title: Maandelijksche leerredenen, over verschillende onderwerpen
creator: None
text: Digitized by VjOOQ IC 73 Vader, het leven heeft in zichzelf gevelven, alzozo Hij ook den Zoon gegeven, faet leven te hebben in zichzelf. Ziet, Toch. Zo is Jezus, hoeven we ook steeds blijvend nogtan te gelijk als de eeuwige Zoon van dezelfde Goddelijke Wezen met den Vader deelachtig, en daarom oneindig schooner dan alle andere mensen. Hij alleen in als zoodanig, het afschijnsel van Gods heerlijkheid en het ongekrochte beeld Zijn zelfstandigheid die in kracht zeggen mag: die Mij gezien heeft, die heeft den Vader gezien; Ik en de Vader zijn een. Ja, Zijne schoonheid in dit opzicht is uitnemend, dat er niets is in hemel of op aarde, hetwelk de schoonheid van deze Godmens evenaart, noch in de oogen Gods, noch in de oogen der Heilige Engelen en der menschenkinderen, die Hem kennen. Ik zeg in de oogen Gods. En wie twijfelt daar aan? Of kan er wel hooger voorwerp van welbehagen Gods zijn, dan Zijn eigen, eeniggeboren Zoon, gelijk Hij ook zelf bij den Jordaan-doop plegtig heeft betuigd door een hoorbare stem uit den Hemel, zeggende: Deze is Mijn Zoon, Mijn Geliefde, in Hem welken ik Mijn welbehagen heb! — En wat de Eeuwige betreft, dat deze den Zoon eert gelijk de Vader eert, en zich in Zijne Goddelijke schoonheid steeds op het hoogst verlustigt, valt evenmin te betwijvelen. Of hoe zou het anders kunnen, dan dat Hij, die het voorwerp van het allerbyzonderste welbehagen des Vaders is, ook het voorwerp van de heilige verwondering en eeuwige aanbidding Zijner Engelen is, te meer dat Gods eigen bevel is, hun, grootste verwarring, in te geven: dat alle Engelen Gods Hem aanbidden. Maar schoon en dierbaar is Hij ook, als Godmens, in de schaalingsvat, al Zijn geLoopt Volk op. (t) Hebr. 1:3, Job. 9, 10: 80. (J) Hebr. 1:6. Digitized by VjOOQ IC 74 aarde. Want dat Hij, die om onze zonden wil de wereld mensenlijke natuur heeft aangetoond, ook waarachtig God is, die maakt de voorname sterkte uit, tant als hun vertroosting, en de hoop die is op Hem gevestigd. Daarom, MGH, 1, hebben we ook zulk een sterk afkeer van de grondleer van onze tijd, welke de eeuwige Godheid van Christus miskennt en loochent. Hieniit scheid, dat Jesus geen blootmensche, maar de waarachtige God was, hieruit weten zij eerst, dat zij genoeg baar en getrouwen Zaigmaker bebben, op Wien al j vrijelijk al binnen condens werpen en bij geheel gewicht binnen zaligheid leggen mogen; ja, aan Wien zij gernstelijk ligchaam en ziel en al binnen be- langen voor den tijd en voor de eeuwigheid, kunnen toe vertroeven. Want het bloed van Gods Zoon reinigt van alle zonden. En Dien, die waarachtig God kamt het eeniglijk toe, te zeggen: "Ik geef Mijn schapen het eeuwige leven, en zij zullen niet verloren gaan In de eeuwigheid, en niemand zal dezelfde verliezen Mijn band breken." Dus, op deze grond, toe, dat Jezus de ware mens of Godmens is, en op deze alleen mag de Heeren volk ook nu nog met Thomas in heilige verrukking des geloofs en der liefde, roepen: "Mijn Heer en Mijn God! Gij, de allerschoonste der mensenkinderen, Gij zijt de rotssteen van mijn behaag en mijn Schild, waarop ik trouwering sta. Voorwaar, de bar God, mensch! Och, maar een heilig onzer dienst, een uur voor zichzelf ver nodig zijde en met zijn hart begeerde in Intussen niet ziekte als God-mensch, maar ook als waar-mensch aangeroepen is. Jezus, ten andere, veel schooner dan andere mensen, uitgekozen uit de volledige naaktheid en vlekkeloze heiligheid van Zijn mensenleven. Immers de schrift noemt Hem bij naderendaals, de Rechtvaardige; Dien, die geen zonde gekend heeft. Alle andere mensenkindertijden zond in zonden ontvange, en in ongereeglijkheid geboren; en dus van natuurlijk zonde, onrechtvaardigen, goddeloos. Dus, niemand, die verstaan is, niemand, die God zoekt. Alle hebben zij afgeweken; tezamen zijn zij onnut geworden. Waar is niemand die goed doet, ook niet tot op de toppen van het hoofd. Maar de mens, Jezus, is ontvangen van de Heiligen Geest, en geboren uit de maagd Maria. En uit deze hoofde was Hij alleen bevrijd van de gemeene inklevende verdorvenheid, ja, van de minste onreinheid, de zonde. Zachtmoedig en geduldig, anders dan gold het de eere Gods, daarmee werd Hij door den zweet van Gods zoon verslonden, meer dan Elia op Carmel, of Johannes de Dooper aan den Jordaan. Ja, den wil te doen van Desgenen, die Hem gezonden had, dit was Zijn eerste spijker. Zelfs den vloekdoom des kruises weigerde Hij niet te ondergaan in gehoorzaamheid aan Zijnen Hemelseseen Vader. O, voorbeeldeloze gehoorzaamheid! Ook de geloofsgehoorzaamheid van eenen Abraham op Moria, hoe voortreffelijk anders, kan hierbij niet in aanmerking komen. En zit vertroefd op God aangaat, ook daarin heeft Hij de meest nobele leden en geloofshelden, van vroegere en latere tijden, tot op deze aarde achter zich gezien. Geen Divinus die zich in de hevigste stormen in den Heere Zijn God, noch enig initiatief kan in de schaduw geplaatst worden van Hem, die op Golgotha en in Gethsemani kon uitroepen: "Mijn God" en "Mijn Vader". Voorts, schitterde een Salomo alomnaars niet door zijn wijsheid, of onderscheidde zich een Daniel door zijn liefde tot het verborgen gebed: ziet, meer dan Solomon, meer dan Daniel is hier. In Jezus werd ver boven Salomo, ver boven Daniel, hetgene geschreven staat: "Op Hem rust de Geest des Heeren, de Geest der wijheid en des Verstands, de Geest der kennis en der vreese des Heeren". In zijn woorden, in zijn zwijgen, in zijn doen en laten, in alles blonk deze wijheid, met het beginsel derzelve, de vreese des Heeren, te allen tijde en voor allen op het helderste door. En beroemd Hij zich in de eenzaamheid, dan bracht Hij wel geheime dagen, en geheele nachten zelfs op een berg of in een woestijn door in het stille gemeenzalige gebed tot God Zijn Vader. In som woorden, noemt wie hij wil, een Nathanaël geprezen over zijn oprechte faith, een. Job. 4:34, Phil. 2:8, Gen. 22. Digitized by VjOOQ IC TiTBTHA bekeerd door hare liefdadigheid, en Scribaireus achtervolgend door een passende vandsliefde, een paukus niet onderscheidende van wege zijn eerbied en zelfverlorenheid; zo kunnen naauwelijks genoemd worden bij Hem, in wiens mond nooit bedrog gevonden wordt; bij die algemene het land doorgang, goed doende; die voor Zijne moordenaars bad niet alleen, maar ook zegde in den dood, gaf, om veelvuldig; ja, die, de Heer der Heeren zijnde, zich wel als een knecht der knechten, een worm en geen man gelijk, heeft wiens geesten vaten, en zichzelf vernietigen, uit de allerchristelijkste liefde voor Gods en der menschen. Nog eens: de Godzaligheid ook van de allerheiligen is hier zeer gebrekkig, onvolkomen, ja onstandvastig. Uit die hoofde verloor Mozes wel eens zijn zachtmoedigheid, Job zijn lijdzameid, Elias zijn ijver, Abbaqis zijn gejoop, David zijn vertrouwen, Salomo zijn wijsheid. Maar Jbds was te allen tijde heilig, onnoozel, onbesmet, afgescheiden van de zondaren. In Hem is geen zonde, geen gebrek, geen bedrog, niet de allerminste viesheid gevonden. Wel, dan mag van Hem gezongen worden, naar den tekst: "Gij zijt met de hoogste schoonheid bekleedt gevonden boven alle menschenkinderen; Gij zijt veel schooner dan de schoonste dieren; Gij alleen zijt waardig, dat engelen en mensen beide, ja! de Allerhoogste zich in Uw schoonheid verlustigen." God zelf? Ongeveer, M. fl. 1. Of heeft Jezus Zijne heilige menselijke natuur niet van Zijnen Vader zelf, door de kracht des H. Geestes, uit het vlees en bloed der maagd Maria ontvangen? En zou de Allerhoogste in dit wonderloze gemeene wonder Zijne oneindige kracht niet het boegste welgevallen hebben? Daarenboven, Die zich verlustigde in de zesdaagse schepping, verlustigde zich in al Zijne werken, en bovendien in den rechtgeschapen mensch, zou Hij, de Lichaam en Heiligheid zelf, niet veel meer in de Vreemde heiligheid en beproefde gehoorzaamheid van den tweeden Adam genoegen nemen? En, gegeven de heiligheid van Jezus schoon is in Gods oogen, zou verstrekt zij mede ongetwijfeld tot een verrassend schoon spel, Toen Gods heilige engelen zich naar de zware doch faaldhaffie doorgestane verzoeking des duivels in de woestijn. Toen, lezen wij: "zijn de engelen toegekomen en dienden Hem." Haar vooral verdient hier onze opmerking, hoe dierbaar de beschouwing van Jezus volmaakte gehoorzaamheid en heilige persoon is voor Zijn volk op aarde. Gewisselijk, schoon. bij niet minderheld schoon, is Hij daardoor in hen achtogen. Nooit kunnen zij zich van haar gezicht, haar verschijning hunner ziel, genoegzaam verzadigen. Om nu niet eens te spreken van het borgstootgerechtelijke aspect van deze gehoorzaamheid (want dat moet hierna volgen; maar boven die welk een allerheerlijkst en beminnelijk voorbeeld, voor hem gans over het bestaan en levensgedrag in alle omstandigheden, heeft hij hierdoor niet nagelaten? Immers het is de lust van allen, die Hera door zoe heilig geloof als bannen leerden orakel zenden, om ook de voetstappen van de Overste Leidsman hunner zorgzaamheid te volgen. Ook zijn zij te voren verordineerd, om Zijn beide gelijkvormig te zijn, zodat tot datzelfde einde geroepen met een heilige roep. Maar nu hoe dierbaar moet hem deswege Zijn volmaakt heilig leven en onverzacht voorbeeld zijn, daar uit hieruit kunnen zien, niet alleen, wat weg en gedrag in elke omstandigheid te volgen hebben, tot bevordering van de ware vrede hunner zielen hier, maar ook welk een heerlijk en zorgvuldig deel zij eens hier, nu en dan te verwachten hebben, als zij aan zijn heilig Hoofd zich gelijk zullen zijn. Ja, hoe meer Gods kinderen op dit heilige voorbeeld, door de verlichting des Heiligen Geestes, kunnen zien, des te meer zullen zij in gezondheid naar datzelfde beeld, reeds in dit leven, veranood worden van heerlijkheid tot heerlijkheid. Och of slechts meer met den zaligen Lodewijk in mogen zien, hoe aangenaam zou hun leven al vaak hier op aarde zijn. Evenwel, dat zien op Jezus' voorbeeld, zo goed, hoe weinig vrucht, nog tot heiligheid, nog tot troost opleveren, Indien zij niet te groot, te moeilijk op te zien mochten, als denkbeeld van God en der menschen. Ja, tot dit laatste maakt het voorname karakter van de geheel menselijke persoon van Christus niet, waardoor Hij zich ten eenenmale van alle mensenheden onderscheidt en een onnavolgbare schoonheid bezielt, zowel in de oogen van God en van al de heiligen, als van Zijne gelovige liefhebbers op aarde. Wel is waar, wat lezen ook van andere mensenheden, die enigszins de hoedanigheid van Medelaar luisteren God en hunne medemenschen, vertonen. Als zodanig kunnen wij, b.v. Abraham aanmerken, toen hij stond bleef voor het aangezicht des Heeren, als Deze betoond goddelooze Sodom wilde verderven, vooral Moses, die met nadruk gezegd wordt, in de sekel of in de borst gestaan te hebben voor Gods aangezicht, om Zijne grimnigheid af te keren, zodat Hij de kinderen Israel niet te dieren voedde, om hunne afgoderij met het gouden kalf, ook Aaron, toen hij, met het wierookvat in de hand, stond tussen de levenden en de doden, om verzoening te doen over het volk, tot dat de plague, vanwege het oproer van Korban, werd opgehouden; en naderhand Samuel, die meermalen gebeden en offerhandelingen deed voor het afvallige Israel van zijn tijd, en daarom onder de bijzondere aanroepers van Gods naam geteld wordt. Digitized by VjOOQ IC De Twist van de Godsmannen, ook van ons Jezus, nogzovel eenheid, meer waardig dan alle anderen. Want Hij is de enige ware Middelaar Gods en der menschen, en onnavolgbaar, gelijk geschreven staat: "Daar is een God, daar is ook een Middelaar Gods en der menschen" de mens Christus Jezus. Immers de voorzegeling en offerhanden van Moses, Satoralis en anderen, al konden op zieuze denken, vlekkeloos heiligen en onkreemdbaar Recht vaardig maken God geenszins voldoen en aangenaam zan dan allen alleen opzicht tot de oneindige Verdiensten van dien waren Borg en Middelaar, die in de volheid des tijds komen zonde, om de zonden van het volk te verzoenen en hem zoo tot een eenwigen Voorbidder te zetten, bij den Vader. En hiertoe moest ook Zijn heilig leven, waarvan voor zooeven spraken, dienen. In een woord: de Heere Jezus heeft voor de zonden het recht der Wet God volkomen vervuld. Alle gehoorzaamheid der Wet, die zij schuldig waren te volbrengen, doch geenszins Tolerantie hadden noch ooit volbrengen konden, heeft Hij door Zijn heilig leven voor hen volbracht; en alle gebroken der Wet, die zij wegens hun overtredingen der ere verdiend hadden, heeft Hij door Zijn lijden en stenen in banne plaats gedragen, ten einde zij van den toon Gods, die rechtvaardig op hen rustte, en van de eenweg verdoemenis mochten bevrijd worden, en een genadig recht tot het eenwige leven hem werd toegegeven. Ziet, zo is Jezus de groote Middelaar Gods en der menschen, en daardoor de schoonste van alle mensenkinderen. En wel voor eerst in de ogen Gods heeft Hij een kloonheid, die door geen Engelen-spraak te begrijpen noch door mensenverstand te bevatten. Hij heeft toegewidde God Zijn Vader, door Zijn Middelaarswerk op het hoogste verheerlijktd, bijzonder in Zijn gerechtigheid en heiligheid, genade en barmhartigheid, waarheid en trouw. Als deze dagen van Gods goedheid, Christus door Zijne Verborgenrijkheid gehoorzaamheid en knielend geheiligd zijn voor allen vol glans en lof geopenbaard. Daarom God zelf is bezig in de onbegonnen eeuwigheid, Zijn plan tot Middelaar verordineerd, en de Zoon nam dat alleen desonder deze laatste gewillig op zich, maar zelf heeft dat zelf ook getroost en in alle voltooid, en tot de laatste penning toe voor de zonden schuld der mensen voldaan. Derbijvalt geen wonder, dat deze levende steun aanmoedigend boven van de mensen weg verworpen, nog steeds bij God dierbaar is; geen wonder, dat God Hem bij naastkomendheid noemt Zijn uitgelekte graan, knofliak in welken Zijn ziel een welbestede heeft; geen wonder, dat Hij om al die ledenen Hem nadermate verboogd en een naam gegeven heeft, die boven allen naam is. Nog eens: schoon is de Heere Jozef als Middelaar, in het oog der Heilige Engelen. Wel is het Middelaarswerk, een zware arbeid, kan eenmaal geslagen niet verlossen; maar het strekt zich toe tot verzoening Gods en hierin is al het Middelaarswerk. Daarom zijn zij steeds zeer begeerig, om meer en meer in dit Godsgebaar van Zijnen Raad tot verlossing van afgevallen engelen-kinderen, en in de Middelaars-schoonheid van Christus in te zien. Ook hebben zij bij die metterdaad getoond, welk een besonder welgevallen zij in deze dingen namen, door hunnen geheugenwetende lofzang in Bethleemse vijanden aangebracht, alsmede door hunne verschenenheid bij Jozef, Opstanding en Hemelfaart. Maar meer dan voor de Eugelen is deze Middelaar belangrijk voor de kinderen der mensen; boven dit belang is beiaas! slechts door weinigen onder recht wordt gezien. Nogzood beeft God zich te allen tijde onder een krom en verdraaid geschrift nog een overblijfsel naar de Verlichting der geleden, overig religieus, dat die Middelaar Gods en der mensen hartelijk waard is, in Hem gekomen, en Hem lief heeft. Dat deze allen, van den grootslen tot den kleinsten toe, weten niet genoeg de schoonheid van die Beminde bemerkt, zijn ziele te roemen, en zullen deze ook eeuwiglastig met hunne lofzangen verheffen in de hemel; zo als ze hier op aarde in die donkere duisternissen doken. Tegen deze geïntoxiceerden hebben ze zelf eerst leeren kennen als diep oogenschijnig, als ellendige en verlamde zondaars van nature, zonder God en zonder hoop in de vreemde wereld. Zij zagen zichzelf met Goddelijk eeuwig verraaiend licht, in en met haaften eersten stamvader gevallen, van Gods beid beroofd, doodschuldig, wegvluchtende van God hun Maker, en alzoo onherstelbaar verloren in zichzelf. En dit gezicht, het trof hen in 't binnenste, en deed hen met emstige bekommertheid vragen: wat raad, wat middel, wat weg voor ons, om te kunnen beseffen en in Gods gemeenschap verblijven te worden? Maar welk een allerschoonst voorwerp moet noodwendig deze Middelaar Gods en der mensen in de oogen derzulken zaan, zo draagt het Evangelie door den krachtige invloed der Heiligen Geestes, Hem aan hunne zielen ontdekt, en bijgestaan tot een oprecht geloof in Hem bewerkt. O! dan zinden ze Hem gepast voor hunnen ziels toestand, en ten volle beschreven ter voldoening van hunne onberekende schuld, die ze door erf- en dadelijke zonden van God hebben, dat zij niet kunnen naadloos zich van ganzecher harte tot Hem te wenden, en met minder of meer vertrouwen, naar de maat van hun geloof, zich aan Hem te vertrouwen, te verlossing en zaligheid op te dragen en over te geven. Kortom, zwakken zoowel als Sterken in het geloof, zullen komen allen te zamen hierin overeen, dat ze alle dingen schade en drek achten bij de uitnemendheid der kennis van deze Middelaar. Blende zowel op Zijne plaatsbekleedende heiligheid als op Zijn bloedig zoenoffer, dit gefungeerd van Hern afgelegd: "Mijn Liefste is blank en rood, en Hij draagt de banier boven tienduizenden." Zo bekeken we dan, M. H.!, de schoonheid van Jezus Christus als Godmens, als volmaakt heilig mens en als Middelaar van God en der menschen wat van nabij bezien. Er blijft nog over, dat wij Hem met hetgeen al het overige voltooit, als de Christus een weinig beschreven. Christus, weet gij, betekent in onze taal Gezalfde, en wordt de Heiland genoemd, als de bij uitnemendste gezalfde boven alle vroegere gezalfden des Heeren. Ondanks geschiedde de zalving van sommige Profeten, Priesters, en bijzonder van Koningen, met zekere kostbaarheid ofie, door eenen buitengewonen dienaar des Allerhoogste, als een teken en zegel van Goddelijke aanstelling en bekwaamheid tot het ambt. Maar de zalving van Christus blinkt boven deze zalving des Oude Testaments in verhevenheid verre niet; want niet alleen dat Hij reeds van eeuwigheid af tot al zijn middelaars-ambten is verordineerd geworden, maar ook in de voldoende van het Oude Testament werd Hij van God Zijn Vader gewaneld. Digitale uitgave van het Oude Testament, versie van 1876. En die Leeraar der leeraren is Hog noch Nog spreekt. Nadat hij gestorven is, door het woord Zijns Evangeliums ook tot ons. Doch vooral, nog onderwijst hij zelf van niet den hemel door Zijnen Geest. En, in dat opzicht wel bijzonder, geldt in vollen nadruk van Hern: vff^ie is een Leeraar gelijk Hij, Alle andere leeraren loch kunnen hem onderwijst wel aan het oor brengen, maar niet aan het hart. Maar deze hemelse Leeraar, Hij onderwijst en leert allerkrachtdaags. Hij opent de oogen der blinden, maakt de duisternis Digitale door VJOOQIC Toen banne aangezogen tot licht en bet krönt recht, leidt henzelf op den weg, dien zij te gaan hebben, en geeft dat zij van achter hun nooit afwijken. Wat meer is, Hij is een Leeraar, gelijkwij in ons tekstverzen lesen: "op Wiens tippen genade, enkel genade is uitsloth, Wel is waar, Zijne onderwijzingen "in voor bei liggend ebaam omzichtig en voor de kwade gewetens pijnigend en voor de ende natuur allersmartelijkst : maar voor den geest zij hij steeds allergeestigst, en genade te bewijzen in bei einddoel ook van de hardheid lessen. O ! welke Leeraar is dan zoo beminnelijk "266 schoon, z6 "6 onmisbaar, als Jezus. En betgeen van Zijn Leeraar-ambt waar is, dit zelfde geldt niet minder van Zijn Priesler-ambt. Ja, Hij mag met bei volste recht de eenige Hoogepriester betreden. Alle Priesterlijke bediening tijdens het onder verbond, was slechts afbeelding en voorbeeld van betgeen Christelijke, als de ware Hoogepriester die van de bemelen is, voor Zijn volk aanbod te wagen brengen en te werken. Hierop zag bijna de gehele Tabernakel- en Tempel-dienst onder Israel. Doch inzonderheid werd dit levendig afgebeeld door de plechtige offeranden voor de zonden des volks, en den ingang roet bet bloed in het heilige der Heiligen voor bet aangezicht des Heeren, welke eenmaal in het jaar, op den grooten Verzoendag, door de dienst des Hoogepriesters plaats vonden. Maar nu, hoe veel meerder is Christus dan alle zonen Abraham en kinderen van Saba, immers veel meerder is Deze, als beti gezond meerder is dan Zijzelf schaaduw, en de persoon dan Zijne beeldenis. Neen, geen bloed van stieren en bokken kon op zichzelf ooit de zonden wegnemen; noch eenige voorbedeling van den godsvruchtigen Priester, daarop gegrond, kon bijden troon van den Heilige Israël iets verwerven. Maar de Lente niet Jood 's stam, Die kon den hevigen leeuw verrijzen. Wiens naam is Sterke God, Deze was op kwam ooit door Zijn dood te niets te doen, tegen diegenen die het geweld des doods hadden. Wie toch is er gelijk in den Hemel of op de aarde? En nu ten laatste, wie is Hij als Korting? Gewiselijk ook in dit opzicht is Hij van God Zijn Vader, gebooren al Zijne medegenooten. Zo leert onze Bijbel, ja, om deze reden in het bijzonder, zoals vroeger aanmerkten, schijnt mede in den leidsman van Hern gezongen te worden: Gij [ziet veel schooner, of schooner gemaakt, dan de menschenkinderen. Troonwens, nadat Hij de reinigmakende van zonden heeft te weeg gebracht door Zijns zelfs offers aan het kruis, heeft God Hem daarna in volle kracht, tot een even Heer en Koning gemaakt, Hem gezet aan de rechterhand Zijner Majesteit in de hemelen, eenhoog gegeven boven alle dingen, ver boven alle overheid, macht, kracht en menselijkheid, en allen naam, die genoemd wordt, niet alleen in deze wereld, maar ook in de toekomende. Koitom, alle dingen in hemel en op aarde heeft de Vader aan Zijne voeten onderworpen, opdat al wat de Vader niet een verloren Adams kroost in Zijnen eeuwigen raad, Hem ter. Verloren gezicht, overgegeven aan de heilige geest. Het schrijven van dit stuk heeft me veel genoegen gegeven. Zie hierbij dat Hij, de allermooiste, de eeuwigheidskoning op zijn troon van het heelal; zendt, alszijdem, Zijn Woord en Zijn dienstvaarders alom in de wereld tewerk; deelt Zijn leidinggevende geest mee aan de gekweten, met Zijn bloed, tot alle geslachten, om actie te geven op dat Woord, Zijne zorgzaamheid; ontwikkelt hen zoo, dat de macht der duisterlijke, de brengt hen onder Zijn liefderijke genadescepter; regeert hen door de zachtste, billijkste en wijsste wetten, die Hij schrijft in hun binnenste; bewaakt hen als het zwarte zijde oogappel voor alle on- en inwendig kwaad, dat aan hun zorgzaamheid zoude schadelijk zijn; beschermt hen tegen het geweld van al hun vijanden in dit leven, en brengt hen eens in het volle genot van Zijne zorgzaamheid, om eeuwiglijk de lof van hunnen grooten Koning te zingen en te prizen. O, dierbare Koning, dank je wel. Ja, welke lof zullen ooit het aardrijk mogen betalen, Wie hunner is, o Heer, hoe gelijk te schatten? Nog eens: de dierbaarste en schoonste is Hij, en als Profeet, en als Priester, en als Koning, zowel in de ogen Zijns Vader, als van allen die Hem kennen en in Hem geloven. En kennen wij, na al het gezien, hieraan nog twijfelen? Of heeft God zichzelf niet uit de dood. hemiaangaande dezen Profeet geboden: "Hoort, Hem de Heeft het offer Zijne gehoorzaamheid met ten volle toegeken, door zijne opwekking uit den dood? Verklaart Hij niet, met het innigste welgevallen in Zijn persoon: "En toch, hebben Mijn genning gezalfd op de top, den berg Mijn hedigheid? En desgelijks de engelen, kunnen Zij wel anders, van wege hunne heilige aard, dan genoegen nemen in het welbevinden van God? Werd ook niet, tijdens de allerdiepste vernieuwing. Digitized by VjOOQ IC 83 ring van Cybis » een Efel uit den Hemel van Hedi geven, die Hein veisterkte? Eo buigt zieh nie! mede alle knie dergenen, die in den Hemel zag, voor Sinds Terboogden Koning? Doch inzonderheid Zijne aanhoorders op aarden, hoe dierbaar schatten zij Hem in Zijne hoogwaardige ambten! Hoe wmoedig is Hij niet, in Aminen oogen als Profeet ter genezing van hunne blindheid en onwetendheid, daar tij, bij dat onderwijs van Zijn woord en Geest, erkennen moeten niets te weten, als kennende noch zieh zelve, noch vannen Formeerder, noch den weg die tot het leven leidt, noch iets van hetgeen hun waarlijk goed en nuttig is? En welke een onmisprekelijke diebaarheid als Priester heeft Hij voor hen, tot niet minder voor hen dan ware zondenschuld en tot hunne vervrijmaking voor den troon dergenade « van wegen Zijne volwassene zoonoffer, ander en eeuwigdurende « volmaakte voorbediening; daar zij duizend talentponden zich schuldig weten en geen enkelen penning bij zich vinden om te betalen, en ook zelfs geen gebed of reine boezemzucht, weten op te zeggen » waarmee zij den vlekkeloos Heiligen zouden behagen, of de toegenegenheid van den Hemelse Regter « dergenade beleedigen, Makker, zodanen winnen kunnen? Eindelijk dierbaar ja volkomen schoon zien de gelovigen dergenade Heiland als Koning. Ach! hoe wreed is het geweld des Domen en der zonde. Waaronder zij zich van natuur gevangen en verkocht bevinden; maar ziet, niet dit slaafsche boeien wil de sterkergewapende hen verlossen en beeil Hij hen aanvangsnelijk te verlossen. Daarbij hoe gevaarlijk beschouwen, zie ook bij voortgang bannen staat, zoo dikwijzer zit door eigen zin en instigering geregeerd worden, maar, o leidt zoete troost, de Koning des Hemels wil hen zien zelf tot een eigendom heiligen, en naar Zijne beste en allerzachtmoedigste wetten, hen bescheiden door Zijn woord en Geest. Digitale versie door Google Books 89 of gaan zij bezwaard onder den onoplosbare strijd tegen vele doodsvijanden, kunnen ze hier te kampen hebben; geen nood, terwijl zij een Almachtige en getrouwde Koning in de boom hebben, die hen beschermen en bewaren zal tot den eind toe. In het woord, zullen hun eilandenzoo lang zij in dit aardsche hemelrijk zijn, vele uit die allen nogtans redt hen eens de Heer, wanneer Hij, als hun eenmaal Koning, hen volkomen zalig maakt bij den dood, en hen tot zich opneemt in Zijne eeuwige bewaring. Dus, van welke zijde wij ook den Heere Jezus beschouwen, Mijn Heer! in alles mag Zij volk te recht van Heren getuigen, en loezende met mond en hart aanheffen: Gij zijt veel schooner dan de menschen kinderen; Gij hebt een naam ontvangen, die boven allen naam is. Doch het wordt nu tijd, dat wij de overige stukken nog wat nader toepassen naar onzen verschillende geestelijke toestand. Daartoe kom ik dan, ten slotte, tot een iegelijk van mijn hoorders met de vraag: kent ook gij, bij eigen bevinding, iets van de vermelde schoonheid van Christus? Is Hij waarlijk schoon en dierbaar ook in uw oogen? Gij hoort, Hij is de Godmens. Maar denkt gij aan Hem ook in uw hart, als dien waren In de avond mijst God geopenbaard in het vlees, en keurt gij Hem, als zodanig, tot behoudenis van uw ziel volstrektelijk noodig? Voorstel is Zijn vlekkeloos voorzichtigheid, menselijke heiligheid schoon in onze oogen, ja, zo schoon, dat gij niets vuriger begeert, dan om aan dat beeld gelijkvormig gebracht te worden? Nog meer: Is Hij reeds als Middelwerk, Gods en der menschen in onze schatting onmisbaar gekozen, zoodat gij, met verwachting van alle geruisloos leven, aan leven, dood- en domenschuldige toeten, het recht van Gods aanbidding tot Hem hebt kunnen leren vullen den eenigen Naam, onder den hemel girenen, waarbij gij de wervelende straffen ontgaan kunt, en door tot genade komen? En eindelijk, wat dankt gij van Hem als den Kanaan? Moet gij bij de omweg van Zijn drievoudig ambt, ook met mond en hart nietroepen, gelijk de Blind in het faamlied: "Als wat van Hem is, is gansch begeerlijk." Begeer gij waarlijk het blauw van Hem alleen geleerd, als goddeloos alleenzelf in Zijn offer aan te zien, en als wederhoorigheden, krachtelozen en hulpelozen alleen door Zijne heerschappij voedende genade overwonnen, en tot de heilige roeping van Gods kinderen bekwaam gemaakt en gesteunt te worden? Toch, ik zeg, wat dankt gij in al deze opsigten nu van de zelven? Is Jezus waarlijk schoon in onze oogen? Zeg! indien hierop naar waarheid zou geantwoord worden, het is te vrezen, dat een groote menigte hoogst beschouwd niets waarde zou zien, in Christus, zolang men nog Zijn hoogste vorm in de schoonheid van deze wereld, gelijk vandaag de dag is, ziet. Het valt toch niet te ontkennen dat de bewaarder van openbare gebouwen, dat het grote gedeelte der mensen, zoo hier als elders, naar heel wat andere schoonheden en kostelijkheden pleegt om te zien, dan naar de schoonheid en heerlijkheid van geld en goed, eer en aanziend, pracht en welvaart, en allerlei andere begeerlijkheden. Genoeg van deze wereld nemen het hart der meesten geheel in; en Jazos wordt er buiten gesloten. Naar zijn alles-overtreffende schoonheid vraagt men niet. Of moge de lippen Hem soms als beladen en rood, het baat nogtans blijft verre van Hem, kon dit, indenkelijk, en geheel ongevoelig over alle zijn schoonheden. Tenminste men ziet op verre na niet zo veel heerlijkheid in Hem. Digitized by CIQOQI 93 dal men om Zijnentwil des noods gereed zocht, alle schepselen te verleiden, varen gelijk de Heer dit land Zijne waren volgelingen eischte. Doch niet alleen het schijnschoon van deze wereld, het hart der meeste mensen valt hierdoor ten aanzien van een onvatbaar land, om de schoonheid van Jijis te zien, immers als men ware schoonheid in Hern ziet, dan moet men noodwendig in zichzelf niets dan leelijkheid en walgelijkheid zien. Want de meester van geluk, zelf leert, is voor de zieken en niet voor de gezonden. Ziet, toe! Op zoo vele wijzen wordt de schoonheid van Christus onder de kinderen der menschen miskend, ongeerd, veracht, gelasterd. En nu, hoe ongelooflijk is onze toestand, die hierin ons eigen beeld geschetst vindt! Want Jezus is nog niet waarlijk schoon in de ogen van iemand werkt. Ja, hoezeer gij ook voorgeven moet Hem te kennen en te beminnen, gij kent van Zijne dierbaarheid niet het minste. En dit behoort gij ook nog niet onder Zijn waar geloovig volk, hetwelk Hij in Zijn woord gelukzalig spreekt; want daar staat geschreven: "Dat gij gelooft, is Hij dierbaar." Maar gij behoort nog tot Zijne vijanden, die Hij eens, ten zij gij veranderd en wedergeboren, en tot een waar geloof in Hem bewerkt wordt, onder Zijne voeten zitten zal. O, schrikkelijk vooruitzicht! Wie is in staat het ongeluk, dat nu wacht, uit te spreken! Ooch of gij hetzelfde maar echt geloofd hebt, en ook in deze zaken geleerd hebt te bekennen, wat tot nu toe in vrede diende te zijn. Of is iemand, o wel, M. H.! getroffen geworden, zodat hij aanvankelijk een eindende, en zo een gevaar om voor eeuwig om te komen erkent, en verlegen vraagt: is er nog raad of hoop van zaligheid voor mij? Gaat, geloof die dit gesteld heeft en vraagt, ja weet, daar is volkomen hoop voor een goede dienst, die Held, waarvan onze Psalm en ons tekstwoord spreekt. Want ziet, Hij is schooner, veel schooner dan de mensenkinderen. Zeg dan niet, o mensch! moedeloos bij jezelf: "Ik ben zulke een diep verloren schepsel, er zal voor mij wel geen hoop zijn." Want ziet, Jezus is de Godmens, waarachter echt God en mens in één persoon, en dus ten volle machtig en bekwaam, om ook af te lossen en te redden, indien Hij de Sterke God, de Eenwige Zoon, Wiens bloed en Geest een oneindige waardigheid en kracht bezitten. Of wordt gij afgestraakt door het zien op Jezus, vlekkeloos belichte voorbeeld als mens, en op de roeping van de Christenen, ook daaraan gelovig te worden? Maar weet tevens, dat Hij is de Middelaar van God en der mensen, en dat zonder Zijne Middelaars-verdiensten geen enkel Aanbiddingsgild, ook ver in Godheid gevorderd, kunnen worden, en dat die verdiensten en gerechtigheid ook voor genoegzaam zijn, ook voor goddeloos en onheilig ook, om daardoor en daardoor alleen voor het heilige gerichte Gods vrijgesproken en geregteardigd te worden. Want een andere grond van zalig worden is er niet, zelfs voor de allerheiligste, dan alleen de gerechtigheid, genoegdoening en heilige van de Christen, door een opreit geloof omgebeld en aangenomen. Nog eens, verlegen zoudt u daarbij zijn, blind voor de rechtvaardigheid van uzelf en van uw zonden en eilanden, blind voor de kennis van uw Maker en van Zijne boognadeugden en volkomen welbevinden, blind voor de kennis van de Heere van zijn schoonheid, macht, beredenswaardigheden, genade, trouw, algenoegzaamheid, liefde, Hij is de Ware Psalmen, die de blinde leert en het leidt op wegen, die u niet gekend heeft, en op paden, die u heeft geweten hebben. Eil komt dan ook blind als gij zit, maar tot Hem, om van Hem te leren. Of bevindt u zich in abculdig, dood-, doem- en vloekzwaarig Toet het oog van uw Schepper en Heer, tegen wie u gebeden en Viens Heilige Wet u heeft geschreven, beide ten erfst en dadelijke zonden; wilt u evenwel niet hopeloos verloren gaan, want het bloed van de grote Hoogepriester, Gods Zoon, reinigt van alle zonden. Daarom komt met al uw schulden en zonden maar aan Zijne voeten, biddende dat God u om genade zal straffen. Ook werpt Hij niet uit, die tot Hem komt. Want Hij leeft ook als de Eenige Hoogepriester in de hemel, om te bidden voor al diegenen, die door Hem tot God gaan. En in de eindelijk wat n betreft de door Gods gegeven, bet absolut in ons binnenste bevonden, geeft gelijk de tekst te leeren; mij dankt, na al het geven ik reeds in het eerste deel Bijbel rede tot nieuw bestand, vertroosting en opwekking bezorgen te zeggen, zal een kort voorwoord tot stand komen. Voordat ik ga, voldoende weet ik. God alle dag dat onder IL H. 1 die aanraker ik tot van de alles overtreffende schoonheid van Jozef in waarheid leert kennen, en Zijn minnaars die dierbaarheid wel eens aan ons hart behoort te mogen ondervinden, zodat we Hem en Zijne gerechtigheid, Zijn Krijg en dienst verre voor koos boven al wat op aarde schoon en begeerlijk is. Gelijkt, driewerf gelijkt zit gij allen! Wat deze beIVING van de dierbaarheid van Jozef is teken, dat het begin van de ware Zaligmakende geloofs door Gods genade in ons hart is aan gestort geworden, zoals het woord des Apostels reeds meermalen vermeldt: "Want dan, die in God gelooft, is het dierbaar." Zie, ook 1 eegt gij, moet Hij meer schoon in uw oogen, meer dierbaar aan uw hart zijn! Geen weest ook gij daarvoor zorgvuldig op uw boedel, dat gij... Daarbij dezelfde ook geen gevoel, dat gaarne eens aandacht in zichzelf, zoo laat ik hoger vooruitgaan veel aardig bedoelde wezen om het ontdekt licht des Heiligen Geest, opdat ik meer en beter en eenvouden steden al meerder zal grondiger kunnen leren kennen. Want naar de mate van uw kennis in deze zaken, ook met Paulus zelf verlangen, zijn om alleen in Hem gevonden en met Recht gevoerd te worden. Doch inzonderheid benaarstigt u met allen ernst, om uw roeping en verkiezing vast te maken, en wilt met rusten, voor dat u met volle geloofsvrijmoedigheid, tot roem van Gods waarheid ontfermen en tot blijdschap en sterkte uw eigen ziel, de Bron in het Hooglied nog kunnen nazeggen: "Mijn Liefste is Mijn, en ik ben Uijn." En gij, wie dat zalig voorrecht te beurt viel, herhaalt ook gij niet bij deze eenmaal genoten ondervinding, maar zijt zeer begeerig, dat ditzelfde liet van Gods vriendelijk aanschijn telkens bij vernieuwing over u verrijzen. Daarin toch alheel is het leven van uw geest. Voorts, Christenen, kent mede uw dure roeping, om de dierbare schoonheden van uweren Jezus aan uw medemenschen aan te prijzen, zo laat uw licht overvloediglijk schijnen, zowel door woord en wandel, opdat Zijn Naam om uwentwil niet gezaaid, maar geschaafd en geprezen worden. Gave God, dat dit ook de vrucht van het nu gehoorde wezen mag zijn, waarna de Heilige Geest zelf de nakomedend prediker zij aan uw barak tent. Amen. "Christus is alles!" Aan deze waarheid geven getuigenis allen die Hein kennen. "Christus is alles" is de grondtoon van de ziel van allen, die overal te vergeefs naar de vervulling van een groot ledig in hun hart hebben gezocht, tot dat ze eindelijk bij Jezus vonden. Maar zijn ze dan op den duur zoo voldaan, waar deel de Almachtige Jezus geworden is? Ze zijn voldaan, ja! ook bij de grootste tijdelijke ontbering en in de felle smart als ze Jezus slechts door het geloof als deel mogen beschouwen. Voor allen zij hier getuige, dat Hij was ver weggevoerd geweest door het zien van den voorspoed der goddeloozen, maar weer tot zichzelf gebracht en opmerkzaam geworden zijnde op het einde des Heeren, riep Hij, vol aanbidding: "bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zóó zijt Gij de Rotssteen mijn hart en mijn deel in eeuwigheid!" Maar er is nog groot gebrek in de gelovigen overgebleven; dat trekt hen menigmaal van Jezus af, en zij zeggen ja, onvergeeflijk en soms twistend leggen ze den Heere een Zijnen weg. Neen! dan zijn ze niet voldaan; dan hunkeren zij naar verandering,ense' vinden ze onaangenaam voor zichzelf en voor anderen. Doch zodra worden ze niet weer nabij gebracht, ontegenzien, wien ze in Jezus hebben, of hoe dan ook, Toetanahid keert weer, en ze willen eeuwig van de goedertekende heten des Heeren zingen. Geknelten! Mocht ik nu ooit langs de Algenoegen verkondigen, en wie ze zien, die deel aan Hera hebben; laat mij dan nu verkondigen, dat die deel aan Jezus heeft, voor rekening staat van een belovend en Toebrengend God, met Wien Hij nooit beschaamd kan uitkomen. Mogelijk het een hartsterkend woord, door de zegen des Heeren, Toet aan de geruchten Zijner beloften in ons midden! KOR. 1: 20. Zo Tel zo tov tov toa Omom oii or lun, "le to" ta Mem Jo em buk La Mem onob fBo^o tot heerlijkheid voor oaa. Dezen tweeden brief heeft de Apostel aan de Korintiers geschreven, onmiddellijk na de terugkomst van Titus. De Apostel, namelijk, had Titus naar Korinte gezonden, zodat hij zijn eigen komst voorbereidde en de onderscheidene oogmerken daarvan, als vooral om een enige onwetendheid te hebben van den toestand der gezondheid en gezuchtte Korintiers. De terugkomst van deze geliefde discipel, niet zonder zielsverwarring, te vergeefs aan te treffen in Troas en in Macedonië te gemoed gezien, geniet eindelijk in laatstgemelde geworst de lang gewenschte vertroosting der ontmoeting van die broeder, en van de aanvankelijke verblijdende berichten, door hem metgebrachte. Intussen schijnt de Apostel voornemen, om zich in Korinte te komen, tot de uitvoering van welk voorhopen medewerkt dat oproer in Efese, waar aan hij niet dan met levensgevaar ontkwam, en waaruit aanleiding nam, om die stad te verlaten en naar Europa over te steken. Doch een brief gaat voor; het is de tweede. En alvorens geeft de Apostel klop op alle uitboezemingen van zijn twee voudige dankplicht, die geheel zijn ziel vervat; de redding van het leven door zichzelf ondervonden in Efese, en de verkwikking hem veroorzaakt door de gunstige berichten uit Korinte door Titus. Uit deze stemming, uit deze volheid van geestelijke vreugde en dankbaarheid, ontpringen tenslotte als uit een verse bron stromend van leerlingen, vermaningen, lofzangen en gebeden. Kondiging door een aanmerkelijk gedeelte van de eerste brief des Zenders. Daar aanhef aldaar duidt deze stemming van het gemoed des Heiligers aan: "Geloofd zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, de Vader der barmhartigheden en de God aller vertroosting, die ons vertroost in alle onze verdrukkingen, opdat we vrij van zonden mogen vertroosten degenen, die in allerlei verdrukking zijn, door de vertroosting, met welke wijzelf van God vertroost worden," Vs. 3, 4, en straks, vs. 8, 9, 10, met betrekking tot de redding in Efese. "Want, wij willen niet, broeders, dat gij onwetend zijt van onze verdrukking, die ons is overkomen, dat wij uitnemend zeer bestraffd zijn geweest boven onze macht, alzodanig dat wij zeer twijfelen hebben ook van het leven." Digitale uitgave van de Grootem Dodenverlosten, terzijde: op welk wijze we hopen, dat Hij ons ook nog verlossen zal. Doch, volgens het afseinen reeds van den eersten Brief had de apostel berichtvngen ontvangen van het verlies van de Korintjistische gemeente, en zich aangesteld om daartegen te waken, zowel in schrift als in persoon, en overeenkomstig zijn goddelijk gegeven ambt, in de kracht van de Heilige Geest te voorzien. Doch de man van God bevindt zich te Korinte, alwaar hij (voor het oproer) in een ontzaglijke eenvoudigheid van het Evangelie-abt met betekenis ongewoonlijke krachten des Heilige Geest bezig was, en zodoor dat hij zich dus zowel zonder een dode kibberijen zonder twijfel weet niet kon verwijderen. Vandaar, in plaats van een gewenste persoonlijke overkomst te Korinte, de afzending van de eerste brief aan de gemeente. Vandaar, de verandering zelfs van een vroeger plan der Apostels om door Korinthe naar Macedonië, en zo weer terug naar Achaea en van daar naar Judea te reizen; zie ook tekstkap. vs 15, 16; Hand. 19:21. Uit deze verandering en van reisplannen, neemt de Apostel voor zulke Korinthiers verantwoordelijkheid, wil hij aanleiding weerom om dierbare grondwaarheden des geloofs te herinneren, al te eindigen in de persoon van Jezus Christus, in de waarheid en liefde van God, in de werkingen en daden des Heilige Geestes: „Ben ik uitgevaardigd geweest,"(dus luidt die verantwoording, vs. 17), „hoe helpt het dat ik iets voorseen naar de vleesche is? Is er voor mij geen wijding gebeurd, een vereeuwing van ja en neen?" En voor dat hij nu de ware reden van het niet voldoen aan zijn overkomst opgeeft, vs. 23, komt hij, allereerst met zijn hart en geestelijk op tot die Bron van alle waarheid, tot dat levenloze fundament van alle geestelijke beloften, de grote Geest. 