title: Maandelijksche leerredenen, over verschillende onderwerpen
creator: None
text: kennen - 2 4erbaar voor ons/die bet gewigt van het al hier worden geleerd kennen en das vreugde voor zelf-bedrog dierbaar voor ons die troost op een weg naar boven terwijl wij aangetoond hebben van den Heer. Dierbaar is dit antwoord des Heeren voor ons, die ons zelf en onze begeften als zondaars kennen. In dit antwoord opent zich de Heer aan ons als den eenigen en voldoende middelaar en Zaligmaker, in wiens wij dat alles vinden, hetgeen wij tot onze zaligheid behoeften. Kennen wij onszelf als schuldig en strafwárdig zondaren, in Hem vinden wij den Middelaar, die den losprijs belaaft, God roert ons, en ons met God verzoent, en den weg tot rechtervaardiging en aanneming bij God voor ons baande, ja zelf de weg, onze verzoening met God, onze gerechtigheid is; kennen wij onszelf als zondarent van Gods beeld besmet, en als vijanden Gods en desnaasten, onwillig en onbekwaam ons zelf te herstellen en zalig te maken; in Hem vinden wij een Zaligmaker, die zelf het leiden is en geeft, en ons van de zonde verlost, naar Gods beeld hergesteld, en in eigen band ons heiligt, voor den hemel beredt, en in den hemel brengt. Kennen wij ons zelf als blind en dwaas, om zelf den weg naar de hemel te wandelen, hier vinden wij in Hem eenen Middelaar en Zaligmaker, die tevens de waarheid is, ons onderwijst, raad geeft, en den weg wijst, dien wij gaan moeten, ja! ons als de waarheid op den weg leidt. Hoe dierbaar is voor ons dit antwoord des Heeren! Die in Hem geloven en in de gemeenschap met Hem staan en leven, bevat in Hem alles. Dat wij dan met onze behoeften tot Hem gaan, en in Hem de vervulling van dezelfde zoeken, dan zal ons niets ontbreken. Dit boek, voor ons in dit antwoord des Heren, die het Digitale door VjOOQ iC 29 Voortata 1i^ nog worden Hiermee k^iiiieä ; , eä daa neeien tmt telt-liedrag. Daar is ^r oas AI.H. i^eU TU neer gebracht dan zalig te worden « na oa$ vertreibt ras deie aar Je« Deze wereld gaat voorbij met al bsirp beseerl§khedeii , en terwijl aij ooi vporbq .gaat • gaat vi) baar Toorbq. Wie weet boe velen ofiser hionea veiiige jaren « maanden of da^ii « reeds( agilen >verdwe* ioi z^a, ea vergeten van b^« die oi^s opvQlgen. Ja! ke kort daurt bef, dan is een geheel ander ge^Ia^^bt br mogel^k in dit zelfde beiligdom bqaen , en v(^ zqa Toorkea, als of wij |iie| bestqnden. Zoo h bet *uiiet «t de aaügheid , met bet bui$ des Yaders; dat gaaf liet Toorbq , en de zaligen blijTen daar eenwig. Daar« aboven , hoe onnitsprekelqk groot is bei gekk der aa« i^ea daarboven in den bemel ; 6 boe gewjgtig is dan bet alig worden I Die zaligh^id ni^t te verkrijg^ na ons^eii jood, die saligbeid te mi^en en eeuwig rampzalig te qn ; vooral ons aelirei^ te b^driegen iq dean botogst ge* völlige saak ; ons te verbeeiden zsilig te worden • en oadertasscben met den Rijken man » onze oog^n in de kl open te slaan. In de bei 1 6 wie sc|irikt ^o beeft metop deze gedacbtel Zq , di^ bet gewigt vap bef zalig vorden gevoelen , vreezen (Uarpm vopr j\iets roeer i^zn. VQV te lenr Stelling en zelf-bedrog , in deze .hoogst gewiglige saak. Bierbaar ii dit antwpord des^ Hf er^n v^r hen , om dat bet de geloovigen de eekcrbeid-. bi^pi^^ a^ligbeid keft« en (inn waarborgt tegen de vrees fopr zelf-bec^rog* Z^, die in Jszus geloov^n als d^ fifegns^ar den hemel » qaidLer van|mnnezaligbeid» w?nt Hl] j die d^ weg i^ tt kel leven , en die Hein heeft , beeft bei leve^i. Zy worden gewaarborgd tegen de vrees vopr zel£-be^pg , viat Hq , die de weg is , is opk de w^arbftid i . t|q k^p SM Biet mialeiden noch be^lriegen, zog dat wy ons za-' % worden, gemt Ilem mögen tpeverrrpnwfm* < Q^dan, ^te hj&t gewigt Yan hct zalig worden ge«^ Digitized b.y VjOOQ IC 30 itmII ea bevreead xqt roiMr self-liedrog« ö ho« dierbaar is dit »Dt woord des Heeren voor n ! Vrees vrij voor h^t bedriegelqke Tan uw hart , vrees Yrij voor her bedr<^ tan menschen en schepselen in deze hoogst gewigti^e feangelegeAheid • maat vrees niet « wanneer gij in Jezo^ gelooft en in Hern * ab den eedigen en genaegzamen w^ liaar den bemel wandell« Dierbaar is dit nntwoord des Heeren voor dns , die troost op onaen weg behoeven « tent ql wq nog uitwo« nen van deil Heere. Het voor des Heeren heeft grote behoefte aan troost, En wij zien uitwonen van den Heere. Immensely zijn nog niet in de onmiddellijke gemeenschap met Hem, zij leven nog van Hem gescheiden op deze aarde, en hoewel in geestelijke gemeenschap met Hem gebracht, zienen zij Hem nog niet, en zijn nog buiten het huis van hun Vader op deze aarde; waar zonde en dood heerschappij voert. Zijzelf, ofschoon door het geloof in de gemeenschap met Jezus staande als de weg, de waarheid en het leven, en door Hem bekeerd en aanvankelijk geheiligd, zijn nog niet van de volmaaktheid; hun geloof is nog zwak en zij leven niet de volkomen geloofsnatuur van God. Zij hebben hier den strijd voort tegen de Satan, de wereld en het vlees; zij zijn nog onderworpen aan velerlei soort van zonden en kruizen en hebben den laatsten vijand, den dood, niet overwonnen. Hoe dringend is dan hun behoefte aan troost! Deze behoefte vinden zij hier vermoedelijk in dit antwoord des Heeren. Immensely hier leert men dat Jezus hun Heer hun voorgang naar zijn Vaders huis, en voor hen den weg derwaarts baand; dat de Here daar hun plaats bereid, en hen daarheen zal brengen, op dat zij daar bij Hem zijn; dat Hij als de waarheid, hen op dien weg zal onderwijzen, raad geven en leiden; en het leven, het geestelijke leven in trouw hart en leven, tot een onderpand van het kennelebe leven in het huis van Gods Vader. Tolktaan een ongelijk speelt. 6 Hoe dterba^r is dan dit antwoord des Heeren Toor v kinderen Gods, terwql gi) nog nitwoont ran den Heere« Gq beboeft niet te trenren als degenen , die geene hoop bebbeut boe soiartelj)k en donker ook Goda wegen met n aqn; b^ diep ook de kracbt der verdor- Tenlieid n soms aederdrnkt ; boe bedraevend bet gemia van ttwen Heer n s^; boe lang n de reis ralle door bet land nwer Treemdeliagsehap ; uw troost aij : daar komi een einde aan nw ieven op aarde , bet eiade Tan uw päd aal beerlijk en aalig aqn ; de Heere wacbt n aan bet «inde yan betielve; Hij aal nw sterfbed met aijne hei- lige Engelen onzigtbaar omri^gen » en bij den laatsten saik awen geest brengen in bet haia aijns Vaders. Amsk« Njzjkg Ps. JJ8:JJ. Digitized by VjOOQIC Digitized by VjOOQ IC «ET GÜTUIGfiniS TAN D£N GEEST. *«^i/ ^^cf mij ivCeV ge^^enschle ziclepreugd.» — bad de maR naar Gods harte, itä diicp^n val, toeii , «it zijneA ddodeti}kcn shihner opgewaakt , tot zieh Itch was i^komcn. _ Zoo mag hij g^ebeden hcbben « ens ah zijne gemocdsiust g<istomd was cn hij louwe recf ovcr V€4b«rgi<ig yan 's Heeren a:ingezigl. « Jil g€ef mij weer gewenschte ziele /rcuqd.vi — Zo© ft nog steeds ieder kind van God te bidden, dat licht vaH Gods viiendt^lijlc aanscliijn mist, en somber treiirig ziJB piad bewandelt. "Nil ja wäre zulegich ist eine gewünschte Sache," wünscht Chef begeistert von die, ze eine Mal hat. "Menschen! Wiens Geist verhängt ist in Gott, was größer, was edler verlangen. Der Richtige begehrt die Dichter ze von den Hohen, und hat es nicht zu verfehlens. Der Allerhöchste, die ihn zum Ruhm führte, verhörte und unterstützte, hat auch den Ebenbild seines Anblickes nicht abgewiesen! Da dann Kaukasus David welgeruhe war, dann sich vergnügte in seinen getronnenen und mitleidigen Stimmung. Zu auch die Seele, die nicht ihre Befürchtungen und Angst gerecht, war frei und ruhig mag die Atmung halten. Zu der Seele, die, lang misschulig, nur wenig Hoffnung hatte, zu Jahr. Augustus No. 2. Digitale Bibliothek. Geestelijk woord: "Deze wereld is niet mijn." De kinderen van God zijn niet hier, dat wij kinderen van God zijn! Dubbel onze aller aandacht waardig! Komt, laat ons in de plaats waar we echt achten te verdwijnen, wat de Apostel zei. De man van God is bezig geweest met de onverbeterlijkheid van de vroomheid der gelovigen te verlossen onverschil van de werelddeugd en vrijmaken van de wet der zonde. Hij ging voort, de dienaar van Guntius, met de gelovige Romeinen te vermaken, dat ze toch voortaan, als zijnde zo hoog beweldadigd, naar den Geest wilden wandelen, niet naar het zondige leven. Hij bedacht zich, ten einde deze opwekking te versterken, te sterkere klem te verschaften, van verschillende drangredes, in het 6e van vele, de Geestelijke karaktertrek datzelfde eigenaar van geestelijke gezindheden moet, in opstanding aan den vleeschen mensch; die vleeselijke gezind is, in vs. 6 en 7; van het droevige gevolg van een vleeselijk leven, dat volgens vs. 8 God niet behaagt. Hierop komt de Apostel nogmaals in het 12e en 13e van toon aan, dat gelovigen schulden aan God, Schuldenaars? Ja! Wie niet? Niet de vleeselijke, om naar de vleeselijke te leven. Die naar de vleeselijke leeft, sterft. Maar schuldenaars zijn zet aan de Geest, om door de Geest de werkingen des lichaams te doden en te leven. Dit dringt de Apostel opnieuw aan in vs. 14 en 15, bewerkt, dat die hieraan beantwoorden, het ware moreel dragen van hun Goddelijke Kinderlijkheid, nadat de Geest, die in hen is, de dienstbaarheid is, geen kerkelijke geest, dit is angst voor God, maar een Geest der vreugd, tot Kinderen, door welken ze vrijmaken tot Zegen, Vader! zeggen. Hoewel Ken zondaar God zijn Vader noemde, dat is dat ongekonden roekeloosheid zijn, die alle palen te buiten treedt? De Apostel lost deze bedenking op in onzen tekst: "Gelul, gezegd met onzen geest, dat mijn kinderen God zijn." Zeker, getuigt de Geest zelf het, dat als kinderen zijn, dan mogen zij ook tot God als tot hun Vader aan met kinderlijke eerbiedigheid. Maar die kinderlijke betrekking, waarin zij van een vader staan, vermag hun naar de vleesche te leven en brengt hen krachtig, om door de Geest hun zonden te boeten. Datzelfde Geest getuigt met onzen geest, dat wij kinderen van God zijn, zegt de Apostel. De vader van God zegt dit niet goed en met vrees voor de kinderen van God, waarvoor hij zo zorg heeft, dat zij als kinderen van God leven en niet, zoals de wereld kinderen van God noemt, maar als kinderen van God. Daar God de algemene natuur-vader van zijn zoon is, is het lievelingsstuk der wereld nu geruimen tijd geweest, is goddeloos en gevaarlijk beide. Goddeloos, omdat het de duidelijke leer des Bijbels tegenspreekt; en omdat het mede bewijs levert van de hoogmoed van onze natuur, die zich niet vernedert en in de lucht nog vallen zal zeggen: "Wij zijn kinderen van God." En omdat het God verlaagt tot de diepste laagte van een onnoozel wezen, dat ook de gruwelijkste onrechtvaardigheid nog goed zal vinden. bi wij hinderen Gods zicht. Daar moet duidelijk zijn, dat goddelijk in ons daags hebben, zullen we volgens dit besluit genomen kunnen worden. En dit noemt de tekst, getekend visioen van God en Geest met onze geest, wie is die zefde Geest? De Geest, die de apostel in de leer van de aanneming van kinderen, in 1 Tessalonicenzen 14, verkondigt, als den Geest van God, in ons. Als den Geest van diegenen die Jezus uit de dood hebben opgewekt, door waarheid maken, leren gemaakt, ook ons. Dezelfde ins, die elders heet de Heilige Geest, de aanbiddingsgeest der persoon in het eenvoudig eenvoudig wezen van God. Maar daar is nog een andere geest, de geest der gelovigen, daarom onze geest genoemd, in het woord. Het is het herhoren, het samenvoegen in hen, tweerspraken geheeten, inwendige mens, nieuwe mens, dezelfde beginseis, waarvan getuigd wordt, dat het leeg, het verlangen begeert. Met deze geest der gelovigen, na geloof de Heilige Geest. Getuigen is verklaren, verspreiding geven aan eenig waarheid. Het zijn niet alleen menschen, die groepen worden om te getuigen, maar de die God loopt. Digitale bron van de Nederlandse uitgave van 1858. "Hij wordt gesteld met onzen geest." Dit met betrekking tot het Griekse woord voor "gehoor" vastgebeeld, zodat het een samengesteld werkwoord is. Met deze geest zouden wij zeggen, (1) Het woord "geest" heeft een geheel anders betekenis, maar staat in de derde naamval, die het werkwoord leidt, zodat ge, volstrekt letterlijk vertaald, zou moeten lezen: "Hij, (de Heilige Geest) is gesteld met ons geest." Met deze woorden, wil de Apostel ons doen voelen dat de Geest Gods de gelovigen zoodanig beïnvloedt, geeft, dat onder zijn invloed ondervinding en leiding tot geest aangaande baan aanneming tot kinderen geven, twijfel meer voedt, indien toch het geloof van de Heilige Geest niet voorafgaat aan het geloof van de gelovige, zon dan hun geloof van zelf niet verschaffen. (2) Op deze wijze dan is gesteld de Heilige Geest met banen geest, dat zij andere Gods zoon. Dit gewichtige stuk van de Apostel willen wij, naar aanleiding hiervan, in de tweede plaats, opzettelijk het getuigenis van den Geest Gods in nader overdenkingen herhalen. Getuigen de Geest, tuide onder ons! Wij overdenken de natuur van dit getuigenis, de verschillen tussen de verschillende getuigenissen, het niet altijd hebben van een vaste mening, maar de noodzaak om ons te vertrouwen op de Geest, die ons leidt en licht geeft in onze twijfelachtige situaties. Digitale verkoop van de hoge noodzakelijkheid en klangkwaliteit De natuur van de goddelijke wetten allereerst wat en hoe het geïnterpreteerd is, het getuigenis des Heiligen Geestes, waaraan wij hier spreken Het heeft niet zo, willen wij met een enkel woord voorafgaand hebben. Het getuigenis des Heiligen Geestes is niet een eenvoudige, onmiddellijke uit de herinnering tot afgestorte, die mij hoorbaar toeroept: "gij zijt een zoon van God." Het bevat God niet meer, ziehier een onderbrandleiding tot openbaringen, nadat Hij in zijn Woord tot gesprek komt door zijn eigen Zoon niet minder, dan door de Apostelen en Profeten. Het getuigenis des Heiligen Geestes heeft ook niets gemeen met het gevoelen der menschen, die de bedriegerijen van den Duivel of van hun eigen duistere stemming voor aanblazingen houden van den Heiligen Geest en Schrift voor een doode letter, aan idioten gegeven, maar onbegrijpelijk voor volwassenen. Het getuigenis des Heiligen Geestes is in feite ook het Woord, zooals het spreekt tot alle menschen, die het lezen. Het spreekt en doet in alles de waarheid in, maar hoeveel, die het niet verstaan, of niet geloven, tenzij de Geest God het hun verstaan of geloof doet. Waar mag het getuigenis des Heiligen Geest dan zijn? Het is een verklaring aan den Heiligen Geest door het Woord aan ons gemoed, die wij hinderen God zoon met dien gevolg, dat wij er van verzekerd houden. En nu de blangelijke vraag: hoe de Heilige Geest verklaart en hiervan verzekert? Hoe verklaart en verzekert de Heilige Geest den geboorne tijd zijn kindschap? Hij doet het door het Woord, Jaar. Augustinus, No. 4. Digitale variant. Aan woord; het beschreven Woord, dat hier voor ons ligt, het Woord, door Hendrik zien ingegeven. Maar hoe doet hij dat? Sielt, dan Voor een en wederzijdere mensch, die twijfelt omtrent zijn begenadiging en kindschap, die twijfels in zijn beroerten, die smacht naar verklaring. Die mensch leest, hoort of overdenkt Gods Woord. Zijn ziel er niet, dat God zelf de woorden uitgedrukt heeft? Hij vindt diezelfde treffende gehandhaafd in de overgeleverde tekst van het Woord Gods, en voor onze eeuwige vreude te voldoen aan het recht. "Maar," vraagt terstond een twijfelmoedig hart, "hoe weet ik dat ik een voorwerp van die liefde ben? Is dat niet des te meer gekomen om de twijfelmoedige te verjagen, dan dat hij de Heilige Geest inwendig in het hart ontvangt, dat God in Christus hem liefheeft, zodat zijn twijfelingen stammen opgeheven en hij zich op Gods trouw voor tijd en eeuwigheid verlaat. Sfelt n nogmaaU een wedergeboren mensch voor, vol twijfelingen «n vreezen , maar naar verzekering sraach« tende. Hij bepetnst de groote en dierbare beloften« Hij Staat verwonderd, maar dürft niet gelooven, dat iine toezcgging voor hem is. Ze zijn hem te groot, alsof miridercn facm redden konden. Hij zelf is zoo onwaar* dig, alsof het heil voor waardigen in zieh zelven was wcggclc^d. Hij fdnrft inzondevheid* niet gelooven de IieloHc der aanncmin.^ tot kinderen. Maar de Geest be« hoeff hem slecfats inzicn in het gcbeel vrije van de ge« nailc tc gcven > zoodat zijn werkheilig beginsel zwicfat « cn hem daarbij tc bctnigen: « God wil uw Vader zijn|)> 6 dan aanhidt hij, en roept uit: «cAbba» Vader! zie daar Uw kind.» Stclt u t\o^ ccnmaal een waarlijk wedergcboren mensch voor, vol behommcring omtrent zijn eenwig belang. Digitized by VJOOQlC \ 43 nit«ead£ en veilaogoade aaar tasU De keiuDcrken der senade , in hei Woord voorhanden , können heoa o&der tie aandacht. Wf vraagt zieh iselvea« of &e in hcm ge- Taadea worden? Hq drukt op het kenmerk van kiad- schap in bet.tekst-kapittel genoemd « azoo velen als er J^ordtn Geest Gads geleid worden 9 die zijn kinderen Goäs.9 H^ keert er mede tot z^u bart, hi) vergelijktt ea irat vindt h^ ? Ach ! coo groote osgelijkvormlgheid , hihjf reel Kgter xqu durven ataande houden, dat heoi bet kenmerk ontbreekt« daa te gelooren, dat faij het IkzIL Daar komt de Geeat • verlichlende zijn 00g ; bij weet de dingen« die bem van God geschonken zqn, aaar oek« dat .een kind des'toorns een kind van God geworden is. Op deze of aangetike wijze verzekerde de Geest de gelovige van zijn kindschap. Maar de Geest is niet gebonden. Hij doet en werkt, zoals het hem bevalt. Het is meestal gebeurd, dat Hij een ziel uit barre angsten en benauwdheden opbeurde, zodat haar dermate met zijn wellust te voorkomen en te vervallen in de vreudelingen der Goddelijke liefde, zodat in het hart niet te sterven, de liefelijkste vertroostingen zo mild te genieten, te gunstigen, dat de krachtigste verzekeringen de plaats innamen van allerlei bedenkelijke gevoelens en der diepe moedeloosheid. In zulke zielen getuikt de Heilige Geest in die zware tijden zo veeldeels van haar Goddelijk kindschap, dat hun vrede, banne vrede, banne liefde door de Heilige Geest, aan hun vader, ja gelijktijdig getuigenis gaven aan het kind: "Ik ben uw kind; God is mijn vader." Zie daar, eens aanhangend de naluur van dit geloof. Digitale uitgave van de Geschriften van de Geestelijke Orde der Dominicanen te Utrecht, 1877. Het Book. De waarheid van het getuigenis, waarvoor? Waarom zand bet onttient waarachtigheid, gelijk alle andere waarheden waar zijn? Wordt van zoveel vonden bespot, en vast van zovele beste christenen wordt het legendarisch gesproken. Maar dat men bespot wordt, doet niemand, bewijst eerder voor dan tegen de vraagheid. Men ziet geen kans, om het oppervlakkige, veel minder grandioos, te weerleggen, en toch zie ik vijandschap niet, gevangen willen geven, neemt men intuïtief tot spot, de toegevingen. Maar gij noemt beste christenen, die het weerzpreken. Ik bid jullie, laat dat beste vocht af. Ik hoor het in waarheid voor niet-gedoopte, die niets van het wezenlijke christendom trekken, noch van de leer, noch van de praktijk. Ze zijn gedoopt, roep ik bloot noodzakelijke bandelingen zullen toch weten dat ware christenen niet mogen? Ze zijn misschien kerksch en weten wel te leven. - Maar is de man, die eens in de kerk komt, en zich op wellevendheid toegelegd heeft, daarom al een beste christen? Wat gaat dat dan onderhouden, van die lieden aan, al was ook hun getal als het zand aan de zee? Maar men spot en wedersprekt dan toch? Is het misschien een ongerijmdheid in zichzelf, dat Gods Geest mee getucht aan onze geest, dat wij hinderen Gods zijn? Zo ja, dan moet men kunnen bewijzen, dat er in het geheel geen Heilige Geest is, dat indien er is, dat Hij noch werken noch getuigen kan; of eindelijk, dat alle werking van de Heilige Geest op andere geesten onder de onmogelijkheden behoort. Maar indien men deze drie dingen niet kan bewijzen, kan men gaandeweg en schaamtegevoelens, dat men zaken tegenspreekt, daar men letterlijk geen verstand van heeft, en laat men zich eerst beter ontkrachten. Maar, bij is schrijvend strijdig met de Bijbel, of zeg je, nee, hier geldt de gezonde uitlegging van de Bijbel, dat men, in het licht van de Geest van God, met onze geest ten voet aanvaardt. Dat ook wel niet, geloof ik. Wat, vooroverst, de tekst is een Bijbeltekst, niet alleen, maar ook een Apostolisch Woord, een woord over geloof, vertroosting en opwekking, toegebracht, de Bijbel-les. En staat er niet duidelijk: "dezelfde Geest leidt met onze Geest", dat wij kinderen van God zijn? Maar de uitlegging? De uitleggen is niet een anderen weg aan de woorden hechten dan die ze natuurlijk behoren; uitleggen en verdraaien zijn twee verschillende dingen; een uitlegging moet de eenvoudigheid en de natuurlijkheid van de woorden blootleggen. Een uitlegging, die gezond zal kunnen zijn, hier lezen, zal niet, evenzeer als de woorden der Schrift, een tegenstelling van de Heilige Geest spreken. Een wat getuigt. Hij geniet. Gelukkig het waar is, dat Hooggetegen, aan waar is ook hij getuigt. Hij getuigt en verzekert de geloovigen, dat ze kinderen Gods zijn. Indien hij dit de ongelovigen en onzekeren betreffende, zodanig getuigenis niet waar is, Haar Hoogte betrekt het de geloovigen, en die zullen om Christus willen om kinderen Gods geworden. God zelf heeft haar geproefd kindschap beloofd: "Ik zal u om nemen en ik zal u tot een vader zijn, en gij zult Mijn kinderen zijn." En dan Jobelvts deelte te die oorzaak uit: "Ziet, hoe grote liefde ons de Vader gegeven heeft, namelijk, dat wij kinderen Gods genoemd worden." Haar zou de waarheid van dit getuigenis veel beter worden gewaar, wanneer het werkelijk ondervonden is. Met andere woorden: zijn er gelovigen, die genoegzaam bewijzen kunnen geven, dat Gods Geest hen van hun kindschap heeft vergeven? Digitale herdruk door VjOOQ IC 48 Dat de getuigenis blijft, dat bekrachtigde Christenen, die waarlijk zich tellen veroordelen en alleen op het tien, in aan dit inwendige verzekering missen, zal de genade hebben? Nee, dat volgt er geen suls uit. Zij missen ook deze inwendige verzekering niet te eenmaal; maar in werkelijkheid werkt in hen samen, waardoor zij zich niet wel onderscheiden, en dus ook niet vrijmoedig God hun Vader noemen kunnen. Maar, dit mag uit ons gezegde te berekenen als gevolg worden afgeleid, dat een ieder wedergeborene naar sterker verzekering heeft te staan, dat bij door het getuigenis des Heiligen Geestes aan zijnen geest vrijmoedig zeggen kan: "Ik ben een kind van God!" In werkelijkheid kan een gelovige geen te sterke gezetheid gevoelen op het getuigen van den Geest Gods, want gelijk het aardse is, zo ook belangrijk is het menselijk hart en lichaam. Komt, dit weer de vervolgend, ten vierde, overdenk ik het getuigenis van den Heiligen Geest als belangrijk om de Persoon, die getuigt; niet alleen zozeer, omdat Hij een getuige is, maar omdat Hij, getuigende met onzen geest, zeker in ons hart heeft genomen, om het eeuwig tot zijn woning te af te zonderen, en toe te bereiden voor de hemel. Welke verwaardiging voor den armen zondaar, den Heiligen Geest te zien te hebben, zijn Tempel te zijn. Een woning des Davids is geworden een woning Gods! Ik noem het genegenheid voor den Heiligen Geest belangrijk om het genegenheid zelf. 'tis voorwaar geen gelegen zaak, een kind Gods te zijn, en daarvan zekerheid te ontvangen. David mag te recht zeggen tot de geamden Sadis, die hem zochten: "Is dat niet in mij ogen, des Konings schoonzoan?" Dat is de vraag, waarom ik een arm en verachtvoll man ben? Maar hoe onvergankelijk dat ook is, het is niet van grooter belang niet, God zijn Vader te zijn, en al de Toorregte daarbij Goddelijk kind genoemd, zodat zij de verbondenheid met God niet mogen vergeten. Belangrijk is het genegenheid voor den Heiligen Geest, dat vooral om de kwetsbaarheid. Het is niet alleen maar eenmaal, dat Hij gevangen om het daarna moet weer doen; maar Hij heeft zíñe stem inwendig telkens weer laten horen, opdat de gelovige niet vergeten wiste, hoe verzekerd hij was van de belanging, vissen in den Heere en tusschen hem; maar opdat hij het ook bedenkt, dat de Vaderboegste in genade aan hem denkt. Zo is dan het geestelijk getal van den Geest Gods ook belangrijk, om zijn rijke en gewenste vruchten te oogsten. Hoe ontkomt de ziel aan de barbare twijfelingen en de troostende gedachten allengs? Hoe breekt het door, dat de vreugde des Heren de ziel sterk wordt en dat de droefheid wordt vermenigvuldigd? Het geeft vele moedigheid tot de Heere en voor de mensheid. Het doet roemen in de verdrukking en in droefheid verbleek zijn. En, wat niet het minst geacht moet worden, de Christen, die meer verzekeringen aan zijn hart heeft, meer instellingen bij zich heeft tot de dood van de werkingen van het lichaam, om God alleen en geheel te leven! Wij mogen het getal van het Heilige Geest overdenken. Maar wat is een bloedverwant ook al de dierbaarste waarheid? De beschouwing is van onmisbare grondslag, maar gelijk de grondslag onmisbaar is voor het gebouw, zo is de beschouwing niet voor het gebouw. Doch gelijk de grondslag op zichzelf niets is, zo ook is de beschouwing niet op zichzelf staan, maar stelt ze de aanleg voor de ontdekking van de waarheid. Het is daarom dat ik eenige toepasselijke aanmerkingen tot een hartelijk koselijk woord wil zeggen. In de Bijbel, die het voorbeeld is voor iedereen, leert het: als wie meer dan bloot ziel-menschelijk ondervindt het, zo waar is de verlichting des verstandes, daar woedt het geestelijk en wordt het bevestigd, niet alleen dat de geest op de geest werkt maar ook dat de hogere Geest, dat de eeuwige Geest God, tot de geesten van mensen spreekt, en hoort van die dierbare heilvolle waarheid verzekeringen te geven. Zelfs iemand in de rijkste maatschappij, in de meest voorkomende situaties, het dividend wederspreken? Ach! Onverstand, slechts zou hem verleiden! Of iedereen geeft onverstand, zijn boos ongelovig hart en het doen! Jezus denkt heel goed, Ja! Jezus denkt heel goed, om dat de overwegend stof van hooggevoelige geaardheid is, en de wederspraak zelf zo ligt tot een kwaad leidt, waarvan de gezegende Heere Jezus gezegd heeft, dat het niet vergeven wordt. Het bloed des Kindeleijk reinigt van alle zonden, een zachte troostder, daarvan reinigt het niet! Maar in de lastering des Heiligen Geest, "Alle zonde," zei Jezus, "en lastering aan de menselijke vergeven wordt; maar de lastering tegen de Geest zal de mensen niet vergeven worden. En zo wie één woord, zei Hij, "gesproken zal hebben tegen de Zoon des Menschen, dat zal hij herbar vergeven worden; maar wie tegen de Heilige Geest zal gesproken hebben, dat zal hem niet vergeven worden, noch in deze eeuw, noch in de komende." Tot dit onvergeeflijk, de vierde trederspraak van de geest, tot verhoor dig en voorzichtig bekeken, en daarom, men hebbe medelijden met de civilie zorgen die wederspraak, nee, geen woorden. Hoog, het te wederspreken is met genoegzame, die ik u verkondigde, moet barstelijk gesprekken en onderscheid werder, daar zoon van de wet, die wet spreken. Ik bedoof ik voordeel, die, van uw soort voor gemak, van door opvoeding, de waarheid waartoe ik volgens ook zelfs voor de rechtvaardigheid, was het noodlot, zonder meer de spreker, gehoorde, vertrouwd te worden, en dat om met ben zwaar aan zonde en wereld blijven vaak gebroken. ML V! Gij, doci wel, d^t geniet vrede spreekt, eëstert, na de gebeit niet meer noodig dat dit, om te zeggen, toe prijs van Gods heerlijkheid, "en begvoordes recht te doen, die van koning adrenaline Gods de zaak maakt op uwe bootstoom gemak aanspreak op de loesten onmogelijk van onze gehele hart eene toestemming te die, van onze eigen ervaring beriept. Zodat de directe ondervinding van dat getargete des Geestes aan onze geest zorgt, zaligmakend geloof, geen gevoel der aanvallende tot kinderen, ren geen vernieuwing des harten tot een duidelijke vreze. Zonder de directe ondervinding van het getargete des Geestes, geen heiligheid! Verwondert u niet, want hoe zond het gebeurde, dat kind van God zijn, zoolang de Geest het niet zegt. Op zulke getargete alleen valt hier te wachten, want Hij alleen weet, wie Hij bevat, wedergeboren, en met het geboort hergiftigd, tot de leeftijd der kinderen van God te verheven. Het komt hier dan aan op de eigen ondervinding. Gelijk iemand ondervindt, moet, dat het woord God de waarheid zegt, dat alle boosheid niet het hart des menschen voortkomt, en dat waar het zegt, dat Jezus Christus in de wereld gekomen is, om zulvere salig te maken, alsof moet hij de ondervinding hebben van het getuigenis des Heiligen Geestes. Die het niet ondervonden heeft, keert dan niet door, maar laat dan zijn stand overtuigen. Niet te wederspreken is ongenoegzaam, maar gevaarvol is het, zich op te dringen wat men niet kent. Flelaasi die hét doet, bedrieggt jammerlijk ziel ven; hij bedrieggt ziel niet in eenzaam zaak van onvergeschikt belang, maar van het hoogste belang, die in onvrijwillig verband staat met zijn behoudenis. Gij dan, die niet bevindelijk weet van het getuigenis des Heiligen Geestens daarvan geen rechtvaardigheid kunnen, laat uw eigen hart u niet verleiden. Of heeft u niet het geschrift, het getuigenis des Heiligen Geestes waarlijk gehoord en verstaan? Maar dan weet gij noodzakelijk van de noodzakelijkheid, van het noodlottig niet alleen, maar van het uit niets naar den Heeten Jezus en van vlugtende tot Hem, van een blijvend in de hemel, waarvan in het leven van ons kapitaal sprake is, een van de wetten des Geestes des levens in de hemel, Jezus en van een inwonend van den Geest Gods in u, waarvoor ge Christus toekomt, volgens het 2e en 9e van ons tekstuele wetten. Weet gij daar niet van? En gij zoudt meenen dat het getuigenis des Heiligen Geestes verstaan te hebben? Ei, laat u overtuigen. Want die overtuigd wordt via het geschrift, terwijl het de genade-tijd nog is, kan het nog niet genezen, hij mist nog verkrijgen, gelijk het geschreven staat: "die dorst heeft komme, en die wil, neme de water van het leven om niet!" "Ik beschrijf aan de dwaas maar in de glijmiddelen Hadden zij in tijds naar goed raad geluisterd, zij hadden niet noodig gehad olie te gaan kopen. Gods Geest geeft uiting niet aan alle geloovigen, dat ze kinderen van God zijn. Maar niet alle geloovigen zijn even bevestigd in het geloof. De Schrift spreekt van zowel vertrouwen als twijfel, van kieken-boomen der gerechtigheid, niet alleen van groot, maar ook van klein en zwak geloof. Bovendelings, die van de Heilige Schrift vijf falende geesten gaf, heeft die ook die er slechts twee van ontvangen. De laatselijker hebben getuigenis des Heiligen Geestes zoowel als de eersten, maar ze weten het niet zoveel te onderscheiden. Wolken van twijfel beweekelen telkens hunnen hemel, en stormen van twijfel jagen hun verzoening aan, of zij vermoeden iets betere komend, waar hemel en aarde van bewogen worden, en de stem des Geestes, die door het Woord tot hen spreekt, nemen zij minder ter harte. U hebt klaar onderscheid nodig, en ook verwachten strekken ziet u sterk daarheen. Waarom? Wie zegt waarom? Dit verwachtingen moet het bewijzen, dat u leeft, dat de Geest meeleeft, dat de Geest in u is. Een vader verlangt jongens, een jongeling een vader te worden; 't zou ongepast zijn. Maar, hoe kunnen wij vasthouden aan de troost, dat God is, dat Hij alles in al zijn werken doet en dat van ons pogingen genereert verwachting is. Maar, laat ons ook vasthouden, dat God werkt, dat Hij werk wil, door Zijn Woord; door dat Woord, dat aandacht geeft aan de meest noodlottige van de kinderen van God. Dit zijn de woorden die op ons ook gebieden, te geloven, dat God de Vader wil van arme zorgen, als een vader van arme kinderen, en dat al onze bidden in hoorbaarheid voor zijn ogen voortgaan onwaardig zijn, ja en Amen zullen zij, Hem tot heiligheid. Die, biddend om den inbeelding des Heiligen Geests, aan dat Woord houdt, als een getrouw en geloofwaardig Woord, die zal eensmaal de stroom des Geestes in zijn binnenste duidelijk verhoogd zien, weet dat een hevig verbond, dat hij eensmaal de leidsman is van God, Het zal dieen benimmend van God Woord en Geest terzijde staan, als eensmaal de jongen Jozef, die bij de eerste, vreede en derde roepingen, werd de steun des Heeren toegewijd, maarten verdedigden, male groepen zijn, op het onderricht van Elohim, zei Hij: Spreek, Heer! Wat hoort u, Kable? Natuurlijk! Digitized by VJOOQIC -55 Wittem geloven, in een ironische situatie, Tot de tegenstelling van verlies. De Geest der aanvaarding leidt tot verhevenheid, en gij nog dieter verloren gaan, die verliesprikkeling. Be Geest der aanvaarding is de beginpunt, aanvaarden en verliezen, worden in een toekomst; maar lig hierzien in een Terheven, en gij nog die verloren gaan, de Geest leidt tot verhevenheid, om beter te kunnen zien, te kunnen doen, wat gekozen is. Hij, wat getild is, eerzijnd dat hij daadwerkelijk een tussenpersoon is geworden. Wanneer een noodlottige de aarde ziek, lot aangetrokken, dan een leven, wees en keer tot de nabije aanbeter, dat hun vader van alle voorzichtigheid groot afvallen; maar dat, onbegrijpelijk veel groter is, in het lot, dat de Geest leidt tot verhevenheid, God! Daarom raep de Apostel Jakobus aan, in verachting: "Ziet, de grote reus, de Vader geven, dat wij aanvaarden: leids, gezaaid worden in. Maar wat is dat, ook ziet dat Goddelijk aanvaarden verboden is. Daarom volgt er van deze tekst woord: In een mensenkind worden we ook erfgenamen van Gods rijk en te delen erfgenamen van de Christus. En van deze dingen leert de Geest, die schetst, getild, een maan om beter te zien, te kunnen doen, wat op aarde; maar telkenis zal Hij op een mensenweg geven, dat een geest, opdat we kunnen zien, wat een groter verlies hebben, mochten verliezen, verliezen van zijn aanvaarden, om met vrijmoedigheid telken lot God alle macht te gaan, een in Bijbel, een in eigen kracht aanvaarden, tegen de verliezen in uws ligekaakras te dooden. Wat is groote waarde, aan de depp waardige Ter keerlijkt, in dien dit ket niet is? Groepen van aan aa, om dit onbepaalbaar voorwerp aan een prijs te stellen. Komt, dat ik aan kunstenaars vraag, hoe ge van de een uw waarschatting hebt te doen zien. Ge komt er van te doen blijk, door den... Digitized by VjOOQ IC 66 In de taal wonen; vijf andere talen; Meer vervelen zich te merken als tempeleten aan den Heiligen Geest, die graag voorbedachtelijk door ons verontreinigd moogt verontreinigen, en door oorsprong met David te bidden, dat de Heer zijn Heiligen-Geest van een neiging. Door de Geest in u laten werken, en Herinner door uw zachtmoedigheid, door overtoestemming, door zieleopgewandelingen niet te beletten. Door de verzoeking ten strijd, in vechting en overwinning zijne inwoning niet alleen niet te lijken, maar Herinner te smeek dat Hij zijn getalmoedigheid aan ons geeft, om onze kwajemeeningen te vermengen, en opnieuw verscheren dat God in Geest uit zijn Vader is. Voorts door een kinderlijk bestaan en leven in het gemeen, opdat niet de geest van blind hart zich mee met het getalmoedigheid, dat de Geest geeft. Door eenvoudig de natuur van dit getalmoedig te ontwikkelen, opdat ze feit ontdekken tusschen hetgeen de Heilige Geest en een eigen geest, een geest der dwaling getuigt. Zoo mithi ge de vraagheid van dit getalmoedig, en de noodzakelijkheid, en de liefdevolle verbondend verkwikkende recht van de waarschatting van nu voorgelegd dan blijkt. Ge zit, dus doe de dode, wel den smaad der wereld niet ontsnapt, want de natuurlijke mens begrijpt de dingen die betreffend zijn; maar het hart ziet verblinden en niemand zal van uw blijdschap genieten. Geloofing te zamen, zijt gij kinderen van God, ingevuld met blijdschap, erfgenamen. Hebt uiteindelijk hartelijk lief. Laat het Woord van onze Heeren diep geschreven staan in uw harten: "hieraan zullen zij allen bekennen, dat gij mijn disciple bent, zo gij liefde hebt onder elke vorm." Aanvullend: Gebed des Heeren, ps. 1 en 2. DER GELOOFDE GEDICHTE TER ZUCHTWING. Voorheen, Ps. XLIII, 1. VOORSPRAAK. Helaas, ik hoor getoeverde stemmen, die gedoogen ongelogen ten hoogen toe staan om te klagen. Wie zal dat al doen? Deze aarde, is zij niet een dal van tranen? En de allerheiligste, zo lang zij hier leert, heeft maar een klein begin van gehoorzaamheid, die zich aan God schuldig is. Daarom booren zij zien, zien telkens bezoedeld door de zonde, die de rust van de ziel verbant; de gemeenschaps-oefening met God in Christus stoort; de zonde, om welke te boeten, Jezus Christus aan het hout des kruises moest sterven. Dat zij klagen! Haar voorwerp aan Hem, aan Wie men alles klagen kan; de man, die zie over klagers onverdoenlijk; aan God, die een Hoogepriester voordend, in Whose naam, en met beroep op Wie, men troosteloos moedig mag toegaan tot den troon der genade, om barmhartigheid te verkrijgen en genade te vinden, ten einde geholpen te worden. De Bijbel leert ons ontboezemingen te kennen, van welke zieh de gelovigen bij het neerzinken in hun hart. Toen den Heere, gaame bedienen. Eene der twaalf dienschij ik te deze met de fe overwegend. Mogt het ons ten zegen zij, Bidden wij. Tekst: Boekelijk 14. M. Dus indien de getoeggen gedurende de vijfing, zeventien spijkers zitten telkens in hunnen hart, als bewogen zieh hunnen lippen niet. Daar leven is, daar is beweging, en dag voor zeker is geen leven, vraag die zede niet bij talloze herhaling de innigste taal der ziele. Er is niemand in den hemel die hier niet heeft geleerd te roepen: Trek mij, wij zullen U naloopert. Een groot onderwerp derhalve, betreffende wij hier te behandelen. Och! dat ik mag spreken, gij wilt hooren met die verzoeking in het hart! Overwegen wij: I. Wijs volgens den tekst spreekt en tot wien gesproken wordt; II. De bede zelf; III. Hetgeen zij veronderstelt; IV. De noodzakelijkheid dier bede; V. Derzelver hoogste gevolg. VI. Slaken wij daarop de toepassing. Wie ^ireekt in den tek^t en tot wie» vrordt in ien^ ^yp^ gflsproken ? De bf antwoording dezer vraag ban^l af yan het oogpunt; w^aruit olq« dit Bijb^lboek be- Digitized by VpOOQ IC 6i idioflwf. & d|ii tr, di€ hetiselVr oHgiMhg dhrrem beoordfeeten^ H^ hei bqna «tt de ri^ der Heiliges ScbriF- ten weiiBcheB ait te tnonstcren« Tol^ mrlk eenfc onbi!- «haaadheid klital de boosheid der menseliefi / wanneer xfj toc^eeft flu den hoognoed des* baurteti ^ die ^ßich niA <mbael bet Keilige, }fl Ged tehrtn te' loocheaenl Of Ir de Goddd^kheid raa dit Boek niet erkeitd door de Jood- «che Kerk, aaa wie de woerden- Gods waren toerer- tioivfdr Hedt de Heere CsAMter baar, door ^cb« tdkens te ber<>epeii op de Scbrift^ de Scbrift gebeel , Biet boo^i|k beregrid? ^Mesi^ aietoe, dal teen Dlen^ die apFeekl , Dien God wil, datmeii'Eal boofen« niet- ▼erwevpt ! Anderetti weder bovden dit Boek Toor eene kleine Tenameling m eenige Kefde-KedereA^ waaria S^Loife de beminnelqkbeid eii aebeoabeid sijner Sula«- mi-n beziagl. Weder anderen Yoer etfn lied van boo^ geeslelijke-beleekenis,waarinCBRis»»'ah de Braid^om •preke^de mel aijne Bruid , de Kerk , de wäre gdoo« ifigcn, YoorkomI; een lied dila^, tot welk« tegle kennis Tanuoode is, die heilige rigling. der jßid, waardbor men met den Heere Jkzus de intugste gemeeneebap oe« fent, eenegemeenschafs-oefening onverkiaarbaar, voot den otiverlicbten en nataarl9keii' inenseh » dierbaar en. salig in derzelver genoegen, Toor, sniffl MHib des Remels Voor allen, die haar door genade gekend hebben Heil, laat alle gepreiederde geveelen, ik ben niet deze befiggenning, waaraan ik schaam me schaam, want ik ben geen meeningen, meer dan die barbaar, die Godvrezende zwijgen beïjdigen. Wan, rom in eenen raad, in welken anderen nevens niet ontaam, openlijk zelfs de grondslagen des Christendoms te loochenen Oordeel, gelieerde! Indien dit Boek slecht aan spreekt en handelt van de natuurlijke liefde, dan is onder boogere betekenis, gaat dan in hetzelfde betekenis doel der Heilige Schrift de Digitale door VJOOQIC 62 itgebracht in ziele niet in kolor? Bekijk dan het Boek met een waardige plaats in den bundel der Gevijstde Schriften? Zijn de uitdrukkingen, die in het bespreken worden, indicatief van toepasselijk worden dan op Christus en Zijne Bride, niet overdreven, bezielend, ja zelfs latente? Zon en ziele natuurlijk het idee, loegenzagen als wordt in dit lied bedoeld, een waardig patroon, ter Bevrijding zul je de gelovigen? Daarvoor bovenstaande is genoegzaam bewezen, dat dit Lied ten minsten twintig jaar na Salonys avondmaal is verschenen, laat me zo lang na mijn stilte der echtverbindtenis, nog een blijdschap verwachten? In de tekst, aan het boek wordt dit de liefde tot haar Bruidegom, Tot jeugd wordt dat om dit boek, zoals bijgaand wordt, beter Hoogelijk genoemd, of gelijk wij oorspronkelijk lezen in een lied der liefde, in een boodschap voortreffelijk, een uitstekende boodschap van alle anderen. De aanbeveling, groot dezelfde gehele inboedel, is boven verbevalen. Hij kust mijn lippen met de kussen van zijn mond. Hij beloont mij op de tevredenste en innigste wijze zijn liefde, want Uw uiterste liefde, (het woord liefde staat oorspronkelijk in het meervoudde), is beter dan wijn, onberekenbaar meer verrukkend en vervrijdend: Uw genade zijn voor mij totaal. Mijn Uw genade-gaven verkwikken en verblinden. 