title: Maandelijksche leerredenen, over verschillende onderwerpen
creator: None
text: (II Kon. 19.) Dat is geschiedt. Wij zeggen ons, dat het niet meer geschieden kan, niet weer geschieden zal? Maar zo dit onwaarschijnlijk is, is het niet onwaarschijnlijk dat in een nacht een mens sterft, niet onwaarschijnlijk dat iemand van ons het nieuwe jaar niet ziet, schoon hij het bijna ziet. God kan het, denkte de jonathan, gezondstes, sterkste vaak ons besluit hebben en ten uitvoer brengen, zowel als over den afgetekende, de kwetsbare, de zwakken, die hier zelfs niet hadden kunnen opkomen. De sterkste is enkele daarom. De utre zware krankheid hersteld en kwam hiertoe bewaard. Het leven is altdoor even sterfelijk. Dwaas, indien wij het niet bedenken, indien wij de gedachte verre van ons werpen. Indien wij met dit oog er voor ander staan, dan ons zelf. Wat is er in ons of aan ons, dat tegen de dood, dat tegen God is opgewassen? Wat hebben wij te zeggen, als God zegt: "Zie, dwaas! in deze nacht zal men uw ziel van u afnemen." Dan verstomt al onze wijsheid, al onze luchtzinnigheid; dan is het niet meer met al de overleggingen van een hart, dat niet wilde stilstand; en nu stilstand moet. Geen gedachte, geen polsslag meer, geen keel; God heeft gesproken. Als de morgen dageraad wordt, maar niet voor onze ogen; als de nieuwjaarswensch waarop wij rekenden, en die wij berekenden te breedogen, voor anderen klinkt, maar van ons de doodsmaan omgaat, die ziet aan geen feestdag knert, en beurtelings op alle feesten der menschenkinderen is gehoord; dan zal het ons weinig baten of wij 't ons hadden avond niet hebben kunnen verloven, niet hebben willen geloven: weinig of wij de gedachte als zij toegang zocht, plaats geweigerd, en den nevel die zij nogthands over onze ziele wierp, hebben ontveild, of verstrooid; niet veel baten, of wij na het ernstig woord en het ernstig nadenken, niet meer ernstig genomen psalm en het einsige gebed aan deze plaats, den ernst hebben niet gewisseld voor onze gewone stemming, misschien wel voor een bijengewonnen in tegenovergestelde zin; of wij bij de lichtzinnigheid waaraan zo veel de laatste mensen van deze avond toewijden, of wel bij de laatste berapsgedaanheid van dit jaar; of wij bij kaartspel en goede sier, of bij de genoegens der bijschaafke, maar daarom angsteloos getelligheid, den heilaanstig laag hebben beslist van dit woord: "Deze na het alle uw werk van af staat, schaam haar zich." Daar lagen dit woord in ons verstaan, naar de natuur aan, levendig en krachtig; ieden die wij ermee werkzaam zijn, als wij bij bijgaande deze ga je avond door, als het ook dat wij daarbij nog toegewijd eenig ander werk geroepen worden, indien wij er mee werkzaam zijn als kwaen, als dwaas, als vakken denken, als dromen; ieden die hier op niet den droog, maar de bedwelmdens des geestes tot misverstanden brengt, tot God brengt; ieden die hier bij dood, eeuwigheid en toekomend oordeel, die gebod en aanbod ons sturen en aanbod aanvaarden, zal zeker diepe ernst en innige bepaling hebben, het alle vrome vruchtprijs hebben voor het leven, al wordt er maar vrucht voor bij sterven eertst veel later geacht. Digitized by VjOOQ IC Mijn vriend, in het vermildeerd Avondland, laat ik je weten, dat in het midden van de rechtszaal, de lichten overal te zien waren, de laatste faars, een netwerk van dichtheid, onbekend voor de twee, die hier samenkwamen, het onmisbaar bewijs van een duistere woorde: "De ben ik niet, dat men uit mij iets afzweert." Wil je weten, wat ik wil, wat heb je te weten, wat is het bericht, wat zeg je tot onze afgestorvene? Zie je, in de diepte, al het dwaasheid, tot men dit woord komt in het Evangelie; heb je bereid wat hij bereid had, niets anders, niet inderdaad? Spreek je tot iemand bij, wanneer je binnenste gedachten vaststaan dat zulke dingen in een eeuwigheid, eene woning van getalenteerd tot geslachte? (Ps. 49) Hij was rijk, en zij leefde in overvloed. Zijn groot land had wel gedragen. De menigte van zijn goed gaf hem aandacht en onrust, een zoen als de begerende aarne heeft, hoefde overleggen en vragen wat ik doen? Want ik heb niets waarom ik moet vitten, aal verbeeldden. Hoe wist hij dat van den oefening des verlangens, niet van de vreugde des gemens. De vreemden van zijn akker waren, zijn oog geen gaven. Coda, waarop de aarde naaste een Goddelijk recht had, naar zijn vruchten; die, ofschoon zijne achtieren zijng vragen, Bogtbande geen andere moesten worden, maar juist grotere afgoden de liefde blijven. "Dit wat ik doen; ik zal alle schaapjes afbreken, grotere hoopwensen en al daar verzamelen als dit nu het gewas, en deze mijn goederen. En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziele, ik heb veel goederen, die opgelegd aan voor vele jaren, neem mijn stuk, eet, drink, zijt tevreden. Vergeet des Gevers; vergeet te geven; vergeet dat alle hebben een te leen hebben is; vergeet dat de vele goederen niet meer de ziel Best ga een doen zin; vergeet dat je wel vrije hand maar geen ramen kunnen opleggen in de zonden; vergeet dat de leegheid geen lust, de lust geen genot is; dat je tevreden aal leven zeggen tot je ziele, en waarom heb je nodig het haar te doen, want aan jouw beter doen dit niet. Hebt gl) voor *t volgende jaar tot aw smart geen aieawe Schuren te bouwea , gij hebt nieuwe plannen te beramen, te bepeinsen , te bereiden ; en deze latan n niet los • niet vrq voor ernstiger , voor noodiger , voor de 46nt noodige gedachte en bereiding. .^Gij dwaas I der^n nacht zal men wellicht awe siel van a afeischen , en hetgeen gij bereid hebtt wieaa sal het aija? Het bedachte en verwachte fcomt niet, maar het onvorwachte. Het is de dood. Ea bi} deaen onverwachtea dood , welke is awe verwaehtiag in de eeawigheid ? Heiaas 1 welke kan aq wesen ? Neen men behoeft niet rijk te sqn, om*den rqkea dwaas te gelijken. Men kan seer arm sqn en nog dwa- ser 9 nog lichtzinniger dan hij. Daar zijn armen , wier schnar ledig is, wier iand niet gedragen heeA« ,wier leven eene gestadige worsteling is met gebiek enhonger, en die nogthands op een dag » op een avond als deze , tot hnnne siele seggen : »neem rust , eet « drink , zijt vro- lijk* Laat de band der milddadigheid , laat da araiea« kas sorgen. Op den oudejaars-avoad aMOt er wat wea^isa; spei, gazang, drakte, een baiteagewone dronkgehorgd voor de baiteagewone voordeelen en gaven vaa den aieaw* Digitized by VjOOQ IC 379 iaars-dag*' ^ van welken zif niet wetea of hij aan %mI lichten over hiin hoofti. -^ Maar indieji ook van deae dwaashetd in lie biit des armen niets Temonien wordt ; Indien er integenrteel b^j den koaden haard , aan den ledigen disch » nifts wordt gevonden dan gejanuner, ver^ driet , moedeloosheid ; cene trenrige overdenking vam het trenrige jaar dat voorbij is, met aijae werkeloo^^ weken, met jsijne mislukte oogsten, met zijne nitpultende en kostbare koortsen; een treurig Yor>ruif/.ien in het iaar dat^komt ea geen werk of boop op werkmedebreagt , inaar een strakken helderen henel over ern bevrOreo grond; een verdrietig speien der gedachten over ket- geen i«, en wezen kon^ en naar de voorsteltiog van den peinaser we/.en moest : ja » al is er Kelfs eene zekere wijsheid om zieh te scbikken. zieh te troosten , «ich te redden, ^ «oo er niet is die wqsheid om aan dood en eenwigheid te denken , en de goederen die God bereid faeeft in -sijne schüren voor dege&en die , te midden van. overvloed van het midden van eilende, beide oogen opheffen tot een beter goed dan zij bebben of ontberen, tot de schatten die roest noch motte aantasten, die door geen dieven geroofd worden, en waarvan men weet wiens ze zijn, daagt deelt men ook aldaar in de dwaasheid van den rijken dwaas, en mist de waarde wereld, die de waarde rijkdom is; de waarde wijsheid die alleen ruste geeft, bij veelheid en bij weinigheid der goederen; die alleen het recht heeft om tot de eeuwige wereld te zeggen, die haar als het hoogste goed bezit, eet, drink, zijt vrolijk. Ja die ook genieten, vrolijk zijn, tot hem die vast en ontbeert; de waarde wijsheid die rijkdom heeft in God; die niet den mond des rijken spreekt; Gij hebt vreugde in mijn hart gegeven, meer dan ter lijden loon en moeren werken. Menigvuldig worden (Ps. 4); en niet den mond des armen gesprengt: alhoewel de vijandvloek niet bloedend fluit, en geen pracht aan den wijnpok zijn, dat heel werk. Digitized by VJOOQ IC SM Jts 9e vloek Uitgevonden zal eens cadeau deze zin, kom je bijna nooit. Koningin, het moet je maar in je hoofd houden dat, al doe je het niet, ik zal het doen. (Hakank 3.) De man die was zittend in de Grote Hoofdkwartier denkt over deze dagen aan zijn rijkdom, denkt over andere dingen, aan iets wat hij nooit heeft, en aan heiligen, meer dan aan mensen. De dag waarop een nieuwe rekening dan opvalt, is de dag waarop men over het geld denkt, hetgeen men te goed heeft van anderen, indien men zelf niets te goed heeft; de dag waarop men een tot de overweging gebracht wordt van hetgeen men voorzien heeft en waarvan op nieuw gen de invordering kan beginnen. De avond waarop soms in bijzonderheid en niet onder een gunstig gevoel des harten te midden van aanvallige gevoelens, en de goede dingen der aarde; de avond waarop soms geen gevoel voor wat men in dit jaar heeft verloren; aan geld en goed, dat slecht, naar wel aanduiding van wat dierbaarder is dan geld en goed, in den kring van wat hem lief was en eigenst was. Rijk te zijn in Hern, het is nog iets anders dan rijk te zijn in sjoe gaven, dan rijk te zijn door de zegeningen van veld en akker; door het bescheiden deel waarbij bij geen smarten voegt; door het dagelijks brood geschonken op het dagelijkse gebed; door een denkbeeldige hoewel waarde is boven beschrijven; door rijkdom van kinderen die een erfdeel des Heeren aan hen geven; het is rijk te zijn door het bezit van de Gever zelf; zodat hij, of zijn God, een deel aan gewenning is, en waar de zijnen; zodat waar vlees, bloed en hart beantwoordt, waar alles en allen ontzinken, de ziel nog roert in een blauw denkbeeld, in een eeuwig heil, waarvan zij zich bewust is en wel verzekerd is in Hern, Rijk te zijn in God; het is rijk te zijn in Zijne genade, in Zijne liefde, in Zijne gemeenschap, en door deze in de gehele volheid der eeuwigheid en het rijke zegeningen, waarvan Hij de Broeder, het Midden, de eenwige Gever, en de eenwige Behouder is. Hoe wordt men aldus rijk in God? Is hij rijk in God geworden, die zich rijk gevoelt, geniet over God? Die daar zegt: "Dank u, o God, dat ik met vreugde de andere mensen voortbracht, overvloei, rijk, gierig aard; noch ook gelijk deze arme zondaars, die zo laag aanstaan, en alle eige waarden verloochenen, als of er iets goeds in de mens zou zijn; bij die daar in zijn oogen rijk is in allerlei verdiensten, allerlei dingen, allerlei kennis, allerlei liefelijkheid en allerlei lof. Die zich beroemd op de achting van medemensen, op de achting van en voor zichzelf; en die op de afgelopen jaren zijns levens erg zuchtte. bij zijn oogen zaaien met den oogbalsem des Eengelims, opdat hij mag zien. Neen; zij is rijk in God, die arm is in zegen, die arm is als een arme, aan alles gebrek hebbende, stelt voor hem. Die geboekt: Heilige God! ik heb u niets aan te bieden, niets aan uw zijn dat goed of geldig is voor u, waardoor ik een straal van uw goedheid zoon verdient hebben of kunnen verdienen. Ik heb niets dan mijn zonden. Maar bij u is vergeving, opdat gij gevreesd wordt; bij u in de carritjes Jezus, die gij hebt overgegeven voor zondaren, en wiens bloed van alle zonden reinigt; Die arm geworden is opdat zondaren zondenrijk worden, rijk in u. Geef mij deel aan hem, deel aan zijn oorzaak, deel aan zijn loon; deel aan uw eenwige liefde en deel aan uzelf, naar uw woord; bet woord dat niet liegt, en dat ik geloof waar ik op beloof, waar ik op leek, was het toch? Digitale door VjOOQ IC 283 Toen ik alle overleggingen met halfen, de boegmoedige en de kleinmoedige, gevangen gaf! Volgens zeggen, wie heeft het gekoeld doen zien? Verhef gij in Christus over mij het licht uw aanschijns, opdat ik het goede mag bevelen in uw Goede, nu en in alle eeuwigheid, amen! M. V. Indien wij deze avond kunnen nedergaan, indien wij ons helen nacht kunnen ter ruste leggen op ons leger, niet de bewustheid, dat daar niemand ter wacht is, die dan wij zijn blijven van hetgeen wij schuldig waren; dat wij dit jaar gewandeld hebben in het niemand van de paden des rechts, bezorgeord hetgeen eerlijk is voor alle menschen; dat wij gearbeid hebben, ja gezorgd als trouwe huisgenoten om met ons gezin in stilheid ons eigen brood te eten, gewoeld en gewaakt als tedere moeders voor de paneel ons aanbeveling; het is een zegen voor ons hart; die God ons geeft met dankbaarheid te genieten, Hem de eere geveerd. Gij hebt grote abten met de brachten van nieuwe akker gevuld; maar waarom zankt geen betere vruchten; de koornworm doorknaagt onze tarwe; onze appelen zijn niet gaaf. Gij hebt grote abten met vele goederen opgelegd, maar heeft gij ze voor Mij vergaderd of voor uzelf? En indien voor uzelf, waarom schrift gij dan voor Mij aan als hebt gezaaid en gemaaid en verzameld badt om Mijnentwil? Gij hebt vele goederen, die opgelegd zijn voor vele jaren, waarom staat dat in dat Boek waarin gij beoorden te leven, en waarom zult gij worden geoordeeld en geschreven: dat de saligzegen de hemel voor goede werken, dat het voor ons voor het nieuwe, dat hetgeen Ik bereid heb voor hetgeen gij bereid bent te koop is? Op alle deze vragen niet dan schaamte en verstomming. En indien daarop de eenzige Rechter bij u bent liefhebber van de eenvoudigheid in de ogen van elk mensche opent, om niet allicht te zien op de schatten van goede werken, die bij zichzelf meent vergaderd te zijn, maar ook op de grote abten en gebouwen van zijn zonden vervolgd, waarvoor bij u een oog aloot, waarin bij u zich toorn vergaderd heeft aan een schijn tegen de dag der toorn. Ach, dan vangt de woeding, de weening, en de kwaarzelen der landen, dan de heil met albare verschrikkelijkheid, met albare eenvoudigheid aan in zijn leven, en zijn oog zoekt de buitenwerf duister. Digitale informatie verzameld door VjooQ IC Mijn Bestemming Hoorde bij Geluiden Verstoorde Hoorders! Hoorde bij aan wie afstanden van leven en prediken verbinden. Hoewel deze woorden, de laatsten in dit jaar, Driehonderd veertig en zeventig dagen been behandeld; deze dag was voor de zegeningen van God, geen dag zonder wonderen, die geweten gedaan, gebracht, en gedacht had; wat ik geen dag geef en geen enkel van de veel meer dan twaalf doezelen die in dat enkel jaar onzes levens een voorbeeld gevonden hebben, een troepelkindje. Die zonden aanzienlijk zijn, zullen dan in het leven van Jezus Christus volgen. Geloven, dat? Beboet gij dat gif, dat gif dat gelooft? Door een vreugde van dankbaarheid voor Christus, van bezieldheid, bevestiging en bloedachtigheid waarin God verheerlijkt wordt? Zodan gij tot Christus bent gegaan, door Hem tot God gekomen, door Hem rijk in God te zijn. "Bei geen voorstellen? Was iedere zegen van Gods hand gelijk iedere broederschap, geeft voorstellen? Hoedet veertig malen trad de daarvan des Woorde Toor aan op, getiteld van de aanbeelden en den rijkdom in God door Jezus Christus Zijn Heer, tien niet gebeden als afvallige God daar Hij had: laat u met God verenigen, laat u rijk maken in Hem. Nog werd gemaakt om bewaard te blijven die laatste roep atem op de avond te horen. Mijn beste lezers! Zo gij niet rijk zijt, niet rijk wilt worden in God; acht de duivel aan bedenkingen en sorgen of eenigen anderen nacht aan overvallen als armen en als rampsaldo — Kunt gij het aan God toevertrouwen? Zo ben een besluitvorming in niet rijk te zijn in Hem, bewijst beter niet dat er gelijkheid voor is. Rijk in Hem te worden; dat de dienst van het rijkdom van Hem niet gaat, ook tot u. Ach dat wij deze aanbieding al dan niet aannemen, bedenken daar wij Gods stem horen: dan zon er rechtvaardigheid, dan zon er beruchtheid, dan zon er blijdschap aan bij de gedachte: deze laatste nacht des jaars kan de laatste minuut leven raakt. Dan leiden wij ons neder en slapen, wetende dat wij ontwakend, beter zullen zijn voor het nieuwjaar in deze bedriegende waar men den tijd bij jaren afmeet, beter aankomen voor die andere waar duistere jaren aankomen als een dag, met blijdschap aanvaarden, niet roepen: Gij zijt nu bij ons AMEN. Digitale bron: https://www.ksv.org/corpus/x18m393313g17k3." Ik begint met de Apostolische vermaning aan Timotheüs, te boodsen in herinnering, dat Jezus Christus uit de doden is opgestoken. Wat om moest Timotheüs juist deze gebeurtenis geven, deze gebeurtenis zobijzonder, in gedachtenis houden? En waarom Timotheüs niet alleen, maar waarom ook elk gelovige (want ook dit is te onzer opwekking geschreven) een hart moet hebben voor de doden op het water zetten? Geliefden! Daar is geen stuk der Christelijke leer rigter dan dit. Tevergeefs geeft de apostel Paulus dit in verstaan, als hij zieht verstout zich aan de gelovigen te richten te schrijven, dat zij zijn prediking geloofden, ja, maar dat ook hun geloof geloof was, dat Christus niet uit de doden is opgewekt. De apostel wilde zeggen: 'dann bestaat er een Christendom', dan is er geen bekeering, dan is er geen leven na dit leren, indien Christus niet uit de doden is opgewekt'. Zo zien we dan elkander niet ligt te duchten, dat punt kunnen we niet bepalen! De dag van Christus is de. Jaar. No. 20. Digitale bronnen bepalen! De dag van Christus is de. Jaar. No. 20. Digitale bronnen "HMWTtoe" is "Carlette" oorspronkelijk "gestorren". OBS. Het tweede gedeelte, het hoofdstuk, bevat de volgende tekst: "De apostel schreef de gemeente te Korinth over een christelijke gratie, vragen of dat jaar de bijzondere omstandigheden, waarin de gemeente zich bevond." "Het was Tolga namelijk een verschilende manier te denken en doen met opzettelijk tot het geblokkeerd te spelen en de verloren dagen." Daar waren er, die alle onderbroken verslagen en dagen met den dood van Christus weggenomen hadden; deze bediening schrijft, op dit punt, een de christelijke triomfklaag. Maar daar waren anderen, die hier met groote onverschrikkelijkheid niet slechts de onderdrukking maar de herleving van de ziel bij zich hadden." Digitale versie door VjOOQ IC. 6^ moogt iTrageii« vrie hier tocli soo sterk kondto ijvereii Toor de Wet» daar de gemeente nit bekeerde Heidenen beshmd? maar mea h<mde in het.oog^ dat ?ele dexer bekeerlingeii, TöSr hnmie aänaeniiiig vafi het Chrbleadom » Jodengenooten waren; dat een Jodenge« noot, dit nit öveKtnigmg geworden ^ niet neiden ater- ker qvert TOör s^ne 'nteawe Godsdienst g^ dan de Jood , die er in geboren en opgevoed ia; en yan bier dat hi| later Christen gewwden« soo ligt gehechtheid behondt aan eene of andere Terordening« Zoodanig was hier te Rome het getal. Doch die Uer qrerden voor de Wet, waren een geheel ander slag ran ^veraars dan de Galaten waren. De Galaten werden kenn^lijk door een beginsel van werkheiligheid gedreren, lervrql het hier Yoortkwam nit eene Godsdienstige vrees alleen van iets te zullen doen of läten , dat de Heere niet wilde gedaan of nageiaten hebben , eik nit gebrek van insigt In de Christei^ke vr^heid. En hiernit knoet het verklaard worden« dat de Apostel de Galaten sooge« rtreng behandeld heeft , in önderscheiding van de gelpo- vtgen in Rtnoe, ten opzigte van wie Z^ne tbefg^vendheid in het öög valt. Maar jnist d^ärom smärtte bei onaen Apostel te meer, dat de geloovigen, die regtMreeks nit het Heidendoin waren overgekoinent en die Jodengenooten waren ge« weesf 9 elkander moette aandeden over dingen ^ die niet het weaen vte de Godsdienst betroffen ^ en waaromtrent E) broederlqk konden verschillen. H$ rigt^^ ten einde onder Gods negen, hnnne harten te her einigen , eene tweevondtge vexmanhlg tot heu. Eerst Digitized by VjOOQ IC ^emattl hi^ ut it Li ccntt %ccm 4t kdcB, ea tracht kaa di^ te äoes gerscka« kmett af X€h te «acLtcm kaiUlea vaa ccpe «cicrx^j^ashe licUe- looK b^iia&leli^ ea nesMffdttliaB. Daaisa ligtfc^^ae rede bepaaUel^k, ia hcl afei%eflEdcclledcsH4rf'itaks. Uit de regio die bestaat uit de stad Heidelberg, waar de onderstroom ook de naste Offerking is; jevadea toi bet ooderklaasdienst vaan de Mosabche regering, np k vestigde stak der 99 keerza aan de rechten van de stadsgemeente. Maar de hele aard leegte, vergaste, dat de christelijke theologie een abstracte wet is. Liefde heeft een zoete smaak, maar als het gaat om de wet, dan is het een hevige besef. De tekst woord voor woord slaat een gevoel aan dat taan de christelijke theologie en de ganse godsdienst. Ja, nee, bekoor je onderlinge leiding; een op de voortdurende berijving, daar is geen einde aan. Maar op de vooravond van het feest, bordelt men dan over de kwetsbare gebieden en denkt men aan de dag waarop men zijn godsdienst beoogen, te blijven de eerbewustheid van God. De heilige geest van de apostel brengt in het 7e en 8e hoofdstuk van de brief aan de kerkgemeente, dat al het alziend vermaak, de hoed en de sieraden, de eer van God tot ons hoog doel wilt stellen. In het 24e lid van het 8e hoofdstuk had de man van God betaald, dat de gelovigen in leren en sterven hoort toebehoren; want de wijsheid van de Heere is een raadswerk. En de heilige geest daar blootgelegd gebleken, dat de wil van God in de tekst: "Want daariof overleven, aan weder opstaan, en weder verrijzen, opdat hij over beide de doden en levenden heer zou hebben," heeft bewezen dat in de christelijke wet opgesteld is. Dat de christen gestorven was, was als de gestorven was, aan de kant van de vervloeking, dat wisten de Romeinen. Ze wisten ook, dat de Heer was opgestaan. Daarom heeft de Apostel al eerder tot aan het eind gezegd, "Ziet, opdat u overweldigd zij." Om onze hoop opgevat, om onze hoop gerechtigd. Doch de Apostel is in ons tekst niet voldaan met betekenis en de opstanding genoemd te hebben, maakt bovendien van de wederopstanding gewag. Dat niet een noodloze herhaling van dezelfde zaak in schrede andere bewoordingen? Neen, maar het is een ander woord is bij de Heilige Schrift een andere zaak, mee aangeduid gebezigd om de natuur van die zaak beter te doen kennen. Zoo ook hier, Christus is opgesprongen, en het is gebleken dat Hij, die macht had om zijn leven af te leggen, ook de macht bezat, om het weer te nemen. Haar dit niet allemaal; Hij is ook weer levensgewonden geworden, "dat Hij leeft", na zijn Opstanding, een onsterfelbaar en onvergankelijk leven. Ook hierop doelde de Apostel eerder, Hoofdstuk VI: 9; wetende, dat Christus opgewekt werd, niet meer onder de doden, niet meer sterfelijk; de dood heerst niet meer over Hem. De Heer zelf, nu verheerlijk, openbaarde zich aan Jakobus op Patmos, als "die is gestorven, en is weer tot leven gekomen, en is weer levendig geworden in alle eeuwigheid." Zoo was dan Christus gestorven, opgesprongen, weer levendig geworden. De Apostel gaat verder aan, dat dit sterven, opstaan en leven een bepaald doel gehad heeft. En welk? Het is daarvoor geschied, zodat Hij het heerschen over al het kwaad uit handen. Hem aan den Vader weggeven, die al het kwaad vervaat. Zijne Opstanding stelt Hem in staat Zijn Schappelijkheid aan te nemen; Zijn onvergankelijk leven waarborgt Hem een eeuwig Schappelijkheid. Maar overig. Digitized by VjOOQ IC 294 Waar niet bij eindigt, Deze 0,400,000 jaar en feitelijke dood van. De doden aan in de wereld gedeeltelijk gedeeltelijk, met geschilderde in de leukste juist, terwijl het schijnbaar in het graf den dag der opslag rebellen. Leptondene quod Odeg bij de kroon, geplaatst, die de heeren legen, maar het 8e. Ten. Christe die beiden dode eindenden moet de Chinese heersen, want z'n mag geen strekking niet tot aan het graf naar ook daar over. En dan is het den hevendaal dat degenen in Rome de heeren waren, het feit nee, geen kenmerk 't is sinds zijn sterren. En daar de zwakken des heersens waren, en de atherosclerose, bleven behouden tot in liefde te dragen, ook in zijn stand waarom daar nieuw rennen, het aanvankelijk der feestdagen van der stammen. Geliefden, ik noodig u niet, om nader met mij in belangrijke tekst woorden te peilen, en weten, zodanig als hij aan de heer Christus voorstelt als heerschap helemaal over levenden en doden. Laat ons, onder smaak van den Geest, die op onze harten opent, deze onderheden overwegen: Christus' heerschap; - Zijn wettige recht daartoe; - de gelovigen schuldige pligt, hiervoor eindelijk, - wat ieder van jood is in staat stelt te beantwoorden. De eerste onderwerp, dat we overwegen, is Christus' heerschap. Geliefden, Christus is de heerschap, dat Koninkrijk, waarvan Hij voor ons, Pilatus eenmaal getogene heer is, afgelegd, als een Koningrijk niet van deze wereld. Zijn heerschap heeft derhalve niet die aardsche monarchen niets gemeen, noch wat haar Digitized by VjOOQ IC 295. oorlogen, niet wat haar wetten, noch wat haar middelen, aan uitbreiding, noch wat haar baron, minister, noch wat haar vroeger uitgevaagd; het is een geestelijke heerschap. Beachteningen wg haar, ter nadere beschouwing meer in algemeen, en in het bijzonder. Onze beachtening is eerst meer algemeen, en wij denken na de woorden van CHristus kort voor Zijn hemelvaart: "al lijf u gegeven alle macht in hemel en op aarde". Welke een heerstchap over de gehele aarde, ja en ook over den hemel. Hoort u dat wel; "alle macht in hemel en op aarde"? Wat bedraagt een heerstchap, wat macht begrijpt, hier op aarde bestaat al het onmiddellijk van Jezus af; het roostige Chinese rijk, 's werelds wel, als het kleine, richt van kontant geld. Wat heerstchap was waardig, dat de onde heenging, er vanger mee ging, dan die van Jezus. "Al levenschteer van de aarde tot aan de zee", aflaat ik, "en van de rivieren tot aan de uiteinden der aarde." Alle koningen allen zich voor hem nederbuigen; alle heidenen allen hem dienen. Ik zie elders: "Hem werd gegeven heerschap, en eerbij, en het Koninkrijk, dat aan alle volken, naties en tongen eerbij en aarden. Jezus heerschap is een heerschap over Zijn vijanden, zowel als over Zijne vrienden. Daarom staat er: "want Hij moet als Koning regeren, tot aan alle vijanden onder Zijne voeten zullen gelegd zijn; de laatste vijand, die te niet gedaan wordt, is de dood." Zijn heerschap strekt zich. Digitized by VjOOQ IC 296 uir «ver EngtieAeB #verDaivcka. Zoo Staat ar, leaaaii- zii» itr Engelen : »I^ is aan de r^terluad Goi% , op- geraren tctt hemel« de Engele^, en magten,- cn krach- ten Hem onderdanig gemaakt sgiide!** *) Aidtti ook teil aaiiaten der DniyeleB: »Hq heeft de werken des DoiveU verbroken, en den Slerk*gewapende tan gelieel x^ne wapenmsting beioofd enhen bniten gcworpen.**. f) Maar — dit is nog alles nkl. W^ luNNrden het: »Hcm is gc^ren alle nagt in hemel en op aarde! Zqne beer- sehappq is niet alleen over allevolken« naariMittediageA z^a Hern onderworpen/* »Hq dnagt 4itfe. dingen dosr het woord Zqner kracht." »Hq is het beddtdesOnzieii-' lijken Gods, de Eerstgeborene [het OppeiiMofd] aller creatnren« AHe dingen , die in de hemelen an op de aarde aqn, aienlqke en onaienlqke,hetsq troonoi, faetsq heerschappqen , hefzq overheden., hetsq magfen, aUe dingen $ gelijk ze door Hern en tot Hem geschapen iqu, • r» bestaan ze ook te lanMi dsor Hem T' i) Geltefdenl Dit is de heerschappijfVanCM|Ptosin*tge« inten. Zalig die haar in gelooTO hdUigt ,. en Jnf eenonder daan Zqner besondere heerschappq nag ge wordea siin. 0ns tekstwoord en ons doel beide vorderen* dat we hier vooral nwe aandacht op festigen* . Zq iseene heerschappq oTer dooden en levenden^ over Avtdooden^ dleiaCnaiams zijo oAtslapen, en over die U^emdeM^ wier leven hierbeneden Hen is toegewijd. Het is eene heerschappij 4los « wigens de Schrift, »van den goedea Herder over Zijnesehapen;" »van den Heer wti Zijnie Geneente:": van den Koniag over Zqn vo^k." Eene heench^pq y die deneg tependen toebereidt voor een salig st^rven , hen regerende door «)I Pstr. 8.2a. t) I Job. i:a, Xvk« t1;tt, Mutts31. i) Hebr. 1 : 8 , KoL 1 : ICh-lT. Woord en Geest, zijn in hem onverschilvende bewegredens, door geprobeerd, te voorkomen, staan in stand, hondendief, wanneer staat, heer opbarend, wanneer gevallen zij, een heerschap, die hen behoedt; goed, terwijl hij op de aarde vast staat, zijn geest de Kalligbiegedenking maakt, Ten blik van het Paradijs, zijn onmiddellijke tegenwoordigheid, om in den dag der dagen, waar met het lichaam te worden vereenigd, en Hij, zijn Koning en Heer, eenvoudig en tot meest verheerlijk in beide. Ik lees het uit zijn eigen mond: "Ik geef aan mensen het eeuwige leven, en ze zullen niet verloren gaan in de eeuwigheid, en niemand zal dezelfde uit mijn hand rukken." En zie daar zijn specifieke heerschap. Wat denkt u, is het anders dan wazig en weldadig? Of kan je anders zitten? Daarom mag hij, daarom kan hij lokken en vriendelijk en minzaam hopen, en terwijl hij noodigt, zegt hij: "Mijn yuk is zacht, mijn last is licht!" Maar een andere dag wordt geboren, heeft Christus wel een wettig recht om te beschrijven? Is de tweede onderfaasd die we na gaan overwegen: zijn wettig recht tot de heerschaprij. W^ bepalen, ons bij z^ae b^zondere heersehappq over zigae geleoTtgen, die hier nog levea en die alreede zqn gestorvan; beerscbt H^ met wettig regl over hen? Qiige- twqfeld, want Ze fSfBL , vooreerst, %qnt gehocktau Wat ? Ja , ze zi^n ayiie gekaeh^ai. Hoort den Heiligen Geäst door den mond des ApoBtak: i»gq z^t dnitr gekocht!'* $) Deprijswordt aaagawaaea door ean aAder Apostel : )igi} zi]l hiet door Digitized by VjOOQ IC 298 vergaakciiike «iisgeB , lilvcr of ga«d , rethü mk awe ijiiele wandcliagv ^ & ▼>* ^ vaietea et ogetef ei J it , aaar door bet dicrbaar bloed ras Cautm ab cessoa- bestrafiel^kettenoobeTlektoiLaBs.*' *) De airpcrkoraiea waren Heai Tan den VadergegeTea^oB^rbediagdat HS^ in bonae piaaU » aan den eiicb der goddeii|ke geregtig- heid Toldeed; H^ beefl Toldaan door doen cn Iqden. Zoo beert H^ gedaan oadgeniqky watieaMnddoet« die Toor geld een' tlaaf of gevangene^de Tr^heid jkoopl. De door^Hem betaalde prqs is onberekenbaar. Neenl^ir^ x^ea bet , good , aiWer waa het niel» dat inaanaMridag koode komea, maar s^q bloed; aqn bbedig ^den. De tekst noemt s^n ttervem. EendnBr,eeDdierbaaralervea, waaraan de Vader aeWe eene oneindige waarde beefl tocge- kend « ab bei alerf ea Tan Z^en Eeageboreae ; en dat dunr en dierbaar wordt gescbat raa ai wie o?eral eU 'ders zijne Trijwordiug zocbt, maar te rergeefs, tot dat hij ae vond, door het geloof, indatstervenvanCaaiSTUi, Geliefden 1 soo is dan Christob ^ doorj betaling yan den gevoiderden pr^, der geloovigen Heer geworden» en Zqne beerschappq oyer ben is wettig. En toch daar moest meer dan een koopman bier plaats vinden; aan de beleedigde Majesteit Gods wel genoeg geschiedt, maar de Duivel, die onwettige beërdiging, laat niemand van allen, die gevangen zitten, tot zij aan wil, tenzij als hem door een magt, sterker dan de zijne, ontwricht wordt. En wie heeft die magt? Christus, wie ook de Duivels onderworpen aan. Terwijl de Duivel Hem door een steken, door een natuurlijke nederlaag beslist. Ja! de Overste was gestorven, en dat moest, maar om hoe op te staan na die eeuwige dood. Te leren, dat Hij het, Hij had de macht, de zwaartekracht der ziel, eertijds de dood ten spijkers door, was zijn vlees, een eeuwigmal ondergaan. Hij had de kracht, de troon van de Duivel, Zijn voeten op de troon, en ongehoorzam waren die Christus wild. Die Duivel ontslagen werden, keken allen, tot op dat uur, vreemd de dienst, taan bannen Heere Jozef, en Zijne heerschappij over hen in het vlees. De grond van Christus' heerschappij is de slaven en in het zalig leven; of, gelijk de tekst bij aanvankelijk heeft, in Zijn sterven, in Zijne Opstanding, in Zijn leven. In Zijn steigen. Maar is Christus waarlijk gestorven? Ja! Zijn hart heeft een wende ontvangen, en wanneer de wende is bloed en water gestroomd. Zodoor het heeft Zijn ziel gegeven tot een rantsoen voor velen, maar die velen zijn van nu aan Zijn eigendom. Doch wat baat heeft dit eigendom, daar Hij gestorven is? 't Is voorbaat, maar de derde morgen breekt aan, en Jezus verbreekt de kluizen van het graf. Daar is Hij segevierend opgestaan, de kracht Zijne Opstanding wekt de doden op, leidt ze in een nieuw leven. Nog meerr> Jbsus leeft en sterft niet we^r« en Zijne mede-opgewekten en verlosten weet H^ te bewaren in Zijne kracht, door het geloof^ in de hope enindeliefde, ja tot in en tot over den dood ^ en si) — . schrqven met hnnne band biqmoedig : »w^ sijn des Heeren.*' Geliefiknl Zoo wettig is Zqne heerscbappq over hen. Hoort den tekst : wiaarioe is GBRisrm gestorben , en opgeäaan , en weder levendig gewerden ^ opdal Bif beide 9fer4ooden en kftnden heerschen %oude. Der geloimgen schuldige pligi ^ hieruii vloeijende ^ isde Digitized by VjOOQIC 3<)0 J^txit b^coiiderheid! waarraoc wq nwe Mftd«cJil Üam »Dewql Hij itw Heer is/* segt dePsalmisty moo buigl a voor Heiii jneder/' *) We hoördea «osea Aposiet Mggea : »nienaad van ans leeft zick se)veiit en niemand sterfl &tch zelven^ anar het »j dat w^ leven» w^ leren den Heere, hetn^ dat w^ sterven« \Ti| ster- ven den Heere/* Jalgewis too^taamt heK Waton-» derdaap belaaint bei niet , aijnen wetligen souvermn te kvea? Hoe veel te meer een' gekofige Z^nen Heer en 2aligmaker ChristdsI •» DU nn . betracht b^ door de welvaart van Christos beers!cbappq te beharkigeB. Maar de belangen deser beerachappq aqn alle van geeatel^ken aard. In de ver- breiding dar' eenwige «aarbeid^ in de aairerbeid van 's Heeren dienst , in de oefening van geloof , van boop en van.liefile , in de betracbtiog van beiligheid , s^n de^belan- gen en de loem van Zqne beeracbappq voomamelilic gelegen« H4 betracbl dit veiderdoor ateeda ab aaken van de boogste aangelcgeiibeid nan te merken» ^ des Komnga gnnst te genieten« Zijn beeld te dragen, Zifn wil te doent Zijne beerlqkheid te aaaacbonwen ea daarin uch le verlnatigen. Hij betrekt dit document aan bij de onderhoudsmethoden den geest dat zelfverloopen in de daad aanbiddende deelgeest waken, ja, ook door luiden onder des Koningin banier. Dorar Zonne driftte bartlegten in, begeerlijkheid bedenken niet meer den vrije teugel late maar te brengen onder de geboorte aanbiddende deelgeloof. Hij betrekt dit eindelijk, om zich niet meer te kunnen onttrekken. Maar welke geestelijke genoegens schenkt hij een hemelse beschapenheid, net zoals de natuurlijke dingen boven alle andere zijn. Het woord des Apostels aan de Kolossensen is bepaald gebonden: "indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zoekt de dingen die boven zijn, waar Christus is, zittende ter rechterhand van God; bedenkt de dingen die beneden zijn, niet de dingen die op de aarde zijn. Want u het gestorven, en het leven is met Christus verborgen in God." En vandaar dat de geestgenoten zich niet moeten verlagen tot de frettelijke regten van Christus, om over ben te beschouwen. Doch dit is hun niet alleen; ieder waar onderdaniar gevoel bij zich heeft, moet een stuk van zijn geest vaststellen, want de geest heeft hij is er mee ingenomen. Dil neemt echter geenzins de Weg, en wij menen dat hier niet onopgevat moet worden, dat zijn betekenis zijn van veel onvolmaaktheid blijft, gieten. Hij gevoelt dat zijn aanpak te zeer is, en is niet volkomen bijzonder kan niet van voorafgaand wissen, met factoren bij gekent, met wal bij geen, met wat bij is, met wat bij doet. Niet met factoren bij kent. Able het feit kent hier algemeen ten dele, beperkt is z'n aanleg ten deel en al genoegzaam een Koning, wiens hoofd is hoe weinig zelfs kent bij van on eigen hart, dat arglistige en duistere hart, waarvan de Hoere zelf vraagt wie zal dat kennen? Hij is niet voldaan met hetgeen hij bij geniet, hij geniet bij een vervelende, die de wereld niet kent, maar, wat ligt wordt ze gestoord door de woelingen der inwoners en de aanvallen van de verzoeking. Digitized by Google IC 302 Uit de bladen en de woorden in de Taal, de kennis Maar wat dan ook, hij doet dan ook geen voldoende, onderdelen van de verscheidenheid van de Apostel, als hij klaagt: Ik ben verkoopt, verkocht onder de dood, maar ik leidig mee, wie zal mijn volgen volgen? En als dan ook geen verveling, maar hij is nog met zegen bidden, nog met een zelfverloren gevoel, noch met gehoorzaamheid, noch met een daad, noch met een enige verrichting voldaan. Deze onvoldoende, die hem amal en vaak al ertoe doet lachen naar de hemel, waar al hetgeen ten deele is in de Torah eeuwig al zijn leven gedaan, en vergevingsgezind vergeving zal met God's heerlijkheid beloonen. Voor de vertaling is gebruikgemaakt van https://www.bibletranslation.tv Maar is hij daar hier aan zichzelf gelaten, dat niets van hem aan zijn staat zelf te beantwoorden aan Zijne due verplichting? Kom, averwegens wij maken, dat hij in Maat moet. Ach, indien de onderdanig van Chili aan zichzelf overgelaten, ja, hoor maar, echter, nur, een oogerblik, het was verloren. Was Patmos in de zaal van Kaliro aan zichzelf gelaten geweest, het bad, ach dood gebleekt. Was Taam in een ongeloovigheid aan zichzelf gezien, aan zichzelf gelaten geweest, bij aanleiding erger geworden dan de ergste ongelovige. Waart ge, Christus, taam ge gizceren aan de andere kant, misschien onder dat ik na mijn zelfsebiegen ogen niet aan nagedachten gelaten en geweest was. Bondt ge dana aan jaa? En aan de beter waarheid vaste ouderlingen van Christus Rijk. Zij vergingen als een schaap voor de zwaan, indien aan te eenige in tijde geceld aan lijk. Digitale door Vjooq IC Dit document is door Vjooq IC gescand van een antiek handschrift. Aan de linkerkant is het origineel te zien, aan de rechterkant de gecorrekte tekst. Het oorspronkelijke handschrift bevat vele onregelmatigheden, onder andere aanduidingen voor meer dan één woord, brieven die in elkaar doorlopen, en woorden die overlopend zijn in andere woorden. Daarnaast zijn er vele typografische fouten, onder andere met betrekking tot het gebruik van acute en graveaccenten, alsmede onjuist spellingscorrectie. Al deze zaken zijn aangepast conform de spelling van de 21e eeuw, met inachting van de oorspronkelijke tekst. Hij zorgt voor hen in het geloof en, naar mate van het geloof naar elkaar verenigd worden met Hem, naar die mate zijn zij meer aan zich te zien verloren, zo zijn zij Hem meer gehoorzaam, en zoeken zij Zijn beeld meer gelijk te worden. Het geloof, dat Christus in hen onderhoudt, reinigt hun hart, bewaakt hen, werkt in hen door de liefde, en wint de wereld. Doch behoudt de Heer, die over hen leeft, de Heilige Geest in hen. Deze, wanneer zij niet weten, wat zij bidden zullen, gelijk het behoort, bidt voor hen met gebedesprekende zucht. Laat wel, heeft de mens opgericht, een onuitsprekelijk zuchten. Zolang men bij het gebed veel spreken kan, is er althans nog veel aan het eigen bij, geen geheel rein, misschien wel enkel vreemd, onheilig. Maar wanneer de Heilige Geest de holten van ons in het licht des gebeds legt, en wierook daarop strooit, dan stoomt de heilige vlam hoger en de spraak begeeft ons -men kan geen woorden meer vinden voor het hart, de Geest, zegt zij zondert woorden meer tot God, dan de tong kan brengen. Grooter, Christus onderhoudt meer voor hen, heerlijk gedicht, de Heilige Geest in zichzelf te laten werken, in de stille van Hem te bedroeven, of wat erger is, Hem niet te blussen, ja, wat nog erger is, Hem weden aan. Digitale bijdrage van VJOOQIC hoe veel gelukkiger zouden zij zijn, als slagroom in het dooden van hun eigen zin, om den twijfel en den wil van hunnen hemelse Koning (e deen). Heilaas! Als te vaak gebeurt, dat de Heilige Geest aandrijft tot den plicht opwakker nogmaals aanstaart, weer aandrijft, opwekt, maar weer geboden te wachten. Te Vaak gebeurt het, dat Hij afraadt, de droevige gevolgen der nu niet duidelijk voor ogen staat, maar uit liefde verhindert. Te vaak geeft het zelfs, dat Hij een dreigende boei aanneemt, maar als of Jezus nog steeds geleerd had het dreigen in de anntekening van vijanden en naar het hart spreken, legt Hij de verstandvollene ten niet ver. Ach, dat is niet den Heiligen Geest in mij werken laten, maar het is Hem verbitteren, die lergen; dat is Hem dwingen, Zijne vriendelijke werkingen in mij te staken, en mij Zijne grauwheid te laten vervelen in plaats van Zijne vorige liefde. Wat moet dan wel recht verstaan worden in de Gemeente, wat bet is, den Heiligen Geest Zijne vrije ongeleide werking te laten? Dan, dan moet het ook weer worden ondervoeld, dat Hij werkt, dat Hij vreemd, dat Hij heerlijk werkt, en dat Hij de geest in den boossein gelegd heeft van het rijk des Heeren, verhoort: "zodanig mijn wegen gericht worden, om niet in afdalingen te varen." Ja, dan leven, dan sterven, den Heiland; dan leven en sterven zij Hem, die daartoe gestorven, is opgestaan en weer leven gekregen. Möge nu een woord van toepasdng mgne rede besluiten ! M. H.I is Chkjstü9 heers€her^ en is Zgne heersfikap^ ' pij wetHg: een ieder onzer is schuldige %ich daaraan te onderwerpen. Ja i CHRXsToa is Heerscher. Ziet den heerlijken näam op Zijn kleed en op Zqae diie.geschreren: KONINGder koniflgen , tIEER der heeren. f) CHRisrrs is Heerscher» want God zelf heeft ßem verhoogd tot een Vorst en Za- ligmaker « om Israel te geven bekeering en vergeving der zonden, %) en heeft Hem gezet aan Ztjne regterhand in den hemel. Christus ts Uearscher, en nooit was eene heerschappq wettiger dan de Zijne. De heerschappij komt Hem toe over alles ^ want Hij is de« Vaders Eengeborene; en over dt Gemeente , want Hij heeft ze verkregen met Zijn bloed , en is opgestaan en weder levendig.geworden« Daarom is een ieder onzer schuldig , zieh aan Zijne wettige heerschappij te ondervverpen. MaarM. H.l dat hebt g^ nagelaten, die g^ n zelven nog leeft , dieonver-« *) noost. 4 '. 16. t) Opesl). 19 : 16. f) fftod. 5 : tU Digitized by VjÖOQIC 308 acbOlig eijt t?ii aantien tan vw eeuwig betang en des hhter ea roem des bemebcheo EmiAgs. i)M hebt gij lugelaten, die g^ de begeeriqkliedeii des vleeacliee lu* faagt, eo de begeert^kbeid der oogen« ca de gtootsbeU des leveAS, Dat bebt gq aagelaten« jongeEngf die g^ de begeerlqkbeden der ionkbeid lüet vliedt. Bat heht gq asgelaten^ man, rader, grijsaardi die nog ste^s naar uwen willekeur leefk » eo v met eeae uiletlqke Godsdienstigbeid vergenoegt , sonder dat xlw hart afkeer beeft yan de sende. 