title: Eerkroon op de hoofden der doorluchtige staetsmannen, burgervaderen, zeehelden, en andere personaedjen ... vaderlandsche dichtstukken
creator: Blussé, Pieter | Adams, John, 1735-1826, former owner. BRL | John Adams Library (Boston Public Library) BRL
text: Dun dat hij , door zijn' val , zieh eeuwig vindc verfteeken , Om zieh van 'c roofgedierc' des Oceaans te wreeken. De blijde Zegepraal befGhouwc 's lands Heldenvolk, En 'c bloedig zeegevechtj uit haare zegewolk. De weifflende oorlogskans doet haar in twijfel crekken , Of de eerlainier den Brit of Batavier zal dekken. Aan beiden toont haar band den frisfchen lauwerhoed; En die ftrekt beider harte een nieuwe fpoor tot moed. i Hoe vindc zieh Parker in zijne ijdle hoop bedroogen t Hij ftelde zieh een lot als Fieldings vloot voor oogen. Hij dwaalc. — 0ns volk, getrouw aan bondgenooc en eed, Schendt geen verdrag , een zij 'c die bondgenooc vergeet. Gij, England! hebt voor ons de vrije zee ontveiligd. Wij hebben uw verbond, zo lang gij 'c hieldt, geheiligd,. Doch daar gij dat verdrag aan flarden hebe gefcheurd , Heefc zieh 's lands oude moed manhaftig opgebeurd. Die leefc weer in ons hart, op 'c zien van uw banieren. Uw vijand is het kroosc der dappre Batavieren, Een volk, zo flout in krijg, als ftil en trouw in vre5, Gij deinsc ; — de lucht weergalmt van 'c vaderiandsch hoezee .' H3 h. liS 2EÖEZANG OP DE Ja, Helden! van dees' dag zal onze naneef fpreekeni Gij merkt dien met uw bloed , dat met geheele beeken In 'c water nederftroomt ; maar dit vergoten bloed Wordt, door de zegepraal, op 's vijands magt vergocd. Waczien v/ij ? . . Parker vlugt I — zou hij zijn vlugt ook veinzeh P De loosheid — neen ! de nood gebiedt hem aftedeinzen* Triumf! wij houden *t veld! al is 'er bloed gellort. De moed, der Vadren moed, fchoot echter niet te kort. Vloekwaardig Britsch gefpuis ! hebt gij uit ijzren raonden Geen kogels naar 's krijgswijs , maar glas ons toegezondcn Barbaaren! als gij zijt, gij zijt geen Chriscnen , neen! Gij kent geen' andren God , dan \ fnoodst belang alleen. De wond is heelbaar, die een kogel heefc gefchoocen : Maar neen! gij raoet den ramp des oorlogs nog vergrooten* Doch , Snoodaarts ! gij betoont in waarheid wie gij zijt , Geen beiden , ver van daar , neen , beulen in den flrijd. Nu weet gij dat ons lood een' Britfehen Dog kan kwetfen, En dat wij Helden zijn, fchoonwe als geen Britten zwecfen ; De vlugge kielen van ons dierbaar Vaderland,- Schoon kleen bij de uwen, zijn met wakker volk bemand« 'c Verlangend Nederland hoort pas de zege melden , Of dankt den Hemel, voor de zegepraal der Hjldcn. Met vreugd herdenken wij dien vreefelijken (lag ; Elk zcgent in zijn hart den glorierijken dag. Den VÄDERLANDSCHE ZEEHELDEN. Hp Den dag, waarop onze eer, begraaven in het duister, Op niciiw verrees en blonk mec zijn' alöuden iuister. Der Heiden dapperheid geefc ieder juichensftof : Hoe mild is aller tong in hunti* verdienden lof! Den grijsaarc rolc een traan van blijdfehap längs de kaakein; Hij voelt zijn kille hörst doof eedlen ijver blaaken : Een rei van vrouwen dankt den dappren oorlogsftoet: Ja, 't kind voelt reeds de kragt van 't echt Bacaaffche bloed. Komt, Helden! (lapt aan land. Treedt nader, Batavieren! Hier in dit Vadcrland zijn groene krijgslaurieren. De Vrijheid reikt ze u toe. De feheepskroon is bereid, En zal het teken zijn der oude dapperheid. De beitels zijn gefcherpt, om 't mariner uittehouwen, Waarin de naneef 'tbeeld des Krijgshelds zal aanfchouwen. Elk Krijgsman is een mensch, en llaat voor 't fterflotblooc- Maar fneeft hij in den ilrijd, verdienfte kcnt geen' dood: Hij blijft, eeuw in, eeuwuit, in 't he«rlijk manner pronkcn, Om 't dankbaar nagefiacht in gloriezuchc ce ontvonken. Matröos l zie 't achtbaar graf van Held de Rüyter aan : Dees man heefc, juist als gi], zijn' post te roer gedaan; En nu zegt elk verrukt: hier ligt de Ruyter onder, De Roem van Nederland en 't Zeeuwrche Watervvonder. De deugd verkreeg hier loon. Welaandan, Heldenfchaar f Vlieg uit den arm der rust in 't nijpend krijgsgcvaar ; H 4 Hier 120 ZEGEZANG P D E ENZ. Hier flaat de Trouw gereed , met vaderlandsch oncfermen g Om u, na uw' triumf» te ontvangen in haare armen: De wenden van den ftrijd verbinde zij zelf met vreugd ^ En acht ze als tekens vari Bataaffche heldendeugd; En hij , die in 't gevecht voor 't Väderland moesc fneevert $ Blijfc in 't erkennend hart der Patriotcen leeven. Men dank' den Opperheer, naasc Hern den HeldenÜoet; Die Neerlands Vrijheid (laaft in 'c Nederlandfche bloed. Voorts blijve God 's lands vlag van hoon enfmaadbevrijdeii, Voor haärdftede en altaaf , voor onze Vrijheid flrijden ; Zo zal ons rijk gewest , hoe kleen 't den Brieten fchijn' , De grootfte Koopvorftin der gatifche waereld zijn. HAERLEM, I78I. &, LOOSJE! TER TER GELEGENHEID VAN DEN ROEMRIJKEN ZEESLAG VAN E E N NEDERLANDSCH VLOOTDEEL, ONDER DEN SCHOUT BIJ NACHT Z O U T M A N^ tegenS ebne grooter magt van den ENGELSCHEN VICE-ADMIRAAL P A R K E R^ bP DEN Sden DER OOGSTMAANDE, 178?, Da aal nu , o zuivre Dankbaarheid ! Daal , uit het hoogfte koor' , in 'c hart van Batoos Neven I Leerelk, Wiens gloeijendoogthans vreugdetranenfchreitj Dees' juichtoon flaan : de Heer heefc ons dit heil bereidl Bedeel mijn zangeresf met vinding', vuur en leven; Ach ! wierd mijn geest door u ontvonkt , Mijn dichtkunst door iiw gunst belonkc ! Wat zou zij Gode een' geiir van reinen wierook wijden i Zij zong dees* dankbren vreugdetöon : Eer zij den Hemelvorst' I Hij heeft ons hülp geboon i Zip alverraogende arm hielp Nederland in 't Itrijden^ H 5 'cGaai 122 .TER GELEGENHEID VAN DENROEMRIJICEN ZEESLÄG^ 'c Gaat wel .... mijn jeugdig vuur ontgloeit ! Ik hoorden Christen reeds de Aartsgoedheidjuichendloven: Mijn luistread oor wordt aan dien fchellen galm geboeid, *t Gaat wel! mijn zangaer zweit : 'k voel dat mijn ijver groeicl Mijn vrolijk loflied klimm' tot in het hof der hoven ! Koom , help nie , o fchoone Poezij ! Maar geene lafFe vleijerij Doe mij voor 't fehepfel 'c eersc mijne offervlam ontßeken ? o Neen : Hij , die 'c heeläl regeert , Den Schepper zelf zij 'e hoogfte in mijn gezang geeerd. Maarzacht! deTuinmaagdwenktiMenhoor'diefchoone fpreken. Getrouwe Redder ! Neerlands Heer I Uw invloed doe mijn geest door lucht en wölken dringen ! Ik kniel ootmoedig voof uw' gloriezetel ncer, En roep : gij ftreedt voor ons ; niec ons , maär u zij de eer ! Dat we uw' gewijden lof met dänkbre lippen zingen, Gij fchonkt aän onzen Heldcnfloet Een leeuwenkrägc , een' leeuwenmoed 1 Uw godlijk albeftuur deed onze heilzon dagen ; • r' Gij , die den Oceäan omfpant , Gij overwont door uwe onöverwinbre band , En voerde ons in triumf op onzen zege wagen. Wat Ot^DEfe. DEN SCHÖirt B!j kACIlt ^ÖUTMAN. 12^ Wat was niijn ziel door angst bekneld, *roen Neerlands kleene viooc de ftevens zeewaards wendde I Dache ik aan 's vijands magt en zijn verwoed geweld , Ik beefde, en waande ons reeds geheel ter neer geveld; k Befchouwde , in \ naarst tafreel , 's lands onheil en eilende s Of peinsde ik op 't gevoelloos "hart Van Batoos kroost ^ dan drong de fmart De tränen uit mijn oog', längs mijn beftorven wangenl Doch toen, in 'c koramerlijkst gevaar, Deed mij, o blijde ftond! de heugchelijke maar Van *t heidenzeegevecht een' nieuwen troost erlangen* Tiiumf! God ftreed voor 'c Vaderland! Triumf, mijn Burger ! dank het eeuwige Alvermögen : Verhef de dadcn van zijn wonderdoende band' ; Blijf eindloos aan zijn' dienst, zijn' liefdedienst , verpänd; En help mij ijverig zijn' grooten naam verhoogen ! Zijn arm, zoo vreeslijk en gedacht, Sloeg onzen vijand op de vlugt, Hoe zeer de winden zelfs voor dien vermeetlen flreden, Trimnf! de fnoode roofzucht week I De trotfche hoogmoed viel ! de dwinglandij bezweck ! Wij wisflen vreugd voor fmerc, lofgalraen voor gebeden! 1^4 fER GELEGENHElD VAN DEN ROEMRIJKEN ZEESIäO^ Herdenk , daar gij die blijdfchap fmaakt , Hoe meenigwerf de Heer uw hoop heeft doen herleven , Hoe ons zijn rijke günst van kleen heefc gröot gemaakt » En hoe zijn liefde akoos onä Ne^rland heefc bewaakt, Zelfs dan, wanneer het fcheen den laatflen fnik te geven: Hij fchonk ons , in den bangflert nood' , Dikwerf het leven uic den dood'v Dit möet u ieder blad Van ons gefchichtboek melden t Sla de oogen öp de heldendaen^ Lees huhne onllerflijke eer in 's lands historieblaen , Maar denk 'er tevens bij : God vormde ons deze Heldene Volg 5 regtgeäarte Batavier ! Met kfijgstriumfgefchal , uw' Zoutmans gloriewagen ^ Dees Held herftelde de eer van uwe zeebanier' , En wist, met kloek beleid, Brittanjes oorlogsdier, Öoor Hollands kruit en lood , we6r in zijn nest ce jagen s Ik zelf druk , in mijn' vrijen Tuin' j. Laurieren op der Helden kruin ! Doch eerst wil mijne ziel den Allerhoogften eeren ^ 'k Zie Hern als overwinnaar aan : Zou't fchepfel voor zijn' Heer,'t gewrocht voor de Oorzaak gäan? © Neen ! zij roepen zelfs : God deed ons triumf^ren* Leer ONDER DEN SCHOUT BIJ NACHT ZOUTMAN. ^2$ Leer toch , verhengd Gemeenebest ! Met reine dankbaarheid voor zijne voecbank knielen : Zwaai hem uw' wierook toe, in uw befchermd gewese. De Heer zij uw begin, uw einde^ uw eersc, uw lese, üw noordftar, uw kompas, de fterkce van uw kielen. Ruk dan weer uit , Bataaffche vloot ; Zoo zien we, ondanks geweld en dood, Met blinkend eereloof der Dappren fchedel fieren; Zoo roepc ge op nieuw: juich, Vaderland! TriumfJ de vijand zwicht! de Brie is overmand? God doet ons andermaal , nog grootfcher , zegevieren i Maar dat mijn hart dees zucht nog flaak' : Mijn Burger, doem den twist! hij zal u onheil baren: Verdeeldheid fnuikt de magt: verblijf aan God uw zaaki Zijn albeftuur is in de waereldzee een baak , Waarop de hulk van Staat met veiligheid kan varen. Verachtlijk is een Stoifijn ; Maar tweedragt brouwt een heisch venijn : Zwijg Gode ftil ! . . . wacht u voor lästeren en muiten ! Zijn alziend oog dringt door , en let Op ieders doel .... Hij zal 't geheimlle kabinet , Door eenen wenk , en regt op zijnen tijd , ontiluiten. Scliep 12^ TER OELBGENHEID VAN DEN RQEMRIJKEN ZEESLAG, mu Schep moed ! . . . ftraks rijsc hec lieflijk licht : AI wat flechts vijand is moet angftig vlien of fneven, Koom , Vaderlander ! koom , vol voer uw' krijgsmans pligc : Grijp'cwraakzwaardindevuist;datnooicuwkloekheidzwicht'9 Eer ge in uw Iqscrijk oord den vrede ziec herleven. Dan bloeije op nieuw de koopvaardij ; De vrije zee blijve eeuwig vrij ! De gunstrijke Opperlieer will' voor 's lands welvaart' zorgan, Zoo lang zijn volk hier fchuik en rusc, En , in den Wonderzoon , des Vaders liefde kuscht ! Watzeggeik?, .bloei,myn land! bloei tot den jongften morgen» «J GRAVENHAGE , S7 82, FRANS ADAM DE HARTOG^. ZEG& ZEGEZANG O P DEN ROEMRÜCHTIGEN E E S L A G VAN DEN sden DER OOGSTMAANDE 1781. riuraph ! de trotfche Brie is uit hec veld geflagen ; Zijn moedwil is gefnuikc, zijne overmagt verplet : De feile Luipaard kruipc voor Batoos zegewagen, Ell 't dierbaar Neerland is gered. Pe Glorie kwara tot ons op gouden wieken zweaven; De groene lauwertak was in haar regtehand : Z'ij fprak : „ Bataaven , 'k zie uw' ouden moed herleeven z. „ Strijdt, Helden, ftrijdt voor 'c Vaderland! „ Troiiwlooze Bondgenoot, nu is de tijd geboren, 5, Dat Hollands kroost op u geleeden hoon verhaal', 5, En wat het onlangs had van naam en roem verlooren 5, Met (laal en vuur aan u betaar, ii Hoe laS ZECEZANG OP DEN 9, Hoe ligt , 0 Albion , uw trotschheid nii gezonken ! „ Uw wrevel Ilaat u duur ; 'c BataafTche heldenharc 3,5 Voelt, door herhaalden fmaad , zijn grimmigheid ontvonken * „• Gij hadt het lang genoeg gefard, „ Gij dacht: de Bataviers ontäartenvan htm FadreUi 55^ Dat log en moedloos. volk wordt UgtUjk overmand. 5, Maar neen ; hecNe6rlandsch bloed vliet nu nogin hunne adren; „ Dees kogels zijn hun onderpand. 5, Schoon traage werkloosheid (daar 't Joos verraad in groeide) 5, Hun fchepen hield op ftrand , in weerwil van hunne eer , j, Enzelfseendoodfcheflaaphunn'moedaan kluistersboeide? „ Hun ijver werpt die banden neer. ^, 'tOaat wel; de Vijand deinst; 'k zie de afgeflreeden kielem , Reeds drijvend zakken naar 't vernederde Engeland. „ Julcht , Krijgers , roept triumph ! triuraph ! manhafte Zielen. \ 5, Gij overwint voor 'c Vaderland, „ Vlugt, Parker; ga'tgevechtaanLondensHofverhaalen; 5, Vertoon het onzen roem, uw ne^rlaag in h verfehlet: », Daar kunt ge zonder fchroom en veilig zegepraalen ; „De braave Zo u t m a n is 'er niet." Keer koEMRÜCHTIGEN ZEESLAa I29 keer, dappre Vlootvoogd , keerl de dankbre Batavieren, Door vreugd vermkc, creen u al juichend te gemoet, Ora met hun lauwerkroon den achcbren Held ce fieren. Die 'c lieve Vaderland behoedc. Gij, wakkre Kapiteins, gij, Bloem van Mavors Zoonen, Die 't roofziek Brittenrot manhaftig hebe beftreen , Roemt vrij , dac elk van u , door leeuwenmoed te roonen , Een RuiTER, TROMPofZouxMAN fcheen. Maar a(ih ! fchoön'cRooversheir möest zwichten voor uw'degen, AI is de Tuinmaegd öp haar zegekranfen prat , Die kranfen heeftze, eilaas 1 tot hoogen prijs verkreegen ; Zij zijn raet Bentincks bloed befpac, ö Bentinck! jongeHeldt moestge, in het bloedvergieten , Der Batavieren roem bezeeglen met uw bloed! Ach! iedre droppel, dien we uit uwe wond zien vliecen, Kost Nederland een' traanenvioed ! Maar de eer van 'c Vaderland verbiedt ons 'c jamrend klaagen ; Dees luisterrijke dag zij door geen' rouw befmec! Triumph ! de trotsche Brit is uit het veld geslaöen ; En 't DIERBAAR NeeRIAND IS GERED, «s cravenhage, T i78*. l-rANHOEY. A E N D E B R I T T E Nj BIJ GELEGENHEID VAN HET ZEEGEVECHt M E T D E H O L L A N D E R E N* BIJ HET DOGGERZAND, OP DEN sden VAN AÜGUSTUS, 1781. ^ erwaande Bfit , die bij uw trotschheid roofzucht voegt, • Dees'plonderi; , dien vermoordc , en om de onmcnscblijkheden ^ Dus lang door ugepleegd, den naam van Wilden droegc,. En 'c reche der volken zo baldaadig dürfe vercreeden ^ Wac dolheid gaat 11 aan ? waant gij dan al de magc Van *t ganfche waereldrond geheel te zijn ontwasfen ? De Heer te wezen van al 't menfchelijk gellacht, De dwingende Oppervoogd op de ongemeetcn plasfen? Die hoed' , dit keere God , dit keer' hij door den moed Van Helden, als die korts bij 't Doggerzand u leerden, Hoe zij zijn afgellamd van eerlijk Hollands bloed, En hunner Vadren roem en dengden nooit onteerden* Wat hebben daar uw waan en overmagt verriebt ? Gij kwaamt, als naar gewoonte, op onze kielen Horten $ De roof- en plonderzucht brandde u weer in 't gezicht ; Maar fchandlijk zaagt gij u de haviksklaauwen körten : Gij ÄEN DE Dritter 231 Gij droopt, voor wind en ftroom, naar uwe kiiscen door. Zo fluipt een fchuwe woIf, terfchaapskooi ingedroiigen , Druipftaertende ce rüg längs 'c aangefloopen fpoor, Wanneer de herder, mec zijh' flaf, hem heefc befprongen. Gaa, Parker, gaa nu heen, vercel uw' iandgenooc, Hoe gij *t gefchaapen vöndt bij Neerlands Waterhelden, Wat hoogen toon men zong op hunne kleene vloot, En welke paalen zij aan uw verwaandheid flelden; Vertei hoe ze al uw magc trocfeerden, onder 'c flaan, Floe zij beleid en moed met krijgsmans eere paarden , En, toen gij langer niet in 'c vechtperk kost beflaan, Ü met een leeuwenoog, op uwe vlucht, nadaarden. De krijg is alcijd barsch, onmenschlijk , wreed enhard; Zip beste vrucht bedaac in dooden en vernielen : Maar op den trotfchen kop van hem, die ieder tarc> Hust vroeg of laat de wraak der omgebragte zielen, Dit edel denkbeeld was de grönd van onzen moed, En deeze de oorzaak dat uw magc u niets kon bäateu : De Vlooteling , om al uw wanbedrijf verwoed , Zwoer ü ce zullen flaan of ftrijdbaar 'c lijf te laaten. Zie daaf de vruchcen van'tafgrijslijk Bricsch bedrijf; Z.ie daar hec fchoon gevolg, om Roovers met laurieren, Gelijk men Rodney deed('k zwijg de eer aan'sRooVers wijf f) Ter fchending aller deugd , 'c melaacfche hoofd te fieren. Waan fMen leeze in alle Couranten van dien tijd het Compliment van den Koning aati Me- nouw Rodney , wegeus liec heidcnftiil: , door haar' Geraaal op Sc Euilatias bcdreevea. I 2 13a AEN DE BRITTEN. Waan echter , Parker , niet dat al die woest beflaan Hier Hdden teelde ; neen ; men is hier Held gebooren ; Die fnoodheid blies alleen 't bedolven vuur hier aan , Dat vuur , welks vlam of rook den Britnogzal doen fraooren j Of hem, voor 'tallerminst, den opgeftooken nek Doen nederbuigen , na ons taai en dapper vechten. Zo fnoer' men , eens vooral , den winderigen bek , Die altijd fnorkte van gedroomde warerrechten. 'k Beken, de krijgskans is nog ligter, dan de wind; En 't geen gebeuren zal is nooit vooruit te melden : Maar waar de oprechtheid zieh zo grof beledigd vindt, Waar 'c Land doorzaaid is met door deugd beproefde Helden , Waar zo veel Vaders zijn gezeten in den Raad, Die met het grievendst wee hun burgers zien geplonderd , Zieh zelv' veracht, gehoond, gefcholden en gefmaad, Daar zijn de regeis van de krijgskans uitgezonderd ; Want fchoon ge, 0 Brit! in 'teerst, door al uwovermagt Mögt triumpheeren , 't zal, geloof me, u weinig baaten. De Leeuw van Holland werdwelmeer in 'tnaauw gebragt, Maar heeft den prooi, dien hij vervolgde, nooit verlaaten. Die Lecuw, te lang gefard, zal u, na iedre wond, Met des te feller woede, en, meer dan ooit verbolgen, In 't vreefclijkst geluid, op uwen eigen grond, Gclijk hij meermaals deed, aanranden en vervolgen, AMSTERDAßl, J/Si. i S^RANCOIS LENTFRINCIC O P DEN ' B A T A V I E R; TER GELEGENHEID VAN DEN ZEESLAG, TUSSCHEN DE HOLLANDERS EN ENGELSCHEN, VOORGE- VALLEN BIJ DOGGERSBANK, OP DEN Sden VAN AÜGUSTUS, 1781. H oe zeer de wreedgeaarce Nijd, Haar fcherpgefpitfte tanden flijc, Met aan den ouden roera des Bataviers te knaagen; Dees wakkre Held bezwijkt coch niec, Maar lijdn het nijpendfte verdrier, En tart de felfte (lagen. Met zijnen aangeboren moed, Waage hij voor Vrijheid lijf en goed , Waarvan wij blijken zien in 's Lands historiebladren : Hoe prijken, waar wij de oogen flaan, Aldaar alöm de heldendaen Van Batoos braave Vadren. Van ouds reeds gaf de Bataviep Aan Romes grootheid kragt en zwier, En was altoos het puik van 's keizers legerbenden ; Hij v/as der vorlten lijftrauwant; En- niramer zag men hera den band Der ziiivre vriendfchapp' fchencfen. I 3 Wan- 134 OP DEN BATAVrER , TER GELEGENHEID VAN DEN ZEESLAQ Wanneer in later tjjd die Held In flaaffche ketens wierd gekncld, Door 's Graaven knevelarij, onczag hij geen gcvaa^en, Maar fchudde 'c jak kloekmoedig af, En ftrecd, tot aan den rand van 't graf, Voor haardfteen en akaren. De wreedheid van den Kastiljaan Kon Neerlands moed nooit nederflaan, Maar deed nog meer en meer zijn waare grootheid groeicn;^ Tot zelfs de Spaanfche dwingcland De Vrijheid, tot zijn fpijc en fchand. In dit gewest deed bloeijen, o Gulden Vrijheld! dierbaar goed! Gevestigd in Bataviesch bloed, Door u heefc Leeuwendaal in luister toegenomen^ Uw invioed riep den handel in , En voerde de achtbre koopvorfliin Ten troQn', aan Neerlands flroomen. Toen poogde h nijdige Albion Der Beigen rijke welvaartbron Te floppen , door 'c geweld van zijn dolzinnig woeden ; Hec viel him Helden eerloos aan , En dacht hiin krijgsmagt neerteflaan, Eer zij 4ic zelfs vermoedd^n. Maar TüSSCHEN DE HOLLANDERS EN ENGELSCHEN. 135 Maar neen , onczinde en norfche Brit I Gij miste uvv godvergeeten wie; Het moedig Leeuwendaal had dappere Baraven: De Rüiter, mec zijn' wakkren ftoet, Geteeld uit Neerlandsch heldenbloed, Kon deeze waarheid HaaverL 't Is waar, die Braaven zijn niec meer, Maar op het edel bed van eer' , Vit waare liefde en zuchc voor 'c Vaderland, geftorven; Dan Z 0 u T M A N , in gelijken nood' , Hecft, in het aanzien van den dood, Geen' minder roem verworven. Hij ftreed, met zijne Heldenrij, Kloekmoedig voor de koopvaardij; ^jn donderend kanon deed trocfchen Parker zwichten, Hoe fchets ik best die grootsch tafreel? Maar zache . . . . 'k laat eedler dichtpenfeel Voor mij die taa.k verrichten. Vaar rüstig voort, o BatavierJ Pluk eerlaurier op eerlaurier; Uw Leeuw kruir maan en ftaarc, en toon' zijn fterke tanden« Scrijd wakker op het pekelveld, Opdat ge uw' oudert roem herilek. Tot heil der Zeven Landen. WEESB, »78 a. js. VAH AKEN. JvW, I 4 O P D E N ROEMRUCHTIGEN ZEESLAG V A N D E N SCHOUTBIJ NACHT O U T M A N, TEGEN DEN VICE-ADMIRAAL A R K E R, OP DEN VIJFpEN DER 00GSTMAAND2, I/^8l, 11 riömf! iö! mönif! wij hebben overwomien! Der Batavieren roem is heinde en veer verbreidJ Nu zing ik blij te moe : „ de God der legerfchaaren „ Is Neerlands God ; hij ziet zijn volk goedgunflig aan t De fiere Brie, te ftout op flerker oorlogskielen, Bezwoer den ondergang van Hollands kleene vloot 5 Maar moest, na^heetstgevecht, zijn heil in 'tvlugtenzoekenj En week befchaarad te rüg, ondanks zijne overmagc. IVIijq OP DEN ROEMRUCHTIGEN ZEESLAG. 1^7 Mijn Vaderland, weleer vermaard door dapper ftrijden, Hervac den ouden moed, en kweekt nog beiden aan» Held ZouTMAN, aan het hoofd van uitgeleezen knaapen, Vreest Parker niet; geen vaiur, geen ftaal, geen moordgeweer Van erger foort , geen drom van Briifche zeekasteelen Verwekken angst bij hem: de Belg, in God gefierkc, Staat pal, verwint, en wordt gekroond met eerlaurleren. Elk prijze deezen Held, en danke 's Heeren naam. Crod zelf is met zijn volk ten llrijdperke ingetoogen ; Hij v/as di^r Braaven fchild ; hem komt de gloiie toe ! Wij fmeeken zijne hulp ,* wij blijven op hem hoopen , Hoe trotsch » hoe boos , hoe llerk de Brlt ook weezen moog'. tEYDENs j^8l. ' SYBR. HERINGA. L. H. Stüä. \VElr WELKOMSTGROET A A N NEDER LANDS ZEEHELDEN, BIJ HUNNE TERUGKOMST UIT DEN ZEESLAG VA?| DEN sden DER OOGSTMAANDE, M D C C L X X X I.. ees welkom, braave HeldendrcanI Wees welkom op de ree! Gij keert dus gbrierijk weerom, En brengt laurieren mee. De Nijd, die fteeds, met overmoedj^ Uw welvaart heefc befnoeid, Zag hier dat Neerlands heldenbloed Nog door uwe aders vloeic. De wanhoop fchaot, mQt moordgeweer > Op uwe vrije vloot; Doch gij gingt haar vol moeds te keer,, Met Hollandsch kruit en lood. Vci" WELKOMSTGROET AAN NEDERLANDS ZEEHELDER 139 Verfchrikc door 'c dondercnd gebral Van uw gevreesd kanon , yiood zij, fchoon grooter in getal, Te rüg naar Albion. Wat vreiigd ! gij hieldc onwrikbaar fland I Men vlechte, uw deugd' ten.loon', o Helden van ons Vaderland! Eene onyerw^lkbre kroon. Behoudt die fpoor, bewijsc dat gij Voor de eer' der Vrijheid ftrijdt; En toomt der Britten dwinglandij , Hoe fei 't die roovren fpijc! Zoo worde uw lof, door de eeuwen heen^ Bij 't Nageflacht vermeld, En u een graf van nrarmerfleen Ter rustplaars' toegefteld. Juicht Beigen! mi is 't juichenstljd; 't Is God, die u behoedc, Die met u is, en voor u Urijdt, En u yerwinnen doet, 2JELFT, '^^^' C. WEBBERS, OF O P ZIJNE EX CELLE NT IE JOHAN ARNOLD Z O U T M A N, VICE-ADMIRAAL VAN HOLLAND £N WESTV RIESLAND, ' e Deugd , die van den mensch een' trouwen biirger maakc. De Trquw , die voor 't behoud der vrijheid zorgt en waakc , De Vrijheid , die haar' vriend* de dwinglandij doet vloeken , De Britfche Dwinglandij? die Batoos val dürft zocken, Ontgloeiden Zoutmans borst in edlen toome en moed> Hij , door den Batavier als Schoutbijnacht begroet , Streeft zeewaards. Doggersbank getuigt zijn roemrijk ftrijden j Zij zag hem Hollands vlag van Engtands hoon' bevrijden. Hij keerc , de Vrijheid juicht , fierc hem met Eermetaal , En fchenkt haer' dappren Zoon' den rang van AdmiraaL HOTTERDAM, 1781. DAVID VAN STOLK. Rovny CVEK. DEN DOOD VAN DEN SCHOUTBIJNACHT WOLTER JAN GERRIT, O N B E N T I N C K. o ligt gc , o B E N T I N K ! dan , in 't edelfte uwer dagen , Tot fmert van al wat deugd of braaf heid kou behaagen , Tejammerlijkontzield! elkweenc, en zuchc: ^, De Held, „ De wakkreBENTiNCK, och!,, och! BENTiMCKÜgt gevcld." Uvv heidenkinders , roodbekreecen , züchten allen: „ Och ! Vader Bentinck, och !. Maar 't geen gansch Nederland tot in den boezem fmart^ Üvv Medehelden grieft tot in het diepst van 't hart , h dat ge uw dapperheid , en haar gewenschce vruchten , Daar gij den fchuwen Brit voor uw kanon deedt vluchten^ Zo kort hebt overleefd, en dat we ons zien beroofd Van 't diörbaar heil , dat ons uw kloekheid had beloofd. Klaagde eens Anconides om zijn' De Haas, voor deezen^ En fchetste hij dien held als hemelwaards gereezen , Om wraak te vordren van het duldeloos bellaan Der Britten, die den klaauw aan 't zeerechtdurfdenflaanj Wie weet of ook inijn Held dus niet is opgevaaren , ^ Ter vorderin g van wraak omtrent die Zeebarbaaren ! Dan , zo 'c befluit des Raads , die op verdienten let j Den lauwerkrans op 'c hoofd der waare braafheid zet^ 144 ROtrW'KLAGT OVER D£K DOOD VAN DEN SCHOUTBIJNACHt lets toebrengc , dat uw' iof , oBentinck! kan bewijzens Toc welk een' hoogen trap moet dan uwe eer niet rijzenl Daar gij den Vlagraans rangj fchdon ftervende, ten looa Van uwe deugd, ontvingr. Maar met war eedler kroon, Met hoeveel grooter eer werdt gij van God befchonkenj Daar gij thaiis in den rei der Engclen moogt pronken. In eenen rang niet T r o m p en R u i t e r zijt gefteld , En, naast hun zij' geplaatsc, nu fchittert als een Heldl Mij dunkc, ik hoor u reeds, door all' de heraelftreeken ^ Bijzonder tegcns hen, van 's vijands moedwil fpreeken, En hoe hij, flinksch en fnood, de koopvaardij befprong, En naar de heei'fchappij der zee, als eercijds, dong-; Terwijl ge ook roem draagc op den krijgscrlöraf der Helden j^ Die 'c leven , nevens u , ftout in de waagfchaal ftelden a Om eens hun Vaderland van overläsn te ontflaan, Waaraan het , 2^onder fchuld , zo lang ten doel möest Haan. Mij dunkt, ik hoor uw' wensch hun dus in de ooren dringen : ,0 Gij! die 's vijands vloor, met kleener, kost bedwingen^ ,En, door uw dapperheid en wonderbaaren moed, , Op de omgeboogen Speer den afgezakten Hoed ,Der Vrijhcid hebt herfteld, gelijke magc in 't firijden ,Wreeke eeiis al 'coniechc» datonsdeoverniagtdeedlijdeni , Zo iiioog' de woeste Btir , hoe trotsch en wreed Vän aait , ,Eens bulde leeren d.oen aan uw kanon en zwaard! „ Zo Wolter, jan gerriTj baron bentinck. 145 9 Zo moog'hij, in het eind', door flag op flag bezwecken, , Den vrede, dien hij fchond, nog van uw banden fraeeken I „Zo groete ik u hier eens, na zoveel dienst en deugd, „Als deelgenooten van mijne onuitfpreekbre vreugd,!'* AMSTERDAM, FRANCOIS LENTFRINCK. 17 81. GRAF SCHRIFT, Staer, vrije Bacavier! eerbiedig op dit graf, En ga 'er nooit dän met een kille ontroering' af; Hier {luiraerc Bentinck, die uw regten heefc gewroken , En 'c fchimpen op uw roem, in ijzren tael', weerfproken. Ja, in her flrijden met den Brie, om 't zeegebied, Voor 't lieve Vaderland , het leven waagde en iiet , Nogthans niec voor zijn band den zegepalm mögt plukken. Nu voelt de Held zieh in de R u i t e r s armen drukken ; Na zegepraelt hij in het hemelheldenrijk ; Met Hollands Admirael^, in 't.fterven hem gelijk; Hij leefc in ijders hart" ! Eer zij dees zerk verfleten , o B E N T I N c K ! eer we uw' naeni en edlen dood vergeten. ROTTERDAM, J, P. Van HEEL. I73X. K D. M. * GUALTHERI. JANI. GERARDl. BARONIS. DE. BENTINCK. c u I. P O S t Q U A M. SUPER. CANINA. SYRTE. PRIMI. CERTAMINIS. RUDIMENTO. E€REGIUM. BATAVI. HONORIS. V I N D I C E N^^ COMMERCII. ET. MARIS. LIBERI. ADSERTOREM. ANGLORUM. TERROREM. SESE. PROMISERAT. VICTORIA E. FRUCTUM. PATRIAE. S P E S. T A N T A S. ADVERS UM^ VULNUS. jräecepit.. TRANSISALANIAE. O R D I N E S. P. OBIIT. ANNO. EXORTAE..SALUTiS. CiO I 3C CLXXXI. DIE. XXITI AÜG. jLiunc quoque, quem calcas, herolbus adde, viator, QuI bene pto patria non timuere mori. Hie generis praclustre decus Bentinckius augens Occifus vicbo viäor ab hoste jacet. Qqi', Zoutmannaeis Batavo plaudente triumphis, Funere turbavit gaudia justa fuo. At bene, quod Proceres quldquid de corpore restai Non inhonofata fede latere finunt;- Ut, quae femidei cunabixla ja£l:at alumni, Et jaäet cineres Ifalls ora fuos. J. H. HOEUFFT. ■• Destlnatae erant nae infcriptiones monitmento , defanfti Manibus aere public© crigendo, quem honorem, dum rogacurJeXj ante latara gens Bentinckia recufavi:. tER G ED ACHTENISS E* VAN WOLTER JAN GERRIT, BARON BENTINCK, WIEN , N A D AT H Ij , bOOR DE EERSTELINGEN ZIJNER KRIJGSH AFTI GHEID IN DEN ZEESLAG OP DOGGERSBANK, £ENEN TREFFELIJKEN VERDEEDIGER DER BATAVISCHE EERE, EENEN VERZEKERAER DES HANDELS EN DER VRIJE ZEE , EENEN SCHRIK DER BRITTEN, VAN SICH HAD0E DOEN VER WACH TEN, EENE WEDERSPOEDIGE WOND VAN DE VRUCHTEN DER ZEGE, 'T VA DER LAND VAN ZOO SCHOONE HOOPS VERSTOKEN HEEFT, HEBBEN DE STA TEN VAN OVERIJSSEL Dil* EEREGRAF DOEN STELLEN, pij IS OVERLEDEN OP ÜEN asfteil DER OOGSTMAENÖE, PES jAeRS ONZES HEEREN I78I. Helherrij wiens grafgewelf ge., o Wandelaer ! betreedt, BiJ *t heldental , bereid voor 't Vaderland te fterven ; Hier flüimert Bentinck, die lieh trouw en roemnjk kweet, En xijn alöud geflacht' meer luisters deed verwerven. Dexe Overwiiinaer werd door *t vlngtend heir geveld, Toeii Zoutman op den Brit den leetriömf behaelde. Hoe vond zieh *t juichend hart des Bataviers ontlleld, Wanneer het docdsgerucht den vrengdegalm bepaelde ! 's Lands Vaders deden hier, voor 't afgefolterd lijk Van dien vergoden Held, eene achtbre rustplaats fliehten; Ten einde ook de Ysfel, trotsch op 's Mans geboortewijk^ Bij de asch diens Voedfterlings zijne eerbied moog' verrichten. Nacr het Latijn van den Heer JP. L E U T E R, Mr. J. H. H 0 E ü F F T. * Deze opfchriften waren ontvvorpen voor een gedenkteeken , op 's Lands kosteti^ tcr nagedachtenisfe van Bentinck opterichten, voor welke eer de Hoog Wel Geb. Vrouwen VVeduwe en INIoeder van den Overleden , eer het voorftel in een heümt.bi} flc Stuten van Ovcrijsfei was veranderd, bedankt hcbben. K 2 STRENVISSIMI HEROIS . J. G. BE NTINCKI I, PRO PATRIA EXTINCti X KAt. VITIt Ij) iste gradiim , Patrice quicunque accenfus amore ^ Exeris invlso libera colla jugo. Stemmatis antiqui decus, hac BentiNCkivs urna Clauditur, heu! cunftis flebilis ille bonis. Hie, nova virtutis monftrans documenta Batavje, Hostili viflor taäus ab igne cadit. Anglorura üt turpi facinus gens clade piarunt, Egregii nee mors fletur inulta Viri. Sic tarnen & fero exemplum memorabile ßeclo, Et fit vindiäas nobile calcar! Abi. E H. MARRON. TER TER GEDACHTENISSE , VAN DEN DAPPEREN HELD. \y, J. G. B E N T I N C K 3 VOOR HET VADERLAND GEST0RVE?3 OP DEN 23ften DER OOGSTMAENDE i 7 8 i. ^ m, Wandelaer, die 't heil van 't Vaderland waerdeerc, En van uw' vrijen hals' het haedijk dwangjuk weert; De brave Bentinck, uic een' achcbren Hamm" gefproten, Ligc hier, van elk betreurd, in 't grafgewelf beflonen. Hij toonde een nieuwe proef van Neerlands krijgsbeiluur, En ftierf, in zegeprael', door 's vijands eerloos vuiir: Nu ftaet zijn dapperheid in 't dankbre hart' gefchreven. Maer deedc ge, o Albion! dien Held ontijdig fneven, Deze euveldaed wordt door uw nederlaeg geboet, En Bacoos weenend kroost llrafc reeds uw' v^^revelraoed. 'sMansdood zal 't jongst geflacht' teredle wraekfpoor'flrekken! Befchouwer van die graf, wil mec die hoop' vertrekken, Naer Iiet Latijn van den Heej ?. L E ü T E R, P. H. MAR RON, K3 TEp. GEDACHTENISSE VAN DEN GpSNEUVELDEN Z E E H E L D, WOLTER JAN GERRIT, BARON BENTINCK. ien trof uw fpeer, oncracnschte doo.d^ Vernielfter van hec fterflijk leven ! Wat flag deed mijnen LandgenooE, Wat fchpuwfpel Neerlands Vaders bevenf Hebt gij, door iiwe ftalen vuisc, He]d Bentincks edle borst vergruisdP Bloest hij, door 't moordtyig van dolzinnige barbaren, Tot ons hartgrievend leed, Daer hij , op Nereu^ vloed, voor regt en vrijheid flreed, Het bloedige offer zijn voor Hollands waterfcharen ! o JaS TER CEDACHTENISSE ¥AN W, J. G, BENTZNCK 5$! ojal die Held, door Mavors opgcvoed, Scond pal , in \ dondren der kartoiiwen : Zijn moed geleek een' leeiiwenmoed: Hij brandde om'theilrijk eind'des fcherpenflrijdsceaenfchouwen. „ Mijn Zoons, (dus luidc zijn heldentael) 5, Strijdt, ftrijdc, om de eer der zegeprael'; 5, Laet u geen'trotfchen Brit in flaeffche boeijen kluistren; „ Bataven, vak, valt moedig aen; „ Tracht nooit iiw' fiercn roem te ontluistren: 5, Die zij iiw vasc bcfluic — Verwinnen of vergaen! — Ja, Beigen, gij ziik zegevieren! — Dan ach! daer fnorc een gonzend loödl 'k Zie moord en dood de dolken zwieren : Wie berge mijn beiden in dien nood'! — Daer ftorc de dappre B entin ck neder! Hij leefc , maer doodelijk gewond : De vloot keert overwinnend weder: De Brave aenfchoiiwc het nag , — raaer fterfc op de eerefpond» Menschlievendheid Hort zike tränen : Het vaderlandtche hart fchreit blocd : Wiens teedre ziel kan zieh van bittre droef heid fpanen ! Is die de loon voor mannenmoed'? — K 4 Wie 15^ TER GEDACHTENISSE VAN W. J. G. BENTINCß. Wie moec nu, op die treffend ilerven, Geen vreiigd, geen regt genoegen derven? — Dan , edle B e n t i n c k , fchoan uw lijk In 't fombre grafhol ne^r moog' dalen, Uw geesc zal, in der englenwijk% Met des te rijker glorie pialen; Reeds heet een ferafijnendrom , In 't juichend hof , u wellekom ; Daerlooncmenheldendeugd! — daer zuk gij eeuwig leven Hier blijfc uw groote naem in 't dankbre hart' gefchreven. SCHIEDAM, 1781. COZEWIJN JAN LONCq. OP OP DEN DOOD VAN DEN DAPPEREN ZEEHELD WOLTER JAN GERRIT, BAROxN BENTINC J|_J/e Glorie van 2ijne eeuw en adelijken Stam, De braave Bentinck fprak, en (Ireed in vuur en vlam , Mec dreunen4e oorlogscaal , voor 's Lands gefchonden rechten , En liep te zeer in 'c qog voor 's Vijands gonzend lood , Maar week of rüste niet, in 'c aanzien vfin den dood. Tot hij, hoe diep gewond, de zege ook mögt bevechten. Pas welkomt de Yftad hem , als haar' geliefden I|cld , Of ziet hem, t'einde kragt, voor eeuwig neergevcld; Erj» Schreiend, roeptzij wraak, om 'tpand,doorhaar verlooren, Beef, woedend Albion ! vQor Neerlands Heldenfloec, Die deze wraakkreet zal doen dondren in uwe ooren , Ora recht te vorderen voor 's Mans vergoo^en bloed, Wiens Deugd, veel meer dan al de glorie, hem befchooren , Zijn' Naam vereeuwigt in elk yaderlandsch gemoed. AMSTERDAMS, JAN JOi^DENS. K 5 TEP> TER GEDACHTENISSE VAN DEN DOORLUCHTIGEN ZEEHELD WOLTER JAN GERRIT, BARON BENTINCK, // ^ o llcrfi: dan Bentinck aan zijn wonde op 'c ledekant! Hoe treiirt om zijn verlies 't verloste Vaderjand! Hoe Zucht de Koopvaardij bij 'c lijk van haar' befchermer! Eomt,KiinsEenaaren, houwt 'sMansnaam in duurzaara marmer» Vercoont ^s Lands kleene vloot, en zet in 'cfiaauw verfchiec Den Britfchen Waterwolf, daar hij voor Bentinck vliedt , Die, treedende in het fpoor ^tt Trompen en äe Kulters ^ Zijn* naam ontzaglijk maakte in 't oog des zeevrijbuiters ; Verbeeldc hem leyensgrootte in 't marmer, met zijn' ftaf, En zet dees lettren ap 's Mans dierbaar heldengraf : „ Hier rust de Vader van zijn dappre Scheepsgenooten , ,, De Roem van zijnen Stam , de Schrik der Bricfche viooten, „ De Liefde v^n zijn volk, meewaarig en vol moed: „ Wij zien zijn trouw vQor't Land verzegeldmet zijn bloed." AMSTERDAM, W. KAM?. VREÜO» VREUGDEGALM, V Q Q R DEN WELEDELEN GROOTAGHTBAREN HEERE .E. DE VRIJ TEMMINCK, QP DESZELFS Siften VERJAERDAG, DEN saften VAN QCTQBER, 178?. ,oera vän Amftcls Biirgervadren ! T E M M I N c K , eer der Maetfchappij' l Gun dac we u eerbiedig nadren, En welmeenend, vrij en blij, Juichen mec uwe Amftellaren, Op dees' heugchelijken ftond: Temminck zal dees" dag verjaren / Hoe fpreidc zieh dees maer m \ rond! Beek- I5<^ VREUGDEGALM, VOQPv DEN WEL ED. Gl?.. ACHTE, HE?:RE Beek- en Vliet- en Srroomnajaden Sceken 'c hoofd ter golven uic! Z'iQ hoe zij zieh dardend baden, Onder 't vrolijk feestgeluid. Hoor hoe zij heur ftemmen pare.n , Längs de kristallijnen baen. Tebiminck zal dees' dag verjaren^ Dus heft ijder beuitlings aen. Air de lladge Ygodinnen Luistren hoe de Scroomnimf jiiichts 5, Wie moec Temminck niet beminnen, „ Van Wiens lof elks mond gecuigt?" Daer zij dobbren op de baren, Gah-nen zij den Amllel tqe : Temminck zal dees' dag verjarenl Hoe is de Ygod blij te moe ! Die geliüd vliegt, längs de veldenj in het volkrijke Amfterdam, Waer de Stedelingen melden Wat hun luistrend cor vernam« In dit heil der Burgerfcharen , Roepen Ouderdom en Jeiigd: Vader Temminck zal verjaren P AI de (lad is enkel vreugd!-' Weik M. E. DE VRIJ TEMMiNCKi ^ST Welk een kroon voor de achtbre Grijsheid'. Hij, bij 'c waerdig volk geächc, Vindc zijn' loon voor deugd en wijsheid. Welk een eer bij 'c nageflaehc! Ja ! dus rijsc de roem diens Braven ! Maer wat lieflijk aengezigc? Wijkt te mg, verachte ilaven! Vrijheidmin treedc hier in 't licht» Ja, zij nadert onbedwongen, Met een' lauwer in heiir band : 'k Hoor haer' lof op duizend tongen^ Hier, hier is haer Vaderland! Voorfpoed volgt op bare fchreden , Naer 't hoogachtbre raedsgebouw? Vrijheidzoons ! verzelc haer treden! Amflelaerds zij loonc uw trouw! Elk moet van dit heil getuigen, Daer treedt zij ter raedzale in , Waer zieh de achtbre Vaders buigen Voor hun dierbre harcvriendin. Zi] beminE de trouw dier Vadren! . . * * Maer de Vrijheidsliefde wenkt ! Welk een ftilte! . . . Zie haer nadretj^ Z'iQ Wien zij den lauwer fehenkc, j, Tem- 158 VREUGDEGALIvr, VOÖR DEI^ WEL ED. ÖR. ÄCHTB. HEERE „ T E M M I N c K , oudfte mijner Zonen , (Das rpreekt zl] den Grijsäert aen} „ Laet ons inVen fchedel kröonen ,j Met dees frisfche lauwerbla^n, 5^ ijder moet uw deugd vergelden ; „ Zij ftönd in den rioodftorm pal, „ En verwekt ^ 0 foem der Melden ! ,j Thans een blij triürnfgefchal ! 5, Hoor de Hern der burgren reijen ,' ^, Längs den boord van 'c fcheep'rijk Y^ „ Uweti lof alöm verbrei6n, ,^ Op 'c geklos van 't flröomgetij. „ Zie hoe ze allen op u flären: „ Gij, gij zijc hitn oogelijn. „ Fader T e m m i n c k zal verjaren / „ Kan 'er grooter blijdfchap zijn? „ Vader Temminck, die hiin zorgen „ Op onwrikbre fchouders droegc, 5, In den avond en den morgen „ Voor hun aller welvaerc zwoegt^ 55 Hoedt de Staetshülk voor hec ftranden ^ „ Daer gij Gijsbrechts ftad befl:uurt, 5, En op \ heil der Nederlanden „ Met vooriirtzieude oogen tuurt» 5. Jo5i- U, E. DE Vklj tEMMINCI?. ^59 «,•5 Jonger Teigen! achtbre Raden! „ Amllels Oudflen, hier vergaerd, ,j Gij bctoonde ons, door uw daden, i, Dac ge 00k Zoons der Vrijheid Waerc. 5j 'k Zal dan uwen roem verhoogen ; „ 'c Volk eert, in mijn' oudften Zoon^ 5j Ook uw deugd en ijvrig poogen ; „ 'c Vieche u mede eene eerekroon. ^, Vrijheidminnaers 1 dicrbre Spruiten! (Dus fpreekc ze Amltels biirgers aen} 3, 'tZal uw vrolijkheid niet (luiten, „ Dar uw Vaders zieh beraen 5, Wat tot heil des Lands kan flrekkeri, „ 'k Blijf, op hunnen wenk, u bij« jy Laec hec u tot blijdfchap wekken , „ Dat ik hun mijn' invloed wij'. Höor nu 't praelgewelf weergalmen Vali der Braven feestgefchal , Eereklanken , vreugdepfalmen , Vrijheidzangen^ hemelval ! \ Volk heft aen op hooger toonen^ Dacr *c het ftadspaleis v^rlaet: 5, Vrijheid, die bij ons blijft wonen^ „ VesE heur' zetel in den Raedl rtt l60 VREÜGDEGALM, VÖÖR den WEL ed. GR. ACHTE. HEERE Ewl AI de fchaer, verrukt ddör blijheid, Roept elkandren juichend töe: „ 't Raedhuis is \ palcis der Vrijheid ; ,^ Dar het haer altoos behoe! „ Grijze Vader Temminck leve, „ Door den voorfpoed fteeds gekuscht ^ „ Dat hij niet dan fpade fneve, „ Hij ons aller heul en lusto Dus viert elk dit blij verjaren; 'Dus roerat elk des Grijsäerts deugd. Laten we onze wenfchen paren Met de fchelle ftemm' der vreugd's Leef, Groorachtbre Burgervader ! Leef, ö Amflels dierbaer pand! Zi]t der burgren troost en rader! Leef tot heil van 't Vaderland! ROTTERDAM 2 I78I, i). ERKELENS, OP B IJ S C H R I F T ONDER DE BEELDTENIS VAN DEN WELEbfeLEN GROOTACHTBAAREN HEERE HENRIK HOOFD, danielsz. IIEGEEK.SND B URCE WE E STEH ÖEß. STAD AMSTERDAM, ENZ. £NZ. J|_J/e Griek mögt Phocion, de zuil van zijnen Pvaad, Met averechtfchen dank voor trouwe dienflen loorien; Dees HooFD zal, om zijn trouw, betoond aan onzen Staat , Nog lang in 'c dankbaar hart der ßatavieren woonen. Geen vrees voor 't Britsch geweld verblufte zijnen raoed ; Zijn Hollandsch hart zwoer bij vrij schip, vkij volk , vrij goed. Amsterdam, FRANgois lentfrinck. O P DE BEELDTENIS VAN DEN RIDDER VAN K I N S B E R G E N. ie hier de Öeeldrenis vati een* regtfchapen Held, Door Ruslan<5s Rijksvorflin ten adelfland' verheven; Daar Hollands vrije Maagd heili 'c zwaard in bänden ftelc, *t Manhafcige gelaac doec laffe trötschheid beven ! Getuigt dit Turk en Brit! 't Euxijnfche pekelveld Kan van 's Mans dapperheid hec crefiijkst voorbeeld geven ^ Terwijl de Doggersbank des Rldders glorie melde. KiNSBERGENS heldcndeügd doet hem onllerflijk leven! ROTTERDAM, DAVIÖ van STOLK, J78l, DE WARE HELDENDEÜGD, GEBLEKEN IN HET GEDRAG VAN DEN SCHOUTBIJNACHT WILLEM C R U L ^ DE KAPITEINEN VOLBERGEN, MELVILL, E N O O R T H U I S, EN DEN KOMMANDEUR JANSEN. ijn 'c beiden^ die, döot möcd noch reden Maar door geluk en otermagt Voor vrije volken ketens fmeden , Tot höcn van 't menfchelijk geflacht? Neen, helde'ndeugd doec edler daden; JMoed, menfchenliefde en kloek beleid Befturen hem, die, welberaden. Als held zieh lofiijk onderfcheidt.- U, Dappren, voegc de naam van helden^ ü^ wie geen ramp vernedren kon, Daar zieh iiwe öorlogsdeugd deed gelden, Zeifs waar de Brie ii overwoa. VoL- DE WARE HELDENDEUOa, 1^3 V OL bergen! die de vrije ftranden Van 'c Vaderland in vre^ verlier, Gij mocst uw trouvvioos aan zien randen, Daar 't Bricsch kanon uw kiel befehlet. Kaiais kan van uw daen ge eiligen: Uw nioed ncemc toe, bij 'c krijgsgerucht ; Gij keert hem, die u wil doen buigen, En ilaac hem dapper op de viugt. Ecn ander waant meer uicterechten ; Doch gij verdrijfc hem andermaal. Zieh dus kloekmoedig vrijcevechten lä meer dan eene zegepraal. Alöm, op de ongemeten baren, Aan 't vuur der Brieten blootgefteld , Trotfeert gij vijand en gevaren, En zijc en biijfc ahoos een held. Moec go eens voor de overmagt bezwijkeftv, Nog biijfc gij grooc in tegenfpoed; De Warwik draagc de klaarfte blijken Van uw* beproefden beiden moed. Wat wonderen mag Neerland wachren Van u , in hooger ouderdom , Nu reeds, door *c ijvrigsc pligr.berrachten , Uw rocm toc zulk een toppunc klom! La Gii j "> 1^4 DE WARfe ri^LOENDEÜÖä Gij , Jansen! dien 's lands glorie ftreelde , Gij toonde ook , toen ge , in flag op flag , 'c Gevaar mec uwen Zeevoogd dcelde , Wat deugd, met moed vereend, vermag. Geen woede kon den Britten baten; 't Verlies van uwe regtehand Deed u geenszins uw' post verlaten ; Gij lecfde en ftreedc voor 't Vaderland. Dan ach! wät fcheepsiliagt ^ welke vloten ^ Belaen mec manfchap en gevveer! 't Bederf van Neerland vi^ordt beiloten ^ Gaan wij haar met geen kragt te keer. Hoe wenden zij zieh reeds naar 't v^esten ! Euftatius (o deerlijk lot!) Uw val geefc all' uw' fehat teri besten Aan RoDNEY, 'c hoofd van 't roGversror^ De koopvioot, pas uw reede ontweken, Vervolgt hij, vlammend op dien buit; Haar rijkdom kan zijn drifc öntfteken • Zijn woen wordt flechts door Crül geftuits Door C R u L , op plonderzucht verbolgen , Daar hij, in 'c dreigende" ongeval. De lloutfte beiden fprelik wil volgen, En llei'ven of verwinnen zal. Q Vaoi^* DE WARE HELDB^NDEUGD. 1^5 o Voorbeeld van wanhopend vechten! . . • Hoe ongclijk is hier de krage I Roemt vrij, Bataven! op uw regten; Bij u, o Brie! is de overmagr. Reeds zien wij 'c vruchtloos wederflreven. Ach! Crul! u treft een heilloos lood! Gij eindigt , dappre Held ! uw leven In eenen glorierijken dood. 