title: Germaniens völkerstimmen, sammlung der deutschen mundarten in dichtungen, sagen, mährchen, volksliedern, u. s. w
creator: Firmenich Richartz, Johannes Matthias
text: 80 tn Dtnma^t. 81 nnb. 82 Arcmjften, b. i.ben «egen. 83 etabtvauft «ait^anl. _l t - «70 stond den buskop die de generali absolü- Üe*4 gaf an al die up den loren dörfde klömme.** De Caipecinen waire de staat- ste;** se klamme de leeren*? up as düvels met waiter en koeiboijen.w Ol neil sal* 't ni' iank mir düre!*0 se sein al bekannt ain de weiser.42 llair in ies komt 'er** wind opv en eenige wölke vers-cheinen44 in de weste. „So vel te beter, dat et maiH* regent, riep iedereön, dat aal den brand bölpe blässe."" En inderdaid de lucht overtrekte,** de main40 verstekte sich achter*» de wölken en — den brand was gedainiso Nat*i en oogenblik kwam se5l nog ies« te vöörs-chan, om dal de Mechelers makkander** ies wel sodde« könne besten 'emme !5S Als- dan begost'7 et so sterk te regenen, dat op kötten teidW de vierige drifte der Meche- lers me1 'ünnen toren«* in ies geblüsst6l was. Dairvan kregen de Mechelers den spot- naim van Bf ainblüssers.«* lAwetokra ffMM^ta *p *•• Vcar- Jamrnaelit*» der Terepblft— luar* te> Hechelet* 99 Jan« HO*. Ssa'l*8 löt ons ver'effenw de Mechelaers deugde,*? Up 'eden** is 'l da* s' overwonne de maan;*' Datdesen dagallaidvöörha g^d70 iuvreugdefi üp da* we ees doen 'etgeen« s* 'ebbe ge- daan. Löt .ons te samen um et meest Biet weugd vermakenW onsen geest. Ons vöörvaders met et gevaar van 'üntt leven Beklommen?** den toreu en roepen: brand I brand! $4 Sbfoltttlon. 35 wagten ju Htmmen. 36 tü&nften. 17 Seitern. 38 JhiWhitttt. 39 toltt. 40 tne^t bauen. 41 beinen. 42 Clermont bet Ufa. 43 auf einmal kommt ba. 44 ef ferner. 45 nur. 46 gehört. 47 in bet Staat die Suf überschaut. 48 Verantwortung. 49 flutet. 50 Versait, juch teinte. 51 na. 52 bet Sonnen. 53 einmal. 54 erzählte bet. 55 folgende. 56 befahl, gab. 57 begann. 58 In Tür. 59 der. 60 mit Fremd. 61 Stufe. 62 Sich ferner. 63 bet. dat reveliucht, 9cb44i»ii» traktat. 64 Sitzungsführung. 65 bet. toeflaiu. 66 erzählte. 67 Sagern. 68 erst. 69 Sonn. 70 gebt. 71 toste. 72 fortgesetzt. 73 erlitt, belustigt, erging. 74 Himmel. 75 erstkmme». 76 d' iveraers?* doet niet aan water aangeven. Met de komerkes van Pater Gom van roepen: 'Blust toch den brand, of wa' vergaan.' Den Prost der Hofdkerk was aldaar ook te vinden. Gekleed met een kaas' en beruht Si im perük; 'A doelW ni' as roepen: 'Wel' börgers en' vriadeW' Wil'ie'? ni' staan gaping; insoofoendrukte Maar recht, volgt ma, breit' water aan, Uc seat aal op de leereto gaan. Me' weende, men ölde»! van binnen eo boyte « long, oud,93 nonM en pater riep oyt in seo smert: De vlam nem sier toe; ach, waar blaivende spoyte?96 'aUas* onsen toren brengt pain in ons 'ert!* „Wel, date bedriuft),** riep en bogain * Waar mögen toch ons*<» Paters seiof'- ,,Wa' komd-e Bogaintscbjetoi besnotf« le' so Ueren^tw Riep 'nen Augüsteinsche, „$loer,loi seid ma gerusLMB Wel, siedet« nl as dat döö* 't Paters be> stieren^ Den toren wel'östK» 8al sein al geblüsi?" Se riep: „kloek aan, bestörtnt de maan, Löt matot de Paters boven gaan." Toentio sag me' den iver der börgers oyt- s-chaine, Want döör et gedüregH4 gestörm en ge- spoytti7 Sag me' dan den s-chaln van de maan röst verdwaine;!13 76 ©Ifetet. 77 Becangftcn. 78 ^anb. 7» Strfwt«, «ktoetne. 90 o*et tvtr. 81 ber ejrvlft btt Qm&fc 82 attba. 83 ©trumpf. 84 betäubt. 85 et t&nt 86 9m*K- 87 »oflrt (let. 88 gaffen. 89 «ebedngnt*. 90 Seü«. 91 man beulte. 9t traufen; tat y in boyte uvut tim «mit an, »tt^cs fU* bew e ndbect. 83 ab. 94 9hntu 95 nw bleiben bk 8<uec^rt|eR. 96 <ufe. 63 <&cq. 98 Ml Uk bdtdbt, 99 ©tg^lne, Hovu. UM «nfai. M Ml fommt bal «egl»lnc^n. 10Z ro|lg. los ^«t \o f4«iei. IM emfdUtge« graieniimmej. 105 vilfa, getro^ 101 fe(ct Ht. 107 ÄeUnng. 108 balb. |09 wir. 410 tou, * 111 benn buc4 ba6 fprt»d&teiibe. 112 S^ciV«. QtWt1 118 bolb vetfe^toinben. /iuuMct Ma fit+tltn. 671 Bn as de 8-chain weg was, de vlam was ook oyt. Men riep asdan: Vivat te gaarlit* Lank leef de kloeke Mechelaar! De kwesels, IM bogaioen, die riepeo to' nonnen : „Proficiat, suslers! den brand is gedaan.tl* M' 'emme"7 te samen de maan overwonnen: De börgers döö'MS *t spoyien en wai döö' 't getraan.H* „Vivat ons 'of,t20 riep en bogaio, Wie saa 'er**f na ni vrolek sein?** Ssa', weerde dekesl22 en edel süpposten, Ssa', S-cbepen en knapen*23 en eel van den raad,!** fia wild op dees feeste ni sfen op wa* kostet» Eenf prachtige viering*26 betomt oewen Staat.*** Vatt28 aan den pol,«» kloek patriot, Lacht met die segt da' che sä sot.*30 Welaan, löt ons altaid in ▼rolek'edi'l viere Ons vöörvaders segepraaUM over de maan, Den breeden Raad193'unne deugde versiere*** Ed drinken 'et welsein van all' die 'ier staan. WenssU^s dat so lang den breeden Raad Dient, as Sint Rumbats toren staat.*M De «umlieft* Over etteleke jaren, As Gran-peer* was e klar* kind, Waren er veel kloysenare* Tot de wildernis gesind. 3 Onder dese goeije* vrinde Die den 'eerf so vierig diende 114 alle jnfammen. 115 »etfftteeftern. Ufiber&ranb ift ju (ffnbe. 117 Vit tat». 118 burft. 119 wir burft bal 9cn>elnc. 120 $üf, b. t. ©egblnenbof, ein befenbert« Mti ©anern nntgef trie* etabtöiertel, too Me ©e^lnen teofrnen. 121 »er fönte ba. 122 3unftmctfter. 123 «ftUb* tedger. 124 CbU bom Statt). 125 tooltet bei biefem &eße nlftt fe^en auf etteal Äofte«. 126 freier. 427 gcjlemt rutem Gtanb. 128 f äffet 129 Staunt. IM taget übet beii, »elfter fagi, baf tfc felb ndrrlfft. 184 ffroWftfelt. 432. Strumtf, ©leg. 133. Der Berge breite Staat war bamalbse. Serfainmlung der über *pn* ben *Sntfer* gewählten Gemeinde. 134. Verketttet, unterstützt. 135. Rechtfertigt. 184. X$urm Mt. 1. Gründer.  erzählte 'nen Eremail. Die ein kind 'ad nicht gemein. Das kind 'allem nicht gemein, gemein in der Wildnis, um 't peräktpo te entkommen, dass er in der Welt ist. Um das kind der Angst des 'eeren' von sen junk'eid ab zu lassen, um dadurch das Kind den 'eern altaid Diensten, saats in soweierat. 'Anske' lernte gute Manier, 'Anske' war geweldig fain, 'Anske' lernten Kovenier, um ni 'joy, 'joy, 'joy, zu sein. Want der Teufel oyt der 'elle, Rost der 'loyers' alted' quelle. Als der junk'ed' gelebt geht, leert sich nicht als einkel kwaad. 'Ansken' en sag 'dar geen mens' anders als der Eremait; alle dinge gingen nach Wunsch, und sie dienten Gott, mehr als sie verlangten, dass er junge 'Vräasters' kwam, rekreaanten und geistigen Brothelfeest. 'Anske', die not von ihr Leben, sohn ein dingsken 'ad gesien, vroeg dann mit verwunderung, vorke, was sen da vor lien? Doch, kreeg vorkegen, hinterdenken, vreesde, dass em 'öm', sah krenken, und der man sprach 'eel bestaan, 'et sen ganskes die der gaan. "Wacht, sie, das sie, sie, nie ein bair, dass sie, er, nie zu bar ein geht, Want, sie, sie, die, sie, mehr verwaist, kommen, sie, tun, tun, melden rad. 44 bon feiner Älnbjelt ab. 15 fodte. 16 Sauterfett, ÄenfftbtÜ. 17 ^4n«ftcn. 18 gute. 19 fleif tg. 20 lernte einen Garten anleaen. 24 fant. 22 mtftg. 28 4*ftc. 24 gaulmjft. 23 immer, attjeit. 26 3ugenb. 27 «rflftg gebt 28 tanter 8*fr«. 29 $4nlften (ab. 90 Man. 84 toft SBvnfft. 32 mtt gtetb. 33 M« ju bet ScU. 94 «*tb- ften, |dratb«f4biflc SRAbften. 35 irren Qetft. §6 brnnfen. 87 Softjthfef». 38 nie. 39 in feinem tfben. 40 83er- tonnbernng 41 93dterften. 42 na* flnb. 43 Seilte. 41 floft* benftn, Jlrgivttn. 43 ffirfttete. 48 er flft. 47 ffttben. 48 gana bertvirrt. 49 ba ge^en. 50 nimm Uft in Äftt. 51 nlftt teilen. 52 baf bu ba niftt jn nafe geHt. 53 fcenn. 54 »«weifen, »onverfen. 55 ju mir. «72 £htntart »in ßLt+tit*. — Jfrvscrt »an JUnaeraen. Ik sal nerstegM vor oe sorge, Blef loch in men kloys»7 verborge, Mokt da* niemand oe en siet,» Anders vrees ik vö&' verdriet."* „Ik en vreese," sprak ons 'Anske, Van die bieschjes«> gee'«i verdriet. Vader, küpt« me soo e ganske, Want se sen so leelik** niet. Sei en sülle** me ni baite, Küpt m' e gansken, of 'k sal kraite." « Toen docht desen eremait: „Na ben ek de vogel kwait."w T was na al en week** geleen, 'Anske die gerokte« los, 5« flctflg. ST Äanfe. 88 ble) fielt. 5» »eibrnf. 00 StUrftcn. «1 feinen. «2 laufet SS MfCte* . 64 fle »etben. «5 »einen, fftrclen, Ttelfaen. 66 anttt. «7 n«a f4»n eine ffloefce. 68 gelangte, tarn. Bin 'a liep me' groote schreeu Na de stad van ooit ten boss. En als 'Anske dan met 'open Zulklik ganzke daar sag? loopen, Was ons 'Ansken 'öst getraat, Eer 'e was en 'mönd? ooit waatrc Men mag vrei de vrei je üee*n Rooidje tot de soevereign, Maar 'ie mag se ni' gebieden Ze sen vrei, soo Paulus zegt. Die 'e vat, die kan 'e vatten, Die 'e schat, die kan 'e schatten; Alle geesten loven den 'eer, Maares loch niet al even seer. En efttittc*. 70 aan Um Snelheid. 71 aanvragen. 73 zestig 75 al bem fouten. 76 man fann. 77 Snelheid. 78 intvuiken, 79 vleugels. 80 bet e' zelf. 81 schat. 82 vertonen. 85 afzet. Utilisatie van frequente woorden. Groet, citeer Spoorwerken. Vertalen. Kobe, Seg, Frans, kunt u die geschiedenis, die op zondag in de poeschele kelder gespeid 'emen? Weet u wel, Snoef, die trouw op het eeste met de koningin van Torenkey. Balte. Die kan 'ie hikken. Frans, Is dat de dienst van Hannover? Suss. Och nee, weet u niet? Daar komt een beroemde komein in, dat 'ie u een brief op de reis droogt, een van de Prinses van Amerika. Weet u niet, Balte? •) flnf bem flRunbe bei ffiolte« a*fgcjtt4«ti »*n £enbrlf (EonfcUnte. Balte. Ik kan ekik alles! *k kan Malegeis, Uan Smilje Verholen, 1 kan Guldentop, 1t kan Sinte Pieter, 'k kan Ouw lampen tör nief," 'k kan den betooverden 'oondi' en da1 van t Stien,i* en Visserke, visserke vangt me ni', en, och 'ierl" ik kan er wel 'ondert ander, as ik se morl* wilde ver« teilen. Frans. Ah wel, lot ons slrooikentrek doen.11 (Se trekken» wie« eerat sal beginnen.) Kobe. Hoera! viva! 't is Balte! Toe, vandodor Faussiüs of Tan de kelder onder de Vier- s-chaar.22 Sä 8. Nee, Balte, doe g' et ni'. Verteil liever ▼an den düvel of van loover'eksen« of ws spooke. Balte. Ah wel, 'k sal eulle24 e waarachteg veh 14 „Wte «am»en fÄt nene*f ein AM**««. **u£! betten *nnb. 16 ein alte« Oebfnbe In »ntweepen, »«•« aU Äerfet blente. 17 &n. 18 nnt. 16 b. i- J* ■" mU etrolbalmen batnm loojen. «0 jlcbet. « ** 22 StiettccPntl, «eti^tlvof, >dna«)e6 •eei^t M &» betreten. 24 ene). Jinatort mi JtaqMiyn. «78 i i leise!?» verteilen, da* gebeult** es up de Klein- markt, en bilje verder** as de korneinepeip, int Frans gesääd la pipe de lapin. Kobe. Lapin? da 's en* kat;» ge seg et mis. Balte. Sie da' gaukelt Lapin is en* kat, per- tanglto Neen, poes3i is en' kat int Frans. Ze riepen ummers? Alleen lege dien ouwe, Fransman van de Mannekestroot: voleur van poes, dekattendief! Daar wil ik lege, mag ik Frans spreken! Wel ga ik koste moe, 37 jaar geleden, gewerkt? Ja, geweld vordergardedienst geweest? Eh, onderdenk je dan de marine? Sweeg, ik begin op een nieuw pad. Na, in die straat daar stond een en paar mensen, vier stegenhoog, onder de zolder, zo groot en zo schön als een paleis, trokken koningin. Moor in dat huis wilde om de ramen in het kabinet, niemand mocht wonen en bleef jaren lang onnut, letten en stond, want er spookte er in. Ah! Daar zal schoon zijn! Stil aan, dat klopt, mijn gezicht. Ah, wel, op slag van twaalf uur dan kwamen er iedere kamer een gift die het spook van onder toe boven aflipt en als dat lang genoeg geduurd had, dan kwam de geest op de slag van des mensen achter de straatpoort stond en begon zo jammer te lachen en te schreuen dat er iedereen compasje mee kreeg. Kobe (met een bange glimp). Sedert ga ik daar, Sus, die door een zachte geloofshandeling verboden was? Frans. Ja! Het is alsof je bang bent, je beeft, ik wil het wel weten. Wel waar kijk je, ik wil het weten. 46. Gouft unb gar. 47. Leer. 48. Ba. 49. Bat. 50. B. t. un. 51. Fut: silence. 52. Hatte euer. S. Paul. 53. Sieb. S. Paul. 54. Oben. 55. ?9in6. 56. Begann. 57. Ruuten. 58. Setteten. 59. Rittebeu. 60. Sett. Lr. Bal, bst b. ««. 61. Geusjt. 62. Et ist. Ston. 69. Da. Für ein. Auftlelen, Gänseben. Balte. Als. Kobe. Sene. Mönne. Ein. Touwoudstomp. Ik. Em van. De. Keldermönne. Nä. Dor dierfe. Loch niemand in. Dad. 'Geist? Ga. Al. Was. Dat. De. Gies. Ni. De. As. Röpel: „Verloren. Men. Siel! Verloren. Men. Siel!" Dor wurde. Dann gesagt, en 'k geloof. Eik dad ook wel, dad e. De. Siel. Was van. De. Testen. Hier? Dor. 'T 'Geist van geweest was, en da. Dien. Oft. Gereg'ad. Eine. Große. Schatz. Had verborgen. En ge. Weit. Wel, als jemand. Stirft?. Mehr verborgen. Geld. Up. Sen. Consensus. Dat em. Dann soo lank in. De. 'Erf. Moet bleib. Brandete. Tot dad. E. Geld. Gefunden. Wurde. Als. Das. Na soo al. Lang geduert had, dann kam. Er. Is. Eine. Kier. Eine. Ouwensoldaat van. De. Marmitten-Krieg. Die. Soldaat. Stärke. Jan, en die. Had gesagt. In. Eine. Auerberg. Dat em vor eine. Mil eine. Niemandalle. Om soo te. Sagen vor se. Plesier. Eine. Nacht in. De. Leeg. 'Geist. Sloopen. Als s. 'Em. 'Onderd. Gelden. Np. Voor'and. Wilde. Geven. Den. 'Geistbos. Die. Sä. Legen. Jan: „Is. Dat. Woor?. Derfd-e. Gäng in. Dad. 'Geist. Sloopen?" — „Ja, sä. Jan. So, want 'k. Geef. Was. Schoon. De. Knoppen, sä. Em, van. Alle. Spoken. En. Düvels. Dat. God. Bewaart. Es. Wel. Bewaart!" — „Ah. Wel, sä. Den. 'Geistbos, geef. Me. D'and. Dor up, sä. Em, 't es. Gedoon. Wat. Moet. Ik. Oe geven?" vroeg. Em. „Hoört, sä Jan, geef me moorU* al um te beginnen ene wis bükenhouttoi in klum- pekes,toa en dosein l°3 flesse*04 wein, en fies kwak,t05 ene koekpoltos vol speis en en' goei panio? um men koeken in te bakken. Da' sülde gä*08 'ebben, sä den 'oisboos, — en as em da'H* gegeven 'ad, trok"o Jan 64 nlt&t juftdlt. 65 Äetterelngang. 66 burfte, tvagte. 67 ^au«. 68 obgleid) ber ©elft niebt« tb.ot. 69 ertöfet. 70 urarbe. 71 leiten £errn. 72 dorvan, b. I. von n>et» cbem. 73 ölertgWt, 0cij. 74 frtrbt. 75 GetoUfeu. 76 er. 77 $öUe. 7S brennen. 79 bi4 ba|. 80 febon gan^. 81 eigentl. eluft einmal. 82 ein alter. 83 von bem Sieifa)« tatffrteg, fo b,ei|t in Belgien ba4 im Sa^re 1784 jiolfa)cn 3ofebv II. nnb ^eflanb megen ber ©cbelbefreibelt ^attge* babte Öefecbt. 84 VU0. 85 Verberge. 86 fftr ein 9lia)t6 nnb gar 9tia)t6. 87 für fein. 88 leeren. 89 tofirbe. 90 bor ber $anb? im ©oran«? 91 faulten. 92 fagte. 93 »aget i(r. 94 benn. 95 b. I. itb frage ulcbt bal ©ectngfte naa) u. f. n.f ieb beelacH verf^otte, je ne me moque pas mal de. 96 er. 97 »a« Öott bewahrt, ifl n>ob( be* »abtt. 98 J&anb. 99 fagte er. 100 nur. 101 ein SWal *tt«benb,ol|. 402 Stlifätn. 103 S>u^cnb. 104 8tafä)en. 105 ©rannttoeln. 106 Jtud>cttto»f. 107 gute $fannc. 106 Ibe. 109 er ftm ba«. HO jog. Slrmenid), Ocrmanien« 95öl!ecftlramen. 6b. Ul. 85 «ra ff mtart *m ^MwqMh. ■ i lege' den ovedtlt messen*" provisie in't 'ols. As em na vieriis geslogen 'ad, dan droech em sen 'outti4 en sene^ koekpot me' speis in en' karoer up d' eerste stöjjeiw door nog en tofel stönd me' twie sloelen. Hij begon, dertig doren, geheel om 't vroeg branden, en zijn zetter sneed koekpoep doorneffes om de spijl te doen. Goed. Terwijl dat de spijl nu on 't goed was, begon Jan de desenz een voor een de denkbeeldigheid af te lezen, en hij kreeg op den duur een sluitende in zijn kroeg gelijk een ouwe wijn; meer was hij niet van zijn centrum, en hij wist wel goed wat hem te wachten stond. Dat was me goed; meer was hij na lange genoeg gedronken had, begon zijn bier te leiden dans. Hij zette dan zijn pan op 't vuur en haalde door 'n goedgekeurde pollepel de spijl in. Dan ontdooide hij dat 't een plezier was. En rook er zo lakkerig als on de deur van 't Lekawelverniu — zo 'nen legermacht gelijk van een restaurant. Ach wel, dat was me goed; de koek van Jan was langs de een ene kant, schoon gebakken en 't goede-nde, een omboogte, in de schoonheid om 't te drogen. Meer gelijk legde hij na weer op 't vuur te staan, viel hij in een kier, in een schoonheid — en barstte zijn pan, en de koek in de as. Wel onder de duistheid kon hij wel zien, dat Jan zijn pan, en de koek in de as. Wel 'onder de duistheid, dat wist hij niet, waar hij was, riep Jan; soude dat na 'ier en door niet verwenselen? Brood en zo lakker! Door laat na raen Sieltjeskoek. Meer wilde hij ik er ondernemen doen? Sjallem in zijn eige; 't is na. 119. Maftei, lachen. 120. Satt. 121. Sauer. 122. b. t. einen Tausch. 123. Allerlei. 124. Geistiges, Betrachtungen. 125. Muster ganz. 126. Ober. 127. Begann sein Sabbat gut tanzen, b. & et betonte jünger. 128. Einen guten Staffetten, 129. Staffeln, 130. Rest, ba. 131. Letzter. 132. Sauerstoff, Urgebende, Sanbeersystem, ein erfunden. 133. Gebräuchlich, in Verbreitung. 134. Gerüst. 135. Gefallen. 136. Werft. 137. In der Blechdose empor. 138. Stornstein. 139. Brezen. 140. Aber tot. 141. Fällt ba. 142. Tina. 143. Barbarin. 144. Abte. 145. Tanzbär. 146. Tot. 147. Frier. 148. Liegt. 149. Gefilzt. 150. Zu sich, sich streckt. 151. Loch, so. 152. Sal, mehr, neue, Pollepel, Speise in der Pfanne, do, an goede Verletzungen, et oit. Groot was dat lot, dat viel op het was? 't Was een doodwens, oit een arm! Jan die sector in een lach en zijn sjaal, zoals lachend zei, "Ja, denk ik, ik vergeef me verveelde mokken, of voor de zot ligt de ouwe, dan zijn ze wel geleverd met een paardenvlies, dat was het, dat ze dan die keek, spuugden door de sector gebouwd, dan gaf ik er nog geen deel om; mijn twee vlaams kooltjes. Moor, dat was me goed; als Jan zijn koek na een half gebakken was, smaakte het nog zo in zijn eige zoutmijn, deze keer niet vasthoudend, vies mannen, ik sal die koek liever halfrauw binnen spelen. En toen stak zijn hand in de pan, om de koek te poken, meer in een keer viel er een vliegende reus binnendoor, en barstte de sector. Jan zijn pan, en de koek in de as. "Wel Seesteker van Madarije!" riep Jan, "sal ik nou alle men speis, noch voor de werktuigen zien, goed?" Wat is dat, naar weer door zijn droom gegangen? Dat is geen kleine potaarde, het is zeker een rüggrool van een veulke. Zo flauw dat die mensen toch zijn, ze kunnen zich niet over een paardenvlies nog niet geruststellen, zullen eten. Ja moor, t geeni&7 dat in sen pan ge- valle' was, worre' so allemooliw bientjes od en kooH89 geregen, «o en 't was en rüggrool van 'ne menss! Jan die begosl sodonegist kwood1*2 te 151 werbe nur einen neuen. 152 auf gnt falle el an«, auf« ®€tatbe»obt. 158 »Über. 154 ^eifkmgn 3dWunger. 155 UUn. 156 gMeffen. 157 Mft. 106tatbfL 158 einmal. 160 mal 161 Saften. 162 taftenb. mUW<- furfttfam. 164 ober |um 9larrcn |u galten. 115 ntt ivren l^fctbehwften. 166 gangen. 467 Ort, »9 b!e$frft< begraben »erben. 168 mirfen. 169 reinen S>ent 170 mti intern abgcfftmaiftcn Beug, mit iftren faben tti^cii. 171 talfc. 172 fagte er. 173 bicfel 9mt nlftt feft. 174 bf»fU0t mnnberUfte üRenfftcn. 175 tat* rat tysetn. 176 &* 177 «anbei, »nnb. 170 itnoftft, »eine. 179 Seftttt»- ISO «IIS, ffietterftratl. 181 gmorfen. 182 fem. & «««fatat. 184 9n1len. 185 mie abgefftmadt. 466 nfa- 487 ba6|enige. 188 atte gisfammet, aUjumal. 189 £m 6ftnur. 190 gcreivt. 191 begann bergrfiatt. tfi Mb I /Bfiitfttt nh £Utawrpfo. «79 weurden, dal 'emt93 de bienen oppakte en geleik lege' de' müör oon garsselementeM vaneen*** sloeg. Ha gink gestoordlM ba sen pan Sitten, en sloeg er, van leid totiw teid, ene' nieve' poilepel speis in; moor iedere kiert98 dal em de koek wilden oil de pan nemen, viel er*99 't een of 't ander menssenbie'n in — en dat düürde so lank, toi dat er up 't lestc 'nen doödskop in viel. Jan die schoot in en' franse kolere en' goeide den doödskop so ver as 'em vliegen' wou.B Dan begost 'em gerüst te bakken, en 'ad al en schotel vol koeken up de tafel gesteld um te gaan eten. As 'em na goe ba de tafel zat en lakker on 't knabbelen en on 't soigen, was, komt- er in een kier 'ne slag. — Jan telde,7 en 't was 11 uur! Moor Jan heft sen' ogen op, en siet door in de 'oek, door 'em de bijen gegaoid, 'ad, e lielik geremt ston. Want' up slag van twaalf waren de bienen allemal eengekropen, en door staand na de geest me' e wit loken, up senen rug. — En 'was, och arme! zo mogelijk geworden van dat eeuwig rondlopen, dat' ge sen' angewandt door senen boik, kost zien. Jan besag 'et spook, soo 'ne bekeerde tijd en' was wreven on' sen' ogen, want 'ad 'et niet' woord was; meer' als 'et spook 'em verruimde, dan zag 'em portaaltek, 'et was 'ne geest was. Ha, zag Jan, goeijen dag, Pietje de Dood! Gagelen me' gesond'at? Me dünkt, ik 'em nog meer gesien. Staat-e' gau' niet in de kerk van Sinte Willeborus, met 't Zieleenvasten? Ge ziet er anders maar armoedig, Jan Stek! Zie, so 'ne koek of drie en so' e flesje sou' oe' dacht doen. 203 tn&lg, gettofl. 204 faon eine €*üffel. 205 ge$en effen. 20« laugen, lutfefcn. 207 jaulte. 208 *ebt. 209 We. 210 geworfen. 211 ein fräUlfle« »«ttobe fte&en. 212 benn. 213 ble Änotfen allzumal an elnanbet gelroäen. 214 mit einem »eilen £uc*. 216 Sftücfen. 416 (ginge- u>elbe. 217 »au*. 218 tonntet feben. 219 befab, ba« »efoenft. J20 rieb. 221 fl# tufcrte, bemegte. 222 genau, beutllc*. 223 guten. 224 »le ge&t e«. 225 ©cfunb&elt. 226 babc eu$. 227 ffe&et U)t. 228 (Sanft ©Utebrotb. 229 &Uec'$eelen»£>lta»e. 230 arm, jdmmetlic*. 231 Würbe tut» gut t&un; döcbt elgentl. Sugenb, Stufcen, 9Setgnügen. Maar, wat seg ik? 'k geloof woorentig232 dal de koeken'W döör oen boik sowe23i vallen; want ge droogd en gilädie ä jour gewaarkt235 jS. As ge nogtans ies236 wild drinken, sit moor*37 bä. De geest die sprak ni'; moor 'ä dee en teeken238 me' sene vinger, as of fem239 segge' wilde: „komt ga'^o ies 'ier.(124l Moor Jan die was slüm242 genoeg um 'et ni' le doen. „Appe ropo, sä *em, Pietje Krakelink 1243 wild-e gä door bleive' ston toe morgen, da' künd-e gä gerusl doen. Moor as ik gelak as ga244 was, ik ging wat on 't vier245 sitten ; want dien 'oek246 es heel roemotik**7 en ge moest soo ies en' valling pakken.248 Ah ssa! moor seg m' iens, wat tool?49 spreekt-e gä? Seg! is't van parle franssä conter alle mensseWO öok al ni'? Got dan mor nor oe doödkist terüg,25t droögsak!252 Seid-e van God, sprekl; seid-e van den düvel, ver- trektl"253 Moor de geest bleef ston endee ni' as me' sene' vinger wenken um da' Jan ba 'em sou*54 komen. Moor Jan ging gerüst*55 voort me' elen en 'a sag25« nor 't spook ni' mier um. Als da so een soe geloof teit geduurd had, sloeg het alvader een slag en de geest die elders sen mogeren bienen op en kwam zo alleskens nor Jan gegone en een wenkte met zijn vinger. Moor Jan stond in een hoek op, en riep legelijk de geest: "Ah, sa, Peerlala, ik hem je mor en ding te zeggen: je mag zo veel spreken als je wilt, maar van mij blijft te blijven, zullen we dan nog werken, kweet je wel? As je nog wat dichter daar komt, sal ik die door dit alles op die liikste gesien hebben." Kapot sloeg hij. "Je zoudt me garen den nek breken, ehh? Ik weet het wel; maar het zal niet voor zijn; je kent me nog niet, manneke." Geloof ik toch niet, zei de geest. "Ach, kom, laten we het burgerwerk vergeten, ben je eenmaal op het nippertje gegaan, dan is het niet meer te lachen." "Je kunt me nog niet, manneke, je kent me nog niet." "Nou dan loop je maar naar die hoek, daar heb je niets meer te doen." De geest wist niet meer wat hij moest doen. "Nou, ga dan maar, ik zeg je wel." "Nou, ga je dan voor?" "Ja, ik ga voor, jij blijft hier." De geest stak zijn vinger uit, klikte met zijn tenen en Jan was een heel bleek gebrand. "Wel noondekeur! Riep Jan; wild-e gä so kennis mee mä moken? S-cheint da' ge warm' andenkt ed, gebühr W* Moor so seil mee ni' getrauwd. Ik sal oe da' wel afleeren. Arre, dat is' et eerste koofke. En Jan sloeg et spook mee en' lege fles vlak op. U s-cheäl van sene' kop; moor rookte so de geest locb niet, want Jan sloeg lak op de wind. Dan werd Jan eerst voor goed koos. Hij wilde de geest vastpakken en op de grond leggen, maar dat liep niet af, want als hij de geest vast had, dan voelde hij niemendal. Pas op, riep Jan, dat duurt nu al lang genoeg; je kunt er maar gauzegauzegauzen soepje van lachen, want je moet weten waarom ik hier ruis en zucht, en of mijn familie hier af is, omdat ik je altijd maar last heb. Lot me dan gauzegauzen raad, en God moor de geest die niet als wenken en nor door de deur wijst. Jan pakte dan seinen kandelaar en zette die tegen de geest: allo! laat zien wat je 'emmen wil. Ga voort, ik sal je volgen. Het spook deed de deur open en werd Jan den trap af, maar Jan was wel slummers en hij zag al dachten: "ga voort" — want, als hij voort ging, dan had het spook hem zeker den nek gebroken. Ze kwamen dan te lange leste bene benen in de gank en door lag een sark met een eiseren riuk die er in vast was." 'Et spook was on Jan dat 'em die sark moest up'effen; dan moor Jan die begon te lachen en 'ä sä: Ja, g' 'oud me wa' vor de sot, brürke! As geen geen nika- rübrte, reüste bamli. Lauf. Frangdiefstur. Selbür. Verwirrt. Sprengstoff. Kabbe. Staatbar. So (in tel ongetraut, so fraben älr ongetraut Ehebund, b. S. so sin alt nüüd übernommen. Abgeronnen. Verkaufte. Tenez entfertigt. Etstag, Großmutter. Leeren. Tafel. Traf. Böse. B. I. Schritt gelang nicht. Er ich in feinst Schatten. Gang unbegriffen. Nur einmal balb. Sal tyr von mir stehen. Stier (Geistergeschichten) fütten. Üb Saber ja mit Einsatz. Ober mit Entfern. Reine. Gefällt sortiert. Hat. Nach der Ereignisse. Sehst. Ta ist schon geboten. Xutot. Flau, Rügeln. Demt. Tode er. Unten. Randflechte, Grabfelder. Aufstehen. T hatte. Darin darin. Erdschauer. Erwarten. Nikau in der Sache. Jed, sollte noch als lang mochte' rondloopen. Gest gesteigert, stein auf, want ich kann es nicht." De geest 'eele de stein auf en dor onder was eine große patakk, durch drei große et- seren pottensto in stünden voll gowdene geld. En so gauw as Jan et geld gesehen hatte, begon et spook te spreken. "Sie haben das geld, vroeg et kon Jan. Welkom bij deze verhaal, landgenoten! Dit verhaal speelt zich af in januari, gesproken met gelach en verontwaardiging. Op het begin zie ik ook andere soorten verstanding. Frankrijk kan ik nog steeds ook, zullen ze, want ik heb ze verleden jaar geleerd - en Vivian, Napoleon! Ja, ik zie je sociaal, blinkend sterk, het tweede stuk trek ik op. De geest houdt de drie potten, die ik had verborgen, eerst daar ik dood was. Eerst dat ge dode werd, riep Jan heel verwonderd, zit dat ge dode? Daar zou je niet zeggen. Ik geloof dat ge me wat opwindt. De geest, die lachert, door noord en zuid te zeggen: Ik ben in de hel, zo lang moet ik branden, tot dat die potten zouden gevonden zijn, en ge zoud me naar wat had verborgen zeggen, en ge zou me dan verloren zeggen, en ik zou dan toch een schoon, jonge ziel hebben, die ik zou verlossen uit de hel en die verbrandt men niet aan hand. Ik zal er meer van zwijgen, want men bloedt kookt al veel te lang. "Na brand ik niet meer, zegt de geest, maar door een man, vult hij, na dat hij heel koud was." Bedankt voor de goedheid, zegt Jan, houdt je pikklebeeutjes meer stil, het was maar weinig commentaar, als het mogelijk is, zei ik, ik ken je, vogel, je bent gedaan, ter plek, ga je niet denken. Ze, zegt het spook, van die drie potten goud, verzoek ik je dat ge er een oor voor de arme zou geven, een oor voor de korte storm om missen voor je ziel te doen, en... 307 teinc SReftanll 308 Zaföt. 809 9at<, Srunnen. MO Zitft. 91! gölten. 812 8aft, r«W. *i* fevt tyr fca«. 814 tvunberlti^er, finbefJbarcr. 815 einst«- 816 franjßflf*. 317 fotl feilen: vivat Napoleon. 318 fd^on ttxoa*. 319 jievt. 820 mit einer Wien. 821 te »or. 322 roet« mad^et, auf&lnbtt 328 frorst. 824 ^^ VZ5 61«. 326 i^r )aU ml* nun. 327 erföft 399 W 14 cuft. 329 Serbmf. 990 faon. 381 g«nj fa(t 932 lattet eure. 333 ju ^anfe, bei en*. 834 l|r. 395 Qdi. 386 erfu^e. 837 9»effrn ffir meine ©eele. /finmtoft »•• jLntmnptn. «77 „Bola, riep Jan, da* verwens»»» ik en bitje. Ben ek oewe*** knechl? Ge mookl gä geen3io siechte rekeoingl en wa' sal ik dan 'emme?wi Nee, mooras er342 wat drink- geld overs-chiet, dan sal ik et doen .... ge seid gä ummers34S loch reik genoeg, al es t da'344 ge so siecht gekleedt goot, en da' nog al in de* winter. Ah wel, wa1 segd-e?4' „Den derde3*5 pot, sä de geest, es vöör oe/4 „Vöör ma! riep Jan heel blei,346 wel Siroenie!347 door weurr ik stapelsot348 van. Korn 'ier, 'k sal oe ies küssen up oe poste- leine kaken.349 En Jan sprunk up van arrösse;350 moor 'ä slrunkelde&9i en 'ä viel in de put en — sen licht oil! — 'et sloeg jüst een uür. Na was Jan in den dunkere.352 „Pietje de Doödl4' riep 'ein so 'art353 as 'em kost,354 woor355 seid-e? Eh, spookske Uef,356 kom ies 'ier! k 'em357 ik oe oit d' 'el verlost; ge möögt me na ook wel ies oit dese püt verIosseV*358 Moor *t spook die was weg. Jan die kroop&9 dan me' veul moeite360 de püt oit en roopte3<u sen keers362 up. Ha ging dan nor boven363 en as 'em sen eigen3«4 wa* gewarmd 'ad en nog twee fleskes 'ad gedrunke', viel 'em in 't sloop. 's anderendoogs dee36* Jan 'etgeen dat de geest 'em gesääd 'ad.' 'a gaf ene' pot on den armen, ene' pot on de kerk en a 'iei346 ene' pot vor sen eige'. En Jan was reik, want in sene pot wo- ren wel '6nderd düsed millioen. En Jan woonde dan in e groöt V>is,367 en 'a 'iel sees368 en peerd, en 'a sliep up e fraweelenW» bed, en a dronk wein en va gink alle dogen noor d' 'ärbärg370 .... En doe'H kwam e varke372 me' 'ne lange 8DOil,373 En 't vertelsel37i es oit! 338 toertounfcbe. 339 euer. 340 feine. 341 taten. 342 nm tDenn ba. 343 ja, getolf . 344 obgleich. 345 ber dritte. 34$ gang vergnügt. 347 ein ttutruf, »Ultcictt »on ttm alten ©ott Sim abhielten ? 348 ganj unb gar toll. 1 349 auf eure torjetlanenen SBangen. 360 Erregung« 9uf< i «finng. $51 foiptctt. 852 Im ©unfein. 353 b. t. taut. i 334 er Tonnte. 855 »o. 336 Hebel ©efoenfteben. 857 f abe. 1 •* «Ufen. 359 froeb. 360 mit vieler SRübe. 361 raffte, n«tm. 862 Äerge. 368 na« oben, $taanf. 364 er fleb. 3« tiat 366 bielt. 367 $anl. 368 (ftatfe. 969 famm* tenen. 870 na* Ux GttnU. 871 ba, bann. 872 €<ttoein. 373 «$nanje. 574 gqäblung. Vertelael Tan den 'arrtoff1 ▼•■ BreiiMeweJh. Door was jij een kiergenomen van Bronswijk, die de see wilde gaan bezoeken. Eerst dalen vertrokken, namen ze senkrechte en kapten ze in twee stukken; een nam het elfde van de helft van en gaf de andere helft aan een vrouw en een zei ze dat in geval een voor de zeven jaar niet lagerie was, ze dan gerust een andere man mocht nemen en trouwen. Dormeem vertrok den arrtetog en ging mee senlö mannen op zee. Maar dat was goed; een leid op zee was, kwam er in een keer een groot tempeest op, en den arrtetog werd mee zocht op en sandplooi geslagen. Door zat ze vast en ze kosteten er niets meer af. Ze eten al op wat ze liggend en runderendeadden en wanneer alles op was, begonnen ze onder elkaar te loten, wie dat er moet opgegeten worden. De arrtetog bleef een van de langste leven; maar voor ja vreesde ze toch endlak dat het hem ook ies zou bevallen rebben. De arrtetog wilde van zijn volk niets opgegeten worden en had bemerkt dat er dagelijks een griffioen vogel over het schip kwam vliegen, om te zien of er iets te rooven was. Ze zei dan onzin, ze volk dat ze hem zouden in een ossenvel genooid hebben, en hem zouden op het dak van het schip zouden geleiden hemmen. Zo geseid, zo gedaan. Dat was me goed; de griffioen vogel kwam weer terug en had het ossenvel in zijn bek en vloog er met naar zijn nest, liep het daar neer en ging zien of er nog iets op het schip was om te verabscheuren. Ach, ich vergesse zu sagen, dass der Großvater sie an einem Tag, als sie noch ein Kind waren, mit einem Pony abgereist ist. Sie hatten zwei Pferde, die ihnen genommen wurden. — Da war das, einmal, dass sie den Schatten geben, befahre ihnen. Er abließ. Trauring. Gefertigt, flach. Er nahm, blieb still, bis der Schlaf von ihnen eingeschlafen war. Sagte sie, ist es jetzt. Sie rubmten, fanden, beirathten. Damit, mit seinen. Aber, das ist gut, februar, debütierte, Schüler, um eine Stube und ein Schlafzimmer in Berufsklasse anzubringen. Er stellte es. Stunden. Statt, kannten. Er begann, stellte unter, Chanber. Zu losten. Der. Aufgefunden, der Koffer, fürchtete, aus einmal, fand, durch, Gerechtigkeit, raubte, tollte, der Teppich, gelegt, stahl, gelegt, tobte, stellte, legte ein, das nie über, ob, das. Stahl, die, raubte, erbaufte, raffte, einfasste. Dann, gegeben, alles, er fehlt, hattte, das. Solche. Bleef door dan op dat eiland. More 'n secere kier zag 'em, 'n leew tege 'nen een'oren vechten. De 'arrtog dacht: "hier moet ik me leven loten; maar 'n secere leew — ik wil veel liever door den leew verscheidene werren dan door den een'oren." 'A trok dan zijn ponjord en stak den een'oren dood. De leew dat sienende, kwam in een kier ba den 'arrtog en deed 'em alle soorten van caressen, en 'a verliet 'em niet meer en bleef 'em aldaar baar. De leew ging op jagt voor den 'arrtog en vong kansen en andere wild. Die leew was Prometheus lak 'n hond geworden en deed alles wat den 'arrtog wou. Na, dat's me goed. — Den 'arrtog bleef lang op dat eiland wonen; heel lang. Maar 'n endelijk zag 'em in de verte een schip en 'a deed een teken. Het schip kwam baar bij 'em en den 'arrtog vroeg om 'em naar zijn stad terug te brengen, en dat 'em 'uotfol weet niet hoe veel geld zou gegeven zijn. Ze zagen: "Ja, 'n secere leew was verveerd en wilde 'em niet op 'n schaap loten." "Sei niet verveerd," zei den 'arrtog, "ik zal 'n niets doen, zo lang als ik er bar ben." Ze lieten 'em dan mee komen in en 'a werd 'n waarde niet 'n land van den 'arrtog. I. As in den-tag in de stad kwam, gingen al de menschen looppen, een sloten allemachtig door, want den tag was lastend, een wilde mens, en dan een lewel. Na, mor dat was me goed; den tag ging recht naar het kasteel, en als hem daar kwam, was het just den dag dat de zeven jaar om waren en zijn vrouw hem begroette. 48 sint. 49 tot. 50 tot. 51 troost. 52 gebracht 54 verwacht. 55 een soeven. 56 tegen een kinfarn. 57 verlicht. 58 voor. 59 gevonden. 60 tafel. 61 zaailing. 62 immer naar. 63 ving zoefden. 64 ganzen en kwaad. 65 wie een zoon. 66 zette. 67 ganzen. 68 verneukte. 69 zijden. 70 et iets. 71 verjongd. 72 fette, wurmte. 73 bang, furziepam, erfzonde. 74 toffen. 75 met. 76 voeren naar. 77 Wolfen aaltemal. 78 in zijn linn. 79 wie. 80 getan. Stond gereed, om me een andere noord de kerk te gaan trachten. Den tag klopte een de poort en de knecht die kwam om open te doen, verschoof van de leugen en vroeg aan den tag, wat hem moest gebeuren. Den tag ging binnen en vroeg om te drinken. De knecht liep naar de herberg en zag, dat er een wilde mens met een leeg was en daarom drinken vroeg. Gefillen met een glas wijn, zag de vrouw en zei dat haar geest dan gauw de deur uit schreef. De knecht bracht dan een glas wijn op en een schotel, en de herbergier drokte het glas uit, en leegde de schotel en zag dan de knecht van de baas naar zijn meester te dragen. De knecht deed dat; en als de herbergier de schotel leeg zag, riep ze: "Het is mijn man!" en ze liep er zelf naar toe; en de man daar zag haar gaan trouwen, waarbij hij wegging en zijn verliet het land. De herbergier bleef dan baar sen's vrouw en leefde nog een lang tijd gelukkig. De leeg bleef hem altijd baar, en ging overal met hem mee. Als de herbergier dood was, ging de leeg naar zijn graf zitten, huilen en klagen en wilde niets eten of drinken en ging naar het graf van zijn meester. En daar kwam een jongen met een lange snoer, En vertelt het verhaal was ooit toe. 1 Grausame, Karte, unbarmherzige. 2 feurig, 3 Nasch. 4 rasend rosenblatt. 6 tragt. 6 staler. Huntact «m fruttmusik. 979 Sie sollen 'em nicht 'ebben Den freien dötssen Rhein, So lang sich harten? laven Oon seinen ed'len wein. So lang 'er fest rotsen In seine bedding sohn, So lang ein dorn ein lorraine 'Erio sich in spiegel good. Sie sollen 'em nicht 'ebi>en Den freien dötssen Rhein, So lang 'er kloutet knapen En flinke meiskes sein. So lang sen wasser wiegelt En viss voedle op sen grund; So lang ein feuer noch schallet In seiner Sängers mund. Sie sollen 'em nicht 'ebben Den freien dötssen Rhein I Vööri8 das die letzte Dötser 'Er in verdronken sein. The. Van Ryswyck. fßolttfptuü.*) 's Übernacht, als ich schlafen ging, Volgen mir sechzehn engeltjes noch, Zwei ein mein rechter seide, Zwei ein mein linker seide, Zwei ein mein Haupt-einde,& Zwei ein mein Fuß-einde,** Zwei die mein decken, Zwei die mein wecken, Zwei die mein leeren Den Weg des Herrn. *) Der Heilige Geist uns bei besondere (Bollende Finger Ad) beruhigt (Vertrauen Unsterblichkeit. 7 Würzen. 8 feile Seifen. 9 und Zittern. 10 bar. 41 Stoßen, Schlagen. 12 Sprechen. 13 und (In und (Regt, M Totgetaget. 14 und gefällt. 15 verführt, füttert. 46 tolebttfaust, Zugänglich. 16 laat, bar und überfallen. 47 Hünger. 18 betört. 49 Nächster. 20 gesund. 91 fettent gefalten nach. 22 Hausbacken. 23 Funktionen. 24 Macht. Zwei die mein weisen Noor 't hemelsche Paradies. fßolUUtb. Dort ging ein Pottkerne? längs den kant,& Hey! 't was in der mei .78 Hei nam sen schöne liebe bei der hand, Hey! 't was in der mei, So bleib *> Hey! 't was in der mei. So poler! ge mut knieten! good, Hey ! 't was in der mei. Nonneken,H ge mut bleiwen stoon, Hey! 't was in de mey, So blei, Hey! 't was in de mey. Sa poter! spreid99 de swarte kap,** Hey! 't was in de mey, Door oow heilige nonM op stap.** Hey! 't was in de mey, So blei, Hey! 't was in de mey. Sa poter! geefl ouw non een saun,87 Hey! 't was in de mey. Dit möögd-e noch wel sesmool*8 dahn, Sesmool sesmool duhn, So blei, Hey! 't was in de mey. SaM poler! heft de non eens op, Hey! *t was in de mey, En danst eens mel ouw kermis-pop,«> Hey! 't was in de mey, So blei, Hey! *t was in de mey.*) *) SHefel Sieb dämmt aufl bem fcfljelnten 3a*r&un» bett; et warb von ben Geufeu gefungen In bit 9te»o(u« tlon unter $fetllw bem 3toeitcn. 2fi na* bem limmltfa)en. 26 SRonftleht. 27 Ufer. 28 SRat. 29 fein füfel Siebten. 90 fr**, munter. 91 rnieen. 92 9l*nnlein. 93 (reitet. 94 Jtajraje. 95 eure tetllge flonne. 96 trete. 97 ituf. 98 ble« bftrft tfor «ort wob;t feglmal. 99 b;e, »objan. 40 mit cuter Atriitc«' *»W»ck •80 jUwamt «M CaaftMt. JKutrimrt von Cisntlpisk l i HJn<i>r*e«prek ▼»»r 4e a-ek**l. Ves-cheidene stemmen. H6, he, warl sen se? — Wa' vaard-e daar* ligge loöpen?* — Kom 'erres!* — H6 wie doet er mee?* Vinger'oed* die mee doel. — Rit-kom-af. — Kloppede, klop- pede kat. — Bälleken in 't keuleken.7 — Leuser en Commiis.» — Pipenbörge?» F i l i p. Wie ketsio er mee? doed-e gel* mee, Cent? Vincent. Neenik,*2 want seffensi* komt de mees- ter. F i 1 i p. T is ni waar, 't is nog te vrüg** kom merift up! Vincent. Wel ikke^nit, sekU* F i 1 i p. 