title: Fabelen en Vertelsels, in nederduitsche Vaerzen Gevolgd.
creator: Christian Fürchtegott Gellert
text: Das Buch hat das Urheberrecht überdauert und kann nun öffentlich zugänglich gemacht werden. Ein öffentlich zugängliches Buch ist ein Buch, das niemals Urheberrechten unterlag oder bei dem die Schutzfrist des Urheberrechts abgelaufen ist. Ob ein Buch öffentlich zugänglich ist, kann von Land zu Land unterschiedlich sein. Öffentlich zugängliche Bücher sind unser Tor zur Vergangenheit und stellen ein geschichtliches, kulturelles und wissenschaftliches Vermögen dar, das häufig nur schwierig zu entdecken ist. Gebrauchsspuren, Anmerkungen und andere Randbemerkungen, die im Originalband enthalten sind, finden sich auch in dieser Datei - eine Erinnerung an die lange Reise, die das Buch vom Verleger zu einer Bibliothek und weiter zu Ihnen hinter sich gebracht hat. Nutzungsrichtlinien Google ist stolz, mit Bibliotheken in partnerschaftlicher Zusammenarbeit öffentlich zugängliches Material zu digitalisieren und einer breiten Masse zugänglich zu machen. Öffentlich zugängliche Bücher gehören der Öffentlichkeit, und wir sind nur ihre Hüter. Nichtsdestotrotz ist diese Arbeit kostspielig. Um diese Ressource weiterhin zur Verfügung stellen zu können, haben wir Schritte unternommen, um den Missbrauch durch kommerzielle Parteien zu verhindern. Dazu gehören technische Einschränkungen für automatisierte Abfragen. Wir bitten Sie um Einhaltung folgender Richtlinien: + Nutzung der Dateien zu nichtkommerziellen Zwecken Wir haben Google Buchsuche für Endanwender konzipiert und möchten, dass Sie diese Dateien nur für persönliche, nichtkommerzielle Zwecke verwenden. + Keine automatisierten Abfragen Senden Sie keine automatisierten Abfragen irgendwelcher Art an das Google-System. Wenn Sie Recherchen über maschinelle Übersetzung, optische Zeichenerkennung oder andere Bereiche durchführen, in denen der Zugang zu Text in großen Mengen nützlich ist, wenden Sie sich bitte an uns. Wir fördern die Nutzung des öffentlich zugänglichen Materials für diese Zwecke und können Ihnen unter Umständen helfen. Das Buch hat das Urheberrecht überdauert und kann nun öffentlich zugänglich gemacht werden. Ein öffentlich zugängliches Buch ist ein Buch, das niemals Urheberrechten unterlag oder bei dem die Schutzfrist des Urheberrechts abgelaufen ist. Ob ein Buch öffentlich zugänglich ist, kann von Land zu Land unterschiedlich sein. Öffentlich zugängliche Bücher sind unser Tor zur Vergangenheit und stellen ein geschichtliches, kulturelles und wissenschaftliches Vermögen dar, das häufig nur schwierig zu entdecken ist. Gebrauchsspuren, Anmerkungen und andere Randbemerkungen, die im Originalband enthalten sind, finden sich auch in dieser Datei - eine Erinnerung an die lange Reise, die das Buch vom Verleger zu einer Bibliothek und weiter zu Ihnen hinter sich gebracht hat. Nutzungsrichtlinien Google ist stolz, mit Bibliotheken in partnerschaftlicher Zusammenarbeit öffentlich zugängliches Material zu digitalisieren und einer breiten Masse zugänglich zu machen. Öffentlich zugängliche Bücher gehören der Öffentlichkeit, und wir sind nur ihre Hüter. Nie und trotzdem ist diese Arbeit kostspielig. Um diese Ressource weiterhin zur Verfügung stellen zu können, haben wir Schritte unternommen, um den Missbrauch durch kommerzielle Parteien zu verhindern. Dazu gehören technische Einschränkungen für automatisierte Abfragen. Wir bitten Sie um Einhaltung folgender Richtlinien: + Nutzung der Dateien zu nichtkommerziellen Zwecken Wir haben Google Buchsuche für Endanwender konzipiert und möchten, dass Sie diese Dateien nur für persönliche, nichtkommerzielle Zwecke verwenden. + Keine automatisierten Abfragen Senden Sie keine automatisierten Abfragen irgendwelcher Art an das Google-System. Wenn Sie Recherchen über maschinelle Übersetzung, optische Zeichenerkennung oder andere Bereiche durchführen, in denen der Zugang zu Text in großen Mengen nützlich ist, wenden Sie sich bitte an uns. Wir fördern die Nutzung des öffentlich zugänglichen Materials für diese Zwecke und können Ihnen unter Umständen helfen. Das Buch hat das Urheberrecht überdauert und kann nun öffentlich zugänglich gemacht werden. Ein öffentlich zugängliches Buch ist ein Buch, das niemals Urheberrechten unterlag oder bei dem die Schutzfrist des Urheberrechts abgelaufen ist. Ob ein Buch öffentlich zugänglich ist, kann von Land zu Land unterschiedlich sein. Öffentlich zugängliche Bücher sind unser Tor zur Vergangenheit und stellen ein geschichtliches, kulturelles und wissenschaftliches Vermögen dar, das häufig nur schwierig zu entdecken ist. Gebrauchsspuren, Anmerkungen und andere Randbemerkungen, die im Originalband enthalten sind, finden sich auch in dieser Datei - eine Erinnerung an die lange Reise, die das Buch vom Verleger zu einer Bibliothek und weiter zu Ihnen hinter sich gebracht hat. Nutzungsrichtlinien Google ist stolz, mit Bibliotheken in partnerschaftlicher Zusammenarbeit öffentlich zugängliches Material zu digitalisieren und einer breiten Masse zugänglich zu machen. Öffentlich zugängliche Bücher gehören der Öffentlichkeit, und wir sind nur ihre Hüter. Nie und nichtlust ist diese Arbeit kostspielig. Um diese Ressource weiterhin zur Verfügung stellen zu können, haben wir Schritte unternommen, um den Missbrauch durch kommerzielle Parteien zu verhindern. Dazu gehören technische Einschränkungen für automatisierte Abfragen. Wir bitten Sie um Einhaltung folgender Richtlinien: + Nutzung der Dateien zu nichtkommerziellen Zwecken Wir haben Google Buchsuche für Endanwender konzipiert und möchten, dass Sie diese Dateien nur für persönliche, nichtkommerzielle Zwecke verwenden. + Keine automatisierten Abfragen Senden Sie keine automatisierten Abfragen irgendwelcher Art an das Google-System. Wenn Sie Recherchen über maschinelle Übersetzung, optische Zeichenerkennung oder andere Bereiche durchführen, in denen der Zugang zu Text in großen Mengen nützlich ist, wenden Sie sich bitte an uns. Wir fördern die Nutzung des öffentlich zugänglichen Materials für diese Zwecke und können Ihnen unter Umständen helfen. + Beibehaltung von Google-MarkenelementenDas "Wasserzeichen" von Google, das Sie in jeder Datei finden, ist wichtig zur Information über dieses Projekt und hilft den Anwendern weiteres Material über Google Buchsuche zu finden. Bitte entfernen Sie das Wasserzeichen nicht. + Bewegen Sie sich innerhalb der Legalität Unabhängig von Ihrem Verwendungszweck müssen Sie sich Ihrer Verantwortung bewusst sein, sicherzustellen, dass Ihre Nutzung legal ist. Gehen Sie nicht davon aus, dass ein Buch, das nach unserem Dafürhalten für Nutzer in den USA öffentlich zugänglich ist, auch fiir Nutzer in anderen Ländern öffentlich zugänglich ist. Ob ein Buch noch dem Urheberrecht unterliegt, ist von Land zu Land verschieden. Wir können keine Beratung leisten, ob eine bestimmte Nutzung eines bestimmten Buches gesetzlich zulässig ist. Gehen Sie nicht davon aus, dass das Erscheinen eines Buchs in Google Buchsuche bedeutet, dass es in jeder Form und überall auf der Welt verwendet werden kann. Eine Urheberrechtsverletzung kann schwerwiegende Folgen haben. Über Google Buchsuche Das Ziel von Google besteht darin, die weltweiten Informationen zu organisieren und allgemein nutzbar und zugänglich zu machen. Google Buchsuche hilft Lesern dabei, die Bücher dieser We lt zu entdecken, und unterstützt Au toren und Verleger dabei, neue Zielgruppcn zu erreichen. Den gesamten Buchtext können Sie im Internet unter |http: //books . google .corül durchsuchen. r ^9 Miv"9p«e-9 C. F. GELLERTS F AB E L E N E N VERTELSELS, IS NEDERDÜITSCHE VAERZEN GEVOLOD, DERDlDiEl. T E AMSTBLDAM, t-l PIETER MEIJER, op DEN DiM. HDCCLXXIV. 109755 ¥* I B BRICHT litikiH^^^Hf^^li^^l^^ V olgens onze beIofte,geevcn wy thans het Derde Deeltje der Fabelen en f^ertelfels yan den Profesfor Geliert in *t licht 5 waarby wy zyne zinryke en krachtige Leerdichten hebben gevoegd , en waarmede wy ons werk befluiten. De Dich- ter B. de Bosch , een der medearbeiders aan dit werkje , had reeds het Gedicht, de Christen genaamd, doch in eenen vryen tränt , gevolgd ; maar vermits hetzelve door hem aan de Maatfchappy der Nederlandfcke Letterkunde , te Leyden , reeds was overgegeeven vöördat wy befloten haddcn alle de Leerdichten by de Fabelen en Vertelfels te voegen , en dat Gedicht ook werkelyk in het tweede Deel der Werken dier Maatichappy is uicgegeeven y kondcn wy ons daarvan niet bedienen; waarom wy, om onze uitgaave echter vol^ » kernen te maaken , met zyne voorkennis , onzen Kunstge- noot Lucas Pater , die buitendat het zyne tot deeze Neder- duitfche uitgaave heeft toegebragt, gelyk door de letters L. P. is aangewezen , verzocht hebben eene nieuwe vcrcaa-» • 2 ling BERICHT, Ijng van die oitmuntend Gedicht op zieh te neemen ; 'c geen hy gedaan heeft. Dus is dat itukje tweemaal in Ne- derduitfche Vaerzen overgebragt; eens als eene vrye navolging , en eens als eene vertaaling y zo naau wkeürig als het oorfprongkelyke zulks heeft lo^elaaten*, gelyk wy dit gebeele Werk hebbenjgetracbt te behandelepf DE i. .. 1 / C. F. GELLERTS F ABELEN , E N VE RTELSELS, IN NEDERDUITSCHE VAER2EN GEVOLOD. PlRDEDEEi.. T E AMSTELBAM, BT PIETER MEIJER, OP DEN DAM. HDCCLXXIT. s=s DE LOSBANDIGE ZOON. H/en Vader zag zieh alle dagen , Gelyk veel' vaders, door eenV wilden jongen plaagen. Nooit wierd iets dwaas., iets ftouts beftaan y Of altyd had Joan , zyn fiioode zoon , 't gedaan. De vader wist naauw* raad om in de ftad te blyven , Want dikwils ging 't vergryp zyn eigen ecr te na. Hy zönd hem , of *t misfchien zyn grillen mögt verdryven> Twee jaaren naar Amerika , Hoe zuur de moeder zag : de moeders vallen teden Maar hielp het wat? Joan kwam weder ^ £n wie was erger dan Joan ? De vader en des vaders broeder Beflooten beiden , als &6n man ^ In weSrwil van de lieve moeder ^ Dat haar Joan , die naar geen reden luistren wou j Voortaan de trommel volgen zou. Do _■. ... .M^ • i De losbändigb Zoon« 3 De losTe zoon , die naar die keur zieh moest gedraagen ) Wierd dasy op 's vaders eisch, foldaat: £n die was ook de beste raad« Want^ hoe de krygsdienst ook aan veelcn moog* mishaagen , ' Meer tot een' andren ftand gezind j Nochcans wierd menig Moertjes kind Niet zelden wys gemaakt door flagen , Van eenen Heer , die , fchoon by Qerp en ringkraag droeg5 Niet wyzer was dan die, dien hy tot reden floeg* Dochtdeeze tucht wierd ook bier vruchtloos ondemomen- a Joan gedro^ zieh als een woelzieke onverlaat. De Hoofdman üet den vader komen. j, Neem u wen zoon wefirom l ik weet met hem geen* raad.** De vader neemt door dwang hem weder. Au zet Voorzeker niet$ de drift des losbols neder« Maar neen y 66n middel bieip gezwind. Jqan wierd in ^en maand z6 fchiklyk als een kind Hoe! liet de vader hem dan in het tuchtibuis fluiten ? In Gaf aan de vestingbouw hem liöver tydverdryf, Hy wist wel beter hem in zynen loop te ftuiten : Hy gaf bem een boosaarcig wyf. ß. D. St t Az DE • ••• ■T2a=; DE TWEE ZWARTEN.;-^ . r .\ X wee Zwarten bleeven, in bun flaaffche die^stba^rfieid. Getrouw aan hunnen Heer en 't lot hen opgeleid. Zy waren , beiden jong , door vriehdfchap naauw verbpndcn. Door beiden wierd de kracht der liefde ook ondervojiaeii. Een zwarte maagd, zo fchoon als ooit hun vadgrland ,0^'^ Had voortgebragt, ontftak hun beider minnebmid. •' \^\ Zy diende een' zclfden Heer , en door hun vuiiiig nüninfea Trachte elk van hen haar hart voor zich^l^ön tewinncn, Daar elk befcheiden haar zjn hart door de oogen bood.. .' 'k Bemin u^fprak ze^eerlangworde^i^nrnyar^äiteenoöe; ' . • •• . • Maar'k idoe geea keur^wyl ze €€n van beiden zoüdoipn klanen« » *k Bepaal myn min tot e^n' , zo dra ge u kuntyerdraagen. Een akelig verdrag I waar beider hart om treurt,* •• * • Wyl elk door eigenmin dien fchat te waardig kiewt a '• ' .. X Dan dat hy eene bruid, wier hart hy kon verwerven,'. ^ » 't Geea by reeds beeft gehoopt 9 zou om een ander deryen. Dil '-V < •V • DE LEEUWRIK. JL^e Leeuwrik , Dämons vreugd , vloog vry En vrolyk door 't vertrek , waar hy Zyn' wildzang zong geheeJe dagen , Maar kon den weSrgalm niec verdraagen > • Die thans uit de andre kamer drong, Waarom hy des te fterker zong. Juist deed een fpiegel onder 'c zingen , Zyn beeld hem zien ; ^C fcheen hem te dingen Naar hooger zangtoon. Wat verdriet ! Dit leed de wakkre vogel niet. Die vast , terwyl zyn y ver gloeide , Van (chaatrend zingen overvloeide. Met kracht verhief hy ftaag zyn ftem ; Maar moed noch zangkunst baatte hem. De weSrgalm floeg gelyke coonen y Otüy zo hy dacht, Iiem fier te hoonen. C4 Hy 40 DeLeeuwaik. Hy vloog, vol eerzucht, in dien waan Den Mededinger grinunig aan , « Dien hem het glas had voorgelogen» En ftierf) vervoerd door hovaardy; Roemzucbcigen , byna als gy^ Door loutere ydelbeid^ ep doqr een niet bedrogen« M.D.B. # ♦ Dl mmmr'^^mmmmmf^tmmmmrm DE TWEE WANDELAARS. X wee Wandlaars overviel de nacht 6 Volkere! neem u wel in acht! Sprak Flip, alreeds door angst aan 't beeven> Opdat we ons niet van 't päd begeeven. Daar zweeft ons ginds een d waallicht vöön Dat wy ons nu voorzichtig hoeden i £b blindelings niet derwaart (poeden ; Want anders misfen wy faet (poor. Goed! goed! (prak Volkert, min vervaard, Spoed u dan voortl roaar'k zou den aart Van.'t geen een dwaallichc word geheeten, Myn Vriend , zeer gaame willen weeten. Geleerden zeggen : 't is all^&i Een damp , uit poelen opgerezen : Dit zou wel waarbeid kunnen weezen ^ Doch 't liegen is by hen gemeen« C $ Wel, 42 De Twee Wandel.aars. Wel Volkert ! boe ! gy Ipot gewis. Gy wect niec wat een dwaallicbt is i Zo ik hec by den nacht dorst waagen, Ik zou u dienen^op uw vraagen. Is 'c waar, kent gy geen dwaallicbt? gy> Een man van byna derdg jaaren ? Een dwaallicbt. (God wil ons bcwaaren !} Dat is een fpook , geloof hec vry^ Gy zaagt nocbtans den dräak voorbeen^ Die eens in Stevens tyd verfcbecn , En over Kleindorp is ge vlogen , Daar koorn en kalvren heeft gefpogen. Het geen in *t groot een vuurdraak is , Zou ik in 't klein een dwaallicbt beeten ; 'c Zyn kwaade geesten» wel te weeten» Zy waaren in de duisternis. Neen , Flip ! dat is te ver gezocht. Een dwaalkaars is geen wreed gedrocht. Hoor, De Twee Wandelaars. Hoor, Vriend! u niet te na gefproken, •k Heb beter kennis van de Ipooken. Geboten fpreekt nog van het beest, Dat op het aadlyk flot fteeds waarde, En in de keuken clk vervaarde; Geloof me ! dat *s een fpook geweest. * Een d waalkaars is wat anders , maar . .. F. Hoe noemt gy dat verfchynfel daar ? V. Ik noem het dwaalkaars. F. Vreemde reden ! Wie leerde u tocb die nieuwigheden ? 't Heet d waaUicht : dwaalkaars is niet goed« i Men heefb het nooit dien naam gegeeven, V. Nooit, zegt ge? ydel tegenftreeven I •k 2feg dat men 't dwaalkaars heeten moet, F. Zwyg, Volkert! zwyg! 't fe zotte taal. "k Hoorde in de wandling menigmaal Qk Zweer niet, hoe vaSt ik't ook moog' weeten) Dat meesters zeJfs 't een dwaallicht heeten« 43 Zo ^ 44 De Twbe Wandslaars. j Zo bleeven zy oog langen tyd De zaak en.ook den naam betwisten y Totdat zy 'C fpoor ten laatfte misten ; £n fcheldend floaten zy den itryd. • « • Zo ftryden ongeleerde menfchen, Als dwaazen» over't geen^ waarvan zy niets verftaan, En eindigen den ftryd met fchelden en verwenfchen. 6 ! Gaven zy zieh by geleerde Volkerts aan £n Flippen , om vooräf by hen ter fchool te gaan ! Die ftryden fierlyk^ fchoon en in verfcheiden taalen^ En zonder woordentwist , of op elkadr te finaalen , Steeds over zaaken voor hen-allen middagklaar. Zy hebben op hunn' weg het dwaalen niet te vreezen, Dewyl ze in't fpoor gaan doorde fchool faen aangewezen, Waaröp men inmiers nooic een dwaaDichc wordgewaar. y. P. B. HE' HET GOED FORTÜIN EN DE UEFDE. ) e LidTde en *C goed Fortuin, belust zieh te overtuigäi; le van ben beiden best het menschlyk hart kon buigen y Wierd Semnon, naar't verhaal ons meld, Een tarn die lang 'c Fortuin häd om tyn gnM; gekweld> Een man in 't bloeljendst van zyn leven , Door hen, ojn hiervan blyk te geeven. Verkoren en ter toets gelfeld. ITwat oojt waard was in der ftervelingeH oogen f Fwat bun zinnen treft , hun bart boud opgetogen , AlTwat den hoogmoed viert en zyn venvondraars (beefty Wierd Semnon door 't Fortuin milddaadig toebedeeldr 1 was by ryk en lies, een liuis van marmer bouwen y ff s vreugd icheen in zyn zaal geduurig feest te bou£n, Eo daaglyks wierd de pracht van d'opgefierdien wand Vemikkender voor 't oog, door 's konstnaars kloeke hanrf: 1 daagiyks wies *t getal van (chotek en lakdjen , 1 van verwonderaan , die bem in zangen vlcijen. • Nil 46 Het Goed Portüin en de Liefds« Nu viel een erfenis hem toe, aau welke hy Te vooren nimmer dacht. Naauw* had hy die verkregeil^ Of *C mild Fortuin bezorgde, in alles hem genegen^ Hem künftig 't hoogfte lot in ieder lotery* Hy hoopde op elken dag van zyn voorfpoedig leven y Wac nieuwe winst hem myn of fcliip had opgebragt} Zelfs was 't niec mooglyk voor de coomelooze pracht Den fchat te (pillen , door 't Fortuin aan hem gegeeven« Door overmaat van vreugd des nachts in flaap geraakt^ Wyd hy zieh weSr aan vreugd , zo ras hy is ontwaakt« Zyn werk was fteeds de wil van ieder die hem vleidde, Daar elke dag't Geluk hem *t heerlykst feest I>ereidde. Gy twyfelt, fprak 't Fortuin, of ik den prys behaal^ En over Senmons hart volkomen zegepraal ! Veelligt dat ik dit hart, was 't antwoord van de Uefdei Nog fterker grief dan gy het griefde* Hy zal eerlang Serine zien ; En haar eenvoudig fchoon , befchaamt uw magt misfchied Hy ziet de maagd , ftaat door haar houding opgetogen , Terwyl haar lief gelaat zyn min tot haar ontfteekt, HJet Goed Fortüin en de Liefde. 47 Maar roeer nog 'c edel liarC , dat in haar aanfchyn fpreekt. Reeds kwynt de luister van zyn' rykdom in zyno oogen, Reeds hebben zyn paleis ^ zyn vrienden , keur van wyn £a 'c ibttelendfle muzyk op hem veel min vermögen. Ach ! zegt hy, waar' haar hart het myn', Hoe, hoe gelukkig zou ik zyn! Leer my*dit hart) 6 Liefde! winnen. Zeg hoe ik best my van Serine zal doen minnen. Wees, zegtze, geen verkwistermeer; Laat u geen vleitaal meer bekooren. En Semnon is reeds geen verkwister , als weleer j En Semnon ftopt voor vleitaal reeds zyne ooren. Zoeky z^ ze, in flil vermaak uw vreugd: Toon door befcheidenheid en liefdcdi^nst uw deugd : Laat uw geluk u niet te zeer verleiden, £a Semnon fmaakte reeds veel ftiller zielgencugt ; Hy was alreeds weldaadig en befcheiden. Serine ontvlood hem niet , gelyk voorheen ; Zy leende reeds het oor aan zyn verh'efde 'rc6n : 2y was de ziel der vreugd , die vat had op zyn zinnen. Hoe ! fprak Fortuin , het fchync dat Liefde 't hier zal winnen. Doch 48 Het Goed Fdrtüin bn de Liefd& Doch haast vlied hy Serine , en zoekt myn gunst-all^. Dat hy myn gaaven derv' door ramp en tegenfpoeden ! Zal dan de Liefde 't leed der artnoS wel vergoeden ? 't Fortuln verliet hem ftraks , en Semnons goed verdwefen« Geen myn of fchip bragt hem meer vpordeel : zyn vermögen Viel magt en list ten prooi , en niets van 't geen voorbeen Zyn hart in vreugd hield opgetogen ^ Behield hy dan zyn vrouw, zyn txouwe vrouwjindruk En '6 bevigst leed altoos zyn byfland en gelukl Hun vljrt was 't middel dat zy niet van honger flaerven» En bly genooten zy 't geen zy door vlyt verwierven. Vergeefs betoofde hem 't Fortuin een dubble maat Van goedren , zo hy flechts de Liefde wou verzaaken. Neen, riep hy , fchoon gy my kost tot eenCrefusmaaken, Gy zoud uw aanbod zien verfmaad. De Liefde heeft te wel my onderwezen Dan dat ik uw genot zou wenfchen als voorde czen. Serine , kom ; myn hart blyft u getrouw. *k Verzaak 't Fortuin om u , die my zo teder griefde. Ja Semnon ; ja , ik blyf uw trouwe vrouw : *t Is beter 't goed Fortuin te derven dan de Liefde. D E ^ § » ' «ftl t) E AAP. H/en liiyder , die zy n handwerk fiks vfefftoad , Häd een gewäad, van kleür belagchlyk bont. Den rappen Aap naaüw' oni het lyf gehangeft, Of ylings kreeg het t)ier verlangen, Om in het fchildrend fpiegelglas Te ontdekken hoe verfraaid hy door die kleding wa$4 \ Ben waärlyk fchoon ! dtis liet hy fixaks zieh hooren« Ja fchooner nog dan ik te vooren MyhebverbeeldJ en 't kleed, dat my wierd aAigedaan, Kan onzen jongen Heer ontaooglyk beter ßaan, Kom, riep hy , Jonkertje, gy moet tay Vergezellen, En^ nevens my, u voor den Ipiegel ftellen. Hy komt. De Sitn vertrekt van fchrikgeftaäg't gezicht- Nu fluit de pruik aan 't hoofd niet digt , III. Deel. / D Dan so D E A A P, Dan moet de hoed op zyde wyken, En evenwel kan by den Jonker niet gelyken. De fpiege) kaatst het beeld ce rüg dat voor hein ffaat, Een zot en ruigbegroeid gelaat. In een verwarde pruik gedoken. De Jonker lagchte en was gewroken. Foei, hief toen de Aap verbjtterd aan, Foei, ipiegel, liegt gy zo? wat heb ik u misdaan? Zyn hevige adem doet terftond het glas beflaan, £n 't aapenwezen is den fpiegel fluks on^an. Ik dacht wel, riep hy toen, vol vieijend zelfsbehaagen , Datik van lelykheid my geenszins kon beklaagen. Neen, jonge Heer, de fpiegel was befiagen. Het Jonkertje begaf zieh toen met fpoed, Om alles wat hem was oncmoet Aan zynen Gouverneur te melden : op zyn zaak gevai , deed ftraks die voorval gelden , lit.liet vreemd verhaal, dat hem het knaapje gaf, Leid hy dees nutte leering af : Weläan> dat eens, dus luid zyn rede, D Ä A A P. 51 De waarheid hier des (piegels plaats bekleede. Zy toont den dwaas zyn lelykheid ; ' Dees , fchuüw voor 't licht dat zy verfpreid , Bedekt mer donkerheid haar' luister, £n vleit zieh dan als waar' zy duisteSi P. M. * 4k Da DE «■* DE W E D U W. « EEN SpROOKJE. X^orindes jonge Man , dien zy altoos zö teSr Gelyk zich-zelf beminde y en mogelyk nog meer . . . • Nog meer ? werpt my een Spotter fchamper cegen,^ £n lagcht ; doch dat by lagch^ ; daar is niets aan gelegene AI flaat een Waare zaak ten dbel der ipotterny , fielet zulks nict dat ze echter zeker zy*. Genoeg : de dood ontnam zeer vroeg haar dien bemmden ^ Dien besten , dien getrouwilbn Man ; En ik kan geene woordcn vinden y Hoe ligt de aandoenlykherd die anders vinden kan j. Om uit te drukken naar bchooren m Wat wee de jonge Vrouw daarvan inwendig ha J> Die hem zo weinig tyds te vooren In wellhnd, maar nu dood, hield in haar' arm gevat,. Niet duidend' dat men haar van 'tdoode lighaam fcheidde. De "1 • De W e d ü w. 53 De Priester kwam om haar te troosten in haar finart. De gantfcheMaaglchap kwam : doch niets bewoog haar hart : Hoe meerder troost men gaf , hoe meer Dorinde fchreide. Men moest haar met geweld , uit vrees voor erger flag-, Afrukken van het lyk : men koti haar niet bedwingen. Air wat zy deed was een geduurig handen wringen : AU* wat zy troosdoos fprak was een onczettend ach ! fleet zy meer dan vier-en-twintig uuren. Intusßrhen kwam *er een der Buuren , Een Bytelkunftenaar : hy zag haar droef heid aan. Dies hy , gedeeldyk op Dbrindes fterk begeeren , Godeeldyk om als Vriend den Overleednen te eeren En zyn gedachtenis te hoeden voor 't vergaan, Befloot in hout hem uit te bouwea 't GQlukt des Kunstnaars kloeke band Dat hy het werk in 't körte brengt tot ftand , En Steven kon men levensgrootte aanfchouwen, Men maakt vry fchielyk van een meesterff uk gewag* Het Volk liep toe , en riep , zo haast het Steven zag , D 3 Och! 54. D E W 8 p ü W^ Odi! ja, dac is hy-zelf : 't is klaar te oncdekkeo» Zie flechts die blyde wezenstxekken : Zie flechts dien vriendclyken mond, •fc Is zeker dat men nooit iets meer gelykend vond. Zo zag ik hem nog korts, toen hy als Peter ftond. Mcn bragt den uitgebouwen Steven , Wiens byzyn nog alleen de Weduwtroost kon geeven, Twee trappen op , ter plaats daar hy met haar Vemoegd geflaapen had , geduurende een gantsch jaar. Aldaar floot zy zieh op;kon zieh van rouwniet fpaanen} Zoekt al haar rust in fmart en pyn y £n acbtte 't haaren ph'gt met eenen flroom van traanen, Om zyns dus eeuwig waard' te zyn , Hem na zyn* dood nog plegtig te eeren : Wat kan men meer van eene Vrouw begeeren ? Naar 't geen ik uit een trouw verhaal verftond) Zat dus Dorinde veele wceken , En wilde in all* dien tyd geen leevcnd fchepfel ipreeken Dan haare dienstmaagd en haar* bimä: E D E W E D u w. SS En *t was , na zo veel bange dagen , Thans de eerftemaal dat ze uit haar venfter lag , En juist verfcheen *er ook een Vreemdling, die haar zag. Straks zegt de flimme Meid : ,, Elen Heer komt naar u vraagen, „ Mevrouw, een minzaam Heer, gelyk uw zaalge Man: „ Hy heeft aan u iets vöor te draagen , „ 't Geen hy my niet vertrouwen kan/* Gy kunt wel , fprak zy , iets verdichten , *k Zal van myn' lieven Man niet gaan. In 't kort , gy moet hem flechts berichten Dat ik, door droef heid krank, hem niet tc woord kan flaan. Ach!'t was geen wonder ook... „Mevrouw,dat gaat niet aan; Hervat de Dienstmaagd, „ zult ge uw' rouw dan nooit betoomen? „ Hy heeft reeds , toen hy kwam , aan 't venfter u vemomen : „ Gy moet mct my beneden komen : „ De Vreemdling is niet e&r te vreSn. „ Wel nu , Mevrou w ! ik dacht gy gingt reeds heen. De jonge Weduw ftaat verflagen ; Omannt vol vuurs het Beeld , waarmeSzein al die dagen Den tyd verkort had in haar pyn , D 4 En DE JONGE KREEFT EN DE^ZEEMOSSEL. Ji#en Mosfel , die aan 't ftrand , van water thans ontbloot, Haar huis nu open deed , dan flcx)t , Wierd van een jonge Kreeft , in dwaazen nyd ontftoken , Eens uit haar hol dus aangefproken : 6 Mosfel ! uw geluk is ongemeen. Wy Kreeften y hoe elendig is ons leven ! Nu worden we uit ons hol door buuren-zelf ,verdreven : , Dan voert de llorm ons eiders heen, Gy bebt uw fteenen huis , waarin u niets kan decrcn ; Gy opent het en fluic het weör naar uw begeeren : Ik bid, toon my de vriendlykheidi Van vodr een oogenblik my in uw flot te ontfangen. Ik weet dat my die gunst door u niet word ontzeid, Ik zou terftond voldoen aan uw verlangen , Hemam de Mosfel (Iraks , indien Ik my niet fchaamde grootc lien In myn onzindlyk huis te zien : Want y f- De jonge Kreeft en de Zeemossel, . 59 Wauty inderdaad, 't'is niet gcreinigd naar bebooren. Zo 't voor een* körten tyd u echter kan bekooren By my te komen , kom , opdat ik u voldoe. Wy iiebben plaats. Zy komt. De Mosfel fluit zieh toe. hbsak open , riep de Kreeft; ik llik; laat me ademhaalen. Gy Word op 't oogenblik bevryd , Was^tantwoord: maar zie eerst hoe de afgunst u doet dwaalen, £q leer y in plaats dat gy eens anders ftaat benyd , Met uw geluk te vreen , uw' dwaazen wensch bepaalen. Hm J» /C« HET »^■^^■" I •— ^""^ HET KIND EN DE SCHAAR. *■■■••»■""•■ J^kind, hoorde ik eens een Moeder (preeken ^ De mesfen en de vorken fteek^n : AI wie die aanraakt loopc gevaan Doe 't nooit ; beloof 'c my . . . „ Maar de ichaar ? „ Die zulc gy me immers niec onthouSn? " Gewis i die moet ge ook niet becröuwen. Dat niets dat kwetfen kan u oöit Cot ipeeltuig flrekk'. De Knaap gehoorzaamt: maar een beimelyke trek, •t Verbod-zelf fchynt de fchaar veel fchooner nog te maaken. ja , fpreekt hy by zich^zelv* , indien 't de vx)rk nog waar', 'k Heb die niet half zo lief: 'k zou daar niet eens naar haaken« Maar niet te raaken aan de fchaar ! Wat zou ze my een vreugd doen fihaaken ! Wat hangt zy aan den' mooijen band ! Gcfteld ik kwetfte rrff een weinig aan de band , Dat zou my immers luttel deeren« Hoc / I -^ 1 Uk'r KiMD £N DE ScHAAk. 6t m Hoe klein ik ben , *k beb toch verftand. Zo Moeder eens zicb om mögt keeren , ZaJ ik het waagen : och ! ik zal my niet bezeeren. Maar möogen kindren doen het geen men hen verbied ? I^een : 'k zou dan kwaad doen. . . doch ik kan my niet weSr^ ö'Schoone fchaar ! 'k moet u beichou wen , (hDUiSn. U kusfchen... ''t iä geen mes ; neen , daaräan raak ik m'eit. Dus zal ik toch. . . Hy grypt de fchaar. 'kZal we] vermyden Dat zy my kwets': indiefl ik onvoörzichtig Waar% « Kon 't Ugt geheuren : doch ik ben bekend met ha)ir. Ik zal voorzeker my niet fnyden. Dus fprak hy nog en fheed zieh in de band : hy bloed«r De Moeder komt. Het Kind valt haar te voet. ö Harde ks ! Het roept : Och Moeder ! 'k heb misdreven^ « Het is my leed: ik bid dat gy 't my wilt vergeeven. Doch breek de fchaar j dat zy my nopit wefir valle m *t oog^ Opdat ik zonder dwatlg gehoorzaam weezen moog'. • 4 • IIoc dikmaals kan men by dit Kind ons vergelyken ! Door God van wetten wel voorzien , Die billyk zyn en tot ons heil ons 't middel biSn , Schuwfr a 62 H£T Kind £n de Schaar. Scbuwt onze ziel van alles af te wyken. • Wy laaten^ even als dit Kind, Die ding» na waarin ons hart geen waarde vind^ Otn die te doen die ons het grootst genoegen geeven. 'tBerouw komt, en wy zien hoe fchandlyk wymisdreeven« Dan denken we als dees Knaap ; dan bidden wy als hy. Wat zegt by veelen dit : 6 God ! beveilig my Dat ik nooit me aan die misdaad fchuldig maake ? Wat anders toch, dan: geef dat ik daar niet naar haake^ Opdat myn hart van dwang ontflagen zy ? D E r , I DE AAPEN EN DE BEEREN. JL/e Simmen poogden eens de Beeren > Door needrig fineeken, te overrefin, Om hen de nutte kunst te leeren 9 Waarin de natie van de Beeren AI 't woudvolk te overtrejffen fcheen : De kunst, die al hun vlyc onmagtig was te ontdekken. De kunsc van groot en fterk hun jongen op te trekken. Misfchien y iprak , met gepast beleid y De wyste van der Aapen moeren , Misfchien , ik zeg het taet ontroeren , Staat onze jeugd ten doel aan zo veel zieklykheid, Omdat wy haar te fpaarzaam voSren. Af^fchien faeeft 00k gebrek aan 't noodige geduld , Om zachtjes haar te wiegen cn te draagen ; Misfchien 00k onze melk aan haare koortfen fchuld« Misfchien verzwakt 00k *t ooft haar maagen. Mis- d4 i)E Aapen en de Beeren« Misfchien (iat zelfs de luchc ons kroosi toi kwaad gedyd Wie kan zyn kindren voor de lucht nochcans bewaaren? Ze is mooglyk een vergif voor hunne vroege jaaren , En verder een vergif voor al hunn' levenstyd« Misfchien is, zonder dat wy 't denken , BeWeeging zelfs voor hen een doodlyk kwaad : 2y kunnen menigmaal, door fpringeif eil door z^enken. Zieh in hun borst ään 't een oft ander krenken, Gelyk zieh ligt begrypen laat : Wallt onze zenuwen zyn teder inderdaad. Zy flaat hieröp weekhartig aan het weenen ; Neemt een van haar geliefde kleenen » Dat zy zo lang, zo hardyk drukt en ]ikt5 Totdat haar troetelkind verftikt. Hoe ! fprak toen een Beerin y hoe kunt gy ons nog vwagetl Waarom gy zo geplaagd met zieke kindren zyt ? *t Scheelt niet aan lücht , of melk , of ooft , of aan hun maageO. Uwzotte tefirheid is't die hen tot ramp gedyd. Gewis y u w Lefde doct hen fterven vöör hunn' tyd. Let op ons kroost, zo gy op beter kroost wilt hoopen* Wj Dx Aap£n er de Beeren. -65 Wy neemen hen» zodra zy künnen loopen^ Met ons ^ in bitte en kou' , doör woesteny en woud ; Dus worden zy gezond en oud« • • • Wat geefi: ons zo veel zieke kindrän ? Ligt zyn ^ natuur en tyd die bun gezondheid bftidren. Neen , door de zotte tederheid Der oudren word ben *t kwaad bereid. ARyken ! wenscbt ge uw kroost in welftand op te trekken 1 Doet in de fteden dan U 't land ten voorbeeld (trekken. in. DsEL. £ 0£ Kupido 5 ^t is een kwant die (cherper ziet dan gy. Bac hy U fteeds ten leidsman zy ! Am de Onbedachtheid was die ainpt nog pas gegeeved^ Of hy begon met vlyt de Min vooruit te ftreeven, Enisy van dien tyd af , naar luid van 'c fabeldicht^ Viasa 2eldzaam achterlyk geblevoi in zyn' pHgt. « « Ea DE DE RYKE GIERIGAART. Ji#en ryke Vrek , niet Verr' van 't graf , en door zyn jaaren Rceds onbekwaam om nog meer fcbatten op te gaSren ^ Wierd krank cn ftierf niet gaarn : want welk een gierigaart h voor het (lerven niet vervaard ? Hy eischte een' Arts,of die hem kon dendood ontrukken ^ Doch by geluk fcboot hem de daler in den zin , Dien hy den Do£l;or in de band zou moeten drukken > Des haalde hy zyn woord weer in. Maar met den dood is toch geen fpotten. Aangegrepen Van nieuwe finarten y met een hart door angst benepen y Zond onze Grysaart om den Priester , dien by bad Hem op het krankbed menigmaalen Den troost te geeven 9 dien zyn ziel za noodig bad. Want deeze, dacht hy, laat zyn' dienst zieh niet betaalen. De Priester deed zyn best , maar ftond nu heen te gaan. De Grysaart fineekte : Ach ! roep voormy denHemel aan , £n bid dat God my wil verfthoonen ! -i .De RTKE Gierigaar T. 69 Misfehien verhoort by uw gebed. c Beloof u by de band, ik zai my dankbaar coonen 9 Zo 'k uic myn krankheid word gered. k weet niec of by beeft gebeden voor den Ouden , En of fay , foiddende, zyn' pligt wel beefc becracht: Genoeg. Hy beterde en bet menfcbelyk geflacht Zou eenea vrek ce meer bebouden« Men riep den Priester weSr , zo dra by was berfteld : k Heb geenszinS) fprak de Vrek, \ gegeeven woord vergeeten. k Weet wat ik beb beloofd,fcboon gy *t niet mcer mögt weeten. Ik toon u bier bet zeldzaamst van bet geld, Het geen ik , met njyn vrou w , befpaarde. Staat u dit groöt ftuk gouds niet aan? Daar ziet ge 'er nog van grooter waarde« Doch weet, dewyl ikze in Gods wondre gunst vergaSrde, Dat ik gelofte beb gedaan Nooit ^^n van allen ult te geeven , AI zou ik bonderd jaaren leeven. Wenscbt gy myn zilvren munt te zien , myn lie ve Vrind , Die flukken zyn ook fchoon : zy hebben lang gelegen. Geloof vry dat gy bier meer barde dalers vind E 3 Dan fO Dt R YCB GiSRrOAAftT. Dan ik en gy te Oiamen weegen. Maar laat ze hJer vry li^en ongeftoord , Myn buis ten dienfte, in laatre jaaren. Doch lust het u , zo gaa inetmy nc^ verder voort, '; Zyn kwaitryksdalers, die we in deeze kas bewaaren. Nukies'ereen van voor uwkindren, u ten loon, ^ tüd God dat liy mec zyn' zegen my bekroon*. y. i». Ä. * # * HEI r • -.. » -~ ^ f HET TESTAMENT. JCien kranke Vader fprak : „ Myn Zoon , hoe wel temoS y ., Hoe willig floot ik thans myn fcheemrende oogen toe , „ Wist ik flechts dat gy, na myn fterven, „ Zoud een gelukkig lot verwefven ! „ Maar ja , gy zult naar allen fchyn » „ Dewyl gy 't waardig zyt 9 op aard' gezegend zyn. „ Oncfang myn' laatflen wil , op dit papier gefchreven : „ Als gy gekeerd zyt van myn graf , „ Zo ruk 'er 't zegel af , i> £n zic wac last ik u heb by myn' dood gegeeven. „ Volbreng met vlyt het geen ik u tjeveel , »y Dan valt u zekerlyk het grootst geluk ten deel. „ Beloof my dit, myn Zoon, dan zai ik vrolyk fterven/* De Vader overleed : de Zoon vond kort daaräan In d'opgebroken wil flechts deeze regeis ftaan : ^, Gy zult zeer weinig van my erven. ,„ Het een en ander treflyk boek , „ Voorheen het werk van naarftig onderzoek , E 4 „ En n Crispynen Cr ispin El ';^s Dat trotfche mannen niet gevat zyn op regeeren, Dewyl byna geen vrouw hunn' last vol voeren kan ? Dat vrouwen gaarne zieh aan rangzucht overgeeven , ^ Eri leeven 9 om ten dienst van tooi en pracbt te leeven^*. Maakt mannen grys van zorg en rou\sr :. Maar dat zieh mannen koel omtrent hun vrouw gedraagen, £n enkel leeven naer hun eigen welbebaagen , Hoe zeer betreurt dit menig vrouw ! Dat vrouwen zieh , by 't fchoon der juistge vormde leden , Niet fieren met het ichoon der zidbekoorlykheden.,. h mogelyk niet zelden waar : '< Maar dat de mannen vaak flechts geld en fchoonheid eeren^ En de oefhing van 't verftand der vrouwen fmaadJyk weeren^ Haar door hun voorbceld dwaasheid leeren , £n wegens dwaasheid zieh beklaagen over haar , Klinkt in der daad zeer wonderbaar ^ £n is nochtans niet zelden waar,. Daarom , d Mannen I als gy hier Crispine in woede En haat omtrent Crispyn» haar' man, be&houwen zult» Zo coont geen norsch gelaac» en gecfb, in eavieh moede, Toch 76 CrisptnenCrispinb. Tocb de anne vrouw-all^^n geen fchuIcL ZyC ge , ongelukkig , ook Crispynen in uw leven , Daar u w Crispiue u haat j zo denkt > in dit ge val : Ik heb misicbien hiertoe gel^nheid gegeeven , £n betert u; ligt dac Crispine u volgen zal. Crispine ftierf ^ en binnen weinig dagen Stierf ook Crispyn > haalr man , en, ach ! Door loutre finarc en droef geklag, Indien wy 't lykgedichc daarvan de reden vraagen. Maar veelen hebben geen geloof daaräan geflagen. Men dacht de gramfchap was alleen daar de oorzaak van. . Doch gramfchap immers is geen hartstocht van een' man, Genoeg. Hy ftierf , en , naar zyn' wil , wierd goedgevonden Dac zyn gebeente by 't gebeente rüsten zou Van haar , die zieh aan hem door 't huwly k had verbonden » En hem met liefde diende in die gewenschte trouw; Gelyk men dan den man ook plaatste naast de vrouw, En deeze beide, wefir in 't graf versend, betreurdc, Terwyl zelfs niemand was bedacht Op 'c geen hier naderhand te menigwerf gebeurde. ^ De Crispyi^enCrispiMe. 77 De vrouwverfcheenaan'Cgraf, in't dood^waad by nacht. De Koster noch zyn knecht dorst in den morgen 'twaagea. De klok te luiden, ileeds vol vrees^ ' *- Wyl zy Crispine telkens zagen , Die angftig op haar grafftSe wees# De koster wachtte negen dagen^ £n riep de Maagfcbap der Crispynen toen hy66n , Maakt driewerf eerst een kruis, en meld wie hem verfcheen. Hy treed ter onderzoek , en tracht uit hen te hooren Wat toch de zaiige in haar zielerust mögt ftooren. Ijgt, zegt hy, heeft ze u iets bevolen by haar' dood. Maar niemand weet dat ze iets gebood. Hen heugt flechts dat zy van een graflieraad voordeezen Gefproken had. Dit, riep de Koster, dit zal *t weezen. Men haalt terftond den fchoonften zerk , £n ftelt met allen fpoed den kunftenaar te werk. Twee harten worden in den breeden fieen gedreven, Met deeze regeis, door den Koster opgegeeven: „ Hier rust een Paar, elkaSr gelyk in liefde en trouw, ^ De Dood vergent hier weör, na't fcheiden ,man en vrouw,** Nu 78 CrispynenCrispin«* « Nu zal 2y rüsten , zou men meenen. Maar neen ! hoe dikiirerf ze ook te vooren was verfchened ^ Veel meer verfcheen zy mi , en liep , op nieü w verfloord , Den goeden KosCer na ; zelfs gaf ze een angilig teeken , Door 't oopnen van den mond, alsöf zy wilde fpreeken, Terwyl men haar geen ander woord Dan ach ! onduidlyk hoorde zeggen. Wie was Jn fiaat die uit te leggen ? Men öpende het graf : geen dekfel was verteerd : \ Was alles nog, als by 't begraaven, ongefchonden« Hy wierd ter rechter-zy' , ter linker zy gevonden. Neen! riep de Koster, neen! de kisten ftaan verkeerd^ Doodgraaver, foei! gy hebt den rang der vrouwonteerA Men zet de kisten om : doch 't is daama gebleken Dat ze in haar rust nlet wierd geitoord uit zucht toteer« De fchoonen (dunkt my) zyn niet vast aan die gebreken , £n zyn zc'er al aan vast, gelyk veel (potters fpreeken^ Zy zyn het toch in 't graf niet meer- Crispine is telkens aan den Koster wedr verlchenen. Zy weende fteeds gelyk de fcbimmen weenen ^ Wees Crisptn BN Crispinx. 79 Wees ätoos op het graf eri gaf met band en mond Een teeken, 't welk hy eindelyk verllond. Hy deed op 'c oogenblik den Graavenmaaker komen. De man wierd tut het graf genomen, £n> naar eene andre plaats^verr' van de vrouw gebragt; En beiden zagen zy, nog in den zelfden nachc. De vrouw met een vemoegd gelaat verdwynen« En federt heeft men haar nooit weder zien verfcbynen. y.p.B. ■ * D E DE JONGELING EN DE GRYSAART. JnLoe kan ik best fortuin en hoogen ftand verkrygen 1 Vroeg eeas een Jongeling aan eenen ouden Man« y Daar zyn, fprak dees, zo veel ik my herinnren ksanf t Twee ralddelen of drie om hoog ia eer te flygpn : Wees dapper. Menig mensch wierd grooc. Die, in gevaaren welberaaden,. Zyn rüst en vreugd verzaakte, en, tartende den dood, ■ Naar glori dong door dappre daaden. « Weeswys, mj^Zoon! Dekleenfteopaard* ' Is menigmaal, door geest en door verftand vermaard, Aan *t hof en in de ftad ten top van eer geftegen : Die Word door tyd en vlyt verkregen* Dees middlen neemt een groote ziel te baat« „ Doch zy zyn zwaan " 'k Wil't niet voor u verbloemen* „ Ik wachtte iets b'gters van uw' raad- " Goed, fprak de Grysaart, 'k zal u ligter middel noemen: Wees flechts een zot : een zot komt dikwils ook tot flaat. ff» If» R» LEER' LEERDICHTEN, III. DSEU »-»^ De TN'I^SEZWARTJEir. s Dit valt te zwaar. Nochtans, ondanks hun minnefinart,* Heefb elk euer minnaars een veel te edelmoedig hart Dan dat hy eenigzins het recht zyns Vriends zou krenken j Zo die niet zelf befloot de Bruid aan hem te fcbenken. Die maakce een' langen tyd den uitflag ongewis. Met wedrzin flrekten zy elkadr tot hindernis; Verduurden zy den ftryd der drift, die beiden griefde» De Unart van yverzucht, goedbartigheid en liefde; En dikwerf sagen zy, befchaamd, elkandren aan Met traanen 9 die al 't hui^ aan 't fchreijen deeden flaan , Met zulke traanen 9 als getrouwe broeders fchreijen , Die in hunn'nood zieh met geene uitkomstkunnenvleijen^ Zo duurde fteeds hun finart« en bleef hun eedle twisC Van teedre minnedrift en vriendfchap onbeflist. Eens met de fchoone maagd,bednikt,]n 't groen gezeten> Verkeerd hun liefde in woede; en zy, die zieh vergeeten Door drift, zy fterömen't wreed verlies. In 'tbrein verward, Stoot elk van hen den dolk de minnaares in 't hart. Een flaaf zag dit van verr', trad nader, waar zy beiden Haar teSr omhelsden , en haar' bittren dood befchreidden." A3 . Zy De twbb Zvarten. Zy zagen , in het einde» elkandren nog eens aan^ iEn deeden ftraks zich-zelv', het geen baar was gedaan« • « « Wat Word 'er menig daAd , natuur tot fchand' , bedrevens Waartoc eene eedle drifc den aanl^ had gegeeven y Doch die ontaarde, en ondeugd wierd, Alleen om dat ^ niet beboorlyk was befUerd! y. L. D. j. D :n DE VROOME GENERAAL. H/en magtig Prins, die met den Godsdienstwasgewoon Den fpot te dry ven : (want word thans niet menig troon Door zulke Ipotters met den Godsdienstnogbetreeden?) « Sprak eens met zynen grootften vriend , Een Grysaart , die hem trou w in 't leger had gediend , Van God en Godsdienst,naarderfpottrenwyzeenzeden, Op zulk een' toon 5 waaröp een trotfche fchamper lagclit, Die nooit een wet erkent dan die hy zelf bedacht. Prins ! fprak de Generaal , 'k bedroef my om uw redcti. Gy lästert myn geloof ; zoekt my ^ my ouden man , Eetf fchat te ontroovcn , die , in Icven en in fterven , Alleen mjm ziel vertroosten kan. Wat heb ik u misdaan? Niets ;gy kost roemverwerven; Hemam de Vorst , gy 2yt myn waardigfte önderdaan. 'kWraak flechtsuw bygeloof. Verlaat dien vroomen waan. A4 j, Neeni ft De VitÖOMfe G^NlSltAALi ^ Neen^nöoit verlaatikdicn.*' Zoud gy hierin niet Ewichtt Zo ik u zulks gebood? „ 'tZou ftryden met uw pligtec ^> Op myn gemoed voert God-all^^n . de heericbappy, 5, En geen der Vorsten , wie *t ook zy .** Wat zoud gy döen indien ik beer waar* van uw leven? Dat zyt gy, fprak toen de Oude,ik heb het onvertzaag In meer dan 66nen flag, voor u, myn Vorst,gewaagd: Tlians zal ik 't willig tot God$ eer , ten besten geeven. ö Dwaas ! indien die God ^ op wien ge uw hoop dus grond (Was'tantwoord van den Prins}een hersfenfciiim mögt weez« Ik overtuigde u eens dat nooit die Ood bellend ? • ^ » ), 'kZou dan een booswicht zyn,die lust in 't kwaaddoen voi y^ Geen* God ontziende zoude ik ook geen* Koningvreezen ^ £n zulke lieden , die zieh dan aan deugd noch eer^ ^ Gezag noch wetten wilden binden, y^ Zoud gy by duizenden zelfs in uw leger vinden. 9) Dit vloeic, 6 I^ns! aoodwendig uit uw leer» 7' ^ REI 1» « « REINOUD EN LUCIA. V ergeefs doet Reinoud all* wat hy verzinnen kan , Om eene fchoone Vrouw , getroüw aan haaren Man , En edel van gemoed , tot zynen wil te brengen. Zy moest 9 om zynen rang, fteeds zyn bezoek gehengen : Maar *s Vorsten Gunfteling ontweek zy met beleid , En deed hem die verachting ondervinden > Die elk verdient , al waar *t een Prins , wiens (poorloosheid < \ Verleiden van de deugd zieh fnood dürft onderwindeo. I Is tc^en de ondeugd iets befbndt Wanneer de magt en rang haar onderfchraagen ? Zou Reinoud , die van geile b'efde brand , Door onrecht en geweld niet in zyn oogmerk flaagen ? Hy daagt den Echtgenoot dierVrou w ftraks voor*t Gerecht, £n dingt met drif): hem naar het leven. Maar wat heefc toch de man misdreven ? Wat anders dan dat hy door d*echt * As De 10 ReinoudenLücia. De fchoonfte vrouw bezit, wier zinnen Niet af te leiden zyn van 't kuisfche huwlyksminnen ? . Ja , Reinoud neemt de list te baat , En Danveit word beticht van grawlyk landverraad ; Door brieven overtuigd die hy nooit heeft gefchreven : Het vonnis word geveld , en morgen moet hy fneevcn. Zyn Vrouw valt Reinoud (Iraks te voet , £n klaagt en fmeekt met wanhoop in 't gemoed : Maar zelfs die oogcn , nat van traanen , Dat ach , dat haar den weg tot deerenis moest baancn , Eon opflag van 't gezicht, dat angst en trouw ontdckt, Gcwrongen banden , naar den Rechter uitgeflrekt ; 't Doet air op nieuw zyn' gloed ontfteeken. Hy vond Lucia nooit zo fchoon. Hy dürft haar fprecken Van zyne fnoode vlam. Bcfchaamde Zanggodin ! Verzwyg de taal eens booswichts, dol van min , Aan een getrouwe Gemahn, Om door haar* Man haar teer gemoed te roeren , Doet hy haar in zyn* kerker voeren> En Reinöud en Lucia. ^i En laat haar daar met hem alleen.. Zy kampen met de grootfte finarte : Vertwyfeling en min verfcheuren beider harte. 6 Danveit I roept zy uit, met jammerlyk geween : Kan ik u van den dood niet redden? Gy moet fneeven: U dreigt het yslyfcst lot. Zo 'k heden nog myn trouw, Myn pligten niet verzaak, verhest gy morgen 't leven. Wilt gy die fchande my vel-geeven ? Beveel . . • . Zy fiddert meer te zeggen. Vol van rouw, Drukt zy hem aan haar borst : zy weenen , klaagen , fnikken. Het Jeven,deeer:'t veriies van beiden doet hem fchrikken. 9, Zou ik den dood , den fmartelykften dood. . . ! 5, Ach ! waarde Vrouw I myn zwakheid is te groot. 