title: Le gazophilace de la langue françoise et flamande : comprenant les purs & propres mots de ces deux langues = Schatkamer der nederduitse en franse talen
creator: Caspar van den Ende
text: La particulier et l'actuel du pronom y il y commis s'il aime Imaginatoire, et entrejoueur commis concurrent, s'entraide aimer. J'ai mon choix, qu'elle, ou quelle devant un, et un. Préjugé devant lui, homme. Jusques, dividé par ses ardents et fâcheux ici, commis il prévaut à la courte. De France Stratégie, importantes, Alles de andere leest worden genaamd met klinkers. Twentiganksen Daar zijn nog genoeg volgende Tweeklanken. Ée, Eu, Icy, Oiy, Ou, Ui. Van welkers uitspraak wij betrekken spraken. Van de Taal uitpikt. De Franse gebruiken drie Taal-teekens, die werden genaamd de herdacht, de welke getekend wordt de maanvrouw, en de derde. De tweede zwaar met dewelke getekend worden bijwoorden met betekenende een plaat, om onderscheiden te worden van lid-woorden en koppe-woorden, en het woord tegen, wanneer het geen werk-woord is, gelijk dan toch. De derde omgebogen, met de welke getekend worden de lange sibilant, ter oorzaak van een verworpen letter, als voor aagt ouderdom, voorbaßiry bouwen, bâtir. Van apostrof, uitlating. Uitlating is een teken van een verworpen klinker, wanneer daar een klinker niet volgt. Alle woorden van een zin, eindigende door ty in het feminine, hebben de uitlating, indien het volgende woord in dezelfde periode, of vol zin, begint met een klinker of een stemloos ch, zoals voor het animaal, een dier, voor het komt, een mens. Het articuleert feminine, la, gelijk l'âme, ziel, l'hôte, gastheer, wijnstelling, de voornaam la, maar niet het bijwoord de. De voornamen maar tay fay voor de woorden "Mour en amity" genomen voor de bemanning per-foo, "Het woord "ten" gevolgt van de voornaam, of hij, gelijk "amity" zoo hij benut in feitelijke context, als tegenoverstaand tegen elkaar in genstenellen als tegenstelling amity, zieh onderscheiden beminden. In feitelijke, eenvoudig, of hoe dan ook voorzien, voor het woord "homme", "afgest voor de articelen, het -woord re/ hier, gelijk "zulfs" aan "la mort" tot de dood toe, tot hier toe. Voor- Grammatica Frans: "Het moet je met voorzichtigheid aanpakken" "O", "het", met: "Kun je iets aanhouden, dat het nooit eindigt? Kom, ik wil je iets vertellen: dat hij nooit sterft, hij is onsterfelijk, ons hart houdt van de mens, die onsterfelijk is. Particulier, en niet alleen qua gril dat hij was, maar, aan "Apotheose", "Zie, de ster, eeuwig, volgend uit een woord, moest, zijn woorden van afschrikken, vrees. Over de uitspraak van "chaque": "A", "b", "d", "i", "o", "p", "r", enzovoort, precies zoals in het Latijn. "Dat" verschillen "een", "ten", enzovoort, uitgesproken met "t", en "toe" komt aan "proferaat", hetzelfde dobbel "t", zoals in "exempt", "ecclesiastisch", zoals "garron", "komt" zoals "Salon". "Dat" verschillen "een" accent "aan", "aan" een "Latijnse": "Exemplaire", "boeiend", "en" "aan" "Latijns". "Zonder" accent "is" het "vrouwelijk", "en" "het" heeft "een" fonetische "sterkte", "de" "sterke" "is" "aan" "pein" "verstaan", "als" "aan" "de" "eind" "van" "een" "woord". kxemple , l'ame de I'homme » quaß comme Vzm d'l'hom. En tout les mos d'ine ßlahtt mne xoy eile fuivant t om, h, muetCi il ft fuplie par un jlpojhofe. Prectdanty m> o«, t > «» um mimt filabt > tl ft profert d*«n fon moyen tntrt a & c > comM'-cntcnden^^nc > quifi ancandemanc Exctpttilts mots fuivans i Antenne, Examftn , Gennes , vült d'Jtälit > GÄnc > Amin , Canan^'n > Düeme. Exetpte:( aufjr Its troifiemts ptrfonts pluritres des verbes , finiffamts tn, ent , quellts t r)i ft profert jamais > ni partilte- THtnt) t, s'il nt ju'tt ünt voyellt, ou, himuett: Extmplt , ceux qui boVvent les donccs eaiJX > profert^ ainfi , cciis qui boive les douces eaus : »»4// /';/ fuft unt voyellt > prxfere:{ ainfi > ccus qui boive t'*^ vous. Il«w> txctpte^y fiy 'xy prtcedttC : commtt mi^n. Dt Franfe Spradli^konß, Voof dcrs ftaac te leiten , dac onder *t Wzcn ea fpr^kcn de Icttcr. e, feminin fchijnt een uitliting tc Iijden , wahnecr zij een woord eindigt , en 't ni^ volgendc bcgint met een klinket , of lUizwijgcndc h , want al is *c dat men zc fchrijft , zij word noch- tans nimmenneet uitgebracht ; gclijk , l'ame hu» maint et immortellt , word alzoo gclözcn , en uic- clprokcii j l'am* bumain' et imntortellt , de ziclc CS menfchcn is onfteiflijk. Op de zclvige maniere , cn niet zonder ecnige 3angcnaamhcid> word de nmbc> f/.vcrzwfcgen in't cnd cenes woords , gcvolgt zijndc van een Klinker of ßomme , Ä , in woordcn vüj mccrdcr lillibcn. Van dt idtfj>raal{^ van ijdtr Itittr. A,hid.i,0ipir, ty en y fpreckt men uit, als in *t latijn. Voorgesteld als de vertaling van de tekst zoals hij vandaag staat op de website van de Rijksmuseum. Oorspronkelijke tekst: C, voor de verbinding en de gewoonde zijnde beneden alds, f, brengt die uit als een dubbeline, ffy geijkent zijnde met de schere accent, luid als een Latijns e, als, bezwaren, goedheid, en wordt genoemd masculin. Zonder accent wordt ze genoemd feminin, en hoorde ze eerder teer vlees, als dat men ze onverwachts hoord in 't eind van een woord, als, l'amer de l'homme, de ziel van een mens, als de l'homme. In alle woorden van een Lettergreep, volgende een klinkert, of staande; wordt ze door een uitgang afgebeeld. Gaande voor een, w, of > w, in een enkelvoudig woord, wordt ze uitgebracht met een middelmatig geluid, tot chin, ty schrijvend te zijn als antandemant > verband. Uitgegaan de volgende woorden: Examen, Gums, een stad in Italië, Gint > zeventien, Canantum, Dilemma. Woorden worden met uitzondering de derde de perfectie, van het meervoud in de werk-woorden, verbindend in, in welke, n, nooit wordt uitgesproken, als ook, *, en zij dat er volgt een klinker, of staand > /> : als etus qui boivit, distincte sua, brengt alzoo uit, quis qui bibit, de genoeg die een zoete wijn drinken: maar een klinker niet volgende, zegt alzoo, etusque bibit ta vous de genoeg die het je brengen. Insgelijks wordt uitgezonderd, indien de /, gaat (a 1) TOt. mien, timbres, et finement tout sauf exception es mississant relief, forte que l'expression comm-2 science > conscience, * experience, * évidence, * audition, ingrediens > inconveniance, * expédient. L'Orient, patient, et se prétendant le plus attirant pour son origine d'ictus. Au mot neige, plein de sucre, ou le, muet et fort comm-., v ; Extérieur, neuf hommes, comm. neuf hommes. Ce qu'il écrirait méritant de nouveauté > Ce, neuvième, out de neuf autres > neufième. Duante, et du moment comm., j, Étonnant : Extensiblement gingembre, comm. gingembre > devant la sortie littéralement comm. à la dimension Gallus. Que et du au contraire devoir proférer durant > et > là > y > 0 imposé, et, muet : Extensiblement guerre, guide, Extérieur Guerre > sans de Front et grand vieil âge > âgé > (gui) et fort traitement ainsi, aigu fer, Guerre, aisance. Et se doit de proférer immédiatement devant > et > 0 intérêt, Mund (pti) et non-point : Extérieur, il mangé et nous mangés, quai mangé, manjons. S'il prétend la lettre, et > transmission bâtisseur, et appelle mouillage > la langue touchant du côté gauche, Les effets de la supposition : Extérieur, et compagnon, ainsi, compagnon. Le, voisine, col > sol, licol > moul, se prononce comm. u > 0, s'écrirait ainsi, cou > fou, licou, mou. Doublé, militaire intérieur, disposition, est similaire en la fin, et prétend, tient et projette madidement, caillé, solcail. Extérieur, les plus tirants pour son origine du latin, et qui se prononce comm. au latin. Exttempore, een village, milie, zestig, textschrijver. Velden, mot, vijftig, eiland. Lijnen, de lijn van de blad, tuin, duim, commen, exemplaar, calomnie, controversie. Mevius, twaalf, zware. Nee, in de lucht, vooruit, profiert, tuin, duim, conventie, ten aanzien van het punt. De volgorde van de woorden is de volgende: voor een; als men; tien; vijf; niet aan; in de volgende woorden is de woordvolgorde uitgebracht als voor; vier; vijf; experiente; tuin; noodzakelijk; incontinent; experiente; instant; tegenwoordig; andere woorden, de welke van deze woorden komen. Voor het woord "hoofd" wordt uitgebracht als "hoofd"; daarachter komt een vocaal of sibbende "h", dan volgt "hoofd" weer. Schijnt beter "hoorbaar", "hoorbaar". Voor de letters "f", "v", en "s"; wordt zacht uitgebracht, gelijk mede wijkt. Voor andere letters wordt harder gelijk bij de latijnen in het woord "Gallus". Indien het voor "r", "v", "f", en "v"; harder moet uitgebracht worden, dan steunt men een sibbende "u", daarachter: "als" "oorlog", "wegenwijzer", "Guilty" een stad in Vrankrijk, "scherp", de welke alzoo uitgebracht worden: "Guilty", "ai", "guiter", "ai", "gut". En indien het hard moet uitgebracht worden voor "a", "en", "o", dan wordt daar een "k" achter gesteld, die niet uitgesproken wordt: "als" "mangta", "hij heeft gegeten", "nous mangerons", wij eten, "mangta", "het eten. Indisch gaat voor de letter, heeft ze een zonnelicht, hetwelk genomen wordt voor/cochie, de tong aan de zinkkant rekening met de bovenste bakrand, gelijk compagno, als een passie. Voor de volgende woorden, hals, halb, eiland, halve, zacht, wordt uitgesproken als 'hal', en zou beter gespeld worden als 'com', voor 'jou' en 'mou'. Een dobbel in het midden, en een enkel in het rechts van een woord voor 'de', gaande, wordt afgeleid uitgesproken; als 'dochter', 'quakkel', 'de zon', 'aai' een oog, uitgesproken de woorden van het Latijn komen, die uitgebracht worden in het Latijn: 'halycon', 'stad', 'middeleeuwen', als nog de woorden, 'quarier', 'ster', 'draad', 'ballina Chapel'. Aan het rechts van een woordlid of woord als, 'n' uitgenomen, 'calomnieer', 'contaminar', meet die daarvan afkomstig. Woord in het lands uitgebracht, schoon geögend daar een medeklinker volgt, maarder toegeeft aan het gehuikel van de mond meer. Kloeting, zijnde van een 'u', wordt uitgesproken als 'kruis'. S > tftf tommtnctmem du moh 8c (ntrum S , In 't beein van ecn woord > cn cuflchen ccn voyelU (sr confonante , dou-hltäu milieu Minkcr cn midekJinkcr, ook vcrdubbcld in *c mid- dumot y f< prcfer aiec tin pttit siflt t com- den van ccn woord > vvord uitigcfprokcn mct cen mtyCy dtvant, cor i : Excmp. Scmcnfcin- kleine biizinee : als ftmiuct , zaad > infmfe , onzin- fcnlö ) aiUli '. conm€ ccinence > incÄnci j nig > aufji , ook : als ccmcnct, incence y auci : niaar in auci : Mais tntre dtut voyillu au milieu > 't midden tuflxrheii twee klinkcrs , en in 't Icft van cy ö /<! f'in dumoty fuivte ^untvorelUt ecn klinkcr gevol^c zijnde > als ccn , ^ *. alsro/cjdc tommty z : Extmf. Rofcj les aracs : cumme roos> Its amtsy de zielen : als. rd;{fi Us amc^, *t welke rofe, lez amcs : ilftpourrait ainftecrtre, alzoo ook gefchrövcn kan worden. T , aux mos demt lafins , oh ii je projcrt T , in halve latijnfchc woorden , in welke 't la- gu Utiyt comm' ünt doubl'fCy ou commt Ity C> tijn uit gebracht word als cen dubbcide > jf, of als devam> c, tff i> ainfi ft pnfere i'ii au Tran- c , voor , « , i j en y , word alzoo ook uit gcfprdkcn £o/V : Extmple . ambitiön pour ambif- in *t Frans; 3\i y amhiiion y voor amiiljionyofamhi- lion joi/ambiciön • E^rcfpi amitie , ott ciön ; uitgenönun amitii y vricndlchap> alwaar Itytyfe prt^ert commt , t. het word uitgcfproken als > t. "au commencement, au milieu des mots, begin, in het midden van een woord" "Maar, tussen twee dichtgeplakte klinkers, wordt het woord gesproken als: maar, tussen twee dichtgeplakte klinkers" "Exceptie: als het in het eind van een woord komt, wordt het woord niet gesproken." "Quel dixième de paix, ik hou er wel van, als: dixiemede, tiende, als: dixiemepaix." "Exceptie: perzelf, als: perzelf, ik wilde liever zelf schrijven, of compleet, wat aangaat de woorden: ik hou er wel van, als: dixiemede, tiende, als: dixiemepaix." "Exceptie: perzelf, als: perzelf, ik wilde liever zelf schrijven, of compleet, wat aangaat de woorden: ik hou er wel van, als: dixiemede, tiende, als: dixiemepaix." "Wat aangaat de woorden: ik hou er wel van, als: dixiemede, tiende, als: dixiemepaix." La dj tungut ai ou ay fe projere com De tvec klaank ai of 4y word een vvcinig klaar mty 6y masculin ün peu plüs clairement: der uit gebracht als i e masculin: als mais, maar com mais maitre quafi mes, mästre. maitre mcester als mes, metre Marke dt dus Coins, H nit pas dj- Geertseinde zijnde met twee punten y is here tone y mais i/ Je divest dus fillhes, geen tveeklank, maar word verduisterd in twee 400 • naar haar com auji austiprprarms woordleden aldus zijnd de perf o ii l'impair, (stop over het verb hebben, nen van de gebiedende ai wenende van het D j la lutemvoy n, eile st profere woord, dove r, hebben, ge moet zijnde van w, of, com ei: Example > pijn > main, com w ord uitgebracht als ti: gelijk pijn brood, main y pein, mein. hand als pijn pein. Veelvouden, a j proncie, mais voor een dubbeldief, word uitgebracht, maar non, of rend la prononciatie liquide: de i > ilaac üil y en maken een vloeijende uitspraak, gewoonlijk le als muraille, muur. A oy behoud een onderscheidelijke uitspraak dus (a i) van Cramoisy Françoise. Franse Spraak. Jeus, vooral in dit mes, pak ik aan beide kanten van de winkel, behouden in die woorden, Fcon, met het project dine, pan, stonk, faust, iets, Pauv, faon, jong Rhce, de week. Toch is het hoornkanaal. En dit mes, aldus uitgesproken, nog aldoor, hoewel. Achter, Acht, tijd die vijftig jaar voorbijgaat, een Rhce voor de brug; gelijkzoek, Mogesson, quipe proseret, Oat, Acht, deze woorden, zonder, de nuance Augustus, en, ter, tegen de mazen, die men uitspricht, Oat en Acht, ongeacht. Aan, een fonemen, een middel, geluid, tuitschend, het einde, de klacht, maar, een, gehoorzaaiend van een klinkertje, is zij niet een, een fonemen: Exception, tegen, dat meer een tweeklinkertje, maar de, een, woord een middel, - stroomsliba, aanvragen, zo is het, z-si re, klinkertje: bijvoorbeeld, voorbeeld, gierig, heeft drie filliben, aldus, vi re. Ei, fuhr de U lehrn, quasi com-, i, Ei y gevolgt zijnde van de letter, wordt uitgegeven: exemplar, plijn, cawwe plijn, fysike bij niet als decreten, gelijk plijn, vol meer peu plus lang uitgevoerd wordt uitgegeld plijn, een weinig minder. Zoals bij voorbeeld, mijns inziens, exemplar, lijdt als dit, masculin, het week ik Water zou houden diner. De verschuiving van de schrijver naar het werkwoord, vervolgens een; en tegenwoordig een, zien, maken een schrijven, gemakkelijk: dus is beter, jij hoorde, ik lieg gezien. Een onfon, mille deus, volg de u van de verschillende vokaal: Een, hoorde een geluid, vermengd met twee klinkers. Exemplar, hiermee, u, kers: bij voorbeeld, het zorgvuldig gevolg, hiermee, gevolgd zijnde een, doet consument: Exemplar, de feier, van een klinker, m, wordt een middelklinker, gelijk de drie velden airstijl zijn verder. Vouez, trauvers, fraud, krachtig is dringend, dus de taart tr-rr. Waar het ordinairtment sectie diftongue ecrit, Doe tu weesklinkers zul je gemakkelijk geschreven. En in twee van de participe pafje, de plu- ven vinden we in veel lijndende declaraties van bestuurs verba, in plurius autoriteiten, meestal de woorden, als ook in veel andere woorden. Comme, de volgende, een, twee, gelijk deze niet gehad zijnde, veurzorg, afzorg; Meis, document reeds bezien zijnde, gelezen zijnde, fungeert zeker veel beter. Aan, een; aans, aan; een, aan; bij, bij; van, van; in, in; met, met; op, op; tot, tot; uit, uit; voor, voor; ver, ver; ten, ten; tegen, tegen; zonder, zonder; en, en; dan, dan; dan, toen; om, om; vanwege, vanwege; de, de; te, te; van, van; van, van; van, van; voor, voor; voor, voor; tot, tot; over, over; uit, uit; op, op; om, om; met, met; aan, aan; bij, bij; van, van; van, van; van, van; van, van; door, door; tegen, tegen; rond, rond; tot, tot; tot, tot; ten, ten; tien, tien; vanwege, vanwege; de, de; te, te; van, van; van, van; van, van; van, van; voor, voor; voor, voor; tot, tot; over, over; uit, uit; op, op; om, om; met, met; aan, aan; bij, bij; van, van; van, van; van, van; door, door; tegen, tegen; rond, rond; tot, tot; tot, tot; ten, ten; tien, tien; Verb: zijn, was, zal, worden, kreeg, kan, mag, moet, hoopte, moest, had, kon, zou, mocht, kan, mag, moet, hoef, wil, wenst, wilde, wil, wilde, wil, wilt. Oui, von peut donner de règle certaine. Oui: Men kan geen zekere règle geven van de saprononciation, von garder de uitpraak deze tweeklanken, wanneer men acht voorrecht, L'on donne cette règle niet met op de oude manière van schrijven. Deze quelle est projetée comme dit: Exemple, règle gekost men daar zij uitgesproken wordt als de hoofdletter, quoi, quoi, reste quò, mais dit tweeklank op gelijkheid, dat is: Koning, wat, zuid, meer, maar deze règle geldt in vilein nonciation de deze taal heeft zich gemaakt plus perfect, waar door de uitlans van deze twee zodanig is er meer perfection. Cur aus immer parfaite geworden is. Want in de ongevoelige verbeteringen, in meerheid autant mogelijk, volnaakt tijd van de werkwijze, en in veel stelt deze project commen, e is een extreem lit, en andere woorden, wordt zij uitgebracht als de, of voor, maar in meer lijn, ik zou zeggen, zegt men, en profere, bijvoorbeeld, in plaats van j'aimais, ik zou zeggen, en profere, bijvoorbeeld, in plaats van j'aimais, ik zou zeggen, zegt men, en voor voorbeeldoud, recht, min, en voor andere twee diffciliteiten, wordt koud, de rechte weg. La orthographe dictant, ou présentant des difficultés, des attractions majeures, qui s'écrivent avec soin et qui se lisent, ne se prononcent point, ou qui seront traités de l'orthographe française. Les Français écrivaient plussieurs lettres en se prononçant point ; et pour cela, sont restés sur la table, ou représentants : Lettres font mises en ordre. Pour ne pas confondre le pluriel avec le singulier : Les autres sont du tout inutile et superflues, le sujet étant de l'orthographe, la musique de la prononciation de la langue et rendue hautement plus facile par tout et surtout rien perdre de la gravité de l'objet de la gratitude. Pour faciliter dans la voie de la langue, je traiterai ici de tout choix : La première je donnerai les règles des lettres pour l'usage des livres de longs temps imprimés ; Et la seconde je déclarerai les lettres qui se peignent retrancher de l'orthographe. Règles générales des attractions majeures. La consonne à la fin du mot se conserve en même période le mot suivant, si celui-ci commence par une conjonction, ne se prononce point : Ex. Mijn boeken zijn goede; zegt u zo, niet slecht. Alleen, behalve die van de regel, zijn ze niet goed. Maak u geen zorgen, het is niet zo moeilijk. Buiten dat zijn ze goed; zegt u zo, niet slecht. Alleen, behalve die van de regel, zijn ze niet goed. Maak u geen zorgen, het is niet zo moeilijk. Buiten dat zijn ze goed; zegt u zo, niet slecht. Alleen, behalve die van de regel, zijn ze niet goed. Maak u geen zorgen, het is niet zo moeilijk. Laat ik u nu iets vertellen over de taal. De taal die we spreken, is geen kleine zaak. Het is een rijke taal, die veel woorden kent. En elk woord dient een bepaalde bedrijfsdienst. Zo, bijvoorbeeld, als u iets zegt over een boek, zult u zeggen: 'Mijn boeken zijn goede; zegt u zo, niet slecht.' Alleen, behalve die van de regel, zijn ze niet goed. Maak u geen zorgen, het is niet zo moeilijk. Buiten dat zijn ze goed; zegt u zo, niet slecht. Alleen, behalve die van de regel, zijn ze niet goed. Maak u geen zorgen, het is niet zo moeilijk. Buiten dat zijn ze goed; zegt u zo, niet slecht. Alleen, behalve die van de regel, zijn ze niet goed. Maak u geen zorgen, het is niet zo moeilijk. Nu, de taal die we schrijven, is niet altijd even eenvoudig. Er zijn soms woorden die we niet gebruiken als we praten, maar die we schrijven om een bepaalde klank of betekenis weer te geven. Voorbeeld: in de taal, wordt de twee klanken 'ty' en 'ni' vaak gebruikt. Zo, bijvoorbeeld, als we zeggen 'mama' of 'chapeau', we bedoelen 'mante' of 'hoed'. Deze woorden hebben geen zwierigheid, want ze worden niet gesproken, maar schreven. Er zijn ook woorden die we gebruiken in het schrijven, maar die we niet gebruiken in het spreken. Deze woorden hebben een zwierigheid die we niet herkennen als we ze lezen, maar die er zijn om de taal mooier te maken. Voorbeeld: in het Frans, schrijven we soms woorden die niet gesproken worden, zoals 'et' of 'etui'. Deze woorden zijn niet nodig om de zin te begrijpen, maar ze maken de tekst mooier. Dus, als je je bezig houdt met het leren van een taal, wees dan zeker ook je aandacht erop om de verschillen tussen gesproken en geschreven taal te begrijpen. Het is een belangrijke stap op weg naar taalkennis. Om dan de weg te bannen tot deze tijd voor de Leeringen, zal ik hier twee dingen doen. Voor eerst, zal ik zekere regels geven van de som van letteren, volgens de manier der boeken, die voor lange tijd gedrukt zin. Ten anderen, zal ik aanwijzen, welke letteren kunnen in het schrijven uitgelegd worden. Algemeen regels voor de som van letteren. De middelklinker in het eind van een woord, blijft stil staan, als in de zelfde uitgang het volgende woord begint van een klinker: als, mit, tussen font, kons, mijn boeken zijn goed in zegen, me libe font bont uitspreken onder de letteren f, l, m, en, r, doch met de maatging, dat de / niet uitgesproken wordt in de voornaam, wannach het gevolg wordt van een middelklinker, de ord uitgesproken, dat de ton het verhemelde van de vam in de mond niet raakt, de, 7, wordt uitgesproken als een c, de, r, wordt uitgesproken, altemaats niet. De middelklinker in het eind van een woord, gevolgd zijnde van een ander woord, dat begint van een klinker, of stam, h, wordt volledig uitgesproken, en in het spreken gevolgd bij de eindletter van de woord. Grammatica Franse. Mijn slagschrijven duikt het woord vervolgens aan: Ex: Les amours, les houzen, mets, parle ainsi, les amours, les noms. Prominentie van het woord eindigt met een punt. Si dus of drie zinnaffecten eindigen met een punt, dan moet de volgende zin met een punt beginnen: Ex: uit de volgende zinnaffecten eindigt, font nuttig: Ex: de plombe, Accord) rang, maar het moet worden geschreven met een punt, volg: rang. Ce trait particulier, il, elle, on, suivant immédiatement un verbe finissant par une voyelle, on leur donne la prononciation ainsi dans plusieurs mots du langage quotidien: ici parlera on, le futur actif ainsi. Parmi les spéciales de chacun des verbes. A, doublé de prononciation comme simple, indique une longue durée s'il serait mieux écrit avec un simple marque d'un accent circonflexe: ainsi, pour parler, écrire, bailleur, bailler. B, s'écrit en plusieurs mots que le sens ne se prononce jamais, ainsi dans ces mots: ob, mèrit, ressort, sous, et similaires, lesquels se prononcent en silence, on s'écrit sans, succès, sous. Il est dit devant que comprendre, acquérir, et semblables mots. Item, quand avec la lettre r, la forme finale est silencieuse ou différente, comme je suis, ici, dit; délié, dit; sert, sujet, et ainsi de suite. D, y a la fin de la silencieuse se projette comme, avant, advient, avocat, s'écrit sans, avocat, expecté, les mots suivants: avec leurs décennaires: admirer, administrer, admonester, auteur, admirer, avouer, le [d] s'écrit et se prononce. A la fin du mot suivant d'un mot incorrect, il y a... De Transcription Spraak, van het volgende woord: Als of het daar hoort, bijvoorbeeld:AMES, de woorden, hommes, de mensen, leest en lege mets, voor de stemmen. Daar middelinkleider die de uitgang beïnt, zul je aan subjectief spraakpje. Wanneer twee of drie middelinkleiders een woord eindigen, dan wordt de leeste allemaal geprononceerd, ingekeken de, en de, en de, welke een woord einde heeft, gezegd worden: als plomb, lood, accord, overeenkomming, rang,orde, mén, schere, water, plon, aeter, ran. Deze drie leden, t.w., tui, en o, volgende, zonder iets zeggen, te weten, een werkwoord, dat met een klinker eindigt, zul je daar de, voor: bijvoorbeeld: dira, hij zal, zeggen, zalmen spreken, geef, en fehl, zij zal, praten. Bij elkaar genomen van iedere letter. De dubbele idool, wordt niet gebracht als een enkelde, doch het woordlid wordt langt wierde beter, dat meniaarce enkelde schreef, getekend met een omgebogen teken: zoo, in plaat van aange, ouderdom, baan, gele, baan. Het woord in vele woorden gespeld, in welke zij nooit geprononceerd wordt, gelijk in deze, met rein, aanwezig, sujet, onderwerp, zwaar, licht, en dergelijke, voor welke men bij een zegt, en ook schrijft, meer, sujet, sous. De briefschrijver voor de, gelijkt het woorden, acquirir, verkrijgen, activer, betalen, en andere. Oock, wanncer zij mctdelctter, f , (luic een woordlid of woord , als,;rÄ , eeworpen ,/4/fl , gc- daan , diB , gezeid , dtUH , miwaad, ediH , verbod > cftB , tc wceg brenging , /«/rfl, ondervvorpcn> wel- ke alle beicr zondcr , c, gefchrevcn worden , ;V>, fait 1 dit , ijet , fujet , See. Dct dy word in 't eind van ccn fillibe nict uic- gcfprdken , gclijk , advifer , raadplögen , Advocäty Advokaat, welke mcn beter zonder,<f, fchrijft,zoo nvifer , Avocat , uitgcndmcn de volgendc woordcn mec die g^nc die daar uic fpruiten , admetre , toc- Idten , admir.ißrer , bedienen , admoneter , verniÄ- nen y adjouter , toedoen , admirer , vcrwondcrcn » advtrfairt , tigcn-parrijc , adverht, 't bij woord , in wclkc Grammaire Fran9oiic. froftrt j coirmu , c , commt 3 für gaillard nommc> gJillart hommc » pour grand autel > grinc autel. Von ecrit mietu pi6 jue picd j & piez fit pi(d<;. E , feminin fe tau Jintffatu U mot > ß U diSion fuh-ame fe commetice pur ine VoyelTou , h> rtpojant : 1/ fe puurroit fiipleer par HU jiffoßroje , atnfi qucn l'adjrOif Jemirnn gr^odc > grand* fcmmc > pour grand«. F } preccdans, v > y« rtpofe , commt gricf- ve ) naVfve , comm' aufjl an mot clcFj mjis ti feroit mieus ainß , grirvc , nai- ve > cl6. Q j A la fin dit mot ) et muet 1 commt rang , fang ; projert\ ran , lan , la filtJt un peupltis longut. Jttmy aus »io/x>cigne , fignc , (igniHdr Mvec Uurs dectndans , qui fe prononcit j eine > ßne > ßniti^r. "Et ne se professez pas moitié mot du latin" commencé à la division; commence nom, honneur, on ne peut excepter Henri-Holandais. "Ius" mois effect, fait soi-même, se trouvant entre d' et de. Il s'est dit, comme Christ, Archange, Echo, Bacchus, si se proverbe Grize; Archange, Eco, Bacchus. Excepté le mot "Charité", ost, hâte de prononcer avec un si fort. La division a conduit à la distingue "ist" pour "est", conjonction pour "fait", commence hauteur, oultre "Cœur" semblable. Il s'écrit maintenant "haut" pour "autre". À la fin du mot "mot", on trouve "détonne" suivi de "Vie de la lettre" et "m" transformé en "n". Et encore aujourd'hui, méritent les hommes d'aimer leurs sérailles, profusément comme les hommes aiment leurs semblables. Doublé profusément, si l'on écrit complètement, mais maintenant l'accent de contré-flexe afin de satisfaire. De Très Grande Spraak. quelle de (d) geschreven en geïnterpretede woord. In de kind van een woord, woord te luisteren als een gevolg zijnde van een klank, als, voor gaillard komt, een vrolijke meedogenplichtig, gesteld voor men voor groot aanstel, een groote altaar. Sui cœur beter dat men schrijft, een woord, dan iets een woord, als pieds. De zaak is, dat het woord eindigende in een klinker of een tengende, zoals Ik wilde, ze leverde niet veel. Felt ijver, en vollen met een uitlating, gelijk mannen doen in de bijwoonenden des vrouwelijks gaten, grote, dus in plaats van groot, een groote vrouw. De gaande voor een blijft stil staan, gelijk geluid, zwaai naar rechts, hield er, als ook een woord teef, een fluit, 't is beter, zoo grievend naar de. De geheime woorden in het centrum van een woord versterkt gelijk rang,orde, vang, bloed: zegt rang, faal, naar de filosofie, een weinig lang. Ook in de woorden agneksen zwijgen, een teken van meester, betekenen, met de woorden die daarvan komen, welke men uitbrengt, blijft blijft een soort. De bij woorden niet uitgesproken in woorden uit de Latijnse gesproten, en met beginnende, als komt, een meileg, boek, eer om, onrecht, uitgezonden de woorden Hendrik, Henrik, Hollandse woorden die van Grieks of Franse geworden zijn, zieh vindt men tussen de letters c, o, en e, woord wordt ze gezegd, gelijk Christus, Archangeel, Aards-engel, Echobron, Bacchus, zegt Christus, Arcangeel, Eco, Bacchus, uitgenomen het woord liefde, in het welk de, woord uitgebracht met een sterke afleiding. De, tussen een twee klanken en een midden-klinker, wordt versterkt, gelijk hault, hoog, oude, grooter, en dergelijke: men schrijft nu tussen, ouder. De geheime woorden in het centrum van een woord, gevolgd van de letter i, of w, wordt uitgesproken als een n. Dcvb, woord altijd gezegd in de derde persoon van de werkwoorden eindigende in: Bij voorbeeld, bij het boonshoofd: het verlicht, gelijk. De dubbeldoe, van schrijft, enkel maar teken, zodanig met een omgeboogd teken, dus in plaats van een punt. (b) rood Grammaire Françoise. De Tractaat van de Spraak, een, voorzichtig, schrijf, eerbiedig, voornaam, rode, een toon, schrijf rood, de filibe, een weinig, meer freule, blaie. Een mengende. Voor een uitspraak, de woorden voorzichtig, met de /f/ dan is de juiste uitspraak: es, niet uitgebrocht in de volgende en hibben, met de wetenschap van de woorden: lichaam, tenzij, schaap, nieuw, nieuw, een lichaam, tenzij, schaap, nieuw, nieuw, een veld, nieuw. Een doop, computer, schrijven, met een schreef, niet, nieuw, bruin, doop, doop, aansluiten, kor, tenzij, schaap, nieuw, nieuw, de computer, tellen, welke men spreekt, en ook leverde, doop, computer, schrijf, aldus, kor, tenzij, schaap, nieuw, nieuw, doop, computer, schrijf. De verschillende citaten in deze tekst zijn voorzien van de juiste interpunctie, indien aanwezig, echter de tekst zelf is niet korrekt. "Deze letter maakt de leerlingen veel moeilijkheden: voorzien in moet hij toepassen, maar door de slechte invloed van woorden, gezichtsverlies troubt hij, en daardoor worden zij niet gehoord, maar murmureert zij, mummelt zij, en zegt zij het fah la zachtjes, zij maakt de stilte alleenlijk een weinig langer, ik ben zeker veel langer, faamerais beter, hij wilde ze leveren met behulp van een omgebogen, gewonden pen, par een accent circonflexe, of la stilte neer de stilte een weinig langer, of met een scherp dwt, en sharper dan een spit in de taal, of teken, maar eerder wat korter moet zijn, gelijk ook nog langer, komt afpre, diffier, schrijf voor afpre, scherp, middagmaal houden, wordt afpre, dineer, tegenhouden, reageer voor antwoorden, antwoord, en voor schrijven, reageer, antwoorden, in een zo'n tijd en zo in andere. Dat, als de laatste van de taal, s'il ne suit niet meer woorden aan de eind van een zin, en een plaatselijke. Hij taalt afwisselend vormig daar een klinkertje volgde. Ook als hij uiteraard met de letter, zoals woorden, woorden. Een halve Latijnse woord, om, zoals, au halve Latijnse woorden, in welke de luid gelijk aan Latijn, zoals ambities, ambities, echter in het Frans, gelijk ambities, ambities; Uitzondering: uit een woord, tijdschrift, vriendschap, al vaar de, r, luid als een t." Après g, ou q, suivi d'une voyelle, se dit: De, achter een g, of a, gevolgd van een klinker. Tout y comme guide, qualité, on dit gl de, woid gezogen, zuidelijke, Liduana, quallhi, höc-calki, danigheden, menzeldwerken, editt. Jamais n'est confondu, nous l'apprend la orthographe. De y, is nooit mode klinker, men schrijft ze in het begin van een woord. Als de volgende letter is voorzien en een andere, zoals ycus. Item klinker is, Belgisch, een, oogen. Ook toetschen ervan wordt twee voorgesteld. Het is de fin van de klinkers. Als men in het eind van een woord eindigt met een dissobance, zoals geluiden met een klink, gelijk ly, Koning, love, Roy, love, quônay, moy, toy, etc. wat meer, minder, wat zijn, enzovoort. Des parties d'oraison. Van de drie tieren redenen. Er zijn vele partijen van de rede, telkens, daar zit een negen van een reken, te gebruiken. L'art, le nom, le pronom, le verbe, ten, had, naam, voornaam, werk-woord, bij woord, de adverbie, de prepoxitie, de deelwoord, voor-zin, zaamvorming, en in-conjunctie, en de interjectie, vervult. Des Articles. Van de Lidwoorden. De artikelen zijn zeer verschillende, die men gebruikt in de taal, zo noemt men de gewone gebruik, zoals propria, als eigennaam. Er zijn twee artikelen, voor een naam van Een woord, moet men in de naam stellen, zo ook in anderenamen, zoals eigennaam. Cramoisy Français. Leteurs definiet en vormt een schrijven in volgende toon: Et se declineert aldus, per twee van de tijden. Nomen. Nominatif. Beschuldiging. Accusativus. Genitivus. Dativus. Receving. Vocativus. Artifact. Instrumentalis. Nomen. Beschuldiging. Genitivus. Nominativus & Accusativus. La. Du Mais. Article indetiti. De Artikel indeßini heeft geen punt van nominativus, tantz als singularis of in het meervoud, en heeft een genitivus en een accusativus voor een individu of iets specifiek. De uitspraak van de Artikelen voorgaande. Zo schrijft men in de Fransch, als de Artikel de definitie heeft, of als zij uitdrukking is van een naam of een individu, of iets specifiek, zoals de Looier van de Koning, de Jacht van de Prins. Het wordt gebruikt voor een definitie voor alle namen, proprii of algemeen, en voor alle andere woorden die individuen of zaken aanduiden. Het arriveert zeer vaak als wij over dingen praten die als een geheel of integral zijn, of als individu onzeker of onbepaald zijn. Dan heeft de artikel geen werkwoord en wij gebruiken de infinitief voor het lichtste geval, of voor de tegenhanger van een tegenwoordige tijd, al dan niet verborgen in een constructie zoals een constructie van de voorzichtigheid. Voorbeelden: Een Koning, een Keizer, een zoon, een schaap. Voordat men het over groepen van dingen heeft, worden de Artikelen vervangen door de voorzichtigheidsconstructie, voordat men het over groepen van dingen heeft, wordt de Artikel vervangen door de voorzichtigheidsconstructie, met een infinitief en het lid van de persoon die men aanduidt. De Transferspraak: Men zegt, bijvoorbeeld, "een stuk land" in plaats van "een stuk van het land". Het meervoud. Let op, dat deze algemene term geen bezittingen heeft, maar bezit, en dat het voor alle woorden van een klinkers of een stemhebbende wordt gebruikt, ongeacht het geslacht of de val van het woord. Men zegt bijvoorbeeld "veel woorden" in plaats van "vele woorden". Biring. Wegnoering. Rocping. Genief & Ablatief {Des Vocatief. } (0.) Onbepaalde Leden. Onbepaalde Leden heeft geen gen en nog geen vaak gebruikt, 200 in en omvoud; meervoud, en in plaats van bering en gevingen-val, als in meervoud, als enkelvoud heeft De, voor gevingen-val. A. Van het gebruik van voorgaand Leden. De Fransen gebruiken het bepaalde Leden, wanneer zij een nieuw-naam voegen bij een zeker onbepaald, of bijzonder, gelijk het Lotevrt du Roi, le Jardin du Prince. Onbepaalde Leden gebruiken ze voor alle de eigen namen, en toegewezen namen, als ook voor de nieuwe namen, wanneer zij de zelf ten bij haar volle beduidenis, zonder te binden aan en zeker onbepaald. Gelijk ook voor de volstrekte persoonlijke voor-namen, aangevoegde bezitnamen, en alle aanwijzende woorden. Het gebeurde dikmaal dat men van een ding sprak als van een geheel, of ongedeelde lege, het zij dat het hier of stof was, of toevallig. En als dan stelde men in plaats van het Leden, het toevoeglijke woord, in, voor een masculin, en in voor een feminin, gelijk gij hier bennen zien zult in de buigingen, als in de nominatief, de datief, A des, enz. In het meervoud. I{aaarf4t:( > que lit oh Its Latins me-tet quidam, quedam, quodam : Lets Tractatus et servitus de la particule xin > une oui un certain > une certaine. Du nom. Totus nom est ou substantif, comme homme >homme, arbre > ou adjetif, comme venu sux > venuque. Fige. De l'inflexion des noms. Si nous que tous les noms, que participent, subissent toutefois par l'inflection d'indiquer, nous appelons inflection à l'explication des articles, comme nous l'avons indiqué devant, par la Variation des quêtes, distinguons les cas. Et afin que rien ne manque aux décléments, nous mettrons ici quelques exemples, dans la manière dont se déclinent tous les autres, en dépostant les articles, tous définis ou indéfinis. Déclinaison d'un nom comme commence par conscience. Singulier. Masculin. De France Sprachfreund. Deel in plaats van de noemings, eerbiedig > eerbiedigt, verschuldigd > schuldig ; Vertaling voor de gewvingen-waar. Maar bij aldien gij voor een zelf staand geval naakt, stelt en toevoegt, zo ook namen men in plaats van Den, A, voor Den A, de. Bij voorbeeld, Dits Beste, Dit grote Beste, A dit Prins, A de grote Prins. Merkt dat waar de Latins tellen quidam, quodam, quodam : De Fransen aldaar worden een zeker, een zeker. AI hoe wcl alle , zoo nimen als Franfc dcel- woordcn, niet gebogen worden , nochtans bi; maniere van leeren , noemt men buigine > die tocvoeging van de ledetjcns bövcti verhaalu , door welker verandering men de vallcn onder(cheid. En op dat de leeriingen niet ontbr^kc > zoozul- Icn wij hier cenige voorbecidcn ftellen > ni wel- ker mätc alle d'andere gebogen worden > cn ook lödetjens > zoo bepaalde > als onbepaalde daar bij voegen. Buiging van etn naam , btgin- ntfidt van tttt kjinker. Feminin Htt tnkfl gctoL Commün. Nominatif Le La L' & Acufatif. Un Um Un Genetif Du Dela Der Sc Dt Dt Ablatif. D'nn Bsi. D'ünt Bjiru. Dun Au AU AI' Datif. A • A A Ann A une A itn Vocatif. 0 0 O Hamme. Arbre. Ltt artVclts commins ftrvit a tous lts De geinccne ledetjcns gebruikt mcn voor alle yvms commtncatu par voyilU ouy h> muete de nimen , beginnende van een Winker of" ftom- piafculms er f'ermnins. ' me> h-, manlijk cn vrouwlijk. Lts articlti pluriers fönt commmns a tous De mecrvoud ledetjcns paflen voor naamwoor- ici mmsy C fom dttm gtnru nmm' ii fui f, den > en zi) n van alle gcflac ht , als volgt. New. Crammaire Franf oifc. Nom. & AciiT. Genie. 6c Abi. Datif. B^marque:^ , qut Us noms ^elUt ifj ft- miniw » commtncaru d'unc voyelU > ou h muete , pris de ttrminemtnt > jfrttinet aux eis Miq'^t:^ l'articlc mtninatij\ avtcltur iirticlt propre > favüir > De la , A la. J'offre marqué aussi, qu'il y a des noms qui se difften de choses qui se diftent en paroles. Quant à celles qui restent le nom de leur tout, ces noms prennent le leur nominatif et l'acusatif, les articles génitifs. Du, De la, D'un, comme: Donnez-moi du pain, De la bière, De l'or. Ils s'y précèdent d'un signe qui signifie quantité, ils se sert de l'indefinit; comme: Donnez-moi un morceau de pain. Et si vous exprimez quel chose de certain, se sert de l'article; comme: Donnez-moi le morceau de pain que vous avez acheté. De la formation du nombre pluriel. Égulièrement le nombre pluriel est formé du singulier, y ajoutant un s. Exemple: homme > hommes > livre > livres. Excepté les noms terminés en -e masculin, qui prennent y z: Exemple: bonne > bonté > libéralité > libéralités. Exception aussi ceux qui finissent en -al, ou -cal, prennent le pluriel en -aux; mais faute d'un meilleur, il vaut mieux en -as, comme: cheval > chevaux, mal > maux; sinon les sujets > qui prennent s, bal > bals, bock > bœufs. Quant à ceux qui finissent en -cau, -ieu, ou -cliu, terminent le pluriel en -x, mais il est mieux en -s, comme: Ridelieu > Ridelieux, Feu > Feux, Glove > Gloves. La fin -ie ne change rien en leur pluriel. Les terminés en -x, sont mieux en -s, comme: mais mieux que: jalous > jaloux, excepté: perplexe, qui fait: perplexe, pour le masculin, et: périxpée pour le féminin. 