title: Eerkroon op de hoofden der doorluchtige staetsmannen, burgervaderen, zeehelden, en andere personaedjen ... vaderlandsche dichtstukken
creator: Blussé, Pieter | Adams, John, 1735-1826, former owner. BRL | John Adams Library (Boston Public Library) BRL
text: Scaa op dan, o Rechtvaardigheid! Slaa'c dreigendeoogop hen, die 'c reche des volks verkrachten. Ve'rfchrik ze, door uwMajefteit! Datzij, met doodfchen angst, van U, hun vonnis wachten 5 De donder roll' hen over \ hoofd! Doe al uw blikfems om dat vuig gebroedfel zweeven l Dat zij , van "t licht der zon beroofd , Op elkcn voctfi:ap voor het diepst des afgronds beeven l De loon voor hun gevloekt verraad, Het eerelooze goud , zij viiur in hunne banden ! = Doe, Hemelwraak ! hun eergewaad, Om hunn' verächten romp, als'tklcedvanNizus, branden^ Doe meer! Doch welk een tegenzin Gevoelen we in ons hart, om in dien vloek tedemmenf-^ Zijt gij het, eedle Menfchenmin? -^oet gij , op onze ziel , uw treffende infpraak klemmen ? — B 5 Ach!- 26 0 ß a E D. Ach ! — Hemel ! ^- zoo \ getergde recht 0ns aller fchulden weegc , wie heefc dan meest misdreeven ? — > Wie heeft den grond van 'c leed gelegd? Wie heeft dees ilrenge roede in iiwe band gegeeven ? Leer ons eerst op ons zelven zien! J Leer ons, in 'c flof geknield, U om genade fmeeken I • Leer ons der zonden weerlland bien, En-, lusc ons wraak, doordeugdonsop de zonden wreeken { Leer hun, die crouwloos ons verraen, Weerkeeren tot die deugd , waardoor we in vrijheid leeven ! — ? De flap , tot ons verderf gedaan , Word' , keerc hun hart tot pligt , hun broederlijk vergeeven. Dan roepen wij de vloeken weer, Die, wel ingrimmighcid, dochbillijk, ons ontfchooren ? — Dan Word' dit hart, dat altoos teer Zijn' evenmensch bemint, weer gul voor hun ontflooicn. Doch, ftijven zij zieh in hun kwaad, Dan doen wij onzen vloek, zelf bij verdubbling, hooren. Dit eischt de kerk-en burgerllaat; En hij, die 't niet beflemt, wenschc landenkerk verlooren. |)?LFT. J78a. G. P A A PE. Af- A F S C H E I D AAN IMIJNEN ZOON JAKOB DE JONGH, ALS ADELBORST ZULLENDE DIENEN OP 's LANDS OOPvLOGSCHlP M O N N I K E N D A M, ONDER BEVEL VAN DEN WE]^EDELEN GESTRENGEN HEERE MARKUS K U I P E R, ijn Zoon ! verliefd op de ecr van 'c lieve vaderlands, Uw kindschheid liet al vroeg die fiere neiging blijken, Ell, bij de oncwikkling van uw kennisfe en veriland, Schijnc de eensöntfteken gloed met vascer glans re piijken* Gij hebt, fints Engeland den toom der pligten brak, En Bacoos vreedzaam erf de welvaarc dacht te ontwringenj Daar ze onverdragelijk den nijd in de oogen Hak, Een flerke zucht getoond om dat gefpiiis te dwingen. Wh 28 AFSGHEID AÄN MIJNEN 20QN JAKOB DE JONGH.; Wij, met de zorg belast voor uwe onrioken jeugd, j En door de kinderliefde aan uw belang geklonken , Waardeeren in uw heil de wenfchelijkfte vreugd, Door de Alvoorzienigheid aan oudren ooit gefchonken. Bedilzuchc vraagc misfchien : ,, is dat een licfdeblijk , ajEen'zoon , een' waardenzoon, aande oorlogskanste y^agen?*' Doordeeigenbaac bezield, heefc ze ook geen ongelijk. • Maar 'c vaderlandsch geraoed verachc die laffe vragen. Elk jongling kiest een' posc; gij koosi: de zeevaardij, Om mee , met 's Heraeis hulp , 's lands rechten te befchermen : Niet als een hurslast, of een pest der maatfchappij , Maar als een brave zoon, flaakt ge u thans uic onzc armen. Ken nu vooräf uw' pligt en 'c oogmerk uwer keus: Zij zijn geen ilout gezwets , geen gouden kleed of degen ^ Maar kundigheid en moed, de wäre heldcnleus. Dar ze op uw jeugdig hart altoos, met nadruk wegen. De nutte zeemanskunst zij 't eerst uw hoofdbedrijf : D-ees zäl voor uw geluk veellicht den grondflag leggen ; Want.de eernaam , zonder haar , hecft immers niets om 'c lij/ En zou u ook altoos den waren, roera ontzeggen. Wia AFSCHE2D AAN MIJNlEN ZOON jAKOB DE JONGH. Sp Win elks genegenheid , door braaf heid van gedrag : Vooiil , maak u de gunst van uwen fcheepsvoogd waardigs Draag ijder , zoo gij 'c ooit te oncvangen wenscht , ontzag » En toon u op den wenk van uw gebiedren vaardig, Wanneer gij uwen geesc van 'c noodig werk ontfpanc , Laat dan de leeslust, mec de leerzuchc j bij u blijven; Doorzoek, vol ernst, den ftaat en 'c locvan'c vaderland, I Welks welvaart en belang elk burger dient te ilijven. Lees hoe dit Nederland, een ftipjen op de kaarc, Door naarfrigheid en moed, uit meiren en moerasfen, Door dijk noch dam noch fluis voor 't wo^n der zee bewaärd j h tot een land gegroeid, en tot een' Staat volwasfen. Lees hoe dit zelfde land zijn vrijheid heeft gezochc, Door de eensgezinde deugd en 'tgoed en bloeddervaadren; En hoe die heilvorstin, ten duurften prijs gekocht, De magten van Euroop zag tot haar' zetel naadren. Lees hoe uw vaderland , door zee- en koopvaardij , Zijn flaggen , met zijn' roem , den aardkloot om deed zwieren ,* Hoe \ dorm en ijsberg tart, als zijne visfcherij Zoo min den walvisch fchuwc als de andre wacerdieren. Maar 30 AFSCHEID AAN MlJNEN ZÖON JAXÖB DE JONGH. Maar lees mec aandacht toch , hoe dit beroemd gewesc De zuilen zijns geluks , door vrce- en koopverbonden , Op de edelde ijverzucht: der vaadren heefc gcvesc > En 'c eensgegeven woord nooit trouwloos heefc gefchonden, Lees dan hoe dikwerf de eer vanNeerlandwerdbehoed Door beiden , die op zee geen hcerfchers konden dulden 5 Hoe hier de vvoesre Brit, met ingekrompen moed, AI vaak de flrafpJaats vond voor opgehoopce fchulden» Lees hoe die nabuiir tliäns op geen verbunden lec , Belang en willekeur zijn hiilde heefc gezworen, Aan Neerlands vrijen tuin zijn ruwe klaauwen zet, En in zijn' viock den val aan de eendragt heefc befchoren» Zie dan hoe de Almagt zelf dien dollen moedwil wraakc; Daar 'c vrije Amerika zijn heilzon reeds ziet dagen, En Batoos waardig kroosc gansch ongeduldig haakt, Om 'c wilde roofrot in zijn krijcgebergc* ce jagen. Met deze kundigheen , in 'c vatbaar brcin geprent, Zult gc aan uw jonge ziel den ilerkflcn fpoorllag geven, Om 't lieve vaderland, dac u als zoon crkent, Zoo hoog ce fchatten, ja nog hooger dan uw leven. IMaar A^SCHEID AAN MIJNteN 200N JAKOB DE JONGH. 31 Maar vvees niec onbefuisd ; 'k bezweer u bij uvv' pligc, Pat gij nooic roekeloos gevaren zuk trocfeercn ; Geen edel zeeheld acht zijn lijf en leven ligc , Te waardig aan den Staat, wiens recht hij moet, verweereii! Vooizigtigheid blijf fteeds de leidsvrouw uwer jeugd , Ter richting van den koers voor uwe teedre jaren : Zij wijze u , vroeg en fpade , een noordftar aan de dcugd , Om längs de kuppen der verleiding heen te varcn. Smeek daaglijksch flerkte en heil van de Oppergoedheid af; Laat de Alvoorzienigheid u akoos dierbaar wezen , Die Neerlands beiden vaak een heerlijke uickomsc gaf, En eeuwig (Iraffcn zal hen, die haar magt niet vreezen, Vooräl, als ge in 't gevecht 'slands onheil wreken moeE^ Weet dan, dat beiden, die als kristnen tevens (lerven. De vaderlandfche trouw bezoeglen met hun bloed, En in de onilerflijkheid de glorykroon verwerven. Bewaar deeslesfen, als uvvs vaders harcetaal: Kccr in onze armen weer; keer fpoedi^ — met lauwrieren ^ Of weert een nijdig loc die grootfche zegepraal ; Gcen nood , mijn zoon ! maar laat nooit fchande uw' naam ontficren. EMKHUIZJEN, 178s, ' J. D£ JONCn DE JONGB. EEGEZANG, OPHET VERBOND VAN V R I E N D S C H A P E N KOOPHANDEL, GESLOOTEN TUSSCHEN DE ZEVEN VEREENIGDE NEDERLANDEN, ENDE DERTIEN VEREENIG- DE STAATEN VAN NOORD - AMERIKA. o 7 ricndfcbap ! hoogsc geliik der landen , Wier roem gij door uw' invloed flaafc, Wier kragt en magc gij fterkc door welverecnde banden ^ o Vriendfchap ! hoogsc geluk dier landen , Waar ge op den duur bevelen gaafc : Her zoele zuiden, 't barre noorden, De volken aan hec verde flrand, Die gij te faam verccuc door zachte liefdekoorden^- Hec zoele zuiden, 't barre noorden, 'c Wacht al zijn heil van uwe band. Gij vlecht ons liefde- en zegepalmenj - Wac ramp ons uic den krijg ontfla, t^og doet gij Batoos erf van nwen lof vvcergalmcnj Gij vlecht uw liefde- cn zegepalmen, Voor Neerland en Amerika. tieefc i ZEGfezANC OP HET VERBÖND enz. 33 Heefc Bacoos kroosc, in vroeger cijden, Voor vrijheid nood en dood geleen,* Kon 'c zieh van zielendwang en Spanjes juk bevrijden; Heeft Batoos kroösc , in vrööger tijden , Door deugd en moed, zieh vrijgeilreen : Hec moet dan Mededingefs achten , Die, hoe geweld en heerschzuchc woen, Door dapperheid en deugd , naar heldenlauwers trachten i Het moet dah JMededingers achten , Die liefde voor de vrijheid voen. Wat voorbeeld Cefar hebb' gegeeven, (Hij kwam en zag en overWon) Wij 2icii Amerika den trocfchen ßric weerftreevens Geen Cefar zal hier 't voorbeeld geeven ; Men zwicht geenszins voor Albion» Een volk, gebärd in tegenfpoeden, Aan weelde noch gemak gewoon, Zwicht nimmer , als hec ooit de vrijheiddrift dürft voeden ; Het doec, gehard in tegenfpoeden, De Heerschzucht fiddren op haar' troon. II. Deel. C De §4 2EGEZANG OP HET VERBOND De Brie moog' Neerlands /al bsöogen , Dwing' dac het hera moet weerdand bi^n, BeHrijde Amerika met kragteloos verraoogen j De Brie moog' beider val beöogen , Hij moet hen toch vereenigd zien. Zijn trots poog' dit verbond te ftuicen , Of dreige ons zelfs met Ruslands magc, Niets doet voor ons belang ons langer de oogen fluicen ; Zijn trors zal dit verbond niet ftuiten, .Zoo lang gewenscht, zoo lang vervvachc. Geen lafFe vrees hecht op Bataaven ; Der oudren fiere beiden moed is niet, met hun gebeente, in 'c duistre graf begraaven ; Geen lafle vrees hecht op Bataaven , Tot krijg en zeevaart opgevoed. I Het mangelt Neerland niet aan Helden, Voor de eer van zijne vrije vlag; 'cHeeft Mannen in den Raad , die 's lands belang doen gelden ; Het hecft nog Vadren, 't heeft nog Helden, - Tot llaaving van zijn zeegezag. Zi} VAN VRIENÖSCHAP EN KOOPHANDEL. 35 Zij zouden nog 'slands roem vergrooten, Heefc eens hun moed gezegepraald ; Als voor die dappren weer het ftrijdperk wicrd oncflooten , Zij zouden nög dien rocm vergrooten , Zoo grootsch op Doggcrsbank behaald. Ook is, war ramp Brittanje ons brouwde, Schoon 't Laurens boeit. Van Berckel fmaadc, Opdac hec ons de vrucht van 't koopverbond onthoude , Ook is, wat ramp Briccanje ons brouwde, De GijTclaar nog in den Raad. De list ziec hem haar' llrik ontvvarren : Daar zij van uicflel voordeel uracht, Verhaasc hij 's lands befluic; zijn ijver dulde geen marren: De list ^let hem haar' flrik ontwarren , Eu 't nucst verbond tot ftand gebragt. Triumf ! de vriendfchap wordt gedooten , Amerika als vrij erkend ! Dus zlcn we een dapper volk des anders heil vergrooten; Triumf! de vriendfchap wordt geflooten ; Het dreigend leed wordt afgevvend 1 C 2 ' Moesc 3^ ZEGEZANG OP HET VERBOND • Moest zeevaardij , moesc handel kwijnen ; Ontbrak der fchaamle vlijc' het brood ; | Moest trouwioos zelf belang 's lands welvaart ondermijnen j IMoest zeevaardij, moest handel kwijnen^ Op *t fchelmst belaagd , van kragt ontbloot: Nu hoopen wij op beter dagen ; 't Verbünd , dac zoo veel Heils voorfpelt , Moet' Neerlands zeevaardij en handel onderfchraagen ; Zoo zien wij haast, in blijder dagen, 's Lands magt en ouden roem herfteld. Hoe vrolijk gaan de weefgetoiiwen Van linnens , fi'jn en fterk van draad , En lakens, die het oog nooit fchooner mögt befchouwen! Hoe vrolijk gaan de weefgetouwen , Als 'i wakkre vlijc naar wenfchen gaat ! Mij dunkt , ik zie al 't vsroelen , draaven ; Hier wordt getorscht, daar vveer gefleept, En nanir Amerika , metvreugde, uit ijdre haven,- Bij al het woelen , flooven , draaven , Ontelbre waaren afgefcheept, Zoo VAN VRIENDSCHAP EN KOOPHANDEL. JJT Zoo wordc de vlijt der Batavieren Eerlang met rijke winst beloond ; 's Lands welvaart groeic , nu elk zijn goedren ziec vertieren; Daar, voor de vlijt der Batavieren, Amerika zieh dankbaar toonc , Het doec ons 't merg der fuikerrieten , Welks lieflijkheid de tongen ftreek, En zilverblanke rijst , in ruilinge , genieten ; Dus worden wij met fuikerrieten En rijst, tot 'svijands fpijt, bedeeld. De Brit, vermetel op zijn kragten, Werd al te trocsch door ijdlen waan i Hij durfde Amerika en Nederiand verachten ; Daar hij, vermetel op zijn kragten, Hen beide in ketens wilde flaan. Hij moet nu hun geluk gedoogen j Nu baaten list noch overmoed ; En fchoon hij 's nabuurs heil ziet met afgundige oogen-, Hij moet nu hun geluk gedoogen , Dat eigen trotsch hem derven doet. C 3 Zoo 38 ZEOEZANG ^P HET VERBOND enz. Zoo moec' de fieie zeevaart leeven, En kiel bij kiel , om 'c rijkst belaen , Met Neerlands viag gefierd , van rce tot reede ftrceven ; Zoo moet' de fiere zeevaart leeven , Die 't nijvre volken wel doet gaan. Wat blijdfchap kan die vriendfchap baaren, Die ijver in den werkman vvekt ! Zij Hijfc de welvaart met den moed der handelaaren, VVac blijdfchap kan die vriendfchap baaren Die \ ganfche land tot voördeel flrekt ! JMatroos, bij 't klinken zijner zangen, Streefc nu, met nieuwen moed, naar zee, En hoort , op 't gastvrij (Irand , zijn* lüchten toon vervangen : Matroos voert, met zijn blijde zangen, De dankbre vreugd van ree tot ree. Pilen juichc: ,, dat vrede en welvaart bloeijen! „ Dat elk met kragt den Brit weerftac! „ Dat troiiw en moed cn vlijt , bij künde en handcl , groeijen !" Men juicht: „ dat vrede en welvaart bloeijen, „ In Ncerland en Amerika! ROTTERD AM, l?§2. AGNITA VAN DIjCEU O P DE VRIJHEIDVERKLAARING DER NOORD- AMERIKA ANEN. ie do^t mij de fikfche fnaarei^ Op mijn büjde cicer flaan , En mijn* zang mct andren paaren? Gij , 0 vrije Amerikaan ! Gij, reeds jaaren lang gekluisterd, Door de Britfche hcetTchappij ^ Ziec haar trotfche zon verduiscerd, Ell verwerpc haar dwinglandij. England poogde u te onderdrukken. Als bcvreeäd voor uw geluk; 'c Wilde uw' fieren hals doen bukken Onder 't flaafsch en prangend juk. Men zag woeste foldenieren , Op onnoozel bloed belusr, Met hunne oorlogllandren zvvieren , Op uw vergelegen kust. C 4 Zij, 40 OP DE VRIJHEIDVERKLA ARING Zij, gereed tot moorden, branden, En bezield mec plonderzuchn, Fokerden uw dertien landen; 'c Krijgsgefchrei klom naar de lucht^ 't Gonzend lood vloog uit de keelen Van hun donderend kanpn; En op hunne bloedcooneelen Bloosde 't aangezigc der zon. Gij zaagt 's vijands vendels zwaaljen, Bij het fteeken der troinpet, Onuitbluschbre vlammen waaijen , Scad en dorp in brand gezec. 'c Vruchtbre veld werd platgetreeden : Waar weleer het golvend graan Van de ftenglen werd gefneeden, Zaagt ge een talloos leger Haan. Maar gij , met den ftrijdbren degen , En door heldenmoed bezield, Scond de vuige heerschzuchc tegen, In den Britfchen plondcrfiek. Washington ftreed, met zijn benden, Voor het heil van 't vaderland, Viel uw' haatren in de lenden, En brägt iiwcn Staat tot ftand. DER NOORD-AMERIKAANEN. 4I Toonde hij geen dappre blijken Van beleid en moed in 't veldP Ja, Brittanjes magc moest wijken Voor dien onvermoeiden held. Vieche nu kranfen van laurieren, Voor dien wakkren Mavorszoon; Hij zet, door zijn zegevieren, De achtbre Vrijheid op den troon. Ziec dus, Noord - Amerikaanen ! Die uw leven hebt gewaagd, 'c Päd der vrijheid voor u baanen 3 En hoe uw gelukzon daagc. Ja, gij volgc, vol moeds, de fchreeden Van hec vrije Zevental, Dat, twee honderd jaar geleeden, Leefde in \ zelfde locgeval: Toen de Staat der Nederlanden, Door Gods llerke band geflut, 't Juk der Spaanfche dwingelanden , Van zijn' hals heefc afgcfchuc. Schoon de liefFelijke vrede h Wreede cn bloedige oorlogszwaard, Nog niet gijzelt in de fcheede, Gij zijt eghter vrij verklaard. C 5 Vrank- 4.2 OP DE VRIJHEIDVEIIKLAAK.ING Vrankrijk zag met mededoogen , Hoe ge, oVrijheid! hadc getreurd, Iloe gij werd befpot, befpoogen, Afgemarteld en geflcurd. Gij zult hier uw"* fcepter zwaaijen, Sprak , Bourbon ; ik wil voorcäan Dan uw fpeer den hoed doc draaijen , Bij den Noord- Amerikaan! Zouden ook de Bacavieren Dulden dac een fnoode band Uwen tempel zoude ontfieren? Dat waar' Batoos kroost tot fchand'. Neen ! de Leeuw floeg grainme blikken Op den Dog, die van ter zij' Grimde, in zijn angstvallig fchrikken, Noord -Amerika werd vrij. Eeuwig roem' men de achtbre Heeren , Door Wien Neerlands tuin nog bloeit; Daar hun boezem, bij 't regeeren, Mee van vrijheidliefde gloeir. Temminck, Amftels Burgervader! Die, hoe grijs , 's lands heil betracht, God zij u ahoos tot Vader. Leev' bij 't volgend nageflacht. Mögt' DER NOORD-AMERIKAANEN. 43 Mögt' Capellens glorie duuren. Tot een' eindeloozen cijd! Hij, her puik der Palinuureii Word' de onfterflijkheid gewijd! Lang moet gij , beroemde Helden , Vasne zuilen van den Staat ! Daar ge nw krijgsdeugd ziec vergelden, Leeven bij den achtbren Raad! En gij, rechte Vrijheidzoonen! Van uw' naam en braave daen Iloort men (leeds de fchoonfle toonen Door de beste dichters flaan. Door U moet ook eens herleeven 'c Heil van 'c züchtend vaderland, Neerlands Leeuvv den Dog doen beeven, En hem kluistren aan den band, Toon, 0 godlijk Alvermoogen ! 0ns uw gunst, gelijk wcleer, Toen ge, uit liefde en mededoogen, Oiize Redder waart, o Heer! Dan zal elk uw goedheid roemen, Dankbren lof op 't hartaltaar OfFren, en U Helper noemen, Uit hct prangendfte gevaar, lEIDEN, »7M. |, J. HARTTENKOTH, S. S. Tlrs/. Simf. TER LANGGEWENSCHTE HERSTELLINGE VAN DEN RIDDER J. D. VAN DER CAPELLEN TOT DEN POL. JL ö ! triumf ! o Batavier ♦ Capellen is herfteld! Dat elk 'sMans hoofd met lauren üet\ Ten fpijc van 'c driest geweld! Veracht, verfmaad, gehoond, befpot, Den eereftoel ontzeid, Wordc hem, voor zülk een fmaadlijk lot^ Thans 'c wenschlijksc heil bereid! De burgerij, 4oor vrijheidmia Ontftoken in 't gemoed, Leide hem ter achtbre raadzaale in, Waar Frijheid hem begroet. Die ■ >rtÄ LÄNCGfeWENSCHTE HERSTELLINGE VAN DEN RIDDER ens. 45 Die fchoone zwaaic, verheugd te mo6, Haar'' Toeverlaat en Troö'st^ Haar' Schermheer, \ dankbare offer toe, Noemt hem haar wäardig kroosc! Zij zegt : „ *k werd lang vertrapc , gedeurd 5 „ Door trotfche dvvinglandij ; ,, Danj gij hebe mij weer op gebeurd, „ En maakc mij waarlijk vrij. ^, 'k Was vrij in fchijn , flavin in daad : „ Een ukgezochte drom g, Van vl'-'iren brouwde mij dit kwaad^ . „ Betrad mijn heiligdom. 5, En crok zieh een rechtaarce Zoon „ Mijne onderdrukking aan^ 1 „ Zijn vrijheidliefde kon hunn' hoon, „ Hun wraakzuchc, niec ontgaan. 5, Heiaas i dit hebt gij zelf gevoeld 9 „ Weergadelooze Held! 5, Mijn' val werd in uw' val bedoeld, „ Door 'c breidelloos geweld, „ Dat llout der burgren reche vertreedr, „ Door trotschheid onderfleund, 55 De flem der menschlijkheid vergeec^ 5, Zieh aan geen fchaamlen kreune* 9> Dan 4^ TER LANGGEWENSCHTE HERSTELLINGE VAN DEN RIDDE^ „ Dan in iiw hart brande eedler gloei; „ Gij kent den burger vrij, „ Het zij hij roeiTte op aadlijk bloed , „ Of laag van af komst' zij ! 5, Hoe rolt nu \ dankbre feescgefchal 5, Längs de Ysfelzoomen voorc ! 5, De Landman juichd — 't is heraelvai „ AI wac 'er wordc gehoord. 5, Ontvang, tot loon van uwe dengd^ „ Dees lauren van niijn band; „ Dat ik, daar alles zwemt in vreugdj „ Hen op uw' fchedei plane'' ! ), Zij ftaan u fchoon ! — dat vrij de nijd j „ Met fnoode dwinglandij, „ AI wrokkende, op deeze eerkroon bijc'; „ Zij is 't beeld der onfchuld; — zij j, Weerflaat de grimmigheid der Goön, „ En vreest geen' blikfemfchicht ! 5, Weläan dan, hooggellefde Zoon^ „ Ga rüstig voorc! verpligc „ Mij meer en meer, door uwen raad! „ Befcherm mijn recht, mijne eer! 5, Ga de onderdrukkers van mijn' flaac, „ Met leeuwenmocd , te keer ! Zoo J, D. ¥AN DER CAPELLEN TOT DEN POL, 47 ,5 Zoo werde alötn uw' lof verbreid, „ En gij bij 'c nageflacht, „ Met dank voor u^ menschlievendheid „ En vrijheidmin , herdacht! P5 Leef lang, tot weering van 'slands nood, „ Door voorfpoed fteeds gekuscht ! 55 Uw levenstoorts word', door den dood, „ Niet, dan zeer fpae , gebluschc! „ Men beitele dan op uw graf: „ Hier rust de groote Held, 5, DieDwINGLANDIJ DENDOODSTEEK GäFj „ En Vrijheid heeft hersteld! IV E E S P. 578a, J. HOUTMAN, Thz. M. D 0 OP O P DE LANGGEWENSCHTE E N HEÜCHLIJKE HERSTELLING V A N ^ DEN HOÖGWELGEBOOREN HEER J. D. VAN DER CAPELLEN TOT DEN POL. 11 riumf! Bataaven! juichc met vreugd! Juichc , Landbertiinnaars ! juichc verheugd .' Gij ziet uw heil vergroocen; Capellen wordt met lof herfleld j In rang en eer, fchoon 'c dricsc geweld Dien Steun van Staat had uicgefloocen! | Dees Held, de Roem van Nederland, Geplaatst in een' verheven ftand, Waar heerschzuchc (lout regeerde , Beftond die wreede fpits te bien , Toen hij hec rege der fchaamle lien , Te lang verdrukc , met moed verweerde» Dan OP DE LANGGEWENSCHTE EN «EüCHLTJKE HERSTELEING ENZ. 49 Dan daar de Vrijheid wanklend ging, Wat was de loon, dien hij oncving? Zijn' glms te zien verdooven, En zieh, door *c fchandi-lijk beleid Des fnooden dwangs, van waardigheid En gloriellaac in eens berooven ! Gcregtigheid , die hemekelg. Zag 'c leed van deezen braaven Belg Niet zonder mededoogen, En was, mec deezen Palinuur Van 'c Overijsfelsch ilaarsbeftuurs Tgt in haar teedre ziel bewoogen. Zi] zwoer, met ecn grootmoedigheid j Haar eigen, bij heur majesceic, Dat ze, oni dien hoon ce wreeken^ De langgevloekte dwinglandij, Mec de onvcrdraagbre flävernij , Verbannen zoude üic deeze llreeken, Zij heefc 00k crouw dien eed volbragts Wij zien den Held, nog korts verachc^ ^ Thans toc zijn' posc gebeden , Uic zuchc voor 'c hijgend vaderland, En vrijheidliefde en eendragtband, Op nieuw, met moed, ter Raadzaal treedcn« IL De EL. D Mensch. 5© OP DE LANGGEWEN5CHTE EN HEUCHLIJKE HERSTELLING rK& Menschlievendheid, die fchoone maagd, Reeds jaaren lang vercrapt, verjaagd Uiti Overijsfels landen,- Is weder op haar' troon gezetj Bevrijd van allen hoon en fmec, Ten fpijc' van trotfche dwingelanden. Triumf! Bataaven! juicht met vreugd! Juicht , Landbeminnaars ! juicht verheugd ! Gij ziet uw heil vergrooten; Capellen wordt met lof herdeld In rang en eer, fchoon 't driesc gevveld Dien Sceun van Staat had uitgedoocen ! • WEESP, 1783« F. VAN AKEN, Jvif\ i'i"^ ^'sil^ .1 '^ o? O P D E ROEMRIJKE WEDERVERHEFFING V A N D E N VERIJSSELSCHEN RIDDER. j e Haet en 't barsch Geweid, twee wrok- en vloekgezellen, Loeröogden op den tred der achtbre Onndozelheid, (m haer in de ijzren prang der flavernij' te knellea; ZIj hadden voor haer' voet reeds ftrik bij (hik gefpreid. iaer Neerlands vrije Maegd herfchiep zieh in Capellen: Dees had de Burgerh'efde e» Volklkm op de band : •Tiumf ! Bataeffche Trouw zag haer gezag herfteUen; En Woede en Dwinglandij geraekten zelf aen band. LOTTERDAIM, 1782. B. FREMERY". AEN DENZELFDEN IOOGWEL.GEBOREN HEER. 3. e Dwang poogde u, oHeld! uw'rang en roem te ontroovenj Daer gij de Vrijheid fchonkt aen fpade» ploeg en ftaf: tvrijdde Onnoozelhcid zal u daer ftceds voor loven, En fitieeken Goeis h"efde op uwen fchedel af. Ijit vrij de nijd en fplji hun gal en zwadder braken: Geen nood; gij blijfc bemind, o Sierfcl van den Staet ? et na uw fchrander 00g der burgren heil bewaken, En blijF, o edle Ziel! 's lands trouwe toeverlaet, 0 moet' gij, oud en grijs, met vreugd' ten grave dalen, Dämacls eindloos op uvv' Vijand ze^epraleii. Lotte RD AM, iras. JACOB freMery, D 2 T R I U M F DER V R IJ H E I D VAN DE OVERIJSSELSCHE BUFlGERr O P DEN L A N D D A G VAN WIJNMAAND, 1782. o ^ ader Barneveld! och mögt gj ihans herleeven f Of mögt' men flechts uw fchim 't getuigfchrift overgeeven, Hoe 't vrijheidminacnd volk het rechte fpoor betreedt, Ora 't ijzreii juk te ontvlieii, waardoor men 't krommen deec Waar' dit in *t werk gefteld, toen ge als een guit moest fneev Toen wijze Huig de Groot op Loeveßein moest leevei En 't edle Broederpaar 200 ijslijk wierd vermoord, Nooit had men hier gezegd: ^^dit's eerluos ^ — ongehoordV Na is 't een beter tijd voor vrij geboren zielen, Die, aan hunn' pligt getrouw, als geene flaaven knielen, Maar pleiten voor hun recht, en Nederland docn zien Dat alles naar de wet der Vrijheid moet gefchi^n, Wat heil, o Biirgerij ! daar Ridder Van Ca pellen, Voor uwe vrijheid, zieh niet fchroomde pal te ftcllen, Gelijk een Decius of Cato in den Raad, Üf als een Cicero of Palinuur van Staut. o Vrijheidkoestrend Volk! triamf! Gij hebt in deezen Aan Hem, en Hij aan 't Land den besten dienst beweezen : Zijn naam, met dien van u, da in de landkronijk , Met onuitwischbren inkt, vocr de eeuwigheid te prijk'! — - AMSTERDAM, 3732, S.. C. HESPE. Ar \ O P DE ZOO BILLIJKE ALS HEUCHLTJKE HERSTELLING I V A N D E N ' HOOGWELGEBOREN HEER J, D. VAN DER C APELLEN TOT DEN POL IN DESZELFS LUISTERRIJKE WA ARDICH.EDEN, 11 riumf ! Capellfn is herdeld l Wi] zien hem weer in aanzien gloren": Vcrdrukte Vrijheid is herboren. De Dvvinglandij ter ncergeveld, Stauk, droeve Landman ! ftaak uw zucht, Volg, raet uw Gade en Kroosc, de reijen. Die LI naar 'c dankaltaar geleijen , Nu viiige HeerschzLichi: van u vliigt. Gij zwocgt niet langer onder 't juk : Capellen kon dien dvvang beletcenj Den drostendienften palen zetcen ; Zijn vadersharc deelde in uw' druk. Die brave Ridder zegepraalt ! Vlecht hem een' krans van eerlaurieren; Daar hij, bij 't juichend zegevieren, Ter R.aadzaar wcer wordc ingehaald. |l E T D E N j 1732. ■ ?. BE NOY. D 3. b E HERSTELDE V R IJ H E I D Z O O IN ^J_j|er Vrijheid had de Dwang haer' liefllen Zoon ontogei Haerglans werd,door een' nacht, beneveld voor elks oogen Zij lag demoedig voor de Algoedheid neergebogen , En fmeekte cm uitkomst, die haer tränen af kon droogen. God vloekt den Dwang, en is met de edle Maegd bewogen 5, 'cZij licht," dus luidt de last van'teeuwige Alvermogen: Straksdaelü een Seraf, bij Capellen, iiit den hoogen, En voert hem in den Raed, ondanks der Drosten poqgen. 't Was licht; de donkre druk der Vrijheid is verviogen. ROTTERDAM, ' 1783. i p. VAN HEEL. TER 'TER HERST EL L I N G E VAN DEN WELEDELGEBOREN HEER Vir. ENGELBERT FRANCOIS van BERCKEL IN DEN STAETSRAED. „fc^ocni vrij, o Amftellaer! den Tolk van iiwen Raed, jVan Berckel, Hollands Eer, in Rocces vest geboren, Voor luve burgerij' tot Vraegbaek uitgekoren , En voor uw handeldad een Voorfpraek in den Scaet, Waer hij 'c Grootmogend Hof zijn wijze tael doec hooren , En 'c fcheeprijke Y verftrekt ten fteun' en toeverlaec'l Zijn vrije ziel , door 't nut van 't algemeen bewogen , Zvvicht voor geen dwinglandij", dieeigengroonheidzoektj En 't vaderlandsch gemoed met dollen ijver vloekc, Maer houdc he't -waer belang des volks akijd voor oogen, Hoe vaek dit, door 't bedrog lafhartig blind gedoekc, De heerschzucht onderfleunt , in haer onzinnig poogen, Hoe moedig ftond iiw Held niet in den nooddorm'pal, Toen Noord - Amerika zieh , door de fnoode ßreken Van 't eerlooze Albion, den dolk naer 't hart zag Heken, En bij u redding zocht, in ramp' en ongevali'! Is tocn 'sMans troiiw voor land en koopvaert'nietgeblekeh ^ Schoon door het Biitfche rot befpuwd met zwarce gair? D 4 Het 56 TER KERSTELLINGE VAN DEN WELEDELGEBOREN HEER Het woeciend Krijtgebergf moog' hem op 'tbitccrst' hoonen» En vorder' hem ter ftrafF', met redenloos niisbaer. In Neerland aengehitst door eene ontrouwe fchaer. Die 't ovcrzeesch gewoel, hoefchandlijk, wil verfchoonen» Van Br.RCKELs moed houdt ftand , en vreest voor geen gevaer, AI mögt men zelfs zijn deugd met valfclie munt' beloonen. Die, wist hij, was het lot van OUenbarneveld , De Groot en Höcgerbeets ^ die, in de ontroerde tijden, Voor 'c onwaerdeerbre heil der vrijheid durfdcn ftrijden , Ten fpijc' der hierarchij', bij \ grimmen van 't geweld. Dus zag men 't Broederpaer ^ ora zijne vrooniheid, lijden; Het werd, doorlaf verzuim , ten procij' van 'cgraeiuvgefteld. En moest ge, o Leeuwendael ! voorheen dit leed betreuren, Onze eeuw draegt ook het merk der wrevle maiterij". Die, aengeprikkcld door een helfche razcrnij, 's Lands Vaders wrecd begrimt , en de onfchuld af dürfe keuren , Ja , fchoon het tot verderf der braefile burgren zij , Nog rijken loon verwerft, door \ eendragtfnoertefcheuren. Deze onrust had men ook in iiwen kring* verwekc , o Maesftad ! voor een reeks van vijfendertig jaren, Wanneer door 't wuft gefpuis, afkeerig van bedaren, 't Onzalige oproer heinde en veer wierd iiirgeflrekt. Gij zaegt toen vuile list met bicfchen laster paren 9 En door hun tong den roemvanBERCKtLs ilambcvlekt. De Mr. ENGEI.BERT FRAN^OIS VAN BERCKEL IN DEN STAETSRAED. 57 De dcugd blijfc nogthans deiigd , hoo door den nijd misprezen » Gelasterd en befpot, of door den hacc verdriikc! Zij , die haer' vrijen hals nooic voor de flaefschheid bukt» Doec haer opregt gemoed in 'c heldere aenfchijn lezen ; En fchoon 'c iiaer vrijheidliefde , in 'tloflijk werk , mislukt, Wat nood I zij tracht getrouw aen 'c vaderland te wczen. ' ■ Dit was Van Berckels doel , toen hij in de Amfleldad , Op last des achtbren Raeds, de vrije Amerikanen Bereidde, om \ vaste fpoor cer koopvaerdij' te banen , Ten miete van den Staet en 'slands gemeenen fchat. DeViijheid juicht hem toe ; maer wat zij oo.k moog'wanen > Zijn deugdzarae ijver wordt mct lastertael' heklad, Wat onrcgtl mag hij thans terRaedzael' niet verfchijnen, En wordt zijn nijvre zorg van groot en kleen verachc? Heerscht zulk een onbefcheid bij Biuoos nageflacht, ]p^n ziet hec kommerloos 'sMans gloriezon verdwijnen? Of is men op \ behocid der regten niet bedacht? Hoe moet dit ijders ziel niet van verdriet doen kwijnen! Bedriege ik mij? of wordt de trouw in 't eind' beloond? o Ja ! Geregtigheid heeft reeds dien ftorm verdreven , Van Berckel andermacl ten eeretrapp' verheven, Enmetdenlauwerkrans', voor 't 00g des volks, bekroond. Hoe zal, op dit gerucht, de fnoode laster beven , Na hij dien Steun des Raeds mocdwillig heeft gehoond! D K Was 5^ TER HERSTELLINGE VAN DEN WELEDELGEBOREN HEER en2. Wat vreugd, mijn Vaderland! uw heilzon is aen 't dagen, Ten fpijt:' der trotschheid van den Britfchen dwingelandi UwVrijheid wordt herfteld in haer' alöiiden ftand: Van Berckel zal hare eer heldhafrig onderfchiagen. De wakkre Gijfelaar biedt moedig heni de band: Ze onti-usten reeds de list, in haer bedekte lagen. 'kBefchouw hoe gij uw hoofd mec vrolijkheid verhcft^ De zorg dier Braven loofc, en roemc op de achcbre Mannen , Die nie uw' vrijen Staet' de dwinglandij verbannen. Gij juichc met dubbel regt , nu gij uw heil befefc , En onbekommerd zijn voor 'c woeden van tirannen , Bij wie hec deerlijksc leed den noesten landzaec trefc. Dit fchandelijke lot, ontbloor van allen zegen, Blijv' van uw' grond' geweerd, door 'c gunstrijke Albeftinir I Sra vast, voor allen dwang', gclijk ecn kopren niuur; En laes uwe Overheön uw welzijn overwegen: Zij flaen uw' toedand gade, en waken op den duur, Opdac uw wettig regt nooit ongeval bejegen'. ROTTERDAIWf, 17 82. P. LEU TER, \ DE T^ DE V R IJ H E I D B IJ 1 1 E T B E E L VAN IVlr. CORNEUS de GIJSELAAR. D e Heerschzucht flaat haar nijdig oog Naar 'cBeeld van Gijselaar om hoog; Maar ijHngs wendt zij 'c aanfchijn weder, En duizek op hec aardrijk neder. — Zij zwijmc — een ftuip doorrik haar le^n, — De Vrijheidmaagd der Zeven Staaten, Die fmts twee eeuwen reeds de Heerschzucht zwoer te haaten ^ ^oept bij het achtbre Beeld haar' vriendenrei bijden. ^\ zLiiQ 6q de vhijheid bq het beeld ,, Zie, zegc zij, onbezweeken Schaar! „ De kunsE vereeuwigc G ij s e l a a r. „ Het ftandbeeld van een' trotfchen Koning 5, Maake een verbaazende vertooning, „ In 't oog der zwakke flaavernij; „ Maar \ Beeld eens Vrijmans perst uit de oogen j, Des Bataviers een traan van goddelijk vermögen; ,5 En mijn verrnkte ziel vocgt daar heur wenfchen bij. „ o Godheid! die 'c heeläl bewaakt, „ En 'c vuur in deeze borsc onrrtaakc, „ Zie mij, fchoon wreedäarts mij bedrijden, „ Die Beeld aan mijnen Scaatsheld wijden. „ Aigoedheid! deeze ßeeldtenis, „ Een blijk dat in Bacaaffche harten 3, De aelöiide fierheid leeft, die nog een* Flips zou tarcen, 5, Betoont dat Neerlands volk uw' zegen waardig is. „ Of raoet de Brie (^ik gruw 'er van} „ In deezen Vrijftaat als tiran „ Voor mijne banden kluisters fmeeden F „ Dan vvordt, bij duizend ijslijkhcden , „ Die Beeld, dat nu mijn blijdfchap wekt, „ Woest afgerukt door Britfche flaaven, 5^5, Door weer en wind in 'tftof der kwijnende aard' begjraaven, 3, Die ook het overfchot van mijne Speer bsdekt. Maar VAN mt. CÖRNELIS DE GIJSELAAR. ^I „ Maar lii^t voelt dan nog ^en Bataaf , „ Der vrijen naneef , fchoon een flaaf, „ Daar hij den grond , ten dienst der Brieten ^^ „ In 't zuLire zweec moec oraraefpitten , „ Mijn Speer en 'c Beeld van Gijselaar. „ Ontdckkende, zijn' gloed ontvuuren; ^, En , na een poos op \ Bceld van raijnen Vriend te tuuren » Zweerc hij mij huldo , bij een nieuwgebouwd akaar. „ Ligt wringt hij 'c roestig overfchot „ Van deeze Speer in 'sDwinglands ftroc, ^5 En wijst heni, handlende als verwinnaar, „ Op 't Beeld van deezen Vrijheidminnaar. „ Hij zegg^ dan; fneef, gevIoektGedrocht ; „ Dar uwe halfgeflooten blikken 5, Voor 't opgedolven Beeld van deezen Staatf.man fchiikkent 5, Die zijn geliik en roem in Neerlands Vrijheid zocht, „ Doch • . . Neen! ten wäre ik mij bedroog', „ Een kalmer eeuw daalt van om hoog. 5, Dees lauvver , die 's Maus kruin moec fieren , 5, Als een' der braaffte Bacavieren > „ Zal rasch, doorvlochten met olijf, „ In vree der vrijen hart verblijden; ^^ Ter.vijl dit waardig Bceld, tot aan het eind' der tijden, Een grootsch Palladium in Dordrechts Raadzaal biijv'. HhAKLEVt, i7iz, A,, LOOSJES, P. 2, O P D E AFBEELDING VAN DEN WELEDELGEBOREN HEER Mr.CORNELIS de GIJSELAAR, RAED EN PENSIONARIS DER STAD DORDRECHT. _I3e^chouw debeeldcenis van Dordrechts achtbren Raed , De GijsELAAR, die trouw, in 'c bloeijen zijner jaren, Het heil des volks beweerc, in 'c midden van den Stäet, En de onbevlekcfte deugd met wijsbeid weet te paren. In zijne liefde en zorg, aen 'c vaderland gewijd, Zien we Oldenharneveld en Grotius herleven ; En de edle Vrijheid, voor wier regt hij moedig flrijdr, Ileeft reeds zijn' naem in 't boekder eeuwigheidgefchreven. ROTTERDAP^, 178s. P. LEÜTER. OP Ö P DEN RAEDPEN SIONARIS VAN DORDRECHT. M et naeuwlijks rijpgeworden jaren Een vasce en onverniste deugd , En met een blonde en vroege jeugd Een grijs en wijs verftand te paren i Bij achtbre geestbezadigdheid Een' onbezwijkbren moed ce kweeken; Met mannentael', die fteekc noch vleit, Bij Vorften voor 's Lands zaek' te fpreken ; Een' oordeelrijken Magiflraec Nog kloek en fchrander voorcelichten ; Bij onweer in de hulk van Staec Aen 'c roer te flaen, en nooit te zwichten; De heerschzuGht ftout het hoofd te bien? Voor burgervrijheid troiiw te waken; De kluisters van verdrukte lien, Tot fpijf der dwinglandij' , te Haken; — Wie fnoert die deugden aen elkaer? — ' *c Zijn gaven voor een reeks van Braven ! Neen ! — all' die deugden , all' die gaven Vereenigt een de G ij s e l a a r J ROTTERDAM, i732, B, FREIWERY, i L I E Pv Z A N G, T E R E E R E V A N D E N WELEDELEN GESTRENGEN HEERE HENDRIK HOOFT, danielsz, BÜRGEMEESTER DER STAD AMSTERDAM, EN2. SflZ. A> l gun, regtfchapen Biirgervadcr! ] Ai gun, dat U mijn Zangfter nader', '^ Opdat ze uw zilvren kruin mec groene lovren fier' ! Grootachtbre Ho oft! o Steun der Vrijhcid- der Bataven! Geen fierfel meer voor Neerlands Braven, Of U een krakende eerlaurier. De Staetsorkaen barfte uit zijn kolken, En grimme, uic donkere onweerwolken , Den hooggefchoten eik, mec gloende blikfems, aenj Wien we, in dien hoogen nood, her lillend lijf zien bergen, U ziet men al zijn woede tergen, En als een rocs onwrikbaer ftaen. HecJ LIERZANGjBNf. 65 Hct lokaes van bedorven zielen, De God , waervoor zij nederknielen , De gunst van 't eerloos hof . . . bij U is \ kaf-venijn. Dat vleicnd zwijnielvochc maek'.landverraders dronken: Gij zoekc geen dwinglands liefdelonken, Om bij al 'c volk gevloekt te zijn. De vuist, die Neerland wil bederven, Tracht 00k uw blanke borst te kerven, Uw dcLigd ontvonktzijn wraekj offchoon zijn tong U viele: Gij ziet hct — gij volhardc— En'cloon, voor aluwpogen, Zoekc ge in de gunst van 'c Alvermogen, Vindt ge in een traen van dankbacrheid. Zinkt weg van fchaemte, vuige flaven, Bij zulk een' zegeprael der Braven ! „ Gods hooge gunsc ! — een traen des dankbren Landgenoots ! Onwrikbre Hooft ! 'k beroep me op't hart van Amftels zoonen ; Die zieldrifc zai uw' fchedel kroonen. 'k Beroep me opGod, zijn gunst wacht u na 't uurdesdoods. ' LEIDEN^ 1783. ^ETER VK.EEDE. ■ IL ÜEEI.. E - DE T R O Ü W V O O R H E T VADERLAND. o // A ucht voor ^t Vaderlartd ! nooit naar waardijgefchaCj Gij Trouw ! die Spartaas Burgerinnen , In 'c ftrijden voor haar bange ftad, Vorsc Pyrrhus krijgsmoed deedc verwinnen; Gij deedc eene edle Hasfelaar, En , onder haar banier , haar dappre vrouwenfchaar , Filippus woen ten fpijC) ook Fredriks magt trotfeeren, Om, ondanks legerknechc en ftaal en lood en vuur, Van Haarlems felbeflreeden muur Kallieljes dvvangjuk afceweeren. Wat drifc wekt gcinmijnharc, daar mij de roem bekoortp Ora 'c Vaderland tot heil te levcn , Wat wensch . . . ! en , fchoon ik gruuw van moord ^ Uvv Krijgsheldinnen naarteftreeven ! Waarom ontbreekc mijn' arm de kragt , Om" 'c fcherpgewette flaal, met onweerflaanbre magt, Den fchender van den Vree , den Brie in 't hart te drukken ? De dood voor 't Vaderland waar' me een gewenschte dood. Mögt ik flechts, in dien jongften nood, Het aari gevaaf en ranip ontrukkeii! Maar DE TROUW VOOR HST VADERLAND. 6j Maar ach! vergeefsch gewenschc! chans dulde mea'cwraakgeweer JMict in de band van zwakke vrouwenj De man, naijvfig op zijne eer, VVil dac we op zijnen moed vertrouvven. Weläa-n, koomc hem die glorie toe^ Dan hij dan Nederland verdeedige en behoe ; Hij kwijte zieh mec roem van de eerlle zijner pligcen: We erkennen dan zijn moed, beleid en kloek verflandj Terwijl we, in troiiw voor 'cVaderland, Voor Held noch fchrandren Scaacsman zwichcea^ Beziel, o zuivre Trouw! des krijgsmans fieren moed^ Terwijl nog de oorlogsftormen loeijen, En gij den Scaatsman ijvren doec, Die dag aan dag 's lands ramp ziec groeijenj Daar flinksch belang, bedekc verraad, Misfehien nog doelen op 'cverderf van onzen Staat, En de eerelooze drift der helfche tweedragt wetten, Opdat het woefle graauw tot wreevle muiczucht neig', Met bek en klaauw de Vrijheid dreig', En Heersehzucht poog' ten troon te zetcen* Es '£ Is 63 ÖE TROÜV/ VOOE. HET VADERLAND, 'jIs waar, de lieve Vree lacht reeds van verre ons aan ; Maar kan 'c belang van trotfche Hoven Dat heillicht niet weer fchuil doen gaan? Wat hulp we ons ook met regt beloven Van een' getrouvven Bondgenoot, De Vrijheid, met den moed, makeons als eertijdsgroot! Het voegt ons niet dus flaafsch van Vorllen aftehangen; Een Volk, dat Vorflen zelfs voorheen bevelen gaf, Weer' moedig die verneedring af, Ell doe zieh zelven regt erlangen^ Men roeme op 's Hemels gunst en grootc wonderdaen, Zoo vaak in Ne^'land ondervonden , Of fchreije om hulp zijn goedheid aan. In jammerklagt en bedeftonden ; Maar als wij ijvren in 't gebed. Dient ook, tot tegenweer, het wreekcnd llaal gewetJ Verdienste wacht met regt de hoogfle zegeningen. De zege is ook de loon , dien wäre dapperheid , In 't blocdig perk der eer, verbeidr. Gij , Trouw! doet naar die glorie dingen. JtOTTERDAM, 178S0 ÄGNiTA VAM DIJCK, AMSTERDAM A A N WILLEM DEN VIJFDEN. „DUCüNT VOLENTES FATA ^ NOLENTES TRAHüNT,'' CUICCIARDIN. ^j) e maar', doorluchteVorst ! die me uw misnoegen meldde, Heiaas! zo onverdiend ce mijwaards opgevac, Sints ik mijn jongst befluit den Raad voor oogen flelde. Als oorbaarsc voor het heil van Land en Amftelftad ; Die maar' klonk mij , gelijk een donderflag , in de ooren : Doch, daar ik zwijgend u bekommring heb gehaart, Zukgij, in fpreekend fchrifc, dezaak naarwaarheid hooren, En ■'tevens zien, o Prins! uw vorstlijke eer bevvaard. Es,. \ Ge- 70 AMSTERDAM AAN WILLEM DEN VIJFDEN. t Gezantfchap, dat ik laatst van hier heb afgezonden, Ging u , 't is waar , voorbij , eer 't in den Raad verfcheen ; j Maar 't heeft geenszins daar door zijn' eerbiedpligt gefchonden , 1 Geenszins uw' roem verkort of heimelijk bertreen. j 'cWaar'me eene ondraagbre rmarc,zoo een vermeend mistrouwen | ■ Aan uwe trouw voor mij en 'c ganfche Vaderland De roerfels had gefmeed, welke u dien argwaan broiiwen , En oorz^ak geeven aan *t gereezen misverftand. 't Was ZOO verr' van mijn doel om zulk een' twisc te ontfteeken ? Waarvan 't gevolgvooru, voor mij, zou doodlijk zijn , Dat ik de oprechtde trouw vceleer zoek aan te kweeken , Pie eeniglijk yerhoedt dat ooit de burger kwljn"'. Ik zelf, die moeder werd van duizend nijvre zoonen, Teeldeuitde trouw hetkroos£,'t welk mijne zorg bewaarts Een talrijk huisgezin blijft mij zijn trouw betoonenj En fchaarsch zie 'k e6ne telg , die van haar' pligt ontäart. Verg ik een' meerdren last , om dceze of geene reden , De Koopman is terftond volvaardig in zijn' pligt; De zwoegende Arbeidsman is met mijn wet te vreden , En nimmer hoorde ik mij van hardigbeid bctichr. Ja Prins! 'k fmaak bovendien het innerlijkst vertrouwen Van mijn Befchermren , door den naauwften band vereend : Maar ach ! bi] dit geluk moest ik reeds lang befchouwent Den rampfpced en 'c gebrek der fmaldgre gemecnt^; 1 AMSTERDAM AAN WILLEM DEN VIjFDEN. 7I Gebrek en rampfpoed , naauw door mijne pen te omfchrijven, Veel groocer inderdaad, dan ge u verbeeiden kunc: Mi] Word' des, daar ik flipt bij mijn beflek zal blijven, Uw vorftelijk gehoor een kleene poos verguns;, ^ Vooröordeel ( die 's mijn'bee ") blijve nie uw hart verbannen ; De vleizucht wecg' geen aas, als gij mijn' klagten wikc; Doch raadpleeg ('k geef die vrij) den kring dier eedle Mannen , Die Wec of 's Lands gebruik u heefc ten Raad gefchikt. Die doende zult gij rascii den waaren oorfprong weeten Van 'nonheil , 'c welk den Staat , uw Hof, en mij ontrust; Wie, wie 'er fchuldig zij xxn gruwzaam pligtvergeeten, Hoe zeer zijns eeds en pligts voor 'c Vaderland bewusr, Het last thans de AmflelHad u voor den geesc te brengen, Wat duldelooze fmaad van 'c roofzieke Albiön Die heusch (^^emeenebese zo fchuldloos moesc gehengen , Een rniaad,(mijn klaageoon rijse!)dien'e nimmer wreeken kon. Meld ik hier wel te veel? geenszins: 'c beloop van zakea, Hee achceloos verzuim van rasfchen tegeniland Kan, klaarer dan de dag, mijn' klagten waarheid maaken: Die tuige de vijand zelf ; zoo pogt een Dwingeland ! Een D wingeland!- wat fchrik! Wien zwelc geen bloed in de adren? En echcer 'e is geen waan, geen fnorken zonder grond: Pj durfde op Staatsgebied een' rijken buic benadren, Vermits hij dien ten deele of gansch onewapend vo^id. ■ E 4 Dce.3 72 AMSTEE-DAM AAN WILLEM DEN VIJFDEN. Dees fchendaad moog'men wreed,lafhartig,gruwzaamnoemen5 De Roöfzucht evenwel verkreeg daar rijken fchat: Is *c woiider dat de Brit zijn wandaad dürfe verbloejnen , En waanen dat hij 't recht eens overvvinnaars had ? Is 't wonder zclf dat hij dees fchampre taal durfde uiccn ? „ Triumf! een fiercLeeuw werd in den flaap verraschc\ 5, Geen Ncderlandfche Vloot kon mijnen aanval ftuicen ; ) „ Ik kwam; ikzag; ikwon! .. nietsblecfonäangetast.'* Ja 'k vang op 't oogenblik nog in mijn beevende ooren Het duldeloos verwijt van ecnen onverlaac: „ De Wester -Maatfchappij heefc all' haar' fteun vcrlooren; „ Het trouwloos Amllerdam kreeg 't loon van zijn verraad,' Die durfde een Admiraal a;^n zijnen Koning melden; Dit vloeide uit Rodneys pen » wat ijfelijke fchand! Een Roover, gansch onwaard aan zegerijke Helden, Een wrcede Strooper fchrecf dit aan zijn Vaderland! Lafhartig Vlootvoogd! foei ! zijn deczc iivv hcldendaaden? Dit, dit u\v roemllof, toen ge een wecrloos wingewest, 1 Met een ontzagbre vloot, vcrrascht hebt en verraadcnF f Neen ; zing die glorie vrij in \ Moorfche plundernest. Of fchept uw Landgenoot in dit gedrag behagen? Wachr dan tot geeenmaal zijtvandaar weerc'huisgckeer/l:.( , Neem dan de proef, of ejk van uwen roera zal waagen: ' Maar necn; de vi^raak hcefc rceds ii dat gefnork vcrleerd, \ Gc- AM5TE16LDAM AAN WILLEM DEN VIJFDEN. 73 't Gebelgde Vrankrijk , en zijn fchrandre Leliekoning, Afgrijfelijk getergt door uwe onmenschlijkheen, Doen 11 reeds fidderen door naarc fchrikvertooning : De weerwraak fluimert niec, al moog'zij langzaam tre^-n. Doch fchoon datRijk, mijnPrins! naauw mec denStaac vereenigd , Alreede blijken gaf van coegenegenheid , I h Gevoel van grooter fehade aanmerklijk heeft geleenigd, En voor 'c vervolg zijn hiilp gulharrig toegezeid^ De onedle Rodney wierf nogthans een aancal kielen , Die, op geen' lisc bedacht, noch van gcvaar bevvusr, Als lammren in den klaauw van wreede wolven vielen , Gewenkt door Neerlands vlag, en op dien wcnk gcrnst, Men zag een' rijken fchac van gcld en kostbre waaren Den armen zu'erveling op Staarengrond ontrukt; Verzeekraars voor \ gevaar van (lormen op de baaren , Door fchaevergoeding, ach! gevoeligsc neergedrukt; De Vrijheid, duur betaald door'c goed en bloed der Vudren , Vertrapt, en te eenemaal in (lavernij verkecrd; 9S Lands Rechten wuftvercrcen, onrzeniuvd door verraadrcn; De Schee-pvaardij geflremd; den Handlaar uicgececrd,- Den Ambachtsman belet zijn huisgezin te voeden; Den Zeeman zelf genoopt 's Lands vijand hulp te bicn; Ilet inoederlijke hart gedrukt door tegenfpoeden , Die haar op'tfchreijend kroost met angßcn neerdoen zicno E 5 Ja 74 AMSTERDAM AAN WILLEM DEN VIJFDEN. j Ja zeker , niemand kan naar eisch mijn lot betreuren ; ! Geen pen befchrijfc den nood , dien groot en kleen reeds lijdtj | Ik ben ten einde raad ! . . moest u dees rainp geheuren, 1 o Amftelftad! . . heJaas! . . gij zijt uw fieraad kwijt. 