title: Eerkroon op de hoofden der doorluchtige staetsmannen, burgervaderen, zeehelden, en andere personaedjen ... vaderlandsche dichtstukken
creator: Blussé, Pieter | Adams, John, 1735-1826, former owner. BRL | John Adams Library (Boston Public Library) BRL
text: Manmoedig hebt ge uw lox volftreden; Uw deugd bield tot op 't uitcrsc' lland; Wij eeren ze in uw laatfle reden : Strijdc, Braven! voor uw Vaderiand. Roem, Brit! uw fchandlijk zegepralen; Juich nu, bij 't lijk des grooten Mans; Te lager zal uw hoogmoed dalen,' Verkeert in 't einde de oorlogskans» De ftraf volgt boozen op de hielen , o Vijand, onder vriendfchapfchijn ! Kweckt Nederland nog heldenzielen^ 't Zal dan welhaast gewroken zijn. Staaf, Melvill! de eer der Batavier^n: Mag u,, na ongelijken llrijd, Geen lauwer, als verwinnaar, iieren, Genoeg dat gij hem waardig zjjt, i-. a llioör» 166 DE WARE HELDENDEUGD. *k Hoor , O o R T H u I s 1 elk van u getuigen : Gij dwongt den vijand tot onczag; Gij deedthet eerst dien trocfen huigen, En ftrijken voor der Stacenvlag, Dus hebt ge u, tot 's lands eer, gekvveten; Dit geeft verdrukte Vrijheid raoed; Daar de |ber thaiis zijn' wrok vergeccn, U juichcnd als verwinnaar groet. Zoo doet ge u, brave Mannen! gelden. De D'eugd heeft uw gedrag bedierd. ü, Dappreni voegt de naani van beiden , Het zij gij, zwicht of zegeviert. Wij roemen uw doorluchtig poogen. Heeft onze zang uwe eer verbreid, En per{|e uw lot een traan uit de oogen, Ken daarin Neerlan^s dankbaarheid. JLOTTERDAM, 378 z. AGNI TA VAN DYC^E, spook S P O O R AEN DE HELDEN* DER D O G G E R S B A N K, BIJ DE UITDEELING DER E E R P E N N I N G E N, OP D'EN sden VAN WINTERMAEND, 1781. \^ anneer een Urijdbaer held, in 'toorlogopgewlegd, Op 'c fchuimend zeenac, in gevarelijke togten, Door ooriogshJikfemvuur en donderkloocen vliege, En op des vijands magc de zegQ heeft bevochten ; Wanneer hij dan , met gul onthael , Op 't darigsc', wordc geleid in de achtbre glonezael, RIoec die zijn heldendeugd tot dubblen ijver fporen; Dan werde 2ijn krijgsmaiis hart bekend, Zoo ver de blonde Apol de zonnepaerden ment ; Dan moet zijn rijke lof tot bei de pole'n gloren. Wat fchittrend eerbewijs wordt u, o Helden floetf Ten loon' der dapperheid, door 's Vorden handgefchonkent Hoe mild vergeldt nien thans, uw' onverzaegden moed Met zegerijk Sieraed, uit louter goud gcklonken! Laet Alexanders krijgsbeleid, Zijn onverfchrokken hart, zijn groote dapperheid, Op gouden penningen en eerezuilen pralen ; Gij blinkt in heerelijker fland' ; Hij ftreed uit oorl,ogszucht' ; — gij flreedt voor 'c Vaderland : Ziju roeni verzinkt in 't ftof ; — uw deugd fchiec csuwig ilralen. L 4 Tri- l6B SPOOH AAN DE HELDEN pER DOGGERSBANK, Triumf! zorg dat gl] (leeds uw' ouden moed bcwaert^ Wil u , voor \ Vaderland , aeti z?erchoffeerders wreken : Zoo wect de trotlche Brit dat Ncörland beiden bacrc. Die fiefe dapperjieid in hunne telgen kvveeken i. Zoo tane eerlang de gloriezon Van 't reeds te lang verfchoonde en roofzieke Albionp Weläen ; gord u ten ftrijde , en fchuim de wocste baren Van 't Schuim , d^c op haer' rüg krioek ; Verjacg het naer zijn hol, daer haetlijke ontrouw woclt;^ Zoo mag de vrije kiel op 't vrije pekel vären. I^pm, fnuik der Britten magc aen *c gcurig Oosterftrand,^ Eh doe den Indiaen van uwe daen gewagen ; Zoo juichc hij no^, to: eer van 'c vrije Nederland, Bij 't zalig misfen vai> gevioekte W^terplagen. j Vergeet ook niiiime^ 'c hange West, Waerin de entmenschte B,rit zijn' zet?l had gevest, En onm(^edoogenloos . . . hier moet ge uw weervvraek toonen;. Sclioon, nimmer 't Nederlandsch gcbied , Hoe zeer tat wraek geport , hc,t fchuldloos bloed vergiet , Maer wreedheid en geweld met menfchenminn' wil loonen,.. Zoo worde uwe edle krLjin met duurzame eer* bekroond ; ^0,01 S^al men uwe daen in 's; l^anids gcfchi^hten iiiclden ; Zoo. v/ordt gij met de gunst' van 't Staitenhof belopnd ; Zoo praelt gij in den kring' van Neerlands Waterhelden, Strekt u dit glansrij.ke Eermetael, Uw krijgsd^ugd' toegedeeld van Hollands Admirael , Geen teeken dat de moed en trouw van lawe Vadrem Nog leven in uw brandend hart'; • T?rwijl 't, voor ons behoud, alle oorlog^rampen tart?T 0 Ja , leeds pronkt u\y naem in onvergangbre hladren. ' Nooic BIJ DE UITDE.ELING BEB, EERPENNINGEN. l6^ Nooit was laf hartigheid eene oorzaek van ons leed. Zwijg , Laster ! uit den poel' des afgronds opgeklomracn , Gl] fpuwde uw fmectend gif op elk, die u beftreed, IVl^ier meesc op de Oppcrmagc van hooge ^tatendommen ; Vertrek, verlaec deze achtbre wijk; Spoei naer het heisch verblijf , uw eeuwig koningkrijk. Macr gij , volmaekte Deugd ! da,el van uw hemeltinnen ; Bcwaer, befcherm uw Voedilerling , Die van uw onderwijs dees heidenies ontving: „ Et;<^ wäre Batavier moet ftei-ven of verwinnen ! — " L. VAN OYEN, A. 2» O P D E N WELEDELEN GESTRENGEN HEER GERARD OORTHUIS, TER GELEGENHEID VAN HET GEVECHT TEGENS HET ENGELSCHE FREGAT THE CRESCENT(*y JMen vindc, in t groo.t heel^I , g^en tegenftrijdigheden ^^ Dus fpreekt men, en met regt : — aen alles is de wer, Door de almagt van Gods band , bij 't fcheppen , voorgezet ; Doch 'k zal het cegend?el , voor aller oor , ontleden. Sla uw begerig oog op Gerards dappre daen: Hij vormde een maeneklips, bij 't wasfen van de maen'. ROTTERDAM, L. van OYEN, A. 2, 1781. ' (*^ Tle Cr?j«»r-beteekcnt de v^asfende niaen;, en het is bekend dat mqn nim» SBcr igaaeneklips heeft, dan wahneer het volle maen is> L5 TER GELEGENHEID DER GELDZAMELING VOORDE GEKWETSTEN, EN DE WEDUWEN EN WEE^EN DER GESNEUVELDEN, IN DEN ?EESLAG, OK DEN s^en VAN OOGSTMAAND , l?8l. GEOPEND TE GRONINGEN DEN ^den DIEK MAAND. Jj_ riornfl'sLandstaanendeEerzietweerheur'glansherfteM;^ 'tZiekoogend Heil hevlcefc; de Hoop dürfe adenj haalen; Nu Mo.ed , door Vrijheidmin ontboeid , Qp 't Britsch geweld» Op pARKEPvS overmagc, möge inet de zegc praalen. 't \Yas ZouTMAN , h zij genoeg ; 't was de eelfte Helden.fchaar , WierTrouw , getraosc den dood , voor 't Vaderland, te tarten, *sLandsVlootenRoem(naasi:God}b,ewaardein'theetst'gevaar* Jüich, Batavier, hun tae, met dankbre en bjijde harten« D.an , ach ! daar , bij 't gejuich , ook Wces of Weduw fchreit; Daar't g|if van 't moordtuig waedt ; zoudt ge u gevoelloos coonen, Gij, voor wier heil men ftreed? ZQudt gij de Dappcrheid , Op 't fpoor van Hooger Magt , niet mee door mildheid loonen ? Sluit , wie 's Lands Wclzijn haat , fluit , Vrek, iiw' buidel vri], Maar gij, toont eedler ziel, rechtaarte Landgenooten; Dat hier uw Neerlandsch hart, lofwaarde Burgerij, Uwpeugd , o Chriscnen ^ blijke , uw graot gemoed , o Grooten. G. J. G. 5AG0X. B IJ P E S L U I T I N G D E R Z E L V E, OP DEN i8den VAN HERF^TMAAND, 1781* o // A licht voor 't Vaderland , waar nooit verraad op vat , pie, hcet op Eer en Flicht, dopr Neerlands VioQtelingen, Zo moedig wist de zege aan PapvKErs Trots te ontwringen, Hoe fiert uw naam den Held in 'sJLands Gefchiednisblad I üw krachtige aandrift fpoorde ook elk , in Land en Stad , Zwoer ooit zijn ziel qhulde, om thans naar de Eerte dingen, Dat hij ze daadJijk toonde, in dankbre zegeningen, Waar Nood , uit Trouw ontHaan , der Mildheid noodig had. Die is, in 'tvolk, elkHoofd een'krans te meer gefchonken, pit heet het Heldenvuur met nieuwen gloed te ontvonken. Nooit fliep de erkende Dienst ; rasch volgt de Z'^gQ weer. De Hei , die Boosheid Hijft, helpe Englands Roofzucht woeden; DieGod, die'tonrechtwreSkt, zalvastons Recht behoedem Zo fmeek* de Brie een' Vree , den Staat tot Heil en Eer- fENRüM, Q. J.G. BACOT. p E ONRECHTVAARDIGE B R I T, G E E N GELOOFSGENOOT. A A N * * * JljJL oud op met mijn gehoor te kwetzen l Geen ongetrouwe Brie is mijn Geloofsgenooc. 'k Zd,l mijn' Geloofsgenooc eens fchetzen , Ell l,et dan ap 't verfchil! 'c is fchier oneindig gropr* 't Verbojid , met eeiien eed bezwooren ^ Moec heilig zijn beLrachc ; vfie zulks moedwillig fcbendtj^ Tot welk een kerk hij mpog' behooren, Hij kan geen Christen zijn , fchoon met dien naam bekendS; Wat dees belooft zal hij ook hou^n, Schoon die belofte h^m verilrekken mögt tot fchae: Men kan hem op zij» woord vertrouwen: Maar uw Gelooftgenoot volgt hij dit voorfchrift na^> Hij kan geen waare godvrucht minnen. Die de edelraoedigheid uit zijne ziel verbant; Die, bij een fchandlijl^ overwinnen.3^ Den weereloozen moordc, hun bave en goed verbrandr. ÄXij» DE ONRECHtVAAfi.DlGE BRlt, ÖEEN GELOOFSGENOOT. I'73 Mijn Christenheld zal 'c zwaard niec trekken, Gelijk een Moordenaar, daar 't minfle vvordt verwacht i Hij zal, in djds, zijn doel oncdekken, EA trotst hec ftaal van elk, dien hij 2ijn* vijänd acht. 'c Geluk van zijne Medemenfchen , Wekc nooic den nijd vanhem, die zieh naar Christus noemt; Hij zal hunn' heilftaat niöt verwenfchen J "^tls de Afgunsc, die , door hehi j ten fterkfle wördtgedöenid* Hij wraakc het redenloos begeerent Zijn ziel gruüwt van den iroof, behaald dodr woestgeweld: Hij zou eer 's Vijands recht verweeren, Wanneer die door den klaauw der Roofzucht wierd bekneld, Hij kent geen fnoo verfaaderstreeken ^ Bedient zieh nooit van *c goud^ tot 'sVijancis öndergärigJ Kan hij zieh voor dö vuist niet wreeken^ *c Verraad bekoort hem niet ; de Deugd rieht zijn beläng. Hij zegt u niet, met fchoone woorden, Waarin de pÜgt iiefiaat, dien hij met voeren treedt, Zijn hart was nooit gefteld op moorden ; TerWijl zijn valfehe tong de Liefde hiilde deedi Hij regelt naar zijn leer zijn leeven: Hij 's needrig en opreehtJ de Godsdienst maakt heni 21*0013 Die Jezus ons hecft voorgcfchrceven. — — => Ai ! zeg mij, is de Brit wel mijn Geloofsgenoot? i>ELFT, C. PAAPE. J78I. T H E S C H R I K G E D R O C H T. ^yy e\k is hec booste der gedrochten op deze aerd'? Welk is het monfter, dät, van dolle drift' bezeten, En op de ^oete rust van 'c fchepflendöm gebeten , De ganfche weereld doof eene eeüwige önrust baerc? Welk is 't onftuimig dier^ dat ijder tegenvaeft^ En, innerlijk door wocde en fpijc vane^n gereten^ Zijn wreed eh flinksch gebied alÖm poogt uittemeten, Hoe zeer h zijn' eigen hals met ketenen bezwaerc? Welk is het beest, dat tuk, op rooven en vernielen, Niets met meer blijdfchapsdoctdanplondren en ontzielen, En zwakken dreigen met een blikfemend gebit? Welk is hetSchrikgedrocht, dat, van't geflacht der menfchen, Met ZOO veel billijkheids nacr zijnen val ziet wenfchen? Geen ander dan de fnoode en godvergeten Brit. ROTTERDAM ART VIS. 1781, VA* VADERtANDSCHE GEDACHTEN. J^yiL ij" Vaderländ^ helaes! liw luister, uw vermögen Is dan, gelijk een dampj vÖor*c fchreijendc oog vervlogen ! De naem van Bacävier, vvat droef eh fchandelijk lot! Wordcthans, door'tweereldrond, veracht, gefmaed, befpot? Terwijl zijn roem en glans op 'c heerlijkst könden prijken. *kZie, op die denkbeeld, hem van fchaemte en fchrikk'bezwijken, En roepen: dierbarci asch van Ruiter^ Hein en Tromp^ AI waegde Ik onverfaegd den vaderlandfcben romp , Als gij manmoedig deedtj Wac zöii 'c aen 't nakroost baten ? Uw Leeuwendael fehijnc thans van 's Hemels hulp verlaten ; Of lieve'r daer her laf als in een fluiinring' iigc , Is 't vruchtloos dac de Held zijn grootfche taek verriebe. Wat helpt het göcd en blöed voor 'c Vaderland ce wagen , Zien we onze pooging niec kragtdadig ondcrfchragen ? Vergeefsch dar gij, vol moeds, of üerfc of overwincj Zoo ge in vermögenden geene onderlteuners vindc. Ge- i/o VADERLANDäCrtE GEDÄCMtfir^i Gelukkig Vaderland , als midden in de rampen, 'Waer medd de oiiderzaet geftadig heefc te kämpert > De heilrijke eendragt in uw vrije wallen woont , En ieder Lid van Scaec u trouwe hulp becoont, 6een zelf belang het hart der grooten kan verblindeti , Geen vrierid des vijands in een' fchijnvriend is te vinderi, Of nooit een vuige ziel, bekoord door eerloos goud, Ü, daer 't verderf feisds dreigt, het bitterrte onheilbrouwtl Dan künneri Helden in Het ftrijden triunlf^ren ^ En Vaders van het land zieh, op den diiür, zien eeren; Dan wordt der Burgeffchaer' , door de achtbare Overheid, In vdor- en tegenfpoed, een gunflig lot bereid. Schraegt dan, o Pijlefs Van dees vrijgevochten Stafen! - Uw' Helden, die zieh trouvv op uw beftuur verlaten: Store wi^aek op \ onregc, ons zoo fchandlijk aengedaen; Zoo zal de zegepalra uw' Zonen nodit ontilaen , Wanneer zij Albion , om helfche dieverijen En fnoode orimenfchelijkheen , met Batoos moed bellrijeny En zelfs de laetfte kiel , die Britfche vlaggen toont , Doen voelen hoe men beuls en moordenaers beloonr. Die denkbeeld döet mij 't bloed in hart' en adren koken! 'k Zie u , 0 Neerland ! van die Wilden rasch gewroken I Wordt in 't historieblad niet lofFelijk gemeld, Hoe gij, door uwen arm, die wreediierts hebt gevdd? 'cW^as VADERLANDSCHE GEDACHTEN, ^77 ^c Was door geen vreemd^ hulp , rnaer door uw' heldendegen , Dat ge ooic vervvinning op uw' vijaiid hebt verkregen. Strijdt^ Batavierenl Urijdc dan glorierijk alleen: Nooic hebt gij, met triuraf, door vreemde hulp gellreen. Hij (Irijdt hcc beste, die, met ingefpannen kragten En moed eri kloek beleid, de zcge dürft verwachten, En zieh öp eigen zwaerd en dapperheid vertrouwt. Nooit heefc, o Helden! u die goede keus berouwd: in tegendeel, gij hebt der weereld' vaek doen biijken, Hoe Brit, met Gall' vereend, voor uwe magt moestwijken. Scfijdt, Bätavieren ! ftrijdt dan glorierijk alleen : Nooit hebt gij , met triurtif , door vreemde hulp geftreen. Of tracht ge in eenig rijk thans onderfland te vinden, Wilc u dan ongcveinsd met eenen Vorst verbinden, Die, door geen' nijd bezield oratrent uw Vaderland, 0ns toont wat zucht voor u zijn hart* is ingeplant. Ach ! kon mijn zwakke band , fchoon in geen' krijg bedreven, Nu aen den Batavier zijn' luister wedergeven , 'k Vloog, met hec blinkend ftael, de helfche Britten aen, Om wat ons weerltand bood manmoedig neerteflaen. Mögt dan hun laetst gedrocht geregte ftraf verwerven , Of ik, op 't bed vaii eer', voorNeerlands Vrijheid (lerven! ROTtERDAMj JAN VAN LIL, J78l. M A . A N N E D E R. L A N yj Neirlanäl roep tot Qod^ in dees henaauwde dagen^ Dat hij uw Helper zij\ u van den nood hevrijd'-^ Steun^ ßeun ook op zijn Jwlp^ zoo zult gij nkt verfagen^ In V woedend krijgsrumoer , in V heetße van den ßrijd. Hoe zeer uw vijand raasc van wrevelzuchc en fpijc, Gij moec vol fierte voor uw Vrijheid alles wagen; Grijp dan tiaar 'c fchittrend ftaal; \ is nu de regte tijd. 0 Neirland! roep tot God, in dees benaauwde dagen. Misfchien wordt, doorzijn kracht, uwsvijands vloot verflagen ; Zij vlucht van 't pekelveld, als ge overwinnaars zijt; Dan ondervindt ge op nieuw, naar 's Hemels welbehagen, Dat hij uw Helper zij, u van den nood hevrijd'. Denk, Neerland! hoe de roem der Helden niet verflijt, Maar Trump en Ruiter nog hun eigen namen dragen ; Hun lijf was aan het land, hun ziel aan God gewijd. Steun^ ßeun ook op zijn hulp, zoo zult gij niet verfagen, Hoe AAN NEDERLAND. 17^ Hoe wist een van der Werf zijn biirgers te onderfchragen , Hij biedt zieh zelf tot fpij's , als Leyden honger.lijdt: Hij tartte nood en dood, en deed hun zwijgend klagen. In V 'woeäend krijgsrmnoer-, in V heetßß van den ßrijä, Vernederd Leeuwendaal ! dat thans , door Britfche Nijd , Zoo deerlijk zijt mlsvormd, heur roofziichc moet verdragen, Te WapenJ eer men u het ligchaam openrijt; Te Wapen ! dit 's de weg om vrede te bejagen. ü Neirland! roep tot God .... BREDA, 1785. W. VAN LOÖi' M 2 VER- VERßkTERDE DRUKFEILEN. pag. reg. ßäet. lees. 82. 18. KingsberGens , KiNSBERGENSj 85. £i4. En. Öm 115- 20. maan , maan. 122. 10. Den ' Dö HS- 13- rijk ; "jk , HZ- 10, nisrplaats rustplaets 151- 4- t e te 158. 21. Hoedc Hoed 162. 9- Dappren , Dappren ■! 174. P- tuk,- 5^ tuk De ontüipten gelieve men te verfchoonejii /. 