title: Eerkroon op de hoofden der doorluchtige staetsmannen, burgervaderen, zeehelden, en andere personaedjen ... vaderlandsche dichtstukken
creator: Blussé, Pieter | Adams, John, 1735-1826, former owner. BRL | John Adams Library (Boston Public Library) BRL
text: En wilt gij weten hoe die oude en brave vrinden Ons vreedzaem vaderland altoos getrouw beminden , Slaet dan 'c gefchichtboek op; daer vindc gij blijk bij blijlEj, Hoe hun heerschzuchcig, hun roofgierig koningkrijk, Naijvrig van 't geluk der Hollandfche onderzaten , Ons handeldrijvend oord, dees' vrijgeflreden Scaten, Nu eens door fnoode list , dan door verwoed geweld , Wreedäcrtig cegenHond, op \ doodlijkst heefc gekweM, Ea 3^ DICHTGEDACHTEI^, B!j DE BEiCHOUWIf^Ö En ons ten geesfel' llrekte, op de uicgebreide baren. Naeuw hadLeicescer,'t hoofd der hooffche huichelaren^ De nijdige afgezanc van valfche Elizabeth , Zijn' (sereloozen voet op Batoos erf gezet i Of hij, in flee van zieh door 'c heir der Kastiljanen , Mec Neerlandsch legermagt', een' weg naer roem te banen j Beöogde om , mec behulp' der norfche geestlijkheid , Die vaek, in llaet' en kerk', het zaed van onrusc'fpreidc, Het fmeulend twistviiur op het feist te doen ontbranden, Vertrad, als wrcede Flips, het regt der vrije landen, En deed de hef des volks , beguicbeld door den fchijn , Aen zijn verraderij alöm deelächtig zijn. Hier liet hij'tGcldersch bloed*,om bloode krijgstucht,(lroomen5 Daer zag men hem een' fGhclra f , de band' des beuls ontkomcn$ Een'Brit, die, om gewin, den voormimr van den Staet Laf hariig ruimde voor den Spaenfchen rooffoldaet' , En * Toen de Heer van Hemert , een long Geldersch Edelman, door den magiftraet en de niee?te ftemmen overgehaeld , de üäd Grave , uit blooheid en een ovcrijld be^ fluit , aen de Spanjaerds bij verdrag had ovcrgegeven , werd hij , door Leicester , vvien <le krijgsraed het vonnis had overgelaten , ten zwaerde vervvezen , en ftaende ont« hoofd , fchoon zijne achtbare vrienden genade voor hem verzochten. f Den Engelfdicn hopman Weltz , die de ftad Aelst in Viaenderen aen de SpanjaerdS verkoft had, en nu bij de vijandcn diende. De Gracf van Hohenloo , die hem gevan« gen krceg , zond hem aen Leicester , die hem nict allcen in vrijheid (leide , maer eck onder zijnc liifbcnde aennam. Dit werd van Hohenloo zcer eiivel opgenomen,- de- wijl men den Heer van Hemert deszelis flaeiiwhartighcid met den halzc had doen boe- ten, dacr men nu een' openbaren verrader met ongewone gunfte en cere ftreelde. Zie H ooFTS Ned. Hist. i^Rc Boek. Diergelijken fnooden en ontrouvvcn handel begingen ook de Engelfche overftcn Stanlei en Jork, die de ftad Deventcr en de Schans bij ZisS» fea veiriedcn, cn aen de Spanjacrds overleverdcn. Hoofts 25^2 J^oek, VAN 'S LANDS DEERNisWAERDIGEN TOESTAND. 3I Eh tegen 't vaderland hec zwaerd had uirgetogen , In llee van aen de galg, in 't krijgsbewind verhoogen. Nog fchaemt de Mijterflad * zieh haer verfoeid gedräg, Toen ze , op den vuigen raed an \ ongegrond gezag Des nieuwen landvoogds , tuk op 't onbeperkc regeren ^ Haer wettige overheid onedel diirfde onceeren, En zieh beviijtigde om haer vrije heerfchappij Eerloos verriiild te zien voor Englands dwinglandij'? Hierzocht de veinsäerc, in het woen der burgertwisten , Bemoedigd door de hulp van läge Reingoudisten » In fchijn' van voor 'slands heil trouw in de bresf te flaen^ Zijn' Judasklaeuw aen ^t lijf der edelen te flaen ; Terwijl zijn meesreres ontwerpen durfde fmeden , Om met den Asturier' in een verdrag te treden , En ons te dwingen tot een fchandlijk vreeverbond, Alleen op haer belang en Spanjes trots gegrond. De ontrouwe Karel, van zijn' wanklen troon' geflooten, En uit het rijk gejaegd, door muitgezinde grooten, Zag zieh , in Nederland , gedekt voor Kromwels haet', En openlijk befchermd, ten koste van den Staet: Dan naeuwlijks was hij weer in 'c rijksbevvind getreden, (Hoe loont de ondankbre Brie bewezen vriendlijkheden!^ Of * Het wnngedrag van Leicester in Utrecht is uit de Historien genoegzaem bekend | geliik dezelve 00k gctiiigenis dragen van den gevaerlijken aenflag der Leicestersgeziir» den op Leiden , waerover veifcheideu perfouen onthoofd wierdea. 3^ DICHTGEDACHTEN, Bij DE fiESCHOÜWlPfÖ Oft züchtend vaderland wordt, door de heifche magt Diens valfchen vriends, beflookt en in het naeuw gebragr« Die zelfde fnoodäerr, door een wufce vrouw * gedrongen, Schond , na een' körten vree , zijn huichlaers hart' oncwrongen , Door ^twraekvuur, dar de Be]g opChattams kust ontftak. Dien vreefelijken gloed, die 'c Britsch geweld verbrak , Op nieuw't gemaekt verdrag, verbond zieh met de Gallen ^ Om , dus vereenigd , ons doldrifcig te overvallen , In dat rampfpoedig jaer f , toen 't hijgend Nederland De lelievanen op zijn müren i?:ag geplant, Het Munfterfche oorlogsheir en Lodewijks banieren, Op zijn' behecrden grond , alöm zag zegevieren ; In dat benaeuwde jaer, 't welk eeuwig ons bevlekt, En in't gevoelig hart'nog wee en ijzing wekt; Toen een gevloekte haet, gcftookt door valfche grooten. De wakkre Palinuurs van 's lands gevrcesdc vloten, Het beste Broederpaer, De Witten , aen wier ziel 't Gemeen belang meer dan hun eigen heil beviel , Opöfferde aen een' hoop van fchelmfche moordenaren , En , door de klaeuwen van die heifche bloedbarbaren , Zoo wreed mishandlen liet, dat zelfs de woestheid beeft, Wanneer gefchichtkunde ons een fchets dier gruwlen geefc. 'tis • Henriette Stuart, Hertogin van Orleans, die hären Broeder Karcl den II den, Koning van Engeland , overhaelde tot een afzondcrlijk verbond met Frailkrijk ,ten na« deele vao onzen Staet. t Het jaer 1672, VAN 'S LANDS DEERNISWAERDIGEN TOESTAND. 33 't Is waer , ons droef gemoed mögt , fints die veege tijden , Zieh in den zachten glans' der vredezonn' verblijden ; Voor 't minst fcheen Albion, ( helaes ! 'c was loiitre fchijn) Benepen Leeuwendael , uw bondgenooc te zijn : Maer bleefc ge ontheven van zijn iloute ftrooperijen ? Moesc gij van zulk een' vriend' geen grover fmaedheenlijen, Dan ooit hec Oorlog aen den bittren vijand toonc. Wen 'c plondering en roof met roof en plondring' looritF Befchreide Koopvaerdij , wil hier voor mij getuigen ! ]\Ioesr ge uwen blanken hals niec voor Bvittanje biiigen ; Zaegt ge, op de vrije zee, het Engelsch roofgebroed, Aen 't hof der Georges in zijn dieverij' gevoed, U niet, fpijt eed, verbond en 's volks gewijde regten 5 In weerwiir van den vree , befielen en. bevechten? Gij zelfs , die nag , God weet , om welke ontäerre reen 5 Dien wrevlen overbuur, in zijne onmenschlijkheen. Tot ziclegrievend leed der wäre Batavieren, Laegharcig kroonen dürfe met uwe loflaurieren; Gij zelfs hebt, meenigmaei, uw welgegronde klagt Voor 't 00g der Vaderen van 't vaderland gebragt. Wen gij, op 't onvoorzienst, uw rijkgelad,en fchepen In 't hol dier roovren , met geweld , zaegt binnenflepen , En moet, hoe zeer in 't net van eigenbaec' verward, liier mijn getuigen zijn, ondanks uw troiiwloos hart, C Pa? 34 DICHTGEDACHTEN, BIJ DE BE3CHOUWIN0 Dat zieh in onzen ramp' baldadig dürft verblijden , En gaern 't Gemeenebest ^en vuig belang zou wijden. Nog eens, benadeeld Volk van 't kwijnend Lceuwendaelj Sla Neerlands jaeiboek op, qntrol h gefchichtverhael , Zoo blijkt u zonneklaer, dat Heidens noch Barbaren, In roof- en plonderzucht' , den Dritten evenaren. Dan neenj waertoe het oog op vroeger tijd gevest? Befchouw den puinhoop van uw bloeijendst wingewest, 't Beroofde EuilaciiiSj door Rodney overrompeld, En mooglijk voor altoos in 't diepst verderf gedompeld^ Befprongen als een kudde, ontbloot van trouwe wacht', En door de woede van een hongrig dier geflagt, Zie daer den burger' zijn' gewonnen fchat ontilolen ; Zie hem , geheel bcroofd , in bittere armoe dolen r Wat moei hij wrceden hoon van fnoodäerts ondergaen 5 Die aen zijn gade en kroost de onreine klaeuwen flaen ! Zie daer een' lafäert, op de minfte krijgsgeruchten, Met zijn* onfcbatbren buit, naer andere oardcn vlugtcn; Gelijk een' blooden dief, die 't ilreng gericl/e ontvlicdt, Wanneer Geregtigheid zijn' bo.ozen gang befpiedt. Gij, Ongelukkigen , die in die bitfche honden Uw fcherpe geesfels, uw bedcrvers hebt gevonden; Gij, wier bevi^olkt gezigc nog droeve tränen fchreit, Om de onherüelbre fchade, u door die rot bereid, Vol- VAN 'S LANDS DEERNISWAERDIGEN TOESTAND. 35 Volmaekt hier mijn tafrcel, en poogt, door juisce crekken, Hec edel heldenviiur in 'c HoIIandsch hart te wekken: Vertoont misleiden , die verblind zijn door den fchijn , Dat Briuen monilers, dat ze ontmenschte monilers zijn. Die zieh aenpligt, aendeugd, aen wecnochregtgewennenj En geen beginfel dan de helfche baeczucht kennen. Ja, dierbaer Vaderland, 'c is tijd, en mecr dan tijd, Dat gij uw balzen van Brictanjes juk bevrijdc; 't Is tijd, om 't vvraekzwaerd aen uw mannenheup te gorden ! Waertoe zoudt gij, op nieuw, verachte flaven worden? Waertoe, op nieuw, ten docl' der overheerfching' flaen, En in 't gehaet iievry van onderdrukkren gaen? Uw oude raoed, hoe zeer ontäert door vuige weelde. Die meenigraaei \ bederf van burgerilacen teelde, En 't magdg Rome zelf, die dwinglandesf der aerd', Een' vollen ondergang rampzalig heeft gcbaerd; Uw oude en wakkre moed, die ons heeft vrij geflreden, Ligt immers nog niet gansch in 't läge flof vertreden? 0 Neen! wordt gij, op nieuw, behoorlijk aenge vuurd, En, als voorheen, door crouw, door wäre trouvv, beftimrd, Dan zal , o Batavier ! uw llervend heil herleven ! Dan zulc ge aen Nederland zijn' luister wedergeven ! Uw loffelijk bedrijf, in 't jongfie zeegevecht, Heeft onze bange ziel' die blijde hoop voorzegd, C 2 En $5 DICHTÖEDACHTEN, BIJ DE BESCHOUWING En doet ons haken naer de langgewenschte ftonden, Waerin der S taten vlag, zoo eereloos gefchönden, Weer , van de hooge fteng^ , in een geduchte vloot' , Met glorie zwieren zaf, en Hollands kmid den dood, Uic kopren monden , in de borst des Brits zal jagen , Ora dus het pckel van dien zeehond' fchoon te vagen ; Tervvijl uw watermagt zijn' ijdlen trots verbreekt , Tochij, gemuilband, zelf u ora den vrede fmeekt. Intusfchcn zij , ter eer' der onverfchrokken Helden, Die, voor het vaderland, hun blo.ed en leven Heiden.;, En 't willig offerden aen hunnen eed en pligt , In onze dankbre ziel', eene eerzuil opgerichtj Die in den boezem' van ons nageflacht zal pralen , Zoo lang de dagtoorts blink' aen s hemels gouden zaien ^ Zoo lang men met ontzag den naem van Bato noem', En, in dit vrij gewesc', de aelöude krijgsdcugd roera'. Laet, aerdfche Goden, die, in Therais achtbre koren, Den Volke uw hulp en troiiw op 'c plegcigst hebt bezworen j Toen 't u, voor 't alziende oog der hooge Majestcit', Aen zijn aenzienlijk hoofd eene eerplaets heeft bereid ; Laet , dierbre Vaders van de vrijgevochten Staten , Den jammerlijken nood der züchtende onderzaten , In dezen donkren tijd', u teer ter harte gaen, Daer zij op uw bedrijf de fchreijcnde oogen flaen 5^ En VAN 'S LANDS DEERNIS WAERDIOEN TOESTAND. Z7 En van uw wakkre vlijt' alleen hun redJing wachten : 0 ! Dac de luide dem van onze bange klagten In uw verheven ziel' töch nimmer word' gefmoord , Door 't läge zclf belang, dat deugd en reden moordc, En koningen misvormt in hatelijke flaven. Die in 't veracht gareel der fnoode baeczucht' draven. 'c Sta een' geringen, een' vergeten biirger' vrij, Befchermers van het regt in Neerlands maecfchappij', Uw' geest' te errinneren, hoe 't eindlooze Alvermogen, Waervoor geen diep geheim met zwachtlen blijft omtoogen, Terwijl het, met een wenk', het groot heeläl befpiedc, Zoowel , door 't piirper , in het hart der grooten ziet , Als, door het nedrig kleed, in dat der onderzaten, Dat hooffche veinzerij noch ftaetkunde ooit kan baten, Hoe zeer die meenigwerf het fcherpstziende oog misleidt , Om 't waer beginfel , 't doel van onze werkzaemheid , Voor 's Hemels vierfchaer flechts een' oogenblik te ontveinzen ; Dat de Oppertroonmonarch de binnenfte gepeinzen , 't Verborgende overleg van 't fombre kabinet Voorweec, zelfs eer de vorst daerin zijn fchreden zec, Laet mijn geringe kunst u vrij te binnen brengen , Hoe 't eeuwige Albeflnur nooit flrafloos kan gehengen, Dat een beledigd volk , verblind door ijdlen fchijn , 't Rampzalige offer van der grooten doel zou zijn ; C 3 Ea $8 DICHTGEDACHTEN, BIJ DE BESCHOUWING En dat de Alziende van de hand' der overheden , Die, in het aerdsch gerichf, zijn hooge plaecs bekleeden j Van 's burgers grievend leed, rampfpoedig ongeval En wreedvergoten blöed , eens reekning eifchen zal ; Indien onwetendheid , met onbedreven banden , Hetgroote roer verdraeit, en 'tfchip vanStaecdoetilranden^ Of wen de gierigheid , die vaek verraders teelt , Aen 't hof of in den raed', de fnoode hoofdrol fpeelt. De almogende Opperheer wille in zijn gunsc' verhoeden, Dat immer Batoos kroost met reden moog' vcrmoeden, Dat zijn beklemde fland längs zulke wegen groeij' , En uit den zv/arten grond' dier helfche bronnen vloeij': Neen, Scaetsbelluurders, laet den droeven Beigen blijken^ Dat de eigenliefde voor 't belang des volks moet wijken, En dat uwe edle ziel, die van gecroiiwheid brandt, Niets meer bedoelc dan 't heil van 't lieve vaderland: De pijlenbundel, met den hechtilen band' ombonden , En , door iiw wijsheid , fints twee eeuwen ongefchonden , Blijve oiigeknakt bewaerd , en eeuwig faemgefnoerd , Schoon fleeds uithcemfche Nijdi op zijne ontbinding loert! Dat de Eensgezindheid, die de kleenfle magt kan (lerken, Met u 5 ons diiur behoud beftendig bÜjv' bewerken ; Zij fchoor' de zuilen van Astreaes achtbaer koor; Die Trouwe zitce alcoos in uwe raedzaer voorj Zoo VAN 'S LANDS DEERNISWAERDIGEN TOESTAND. 39 Zoo zäl de Hemelvorsc uw pooging ondcrfchragen , En 't zinkend Leeuwendael nog aen 't bederf ontdragen. " Schoon nu ons hijgend hart den zoecen vree verbeidt, En reikhalst naer 'c genot dier hooge zaligheid, Wil 't echter gaerne zieh van die geniecing' fpanen , Indien zij ons den weg tot nieuwe fchand zou banen. ö! Doof, ton zulk een' prijs, toch nimmer \ oorlogsvuur! Neen , dat de woesce krijg dan liever eeuwig duur' ! o God! ZOO Nederland, in uwe ontfermende oogen, Nog eene gunst verdiene , indien 'c uw mededoogen , Door ongeregtigheid ^ niet gansch onwaerdig zij. Och ! fla het dan , in zijn' benaeuwden toeftand' , bij ! Laet dan , nog dezen keer , de zegenende ftralen Van uw genadezonn' op onze pooging dalen ^ En red den Batavier, dien gij , in vroeger cijd', Door uwe zigtbre hulp , zoo dikwerf hebt verblijdj Zelfs dan , als alle hoop voor eeuwig fcheen verloren ! Red dan zijn kroost, door u cen gunstvolke uitverkoren, En 5 door uw' arm voorheen , uit een' ftikdonkren nacht* Van drieste onwetendheid , aen 'c heldre liehe gebragc ; Daer gij hec, van de boeij' der flavernije ontheven, Aen trotfche vorften zelfä weleer de wet deedc geven. Dan, is 'c uw hoog befiuit, dac Neerland moet vergaen, Laec dan , voor 'c minfte , o God ! kan 'c in uw' raed' beftaen 5 C d. 'tMeiti- 4Ö ÖlCHf GEDACHTEN, Btj DE BESCHOUWINd Et^ti 't Meineedige Brictanje ons erf niet overheeren , Noch zijn vervloekt geweld öoit op ons criomferen ! Duld nimmer, Hemelheer! dat een uitfporig rot, Welks boosheid met uw wett' en 't regt der volken fpot, En tegen eed en pligt zieh fchendig aen dürft kanten , Op Hollands vrijen muur zijn zegevaen zou planten'. Wat lot Civilis kroost' door u befchoren zij , 'c Kuscht uwe flaende band, zoo flechts de tirannij Van woeste wreedaerts, die de menschlijkheid bevlekken Aen uw regtvaerdigheid tot geene roe moog* llrekken : De fmert , van door den Brit 's lands val te zien bereid , Bleve onze zielen bij , tot zelfs in de eeuwigheid ! ROTTERDAM, 178 I, JAN vervee; -^. t^Cwöiw^Tr AEN E N DEN HOLLA N D S C H E N E E u \r. .1 s nu geen djd van fluimeren of flapeni Ontwaek , ontwaek , o Hollands grijze Leeuw ! Hoor 't woest gedruis van 't nadrend krijgsgefchreeüws *t Roepc van alöm , te wapen ! op l ce wapen I De Britfche Dog is Ipoorloos dol en wildi Gij wordt vari hem ten waterflrijd' gedagvaerd. Scherp uw gebit, grijp naer hec wrekend llagzwaerd^ En vaer met kragt' dat Ondier in den fchild. C 5 \ Gs- 42 AEN DEN HOLLANDSCHEN LEEüW. 't Gedrocht , gewoon zijn* roof balg vokeproppen , Met fchatten, die \ de onweerbaerbeid ontwringt^ Moet aen den band, eer 't ganscti daer buiten fpringE 't Is nu de tijd om 'c op den muil te kloppen. Maer niet genoegj krijgshaftig Dier, geprest Door nood en trouw, dat ge eigen erf verdadigt ; De Blaffer worde op zijnen grond befchadigd: Zoek, grijpj verbijc en worg hem in zijn nest. Gij deedc zijn huid' uw forfche tanden voelen: Hem beuge uw klaeuw, van langer dan eene eeuw's En zijt ge niec nog de eigen kloeke Leeüw? Poog dan uw^ moed in 's Monfters bloed te koelen. Den vaderlande ontbreekt het äen geen mans , Gehard, om u in 't vecbtperk bijtefpringen : Is 't nood , ik vlieg , met duizcnd jongelingen j U na ten ftrijde, en ftijve uwe oorlogskans. ROTTERDAM^ BAREND FREMERY. u Jan. I78j, EER- EERSPOOR A A N DE NEDERLANDERS, TER VERDEEDIGING' VAN HUNNE VRIJHEID EN ZEEVAARDIJE. p ! Bätavieren , op ! wint blinkende eerlaurieren , Met waapnen in de band' ! Het geldc uw Vrijheid; op ! 'c is tijd voor 'c vaderland Te llerven , of te zegevieren .* Indien 'c Vooföuderlijke bloed U nog door de aders ftroomt, mijn dierbre Landgenooten ^ Ei, toont dan ook uw' heldenraoed! 't Is tijd ; van uur tot uur zknwe ons gevaar vergrooten s 't Is waarlijk lang genoeg gemardj Daar gij , baldadig uitgefard , Door trots des nagebiuirs, uw fchepen., 2öo onverhoeds verraschc , zaagt in zijn havens fleepen» Deeri 44 iERSPOOR AAN DE NED £ R t AND ER^^ Deert u het ongeval van zoo veel zeelien niet. Noch 't leed, den handelaaren Onbillijk toegebragt, door Britfche waterfchaaren ? o Ja ! gij voelt hun wreed verdriet ; Eli *s Lands belang trefc uWe harten ; Grijpt dan naar 'c wraakgeweer , en gespt het harnas aan ; Laat uwen moed niet langer tarten ; Op ! op ! wiit Englands dwang heldhafcig wederlläan ; Ontziet geen dreigende gevaaren ; Maar bonst die Konihgin der baaren Van haaren glazen zetel' neer, Opdat zij eens dien waan vati Zeevoogdij' verleef , Wat Iloutheid ! zou ze alleen in 't golvend rijk gebieden ? Wie gaf haar coch die magc ? Is dan de ruirhe zee voor haar flechts voorcgcbragc ? Moec ieder op heur wenken vliedcn, Of nadren op heur ilipc gebod ? Haar trotschheid is gelijk äan die der dwiiigelanden : Ja , zij verhefc zieh tegen God , En wringt hem 't hoog gebied al vloekende uit de banden, Is 'c dan wel vreemd dac de euvle waan Haar prikkelc cot het fnood bellaan , Ofn volken naar heur' zin te dwingcn j Of, alseen Roofharpij, verwoed op 'c lijf te fpringen? Zij TER VERDEEDIGING' VAN HUNNE VRIJHEID EN ZEEVAARDIJE. 45 Zij , die geen vriendfchap kent , maar God en menfchen haac , En plegtige verbonden , In weervviir van haar' eed', lafhardg heefc gefchonden , Is tot der diiivlen werk in llaat; Zij liecft haar crouwfte Bondgenooten , De Nederlanders , laag gefmaad, verfchopt, veracht, Ja , van 'c Natuurregt uitgeflooten , En , had zij 'c kiinnen doen , bijna ten vall' gehragt, 't Is tijd om ZOO veel leeds te wreeken, En rüstig voor onze eer* te fpreeken, Maar niet den degen in de Iiand'. Op ! Bacavieren , op ! vecht voor hec vaderland» Gaat nooit bij deze Ontaarte op 't iaffte om vrede fchreeuwen ; Zij blijft toqh eeuwig doof; Of, ZOO zij antwoord geefr, de kiank komt iiit op roof. Houdt moed , a^löude en dappre ^eeuwen , En wie, in 't bloeijend Leeuwendaal, Den hoed der Vrijheid nog op de eedle fpeer ziet drillen; Men roept u toe , in heldentaal' : Vcrdadigt kloek uw regt , en wilt geen' tijd verfpiUen ; Of zouden we, op geboogen knien, Dier Trotfche hulde en manfchap bien, En leggen onzen vrijheidllander Eerbiedig voor haar neer ? Die doet geen Nederlandefo Gaat 4^ EERSPOOR AAN DE NED ERL A NDERS, Gaat ons het wiift gefchil met haare kindren aan? Of moeten wij 'c bezuiiren ? Ons raakc het inimers niet? Hoe lang will' 'c ook nog duuren , Voor zij weer aan den leiband gaan? Die kinders zijn de plak ontwasfen; De ftiefmo6rs roe, aan hen mec doUe driff mishruikt, Kan op hun ligchaam niet nieer pasfen ,• 't Beledigd kroostheeftreeds haargrootfte kragt gefnuikt;, 't Heeft affchrik van die harde fpooren , En laat zieh niet meer ringelöoren. Zij zelve zie nu hoe die twist, Door bloeddorst uitgebreid , nog eindlijk word' beßist» Welk Vrijheidminnaar kan de dappre Amerikaanen , Geperst door dwinglandij, \ Getuignis weigren , dat hun oorlog wectig zij ? Hij moet hun 't päd ter vrijheid baanen? Heefc Frankrjjks edelmoedigheid, Bewoogen met hunn' ramp', ten hoogften topp' gefteigerd. Gelijk de Spaanfche Majcsteit, Dien braaven Lieden wel haar' onderftand gcweigerd? Verftoorde die de Zeevorilin , En lietzij, met heur hofgezin. De toorts des oorlogs feller branden , |3it is alleen haar fchuld , niet die der Nederlanden. Dreig^ TER VERDEEDIGING» VAN HUNNE VRIJHEID EN ZEEVAARDIJE. 47 Dreigc zij, door feile woede, al wie haar tegenftaat, En de onfchuld voor dürfe fpreeken , Of deernis voor haar toont, de harräer aftefleeken ; Ziet zij, ten loon' van haaren haat, Hec groot gevaar vermeenigvuldlgd ; Waarom verpligc ons ziilks te llrijden aan haar zij'P o Neen I dat zijn we niec verfchiildigd : Ceen eerlijk Bacavier flaat troiiweloozen bij. Zij fmoort de üem van haar geweren , En fchijni: de Chriscenleer vergeeten : Ik fchrik. . . . ! een blind Mahomedaan Voigt beter zedenfpoor, bij 'c licht van Mekkaas raaan'. ^£ Eendemmig heilgeloof kon dezon twisc beflisfen ; Maar zij misc broedermin ; AI heiir bedrijf houdt niets dan wrevle wraakzucht in;^ 't Doct pns den zoeten vrede misfen : Ja , zij gelijkt van Kains aart' ; Hw^ar voet betreedt, met hem, dezelfde fnoode wegen; Terwijl haar ftaal geen* brocder fpaart. *£ls voor die Dwinglandesf reeds veel te lang gezweegen. Als of de vrees ons hield bekneld: Op! Baravier, naar 'tpekelveld; Op ! onverfaagde VIootelingen , Wiit nu dit Zeegedrocht j met leeuweniiioed', befpringen, #8 EERSPOOR AAN DE NED ERLANDERS, Beilrijdt die Snoode alöm, waar gij haar ook'ontmoet; Verlost uw landgenoöten , En wreekt het bloed, nu reeds door haaropzee vergooten; o Nederlanders, 't was uw bloed! Dit roept u toe : getrouwe Braven ! Verzuimt geen' oogenblik ; grijpt fluks de wapens aan ; Verlost hen , die , bijna begraven In 't wreed gevangenhol , al levende vergaan ! Uw broeders kunnen 't niet verduuren ;- Zij teilen daar de fleepende uuren : Op! Batavieren, op ! 'tistijd, Dat gij uw vrienden van hun knellend juk bevrijdCo Betoomt die Zeeharpij : wacht niets van heur geriade. Zoo gij den tijd verliest, En , voor een' zwakken vree , geen' flerken oojlog k;eat. Komt gij ontwijffelbaar te fpade: Laat gij haar in heur woen begaan , En poogt gij haar geweld niet met geweld* te (luiten , Weldra zal ze u in boeijen flaan : Gij ziet het ,* leeft zij niet bij 't moorden en vrijbuiten ? Geen pinkje , dat ter vischvangst' vaart , Wordt door haar' overmoed gefpaard , Wen zij 't in haar bereik kan vindcn : 2ij zoekt dep weg o.m i.} den gorgel toetebindeno Waakc tER VERDEEDIGING' VAN HUNNE VRIJMEID EN ZEEVAARÖIJE. 49 Waakt, Batavieren, Waakt! beveiligt zee en ftrand, Opdäc ze ü niet befpringö, En , tot uw zielverdriet , in vcld en fteden dringe : Waakt voor uw dierbaar vaderland ! Een koude fchrik moet ons ontroeren. Als wij herdenken , hoe haar oorJogszuchtig volk Zieh door de woede laac vervoeren , En, in hec Broederland, meedoogenloos den dolk Misbruikte , om duizenden te ontzielen , Bij 't ftedenbranden en vernielen : Doet zij zulks daar, wat deed' zij hier! Verhöödt hec ! 't is de pligt van elken Batavier. t)e wakkerö IjVer van 's Lands faamvereende Staaten Beziele uw hart met moed' ! Stijfc hunne poogingen met fchaccing', dienst' en bloed; Die raiddlen kunnen 't beste baaten. Kom, dappre Landgenoot, en ftrij Voor uwe onceerde vlagg', voor haardfleen en altaaren, En fta uwe Overheden bij : Bezwijk niet in uw trouw', bij 't barnen der gevaaren: Ontzie dien zwaaren arbcid niet : Denk , wat uw' Vadren is gefehied : Zij deeden kloek him regten gelden ; Druk 't edel gloriefpoor dier weergaelooste Helden, D Schroom so EER.SPOOR AAN DE NEDERLANDERS, Schroom niet voor de overmagt' van 'c wrokkende Albion 5 Maar zoek u regt te fchafFen , Met zijn gepleegd geweld en fnood gedrag te ItrafFen. Gods dierbre gunst Helle u de bron Van oorlogsheil en krijgsroem open,* AI doet de Rijksvorftin der Rusfen, Katharijn, U vruchtloos op haar' bijftand hoopen , De braave Zweed wil uw getrouwe Helper zijn. Schroomt niet, maar neemt, o Heldenzielen! Bij de oorlogsblikfems op uw kielen , En kruid en lood , 00k bezems * mcc , En veegt dat heisch gefpuis, dat roofrot uit de zee. o Nederlanders ! denkt aan Hollands Admiraalen, Wier moed , in vroeger tijd' , Ons van het woest geweld en dwangjuk heeft bevrijd, Door duizend grootfche zegepraalen , Op 't fchepentorsfend pekelveld : Denlit aan den Heldendrom, in uwe landskronijken Met gouden letteren vermeld ; Ziet hoe zijn groote daen daar eeuwig Haan te prijken ^ Den Naneef tot eene eerefpoor: Zijn kloekheid ging u moedig voor: Voigt hem dan na; vecht op de baaren, Als RuiTERS , Trompen , Heins, van Gents en Wassena aren. 't Gaat * Dit ciccd de Avnfterdamfche vioot in 't jaar 1438. Zie D. Willinks, Amflet' iamjibe Milenßngel , liladz, löo sn l8lc Als 00k ANTONißES Tßroom, 4</« Boek, TER VERDEEDICING' VAN HUNNE VRIJHEID EN ZEEVAARDIJE. 5« 'cGaatwel; uvvfterktegroeit: dezuchtvoor'c Vaderland, Reeds lang genoeg verfchoolen , Gloeit in uw Neerlandsch hart' , gelijk gevonkce koolen , En zet hec in een' vollen brand. Vloeit toe, o forfche Batavieren ! Rukc tot denzcedienstaan, en (lerkt 's Lands oorlogsvloot: Plukt eeuwiggroenende eerlaurieren , En redt het Vaderland uit zijnen bangen nood*. Haast wille uw ftem de luchc vervullen ; Scraks flaac ge als leeuwen aan het brüllen ; Dan beev' het roofzieke Albion, En Neerland jiiich' , bij 't licht van zijne gloriezonn' I Wat vreugd l mij dunkt , ik zie uw fterkbemande kielen Zeilvaardig op de ree ; Zij toeven op den wind: daar ftreeven zij naar zee, Tot fcraf der Britfche plonderfielen. Geluk, o eedle Batavier! U wacht de zege : ik hoor weihaast , door duizend tongen 9 Met onnavolgbren ficerzwier', Uw dapperheid en kragt in liedren opgezongen. 't Kanaal weergalm' van uw kanon : - Ga, werp den fchrik in Albion: Men zie in 't kort, van uwe fchepen. De vijandlijke vlag door 'c fchuimend pekel fleepen. Da Op! 5* EERSPOOR AAM DE NEDERL A NÖERSi Op ! Bacavieren , op ! flreefc naar uw kloeke vlooc i De ontrolde zeebanieren Verbeiden u aan boord ; vliegc om te zegevieren l Ontziet nu geen vernielend lood: Tart moedig zee- en krijgsgevaaren : Uw fierheid trots' den dood : toont dat gij beiden zijt: Wint lauwren op de zoute baaren ; Dus wordt der llrijdren naam aan de eeuwigheid gewijd. Gaac dan , gelijk in vroeger dagen , Voor 't vaderland uw leven waagen y En , krijgc ge een wond , in 'c perk van eer' , Geen nood , die fierc een' held , en doet hem naauwlijks zeör. Maar, Braaven , wenscht g!j dae uw pooging zal gelukken, Waagt dan geene oorlogskans , Of roept uw' God te hulp', en poogc uw zielen tbans Veel meer dan immer intedrukken , Hoe elk , die dus den krijg beginn , En God eerbiedigc, geen gevaaren heefc te vreezen; AI woedc uw vijand dan ontzind, De almogende Opperheer zal uw Befchermer weezen : Hij, die 't bedrijf der volken ziet, En zee en land met magt' gebiedt , Zal uw regtvaardrg pleit bcflisfen : MijnVrienden y bouwt ge opHem y nooit zuk gij bijiland misfen. o Neei' TER VERDEEDIGING' VAN HUNNE VRIJHEID EN ZEEVAARDIJE. 53 o Ne^rlands Volk ! trek op in 's Heeren mogendheid; Terwijl de vroome fchaaren Der Godsgezinden hier heur ftemmen faamenpaaren , Om vuurig de Oppermajesteic' Voor uw behoud en heil te fmeeken : Zoo trekk' zij mec u op , en keere mec u weer : Zoo ziet ge uws vijands heir bezweeken, Daar 't uwe onwrikbaar ftrijde , en roemrijk triomfeer* ; Totdat ge , in fchaauw der vreeölijven , Gerüst in uwen Tuin' kunt blijven : Zoo biusch' Gods gunst den oorlogsbrand , En fchenk' de vrije vaart aan \ vrije Nederland. DORDRECHT» 1781. Ae B L U S S £9 ^'€lf m. D s elk E L K Z IJ DEN STAET' EEN HELD, eminnaers van uw VaderlancI, Wier hart van zuivre liefde brande " Voor Batoos heldenöord ; weldenkende ondcrdanen Van eenen Staet, waer vrijheid woont, Waer vrijheid, duur gekofc met bloed en goed entraneti, Zieh luisterrijk vertoonc: Wie leest niet iiit uw droef gelaec Den toeftand van den burgerflaec, Nu 't misfen van de Vrede ons Nederland doet züchten ; Nu die geliefde hemehnaegd Voor *t woedend krijgsgevvcld haer' zetel' moest ontviugten , Als balling 's lands verjaegd. Hier ELK ZIJ DEN STAET' EEN HELD. 55 Hier praelde zij mec rijken glans', Verfierd mec eenen glorickrans', En dacht in Batoos erf eeuw in eeuw lüc tc wonen: Zij kweekce koopmanfchap en kiinsc: Elk burger zag zijn vlijt met goud of lauwren loonen, En deelde in hare gunst\ Hoe vrij zond toen de Zeevaerdij , Van de achtbre Maze en 't prachtige Y , \ Haer volle kielen naer de verile weerelddeeien i Toen mögt de Nederlandfche vlag , Op 'c golvend pekelveld, van mast' en ftengen fpelen, Daer 't oog geen' vijand zag. De vloten werden rijk belaen, En dobberden weer herwaerds aen : Zij fchonken duizenden de nooddrufc voor het leven : Toen vulde \ blinkend muntmetael De fchatkisc van den Staec : men zag de welvaerc zweven In 't bloeijend Leeuwendael. Maer, onderdrukte Landgenoot, Nu 't heldenilael en 't gonzend lood , Op 'c fchuimende dement, geweidig moeten boren Door 's vijands vuur en krijgsgeweld , Nu gaet haer grootfte roem, haer dierbaerst hell verloren; Haer voorfpoed ligt geveld. D 4 o Lie- 5^ ELK ZIJ DPN STAJ^T' EEN HELD, o Lieve Vrede ! waerdig pand ! Heilfchenkfter aen mijn Vaderland ! Ach! mögt mijn flarend oo.g uweer, uic 'shemels zalen, Waer gij , vopr de eeuwen, zijt geceeld. In i^w* olijvenhof, 't Bataefsch gewesc, zien dalen, Hoe wierd' mijn ziel gellreeld l Dan zwaeiden wij , verheugd te moe , U zuivre wierookgem-en toe ; Dan zoiiden vorst en volk u met gejuich ontvangen , En danken God, den Opperheer: Kpm , zoete Vree ! voldoe , voldoe aen ons verlangen, ; Reer in uw woning weei% Doch moet^n wij met vuur en (tael , Door zegeprael op zegeprael , \J. , nooitvolroemde Vrede ! op uwen troon herftellen ^ Dat dan der vadren oude moed In onze borst herleve , en alle onze adcrs zwellen Van brandepd heldenbloed! Plant dan, p ftoute Batavier! Uw vrijheidyaen en leeuwsbanier Op 's yijands eigen grond: doe hen, die u weerllreven, Gelijk gij altoos hebt gedaen , Voor uwe blikfemkling' en dondcrklooten beven , Op Nereus waterbaen. Vier ELK ZJJ DEN STAET» EEN HELD. 57 Vier de eendragt, die, naesc wäre trouw En reine deugd, hec Staetsgebouw Kloekmoedig heeft gefchraegd , fints ruim twee eeuwenkringcn? 2ij fchonk den vrede aen ons gewest, En bood de vrijheid, wie wij eeuwig glorie zingen, Aen 't blij Gemeenebesc. Wie wenscbt dan , daer 't den dierbren vree , De gülden vrijheid, 'c regt der zee, Het welzijn en bellaen van kunsf en koopbedrijven , En goed en bloed van burgren geldc , Wie wenscht het Vaderland' dan niet getrouw te blijven? Elk zij den Staei een Held! G?:|IRIT MANHEERp D 5 AAN A A N H E T V A D E R L A N D. Ja, dierbaar V AD ERLAND ! ik diirf u heil voorfpellen. Hoe hoog der Brieten trots in hunnen waan moog' zwellen , Gij hebt , dit ftorte troost in uw ontroerd gemoed , Nog Vaders in den Raad , nog Helden op den Vloed. *£GetaI dier Braaven groeit in 'c midden der krakkeelen,, Die. 't alQ-eraeen belans: verachtren en verdeelen. En flriiikelt hier of daar een , die in vroeger tijd Zieh , volgens eer en pligt , uw welvaart had gewijd ; Voigt hij een ftreng, die op uw' heilftand fchijnt te loeren. De fchaarate zal eerlang zijn kloppend hart ontroeren: Hij zal zijn' misflag zien,* en, is 't niet al te fpae, Omhelst gij hem als zoon , en fchenkt hem lijfsgenac. Hoe driftig wenschtgij zulks ! — Zou'tnietuw'boezem prangen, Geen zucht u kosten , en geen traanen längs uw wangen Doen vlieten , als ge een' zoon , gekweekt tot uw behoud , Door dwaaling op den rand van zijn bederf aanfchouwt? Maar zou 'c, in tegendeel, u ook geen blijdfchap haaren, Als hij , uit waar berouw , met ongefnoerde hairen , Met A A N H E T V A D E R L A N D, 59 Mec een verbleekt gelaac , getroffen in de ziel , Weerkeerde , en om genade aan uwe voeceti viel? Gewis. — o ! keert dan weer , gij , die , verblind aan 't dwaalen. De kroon der deugd verwierpc , om mec den fqhijn te praalen , Dar gij tot hoogbeid ii verhiefc , in fpijt van elk ; En zweigt een tegengifc voor 'c nac der zwijmelkelk. Dan zal u 't Vaderl AND op nieuw met gunst vereeren. De waare grootheid zelve uw' luister nog vermeeren, f^Jk Burger, wachtende zijn' zegen van uw vlijt, Uw beil af bidden in 't gebed , aan God gewijd. Genoeg. — Ik ben ontroerd. — - 't Staat nog aan u tekiezen^ Voor eeuwig 't loon der deugd te winnen of verliezen , Bij 't nakroost in den rei der Vaderen te Haan , Of dat het vioekend zegg' : gij hebt 's Lands hell verraim Mijn Vaderl AND ! houd op om deezen meer te treuren?. Wat thans hun oog verblind', 't zal u nog eens gebeurea Dat gij van hunne deugd op nieuw de vrucht geniet, En de Eendragt in den Raad weer glansrijk blinken ziet. ^ Van Lyndens eedle ziel , die alles kan verzaaken , Om, waar het noodig is, voor uw behoud te waaken; De grijze T e m m i n c k en zijn achtbaare Araptgenoor , Groot door hunn' ftand , maar door verdienften ruira zo groot s^ En zo veel Friesen, als uw' ouden bloei beöogen, pees allen kuimen u \ geen ik voorfpel betoogen. Geefl <^Q AANHETVADERLAND. Geefc Westergoo niet, bij der Hemmen meerderheid. Tot zijnen voorflag, blijk hoe 'c voor üw welzijn pleic? Voegt zieh niet Oostergoo hier bij met veele leden ? Toont dit niet Holland, door 't befluit vm zijne Steden : DaP elk , uh haaren kr'wg^ den Stedehouder yrij En ernßig toonen moog^ wai mit of olrha,ar zij ? Ja , dierbaar V a d e r l a n d ! ik zie de hoop herleeven , Dae de Eendragt in den Staat , God weet door wien verdreeven , Ten fpij: van 't fnood gebroed, dat doelt op uwen val, Zo luiscerrijk hIs ooit zieh wcer vertoonen zal. En dan , mijn Vaderland! wat kan uw heil dan fchaaden ? Dat dan de Brit, die leeft in plondren en verraaden. Die trouw noch vriendfchap acht , maar willel^eurig woedt, Zijn Vlooten tegens u vrij afzend' , längs den vioed. Als de Eendragt u befchut , laat dan vrij alles daagen. Uw Volk haakc naar den llrijd; 'twil goed en leven waagen • Waar uw behoud het eischt; en zijne heldendeugd, Heefc, in uw' druk, u korts door wondren nog verheugd. Ja, dcEendragt was uwfchild, toen ge eertijdswierdc befprongen Van Iber , Seine en Theems , die naar uw glorie dongen ; Maar Neerlands Waterleeuw, tot hunne fchande en fchae T? fei gefard, in 't eind, nog fmeekten om genae. Weerflpndt gij beurtelings de trotfche Koningsvloocen , Twee van die Mogendheen zijn thans uw Bondgenootenf Eis AANHETVADERLANÖ. 6i £n zoü dan A l b i o n , nii crocs , maar haasr gedwee , Niet beevend afftaan van de heerfcbappij ter zee ? Het Krijtgebergte zou nog vvitter dan verbleeken : 'tGemchtdesZeeflags, eerstzo verschgebeurd jmogtfpreekeri j Hec ftrandhol krortip van angst, toen *c Parker naadren zag j Die de eer van 'c flagveld moest vcrgimnen aan \iw vlag. SiNT James trilde toen ; de Theemsgod dook beneden , Daai" hij zijn glorie door Held Zoutman zag vertreederi^ Zijn zeekasteelen door uw donders afgebeiikt, En zijii' vermeetlen trots in eeuwigheid gekreukt. Deeze enkle proef moog' van 'c gevolg u docn belluiten. Als gij het hollend wie! der Tweedragtkar ziet fluiten , Daar 't, met een fcherp gekraak, aan duizend fplinters fpar- En 't heilig tegenbeeld uw Zevental bevat. Mijn Vaderland ! gij ziet daartoe de hoop aan "t groeien. Schoon lang de ganfche lucht tot donders fcheen te broeien g Die , berftende op uw kruin , u dreigden met bederf j De fchoonfte heilzon rijst allengs in Bato's erf: Zij ftraalt den Friefen töe en Overijsfels landen ; Zij blinkt in Gelderland en op de Zeeuwfche flrandeß; Haast fchijnt zij overal , gelijk het middaglicht , Dat, onbeneveld, elk door zijnen glans verpligc. o Aangenaame hoop ! hoe kunt gij inij ontvonken l Des vijands invloed, die zo lang u hield geklonken In ßl AANttETVADfiRLÄNß. In een' benaauwden nacht, zinkt eindlijk zelf ter neer^ En onzer Vaadren deugd redt dus onze eigen eer. Ja, geen geleende hulp zal onzen roem herfliellen; *k Diirf ons den oiiden bloei uit eedler bron voörfpellen : Van Lynden blijft in 't Land; hij offert aanzien öp, Om 't heil van deezen Staat te zetteii in den top : De wijze TEMMiNCKen de fchrandre Rendorp leeveii: Hier zijn Capellen, die 't verkeerde doel weerflreeven 5 Wij hebben Eisinga's en Beima's in ons Land, Met duizend Braaven*, wien het hart van ijver brandt, Om 't algemeen belang op 'c glorierijkst te fchraagen , Door doembaar pligtverzuim geen wenschlijkamptbejaagen, Maar, volgens eer en deugd, dat algemeen belang Handhaaven , tot hun fchade ^ en mooglijk ondergang Ncen , God voorkoome zulks ! — De trouw moet zegepraalen , Haar tegenbeeld gevloekt ten donkren afgrönd daalen , Opdat de volgende eeuw zieh fpiegele aan dat lot , En 't Land den zegen fmaak' van dutirzaam heilgenot. o Braaven ! die im' naam beveiligt voor 't verfterven , Door u moet deeze Staat dat wenschlijk heil verwerven ; En, * Onder deezen 2ijn De Kempenaar, Avlva van Dongeradeel, Van Harens, Knock, Hubers, Jan van Idsinga , enz ; terwijl Ik verfchooning vraag van iiiec alle naamen, des waardig, en het Vadcriund ten xegen, optenoemen. ÄAJJHETVADERLAND. 63 lEn, zo u loon ontftaa, gelijk het dikwerf gaat , Het Nagefiacht, naasc God, zij u een toeverlaat. Mijn V A D E R L A N D ! gij tradc op 't voetfpoor van Tirannen» Zo gij de deugd niet loonde in zo veele achtbre Mannen, Als rusdoos zwoegeu tot behoiidnis van iiwe eer. Achldanwas Nederland ook Nederland niet meer. Gij viccht fteeds kroonen van nooitdorrende laurieren , Om jeugd en grijsheid , die uw heil behoen , te fieren ; Zelfs wordt van hun, wier doel eens 'c doel der braaven mist, Genooten dienst uit uw geheugen niet gewischt* Ge erkent dien ; en gij zucht dat zij van 't fpoor vervielen , Niet meer voor uw altaar uit reine liefde knielen , Maar , door een blinkend niets begoocheld , tegens reen , Den pligt verzaaken , die hun eer zo dierbaar fcheen. Heiaas! bij 't onderfcheid, dat wij in hun aanfchouv/en , Kan naauwelijks mijn oog van fchreien zieh onthou^n. Mijn troost is, dat zij eens, het weezen voor den fchijn Herkennende, als voorheen uw lleunfels zullen zijn, Inmiddels volge uw gunst hen ^ die uw recht waardeeren 3 De wetten van uw Volk llandvastig hulde zweeren, En Godsdienst, Vrijheid en uw' Handel gadeflaan: Het zij ze als Pijlers van uw' achtbren Tempel Haan , En 't wigtig Scaatsgebouw der Zeven Landen flutten , Of elk bijzonder u voor overlast befchutten , Voor ^4 AAfJHfitVÄDERtANÖ^ Voor vreemden invioed, en des Vijands driest geweldJ Hij zij Laiidsväder, of eßn onverfchi'okken Held. Men moet de dapperheid gelijk de wijsheid achten : De^s dient ons met haar' raad ^ die door haar' moed en kragten* De Ruiter was weleer zo nuc voor iiw belang ^ Als 't edel Broederpaar, in zijnen hooger rang. Roem dan de Braaven , die de fnoode roofgedröchteii Van 't nfeuW Marokko op de DoggeRsbäNk bcvochteno Dees eerfle fcheepsftrijd verwde ons pekelveld met bloed,. En gaf gecuignis van uw' ouden heldenmoed. Daar toonde uw Zoutman, in de krijgskunst langervaaren Dat hem geen Parker kon doen deinzen op de baaren. Uw Bentinck , die den Oag van 's Vijands gonzend lood ^ Tot Neerlands bittren rouw^ bezuurde met den dood; Uw Dedel, die voorheen den trocfchen Britten toonde^ Dat geen veirtzaagde ziel in zijnen boezem wo€>nde; KiNSBERGENi rceds geroemd fints 't nat van den Eiixijn, Tot vermiljoen gekleurd, hem deed onfterflijk zijn; VanBraam en Staringh, BRAAKen Mulder, all' de Helden, Die voor 't gefchonden recht zieh in de bresfe ftelden. In fpijt van vuur en ftaal en 's Vijands overmagt, Vertoonden wat uw hoop met grond van hun verwaehfw Dus, dicrbaar Vaderland, hoe Albiön moog* zvvellen, Ik poog niec roekeloos ü naadrend heil te fpellen: ' Uw AanhetVaderland. ^5 Üw Helden op de vloot , uw Vaders in den raad Verkondigen 'c behoud van deezen vrijen Staat. Rechtvaardigheid moet toch in 't einde triumfeeren. Bedrog of fnood verraad moog' voor een wijl regeeren ;. 't Zijn ftormen voor een Land, van fchrikkelijker aart, ^ Dan die natiiur uit wind en fulferflofFen baart ; Zij treffen \ nageflacht, dees flechts ons goed en leven. Maar als de waarheidzon de nevels heeft verdreeven , Dan klaart zieh alles op ; en haar doordringend licht Vertoont wie wanklen durfde , of pal llond in zijn' pligt. Dees vlecht een gloriekroon oni zijn hoogächtbre hairen ; Daar die , verbleekt van angst , van elk veracht , loopt waaren , Voor eigen fchaduw trilt 5 en nergens fchuilplaats vindc , Zelfs op geen' boezem, die hem eertijds heeft bemind. ö! Dat dit wierd gevoeld van iedren Nederlander Elk krijgsman volgde dan naar pligt den oorlogsftander ; Elk Burgervader, elk Regeerder van den Staat Waar' dan voor 's Lands behoud een zeekre toeverlaat. Maar fchoon nog fommigen al 't onheil niet bcvroeden , 't Welk in een Staatsgeilel uit wangedrag kan broeden, Tervvijl vaak 't zelf belang hun eenige afgod is, God dank ! 's Lands heil hangt niet alleen aan hun gemis. Vrees niet , mijn Vaderland, voor hun onzinnig woelen : Gij hebt nog Mannen op des Amilels eereiloelen , E In 66 AANHETVADERLAND. In Frieslands Landraad, ja, alom in elk gewest, Wier hoöfdbedoeling is , 't Heil van *t GemeenebesTo Steun op hun wäakzaamheid en vlijc en kundigbeden. Hoe vaak in vroeger tijd uw welvaart wierd beftreeden ; Hoe wreed ge u vondt verdrukt , fchoon niemand bijiland bood ; 'c Beleid der Vaadren redde u altoos nie den nood. llun trouw en wijsheid zai, te lande en op de baaren, Ook nu 'c P A L L A D I u M van deezen Staat bewaaren. üw trotfche Vijand , die uw' moed korts heefc gevoeld , Ziet met een fcheemrend oog reeds hoehij vruchdoos woelt* Zijn onbefuisd geweld zal krimpen voor uw (lagen , En gij met de Eendragtzon het Vredelicht zien daagen. Het Vredelicht !...... o God ! gim dat het fpoedig ftraal' ^ Maar met- een' zuivren glans, die 't Heldenbloed betaal'. Der Vaadren zorg beloon' , en't recht, te fnood gefchonden , Herftelle , door de kragt van eerlijke Verbünden, Op dit vooruitzicht, o mijn dierbaar Vaderland! Hang ik de ontfiiaarde Her met blijdfchap aan den wand , Tot ik der Helden kruin met kraakende laurieren, Of onzer Vaadren hoofd met vreeölijf moog' fieren : Want welk een' toon men grijp' , de meestgeliefde llof^ Gevalligst voor ons hart, IsNeerlands heil en lof. KARLINGEN, JAN A. BACKER, 1781. TA- TAFEREEL VA N VADERLANDSLIEFDE E N MENSCHENMINN\ ^^ ie is die Maagd, zoo rein van zeden^ Die, door heur zachte minzaamheden , Mijn ziel genoeglijk ftreelc en ftichc, En mijnen geesc tot zang verpligt? Wie is zijj die mij noopt tot zingenF Wie wekc mij cot befpiegelingen ? o Liefde voor mijn Vaderland ! o Menfchenmin ! die blijdfchap baarde, Zet gij mijn' boezem in den brand? Zijt gij 'c , mijn Zielvermaak op aarde ? o Ja! gij zijc hec zelve : uw waarde, o Schoone! ('c beige uw heuschheid niet) Zij 't voorwerp van mijn nedrig lied. Es Üw TAFEREEL VAN V AD ERLAND SLIE FD Uw invloed zal mijn' zangen leven En zwier en kunst en fraaiheid geeven. In 't fchetfen van uw heusch gedrag: Ik zie uw deugd in vollen dag': Dier deugd', van afkomst* oud en edel, Druk ik de lauwers op den fchedel: 'k Verzel u, Waar ge uw treden zet, En zie op 'c geen gij zult verrichten, Naar 't voorfchrifc van de liefdewect' , In "t ijvrig oefFnen van uw pligcen, Die mij vermaaken, flreelen, fliehten: ^Gi], Liefde voor mijn Vaderland, Gij, Menfchenmin, biedt mij de band. 'k Ga raet u in uw binnenkamer. Die 'k, om heur ftilheid, aangenaamer Dan eene plaats ter waereld' vind: Daar zie ik wat uw ziel bemint. 't Lust u , in 's iands historieboeken , De Godsregeering optezoeken: Daar leert uwe onvermoeide vlijt Koe de oude en dappre Batavieren, In dien voorlangverloopen cijd'. Zieh kleedden met de vacht' der dieren;> Hoe ze, onder Cefars krijgsbanieren , Zoo trouw van hart' als onbevreesd. De bloem der heiren zijn geweesCif EN MENSCHENMINW. ^9 Hoe toen hec waerelddwingend Romen Zijn heerschzucht niec wisc intetoomen, Maar \ juk op vrije halzen drong, En vorfleii 't fcepterregt oncwrong; Hoe toen Civilis oorlogshelden 'c Gezag dier Trotfche paalen Helden, En zieh, vol moeds, door ftrijd op flrijd, Voor vrijheid, haardfteen en alcaaren, Ontrukten aan den dwang , tot fpijc Der grimmige aartsgevveldenaaren ; Hoe zij zieh vrij en vrank verklaaren, Ontziende, in 'tkampen, wacernood. Noch moordgeweer, noch marteldood. 