title: Algemeene Kerkelijke geschiedenis der Christenen : Met plaaten
creator: Hamelsveld, Ijsbrand van
text: den, dat reeds onder de Dynastie der Han, die tot in de eerfte tijiden der IHlde eeuw in China ge- regeerd hebben, Soden en Christenen derwaards ge= komen zijn; hij meent ook, met anderen, dat de „Godsdienst van Fo, of der. /ndiäanfche Wijzen, in Tataryen, China en Japan, verward is geworden door de Chineefche Schrijvers, met den Godsdienst der Christenen „ zoo als die door de Nestoriänerz onder hen gebragt was; hij vermoedt zelfs, wegens de betrekkingen,, in welken de Chinezen, door oor- log en handel, reeds in. de eerfie eeuw var het Christendom , met de Westerfche Volken ftonden , dat reeds federt het jaar 65 de kennis van den Christelijken Godsdienst zich onder de Chinezers verbreid heeft; zeker ten minften zal het getal der Christenen omtrent het jaar 337 in China aanziene= lijk geweest zijn ,wanneer een onderdaan van het Ro- meinfche Keizerrijk, die zich voor een’ navolger van FO, dat is, CHRISTYS, uitgaf, aan het hoofd eener groote menigte, tot Keizer van China op= wierp. | Doch zekerder dan alle deze vermoedens ,vernemen wij de oudfte beginfelen van den Christelijken Gods- dienstin China „ uit een fteenen gedenkftuk , hetwelk „ bij het graven van een fundament voor een’ muur, in het jaar 1625 in China, in een ftadje Sanxuen „ niet ver van Siganfu, de Hoofdftad der Provintie Xenfi, gevonden, en, op bevel der Overleid, na derhand, in een’ Tempel der Bonzen geplaatst is, op dezen fleen ftond aan het bovenäinde een kruis „ en daar onder een opfchrift, deels in Chineesch fchrift , GESCHIEDENIS. 29 fchrift „ deels met Syri/che letters, welke men Zs» IV zrangelo noemt. De Fefuisen, die toen in China Ei het Christelijik Geloof verkondigden, fchreven het Afdeel, opfchrift af en zonden het naar Europa , alwaar het no door den Jefuit ATHANAS. KIRCHER vertaald en in „C.G. ziine werken uitgegeven is, naderhand met verbete- Jaar 623, sing der vertaling door Eus. RENAUDOT, en mer !Ot 314 nog nadere verbeteringen door JOSEF SIMON ASSE- MANI. De echtheid van dit opfechrift werd echter door verfcheidene geleerden in twijfel getrokken , welke de trouw der Se/uiten verdacht hielden , doch, naar het fehijnt, zonder genoegzame reden, alzoo ’er in het opfchrift niets voorkomt, hetwelk eenig vermoeden varı onöchtheid kan verwekken, niets. ten voordeele of ter eere varı de Room/che Kerk; maar integendeel alles over&enftemt met, en bevestigd wordt door verfcheidene bekende bijzon- derlıeden in de Chineefche Gefchiedenis van die tij- den (*). | Ingevolge het Syrifehe Opfchrift op dezen fteen, is deze fteen opgerigt ten tijde als ANANJESU Ka- tholijk, (of algemeen,) Pasriärch der Nestoriänen was, (*). Men leze jJ. M. HAssENKAMP Bewijs, dat het Kanonijk gezag der Ay'ıneyousa, dat is, van JACoBUS, PETRUS II, joawnes Il en Ill, junas Brief, mitsgaders der Openharing van joannes van de onde Syrifche Kerk wel degelijk erkend is enz. en dat het beroemde Sineefche Monument aangaande het Christelijk Geloove in dat Rijk echt is. Uit het Hoogd. vers. door N. BARKEX enz. Mid delburg 1770. 300 KERKELIKE: was, in het jaar 1092, naar de Griek/ehe Tijdres kening of naar de Christeliike, in. het jaar 78ı, . door jazepsuzı, ÖOuderling en Wijbisfchop der Koninkliike ftad Chumdan. Nu weet men, dat ‚, ANANJESU van het jaar 774 tot 778 Patriärch ge weest is; en het maakt geene zwarigheid, dat hij omtrent drie jaren na zijn dood op dezen fleen voorkomt, als nog levende, wanneer men den ver ren afftand tusfchen zijnen Zetel in Asfrie en China in aanmerking neemt. Behalven den oprigter yan dezen gedenkfteen, worden op denzelven nog meer Geestelijken, maar voornamelijk ADAM, Ol derling, Aartsbisfehop, en Papas van Zinestan, dus waarfchijnelijk Opperfte Kerkelijke Opziener van China, genoemd. Eindelijk worden ’er nog de na men van 70 Leeraren van het Christendom in dit Rijk federt het jaar 635 opgegeven. Het Chineefche opfchrift is veel uitvoeriger, ei meldt, dat dit gedenktecken gefteld is geworden tet eere der beroemde wet van Tarfßr ,„ door den Pries- ter KIMREIN. Tatfn beteekende bij de Chinezen de landen, die ten Westen van, hen gelegen zijn , of het Oosteliik gedeelte des Roomfchen Rijks, alwaar de Nestoriänen zich gevestigd .hadden. Vervolgens worden de voornaamfte leerftukken van den Chıriste- lijken Gndstienst voorgedragen: van God en de Drie&enheid , insgeliiks van de Schepping; (alwaar God met den Syrifchen naam Aloho benoemd wordt, misfchien, omdat de Chinezen voor God geen bi zonder woord hebben,) van den val der menfchen, door de verleiding des Sasans, waar uit 365 En che GESCHIEDENIS. ga f£he partijen ontftaan zijn; van den messıas, des- IV eeifs aanbidding, en zijne overige Gefchiedenis in un deze Wereld; van de Heilige Schrift, den Doop, Afdeel, het teeken des Kruis, en het Gebed tegen het Oos- _ ll ten. Bij de Menschwording van Gods Zoon fchijnt Sg de Nestorläanfche wijze van voorftelling zich eeni- Jaar 622, germate voor te doen. cHRısTus zal 27 Boeken !0t 814 nagelaten hebben, dus worden de Boeken, die tot het Nieuwe Testament behooren, op eene eenigzins ongewone wijze berekend. WVerders wordt ’er be- rigt gegeven varı de Prediking der Apostelen, en eenige gebruiken en plegtigheden der Christenen, De Dienaars van hunnen Godsdienst laten hunnen baard tot fieraad wasfen, en befcheeren hun haar in eene kroon. De Christenen hebben geene Sla« ven. Zij vasten, deels om de begeerlijkheden te onder te brengen „ deels uit hoofde vanı het Godde« ljk gebod. Zij bidden zevenmaal daags, zoo wel voor levenden als voor overledenen. Ook houden zij eens in de zeven dagen Godsdienst, om de ziel var zonden te reinigen. Zelfs wordt ’er van een houten werktuig gewaagd, waar van zich de Oosterlingen op hunne Kerken, in plaats van Klokken, bedienen. In hetzelfde opfchrift wordt verhaald, dat, onder de regering van den Keizer TAITSonG, in het ne gende der jaren T/fchinkuang, en dus, volgens DE GUIGNES uitrekening, in het jaar van CHRISTUS 625, een zeer deugdzaam man „ OLOPURN, uit Tatfin naar Siganfu gekomen is. DeKeizer had hem eenen Hofbedienden te gemret gezonden, die hem in het Paleis gevoerd had, alwaar zijne Boeken on- der- 308 KERKELIKE Iv derzocht, goedgekeurd „ en dienvolgens in het jaag a 628, een Plakaat, ten voordeele der Christenen, Afdeel, uitgegeven was. Op dezelfde wijze gewagen de UI Chineefche Jaarboeken van eenen Bonze, uit de ei Westelijke Landen, die, om dezen tijd, met goed« Jaar 622. keuring des Keizers, den Godsdienst van FO, in s0t 814. China uitgebreid hebbe; ook laten zij, in het jaar 643, Gezanten uit 7Tasfn in het Rijk komen. Bei- den, zoo het Opfchrift als de Gefchiedboeken der Chineezen, ftellen den volgenden Keizer voor, als een’ groot vriend der Christen; en wederöm mel den beiden, dat der Christenen Godsdienst ,„ omtrent het jaar 698, tegenfpoedige lotgevallen geleden heeft, Maar in de VIllfte eeuw, waren de Keizers, 200 als men in het opfchrift ziet, hem zoo genegen, dat zij geboden „ vele Christenkerken te bouwen, tot het vieren van CHRISTUS Geboortefeest reuk- werk fchonken, en voor het onderhoud der Chris ten Leeräars zorgden; dit wordt weder door de Chineefche Schrijvers bevestigd; en nog in de vok gende eeuwen vindt men in China fporen genoeg van het Christendom. — Dit alles wordt aan den Godsdienstijver der Nestoriänen toegefchreven, €0 heeft dus geen fchim, van door de e/uiten vel- dicht te ziin. Deze gezindte, welke „ door hare omftandighe- den, en fterke uitbreiding in Chaldeö, Perfiö, en andere Landen van Azie, meer dan cenige andere Christelijke gezindte in ftaat gefteld was , om haren Godsdienst in de afgelegenfte Gewesten van dat Werelddeel voort te planten, maakte zich deze voor” GESCHIEDENIS. 903 voordeelen ook meer en meer te nutte. De Nesse- IY riöanfche Patriärch TIMOTHEUS, die, van het jaar 778 tot 820, deze waardigheid bekleedde, zond, Afdeel. gelijik ASSEMANNI (*) uit eene met de hand ge- All fchrevene Monniksgefchiedenis van THomas, Bis- og fchop van Marga, in het Gebied van Mo/ul, on- Jaar 622, der deze gezindte, omtrent het begin der IXde!t 814 eeuw, bewezen heeft, den Monnik sUBCHALJESU, die Syrisch, Arabisch en Perfisch verftond, naar de Voikeren aan de Äuaspifche Zee, de Gabaresta- ners, Gelen, Dailamiten, Moghaniten , en Gergiä- sen, die het Christendom weder verlaten hadden, hetwelk de Apostel THOMAS „ volgens eene oude overlevering, hun had bekend gemaakt. SUBCHAL« jesu was ook zoo gelukkig, dat hij vele Heidenen bekeerde, en Kerken voor hen bouwde, in welke bij als derzelver benoemde Bisfchop, van zijne me» degenomene Monniken Leeräars aanftelde. Nadat hij tot de Oostelijke Turken, tot aan de Grenzen van Kataja en China op zijne reizen gekomen was, en ook, behalven de Heidenen, niet weinige Mar- tiöniten en Manicheen tot het. zuivere Geloof ge- bragt had, keerde hij naar As/fyrie in zijn Klooster terug; ımaar werd onder weg van de Barbaren ver- moord. TIMOTHEUS zond dan twee andere Mon- niken, KARDAG en JABALLAHA, die hij ook tot Bisfchoppen gewijd had, tot de Gelen en Dailami- sen, die, door vijftien van hunne Medebroederen ver- (*) Biblioth. Orient. Tom. III. P. I. ?ag. 491. P. Il. pag. 478. Stat der Hansi un ge- dragje- gens de Christe- nen. 304 KERKELUTKE verzeld, een’ nog grooteren voortgang tot in Indi2; Kataja en China maakten, alwaar velen van deze Monniken Metropolitanen en Bisfchoppen werden. In alle deze Landen, bijzonder in het Noorden varı ‘, Aziö, in het oude Ayrkaniö, Bactriana, Margias .na en Sogdiana , hielden zich deze Nesstoriäanfche " Gemeenten een’ geruimen tijd ftaande; en zijn cerst met de XIVde eeuw geheel te niet gegaan. Daar men 200 ijverig was, gedurende dit tijds« beftek, om de Heidenen tot het Christendom over te brengen, liet men ook geene middelen onbe= proefd, om de Soden insgelijks te bekeeren, waar toe geene ftrenge wetten noch geweld gefpaard werden, welke echter meer ftrekten, om den Gods- diensthaat tusfchen Foden en Christenen te ver- meerderen ,„ dan wel om eenige regte bekeering der eerften wit te werken,. Als men den lateren Ge» fchiedfchrijver zonaras (*) zal gelooven, hebben de Joden zich onder anderen te Antiöchiö, onder de regering van FOKAS, aan oproer tegen de Chris« tenen fchuldig gemaakt, en velen derzelven „ bene- vens den Patriärch ANASTASIUS, omgebragt, en het lijk van dezen op de markt verbrand. Maar van deze gebeurtenis weet de Schrijver var -de Alexandrynfche Paaschchroniek (+), welke niet lang na dezen tijd leefde, niet anders, dan dat ANASs= Tasıus door de foldaten vermoord is, zonder van de Foden te gewagen. Op gelijke wijze houdt de ge- (*) Annal. Libr. XIV. pag. 80. (}) Chren. Pafch. ad a. 610, \ \ GESCHIEDENIS. "305 gemelde Schrijver een.diep flilzwijgen, omtrent ht ww gene dezelfde: zonäras verhaalt‘, dat de Soden, a toen de Perfeu in. het jaar 614. Serum, bemag- Afdeel. tigden, van. hen de Christen inwoners voon weinig ” a geld gekocht, en ten getale van wel''90,000 zouden nC.G. vermoord hebben. Een verhaal van EuTvcHrws, Jaar 6022. Patriärch van Mexandrit , in: de Xde ceuw (*), WI 314 luidt insgelijks..;te ongeloöfelijk „dat, de Soden de ‚Perfen in die verövering zouden, hebben biigeftaar, er dat 40,000. van hen: zich te: Tyrus: bevindende,, een ontwerp: zouden gefmeed hebben ‚om alle Chris senen daar en! te, feruzalem te vermovorden , maär hun voornemen uitgelekt :zijnde,,. hadden de :Christe- nen hen. in:het: Kasteel Opgefloten „ en' 2,000: ven deze gevangenen onthoofd. Dir: omdertusfchen: is zeer mogeliik,, dat de oder, bij‘ de voverwinningen door de Perfea behaald , op de eene’ of‘ andere: wij- ze, blijken gegeven hebben: van vijändelüke gezind- heid. Ten mintten, volgens THEOPANES (}), reig- devKeizer HERACLIUS, in: het. jaar 609, maar Pa- lestina. Te Tiberias gekomen „ befchuldigden ' de Christefien bij hem zekereiv Jood, BENJAMIN 5 die'zoo zijk. was, dat.hij,voor den Keizer en‘zijn ganfche leger de, levensmiddelen plag te bezorgen, als hun- .. nen: hevigften vijänd. De Keizer - vraagde : hem: ‚#aaröım hi) dei Christenen vervolgde?'.waar op hij antwoordde, ‚Omdat zij; vijänden waren varı zn Geloof. Hier op 'lict de Keizer 'hem are . vrecıh in (*) Ap-. HOTTING. Hist. Orient. L. 1 ec 3. P- 123. £7) Chronogr. dag. 273. | ; XI DeeL. V | Ä IV BOEK .Afdeel. Zu Hoofdft: mac. G. ‚Jaar 622. 306 KERKELIKE in het Christendom en doopen. Ook gebood hijz dat alle Foden Feruzalem verlaten. zouden. Maar het. verhaal der- Arabifche Schrijvers EurTycHius en _ ELMAKIN ‚luidt- geheel anders (*). Volgens hen ‘gingen de Joden den Keizer te gemoet , toen hij Feruzalem. naderde:, em verwierven van hem, op 00° 814. Hunne gebeden , tegen’ de. betaling eener 'aanzienelüke Vervol- ging der fom, vriüheid,: om te, eruzalem..te..blijven; maat ‚de Patriärch van $eruzalem, met: zijne Geestelik- heid , wist den Keizer ;, onder :voorwendfel ,: dat de Joden deze ;gunst onwaardig ‚waren, dewijl:zÜ de Christenen, derzelver 'Kerken‘en: huizen : mishan- .deld, en zelfs‘.het' graf van cuirıstus‘ met allerban- de vuiligheid bedekt 'hadden, :over te halen; om zin woord ‚i met: een eed’' bevestigd, in te'trekken, waär :op:alle :Joden ; die zich te Peruzalem zien lieten, -nedergefabeld:werden. De Patriärch had’ de fchuld -bai het breken’ des eeds op. zich. genomen, en eew -jäarlijkfChen Feestdag, het vasten van: nekaclius .genoemd , ugelteld „ ,„ om 's Keizers -zonde te’! - .zoenen. cc »Neigens: FERN zich een: RER afkeer te ‚gen: de Joden geweldiger, dan: in. Spanje; alwaar -zeeds: de Koning-REKKARED, die: tot. het: jaar':6el :regeerde , waarfehijrielijk "om . zijnen Godsdienstijver te toonen ‚dar‘ bij van de Ariänen tar de Karhalif- ıken was overgegaan,, . verfcheidene wetten tegen de :Joden gaf ,.. bij -welken: hij.:hun. verbood,, hun : Paaschfeest, den Sabbath, en andere an ie ‚ vie- © to worrine Air, Eechn, MTBL. p. 4224 GESCHIEDENIM. 907 yieren, zich te laten befnijden, onderfcheid te ma- IV ken ‘tusfchen reine en onreine fpijzen enz. Alles en onder ftraffe van fteeniging of den brandftapel; of Pe zoo .de Koning hun het leven wilde fchenken, zou II , De ae Hoofädft. den zij liffäigenen wezen, en hunne goederen ver- „u C.’G. beuren. De Koning sıseBuT bevestigde niet alleen Jaar 622» deze. wetten, maar ’er zijn zelfs blijken, dat hij!ot 914 terftond-van het begin zijner regering, :of varı het jaar-612 af, de Foden .gedwongen heeft, zich te laten doopen (*). Een Spsanfche Jood, in de XVde eduw, SALOMO BEN VIRGA, in zijn Boek de Schepter van Fuda genoemd, bij BASNAGE, in zij* ne Historie. der oden, fpreekt ook var deze ver= volging, en verhaalt, dat zij vergeefs den Koning geld aanboden, om. hen te verfchoonen, alzoo hij daar op bleef aandringen,,.dat. zijne Bisfchoppen en de opperfte Bisfchop te Rome hem geleerd hadden , dat allen, die niet door den Döop wedergeboren werden, verloren. moesten gaan, en dat men der- halven allen moest noodzaken „ dezen Doop aan te nemen, zoo als een kind genoodzaakt wordt, te leeren, wat hem nuttig is. — Isıporus, Aartsbis- fchop van Sevilla, toen de geleerdfte Bisfchop der Westerfche Kerk, keurt echter in ziine Chroniek deze handelwijze ten fterkften af, en noemt ze eenen ijver zonder verltand, (emulatio nen fecun- dum feientiam. ) SISEBUT had, naar zijne gedach- te, het Geloof niet met geweld moeten opdringen , maar door redenen aanprijzen. Het fchijnt ook aan z *) ısınorus Chron. Gothor. Era 650, e Va IV. 308 KERKELUTKE ziinen invloed te moeten worden toegefchreven ; DoB£ dat de Kerkvergadering te Toledo, in het jaar 633 „ Afdeeı, 'alwaar hij Voorzitter was , in tegenwoordigheid 111 Hoofdt, Bu C.. van den Koning sısenann, een befluit maakte, dat dA in het vervolg geen Food ‚tot het Christeljk Geloof Jear-622. zou gedwongen worden (*).. Evenwel maakte. de %Wt ‚8444 vergadering hier bij_zulke nadere bepalingen „ dat men genoeg ziet, dat zij de zucht, om met geweld tot het Geloof te dwingen, niet geheel .kon. verloo» chenen, bijzonder als zij befloot, dat men de kim deren der Soden van hunne ouders [cheiden, en of in Kloosters, of onder opzigt van godvruchtige lieden, in het ware Geloof, en goede ‚Zeden, zou laten opvoeden. Ook werden de zachter. gevoelens van IisiDorus met zijne dood, die in het jaar 636 yolgde, fpöedig vergeten. Reeds. in het jaar 638 verklaarde eene nieuwe Syrode te Toledo (}), dat zij, dewijl de Koning CHINTILA, ( Christianisfimus Princeps,) vol brandenden Geloofsijver „ .met de Priesters van zijn Rijk befloten had, het Sood/che Bijgeloof in hetzelve uit te roeijen, en geene andere dan Katholijke inwoners te dulden, dezen ijver niet konden laten verkoclen, waaröm zij befloten, dat geen Koning in het vervolg den troon zou beklim- men, voordat hij, bij cede, beloofd had, de wet- ten tegen de foden te bandhaven. Ook dwong de gemelde Koning cuıntTıLa den Soden, die, hoewel | | zu (*) Coneil. Tolet. IV. Can. 57. in uArDum. Act. Concill. Tom. III. pag. 590. > Concil. Toles. VW: m HARD, P ce p. 607. GESCHIEDENIS. 309 gedwongen, het Christendom hadden aangenomen, IV eene fchrifteljke verbindtenis af, dat zij bij het POFK Christengeloof zouden blijven. Onder de regering Afdeel. yan REKKESWINT, in de jaren 653 en 635, werden Hl deze befluiten door nieuwe Kerkvergaderingen be- eg - krachtigd; en de Koning erwıc gebood, omtrent Jaar 62P. het jaar 681, onder anderen: dewijl de gewelde- '* 914 naars het hemelrijk met. geweld nemen, dat ieder Food, die zich en de zijnen nog een jaar aan den Doop zou onttrekken, met honderd flagen, en ver banning uit het land, benevens verbeurdverklaring zijner goederen zou gefraft/worden. Doch de zwaarlie flag trof de Joden in het jaar 694, onder den-Koning ecıza. Deze gaf aan de XVlide Kerk- sergadering te Toledo „ door hem bijüengeroepen,, last, onder voorwendfel,, dat, de Joden hadden za inengefpannen met die van Afrika, tegen de Chris tenen van zijn lud, om een vonnis tegen hen te vellen, gelijk zij dan ook befloot, dat alle afvallige en trouwelooze joden im geheel Spanje voor altijd Sla- ven zijn „hunne goederen verbeurd verklaard worden, en gedeeltelijk aan de Christen Kerken vervallen zou- den, ook zou men hunne kinderen van het zeyende jaar af van hen nemen, en in het Christendom op- voeden. Bij zoo vele dwangmiddelen is het als eene zeldzaamheid aan te merken, dat JuLianus, Aarts bisfchop var Toledo, op last yan Koning ERwIG, in het jaar 686, een Bock tegen de Joden fchreef, om hunne tegenwerping te ontzenuweu, dat CHRIS- tus, die naar de Schrift 6,000 jaren na de Schep- ping verfchijnen moest, reeds na 3,000 jaren wer- v3 fche- ‚g10 KERKELIKE TV -fchenen was, waaröm ook dit Boek den tijtel voert: BOEK Demonfratio fexte atatis, five de Christi adventu . Afdeel, adverfus Fudeos Libri sres (*). nI Uit Spanje vlugtten vele Joden naar het naburige _—_n Frankryk, alwaar hun toeftand, ten minften in de -Jaar 622. laatfte jaren van dit Tijdperk, verdragelijk fchint tot 814. geweest te zijn. Op verzoek varı Keizer HERACLI- Hunne US, die door Starrenwigchelarij zou verftaan heb- lotgeval- ben, dat God het Griekfche Keizerrijk door een len in Ä j Fraukryk, beineden volk zou laten verwoesten, zou Koning DAGOBERT in het jaar 629 bevel gegeven hebben, om alle Foden in zijn Rijk tot den Doop te nood- zaken (}), doch of dit bevel ten uitvoer gebragt zij, is niet zeker. Reeds yveertien of vijftien jaren vroeger had de Kerkvergadering te Parys den Joden allen toegang tot openbare ambten verboden ($)s hetwelk door CHLOTAR II. bekrachtigd was. Or ‚dertusfchen bleven zij nog in het Rijk, zonder dat :ziji van Godsdienst behoefden te veränderen , ook dreven zij grooten koophandel, zelfs in menfchen, verkoopende kleine kinderen, die zij van arme Ol- -ders: kochten, weder aan uitheemfche volkeren. De ‘Koningin BATmILDIs fneed hun echter daar toe de -voornaamfte gelegenheid af, toen zij, in het jar '655, het drukkende hoofdgeld affchafte, hetwelk vele ouders tot eenen zoo onnatuurlijken flap ge ‚noodzaakt had (**),. Ten tide van KAREL den (*) In Bibl. Petr. Patr. T. 1. p. 495. Gro® (}) FREDECAr. Chron. Cap. 65. ($) Concil. Paris. C. 15. ap. narn, 7, Ill. 2. 55% (**) Vita S. Bathildis. % GESCHIEDENIS. gız Grooten beroemden zich de Food/che Kooplieden var zijn Rük, geliik hij zeif zegt (*), dat zij den Bisfchoppen en Abten-van hünne Kerkefchatten konden afkoopen ,wat hun behaagde. Deze Vorst zond zelfs in het jaar 797, met zijne Gezanten, LANTFRID en IV BOEK I Afdeel, Hl Hoofdtt. na C. G. SIGMUND, 00k eenenJood, ızaäk genoemd, aan dem Jsar 622. Chalif HAROUN AL RASCHID (F)5 de läst dezer Ge- !% 814. zanten beftond waarfchijnelijk daar in, om de goede verftandhouding var dien Vorst te bevorderen, als ook om van denzelven vrijn toegang tot hetGrafen ._ de plaats der Opftanding van CHRISTUS te verkrij- gen, hetwelk deze hem geern inwilligde, en hem de Sleutels van het Heilig Graf toezond ($). ızaäk bragt den Keizer, onder andere kostbare gefchenken van den Chalif, ook den: eenigften olifant mede, welken dezen toenmaals had, Abulabaz genoemd, die naderhand te Aken geltorven is (**). In het Oosten gebood Keizer LEO, de Ifaurier ;In her omtrent het jaar 723, dat de oden tot den Doop genoodzaakt zouden worden, doch met geen ander gevolg,. dan dat die genen, die hadden moeten ge- hoorzamen „ zich terftond weder afwaschten, als waren zij met drek bezoedeld (}}). Maar voor- | beet- 67 Capit. V. A. 806. in BaLUZ. Capp. Regg. Franc. Tom. I. Opp. pag. 453. (}) EGınHard Annal. ($) ecınsard de Pita Carol. M. Cap. 16. (**) eGınHarn de Fita Car. }. c. Ann. Franc. ad a. 801. er 813. Ann. Fuld. ad a. 802. a. Bıo. (+}) TuEorAan. Chronogr. pag. 336. v4 ‚Vosten vervolgd. 4 312 RERKELHKE:. IV, beelden, yan vrijwilligen overgang. van; Jodden tot. het BER Christendom in dezen tijd ‚zijn uiterst zeidzanm, en Afdeel. Yan nog blijft, het opzeker, of zij.im- der daad vrije "UL willig ,. en ‚niet, door bedreigingen ‚genoodzaakt , Hoofät, .of door gefchenken uitgelokt ,. daae in te werk gin- Jaar 622, gEU, - ul Ä tot. 814. Doch het, verhaal van ‚eenen Heidenfchen Koning Verhaal van zeker „Koningrijk, cosar, die, omtrent het van de midden der Vllifte eeuw, de Befnijdenis en het Jo» tg dendom zal. omhelsd hebben, verdient hier, met Heiden-- een eukel woord,. aangergerd te worden. ' Waar dit Kein Rijk Ca/far te zoeken zij, in (de Wereld, is niet her Jo. uitgemaakt, in. het ‚algemeen .zegt men, -ergens im dendom. Groot Tataryen, bij de KAaspi/che Zee. : Het geval komt zakelijk. hier...op neder. De Koning van dat Land befloot, op de vermaning van eenen Engel, die hem verfchenen ‚was, naar een’ ‚beteren Gods- ; „ıdienst om te zien, dan de zijue was. Hij fprak ten dien. einde met: eenen -Wijsgeer , eenen Christen, en eenen.Muhammedaau. Dra was.hij overtuigd:, dat hun Godsdienst,, de ware niet .zij; waar op hij Rabbi IZAAK ‚SANGART .bij,zich ontbood. ;-Door hem werd de Koning van de waarheid van het Joodfche Ge loof overtuigd, maar voor zijne onderdanen fchroo» mende, reisde hij, heimelijk, met zijnen Veldheer, naar de Woestijn aan zee, alwaar zij Soden in 'cem hol vonden, die den Sabbath vierden. Van dezen lieten zij zich befnijden; en na hunne terugkomst gelukte het den Koning, meer. dan: 100,000 van 'zij ne onderdanen: tot het Joodsch‘ Geloof te ‚bekeeren, Terftond liet hij eenen ‚Tabernakel oprigten, gelijk ; : die GESCHIEDENIS. g73 die van MOZES ‚geweest :was., zijn geheele Riik IV werd Joodsch, en hij zelf werd een ::magtig en ge- a lukkig Vorst.. Derde 'halve ‚eeuw dar: na: fchreef Ardee, een zijner ‚opvölgeren „ ‚JozER:,.die het Fogdsch: Ge. loof met ‚zijne onderdanen .nog even :getrouw: was, Ho 1 oofaft, C.G, dit aan.eenen Spaanfcheun Rabbi „.die ’er- hem om Jaar Gag, gevraagd had., Men.heeft nog. een Bock, et Bock ! 34 Cosri, '( misfchien liever Cofari, ) :hetwelk de- ge fprekken, van.:R. SANGARI met..den :eerstgemelden '; bekeerden Koning in zich :bevat. Dit zal eerst ‘in de’ taal des lands gefchreven, vervolgens in::de Allde eeuw.door R. JUDA HALLEVI in het Ara bisch „en :eindelijk door R. :JuDA ,. Zoon van PAUL FIBBON, in het Hehreeuwsch of. Rabbynsch vertaald zijn. In deze vertaling is dit. Boek ‚uitgegeven door JOANN BUXTORF den Zoon, .te Bafel in het jaar 1660, die de waarheid der Gefchiedenis: ;onbeflist laar, welke anderen, met‘meer regt, ‚ontkend heb» ben, hoewel het mogelijk is, dat ’er.met ‚het een of ander Stamhoofd. van. Arabieren of Tataren iet hebbe plaats gehad, hetwelk aanleiding heeft kun- nen geven, tot dit verhaal, terwijl R. JUDA HAL-» LEVvI het uitgebreid gefprek in dezen vorm gebragt heeft, om daar in de gronden van 'het nina Ge» loof te ontvouwen (*). * Daar mUHAMMED voorwendde, den. PR ER Betrek- _ lüiken Godsdienst te willen. herftellen, ‚en sıozes King der voor een’ Goddelijken Gezant. erkende, .gelijk ook Joden tot MUHAM- de overige Profeten der Joden; daar zijn hoofdleer- MED, en | ftuk (*) j. cur. woLr Bibl. Hebr, Vol. 1. D. 440. v5 34 -KERKELIKE ftuk was. de Eenheid“van God, met 'welke' de Fo- den .de Christelijke Driedenheid niet wisten overden ‘te-brangen;-däar hij de befnijdenis, die reeds voor esuwen in Arabiö.'had plaats gehad, behield, en ‚in. vele bijzonderheden veel' van de Joden. fcheen . over.te nemen , en zelfs.bij het bidden gebood het aaugezigt naar eruzalem te keeren,, voor dat hij . de Caabä of het heiligdom te Mekka tot eene Ä7- - bla, .of plaats der aanbidding ‚verördende, fchint men- te.mogen onderftellen, dat de Foden. MUHAM- ji Mens onderneming begunftigd, ‘en van zijne leer "niet afkeerig zullen ‚geweest .ziin. Men verhaalt ook in der daad, dat MUHAMMED het eerfte ont» werp vari :zijinen Godsdienst met behulp van twee Foden PHINBAS en ABDIAS, :door de Arabieren ABDALLAH genoemd „ zal opgefteld, of: ten minften van dezen zijne .Kennis.. van den Sood/chen Gods- dienst zal verkregen hebben; zelfs verhalen Griek- fche Schrijvers, dat de Soden MUHAMMED .eerst voor den MESSIAS hebben gehouden, maar toen zij zagen, dat hij kameelvleesch at, waren zij van de- ze gedachte afgeftapt, alhoewel zij hem hadden blij- ven begunfligen, en zich daaröm te vijändiger te- gen de Christenen gedragen (*). Ondertusfchen heeft het volgende meer zekerheid. De Soden wa- . ren ten dezen tijde zeer talrijik en magtig in Arabie „ verfcheidene Arabifche. Stammen hadden. hunnen Godsdienst aangenomen „ en .zij bezaten in dit Halföiland verfcheidene fteden en vestingen. MU- : HAM= (*) TUEOFAN, Chron. Pag, 276. GESCHIEDENIS. z1$ YHAMMED :zocht ook in het eerst werkelijk zich met IV hen te veröenigen, waaröm hij ook zoo velen van hunne Godsdienftige gebruiken overnam, maar- zij Afdeel. verzetten zich tegen een’ man, die niet alleen on- _ Ill : i : Hoofädft. derwerping eischte, maar zich ook boven alle hun- „u C.G. ne Profeten verhief, en fchoon de Soden te Medina Jaar 622. in het eerst eene overdenkomst met munammen 0 814 troffen,, verbraken zij dezelve in het jaar 623 reeds, waar na hij hen, met te meer bitterheid „ beftreed , en hen gedeeltelijik uit Arabi& verdreef. Sedert haatte hij hen meer dan andere Godsdienstgezind- ten, waar van men fporen in den Koran verneemt, in welken hij, doorgaans, van de Foden enkel op eene fmadelijke en verächteliijke wijze, gewaagt, noemende hen ongeloovigen, moordenaars der Pro- feten, van God, van DAvID en jEezus vervloekt, bijkans louter bedriegers, vervalfchers der openba- ring enz. Evenwel wilde hij hen geduld hebben, mits zij zich eerst onderwierpen en een hoofdgeld betaalden. Na zijne dood in het jaar 632 genoten zij, onder zijne opvolgers „ fteeds meer rust en befcher- ming, terwijl deChristen Schrijvers van dien tijd hen befchuldigen van de Arabieren opgeftookt te hebben, en in alle opzigten in hunne ondernemingen tegen de Christenen behulpzaam geweest te zijn; doch behalven dat de Arabieren zoodanige opftooking niet behoefden, kan men zich ook op de berigten der Christen Schrijvers van dezen tijd, als zijnde te ha- telijk vooringenomen, niet zeer verlaten. Zoo ver« haalt THEOFANES (*), dat de Chalif omar in het (*) Chron. p. a8ı, volg. jaar 36. KERKELIKE IV, jaar 637, met eene duivelfche huichelarij, in vuile Te en verfcheurde klederen te $eruzalem zijne intrede Afdeel, doende, den Patriärch sorronıus genoodzaakt ill hebbe, om hem saromo’s Tempel te wijzen, opdat na C. G. bü dien in een ‚bedehuis zijner godloosheid zou ver« Jaar 622. anderen. Maar dit bedehuis kon niet opgerigt wor- ct 814. den, en ftortte telkens in, tot dat de Soden hem onderrigtten , dat hij zijn oogmerk niet ‚bereiken zou, voordat hij het kruis op den Olijfberg had late wegnemen. Dit gedaan hebbende, bleef zijn ge- bouw flaan, en nu werden, op zijn bevel, menig- vuldige kruifen weggenomen. ‚Daartegen, verzekeren de Arabieren, dat omar den Christenen geene Kerken heeft willen ontnemen, en zelfs weigerde, om in dene derzelven zija gebed te doen, hetwelk de Patriärch hem aanbood, opdat zijne , drabieren dit, in het vervolg, niet tot een voorwendfel zou- den nemen; ook dat het onder de bedongene voor- waarden, bij het overgaan der flad, geweest zij, dat.de Christenen geene kruifen op hunne Kerken zetten, noch die voor het oog der Arabieren rond- dragen zouden. In Arabie zelf mogt geen Jood meer bliiven wo nen, ten zij belijdenis doende van den Muhamme- daanfchen Godsdienst, waar van echter maar heel weinige voorbeelden zijn, doch in de uitgeftrekte veröveringen der Arabieren werden zij niet ontrust, Volgens later Christen Schrijvers, zou een Jood den Chalif yezıv I, op het einde der VlIde eeuwy aangezet hebben, om aan de Christenen van zijn Rijk het gebruik varı Beelden te verbieden. - Om- GESCHIEDENIS. 917 Omitrent het begin der Vllifte eeuw verwekte den Iv' Spaanfche Jood, SERENUS, eene kortftondige on- ee zust, door zich voor den messias uit te geven, PR en vele Joden te overreden, om met hem naar zia IH gewaande Rijk te reizen. Hünne goederen werden _, en ‚van de Arabieren, die toen. reeds Spanje bezaten , Jaar 622, aangeflagen en verbeurd verklaard *%). tot 814% Een blijkbewijs, dat de oder het onder de fe= Yalrche gering der Califen niet kwaad hadden „ was her Mesfiäs. voortbloeijen van hunne vermaardfte Scholen, en Joodfche, de reeks van aanzienelijke Leeraren, die elkanderen Scholen opvolgden. Hunne witmuntende klasfe van Rabbij den. nen, welke reeds in de‘ VIde eeuw eenen aanvang genomen had, de DANJ, de verhevenen, had nog het Opzienersänbt op de Hooge Scholen van Sora en. Pumbeditha. _Onder de Joodfche Geleerden is Rabbi sımEON BEN RAIRA, Of KAIRO, omtrent het midden der VIllfte eeuw, alhoewel hij juist.niet tot de gemelde eerwaardige klasfe gerekend wordt, be- ‚ bekend door zijn Bock, de groote uitfpraken, Cmorma mabr1;) een Bock, waar in hij leerde, dat ’er maar &&n grond- artikel .des Geloofs is, die van het Beftaan van God. Misfchien hebben: fom- migen van deze Jood/che Leeraren het een en ander toegebragt , om onder de Arabieren den lust tot de WEINNENpEEe op te wekken (+). | (*) PETRUS DE MARCA in Marca Hispanica Libr. HL, Cap. 1. pag. 230. _ (+) norr. H. E. See. VII. VIIR. nasnace Hist, des Juifs T. VOL. 7% IX. wor. Bibi. Hebr. Fol. l. na.C. G, Jaar 622. tot 814. 318 KERKELIKE'‘ Dat de Foodfche Godsdienst, die door de Chris+ tenen als waarächtig in zichzelven erkend wordt, er „ als de grondflag en bron van den Christelijken , zich nog fteeds:bleef handhaven, kan ons niet zeer be= ‘ wouderen, die wij de kracht der vooröordeelen „en den invioed van. volkshoogmoed kennen, .welke bei- den de $oden verhinderden, om den Christelijken Berigtvan Godsdienst te omhelzen, om nu niet te gewagen MUHAM- MED'sle- ven. varı de pogingen var hunnie Eeeraren, die'ten fterk- ften .onderfchraagd werden, door de verbastering, waar toe het Christendom vervällen was, en'de verdeeldheden , welke in hetzelve heerschten; maar onbegrijpelijker fchijut het, dat. een dweeper of.be- drieger in ftaat geweest is’ eenen Godsdienst te ftichten „ welke alles, wat hij goeds heeft, aan den Foodfchen en Christelijken heeft te danken, die noch met ı dezen noch met genen kan vergeleken worden, die niet door onderwijs, maar enkel door geweld en; bloedvergieten van eerften af is voortge- plant, en die nogtans zich zoodanig' heeft uitge- breid, dat zij, in menigte van aanhangers, alle’ an- deren overtreft ; dit zeker katı ons bevreemden; On- dertusfchen „' indien wij ons herinneren de domheid en onkunde der Arabieren, onder welken deze Gods- dienst: zimen aanhang nam, de vurige en tot dwee- perij en geestdrijverij zoo fterk overhellende geäardheid varı dit volk en der Oosterlingen in het gemeen, de droevige- onkunde en verbastering van het Christen- . dom, boven welk verbasterd en door ellendige fpitsvinnigheden verdeeld Christendom een Gods- dienst, die de leer van den eenigen God tor zijn hoofd« GESCHIEDENIS. 319 hoofdärtikel had, en zich door‘:het fchoonfchinens IV; de’ van uiterliijke heiligheid :aanbeval , en ‚gefchikt 2 was naar de volksbegrippen en. aard\der Arabieren, Afdeel, tevens vertoonende.eene achting.en eerbied niet .al- _ 1 leen voor. de ‘oude Profeten „maar bijzonder' WOPE mac. C. JEZUS CHRISTUS, het ligtelijk !'overhalen. kon,. bes Jaar 622. nevens den.'verwarden en. verzwakten ‘toeftand: ‚van 9 814 de beide Rijken, het Remeinsch- Griekfche: en het Perfifche,„ zal, onze | bevreemding. 'merkelijk.. verdwij; nen, en:zulken, die, in .de'voorgaande eeuw, en in: onze tijden ,' het’ ware ‚Christendom hebben. meer nen omver .t& :werpen', door den Muhammedaanfchen Godsdienst met hetzelve..: te. vergelijken. ‚of: baven hetzelve te verheffen, h&bben. daar ‚door enkel hun- ne onkunde..en eenen :redeloozen afkeer var de waarheid ‚verraden en openbaar:'gemaakt. Het’ een en ander: zal»ons door eene .korte‘-fchets van dezen .door MUHANMED geftichten. eng ar ‚Jlükst_ worden. (*). | ./ MUHANMED Of MOHAMMED ; sh bi er Volgens Europeörs MAHOMETH „:werd..omtrent het jaar -37@ en Arabi- te Mekka, de Hoofdftad- van her Pesreisch Arabie, Schrijvers geboren „ uit den edeleni Stam.-der Koreifchiten, Zim Vader -ABDALLAH overleed,, 'toen .hij nog een -kind was, waär na hij eerst, door zijnen Grootvader 'ABD’ AL ‘MOTALLEB, vervolgens door zijnen Oom 'ABU TALEB:. Werd: opgevoed, In zijne jeugd gaf hij bliken‘» varı m in’ Jomaige kleine oorjogen , wel- tel „ke (*) Men zie bieder de = Hedend. Hiss. I, De, ' Bladz, 1.. volgg. Ä 910 RKRERKELDUKE- IV ke:tüsichen He Aribifehe Stammen gevoerd werde, u voorts werd hij: in'alle 'igchaamsöefeningen. onder- Afdeet, Wezen,: maar_zonder eenig onderwijs ih het. gene Il ,. geleerdheid genoemd wordt, geliik zijne: landgenooten Hoofält: ver her algemiecn daar. van geene' denkbeeiden had- Fear 622; den „. hoewel'zij veel’werks fchenen. te’ maken van tot BE4. de Dichtkunde,, Welfprekendheid, Gefchiedenis van kun Land, en 'Starrekunde, weinigen teivenwel kon- den-lezen- of: fehtijveny. zelfs zal deiArabifche fchrj£ Kunst niet ldn& ‘voor de:'geboorte van: ImumAmNMED, volgens- andereti,,; eerst''toeır hij: väjftien jaren oud was, zijn Witgevonden ; en het!’ fraaije : Arabifche fchrift iS ’eefßt" 300" jaren' na'hem Öpgekomen Vol» gens het geineen Verhaal' der Arabieren‘,; en naar zijn eigen voorgeven, kon MURAMMED zelf lezen noch -fehrijven. Zijn Oom bragt hem: ‚verders: op töt den Koophandel, en vervolgens: vertrouwde eene rüke koopnratis 'weduwe' KADIDsjA hem 'haren had- del op Syriö toe, welken hij zoo" wel‘ "waaman, “ dat züj hem; bij zijne terugkomst ,. trouwde, ziinde Zij;toen. 46, ei MURAMMED. 25 jaren 'ond. ...: Van dezen‘tijd af vor zijn gofte jaar, meldt de Gefchiedenis niets: van hem, maar toen, omtrent het jaar 610, trad ‚hijte‘ voorfchijm,'als‘de Leeräar van eenen :nieuwen‘ Gödsdienst. Hij’ was, 'zegt mer, gewoon, jaarlijks eene maand “lang,' zich: in 'eenzaamheid af t& zönderehı., ii het hol. vaır cenen Berg, niet ver ven Mekka gelegen; "bij zulk eene afzondering nu zal hem, in dat jaar, de Engel 64* BRIEL, des. nachts., verfehenen zijn, en hem gebo- den hebben te lezen; hij ontfchuldigde zich, E GESCHIEDENIS. sat hij niet lezen kon, waar op de Engel voortvoer: 3» Lees in den naam des Heeren, die alles gefcha- 4, pen, die ook den mensch uit wat geftold bloed „> gefchapen heefl. Lees, en verheerliik uwen ıv BOER I Afdeel; II oofdtt; 39, Heer, die den mensch het gebruik der pen aan 100 C.C „ gewezen, en die hem geleerd heeft, het gene Jaar 622+ „» hij nog niet wist.” Welke woorden het 9göfte Hoofdftuk van den Koran uitmaken. Vervolgens hoorde hij eene ftem van den Hemel hem toeroepen : s; Ö MUHAMMED! gij zijt de Gezant van God, en ik 3; ben GasrıEL.” Te huis gekomen verhaalde hij dit aan zijne vrouw, die terftond met eenen eed verzekerde „ dat hij de Profeet des Volks zou zijn. Ook gaf zij dit aan eenen van hare naastbeltaanden te kennen, die haar daar in toeftemde,. MUHAMMED deed toen zijn gebed, en ging zevenmaal om den Caaba tond, dit was een oude Tempel te Mekka, die, naar de overlevering der Arabieren „ door ABRAHAM en ISMAEL Zzou gebouwd ziin. Nu volgden meer openbaringen, en zijne vrouw was de eerfte, die zijnen nieuwen Godsdienst aannam, Na haar verklaarde zich zijn Neef aLı, Zoon van ABU TALEB, een knaap tusfchen de negen en elf jaren, voor denzelven. Een zijner Slaven „ wien hij daaröm terftond zijne vrijheid fchonk, als ook ABUBEKER , een aanzieneliik man te Mekka, met vijff anderen, die hij tot MUHAMMED leidde, waren töt 814 un zijne volgende aanhangers, bij welken fpoedig nog eenige anderen kwamen, Dus had hij, in drie jaren, heimelik eenige leden voor zijn nieuw Godsdienstgenootfchap verzameld, XL DeeL, X Maar sn KERKELHKE ıv Maar na verloop van dezelven gebood God hem, BOEK alle zijine medeburgers openlijk daar toe uit te noo- Afdeel. digen. ’Er daalden de volgende woorden van den Il Hemel, welke daar na in den Koran ingevoegd Hoofält: zim. (8.74) 2 0 gü Bedekre! fta op! predik ! Jaar 622. „, verheerlijk uwen Heer!” enz. Bedekte heet mu- tot 814: yanmen, omdat hij, door eene fchielijke verfchij- ning van den Engel verfchrikt, zijne vrouw gezegd had, dat zij hem met eenen mantel zou bedekken. Op dit bevel verzocht MUHAMMED veertig var zij« ne bloedverwanten op eene maaltijd, op het einde van welke hij verklaarde, dat niemand in Arabie zijn volk iet uitmuntenders kon aanbieden, dan bij hun thans voorftelde. ,, Ik breng u,” vervolgde hij, ,, zoo wel de goederen van dit als van het „, toekomende leven. God hecft mij bevolen, u ,, tot Hem te roepen. Wie wil onder u in dit „„ werk mijn Wazir,, (eigenlijk /assdrager , vervol- gens medehelper of deelnemer in den last van eenig ambt,) „, miju broeder, vertrouweling, en ambts- „, waarnemer zijn?” Terwijl allen zich bedachten,, beloofde aLı terftond, dat hij dit wezen wilde : Deze was toen nog een jonge met druipende oogen, gezwollen buik, en uitgeteerde beenen. Evenwel er- kende MUHAMMED hem vour zijnen broeder en plaatsbekleeder onder hen; en eischte, dat zij hem gehoorzaamheid zouden bewijzen. Doch de gasten lachten om dit voorftel, en zeiden tegen ABU TA- LEB, dat hij dus voortaan zijnen Zoon zou moeten gehoorzamen. Zonder zich hier over te bekommeren, vervolgie MU» GESCHIEDENILS 323 MUHAMMED ziünen weg, hun humme afgoderi; en iW Ongeloof verwijtende, waar in zij aan ‚hunne Vade- B6E« ren geliik waren, en. hen bedreigende met de ftraf Ardee, der Hel. Hier over bezwaarden zich de voornaam- Mi len der Koreifchiten bij ABu TALzB, die, fchoon Nooflt; geen volkomen aanhanger van MUHAMMEDS Gods- Jaar 622. dienst, evenwel zijuen Neef tegen hen verdedigde „OT 814 waaröm de Koreifchiten ook hem vijändig behn delden , en. de aanhangers van MUHAMMED, ten ge- tale van 83, noodzaakten „met vrouwen en kinderen- naar het naburig Zrhiöpid te vlugten. MUHAMMED zelf verborg zich eenigen tijd in den omtrek van Mekka. De Koreifchiten befloten in eene plegtige verbindtenis, waar van zijj de oorkonde in de Caaba' ophingen , alle gemeenfchap met zijne familie af te breken; maar als hij hun, door zijnen Oom, liet aanzeggen, dat God door eenen worm alle de lette- ren dezer oorkonde, uitgezonderd die, welke den naam van God uitmaakten „ had laten wegknagen, en zij dit waar bevonden, zoo werd deze verbind- tenis weder vernietigd. Ondertusfchen verdedigde zelfs ziin Oom den vaderlijken Godsdienst tegen hem. Eene onderneming, om zijnen Godsdienst in de ftad A/-Tajaf uit te breiden, mislukte hem ge- heel. Hij leed bovendien vele vervolgingen, en hem werd voor het gerigt opgelegd, om zijne Goddelijke ‚ zending door een wonderwerk te bewijzen; en hier zegepraalde hij volkomen. De Engel GABRIEL ver- fcheen hem en bemoedigde hem; en nu liet mu- HAMMED voor de oogen van gansch Mekka eene dikke duifternis ontftaan „ vervolgens de maan te X. voor- 324 KERKELIKE Iv- voorfchijn komen, die zich voor hem boog, hem BOER met eene verftaanbare ftem den Gezant van God Afdeel. noemde, vervolgens meermalen door zijne kleedereiz II flipte, en zich eindelijk in twee deelen fpleet, die Kae G, an den Hemel zich weder ver&enigden. Ongeluk- Jaar 622. kig flechts dat in het s4fte AHoofaffuk van den Ko- tot 814,7, hetwelk den naam draagt van de Maan erkend wordt. ,, Het uur nadert, en de maan is vanden' „ gefpleten geweest: Doch zoo zij een teeken „ zien, keeren zij zich op zijde, zeggende: dit is „ eene krachtige betoovering. En zij befchuldigen: ,, van bedriegerij, en volgen hunne eigene lusten.’” Evenwel, de opperfte Richter, en wel 300 inwo- — ners van Mekka verkenden hem thans voor eenen Goddelijken Leeräar; ook namen twaalf inwoners var $athreb zijnen Godsdienst aan, en verzaakten den Afgodendienst, waar bij zich weldra meer inge- zetenen varı deze ftad voegden. Voornamelijk verfterktte MUHAMMED om dezen tiid het geloof en de verwondering zijner aanhan- gers door zijn verhaal van de reize, welke hij, in &enen nacht, van Mekka naar Feruzalem, en uit deze flad naar den Hemel voorgaf gedaan te heb- ben ; waarömtrent echter de Mwuhammedaanfche Leeräars onderling twisten, of hij deze reize ligcha- meliik, dan wel enkel in eenen droom, gedaan hebbe. Als hij deze reize den volgenden dag open- ljk verhaalde, befchuldigden hem zijne tegenftrevers van leugen, maar ABUBEKER getuigde, dat alles waar moest zün, wat de Gezant van God verlaal- de; evenwel verlieten hem fommigen van zijne aaı- hangers. | Reeds “ GESCHIEDENIS. 325 Reeds had MUHAMMED in de eerfte zamenkomst IV wele burgers van $athreb tot zijne aanhangers ge- en maakt ; in eene tweede bijeenkomst „ welke hij Afdeel. ’snachts op eenen heuvel bij [Mekka met hen had, _ I zwoer hij hun eene eeuwige gunst, onder voorwaar- n C. de, dat zii hem tegen allen aanval verdedigen zou- Jaar 622. den. Zij vraagden hem, welke belooning zij daar !Ot 814 voor zouden genieten? en hij antwoordde: het Pa- radijs! Daar hij nu te voren geen’ krijg had 'mo- gen voeren, zeggen de Muhammedaanfche Schrij- vers, maar de menfchen alleen tot God brengen, en zelf alle lijden en alle vervolging met geduld had moe- ten dragen , gaf God hem nu vrijheid, om de wapenen te voerentegen de genen, die hem als eenen leugenaar gelasterd hadden, ook verkoos hij, uit zijne aanhan- gers, XII lieden, om het volk te befturen, geven- de hun gelijke magt, als de Apostelen van jezus gehad hadden, maar het opperfte bewind behield hij voor zichzelven. Nu had MmuHAMMED een’ veiligen toevlugt, al- zoo die van Fathreb verklaarde vijärden waren van de inwoners van Mekka. In de laatfte plaats be- gon men ziiuen aanhang zwaarder te vervolgen „ zoo dat dezeive genoodzaakt was, naar Farhreb te wijken. MUHAMMED zelf, op wiens leven een toeleg gemaakt werd, viugtte met ABUBEKER eerst in een hol bij Mekka, en van daar insgeliiks naar Jathreb „ wordende derwaards ook gevolgd door aLı. Sedert kreeg deze flad Fathreb den naam vaı Medina ,„ (de flad,) bij uitnemendheid , en van deze v/ugt, ( Hedsjira,) in het jaar 622 be- x 3 gint, 326 KERKELIKE:; iv gint de tijdrekening der Muhammedanen. Te Me SOR dina, met blijdfchap ontvangen zijnde „ bouwde hij Afdeel, daar een Mesdjis, een bedehuis ,„ van waar de UI maaın Moskee, voor een’ Muhammedaanfchen Tew- uuen pel.. Ook zond hij van daar partijen uit, om op Jaar.622, het . grondgebied ' van Mekka te’ ftroopen, en de tot Bi4e Koravanen der Koreifchiten te plunderen. Eene derzelven werd overvallen, maar MUHAMMED wilde eerst vaıı derzelver buit geen deel voor zichzelven nemen ,„ omdat het gevecht : was voorgevallen in eene der Heilige Maanden, in welken de Arabie ren niet oorlogen; mogten. Maar een Goddelijk be» vel ontfloeg hem van die zwarigheid (*), en gaf hem vrijheid, voor den Godsdienst: in elke maand te vechten. Thans. fchreef hij zijnen aanhangeren voor, om zich, bij het gebed, naar den oord te wenden van Mekka, of de heilige Caaba aldaar, gelik God hem geboden had (+). Om het teeken des gebeds te geven, bediende hij zich eerst, op de Foodfche. wijs, van eene trompet; vervolgens van eene klap of klep; maar eindelijk kreeg een zijner aanhangers eene ‚openbaring in den droom; en federt is eene uitroeping in gebruik gebragt der woorden:. „, God is groot! Daar is geen God, „, dan de eenige God! en MUHAMMED is. zijn Pro- 4 feet!” welke uitroeping nog de plaats van klok- ken bij de Muhammedanen vervangt. Zijne aanhangers werden in hun Geloof verfterkt, | tDER (*) Koran H. a. vs. 17. (t) Koran H. 3. vs. 96. GESCHIEDENIS. 927 toen zij, in het jaar 623, eene overwinning op de IYy Koreifchiten behaalden , die driemaal fterker waren, en dan zij; de genen, die van hen fneuvelden, werden Afdeel, als Martelaren aangezien, mäar de gevangenen, op _ HI den vijänd bekomen, werden 0p MUHAMMEDS last ne nedergefabeld. In vele andere oorlogen, met Arabi- Jaar 622. fehe Stammen, had hij bijkans altijd de overhand, tot 814 Ook bedwong hij eenen ood/chen Stam, omdat de Joden hem naar het leven ‚geftaan hadden; maar in dit geval, behield hij, volgens eene Goddelijke beflisfing (*), den buit geheel voor zich alleen. Van eenen anderen Food/chen Stam liet hij 700 ge- vangenen, die zich overgegeven hadden, ter dood brengen. Behalven den bijftand der Engelen, door welken hij deze overwinningen behaalde, gebeurde ’er volgens de Muhammedaanfche Schrijvers ook andere wonderen, onder anderen het fpiizigen van eene menigte menfchen „ met weinige levensmid- delen. Dus in weinige jaren een groot deel van Arabic bemagtigd hebbende „ dacht hij gezag genoeg te hebben „ om ook de naburige Vorsten, tot het aanı- nemen van zijnen Godsdienst , te noodigen. Dit voorftel liet hij, in het jaar 628, aan den Perf fchen Roning kHosru doen, door eenen afgezant, Deze fcheurde den Brief van MUHAMMED aan fluk- ken, en gebood zijnen Bevelhebber in. Ge/lukkig- Arabiö, om MUHAMMED, als eenen verfloorder der vredes, aan hem over te zenden. Doch, dewijl BUS (*) Koran H. 59. 