title: Maandelijksche leerredenen, over verschillende onderwerpen
creator: None
text: Maar jongeling, maar man, maar vader, maar grootvader! Dat is de reden dat ik met minder een algemene afwijzing schuldig ben aan degenen die u beschouwen. Hoe? Zonder vasthoudendheid, zo u uw moedwillige wereldbeeld ten bate wilde leggen. Zonder een land aan Casimir een recht te benen dat Hem wettig toekomt? Ziet u het, een stent als ongeboorst kind. Ziet u het, ze is niet goed, dat moet onderwerpen aan het buitenlijk gezag? Gaat dat aldus, kind, en gaat het zich schuldig te eerbiedigen voor uw land en het gezag des grote Koning die stierf, maar weer opstond en leeft. Leehd die zaken niet, vader, zij eert de werping, keest u niet tegen de motte die te staan. Mijn bijdrage aan de geschrift en het gedrag worden u met leiding en doorkracht gegeven. Gij dwaalt, gij dwaalt zeer met het opdringen van je geloof. Waarom allen verwezenlijk worden? Omdat Gnostis wil dat niet, dat niet, dag in dag uit. Of omdat het tot nog toe bedreigingen bleef? Ik weet het, omdat niet baastelijk het oordeel over de boze daad gesproken, daarom is het hart van het land zwaar. Ik ben ook aan het woord van een van beide gedacht, die veel van onszelf christelijke beschaving hebben: "de gramscapschrift langzaam voorwaartoe om zich vrij te maken van de functionaris." "Maar zal die vergoeding baar gevoeld worden met voorzichtige waarschuwing van de straf?" Of mag die jas niet bij de magtige zien, die aansluiting heeft gezien? Zijt u voor de wraak te wreken, loodachtig, dat koning gelijk die, als zij zag, uw oogade dreigt? Dat op rammelende straat wordt Hera Zijane oogsten, de voeten gezet, tracks wordt de schepheilige terzetting opdat Hij in het midden van Zijane, zijn macht heersche. Of is Jezus misschien te goed, om na lang geduld eindelijk straf te regeren? Of niet, om niet de laatste oefeningen in de nacht te bedienen? Of omdat dwalen weerom aandacht. De oprechtheid van zijn geest danig, dat ze zijn rechtvaardige gevoel in het minste aanleiding denkt. Daarom lees ik van "den toorn des Lazers" van "den grooten dag van Jezus, toomt "van vergelding op den weg, wanneer zijn toorn raakt, zijn weinig zo ontbrandt." "Jal maar, wij dragen zijn naam van Christus overal, behalve in het hart. Ik zeg nee, onderwipt gij aan net, gij hebt zichzelf voor de gevolgen in te zetten. Eer, ja de schrik de Heeren bij bewegen, tot een wilde onderwerping om hen als nieuwe dagen te laten leven. Al te lang reden hebt ge geweigerd, de kaaien voor hem te baaien. En waarom, dat was niet alleen beschamend, maar hij was het zo waardig. Zichzelf als gewillig in den dood voor zondaren, voor doemelingen. Stond hij achteloos. Digitized by VjOOQIC 'S 'Of is am hoo te regenvallen voor hoense vijver groen gewonden van steden en dorpen. Ander onderwerp beginnend zo hoor ik toendermorgen wijd de dienst, neemt ander denning. Kan je wat hoor je tot dit diepe gedeelte dringen? Veel werk hier, doch atleet ander den invloed des Heiligen Geest, samen: De kennis en het gevoel van onze stand, het bezorgdheid, gezoen, Taam den toom Gods, — de aandacht, Windisch geweten, de naderende oordeel, — een toonend besef van de borelijke mate van sondigende in de zonde. Dit is niet alleen: terwijl de penning en weer penning op dood en eeuwigheid, op het aasbakje loopt, dal hem wacht, op de nadering van zijn eeuwsanct, komt hem voor, dal er een lus is gestoken voor de zonde, en die lus zie ik over zondaren onvermeld heeft. Uit zijn geraarsch hart, zo hoorde hij nog dit woord in zijn diepsten zin te verstaan: "O God, zijt mij zo gunstig!" hij hoopt; dat er help en raad bij Jezus voor hem wesen zal, en dat zijn kens zijn beslist, bij beste de dienst van deze Koning gekozen. Wat nu? Bij zegt Satan de dienst op, - Jazus wenkt, en de overwonnen Vorst des afgronds ontslaat, boe ongaan ook, zijn prooi. Daar is een nieuw gevoel wakker, de ware onderwerping is begonnen. Och of er onder u waren, die hun zonden beseften, die onder dat beseffen, zochten te vrezen van den toekomenden toorn! zeg mij, zondaar! nog jeugdig, of reeds in je leven gevorderd! Is de zonde niet afschrikwekkend, An in zichzelf, en om haar gevolgen? Laat je dan gestorven, en opgestaan, en weer levendig worden, niet waardig dat je Hem Toon van woor te aanroep? Digitale bron van VUOQ IC Deze heeft de wapenen, tegen Jezus opgeheven, weggeworpen, om zich te scharen van nu aan onder zijn banier. Beloof ik, des geef ik een verzekering, zal het a niet. Maar berouw, zeg mij, zondaar! nog jeugdig, of in leeftijd gevorderd? Wat is de vreugd van deze aarde? Wat verschaft u wezenlijk genoegen? Jesus wacht, Hij vraagt uw onderwerping, wil in genade over u heersen, in dit leven, ook in het nieuwe dood! Die zich onderworpen hebben, behoren dagelijks hun gehoorzaamheid te doen blijken. Geloofigen, hebt u onderworpen aan de hand van de wet. Onderworpen aan de wet, die voor u stierf, voor u opstond en weer leven leek te worden. Ziet gij niet, hoezeer het behaagt dat u blijmoedig gehoorzaamt, in ware zelfverloochening? Ja, gij ziet het, en het is ook uw begeeren, om onderdanig te zijn. Is dat het doel van het nieuwe leven, om Javas de Koning geheel te dienen? Waarin? In al uw denken, in uw doen, in uw spreken, in uw sieren, in uw nederliggen, in uw opstaan, in uw huishouding, in uw maatschappelijke betrekkingen, in uw leven, in uw sterven. Ja, dit komt de ware Koning toe, die voor u stierf en leeft. Maar gij kunt u zelf piet voldoen, daar alles te zeer van gebrek getaigd en van onvolkomenheid. Laat het gebrek slechts gebrek in uwe schatting blijven, en blijft onvoldaan. Gij kunt en moogt in het uwe geen voldoening vinden; maar met Jezus voldaan te zijn, dat zij uwe verlanging. Blijft dan, zeg ik, met u zelf onvoldaan, doch zonder aan moedeloosheid voedsel denken, diepsten afgrond van alle tirannie, elke dag hoor en hier aan ons hadden neergezet. En nu aan welke middelen zij dit voorrecht hoopt te regen te brengen? Toen wat ook anderen hieromtrent denken of zeggen mogen, ons is het naar Gods Woord, geen andere naam bekend, door welken wij moeten gaan worden, dan de naam Jezus. Kortom, het is Zijn plaatsbekleedende lichaam des doods, het onschuldige en gewillige lichaam Gods Zoon, waardoor deze dwalende tot God geleid werden. Dit is de almachtige, onverwachte leer, beide van Oude en Nieuwe Testament. En daarom welke stof is meer waardig, om er met alle aandacht op te peinzen, dan dit Lichaam des grote Verlossers? Welaan, laat een Profeet van den Oude dag ons te dezer ure hierin tot leidsman dienen. Hoewel wij onder het Evangelie der vervulling leven, het is nog steeds taal des Heiliges Geest, die hij spreekt; en deze kan nooit bedriegen noch verleiden. 9» Wy dwaalde allen als zechten voor woorden in de ons een leerlijk naar Bergen waar de HEERE keeft ons aller onvoorbedacht opmensen doen aanloopen. CAJO deszelfde actie werd toen werd 14 Terdmak die dekte deed geen mond niet op 1 als een lam werd die ter slagting geeld en als een sekar dat stom is. Toen kest aangemeten synod sekerders alsoo deed die niet of **** Digitized by VjOOQIC 316 De personen die hier door den Profet te spreken 19 geordend, worden, zon bekeerde Joden uit den leeftijd van Jizv en de Apostelen. Daar ene gericht antwoord op de klagten van Atuois en Zene gesanten aan komende in het 1e jaar van ons teksthoofdjeel. Daartoe vernoemen zij, in het 24e en 33e jaar, de romansche reden van hun oorspronkelijk ongeloof, als gelegen in den Staat van diepe vernetting en bitter lijden, waarin Jezus hier aanschouwden en welke ingeregten in tegenstelling tot hun aardse verwachtingen aangaande het rijk van den Messias. Maar, heugelijke omwisseling tot dezezelfde reden van ergernis was hem vervolgens, door de verlichting des Heilige Geestes, tot eenen liefelijken grond der meest troostende vertroostingen geworden. Dit vermelde zij in het 4e en 5e jaar, daar met de heerlijkste trekken beschreven waren, schaduw verzengenden aard van het leven en den dood des Verlossers beschrijven. En nu ditzelfde belangrijke onderwerp is, dat door hen in onzen tekst verder voortgezet nader toegelicht en uitgebreid wordt. Wel aan dan, geleidt wij met eerbiedige opmerkzaamheid naar wat ons hier door den mond des Profeten van dit Ijden en andere leden des Heilands leeren, en leiden wij daaruit niet het dus geleerde eeuwige toepasselijke aanmerkingen ten bate van ons zelf af. L De stoffii , waaroter de gemelde sprekers hier hande- len , können wq , mqns inziens , yoegzaam in vier stnk- ken onderscheidea , te weten : de oorzaak yan het l^den des Heilands Y ^ het ä^el van Zijn lijden, ^ de mmU Digitized by VjOOQ IC 31^ vu küach« — M da mif^ß mm Zf» Ifiai of Zfftfe* diag ibaiwder» Fmreerti de ootsmA das I^dtts tm Mmaa» grvcft dcse bckcardea «it bnil aldvs U keuea: w^dmmdim aUm mIs Mchapen^ wif kurden mu mn ieget^k maar zf- not weg. YrQtfßr ia hH 6« tob kaddcii 29 in 'tgemcea beledea , dat het ler oonake rao Aiome orertrtJiagm en omgeregtigheJen was, ab Ibwua yenroad ea vorbr^* seid ward. . Haar hier oauchr^Tca Bf dezeeorsaak Z^bm l^dens nadar, hier teekeaea ajj den aard vaa deze haane of eitredingea en ongeregUghedea ia breeder ea leveadiger oaitrekken» Ea desa teekeniag, M. H.! zij aiaall one aiet alleea hnnnea « maar 00k aller aitver* koreaea nalaiirataat aaar waarhad af. Ik zie in de tekst dat de taal der missermem wordt hier beï_fdagd. Hemelucht loopt worden dezelfde in Gods Woord onder hef beeld van ichafen Toegesteld; en dat achtalst in de taal der genade, wegen zijn harte, saadloosheid, leelijkheid en andere dingen; maar dat het in haak aantekeningen naar dat verkiezingen waar daar de vrekkigheid van bloed, die Toor hen beoogd is, heel belangrijk en wettig eigendom van hun Hemelse herder. En dat het dit opzicht Zijn schapen in onderscheid van de verworpenen, die wel dwalen, maar die van Zijne schapen niet aan; gelijk de Zaalkmaker zelf leert, als hij eens algemeen aan de Joden zei: Wanneer jij geloofd, dan zal ik je volgen. Latenssjndae bet bet in niet om enige goed stadiaatbaar die aanboren anderen in hun baat vallen. Digitized by VjOOQ IC 317 de verkeerder koninget in mensen aanvattend heeft, vergeleken worden. Maar inleggende het is enkel een aanleiding van hannah dwale verkeerdheid en diapensende, welke is met al het overige menselijke gemeen hebben, dat aan hier en elders onder het beeld van een schaap worden voorgesteld. Immerdaar is geen dier ineer dwaarsabeleid, meer onbedoefd dan te naïef, en minder bestand tegen eiken valt, dan hetzaalfo Heeft. Het heeft eis eenmaal zich van den herder verwacht, het blijft aan 't dwalende tot afgewiede herder, aan zon niet achtzijf nimmer weer terug tot geen. Verbeeldt in een geheele kind van dwalende schapen, dieginds en herwaarts zich verliezen, elk een ander weg in wilde heenloopen, keerende welke een regeling voor org of leid naar dien weg, die het eerst hem voorkomt; dan vindt gauw in die. Toorstelling de inspanningen van den staat, waarin geheel het moreel van de natie verheer, en daarna ook de bekende Joden, naar den tekst, zieh hierdoor bevrijdt. Te weten; Oorspronkelijk in het Franse radicaal was de Heere God een Herder, die in de liefde in de weide van Zijne genade gemeenschap met de heilige dier verwachtte. Haar heerschappij, de mens ontroofde zichzelf en zijn nakomelingen van deze heerlijke voorrechten door moedwillige ongehoorzaamheid, daar hij liever naar de verleidende stem van de booze, dan naar de aardse sin van de Remmende Herders Interesse. Adam, de stamvader van allen, viel in hem en verkwistte den beatrij Herder om onzen eigentijd dwaalweg te volgen. Zo dwalen wij dan af van het vak van de natuur, evenzo ver van de herderskude, het wilde niemand, kan keeren ons de een naar de ander, derwaarts, aan de regelweg af, wandelende een vreemde flamingo te denken van uit het hart, in de heilige vrede van de Goddelijke, die de begeerlijkheid der oogen en de grootheid des cos. Digitale versie door VJOOQIC. Voorwaar, rampsalige val in de dwaling! Wat zijn deze wegen, hoezeven! Al regt en tennakelk, schoon in de ogen des mensen, lijkt zij nog altijd wegen des doods te zijn; omdat terwijl de hevige storm rechtwaardig is, God aanvallen niet ongestraft laat. Ook aan deze wegen, zo vast dat wie er even af dwalend schapen nooit weten waar weder om te keeren; daarom heelt de zonde ons verstand verdooft en verblindt van den beste Herder afkeerig gemaakt. Ziel, daarom is het ons, allen in staat, te zien dat het was voor een mede de toestand geweest, van de sprekers die in den tekst voorstaan. Daarom kwam het dan bijna voor een wanbegrip omtrent den Messias en zijn werken. Kelk welke door herders van diezelfde dwaling, verloren gingen, werden dan boezemdoelen pijn en wanbegrip, waarmee noodwendig de groote ellende en ergering van 's Heilands nederigheid en lieden Bosestoortsdieten, en waardoor alsdan al herder en herder meer hun blinde leidslieden in dwaling lieten, tot een rechtvaardige spoor. Ja, hoe groot hun dwaling was, kunt gij wel in hun eigen schuld bekennen, naar vers 8,4: "Wij hebben Hem niet geacht, maar achtingen Hem, dat hij geplaagd, tot God geslagen en verdrukt was." Gelukkig die met dezelfde sprekers in den verleden tijd kunnen zeggen: "wij zijn genezen, want dat bewust dat zij nu van hun dwaling waren genezen en bekeerd geworden tot den ware heider en leerer hunnen. Digitale verzorgd door Vjooq IC Dit is de tekst volgens de correcties die Vjooq IC aangebracht: De zei leek ons als van leugen tot ons echte kennis. Wetend, wat graag in van het lijden van Verlorenheid ingedrukt in het woord: Doch de HEERE, kegelvormig, aller ongerechtigheden oplopende, in de minsten wanhoop, Waar deze woorden met het geas inroepen, "is om onze ongerechtigheid te berichten; de straf, die onze denken aanbrengt, was op Herne vergenken, wat is dan meer dempen aan elk onparticiperend waarheidsverdachend gemoed, dan dat het oogmerk waaraan de Christen, waar de wil van God in de dood raderen, was, om in de plaats der Zaken aan de stervende gerechtigheid God te tonen, en alzoo hen van de welverdiende vloek en toorn te verlossen. Ja, dat is het, dat de hier sprakende galogen krachtig te kennen geven met de woorden: "Doch de Heere heelt ons alle ongerechtigheden op Herne doen aanloopen." Ons alle ongerechtigheid, neergelegd in het enkelvoudige, doelende daarmee kennelijk op ons vorig dwaalzijn bestaan en gedrag, als even gescheurend "wij dwaalden en allen afschapen, en keerden ons een iegelijk naar onze weg", omdat hierin alle bijzondere ongerechtigheden, als in derzelver wezen en oorsprong opgesloten. Intussen wordt hier niet zopas leerricht over ongerechtigheid zelf als wel haar straf bedoeld. Want deze was het, die op Herne af Borg aanliep of aanviel, gleich een vijand, om Herne neder te weltevinden en te verslaan. Met andere woorden: De schaal der ongerechtigheid van al ons volk werd op Hem geladen, zodat het daarvoor in Hem neerzette, boeten en de welverdiende straffen ondergaan tot den dood toe. Ziet , z6d viel hnn aller . ongeregtigheid gelqkelijk op Heu den R^iraardige aan , loo werd Hij , die 34, Digitized by VjOOQIC 320 ^ßtmt xanJt vktmi kcrft, M zmJc «mt kei atks gfiilrt, «|idal AI iMdcBvravd» ««tvw'ieUd GbU \m fka. Es dit imi Haa ficca Jvms, Cajatas of PfLAiv« an, hoeard i^ ab wcilclaic*9« aaar Gads taad, M^eiadkdMMaaMe^tai. mar 't is4<ell££fl£; JarnnrA sslf, Goi de Vadcr« die ab UnKrala Bceterdcr gaatclie aatde , de atadeaacliald vja aUe aitiwrkafeaca op Z^aea Zooa heep do€m naatoiipwi, h de oabfgnnafa eeawigheid stelde de Vadcr daaitoe Heai ab Boig aaa, ea aaai de Zooa dit fcriowassverk Tiijwiilif op ndi ; «a ia de roUwid des tfds weid de dare btfr^ derxoade aMiterdaad door dea Boig o|]|gebragt . ea het «edackle yooab der Goddelqke regtvaardigheid aiFer de oagere^ iigheid Taa al de ZijoeB ia Ueai, htA I.aai £odt, val- trokkea. Ja wel, dnre lotprq«, sAnkkeVijk straf vonis! Wie oazer s Toeh I kaa hisraaa twi^feiea , die aandaektif; lel op de kooge matt des i^deas« ketwelk de Heeie Coaisr Tut als de pUatsbekleedcttde Middebar Yaa aoadaiea oft* derging. Jbsaja . of liev^ ket bekeerde krael door den mond des Profetoo , xegt er van : a/i dezdvc geäscki werd , toen werd Hif 9erdndd, Etne koite ailspraak , dock die * mel de vroegere rede der evengeaielde spre- kers in Tergeiijking. gebragi» genaegsaam nitdrakt, bae verbazead jal bovea alle bevatting zwaarde last deraoa- den zijns volks ea des tooras Gods op He« drukte. Als dezelve geeUdä yterd , «egt :de lekst , dat is « ab bun aller ongeregtigkeid of de straf dercelve , die Caais- TOS als Borgreeds van eeuwigbeid q>Biofa>geaoiiieB.becft, als deze In de voHieid des t^ds irerkel^ door dea Va- der, «1» Regter, van Zijnen Zooa geSisekt ^verd; lom Digitized by VjOOQIC 321 werä Hij if9$'ikukt ^ nnmelt\k verwend in \\ei UgchaaMi«»* ptrbr^xeld naar den* g«e«l^ bog als het vorige Tür» vev« kUart, dna in Ugehaaia en ziel beide veidrakt , ja ten. Bijvoegsel van het woord "tervene" geeft de kracht van het grondwoord weer, leeda woord naar rood van de eis der Goddelijke gerechtigheid was ook de mate van 's Lands lijden; Zijne verdrinking, benauwdheid en smarten beantwoorden volkomen aan de schriklijkheid en onbekende strafwaaierigheid der Kode; het was gegeven om beide te geven aan het andere, opdat er genoegzaam betaling voor de ongerechtigheid van al de Zaken geschieden zondertrouw, vrij is in Staat de zwaarte taan van lijden naar eis te beschrijven? Denkt hier inzonderheid, aan al het gene Hein in zijn ziel en lichaam is geworden van den tijd dat Hij in den laatsten nacht Zijn levensden hof Gelubseman binnenkwam, tot den stand toe dat Hij stierf aan het kruis, niet riep: het is volbracht. Wat al smart en smaad moest Zijn gezegend lichaam niet uitstaan door wrede boeien, harmloos slagen, honend speeksel, felle geeselstromen, scherpe doornen, spotmantel en vooral door den barbaarschen en verwoestenden dood des kruises. En dan dat grievend hartseer, die bittere zielssmart, die liefde beantwoordingen en die oefeningen, welke Hem bejegenden, zowel door den laster als door de ontrouw van Jodas, de Verloochening van Petrus, de onregtelijkheid van Pilatus, doch bovenal door de verberging van het aangezicht van Zijn Vader en de volle ondervinding van Zijn heilige leraar over de zonde! Ja, dit laaste kwelt. dig in swarland, door dalen, tuin, taifun, fijder, die op de aarde geweerd, dit. Dil was klaar, dat Echa kocht, nam af gaven, droppele, bloed, te kijk, die eigenlijk in dal, Hob 100, bitterlijk in den hof deed klaag, zonder zijn het (om beeld bedroefd tot des dood toe, en aan zijn knielhoop kneedde, deed stilstand: zeg, God, waar is God, waarom heeft God mijn vesten? Doen wel mogelijke Provestellen het volste recht seggen: hij werd terdruk, terdruk ligbaan en geest, verdraagd tot bij allerlei toe. Terdruk in zijn laatste, officiële, niet doen gestrekene Goddelijke gerechtigheid, die de meest verwaandestraf op vorderde ter volgende de schade die de Almachtige Majesteit. En na op hoedenige wijze gedroeg zich deze Eenige Borg en Hoogepriester in Zijn tijden, Ook dit riedt weer fenomenaal laatste heerlijkheid en naar waarheid door den Profeet Jezus beschreren, op de volgende manier: Jochwa deed Zijn mond niet open; als een lam werd Jozef ter slachting geleid, en al het kabaanlegering gezien Zijn Schepper, atoom deed Hij Zijn mond niet open. Hij deed Zijn mond niet open, dat is zonder tegenspreken liet Ho. zich binden, mishandelen, tot de dood doemen, geëeseld, gekruisigd. Ho. onderging al het kwaad met het grootste geduld en met de verdwijning-waardigste gewilligheid en achtmoedigheid. Erën als een weerloos lam liet Ho. zich ter slagting leiden en gaf Hij liet aan den amandelen, een amandelen dood onvermoeid, zonder de minste tegenkanting; en als een schaap dat stom is voor zijn aangezien voor zijn scheerders, en gaan geacht te laten horen onder het hadden des aan die Goddelijke rechtvaardigheid die Digitale versie door Google Books IC Jozef, terdruk, ra, verwarring, leden, bezien, deed volgens dit Leven van God, dat in de wereld dwars door spanten, geplaatst en ter slagting gewaar, werd, Zijn mond niet op, noch tegen God of Vader, die door den dansbakker te drinken gaf, noch tegen Jozef, de verdwijners, die Gods raad in deze moesten uitvoeren. Als Hij gescholden werd, zei Hij Biet verder, en als Hij leed dreigde, zei Hij niet, maar gaf het over aan Hem die rechtvaardiglijk oordeelde. Hij is Zijn Vader in alles gehoorzaam geworden, tot den dood des kwaads toe. Hij legde gewillig ter afzien van het laken af, dat gaen, ander, hetzij Pilatus of eenigszijnd, zodanig zijn ontnemen kon. Kortom, een avond ligt de liefde voor de ere Gods en het behoud van de mensheid, gaf Hij zich over aan den dood en droeg Hij de naamloosste smarten in ziel en lichaam. Hij verdroeg volgaam het kruis en verachtte de schande alleen om de troost welke Hem langs den weg als Heer en Zaligmaker van ellendige verdruktelingen was voorgesteld. En nooit verdroeg Hij, midden in het zwaarste lijden, enig ogenblik in Zijn mond gevonden; noch een enkel haastig of onbedachtzaam woord ontulpte Zijn lippen. Maar in alles toonde Hij zich als het onbevlekte en onstrafvlikt lam. Deed Hij als Zijn mond open, het was geenszins om met God te twisten of Zijn wraak interponeert tegen de vijanden, maar integendeel, het was om de ere Gods, ten aanzien van het liden dat Hem trof, op het krachtigste te handhaven, om Zijn volkomen onderwerp te maken aan den wil Gods, te doen biggen, ja om voor Zijn vijanden te bidden. Immers zodra de verrader de Paschalische zaal had verlaten, was Zijn eerste woord: "Dit is de Zoon des menschen verheerlijkt, en God is in Hem verheerlijkt." In des bangen hof van Gethsemane was Zijn bede: "Vader, indien het lagoon is, laat deze driekwartel van mij teruggaan; doch niet wat ik wil, maar wat Uw wil geschiede is en tot de eeuwigheid, de eeuwige vreugde, die Hij met het kwaard wilde beschermen, sprak Hij: "Keer het zwaard weder in de schedel; wat allen die kwaad wilde, zullen door het zwaard vergaan. Of raad ik ga, dat ik mijne Father niet kan bidden, en Hij al met meer dan twaalf legioenen Engelen bijzetten. Maar hoe zal dat dan de Schriften vervullen worden, die zeggen dat het altijd geschieden moet? Wat meer is, het kruis is gehangen, opende Hij allereerst Zijn mond en de bede voor Zijn moordenaars: "Vader, vergeef het zwaar, want zij weten niet wat zij doen." Ziet, zo opende de Heer Zijn mond niet, dan ten eere Gods, maar ten leste voor de mensen tot zondaren. Ja, hierdoor alleen werd Hij ook bewogen te spreken voor Caiphas, als deze in de naam des Joodschen Raads bezwoer, zeggende: "Ik beloof in de naam des leidende God, dat gij ongelogen zegt, of gij quaert de Caaphas de Zoon der leidende Gods;" en des huisonderzoek naar Pilatus, als deze Hem ondervroeg over zijn koninkrijk: toen weigerde Hij niet de goede begeisterde te betnigen. Maar anders zweeg Hij en zei niets, gelijk ons de Evangelisten herhalen en met nadruk melden, tot kwaartige bevestiging na de waarheid der voor ons liggende Profetie. Ja, als een weerloos schaap zweeg Hij onder zijn becling in den hof, en liet zich zonder eenige tegenwerping naar zijn onverwachte regters. In de hoek van de Raad gekomen en met valsche beschuldigingen overladen, antwoordde Hij niet een enkel woord, om al te gemakkelijk de wederlegging van dien laster ook te ontwijken. Desgelijk ontweek Hij geduldig zonder de instemming tegenspreken aan de wrede mishandelingen en spotternij van zijn gevangenneming, en loeide de galgen de goddelijkste vijand aan, "Hij is de doodstoos, Terzijde staan zijn stemmen geloofden dit schreven onregelmatig, maar zweeg en liet zich gewillig van de een regtbank tot de andere leiden. Nog eens zweeg Hij en antwoordde niets noch voor Pilatus noch voor Herodes, maar dulde met de verwerping alle hoon en smaak, alle spot en lastering, alle smart en schande. Zijn zweeg onder het geroep van het volk: "Waar is de Baadbaar los, laat de Krais zien"; Hij zweeg onder de snijdende geesselslagen, de grevende bespottingen van Pilatus en zijn knechten; Hij zweeg onder de oplegging van zijn kruis, de wegvoering naar de vloekheuvel; Hij zweeg onder de doorbooring van zijn handen en voeten; ja onder alle smaadsheden en verwijtelingen, die ook aan Hem werden aangedaan, bracht Hij geen enkel woord van twist, toorn of wrake uit, maar terwijl anderen vloekten, zo bleef Zijn mond vol maagdelijk zegen en vrede ademen tot aan zijn jongsten snik. Veel, maar toch te klein. Het leegte staat voor ons vandaag nog steeds open. Vele keren, tegenwoordig nog steeds, kan men deze lege plek zien, niet alleen in het gebeid maar ook in de werkelijkheid. Het is een groot verdriet voor ons, dat dit zo is. Maar het lot, dat de grond bepaalt, is moeilijk te veranderen. De aarde, die eens zo rijk was aan leven, is nu slechts een uitgestrekte leemte. De woestijn, die eens zo fijn was aan vocht, is nu een dor, ruw landschap. Het beeld van de toekomst is somber. Er is veel verdorren van de grond, en het water raakt schaarser. De oorzaken zijn talloren: de mens, die de natuur heeft misbruikt, de industrie, die ontbossing en verlies van biodiversiteit heeft verspreid, de klimaatverandering, die nu al de gevolgen heeft. Maar hoe staat het met de hoop? Is er geen sprankje dat leeft? Ja, er is hoop! In de kracht van de mens, in de vernieuwing die de natuur kan bieden, in de verbondenheid van de gemeenschap. Daarom, richten we onze blik naar de toekomst. We zien een landschap dat herrijkt, dat leven weer vindt. De grond, verzekerde van bescherming, groeit terug. De woestijn wordt vruchtbaar. De waterlopen stromen weer. En in het midden staat de stad, de trots van de mensheid. Ze heeft leiden in moeilijke tijden, maar nu, met de steun van de gemeenschap, keert ze terug. Haar gebouwen, verspreid over de aarde, zijn symbool van samenwerking en vooruitgang. Daar, in die stad, in die gemeenschap, wordt nu al het versterkte. De kracht van de mens, verenigd met de natuur, vormt een ongebroken front. Het verdriet van het verlies is niet vergeten, maar de hoop, die nu al leeft, is groter dan ooit. In die hoop, in die verbondenheid, is de toekomst van de aarde te vinden. De meest voorstaande in burgerlijke braafheid, had zowel als de meest uitstaande misdoener voor het wereldlijk gerecht, de hoogste straffen van den Oppershen Heelregter verdiend. Want, gelijk wij strak, mede hoorden, hun aller ongerechtigheid is in wezen en oorsprong, Wij dwalen van natuur allen als schapen en keeren ons een iegelijk naar zijn weg, terwijl wij den besten Herder en Opziener der zielen ganzehelde varen taten. Haar is aan de zonde, gelijk we zeggen, zinkt een schrikkelijk kwaad in de opgenomen Gods, daarmee in onenigheid ten andere levens blauwe de afgematte stand, en allen die buiten Christus, of buiten de gemeenschap aan Zijn Borg-gerechtigheid, sterven. Immers deze zonden zelf den last van Gods eeuwige toorn tegen de zonde dragen, moeten diegenen die Christus voor de Zuren op zijn genome heeft. Want het is onmogelijk, zolang de Opperste Regter Zijne gerechtvaardigheid de zonde verloochenen, en de zonde ongestraft laat gebeuren. Derhalve, toe hier in den Verloren Zoenborg van zondaren kun je als in een spiegel zien, wat eenigmaal je lot zal zijn, indien je buiten Christus stervt. Want is dit gebeurd aan het groene hout, wat zal aan het dorre gebeuren? Vroegelijk al die vijandelijke, verboodene en straffen. Digitale door VJOOQ IC Tracht eenmaal, hoedan ook, alle het hoge Offer van God, aanvallen salen in raak op m nederkomend, tenslotte aansluiten bij Zijn gerechtigheid om te erlangt. Ja, al die gehechten en ziele smarten, droefneukingen en angsten, waardoor Hij verdrongen werd, ten voldoende aan den eis der Gerechtigheid toe te voelen de ongerechtigheden der Zuren. Al allemaal naamloos en gelijk op een droog en leeg pad, eertijds beiden lot in het uiterste los. Terwonde eertijds verbrijzelen, aan gij hier niet bet het eigendom van Jezus werd. Vrieselekke waarheid. Och, of allemaal ernstig door n word in gedacht, toe hier in 200 velen gaat ons hebben gehad ten gemeenschap van den Heere Jezus te delen. Wat acht ik de rampzaligheid van een stervens staat, indien gij absolute koelte te sterven, is met geen pijn te bevatten en met geen troost niet te verdragen; evenmin als de zware last van het Zoen-Oordeel des Verlossers ooit naar eisbaar kan worden afgemaald. Daarbq hoe apoedig en ganach on- vcrwachl (getttigevaoral de tegeaw^odige ond^rvinding soo hier ala aldera) kan de ae dag an vre dea etervena voor oaa auhrekenl En waer A$ä heea, 6 nensab! ftoo gi| JaiBDS niet tot nw dael hebt? Zaliela bnilen Hein awe aiel redden ktmaen van. hei verderf 7 Ziat, If. H I aao ti er 4lan niets ncoixakdifikr vaar ^n tes^qk onaer dun Hem^ dien einigen Borgen MAm delaar God^ en der menachen» door een ofregt geloofM ^mhebm en aaa te nemeu) Want dan« en dan alfeen« mag nen^ gelijk nit het verhandelde mede bl^kl% nuel hat geloovige larael t toeeigenend xeggf a : »De Heere heeft fflue ongeregtigheid op Hern doen aanloapea.^ Maar wal behaart er tot aalk een opregigiloott ZaI het ga- aaag aija, met te Keggen: »ikgeloove/' met deJeerde» Digitized by VjOOQ IC ETaagelinms uUwendig te beU^den , derzetver openbare tjutelliageA wtar te nemen e& een' burgerliikea wtndeL daanntde te paren? Heiaas I aoo denken Yelea. Maar met anlk een gdoof^, Toehl aU er niet meer bij komt, gaa|i wq, naar den woorde Goda,.ten Terderfe« Neenl er zal een levend geloof dea harten « door den H» Geest gewrocht , bij ons allen moeten plaats gtqpen ; een geloof, waartoe ^ naar den tekst , aUereent behoort ,. eene wäre geestelqke kennis ran onze angeregtigheden en opertre" dingth tagen den Heere« soodat men het beke^rde IsraSl van ganscher harte, uit innige overtniging deraielenmet waarachtig le^dgevoel teert na^secgea: wijdwMUUn allen als schapen en keerdgn ons tenx iegetifk naar sinnen weg; mder een geloof i waardoor men Gods onkrenkbare regtvaardigheid ten volle in a^n gemoed biUi)kt , en waar^ Igk met de sprekers in ons feksthoofddeel erkent , dat wq door orme ongeregtigheid al die straffen verdiend hebben ^ welke de HeerQ op ZqMn. eigenen Zp^n als Boig deed aanloppen s nog eens t het wäre gelboC der utver<- korenen Gods is een geloof» dal B»et het .iixkt oog naar binnen siet in een* modderpoel vol yan allerlei onreinheid ea met het andere naar bniten Dp het onsIra&Ujke ta onboTlekte Lam Gods* dat de »»den der wereld vri^^f neamt « of ook een geloof, dat in de iiwt band het doem^ ironnis dxnagt, en met de andere Cbistos en.Zqae ge* rcgtighieid als desaelfs eenige stärkte aaiigri)pt, hoewel dit Inatste^ door awakheid des geloofs« welMnaceer be* ▼en^e b$ vtkn. "An Gods lieve kinderen, kan toegang vinden tot deze oprechte geloofswaarheden, dat ik hier dit nog voorgelegde. Het is een geloof, dat Jezus, door den stok van de Bigejaam tot de taak ging en ver boven alles debaarde, ja, al wat aan dit hemelse is en als. Digitale verlichting door Google. Probeer en ook de Prijvler en de Kanaille saam te bevestigen, dat voor ons hier een eerbare en deeltroostende kwart om ongelijkheid tussen rassen en geslachten mag vallen. Dat een slaaf bedwongen aandacht heeft voor de eigen goedheid en Tederheid naar mijn gewenste liefde voor je bent te laten zien en in het paddenbakje van Zijn geboden te volgen. Dat na, toe aan het einde, dat een zegeling van onze nacht celven kost en moeite verplichte barbaren, Woorden van God voor ons keizerlijke oprechte geloof. Dat het betekent, dat als je diep in je nog gas zweeft, in aankomst, om die heilige taak te volgen. Want, als je leeft, vliegt je snel naar de dood, ja, kan wel haast gezegd worden; en los aan de boom, dat valt, blijft eeuwig liggen. Daarin de Bijbel staat, aan onze twee wegen, den eenen ten beminde, en den andere ten beloofde: "die in den Zoon gelooft, die spreekt de Schrift": "die heeft bet een eeuwig leven"; naar die de aankomst ongeboorzaam is, als bot voor het klooster; de taak Godsopheide op het Heilige. Of je dan niet rust kan vinden, verraad de oprechte geloof in de Hemelse weg. Of aan onze gewoonte door het gezicht van de Tederen slaat, waarin je van 't aardse door de Zoon verrijvert, of laat je dan aan iets anders wagen op de liefedekundige grondslagen dan bemoeilijkt ging, die er voor een waarlijk verlegen sondaar in den tekst voor handen liggen. Iamers vooroordeel, hoedaaige Aqua de voorwerpen, over welke de Heer zich ontfennt? Het ja, naar den tekst, dwalendau ja, a/an dwaal den "q eertqds ab schapen". Das geen andere, dan daleken, worden van den Oppentea Herder op den weg laten gebragt. Moet gij dan, Hoorde of Hoorder? Digitized by VjOOQ IC 331 Res ab silk eea drafknd "schaap" walg erkennen, als waai-f gq sog loo verre afgedwaald, op de verboden paden der zonde, weet tot uwe troosting: sulken san het inist, over welke de Heer zich genadiglijk erbarmen wil. Nog een ans aller ongerechtigheid, Siegen san genstgenoten, heeft de Heere op Hemdat afgelopen. Dat de ongerechtigheid van al die dienenden en tiendbazenden, en daaronder van Zijn ergste Vandaals - de Messias-oordeaars, en andere niet opstaande onderdanen, deze heeft China op zich genomen en weggenomen. Ziet, zoo zij dan Zijne Verdiensten aanvaarden, en Zijn bloed van een oneindige waarde en kracht, om van alle zonden te reinigen. Derhalve behoef je geen grootheden van zonden of zwaarte van schuld iemand te verhinderen, om met Zijne nood en belangen tot Jzai te gaan. Dat is meer, gelijk Zijne macht en Verdiensten algenoegzaam en onbeperkt aan, Zodoor als ook Zijne bereidwilligheid geen palen. Ook dit vindt men in den tekst zoo treffend en allerduidelijkst bevestigd. Hoe kan dan de oneindige bereidwilligheid van den Heere Jezus, om arme, doodsschuldige zondaren te zagen, heerlijker beschreven worden, dan net deze woorden van den Profeet: "Deed Hij zijn mond niet op; als een lam werd Hij slagting gebracht, en als een schaap dat stom is voor het aanvangen van de scheerders, alzoo deed Hij zijn mond niet op." Daarom, wie gij ook zijt, verlegene zondaars en zondaresse, komt met vrijmoedigheid, hoe onrein en schuldig anders, tot Jezus, en vertrouw op, als gij zijt, aan Hem en aan Hem alles, tot zaailing toe. Hij zal u tot Hem leidende, niet afwijzen. Ja, Zijn eigen Woord staat daarvoor in. Wat Hij heeft het plein beleefd, weten wij allemaal, "waarlijk ik ben een bedelaar", "zeg op", "ik ben een stormvogel", "ik ben een vijvermans". Wit het wat tolle, hienade? In deinen dale, door de knippeling groote zaenen; vaak alle kracht, immer overig, lig thee die, die in tijd, eeuwigheid, tederheid, badde, moet ik zoon, kost geworden, en daar tegenover, tolereert eenvoudig, die eeuwige leers, geesteld, of, wie het zij, ziet, mag ik in al die reeën, welke sterk, in harnas, niet, eenvoudige, eenstig keuzetje, engel, werd, meer dan, die, heeft, o, zie, mijn hart, die vreemde, die heef, mijn gedrag, de contra, die, aan den, negende, aanbrengt, was, op, hern, ga door, een, streem, is, aan, gendeng, geworden, zalig, saorregt, wie, ran, Gods, kinderen, kan, bij, lieden, verbeeld, verbeeld, zeker, eeuwig, keer, taan, goed, zul. Waarom ook tMtenran vindt wi) heel duidelijk bewust in de leefomgeving. Lebt daar staat lok, in den verledenen tijd; waar duimimalt den eigen weg naar volgen, weg; waar nü en da, tot een brug, naar de opziener hunkerende geesten aan dat ook na niet aan andere wegen altijd keer dat dan le, voor jaoren, le, waten, dat het achtmaals door geaard, de innige kenmerken, van basement en trap, eenstige toegang geweiden, was om in de wegen van den Vader in Zijn bestellingen te wandelen, net als er lating van de paden der ongerechtigheid en der vorige sondige gebeurtenissen. Daarom, Christen, besef dan ernstig de twee heilige roeping, naar steeds benaarstigende dat de naam van God om wenen niet gelasterd, maar veel meer geëerd en geprezen wordt. En ook daartoe dagelijks kracht boven van Hern, die geaard is bestemd, Moeder, mijn kind kunt gauw niets doen. Eindelijk, werd Jezus, uw eenvoudig Hoofd, Heer en Meester als een lam voor slagting geleid, zonder dat Hij Zijn mond opdeed, noch tegen de doden, noch tegengesteld Zijn Vader, noch aan de Tempeliers, zoo betaamt het u, dan ook als kind van God, als zoon waren discipelen van Hern te volgen in lydzaamheid en getroosten in zachmoedigheid, naar het voorbeeld dat Hij u heeft nagelaten. "Leert van mij", dat ik zachmoedig ben en nederig van hart, is daarom ook de naamsbeklijkingles van Jezus aan al Zijn volgelingen. Wel is waar, veel is er te verstaan opzichte noodig, om zich in het mozaïek strafperk van dit leven steeds naar den wil van de Heeren te gedragen. Nogtans de noodzakelijke les van Jezus aan al Zijn volgelingen. Wil Hij geïnstaseerd, geïnstaseerdt heeft, dan heeft Hij sterkt gegeven, dat Hij, terwijl Hij uiterlijk zwak was, in feit sterker is. Ei! wilt u dan veel toe Huizen, volg Hern in getroosten, over al onze ongerechtzaamheid en onzachtmoeidigheid, terwijl u geef verschillende om daad helpen van dien Grote, door Jezus verkrijgt, die een Geest der zachmoedigheid en der voorzichtigheid heeft, dat dit taamt valt onder het rijk van de Heeren zal vergenoemd worden. Hem dienstvollen, zonder enig gebrek te dienen, zult u heerlijk zijn in de hemel, waar u een deel van de volmaakte gemeenschap neemt, net als Jezus' leven. Want die met Hern leven, tellen ook met Hem de getroosten, worden; die zich met Hem verdragen, aanleiten zodat Hem heersen, Anenir. Mijn. Ps. CXK : SS. Digitale versie door VjOOQ IC Digitale versie door VjOOQ IC Digitale versie door VjOOQ IC Digitale versie door VjOOQ IC Vaii 1-2 