title: Fabelen en Vertelsels, in nederduitsche Vaerzen Gevolgd.
creator: Christian Fürchtegott Gellert
text: Das Buch hat das Uiheberrecht überdauert und kann nun öffentlich zugänglich gemacht werden. Ein öffentlich zugängliches Buch ist ein Buch, das niemals Urheberrechten unterlag oder bei dem die Schutzfrist des Urheberrechts abgelaufen ist. Ob ein Buch öffentlich zugänglich ist, kann von Land zu Land unterschiedlich sein. Öffentlich zugängliche Bücher sind unser Tor zur Vergangenheit und stellen ein geschichtliches, kulturelles und wissenschaftliches Vermögen dar, das häufig nur schwierig zu entdecken ist. Gebrauchsspuren, Anmerkungen und andere Randbemerkungen, die im Originalband enthalten sind, finden sich auch in dieser Datei - eine Erin- nerung an die lange Reise, die das Buch vom Verleger zu einer Bibliothek und weiter zu Ihnen hinter sich gebracht hat. Nu tzungsrichtlinien Google ist stolz, mit Bibliotheken in Partnerschaft lieber Zusammenarbeit öffentlich zugängliches Material zu digitalisieren und einer breiten Masse zugänglich zu machen. Öffentlich zugängliche Bücher gehören der Öffentlichkeit, und wir sind nur ihre Hüter. Nie htsdesto trotz ist diese Arbeit kostspielig. Um diese Ressource weiterhin zur Verfügung stellen zu können, haben wir Schritte unternommen, um den Missbrauch durch kommerzielle Parteien zu veihindem. Dazu gehören technische Einschränkungen für automatisierte Abfragen. Wir bitten Sie um Einhaltung folgender Richtlinien: + Nutzung der Dateien zu nichtkommerziellen Zwecken Wir haben Google Buchsuche Tür Endanwender konzipiert und möchten, dass Sie diese Dateien nur für persönliche, nichtkommerzielle Zwecke verwenden. + Keine automatisierten Abfragen Senden Sie keine automatisierten Abfragen irgendwelcher Art an das Google-System. Wenn Sie Recherchen über maschinelle Übersetzung, optische Zeichenerkennung oder andere Bereiche durchführen, in denen der Zugang zu Text in großen Mengen nützlich ist, wenden Sie sich bitte an uns. Wir fördern die Nutzung des öffentlich zugänglichen Materials fürdieseZwecke und können Ihnen unter Umständen helfen. + Beibehaltung von Google-MarkenelementenDas "Wasserzeichen" von Google, das Sie in jeder Datei finden, ist wichtig zur Information über dieses Projekt und hilft den Anwendern weiteres Material über Google Buchsuche zu finden. Bitte entfernen Sie das Wasserzeichen nicht. + Bewegen Sie sich innerhalb der Legalität Unabhängig von Ihrem Verwendungszweck müssen Sie sich Ihrer Verantwortung bewusst sein, sicherzustellen, dass Ihre Nutzung legal ist. Gehen Sie nicht davon aus, dass ein Buch, das nach unserem Dafürhalten für Nutzer in den USA öffentlich zugänglich ist, auch für Nutzer in anderen Ländern öffentlich zugänglich ist. Ob ein Buch noch dem Urheberrecht unterliegt, ist von Land zu Land verschieden. Wir können keine Beratung leisten, ob eine bestimmte Nutzung eines bestimmten Buches gesetzlich zulässig ist. Gehen Sie nicht davon aus, dass das Erscheinen eines Buchs in Google Buchsuche bedeutet, dass es in jeder Form und überall auf der Welt verwendet werden kann. Eine Urheberrechtsverletzung kann schwerwiegende Folgen haben. Über Google Buchsuche Das Ziel von Google besteht darin, die weltweiten Informationen zu organisieren und allgemein nutzbar und zugänglich zu machen. Google Buchsuche hilft Lesern dabei, die Bücher dieser We lt zu entdecken, und unterstützt Au toren und Verleger dabei, neue Zielgruppcn zu erreichen. Den gesamten Buchtext können Sie im Internet unter |http: //books . google .coiril durchsuchen. n '»■»■^»''^■•Pasr ■ «■ J^ T s X / _ C. 2^. GELLERTS F A B E L E N E N VERTELSELS, IN NEDERDUITSCIIE VAERZEN GEVOLCD. TWEEDS DEE L. TB AMSTBLDAM, BvPIETER MEIJER, op din daji. HDCCLXXllI. 109754 ..... • • • « • •• •  ' • . A X • '. :■; Y J m^ DETWEE ZWaLUWEN. X wee Zwaluwen in 't vdd , door zucbt tot eer gedrongen ^ Begaven zieh ten llryd in 't zingen , beurt om beurt: Docb ieder waande dat zy 't fraaifie had gezongen, En dat haar ook de prys moesc worden toegekeurd» De vlugge Leeuwrik kwam > en zou de zangfters fcheidem Scraks ving wäer 't ftrydend Paar een piepend veldlied aan. Men riep : vel 't oordeel vry , en zeg wie 't van ons beiden In kunst van zingen wön ; wie 't meest u heeft voldaan ! De heufche Leeuwrik , door befcheidenheid gedreven » Sloeg op het twistend Paar een meddydend oog, En zei : Ik weet hier niet wien ik den prys zou geeven* Hy zocht haar fluks te ontvliön , en hief zieh naar omhoog. Maar *t wierd hem ras belet. Toen fprak hy , fterk gedrongen Tot de uitfpraak: Ach! gy zingt op een* gelyken toon, Gy hebe uw best gedaan , en even goed gezongen. Doch angt zo lang gy wilt , geen Zwaluw zingt ooic fchoon. IL Deel. A Gy t; DzTwisZwAtvirEir. Gy kuat , wuineer 't gefluk der fchelle Nachtegaalen Door bgsdi en hovea klinkt, by cois geen' lof beliaaleo. « • • Gy , die ia proze of dicht flechcs middelmaatig fchryft! Och! datgyvreedzaainwaart!inenmluw'*roemDietiurenken. Gy twisc wie 't beste denkt ; 't is vruchtloos dat gy kyft ; Want aader u kan de een zo goed als de ander denken. Doch al uw denken mlst het wezendlyke fchoon. Waar twlst gy om? zo lang, in deftige vertoogen, Een Moshehn kracht van taal op *t Gerlykst fpreid ten toon , Blyft ge in welfpreekendheid flechcs kindren in on2e oogen. Wat twisc ge met elkaät me van u *t hoogfte zweeft ? Gy weet, zo na als hy, de waarhdd op te Ipoorea: Maar, diepe Denkers , rust ! zo lang een Leibnitz leefi h wyze fchriften , zal nooit iemand naar u hooren. Wat twist ge om Febus gimst , wat daagt ge elkaör ten flryd, Daar ge even vaardig rymt, 6 Dichters onzer dagen ! Men denke zelfs niec in *t mmst dac gy in wezen zyt, fUs 't Ibgendoren lust den zangprys weg te draagen. 7. i». A HET T l • l' . \ t. N 1 I I ' ' >./ - , ^ ,,--..- .. -- — *. HET ONGELUK DER VROUWEN^ KJp zeekre Stad, my dunkt zy lag in Griekenland,. Kreeg eens de vyand in zyn woeden de overhand , En wilde, daar de plaats met ftorm was ingenomen y In 't blaaken zyner razemy De wapenlooze burgery , Tot op den laatften man , door ' t moordzwaard om doen komCQ. 6 Herne! 1 in wat klaaggeluid Borst toen de vrouwefchare ontfteld en beevende uit i Verbeeld u wat gedruis alöm zieh moet verfpreijen. Als diüzend vrouwen tevens fchreijen : Ik beef recds als de nood aan twee den mond ontfloit. Zy liepen met ontfhoerde hairen", Met oogen , die van traanen rood y * Met banden , die gevouwen waren , En wierpen^ reeds door angst half dood, A 2 Zieh 4 '■' Het oNeELuK DER Vrouwen« JSch voöf de voeten van den VdAeer der BarboareUf £n fmeekten hem, in d* algemeenen nood, Eendragdg om 't behoud van haarer mannen leven. Die duizend vrouwen zyn dan allen trouw gebleven? Niet €€a uit dat getal was op haar* man ce onvredn ? Njiet ^^n uit duizend ? 'k Zeg u , neen« \ Is waarlyk zeldzaam , 'k moet belyden, Men leefde toen in goede tyden. Hoe hard nochtans dees Veldheer waai^. Der Vrouwen tooverachrig fineeken Kon eenigzins zyn* trots verbreeken. Want welk een man , hy zy ook tienmaal een Barbaafi Is door de traanen van een vrouw niet te overreeden ? Myn hart zou reeds als wasch zieh laaten kneeden. 'k Waar' ließt niet in de plaats des Generaais getreeden , Voor Wien de vrouwefchaar hier jammrend zidi verdÄit : 'k Had waarlyk als eeii kind geweend , £n, zonder eenig geld, den mannen ftraks het leven, £n ieder vrouw, tot ftuiting van haar wee, Haai^ H£T OMCELUK DER VrOVWBIT. f Haar' eigen man, jsi zdfs, op haare be£^ Nog eenen man daarby gegeeven. Dees Hdd was niet zo fterk geraakt door haar verdriet». Gy Schoonen^ vangt hy aan, daar hy in 't ronde ziec,: Gy Schoonen ? Dat geloof iß niet* Een ftrenge Generaal zal nooit zo vriendlyk fpreeken. . Wat tiacht gy toch u *t horfd te breeken? Genoeg is 't dat hy 't zeL Een oude Generaal Heeft , dunkt my , ook wel kunnen weeten Dat wy de vrouwen altemaal , Zy mögen *t zyn of niet, wel fchoonen kunnen heeten. Gy Schoonen , fprak de Generaal ^ Ik fchenk u uwer mannen leven , Doch ieder moet, voor haar' gemaal^ Terftond my al haar tooifel geeven. £n die een ftuk te rugge houd , Verliest y hier voor dees teut , haar' mau om deeze fbi)t* Begonden toen de vrouwen niet te beeven ? Hoe ! al haar^ opfchik weg te geevei) ? A3 Haai^ f Hbt ongelvk ztER Vkouvek. Haar* gantfcben opfchik voor een' man ? *t Is klaar, de Veldheer was en bleef een ftreng tyran. Wat hielp het dat hy haar zo vldjend Schooncn ! noerade, Daar hy die Schoonen tot zo wreed een ftraffe doemde? Met ^n van haar bezweek nochtans door deeze ftraf. t Neen ; men zag dat elk met vreiigd haar' opfchik ga£ De Veldheer evenwel Itet hiermeS nog niet af ; Hy duldde niet dat om haar mannen wierd gezonden Vöör dat zy plegtig, hoofd voor hoofd, Hern hadden mec een' eed beloofd, (De Vcldheer-zelf was in den echt verbonden ,) Tc-Zegmeteen'eed, dat zy den mannen , vroeg noch fpaÄ, Dees weldaad voor het lioofd doen fpringen , Of om nieuw tooifcl zouden dwingen. DaarÖp kre^ ieder vrouw haar ga*. Wat vreugd, wat wellusc kon haar toen het hart verrukken I *k Wensch vruchleloos 't u uit te drakken , Met welk een liefdedrift de vrouw den man omving; Hoe rast zy aan zyn' hals bleef kleeven , En hoe, door teedre zucht gedreven, Haar oog als aan zyne oogen hing. Het HXT 0X9GBLUX DER VrOÜWBH. 7 Het krygsvolk tcok nu uit»' De rei der blyde vrouwen Bleef 's vyands aftogt nog een korce poos befchouwen , Waama elk haaren man naar huis voerde als een buit. Wel nu, is daar 't verhaal med uit? Nog niet , myn vriend. Na weinig dagen Onczonk de vrouwen al de moed. Zy kwelden zieh , en durfden 't niemand klaagen. Wie zai den eed te breeken waagen? Althans zy wierden krank 9 't verdriec floeg haar in 't bloed : 4 £n eer de tiende dag ten vollen was verloopen , Moest, moede en levens zat, (wie yst niet op 't verhaal?) Een negenhonderdtal hec met den dood bekoopen. Die oude booze Generaall A4 D £ DE STERVENDE VADER. i-jea Vader had twee Zoonen tot zyne erven. ChristoSel had veißand, Joost was een domme bloed. Wanneer nu de oude man op 't punt was van ce flerven. Zag hy Christoffel aan met een beklemd gemoed. Hy fprak : Ik word gekweld door angfUge gedachten. Myn Zorn ! gy hebt vernuft. Wat lot flaat u te wachten? Hoor, hoor naar my. "k Heb in myn kabinet Een kisrje met juweelen ne^rgezet, Dat maak ik u om van te leeven ; 'k Wil dat gy niets daarvan zult aan uw' Broeder geeven. 1, verlegen op den voorfiag dien hy hoort, der zo die fchat door my wierd aangenomen, lyn broeder dan tpch door de waereld komen ? Uw broeder, (vac ftraks de oude 't woord) loe ! hy! niets doet voor Joost my fchroomen. Die komt vast door zyo domheid voort. DS • V I \ DE JONGE DORSCHER, Mlten Dorfcher, die, in 't zachte gras gezecen Voor zynen pot met meUc en roggebrood , om te eetcn , Zyn melk toen naar zyn' finaak niet vond, Wierp, achterover, zieh verdrietig op den grond. Herdacht zy n noodlot , floeg aan 't klaagen , Rekte, afgemat, zieh driemaal uit, en fprak; Gy zyt een arme hals ! gy hebt geen eigen dak , £n moet u dag aan dag met uwen viegel plaagen. Gy deed , ö Dwaas ! u gaame wat te goed , Maar't is uw deel dat ge in de fchuur fteeds blyven moet, En op zyn best in veertien dagen Eens vrolyk in de kroeg kunt gaan , Om met goed brood en hier u van uw zorg te ontflaan. Gy zyt nog jong , en kunt knap leezen en knap fchry ven ^ En wilt ge altoos een Dorfcher blyven ? De dochter. van den Schont toont u genegenheid« Ze is ryk , zy is een hupfche meid : A 5 Neem lo De joNaE Dorsche r. Neem haar tot vrouw : men kan 't niet weeten , Gy word ligt met *er tyd nog Schout , en gy Kunt dan een goed ftuk vieesch bevryd van zorgen eeten ; Dan drinkt ge uw goed glas hier daarby ; En na den Predikheer word u de rang gegeeven, 0! Mögt ik flechts eens Schout zyn in myn levenl Terwyl hy fprak kwam juist zyn Schoone daar* Zy hield zieh of haar komst toevallig waar* ; Met .opzet echter kwapi ze ; en 't was om hem te fpreeken En eens gekust te zyn , zo hy 'er moed toe had ; Want meiisjes van een dorp , fchoon nooit haar dorp ontweken ^ Zyn eveneens als meisjes van de {lad* Hans trekt by zieh in 't gras zyn Schoone zachtjes neder. Hy pryst haar' borstlap , loert op 't keurslyf , toont zieh teder , Vat ze als een jonker aan ; doch met dit onderfcheid : Hy had meer ingetogenheid. In 't einde kust hy haar; niets kan hem meer bedwingen^ Hy wint haar hart door 't vleijend onderhoud , » En wierd , gelyk elk 't weet van al de dorpelingen , De fchoonzoon van den ryken Schout. . Hy Di JON ob DoRSCRsiu it Hy was nog pas met haar in 't huwelyk getreeden, Of de oude man voer naar het ryk der doön. ^e zal nu 't ampt van Schont bekleeden? Wie anders dan zyn aangehuwde zoon? Hy fndt naar d' Amptman heen , kernt ras en vrolyk weder, £n werpt, als Schont van 't dorp, zieh in de recbtbank neder. Gelyk , na 't doorgaan van de fchoolen, een Student» Die zyn examen is gelukkig doorgekomen » Uit overmaat van vreugd zich-zdv' niet kent Als hem de meid van zyn meestres, die 't heeft vemomen» Voor 't eerst Heer Doflor noemt na 't nedrigst compliment , Zo weet ook Hans 9 die nu door vreugd zieh laat vervoeren, Niet op wat wyz' hy hand of voet zal roeren , Als hem de kosters meid voor de eerftemaal ontmoet» £n met den eemaam van Mynheer de Schout begroet. Hans was op 't hoogst met zyn verkregen eer te vreden. Hy eet zyn vleesch , drinkt met zyn gasten, leeft verblyd, Maar ziet , daar komen met den tyd Önäangenaame omftandigheden : Doch welk een ampt is toch daarvan bevryd ? Hec ik De jongbDorscher. Het diiurde niet zeer lang, of Hans, door zorg gedreven^ Wierp zieh verdrietig neör ter plaats daar hy voorheen Zieh by voorüitzieht ftreelde en uitriep, gantsch te vreön; Oeh ! mögt ik toeh eens Schout zyn in myn leven ! *k Heb,fprak hy, huis en hof, eeneerämpt naarmyn'wensch; En met dat all' ben ik een ongdukkig menseh. 'k Ben nu verpligt van 'c geen hier word bedreven Naauwkeurig rekenfehap te geeven : En dan gßefc de Amptheer my den naoni Van domöor , tot geen ampt bekwaam. Dan kwellcn my die dmvelfche Soldaaten En vloeken de ooren my van *t hoofd. Dan word ik we6r door de amptmandaaten Byna van myn verftand beroofd ; En viermaal 's jaars doet my de Landknecht beeven, Als ik hem rekenfehap van myn ontfangst moet geeven. De boeren grommen als ik ftraf : en ftraf ik niet , Zo lagehen zy my uit 'k Wierd in den flaap te voorcn Nooit door een' mensch ontrust, daar nu, tot myn verdriet, My ieder gek in mjTien flaap komt ftooren, En Dl JONGB DORSCSBR. I3 Cn dß het niemand doet , dan fpoc myn vrouw met my. Och ! wäre ik eens van al die zorgen vry , Geen eerämpc zou my meer bekooren. Ja, flrekte 't my tot geene fchand', Ik keerde weör naar mynen eerften fland, £n fUerf als Dorfcher op het land. Wie weet of veelen, die een* hoogen rang bekleeden. In 't hart niet fpreeken als dees Scheut? Of veelen , eeist te voet , met hunnen (hat te vreden , Thans niet misnoegd zyn in hon koetfen ryk van goud? Wie weet hoe menig hart geruster heeft geflagen Eer dat het 's Vörflen gunst aan eenen band mögt draagen ? Leert , gy misnoegden , die fleeds haakt naar hooger flaat ! Dat zieh de rust niet door den rang verkrygen laat. Leert dat het waar gduk 't minst is by hen te vinden Die door hun fchyngeluk ons zwak gezicht verblinden. H.y. IL HET HET GELUKKIG HCWELYK. l^nk, HjrmeQ! God der troowvetbcHidai ! *k Hd>, nsar myn' wensdi, em Par gnroDdea, Vernoegd tot in den boogflen gmd; Ben Paar, dat zonder leed en romre, Door wederzydfche Uefde en troowe Gdukicig was in d'ecbteaibat. E4a wil kon hier twee äelen ndgeo ; E^o doel te kiezen was haar dgen. W« Iiy verwierp, verwierp zy mefc Een ongeval dat andren griefde, Stoort hunne rust niet. üinne liefde Verbant van hen al ^t liarffiwee. Datf \-.- \ ,\. - , l f. . . .» X A- Szr 6BLUKKI6 HVWELYK. 15 Daar dgenzinnigheid zyn zinnen , Nooit hovaardy haar kon verwinnen , Had heeischzucht nooic hun ziel bekoord. Zy heerschten beiden flechts door bedea. Zo ze over 't een of *t ander ftreeden , Kwam al hun (byd uit eendragc voorc. Gelyk we, eer we onzen echt voltiekken, Zorgvuldig onze feilen dekken , De liefde geen bedrog ontziet ; Zo toonden zy 00k , in de tyden Van hun zielflreelend minverblyden, Elkander *t kleenfte foutje niet. Het einde van hun huwlyksleven , Het laacfte kusje elkaSr gegeeven y Beviel hen nog als de eerftemaal, Zyftierven. Op wat tyd?.... welkvraagen! E^n week flechts na de bruilofcsdagen : 't Waare anders een verdicht verhaaL DJB _J1_ . ■ . _._! -• - -» I-. . 1- DE TWEE NACHTWACHTS- X wee Wächters» die zo menig' nacht Getrouwe zorg voor ftad en burgeES droegen , Vervolgden fteeds dkaÄr met alle magt In alle hier- en borrelkroegen; En hielden nunmer op met fcbdden of met flaan En allerlei Janhagels trekcn. De kool, die de een, om zyn tabakspyp aan te Aeeken, Gebruikte, daaräan ftak, uithaat, nooit de ander aan ; In 't kort, al 't kwaad, uit zucht om zieh te wreekea Door eenen vyand ooit zyn' vyand aangedaan, Wierd onderling door deeze Wachts bedreven. En ieder wenschte alleen den andren te overleeven , Om hem in 't graf nog eenen ftoot te gecven. Men giste lang en wist geen reden van hunn* haac Him vj'andfch^ liep tot den hoogften giaad; Tot- f i . V •■ t . 4 *. .V , * f Oe TWEE NACÖTWACätl if Totdat het ach in *t eind' voor 't Recht moest openbaaren Waarom zy , fints zo veele jaaren , Zo heidensch onverzoenlyk waren. Wat was toch de oorzaak ? de afgunst ? Neen : Bewaart iiw vuur en kaarsje wel , tkp de een : Bewaart uw vuur en kaarsUcbt wel , riep de ander, En dus verfchillend van elkander, Wyl elk in zjuen zang volhardde uit al zyn magt, Wierd uit dit kaarsje en kaarsUcbt , dag en nacht » Spot , haat , verachting , wraak en wo«de voortgebragt, ♦ ♦ ♦ My dunkt 'k hoor veelen , die dit leezen , Uitroepen : hoe ! om zulke kleinigheön Is by die Wachts zo fei een haat gerezen : Dat moeten groote zotten weezen ! Zacht , Heeren ! doet u-zelv' geen nadeel door die reöm Weet gy dan niets van zo veel groote lieden , By wie verfchillen van geleerdheid zyn ontflaan , Om lettergreepen die juist evenveel bedieden ; En met wat woede en drift ze elkandrcn tegengaan ? Ä J. R. IL Deel^ Ö H E t HET KOETSPAARD. JOjen koetspaard, dac een* knol den zwaaren ploeg zag txekken» Hief , met een' fieren tred, zyn hoeven uit den grond ; Boog moedig hals en kop ; floeg de oogen flout in 't rond , En grunnikte even txotsch : Leer ook ver wondring wekken, Geef by de waereld u dit aanzien , arme flaaf ! Ontflaa u van uw juk , en draaf , gelyk ik diaaf ! Zwyg 9 riep hierop de knol , en laat in rust my ploegen ! Want bouwde onze yver niet het veld, 't Was jammerlyk met u gefteld. Gy hebt uw onderhoud te danken aan ons zwoegen. Waar kreegt gy , wierd ons wer^ geftaakt , Den ha ver , die u moedig maakt ? ♦ * ♦ ö Lediggangers , die in aanzien zyt geboren ! Veracht gy nedrige arbeidsliön ? Wat dwaaze waan kan u bekooren ? Uw hoogheid, die u laag op hen doet nederzien, Uw I I ' * I I k B « * ' 4'* I - I \JW voorrecht boven hen , waaröp ge u dürft verheflFen , Is enkel op hun vlyt gegrond^ Hield u geen waan verblind , gy zoud weihaast befeffen Hoe naar het , zonder hen ^ tnet u gefchapen flond. Wat fmaad verdienen zy ^ die noest hunn* tyd befteeden , £n , werkende om hun brood , u tevens doen beftaan ? <^eld, gy faad befchaafder zeden : Vanwaar kwam u dit voorrecht aan ? Waart ge in hunn' laagen (taat geboren , U waar gewis hun lot befchoren ; • En waren zy, als gy, welleevend opgevoed, Of hadden ze alles, watgy leerde, mögen leeren ^ Ligt ovcrtroffen ze u in grootheid van gemoedi De waereld kan u ligt , maar geenszins hen ontbeeren. A Ä A * * B 1 DE DE V L I E G. l*av*i^^ Is, dunkt my, al voorlang voldongen- Dit heeft der kindren wyze man , E^opus, leerryk aangedrongen. Fontaine volgt dien Filizoof, £d is met hem van 66ti geioof. Hoe zou ook iemand hier wangunlUg weezen kunnen ? Wie zou de dieren toch dit kleen geluk misgunnen , Waama, gelyk men weet, de waerdd, weinig ziet? Zy fcliat ons even hoog , het zy men denke of niet. Daar was een tempel , die , vol trotfche bouwfieraaden , Waaräan zieh nimmer 't oog eens kenners kan verzaaden » De Kunst zo grootsch vertoont in al haar majesteit , Ver66nigd met het fchoon der waare eenvoudigheid, Dat zy 's Befchonwers geest moest tot verbaazing ftrekken, En ftraks de opmerking weör bedaard kon tot zieh trekkeu. \ Een /.■■ /. D E V L I £ G. 21 Sen peinzend Vliegje was in die doorwrocht geflidit tezeten op een* ileen, daar 't, met een (Irak gezicht, kn kop hield met zyn pootje , en 't vlakke voorhoofd vouwde, Terwyl 't in dit gevaarte al de orde en pracht befchouwde. Me houding komt alleen de vliegen daar van daan , ht ze alles cot den grond doorzien , en veel verilaan. lyn wyze Vlieg fcheen fchier zyn harsfentjes te krenken* #yn aangezicht betrok , zo door diepzinnig denken Us ingefpannen ernst. Hy zucht en fpreekt in *t end : Vas, buiten dit gebouw, wel iemand ooit bekend /oor Stichter van die pracht , zo hoog in top getoogen? Vaar is, waar was hy toch ? wie had zo veel vermögen? « I: Heb hier geen denkbeeld van , hoe wel ik my bezin. Vie zou het kunnen zyn ? De Kunst , ^rak de oude Spin, De Kunst is 't inderdaad die deezen tempel bouwde. }y vond , waar ge u ook wende , als gy dien recht befchouwde, [n alles orde en wet. Wat volgt hier anders uit Dan dat de Kunst dien wrocht ? De Vlieg floeg overluid Aan 't lagchen , om de Spin op 't fchamperfte te hoonen. De Kunst? dus fprak hy: wat 's de Kunst?kunt gy *t my toonen! *k Span al myn denkkracht in , en zie , hoe ik 't ook keer' , Een' enklen naam , die flechts verdicht is , en niets meer. B 3 Van* iS D E V L I £ G. Vanwaar ontftond de Kanst ? Neen ! 'k zal dit nooitgdoova Dit fprookje gaat te verr* *t gezond verftand te boven. Maar leer het nu van my ! *t Geval bragt hier alleen Verichdden fteenen van gelyken aart by^^n ; De Aantrekking moest allengs die voeglyk faamenbinden. De groote holle fteen , waaröp wy ons bevinden , Verftrekt daarvan 't bewys, Kan, hoe men zieh verpyn*, Jets klaarder voor 't begrip, dan deeze meening zyn? ^ * « 't Is draaglyk dat dus Vliegen denken , Dewyl 't hunn* ftaat toch niet kan krenken, Maar dac men groote geesten vind , Die 9 door hunn' floaten waan verblind , AI *t licht ten trots , in hun gedachten Den tempel der Natuur flechts achten Alsöf 't geval dien had gebouwd ; En liever zelf toe valiig leeyen , Dan dat van hun beftaan God* de eer word' toegefchrevcn, Dat kan men geenszins hen vergeeven , Ten zy men hgn voor jsotten houd. B. D. B. D E r \ DE ARME GRYZAART. \Jm op 't Rhinocerdier nieuwsgierig 't oog te flaan , ( Verhaalde my myn Vriend ) befloot ik uit te gaan. 'k Begaf me op weg met mynen halven gülden. Een fchatrj'k man ging vöör my heen , Wiens ftrak gelaat te kennen gaf , zo 't fcheen , Dat hy zyne ingekomen fchulden En 't geen hy op de Mis daarmeö gewonnen had , En , 20 't gelukte , welk een' fchat Hy door den handel van die winst nog had te wachten , Met ernst berekende in zyn peinzende gedachten. Heer Orgon ging dan vöör. (Ik noem hem diis, omdat Ik nog zyn* naam niet heb vemomen. ) Doch naauwlyks waren wy ter halverweg gekomcn , Of ons ontmoette een man , door jaaren krom en zwak , Voor wien, al had hy ons geen* aalmoes afgebeden, Zyn fchuddend hoofd , het beeven zyner leden , B 4 Zyn ft4 De Ai(me Grtzaart. Zyn gryze kruin, zyn vroom gelaat, raet klem van reden, Met meer dan redeneerkunst fprak. Ach ! nep hy , toont me uvv deemis op myn fmeeken! ^ *k H^b niets om mynen dorst te ftillen : zict mvn nood ! I 't Zal wel voor 't laatfte zyn dat ik u aan zal fpreeken ; Want God zal haast myn' wensch vervullen door myn' dood. ■ 6 Goede God ! wierd ras dat inir geboren ! | Zo ^rak de Gryzaart: maar hoe liet zieh Orgon hooren? Hoe ! gy zyt reeds zo oiid ; kunt naauw' van zwaklieid fhaii » En fpreekt my nog om drinkgeld aan? Moet ge eerst nog brandewyn , 6 Onbefchaamde ! drinken , Om tuimlende in het graf te zinken ? Wie in zyn jongkheid fpaart , lyd nooit daarna gebrek. Na dit verw>^ vertrok de Vrek. De fchaamte persfte een' traanenvloed uit de oogen Des Gryzaarts , door die taal tot in d^ ziel bewogen. Gy weet het,God! . . . Meer fprak hy niet. 'k Was aangedaan, Wyl ik meölydend ben ; die fpoorde me aanftonds aan , Om hem het geld , gefchikt om 't vreemde dier te kyken , Ye fchenken: 'k dacht niet meer om myn nieuwsgierigheid. Db arme Grtzaart. 25 £n trachtte , otndat ik weende , in haast zyn 00g te ontwyken. Hy riep iny ftraks te rüg : Ach ! fprak hy , nat befchreid , MsH te groot een fluk : men kan zieh ligt vergisfen : Zo veel begeer ik niet : hier is het geld , Mynheer ! Ik bid u 5 geef my zo veel weör Als noodig is om met wat bier myn' dorst te flisfen. Neen , antwoordde ik , het zal gehed het nwe zyn , 'k Zie dat gy 't waardig zyt ; drink 00k een teugje wyn : Doch zeg my waar gy woont. Nadat ik 't had veraomen , Vertrok ik. Maar hy was zo vroom my vöörgekomen , Dat ik den andren dag my weör naar hem begaf. Ik deed reeds by my-zelv* hem menig "vraag vooraf. Doch komende aan zyn hüis, had hy, een uur geleden. Den geest gegeeven : die inneemende eerlykheid. Die 'k de eerstemaal befpeiirde uit zyne zeden , Was na zyn flerven nog op zyn gelaat gefpreid. De kon me, op dit gezicht, van weenen niet onthoudn, En vond de blyken van zyn vroomheid en zyn' nood , Naast hem op 't harde bed ; een pfalmboek en wat brood. 6 ! Als de Vrek nu dus den Gryzaart mögt befchouwen , B5 ft6 De arme Gryzaart. Dien hy onchriscelyk bejegende met fnwad, £n die misfchien , in eenen betren (bat , By God hem thans verklaagt , om dat hy , vöör zyn ilerven, Van hem geen*enklen dronk door fineeken kon verwerven! Zo fpiak myn Vriend , en bad my dit geval , Tot fchande van den Vrek , in 't openbaar te melden ; « Hoewel een mensch, by wien geen Christenpligtengdden, Dan om belang-alleen , zieh nimmer fchaamen zal. H.J.R. C A- r • 1 T I - s - » * • « I •. C A L I S T E. ötelu. ö Leezer ! met een teedre drift voor oogen De grootfte Schoonheid, die Natuur te voorfchyn bragt, Op wier verheugd gelaat de lente bloeit en lagcht , Daar daaglyks , of haar hart tot wedrmin wierd bewogen , De Uoem der Jonglingfchap voor haar ligt neörgebogen ! Vertegenwoordig u die Schoone aan uwen geest , En oordeel zelf dan hoe bekoorlyk ze is geweest. Zy is 't, wier noodlot door myn peu uwordbefchreven. Caliste, niet min grooc van goedren dan van ilaat, Maar eedler nag van ziel , door deugden meer verheven , Wierd ziek, waarom terftond, op liaar* Geneesheers raad. Die 't aderlaaten voor haar noodig had gevonden, Om d* eersten Wondärts van den Koning wierd gezonden. Die wydberoemde man, die al voor lang tot haar In liefde ontvonkt was, doch haar noolt zyn min ontdekte , Wyl hem haar hooger (bat, hierin tot hinder ftrekte, Nam die gelegenheid, verrukt van blydfchap, waar. Hy aS C A Ir I S T E« Hy kwam. Hdaas ! hy kwani. — maarwaar'hynooitgekomen! Hy vat den blanken arm, ontbloot dien, beevend; flaat Den loop der adren gaö, terwyl op zyn gelaat De vrees die by de min zyn hart heeft ingenomen , « Daar hy den arm vast wryft , op 't klaarst te leezen ftaat. Calistes halsvriendin bemerkt zyn angftig beeven , Ontdekt het haar in ftilte , cn ziet bedrukt haar aan. Maar moedig äntwoord zy : laat hem gerust begaan ! AI ftak hy tweemaal mis, dat word hem h'gt vergeeven; Ik weet zyn eerlyk hart zal niets te los beflaan. Neen! (fprak de Wondärts) 'k hoop dat God dit zal veriioeden! Hy fteekt, an roept verbaasd: ö doodelyke wond! De polsaör is gekwetst ! wie ftelpt ? wie (luit het bloedcn ? Straks valt hy , door den fchrik getroffen , op den grond. Zy , fchoon zo zwaar door hem gekwetst , is meer verlegen Met hem dan met zich-zelf. ( Waar .vind men eedler hart ?) Zy bid dat hy haar' ramp toch niet te zwaar zou weegen , En blyft twee dagen lang bedaard by al haar fmart. Doch die is flechts gering , daar de Artzen , door het lettcn Op al de omftandighecn , een doodlyk teeken zien^ C A Ir 1 S T £• i^ Zj neemen 't hard befluit den ann haar af te zetten, Men weet haar , in dien nood , geene andre hulp te hiön. Zy, zonder dat dit lot haar ftil gemoed kan ftooren, Bied onbevreesd den arm, den blanken arm, hen aan,. Maar vordert dat men eerst den raad van hem zal hooren , Die zo gevaarelyk een' misflag had begaan. Zo Word, helaas! zo word de Schoone dan het leven, Het leven , voor \ verlies van haaren arm gegeeven : Zo is het leven dan het loon van al haar pyn I Doch de Acts verfdirikt : gewis haar ftaat moet doodlyk zyn ! Hy merkt reeds 't koude vuur, enzegt: in'thartverflagen, Calistes leven duurt niet langer dan drie dagen f Ach I goede Hemel ! ach ! hoe kort is deeze tyd ! ö Artzen, helpt haar toch, baat hier nog kunst en vlyt ! * Calistes groote ziel blyft echter gantsch gelaaten. Ik fterf dan , fpreekt ze, maar myn Wondärts heeft geen fchuld. Hy ftierf gerusc voor my , zo my zyn dood kon baaten. God heeft het zo gefchikt, GoJ eer ik door geduld , En ben , dewyl hy 't eischt , terftond bereid te fterven. Juist trad de Wondärts op dit woord in haar vertrek : Gy 30 C A L r S T £• Gy zult, das fpiak ze, gy zulc al myn goedren erven^ | Opdat myn ongeval u niet tot nadeel flrekk'. I Dus fprak Caliste door grootmoedigheid gedreven , £n heeft op 't oogenblik den laatften fnik gegeeven. D E I - ? , » "i > : j , siy4Mj >■. *D E AAP. ll/en Aap , die by twee Jongelingen Met dämmen bezig, zieh aan 't bord had neSrgezec, tefchouwde opmerkzaam hoe de fchyven weörzyds gingen; Ja zo naauwkeurig wierd door hem op 't fpel gelet, Alsöf hy trotsch te kennen wilde geeven )at hy m \ vroeg voorzien eens damflags was bedreven. Nu lag hy zyn misnoegen aan den dag , Dan fcheen hy 't weder met den fpeder wel te meenen; ^y fchudde zynen kop op 't fchuiven van den eenen , £n billykte daaröp verheugd des andren flag. De knaap , die 't gaame van zyn* Makker wilde winnen ^ Moest op een' goeden zet zieh rypelyk bezinnen. Dit duurde d' Aap te lang ; hy ftiet hem zachtlyk aan ^ £n wenkte dat hy voort zou gaan. Wat fchyf , liet toen de Knaap vergramd zieh hooren,' ^s gy 't zo wel verftaat , wat fchyf nu best verkoren ? Doet ^ 32 D E A A f. Doet decze , of die , waaröp ik thans myn' vinger ftel ^ Het meeste voordeel aan rnjn fpel? « Onze Aap vond zieh geffareeld , en meesmuilde om dit vraageo. (Wat Aap is vry van zelf behaagen ?) Hy keurde , op 't eigen oogenblik , De beide fchyven goed, door 't geeven van een' knik^ Zo gy de wysheid wilt doorgronden Van zulke menfchen , die zieh voordoen als verflondeil Zy al het geen, wat gy verftaat, Vervoeg u dan by hen om raad- Vind ge, op de vraag, die gy verkiest hen vöör teleggen, Hen ftraks gereed om ja te zeggen, Befluit dan op 't wiskunftigst' dat Hun brein niets van de zaak bevat. P. .V. DE m DE BOER EN ZYN ZOON. X oban , een domme boerenzoon , Dien Jonker Hans , als knechc , op reis had meögenomen ^ Was met de gaaf van , trots zyn' Meester, wonder fchooQ En ftoiit te li^;en , we^rgekomen. Hy moest, op zeekren morgenftond^ Zyn' Vader naar een dorp verzellen. Johan begaf, met drift, zieh daadlyk aan 't verteilen ^ £n loog9 daar by in 't gaan recht tyd tot liegen vond» Met d' allerönbefchaamdften mond. Maar » ongelukkig , kwam een bond bem onder de oogen ^ Die door zyn grootte bem weör ftof gaf tot een' logen. yy De bond is groot dien gy daar ziet, ,, Maar, fcboon men 't wilde wederleggen, » Bc zeg het u en zou bet ieder durven zeggen, „ Ik beb 'er eeu* gezien, 't zy gy 't gelooft of niet, „ Die hond liep by... de Haag, op een der buitenwegen ; „ Die recht naar Vrankryk leid ; ja , daar kwamik hem tegen ; IL Deel. C „ Hy 34 D^ BOXR SN ZTN ZOOR« ,, Hywas,of'kbeneenfchurkengeengeIoofmeerwaard% jy Zo groot^ ja grooter, dan uw allergrootfte paard.'* Wel Zoon, zei de onde man^ 't is zekerlyk iets wondeis; Maar ieder landfbeek heeft haar eigen zeldzaamhe&i : Wy hebben hier ook iets byzonders : By voorbeeld , gindfe brug , die we over moeten tre&i ; Die brug heeft veelen leeds bedrogen ; 't Is daar niet hdder, Zoon ; op 't midden ligt een fteen^ Waaröver wie 't ook zy, die onlangs heeft gelogen, Oiifeilbaar valt en breekt een been« Johan verbleekte ftraks ^ toea hy dit had vemomen. ^ Ja^fprakhy, 'kziedaargindsdebrugalin'tverlchiet: Maar, Vader, loop zo haastig niet Doch om we6r op den hond te komen; yy Hoe^zeideik, washy? alsuwgrootftepaard^nietwaar? ly Dat is ook fchriklyk groot ; ik zou my fchier verzinnen : ,, Zo groot washy niet wdjneen/tfchietmy nute binnen, „ Het beest was nog niet oud, op venr' na nog geen jaar : „ Ik nam het wat te ruim : het oog Ican ligt bedriegen, „ Hy was toch als een o$: dat is nu zonder liegen." Men 99 5> ÜB Bo&R SN ZtN 2,0 OK. 35 Meu nadert vast. Johan word aarsQende in zyn fchreön^ Met hart klopt heiri van angst* Wie zöu ook niet ontftellen? Wällt niemand breekt toch gäame een been. Hy ziet met fchrik de brug, die 't vonnis haast zai vellen,' £n voelt alreeds de beenbreük half. M 1^9 Vader, zegt hy , ja, de hond, waarvan wy fpraken^ ^ Wasgroot^ en fcheen ik hem wat al te gtoot te niaaken^ ,, Hy vtas ten minflea toch veel grooter dan een kälf.*^ Daar is de brug. Johan , höe zult ge u nu gedraagen? De Vadet nadert ; hy diirfi: zieh niet verder waagen , ^, Hou, Vader, zeg^ hy, blyf wat ftaan. j, Gdoof niet dat *er ooit wierd Ziilk een hond gevonden : ^ *k Zegu> hief , voor de brug, eeü wy 'er over gaan, ^ De hond was maar zo groot als andre groote honden» ♦ * ♦ Dit leert u hde geen gramlchap u betaamt, Wanneer ge een* gek een tal van logens hoort verdichten : Lieg plomper nog dan hy ; maak daardoor hem befchaamdy Zo zult gy hem en elk verpligten. SF* L. D. J. Ca DE DE GELUKKIGE DICHTER. JtLen Dichter, die aan 't hof yan eenen Koning was; ' Aan *t hof! is 't waai*? aan 't hof? Hoe kwam dit toch te pas? Waardoor was hy 20 hoog in 's Vorften gunst gerezen? 'k Wist waarlyk niet dat een Poeet, Een mensch, die niets van recht of van regeering weet, Ooit aan een hof kon noodig weezen. Hoe, een Poeet aan 't hof kan noodig zyn, myn Vriend, Hebt gy gegronde reön te vraagen ; Ik kan het in Augustus niet verdraagen , Dat hy in 't byzyn van twee Dichters vond behaagen , Wier werk thans naauwlyks meer in onze fchoolen dient. Zyn tien Radnes , tien Molieres waard* te pryzen ? Niet in het minst : 't geen hun vemuft bedacht , Maakt dat men aan het hof nu fchreit , dan weder lagcht« Dat heet den Staat voortreflyk dienst bewyzen. Geen (luiver word 'er in 's Lands fchatkisc door gebragc Doch t. 1 M Db oelukkige Dichter. 37 Doch om wedr tot de zaak te komcn , Ecn* Dichter , dien het Hof in gunst had aangenomen , Beving de flaap , terwyl hy in de Louvre zat. Hoc zo ? ja *k heb 't geheim gevat : Hy had waarfchynlyk by zyn eeten Het ryklyk drinken niet vergeeten. Myn Vriend , cüt kan wel mooglyk zyn , Men heeft in Vrankryk goeden wyii ; Ook Word den Dichtren nagegeeven Dat zy , van ouds , in 't algemeen Van waarheid, liefde, wyn, en van gezouten reön Geen minnaars flechts maar kenners zyn metd^n« 'k Mag al de waereld niet weörleggen , £n daarom zeg ik ja noch neen. Genoeg 9 de Dichter was door diepen flaap bevangen , £n fchoon hy , 't geen wel op te merken flaat, Met geen bekoorlykheid verfierd was in 't gelaat , Deed hem de Koningin een nieuwe gunst erlangen ; Om zelfs hem flaapend* goed te doen, Gaf ze in 't voorbygaan hem een' zoen. C 3 Hoe! 38 Db gelukkige Dicht bb» Hoe! Uet daaröp een Prins zieh hooren^ Kust gy dien blecken mond? Dit komc u vreemdtevooreni^ Sprak toen de Koningin ; bleek is hy, dat is waar; Maar deeze bleeke mond is vol gezonde reden, En zegt ons dikwils in 66n nur meer geestigheden , Dan gy, myn Prins, in 't gantfche jaar» DE * ' ' - -> A^-'-r-^ t f N )X A\ ) DE MISDRAGT. ■^ V rouw Orgon ! fprdk Mevrouw de Peetemoei , bedeesd. Och ! wist gy waar ik ben geweest ! De zou u myne ontmoeung wel verteilen; Maar vrees dat u de zaak te veel zal doen ontftellen. *k Ben van een Kraamvrouw weörgekeerd. Lucinde ^ 'k zal de zaak in 't kort aan u verhaaleu , Lucinde , zo geneigd tot praalen , Die ons door haaren zwier zo dikwerf heeft vemeSrd f Zy is het , fchrik toch niet als gy *t geval zult hooren , Zy is *t , die , in den jongstvoorleden nacht , Een kind , helaas ! een kind met lange haazenöoren , Een recht aflchuwlyk kind , ter waa^eld heeft gebragt. Die trotfche vrouw ! voor my ik wil geen oordeel vellen , Maar niets gefchied vergeefs , dit moet men onderilellen« Lucinde wenscht wel dat de zaak niet zy verbreid ; 'k Wensch zelf dit uit menschlievendheid ; C 4 Doch, ■ iM ^ 40 Db Misdract, Doch , denk aan my , 't zal ras de Stad ter ooien komen« Intusfchen zy door u het zvvygen waargenomen. Vrouw Orgon , nog vervuld van fchrik , Snelt naar Dorindes hüls, op 't eigen oogenblik. Zy groeten pas elkaör , of vallen aan 't bedillen Van vrouwen , die haar* tyd in achterklap veripillen. Maar doec zy aan Dorinde niecs verftaan ? 6 Neen , zy fchikt zieh reeds tot gaan. Waarom moet dit bezoek zo ras zyn afgedaan? Zy beiden fchaamen zieh misfchien van niets te fpreeken Neen , dit 's geen reden om bezoeken af te breeken. 'k Geloof het niet. Wie of ook aan een vrouw Die praatzueht kwalyk neemen zou ; Daar groote mannen y met geleerde wezenstrekken , 't Gefprek van niets te faam' gehede dagen rekken ? Vrouw Orgon wendde dan haar fchreön ? Nog niet. Nu echter gaat zy heen. Maar ziet, zy keert te rüg; ligt heeft zy iets vergeeren. Vrouw Zuster ^ nog een enkel woord , DbMisbragt. 4C Etn woord flechts ! 'k bid u , doe m^jjweeten Of gy ... Lucinde ... Hoe! gy hebt dan niets gehoord? Dat ik by God vergeeving vinde! Nfets van 't gedrogt, het geen de prachtige Ludnde, Tot last van 't menfchelyk geflacht , Deez' nacbt ter waereld heeft gebragt ? Hier ziet men Gods gericht zieh duidlyk openbaaren. Ben kind , in 't aangezicht met hairen Begrodd gelyk een haas y en met een' paardenvoet. Denk hoe verfchrikkelyk dit fchepfel weezen moet ! Lucinde wil de zaak verheelen, Waarfchynlyk zeer bedacht voor hoon. Hoed u des iets daarvan aan andren med te deelen. Och ! 't arme kind ! Het is een Zoon. Dorinde geefc haar woord , en echter zai 't niet faalen , Of zy , zo dra zy kan , zal *t nieuws we6r voort verhaalen. Genoeg , men heeft haar fterk tot zwygen overreed. Zy doet het zo getrouw gdyk vrouw Orgon 't deed. Eerst had het kind flechts haazenöoren , Vrouw Oi^on fchenkt daarby het eenen paardenvoet; C 5 Doch 4t DsMXSDKAGT« Doch in Dorindes oog is 't nog te fchoon geboien. Dewyl ze ook iets verbeetren moet » Betoont ze omcrent het kind haar gunflig welbehaagen, £n doet het klaauwen aan de beide handea draagen. Eer nog het avondaur verfcheen Klonk op de ftraat abreeds 't geheim in aller ooren. De moeders kruisten zieh , en waren op de been Om haare dochters » met recht moederlyke re£n , Door zulk een gramfchapsblyk 9 tot beetring aan tefpooren« Men vond byna geen' mensch , die niet ^ met wee en ach ! Om dit wanfchapen kind, zieh uitliet in beklag, 't Bragt Jongens in gevecht , zy ftelden zelfs hun glori In een' bebloeden kop, tot fiaaving der historL Zo dra men de Ovrighdd dit voorval had bericht , Zond zy den Arts der Stad naar 't fchrikverwekkend wiche Door weetlust aangefpoord , verhaaste hy zyn fchieden. Doch, in D]cindes huis getreeden, Vemam hy , in de plaats yan een misvormde vruclit , Ben wdgefchapen kind > dat flechts met grooter ooren Dan DbMisDuact. 43 Dan andre kindren wierd geboren. Die was de Misdragt, zo berucht. Gemeen gerächt , 6 plaag van duizenden van menfcben la fbeden en op 't land, wie zou u niet verwenfchen ^ U, die met all* wat gy verneemc naar eiders vliegc, Hec> als een diep geheim , in alle huizeu biegt, £n als gy 't driemaal meld, ook driemaal daarby liegt! Een kwaadverbreidend wyf , wat kan dat niet verhaalen , Vooräl wanneer het eea van haar vriendinnen geld ? £en kwaad\rerbrddend wyf . . . maar neen, ik mag niet fmaalen; 2k wraak de ledenkonst waanne^ zy andren fcheld. P. M, * D B DE E E N D. H/eti zwemmende Eend zag aan den zoom Van haaren modderigen flxoom, Waaruit zy 't hoofd had opgeheven, Een* koppd vette Ganzen gaan , £n voelde, nie aangeboren waan , Zieh ftraks tot Ipottemy gedreven. Luid fchaatrend% driewerf achter^dn, Keek ze als een wysneus om zieh heen ^ Neardien ze een' inval had gekr^^, Waarm zy iets vemuftigs vond, Daar 's in den waan, hoe ongegrond» Een zonderling vermaak gelegen. Een Gans, die de Eend vast nader trad» Vroeg wat zy heu te zeggen had. Niets, m ze, uw gang kon my behaagen« Gy weet fiaai buitenwaart te gaan. Hoc rn ^ *j -.. 4. ^'^^ ^r *, ,y AN,-) >^^>^>« ^'^m^^^^^H^ D £ £ s N B. 45 Hoe lang hebt gy die kunst verflaan ? Dit heb ik u (lechts willen vraagen: Hoe leerde gy dien fchoonen dans? Ik wil, was 't antwoord van den Gans^ U gaam hierop voldoening geeven. Maar voeg alleen u aan myn zy% £n doe een wapdling nevens my. ♦ ♦ ♦ d Kleenen, die, door waan gedreven, Eerst recht genoeglyk 't hart ophaalt Wanneer gy op de grooten finaalt, £n duizend feilen meent in hun gedrag te ontdekken, Terwyl ge u vry kent van die vlekken! Misfchien, al ziet gy 't niet, verbergt uw laage ilaat Uw neiging tot het zelfde kwaad, Waarom de waerdd ook met u den fpot zou dryven. Dit leere u in de laagte blyven. B. D. B. « ♦ T YL ■»liikHMMIilMÜMI t^Vl uilenspiegel. JLIe najf, wien menlgntaal ved minder geesc oütbrak Dan veelen ^ fteeds geneigd met hem den gek te fteeken } Die mooglyk zieh vertoonde in 't bootfemäakers pak Om wysheid in 'c verfbnd van andren aan te kweeken $ Tyl Uilenfpiegd dan , wiens naam Met roem verbrdd is door de Faam, Had met gezdfchap zieh eens op een* togt begeeven. Nu moest men door een dal, dan over bergen flxeeven« Vertoonde zieh een berg, Tyi ging dien, op zyn ftaf^ Zeer langzaam en al treurende af ; Dodi als men weder aan een fteilte was gekomen» Wierd door hem met vermaak het khutren ondemomen. Waarom toch, bid ik, vroeg 'er een, Gaat gy zo vrolyk bergwaart heen , En waarom zo bednikt benedenwaart ? laat hooren« Dit is, fprak Tyl, my aangeboren. 