title: Maandelijksche leerredenen, over verschillende Onderwerpen
creator: None
text: Wie is dan deze vijand.^ Ter juiste beantvvoording van deze vraag raoeten wij teruggaan tot op het begin des menschdoras, tot de raoederbelofte , legelijk met het vonnis der slang, in het paradijs uilgesproken : »Ik zal vijandschap zelten lusschen u en lusschen deze vrouw , en tusschen uw zaad en lusschen haar zaad; datzelvezal u den kop verraorselen en gij zult het de verzenen ver- morselen/' Immers hieruit ziel gij , de eersle en groot- ste vijand, ja het hoofd van alle andere vijanden des Heeren jezüs en zijner gemeenle is de oude slang, de duivel. Hij is de menschennioordcr van den beginne, de vorst der duislernis, de god dezer eeuw zoowel in onze als in PAULUS dagen. Maar deze hoofdvijand van 's Hee- ren Volk heeft bovendien twee voorname werktuigen of medehelpers, namelijk de in wonende zonde of de verdor- venheid des vleesches binnen ons, die den Christen, zoo Digitized by Google 42 lang hij in dit leven is, gedurig doet klagen: »Ik zieeene wet in mijne leden, die strijd voert legen de wel mijas geraoeds en mij gevangen neemt onder de wet der zonde , die in mijne leden is/' en de wereld builen ons. Trouwens , deze laatste voert mede geen geringen strijd legen de ge- loovigen , hetzij door bare begeerlijkheden , de begeerlijkbeid des vleescbes , de begeerlijkbeid der oogen en de grootsch- beid des levens, om daardoor ben tot zonde te verlokken ^ helzij door bedreiging, geweld en vervolging, om längs dien weg ben aan roeping en pligt ontrouw te doen worden. Hierloe worden soms in den burgerstaat een herodbs en PONTIUS PILATUS, in den kerkstaat een cajaphas en judas, Schriftgeleerden en Farizeen gebruikt. Zoo was bet ten tijde van jezus en van de Apostelen, zoo is bet door alle eeuwen been geweesl, en evenzoo is bet nog. Dit zij genoeg van den vijand, bier bedoeld. Maar wat beteekent zijne komst gelijk een stroom? Gij bemerkt, Toebl dit is eene zinnebeeidige spreekwijze. Vooreerst duidt zij aan de menigte der bestrijders van Gods Volk en kerk. Een stroom tocb bestaat uit eene on- telbare menigte van waterdroppelen; zoo maken ookdeze vijanden, waarvan satan bet boofd en de aanvoerder is, eene tallooze beirschare uit. Want wie kan ze opsom- men , de vijanden zoo van binnen , als van buiten , die op de gemeente Gods aandringen? Wie kan ze teilen, al die booze en onreine begeerlljkbeden , die dagelijks uit bet bart oprijzen en den Cbristen inwendig benaauwen ? En dan de menigvuldige en veelsoortige strikken , die bem uit- wendig door de wereld gespannen worden ? Hare vleijin- gen en dreigingen, bare zielverdervende dwalingen, beide des ongeloofs en des bijgeloofs , de snoode listen en gewel- denarijen, waardoor zij bare dwalingen zoekt voort te planten; ziet, bet zijn allen wateren, die de verdrukking, ja, wäre bet mogelijk, de vernietiging van bet volk en de gemeente des Heeren ten doel bebben. Nog eens : de wateren van een' stroom plegen allen in 6öne koers te loopen, maar zoo ook zijn alle vijanden, hoe verscbülend en onderling vijandig anders, vereenigd in ^nen weg van strijd tegen christus en zijne zaak , tegen zijne wä- re dienaren en volgelingen. Zoo ziet men menigwerf on- geloof en bijgeloof, Sadduceen en Farizeen, alsmetbroe- derlijke eendragt tegen de kerk van christus zamenspan- nen. Herodes en Pilatus worden niet zelden vrienden tei' krenking van bet regt der onschuld. Ja , Jood en Heiden Digitized by Google 45 reiken elkander de hand, waar het op de verdrukking \kn €rods gemeente aankomt. Eindelijk, evengelijk soin- wijlen , wanneer riyier of zee builen hare oevers treedt , een geweidige walervloed in zijne ontzaggelijke en siieHe vaart alles medeneerat, verwoest en vernielt, zoo beeft ook de Profeet hier bijzooder bet oog op zulk eenen tijd > tvaaneer, gelijk onze geachle randleekenaars verklä- ren, de vijanden va» Gods kerk al bet gevveld, dal zij maar eenigzins kunnen, op de been zuilen brengeti, om Gods Volk te ruineren , en als eene overloopende rivier op Gods kinderen zuilen aanvallen , ja van alte zijden te gelijk zyiie gemeente met verwoesting en ondergang be- dreigen zuilen, — Ziel daar, wat dit komen des vijands gelijk een stroom al in zieh sluit. Btoch hoe is du nü, zoo vragen wij ten derde , op mizen tijd toepasselijk? Dat deze komst des vijands gelijk een stroom in vollen nadruk zal plaats hebben in bet laatste der dagen, hebben wij zoo eve» reeds aangemerkt. Ook zonden wij dit^ indien de tijd znlks toeliet, met menige andere berwijsplaats der H. Schrift staven kunnen. Of in- lusscben dit einde der dagen digler bij of vorder af zij , hieromtrent achten wij het veiligst niel te willen gissen, nocB faalbare menscbelijke berekening te raaken. Nog- tans is dit, dankt mij, maar al (e duidelijk , dat geen tijdstip in vroegerc wereld- en kerkgeschiedcnis kan aan- gewezen worden , waarin de vijand zoo van alle zijden opkwam , gelijk een stroom ^ als in onze dagen. Ja , wel donkere en veruitziende dagen beleven wij , M. H! Wij willen nu niet eens van de staatkundige gebeurtenissen der tegenwoordige wereld spreken. Anders zouden wij u wijzen hoe de vijand^ die menschen moorder van den be- ginne, bezig is, ora bijna geheel ons werelddeel met el- kandcr in bloedigen strifd te brengen. Ook willen wij u niet bepalen bij de aanslagen, die door het heische rijk des brjgcloofs tegen het Godsrijk bedacht worden. Anders zouden wij u herinneren aan die geweldige stroomen , waarraede de kerk van den antichrist len vorigen jare, bij de voorgenomene wederinvoering der bisscboppelljke regering in ons vaderland , de kerk van christus dreigde te verzweigen. Maar wij willen u nu alleenlijk doen stil- staan, gelijk onze roeping als wachters op Sions rauren medebrengt en van ons vordert, bij de gevaren, die ons in deze dagen van den kant des ongeloofs meer bijzonder en van nabij bedreigen. Ja , hei ongeloof niet van buiten Digitized by Google 44 maar binnen onze eigene kerk dreigt ons metzijne vrees- selijke baren te overstroomen. Of behoef ik het nog te bedekken? is het niet openbaar, dat de gewlgtigste hoofd- waarheden des Ghristendoms thans openlljk in onze ber- Yormde kerk geloochend en bestreden worden P De eeu- wige Godbeid van christüs, de scbuldbetalende kracht van zijnen zoendood, het persoonlijk bestaan des H. Geestes, en zijne onmisbare bewerking tot algeheele vernieuwing des genioeds, deze en meer andere waar- heden, die den grondslag van 's menschen waren troost en gelukzaligheid daarstellen , zij worden inimers op de schandelljkste wijze miskend, gesniaad, gelasterd. Zelfs ontziet men zieh niet het onfeilbaar goddelijk gezag van den bijbel aan te randen, maar men onderwerpt dien aan het oppergezag eener hoogst feilbare menschelijke wetan^ schap, opdal die möge beslissen wat in den bijbel Gocts woord zij of niet. En deze verfoeijelijke leeringen, zij worden niet slechts sedert jaren in onze kerk geleerd, maar men komt er onbeschaamd en onbevreesd voor uit; zij worden tot hiertoe door de bevoegde kerkehjke magt niet alleen niet bestraft , maar sommige kerkbesturen van onze (lagen keuren ze veeleer goed , ja trachten ze zelfs te wettigen, even alsof zulke dvvaalgevoelens nog eenig- zins met Gods woord en met onze belijdenisschriften kon- den overeen gebragt worden, of hoogslens afwijkingen van zeer geringe beteekenis waren, ^og meer: men toont thans duidelijker dan ooit er op uit te zijn , om aan on- ze belijdenisschriften of formulieren van eenigheid alle geweten- verbindende kracht geheel te ontnemen. Immers is er eene nieuwe manier van onderteekening dier for- mulieren voor de aankomende predikanten ontworpen, waardoor, indien zij door onze synode aangenomen werd, de deur voor allerlei Godonteerende dwaalleerringen nog al wij- der zoude opengezet worden , dan ten jare 1816 geschied is. (* Eindelijky om niet meer te noemen , doch wat niet het geringste van allen is , ook onze , met regt zM hoog ge- schatle Stalen-overzetting van den Bijbel, waarin god- vruchtige leeraren van vorige dagen met zooveel gebeds en innige smeeking zijn werkzaam geweest,f) dat kost- *) Die hteromtrent breeder wil iogelicht wezeo « Icze de belangrijke opslellen , voorkomende in de Nederlander , No. 1249 en 1260. f) Dit werk der Bijbehertaling, dat in 1620 begonnen, eo in 1636 Toleindigd weid , ving men aan met dit treffend en gedenkwaardig Digitized by Google 41» baar gedenksiak, zoowel van de gro&dige geleerdbeid, als van den godvruchtigen gecst en heiligen geloofsnioed der vaderen , die eerwaardige nalalenschap van onver- moeiden Christelijken ijver €n van onvvankelbaar verlrou- weu op den bijstand des Almagtigen , le midden van dui- zend en duizend beeiden en geruchten des doods , want zij werd te Leiden tijdens eene pestziekte, die binnen kort 20,000 slagtoffers telde, vervaardigd; *) diedierbare Statenbijbel, hij dreigt door eene nieuwe overzetüng, en dat onder de bewerking van sommigen, wier hartelijke gehechtbeid aan de belljdenis onzer kerk met rede mag betwijfeld worden, verdrongen te worden. 6! Wie, diedit alles met ernst indenkt, moet nietbeducht worden o Verden tegenwoordigen Staat onzer kerk ? Wie moet niet erken- nen , dat de vijand niet siechts buiten, raaar in de kerk Legint op te komen gelijk een slrooui, om, wäre het mogelijk , de gemeente des Heeren van hetgene baar nieest dierbaar is, te berooven, ja haar tot den grond loe le verwoesten ? En is het dan niet noodig te waken , ernstig te waken tegen dezen voortdringenden vijand, en in de kracht Gods hem te wederstaan? Wordt het geen tijd gebed : »6 Heere ! ofschoon \Tij in ons zelvea tot al deze dingen enkel duisternis zijn , ja de volslagenste onbekwaamheid zelve , om iets goeds of heilziams te denken , te willen , te voibrengen , zoo wijs (lij ons , d Heere ! in dezen moeijelijkec , roaar hemelschen arbeid , den weg , dien wij veilig mögen intreden , waarop wij regt luogen TOort- gaan , längs welken wij het werk gelukkig eu met eene zuivere con- scientie mögen uitYoeren. Geef ons , die in den naam uws Zoons zijn Tergaderd , uwen Geest, naar uwe beloftenis , den Geest der waarheid , der wijsheid , der ^oorztgtigheid , der bescheidenheid , der vrede en der Heide , als Leidsman en Leernar. Open de oogen onzes yerslands , untsteek in ons geraoed den fukkel uwer zaligraakende kennis , en leid ons in uwe waarheid , opdat wij mögen aanschou- wen de wonderen uwer wet." Zie Gids voor den eenvoudigen Bijbel- leter , naar het Engelsch , door T. M. Loomah , te Amsterdam , bij H. *) Lezenswaardig is mede , wat de Gids voor den eenvoudigen Bijhelhzer , pag. 23 , hiervan vermelde : Tijdens deze pestziekte ont- stond er bedenking of het Toor de eiders dienende leeraren al of niet pligtmatig was om met levensgevaar in deze stad te bJijven. Om tot een bepaald besluit te komen , ving men de beraadslaging aan met een Turig gebed tot God , en toen nu hierna onder allen siechts e^n gevoelen was, om namelijk te blijven daar, en aan tiet werk , waartoe zij geroepen waren, zagen zij hierin eene merkbare aanwij- zing van God , en gingen met gemoedigd vertrouwen voort. Geen wonder dat zij aan het elnde van hun werk uitriepen : »Tusschen duizend en duizend beeiden en geruchten Mcs doods , faebben wij gezond , in de nabijheid van zulk eene grafplaats , waar wij dikwijis op ^änen dag honderd lijken zagen wegvoeren , raet eene heilige op-»> geruimdheid des gemoeds , dat ge'lenkstuk mögen voibrengen. Digitized by Google 46 allhaiis, om zonder ophoudeu legen beiu toi God le roe- pen in den gebede, en levens als wäre belijders van CHRISTUS , die zieh zijns niel schämen , openlijk legen den boozen geesl des afvals en der leugen le getuigen ? Zou dal in de (egenwoordige omstandigheden geene roeping , geen dure pligl zijn, niel alleen voor onze Vaderlandsche Hervormde leeraars^ maar ook voor ieder^ die zieh lid onzer kerk noeml , en inzonderheid voor die gelooven, dal zij door genade levende lidmaten van de gemeente des Heeren geworden zijn ? Maar, zöö vraagl of denkt welligl menigeen bekommerd bij zieh zelven : »Wat zal dil een en ander baten? zal niel de vijand allerwaarschijnlijksl de overwinning beha- len ? zal hij niel onze zwakke pogingen belagchen , roel onze klagten over verdrukking en onregl spotten , niis- schien zelfs, gelijk weleer aghab, ons als heroerders der kerk bejegenen? Ja, staal hei niel billijk le duchlen , dal de vijand, overn(K)edig geworden door zijne groole menigle , en door zijne reeds behaalde voordeelen , niel rüsten zal, voordal hij ons geheel mel zijne geweidige baren beeft overslroomd en vernield?" Vraagl gij bierop ons antwoord, Toeh! wij moeien erkennen, wat er, on- der Gods heilige toelating, hier en eiders al geheuren kan , is moeijelijk te voorzien. Er bestaal, dal is niel le ont- veinzen , aan de i6ne zijde groole reden van vreeze. En daaroni berhaal ik nog eens: een ieder heeft emslig te waken. Denk aan de eerlijds zoo bloeljende gemeente van liome, nu den zelel van den Antichrist, denk aan de zeven gemeenten van Klein-Azie , en aan zoo vele plaat- sen en gewesten, waar hei licht van den kandelaar is weggenomen geworden. Maar aan de andere zijde, Gods beloflen falen nimmer. De poorten der hei zollen de ge- meenle van christüs nooil overweldigen. Ja, als de vij- and zal komen gelijk een slroom, dan zal, zegl de Pro- feet , de Geest des Heeren de banier iegen hem oprigten. Wij treffen, M. H! hier wederora een nieuw zinnebeeld aan. Het is ontleend van den oorlog, wanneer een ba- nier, dal is vaandel of ander veldteeken , pleegi opgerigt le worden, len blijke dal de krijgsknechten geroepen wor- den om de wapenen aan te gorden en zieh bijeen le voe- gen om den vijand hei hoofd te bieden. Nu wordl de Geest des Heeren, naar bijbelscbe spreekwijze, gezegd, zdf de banier leg«n den vijand op le riglen, wanneer Hij mannen verwekt, wien Hij moed, kracht en wijsheid Digitized by Google 47 geeft y om de zaak der kerk van gbhistus legen hare vij- anden te verdedigen, en vooral wanneer Hij velen in de kerk met zijne g^nade tot waarachtige bekeering of tot meerderen wasdom , bloei en ijver des geloofs , der liefde en der hoop begünstigt, zoodat ten gevolge van dien de yyand achlerwaarls inoet wijken , ja door de krachtige werking des H. Geesles in veler harten, als geheel ont- raoedigd en ter nedergeslagen wordt. Nu, zoodanigeene overvloedige uitstorting van den Geest des Heeren , is er vooral in het laatste der dagen , naar Gods woord, te verwachten; als de vijandscbap en afval ten hoogsten top zal geklommen zijn, dan zal de Heere zelf opslaan tot den strijd , en de kracbt van zijne genade-heerschappij op 't heerlijkst openbaren. Maar al is die tijd zelf nog niet däär, er ligt toch ook voor het tegenwoordige veei grond van moed en blijde hoop voor 's Heeren volk in deze belofle. Imraers het woord van den tekst is in ze- keren zin te allen tijde heerlijk bevesligd geworden. Ge- tuige de kerkgescbiedenis van alle eeuwen. Zoo dikwijls als de nood van Gods volk en kerk op het hoogste was, gaf de Heere uitkomst. Dit bleek onder Israel ten tijde der rigteren , ja ook vroeger en laier menigwerf. Wan- neer Gods onde volk van den Heere afweek, dal gaf Hij het over in de magt zijner vijanden, doch slechts tot zoolang, dat zij door de overmaat der verdrukking tot schuldbekenlenis gebragt, uit de benaauwdheid tot den Heere hunnen God begonnen te roepen; dan toog de Geest des Heeren eenen Gideon , jefta , simson en anderen aan , om hen te verlosten uit de band dergenen, die hen druk- ten. En niet minder bleek deze goddelijke tusschenkomst ter redding zijns volks in de dagen des N. Verbonds. Denkt aan de eerste Christengemeenle te Jeruzalem , na den dood van stephanüs. 6! Hoe hagchelijk scheen bei niet met de kleine, weörlooze kudde van jbzüs discipelen ge- steld, loen de aarde het bloed van dezen eerslen marte- laar indronk. Hoe werden zij ginds en herwaarts ver- jaagd, verslrooid en met tijgerwoede vervolgd? Ach! w^at scheen er naar 's menschen oog anders te verwachten dan eene algeheele vernietiging der gemeente ? Maar Hij , Wien alle raagt gegeven is in den hemel en op aarde, Hij waakte over haar, en ziel de Geest des Heeren greep zelfs den woedenden saulus, te midden zijner dolle vaart aan, om van nu voorlaan de banier des kruises, die hij eertijds poogde te verwoesten, heinde en verre op 's vij- Digitized by Google 48 auds bodem te planten. Zoo ook in de dageu der Kerk^ hervorraing. Onkunde, bijgeloof en zedeloosheid [hadden het Christendom van dien tijd schier alomme in een Hei- dendom herschapen. Maar God sprak in dezen stikdonke- ren nacht: Daar zij licht! en daar werd licht. Zijn Geest werd vaardig over eenen luther , zwh^gli , calvijn cn an- deren , en Hij gebruikte het woord hunner prediking om in de harten van duizenden te schijnen tot verlichting der kennis der heerlijkheid Gods in het aangezigt van jk- züs CHRISTUS; zoodat de vijand, die hijna alles scheen ver- overd te hebben, beschaamd terug moest deinzen, ja ge- drongen werd om zelfs geheele landen en volken, die hij weleer als zijne gev^isse prooi bezeten had, daaronder ook ons dierbaar vaderland, aan de opperheerschappij van Koning jeziis en van zijn heilig Evangelie-w^oord weder te geven. Daarora, dit mögen wij uit zoo groot eene wöl- ke der getuigen, die wij rondom ons hebbon liggen, met grond te onzer beraoediging aannemen : indien Gods kio- deren slechts verwaardigd worden om met ootmoedige smeeking lot den Heere te vlugten in hartelijke belijde- nis van eigene schuld, afwijking en ontrouw, en daarbij aanhoudend pleiten mögen in den geloove op 's Heeren beloflenissen , die getrouw zijn, zoo mögen zij ook heden len dage nog verwachten, dat de Heere zijn woord ge- stand zal doen: »Als de vijand zal komen gelijk een stroom, zal de Geesl des Heeren de banier tegen hem oprigten." Maar ook van dien Geest alleen hebben zij hunne hulpen kracht le verwachten. Zoo hebben wij dan gezien, M. H. ! hoe het woord van onzen tekst tot ernstige waakzaamheid en tevens tot blij- den moed hij den strijd onzer dagen opwekt. Laat ons nu met eenige toespraak, naar ieders onderscheidene be- hoeften , besluiten. Tweede Tusschenzang : Ps. CXXX : 3, 4. Digitized by Google 49 II. »Zoo doe Hij ook aan mij!" Och of dit de innigste bede wäre van een iegelijk onzer, M. H.I Immers is het niet genoeg, dat de Geest des Heeren de banier ten goe- de van zijne kerk in 't gemeen zai oprigten; maar Hij moet dit ook in bei bijzonder bij en in ons doen. En nu, wat zegt gij, beeft die Geest de banier ook al inuw hart opgerigt ? Zoo ja, dan bebt gij ook eenigermate zijnen vijand lehren kenneu. Wel, wat getuigt uw geweten hier- van.? Zijn de zonde, de wereld, de duivel u reeds tot vij- and geworden, of beult uw hart nog met al die vijandea des Heeren ? Wat zegt gij bierop , wereldlingen en zon- dedienaars? Toont uw gedrag niet ten klaarste, dat gij het nog gebeel eens zijt met de vijanden van ghristus ? Bewijst gij niet onlegenzeggelijk door uw dagelijkscb le- ven en verkeer, dat gij de zonde en het Godverlaten be- mint, dat gij de wereld en bare begeerlijkbeden als uw hoogste goed najaagt^ dat gij satan als uw Heer en Hoofd dient en gehoorzaamt P Roept gij niet metterdaad door uw ganscbe bestaan en wandet de Joden na: »wij willen niet dat jezus over ons Koning zij I weg met de- zenl kruis Hera! Of zoo uw leven en gedrag raeer zedig, ingelogen en godsdienstig zijn dan van velen, wij prijzen u ten dezen gaarne, ja wenschen anderen tot navolgiug van uw voorbeeld op te wekken , raaar moeten nogtans met al den ernst, dien het eeuwig belang uwer kostelij- ke ziel vordert, voortgaan te vragen: kent gij ook van die noodzakelijke bewerking des H. 61 Medezondaars , baast en spoedt u dan oni uws levens wil. Laat toch van nu aan bovenal uwe bede zijn, dat. de Geest des Heeren de banier binnen u oprigle en jezus alzoo Koning over uw hart worde ; dan en dan alleen hebt gij niet te vxeezen, wat er ook geheuren möge; dan zijt gij veilig en geborgen in de banden uws Heeren, al kwame de vijand als een stroom, dreigende alles te zol- len omkeeren en vernielen. Ja, dit zij vooral tot uwe bemoediging gezegd, bekoni- merden van harte! die aanvankelijk iets van den vijand cn het dreigend gevaar leerdet kennen. Misschien zelfs beugen u de oogenblikken zeer wel , dat het u door den vijand uwer zielen inwendig zoo benaauwd geinaakt werd, dat gij naauwelijks op uitkomst durfdet hopen; oogenblik- ken en tijden , waarin , bij het levendig gezigt van uwo schuld en overtreding voor een heilig Opperwezen, uw geest als bestormd werd door allerlei angstwekkende en wanhopige bedenkingen des ongeloofs, terwijl de inwo- nende zonde te gelijk al bare hartverpeslende werking u gevoelen deed. Voorwaar, dat zijn benaauwde stonden van heische a^nvechting , waarin 's werelds troost len eenenniale ijdel bevonden wordt. Noglans, Geliefden! die gij in zulk eenen toestand sonis verkeert, grijpt moedi Denkt aan het woord van den tekst: nkls de vijand zal komen gelijk een stroom, zal de Geest des Heeren de ba^ nier tegen hem oprigten." Ja, die belofte zal niet alleen op 's Heeren tijd vervuld worden ten aanzien van het Godsrijk in zijn geheel, maar ook ieder van Gods kinde- ren bevindt haar op den weg ten hemel voor zijn eigen hart waarheid te zijn. De nood der ziel möge nag zoo hoog rijzeu, de Heere geeft steeds te zijner tijd tiitkomst. Iramers Digitized by Google IVooddrilftigen zal Oij verachoonen , Aan armen , uit genl , Zijn hulpe ter verlossing tooneii ; llij slaat huno' tielen ga , Als heo geweld en list bestnjdeo , AI gaat het nog soo hoog ; HuQ bloed , hunn' tränen en hun lijden Zijn dierbaar in zijn oog« En wederoni: 't Behoeflig lolk , in hunne nooden , In hunu' eilend' en pijn , Gansch hulpeioos tot Hem gevloden , Zal Hij ten redder Eijn. ü! Armen en »ooddruftigen van geestel Iioudt dan bij Hem aan. In Jezus is eene volheid van genade en Geest ^ die nimmer uitgeput wordt. Houdt dan bij Hera aan met ernstige gebeden en sraeekingen aan zljne voeten neder* gekaield. Ziet op de wölke der getuigen rondom u, op den worstelenden jakob, op de Kananesche vrouw en op duizenden door jezus geredde zielen. Ziet^ zij roepen u allen toe: zoo Hij verloeft, verbeidt Hem, want Hij zal gewisselijk kernen en niet achterblijven. Alleenlijk geeft het ongeloof, die hoofdsterkte des vijands, geen voedsel; maar laat de taal uws barten zijn, en meer en meer worden: Ik geloof, Heere! kom mijne ongeloovigheid te hulpe I En gij, godvruchligcn! in wier binnenste de Geest des Heeren alzoo de banier heeft opgerigt, dat gij niet aUeen u zelven in uwe walgelijkbeid en verdoemelijkheid, maar ook JEZUS, die zelf de Banier is, in zijne goddelijke schoonheid en genade-volheid met een geloovig hart leer* det erkennen, 61 dankt er Hem, Hem alleen voor, die u uit het geweld des vijands verlost heeft. Want het is niet uw, maar Gods werk; het is ii uit genade gegeven in CHRISTUS te gclooven, Zoo laat dan steeds uwe ootmoe- dige bedc blijven: Niet ons, 6 Heere! niet ons, maar iiwen naam geef eerel — Ook bebt gij bij voorlduring noodig, dat de Geest des Heeren telkens de banier weder in u oprigte tegen den vijand. Want boe dikwijls hebben zonde en wereld niet de overhand in uwe ziel? En achl hoe flaauw en harleloos gedraagt gij u niet menigwerf in den slrijd daarlegen? 6! Beklaagt u ten deze uwe conscienlie, laat het u tot innige schaarate en droef- hcid verwekken en u meer en meer aansporen oiii den Digitized by Google ii2 Geest ovcr u in Ic roepen, Zoo zult gij aan de band van den besten Leidsman veilig en gemoedigd uw päd bewan- delen, dat uitloopt op de heraelstad. — Of drukt u de nood der kerke, gelijk 't, vooral thans, billijk van onze zijde doen mag, laat bet u aan den anderen kant tot be- moediging en sterkte zijn, dat de Geest des Heeren mag- tiger is dan alle vijanden, en dat jfizus heeft gesproken: Mij is alle magt gegeven in den bemel en op de aarde. Laat dan op Hem uw oog, tot Hem uwe toevlugt zijn. Pleit met ernstig en aanboudend gebed in deze donkere dagen op de belofte des Heeren: »Als de vijand zal kö- rnen gelijk een stroom , zal de Geest des Heeren de banier tegen hem oprigten/' Maar ook wederstaat en bedroeft den H. Geest niet, maar zijt zeer begeerig^ dat Hij zoo- wel over u zelven als over uwe kinderen, belrekkingen , en mederaenschen krachtig de banier raoge oprigten. En zoekt daartoe mede als middelen in zijtie band ijverig werkzaam te worden bevonden. Want dit is uwe beilige roeping. Ja, schaamt u^ een iegelijk in zijne betrekking, den naam des Heeren geenszins^ inaar komt vrijnioedig,. als leden dier Gemeente, welke Hij zieh gekoebt heeft met zijn eigen bloed, voor uwen Heer en Koning uit. Weest ijverig en vurig van geest in bet aanwenden van alle wetti- ge, door God verordende middelen , die onder zijnen zegen tot berstel en opbouwing zijner kerk leiden kunnen. En boudt bet nimmer met den vijand, maar steeds met chrüs- Tüs en zijn volk, bij de menschen wel verworpen, maar bij God uitverkoren en dierbaar. Met een woord, boudt in gedachtenis: wie Mij belijden zal voor de menschen, dien zal Ik ook belijden voor mijnen Vader, die in de he- melen is. Maar wie Mij verloochend zal bebben voor de menschen, dien zal Ik ook verloochenen voor mijnen Va- der, die in de bemelen is. Amen. Na bet bouden dezer predikalie, die, althans hoofdzake- lijk, op Zondag voormiddag, den 16« Julij 1854, is uit- gesproken, werd der Gemeente het bicrachter geplaatste adres van adhaesie voorgelezen. Nazang: Avondz. vs. 7. Digitized by Google DE ZALI6E TOESTAND VAN DEN MAN , DIE OP DEN HEER VERTROUWT. TEKST: Jer. XVII : 8«. »WaNT hu ZAL ZIJiN ALS EEN BOOM, DIE AAN HET WATER GEPLANT IS EN ZIJNE WORTELEN ÜITSCHIET AAN EENB RIVIKR , EN GEVOBLT HET NIET , WANNEER ER EBNE BITTE KOMT, MAAR ZIJxN LOOP BLIJFT GROBN," Geliefdenl houdt u niet vreerad over de lutte der ver- drukking onder u , die u geschiedt tot verzoeking , alsof u iets vreemds overkwame," — uit deze woorden van den Apostel petrus (1 Petr. IV : 12.) wordt hetonsduide- lijk, hoevelende rampen en eilenden zijn , welke Gods wä- re geloovigen op deze aarde treffen — niet alleen gaan zij onder dezulken gebogen, in welke ook de wereld deelt, die helaas! blind is voor die teekenen van Gods heiligen regtvaardig ongenoegen om de zonden der menscbenkin- deren, maar zij staan de aanvallen en bestrijdingen ten doel van den vorst der duislernis, die rondgaat, oni, Indien dit inogelijk wäre , hen te verslinden , en worden door CHRISTUS en zijne waarheid vijandige werelddienaars niet minder belaagd. — Wat zou nu Gods volk in het leven behouden, Indien de Heer niet door zijne voor het oog der wereld verborgene genade hen voedde, verkwikte en versterkte, »waarlijk, zij waren de ellendigste van alle menschen , Indien zij alleenlijk in dit leven waren ho- pende," — maar nu de Heer hen naar zijn eeuwig wel- behagen tot zijn volk heeft aangenomen en door de al- 1.0« Jaar, No, ^. 5 Digitized by Google magtige genade des Heiligen Gee-^les uit de wereld heeft uitgeleid , en huime zielen eenc andere l>ehoefte heeft ge- geven dan de wereld, die de geestelijke zielespijs ver- werpt en alleen hongert en dorst naar hetgeen in eeu- wigheid niet verzadigen of verkwikken kan , zijn zij on- der al de lasten, die lien drukken , reeds zalig hier be- neden ; of noerat de Heer niet zoo (Matth. V : 3 , enz.) de gees- telijk armen, treurigen , hongerigen ? Zal niet een ieder hun groot geliik nioelen roemen , indien wij hen als geregtvaar- digden, verlosten door jezus bloed in het Woord des Heeren zien voorgesteld? maar blijkt vooral het zaiige van hunnen toestand »iet, indien wij letten hoe God zijne gees- telijke zegeningen , in dagen van druk en eilende tot ver- troosting uitstort in hunne zielen? zoodat, waar de we- reld wanhopend de banden wringende klaagt, wij ver- gaan, zij zieh verbeugen in de hope der heerlijkheid Gods , wetende dat het lijden dezes tegenwoordigen tijds niet te waarderen is tegen de heerlijkheid, die eenmaal aan hen geopenbaard zal worden, — Geliefdenl laat hier Gods Volk eens zuchtende zijn onder de lasten, welke de wereld hun op de schouderen legt,'* de Heer bewaart de zielen zijner gunstgenooten en redt ze uit der goddeloozen band, Hij zal hunnen voet niet laten wankelen, hun bewaarder zal niet sluimercn, de bewaarder Israels zal niet sluime- ren noch slapen ; wanneer zij door het water znllen gaan, wü Hij bij hen zijn, en de rivicren zuUen hen nietover- str^ionrcn, en als zij door het vuur zullen gaan, zoo zul- len zij niet verbranden en de vlam zal hen niet aansteken, de Heer is hun bewaarder, Hij is eene schaduw aan hun- ne rcgierhand, de Heer zal hen bewaren van alle kwaad, hunnen uilgang cn ingang zal Hij bewaren van nu aan 1 ot in eeuwigheid ; want de Heer is hunne toevlugt, de AI- lerhoogstc is hun tot een hoog verlrek, daarom zal han gccn kwaad wedervaren , geene plaag tot hunne tenleu naderen — Hij zal zclf zijne engelen bevelen, dat zij hen bewaren in al hunne wegen en hen op de banden dragen opdat zij hunnen voet aan geenen stecn stooten ; op den fei- len leeuw en den adder zullen zij treden den jongen leeuw en den draak zullen zij vertreden. Beschrijft de Profeet jbrbmia in onzen tekst, den zaligen ioestand van den man, die op den Heere vertrouvot — ik laeende dit onder werp u, in den Heere geloovigen, in deze duistere dagen te moeten voorstellen, en wensch dat de Heer dit eenvoudig woord nog dienstbaar wil maken , op- dat uwe zielen, öpdat de zielen van al zijnekindereu, die hetzelve raogten hooren , getroost en geslerkt mögen wor- den — Heere God! stört genadig uwen zegen ovcr uwen dienaar uit, opdat hij uwen raad der gemeente verkondi- ge , schenk dien zegen geheel de gemeente, leer allen uw Woord verstaan, zoo worde het rijk derwaarheid engod- zali^heid, hetwelk alleen uit U en door ü is, opgebouwd , en leer ons ü ter eere te leven — Amen I Heeft de Profeet in het voorgaande 6 vers de rampzalig- heid beschouwd van den man, die met verloochening van den hoogen God, zijn vertrouwen vestigl op nietige men- schen en aardsche voorregten ; hij stell ons in het 7 vers bet zalige voor, hetwelk de man, die op den Heer ver- trouwt, ZOO in den tijd als in de eeuwigheid gcniet; hij vergelijkt in onzen tekst denzulken blj eenen boom, die aan het water, in eenen velten en wel bevochligden grond geplant is en zijne \vorlelen uitschiet aan eene rivier — wij vinden in gelijke heeldspraak ook hij Job VHI : 16 , 17. Ezech, XIX : 10. XXXI : 4. en Ps. I : 5. gesproken ; zouden wij u aantoonen hoe duidelijk de oorsprong en verdere ontwikkeling van het geestelijk leven in Gods kin- deren door hetzelve worden voorgesteld, wij zouden u aantoonen, hoe de geloovigen, gelijk een boom iiv«de aarde, geplant en geworteld zijn in den Heere jezüs CHRISTUS, uit Wien alleen zij geestelijk levenssap en voed- sel trekken — hoe, gelijk een boom zijne bemesting en bevochtiging noodig heeft, elk geloovige besproeid en be- vochtigd moet worden met den zegen en den dauw des Heiligen Geestes — wij merken alleenlijk op, hoe de Pro- feet spreekt van een^ boom, die aan het water geplant is , en moeten daardoor verstaan de bewerking van elken ge- loovige door den Heiligen Geest, waarvan Jes. XLIV : 3 gesproken wordt : »want ik zal water gieten op den dor- 10« Jaar. No. 4. 5* Digitized by Google SJ6 stige en slroomen op liet drooge," eii Job, VII : 38. daar in den hcmel der heerlijkheid, in bei huis des eeu- wigen Vaders, door jezus voor hen bereid^ »zullen zij niet meer hongeren en zullen zij niet meer dorslen en de zon zal op hen niet vallen , noch eenige bitte." — Welke ver- wachting mögen Gods kinderen, bevestigd in het geloof, dat JEZUS cHBiSTüs voor hen heeft voldaan, niet koesteren, moelen zij dan eens hier over de bitte der verdrukking Digitized by Google 57 klagen , en met de bruid Iloogl. 1 : 6. uitroepen : »ziel mij nict aan, dat ik zwartachlig ben, oradat mij de zon beeil be- sehenen, de kinderen niijncr moeder waren tegen inij ont- stoken;" eenmaal houden alle verdrukkingen op en blijde juichtoonen vervangen de treur- en klaagloonen, de züch- ten in bange uren zoo menigmaal geslaakt. — Leiten wij verder op het beeld door den Profeet geko- zen oni den toesland van Gods volk voor te stellen, boe moeijelijk is naar zijne prediking dezelve op aarde. — Is de hüte voor den wandelaar, voor den krygsraan , een nioeijeiijkc en ondragelijke last — boe vele bange, raoeijeiyke, bezwarende uren geven de verdrukkingen den geloovigen, zoodat zij menigmaal vreezen onder dezelve te bezwijken, en met den wijzen koning uitroepen : Pred. VII : 7. »voorwaar, de onderdrukking zou wel eenen wijze dol maken." — Bezit de httte eene uitdroogende kracht, hoe kunnen de verdrukkingen, onder de hooge toclating des Heeren, de zielen van Gods kinderen in eenen dorren toe- sland brengen, zoodat zij met den dichter moeten erken- nen: Ps. CXIX : 85. »ik ben gew^orden als een lederen zak in den rook," en met den Profeet klagen: Jes. XXIV: 16, »ik Word mager, ik word mager, wee mij! de Irouwe- loozen handelen trouwloosHjk en met Irouweloosheid han- delen de trouweloozen trouwloosHjk" — zou het docl der verdrukkingen, door den salan, de wereld en het zondige vleesch aangewend, wel anders zijn dan om hen te vcr- teren, opdat zij geene fonteinen zouden zijn, welke an- deren geestelijke vcrkwikkingen mededeelen ? — Vcsligen wij het oog op onze akkers en lusthoven, welk eene ver- terende en verdorrende kracht bezit de bitte. — llclaas! hoe verderven de verdrukkingen 2 Cor. IV : 16. XLII : 2 , 3. »Gelijk een hert schreeuwt naar de waterstroo- nien, alzoo schreeuwt mijne ziel tot ü, 6 God! mijne ziel dorst naar God ^ naar den levenden God , wanneer zal ik ingaan en voor zijn aangezigt verschijnen?" — Leert ons nu het Woord des Heeren, Joh. XVI. 35. Hand. XVI: 22. Openb. III : 19. dat tegenheden en verdrukkingen hei gewone lot zijn der wäre godzaligen op aarde, dit predikl ons de Profeet als hij zegt: ^wanneer er eene hüte komL*' Of zou iemand de waarheid betwijfelen van het door den Heiligen Geest geschrevene: »velen zijn de tegenspoeden der regtvaardigen /* wlj wijzen hem op de geestelijke ge- boorte en verdere ontwikkeling van Gods kinderen. — Het is toch zeker^ dat zoodra de mensch uit de natuur io de genade wordt overgebragt, en dus als een boom ge- plant wordt in den hof Gods , dat verdrukkingen hem wach- ten, of is het niet de eerste les in christüs school, Matth. XVI : 24. zijn kruis op zieh te nemen, zieh zelven te verloochenen ; zegt jezüs niet, Joh. XVI : 33. »in' de we- reld zult gij verdrukkingen hebben?'* Ja, alle Gods kinde- ren zullen strijdende moeten ingaan in het koningrijk der hemelen, en zullen zoo verstaan, dat de poort eng en de weg naauw is, die ten leven leidt. — Vandaar wordende geloovigen zoo menigmaal opgewekt tot den geestelijken strijd; zou dit iemand verwonderen bij het zien hoe de wereld, die onmogelijk Gods kinderen dragen of dulden kan, hen haat en verwerpt — weet, de wereld, die in strijd met God leeft, kan hen, in wien de Heilige Geest een nieuw leven verwekt heeft niet dulden, maar zoekt op alle mogelijke wijzen hun leed te veroorzaken , »indien gij van de wereld waart," zegt jkzüs tot hen, »zoo zou de wereld het bare liefbebben, doch omdat gij van de wereld niet zijt, maar Ik u uit de wereld heb uitverkoren, daarora haat u de wereld.*' Leert niet de ondervinding , dat zelfs ouders tegen hunne kinderen en kinderen tegen hunne ouders ter bestrijding van het werk des Heeren op- staan; wordt het woord van jezüs, Matth. X : 36. En zij zullen des menschen vijanden worden, die zijne huisge- genooten zijn, niet dagelijks bevestigd? Het is niet om uit te spreken, wat wereld en satan aan wenden, om het geloof der kinderen Gods te stremmen, hunne liefde tot den Heer en zijn volk uit te blusschen en hun geestelijk genadeleven te onderdrukken. — Van het oogenblik af, op hetwelk de Heer wouing maakt in hunne zielen, hebben Digitized by Google 58 wereld cn satan hun den oorlog verklaard, eii schieten himne vergiftige pijleu af op hiinne zielen. — Geliefden ! zijQ deze de eeoige vijanden der geloovigen? 6\ Dat zij de eenige waren, raaar helaas! de verdorvenheid in ons kanl zieh legen het werk des Heeren van het oogenblik der bekeering met krachlige band aan , en het is niet zel- den alsof de verdorvenheden levendiger worden als 's Hee- ren genade in de ziel wordt uitgestort — zal niet paulus in dien zin zeggen: Rom. VII: 9- »zonder de wet, zoo Icef- de ik eertijds, maar als het gebod gekomen is, zooisdc zonde weder levend geworden, doch ik ben gestorven;" zwaar kan in de geloovigen de strijd ztjn legen de zondcu, zoodat zij met den zanger tot God roepen: »Uwe pijlcn, o Heer! zijn in mij gedaald. en uwe band is op mij net^r- gedaald. Er is niets geheels in mtjn vleesch van wege uwe gramschap, er is geene vrede in mljnc bcendercn, van Wege mijne zonden. Wanl mijne ongeregtigheden gaan over mij II hoofd, als een zware lasl zijn zij mij le zwaar geworden." — Ret schynt ons echter loe, dat wij leitende op bei woord van den Profeet : wamieer er eene kitte kamt , aan eene bijzondere vervolging hebben te denken , welke legen de gemeente des Heeren, en iedcren geloovige in het bijzonder komen zou , of aan zware en drukkende proef- wegen , welke de Heer in zijne aanbiddelijke wijsbcid met zijn volk bouden wiL Hoe menigmaal hebben de groolst beweldadigden in de drukkendste wegen moeten wandelen , boe menigmaal de slerksl geloovigen den zwaarslen strijd nioelen verduren. hoe strekken de levensgeschiedenissen van JOB, ABttAHAM, JACOB, DAvm, PAULUS CH andere godza- ligen ons len bewijze; maar hoe duidelijk leeren zij ons dal legenheden en verdrukkingen Gods wan en zeefzijn^ waardoor opregt- en lijdgeloovigen van elkander onderschel- den worden; dat juist vervolgingen den weg waren tot uitbreiding van het koningrijk der waarheid, dat moeije- lijke wegen in de band des Heeren voor zijnc kindercn dienslbaar waren tot opbouwing van hun geeslelijklevcn; hoe Irefifend is davids ontboezeming, P& CXIX;67. »Eer ik verdrukt werd, dwaalde ik, raaar nu onderhoud ik uw Woord/* Schijnen nu moeijeüjke wegen, als zij tcgenwoor- dig zijn, geene zaak van vreugde, maar van droellteid te w^ezen , »daarna geven zij van zieh eene vreedzame vrucht der geregligheid dengenen, die door dezelve geoefend zijn," en zullen bevonden worden de weg te zijn, längs welken God de zijnen ier hecrlijkheid brengen wiL — öl Voor Digitized by Google 60 hoevelcn van Ootls Ainderen, werden de moeijclijksle we- gen de zaligste bevonden, daar zij hunne Ujdzaaniheid, bevinding, hoop en blijdschap in God bevorderden en hun de verzekering schonken van de loekomende eeuwige heer- lijkheidl — Hebben wij gezien hoe velen de gevaren zijn, welke den waren Christen kunnen overkomen, leiten wij nu hoe hij , door den Heer bewaard , standvastig op die paden wandelt. — Van den zoo zeer beproefde geloovige zegt de Profeet: hij gevoelt het niet wanneer er eene hüte komt, maar zijn loof blijft groen. Het is duidelijk dat wij hier zoowel op den inwendigen als uitwendigen toestand van den geloovige te denken hebben. — Indien de Profeet zegt , hij gevoelt het niet, dan moetcn wij niet denken, dat de geloovige on- verschillig, ongevoelig, zorgeloos is op al die wegen, dit zou juist een kenmerk zijn van eenen goddeloozen toestand, van welken de Profeet (Jer. V:3) zegt: »Gij hebt hen ge- slagen, maar zij hebben geene pijn gevoeld, Gij hebt hen verteerd. maar zij hebben geweigerd de tucht aan le nc- men, zij hebben hunne aangezigten harder gemaakt dan eene steenrots, zij hebben geweigerd zieh te bekeeren." Of vragcn wij eens, hoe zouden wij dien hebben te be- schouwen , die Inj de ziglbare nooden van cüristcs kerk onverschillig zijnen weg bewandelt? Hoe hebben wij over dien te denken, die, terwijl donkere wölken zieh bo- ven de gemeente des Heeren in ons vaderland te zamen pakken, meent zieh den nood van christus kerk niet te moeten aanlrekken? Zou dit niet een bewijsgenoemd kun- nen worden, dat zij geene ledcn van het ligchaam des Heeren zijn, want, »hetzij een lid lijdt, zoo lijden al de leden mede," spreekt de Apostel des Heeren 1 Cor. XII: 26. Het welzijn van de kerk des Heeren weegt iederen ge- loovige zwaar op het hart; in tijden van vcrval zullen hunne smeekingen tot den Heer dezelfde zijn, welke wij Ps. LI: 20. »Strek uwe goedertierenheiduit over degenen, die U kennen en uwe geregtigheid over de opregten Van harte ," — Hoe hebben Gods kinderen dan nu te treuren over de toenemende zonden, de schending van Gods vreesselijken naam, deont- heiliging van 's Heeren dag door openbare verraakelijkhe- den,die niet zelden in brasserijen en dronkenschap eindi- gen, te treuren bij het zien hoe het gebed tot God wordt Digitized by Google 61 veronaclilzaanid , ja uit vele raadsvergaderingen gekeerd en wel oni Rome te believen? — Te treuren bij de on- dervinding hoe de dierbaarste waarheden worden aange- rand en verloochend door ben, die dezelve moeslen ver- dedigen ? Waarlijk , met den Profeet zal de geloovige uiU roepen : Jer. IX: 1. »Och dat mijn hoofd water wäre, en niijn oog eene springader van Iranen, zoo zou ik dagen nacbt beweenen de verslagenen van de dochteren mijns Volks;" en Klaagl. II: 11. »Mijne oogen zijn verteerd door tränen, raijn ingewand wordt beroerd, mijne lever ister aarde uilgeschud, van wege de breuk der dochter mijns Volks." — Vinden wij nu de woorden van den Ptoieei: hij gevoelt het niet, wanneer crr eene bitte komt, verklaard door bij ziet, bij verneemt het niet, *) dan wil dit te kennen ge- ven, dat de geloovige die verdrukkingen of moeljelijke wegen niet aanscbonwt als een oordeel voor hem, maar als een oordeel voor de wereld, en zijne ziel in eene regt bevredigde gestalte met zijn' verbonds-God blijft, zoodat hij onder dezelve niel wordt verontrast, maar het beslen- dig verkecr met zijnen God blijft genietcn en het zalige van zijne nabijheid smaken — mögt noach Gen. VI. niet dit zalige in zijne booze en den Heer verloochenende da- gen tot zijne vreugde ondervinden? Zou niet de Apostel in dien zin zeggen: Hehr. XII : 6. »Dien de Heer lief hecft, kastijdt Hij en Hij geeselt een' iegelijken zoon, dien Hij aanneemt." Wij zouden dwalen indien wij stelden dat de wegen der verdrukkingen voor Gods kinderen waren in- gerigt tot him verderf en ondergang — de Heer behoudt zijne liefde voor zijn volk bestendig — zijne liefdeiseene eeimige liefde, »Ik beb u lief gebad/' zogt de Heer tot zijne kinderen, »met eene eeuwige liefde, daarom bebik u getrokken met goederlierenheid ," nooit zullen zij dan met de werkers der ongeregtigheid gorekend worden en met dezelve omkomen; »als ik wandel," zegt david Ps. CXXXVIII : 7 , 8. »in het midden der benaauwdheid, maakt Gij mij levend, uwe band strekt Gij uit legen den toorn raijner vijanden en uwe regterhand behoudt mij. De Heer zal het voor mij voleinden, uwe goedertierenheid, Heere! is in eeuwigheid, laat niet varen de werken uwer banden." Zoo vertrouwde paulus, Phil. 1:6. »dat Hij, die in ueen goed werk begonnen beeft, dat voleindigen zal tot op den dag van jezus christus." Wij zouden dwalen indien wij 1) Zie de randteekening oozer statenoverzetting te dezer plaats. Digitized by Google 68 meenden, dat de hilte der verdrukking het genadeleveir zou benadeelen; iategendeel, »wij welen, (Rom. V1II:28.) dat dangenen , die God lief hebben , alle dingen medewer- ken ten goede, en dat noch dood, noch leven, noch en- gelen, noch overheden, nochniagten, noch tegenwoordige, noch loekoraende dingen, noch hoogte, noch diepte,noch eenig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de lief- de Gods, welke is in christus jszus, onzenHeer." Zullen dan verdrukking, benaauwdheid, vervolging, honger, naakl- beid, gevaar, zwaard niet in Staat zLjn lien te schaden, hoe juist is dan het woord van den profeet , kij gevoelt het niet als eeue hilte komt, hij blijftdezeifde, hij gevoelt niet dat bei hem eenig nadeel aan zijne ziel berokkent; ZOO roemde een paülus te midden der verdrukking: zoo aanschouwden de Hebreen (Hebr. X: 54.)debero0vinghun- ner goederen met vreugde; zoo dankten de Christenen God dat zij verwaardigd niogten worden om den naara van GURiSTus smaadheid te dragen, (Hand. V: 41.) en acblten die wegen (Jac. 1 : 2.) voor groote vreugde. Wordt ons zoo het nuttige der tegenheden in de opleiding des Christens voor de zalige eeuwigheid duidelijk, niet minder zal ous dit blijken indien wij op zijnen uitwendigen toestand letleo. Zijn loof blijß groen. — Heeft de Profeet ons ondcr het beeld van eenen welgeplanten boom, het geluk van den godvreezenden man zeer juist voorgesteld, hij gaatopde- zelfde wijze voort ons diens groote voorregten nader te leeren kennen — onderzoekeu wij dan, wat wtj doorhet loof hebben te verstaan , dan is het duidelijk , dat de Pro- feet door dit beeld ons heeft willen voorstellen , het uilkomen voor den naam en de zaak des Heeren, gelijk david zegl, (Ps. CXVI 1 10.) »ik heb geloofd, daarom sprak ik," bet- geen paulus bevestigt, (Rom. X : 10.) »want met het hart gelooft men ter regtvaardigheid en met den mond belijdt men ter zaligheid ." waartoe die Apostel ook timothbüs op- wekt, (1 Tim. VI: 12.) »strijd den goeden strijd des ge- loofs, grijp naar het eeuwige leven, tot hetwelk gij ook geroepen zijt en de goede belijdenis beleden hebt voor ve- le getuigen ," hetgeen ook de Heer van zijne vrienden eischt, zeggende: (Matth. X: 32,35.) »Een iegelijk dan, die Mij belljden zal voor de menschen, dien zal Ik ook belijden voor mijnen Vader, die in de hemelen is; maar zoo wie Mij verloochend zal hebben voor de menschen, dien zal Ik ook verloochenen voor mijnen Vader, die in ,de hemelen is, en daar de Heer jezus chbistüs degrond- slag i« onzer belijdenis , zoo noemt Hem de Apostel Hebr. Digitized by Google 65 111:1. »de Apostal en Hoogepriester onzer belljdenis/^ en leert ons pbtrus, dat wij te allen tijdebereidmoeten zijn^ (1 Petr. III: lö.) tot verantwoording aan ecn iegelljk, die ous rekenschap afeischt van de hoop die in ons is. ^--En zouden wij van die belijdenis der lippen eenen Godverheer- lijkenden wandet afzonderen? integendeel, daar de Apos^ lel Ef. V: 11. zegt: »hebt geene gemeenschap met de on- vruchtbare werken der duisternis, maar bestraft ze ook veeleer," of zijn niet de kinderen des lichts hierin van de kinderen der duisternis te onderscheiden? of waaraan is het leven dat uit 6od is te bespeuren? *) Wat wäre het te wenschen , M. H ! dat dit in onze dagen wat meer werd ter harte genomen , hoevelen , ofschoon zij den Heer met den mond roemen » vereenigen zieh in hun gedrag of wandel met de openbare vijanden der kerk , en geven zoo den waren aanbidder van jbzüs eene groole ergemis ~ of zou er iemand onder ons zijn die betwijfelde of deze de meening van den Profeet zij, wij zeggen eenvoudig, gelljk bladeren den welgeplanten boom tot sieraad verstrekken^ ZOO is ook het geestelijke loof het eenige sieraad des ChriS'» tens, ontneemt hem hetzelve, dan is hem (1 Cor. XII : 23 , 24.) alles ontnomen wat hem van deongeloovige wereld onderscheiden kan. Zou dit loof niet de sierlijkekroon zijn in de oogen des Heeren , van welke de Profeet Jes. LXII : 3. spreekt ? was het niet dit loof, hetwelk Gods kinderen in de oogen zelfs van natuurlijke menschen Hand. V : 13. tot een sieraad verstrekte? Wij zeggen vorder, gelijkblade* ren, digt aan elkander gesloten, tot schaduw verstrekkcn voor den wandelaar of reiziger, zoo zal het geestelijke loof strekken ora anderen uit te lokken om deelgenooten te worden van dat goed, dat blijft tot in eeuwigheid; »weest mijne navolgers," zegt daarom de Apostel 1 Cor. XI : 1. »gelijkerwijs ook ik van christus;" zegt niet de Christen, »dat door onzen godzaligen wandel onze naasten , ook voor CHRISTUS gewonnen worden?'* '^) Zijn bladeren aan een' boom nuttig tot dekking en bewaring der vrucht, welke hij zal dragen , zoo zal het geestelijk loof den Christen nut* tig zijn, laat een Christen al spreken over geloof en lief- de en vertrouwen op den Heer, laat hem tegen deonge- loovige wereld de waarheid verdedigen , indien dit geeste- lijke loof wordt gemist, dan verliest de vrucht kleur en geur en smaak bij God en menschen, maar waar het oog 1 ) Zic hierover mijne tc Rotterdam oulanga uitgegevene leerrede otcf de taligheid Tan het yolk, Viens God de Heer is. 2) Heidelb. Katech. 2 Zondags^afdeellog. 