title: Eerkroon op de hoofden der doorluchtige staetsmannen, burgervaderen, zeehelden, en andere personaedjen ... vaderlandsche dichtstukken
creator: Blussé, Pieter | Adams, John, 1735-1826, former owner. BRL | John Adams Library (Boston Public Library) BRL
text: Hoe zij, vervreemd van 's Hoogflen kennisf, ]3ij afgodsdienst, voi heiligfchennis , Zieh bezig hielden op den duur , En ftookten Wodans offervuur, Waar ze in Velledaas bosch verkeerden, En ftarrenwichlaarijen leerden; Tot hun een ftraal van beter licht En overtuiging' heeft omfcheenen, Waardoor van voor hun aangezigc* De dikke duisterheen verdweenen, |ln die hun gretig 'c oor deed leenen Aan 't zalig heil, voor hun bereidg^ De lesfen van de Chriscenheid. 70 TAFEREfit VAN VADERLANOSLIEFDE Gij vindt hoe, in de landkronijken , Hun groote daaden heerlijk prijken ; Hoe fteeds hun boezem heefc gebrand Van liefde voor het Vaderland', Den erfgrond* , dien ze op \ hoogst waardeerden ; Hoe zij 't gebmik der waapnen leerden , Hoe trouw, mec eerlijkheid en deugd', Wierd voortgeplanc bij hun gellachten; Hoe de ouderdoni en frisfche jeugd Den eed en pligt gerrouw becrachtten, En 't dreigende gevaar verachcten; Daar elk, volijvrig tot den togt, Voor de eedle vrijheid dapper vocht. Geen heerfchappij van trotfche Grauven Veniederde hen ooit tot llaaven : Hun kragt weerilond de dwinglandij; Zij kweekten moed, en bleeven vrijs Zij gruwden van het overheeren, Maar minden 't loffelijk regeeren. Wie heefc hun vrijheid ooit belaagd, En niet te heilloos ondervonden, Dat zij, hoe ftreng gedrukt, geplaagd. Zieh als een eenig man verbonden, Om allen , die 's lands regten fchonden , Hun trouw te ontzeggen, weer ce bien, En als tirannen aancezien? Ge. EN MENSCHEN MIN m 7 Getuigen zoo veele onderzaaten Als, door Kastiljes bloedplakkaaten En godsdienscdwang, op 't wreedsc beroofd Van vrijheid, eigendomme en hoofd'. Als hoopeloozen moesten treuren, Toen Flips hun handvesc 6eed verfcheuren ! o Liefde voqr- niijn Vaderland ! o Menfchenmin, vol mededoogeni Gij ZLicht, en dekt men uvve band', Uic bittre fmert', uw fchreijende oogen. Och , mögt ik nu uw traanen droogen l Maar neen , dat vrij 't hiscorieblad Met deeze druppen word' befpat. Dan , 'k zie u eenigzins bedaaren ; De nevels fchijnen opteklaaren : Daar ziet gij hoe, in 't heetst gevaar, Een nedrigtoegemsce Schaar (Een groot getal der Eedgenooten Van Vaadren , Eedlen , Graaven , Grooten , Die, God' en Vorst' en Land' gecrouw. Zieh met den bedelzakk' bedekken) Ootmoedig fmeekt dat eene Vrouw Haar tot een voorfpraak mögt verilrekken^ Om 's Vorflen gunst weer optewekken. Gij wacht hier op een heilrijk lot; Dan, ach! wat is 't? een moordfchavot. E 4 Gij 72 TAFEREEt VAN V ADERL ANDSLIEFD l£ Gij flaat , o Liefde ! op nieuw aan *t fchreijen 5 Daar gij twee Graaven heen ziec leien, Waar Alvaas onverzoenbre toorn Den eedlen Egniond en van Hoorn De vrije halzen laat daorkerven, En ben door \ zwaard eens beuls doec llervenc Toen zond het züchtend Vaderland ZijV jammerkreet cot in Germanje, En riep, in zijn' benaaiiwdcn ftand'. Tot God pra hiilp, die 't in Oranje Ontving, tot fchaamce en fchrik van Spanjc, Dat woedende uw Gem.eenebest In 't bloed diens Zwijgers zag gevesr» De bladren der gefcbiedverbaalen , Die u 's Lands lotgevallen maalen , Ziet gij opmerkzaam overäi Met een onnoemelijk getal Van treurigfpreekende tafreelen , Van ooriogswoede en bloedtooneelen, Van trouw' en krijgsdeugd' aangevuld; •t Zij Haarlem word' befchermd door vrouwen ; 't Zij Leyden \ ftrengfle lijden duld', Om 't voor de vrijheid uiccehouen , Alleen in 'c w^clgegrond vcrtrouwen Op God, die 't gunstrijk bijftand bood. In Qprlog', pest' en IipngersnQod', Gij EN MEEISCHENMINEP, 73 Cjij ziet de naaraen van de beiden. Die 'c leven voor de vrijheid (leiden , En hiin dooriuchcige oorlogsdaen Met gouden inkc' gefchreeven flaanj Gij eert de trouwe Palinuuren , Die, door hun kloek en wijs befluuren, 's Lands hulk, in 't woen der jammerzee, Beveilig^en, en roem verkreegen, Door haar te voeren aan de ree ; Benevens hen, die, met den degen, In veld' en vesc' en allerwegen, Haar redden uic het veeg gevaar, Den ruimen tijd van tachcig jaar. In 't qind' ziet gij den krijg verdwijnen 3 En 't licht der vredezonn' verfchijnen, Daar Nederlands Gemeenebest Verklaard wordc voor een vrij gewest'. Nu zie ik u de traanen droogen : De vrolijkheid flraalc uit uwe oogen 2 Ja, fchoone Liefde en Menfchenmin , Gij ziet den bouwman vrolijk maaijen; Gij ziet, hpe de eedle Koopvorflin Van mast' en lleng' de vlag laat zwaaijen, Waar alle vier de winden waaijen: Vol vreugds biedt gij de Vrede uw hand^ o Liefde voor mijn Vaderlandl E 5 Dan TAFEREEL VA^ V AD ERLÄNDSLIEF2M Dan ach, de feile krijgsrumoeren Beainnen weer uw harc te oncroeren, En doelen op uw fraert en fchae? De Vrede vlugt voor de ongenae Der plonderzieke foudenieren. Die om en op uw' erfgrond zwieren. De ontrouwe Brie vliegt Neerland aanj Met Mijtervaogd' en Fraufche banden i Zij willen u in keetens (laan, Waartoe zij groote heiren zendeii. Gij Zucht, gij fchreic, om all' de eilenden; Ja , toen , hadd' God het niet verhoed ^ Waarc gij vertreeden in uw bloed. Maar zie, in \ woen der oorlogsrampen ,> Waarmede 'uw vrijheid had te kampen , Verwekte de Oorfprong van 't heelä;l Een groot, eeri eindeloos getal Van Helden, Vaderlandfche Braaven, Vol vuurs, en rijk in wijze gaaven. Gij vindt, in 's lands gefchiedkronijk% Een rij van wakkere Admiraalen, (In moed* en deugd' elkaer gelijk) Wier grafgeftichten eeuwig praalen, In Neerlands ruime tempelzaalen ; Terwijl 't vermögen van den djd Hunn* achtbren naam noch roem verflijt» De t.^ MENSCHENMINSf. De erkentnis, voor die dappre Vaadren, Wil nog dat wij hun lijkäsch naadren, En 't kroosc, in 's lands historieboek' , Hun ftoiite heldendaaden zoek'. De djd .... doch ach ! wac wentelingen ] Wat fchakels van veranderingen Befchouwc gij, waar ge uwe oogen llaacf Hier ziec gij de oorlogswoede branden; Daar vindt gij tvveedragc in denRaad; Ginsch grimt de nijd, met zwarte tanden^ Op Mannen, die de Nederlanden Verdeedigden mec trouw' en krage'. Doch heilloos wierden omgebragt. o Liefde ! wil hunn' naam verhoogen : Maar ochl hoe vloeijen uit uwe oogen > De traanen op de ontrolde blaen, Waar gij de onfterffelijke daen Dier Nederlandren vindt befchreven; Waar de achtbre Braaven 'c lieve leven Verliezen op een moordfchavot f Daar ziet ge een' Ouden Vader fterven, Daar andren, in een fomber flot, Door fnood geweld, de vrijheid derven, Of vlieden , en als balling zwerven , Of 't eedle Broederpaar verfcheurd. 'f Is billijk, Liefde, dat gij treurt. oTelg T^ TAFEREEL VAN V AD ERLANDS LIEFBE p Teig van reine deugd' en zeden, Hoe treft u 't leed, door hen geleedenf Gevoelig voor den bittren fmaad', Betoond aan Katoos in den Raad% Persche u het teeder mededoogen Een' zilten traanenvloed uit de cogens 't Is prijslijk. Maar, o Zielvriendin i Zie verder wac veranderingen Sluit 's Lands historieboek niet in! Wat weldaen, fints de wentelingen Van honderd breede zonnekringen , Beweezen aan ons Vaderland, Door *s Hoogflen wonderdoende handj- Dit moete, o Liefde! uw' moed verflerken^^ Ei, wil dan ook uw' rouw beperken. Befchoiiwt ge, in 's lands gefchiedkronijk'^^ Van 's Hemels zorg' geen blijk op blijk ? Is niet, door Neerlands heldendegen. De krijgstriümf te land' verkreegen, Of de overwinning op de zee? Gij ziet hoe Hollands handelaaren Hun künde en magt, van ree tot reB^ Waar iipmer hunne kielen vaaren, Aan vriend en vijand openbaaren: Zij zetten Neerland luister bij, Door de Oo.st- en Westermaatfchappij^ ]^N Menschenminn», 77 lloe rees , tot heil der onderzaaten j De roem der zeven vrije Staaten Van 't rijkgezegend Nederland, Door hunn' geflooten eendragtband , Toen zij de ftille Vrede kuschten, En , na veel oorlogs , veilig rustten i De Zeevaardij en Koopmanfchap En nutte Kunden zagen groeijen En klimmen tot een' hoogen träp! Gij voelt, o Liefde! bij het bloeijen Van 's Lands geluk , uw' boezem gloeijen j En wenscht dat Neerland op dit pas Nog even rijkgezegend was. Dan och! befchouwt gij nu de tijden, Niets kan uw treurig hart verblijden: Hoe deerlijk liggen wij ter neer! Waar bleef 's Lands glorie? waar zijne eer? Wat zijn de kragten der verbonden, Door Dritten op het fnoodst gefchonden? Zij vielen ons als roovers aan: De Handel moet erbarmlijk kwijnen; Wij zien hem wreed in boeijen Haan, En met de Visfcherij' verdwijnen: Naauw dürft een fchip op zee verfchijnen; Heiaas ! welk deerniswaardig lot I Wij flrekken elk ten fehimp' en fpott% De TAFEREEL VAN VAD ERLANDSLIEFDE De Vrede is van ons weggeweeken; De dierbaare Eendragt, fehler bezweeken, Dreigc dat ze, o deerlijk ongeval! Den veegen Staat verlaacen zai. Zij klaagc en zuchc: ik ben verilooten? Doch roept nog aan de Bondgenooten s Ach! houdt mij in uw Vaderland, En drijfc de oneenigheid daar buicen! 't Is tijd; ik biede u nog de hand, Om uw' gedreigden val te ftuicen: Wilc, tot uw heil, verbonden fluiten^ En grijpt, vol moeds, naar 't krijgsgeweer. Zoo rijze uw glorie als weleer. Triümf! de tweedragt wordt gegreepen: Men geesfelt haar , met fcherpe zweepen , Naar heur' gevloekten zwavelpoel: Zij mist, o troost! haar ijslljk doeL Nu blijft geen Burger langer flaapen, Maar roept, uit al zijn magt% te wapen! Hij wil den opgeblaazen waan Van Englands helfche plonderfielen Met kragt beteuglen , kloek weerftaan , En hun vermetele oorlogskielen , Door grof kanon , op zee vernielen; Dewijl zijn moedig leeuwenhart Reeds al te lang wierd uitgecart. o Lief- tti MENSCHENMINN», O Liefde voor de Nederlanden ! Gij voelt UV/ han van ijver branden? De gulle blijdfchap neemt u in, o Regrgeaarte Menfchenmin! iVIen moesc hec wreekende oorlog kiezen, Of alles door geweld verliezen. Dus wordt des vijands niagt gefnuikt| Dus moec de Koningin der baaren, Die haar gezag te fnood misbruikt, Door Hollands kloeke waierfchaaren , Zieh wakker in den fchild zien vaaren, Opdat zij onze kust omvlied', En Neerlands Helden hulde bied'. Gij hoopt, o teedre Menfchenliefde ! Daar u de finart der Braaven griefde; Gij hoopt het vvil nu beter gaan, Met mannen , die voor vrijheid ftaan* Dit wachten ook de Landsgecronwen , Die hen in waarde zullen houen, Men zal den onbezweeken moed, Om dienstbre landlien vrij te Hellen, AI waagt men daardoor ampt en goed,. Den laaten naneev' voortvertellen : Men zal de Staackunst der Capellen, En aller Vaderlandren lof Verhelfen tot het flarrenhof. Hee TÄFEREEL VAN V AD E RLÄN DSLIEFD E Het nageflacht zal de Amftelheeren , Die in dees' donkren tijd' regeeren, Mec roem vermelden, hun beleid, Kloek oordeel en voorzigtigheid Met onvergahgbren inkt' befchrijven: Zoo moet' hun naara geboekilaafd blijveß In 's lands getrouw hiscorieblad: Zoo zien zieh andre Braaven prijzen,, Gelijk de Vaders mijner ftad, Regeerders, die cm ftrijd bewijzen Hoe 's lands geluk door deugd moet rijzen ^ Daar 't hun eene eer is Vrijen lien, Als eerlle Burgers, hulp te bien. De dierbre vrijheid , den Bataaven , Van oudsher, in het hart' begraaven, Ontvonkt, daar zij bij 't Staatsbewind,' Door de Eendragt, nieuwe fterkte vindc^ Nu, meer dan ooit, de Burgerijen Der Zevenlandfche Maatfchappijen. Elk ingezeten blaakc van moed',' Om aan zijn wettige Overheeren De band te bien met goed' en bloed*, Hun onverwrikbre trouw te zweeren, En elk, naar pligt en orde, te eeren; Terwijl 's Lands blijde voorfpoed rijst, Waar 't volk zijne Overheden prijsc. Recds EN MENSCHENMINN». 8l keeds daalt uw roem , o Britfchfi rijken ! ilceds gaven wij u wakkre blijken Dat we uwe bloedvläg niet ontzien, Noch Nederlanders voor u vlien, Die, (teeds geiVdon te zegevieren, Bij 'c waaijen van hun zeebaniereni In 't nijpen van den bangilen nood, Veel liever eeuwige eer verwerven, En fnoedig door een gloeijend lood, Of in de zouce baaren fterven, Dan 'c vrij genot der zee te derven. Beef nu, o England! voor ons llaal; Wij vliegen naar de zegepraaL Nog korts gevoelden uwe kielen, Hoe 'c vuur in Hollands heldenzielen Nog door geen' tijd was uitgedoofd. Hoe dapper booden ze u het hoofd ! Held ZouTMAN deed uw krijgsvloot wijkeHy En OoRTHUis u den wimpel ftrijken. Vgl BERGEN kweec zieh als een held, Toen ge, als verraders aangefchonnen , Zijn' bodem op het pekelveld, Met raagc' van fchepen, hebe verwonnenj Ja, Melvill tartte uw zeekanonnen: En boon zlj vruchtloos tegenweer, Zij ßreeken met onflerflijke eer'. F W'j Sa TAFEREEt VAN V ADERLANDSLIEFDE Wij zijn gereed, o Engelanders! Bij 't zwieren onzes zegeftanders Van 'c fterkgebouwde paviljoen, ü eens te (Iralfen voor uw woen, Vermeetle Trotsäarts, die dürft waagen 0ns de onderwerping afcevraagen, Wij zullen uw bedreeven kwaad Met oorlogsblikfemen vergelden: Dus wreeken wij geleeden fmaad En *t leven dier beproefde beiden , Die zicb voor ons in 't ftrijdperk ilclden , Als Crul en Bentinck, die hmin' moed Bezegelden door eerlijk bloed. Wij moogen op die mannen roemen^ Wier naamea wij met eerbied' noemen. Hoe fchoon ftaan ze in de landkronijk%- Voor 't dankbaar nagellacht', te prijk! K INGSBERGENS, DeDELS en VAN BrAAME]J^ En Staarings pronken bij die naamen. Die Braaven zullen met hun vuist', , Waarln zij 't blinkend wraakzwaard knellen, Wanneer eens regt de krijgsftorm bruischcy Onze eer, zoo diep gedaald, herftellen. Wij durven ons die heil voorfpellen. Beef, beef, hoogmoedig Engeland! Gedenk aan Chattams feilen brand, ö Men- EN MENSCHEN M IN W. 83 ö Menfchenmin! fchoon deeze u griefde, Door drifc van vaderlandfche liefde KIopc 11 hec hart, en kookc u 'tbloed: Gij kcurc die daad des oorlogs goed: 'c Baar niets den vijand aftekeeren ; Wij inoeten roemrijk triömfeeren: Dit is de freni van kleen en groot. Elk wil zieh voor de vrijheid waagen, Is, hier en daar, een landgenoot. Die, in dees kommervolle dagen, Een avregtsch hart in 'c lijf moog' draagen, Hij wordt raec billijkheid befpot: Men geev' hem over aan zijn lot. Nu groeit de moed der vlootelingen ; Elk wil den roover (lout befpringen , En dwingen om, mec diep onczag, Te ftrijken voor 's Lands vrije vlag, Om onzen roem weer opteluiscren , En Englands dol geweld te kluistren. Ja^ Liefde voor mijn Vaderland, Der Beigen krijgsdrifc is aan 'c wasfen: Zij, kloek van raoed% en fterk van hand% Beftevenen de pekelplasfen , Opdat zij 's vijands vloot verrasfchen , Haar ftout bevechten, dapper flaan, En zieh met rijken buit* belaen. F 2 Zoo §4 TA^EREEL VAN VAD ERL ANDSLIEFDE Zoo wordt der Batavieren glorie Vereeuwigd in de landhistorie ; Terwijl ge, o Liefde! 't heldenkroost Door üw genegen giinsc vercroosc. Dit bleek reeds, toen gij hun gewonden Zoo medelijdend hebt verbonden : Gij vuurde zelfs de vrouwen aan^ Om, toc de heeling der kwetfuuren. De banden aan het werk te flaan: Zij bczigden de fpeelende uurcn, Om liiinen plukfelaütcetiiuren,* Opdac bierdoor der lijdren pijii Geneezen of verzacht zou zijn. Ja, Liefde voor de Zevetl Landen! Uw invloed deed elks gloed ontbranden; Gij llicbcte eene eedle Maatfcbappij Van Braaven, die, zog vrank als vrij. De fmert van weeüw en wees verzoeten, Om eenigzins hun fcbae te boeten. o Tecdere Menschlievendheid! Ziet gij hoe hier het kroosc zijn' vader, Met jammerend geklag, befchreit, Of daar een gade klaagt: mijn rader Is mij ontroofd! gij roept : koomt nader; Laat u den fombren druk ontvlien; Daar is 'er, die u bijftand bien. o Men- EN MENSCHENMINPT. §5 0 Menfchenmin ! mijn vreugd op aarde ! Hoe rijst bij hen uvv dierbre waarde ! Zelfs flilt uw liefde 't bitter we^ Der hulpeloozen over zee: Gij doet hun, door vertrouwde vrinden, Uvv heufcbe mildheid ondervinden : AI zijn ze in ketenen gekneld, Gij fchroomt niet bij hen intetreeden, Om meenigen Bacaaffchen held, Ter koescring' van zijn matte leden, 'c Geplonderd lijf naar eisch te kleeden, En, bij 't gefchenk van meer randfoen, Ook met verkwikkingen te voen, Wac zijn we , o Liefde ! aan u verfchuldigd ! Gij hebe de Godsdienst ingehuldigd: Zij is 't, die nu uw gangen ftiiurt; Door deeze v^ordt gij aangevuurd; Door deeze fterkt gij uwe kragten In 'c onvermoeide deugdbetrachten ^ Door deeze. Maar ik zie, gij knielt, Opdat uw hart zijn teedre pligcen, Die 't altoos ftatig onderhield, In waaren ootmoed' moog' verrichten j En andren daarin voortelichten , Naar regeis van de liefdewett'; Pan llil. — Ik hoor uw fmeekgebed. F 3_ 0 Eeu- 85 TAFEREEL VAN VADERLANfiSLIEFDE ?;n5> „ o Eeiiwig , heerlijk Opperwezen l 5, Von alle uw fchepfelen gepreezen , 5, Zie neder op ons Vaderkind, „ En he!p het uic zijn* bangen (landM ■ „ We erkennen, 't is uw ftraflen waardig; 5, 'c Bfzoek uws oordeels is regcvaardig: „ Dan ach ! denk aan uw volk , o Heer I „ Het erfdeel , door u uitverkooren ! „ Dat onze rouw in vreugd verkeer'S 5, Bied ons uw' bijftand als te vooren, „ Toen onze Vadcj s deeden hooren , \ 5, Da: gij hun beukelaar en zwaard 5, En, in den nood% hun Helper waart« 5, Goedgunflig God, ons ftcrk V<:rtrouwen , „ Verbreek ons niet, daar we op u boiiwen s „ Schenk wijsheid aan den eedlen Raad, „ En Eendragc in den vrijen Staat, „ En moed in \ mannelijk befluiten: 5, Ach ! wil der Britcen woede fluiten I ,, Red, trouwe God van Nedeiland! „ Red ons, wil 's vijands vloot vernielen, s, Door uw geduchte wonderhand. ,, Uw arm bcfcherrae onze oorlogskielen : „ Zoo keeren onze heldenzielen „ Met kranfen van triömf of vree , „ Voor wind en ftroom, naar Hollanis ree." A. BLüssi:, A A N H E T VADERLAND5 TER. GELEGENHEID VAN DEN DOOD DES DAPPEREN ZEEHELDS WILLEM CRUL. 11 erwijl de wakkre Crul vol moedsde blixemszv;aait ^ En door den kopren mond der zwangre zeekartouwen Niet ijdel dreigc, hoe fei de Brie 00k oorlog kraair; Stört hij , daar 'c vol van fpijt de Zeevorsc aan moest fchouwen , Als 't fchuldloos ofFer der trouwloosheid plorsling neer. Die bloed roepc wraak. Wattoefc ge, o traage Vaderlander? Wac wenscht gij uwen held , nog ongewrooken , v/e^r ? War wringt gij bij 'smans lijk de banden in elkander? 'kBezweer u bij het graf, dat Ruiters asch bewaart, En 't kil gebeent van Tromp , die lucht en zee deen gloeijen , Bevredig de ecdle fchira; ontzie noch vuur noch zwaard; §ia 't heiligfchendend rot, IIa 't in Bataaffche bocijen. Zo krijgt de ontrouwe Brit door uwe band zijn Uraf, Reeds lang aan u verdiend en zijner roofzuchc v.'aardig. Dit oiFer eischt d? held, die 't leven voor u gaf, Dit oflfer , dit alleen. Is niet zijn eisch rcchrvaardig ? Naar het Latijn van ANGLOMASTIX BELGICÜS. J. F. PARVE. F 4 HONORI ET MERITIS GERARDI OORTHUIS V I'R 1 F O R T I S S I M l, ifa diu, heroae virtutis adorea, lauriis Marcida in HoUando degenerasfe Iblo, Incipit en folicas revirescens pandere frondes Serraqiie vidtrices inplicitura coraas. Tescis adliLic rutilans inimico fanguine pontus? Clavigero fiirgunt faxa ubi fixa Deo, OoRTHUsiüs priscos aptus renovare criumphos. Dum doma,t , adferto gentis honore , racenic Mictite jam faciles , Angli , jaclare rapinas , Foedaque inaequali parta tropaea manu ; Et Chattammiacas obliti paene ruinas Ignavi Batavum coramaculare nota, Subdere pacatos nee quidquam hostile dmentes Quae venit armatis gloria , nulla venit. Illud opus vestrum ; Ted aperco vincere Marte Quae venit Oorthusio gloria, magna venic» J. H. HOEüFFt, E E R D I C H T 1. > • • - • - V O O R DEN DAPPEREN KAPITEIN GER.ARD OORTHUIS. Aj)^ kraakende eerlaurier, het Iqoti voor wakkre daaden^ Scheen lang ontaarc en dor in Hollands vrijen tuin, Thans wint hij nieuwen bloei , en groent, met frisfche bladen ^ Eerlang, gelijk voorheen, 's lands beiden om de kruin, Dit tuige de Occaan bij Herkules pilaaren , Waar Oorthuis'c pekelvlak beverft mec Engelsch bloed p En toont der Vadren deugd in 't krijgsvuur te evenaaren: De vijand ftrijkc de vlag; dus wordc 's lands eer behoed, o Brit, roem op den roof van weerelooze kielend Gaa, fnork op krijgstrofeen , behaald door overraagt, En laster Batoos kroost, ja, noem het lafFe zielen, Ais wäre u Chattams brand nu fehler geheel ontdacht. Een Volk , in vollen vree , gewapend aanceklampen , Strekt, fchoon't uw'rooflust boec, tot fchand voor't Bricsch geweer© Maar Oorthuis overwint met voor de vuist te kampen. Zoo krijgt een oorlogsman de v\raare heldeneer. devolgd naar 't Latijn yan Mr. J. H. HOEUFFT, PIETER van BRAAM, IN L A ü D E M STRENUI SED INFORTÜNATI HEROIS TRI M E L V I L L, ¥¥ jl. JJL ^^'^^ ^^ Aeacida fato ut deviftiis inrquo Non minus illius nomine nomen habet ; Sic tej Mavortis fulmen, Melville, Batavi^ Inner praeclaros et numerande Duces, Sic te non animo fuperatum, at viribus, ecquis, Vidorem meritis aequiparare neget ? Ambiguam longo reddens certamine palmam, Dignus eras fato candldiore frui. Sed tarnen hoc melius , quam detreftasfe periclum , Anglorum tumidas et timuisfe minas. Nee male grata tuis praebet folamina vinclis Patria, quod dextra moereat orba tua; Et voveac , plures Melvillos, dispare forte , Fastibus obponat I^elga , Britanne , tuis. l a HOEÜFFT^ TOT LOP VAN DEN DAPPEREN xMAAR ONGELUKKIGEN K A P I T E I N PIETER MELVILL. _|_Jf eed Hektors neerlaag nooit zijn heldenglory taanetis, VVordt hij, in fpijr van 't lot, Achil gelijk gefleld. Wie acht, o blixemflits bij Butoos oorlogsvaanen, Wien 't Vaderland bij 'c puik der Kapiteinen telr. Wie acht, o Melvill, u, door overraagt verflagen. In krijgsdeugd niet gelijk mec hem, die u beftreed? Die Krijgsdeugd heefc verdiend een' lauwerkrans te draageng Daarze onverfaagd zoo lang de Zege weifflen deed. Gewis, 't is beter nooit hec ergst gevaar te ontwijken, Dan vrees te toonen voor een' trotfchen Engelsman. U troost de erkentnis, die 's Lands rouw alom doetblijkeng Om 't boeijen van uw' arm , dien 't naauwlijks derven kaO;, Daar 't hoopt, zoo andren flegts zijn' Melvill evenaaren. Den Brit met beter kans haast in den fchild te vaaren. C?volgd naar 't Latijn van Mr. J. H. HOEUFFT. PIETER van BRAAM;, O P DEN VICE-ADMIRAAl, JOHAN ARNOLD O U T M A N, Wie mögt den heldenroem der vadren doen herleven ? Wie (levende, vol moeds, met Batoos kroosc in zee? Wie deed den trotfchen Brit voor zijne kielen beven ? Wie jaagde een llerker vloot, half zinkend , naar heur ree f- Wie hoort zijn kloek beleid zelfs door den vijand roemen? Wie ftrekt aan 't zeemansharc eenfpoortot eer en pligt? Wie doet, doorNeerlands volk, zijn'naam al dankend noemen t 'tis ZouTMAN , Hollands^ eer, die wondren heefc verright. I BERGEN OP DEN ZOOM, I78I. ADRIANA VAN OVERSTRATfiN^ LI£R< ^r^;-^. L I E R Z A N G A A N DE VADERLANDSCHE ZEEHELDEl TER GELEGENHEID HUNNER OVERWINNING, BEHAALD OP DE ENGELSCHEN, DEN 5<ien DER OOGSTMAANDE, MDCCLXXXU _[3atäafsche Heldenftoet! Die voor het Vaderland üw bloed En.leven rüstig waagde , in 't heet en roemrijk ftrijden^ Vergun een Hollandsch hart u zijne zegegroet En blijden dank , bij dien van 't äl^emeen , te wijden* ik 94 tlERZA^C AAN SJE Ik zing, ikJLiich, ik fpeel; En mijn geheele ziel heeft deel In 'c vrolijk loflied, dat mijn Her vöor u laat hoören» Ach l rees en rolde nu mijn toon zoo hoog , zoo eel , Zoo treffend als uw naam elk klinken raoet in de ooren I Hoe billijk draag ik roem Op uwe puikverdienfte , o Bloera Van Ne^rlands Volk ! echt Kroost der oude Batavieren! En, God' zij dank! daar 'k u mijn Landgenooten noera^ Kau mij geen vorstlijk goud meer dan dees glorie Tieren, Mijn hart rijst, op die eer; 'k Zie moedig rriet verachting neer Op 't wetteloos gezag en woest gewoel der Brieten ; Hun overmagt , bedrog of eerloos möordgeweer Verfaagt geen Belgen^ die der Vaadten aart bezicteno Q\]^Oogstmaands vijfde dag! Verheerlijkt door den feilen llag. Die Englands trots, zoo hoog gefteegen , laag deed zinken > Gi] zult voor 't waereldrond , ter eer van Hollands vlag Hiervan getuige zijn , zoo lang uw licht zal blinken. Cijj VADERLANDSCHE 2EEHELDEN, $$ Gij zaagt op 't pekelveld, Te lang door Albions geweld Öntveiligd, Parker ^ metzijnfcheepsvloote, aangefchonnen Op onze kielen , wier gering getal hij telt Als zwak , onweerbaar , door den fchrik alrec verwonnen, Maar Hollands Schoüt bij nacht Staat pal met deze kleiner magt, Gereed 's Lands vijand op de alöude wijs te leeren : Hoe fier een Leeuw, die geen gebas van Doggen achti Noch hunne tanden vreest, zijn vrijheid dürft verweeren. Wie maak, wie fchetst nu recht Den roem van 't bloedig zeegevechtj Waar Vaderlandfche trouw van wankelen noch wijken Noch Britfchen moedwil weet , en 't roofziek doel ontzegt ^ Door mannendaaden , die beleid en moed doen blijken? Rechtfchapen Heldental ! Wät dacht gij thans? wat voelde ge al? Wis ! in elk uwer blonk zoo groot een Vaderlander Als Christen , voor en in 't onzeker krijgsgeval. Zoo flrijdt de B A T A v I E R. Hier zvvicht een Alexander* 'fc Zie 9© HERZANG AAN DE 'k Zie , duDkc me , in 't hachiijk uur ^ Uw Leeuwenharti het Gödlijk vuur, Dat uwe borst vervuU en blikfemc uic uwe oogen : 'tSchijnt,op ^^nwoord,e6nwenk van'tmoedig fcheepsbeduur ^ Als in een' oogenblik 's Volks boezem ingevloogen. Vol eedlen toorn en fpijc, Vliegt elk verlangend tot den flrijd, Vernoegd dat hij in 'c eind het tijddip ziet gekömeil l Om , tot een grootsch begin , de plonderzuchc en nijd Eens wreeden Zeetirans kragtdaadig intetoonien. Zoo ijvert klein en groot; Hun moed ontziet gevaar noch doödi Te langverkfopte hoon verdubbelt hunne kragten. 't Ge2igt eens dwingelands, die reeht en trouw verfloot, Noopt fluks al 't eerlijk bloed naar wisfe wraak tc trachten* Daar gaat de krijgsHorm aan! De donders der kartöuwen flaan Een antwoofd , op den eisch der zeegeweldenaaren , Als of thans alles zoude in vuur en vlara vergaan, Of nederilorten in den afgrond van de baaren. AI VADfiRLANDSCHE 2£EHfiLDEN. 97 AI \ Hollandsch fcheepsvolk, heet En Ilout in 'c flrijden, Jalc door zweec Noch bioed noch wonden zijn getergde vvraak bepaalen,* En , wie 'er valP , geen nood i men wreekt zijn' dood gereed : Met dubblen woeker moet de vijand dien becaalen. In zulk een onwe^r pleit En dingt Bataafsche dapperheid Vöor 's Lands belang, en doec den onderdrukker beeven. Die hu den waan, waarmee zijn hoogmoedwerd gevleid, Al§ büskruiddamp, die hem bedwelmt, ziet weggedreeveuj' Daar deinst hij , afgeftreen : De fchrik drijfc hem wanhoopend heen, Om zieh niet gahsch te zien vermeestren of verpletten. Hoe zullen Parkers komst , de fchok , door hem geleen , En Hollands heldendeiigd zijn wrokkend Hof ontzecten! Mijn Helden! gij verwint! \ Geteisterd krijgsroc, ongezind, Hoe zeer door u gedaagd , een tweede kans te waagen , Laat u het veld , te vreen zoo 't flechts een fchuilplaats vind' , Waar 't Iheul zoeke in zijn' angst en 't nawee uwer {lagen. G Triümf! pB LIEB.ZANG AAN 0£ Triumf! o Doggersbank! 'c Hoezee, de forschherhaalde klank Van 't fcheepsgejuich dring' door , doe 't krijcgebergce dreunen ! Geluk! de zege is de iiwe 5 oZoutman! — God' zij dankt Hoe wis verwinc de band, die hij wil onderfleunen ! Men werd dit middagklaar In \ ongelijk gevecht gewaar: riij,voorwiens oog zieh nijd noch heerschzucht kan vermommen De God van Neerland koos iiw zijde, o Heldenfchaar ! Hij Iprak door u , en deed den helfchen dwang verflommen. Hij zond cene Englenwacht, Aanvoerders onzer llrijdbre magt! U ter befchucting toe, daar 'c gruwzaam om u dondert; En zij herkende dra Civilis nagefiacht, En üond gewis om uw grootmoedigheid verwonderd. Zij fieeg, met blijde vaard, Zoo rasch gij overwinnaars v\^aart, AI juichend op , ten prijs van 't gunstrijke Opperwezen. — • Hoe rees haar vreugdezang , in 'c hoogde choor gepaard Met dien der Helden , 's Lands Befchermers ook voordezen ! . , Zoo VADERLANDSCHE ZEEHELDEN. pp Zoo klinke alom de faam Van uwen glorierijken naam, Die eerbied wekc, en ons van vreugd houdt opgecoogen! 's Lands eer, met luven roem, ce lang door vuilen blaani Bencvcld, fcliiccerc nu op nieuw in aller oogen. IMet welk een zielvermaak Verhefc, herhaak elk burger vaak De grooie naamen van zijn Helden :Zoutman, Dedel, KiNSBERGEN, Bentinck, Braam cn Staaring, Mulder, Braak En andren, op de proef door hun verdienten edel! Komt , Braaven ! 'c Vaderland Wacht iij mec lauren in de hand, Om UV/ doorluchce kruin onderffelijk te iieren ; Terwijl elk Hoilandsch hart van dankbre erkentnis brande , En julchc en huppelc om uw zegepraal te vieren. Ziec uw' verdienden lof In Scaatenzaal en Vorftenhof Erkend , verzegeld met uicmuntende eerbewijzen ; En hoorc hoe heinde en veer, op zuik een blijde ftof, Üit tempel, kunstchoor, huis en fluip gezangen rijzen. G 2 Nog 100 LIERZANG AAN D£ Nog meer. '— Maar is uw loon Door lauwerkrans of ftevenkroon , Door tytelpraal of goud naar waarde ooit op te weegen? Neen ; waare grootheid blinkt door eigen luister fchoon* Haar loon is in haar zelf voor de eeuwigheid gelegen. 't Gaac wel. — Gev/enschte fpoed! Gij keerc , door 's Hoogften band behoed . .. Wat's dit ! zoude iets de vreugd dier welkomsc chans bepaalen ?— ^ Getrouvve Bentinck! ach! Gij ftortte uwdierbaarbloed! Moesc gij , helaas! gewond, dus uw triumf betaalen? Vol zorg en teedre min Haalt de Amftelftad u treurig in. Hoe beefc zij om 't gevaar van uw onfchatbaar leven ! Hoe vuurig wenscht en bidc de meenigte , eens van zin , Dat ze u aan 't Vaderland nog weder zie gegeeven ! Dat heil valle ons te beurt ! . .. Of zult gij, van ons afgefcheurd, In eens den hoogden loon cens Christenhelds verkrijgen, En , hier , o fmert ! te vroeg gemist , alöm betreurd , In glorie boven alle uw flrijdgenooten llijgen? VADERLANDSCHE ZEEHELDEN. 101 Benijdenswaardige eer ! De dood... Maar, Hemel I ach! niet meer. — Laacdezen Staat zijn'Zoon, zijn'Vriend, zijn* Held behouen ! Hij vinde, ftrijdende op de vloot, den Brit eens we6r, En doe hem 't plengen van het aadlijk bloed berouwen ! Dan , wat iiw lot ook zij , Niets kreiikt uw waarde, o Bentinck! gij, Gij hebt reeds 't Vaderland ten duurfte aan ii verbunden i 't Vereeuwigc u hi zijn vergoode Heldenrij , Met blinkende eertrofeen , door nijd noch tijd gefchonden. Ja , Helden ! Hollands vreugd En roem , door uw beproefde deugd ! Gij 5 geefels van 't geweld , en fchrik der dwinglandije ! Die al wat lust in recht en vrijheid fchept verbeugt, Gij ieeft in 't dankbaar hart van Neerlands burgerije. Zoo lang der Vaadren bloed In haaren boezem wordc gevoed;. Zoo lang het Kroost den vrijgevochten gi'ond zal minnen t Zoo lang vereert men ook uw trouw , beleid en moed , Door 's vijands fterker magc noch iaagen te overwinnen. G 3 Daar 102 LIERZANG AAN DE Daar gij de wapens voert, Door de Ouderlijke zuchc geroerd, Geleid door de Almagc, die geen onrecht kan gedoogen, Zal fchenzieke afgimst, die op onze welvaarc loert , En grimt en aanvak, niets tot ons bederf vermoogen. En wij, vereent de band Der Eendragt ons, mec hart en band, Wij ziülen eens 't geweld aan kluisters vastgeflagen 5 En 't in zijn' eigen ftrik gevallen F^ngeland Gedwongen zien , om ons, mecfchande) om vree te vraageiT. Geliefd vooruitgezigt ! *kZie, dunkt me, u thans in klaarer licht, Dan ons de hoop, tot nu, met reden voor kon draagen: Och! rijs, verruk ons haast; terwijl de nevel zwichc', AI 't onweer wegzink* , dat uw' voordgang zou vercraagen ! Hoe klopt, hoe gloeit mijn hart! Wat vreugd ! . . Houd:: mij geen fchijn verward ? -— God! klaar het duister op! llerk Staats- en Oorlogshelden, Bekroon hunn' trouwen dienst, die allen weerftand tart, En tegen willekeur 's Lands goede zaak doet gelden 1 Gij, VADERLANDSCHE ZEE HELDEN. IO3 Gij, Albeheerfcher ! weec Den oorfprong van 'c ondraaglijk leed, Dat ORS beftormt en dringe tot mannelijk verweeren. Gij weetook, datwe, opnieiiwgebiednochplondringheet, Alleen 'c gerust bezit van recht en vre6 begeeren. Rechtvaardig Opperheer! Zie dan genadig op ons neer. Die, dooruw'ilerkenarmverhoogd, met grond vercrouwen , Dat gij, die kons nog voor ons ftreedc, gelijk weleer, U\v wondre magt, in ons behoud, zult doen aanfchouwen ! Zeeghafte Heldenlloet ! Verfchijn dan weder op den vloed; Verdrijf , vervolg den Brit tot op zijne eigen kusten ; Beteugel of verplet zi]n' bijstren overmoed, * Dat hem de lust verga om ons op nieuw te ontruscen. Hoe! is dit grootscli beftaan Voor uw beleid gefpaard? — welaan! Vaar voord : verbaas 't Heelal door uwe krijgsbedrijven ! God zal den hoogmoed, die hem tergt, ter nederflaan, Uw Sterkte , op ons gebed , en Neerlands Toevlugt blijven* G 4 Hoe 104 LIERZANG AAN D, E tNz. Hoe wordc gij reeds geftreeld Door 'c heil, van verre hier verbeeld, Mijn Vaderland ! Hec flijve yw' moed : het zal gefchieden , Zoo waar als ge eensgezind u 's Hemels hulp beveek, En , werkzaam , Gode uw hulde op 't nedrigst aan zuitbieden i Ganoeg. — Zoo denkt en fpreekt Elk Burgerharc, dac liefde kweekt Voor 'c vrij gemeenebest , ons waardiger dan 't leveii. Oncvangt , tqn blijk daarvan , hoe zeer hier kunst ontbreekt ^ \ Welraeenend Lied , voor u , mijn Helden ! aangeheven.. Maar haast, haast volg' mijn Lier, Op blijder toon, met grootfcher zwier, Hec vcrder gloriefpoor van uw doorluchte daaden. Zoo kenne al 'c waereldrond den vrijen B a t a v i e r Aan de oude Deugd , gekroond met nieiiwe lauwerbladen l AMSTELDAM, j«S Aug. 1781. JAN JORDENS; fPI. E P I N I C I O N, QUUM ANGLORUM CLASSIS IN FUGAM ESSET VERSA DUCTU ET AÜSPICIIS JOHANNIS ARNOLDI Z O U T M A N, N. iinc vittis redimita facris, redimita corollis, Concidat ante Deüm viftima multa focos! Vicimus aufpiciis Zoutmanni, vicimus, hostem^ Quisquis ades, magna voce, triumphe, fones. Surge, Camoena, Viri grandes comirabimur aufus, AEquora qua Britoniim tindla cruore rubent. AEquora, volventem quae fpedlant plaustra Booten, Non prociil a lipis, lutia terra, tuis, Huc geminae coiere manus; ftetit inde Britannus Nil profedluras hitonuitque minas. Hinc ZouTMANNus agens in praelia jufta carinas Et quondam domito figna tremenda raari. Jamque globos torquere parant, quum fede relifla Adftitit heroi Virgp Batava fuo. Non \\h adtulerat clypei modo munera & hastae , Sed fera confilii tela domantis opem. G 5 Atqöe 106 EPINICION, QUUM ANGLORUM CLASSIS IN FÜGAM ESSET VER5A Atqiie ait: „o nuscri vindex fortisfime honoris, „ Temporis & prisci nace referre Duces; 55 Sacrilegas puppes, Latronum fterne cohorces; „ Eripe fervili libera colla jugo. „ Non te quod longo praeftent certaminis ufu „ Terreat, intrepidiis plus valec arte vigor; 5, Non te, quod racibus populoque pocentior hosih „ Milicet; invito militat ilie polo. 3, Exitus armorum causfa nam pendet ab una, „ Stare folet causfa pro potiore Deus." Nee mora; post dubiae diuturna tonitrua pugnae Cesferat Hollando gens pudibunda fretum. Hei ubi nunc toto regna adfeclata profundo, Hei ubi nunc fastus, Angle fuperbe, cui? ~ Ecce fugis; tecura regna adfeftata profundo Et fastus fugiunt. Angle fuperbe, tui.. Forfitan & portus decorasfes praeda Batavos, Captaque rostra tholis confpicienda forent; Profuit ac pietas Zoutmanni, non fibi nitens Vincere dum gentis dextra tuetur opes» Tale lupum pastor, teneris quem reppulit agnis, Non fequitur, folum ne Unat ire gregem. Salve praefidium Patriae, Zout manne, Britannum Sola vel ad cujus nomina terror aget. Ccr- DUCTU ET AUSPICirS JOHANNIS ARNOLDI ZOUTMAN, l 0/ Cernis ut antevolet proras Vietoria ovantes Ut lauri antennae fronde virence micent. Obftupiiic plauditque tuis Mars ipfe triumphis, Nereidum plaudit cum patre tota cohors. Piaudit & e tumulo tollens caput umbra Riueri Tara bene te palmas aeqiüparasfe fuas. Sit mihi Divorum plaufus plaufusque Riueii Qua datur, adplaufu continuare meo. Semideüm cuperem quam te miscere catervae Carmine virtuti convenience tuae! Nunc quando Ingenium tenue & male lirma Juventus Scandere Apollinei me vetat alta jugi, Detrivisfe levi fublimia pectine gesta Mufa timet, tali non celebraiida lyra, Sed quid opus nostro modulamine? Fama loquetiir, Fama, nifi extremo, non tacicura, die. Ite bonis avibus, nostrae flos, ite, juvencae. Qua praeeunt tanto parta tropaea Duci. Ite, triumphantes viftricia pandite ligna, Sol ubi jungic equos, fol ubi mergic equos« Sic, tibi qiiae leges modo ferre luperba parabac» Anglia mox pacem fupplice voce petet. cisiDccLxxxio J» a HOEUFFT. TRiUMFGALMs BIJ MET VLUGTEN DER ENGELSCHE VLOOT', VOOR DEN WAKKEREN ZEEHELD, JOHAN ARNOLD Z O U T M A K ^ lagt nu eevC ganfchen drom van heilige ofFerdieren , Bekranst met bloemen, voor der Goden hoog akaer: Elk roep', met luider Hemm': triümf! wij zegevieren Op 's vijaiids oyermagc , door Zoutmans oorlogsfchaer. Oncwaek, mijn Zangeres! befchouw 'smans grooce daden, Waer 'tnoorder pekelveld door'cbloed der Britten gloeit. In 't golvend zeevak , waer , voor 'c oog der vlo^ednajaden , Bootes blinkt, en 't vocht de Jutfche kusc befproeit. Hier ziet men beider vloot zieh met elkaer vermengen. De Britten dondren met bedreiging' , zonder vrucht'. Held ZouTMAN fchaertzijn magt ; reeds floddren van zijn ftengen De Wimpels, eertijds op de ontruimde zee geduchf. \ Metael fpuwt blikfems uit ; de Maegd der Zeven Landen Verlaet een wijl haer plaets , ^n vo.egt zieh naest haer' Held ; Niet flechts ftelt zij hem fpeer en fchild terhulpe in banden, Maer biedt hem fchrandren raed , een* temmer van 't geweld. 5, Gij,, TRltJMFGALM, BIJ HET VLUGTEN DER ENGELSCHE VLOOT', bnz. lOp 5, Gij , zegc zi], waerdig om der Vadren fpoor te drukken^ „ o Moedig Wreker van mijn fnoodgefchonden eer', 5, Scrijd , poog den vrijen hals aen 't flaeffche juk te ontrukken j „ Vel 'c bondverbrekend rot der woesce roovren neer. 9, Beef niet, fchoon ze , afgericht, door langer oorelogeri^ „ Zichvleijenmecdekans'; flandvaste moed trotst kunsc ; „ AI rukken ze op u aen mec grooter krijgsvermogen , „ Hun wapens zijn beroofd van 's Hemels zigtbre gunst*. ^, Het doel des krijgs kan vaek het loc des flrijds beflechten „ Daer 't vonnis van de Gcon aen billijkheid ?oldoet." Zij zwijgt ; en 5 na 'c gefchok van een hardnekkig vechten ^ Ruimt 'svijands magc , met fchand',voor Batoos kroost den vloed. Triümf! dürfe ge u, o Brie! nog Vorsc der zee verklaren! Toon, Snorker, toon ons nii dat gij voor niemand duikt! Gij vlugt,* uw heerfchappij op Nereus vrije baren Is , met uw' ijdlen waen' en flouten trots' gefnulkc. Ligt wäre uw krljgsvloot reeds een buic der Nederlanden ; Uw vlaggen pronkten in ons tuighuis , als trofeen , Hadd' ZouTMANs vaderzorg voor 's koopmans rijke pandeii Niet meer dan , tot hun fchae , voor eigen roem' geftreen : Geen herder waegt zijn kudde , om 't ondier te achterhalen , Waeräen hij 't bevend fchaep kloekmoedig heeft ontrukt Zijc welkoora, Steun des lands, die, door uw zegepralen. Den Briet' voor uwen naem' een' fchrik hebt ingedrukt. De 1 lO TRIÜMFGALM, BIJ HET VLUGTEN DER ENGELSCHE VLOCr, jlvx. De blijde zege vliegc klapwickend voor uw* fteven : Zij fiern uw acliterfchip met blinkend lauwergroen. Zie Nereus ftoet, door vreugd, tot handgeklap gedreven, En Mavors zelf verbaesd uw glorie hulde doen. Ook juicht DE RuiTERs fchini , ter graftombe uicgerezen , Verriikt dac ge uicmiint in onllerfiijke oorlogsdaen. © Möge mijn flaeiiwe galm de Ruiters weerklank wezen , En 5 als der Goden zang , in eeuwigheid beüaen ! Hoe gaerne plaetfte ik u, van wien weons heil verwach ten , In 'c blinkend heldenkoor , door een u waerdig lied ! Dan, nu *c beperkt vernuft, bij wankle ligchaeniskragten , Mijn jeugd' den fteilen togc naer Pindus kriiin verbiedc , Vreesc mijne zangfber , door haer' coon , uw* roem te krenken ; Zij laet die groocfche taek voor afgerichter luic', En welk een' luister zou ze ook aen uw glorie fchenken ? Verbreidt de fchelle faem die niet eeuw in, eeuw uit? o Bloem van Neerlands jeugd' ! vaer voort , trek uit, met zegen ; UwgrooteVlootvoogd voert zijn lauwerkranfeii mee: Doe uwe vlag ontzien , door uw' gevreesden degen , Waer 't gouden zonlicht rijsc, en waer het duikt in zec. *£ Vernederde England, dat nu trots tot u dürft fpreken, Koom'dan, ootmoedig, ons om vrede en vriendfchap fmeeken. Het Latijn van den Heer Mr. J. H. HOEUFFT vrij naergcvolgd. J. P. vaw HE EU A A N M IJ N E MEDEBURGERS, TER GELEGENHEID DER OVERWINNING, BEHAALD DOOR 'SLANDS VLOOT OP DIE DER ENGELSCHEN, DEN Sden VAN AUGUSTUS, 17SJ, jnt erleevt met uwen roem , herleevt , mijn Landgenooten ! 'k Herken ii aan uw deugd ; gij vecht nog als weleer ; Pas is op 't bang gefchreeuw u 'c glorieperk ontfioocen , Of 'c züchtend Vaderland vindc zijne Helden weer, Gecergde moed , ontrukt aan langvervloekce banden , Brak los , gelijk een veer , van 'c knellend juk bevrijd ^ Zocht met een tintlend oog naar 't rot der Dwingelanden, En iliiurde een vrije Vioot al juichend naar den Ilrijd. De Britt, alleen gewoon op weerloos aas te loeren. Zag, fchoon niec overmagc, dit heir al beevend aan: De wanhoop deed de vrees Barbaarfche wapens voeren ; Dan , een regtfchapen Held dürft drie Verladers Haan. Fluks 112 AÄN MIJNE MEDEBUR.GERS, EWl Fluks fclieen aan Zoutmans boord de Ruiter weer verreezen ; Fluks klom , door vuur en damp, de moordkreec naar de lucht ; De Godheid gruwde 'er van , maar moest regtvaardig weezen , En floeg, door d'arm der deugd , de crotsehheid op de vlucht; Nog eens dan , Bataviers ! he'rleevt mec uw viftorie ! Wat gloeit eene eedle ziel bij zulk een grootsch begin J Triumph l bedrieg ik mij , of fiort de ftem der glorie Het kwijnend Hollandsch hart zijne oude grootheid in ! o Ja , verhic door roem , is 'c Heldenbloed aan 't kooken ; Welaan, 'c gephmderd West, de veege Koopvaardij, D© moordvanKRULL,'sLands eer,'t moet alles nog ge wrooken. o , Verwinnaars! keertinzee! God blijvt uw kielen bij! LEYDENj 178I. JAN DE KRÜYFF. ZEGi^ EEGEZANG O P DE VADERLANDSCHE Z E E H E L D E TER GELEGENHEID HUNNER ROEMRUCHTIGJ OVERWINNING, OP DE DOGGERSB AlNK, DEN Sdea VAN OOGSTMAAND, 1781, Ijrij, eedle Vriendenfchaar ! die zucht voor Vrijheid voedc, Voek gi} de werking niec van 'c vaderlandfche bloed? — Gij voelt ze — ja ! het ftroomt nog driftig in iiwe adren. Hoor't juichen van'slandsVolk, hooF'tjuichenvan'sIandsVadren ; Nog hebben v/ij ons bloed voor onze Vrijheid veil ; ^an 't heil yan deezen Staat hangt aller burgren beil. W De 114 ZEGEZANG OP DE De.woede uoe den muil des Britfchen Zeedogs fchuimen, Daar, Neerlands Waterleeuw hem 'c pekelveld decd ruimen. Hij knerfetand' van fpijc, en toon' het Parlemenc De wonden van een volk , welks vlag zijn trotscliheid fchendt, Wij, Nederlanders, tot den ftillen vree gefchapen, Gaan langzaam naar den krijg : de nood roept ons te wapen , Wanneer de vrede wijkt voor 't heefche krijgsgefchreeuw j Doch als de alarmtrom fl^ac , wordt icder Lam een Leeuw. Mijn Dichtvuur glimc reedsaan ; wie zal mijn blijdfchap teuglenF Oprechce Vrijheidmin geeft mijn verbeelding vieuglen, 'k Befchouw het pekelveld en Neerlands Heldenfchaar: Nog llevent zij gerust ; maar 't dreigend knjgsgevaar Ligc , met den bleeken dood , in hinderlaag vcrfchoolcn. De Vloot, aan 't heldenvolk ten toeverzigt bevolen, Voigt , als een weerloos kind , de weerbre Krijgsvloot na. Geen Moeder Ilaat haar kroost met meerder zorgen gae , Dan 't Neerlandsch Scheepsgclei de groote Koopvloot dekte, Toen daagde in 't wijd verfchiet een hulk , die de aandacht wekte, En flraks vertoont zieh kiel bij kiel aan onze vlooc , Bij 'c gundig krieken van hec vriendlijk morgenrood. Ja , dierbre Landgenoot , nu is de dag geboren , Waarop gij 't krijgsgefchrei en 't Britsch gefchut zult hooren ; Dees dag gaat zwanger van een bloedig zeegevegt: Doe aan den grootfchen naam van Batavieren rege. Ik VADERLANDSCHE 2EEHELDEN. II5 Ik weet, uw bloed is fier; der Hoofden bloed is edel; Een ZouTMAN leide uw vlooc; gij hebteen'dapprenDßDEL; KiNSBERGEN, die den Turk bij 't Pondsch meir verfloeg, Gecfc moed aan al de vioot: en waar' die niec genoeg, Zo worde de eer een fpoor tot uw regcvaardig ilrijden : Of zoude uw vrije vlag dan eeuwig fchande lijden ? Die vlag, waarop de nijd reeds eeuwen had getuurd, Heeft nu , beiaas ! het lot van aller fchimp bezuurd : Zo ziet men 'c wisfelrad der aardfche zaaken draaijen ! Dan zacht! . . . Men laat de vlag van "t Admiraalfchip waaijen ; J^Iii fchept de Vrijheid luchc. Men wacht den vijand af. Hier drijfc een zegewolk; daar golfc het zegegraf. De ziel van hem , die fneeft en 't graf vindt in de baaren, Zal in die zegekolk, met roera, ten hemcl' vaaren: Zijn ilerven is geen- dood ; een Chrisienpacriot Leefc glorierijk op de aarde, en heilrijk bij zija'God. Laat Mohammed den Held zijn paradijs belooven , Een Christenheld gaat dien in deugd zoo ver ce boven, Als de onbewolkte zon der Euangelieblaen Het wint in licht en glans van Mekkaas halve maan , Des vijands Vlootdeel is ons reeds nabij gekomen ; DeKoophulk heeft de wijk voor 't krijgsgeweld genomen; De Britfche Handelvloot verfchuilt zieh eveneens ; Hier heeft Mercurius met Mavors niets gemeens. H 2 Vaart- Il6 2 E G E ZANG OP DE Vaanwel, dus zucht nu dk, vaartwel, oMaagen, VrindenJ Die we als ons zelven , als ons eigen bloed beminden : Dat elk voor 'c niinst een traan aan ons gebeent' beloov' i Natuur , voor uwe ftem zijn thans onze ooren doof : 'tVoegc ons nu naar de flem van de eer en'tland tehooren^ Wij hebben aan dat land bij g o, d e trouw gezwooren ; Hij zal uw crooster zijn . , . Hij nam onze eedcn aan ; Zijn hulp zal, in den ftrijd geen' Chriscenheld ontfhan. Daar wordt reeds 'teerfte fchot ter fchucpoorte uitgedreeven 5 Het oogenblik is daar. -r- De Itrijdleus is gcgeeven. o Dichtkunst! ruk een pen uit Pallas vederbos, En fchecs den llouren flag. — Ginsch brandt de vijand lose Afgrljsfelijk geluid van zo veel kopren kaaken , Die onder 't donderen haar fulferblikfems braaken ;. 't Is alles vuur en rook. De blijde morgenzon Betrekt thans , als 't gelaat van 't beevende Albion. Nu hooren wij den Leeuw ^er Nedf Flandren brüllen , En met zijn hol geluid den Oceaan vervuUen. Ja, trotfche Dritten ! fchrikc. De tijd is raeer beleefd, Dat gij voor 't Heldenvolk van Neerland hebt gebeefd. Den naam des Waterhelds, die op den Theems voor deezen, Uw Chattam heeft beftookt, kunt ge in den fpiegel leezen, De Ruyter, die den Vorst in Londen beeven deed. Straks rijst, van wederzijde, een ijslijke oorlogskreet , De VADERIäANDSCHE ZßEHELDEN. II7 Öe fchcpen fidderen door 'c dondrend fchutgeklacer, Nu heerscht de dood in 'c vuur ; daii woedc hij weer in 'c water. Hier trefc een kogel 'choofd; ginsch fnorc hij in hec hart. Hec gruwlijk fterflotbaarc den krijgsman minder fmart. 