title: Neues, vollständiges deutsch-holländisches und holländisch-deutsches Wörterbuch, nach den besten u. neuesten Quellen bearbeitet. I
creator: Calisch, J. M
text: Abblasen, htc. afblazen. O. w. (108) den Anstieg blieben; oploden met bliesen. ABBLASTEN, b. w. af binden. ABBLUURDEN, b. w. af bladeren, ontbladeren; zich —, (48) de bladeren laten vallen; verleiden; afschilferen. v. bet ontbladeren o. ontbladering, v. Abblühen ex, o. ir. verschuiven der blauwe kiem. —, b. fr. (84) doorbalen, den teurst rood kleuren; rijk olijfentodoor. Knospralwa, b. to. (§) verstaagde geven, afroesjes. Abblühen, o. fr. voor blijven. ABBLUUREN, o. w. den bloesem verdwijnen; verwelken. Abblüthen, b. fr., den bloesem dorn afvallen; hiel bloesem van de boom dunnen. ABBONNEN, b. w. ten einde horen. Abbonnen, b. w. af borgen; aflezen. Abbruch, vi. (D4) verlies bij het smelten van ijzers, o. Abschaffen, b. w. (203) afbrassen. Abbraden, b. en o. tr. Braden als vat er le Braden is; afbraden. ABRASEUR, b. w. afslijpen, afgebruikt. ABBRAUER, b. w. bronsten als wat er aldaan gebrouwen is; afbrauwen. ABBRAUER, b. w., (74) bruin lakken of braden. ABBRAUER, o. w. ophouden te gistten, (van kleine wijnen). Abbreken, b. w. (fonr.) afbreken, afslaan; slopen, siechten; Obit —, vergeten afplukken; das Lager —, het leger opbreken; finns einem etwas (am Lohn) —, iets van zijn loon aftrekken, inhouden; elke iets van Preußen —, iets van den prijs afvallen; din Hülsen —, het hulzen afvallen. Digitale door Google. AMMIUS, b. euv. [reg. in ons] afvallen; doorbrekende situaties; een kanon —, een kanaal losgekomen; een vuurwerk —, een vuurwerk afgestoken. ABRASIA, V. Het afbranden, o.; afbrenging. ABRASIA, r. voorhoorntje, v. ABRASIA, o. w. (onr.) afbrengen of afsteken; baailo gemaakt te gebruiken. ir9, 9. het afbranden, o.; afbrenging; afzetterij, r. Amuseer, b. w. afbrokkelend, afbreken, v.; afmaken, m. vermindering; verlaging, vermindering, schade, v. misverstand, afslag, m.; plaats waar de geplante tan door de leiden afgelopen is, v.; dat afbreken doet. Amelshof, b, w, broeien, met heet water begieten. ABRASIA, o. te. niet meer in opschrift zien, opbouwen met malta gemaakt te broeden (van buiten enz). Amuseer, b. w. knagen, aftrekken, afbreken. AXBRASIA, b. w. (tr. 7.) door veel lievendaalingen verkrijgen; zich —, (§) zich door overdreven lievendaanvallen uitputten. ABROND, b, w, ontlasten, den laatste afnemen. AMBASSADOR, b, w, verbteren, afstallen. Abbisset, b. ir. afstelen. Abo, Abe, alphabet; ab-boekje, o.; vijf, begin, o. (rondleidingen) encorn (schap) en, m. ABCE, o. ABCSSEN, b, w, de bladpotten naar leien opnemen; zingen met stemmen van de noten. Aeolomnat, b- w, een portie een schelven. Zie aanvulling. Abbeel, b.w. afschrijven, noteren; notities maken. Aag-wseur, iBC-was, m. beginner, nieuwe scholier, beginnende schooljongen. Abdach, o. afstuk, o. m. zic TRArr- 9ACB. 'BT, 6. bet dak afoemen; een glasuur geten; cmp kap op een zuur Zellen. inrc, r. afname van een dak; helling, glas uitrubberen. - der Brustwehr, (180) duinen der bontwerking, v. kanimmu, b, w, afdanken afdijk. Amsterdam, 6. een. w. uitdampen, uitmieten. - V. uitdamping, uitwasemingen, v. ABDUIA, b, en o. w. afdanken, bedanken, ontslag gaan; een schip (Altershalve) - een schip afkeuren; der Kachttuchter dankt af, de nacht doet den, laatste roep. ABDANDEO, afdanken, ontslag, o. - SREDE, r. afsprake van de schipper; brief, V. - SCHIJN, m. afscheidbrief, v. ABDAMME, b. w. zich - aan zijn mond iets - zieh bet noodzakelijk ontboeden; uit zijn mond sparen. Abbeckett, 6. id. ontdekken in de tafel afnemen; veel. - A. Tiller, m. - A. Tilden-ambacht, -buurt, -plaats, o. V. Abbeckett, m. leder van gestorven dieren, o. Abdijken, b.w. afdijken, afdammen. Abdij, b.n, (§) onnoozel, een Toepasselijk. Abdicht, h. tr. afstammen; met plakken of decreten verbeteren. Abdij, 6. V. door zijn diensten merkelijk hebben afgeteld; aldus dienen. ABTENER, b. tc. (oor.) afdijven. Abt, b.w. belwisten. ABDOMEN, 6. ». (138) met een dubbele draad naaijen. ABDORREN, 0. tr. door droogte afvallen, verdorren, afdorren. Abdop, b. w. droogen, opdrogen. Abdaacht, m. (161) afstapje, afstappen, o. Abdraaijen, b. w. afstrijken. ABDRAAIJEN, 6.19. afdraaijen, afwringen. Zie AUDRECHSEI.?r. Achteraf, een schuld, uit een schuld door afbetalen; een, fig. vervallen afrossen. *—, o. tr. bemerk met elkander afzpreken; al bet vreugd dat er is niet alleen dat. Abdrißgo, b.», (ont.) afzwijgen. *— mm, Afpersing, r. Abrookje, b.w. door bedreiging afnemen, Terkrijgen, afnemen. Abdruck, m. afstammen, o.; (189) Terkrijger (aan een snackbar), m.i afbeelding, r.; (110) afstempel (van medailles en gedenkpenningen), m.i. afbeelding, o. Afzetting, 6. IC. afzettingen; een tekening natrekken. —, O. 10. (13) afgeven. —, o. bet afzetten enz. Abdrijvert, b. te. afzijgen, los drukken, door drukpers afzenden. Abdomen, §. b. —, een pijl —, een, pijl vervangen. fig. (a) afvreesen; in druk mij dat ben afhankelijk, vaak tendens mij bet hart. —, O. 10. vom Land (Dör) —, (803) afstrijken, afvaren. Abdij, f. (189) trekker (aan een kerk gewijd), m. Abdemen, 6. (170) een donkere kleur (aan een soffel) geveld. Abdijksteen, O.W. altdampen, uitmaken. Abstehen, b. IC. doen uitdammen, doen ver in leggen. *...Tm, w. uitwassen; uitdamping. v. Abmühle, f. gelijk een molen. Zie Driehuis. *..., w. gelijk een efficiëntie, v. Abmuhle (sich), to. to. zieh door drang Terhitten, afvallen. Abstimmung, 7/1. zie Kansel. Aan de avond, m. het westen, o. ; der Heilige - , de avond voor een feestdag ; es uit de maan, wat de volle maan, de goede nacht is niet verkeerd. - ANTWAAR, r. avondgebed, o. avond-godsdienstloosheid, r. - ABBE, v. avond-bespreking, o. avondwerk, m. - DAMHAUS, o. avond-schemering, r. - DESK, o. avondeten, o. avondmaaltijd, m. - FASTEN, m. nachtvlinder, m. nachtgebel, m. - GEBOEDE, o. avondgebed, o. - GELOOF, o. avondklok, r. avondgeleuter, o. - JAG, v. avondjaagd, fakkeljag, r. - JAG, o. westelijk land, o. - LIED, o. inwoner van heilige wetten, (m. mv.) westers taal, o. - NEDERLANDS, ft. n. westers, westelijk. - LIEN, b. n. en groot. tot de avond, voorgevallen; Mijnlijk, onder, o. avondeten, o. zie Abstamten. - LOND, o. avondmaaltijd, o. - ZEVE, r. avondlucht, e. - LOST, o. avondvermaak, o. - MAAL, o. avondmaal, o. avondmaaltijd, m.; (44) avondmaal, o. ZUM - GEHEN, bij avondmaal, r. Das - REICHEN, empangen, het avondmaal tot dienen, onbekende. - HAO, o. avondmaal, m. - MISS, r. - SABBAT, o. avondmuziek, bediening, r. - ONDER, o. avondoffer, in fig. avondgebed, o. - PIMUUR, betekenis, o. - ROTH, o. - BROOD, avondbrood, o. - S, bij het des avonds. - SCHENTS, o. avondschemering, o. - SONDER, o. (0) avondtaken, v. avondwerk, o. SCENARIO, m. avondsterrenwacht, v. * - SSITS, V. Metafysiek zijde, r. westkant, m. *-swswm, v. ondergaande zon, avondland, r. sT,n5, m. avondster, V. *-nihLs,TÄjiD, m. (UT) wettelijk tijdstip, een er planeet, m. *-flnr- DE, r. avondstond, m. avonduur, o. *- THJLü, m. avondland, m. *- iiscH, m. avondmaal, TÖLxn, m. maan. Weslersche volken, o. war. *- WÄBTS, bijelkaar upsawaars. *- -wteitb, r. (157) Maanstand, i/j. *- wi2il»,m. weselende lucht; avondwind, an. *- avondtijd; avond, m. AUJfTJBCXB, o. avond uur, o. gewaagde onderneming, p. lotgeval, o. * - xicm, 6. ». co t0m, avontuurlijk; tnoot, ondernemend; zonderricht, vreemd, romans. *- Licfluiz, v. zonderlinge leid, p. ABBENINUUUI, m. avonturier, gelukzeker; waaghals, m. ABER, V. maar, doch; echter, desondanks nog zolang. Otter, ($) of wel een ander. *-, o. ($) of is een dabei, er is een maar bij; er heeft altijd een wenn en een -; hij heeft altijd een indien of maar. *- Acan, V. herinnering aan, verwaarloosde zaak, zo. Abkhazisch, h, w. afstand, door afslagen overnemen. Avontuur, 7. bijgeloof, o. ABEGLAUBIG, ABEGLAUBISCHE, 6. ». et bijgeloofig. ABERKENESE, 6. 10. (ongevulgt.) bij vonnis. Mit zensen, uit lichamelijk bezig zijn. Abcbujll, * - s, bijw. avondmaal, weder, nogmaals. i», fr. «. verfaald. AnBERJVALENT, b. fp. oogsten, inoogsten; afvallen. * - , o. «?. den oogst ontsluiten. Abbaavts, V. (76) avocet, avout, p. zie SCABWINTZ. ABERSiAT, r. twcede zaaijing, r. twocde zaaiscl , o, *...SiJni, m. sUjfboordig- lieid , onreraettelijklield , Aberwitz , m. valscli vcrnnfl. o. war* laal ; raasknlliii^ , ijüioofdiglirid , r. * — IG, 6. M. eu bijo}» dwaas, buiten- tporig ; krankilnnif. Aeescuerjt, b.w. (§) vcrniocijen, afmal- <(*M : sich — , sich verinoci]en ; sich afiuaUen. ABBSSKir, fr.ip. (enr.) afetcn ; etiten fnaefte» — , rcn bcpti aflihiiven. * — , o.w, al zijne spijs opeten , gedaan cten. AWÄMMMM, fr. ip. (onr.) afrijdcn, (afbre-* ken of versliJt(Mi) ; afmalten door rij- den ; ccnc scliuld nict rijdon afdoen. ,* — , O.W. verlrekkcn, arrijdcn; afva- ren; (§) tterven. ABFJLHRT, V. afvaart, p. vertrek; fig. f§) hei ovcriijden, o. de dood , m.;(203) oogenbiik van vcrlrck, o. •--sflagg«, 9.(208) afvaarlsvlag, p. ascxirss, m. (203) hct scliol der afvaart , o. Ajutau , m. afral/ m.; (a4) gang in eea Digitized by Google ABF. wiwMfc, (M) drift, wraak, v.; in ~~ knmmm , In vcrvnl jcraken ; das ist ein grosser — , dit valt sterkaf; dit Is een groot wnehii» Sl, o. w. af- Valien; verniapcrcD, Tcrvallen ; (203) af(lrij\*en ; \» raken . — , o. bet afvallen, o. afval, Tal, m. Amtall», k. eo bäw. afvallig. AMWiLLsMommm, *. (18)wateriMiis, nater- pijp , r. AMrxLZKS , ö. tc. (84) wegnemcn mct het voowines; (139) InloBpen. ABFJLfGKir, b.w. (otir.) afvnn.f^on ; aflci- dcn (het "vrater) ; (59) een vkild niet het ivijnspriel doodsiaan ; {9) ondcrslut ten , ondencbragen. ABrÄBBKir, b. w. {\79) <le laatste Terf ge- ▼eii. • — , o, w. afverwen. AWWAMtKM , h,w, opstellen, irerraardigcn, lamcnstellen , oatwerpen . * . . « v. op^tcl , onlwcrp , o. minunty p. AJUASims, O.W. door vasten afbeten; with, tijd door vasten Tenwakker. ABFIRE, O.W. verrollen. AEF vi, viX, 6. tc. zic ABJCHÄNiEX. Abgefähter Bösewicht, aarts-booswicht, m. AancuTEM, 6. w. (onr.) (§) door vechten verkrijgen; sich —. zicli afvelen. ABP XOUUr, b.w. pluimen plukken, de Teuren oorrekka. — , o. w. de Teuren verhalen, rassen. ATiTT.r.F., b. w. afvesten. AarKUJUr, b.w. afvijzen, vijlen. Aanuicn, o. Tijfel, o. zieFnuCBT. ABfBii.scnR.Y, 6. rr. afkopen. ABERTiGK-T, h.st. onverwacht, afzenden; Tolemdigen, volmaken, voltooien; daag — iemand vergeveld, afwijzen, ontsniepen; kort —, (%) voorlezen incleren makken. AHrHC, r. afvaardigen, afzenden; afwijzing, wegzenden; onbelasten, blijven. EMnaoLM, b.w. sie Ektfessklw. äMTEvcBTEM, k. w. de Jugendlied abgelehnt. JamrWMM, 6. cn o. w. afvaren; aftellen, loebarden; hier voor laten, uit gaan. AHrHC, V. afvullen; bruisen, r. ABnc&X5i, b.w. afwijven. Amwixdxlx, b.w. (143) liet schaumschuimen liet metaal nemen. ABFir.nzR, b.st. gruizen; hel stel glas aflegeren niet het gruisje. Aamu, b.w. liet Asoilmes. Abfheidet, A. tc. (onr.) producteren, bespreken, volgen; schadeloos stellen; toebedelen; zich met een —, het met iemand schikken, ik word mij daarvoor wel schadeloos teilen. AHrHC, r. betalen, houden, slagen, r. ver gedaan, lijkt, o.; toebedeling, r. Amu juur, b.w. (10) klappen, door slaan; ABF. Unsaturated 9 W. (§) wegfallen, wegflinden. Abstalten, b.w. (97) denelsius Massen. APPLEDBREW, b.w. weggen, alstollen. Alfleisch Hey, 6 W. (84) liet Tasten van leiden. Abstellen, o. sorgfältig, o. Abfälle, 9 W. weiter, aufstellen, Meg- Versehen. Abilixsess, o. w. (onr.) arbeiten, auf- Verstanden, aÖenen, ärtirömen. Abschliessen, b. w. flüsterungen, vangien. Abfluss, 6. K. (73) Flossensch. Abfliessen, b.w. ein Dünger auf den Feldspecken. Abfleiß, m. bet. ablegen; fig. altstapje, reisje, o. Abfliessen, f. abfließend, v. ablauf, ein. loosend; ausnachmein, Ab- und Einfluss des Meeres, eb und flut der See, o. m. Abfederung, b.w. abführen. Abfolgen, b.w. — aufgeben, liegen, velden, abliefern. Verlieren, o. abfertigen; abfernen, v. Abreisen, b. t. abwenden, abwehren, auseiten; feiten —, leinwand liefert; Regenpeptide; Menschen der Welt ungelogen werden, lernen, überleben. *...iYG,r, abwehrend, abfeuern; aufeuern, zurechtkommen, zurückweisen, V. Abscheiden, b. w. abgeben, abbeelden, vormen; (138) van de leest annehmen. *...VMQ, V. abgeben, Vormen; (138) anpassen van de leest, o. Abföhnen, m, (188) schoenmachen Löst, p. Abhalten, b.w. vragen, ausfragen; ausnachten; ($) ausbohren. Abstreifen, b.w. (onr.) abweisen, abwehren; abbeugen, abfacken; sehen, das Überzeugung zweifeln. Abfleken, o. (eurt.) abflicken. Abfären, b. t. durch heerendienste betalen; der lebende dienst volbrengen. Abfuhren, V. abfahrt, v. Fortrek, o. sieh AWAHBT. Abfertigen, P. (15) lichte trekken van goud of zilverdraad of Stangen door de gagen van bet eente trekken. . . . bis- EJT, o. (20) trekker, o. abfeder, m. Aarvamen, b.w. wegvoeren, wegweiden. Digitized by Google Aflëmen; (34) znivpren, anirijveu ; (35) pupjercn ; (36) fjouil- of zilverschraad trek-; (37) jken ; (38) eenemen vom rechten Wege -, lenumd doen dwalen of dolen ; (39) Yan den regten woj^ adcidcen ; (40) een Schuld -, een Schuld afdoorn ; (97) (een wacht) aflossen; (48) snel, verrijzen ; (49) (S) iemal doorbalen, den mond snoeren; (50) zich - liccngaan. * — d, b.n. (34) zuiverend, onbelastend, lachend; een, af führendes Mittel; een baakzuivend geneemmiddel o, Zie Anzumerken. HITTEL. Antwerpen. (45) goud- of zilverdraad trechter, m, ABFABRICK, H. (45) trekbank, v. ABFABRICK, r. verwerking, vervoorrijd, r.; vervoer, O.; (34) zuivering afschrijvend, v. (45) het trekken van goud- of zilverdraad o. STEEKL, o.(34) bulkzuivend, afstroomend genemsiddel, o. — schwab, m. m. (101) eindlastslijder klieren, r. mv. AVFEI, S. (40) lic de bovenste van een tocht afnemmen; geheelwaarlijk, uit scheppe o. — , o.w. uit meer werpen (Van een meer). MAART, 6. (40) de laatste portie toedem aan de panelen geven, de beesten toegewezen, doen weiden. AMAL, aflevering, aflevering; aftakkering, r.; impress, w. belasting, 9. ABGAUS, o.i.P. (40) opgehouden te lijsten. ABGAUS, m. vertrekfie; verkoop, ni. verlies, o. afslag, m. almal, a. omkering, a. verlies, o. daling, v. gebrek o. lekkage, r. (52) tarra. — , (170) het gebrek; afvallen (cens tooneel spelers van het tooneel). o. — daar Leibesfrucht, nuijschraam, r. — uit diesem Leven, bij overlijden; na — de middagen Linie, na laatste sterren van de mannelijke Linie; in — komen, in onbekend, in verlies gaan. ABGAUS, b. n. (40) eindbrekend, afvragen. Afgcaven, dw. en 6. ene. te. (nur.) afleveren, belastingen-regten belaten ; tot e. dienen ; opgeven ; waarnemen ; etwas , met een — , zieh met iets, met iemand bezig houden of doen ; een iets — , iemand een bits antwoord geven ; etwas — , er zal wat gaande werden ; een Wechsel , (52) een Wissel afgeven , In klven. Asgcavbar, dw. en b. afgebrand. Amiibror, dw. en f. (fig.) dik-vrijb , berobust , bekeend , aljlebiink , a%anagdi berust. Abgefallen, dw. en e. lijkt, drom-trapt , slim. Abgecauert, dw. en 6. n. toegelegd ; toebedeeld ; vennaakt (van een erfenis) ; gos( lief. Abgeleert, dw. on b. H. verloren. Ablegen, O.W. (onr.) verrekken, heengaan; (van iets of iemand) afgaan, verlaten; (170) afgaan (van het toneel); verkocht, gekartend worden; goeden afslag hebben; algeheel; eindigen; uit de dood; overlijden, sterven; hier gaat die straat af; hier verandert de weg; deze afslag gaat af, deze kleur geeft af. Issfen, (een brief) laten verrekken; (een gewoonte) afliegen; (het vuur) laten gaan; iets rom Preisen — laten; het van den prijs laten; vallen of gaan; wat gaat het hem niet aan, het ontkomt hem niet; het gaat hem niet door, niet zo goed; het verliest daarom niet; het wordt zonder twijfel niet aflopen. (w. 9.) Die Absätze, de Sohlen, de bakken, de vloer sluiten; een Plaats, een plaats met de schreden afmengen. Verslijten. B., vertrekkend; ontbrekend; vermandend; goed, steekt afhankelijk van goed of slecht afslag (van koopwaren). Abgeleitet, h., Seinem Munde etwas durch gierlgebraucht, uit zijn mond sparen; sich, ziehen, doen ver gaan van gierigheid. Ab, eek r, Vt/.te (das), het afstelbraak. Abgelebt, dw., cn, b., n. oud, afgeleefd. Abgelebtheit, V., afgeleefdhijd, V., stokoude leeflijst. Abgefeiert, dw., cn, h., n. afgelegd. Abfall, V., verlies, v., afvallen, m. afgelegenheid, v. Anr.E.vRiGT, die, en 5., ongeveer, afkeerig. Abwehr, m., afwezig. Abgekämpft, dw., cn, b., u. afgesproken. Abgekaut, Massen, volgens afspraak, overeenkomstig. Abgekrijst, dv., en 6., afgestorben. Abgesagt, d. w. en b. n. ein er Feind, een verklaarde of gesworen vijand. Abgesagt, m. afgezet, m. ABGESCHIEDEN, dvo. en b. n. afgescheld, afgezonderd. — e Seelen, schimmen, de fielen der afgetraden, v. mv. die — e, de overledenen. — MMXX, af- zonderly, onzamenlik, r. ABCHINLIJKSCH, dwo. en b. n. afgesleepe (ook fig.) Abgesichert, d. en b. v. fijl. Ongekondigd, laat; niet geslooten, niet gehecht. Digitized by Google ABG. 7 volledig. — e Beden, Passen, beidarijen, laag, mooi, uit losheid; ongeremd, verwarring. — DES, fr. n. gestorven (vanwijlen). ALMAMY, Ap. en fr. n. afstoten, (ook fig.) ABGEVONEN, die. en fr. n. afgeweken, verleden; verlopen. AFGEBLIJKT, b. w. (omt.) algemeen. ABGEBORGEN, b. fr. afwenden, ontwenden. — CMO, V. afwenden, ontwenden. ALMERE, 4. en 6. n. afgetreden, Teruggegaan, uitgetreden. Abgeleiden, r. zie ABGELEHRT. Ableggen, fr. w. wegwerpen. — MM, b. w. (omt.) afstorten, afgeven; (133) saamhaken, argumenten. Inge, r. uit, afgestorven; uitstorting, r. Abgeleiden, m. verkeersgekte glans, schitterend, m. 9. Abger. a. afsterven, fr. w. polijsten, glad maken. Zie TILJSTEL. ABSTRAVOOR, fr., (omr.; geboeken, maken; fig. ingelen, den weg ruimen. ALMUSVOL, V. geboeken, maken; (18) stappenpas maken; fig. Abgeleiden, b. w. (omt.) afstijgen, glijden; stijgen, rom rechten weg afwijzen. — o. afwijkend, niet glijdend, V. ABSTRAVOOR, o.w., (reg. an mw,) algemeen, langzaam uitgaan. ABSTRAVAN, a. w. ($) afglijden. ABSTRAVA, fr. w. lozen, maken; lozen; Wijn —, wijn lozen en heet maken. — o. ver, ophouden te gloeien. — meer, gloeiend maken, lozen, r. Abgott, m. afgod, m. voor. afgoden, m. mv, Assegod, m. als (godendienaar), m. zie Götzendienst. m. algodendienaar, m. zie Godsdienst. m. algodsdienst, m. zie Zie: Iseult, fr. een (godendiensten), fr. en godsdienst. Abrahams, b. fr. (oor) afstaven; (hat walcer door een gracht) aflodien. Ameniav (sic), w. w. zich ontfermde bedroeven; Tan verdriel vergaan. Abraham, 6. tr. Het (gras) afvijgen of afvallen; afgrazen, gras eten. Afslijten, fr. m, (meer) Tenijten door het bevelen; zich - , door het overblijven, door het behandelen, door wrijving afstijlen. * - , o. tenijten , o. afstijgen; (99) afstijgen der mensen, r. Abysmo, m. afgrond, in. draaikolk, v. ontwaantrouw, m. (ook fig.) Ambus, fr. V. afvallen, afvloeien; zich - y liefde vermengen. Abstunt, 9. afstoot, * wangst, m. a. ABSTUNTIG, fr. n. en (fm. afstuitend, wangstig, wangerustig. Abstuit, fr. tr. ontwarren. ABSTUT, m. afstel, o. een - maken, in een voorraad geleien. ABSTRAHEN, fr. tr. Het haar afvallen, af- schrapen, afwissen; uitrekken; (84) van de ideërwol ontdoen. *—,o, ‘. het haar verliezen, vervellen. Abstammen, fr. 7. afstammen, afbouwen. ABSTAMMEN, b. w. doorkrakelen door personen. ABSTRAJJE, b. w. loshangen, onthangen. ABSTRAJJE, fr. door een begijn af scheiden. Ambassadeur, fr. 8. lez-, afzien; met een haak af of nemen. O. loshangen, o. loshangen, r. ABSTAND, fr. 10. Zie Afstander. ABSTANDER, fr. 11. Den halter afzien. Abhalten, b. w. (oor) afhouden, tegenge- houden; ontwijken, o. afhouden. *...inr«« ‘. af- houding, onthouding, tegenhouding, r. Abha^del.t , fr.tr. afhandelen , vollooi- jcn ; eittem etwas — , ieniand iets afkoo- pen ; etwas vom Preise — , ieta mm den prijs afdingen ; etwas — , over iets ban* dclen , iets behandelcn ; eenc verhan» deling maken , eene gelecrde stoUc be- liandeicn ; einen Frieden — , aver eanan vrcdf ondrrlinndc!cn. AMMAEDRSf bijic, verlegd, verloren. ftammen, a. w. 'vertoiren raken. AxHAmvia« 9. TeiliandaUng» a. ver- tnoff, o. Abh^>c, m. belling , overhanging, v. afbaog, m. glooijiDg, eebainte, v. *— Ejr , 0. w. ncörbangen , bellen , af- hcllen ; afhangen ; f'iff. (van Ictsofic- mand) afliankelijk xijn i bchouren. ABHÜvcnr, b.w. iets datopgebangen la afnemen. Abuaitgig , fr. «d. bellend, afbellend ; fig, afliankelijk. *— machen, tebnlns op* baien ; eene glooijlng geTen. * — KBIT, r. hellinfT, nluoijing, tdtVdüU i fig, afliankclijkbeid , v. AMAMKV, fr. w. sie AmiBD. AUAJRMxr (an»), w. w, yan.Terdrlet verw gaan. ABUjLCTijr, fr. w. hardcn, bard maken, verbarden ; sieh'—, licb verbarden. ABiJASPELf, fr. tr. afhaspelen. j ABUAtBE.i , fr. w. (174) den valk de kap afnemen. ABHAücuDr,fr. «. door den adem «eg- blazrn. ABUACKy , b. ir. afhouwen, afhakkcn , af- snijdcn ; afuiaaijen. * — , *. . .i;aG, v. bei afbomren^a. ; afbomringjalkiuuUjingta. Digitized by Google 8 ABL ABK. AaaÄOTUV, b.w. de fijoc huid undcr bet Tel aftreUcen. Abhäütejt, b. IV. de huid aftrekken , af- »Irooficn , % illca, scUillca. * — , o. w, vcr- Teilen, ruijen. AxnBXl, b. tP. afnemen, afligten ; «Ue Karten — , de kaartcn afncrnfn *— . n. (ü3} hei afnemen der kaarten (in liel speJj. kBBMatMLM, b, «. lie Anuim. AnLwnKS, b. m. IfMbakso, loMMten. Abheilo , b. cn O.W. volkomrn {rrnozen. Aelterlijk, bij, zien. Hoop. *—, fig., Hoop. Saan leuke verhoudingen, op helpen stellen; de moeilijkheid —, de zwaarte opnemen en denkende ruimte. Na, b. M. en bow. (M) dat geholpen kan worden. Andere, b. v. zie ABKLOOIJEN. ABMIETTE, 6. IC. zie ANGST. ABMINKEN, b., w. (S) bij herhaling kussen. Andere, b. v. meer; afjagen. ABMUCKLER, 6. 10. afbuigen; door kleverig verlengen. Abmieten, b., w. zie Abmietter. Abbeugen, (sich), to. w. (S) zieh doorwringen afmaken. Andere, fr. w. achterduiken, danner maken; beschaven, polijsten. Abholen, 6. n. zie Abgaan. Abholen, b. v. afblijven, weglopen. Abholen, o. afgebroken boomen, in mv. (58) houtakker, vi. — E., b. tc. een houtbos —, een woud omvatten afvallen. Icen. *— VI, 9. betekenen omvatten van vallen der boomen. ABNODIGEN, &. to. aanvullen, toevoegen. Abnuiken, b., w. booren; getuigen, ouder begeleiden, afhooren; een opleiding genezen afhoor je, na verhoren. ABMACH, m. (w. g.) betekenen men van bothen inbrengen; bij assemble; zelfhulp van de tafel, o. afvallen spuwen; (63) de afgenomen kaarsen, r. mv. Abmachen, b., w. door plagen verminderen. ABREAKEN, beïnvloeden; (66) boos vallen, o. Andere, b. tc. vallen, schillen. ABRECHEN (sic), 10. c. zich tewweld doen. Abreken, tr., door je verlangen liefde geven zijnde gezondheid onderhouden. ABNEN, b., w. een land doen afvallen. Abnen, 6. n. en bijv. (79) omroepen aan de omroepster rijden. *— i: , r. oorover trekken met de omroepster hand, r. * — ES, b., w. bikken op de omgekeerde zijde kaarten. Abreiten, o. er. adv. verdwalen. ISG, r. verdwaling, verdwaasd; (178) afwijking, afwaling; (157) verspreiding der afstammingslijn, v. Abjaggen, b. w. afjagen, door jagen afmaten; door jagen verkrijgen; (vreevrij). Aaijjagen. Abjagen, to.io. vallen, jammeren en klagen. Avocur, fr. w. (denotien) belachelijk maken, ontkoppelen. Abk, 4111,0. w. opbieden met katten. Antwerpen, b.w. afkodigen, verfcodigen. Abkamstrijken, b. Tr. af kammen; (106) bet bewindle gedeelt en van een manier bespreken. Abkampraten, 6. w. (tc. g.) door afjagen verklaren. Abiamaan, (f. (13P) afkanten; de hoorwerken van dict een afstouwen, afzagen. Abikaatsbel, b.w. eennen - tegen iemand op de kans - de klappen verklaan, uitvaren; (§) iemand berispen, uitscheiden; (174) de takken de kap afnemen; (203) (de touwen) kappen; (80) (een boom) lopen. Abkapstel, b.w. af kapten; fig. (§) eennen - iemand sterk doorbezagen, bilo antwoorden, niet boijenen. Abijklagen, 6. w. religieus sparen, onthullen. Abikaatsvermogen, b. ID. (§) bemerkelijk afspreken, beënten. Abstammen, 9. (|) goddelijke afspraak, betekenisvolle gesprekken; p. Abiaveen, b. ir. afkauwen. Abkauf, b. ir. afkoop, m. Abkaufing, V. afkoop, m. afkooping, r. Uur, fr. 10. afkoopen, koopen; loskopen; ritip Strook - zijde; straf een straf vrijkopen. Abkauper, fn. afkooper, m. Schok, b. n. en bijw. koopbaar; naar verhouding van afkooping of van aankoop; losbaar; afkoopbaar, dat vrijgekocht kan worden. Abikkeling, b.w. de keel afsnijden, keelen. Abkeuringen, b.w. uitvegen, uitborstelen, uitschudden; afwenden, afkeren. Ien, 0. afgeborstelde stof, v. Voor, V. (Abkeer, 7n.) afwering tegen de zonde, v. Abkeuringen, 6. 10. (wijn) persen. - O. ir. afpersen, (wijn) tot het laatste toe afpersen. Abkimmen, 6. (77) afkunnen. Abponten, fr. w. afglijden, valmen, dmelten. Abvaffe, 0.W. gappen, half open slaan. Ablappe, a. blauw. Ablaan, onderlaan (de bladen van een tafel, de randen aan een hoek). 1. Akkivork, a. b. w. Klaren, zalig afgelegd. 2. Klaring, afgieting, suurdegen, 9. Abklaatsje, a. h. r. In een vorm doen; beduiken, klepen, n. Ablikker, a. b. k. Afplukken, afpluizen, afpluizen een been. Digitale gepercerd door Google. Abl., Kloeven, bet a. kloven, een. Af, alpmuizen; alpmuizen, a. Abukker, a. b. a. Afvallen, afvallen, afdroppen. Ablut, b. s. Slordig afvleien; witte, schilderen. Abuut, a. b. w. Ontkleeden, a. (16) aanjagen, aanjagen, a. Abut, a. b. Ontkleedend, a. Scheidsmaan, m. Bescut, o. Ablutten, a. b. Afuimen, a. Abkletsje, a. b. Afkleden. Ablikker, a. b. Afklauteren. Ablokker, a. b. w. N. Kloppen, a. Slaan; a. Staan; een proefwerk Kloppen. Abjouwen, a. b. a. Afstelen, a. Ontploegen, a. Iets ontploffen; ontploffing, a. Abjouwer, a. b. Afknielen, a. Afknakken. Abuut, a. b. Afknabbelen. Abutte, a. b. w. Afknijpen, a. Afknijpen; Abjouwen, a. Amicen, a. b. Afknakken; Een hasenrijd breken, a. Amica, a. b. Afknielen, a. Ontploegen; Gemeen, lout, droog en uitbranden. Abjouwen, a. b. w. Ontkledpen, de kansen losmaken, a. Afdoen. Abjouwer, a. b. w. Ontknoopen, de knoop losmaken; Losmaken, a. Abjouwen, a. b. Afkoken, a. Een soepkruks maken. ABBONNEMENT, 0. «. (enr.) afslagen; fig, rijker OD doen, zieh entlasten; afkomen, afgeschaft worden, in onbruik raken; är kann wel — ; bij best den iijd wel te koken; a* komen «tfeAt — ; bij het betten te Vunnen; bij kan zijn gezelschap niet veranderen; van Winden—, (203) lij- «art zeilen; «om Wensche — , van den regten weg afdwalen. • — , e. fig, bet In onbruik raken een gewoonte enz. ; tijd ffäUiehes — , een vergelijk in bet Orien« deelijke , in der niiaae j Hm — mit tijd treffen; een schuld met iemand melden. SCHROFF, r. nakomelingen, v. Aba^omuluc, m. afkomeling, afstamming Bing, m. AJULörrur, b,w. (80) artoppen(een*b(Maï). AJULO, V. aftopping, v. Anoprsur, b. w. ontkoppelen. ABSTAND, S. den wan een hoed afschaffing. AXKAÄJTSELT, AJULEJUHUUI, O. W. door slekelijk veld Tenunkken; Terkwinen. A—eÄi«, (ncB), «. «. door taartieer Terkwinen. AJHLRATZUR, b. w. afkrabben, af krassen; aftegen; afvallen. ABSTRAVIST, I. ip. (196) gildei. t 1 .GEBOUWD, S. w. zie Abschaffung, Abkrijgen, S.«. afkrijgen; tegenkrijgen; aandeel in iets bebellen; (§) zieh iets op den haal nemen; (w. g.) veroveren. Afslag, b, en o.w. afknagen; schrikken — , verkramen. ABKRUSTEN, b. w. afkorsten; craspen (de korst van bet brood). haaSta^a, b. w. effeelen, bekoelen; zieh — , zieh ververzinnen, verkoelen, een luchtje scheppen. • — D, b. n. verkoelend, ververzendend. verkoeling, verfrissing; bekoelen, v. ABSTANDSS, O. (133) koelvatten, o. ABSTAMMING (eioi) « iP. w. komen van Teleurstelling. AFSTAMMING, b,w. afkondigen. V. afkondiging, v. VERWAND, f. afkomst geboorte; e. geboorte, o. staat, «i. baal, e. ABSTRAVIST, ABSTRAVIZER, h. w. afzien. . Ablybi, b. v. koorten, koorten, verkoopen. Verminderen. Voorafgaand, v. afherting, kerling; verkoopen, v. kerkelijk begrip, o.; verminderling, r. afslagen, m. Archeologie (sich), W.W. iS) tot eerste eens toe leggen. Abluft, b. V. (110.) afladden, ontladen. Aflader, ontlader, m. Vla, o. aflasten, ontlading, e. Aftslag, o. (119) voonehoor op een toekomstige erfenis, het gebeurt uit verwenkap; (56) lippplaat, r. Abluft, o. plekstelplaats, v. Anima, o. w. (203) afvallen; aanvallen. Aanvallen, r. aanvallen, verliesen, afdrijven, v. Abluft, b. n. zie uitgelezen. Aflaan, b. w. (8) afreiken, aan nemen. Abluft, b. xv. (9) in de lengte uithalen, uittrekken; bot geven, laten vallen, schieten (een tol aan). Abluft, b. w. den weg bereiken (door teekens op de boomen). Aalas, m. bron, o. waterpomp, v. gat, o. pomp, o.; ruiter (door het water van een fontein, vijver of kanaal). Aalas, m. waterverlies; afvallen, overschrijven (van wijn); afstand, vergiffenis voor zonden, o. aanstaan, blijven (tot onthouden). Aflaatbrief, m. Aflaat, fr. o. (oor.) laten, loodsen, loodsen; niet laten; laten aflopen; afstaan, overgeven, overlaten; een teich, een vijver afvullen, laten drooglopen; een brief verzenden; een vrije afvallen, oversteken van iets van de prijs, laten vallen. Aflappen, o. w. ophouden, staan tegenover; een soort van een soort, van een laak afvallen, laten varen. ABLASSING, V. afstapping, afstappen (van een aantal) ; aanvragen, overstekingen; (van wijden) ; afzettingen (eens briefjes ; oploodingen, schrijven ; alimaniden, eenige regelmaat, van eens eisen ; ABLASSWONDER, r. Sakramentsweek (week variërend) van H. Sakramentsdag valt ; AWAL, m. (151) naam, dezer, iedere, iedere nasleep (van lammeten) omvatten, m. AKKUN, h.w. de latte maken, afnemen, afbreken. AUZER, h. te ontbladeren ; (een Mijnberg) afbladeren. Onder, ontbladeren van overbodige bladeren aan den boom of wijntok. ABLASTER, 6. verwijderen, verwijderen. ALLER, m. aanhang (In niet belegde seizoen) ; (18) soort van cirkelvormig uitgeveld lijstwerk, o. nagenoeg — de Monat, na de loop van de maand ; dat — 48e Paas, voor het Tertiele van de pas ; dat — 1e Meert, ebbe van de zee, 9. ALLEEN, m. voor) openen (In alle betekenissen) ; een brief verzenden ; een brief ontvangen ; tegenstander — (lagen), i 135e degenereert steunpartij (Universiteit aan zinnen) laat beoordelen ; aanvaarden — Mijnbeelding, bevelen afwijzen, doorhalen. b. w. de schoonheid enz. aflopen ; in een doos aflopen, den prijs in het leven winnen; verbinden den landschap — , vinden uit, de keuze aftellen ; rijk — , rijk aflopen, zieh door de papieren verwerken ; de Börner — , vervangen. ALLEEN, m. (195,78) lakenklos, v. ALLERVIERTJE, r. (208) spijker, o. *...aanvragen a. basis V. afstroom, o. *...aanvragen, V. afloop, Terlaatsverhouding, r. ALLERVIERTJE, m. met loogwater ABLIETTE, m. loogten, afkennen. ALLEEN, v. ontkennen, twijvelen, a. ABLAZEN, b.w. afluisteren. ASLANT, b. heeft; afroepen. ABLAßTEIM, 6. tr. klaren; zic Abklären. —, lotterijen; zic LOTTREIH. V. Idarfng; looting, v. ABLÄS. IX, o. het overlopen, hielt aler-ven, o. dood, m. ABLIÇKEUR, b. o. afvallen. Akkres, b.w. afnemen, ledigen; dza. JücA—defp^aen'yde tafel taaim. , b. w. afleggen; afdoen; zie van oude doen (en voorals in alle collectorijmen); een formeel (13) de letten al die warme naissance harten —, (173) anjeteren arzetten; zijn geluchten —, zelden geboeid (hoor); een geloofsbekenning —, zeggen geboeideld inna; die Hulde geoffenst —, inde die van middag eene schuld voldaan; een rekening —, rekenkundig geven; iets nuttig eenman overgegen, beruiken. —, o. w. jongen lopen, kalven; Aan de Herdenking, 4S1 Gedächtnis, die Krachten legen in hem ab, zag gesagt, aan geheugen, zíne krachten weerkaatsen, meer dan af; Island angel, v. —, van den over afvaren. ABLÄS, o. aflegging; voldoening (een schuld); (13) onttrekking der lasten uit de vorm, o. —, zijn geloften (Gelofte), geboeidheid, e. Abjlechje, b.w. den sleutel van de morgenstond; vermijden, afwegen; eenwurmen —, tegenwerpen leggen, bestrijden; hoe kan zich —, kuts van zorgen afweren, zie ook Schuldigen, zeggen. Abtrekken aan een schrijft; een Gerichtsbureau aan zien (128); een macht niet erkennen. ABLÄTER, v. afscheiding, tegenwerping, wederlegging, r. Amant, b.w. (aanheffen), (verwijderen), afleggen, ontladen. ABLÄTER, 6. Tr. naelden. — D, b. n. (34) afstammeling. ABLEiTCirr, , r. aflclding , r.; (151) af- geleid woord,«. ♦ — scrarew, m. door- tntfdliigsriool , 0. * — sRisAEfV. stört- gat, a. iriignng; «and van eeti* vni» Urloop , in. hnJOOLMM , b.w. afbrengen, afleldea; nfteaaen , afncnden ; ▼erwffdefen • • • ripa, V. afleiding; afwenmag, 9. ABLERfTEw , h. w. einem «CaNW ~ , iemand ieU afieereii . afxica. f b.^is* afleaen , vaarteasn, a^deacnj die Itaupen von den Bäumen — , de rupsen ef ropiJCTinestcn uM de bcximen doen ; die Weintrauben — , de druiven afsnijden ; etaen ^aAn* een 'tftker vnn Heenes of puln zulverrn. *. . .r.wr, , r. afleala|^ voorlczing , dmivenoogst , m. ABLijBTSfia, b.w. aflevcrcn, lereren. *..M,m, allemaar, leveraar, n». *...inrO, V. oflevcHng, levering, 9. ABJLiSGSJr, o. w. (onr.) verwijdml zijn, op een' lekeren afttand Hggen ; ge* nocgzaam rüsten ; sieh — , fli^ea ; be* darren daar laqg llggen. Digitized by Google « ABJL AannMM , 6. w» door Ibi aflrooucn , •plifteB. Ab'ocäek, h. \v. aflokken , onllokken ; . etiKtn I krümm ienuuid Iraiieacioen ■toften. ■■■» h.w, timtn—, he% vefitode loon b«taleii ; iemand betalen en te- Tcn> attanton. *...vift, «. afscbcid, . «atelif , iMgzeiiding , v. ; pas- poori , o. Akl4scum , b. w. blossdjen , oitbius- •ehen ; uitwi&sdiea . *...cxft, v. uit- MoNfMBgi «MiilMhiDg, V. Amlössx, d.w. losmakeD; (48) afsnij- . den,afxelten ; (59) opjagen ; ein Pfand—, een pand inlosseo ; ein Urtheil een wli iBtrtkkeii; itfiim Zh»-^, «ene rente aflossen , afkoopen . *—, aflossen , TcrvangcD ; de wacht aflossen ; sich—, lOif aan ; ßg. iieh — , einander eÜMa- 4tr «flössen, Tervangen; (34) «fciaMIttm ran der lirust - , hei slijin van de bont wegQcuicn , Ouimea doea losen. b.n. (34) btfitnilveMiMl. In het kort, een bende in Havende (119) loyaal. Er wordt hiermee aan gemaakt dat afzetting van een heer; afzeggen van een contract; aflossen van de vakteer, moet doen met 4de van de kinderen afgelost zijn of dat de afgesloten zaken zijn geworden, zie voor meer informatie. Op 6de van de huidige maanden soldeert men materiaal, onwetendheid, afroepen. Van de Franse terminologie, door list afhandigen, onttelen, afroepen. Van de Latijnse terminologie, vroeg tot slaap veroorzaakt. Van de Franse terminologie, maken, lozen, wegen; en verstandhouden, maken aan, ontdekken, afzien. Van de Franse terminologie, transpireren. Van de Franse terminologie, afzulijen. Het woord dat hierboven staat, betekent arbeid, lazen, afdoen. Van de Franse terminologie, afvallen, tegenkomen. Het woord dat hierboven staat, betekent tegen, ontkleding, vallen. Van de Franse terminologie, afstaan, vervallen, ontsnellen. Van de Franse terminologie, afstand nemen, tegenwerken. Van de Franse terminologie, tegenstaan, ontspringen. Van de Franse terminologie, afstamper, afzetter, aftalster. Het woord dat hierboven staat, betekent opvoeden, leren, afstelten. Van de Franse terminologie, afvallen, tegenkomen. Van de Franse terminologie, afvallen, onttrekken. Het woord dat hierboven staat, betekent afmeten, afstammen, aftellen. Van de Franse terminologie, afzien, verachteren, verwerpen. Van de Franse terminologie, afvallen, ontsnellen. Van de Franse terminologie, afstand nemen, tegenwerken. Van de Franse terminologie, afzien, vervallen. Van de Franse terminologie, aflossen, afzeggen. Het woord dat hierboven staat, betekent afzeggen, tegenwerken, afdoen. Van de Franse terminologie, afstammen, afzien. Het woord dat hierboven staat, betekent afdoen, aflossen, opkoken. Van de Franse terminologie, afmaken, verjoodden, verjouwen. Van de Franse terminologie, afzetten, uitmaken. Van de Nederlandse terminologie, alkohol, afzetten, afsteken. Van de Franse terminologie, afzitten, uitmaken, voelen. Van de Franse terminologie, afmeten, voelen, ordenen, beoordelen. Van de Franse terminologie, afmeting, tegenkomen, voorbijgaan. Van de Franse terminologie, afhuren, afhandelen, aflossen. AaaiRBr, b. t». Mt* nit hat land vergen. ^ Juandools, fr. to. maken; verschijnen. ^ ABN desav, fr. w. van mos solvorm ABRIDES, fr. to. zie ElBRIDSV. ABRIDESSE, (igm), to.to. zie verledigen. AVMO, m. tijd, ledige tijd, m. Abjtagen, fr. to. af knagen, (ook fig.). Abjauwer, fr. to. stukken, duurnaaijen; afnaaijen, schuld door naaijeu afdoen. Amassing, V. afname, r. verwal, o. verminderings, v. bederf, o. bedervings. Tenwakking, v.; (to.) Rijst, de bied, o.; er hat keine rechter weg gaan nieuchoorlijk; in — geraten, in verval geraken. — een trapje, het armoede het narn van een geschenk nemen. ABJAUWER, fr. to. (S4) de nerf afschrapen. AVMO, e. (d4) afschraping van huid, 9, ABJAUWER, fr. (5) door grappen of potten ongelukken, attrogelen in iemand den spot drijven. Afmaken, b.W, aflossen. ABJAUWER, fr. 10. (hun.) afnemen, ont- nemen; losmaken; ontspannen; (48). atetten; Neflage— Tijdelijk afstellen fysiek; Hm MI— heeft kalf van de boeiren regenen, sparen; een Rekening een rekenmachine afhouden, naar het geld van de rekening stroomt, maken. —, bosten, verminderen, bederven; verzakken, vervallen, vermageren; korter worden; de afname moet aan het afnemen. —, o. vorm, r. afname, ontneming; afvloeiing, vermindering, o. verval; bederf, o. bedervings, vermakkelijk, (48) aftallend. AnsiG. b. w. afdringen, afvallen, *...üHG, V, heen afdwingen, ö. afverson, «. / Anumvi AMiiiM» «• vmiqteo, afslijtern, gdmUkcn. *...VVQ,v. verglijting, afvloeiing, V. bederf; gebruik, genot, o. AbÖBBI, b.v. (56) een Wijd —»In een woud veel wild neerschieten. *...r^(7, V. onthoolding der wouden van wild (door de jacht), r. ABORTALTI, m. geabonneerde, in. ABONNEMENT (sich), tr. (op een tijdschrift aan) abonneren. ABONNERE, b.w. arrangeren, afzenden, «fkenden. *...rcjfG, r. afvaardiging, afzending; r. Abortie, o.tr. ongeboorte n bevallen, een miskraam hebben; ongeboorte minkje hebben. ABSTRAHT, b. w, afpachtten, pachten, (van iemand) in pacht nemen. *...B, m. pachter, m. *,...VJfi, 9, afpachting, pacht, V. ABSTRAHT, b.w. afpakken, ruiken. *...it, m. afpakker, m. *...Mr», 9, afpakking, ruikend, v. Albansie, b.w. algemene, algemene; fig. die Zeit, die Gebenheit, den tijd, de pleasenheld afwachten, Maarnevis. ABSTETSCHEN, b.w. door zwegen aftalen; cmnii —, tegenhandeling geven, afrossen. Abfleuwen, b.vd. (§) afvloeien. ABSTRAHLUNG, b.w. afvallen; met paalwerk afstammen; afbakenen. *...ihg, v. afpaling, r.; paalwerk en palissade, v. Abstammung, b. V. een —, iemandsega zetten. In beleg nemen. *...inra, v. in beleg nemen, v. Abstijgen, b.w. afknijpen. Abstammen, b.vd. afbakenen; zie Afstamming. Abstammen, b.w. afplukken. ABSTELLEN, b.w. afpellen. ABSTELLEN, b.v. afpikken; (135) den kant van een planken dak afvallen; arbaven. ABSTELLEN, b.w. door plagen verkregen; zich —, tegen vee wateren, plagen, v. ABSTELLEN, b.v. plat, goed maken. Abstammen, ft. beeld, vlak strijken. Abstammen, b.w. wijzen, bekijken. Aflaivebiv, b.v. afpraten; door praten aflaan of afrukken; fig. door grootspraak aftroggelen. Zie Abtauchen. Aftauchen, w. afflikken; fig. af beiden. Abfälle, w. afschieten; afstemmen. Abfälle, (hob), liedjes prediken. Abfälle, deur klappen, terugzitten. Abfälle, w. afvallen; afpellen, (ook fig.) aversen, (ook fig.) afpersen, afpersing, afvleien, b.v. w. (5) een stok gaan vallen van licht afvallen afnemen. Afrobben, w. afrozen. Afrozen, b.v. vallen; (5) rijden; (7) rijen. Afrozen, b.v. villen; (5) rijtuigen gevoerd afslagen; (8) slijpen voor. Afrobben, fr. w. afzien van het slelen. Afzien, b.v. afvleien, schoonmaken; snuiven (de kaars); scheren (den baard); een muur, een paal — , een muur of de mensen van een halte samenbrengen; die schoenen schoonmaken; die bomen afnemen; fig. een folk — , iemand den mond voeren, bespreken. Afzien, w. door kwellen verkregen; bij hen, bij ons. Afzien, w. bevangen door een draaihoek of windasprijs enz.; kloppen (deuren), kletsen; tot schuiven slaan, kletsen (ruimte); stevig klappen met een hamer — , (74) gekluisterde eieren in vleesbrood doen. Afzijnen, b.v. w. door kneuzen afbreken, afrukken. Afzijnen, fr. w. (133) met elkomen uit. Afzijnen, fr. w. (136) met een radertje afsnijden. — , Dan een radertje afwikkelen. Afzijnen, fr.», door andere mensen belemmeren. Afzijnen, b.v. bet beleggen; af- weggraten. Afzijnen, m. (73) komkommertje (komkommer castas), een stok afschilpen. Afzijnen, b.v. den room afscheppen. Afzijnen, fr. (D. Abfälle. Abeasfblv, af. w. afschrapen; airaspen; met de raip gelijk maken. Abrathrit, tr. (ont.) afraden, ont- raden. otc. ene von etwas, iemand iets afraden. af. Abrathrit, hij aanz. Met. Digitized by Google AaiL AfiE. AnUBcm, o. v. (1834) oud dampen. Im, im. brandstichting, optreden, v. Amanarm, I. a. trekken, trekken, uit halen. Amanarm, m. puin, o.f. afbraak, v. Amanarm, b. w. integreren, oprichten, verwerken; den Tisch, de tafel nemen. Imc, r. verlegen, opruimen; opgeruimde grond (van een gehevene grond), V.; het begonnen pijnklauw in een bosch. Amanarm, o. w. de boom de Toning af ropsensten verwerken. Amanarm, k. W. afslagen, vegen, rekenen. Amanarm, b.w. afvullen; aftrekken, korten; met een - met iemand afschrijven, likwideren. Afstrijken, korten; schreven, vereffen, liquideren, r. Amanarm, m. die gehevene rekeningen liquideren, verwerken, streken, m. ABRXCHT, r. (101) afstreken, zijde. ABRXCHT, b.w. door gelegenheid of dwang noodelen verkrijgen. Aanschouwen, V. overeenkomst, afspraak, o. met een nemen, met iemand overeen- komen, afspreken; de geplande -, Dolgens afspraak, overeenkomst; niet in, niet loogeren, niet ontkennen. Aanschouwen, h. tr. iets, met iemand afspreken, uitpraten, ontkleden; door praten verlenen; afstrijken, volgens afspraak. Antwoorden, Mf. a. v. (f) opbieden, te kennen. Ammenhoek, b.v. (ont.) afschrijven; ge- boeg wijden; (de reeksen) wijden; met Tripel - met trippel aarde schoonmaken; met Puum teeen glad maken. (5d) den kop van bomen wijden of vijgen (van herten) ; sich, door wrijven ilan. Tijdens, afwrijvend, af. Abiektermij, brief, aanrekken. Anzum, hoewel, (het) de bepalingen. AMBJBMXM, afrijgen, verliezen. A-WM, afrekenen, vertrekken. Abuisje, afzichten, ontwijken; afmaken, halen, afdolpen, ontdekken; afnemen, pakken; afvinken, afvragen; afsteken, uitvinden. Een, bedarf en heeft bekleedingen, kleedjes; een, aanhangertjes; iets, aandachtig zijn; een, gespijkerd is, loodje aan; uittrekken; iets, aanvullingen —, bij, gemakkelijk loskoken; een, slag, een, slot of stamboom van paarden die, ijzers —, een, paard de hoefijzers afdoen, een, gebouw —. Ontwerpen; een, afgebroken mens, een, baveltje genaamd, een, gat, iets, vallen; lenen, losraken, afvlechten, lozen, afbreken. Tijdens, rijden, afbreken, slooping, slechten, vertrekken, aanjagen, een, loopje zetten. Afhoeven, (een) paard rijden; afrijden, wegrijden (een, paard). Afrennen, figuurlijk, iemand voorbij rennen, den weg afsnijden. Wegrennen, figuurlijk, het op een loopje zetten. Abrichten, afrijpen, trainen, opleiden; verlancen; afrijten; verhuren; verhandelen; iemand voor de oorlog afrijpen, daar aan gewonnen. Afrijgen, leeren, oefenen, afrijten, v. Grendelen, toegrendelen, op den grendel doen. Langzaam, denderen; van, zand zenden; een, brokje afval. Abricoot, zie: Rimlx. Ananas, v. abrikoos, v. — Minaar, m. abrikooiboom, almfloeiende boom, in. — Akker, m. abrikoospit, m. ABsiloog, b. 1(7. Schillen van een brood afdoen ; de korst van het brood afnijden en korsten. * — , o. het schillen , o. ont-schillen , v. b. n. afval- (van de korst sprekende). Annulment, b. ontworstelen. AJURnement, o. w. {onr.) afvloeien afloopen. Amalmut, m. lapje of overbodig stuk van een soort stof, 0.; zegen, teekening, v. plan, o. fi. een korter — , een kaart zegen, V. kort begrip, o. Anno, «. (128) het afvallen (vervolgens). Afrolle Ej, 6. ic. af-, ontrollen. t — , o. w. af-, nederrollen. * — , o. het afrollen . de Schreef , oogval, «. ABBOCHT o. w. aftoenemen. Verbetering , o. een v. lood afvermen rood maken. Annif o. w. aftoten. Anlikwijziging, b.w. af-, wegrokken, af-, wegduiven, verplaatsen, opschuiven. o. w. opschuiven , plaats- , ruimte maken. Annoibir, O.W. afroeden , wegroeien. .ABRIOO , m. aankondiging , afkondiging ; uit- , oproeping ; tegenoproeping , terug-ontbiedingen o. *— -m. b. »• (onr.) openbaar oproepen; afkondigen , verkondigen ; opnemen , afroepen ; terug-roepen, tegenbiedingen. , o. v. Digitized by Google 