title: Algemeene Kerkelijke geschiedenis der Christenen : Met plaaten
creator: Hamelsveld, Ijsbrand van
text: 26 KERKELIKE- im deze: befchuldiging fchijat geene gevolgen "gehtad te zIV hebben. | Hoofan. Maar kort daar na, leverde zUSERBIVUS , Bisfehop naC. G. van. Doryleum in Frygiö „ bij eene Kerkvergade- ae a7: ring, welke in ‚het jaar 448 te Konflantinopolen ; door .den Bisfchop rravianus aldaar gehouden —r werd, een klaagfchrift in, tegen EUTYCHES, met gadering verzoek, om hem daar over te hooren, omdat hif onder _ hem reeds meermalen vergeefs over zime Ketterij on- ucver. derhouden had. Op zijn verzoek werden ook de oordeeld. Brieven van CYRILLUS aan NESTORIUS- en de Oos- terfche Bisfehoppen voorgelezen, waar Op FLAVIA- mus eh de overige Bisfchoppen verklaarden, - dat het Nieeensch Geloof daar : in- goed: uitgelegd was, ge- lijk zij ook altijd geloofd hadden, ,, dat onze Hee- , FE JEZUS CHRISTUS, de eemiggeboren Zoon var » God, volkomen- God is en vwolkomen' Mensch5 „ uit eene redelijke ziel en een :ligchaam — eenswe- „, zens met den Vader naar zijne Godheid, en met 49, zöjne Moeder naar zijne Menschheid; dat cnrIs* „ tus na de Menschwording uit twee naturen,, i# „ een perfoon, (ev yum vmosarcı xaı iu mean“ ,) ;, @@n cHrıstus, &en Heer, en een Zoon is (N).” 'EUTYCHES ontboden zijnde, ontfchuldigde zich' te komen, dewijl hij vast befloten had, zijn Klooster niet te verlaten ; den‘ Bisfchop Euserius noemde hij zijnen ouden vijänd, voorts was hij bereid, hef Geloof der Niceenfche en Efezifche Waderen en de ver- (*) Act. Concil. Cpolit. a 448. in Act. Come. Chalecd det« Ju p. 110-197. in marD, Coneih, Te He GESCHIEDENTIS. 9 verklarivg van hetzelve te onderfchröven; doch als IT zii mogten dwalen, wilde hij hunne belijdenis niet Kv berispen noch onderteekenen, en flechts de Heilige Hoofdft, Schrift onderzoeken, die vaster is, dan de verkla- m C. G ringen der Kerkvaderen. Hi; voegde ’er bij, dar JA 476 hij, na de Menschwording van Gods Zoon, deine ———n notaur ,„ en wel van God, die viiesch es mensch geworden is, aanbad; het was onwaarächtig „ dat hi} leerde, dat God, her Woord, zijn vleesch van den Hemel medegebragt zou hebben ; maar dat onze Heere jezus CHRISTUS uit, twee perfonelijk wer&enigde naturen zou geworden zün, had hij bö de Vaderen niet gevonden; :hij beleed, dat de ge borene uit marıa volkamen God en volkomen mensch zij; maar nogtans gean. vleesch hebbe yan Jetzelfde. wezen met ons. Eindelijk verfcheen Eurycnes, na berhaalde. in- dagingen, maar verzeld van Soldaten, Monniken en Krügslieden van den Opperftadhowder , voor de vergadering (}) Te weten, de wermaarde gefne- (’)I. ce. pag. 149 157. (}) 4 c. Pag. 16% 92 - KERKELIKE dene en gunfteling des Keizers, CHRYSAPHIUS, was zıy zijn begunftiger „tot. wien EUTYCHES zich gewend Hoofan. had (*), en wiens’dooppeet hij zal geweest zijn (}). na C. G. Volgens een later. Schrijver ($), was hij op den Bisfchop FLAvIanus misnoegd, omdat die hem een —— gefchenk geweigerd had, toen hij het Bisfchoppeläk ambt bekomen had.- Hoe het zij, met EUTYCHES kwam. .ook. een Keizerlijke Staatsdienaar FLOREN- Tıus op de vergadering, om dezelve, op uitdruk- kelijk bevel des Keizers, bij te wonen (**). - ; Nu moesten de befchuldiger en befchuldigde "ber den in het midden der vergadering treden; 'alwaar de eerstgemelde begeerde, dat EuTYCHES niet alleeiı ... zijne belijdenis voor het tegenwoordige afleggen ; maanr ook het gene hij te voren geloofd had, ver- antwoorden zZoU. EUTYCHES was. tot.het: eerfte „ber zeid, en verklaarde, dat hij omtrent de. nätuur. van God niets durfde bepalen; dat hij carıstus en zijn ligchaam niet voor eenswezens met ons hield; voor het overige, dat hij wel wilde leeren, zoo .als de tegenwoordig zijinde Bisfchoppen; en laatftelijk ftelde hij, ,, dat onze Heer wel voor de verkeniging uit twee naturen beflaan, maar na dezelve flechts dene natuur hebbe.” Toen hij weigerde, deze en derge- lijke ftellingen te vervloeken, fprak de vergadering, re er i ee (*) Breviculus Hiflorie Eutychianistarum feu Gesta de nomine Acacii’ p. 431. in Opp. Sirmond. T. 1. (+) ıiser. Brey. cauf. Nestor. et Eutychian. C, ı1, ($) rueoran. in Chronogr. pagı 84. (**) Act. Coneil, Cpolit. I c. Di er GESCHIEDENIS 39 zonder nader met hem te handelen, het banvonnis III tegen hem uit, hoewel FLORENTIVS hem nog zocht xır te bewegen, dat hij ook na de veräeniging twee Hoofdft: naturen erkennen zou, waar tegen EurycuEs be-naC. G. weerde, dat hij daarömtrent volkomen leerde, zoo Jar 8: als CYRILLUS, ATHANASIUS, en. andere Kerkvaders, —— Thans fprak FLavianus het vonnis uit, dat EU TYCHES overtuigd was geworden, befmet te zijn met de dwalingen van VALENTINUS Ei APOLLINA- rıs; nademaal hij nu de goede leere niet wilde aan- nemen, zoo befloot de vergadering, onder tranen en zuchten, door den van hem gelasterden JEzus CHRISTUS, dat hij zijne priesterlijke waardigheid, de Kerkgemeenfchap met haar, en zijn Opzieners- ambt in het Klooster,: verbeurd had; ja dat ook allen, die voortaan met hem zouden fpreken en verkeeren „ insgeliks aan den Kerkeban onderhevig zouden zijn. Dit vonnis werd van alle aanwezende Bisfchoppen en Abten, die meestendeels ook Ouder- lingen of Kerkedienaars waren, onderteekend (*). , EUTYCHES beklaagde zich vervolgens ten fterkften eurycues over dit vonnis. Volgens hem had FLAVIANUS zij- ga ne veröordeeling met andere Bisfchoppen reeds be- dit vonnis floten, eer men hem verhoord had; de Geloofsbe- lijdenis, welke hij aanbood, was niet aangenomen;z men had hem door gefchreeuw en bedreigingen vrees aangejaagd „ en door het gemeen op ftraat voor een’ Ketter en Manicheör laten fchelden, zoo- dat (*) Acta Conc. Cpolit.1.c. p. 160-168. Brevic. Hist. Eurych. I. c. EvAGB. H. E. I. 9. TUROFAN. 4. co XI. DEEL. GC Zijnezaak hader on- derzocht. 24 KERKELIUKE dat hij, zonder de becskking der foldaten, in le vensgevaar geweest. zou zijn. Ook beklaagde hij zich, dat men zijue beroeping -of appel op het » oordeel der Bisfchoppen van Rome en Alexandrie “nier geächt, maar veel meer andere Bisfchoppen en Kloosters gedwongen had, zijn vonnis te ondertee- kenen (*). Hi) had zich namelijk op den Bis- fchop. van Rome, doch niet als, Opperften Rigter in Kerkelijke zaken, maar ook op den Bisfchop van diexandri& beroepen ,„ ja volgens het verhaal van FLORENTIUS, had hij gewenscht, dat ook de Bis- fchop varı Ferufalem Zijne zaak. op eene Kerkver- gadering onderzoeken wilde, Tegen het een en an- der bragten rLavıanus en zijne Bisfchoppen in, dat EUTYCHES geweigerd had , zich voor de vergade- zing te ftellen; en eindelijk niet verfchenen was, dan met eene bende Monniken en Soldaten; dat hij met ge Monniken had zamengefpannen, waar door on«- zusten ontftaan moesten; ook ontkenden zij, dat hij zich op andere Bisfchoppen of Kerkvergaderingen beroepen had, Dewijl EUTYCHES zijne klagten aan het Keizerlijke Hof gebragt had, gaf de Keizer in het jaar 449 last; dat men zijne zaak nader zou onderzoeken. Ten dien einde kwamen , in tegenwoordigheid van drie Kei- zerlijke Staatsdienaars, FLAVIANuS en 33 andere Bis- fehoppen te Komfantinopolen in hetzelfde jaar bijeen, 0m - (*) Libellus Confesfionis Eutychis ad Synod. Ephefine in det. Concil. Chalcedon. Act. 1. P. 98-106. EUTYCIUS Epist. ad Leon. Opp. Leon. M.T. I. 2. 739. GESCHIEDENES. 35 om de bezwaren te hooren , en weg te nemen, IIE welke drie Monniken uit het Klooster van zury- BOER CHES, in zijn’ naam, (omdat. hij, als in den Ker- Hoofäft.; keban ziinde, niet zelf verfchijnen mogt,) voordroe- ma C. G. ‚gen, Bij onderzoek bleek, dat de handelingen der . 470 Kerkvergadering niet vervalscht waren, 200 als EU- ————m TYCHES geklaagd had, maar wel dat het over. hem gevelde vonnis reeds voor de bij&enkomst dier ver- gadering was ontworpen en opgefteld, en dat FLa- vianus geweigerd had, zijne Geloofsbelijdenis aan te nemen, Het moet zeker ieder een bevreemden, daar cy- Aanmer- sirLus van Alexandrie geleerd had, dat ’er in „n& over CHRISTUS maar edne natuur zij, hoewel hij nasuur gurycurs en perfoon in dezelfde beteekenis nam, daar zün vriend Akacıus, Bisfchop van Melitene, insgeliks op deze leerwijze aandrong, omdat zij hem de ge- fchiktfte voorkwam, om de gewaande Ketterij van NESTORIUS te vermijden, en daar hetzelfle oogmerk ook plaars had bij EurtycHes; dat men hem niet ge- vraagd heeft, in; welken zin hij zijne uitdrukkingen zam, te meer, omdat hij naauwliiks zichzelven zal verftaan hebben; trouwens, het gene zijne partijän hem toedichtten, dat hij cene vermenging en verändering der beide naturen in CHrRIsTUs uitgedacht, de men- fehelijke natuur werkelijk vernietigd, hem dus flechts een fchijnligchaam toegefchreven zou hebben , en wat daar voorts uit volgen mogt, heeft hij nooit voor het zijue erkend ; veel meer beleed hij curıs« Tus, als een’ volkomen mensch, en zijne mensch- wording zonder cenige verändering en verwisfe- Ca ling 36 KERKELIKE Yı ding (*). Maar men was van weörskanten alleen BOEK bedacht, om kwade gevolgen te trekken, en daar Hoofdg, paar te oordeelen, zoo deed EurvcuEs met de leer na C. G- der fwee naturen, zoo ging men ook met hem te zur 22 werk. Men kon zijne uitdrukking van eene natuur — in hem te minder verdragen, omdat hij ook ontken= de, dat cHRISTUS naar zijne menfchelijke natuur met ons van hetzelfde wezen is, waar mede hij ech- ter misfchien alleen de voortreffelijkheid van CHRIS- rus menfchelijke natuur wilde aanduiden, De Patri- De veröordeeling van eenen Abt van middelmatig archen “ ganzien in de Kerk zou nooit zoo treurige gevolgen vanRome a j k = en Alex- gehad hebben, indien niet de beide Patriärchen LEO andricne- de Groote van Rome, en DIOSKORUS van Alexan= mendeel _,... in het ge."drik, daar in deel genomen hadden. EUTYCHES fchil, had aan LEO gefchreven, en hem zijne Geloofsbelij -denis overgezonden (}). Ook fchreef Keizer THEO= posıus aan denzelven over deze zaak. LEO, geene genoegzame ophelderingen bekomende „ beklaagde ‚zich deswegens aan den Patriärch rLAvIanus ($), die hem echter reeds gefchreven had, maar welke Brief hem te laat ter hand gekomen was (**). Even- wel kan men niet bewijzen, dat FrLAvıAanus den Röomfchen Bisfchop, als hoogften Kerkelijken Rig- ‚ter, de zaak van EUTYCHES hebbe voorgedragen, (*) Epist. ad Leon. M. pag. 740. Confesf. fidei pag. 742. in Opp. Leon. M. Tom. 1. | (t) Ep. XAl. inter Leonis Epistt. p. 739. ($) Ep. XXI. ad Flavian. Ep. XXIV. ad Theodss. (**) Ep. ÄXlI. inser Leon. Epistt. GESCHIEDEN#ES. rn geliik fommige Roomschgezinde Schrijvers gewild KH hebben; ook behoeft men zich, de.gefteldheid dezer er üjden overwegende , niet te bevreemden, dat. PE- Hoofdft; TRUS CHRYSOLOGUS , Bisfchop van -Ravenna, aan a €. G. . wien EUTYCHES insgelijks gefchreven had, hem Er 476. raadde (*), te luifteren naar het gene de Paus van ———n, Rome, (Papa Romane Civitatis, ) hem gefchreven had, dewijl de Heilige peTrus.nog fteeds op zijnen Stoel leefde, en de voorzitting had. Maar de Alexandrynfche Patriärch, DIOSKORUS, had zijne bijzondere inzichten. Tegen alle Kerke- liike inrichtingen aan, en beledigend voor den Patriärch varı Konfantinopolen, en deszelfs Sijnode, herftelde hij , eigener gezag, EUTYCHES: in zijn Ouderlings- ambt en waardigheid van Abt (}). Hi trok zich dus openlijk de zaak van EUTYCHES aan, en fommign | hebben zelfs in later tijd gegist, dat EUTvCHES te, voorfchijn moest treden, om allen, wien de voop=it..i = dragt van CyRiLLus mishaagde, Us Nestoriänen se kunnen behandelen. 7 Het Keizerlijke. klof ftelde meer er eene poging Pogingen ‚te werk, om dit twistvuur te dempen, maar ver- a: geefs. Men deed eenen voorflag, dat FLAVIANYS zich zou vergenoegen, indien EUTycues het Gelogf ‚van Nicea aannam, maar deze ‚Bisfchop wachtte zich wel, zoo veel ruimte aan iemand te laten, die ‚als (*) Ep. xxV. inter Epistt. ER Mm. (+) Epist. Concil. Chalcedon. ad Valentin. et ‚Mar. ‚ian. Impp. in Aect.,Concil, Chalcedon. : Act. 111. 2% aarpumy Tom. Hapag. 379% . 0.302000 ©. # C3 “ RERKELHKE jll als Ketter befchuldigd was geworden (*). Ook BOER Tehfint de Keizer- aa FLAVIANDS züne Gelöofsbe- Hoofan. Hderis afgevorderd te hebben‘, welke LirerArtus (+) na C. G. bewaard heeft ; in ‘dezelve belijdt ‘deze Bisfchop on- eg 3 der anderen , dat cHRısTus wit Iwee nafuren, Wa‘ u Het anndemen van Zn vleesch "uit de Heil. Maägd ‘en zijne Menschwording ,„ in &@n 'Perfoon , ‘&en 'cHristus, Zoon en Heer is. ';, Doch,” voegt Yij ’er bij, ,, wij ontkennen niet, ‘dat men ook eöße ., nätuur van God, het Woord, maar ‘die vleesch as. en mensch geworden is, zegken kan.” Zoo ma ‘waren de beide partijän bij elkänderen , gdltik ‘ook in den Nestoriäanfchen twist het’ geval geweest Wa, -mährhet gelustte hun nier, zulks te erkennen.. EenKerk- Het Hof’ zou misfchien verflandig gedäan hebbeit, ee indie het’aan de beide partijön het filzwijgen had op- fchreven "gelegd „ maar deBisfchoppen waren al lang ongewoon, te Efeze.yich het Ailzwiigen te Iaten gebieden, vooräl wäh Speer. zij met Sijnodale befluiten' 'gewäpend waren. ELAVIANUS en zijne vrienden drongen aan op vol- ‘trekking”van "het "vohnis, waar tegen: kuürYerESs en " -Biöskorus- defie algemeene, ( Oecimenifche,) Kerk- 'vergadering begeetden. De genegenheid van her Höf "willtede 'huntie 'begeerte in, en THEODOSIUS befchreef DMRE vergaderirig te: Efeze tegen ven eerften Augis- | Yls x +) Imperator. Epist. ad Synod. äh II. in Act. Concil. Chalced. Act. T: p. 77. 1. ce. (+) In Breviar, Cap. 11. in Lapneı 'Coreil. Tai V ‚pag.' 756. Zij-ftaat ook in de ’oudfle Handelingen der Kerkvergadering van Chalcedon Laie. Coheil.T. IV. pri, „2 u .. Pu GESCHIEDENIS. 89 sus van het jaar 449. In eenen Brief aa npiosko- I rus belastte hij hem, om zich ‚met tien Metrops: ar litanen, en tien andere geleerde en’ godzalige Bis pyoofdft, fchoppen uit zijn Kerspel, in die flad te laten vim mC. G. den. Maar daartegen wilde de Keizer, dat THEo- Kar ih DORETUS, die buitendien, zonder 'Keizerlijk bevel’; ziine ftad Cyrus niet verlaten. mogt, niet anders zu toegelaten worden, dan wanneer de geheele vergad® --. ring hem begeerde. Dewijl de Keizer ook vernös men had, dat vele..Abten en ‘andere Katholijke. Christenen in het Oosten met fommige Nestori: aansch gezinde ‚Bisfehoppen te ftrijden -hadden „ -bei val hij, dat de Abt Barsumas, een zeer godzalig en regtzinnig man, als plaatsvervanger der overig@ Abten, de vergadering, met regt van Disfchop, zou bijwonen, hetwelk hij ook aan BARSUMAS zelven fchreef. Nog een Brief des Keizers'iaan DIosko- Rus, en een dergelüke aan 'Juvenauıs; Bisfchop van Ferufalem, zeide duidelijk , dat THEODORETUI werd uitgefloten; omdat hij tegen eyrıLLus gelchrei ven had. Ook werd aan nıoskorlss het Voorzie terfchap opgedragen ,„ opdat zich geen'aanhanger vadi NESTORIUS daar'toei..mogt indringen. -Tevens bei noemde de Keizer rwee Staatsdienaars, ELPIDIUS en EuLocius, om de vergadering bij te wonen, ende Procon/ul kreeg bevel, om hun allen noodigen bij‘ ftand te- verleenen :(*). . Vreemd '(*) rmeopor. Epistt. ad Dioscor. P.72 ,76,80.ejusd. Ep. ad Barfum. ad Elpid, et 'PiocH p. 76-78. in ach, - Concil. Chalced. ‘ap. ward. T. II. LiseRdr, im Breviar! C. 12. zvaca. H.ZiL. 1.0.9, 100: 00 00% 0) C4 40 "KERKELIKE MI ..: Vreemd was het gedrag van. den Roomfchen Bis- iv fchop LEO, bij deze gelegenheid. Daar zedert meer Hoofdf, dan vijfig jaren:de Bisfchoppen van Rome en Alex- na C. G. andrie de handen in cen hadden 'geflagen, om dien Jar 478. van Äonflantinopolen te vernederen, en ook daadlijk . meer dan eenen:van dezelven doen vallen, daar ver- Gedrag genigde hij zich nu met dien van Konfantinope- van den Room- /en, tegen den: Alexandrynfchen ; LEO zelf was zn een vriend geweest van CYRILLUS; maarı thans bij ı. was hij tegen EUTYCHES ingenomen , die wel: verder gelegen fcheen te gaan,-dan CyRiLLUus, maar in zijnen ijver id. tegen NESTORIUS met hem over&enkwam ; dech FLAVIANUS, de Bisfehop van ÄKonflantinopslen ,„ had zich tot dien van Rome gewend, en ‚hem in dezen twist te hulp geroepen, waar tegen DIOSKORUS, die zich verbeeldde, hem niet noodig te hebben, hem verönächtzaamd had, Hos het zij;, LEO noenıde EUTYCHES eenen-demmen en hoogmoedigen Ketterz - evenwel fchreef hi; aan FLAvIANUS (*), mel, zou barmhartigheid jegens hem kunnen gebruiken , als hj var zijne--lasteringen, ‘zoo -als hij zijne leere noemde, berouw had, en die mondelijk en; fchrif telijk vervlockte. Ook.hield hij.-eeme 'nieuwe Kerks vergadering noodeloos. Toen- echter "THEODOSIUS hem de uitfchrijving der vergadering toezond,: om* fchuldigde hij zich wel, dat hij niet in perfüon ko tegenwoordig zijn, deels, omdat zulks ‘ongewoon was ; dit voorregt-had namelijk de trotsheid der Room- . [ehe Bisfchoppen zich reeds voor lang aangematigd, dat zij, als Vorften, hunne Gezanten op zoodanige (*) Ep. XXVII..7. I. Oppı px 835% .: vers i) GESCHIEDENTS. 41 “Vergaderingen zonden ; deels’; omdar'de ongelükkige Ir ‚tijdsömftandigheden in Italie zulks niet töelieten; Kv v mmaar tevens fchreef hij aan den Keizer en deszeifs Hoofäfl, ‚Zusfer PULCHERIA, dat hij den Bisfehop” jurfvs‘, aa C. G. eenen Ouderling, en eenen Diäken, näer de‘ Sfjno- jr ec -de zou afzenden, die in zijne plaats zich even regtvaardig als goedertieren gedragen zouden. Te ‚gelijk beriep hij zich op zijnen Brief aan FLAVIA- nus, in welken hij over het 'Geloof der Katholifke -Kerk aangaande de menschwording van CHRISTUS 'breedvoerig gefchreven had (*). Wat LEo met deze verhandeling over de mensch- Verrich- wording van cHrısTus eigenlik'"bedoeld hebbe, is re niet met zekerheid te bepalen, ten zij hij 'daar doÖr gadering , zün gezag heeft willen ftaven,' indien dezelve’ ge die de canonizeerd werd, en men allengs zich gewende', Koh roovers- om: de voorfchriften 'en beflisfingen over het Geloof Synode varı den Roomfchen Stoel te "öitvangen eh aan 'te er Fi nemen. Hoe het zij, voor de ‘vergadering te Zfeze was alle zijne moeite met dit fchrijven verloren, Zij nam'in. Augustus des jaars 449, onder' voör- zitting van DIOSKORUS,. ook’ in tegenwöördigheid der drie overige Oosterfche’ Patriärchen, de: Ge- zanten van den Roomfehen „. ( die! volgens LIBERA- tus (}) in het eerst het voorzitterfchap aan DI- OSKORUS betwistten,) en, van verre over de 400 andere eenen Ur Men las wel ‚ ‘genen (*) De bedoelde Brief is Epist.: XXVIII. pag. 8or- 838. voorts zie-men Epis?. XXIX. ad Theod. XXXVIIL. #3 eund. XXX. ad Pulcher. (+) lc. Cap iz, C5 42 KERKELYKE IH eemen:Brief vanı2,EP, aan. deze; vergadering voor (*), IT wagr: in; hij de vrijheid nam van te. zeggen ,: dat -de Hoofatt, ‚Keizer, aan de Goddelijke voorfchriften zoo. veel cer- m C. G. bied,bewezen had,,.dat hij als het ware yan PETRUS Pd us zelven had willen weten, hoe men. cHrIsTus belij- ‚den moest , waar bij bij zich ‚beriep op zijnen uit- ‚voerigen Brief aan, rLAvIanus „ maar deze, hoe .zeer, ook zijne afgevaarliigden daar ;op ‚aandtongen, mogt ‚niet ‚voorgelezen worden (+)... Integendeel werd „EUTYCHES binnengelaten, die‘ zijn verzoek- fchrift aan de vergadering overleverdg; ;waar in hij over geledene, vervolging, ‚klaagde ,: zijne, Geloofsbe- Hjdenis afleide, overüenltemmende mer die var :Vi- ‚Fee, .en' verzocht om een nader onderzoek van zijne zaak ('$). ‚Nu begeerde. FLAytanus, dat. ook. de befchuldiger van BUTYCHES, EUSEBIUS,. zou bin- 'nengelaten worden; maar.de. Staatsdienaar "ELPIDIUS ‚weigerde zulks toe.te laten, omdat. hij, als Rigter „gEZeten: hebbende op .de ‚voorgaande.-Sijnöle te Kon- flantingpolen, volgens Keizerlijk bevel,' thans :niet medelpreken mogt (**). Als vervolgens: ide ‘hande- Hlingen,van die Sijnode ‚werden voorgelezen., "berstte ‚de, partijdigheid der, tegenwoordig zijnde Bisfchop- ‚pen: wit, Bi. de plants, :wagr EUSEBLUS Aal EUTY- ir je) NE BR CHES OC*) LEON.M. Ep. XXXTIH. ver in Ad: Conöil, Chal- uw. ap. Hxroı Z.c. Pag. 19. (+) teon. M. Ep. XLIV. Act. Syn. PR in Act. Pa Chalced. I. c. paga 109, '256. | | .k&) Act. Synod, a dB. ce PR. 97. ” a, 105. 2 * . .-. dein BR .“ CF RT TR EN fr GESCHIEDENIS. Pe cars gerraagd had: of hij zobee maruren wa.de IM menschwording - geloofde? fchresuwde: de vergade- Kır ring: „, Voort met Eusws1us! ‚verbrandthem } bij Hoofdft, „, moet levende branden!:'hij möet “in twed 'dselen fa C» G. ‚„, gedeeld worden! Zoo als hij'gedeeid::heeft, ba. FT 47% „, hoort hij gedeeld te worden!” »En‘ als! DIosKo- — rus de Bisfchoppen vraagde: of hun: de leer‘ van twee matüren. verdragelijk.-voorkwam ? riepen @lj Anathema over den genen, die.ze beweeren. wilde. EUTYCcHEs bezwaarde zich over het vervalfchen der handelingen:. der beide voorgaunde Sijnoden, die voorgelezen wären; FLAVIANUS,' daar! op''door:Ht- OSKORUS ter - veräntwoording: -opgeroepen , ‚zweeg hier op wit hoofde van hiet'Keizerlijk verbod. -T'hans werden de’ ftemmen ider”Bisfehoppen''over Het ‚leer- ftelfel Yan BUTYCcHES opgenomen; en allen oordeel- den, dat men hem weder in: zijme ambten- heffteleh moest. Ook werden de, .Monniken van zijn ''Kloos- ter:weder in de Kerkgemeenfchap‘ aangenonien. „Hier op ftelde DIosKorus 'het volgend befluit voor: "De- will: FEAVIANUS ei EuseBıvs Alzins- hef'-AGeloof veränderd , "em vele ergernis’en offrust in ‘alle Geniten- ten gefticht hadden , 200‘ verdienen zij, volgens de Teeds te Nicedien ‚Zfeze op: zulkeiovertredingeh vast- geltelde ftraffen „ hunne:'Bisdommen te verließen. Alle de "Bisfchoppen, die ;regt!'van fternnien. had, namen dit. befluit over; -alleet‘ dei Roomfcha Yafge- vaardigden [praken ’er tegen. Maar FLAvIAnus beriep zich op hunnen Bisfchop ., en een door hem.op‘ nieuw te houden Kerkvergadering (*). ' 0... ( Zoo (*) Act. Coneil.- Ephes k‘c. p: 161, 213, 253. A.Eo Epist. m BOEK Hoofdft. na C. G. Jaar 476. tot. 622. 44 KERKELIKE, „Zoo .verhalen . de. fchrifteliike bandelingen dezer Kerkvergadering de:wending, welke de zaak var BUTYCHES op: dezelve. naur; maar toen dezelve na- derhand op de vergadering. te Chalceden gelezen werden, alwaar de Bisfchoppen meer vrijheid had- den „van ‚fpreken, kwamen de gewelddadigheden voor-den :dag, voor, welken zij blootgeftaan hadden, In vrees gebragt door,de „Soldaten, door..de Mon- niken ,„. die BARSUMAS verzelden, en: het ‚gemeen, herwelk de Kerk ompingde, hadden zij- alle voor- ftellen van. DIOSKORUS,„.als Zoo vele wetten , moeten aannemen, . Niet, eens. werd hun toegeftaan:, aantee- kening te houden- van..het gene voorvies Zi; wer- den genoodzaakt. te teekenen „. het .‚gene-hun voor- gelegd werd, .ofi.tet.den:;avoud in de. Kerk opge- ‚floten.. Velg Bisfchoppen vielen DIOSKoRUS te voet, toenhij; het.vonnis: tegem -FLAVIANUS :-liet :oplezen, .hem biddende „ zulke onfegtvaardigheid' niet te ple- gen ,.ınaar hjj riep.,de Krügsbevelhebbers binnen ; de Proconful: zelf verlcheenz;: Soldaten en: Monniken, ‚met.’kettingen „ zwaarden en ftokken,: drongen de Kerk in,,‚en: niemand ;zoo. koen, die:Jlauger : durfde te wederftaan (*)'3.een der afgeväardigden van LEQ ;moest heimelijk'' ontylugten „ om .niet.tot om ‚dertegkening van. het. vonnis over FUAVIANUS ge- ‚dwongen- te, wordem-.(+)... Het geweld: was :zoo gröot;- dat het FLAvIaNus ;het leven..kostte. Een ee | or j | Bi» "M.: Epesz. XLIIL. XLIV. wiserAr. C. 19. 00:00 1.% (*) Act. Concil. Chalced. Act: 1; px 213. |. Ct) ıeo M. Ep. XLIV. XLV. XLVI. XCV, Lise- RAT. GESCHIEDENIS. 45 Bisfchop zeide op de vergadering van Chalcedon (*): IM „„ BARSUMAS heeft FLAVIANUS vermoord; hij rip: BOrK Sia dem dood! en kort daar op fchreeuwden de Hoofdit. Bisfchoppen; werpt den moorder BARsumas uit!” uaC. Men noemde toen ook nog anderen, als zijne JB 470n, tot 622% moordenaars. Volgens THEOFANES, hoewel die eerst na eenige eeuwen gefchreven heeft (+), zal hem DIOSKoRUS aan handen en voeten geflagen heb- ben, waar op FLAVIAnus op den’ derden dag ge- ftorven zou zijn. Het waarfchijneltjkst is, dat hij onder het gewoel mishandeld zijnde, kort daar na overleden is. En dus waarlijk fchijnt de naam van Struikroovers- of Moordenaars -Vergadering , wel- ken men aan deze Kerkvergadering gegeven heeft ($). in de daad aan dezelve toe te komen. Nu had pıoskorus zijn oogmerk bereikt, daar Gevol- de leer van iwee naturen in CHRISTus, na de 8°" van menschwording, door eene algemeene Kerkvergade- nn s gadering. ring veröordeeld was; ook had hij niet verzuimd, behalven FLAVIANuUS en EUSEBIUS, 00k THEODO- RETUS, hoe zeer deze bij de vergadering niet had kunnen tegenwoordig zijn, uit hoofde van het Kei- zerlük bevel, te laten afzetten, ja, 'geliik deze Bis- fchop verhaalt, men had, om dit oogmerk te berei- ken, RAT. Brey. Cap. 12. Evacr. H. E. Libr. I. Cap. 10 raosp, in Chhron. ap. canıs. T. I. Lect. Ant. p. 304. (*) Act. IV. pag: 424. (+) In Chronograph. pag. 86. “ (S) ewodos Ansgınn , latrocinium Ephefinum bij LEO Ep. XIV. pag. 1077. II BOEK XIV Hoofdtt, ua C. G. Jaar 476, tot 622, nn LEO ver- zet zich tegen de befluiten dier ver- gadering. 46 .KERKELVKE ken, zelfs veel geld, waarfchijnlijk. ten Hove, be- fteed (* ). Insgeliiks waren DoMNUS en IBAS, Bisfehuppen van Amtiöchje ‚en Edesfa, en meer an- deren, omdat zij) de Anathematismen vau CYRILLUS verwierpen, van hunne waardigheid beroofd (}). je deze maatregelen werden vervolgens van den Keizer THEODoSıuUs bevestigd, door eene wet, in welke tevens de fchriften van NESTORIUS en THE£O» DORETUS verboden, en ten vure veröordeeld wer- den. Ejk, die *er tegen handelen, en zulke Ketters dulden, of hun bijeenkomften toelaten zou, bedreigt de Keizer met ballingfchap ($). Maar de overwonnene partij- had in het Westen een’ fterken fteun aan den Roomfchen Bisfchop LEO den Grooten. Deze, misnoegd, omdat men aan zijine afgevaardigden de voorzitting geweigerd, en ziinen Brief aan FLAvIAanus niet gelezen had, be- klaagde zich met eenen Brief bij den Keizer THEO- posıus, en de Keizerin puLcHerla (**), over de geweldenarijän te Zfeze gepleegd, en, verzocht den Keizer, het Katholijk Geloof te befchermen , en eene algemeene Kerkvergadering in Zzali& bijeen te TO&- pen; ja zelfs hield hij eene vergadering te Rome, | in (*) THEoDORET. Äp. CXIII. CXVI. CXLV. (+) rmeovorer. Ep. CXLVII. Concil. Chalced. Act. IX. zp. HARD. Pag. Sol, | ($) Men leest deze wet in eene dubbele zeer ver- fchillende Latijnfche Vertaling in Aer. Conc. Chalced. P. III. C. 8. ap. uano. Act. Conc. V. f. Cpol. II. ap. eunde T. UI. p. 105. (**) Ep. XLIlI. XLIV. XLVe GESCHIEDENIS.. in welke hij al wat te Zfeze befloten was, voor IH nietig en van ‘onwaarde deed verklaren (*). Om SOry dezen tüd kwam VALENTINIAAN, Keizer varı..het Hoofdft, ‘Westen, met de Keizerinnen GALLA PLACIDIA, en RC @ LICINIA EUDOxIA te Rome, "waar zij den Gods- Jh! m dienst in de Pieserskerk bijwoonden. LEO viel hun —— hier met vele andere Bisfchoppen te voet, en bad met tranen om hunne voorfpraak .bjj TAEODoSIUS. Zi) fchreven ook werkelijk aan hem (}), maar: het antwoord van dezen Vorst toonde, dat hij op nieuw het verrichte in de vergadering: te. Bfeze goedkeurde ($). Nog fchreef LEO aan de Ge- meente, Geesteliikheid, en Monniken te Konfanti= nopolen,, die grootendeels met-de Zfezifche Kerkver- gadering te onvrede waren, om hen in deze ge zindheid te verfterken (**), en den nieuwen Pa triärch ANAToLIUsS aldaar, wilde hij niet erkennen, voordat deze eene Geloofsbelijdenis had opgefteld , die met zijuen Brief aan FLAvIanus over&enftem- de (}}f). Maar aan den anderen kant fprak pIos- sorus den ban over den Bisfchop LEO uit ($$), hoe- (*) mırar. Diacon. Roman. Epist. ad Pulcher. inter Epistt. Leonis XLVI. ıeon. Zpist. LXI. LXIX. ioe- RATUS !. c. Cap. 12. (+) Inter Epistt. Leonis Epist, LY-LVIN. ($) 2 c. Epist. LXU-LXIV. (**) Ep. L.LI.LIX. (tt) Zp. LXIX. LXX. ($$) Lidell. Theod. Diac. Alex. contra Diosc. exhib. in Act. Concil. Chalced. Act. Ul. p. 324. Ep. Concil, Chaked, ad Valentin. et Marcian. Impp. ibid. p- 37% 48 -KERKELIJKE 1 hoewel hij niet beletten kon, dat de meeste Afiäti- BOEFX ‚/che Bisfchoppen de andere partij 'aanhingen. Hocfdft. .Midden onder deze verwarringen overldeed THEO- na C. G. posıus in het jaar 450. MARCIANUS,, die met ’sKei- au A 2zers Zuster PULCHERIA trouwde, en hem opvolg- de, was van eene andere gezindheid, en LEO kreeg bedient nu ten Hove den meesten invloeed. MARCIANUS het Hof gaf hem kennis van zijne komst tot den troon, en doorhet van zijn voornemen, om op nieuw- eene Kerkver- overlij- i : pr den van vergadering te houden, welke zich naar zijne Ge- THEoDo- -loofsbelijdenis zou fchikken (*). Ook fchreef hem Opel de Purcueria (+), dat anartoLıus zinen Brief aan gingvan -FLAVIAnus onderteekend had. LEQ, die hier mede reg zeer in zijnen fchik was, wilde nogtans niet, dat “ men op de aanftaande vergadering nieuwe onderzoe- kingen over de leere zou ondernemen „ welke hij meende, dat genoegzaam verklaard was , doelende op zijnen Brief aan. rLavıanus, aan welken Brief hij geern een meerder gezag wilde gegeven hebben ($). Dewijl de vergadering buiten /rali? zou gehouden worden, begon hij ’er zelfs minder op aän te dringen, en ze voor overtollig aan te merken, maar ftond ’er fterk op, dat de Bisfchoppen van de partij varı DIOSKORUS, die berouw hadden, over hun gedrag, door zijne afgevaardigden en ANATOLIUs, met de Kerk verzoend zouden worden, ja hij verklaarde, op eenen gebiedenden toon „ dat de voornaamften van (*) zeon. Episee. LXXIIL LXXVI. ct) 2. c. Epist. LXXVIU. ($) Epise. LXXXLU. LXXXKII XC. XCIV. GESCHIEDENIS. ,9€ van deze Bis{fchoppen. aan: het-onderzoek. van den 11 Apostolifchen Stoel moester overgelaten worden (*), BOER Ondertusfchen fchreef marcıanus tegen het jaar Hoofdff. 451 eene Kerkvergadering te Nicea in Bithynie uit, na C. G. welke hij echter naar Chalcedon: verleide als digter u 476. bij Xorflantinopolen,, omdat hij zelf op dezelve. te- genwoordig wilde wezen (}), ook wilde puLcHE- a. rıa de . vergadering bijwonen. :LEO benoemde tot Cha zime afgevaardigden de Bisfchoppen LUCENTIUS van Cedon Asculum „ en pascHAsınus'van Ziüybeum, als ook de Ouderlingen BASILIus en BoNIracıus, ' Aan de vergadering zelve fchreef hij ($), dat de Keizer aan den Stoel-van PETRUS: de :behoorliike eer bewe- zen had, . door ook hem te noodigen; in zijne.plaats zouden zijne afgevaardigden het Voorzitterfchap waarnemen 5 alleen de Bisfchoppen moesten de dwä- lenden niet tegen het van God ingegeven Geloof la- ten ftrjden; het was toch..niet geöorloofd iet te verdedigen, het gene niet geloofd mogt worden; „, nademaal hij, in zijnen. Brief aan FLAvIAnUs, '„, volgens de getuigenisfen der fchrift, op het ,„, breedvoerigst en duidelijkst aangewezen had, ‚wat „, men van de menschwording van CHRISTUS te ge- „, looven hebbe.” Deze vergadering te Chalcedon beftond, uit onge- Handes - vaar % (*) Epise.- LXXXIUO. LXXXV, (}) marcıanı Epist, ad omnes Episc. et Anatol. in Act. Concil. Chale. p. 45, ejwsd. Ep. ad Synod. Nicen. P- 49. LIBERAT. C. 12. Evacr. H. E. Il. ı, ($) Act. Concil. Chaled. 1. ep 48. Äl. Dee. D. go KERKELIK'E: III vaar 630, meest allen-Oosterfche: Bisfchoppen, ook Pre waren.’er verfcheidene : Keizerlijke Staatsdienaars en Hoofat. Bevelhebbers tegenwoordig, die alle gezag var het naC. G. Voorzitterfchap oefenden; ook merkten de afgevaar« = Ei digden van LEO fpoedig, dat, alhoewel men hun den eerften rang gaf, de vergadering evenwel geene Hingen de- beyejen van hunnen Bisfchop zoude aannemen. Ver- zer ver- gadering. geefs zochten zij, volgens hunnen last, te verhinde- ren, dat DIOSRORUS in de vergadering zitting nam. Hij werd terftond door Eusesius van. Doryleum be=- fchuldigd over alles, wat- hij te Z/eze doorgedron«- gen had; waar op hij antwoordde, dat- hij niet -meer gedaan had, dan de overige. Bisfchoppeni, die het verhandelde ook onderteekend. hadden, gelijk- de Keizer het ook zelf had goedgekeurd en bevestigd, Bij deze gelegenheid werden de handelingen der: ver- -gaderingen van Zfeze en Konflantinopolen. voorge- lezen. Op voorftel der Staatsdienaars verfcheen ook MTHEODORETUS „ dien men te Zfeze afgezet had, ‚om zijn regt van zitfing te beweereh, De Zgypti- fehe en andere mer. hen verbondene Bisfchoppen, wilden hem niet toelaten, maar de overige Aziati- fehen verklaarden zich ijverig voor hem; en ‚zoo onftuimig liep het gelchreeuw deswegens ,„ dat de Staatsdienaars ter naauwernood de. rust herftellen konden, door de aanmerking, dat zulk een getier weinig voor Bisfchoppen paste. Eene andere op- fchudding ontftond over het leerftelfel van cyrıL- Lus, eindeliik werd, niettegenftaande alle moeite van DIOSKORUS, de leerwijze van allen goedge- keurd, welke rLavianus te Konfßantinopolen ge- bruikt GESECHIEPENENS. Pr bruikt had, en nu 'ftelden de. Stantsbedienden de IE volgende uitfpraak voor: Dewijl. ruavıanus en BOEK j XIV EUseBIus onregtvaardig waren afgezet, behoorden Hoofdlt. gok DIOSKORUS , JUVENALIS, Bisfchop van Feru- maC. G. falm, en andere Bisfchoppen, die daar een hoofd- Ju u gandeel aan gehad hadden, hunne: ambten te ver- ——— liezen, Alle‘. de Oosterfche Bisfchoppen : ftemden terftond dit voorftel toe, en fchreeuwden: „, CHRIS- Tus heeft den moordenaar DIOSKoRuSs afgezet!” Nog begeerden de Staatsdienaars, dat elke Bisfchop zijne Geloofsbelijdenis vrij zou opftellen, doch tevens her« innerden zij, dat de Keizer fteeds bij het: leerftelfel der Oecumenifche of algemeene Kerkvergaderingen, en der Kerkvaderen, waar onder dok cyRILLus en LEO genoemd werden, ftandvastig blijven zou (*). In de sweede Handeling, (weafıs „) of Zitting, begeerden de Staatsbedienden en Bevelhebbers, wier getal nog vermeerderd was, dat thans het Geloof, over&enftemmend met alle de Vaderen, mogt vast- gefteld worden. Maar de Bisfchoppen verzekerden „ dat eene nieuwe verklaring daarömtrent onnoodig was, dat zij in het bijzonder allen den Brief var LEO aan FLAVIANUS- onderteekend. hadden. Ook weigerden zij eetie Commisfie te benoemen, om el- kanderen over het Geloof te verftaan. Daar tegen werd de Nicenisch» Konfantinopolitaanfche Geloofs- belijidenis, de vermaarde Brieven van CYRILLUS aan NESTORIUS EN JOANNES van Antiöchiö, als ook de meergemelde Brief van LEO voorgelezen. Op elk van (*) Concil. Chalced. Actio 1.p. 53-273- Da ın BDER. XIV Hoofdft. nıC. G. Jaar 476. kot 622, x KERKELIKE varı deze ftukken: gaven de Bisfchöppen hunne to ftemming , onder anderen met deze woorden: „,Dat „, is het Geloof der KÄatholijken! in dit Geloof ,, zijn wij gedoopt! zoo heeft de zalige cYRILLus „„ geleerd! zoo gelooft de Vader, (Papa,) LEo! „„ Anathema hen, die niet zoo gelooft! PETRÜüS y, heeft overluid door LEO zoo gefproken!” Even- wel waren ’er eetige Bisfchoppen uit Zllyricum en Palefina, die twijfelden, of LEoen CYRILLUuSs wel geheel overöenftemden, maar zij werden var den grooten hoop overfehreeuwd. Mir toen de vraag ter tafel kwam, hoe men met: de Bisfchoppen moest handelen, die de vergadering te Zfeze uitgemaäkt hadden, ontftond' ’er een woedend leven. Sommi- gen meenden, zij behoorden allen, zeifs DIosko- Rus, in hunne waardigheden te" bliiven, omdat zij allen gefeild hadden; maar de meesten fchreeuwden: De Ketter, de Jood, pı6skorus, moet volftrekt uit het land gebannen worden! Niet zonder moei- ten bragten de Staatsdienaars het zoo: ver, dat men de beflisfing omtrent het Geloof .nög ange dagen zou uitftellen (*).' Ä Bij de derde Zitting waren zij niet tegenwoor- dig, daaröm hadden de afgevaardigden van LEO daar bij uirdrukkelijk de voorzitting. Thans hield men zich bezig met een onderzoek over het gedrag varı DIOSKORUS, tegen wien niet alleen door den Bis- fchop EuSEBIus, mäar ook door. verfcheidene Ker« kedienaren „ Ouderlingen ,„ en andere perfonen van Alex- (*) Actio Il, pag. 273-309 | GESCHIEDENIS. 5 Alexandriö „. heyige befchuldigingen werden inge- II bragt, van allerlei gewelddadigheden, zelfs moor- ZIv den, geldäfpersfingen, en onkuischheid, waar van goofdft. ook de ftraatliedjes te Alexandriö gewaagden; hij naC. G. had, door gelduitdeelingen, gepoogd „ zich Heer kur 1% varı Egypte te maken; de Heilige Drieöenheid ge- ——— lasterd; de erfgenamen van cyrıLLus uitgeplunderd en vervolgd. enz. Alle deze befchuldigingen wer- den wel niet behoorlijk onderzocht, maar zijne ge- heele Gelfchiedenis getuigt, dat hij een booswicht geweest is. Hij werd driemaall voor de Synode ge- daagd, maar verfcheen niet onder menigerlei voor- wendzels, onder anderen omdat de Staatsdienaars afwezend waren, waar op de eerfte der Romeinfche afgevaardigden het volgende befluit voorlas: ,, Dewijl s, Dioskorus de Kerkelijke wetten zoo menigvuldig „, Overtreden; den Brief van LEO,aan FLAVIANUS, „„ hoewel hij zulks met eede beloofd had, niet heeft s, Jaten voorlezen; zich verftout heeft, denzelfden 3, Aardsbisfchop van het groote Rome in den ban „ te doen, en behalve vele andere tegen hem inge- „, bragte befchuldigingen, op. herhaalde indagingen „, niet verfchenen is, zoo ontzet LEO hem door ons „, en.deze heilige Syswode, benevens den Apostel s, PETRUS, van ziine waardigheid en post in den „ Priesterliijken Stand; deze allerheilig(te en groote „ Synode mag nu ook een Äanoniek vonnis over „ hem vellen.” De Parriärchen van Konflantino- polen en Antiöchiö, ANATOLIUS- en MAXIMUS, be- nevens alle de overige Bisfchoppen „ namen deze uitfpraak over; en DIoskoRUS werd ‚veröordeeld,, D3 even. \ m BOEK XIV Hoofätt. na C. G. Jaar 476. «ot 622. us) 54 KERKELUKE everiwel niet 200 zeer als Ketter,' maar wegens onwettig gedrag en ongehoorzaamheid. Op de vierde Zisting of Handeling waren de Staatsdienaars weder tetenwoordig, en drongen daat op aan, dat, onder goedkeuring des Keizers , bene- vens DIOSKORUS, 00k de overige voornaamlte deel- hebbende Bisfchoppen aan het verhandelde te Z/2ze geftraft zouden worden; ook vraagden zij, welk beflait de vergadering omtrent het Geloof genomen had? het antwoord was, dat zij zich aan de voor gelezene Belijdenisfef en Brieven hield, en ook er kende, dat de Brief van Leo met het Nicenisch- Konflantinopolitaan/che Symbolum overeenftemde ; maar tevens verzocht de vergadering, dät de Rei zer aan JUVENALIS en de overige met DIOSKORUS verwijderde Bisfchoppen vergunnen wilde, weder in de vergadering te komen. Daartegen hielden de Staatsdienaars den Bisfchoppen voor, dat zij DIOs- KOoRUS, zonder voorweten des Keizers, veröordeeld adden, en dat zij van alle hunne handelingen aan God rekenfchap zouden geven. Doch eenige uren daar na volgde het verzochte verlof. Vervolgens werd een verzoekfchrift van Zgyptifche Bisfchoppen aan den Keizer voorgelezen, hetwelk eene Geloofsbelij denis behelsde, welke aan het Syrode niet voldeed‘, voordat zii den Ban over EUTYCHES uitfpraken, evenwel wilden zij den beruchten Brief van Leo "niet onderfchrijven, omdat zij in hun vaderland in levensgevaar zouden komen , als zij zulken ftap zon- der voorfchrift van hunnen Patriärch waagden. Bij deze vrijheid werden zij door de Keizerlijke afge- vaar- GESCHIEDENIS 35 vaardigden gehandhaafd. Nog fterker vertoonde zich II het misnoegen, toen eenige Abten om de herftelling KV van DIOsKORUS verzochten; behalven de Niceenfche Hoofdll. beljdenis geene andere onderfchrijven; en EuTvcHEs MC. G. niet vervioeken wilden (*). rer a De vijfde Zitting was gewigtiger dan alle de overigen. Na lang aäandringen bereikten de Staats- dienaars thans hun oogmerk, dat ’er door eenige vertrouwde Bisfchoppen een geloofsformulier opge- fteld„ en aan de vergadering voorgelezen werd 5 hetwelk men echter in derzelver Scten' of: handelingen niet vindt. Zoo dra men het gehoord had, riepen de meeste Bisfchoppen, op de vraag van den Pa- sriärch ANATOLIUS, of het hun voldeed? ,„, Het „, voldoet aan allen! dat is het Geloof der Vade- „, ren! wie anders denkt, is een Ketter! hem zij 3, Anathema\ weg met de Nestoriänen!” Doch de Roomfche afgevaardigden en eenige Oosterfche Bisfchoppen betuigden hunne onvergenoegdheid over hetzelve. De eerften begeerden zelfs „ indien de Synode met den Brief van hunnen Bisfchop aan FLAVIANUS niet overöenftemde, hun affcheid, op= dat zij naar huis keeren, en ’er in het Westen eene Kerkvergadering gehouden kon worden. Hier op Noegen de Keizerlijke gevolmagtigden voor, dat de Gezanten van LEO, ANATOLIuUs, en XVIII andere Bis(choppen, in de Kapel der Kerk, waar in de Synode gehouden werd „ zouden raadplegen, hoe men zich omtrent het Geloof zou kunnen verdeni- gen; (*) At. IV. Dag. 381-445. D4 m BOEK XIV Hoofätt. naC.G. Jaar 476. tot 622, s6 .KERKEULIKE: gen. Hier van wilden de overige Bisfchoppen' nier hooren, maar riepen: ,, Weg met. de. Nestoriä- ;„ nen! met de vijänden van God! ’Er zijn ’er „, naauwelijks eenigen overig! de geheele wereld is „ fegtzinnig! gisteren heeft het Formulier aan allen „, voldaan! de Keizer is regtzinnig!.de Keizerin is „ Tegtzinnig! de Keizerin heeft nesTorius verdre- „, ven! de Staatsdienaars zijn regtzinnig! \WVie „, het Formulier niet onderteekent, is een Ketter! », de ‚Heilige marıa is de Moeder Gods! de Heil. 35 Geest heeft het Formulier in de pen gegeven! het 3; moet terftond onderteekend worden! .weg met de „ Ketters!” enz. Gevolmagtigden gevraagd heb- bende „ of dan de Bisfchoppen den Brief. van LEO aannamen? en allen dit met ja beäntwoord hebbende , deden zij, het ‚voorftel, om deszelfs in- houd; in het Formulier in te vlechten. Dan ook dit werd verworpen. Men moest dus naderen last van den Keizer afwachten; deze kwam hier op uit, hij bevestigde de voorgeflagene Commisfie, om een Formulier van. Geloofsbelijdenis op te ftellen. Als dit den Bisfchoppen niet behaagde, mogt ck aan zijnen ZMerropolitaan zijn Geloof openleggen, om daar door de eenheid te bewerken. ‘Wilden zäj ook dit nietz dan moesten zij verwachten, dat ’er in het Westen eene Äerkvergadering zou gehouden worden, welke over het Geloof uitfpraak zou doen.. In het eerst bleven de Bisfchoppen ’er op ftaan, dat het Formulier blijven zou. Sommigen riepen zelfs: ,, Wie hetzelve tegenfpreekt, is een MNesto- „, riäan! Hij mag naar Rome gaan!”. Doch, als de GESCHIEDENIS. $7 de Keizerliike gevolmagtigden nogmaals: het: onder- II fcheid tusfchen. de leerwijze van ’DIoskorus.en.ıLzo BER XIV herinnerden „ verklaarden allen. zich voor den. laat- Hoofdft.' ften, en waren nu.op eens, zonder dat, men weet, a C.G. hoe? daar mede te vrede, dat de Commisfie bijten a ie. kwam (*). Kort daar na kwam de Commisfie terug, met Geloofs- eene eenigzins veränderde Geloofsbelijdenis, welke er de vergadering voorgelezen werd (+). Vooröerst Kerkver- werden daar in de Geloöfsbelijdenisfen.. van - Nicea Er en X. onflantinopolen „ als ook de. verklaringen .te ie Efeze, onder voorzitting van CELESTIUS van .Ro- . me en CyYRILLUuS van Alexandrie. gemaakt, bekrach- tigd. Deze waren nu wel, .zeide het Formulier 'ver- der, voldoende en duidelijk genoeg in de leere van de Heil. Drie&enheid en der Menschwording van CHRISTUS, maar alzoo de Ketters nieuwe -fpreek- wijzen hadden uitgedacht, terwijl zij deels de. ver» borgenheid der Menschwording vervalschten , en ontkenden, dat de Maagd de Moeder Gods was; deels eene vermenging en verändering der naturen invoerden, en onverftandig dene natuur des vleefches en der Godheid verdichtten; ook het zonderling ge- voelen voordroegen, dat de Goddelijke natuur des Eeniggeborenen voor lijden vyatbaar zij; zoo had de heilige, groote, en algemeene Kerkvergadering , om älle ondernemingen tegen de waarheid .voor te komen, belalven de VERKORIIE der gemelde belij de (*) Act. V. pag. 445-452. (1) 4 ©. Pag. 452 456. D3 «8 KERKELUKE denisfen, 00ok de Synodale Brieven van CYRIiLLUs aan: NESTORIUS „ende Oosterlingen „. tegen. de on- geriimdheid van 'NESTORIUS, en eindeljk tegen de - dwalingen van EuUTyYcHeEs, den Brief van den Za- „ligften en Heiligften Aardsbisfchop der groote en oude ftad Rome, LEO „ aan FLAVIANUS „ welke met de Belijdenis van den Grooten PETRUS: Overöen- ftemt, en «eene gemeenfchappelijke zuil ter afwee- ring der dwaalgeloovigen is, plegtig goedgekeurd, Nu volgt de eigenlijke Geloofsbelijdenis der Burk- vergadering zelve.. >, Wij beljden en leeren, terwijl wij de Heilige Vaderen volgen, eenparig &&nen en even denzelfden Zoon, onzen Heere yezus CHRISTUS, die ook in de-menschheid volkomen waarächtig God en waar- achtig mensch, beftaande uit eene redelijke ziel en het ligchaam, naar de Godheid varı hetzelfde we zen met den: Vader, en vam hetzelfde wezen met ons naar de menschheid, ons 0ok in alles gelijk geweest is, uitgenomen de zonde; die wel voor de eeuwen, naar de Godheid, wis den Vader geteeld; maar in de laatfte tiiden, om ons en onzer verlos- fing wille, naar de menschheid, uit de Maagd mA» ria, de Moeder Gods, geboren is; denen .en even denzeiven CHRISTUS, Zoon, Heer, Eenigpeborenen, die in twee naturen,,. onvermengd, (acuyyulas ,) onveränderd, (areenlus ,) ondeelbaar, (wbıuıgelws ,) en onäffcheidbaar , (ayweasus, ) erkend wordt; zoodat, door de verdeniging, het onderfcheid der beide naturen volftrekt niet weggenomen, maar veel mcer het eigendommelijke van elke natuur zoodanig be» GESCHIEDENIS, ) bewaard is, dat zij tot den Perfoon, (meocuns,) Mi en dene Zeifftandigheid, (vmosasıs,) ver&enigd zijn} . SV die niet in twee perfonen verdeeld of gefeheiden; poofdlt. maar &n en dezelve Zoot: en Eeniggeborene, het na C.G. Woord Gods, de Heere jezus caRISTUS is, Z00 os 476 als voormaals de Profeten van hem, en hij zeif —— ons leert, en de Jewze der Vaderen ons onderwezen heeft. ” Vervolgens verbood de vergadering, dat niemand bij monde of gefchrift een ander Geloof zou voordragen; op ftraffe van-afzetting voor Ker- kelijken; of van de Kerkeban voor Monnikeh of Leeken. Deze hoofdzaak dus naar den zin var het Hof De Kei- beflist zünde, kwam de Keizer zelf in de Vlde fehijnt in Zitting „ verzeld van vele Staatsdienaren en Leden de verga- van den Raad, ook van zijne Gemalin puLcHe- dering. RIA. MARCIANUS zimne eensgezindheid met het regt- zinnig Geloof verklaard hebbende ,„ voegde ’er bij, dat hij de waarheid, naar het voorbeeld van Kon- STANTYN, zou onderfteunen; zij mogten de dwa- lingen uitdelgen, hij zou zorgen, dat ieder een het Katholijk Geloof aannam, waar op uitbondige toe- jeichingen van de Bisfchoppen volgden, terwijl men Anathema riep Over NESTORIUS, EUTYCHES, en Dioskorus. De Keizer verhief vervolgens Chalce- don, ter eere der vergadering, en varı de Martela- resfe EUPHEMIA, in wier Kerk de vergadering ge- houden was, tot den rang van eene Metropolis, of Moederkerk. De Bisfchoppen verzochten nu om hun aficheid, maar hij beval hen nog -eenige dagen in tegenwoordigheid zijner afgevaardigden, ter vol- 00» 1a BOEK XIV Hoofdtt. na C.G. Jaar 476. kot 622. Befluit van hare Hande- lingen. Zij wordt door den Keizerbe- 60 KERKELIKE: toojjing.. van hunne ae ee te blij- ven ll; en De. overige Zittingen werden befteed, in het bij- leggen of beflisfen van fommige bijzondere, verfchil- len tusfchen Bisfchoppen, en voornamelijk; tot het vastltellen van. 30: Camones of Kerkregelen, welke bijna ‚allen de ,Geestelijkheid en de Monniken betref- fen, en onder welke de XXVIllfte merkwaardig is, welke den rang van den Patriärch van Konflanti- nopolen.bepaalde, van welken in een ander. Deel de- zer Gefchiedenis gefproken is. Deze waren de verrigtingen dezer EN welke als de vierde algemeene, ( Oecumenifche , ) erkend is geworden. Als men haar zelve gelooven zal, had zij, behalven aan den bijftand Gods, ook veel aan de medewerking. van, de Heilige EurHB- MIA te danken (+). Wij bezitten hare Acten. of Handelingen zoo volledig, als van eenige andere, doch de Griekfche Teekst derzelven ;heeft aanmerke- ljke gapingen, en verfchilt hier en daar van den Latijnfchen , zoodat men haast zou befluiten, dat wi) ze meer aan den vliit van bijzondere perfonen dan aan, eene fchikking der vergaderiog zelve te danken hebben. De Keizerlijke bekrachtiging van hare Handelin- gen en Befluiten, zonder welke zij niet als z/ge- krachtigd meer kon aangemerkt worden, volgde in het jaar 4523 (*) Act. VI. pag. 457-492. (+) Relatio Syn. Chalced. ad Leon. M. p. 656. in act. Syn. Chalc. et inter Leon. M, Epp. &CVUl, 2.1093. 3 GESCHIEDE.NIS. 6r 452, in een openbaar -Plakaät (*); geern 'had’ ook’ It! de Bisfchop.van Rome, zo, zich het aanzien ge- POER! geven, dat zijine goedkeuring en bekrachtiging niet Hoordmi! min, dan die des Keizers , verischt werd, doch ma C. @ de XXVIllfte Canon ftond heim ‚te zeer in den’weg; Lie ” eindeliik zond. hij zijne goedkeuring in het jaar 453 — over, evenwel met uitzondering van den gemelden | Canon. „ - Het gelukte echter deze: ae niet, de: ean- Tweede dragt .in de Kerk volkomen herfteld te hebben ; | Pi si dertig jaren lang duurden: de onrusten, tot. welke chiänery. zij aanleiding gaf, tot het voorfchrift van verteni- ging, van den. Keizer ZENO ‚’in het jaar:482 , het- welk het 'rweede. Tijdperk »der Geichiedenis 'yan ” Eutychiäanfehe‘twisten ulitumakt. 