title: Reimchronik von Flandern
creator: Kausler, Eduard Heinrich von, 1801-1873, ed
text: In de taal van de moorg tot de waerheden. En in september, maaier. Waar de toren in Galaena de afgemaakte gevaar. Naar de laatste van Kerrij. En in Calacys, geloof ik, mocht landen in Vianen, kapitein, vervolgens de Dodeechem, egaal edel grijs. De hede van Grijn, bezig in de weer en raden en schappen in grote getale. Die hem in Philipsden Vrijzien koning, die was besproken in vreemd taal, en dat onderwerp, doe ik het nu uitleggen, een verbogen dochter van Brabant, en den jonge Graaf van Brabant. Twaalf man deden, zij waren gevonden, om hoon te plegen, tussen de prins en de hertog van Brabant, en in het geheime van Vlaanderen land. En in kort bij, als lang gewenst Lodewijk te Gent, en waar ontvanger alle banden als prins en edel in den landen, en dat hij ontving, en dat laatste ontving, zijnde recht, zijn renten, maar niet afgegaan, die wilden de Vlamingen der logische partij in die tijden, toen Eduard acht jaar binnen Gent, moet dat hem wat gedaan bekend. Van den beweringen, van de andere kant, en dat, dat hier af een beschrijving van Sire Alanus mocht komen, twee maal hem komen mocht toegluon, in deze tijden, was Lodewijk, graaf Lodewijks zoon, zetelijk en Tergaderde binnen de stad, van den gemeente voor waarheden, de roeiste maakte dat tij, en daar was gehoor bij de jonge graaf van Brabant, om de wettige tervoorheer. Dat graaf Lodewijk de hand, zijn dochter van Engeland, trouwde ziele zonder respect. Hier 's 't zijn, Edewaert, 't jet, En 't 't rakt Toer, Calaes, in 't zijnde 'berei. 8700 Daar 't hij 's teere, 'lach in 'de 'verwachting En 'die 'volgende Toeren aan, Bij 'laren, 'prins en 'daden, 't 'vijfde 'tent. Toen 'torte, 'dan 'de 'levende, Tot 'tweemaal 'hij 'antwoordde 'kuilcililic, 707 'Dat 'hij 's in 'geest 'macht' en 'daden. Doe 'worden 'de 'Vlamingen 'teruggebracht, Dat 'a 'met 'onbekenden 'moed Haren 'prins 'atelden 'in 'ader 'hoede', En 'zeiden 'lien, 'dat 'hij 'in 'die 'staat 8710 Blijken 'ander 'ander 'verlieten, Te 'hij 'streven 'machtig, En 'deden 'zijn 'lijfje Hoeden 'en 'verk 'bewaren. In 'dese 'tijd 'zonder 'sparen 8715 Lachen 'in 'nader 'uiteinde 'Vrankrijk, In 'Engeland 'heer, 'die 'haastelijk 't'raakt Toen 'hij 'den 'herloff 'in 'Brabant, Godefroet 'de 'Haarlemmer, 'wie 'hij 'genoemd, En 'was 'hij 'blijken 'tijd 'tots 'Terdreaen, En 'lieft 'den 'hertog 'ten 'kenmerk 'gegeven Dit 'spreken 'al 'ga 'den 'huwelijk, Die 'Edewaert 'viel 'in 'verwondering Onze 'heer, 'en 'traakt 'aan 'de 'Innense 'ade, Kadet 'maakte 'in 'die 'tijd Godefroet, 'pees 'aan 'den 'koninklijke En 'binnen 'dit 'geteld 'dese 'dagen, Was 'te 'Bergen 'in 'Vlaanderen Een 'dachaver, 'ri 't 'been anti Daar 'die 'koninklijke Edewaert 'kwam: "Ik 'aan 'ander 'zijde 'als 'ik 'vernoemd", Die 'Vlamingen, 'en 'brooten 'daar Lodewijk, 'haren 'prins, 'Toernelaar, Weder 'dat 'hem 'was 'lief 'of 'leek. Daar was gecreëerd voorbeschermd, 8735 Daar men omwille ende de feeste honden toegewijd, sneller dan tevoren, te belolijen passt dienst daar na. Hierop scheiden zij als daar aan beide zijden, en Edewaert trachtte zijn beer waarde voor. Voor Calais, en de Vlaamse naam boeken en zekerheidsbanden, dan baren princen vele te meer. Maar daar was een nieuw beer gevonden, vonden aangelegd, doe ik dewaar ik gewaagd: Wat op een scone dag verkocht, verwees de lange grauwe voorbaer dat bij moten, sporen waren. 8745 Vonden, aangezien ik die doe gewaagd: Wat op een scone dag verkocht, verwees de lange grauwe voorbaer dat bij moten, sporen waren. 8750 En heeft hem lieden, te rijden met, dienen lienden in Laer bewaard, consecerende tot onder voor sparen en als in te veld op een spoorwegen in namen. En lieten volgen, en hij na een kroning, kwam onder alle daar. Tot op het feesten op die rechte weg, daar waren hij vooruit twee ridders fier. Her Lodeuse aan de den wallen was de een, Her Roelant van Punte, in meer reen, was de andere te die tijd. Die welke naartoe zonder respect de lange grauwe met de larde, en riden daar met als juist vervuilde. Over de Laere racswerken, en 800 heuvel in aanraking, en de Vlaamse hadden naamgenoten. Dit waren vreemd, geloof ik niet. Hier na de Vlaamse zonder waar, trokken in Arlöven, daar zij verloren daar wel DEC man voor waar; en aldus bleef troosteloos staande, die comique Philips die verlamingen in grote schandel. Tot bij hem kwamen, verstaan welkom om Calais te doen ontzien. Hier binnen kwam ongekend die lange graaf Lodewijk voor den koning, daar hij eertijds en mystisch gewaard ontving. En die koning bereidde zich tot zegen, en kwam te Antwerpen met grotere macht, en Terheide de tegevoorseinde. Bionder deten tiden, aan de rechte kant, Trokken de vistaanse ocer Leye Te Waterwijk duurde: meer barre grijze Tv'e geschreven de reis niet, 8790 Macr verloren, verstaat deze betekening. Wel, meer informatie ligt Die complot Philips zonder kaart Tracht den Ingelandse heren hier Yp in midden, geshandeeld mij, 8795 Om der zijde te doen ontstaan, En de boet als ongekondigd An de complot ran Ingeland, Batalgie te lezen als prins valt. In wat manieren dat hij zoude, 8800 Lijk leven lijf aan rader boude» Of leven leven, of meer ghat, Of hier aan heiden aanbidden al Maar hij niet raadte, was getekend» De batalgie komen niet; 8805 Maar die koning van Ingeland Dedene heden, zijn yet laat, 7oo heeren en Kaloever ten leven, Dat nu zijn benechten, nog hertriden In geen jaar nog keer nooit 8809 Of wat list dat mon bevat; Mensen constueren stad ontsetten uil Als de koning Philips dit ziet, Heerdt achter in Vrankrijk. Die bereden krijgt een kastanje 8815 Die van Kaloever en zijn edelen Laat de glans naar wat verweerd Aan leven en goede te leven Den koning Edward van Ingeland. En Lewis tot nummer staat in haal, 8819 Hij stelt zijn sterke hens in de maat, En heeft in vaste boedel En terdreef z'n met pijn seda Dieren te vorm waar binne in Nee, troeb te doen behoeden 8823 Toen deed eenmaal Die treffe linde kurketie Binnen de tijd van Parijs Daar trokken men en had aan zetten, Om te sluiten tot wilde 8828 Tussen den graaf Lodewijk, Gade zijn verzet doen zijn Bindewoort, Tweehe om snel eer yet laat. Gade oorlog hier saar Wacht beitbal tot jaar 8832 Tussen beider de comploten. Hier met zijn secreten de Vlamingen Van te Orleaneen up Vlaikaats: Sind anders waren takerlik. In broederen onderliggen, 8840 Huizen welken veel vreemde din. In Vlaanderen sjalmen te Teleoen, Een gedeelte van Mutsen, onbepaald, Bade sonderlijke lui meen Ghend, De welke troosten, die heeft bekend, bijdat Voch Aalst, dat zij gebeld hebben. En als zij danen soude sceiden, Worden zij in verotonen zeer, En Vlaanderen daar als in het kern, En als op de werf, 8850 Die waren afgeleerd 'tgehoor mijn, Jonge mensen, als nee meer voor waar Hoog en laag in jaar. Hier bij naer, zij gaan beginnen, Mensen die een broederschap in het land, 8265 En daar naer die grote zee, Waar Kerspunt duizend geluiden mij daad. En in jaar dat Tersteets, Soo was te Hoogstraat de grote afslag Binnen binnen zeer korter tijd 8860 Stierf koning Philips, te harren oordeel, En land, zijn zoon, die hertog was Van Normandieen, een prinsen ras, Waar koning, en had zijn land un geloof Eerzame, nachtelijke kinderen zeventien: 8865 Vier zonen en drie dochters, Doutje, geboren mijn, Hiet Karel, aan Normandieen hertog, Soo was deze priester boek. Gecomplimenten aan de zijde; die taal hiet 8870 Lodewijne was in Engeland, zijn tweede dienst; In Toulousa dit derde was; Die viel de, een edel prinselijk ras, Philips was hard was hij genoemd, En sindsdien wat graaf in Vlaanderen land. 8875 Doutje dochter had in huwelijksband Met Namen, den geconooden heer. Die was Karel was gevaandeen; Die ander had, hij had een beet Van Gevonden in de Zechten; 8880 En die derde zonder wanen Had die hertog van Bar. Voor dat wil ik hier doen verklaren Van Lodewijk, de prins van Aalst; Die gewaadtig was in het land 8885 Met zijn grote wijding. Hoer andere veel bij in groote onvrede Lagen den hertogen van Brabant, den zwaarwegzinnigen Om goed van zijn huwelijk. Drie talmen den vroegen rijke Ontklee. Deze tractate hij met macht af - In Brabant op een Senaat Jana na Tot op den Bochont verward. Kaar paja was gemakkelijk als daar; Maar straf en treurde hij te denken Bij den Brabanters, dat waart gehangen: Lodewijk meest Vlamingen aangevallen Voer Brieselen daar hij afgetreden Op den Oost, op de Kate Lauwerseis enz. Dat jaar, en den graaf Was Brabant en Brabant op gebieden Ende om te verhinderen meer aanleiding, Was bij den graaf Willem de Bovenaan De landen geconneerd in goede trachten Tussen den graaf Lodewijk, Ende her Wijnseline, den prinsen rijk, Dat Lodewijk zijden behoorden zijn; Dat was den klop van Machteloos Die willen koos de vader aan, Seghe aan den ongekropen Tevilaat des Tannodje, en zijn hoofd kapitein moed Toert was heut in handen gij gaf Andwerpen, en dat terrein volg je, In conwentende ter zijn stede Over zijn leven goest, Welke leep, deel aanvroeg En mede Gehuldine loyaal je meerleede Ende roert onder je zomer Sonde die leven, geloof in je Hoedje Stond die leven, vloek je En mede Gehuldine loyaal je meerleede Ende roert onder je zomer Sonde die leven, geloof in je Hoedje Stond die leven, vloek je En mede Voort Laeuene, Brieselen, Nutiele, Tiegen Waren gebonden daar zij dienen Heesten den graaf Lodewijk In oorlogsland adwijk. Einde voor sal, lii tsiere eera Sineen tielt mogen meer genieten Einde doen serieus in sine a bcieM Li, op dat misli, ^«üeMi 1945 Hartog, Tan Baarat Maartland Tan Brabant, sal den prijve Taaktand Geineelnie UneOf ende mien whimwhim Hier melden heden die ^'hcUiuc. Naar deze streek, naar deze 8950 Wart in Vlaanderen, Tele Fay mays Tan gegeten berichten, onderling; Gade wel meer maakt geloof Glimlach in Vlaanderen en te Hoed. De inwoners, reageer, zij hoor, bezoek. 8955 En daar ging daarmee, naar Quam typere staan, Leuven leerte zwaar, Dat den menegen kost te houden. Laat laat gebaaij zwaar een nieuwe Venne brand, die vroeger eindde, te Hoed, te Brabant, tielt mee En in taal, te meneghen staat Maar Lodewijk, verstaat dat, Blijft een geweldig landleger In Vlaanderen, met troepen, ere Mogen heel lang zien, dat tijds. En hier naar, vanzelf, deze Tranwede Mergen, die dodelijk was Groot Lodewijk, al leeft laat, Filipijnen, des onbevangen oor, Tan Vlaanderen, en de gij Was vroeger goed, genieten, hoed. En Lodewijk, den prins, hoog, Was weer gebaaid, van den conclaaf Rijksle, Duwa in ware ding, Orchies, en dat daar toe, vrije hoek Tot wijkte (verblijf in dien afgevaardigde Om dat, Toer Sint, bij mis, daags In jaar xxix, zijt uiterlijk: En in jaar mxiii, daar na, den XXII stond, dach in Mei, voorwaar Wart, land van Diogo, geboren. In slot, jaar, den strijd verloren De vijand, in Parijs, en ghin(;fae, onder Van den Engel, in bijzonder. In de Baai, deze versterkte was. Ga daar naar, ga doet met das, Wart, die hertog, Weynselijn Gehuwde, eens, Maastricht, en dan, in schild, En in drie, kapen, in groen, getan, En in taal, dood, als in walle Bleuen, in den strijd, verslagen. Nu hoort Tan, den vroemen degen Filipijnen, en zin in, €iue. Die beide vrouwen harken hoe 8995 Noch in 's werelds ende dochter van Tiere: Levende waren en troeven fier en De Staten naer 's lands Anthonis bidden En werd een zeer troostend oordeel, Schat wat in 't hart van Brabant. Jij, de knapste was Philips genaamd, Dan Nieuwers soort, was hij grauw, Lees, lezen, kan, mocht zijn graf Alle drie waren in 't même tijd, En hadden kinderen machtig en rijk Ala, hoe often niet hier niet onder. Land die troenwede was waar Shertogen Alberts dochter 's werelds vrouw, En Anthonis binnen 'sassen. Dus Dedentwegen twee huwelijkszonen. Deerate was weer voor 't zwaan kronen Dan zoënen en van edele bodem En wat docteur tot waarheid Tagsamen aan Seminool; onder wat Elsjers broer dochter, als je zag; Philips, de knapste van de drie, Hadde 's werelds vrouw, geloof mijn, Van 't huis des graven dochter goedgebouwd, Mooi en 't hof met bloed. Scht -. Hadden, een vrome priesters, 's werelds, Dit 's wereldlijk. Den hertog van Oostenrijk Die ander dochter zekerlijk Hadde den vrede, raad 's Oostenrijk: Die daar na was groot, Tan Hollant. Die 's werelds den groot, Tan Spanje Een edele landzuster in 't vaderland Die Tiere, nam 't in 't binnenland Van Bourbon, den hertog, rijk. Maar kortom, zo stierf die kraan. Wil je, van den prins, gehuwd Spreken, van grave Lodewijk. Die in 's leven eertabelijk Leefde als een prins, verlangd Nodig aan sjenheid in 't land. Groet boven en na een allen; De voltrekkende van Ghent heeft 't raten, Om 't beter te kennen loen, Tot 't beekje, des neemt goed en wel. Hier af quam groete wapeningbe; koos Maer de prins verlasseerde de dinamit. Dil WM, al een aam van oorlog. In de chaos, groeiende water bedreigde, Tegen vijand, ene tselingbe. Verloren de thuis, zonderling be. In de veien, Steden, en splitte rand den laat. En bijna na een naam van vroome gate. Van oost, die verwoedde lijke quaalschijn. Dan was het de negen heen daar af geteld. Hier, naar quamen van hogere waarheid. Velen, begeren te Bruggen in de stad, Om te maken, peet en vader. Tausendmaal, beide den coningben. Colle, daar naar in een dingenhoek. Dat te Bietuliet hield, bracht, Dit vele, echter onvermogend, En verdorren, raar der zee: Dit deed den vroegen, harde weet, Dat dat goede land verdorven, Daar veel meer schuld en beile zet, Dit was in het beste faar. Daar naar, geleit een brand zwaar, Sint Pieters op een dag in Maart, De Ghentse klok, die in Maart gehaal. En in deze zwaren tijden, Wachtte bende Pieters klooster, En de prokikkertekerk, mee, En wel, ja, muren in de stad, Dit gekreun, oorzaak was - Alleen, ik hoorde ooit jaar, En binnen, in de jaren zelf, Zo rees, het geschilderd onduidelijke, In de koos, wereld, wist verstaan: Wachtte naar dat de poort van Urbun, Geconcurreerde, was, en geconsacreerd, Wachtte aan die naar geordineerd, Clemoel, en pijn, geboorte. Hier komt aan de reis grote toverstaf. Als leentwiel daar in de megge keri, prettige dagen en derke, kijk uit voor die weilige pinen mede en voer als door in kersttijde, dit was te rekenen een zware plagen, vant daar af dan plan taan dagje Hier na reis een groet ghesetel in Taalren, en derde langhen tijt; en daar een lint kwam den naefte was, dat die van Brugge daar den denken, en waren beraden om een raad, te komen zien van hater leugen onder waen tot de brandstapel binnen der tijde hier af opdamt groet ennerde; want alst die van Ghenad Temanent zo lichte nemsen naar vergten en haastelijk te wapenen loop, en overleggen met groeten hoop: niet te deluen, was haervaart kri. Ook wogen al jij gehoord met, hout trekken, en dood slaan, die daar te deluen badde beelden; maar die grote Jodewij die decesoreren haastelijk van roep te deluen na daar stond. maar alstes zo blijft juist grond tussen den onmogden steden. dit was de beginnen van de ongerechtigheid. Die uit alle kinnen in vijfhonderd jaaren in vijfentwintig heiligheid en van men schreef, hoordie gehad, duizend en eenhonderd en negenentwintig jaar. en in september volgende daar na Gevaart, geeft wapeningen groet te Ghent daar werd geslagen dood die koevoet van Roegier van Attenisse en midden USEN geroepen glanzend zo bleef men te Ghent in de stad la de wapening met grooter wonder: wiens alouch, of waarom die met den dood niemande zijn wil die waarheid, gaat ter Gontrein daar hij genaamd met tsbeeren lunch, als ik reman. Eenigheiden zeggen doe als bloot, dat zij dachten geslagen dood hebben den deken van tien ringen. Einde binnen deze werking, Quam binnen Ghend, een meer, Dat Wondelghem ghemant Meer, Met Lodewijk die in onze tijd, De ziele sterktelijk Soorten berijden. Als die tan gleden dit hadden geboord, Trokken ze baestelijk houten poort. Tote roer Wondelghem tegenwoordig, Maar ze noemden zich niet meer, Dat zijn heden binnen waren, Beim drie boedel Teveren. Die hem tegenwoordig hooren, 's Zo droog als door geen graden, Het idee als al tijd langer hadden doraan, Keerden ze buiten; niet bedacht Wanneer die ziele leiden, Dierlijk in vlees, en staken in dingen. Al die leven. Die ghuizen die daar binnen waren, Zo werden ze uit, hoorde verclaren, Maar ze hadden geen schuld gehad. Hier af kwam twee verdachten: Wanneer reed goed, Heden uit zijde, Wetshouders en andere mee, Trokken ze uit Ghend water waar, Tot ten grinniken, boedel verklaren. Hier al kwam grote roering, Binnen Ghend in waren dingen; Wat ze inhaakten, lukte, Ende wilden kapronnen als beleg, Wilde gezellen riepen den dinen, Niets voeden, noch meer aan inwoners. Ook sloegen die van Ghend aan. Vele hadden ontweten zonder waan, Van den ghens zonder sparen, Die hen doe ontrooiden metten prinsen, zonder reden. En al hier af kwam gebeurde, Jaar den grote Lodewijk, Bedi Taveren baetelijks Mannen, en Vrouwende, Aelst, en Andenarde ter aener zegen. Kar hier onder trokken die aan Ghend. Curtijshe, ze zijn snel, Die haastelijk zonder hoofd, In alandse kracht gericht metten dien van Ghend zonder speren. En die riet voorbij, zij aan de poort gegaan, En de mot hem die riet aan Carlierhe Zest groter kennis Vrije Rijne, Van bare leden, ridderschap, Haar rechtmaker was, hoorde leven, Fen lan Jaens ru daghen leiding. In Yper, kwam si met schewoet. Daar wilden ze hier te lesen: "Maar dat was curieg bedaen : Want daar water relen geheileghd Yp de macht en dander Terdreota". Van die honden sgrauwen partij, hier na trokken, felonets meer. Die van Ghent en de van Curtea ilte ik meneglijkzieden. Int "Wesil" in "als zomer sparen, Die haastelijk iterade waren in al medische met die ran Ghent, hier na treeken in, die hebben Zinnen Dnigghe arde Men. Daar waren ze wel ongehoorzaam, En die vielen meer dan liuxten in eenorde. Eilat prachtig glanzend woord dat meer dan twee in de stad vroeg omhoog. Contraire der vryheid aan Brugge, eindelijk om dit tot taal wet te loggen Ghent, Brugge, Terve en de Vrie mede, en haar aliantie naar Slaas in de stad, en sloog vele huizen ontmoet van den ghoiden zonder meer, Daelemen dambak in rede gedaan. Hier na te zien zonder waan, Tichelien door Ghent voor Audenaerde, en bezielde niettegenwoordig Taerne: Want daar was groot verachting in, die de stad om aprijsen gewonnen. Langzamer bilden en rommelig, kwam binnen die licht grauw Lodewijk die taal deinen nemt ene tijd met vrienden te die stonde, en ook met Tele zoetemakers. Duitsche heeren, Tromp in de werte, Maar zij bleven onlangs aan toe, en achtens die heren, zij hadden conty Mida reizen, die zij deden, Orantrent Melle daar zij in schaadden. Komt: want die van Ghent kwamen leegen wel verschenen, en de wegen vertepen zij hem metter Taerne, en velden aan haar harne paarden, en Terloren in die ontdekte de rijkste en de machtigste haar laatste leiders samen. Hier om en te Tertrocsi, koord ik in Ijen. Ende Miete twee de aan iwsieël. 9930 Ende hmAa deaan, des siil vroct, Dat de ere Uich voor Auderiaede^ Quam Philips valt hoger waarie, Sconiax zoon valt iech.crikt; De welvarende heeft in huwelijk Gidde Heengenegen die eucghe dochter vast Sgranen Lodewcs, als ik ke, Bin loernike der goederen staat, Ei peetde ik vele verstaa ik dak» Int lieere, dat Toep Adonaerde lacht Met tretietie, ho ik in im peeach, Dat met een dankbaar gevoel Te Posteronnen aan dat vel Daar ik alle die discordie Aposteefdie, en bracht in overeenstemming, Ende maakte sooeven pays af aan. Als ik liefer aan voor al doen Tenlaen Een so maar Yeer volgend al Den commandement, groot en smal, Wij dat si liever had moeten volgen In de beperkte zonder wanen. Ook goed en bekend haar Trojka, Consumenten, en vreemde in woning, Entiteit geïnteresseerd groot en deene, Tot den casualliteit glimlach, Ende zonder knappen die Tot Ghend. Een soiree onafhankelijk, die in tegenstelling Bij zeker verbinden waren, Stel ideeën zij tot niet, boediec Verklaarde, En lijf ghteschrift ten gevecht. Voert zonder soevereigniteit aan Die proef van Aerlebek en verlaten, Ende alle officiers van hun staten, Ende nemend vonnis oogluikend wet Bij elk geval, die er tegen gewezen Souden zij Tot al den lauwe, Tot en tot de faande: Tot al Tot Ghend, en vii mede Vaar Brugge, Ieper, Tot elker stede, Bij id dere gaders baljuwen en oordeel, Die vorm ten opzichte bestiert Hadden zoveel aan van der zijde, Die moeten zonder verlaten Elken doen wet en vonnis, Dese en des ziet gevaar, Souden eens bijna elke jaar Demonatie Sitten openbaren Tot al dofficiën Tot den lande, Ende die corrigeren tot Lande, Naar dat /ijse misdaden vonden. 9280 Oc wordenachten ten seinen standen Schepenen? aa der steed van Ghend, Ende andere nieuwe, nu huis bekend, Gemeente hebben der zijn steden. Ende die tweeeren Toer waren bede. 9385 op Sente Thoraaes aan Toer, Kerstdag Die men te voren nu niet en zack. Ende die in ai in alle Keere oud, komt een mannens weer in beer. Ende sie lieden zonder waak, volgen bem biten ongebroken Ghenaai, stevige made. In die manier den pijn gaat, Ende elke sende een menig truin goede, Hierop zette die mette spij, Dat voor een ander in die slot. 9395 Dat voor Aidooiierdo in de lach, Ende troef in tuin waren, handen geweld. Dit gescheiden onze was, Als men sereef (ons) hele jaar. Dusentig, eenmaal niet, Koe, LXXIX voor was gedacht; Ende wacht in November genoemd, Ende in den Mei reis eerste gouten, Al binnen don oronde lar, Ende kort hier naer al over was. Was die grauw Lodewijk te Parijs voor den koning, Voor wie dat zijn, was in ware tijd, Beiaand was laat en moe; Maar bij wacht weer bruut in de maart. Bij meer nieuwe van Artois, Die met schoenen werden kort bij An den koning zo, te de dood, Dat de koning werd verjaagd, Zijn eigen moest met het varen, Ende kaalkapitein keer in voor zijn, Hier naer liege te Bièvre in de sted; Maar eer bij hen kwam, was snel, Zoals was ooit verbroken. Iii Vaendren ende de pays tebreken, Dies men zuidert zacht aanstokte Menigte juist al metten brand, Kuiden meneghen dode gaan den laadde, Tweehe was grooter getal. Nu hoeft dat den ik had. 9825 Tebreken als metter taarde: Het rijden rijdende bende Andaleer, Eene scheur in de lucht, daar rijnemen; Eeuge van Ghent, die daar rimen; Som slaap, zij dood, som af de groote. Uit de gevoelde, quam de onaangekondigde Binnen de Grote met groten gemak Die bemerkten, wapenbaar openbaar Eadden trokken, aanvankelijk waar. Gom Tegenwoordig achter, vroeg, Die de lichte had den (gehanteerd) Slechts meestal, maar arde zien Met groten lust en met ere Quamen si in Antwerpen met macht En braken de poorten en de wacht. Met groten inleiding, waren besten Aan de twaalfde in Gent was het. Die niemand hoopte onbeschermd Toen den grond Lodewijk, die Daar naer zee, voorzichtiglijk. Tot dan had het haastelijk geschreven, Al onze liefde in deze lijden. Hier naer droogden die van Gent Voer Aalst, dat is het huisingebied. Digitale door Google Om 4 grote tijden ongekondigd: Waarom zo laat deden ze zo duidelijk Dattar Tele gescheiden Kunde Terdronkelen van die harde. Trouwens, keerden ze weer aan, Kunde onbemand, zonder waan. Serianten in Brugge en in het vaan En elders, mede, gehoorde mij En beeld-den deemoan En Unie de eter, van zijn toon So trokken die van Gent tot Sint Binnen Brugge, ze hebben beantwoord, Daar ze waren, en zeker beantwoord Mijn geschreven en ongebruikt, Dat binnen res onbeduidende Daar geschiede, zo de dingen. Dit Tele leidde in Gent Doordat Bien, in zijn bekend, Tele gehoord en genomen. Haastelijk, zo werd Tenant Die meer van voor Den Rondel, En die van Gent in een hoek stonden Gereghen in haar geweld de stad, Eentje serianten van Brugge, mede, En brachten binnen Gent gekomen. Binnen die tijd, elke goed en wel Quaom die groten Lodewijk Binnen Brugge haat haastelijk. In deze tijd, ze hadden Terklaert, Quamen te Poperingen in den aard. Veel onderzoek van de partijen Van Standaan Uedaa, luidde die hoorde. Die "TM" Tpre eade vaa Poperigeben Troelier leegde in waren duigen. Ende slochter wel de genade de doot. Binnen deze tijd maximaal neerzettingen. 9885 MIct tricitte aan den grauwen gebleekt. Om part, die men sach over gaan; Ende die gevangenis aan de maden ajde. Worden verloren ten zijden, ende elke traan leidde zijde; 9390 Die grauwe Lodewijk roerde waardig. Die trap selve binnen Ghend, Dies de meneghu, zij ha behoort. Bijde Max ter zijn tijd. Ende die grauwe sekerlijk 9895 Was aan wel ende keurig ontfaan, Ende met voorzorgvoll in tegen voorbereid. Langzaam ende met grotere minnen Was bij droog te Ghend binnen. Daar bij dergede onlanghaatstijden; 9400 Aan een gejuich gehoeven begonnen Binnen Bruggen onderling. Daar glistesiede so die dingen, Dat ambachte van der atede Worden onderlinge verhinderende ataden. 9405 Ende eenigheid ambachten tegen gedacht. Die boonden blijven, worden gezien Gebalevest aan sporen partie. Hier aan een les groote envij In Vlaanderen, waar onderlinge feiten Die haastelijke met genieten Te kapen leven, ende trokken zee Te Curatiele, te prijzen waen, Ende meenden eenvoudig omgeven Te maken tot bij hun bekend, 9415 Also de Toernooi volbrengen. Die graauwe Ternau, ende quinquen jaar Bijleen Brugse waren voorbij, Ende bericht hem raad Uden Troes, Wat hem hier in te doen. Doc de Max scheikunde de graauwe roos, Dat hi daarin zocht goed in te doen Gehoorde de wedervorst, die machtige Va de rechte Glinder ende liera paden; Maar trap Bruggen, ende daar toe terwijl, Kwam Uden van wapenen een groot geld Die in achtigste waren al, Die van Ghend tot wederzijde. Zo veel hem groot volg aan, vroeg De eenvoudig waard, zo was haar jaart 9430 Gebatteld, ende wel geschaard. "Onder die Tann Ghend, mel liaren, lieere Quamen, bi Otzauide, ter weere HaeateSe, ieghca, tgranen, partje, en de werden gegeboeien, geheeld, mijn, verdienstelijk van duncan vclde. Oec lieten si daar, Im, het geboeide, Konijn, daar toe, verloogden, man, verluchten. Die, op het laatste, baeten, bem, ran, den, wegbeuf. Te si, Im, Tpre, beginnen. Niet langer, zie daar, hoor en lees namen; Si, trots, dummie, Corterike, maar een zorgvuldig blad, si, heeft Terklacht. Die raesmaect waren moede, dat hem zucht, verplicht, tongen: Wat die, grauwe, in Ypre, quam met Boem lied, als ik vernam. Baar, waren, veel, Tand, bleek, geheeld, en andere, biniiea, der, stede, gaan. Die, die, fame, zowel, dede, wel, 000, Unnen, der, gestede, hier na, die, grauwe, als ik vernam, binnen, Ypre, ghisiele, kam. Gm, de, meeste, zekerheid. Nu hoort, Toren, die, waarheid van, die, Ta, Ghend, die, luint, Tpre, trein. Si, hadden, waren, in, waren, sagen, tes, si, namen, te, Ghenriek. Daar, slot, lien, ri, doos, lieettelijk, aan Boelen, die, overdeken, was van den, verkenning, gebleven, met dat, en tegengesteld aan hem, dat, zijn, had, Teradeo. Hier, na, si, hem, te, weghe, deden, haat, lijk, en kwaad, te, Ghend. Die, grauwe, Tolchde, met, tegenent, ende, quam, binnen, Ghenriek, en nam, ghisiele, in, het ghetel, als hij, in, Ypre, had, gedaan. Hier, na, de, grauwe, ging, verder, zeggen. Toen, Ghond, met, eenen, groeten, hoon, wallt, liadde, met, Kom, ter, Al, laciuwen, zonder, Ghcerauctighc, dat, liL'ni, liedrij, vL'if; liijen, te, verheer, want, die, ioncheere, valt, Eedingbea, tragen, Toeren, in, waren, dingen, en die, namen, Tp, m, maken." Mmt cort wart hi anders beradeii) Ab M quam Hnnen der atede« Dat lifre Tele ontlioePden dede; * Macr haesteliG wacrt hire haut vertli-euen, 9480 Nu so hocrt vocrt, Koe beieghcn Ghend was ran gi*aue Lodcwike. Hi quam dervoeren aekerlikc Van Seplembre den eenten dach; X trehen, dat men daer lieben aachy 9485 Ende eeoeii dach al oaer waer. " TUt was, als mea sereef lux iaer. Ende binnen dat Ghcnd dua was beicit, So troclicn si Imiit wel ghereet TEenam, ende slouglien, liocrdic bediedeu, 9490 Wei JUS Taa sgrauea Ueden. Daer naer trocsi voer Aadenaerde Ongheotdineert met groefer oyaerde^ 8oet bleec: want die van der stede Soonfierdeme at Toer wacrhede, 9499 Ende slougher vele, cude vingben Wcl tüte D in waren din^hcn, Ende dander vloen te Ghcnd int stedc. Hier naer trocken Toer waerhede — 3i8 . Die ran Ghmd weder haiil taen 9500 Vocr Aektt enäß -wcmmnt aoader wien, Ende dettruweerdent msttea braodei Oec skiaglien viere doot aU ftlle vhiid« Ken groet ileil Liunca cloi siede, Kiulc A>orpcii pocrten ende vesten nedc 95o5 Ter ncder inet gioetcr ouermoet. Saen kecrdcn si inrcder, des aijt TTOet, * In Ghendf ead« vrtl enrt daar aaar Ti'ocliea n Irnta oner waer Toer Denreinöade net gi*oeter ma^L 95 10 Die Tan binnen "worden bedaeht, ^ Datsi ieghcn hem buteii quamcii, Dacr si groete scade af iiameii: \Yant si verloren Tele iiedcn. Gurt die ran Ghend ran danen scicdeii| 95i5 Ende qoamen Meder binnen Ghend. Hier naer bebsi bnnt Q^hetent Tüt langjber braggben oner tpai» Baer groet volc ghele^iea was lluut Vier Amljachtcn ende Waes medc, 9^30 Die dncr hndden beleit de stede: Jhe sl(Mii^hen zij doof ende A crdreuen. cct, datier menich lict iujn lauen. Die vluchtgelegenheid die vloog baar straten. Ende bebrandt daar baar eiland gelubt. 9595 nies rele wae, bt waei4ieden. Saen naemal Igoet, ende quanen last etide. Die ranc Gliend met baren gewinnen. Maar niet laaghe, lie bleef 'ierc luue. Sine sonden grote macht, vaan iiedea. 9530 l'Eucrglise, hoerdie Deilicdea. Die van Brugge quamen, tegenover. Die voor de stad hadden gekozen metorde, meneghen, vrome, een, ende die partij, de totale dood. Dader was gevangen, met groeten moed, maar in de stad, Terlint, tongoede. Die van Brussel, en haar partij, en bleven dood, ik schrok van de nieuwe grote oorlog. 9540 Ende de Schaeghe, gebaand vaan daar, Tote al Taste, bij den hader. Al in het Heere, plan die meer, van der groter conflict, doe wilde daar iets nieuws zien. Groot was daarin gebracht met wijsheden, arde, en ik, ik vond, ik had meer nodig, maar meer, apart, on paja, en tijde, dwars door haastelijk aan, Beiden voelden, wanneer geordineerd, ten tijden, en die partij, die werd gespeeld, doe zetten zij heer, met groote rood, en elk die tijd, daar hij behoorde, niet lang, en duurde, maar in dit gedeelte, veel, en in oorsprong zwaar, wat binnen, in weken daar na, worden geacht, raad en advies, op die ta, de Taal, God, in eenheid. 9555 Broeder, eert u ware. Al te snel kwam de mier, en in oorsprong zwaar: Wat binnen, in weken daar na, worden geacht, raad en advies, op die ta, de Taal, God, in eenheid. Hoewel, Brugge, eert u ware. Al te snel kwam de mier, en in oorsprong zwaar: Wat binnen, in weken daar na, worden geacht, raad en advies, op die ta, de Taal, God, in eenheid. 9560 Al te snel kwam de mier, en in oorsprong zwaar: Wat binnen, in weken daar na, worden geacht, raad en advies, op die ta, de Taal, God, in eenheid. Broeder, eert u ware. Al te snel kwam de mier, en in oorsprong zwaar: Wat binnen, in weken daar na, worden geacht, raad en advies, op die ta, de Taal, God, in eenheid. Die dag, dat overdeed, en de andere, de schade, groot, kort, vroegen met madam, groet, die Taal, God, Toren, Goddelijk; die bruid, af, baar, de voorblijvende van de stad. Andere, hoewel, voorkomen, voorzichtig, trokken om provance, meer te zien, te drieën steden, ooit tieren. Binnen die tijd, ter granen heden, Brugge mel smelt, een ongeval. Ende, in Namen van de Nederen, met stoelen moedeloos, Ende, die Tan Geld acht,ipoedel moedeloos kwamen haastelijk daarheen. De Velde, maar zij niet zeggen, des zegens, Ende worden geforceerd voorwaarts: O, lieten zij menenschijnen dood daar, Die daar blijven op den rijksten gelde. Grote daar na, als met geveld. Hier na, trok de grauw talant Voor Gheeraertsberg met bereden kracht, En vernietigde met macht. Daar na, kwam Mijn lig in Ter Hoop. De Graaf van Gelderland, niet alleen over ongeveer, Ende liet ook Glind opgerezen de bewaking, Bleef dood de nacht in de Hoop, En midden daarvan, van de lange avenue, Zie je de grauw en de zieke van dan. Hier na, ging de buksen nieuwe dingen Ter Hoop: uit met gebeuk, met geweer, Met de wacht op de markt, broeder slaap in sterren barrière; Veren, en leen, zo rippe meer naar uur. Ende een wacht in de zijde, Hier Gillis de Mule voor waarheid, Wacht geslagen in die tijd. Hier af, resensie nieuwe; Want die hier af, opzetters waren, Worden verdreven, ontdubbeld verklaren. Dit was doelloos in laan, zo meer, En de pronkbeloon derde zeer, Danen Ghent, aan tijden, in tijden, En zij werden met groeten moren, Verhalen zeer, vijandelijk. Al die hier, zeker niet. Die grauw meedoen, doe ik luisteren, Dat ze die honger zouden winnen. En die ran Ghent, zij het leeg, Helden met gevechtsgeweer. Hier, volgens mij, boten landen in Brabant, in Henegauw, aan band, In As en in Vier Ambochten, meer, En broedvrouwen met krachten in stede. Dit was in oktober, in vroeger tijd, En alle, algemeen, zeg ik meer hier, zeg ik meer daar. Die van Ghend coorcen in dieën tijden HooCtniaii rijips van Aciteneldc, Die een ouerdadeghen geweld: Degrteeide al zinen tijt. 9(ia5 in xija burchinsel d€t sekar sit, Slouch in den Toenchenpene diot, Eenen man tan madbtü gttMti Ende fan den meesten van der edele» Hier na ch hi regederen deile Binnen Ghend den groeten raet Op de colacic, dat vmtaet. Daei van Slouch in den ouerdeken döt« Eenen man van tan tnaclite groot Andre fayte hi reie abede, Doolttaghe ende onthoefden mede, En die waeit ao onenseere onttien, Dat hi mencghen goeden man tien Dele ziere gi oeter ouerdact Al huter stede, dat restaat. Ali dit de graue Lodewijc Temam, ao dedi baeatciijc Gefayael nemen, co» groot gesucht, Tpre, te Cartholics — die in betaal Te tendene te Diiwar in de zede TOrtchyes ende te Pappalines mede» Wat arde schiei' was gedaan. Nu willic hu docn verstaan Van Philippen ende die ran Ghend. Mids der dierte, si hu bekent, Si poefc!ic thenden toei'den waren. Die ne was daer geven langher sparen, Si moesten rechten, of bluivin doot Tan koDghere; ende te icowene de-nooti So Tooden si in hareii Jaar BinglM te trecheiie, dat vmtaet Gfaelijc datsi dadto meer inene;1ieii man, Ride als PMKps ende sijn gespan Van twee mienen >\ai«ii ljni;^;;!iC' der stede, En die grave Lodewijc te Mui liede Wiste, die Linnen Bnigghe >va&| Veriet hi hem quic ende rasch Met die Tan Bnigghe ende andre nede, Die doe te Broggfae waren in stede Met giooten heererachle comie Die rael die wart seiere vliegen, Dat men haastelijk sonder vermingen Die Tan Ghend soude bestrijden. Naer desen raet so trac rJugghe Menich room mma hmt Bnigghe, Om te strijdene Van die Tan Ghend. Die battimigen, in ben betracht, Gingen te tussen de beede zijden: Daar sa men freesestride of Dat meegenen man coste zijn leven. Maar die van Brugge "verdienen", En moesten wijlen van den veld. Die riep Ghend met grote geweld Al tiende donderse M boven dood. Kind, welchen heel met eracht grote Dat is met territie vluchten quam Bruisen Brugge, met Ternaien, Die te Brussel binnen waren. Al binnen kwamen de felle maren, Dat die van Ghent binnen juichen; Met rimmeerde met, doe je bu binnen, Stieber die van Brugge leggen, En hadden sieger huizen gebekt. Daar toe volgens lienen menig man Tan grauwe Lodewijks Lodewijks aan, Om die van Ghent leiden weder aan, En ginghebben bem vroomelijk aan. Ten tweede of ten derde ateden Worden te bewogen toepassen: Maar ten bendo rijlen de dingen, Dat die van Brugge onder de dingen. In dit gerecht, in deze stoet So bleef menig goed man dood: En die van Ghent voor waerbeden Worden meester van de stad. En wonnen daar ook groeten macht, Diet van Brugge ten laatste bat Hadden buigen en tijd Nu hoort men van den graue Lodewijk - Die na dit overleg oor gesprekken, Daar hij was in wareest. Wacht gehorchevend aan eenzelfde zijde Onder vrienden: roep in korte tijd Wacht bem bevolen binnen alede Van Brugge, en gehaald nederig Res in de toele binnen qua menig, Als men van hen commissair wist, Dat het Ottomaanse was in grote twister, Die zo zwaar gelijk werd afdiend, Nu so hoort van over de lijn Van Philips van Arenberg, Die het leste met gevoide Gliecreed zweren en de vijand meden, Ten westen, en Gurtelei de stad, Dal al eerder zijere onderkoning, En daar toe al vlaanderen hoorde. Sonder Den reemond, eind Amstelaar. Ende hierte, verstreld, hernietler, Mijn-do Metten land, scheemelijk, 9725 Ende beleide, zeer haastelijk Audenaerde, de sterkste stad, Dier inlagen, Toren waren Rinden, en ongeopend, Telen, Die wel wisten, Tand wapenspele, 9780 Ende hiMen, de stad vi-omtlik Elene, aan de langen tijd, Den vertrouwen van het hallen daar. Nu eist tijd, dat ik verklare Van den graaf Lodewijk. 9875 Als hi ansacht, zo, zuverzekerd Laat, ende zijn macht, te weten, So trap in, in kurkens tijden Van Hilvoorst tot aan Utrecht, Kinderen, ontboden, via zone zijn, 9740 Philips, sierde dochter, man, Die de zwaarwiegende taak, aan, En kwam in den edelen schoot. Daar overheerste hem de held van der oorlog, Tand den landen. 9745 Ende hoe dat zij, haar vijanden, Ende henzelf moesten verdedigen. Curie, wat zij, en zij Lelie zagen; Waarom, Philips, voor haar vreemde rijk, Die edele hertog van zijn rijke land. 9780 Ende, dat zij, den kleine, en den beeren, Dat zij, in landen, helpen, streven Tegen den ouden, dat men den graaf boekt Ende dat zij, den eerbare groet Tand den Vlamingen, wilden weerstand, 9753 Die koning, wacht, bereken, zagen Metten, beeren, Tand Vlaamse landen Hij, wuutend, baeste, weerstand Tegen de Vlamingen. Ende menig lantaarn, rijk, onderling 9760 Onafhankelijk, tot aan Tervuren, Tot aan Atrebaten, in water, dien, Daar, de koning, verbeidende, was Den koningsgraven, geboekt, door, Van Vlaams Erflustigheid, en daar toe, in naam 9765 Den roverssabel, van Bourbon, tot stedengedachte De Welle, met grotere bevoegdheid Tand Tolk, onder, Vlaanderen, ooit geleeden. Ende eert, dreiging, been, te gevoel, quin, Digitale verzorgd door Google, Koning, in zijn raad, naam, Dat, en Louis, zijt, broeder, Sijn vader, kijk, en, zier, moeder, Van Atreus, sant, te Pieroet, Die, doe, was, een, langhelie, koos, De reis, dobbel, liem, zwaar; 9775 Dies, zo, land, hine, al, daar. Ende binnen dat an juatn sconini henn*, So kwamen ze heen verijdt \v.)j>iuL-u ikr iwcrc In yiaendien tot en Yjire sacu, Die haastelijk worden weer sUen» 1760 Ende gesconfisü ende verdrenen, Gide oee so tieler vele baer leueii. Hier naer het groote beere neder quam Met groter macht als ik vermanden: Maar een groote quantiteit 9783 juamer i'oeren outt waarheid, Vide bi aKcii in ouer de Leye, Ende sloughca vele Vlaminghe in die concre^re^ Ende wonnefk groot deel ran in lande. Voor desens tijdea was met brande 9790 Bieaen der stode ran R^le ooststekeiii Devilie flsea teeb seberleben Philips spierers ran Arfeeelde. Cort daar naer kwam irict ylit'welfle Die koning met zette inacli in lucht| 9795 Tprev dat ghincon herna in hand Ende als Philips dit vernam So zet bi met meedoe man Van voor de stede ran Audenaerde« — 385 — Die hi liet beleid ter raerde, 9800 Ende trok met grotere heeracht le^en de koning eade ziae inacli Tot en bi den relde te Roesbeke. Daar ontdoen di sekerieelie Zijn battaelge met groeten moede, 9845 Dat hem /int vergelijk tongeduld: Want de koning aan dander zijde Die was scherper heftiger ten strijd Ende maakte twee battaelgen groot, Op tederstane des toet 9810 Ja Philips ende zij partijen. In diepte waren, boerdic Iren, Bernard en Borglioene, Bernier en schapen van Lui ten cone. Groote menigte, hoedrige verhalen. 9815 In de andere battaelge waren Sconinx oeg: deen, die was Bern; die ander, geschreven met das, Bot^oen^en, ende die derde nede Was Borboen Toer waeibede, 9850 Die drie machtige hertogen waren* Bouen dessa waren, liuvendie verklaren, Vier hertogen, ende graaven Wel xxviii, rijke van hoven, Braren, rachten zonder gehaat 9825 Die battaelgen vergaderden al Franse ende Vlamingen. Onder vergunning van de thingen, Sinds Philips en zijn congres. Blauw op zilver. Ten geleide door, Woedend tot aan het einde van de man. Ende was vijandelijk, stroomden de dingen Dat dolle vuur ontwondens was, Je zei maar, het is niet zo. Daar heerste de lente en van voor af over de hoeden, Sinds keerde de lerende metter vaardigheid, Ende kwamen in Ghent zonder behoefte. Aan elk der drie, dat leerde de zaak vertrouwen Zonder Ghent, met taal en wetten, Ik ga het land binnen, De zomer, dat was in den winter, Maar een heel lichte, gholde met dat Die verbrande curthuis, Hier naar trokken hij haastelijk Tot Persoon te zonen broeder, Lodewijk, dat is zijn broeder, Ende Jan in die stad, Baar de open, dat is zijn huis Die gaf de befaam binnen de stad Van groen en zout met. Die scheen een liefde veel gerechtvaardigde Binnen Parijs, en de wijk daarvan Daar die verzetters waren Jan den maalgever, onder de spieren. Hier naar trokken de grote laan Binnen Bijcele, bebouwd met eilanden. Hier naar trokken ze uit met nieuwsgierigheid. Die reed Ghent met hoge recht Joore Erdenburg en dan een die stad Voortendender Bant en Toar wortend Hier naar groeide men om meer beter stand Ten slotte, die grote lijf becoast en zierde Steil reed Ghent, maar het bleef bescheiden Daar naar trokken de Meders, sawa Die van Ghent, bebouwd met eilanden, Toer Brogge, en baar leidsman was De rest, aan Erzete, geboeid met dat, Ende hingen lange Toer de stad in Wel IX baeren Toer, was bede In het gevecht, Trompeliik. Niemand, nee, was daar zekerlijk, Die hem gevecht, lieveren woude. Doe, zo brandden ze alsof ze boos waren TSente Kruis, Malen en daar omleiden. Hier naar zogen ze aan af gebracht Ende spannen te Ghent onder leiden. Omdat ging men aan bevel te volgen Om gevecht, daarbij gebracht Tussen Schelde en IJzer. "Voor deze raaf, als zij met vijftig klimmen," Te Ghend waert, quamen Heden van namen, Bundren, champagne in grote vreugde, Aven dusentig paarden gebroederd waren, En rede bij met grote moede. Maar die raaf der achterhoede, Die nog doet lezen Dender were, Maakten boven metten baren, En stonden licHTen om te waken ter wereld. Digitale door Google Bij die laden van die rood, Ende daarheen deinen haaren Straten, En hebens om te buigen geschilderd: Daar na troost binnen de stad. Nu hoort Toert die ware bedoening Van Ghen, vast in daden. Saa jij wordt aan banden, Dans aan dan een klokken luiden, Dan schaap en varaten de daad, Of de avond en afstappen De welke hem schieden als daar: Want die Menscope van noordwijk En her Hugh selierlijk, Die maakte bij Savoir Calveport, Namen water, verandert daal, Maakte leden Dan Spinners en arduiner sel. Tot in Vlaanderen kooselen In de beste fan de Dan Ghen Omtrent Dunkerke, tij en bekend, Hoewel hem die van den Westlande was Met grote hoed ohr en zij zeggen. Zo meesten zij te dieere tijd, En tafel aan tafel en atijl, En na baken ikadel onger Bar Meer dan tig mannen daar, En met die armen zegevierde Sonne durfte niet alleen daar gedenken, Maar daarin een zegening weide aan lach, Zijn vlot over nacht en daad, En lieten hem goed onbewaard. De Ghentse beelden vielen inmenging, De Hertogenbal, mede, Bergene, en Greveningen de stad, En al de makkers daar te vertellen, Niet zij plichten, zij het leven, En woning daar over groot goed." Hier na een troosten, dies zijt vroet Dinghelache Toernooi Ypre in de stad, En de belofte Toernooi, wellicht Ook gij weet, dit moet binnen Ghent, de Jorware. Heren, zierde hebben haasten niet grootere macht, En troosten over dag en nacht, Liefde zijt bij de Engelsen gekomen, Die heerlijkheid waren, als zij het noemen Dat die Toernooi Ghent komen wacht. Doe neen, was daarbij gebeurt langer apparaat; Sinne beloven aan twee zijden Ypre onder en idil Terlingen. Die beeren ranen Elektrisch, zij hadden bekend, "Was leetsmaak van die van Ghent. Van pronklingen had zij pieken-t, Buiten en binnen voor waarheid; Maar meest buiten; want die Heden Waren gebroken, hoorde bedreven, En lieten de beenderen en veld oassen. Met wie zou je aanvallen, Omtrent Westland achterkijkt: Want het was Heilig en rijk, Veel leden was Ypre beeld. En de bijnijnde die roer was waarheid Woordenlijk beaumeten zeer: Mijn het nee, schaarde hem niet een keer Hem die Toernooi buiten in de nacht klaar, Dodelijk en gekwetst veld. Als die koning Toernooi Brussel Niemore had wonderlijke Dat dinglich in Vlaanderen waren; Sodoor Teruggangen zonder sparen Aan de macht Toernooi koning land, En trok in Vlaanderen de hand Met zeventig lantsheer, Vier hertogen van groter ere, Beleven en Borgingen mee, Borbon, Lorraine Toernooi -vaarbede, Bar, Bartolomeo en die graven Waren, prijnen Toernooi groter bouwen, Vlaanderen, Zaanoyen, en Lebrecht, La Marchois, Bloet, Boeken met, Beauvais, Sevooel, en Dainmartijn, En veel andere kleine steden: Van Raeschen en honderd soort, Dat te nee glansen niet spiegelt Die koning, niet zo machtig quam. Wanten nen aeidei also ie remam, Dat' bi badde in sine scaren Wel M gement te waren, Ende Tan paerden tghelal, Dat den coninc volclide al Neder in den Viacmsciien accordie Waren wel cc tententich paerde: Dus oucrslouchie mei sconinx keer, Dat hi neAer broclite tei W6ffe, CortelOie in U in Vlaeoderen, Ende alst dologelschfi Mibeii Temoociii IVocsi in Braborek sonder beidet Die on GIi6tt3 luiettni Bern ghereisd DaUi quamen binnen Ghend. Ende die coninc, si hu heNent, Trac Toer Brnboorch haestelike, Ende dede bestridea tterkelilie Dingelsch, die kern met mnr kaut Were den alt liede Tidiiati So dat des conincs »offenenlied Niet ne djede, om te winne do Stade. Mae bi tretiete oaver waer, Trocken dingelsche ran daer, Ende roeren te Calavs sonder iettcn. Gurt sach men hem te wegke zetten De coninc van Vranckerike, Die weder keerde kaaatska la Tnuidieiikef daneo ki ivas tommu Cut kier aaer, kekUe femonm, "Wan Franesoys Aekerman Aadenoerde, Twelke quam Li cranckci- vaerde: Want hi bi naclife mot diu Tan Ghend Baer in clam, si hu bekent, Eade behiident met voorafgaande macht Doe worden die ran Ghend bedekt, Hat si Andeoaerde die stede Sterkelilie manden voor waerheil, Ende Monen carten tijl hien nare HOt man tretiet oaver urm Tosttken beede den coningben, Om een bestand in waren dingen. Ende die ilacluiacrt was gericht Tusschen Calnys, vp oen ve!t, Ende der stede van Buloengca. Maar niet ne gebingen Toert beioengen, Ende dat quam bi 6ere tAtat DIngelsche Toerden in beoer spnJten, Soude deilant yftan ecbt, Die van Ghend, met troorden sleti. Die luocster in begrepen lijn. Hier met de tekst die aanleunt bij de afbeelding: Hier met geheel aanwezig, actief en kenmerkend termijn: Want die grauw Lodewijk jaar 1005 Dood zocht leukerlij An die beren Yan Tranquilliteit Dat in toppmoment ter herhaling Hielden on bevonden baboe bevatte Die Tan Ghen. Ende oude banden jaar 1003 Schreven de hele aan beide zijden Sonder Last. En 'wilde' tijden 't Over de edelen landen Lodewijk die met groeven zucht Leefde om deze oorloghe zwaar jaar 10035 Want ik, dat van al overgaan, Hij Torloet aan dagbegin; Dit dreef bij in zijn doodsdag begin, Om terneerslag van zijn lande, 336 — En dat vele zijn land ten pande jaar 10040 Zwaarlijk Het, dit hadde rauwe, 80 dat die edele prinsen getraagd Zeer waren ziek en ongezond En daarna in onder stond Tractaat in tSente Omaers in de stad, jaar 10045 Daar liet hij verlijken Tor waardheid En die edele pi inwoners Waar naar de begeerte zijn Zente Piet met te Bijl tonnen; Eerlijk met grotere licht, jaar 10050 In de komedie voorwaar, Als men te recht ona beeld: Jaar 10055 Tot slot van de heren jaar Docentiel een ziekte en de, in november, gehuwd met liefde Marie. En die licht daarna In vroeger jaar 10005 So was een leer bestond voorwaar tussen beelden de complot. En die Tan Ghen in waren dingen waren metter Ingelandse zijden In Bestand te dien tijden. jaar 10060 En die gecompileerde onderlinge Cocten, verdedigden in M waren dingen In Vlaanderen een stevige tijd: Want bestand, des zelden tijd, waren in Vlaanderen gebroken jaar 10065 En dat de beren gebonden bestonden Bij dag met grote inbeeldingen Handenarrest die vroeger. Met wachtpost te terreinen kwamen. Toen sprongen zij van den vachten tafel, Toen Hebben zij de straffen van den Lente. De mensen die hebben hun vaarden, Daar worden zij ingecalcuut met grove moede Verachterd op die de hoede Van der poorten had den grooten tijd. En binnen die, des Seher, de Quaken die lichten van buiten in, En Terschalien in het begin Die hoeden van der poole waren groot, En Monniken die zijde daar na, En sloegen vele dood in het stel. Die ontvlieten mochten voor waarheid, Gehend, zo waren ze eerst mochten. Aan de Ghend waren de gebroeders, Hielden zij te wapenen liepen; Zij mochten en mochten hem niet bezoeken: Aan de andere zijde bleef aan sheen en zijde. Hier naer in zogen tijden trokken die van Ghend leiden vaart Met grotere macht te Bieruilt wacht, En belemmerde aan die zijde; En die Ingelschepen die dan waren Brachten voeren ter zijn zoon, En stormender, zij barstten in cont; Maar en baatten binnen niet een haal. Maar later vielen vele dood als jaar En de meesten voerden Mailtijd. Groot vroegen ran voert in sted. Die ran Ghend vermoedde kwaad waren; Meningsscheiden met zeker vaart Tegen de hevige wind stormden zij Stroomopwaarts van Ghend, de waterweg. 