbij door de zonden verachtelijk in zijne oogen , aanzien in het bloed van zijnen lieven Zoon en om de straf, die Hij gcdragen heeft, al mijne zonden uitdelgen, mij aannenien , Digitized by Google 85 luij de hope des levens schenken , ja uiy liefliebben in des Geliefden ? Heere I Heere ! kom raijne ongeloovigheid te hulp. ö Peiliooze genade van God, aan wederspannigen^ die dood zijn door de misdaden «n zonden , wU Hij zLjne genade verheerlijken , en zijn zij die genade onwaardig, hunne onwaardigbeid doet de eeuwige liefde Gods niet te met4 »voorwaar, voorwaar zeg ik u/' zoo spreekt de fleer^ «die raijn i^oord heort en gelooft in Hein, dieMij gezonden heeft , die heeft hei «euwige leven en komt niet in de verdoenienis , maar is uit den dood ovei^egaan in hei leyen;" en andermaal: »Ik geef mijnen schapen het eeuwige leven , en zij zullen niet verloren gaan in eeu- wigheid.^ — M. Hl »niet een iegelijk die zegt: Heere! Heere I zal ingaan, niaar die doet den wil mijBs Vaders die in de hemelen is ," — en » zoo waarachtig als Ik leef , spreekt de Heer , zoo Ik lust heb in den dood des godde- loozen, maar daarin heb Ik lust dat de goddelooze zieh bekeere van zijnen weg en leve/^ -r- GLj ziet M, HI de grond dar hope is buiten ons alleen in God , die door zij- nen Heiligen Geest het geloof werkt in zijne uitverkore- nen, — alleen in de beloftcn Gods, »welke wij," zegl PAULUS , »hebben als een anker der ziel , hetwelk zeker en vast is , — alleen in #ezüs guristüs, die gehoorzaam gewor- den is tot den dood aan het kruis, en nu opgewekt uit den doode, gezeten aan de regterband des Vaders, een Hoogepriester geworden zijnde in der eeuwigheid, bidt: »Vader! Ik wil dat daar Ik ben , ook die bij Mij zijn, die Gij Mij gegeven hebt, opdat zij nüjne heerlijkheid mögen aanschouwen, die Gij Mij gegeven hebt, wauiGy hebt Mij liefgehad vöör de grondlegging der wereld." Leefde nu die hoop in den Apo«tel, niet allen, gij ge- voelt het, niet allen, die den naam v^n jezüs noeraen, hebben genoegzamen grond voor znlke verwachting; — zegt PETRUS : »hoopt volkomen op de genade, die u loe- gebragt wordt,'* dan mögen wij niet voorbijzien , dat hij aan hen schreef, die naar de groote barnahartigheid Gods Ovaren wedergeboren tot eene levende hoop, en blijkmi gaven van hunne geloofsvereeniging met christus -t— of vragen wij, wien worden de beloftcn des eeuwigen levens gedaan? den onverschilligen , den moedwilligen verwer- per van God ? iramers neen — hoe zou dezc liopen kun- De. Jaat\ No. 5. 7 Digitized by Google 84 nen ? — Arme dienaars der wei-feW , gij raist dien grond van troost in leven en in sterven , maar geloaft het niet — ^önmaal echter als alles, wai nuudierbaaris, uontzinkt, als gij alleen Staat aan denranddesgrafs^ ztiUen wanhoop en angst, bij de folteringsmarlen uwer ziel u den klaag* toon afpersen, »ik heb geen grond van hope voordezali- ge eeuvsrigheid 1" De hoop des heils is eene hoop derregt- vaardigen ; de bdofte der zaligheid heeft de Heer verbün- den aan het geloof, aan de bekeering der ziel tat Hem. — Zij is dan ook alleen werkzaam tot eer en verheerltjking van God , ja leeft in de verloochening der wereld , in het jagen naar hefligmaking, zonder welke niemand Godzien zal. Zoo vervuld met den rijkdom van de hoop der beer- lijkheid Gods, gevoelde paulüs zieh zelven en al zijne medegeloovigen verbonden door den band der waarbeid , die alleen in christus zalig is, en roept hun tot hunne bemoediging en vertroosting toe: »Geliefde broedersi hoe- wel des eeuwigen levens verzekerd door den Heiligen Geest en boe gelukkig en rljk in hope voor de zalige toekornst — - gij kent hier nog ten deele — vleesch en geest houden niet op te strijden, zorgen drukken, ram- pen treffen, teleurstellingen wenden uwe harten, ^önmaal echter zal de nacht van zorgen, de nevel der bekom- meringen, de duisternis der eilende worden opgeklaard en uw verblijf op deze aarde verwisseld worden met een beter, een volmaakt vaderland. Zegt de Apostel wlj zijn in hope zalig, — hoe tref* fend wordt ons in die eenvoudige bewoordingen het le- ven des Ghristens voorgesteld, gelijk eiders: »wij die der zonden gestorven zijn hoe ziillen wy nog in dezelve leven," en hoewel niet bevoorre^t in deze wonin- gen der sterfelljkheid met de meer cmmiddellijke ken«^ nis van hemelsche dingen > ofschoon niet toegelaten tot het genot van die zaligheden, die eenmaal aan gindsche zijde des grafs in het vaderland des hemels gesmaakt zullcn worden, w^ij leven in hope. — Zietdaar wat den Christen onderscheidt van den dienaar der we* reld^ die zijn deel in dit leven zoekt, nooit kan dezege- zegd worden der zonden gestorven te zijn, daar nij vreemdeling is van dat geestelijk leven , hetwelk zieh kenmerkt in een afsterven aan de wereld, een kruisigen van den ouden mensch en een dooden des vleesches; en vreemdeling van dat geestelijk leven zijnde, heeft hij im* mors geen' grond om op een heerlijk en gelukzalig leven na dit leven te hopen, zegt niet de Apostel: »indien gij naar het vleesch leeft, zoo zult gij sterven." - — Leeft dan de dienaar der wereld hoogst vergenoegd in zieh zel* vea met de goederen , de vermaken , de voorregten van dit legenwoordig leven , is hij te midden van alle aardsch geluk onbekomraerd voor de toekomst, die genoegens ver- Jiezen weldra hiinnen strcelenden prikkel, wekken ver- zadiging maar niet lang daarna walging op. Wat is dan in Staat hem voor moedeloosheid en wanhoop te bcveili- gen — helaas! geen lichtstraal verdrijft den duisteren nacht der ziel , en bemoedigt heni met de hoop op eene zalige onsterfelijkheid. — De Christen heeft door zijne geboor- te uit God een hijgend verlangen gekregen naar God , naar den hemel , naar de volmaakte zaligheid — hoe na- 9^ Jaar. No. 5. 7* Digitized by Google 8» föürfijk, hoe sterk blijkt dit in 's dichlers onlboezeimng^: ■rGelijk een hert schreeuwt naar de waterstrooraen , al- aoo schreeuwt mijn ziel tot U 6 God!" — en zou hij in die vervvachting te leur gesteW kunnen worden? — on- mogelijk — hij is geregtvaardigd voor 6od, heeft vrede met God en in christitst den toegang tot God — wor- den niet alle geloovigen »in de kracht Gods bewaard door het geloof tot de zaligheid, die bereid is ora geopen- baard te worden in den laatsten tijd?''' — Zou dan hij^ die zulke verwaehting koestert, in kven of in sterven, ooit bedrogen kunnen uitkomen l — toegerust met de vrede met God door het bloed des fcruises kan de Chris- ten verlangen om uit het ligchaam. uit te wonen en in 1te wonen bij den Heer, want de zaligheid vertoont zieh niet zelden in het verschiet aan zijn oog, zoodat hljf even als sTßPXNus den herael geopend ziet , als wäre het om hem te ontvatigen , ja! zieh zelven in den geest oTer- gebragt in de gevvesten der zaligheid, en het hera is,^ alsof hij de reis door dit vreemdelingsdal heeft afgelegd, den loop geäindigd, de band van zijnen getrouwen Heer hem de heilskroon toereikt I — »6 dood !" zoo kan hij nu reeds juichend zingen, »de scherpe prikkd is uwen staf ontnomen, gij zijt mlj een leidsman naar de gewes- ten der zaligheid, mijn leven toch is in christüs gebor- gen bij God I*' — Geliefden I geen droombeeld , geen hersenschim, geen zinsbegoocheling stel ik « voor^ maar & predik u de vrucht der levende hoop op God in CHRISTUS. — Veracht'tiu ieräand dezelve alsaf zij het spei cener ijdfele verbeelding wäre, wij onderzoeke« naar de oorzaak dier verwerping, en wij vinden haar in eene heerschende geneigdheid, om met een gerust gemocd naar de iusten van het hart te leven , en het zigtbare te stellen to! het hoogste geluk — moet nu het leven des menschen op _aarde de voorbereiding zijn voor eene na- derende nimmer eindigende eeuwigheid, hoe dwaas dan, om ter genieting van het tijdelijke, hetwelk altijd zijne jammeren met zieh voert, het eeuwige op te oflferen; hoe dwaas , den man te verachten , die leeft , en omdat hij leeft en werkzaam is in eene levende hope op de be- loften Gods. — Of zou iemand denken, dat zulk leven schadclijk voor hnisgezin of maatschappij zou kunnen Digitized by Google 87 2gt! — er worden er helaas gevonden , die onder den naam van Christen te zijn, in vadsige traagheid of ledig* gang hunne dagen slLjten, en hunnen wandet eene kleur van godsdienst willen geven^ dezen missen echter den Geest des Heeren, die in het eeuwig woord getuigt: »alles wat uwe band vindt om te doeti , doet dat met uwe magt, want daar is geen werk, noch verzinning, noch wetenschap, noch wijsheid in het graf, daar gij henen- gaat;" zij missen dien Geest, die den waren Christen zijne roeping op aarde leert kennen , en hem aanspoort om in de kracht der genade te beantwoorden aan zijne bestem*- ming op aarde, en werkzaamte aijn in denkring, in wel- ken de Heer hem wilde plaatsen , ja hem als zoon , broe- der, echtgenoot, vader, vriend, als lid van kerk- en bur- germaatschappij op aarde naar het voorbeeld van den Apos- tel leert leven , die allen alles begeerde te zijn. — Ziet hl) in zijne raedegeloovigen verlosten, geredden, onder hen die de zonden dienen , der wereld leven , ziet hij redba- ren , verlosbaren , wien hij jals dienaar Gods , als werk- tuig in de band des Heeren, geroepen is den weg des doods zoowel als dien des levens voor te stellen , — zoo wandelt hij met warmen Ijver, met onvermoeiden vlijt den zaaijer gelijk op den grooten akker der wereld, en terwijl het zaad. ^önmaal het reinste genot van zaligheid te zuUen sma- Digitized by Google 88 ken , naar hetwelk hier op aarde zijne ziel Yruchteloos dorstl — Leer tegen alle hoop te hopen ! Hij hoopt niet , die een Teiligp open ^ Een weg ter reddiag moog'iijk iiet , Maar hij , hij iioopt , die bij 't Tersmachteii Geduldig op Gods gunst kna wachten , En sulk een' hoop bedriegt sich nitSt. .1) Met liet geloof begint de slrijd en in den strijd onlwik- kelt zieh de hoop raet kracht, »wij roemen ook in de verdrukking, wetende, dat de verdrukking Ujdzaamheid werkt, en de Ujdzaamheid bevinding^ en de bevinding hoop." — Niemand zal het woord der verzoening eens zondaars raet God uit enkele vrije genade, als den grond- slag zijner zaligheid erkennen^ of er heeft eene omwen- ding der ziel , eene verlichting des harten door den Hei- ligen Geest plaats gehad , of er is eene begeerte geborea om den Heer te dienen, raet gedachten, woordenen wer- ken— de natuur der raenschen is afkeerig van dien weg, hij vindt een welbehagen in een' eigen gekozen weg tot behoudenis, raaar die helaasi in den eeuwigen dood ein-- digt — een natuurlijk mensch wil altijd in den weg der verzoening alleon door jezüs ghristus iets vinden, dat hera nutteloos, gevaarlijk, ondragelijk t^eschijnt — zalig derhalve zij, die aan ghristus niet geergerd worden. — De verlichting des harten door den. Heiligen Geest leert de zonden kennen, zoowel in haar wezen, als een strij- den tegen God, als in bare onderscheidene werkingen in het hart, hetwelk den Christen in eigene oogen gering raaakt , en. zieh als de voornaamste der zondaren leert beschouweri» — Doen nu de bekeering der ziel tot God, het geloof älleen in jezus christüs, een strijd raet het eigen hart, met de wereld, raet den duivel, wiens doel het is, de leer der genade te bedekken, of verdacht voor te stellen, ten einde de zielen te verblinden, geboren worden — elk Christen is opgeteekend ora onder de ba- nier van christüs te strijden — zijn wij nu vreeradelin- gen aan dien strijd tegen de zonden, dan zijn wij vrcem- delingen aan het genadeleven, en zonder God, zonder 1) Woorden van bilderdijs. Digitized by Google 89 hoop in dit leven — de ffenadegifte Gods strijdt legen de zonde, en roept tot verloochening van alles, wat God, Avat CHRISTUS, wat de waarheid verloochent — vandaar zien wij menigmaal den dienaar van jezüs miskend, en den verloochenaar van den eenigen weg der behoudenis met *s werelds toejuichingen overladen, maar onder den slrijd tegen de zonden, onder het lijden dezes tijds, hoe treurig ook menigmaal die weg door God met ons ge- houden schijne, wordt hij gevorrad voor hemelzaligheid ; voorwaarl het goud wordt door vuur beproefd, slrijd maakt het hart los van het aardsche en begeerig naar den hemel, waar geen zonde of slrijd heerschen, geen onbedachtzaamheid , geen flaauwheid, hier zoo menigmaal de oorzaak van droefbeid voor Gods kinderen , geen on- geloof de ziel verontrusten , geen satan de ziel benaauwen zal; — dan is de geloovige in christus volmaakt verheer- lijkt, en woont en leeft en juicht onder de geesten der volmaakt regtvaardigen. Dal uilzigt mengt blijdschap onder de tränen van Gods volk nog een* kleinen lijd, ZOO juichen zij verblijd, nog een* kleinen tijd, en het lij- den is geleden en het zegelied wordt aangeheven — voor- waar de Christelijke hoop beschaamt niet. — Doet nu de geloofsslrijd elken dag den mensch behoefle gevoelen aan Gods wijsheid, kracht, licht en bewaring. De ziel wordt Stil en lijdzaam en wachtende op den Heer en zijne sterkte, en de ondervinding dal de beloften vervuld wor- den en het woord van God waaracl^tig is , vqrsterkt de hoop dal God de ziel liefheelt , en ze behouden zal uit den dood tot een eeuwig zalig leven. — Zoo wordt op den weg des lijdens , waar al de hoop der wereld allengskens vergaat, Gods vriendelijk aanschijn aanschouwd, en de Christelijke hoop op de eeuwigheid tot vastheid en sterk- te ontwikkeld , predikt den Christen eene zekere en eeu- wige zegepraal. De Christelijke hoop kan niet beschämen, zij isgegrond op de eeuwige beloflen Gods, die Ja en Amen zijn in iEzus CHRISTUS; zij wordt ontwilkkeld in den geeslelijken strijd en zal aan het einde zeker zegepralen ; ondervondt de Apostel met zijne medegeloovigen , dal christus door zijuen Heiligen Geest hun het vertrooslende van Godsna- Digitized by Google 90 bijheid reeds in dit leven gchonk , hoe zali^ zai hct daa niet zijn als het verderfelijkc in onverderfelijkheid verän- dert, dan loch zal de Heer de zijnen als gezegenden des Yaders binnenleiden , om hun eeuwig in de zalige woningen heerlijkheid te docn smaken , was het niet de belofte van jbzus zelf: »Ik stel mijn leven voor raijne schapen , en geef hun het eeuwige leven , en zij zullen niet verloren gaan in eeuwigheid.'* — Zegt nu de Apos- tel, met het oog op die toekomst: »wij zijn zalig ge- worden in hope /' zal ieder geloovige zulks niet hem be- tttigen ? — Hioeten wij dan niet zeggen : volzalige hoop in CHRISTUS, wat heerlijkheid schenkt gij in het leven, wat heil in de ure des doods! — in het midden van den geestelljken strijd hooren wij den Christen roeinen, cn raet den dood in bet gezigt hooren wij hem juichen; voorw^aar zulk heil schenkt het grootste goed dezer aarde niet. Welaan! weggevoerden door den geest des tijds, Wien de woorden Gods aanstoolelijk zijn voor het hart, let op den geestelljken strijder , vestigt het oog op den in den Heere stervende; in het licht der hope aanschouwt hij aan gindscbe zijde des grafs een beter vaderland, waar hij niet alleen van de vermoeijenissen van zijnen aardschen reistogt zal uitrusten , maar het ongestoorde genot van hemelvreugde smaken zal; voor hem is de dood geen koning der verschrikking , maar een verlosser een bode des vredes en der zaligheid, Ziet hoe de ver- wachting der zalige verrijzenis zijne ziel met zaligheid vervult; aanschouwt slechts dien naar boven gevestigden «n tot u sprekenden buk , »in den Heere alleen is mijn heil, van Hem is mijne verwachting ;" let op die ziele- rust , in dat oog zoo duidelijk te lezen — nog een oogen- Wik , en de christus roemende lippen zijn voor altijd op 4leze aarde gesloten, en de ziel heeft bare aardsche wo- iiing verlalen en leeft bij Godl — nu is de strijd volstre- ^den, nu zijn de aanvechtingen , die zijne hoop bedmgden^ verdwenen, de bange zorgen, die zoo raenigmaal zijne dagen verbitterden, kwellen niet raeer, hij slaat aan de» eindpaal van zooveel arbeid, ziet van verrehet vaderland-, lioort de overeenstemmende liederen der gezaligden , de ^errukkendste toonen der engelen , — nog een oogenblik €o de last der zonden is verzonkeu in de zee der ontihi* Digitized by Google 91 miugen Gods , en de ziel geniet volmaakte zaligheid , daar waar geween in gejuich , strijd ia ovenvinning , anmagt in kracht, geloof en hoop in aanschouwen verwisseld zija — als overwinnaar in den geestelijken strijd , door CHRISTUS alleen, die krachten geeft; is tot hemhetwoord des Heilands: »kom in, gij gezegende des Vaders, beerft hei Koningrijk dat Ik voor u heb weggelegd van voor de grondlegging der wereld,^' en met dat woord wordt Uli de hand des regtvaardigen de overwinningskroon hem toegereikt — en terwijl de Christen zalig in hope de we- reld verlaat , de duistere doodsengel al meer en meer het licht der oogen breekt, uit welke slechts het vuur der heilige liefde straalde, en het aardsche bewuslzljn van den scheidende in nacht en duisternis doet verzinken , omringen kinderen Gods de spende van den geloovig stervende en bevochtigen zijn bleek gelaat met tränen der innigste liefde; zweven vriendelijk engelen, die dea vromen man in zijn leven begeleidden en op de banden droegen , als stille beweenende Wächters rondom de legerstede , — en wij staan sprakeloos, stamelen: »za- lig zijn de dooden , die in den Heere sterven van nu aan , zij rüsten van hunnen arbeid;" en is die riist nun weg- gelegd, die in jezüs christüs, als uwen eenigen Midde- laar en Borg, gelooft, is dat uitzigt der zaligheid, di^e overwinning na bangen strijd, uwe hoop? Zaiig; , di« ia hope roemeo , God zal hea OYcrwinDaars noemen^ Hen zettea op zija* koaingstrooo ; Geea eogel kan de yreugde denkea Die JKZDs aal zija heldea schenkea , Waat , Hij de Heer is zelf hua loon. Verblijdend voorzeker zou het zijn, indien de heerlij- ke uitzigten der geloovigen, die zalig geworden zijn in hope, onzer aller uitzigten waren — hoe gaarne wensch- 1) Naar latatkk. Digitized by Google ^2 le ik tot u allen als tot zaligen in hope te spreken — maar ach ! dit kan , dit mag ik niet — ik zou voor eene eeuwigheid u raisleiden, in strijd met het Woord van God handelen, hetwelk de zorgeloozen in deze we- reld tegen eene losse bedriegelijke en ongegronde hoop op de eeuwigheid waarschuwt; of zouden daar, waar harten op de altaren van den God dezer eeuw offeren, of ter eere van de wereld wierooken, de uitzigten eens Christens voor de eeuwigheid als troostgronden tegen het naderend sterfuur, mögen verkondigd worden? — Verblinden door de bekoorlijkheden der wereld ^ bedroge- nen door het schijngoed dezer aardel gij hebt, — hoesom- migen u ook vrede, vrede verkondigen, waar eeuwige eilende dreigt — u troost prediken, waar de eenige wäre grond van troost, die alleen in het deelgenootschap van de geregtigheid van christus is^ ontbreekt, of uwe harten zoeken te boeijen, door de schilderingen van Gods liefde, wddadigheid en barmhartigheid , eu eenige verwachting voor de toekoms^ geven , of een voornemen wekken om u zelven te zaligen, door de liefde Gods in eigen kracht te winnen — gij hebt geen deel of lot in die zaiige ver- wachting 1 — »Die de zonde doet is uit den duivel, die uit God geboren is, doet de zonde niet.'* — Hierin zijn de kinderen Gods en de kinderen des duivels openbaar, »een iegelijk die de regtvaardigheid niet doet, die is niet uit God.*' — »Niemand kan twee Heeren dienen , of hij zal den eenen baten en den anderen liefhebben, gij kunt God niet dienen en den maramon." Die dus in de wereld- dienst blijven, behooren, wat zij van de eeuwigheid ook hopen mögen , tot het rijk der duisternis — vrolijk , dar- tel en ligtvaardig trekken zij voort op den weg der zon- den , onder het geroep vrede , vrede , terwijl hunne zielen de wäre vrede missen , en hun toestand allerverschrikke- lijkst en hoogst gevaarlijk wordt; zijn dezulken in ons midden, hoort hoe plotselijk het laatste uur voor u kan slaan, ziet hoe de dood de plaats uwer woningnadert; en gij ziet het gevaar niet, dat u omgeeft; gij kent de eilen- de niet, welke gij te gemoet snelt. Geliefden! nog e&n oogenblik, cn ook wij kunnen voor de slagen des doods zijn gevallen , maar terwijl de zalig gewordene in hope zieh te huis gebragt ziet in de Vaderlijke woning, mist Digitized by Google 95 gl^ arme, onbekeerdq dienaars der wereld aHes voor deeeu- wigheid — geen borg vindt gij in jezus voor uwe zielen voor God — geene engelen bewegen zieh om u over te bren- gen in de woonstede der zaligen — geene tenl des vredes wordt voor u geopend — geen krans der overwinning wordt* tttoegereikt. — Heiaas! uw naam is niet onder die der gezaligden te lezen — ... en gij — gij juicht op uwen weg — ochl zegt bet ons, v^elke zljn uwe uitzigten voor de eeüwigheid ? maar neen — rampzaligen , gij mist dien vasten grond der hope voor de toekoinst — ach I hoe zult gij, indien de dood uwe spende n ädert, u op- roept van deze aarde, hoe zull gij voor God verschijnen, achl bedriegt u zelven niet ; — al werdt gij op aarde als de braafsten geprezen, en gij badt u zelven niet als arme zondaars voor God leeren kennen , en uwe schulden zien uitgedelgd in bet bloed des Lams uit enkele genade, — gij waart voor de eeüwigheid niet toegerust — al wa- ren schatten van wijsheid in u bedoten, al spraakt gij mel de grootste verhevenheid van God, van jbzüs, van het leven der genade, indien gij niet geleerd hebt door den Heiligen Geest de zonden te dooden en uwe eigene wijsheid af te sterven, om als een geestelijk dwaze, uit vrije ontferming wijs gemaakt te worden tot zaligheid, dan hebt gij geen deel in het leven der hemelscbe zalig- heid — gij verbeeldt u te leven , maar gij zijl dood en vervreemd van het leven Gods, en vreeradelingen van het door de wereld bespotte , maar door God gewerkte geestelijke leven zijnde, hebt gij geen' grond om u te verzekeren van een eeuwig, heerlijk en gelukzalig leven na dit leven , — zoo leeft gij , en weet den dag uws doods niet — achl kan niet op deze ure de doodelijke pijl u treffen ? — zijn wij niet ieder oogenblik in gevaar ? gewigtiger wordt de vraag, welke is uwe hoop voor de eeüwigheid? — M. Achl verwerpt die predikiog niet, — de laatste waarschu- wendc stem kan door mij, in mij zelven dicp onwaardi- Digitized by Google gen dienstknecht des Heeren tot u gekomen zijn — ach! mögt de schrik des Heeren u nog bewegen tot liet geloof , er is toch geen andere weg van behoudenis dan die. des geloofs in jezüs christus, op welken weg alleen Gods ge- nade door de wederbarende kracht zijns Geestes onze zie- len leiden en bewaren moet — zou ieniand zieh nu op zijn onvermogen willen beroepen in het bekeeren van zieh zelv«m — hy wete dat hij door zijne eigene zonden en opstand legen God zieh moedwillig van die bekwaamheid om God te dienen beroofd heeft — raaar mögt , terwijl dui- zenden hunne onmagt tot een voorwendsel nemen , om des te vrijer te kunnen zondigen, — terwijl duizenden met hunne onmagt spotten en zoo hunne harten tegen de waarheid, ja tegen den Heere verharden, uw onvermogen eens uwe verootmoediging voor God worden , dan zoudt gij den zaligen zieletoestand van den arme van geest leeren kennen , en ook dien troost ondervinden , welken de Heer zLjn arm en ellendig volk op deze zondige aarde schenken wil, die hope, die de harten. van Gods kinderen verbeugt en doet roemen in het midden der verdrukking. — Wie is et onder u, die naar de hope des eeuwigen levens dorst? wie onder u wordt door behoefte naar christüs gedron^en — wie onder u leerde met paülus klagen, maar ook met paülus naar christus dorsten. — Geliefdenl daar waar de grond van hoop op zieh zelven, van ver- trouwen op eigene deugd onder de voeten wegzinkt en weggezonken is, daar waar de ziel moet uitroepen door den last van geestelljke bezwaren gedrongen: »Heere! ik ])en beschaamd en schaamrood om de oogen tot U op te slaan, want ik heb tegen U gezondigd en gedaan wat kwaad is in uwe oogen, maar wees mij genadig 6 God, naar uwe barmhartigheid ;" — is het woord des Heeren verblijtleud : »Ik ben gekomen am te zoeken en te zaligen dat verloren was," — en »zalig zijnzij, die treuren,' want zij zullen vertroost worden," en wederom: »komt tot Mij allen, die vermoeid, belast en beladen zijt, Ik zal u rust geven." — Treedt voorwaarts hopenden, die naauwelijks hopen dürft — ziet veel op het bloed van den eenigen Middelaar en Zaligmaker — gaf Hij voor doemelingen zieh in den dood, waarom zou dan uwe hoop niet vast worden , en tot eene vrede in u , die alle verstand te Digitized by Google 96 boven gaat — heeft 6od u uwen zondigen toestand leeren kennen door de verlichiing des Heiligen Geestes , zou HiJ dan uw biddend verlangen versmaden. — Wat buigt gij u dan neder, 6, verslagenen van harte! — wat zijt gij onrustig, hoopt op God, glJ zult Hern nog loven, Hij is uw God 1 — Is uwe hoop klein en zwak , de Heere kan het geloof vermeerderen , de hoop versterken en u ge^en zaligheid te smaken in zijne nabijheid. Is uwe hoop op God in ghristus, dan zult gij ook zijnen naam belijden voor de menschen en boven alles wat in den hemel of op de aarde is dierbaar achten — dan zal eene heilige vrees voor den Heere u bezielen en u voor &ijn aangezigt in opregtheid doen wandelen, en in alles Digitized by Google 97 de Mijkeii vertooiicii dal geloof , liefde en hoop in uwe harlcü door den Heiligen Geest gewerkt is. — Want het Tolk , Wiens God de Heer is , zal den glans van het Gods- beeld in zijnen wandet toonen , zoo zal het blijken dat zij niet meer kinderen zijn der wereld , iiaaar vrijgemaak- te kinderen Gods; Gods Geest toch leeft in zijne verlos- ten, zij zullen voortgaan van kracht tot kracht, van deugd tot deugd, van heiligheid tot heiligheid, en door deze ondervinding van Gods genade zal de hoop in hen toene- men^ en zij rijpen voor het oogenblik, als het volmaakte zal gekomen zijn. Zijt gij hier in een strijd- of worstel- perk, ieder strijde dan toch den goeden strijd des ge- k)ofs ßn bidde den Heere vurig, dat Hij in lijden en Booden , in rampen en wederwaardigheden hun nabij bly- ve en de verwachting van eeuwigblijvende goederen heer- Hjker in ,u make, naarmate het naar den uitwendigen mensch minder möge worden. Voorzeker kunnen moeijelijke wegen voor Gods kinde- ren aanbreken , de zon des heils kan worden beneveld , zoodat hun naar den mensch geen licht der hope toe- schijnt , raaar zij met den zwaarbeproefden lijder onder het 0. Verbond moeten uitroepen : »6 God gij hebt raijnen weg toegemuurd en mijne paden in duisternis gesteld."^ Zouden duistere wegen geloovigen ! u doen wankelen ? — zij zullen u integendeel opwekken uwe hoop op Hern te stel- len, die altoos de sterkte zijns volks is bevonden, en nooit ken begeven of verlaten heeft, — Gelukkigenl die, als het rondora nacht is , en de wereld treurt en klaagt , zieh in de liefde Gods kunnen verlustigen en met den zanger zeggen: »'k zal gedenken hoe voor dezen, mij de Heer lieeft gunst bewezen, *k zal zijn wondren gadeslaan, die Hij heeft van ouds gedaan," — Laat dan de wereld woe- len, laat de satan zijne pljlen scherpen en u bedreigen^ laat de dood rondora u wegmaaijen , het volk , wiens sterk- te in God is , gevoelt zieh te midden van al die stormen zalig in hope. Voor hen is de dood geen koning der ver- schrikking, maar een bode des vredes, het graf eene ge- heiligde rustplaats, waarin zij den grooten dag verbeide» tot ontwaking van beter leven. — Laat dan treuren die geene hoop hebben , waarom Christen zoudt gij treuren ^ waarvoor vervaard zijn , hier wandelt gij in een tränen- Digitized by Google 08 dal, niaar het vaderlijke huis wacht u immers; hiersIaaC de dood u wel pijnUjke wonden , raaar daar zult gij uwe in CHRISTUS onlslapenen wederzien, en die hope zal niet beschämen — verlangt, verwacht , hoopt vrij op den dag der toekomst des Heeren, die u in heerlljkheid leiden zal ; en zalig geworden in die hoop der heerlljkheid Gods, zult gij raet die uitzigten op storeloos heil het rampvolle dezer wereld vergeten — welaan, ziet dan hooger op, staart op uwe volgende bestemming en juicht den tijd te geraoet , op welken de Bruidegom komt om u in te leiden in de eeuwige hemelsche vreugde, het deel der kinderen Gods! »Wanneer ghristus geopenbaard zal worden, die uwleven is, dan zult gij met Hem geopenbaard worden in beer- lijkheid,"^ — die hoop zal nooit beschämen! Amen. Digitized by Google DE REGTVAARDI6HEID, DIE UIT HET GELOOF IS, VERKREGEN DOOR HEIDENEN, DOCH VERWORFEN DOOR ISRAEL; EN DE OORZAAK DAARVAN. VooRZ. Ps. CXVIII : 11, 12. VOORAPSPRAAK. Het opgezongene gedeelte uit den 118«^«» Psalm behelst eene voorspelling , welke in het N. T. door jezüs enzijne Apostelen PAULUS en petrus (Matth. XXI: 42. Ef. II: 20. 1 Petr. II : 7. Hand. IV : 11.) op christus en zijne ge- meente wordt loegepast, en in hären eersten tijd hare vervulling op het naauwkeurigste heeft bekomen. — Die uilerste grond- en hoeksteen jkzüs christus, welken Israels Volk versmaad , veracht en verworpen heeft , is naar 's Heeren raad en door zljne kracht, tot verbazing van allen, die dit gade sloegen, ten hoofd en grondzuil ge- steld van 's Heeren gemeente, zooals deze, bijzonder in den eersten tijd des N. T. , ja ook wel uit de Joden , maar vooral uit <le blinde , afgodische Heidenen werd vergaderd. — Wel mögt nien over die wonder- en ge- nadevolle bedeeling in dien dag des beteren verbonds zieh Verheugen; — wel mögt men daarover 's Heeren heil en voorspoed afsraeeken; — maar ook, wel mögt en mag flien nog daarvan in blljde en aanbiddende bewondering uitroepen: »dit werk is door Gods alvermogen , — door 's Heeren band alleen geschied ; — Het is een wonder in onz* oogen; — wij zien het, maar doorgronden 't niet," 9«. Jaar. No. 6. 8 Digitized by Google 100 Dil werk, voor zoo verre hei ons uit het Evangelfe' kenbaar is, wilde ik u thans, onder inwachting van den zegen Gods , nader voorstellen- Bidden wij Bern vooraf daarom , enz. TEKST: Rom. IX : 30— S5. »WaT ZULLEN wij DAJy ZEGGEN ? DaT DE HEIDENEN , DIE' DE REGTYAARDlGttEID NIET ZOCHTEN, DE REGTVAARDIGHEID VER- KREGEN HEBBEN, DOCH DE RKGTVAARDIGHEID , DIE UIT HET GELOOF IS. Maar ISRACL, die de WET DER: lUSGTVAARDIGfffilD ZOGHT,^ IS TOT DE WET DER REGTVAARDIGHEID NIET GEKOMEN. WaAR- OM? OmDAT zu die ZOCHTEN NIET UIT HBT GETLOOP , MAAR ALS UIT DE WERKEN DER WET : WANT ZU HEBBEN ZICH 6E- STOOTEN AAN DEN STEEN DES AANSTOOTS. GeLUK GESGHREVEN IS: ZiET IK LEG IN SIÖN EBNEN STEEN DES AANSTOOTS , EN BENE ROTS DER ERGERNIS; EN BEN IBGBLUK, DIB IN HBM GE- LOOPT, ZAL NIET BESCHAAMD WORDEN^" Tot de hoofdzaken der leer, door paulüs in dexenbrief voorgesteld, verdedigd en bevesligd, behoort onder ande- ren ook vooral, dat alle menschen, zoowel Joden alsHei- denen , hebben gezondigd, en dus de geheele wereldvoor God verdoeraelijk is ; — doch dat God in ghristus zulke zondaren boogst gunstig in den weg des^ geloofs regt* vaardigt, en dfeze regtvaardiging döor het geloof zieh uitstrekt tot allen en over allen, die gelooven, zoowel Heidenen als Joden , zonder onderscheid. — Dit laatste is de Apostel in het teksthoofdstuk be- zig te betoogen , en gaat daarmede voort in de twee vol- gende. Uit hetgene hij nu dienaangaande tot mijnen tekst loe beredeneerd had , maakt hij in denzelven een wettig en welgegrond besluit op, hetwelk ik thans met u wilde ©verwegen, en te dien einde u eerst in zijne bijzonder- heden duidelijk zal trachten te vertegenwoordigen ; — dan zijne wetttigheid en gegrondheid nader pogen aan Digitized by Google 101 *e toonen en te verdedigen ; — en eindelijk vati het l>e- iiandelde een toepasselijk gebruik raaken. I. Dal wij hier in mijiien tekst ecne iii paülüS rcdeneer- trant nkt ongewone gevolgtrekking uit voorgaaiide rede- oeringen aantreffen , Mijkt zelfs ook uit de eerste woor- den deszelven : »wat zuUen wij dan zeggen ?" dat is , daar 6od de Heidenen heeft geroepen en de loden ver- worpen , gelljk uit het onfaalbaar Woord fiods is aange- loond; wat zullen wij nu daaruit met grond besluiten; wat moeten wij derbalve uit die goddelijke getuigenissen , hi] wettige gevolgtrekking, opnaaken? Zullen wij er uit opmaken, dat God in zijn Woord en loezeggingcn mis- schien niet onfaalhaar waarachtig is, — of dat er bij Bern 4)nregtYaardigheid is , en Hij alzoo zijn yolk heeft >eMooten? 4j«enszins, gelijk uit vers 6 en 14 biijkt, mögen wij dat doenl — Bfaar wat zullen wij er der- halve van zeggen ^n uit besluiten? Veorzeker dit: *dat de Hddewen^ die de regtvaardigkeid,, enz. Bit besluit of deze gevolgtrekking is tweeledig , behei- zende cerst de aanneming der Heidenen vs. 50 , — en ten Iweede, ^le verwerping der Joden, nevens de redenen tlaarvan vs. 31 — 33. Orntrent deszelfs eerste gedeelte zegt dan paulusvs. 50, dat de Heidenen ^ die de regtvqardigheid , enz. 