title: Fabelen en Vertelsels, in nederduitsche Vaerzen Gevolgd.
creator: Christian Fürchtegott Gellert
text: Das Buch hat das Urheberrecht überdauert und kann nun öffentlich zugänglich gemacht werden. Ein öffentlich zugängliches Buch ist ein Buch, das niemals Urheberrechten unterlag oder bei dem die Schutzfrist des Urheberrechts abgelaufen ist. Ob ein Buch öffentlich zugänglich ist, kann von Land zu Land unterschiedlich sein. Öffentlich zugängliche Bücher sind unser Tor zur Vergangenheit und stellen ein geschichtliches, kulturelles und wissenschaftliches Vermögen dar, das häufig nur schwierig zu entdecken ist. Gebrauchsspuren, Anmerkungen und andere Randbemerkungen, die im Originalband enthalten sind, finden sich auch in dieser Datei - eine Erin- nerung an die lange Reise, die das Buch vom Verleger zu einer Bibliothek und weiter zu Ihnen hinter sich gebracht hat. Nu tzungsrichtlinien Google ist stolz, mit Bibliotheken in partnerschaftlicher Zusammenarbeit öffentlich zugängliches Material zu digitalisieren und einer breiten Masse zugänglich zu machen. Öffentlich zugängliche Bücher gehören der Öffentlichkeit, und wir sind nur ihre Hüter. Nie htsdesto trotz ist diese Arbeit kostspielig. Um diese Ressource weiterhin zur Verfügung stellen zu können, haben wir Schritte unternommen, um den Missbrauch durch kommerzielle Parteien zu veihindem. Dazu gehören technische Einschränkungen für automatisierte Abfragen. Wir bitten Sie um Einhaltung folgender Richtlinien: + Nutzung der Dateien zu nichtkommerziellen Zwecken Wir haben Google Buchsuche für Endanwender konzipiert und möchten, dass Sie diese Dateien nur für persönliche, nichtkommerzielle Zwecke verwenden. + Keine automatisierten Abfragen Senden Sie keine automatisierten Abfragen irgendwelcher Art an das Google-System. Wenn Sie Recherchen über maschinelle Übersetzung, optische Zeichenerkennung oder andere Bereiche durchführen, in denen der Zugang zu Text in großen Mengen nützlich ist, wenden Sie sich bitte an uns. Wir fördern die Nutzung des öffentlich zugänglichen Materials für diese Zwecke und können Ihnen unter Umständen helfen. + Beibehaltung von Google-MarkenelementenDas "Wasserzeichen" von Google, das Sie in jeder Datei finden, ist wichtig zur Information über dieses Projekt und hilft den Anwendern weiteres Material über Google Buchsuche zu finden. Bitte entfernen Sie das Wasserzeichen nicht. + Bewegen Sie sich innerhalb der Legalität Unabhängig von Ihrem Verwendungszweck müssen Sie sich Ihrer Verantwortung bewusst sein, sicherzustellen, dass Ihre Nutzung legal ist. Gehen Sie nicht davon aus, dass ein Buch, das nach unserem Dafürhalten für Nutzer in den USA öffentlich zugänglich ist, auch fiir Nutzer in anderen Ländern öffentlich zugänglich ist. Ob ein Buch noch dem Urheberrecht unterliegt, ist von Land zu Land verschieden. Wir können keine Beratung leisten, ob eine bestimmte Nutzung eines bestimmten Buches gesetzlich zulässig ist. Gehen Sie nicht davon aus, dass das Erscheinen eines Buchs in Google Buchsuche bedeutet, dass es in jeder Form und überall auf der Welt verwendet werden kann. Eine Urheberrechtsverletzung kann schwerwiegende Folgen haben. Über Google Buchsuche Das Ziel von Google besteht darin, die weltweiten Informationen zu organisieren und allgemein nutzbar und zugänglich zu machen. Google Buchsuche hilft Lesern dabei, die Bücher dieser We lt zu entdecken, und unterstützt Au toren und Verleger dabei, neue Zielgruppcn zu erreichen. Den gesamten Buchtext können Sie im Internet unter |http: //books . google .corül durchsuchen. > \ i — I m'gn ^^v^fT^^ _? t. IM *^i 25. Oellerty C. F., Fabelen en vertelsels in Nederduitsche vaerz( gevolgd. Amst., P. Meyer. 1772—74. 3 vol. 8vo. d. veau, p. fic Orn^ d'un frontispice et de 149 planches grav. en taiUe-douce p. N. v. d^ ^^ Jon., d'aprfes J. Bujs, Av. Vignette sur le titre p. R. Vinkeles. Premier • des helUa planches. c-^^rtä^/nte^i/ /^/ \ ,C. F. GELLERTS F A B E L E N E N VERTELSELS, IN NEDERDUITSCHE VAERZEN GEVOLGD, E ERSTE D EE L, T E AitSTELDAM, Bv PIETEa MEIJER, op den dam. M  die de Fabelen van den Hoogduit* fchen Dichter Gbllert, niet alleen in zyn Vaderland, inaar ook dders , gemaakt hebben , en de goedkeuring y die zy in de taalen, in welke zy zyn overgebragt, mogtea w^draagen , ipoorden ons al voorlang aan , om nu en dan eenige detzdven in Nederduitfche vaerzen na te volgen , 't welk ons aanleiding gaf om het geheele werk onder elkander te verdeden , en gefaamendyk , naar 't ooriprongkelyke gevolgd , uit te geeven ; gelyk wy thans het eerfte Dedtje , 't welk weihaast van de twee anderen ftaat gevolgd te wor- den , het lidit doen zien. Wy hebben de Fabelen in de zelfde orde van de Hoog- duitfdie uitgaaven geftdd; de eenvoudigjheid en 't vemiift in den ilyl , zo juist gepast naar dk byzonder onderwerp , in het Nederduitsch getracht te behouden , en de byzonder- heden aan Duitschland dgen , om die reden , niet in onze zeden en gebruiken willen hervonnen : in eai Woord, ons ♦ 3 oog- .BERICHT. oogmerk is geweest onzen Landgenooten Gelle rt te leeren kennen y zo als hy in zyne moeder^raak bekend is. Om den Leezer niet naar de letters, onder ieder Fabel gefteld , te doen raaden , geeven wy hier de naamen op der leden van ons gezelichap , dat deeze uitgaave heeft ondemo« men , te weeten : B. de Bosch , J. Lutkeman , P. Msijer , y. P. Broeckbof, H. J. RouHand en J. Lublink dejonge^ behalven eenige weinige , die door byzondeie letteren zyn sangeweezen. I» DE m i^MHMHMi^M« DE NACHTEGAAL EN DE LEEUWRIK. I . .. » : -f m j-Je Nachtegäal liet zieh ^ vol zwier en kunst , Op zeekren tyd in 't jeugdig boschloof hooren. Zynzäng verwierfalöm elks gunst; , s Het windje zvveeg; zyn dem kört 't all* bekooren* Der vooglen choor vergat de ftille rust> Op Filomelaas toon beluSt*. Aurora zelf , door 't üed tot lüistereri bewogta, Vertoefde aan d^ochtendtrans, verwondrend opgetoogen i Want de aangenaame Nachtegäal Verrukt de Coden ook door zyne blyde taal^ Hy, llet , terwyl zyn zang Aurora kon bekooren , Tot ecr' van die Godin zieh t*eemaal fdiooner höoren. Hy zwygt, Straks llrykt de Leeuwrik hem op zf En zegt: gy zingt vcAevener dan wy; De vootiang word met recht u to^ewezen. Dit echter word in u misprezen : Slecbts weinig weeken zingt ge in 't gantfche jaargety\ A ^^^ j \ d De Nachtegaal en de Leeuwrik. Hieröp laat Pttomed zieh dus, al Iagchend% hooren : . üw hiß venvyt km geenszins ons verflooren; In tegendeel ftrekt zulks veel meer Voor my tot eene onfterflyke eer. ÜQvdgnatimry £e nimmer zieh laat dwingen, .. 't Is waar, 'k zing nict altoos. Wa^röm? om wd fe dngen. Ik zing 20 lang natuur h€t my gebied , En lang«: zing ik niet. 6 Dichter ! volg de Nachtpgaalcri; Zing 20 dat nooit uw zang u roinv' ; Natuur en geest, fchoon ze u beHraaleiip Zyn wdnig jaaren u getrouw. Zal uw vemuft de ziel venukken, Zing dan 9 als 't dichtvnur gloeit, met vl>a ; Maak dat ge in tyds, door moesterflukken » U hebt aan de eeuwigheid gewyd Zing als natuur u nog doet blaaken : En Word gy flaauwer in uw' gloed» Pas dan , met roem ^ uw werk te flaaken Eer gy met fehande zwygeii moet Gy De Nachtbgaal en de Leeüw&ik. Gy zegi : niets kan een' Dichter dwit^en Daar hy zieh aan geen' tyd bepaalc; Wel, vaar dan voort nog grys te zingen; Verbeut de onflerflyke eer die ge anders had behaald A a H E T 1 1 E T ^ E I S J K J-Je Nstchtegaal en 't Seisje hingen Voor Dämons venster, naasc dka^r. De Nachtegaal begon te zingen. Zyn zang verdoofde fluit en fiiaar. £en vrolyk Jongsken ^ dac zyne oogen, pp 't bootet} van dien fchdlen toon, Naar boven floeg, riep, opgetoogen : Och!, wie van beiden zingt zo fi&oon? 6 Vader ! woud gy my vergönnen Dien vogel van naby te zien ! Hoe zou 't hem Dämon weigren kunnen ? Hy zec de kooitfes op zyn kniän. Hier, fpreekt hy, zyn ze : laac ons hooreit ^Vie van dees twee, indien gy 't weet, Door 't zoet gezang u kon bekooren t Hy viaagt, en 't ancwoord is gereed. Zou 't luchtig knaapje zieh verfchoonen ? Neeo ! 't w>^ op 't Seisje, en zegt : gewis. Die HbtSbisjs. I Die fchoongekleurde veders toonen Dat dit die milde zanger is. Men kan aan 's andren vaale vlerken En pluim , die glans heeft noch (ieraad ^ Vporzeker even klaar bemerken Dat hy de zangkunst niet verflaat. ♦ ♦ * Nu zeg me^ of , in 't gemeene leven , De mensch niet vedtyds dus befluit I Waar zwier en kleeders aanzien geeven ^ Munt ook de man in wyshdd uit. Laat flechts Aooon ons tegenkomen , Men hoiid hem fttaks voor groot van geest« Waarom ? hy heeft ons ingehomen Door Ichoon gdaat en kloeke leest. Zien we iemand, in wiens pruik en oogsa £n houding niets bevalligs zweeft , Men denkt 9 te blind ^ door waan bedrogen^ Dat hy veriland noch oorded heefL B. D. B. A3 DE DE DANSSENDE BEER. E. ^en beä: , die lang zyn kost had dansfend moeten winnen , Ontkwam , en vond weihaast zyne eerile woonplaats wedr : Hy zag 5 gelyk voorheen , zieh van zyn broeders minnen ; Men juicht alöm ^ en kuscht zyn' allerwaardflen beer. Hans is wedröm ! was 't eerfte woord na 't groeten , Als de eene beer den andren kwam te ontmoeten. Op zeekren tyd , dat Hans zyn broeders deed verilaan Wat hcm al overkwam , wat hy by vreemden leerde , Wat hy gezien , gehoord had en gedaan , Ving Hans , fluks op zyn Poolsch met dansfen aan , Alsöf zyn baas hem aan de keten nog regeerde. De broeders , die Zyn ^rongen zagen , Verkreegen in zyn kunst hoe längs hoe meer behaagen ; *t Gezwinde wenden van zyn leön Voldeed zo wel , dat dk der vrinden Het dansfen zieh wilde onderwinden : Maar de een kan niet omhoog , en de andre valt daar heen. Db danssende Bber. 7 't Verdroot Iien in hdt eind* : zy rolden neör by hoopen. . Doch broeder Hans danst met te meerder vlyc Voort, voort van hier! riep ieder toen om ftryd : Gy zyt een gek en meent dat gy de wyste zyt. En Hans, wat zou hy doen ? zocht zyn behoud in ^t loopen. ♦ ♦ ♦ Zo gy geen kunst vetflaac, zult ge 00k geen' nyd ontvonken , Dewyl ge, in 't algemeen , met ieder flaat gelyk ; Maar geeft gy van uw kunst, van utv bekwaamheid blyk, Hoed u dan wd van ooit verwaand daarmeS te prönken. 't h waar ; men zal een* körten tyd Met roem aan uwe gaaven denken : 'c Verblinde u niet ; haast vind de nyd , Zelfs in uw kunst, uw deugd en vlyt, Het middd om uw' loem te krenken. * A4 DE •** DE HISTORIE VAN DEN HOED. E E RSTE Z J NO. Jrly, Wiens vemuft der mannen pracht. Den Hoed , het eerst te voorfchyn bragc , Droeg dien op 't hoofd , onöpgeflagen ; De flappe rand hing rondöm af , En echter wist hy dien te draagen Dat hem de Hoed nog aanzien gaf. Hy ftierf , en Het , by zyn verilerven , Den ronden Hoed zyn* naasten Erven. Zyn Erfgenaam weet met den Hoed Niet al te wel te regt te komen ; Hy peinst, en waagt het, kort en goed^^ Twee zyden daarvan op te toomen. Hy fielt zieh dus aan ^t volk ten toon : *t Vind dees vertooning ongewoon j Elk Toqpt : ^^ Nu flaat de Hoed eerst fchoon ! *• / De derde zyde ook op te zetten." De HISTORIlf VAN DEN' HöED» Hy ffierf , en liet , by zyn verfterven , Den opgeflagen Hoed zyn* Erven. ^ Zyn Nazaat neemt den Hoed, en fpreekt : „ Ik zie wel wat hem nog ontbreekt : 5, Het voegt ons , als we 'er wel op letten, „ 6 ! (Kiep het volk :) wat groot verfland 1 ,, Het ftrekt tot eer van 't Vaderiand ! '* Hy (Herf , en liet , by zyn verfterven , Den opgetoomden Hoed zyn' Erven. De Hoed was viril, 't Heeft vry wat fchyn ^ Want zeg , hoe kon het anders zj'n , De vierde had hem reeds gedraagen. Men verwt hem zwart. Dk kon behaagen. ^ Gelukkige inval ! (riep de Stad :) ^ Wie heeft dit ooit voorheen bevat ? 5, Befchoiiw de kunst der ftervdingen ! ,5 Dees groote Geest vind wondre (fingen : ^ De witte Hoed moet aan een' kant; ^ Zwart, Broertje ! zwart, dat is de tränt" A 5 Hy JO Db BISTORIB VAN DEN HofiD. Hy ffierf, en liet, by zyn verilerven. Den zwarten Hoed zyii' naastffl Ervoi. Zyn nazaat krecg met vreugd dien buit^ Maar ziet^ hy was wel half verfleten. Hieröp vond hy de kunstgreep uit , Die geen van de andren had geweeten. Hy wascht, hy parst , hy maakt hem fchocm , Opdat hy 2yn bekwaamheid toon'. Nu gaat hy uit , en , opgetoogen , Staart ieder met nieuwsgicrige oogen ; Men roept : j, Een nieuwe Hoed ! driewerf gdukkig land , 9, Daar waan en domhdd word verdreven f ,, Wie kon den Hoed zo fchoon een* luister geeven „ Als hy verkreeg door dees bedreven hand ! " Hy ffierf, en liet , by zyn vcrfterven , Den fchoongemaakten Hoed zyn' Erven. Ervaamis maakt de kimstnaar groot ; Doet by den nazaat lof beliaalen : Hy, die den Hoed, van 't oude fiioer ontbloot ^ Met eenen gouden kant doec praalen , Vocgt De HlSTORIfi VAN ÜEH HOSO. tt Voegt ook een' gouden knoqp daar by, En zet op 't hoofd den Hoed op zf. •t Gevalt het volle , men juicht des allerwegen : 5, Nu is de kunst ten hoogften top geftegen ! ^, AI 't geen voorheen te voorfchyii wierd gebragt „ Is niets, by 't geen hy heeft bedacht!" Hy flierf , en liet , by zyn verfterven , * Den omgeboorden Hoed zyn* Erven- Einde van den eerßen Zang* ijß ^ iH Een tweede 2ang zal u te kennen geeven Wat met den Hoed al verder is gefchied. Geen erfgenaam die hera in zyn gcdaante liet : Hä buitenwerk wierd nieuw , de Hoed is oud gebleven. En, ora u 't all' te doen verftaan : 't Is met de Wysbegeerte als met ßm Hoed gegaan- P. F. JV. N2- D E ä DE GRYSAART. JLk voel taytC last tot zuigen grodjea, Myn geest gaat zwanger van een lied, En wU njyn ader thans niet vloeijen» Dan vloeit zy zeker eeuwig niec* Ik zai van eenen Gryiaart dichten. Die honderd jaaren heeft gdeefd : Myn zang mdd u , uit 's lands gefchichtäi^ All' wät hy ooit bedreven hecft. t Dichters, gy, wier bloed aan 't zieden^ U dronken zingt aan min en wynf Sc laat u wyn en minnelieden : De Giylaart zaI myn zangflof zy&. Zingt Zingc Akacaiiders hddendaaden^ Zet Cetars glori^ glori by^ Kroont Fredriks kruin met lauwerhladen , Den Gry&art kioont myn poezy. 6 Roem! dring 't nageOacht in de ooren ! 6 Roem, die zieh myn hdd verwierff Hoort, eeuwen! hoort, hy werd geboren,' Hy kefde , nam een vrouw, en ilier£ J. K D. B. HE T tm w HPT VEULEN. -H^en Veulen, van den last van 't draagen Eens ftouten ruiters onbewust , Bdchouwde met het gcootst behaagcn Den toom, als aller Paarden lust. Niets kon zyne oogen meer bcleezen Dan Paarden , door een* man beftierd : *t Verlangde reeds een Ros te weezen , Met rtiiter, toom en zaal veriierd. Hoe fchaars kent eerzucht , in haar poogen , 't Geluk , waarmel haar wensch ach vleic J Het tuigfieraad , met pracht omtoogen , Wierd ook dit Veulen opgeleid. Men voert het, ftreelend*, heen en weder, Opdat het wierd' den dwang gewoon : 't Gaat ftoiit en moedig op en neder : 't Voldoet zichzdv' : 't vind alles fclioon. Ilet HetVbülen. 15 llet kwam inet prächtige gebaarden Van d'eerflen proeftogt vrolyk we^r, * Verkondigende aan alle paarden Zyn' nieuwvenvorven ftaat van eer. Het ^rak : myn roem wierd Iang$ de wegen Verheven tot den hoogften top ; Een roode toom, door my verkregen, Rees längs myn zwoste maanen op. Maar hoe verging 't na weinig dagen ? Het Veulcn keerde, vol van dnik; Meld hinnekende : ach ! welke plaagen Bevat m}^ ingebecld geliik! Men moog' den toom myn fierfcl hceten Hy is gemaakt om andre reön ; Ik draag hem als een flaaffche keten, En tot des Ruiters niit-all^en. Wat i6 HetVäüle*. Wat ziet men daaglyks jongelingen j Door utterlyken praal verrukt y Naar 't eerbezit vän ampten dingen , 't Geen dikwils hen te vroeg gdidit ! Men ^oed zieh , met vemoegde zinneh , Om van zyn vryheid zieh te ontfläan; £n neemt, om luister aan te winnen^ De zwaaifte flaaflche ketens aan. 4 IL y. Rs 4i» c n I. o- G H L R I S; D oor minnöiyd vervoerd , wars van haar levehsdagen ^ Wierp Chi/)Ris zieh op 't dons in een' bedruktea üäa, ; Zy^ om haar' minnaar recht te plaagetl^ Die Silvia een lonk had opgedraagen , Kiep Venus yvrig aan, opdat zy van dien ffnaad Wierd door edn zachtö dood ontfla^en. Maar mooglyk was die beö niet eniflig overdacHt ? Jong en verliefd te zyn en om de doöd te fineeken I Wie zulks niet tegenftrydig acht, Died is zeer weinig van de kracht der min gebleken» Doch midden in zo veel verdrietsf Zet Chloris , onverwacht , haar' vriend te voörfchyti keinen i Gekapt en fraai gekleed. Straks bid zy verder niets^. Noch TVenscht mecr dat haar, 'c leven word benonien, Hy nadert, daai* ze op 't klaagbed rusr, £n Qneekt haar Itreelend aan met duizend ichoone reden : Hy Zucht, hy vleit, hy zweert, hy kust, Hy röemt op 't höogft*. al haar bekooriykheden. B ö Chlo^ i8 C n L K t fi. 6 Chloris y hebt gy *nu wd fpyr Dat gy nog niot gdforven zyt? Vw Dämon zweert zyn liefde u eeuwig op te iaagerir h 't inoog^ dat gy hem nog mst inr dood zoud plaagenf ; Der fdioonea toom en gimst, hoe flrydig van natuur, ^yn editar beiden kort van'duur : (gen Thans laat zieh Chloris ^ wo&i veizoend , door d'annomvan- Van hem:dkn zy zieh flraks zo haatlyic had verbedd; Zy fehenkt liem kusdx op Icusch 9 endruktz}iifaitiiaewangen> ' Die zy met dartle banden ftredt Doch onder dat gdbed, zo tioetdend, zo teder^ Verftyven haare leto; zy valt in onxn:^ neder. Hoe! iiadert dan haar einde, 6 Moeder van de Min? Ben Q)itre bek groeit uit haar rcHide kin ; Haar banden zien we in vleugden verkeeren ; Haar^ boezem in een krop; haar vd bedekt met ve^ien* Wat hebt ge met haar vöör, Godin ? Is'tmooglyk!.., benSc niet bedrogim? Ncen ; Chloris word een dnif je voor onze opgea Hoe beeft nu Daaion niet, daar hy Zyn fchoone ziet op vlcuglen zweeven ! Tot C H i o it i s« lj> Tot ^rieimal vli^ ze om HhoofdhasBStmmsat»^ ti&oizf )^ lust nog boeten wilde en hem om kudchje geeven : Wat eertyds mec venrtaak cioor Chloius wierd gedaan^ ]^]eefr> 20 her Ichynt^ hä^ ^ een Duif ttog nu * Zieh £raai te tooijen, op te flikkea Waä daaglyks al haar tydverdiyf :: Hoe üikt en piktdeDuif* haar lyf! ly plukt de vedien mt aifi die gdyk te fijukken; Zyvli^naar'twatefavät, haadhttr beutst , haar* haläenle^di Ab Chjloris deed voorhedn* Hoor hoe zy XsugAal maar ii^t gy vnskg&i Waarotn zy dii^ in 't lagthen &bß^ befai^geQ? Zy lagcht als CHLOfRis> die, voorheen^ Om alles h^hte bmten leto. £1^ zie haar eens vkk voor d^ fpiegd zvvkfony Waar CiiLoiua eertyds menig uor STidi oefeade in de kimat v» houding en m aii i eca u Zeaanfijioitirt haar' blanken hüs^haarvlaigd^ haarpotjtQur^ £n treed hovaar^, aiet zichzdven idgenoman, Gdvk cen trotfche Maagd , die 't hoofd fteekt in den wind- ö Goön 5 roept haar bedrukte vrind , B n Doe ta Chlorid. Doe Chloris uit dees Duif toch weör te voorichyn kom^ Vergecß, zeg^ Venus, (püt ge uw klagt Nook Word de menschlykheid uw fchoone weSrgegeeveiL De (hat van duif voegc haar, die lagchte en nimmerdacht 23ch altoos optooide , en in 't ntinnen was bedreven. Nu kan zy , als een duif, itcht daär haar ndging leeven« * ^ ^ Wanneer nu eens de JVDngodin , ' * (Men 2egt zy heeft zuUcs in den zin,J Befloot op de eigen wyz' te handlen Met al de Meisjes, die op 't fpoor van Chloius wandlen, Hbe talryk^ zou op aard% naar allen ßhyti, Eerlang 't geflacht der diiiven zynl Gewis, 't vermeerderde alle -dagen; En nmg man lag zieh te rüsten naast een vrouw. Die 's morgens aan ^yn zyde een duif je vinden zoa 'k Moet, by die wisling reeds vooraf 't verlies beklaagcn Van zo veel fchoonheön. Voer , ei voer toch dit befliA 6 Lieflle Venus, nimmer uit! D DE KRANKE. JUtfen Alan, fints langen tyd beflxeden Door Me pyn in al zyn leden, Gedroeg, in dien bedroefden fhat ^ Zorgvnldig zieh naar ieders raad , Eü kon zieh echter van zyn lyden Op geenerliande wyz* bevryden : Doch Iprak een Wyf, dat, hoog bejaard, Door veel geheimen was vermaard. Dit floeg, daar hy, met weenende oogen, Vast bad om hulp en mededoogen , Hern flraks dit toovermiddel vöör : Wasch driemaal, blies het hem in 't cor, Zo dra de zon bcg^t te lichten ^ Pp 't graf eens vroomen, iiw gewrichteii, Aan band en voet , met verfchen doiw. Dit hdpt. Gedenk hierby een vrouw ! B 3 Hy ^2 D E K R A N K B. Hy Voigt den raad aan hem gegeeven. . . Wie wenscht niet 'jzonder fmart te leeven? Hy kroop, toen "t licht herrezen was, Naar 't kerkhof , vond een' zerk en las : ^ Vraagt gy, 6 Wanddaar! wat man hier Kgt boffm^ ,, Hy was der vroomen baak , vol ongemeene gaavcn : ,, Een wonder van zyne eeuw : ja , 't zy in 't kort g^ „ Hy Word van Kerk cn Schocd , van Stad en Land bcfchre Hier wiesch de L>^er, en mßt reden, Terftond zyn halfVerlanide Icden. Maar wdk een werking had die kuiir ? Ach ! 't fcheen hem flechts een doodlyk uur, Daar grooter fmart zyu wanhoop vocdde. Hy greep zyn' ftaf, en, droef te moedc, Bekroop hy 't'bygelegen graf. Hier nam aöengs zyn weedom af, Hy, fchoon noch zerk, noch fchrift, noch teekd Van 's Dooden deiigd of gaaven Qvedcen , Gebnükt nochtans het middd weör , En wqscht zyn led©i, keer op kecr, Stnl DsKranke. 93 Suaks vodt hy ach van pyn ontiievea» £n zyn verlamde le^n herleeven. Ja zcxider finart en zonder fbf Verlaat hy die eenvondig graf. . Ach ! roept hy , laat geen fteen my leeren Wie deeze vroome man moog* weczen ! . .. De Koster nadert by geval: Ily hoopt dat die *t hera zeggen zai, En vraagt ; maar moet al weder 't vraagen. De Koster (hat gdieel verilaagen, En dürft hem naaiiw' ten annvoord ftaan. Doch vangt in 't eind' dus zuchtende aan : Hier ligt hy , die , vol zottemyen , Doorflepen kirnst en ketteryen. Den fpot met vroome lieden dreef ; Komedien en vaarzen fchreef , En dien men, wie hem ook bctreurde, Een eerlyk graf naauw' waardig kciirde. Hy was een booswidit , als gy ziec. Ncen! zcgt de man^ dat was hy niet. ^ B 4 lim 94 D B K R A N K fi» ^aar 'k denk veeleer, dat die Gdeerde ^ Dien ieder als een wonder eerde » Gelyk men op zyn' graffleen leest» £en fnoode |;xx)swicht is g^eesL « • \ 4k 4lt * D E T-Wl DE VOS EN DE EXTER, W at doet gy toch den gantfchen dag? Waaräan t)dleed ge uw' tyd, Indien ik 't vraagen mag? Gy houd , naar 't fdiynt ^ u op met wonderbaare zaaken^ Dus Q)rak de looze Vos tot de Exter; die hem zei : De waarhdd is 't alleen die ik alöm verbrd' ; Gehdmen , waar geen vlyt ooit achter wist te raaken y Weet ik weihaast bekend te maaken; r Ja, van den Vledermiiis tot aan den Adelaar ,^ Is niets verborgen of ik maak het openbaar. Wel, goede Vrind, het zou by uitftek my bekooren, Hemam de Vos hieröp , iets van uw kunst te hooren. Gelyk een zwedende Arts, die op zyn fpreekplaats fiaatk iGeduurig heen en weder gaat, Nu achterwaarts en dan naar vooren. Zyn* Witten neusdoek zwaait, en kucht eer dat hy fpreekc, Zo loopt myn Exter thans den boom nu q) dan nedqp , B5 E«* ft6 DsVOSBVDSlEtxTEE. En ftrykt aan eenen tak zyn' Ihater heen en weder, Met een gdaat waaräan geen deftigheid ontbreekt, 'k Ben zeer gedienfKg met myn gaaven , Myn Vriend , diis vangt hy aan. Gy houd her voor gewä Dat gy voorzien zyt van vier beenen : maar 't is mis. Een weinig aandadit (lechts, *k zal myn gezegdd flaaven; Want gy, heer Vos, bewe^ u als gy gaat, En gy beweegt u niet, zo lang gy ftille fiaat. Doch dit is 't alles niet dat ik heb uit te le^en , Geef acht dan op hetgeen ik verder u zal zeggen : Zo dra uw voeten gaan, zo gaan zy over de aard\ En desgdyks doet ook uw fiaart. Nu zien we u hier dan derwaarts fndlcn, Maar altoos door uw' flaart verzellen. Gy merkt ook, als gy been voor been Wat fnd beweegt, zulks van uw' Haart metddn , Zq dikwyls gy u tradit met hocnderen te fpyzen, Waaniit gy , ten befluite , op 't allerklaarite ontdekit Pat u uw ftaart ten vyfden been verflrekt £n ät, heer Vos, was te bewyzen. » * * DeVosevdeExteiu 27 Ja^ dit ontbrak ons nog! hoe zeer verbeugt faet my Dat 00k nog ziilke groote geesten , Die 't air bewyzen, 't zy hoe 't zy, Te vinden zyn by beesten! Door de eigen Vos, die dit voor waarheid heeft vertdd^ Wierd tevens ons daar by gemdd ^ ( Wat glori voor het kimstvermogen f } Pat zy die 'c minst verftaan het allermeest becoogen. II ET HET LAND DER HINKENDEN. ^ 't W as in een zeker land voorheen 't Gewoon gebniik by groot en Ideen Dat ieder ftameldc in zyn reden y £n niemand ooit dan hinkend ging ! Men hidd dit voor de fraaifte zeden. » Dien misfland zag een vreemdeling : Hier zal my, om myn' gang, dk met verwondring groeteiu Dus dacht hy en ftapt voort met vastgezette voeten. Hy ging, en ieder zag hem aan. £Ik lagchte die hem zag, ja bleef al lagdiend flaan* £n riep : Leer todi dien vreemdling gaan^ Om dit verwyt van zidi te weeren, Vond zidi de vreemdeling tot tegenfpraak vopligt, Gy, fprak hy, gy, die my beticht, Cy hinkt, ik niet. Ei, tracht dien gang todi af te leeren ! 't Geroq) vermeerdert op dat woord , Nu elk de fpraak des vreemdlings hoort : Hy Het Land der Hinkenden. ^g Hy flamelt niet ! 6 fchande ! ö wdk een mislyk fpreeken ! Straks vangt men aan alöm den Ipot met hem te fieeken« 4t ♦ ♦ Zo we aan een fout van jongsäf zyn gewoon , Word ze dndlyk in onze oogen fdioon r Een Wyze 2al het vriichtlcx)s waagen Öns onze äymäitid vöör te diaagen. Men houd hem vol van zottemy, Alleen omdat hy wyzer is dan wy. y. A S. INKLE mhhhW INKLE EN YARIÜO. xJe winzucht ^ die het eer^ ons onderwezea hee^ Hoe, op een vlottend hout, de mensch door 't zcenat ftreeft; Ons noopte 09 't Ikflie psod^ hec kven, in de vlaagai Des woesten oceaans, flechts op een {dank, te waagen : De winzucht , de cx^prong van het duiddyk begrip Van voordeel en verlies, voerde Likle 00k op een fchip: Hy oflerde de kracht van zyne beste jaaren , Op hoop van winst te doen , aan de ongeihiime haaren. In handelzucht beflond al zyn verftand en vreugd , En rekenkunde , allddn was zyn voomaamfte deugd. Hem lokte 't ryk Gewest , dat wy door 't zwaard bekeordcn ; Dat wy het Christendom en onze vrekheid leerden. Hy ziet America. Maar naadrende aan dat land, Vemielt een ftorm zjTi fchip. 't Gelukt hem naauw' aan 't flnmd Met doodsgevaar te ontgaan. De Wilden vallen t' läamcn Straks op de Britten aan , en die de zee ontkwamen Vcr- iNKLBEH YaRIKO. gl Vermoorden ze alteniaal. Slecfats Inkle onnveek hun zwaard, £n Ueef door zyne vlucht in *t diq)ft' van *t bosch gdpeard. Dodi eindlyk, ademloos door 't zwerven ginds en weder, Werpt hy, verward van geest, by eenai boom zidi neder; Vol van onzeekren angst of in dit ongeval De honger of hec zwaard hem 't leven rooven zaL Oiis petnzende op zyn lot, verneemt hy door de boomen Ben onverwadit geniisch; dit doet op meuw hqn fcfaroomen. Ecn jonge Negerin fpringt achter 't loof vandaan. Zy flaat haar fiielziende oog ftraks qp d'Europeaan ; Staat iUl. Wat zal ze doen ? verbaasd we^r boschwaart wyken ? Neen^ zulk een ichuwhdd laat geen wilde fdioone U^en. Zy ziet den vreemdling aan : zyn minndyk gelaat^ Zyn knillend hair, zyn blank gezidit, zyn vreemd gewaad, Bekooit haar, en belet haar we^r te mg te treeden. Zy itedt ook Inkles hart door woeste aanminni^eden. Daar zy niets van de kunst van vonzen had gdeerd, Vcrraad haar oog tärilond de drift die haar verheett : [{tt fineekt am gunst en toont tot gunstbewys zieh x^aardig. ^ Negerin was fchoon en wel beminnenswaardig. (tC- Gebaarden flrekken thans voor woorden aan die Paar; Door teekens worden tj vertrouwlyk met elkaör. Zy Wölkt hem met de band : hy volgt haar zondfer duchtert Ze onthaalt hem in een hu^ op rype eri fehoone vruchten. Zy toonde hem een bron waar hy zyn dorst verflaat , En hragt door lagchjes we& de vreiigd op zyn gelaat. Zy zag hem telkens aan en fpeelde met zyn hairen , £n fcheen verbaasd dat die zo IcKs cn knillend waren. Yariko draagt zorg dät ze, ieder morgentj'd^ Haar' lieven vreemdling wedr met vetsch onthaal vcrWyd; Tracht ieder. dag op nieuw door tederheid te toonen Wät al trouwhartighe&i in 't hart van Wilden woonen, Zy brengt hem gut op gift. Met vellen van gediert*, Met veedren , ryk van gjlans , word Inkles hut gefierd. Een nieuwe ichelpentooi moet om haar ichoudren praalcn Zo dikwüs zy verichynt om haaren gast te orithaalen. Des avonds voert zy hem naar eenen Waterval , En onder 't zoet geruisch van Philomeds gefchal Valt hy gerust in flaap. Uit tederiyk erbarme» Bewaakt zy ieder nacht den vreemdling in haare armen. Vocd n tNKLEBNYARXKOi 33 Voed in Europa wd een hart zo trouw een min ? De liefde ftort dit paar eea* nieüwen ipreektrant in. Door klanken, vdn hen zelf bedacht en ivaargenomen , Verflaat hem 't zoetfe kind, en hy de maagd, volkoineri* Hieröp maalt Ihkle haar den kostelyken fchät i De blyde leövenäwyz' vail zyn geboorteflad. Hy wensdit haar nevens zieh ilog eens te zien in Londen i Haar fpyt het dat zy reeds zieh niet ddaar bev^ndem Daar, zegt hy, (wyzende op zyn" rök) word u berdd Een kleed van beter Itof , vail grootdr kostbaarhdd ; In huizen, half van glas, zult ge u, naar uw behaagen ^ Van vlugge psiärden door die flad zien rond gedraagen. Het Meisje fehreit van vteugd; ziet fclireijend* naar de zee,' Of zy, van verf, geen fehip zlet naadren tot de reÄ. Zy aet hetgeen zy wänseht wdha^ te voor£±iyh komen; Ze onfdekt in 't einde een fdiip : van blydlchap ingendmeti," Zoekt zy haar' vreemdling op ; vergeet haar vaderland Uit enkle ziidit tot hem; begeeft zieh, aan zyn band, Zo blyde aan boord, als of ze dreeds een huis te Londen,^ h 't vaartuig, 't geen hen zal vervoeren, heeft gevonded. C Het 34:. Inrlb en Yariro. Het fchip 5 bcgiinftigd door den wind , zeilt 5)oedig voorc • 't Vliegt Tiaar Barbados. Maar , helaas ! liier was het oord Waar Inkle , op zyn fbrtuin tc onvredn , aan 't peinzen laakte ; Waar yllings in zyn hart de zudit tot winst ontwaakte. Hy keert lüt Indien pntbloot van geld en goed : Dit 's voor zyn gierigheid de wreed(le tegenfpoed. ^y Hoe, z^t hy, heb ik dan dien zeetogc ondemomen , ^ Metmodteenangstgeftredn^omannwedrt'huistekomen? Hy ;ftilt in körten ty d zyn* honger naar gewin , En voert Yariko te koop als een flavin. Dus Word de dankbaarheid verkeert in dwinglandye ; Zy , die hem heeft behoed , gedoemd ter flavemyc. Schoön 't Meisje hem omhelst , hem fineekend' vak te voet, SchDon 't vleit en weent en kermt , niets buigt zyn vrek gemoed. My, daarik zwanger ben ..•. my !... vaart zy voort met Waagen, Beweegt hem zulks ? ja ! om haar hooger op te jaagen. Nog dtiepond meer !... . Weläan, roept Inkle , ik laat ze uzo! D«ar, Koopman, hebt gy 't \vy(\ zy heet Yartko. B:ir- IftRLt feN VaRIKÖ. 35 Bafboär ! fiioode Likle ! waar is uws gelyk in wezen 1 kogt in elk waerdddcel ook dk uw fchande leezen ! Beloont ge , ontäarde ziel ! een trouw van die waardy , Een tederheid zo groot, niet hafde flavemy 9 Een Maagd, die 't leven wd voor ü had willen derven ; Die u den doöd onttrok; met u op zee ging zwervenj Om u haar volk verliet; by haar bevalligheSii Her beste hart bezat, verkoopt ge om v/inst -^Uäi % Draag vry uw' roem daaröp ; niets zai u dien ontrukkeö« Geen boo^cht overtxeft u ctoit in gruwelflukkcri* y.L. 4» « C 2. DE DE KOEKKOEK. J--/e Koekkoek zag onlangs een* Spreeuw De ftad ontvli^n naar 't vdd , om niimer Iiicht te erlangen. Vriend ! riep hy met een groot gefchreeuw , Wat zegt hct fteövolk toch van onze woudgezangen ? Ik bid u geef my een verhaal : Wat zegt men van den Nachtegaal ? „ Elk roemt zyn onnavolgbaar zingen/* En van den Leeuwrik ? voer hy vo5rt. 5, Zyn zang hecft duizend lievelingen.'* Wat hebt gy van den Vink gchoord ? „ Meer van het vinkenet dan 't vinkelied gcwaagen." Voor 't laaöt nxxjt ik u nog iets vraagen : Wat, riq) hy, zegt men toch van my ? Toen zei de Spreeuw : „ Ik moet uw' zotten \vaan beklaagen : 5, Geen fchepfel rept van n , myn vriend , gdoof my vry/' yy Dan zal ik , voer hy voort , my van dien ondank wreekeii , En eeuwig van myzelven fprceken." 5^. L. D. J. HET • » . •- 4< -*^ 1 « t 1 • ■.:,••■ '-o'-'i: • 1 f 1 1 1 A .'.>.5' .'.SOV ASJ L T ? N Ff «...N DAT JONS. A r HET SPOOK. V an zeekren Hospes word vertdd Dat hy, van tyd tot tyd, wierd door een Spook gekwdd. Hy liet zieh , om dien geest te weeren , In ftilte 't duivelbannen leeren : Doch 't lastig Spook was veel te kloek Om zieh te ftooren aan bezweeren , £n gaf, in lange witte kle^ren, Hern alle naehten een bezoek. Een Diehtcr , wien dit hiüs was aangqirezen , Kwam hier ter woon. De Waard,.door wien de nacht Niet gaame allddn wierd doorgebragt , Verzecht den Dichter hem zyn vaerzen voor te leezen : Dees las een TreurQ)el5 koud, langwylig, zonder ziel, Dat juist den Hospes niet , maar hem zeer wd gevid. De Geest, die op den Waard-alld^n had acht gegeeven, Trad nader , liuaerde en begon van fchrik te beeven : C 3 Met n 38 HetSpook« Met grooce moeite had hy 't eerst «cxHieel gehoord ,' Maar nlet het tweede was hy voort. De Waard 9 door hoop nu ingenomen , Liet tegen d' andren nacht den Dichter wedcrkomen. De Dichter las ; de Geest verfcheen ; Hy tocfäe maar zeer kort ; hy luiste^de en verdvt^een. Goed, dacht de Hospes ^ goed ; 'k zal u weihaast verjaagen ^ Zo gy geen vaerzen kunt verdraagen. Nu kwam de dcrde nacht ; de Hospes was allddn. Jiiist op het dgenfte mir kwam 't Spook we^r voor zyiie oogen, De Hospes dacht : geen nood; is daar 't bezoek? ik weet Een middcl dat geneest , of ben op *t ergst bedrogen. Jan , riqi hy tot zyn* knecht , loop ras , vraag den Poeet Om my zjai Treiirfpel voor een uur of twee te leencn. De Geest vcrfchrikte , en wenkte dat de knecht Die nioeite (paaren zou , en federt , zo mcn zegt ^ Is 't Spook niet we^r verfchenen. ♦ ♦ ♦ Laat iedcr, die dit wonder lecst,^ Ilierüit dees nutte leering trekken : Dat HetSpook. 39 Dat nooit een vaeis zo deerlyk üs gcwecsc , Of 't kon tot eenig nut verftrekken, En zo dk Spook zo fterk voor flechte vaerzen beeft, Wat troost, dat, in zo ved gevaaren, Onze eeuw voor gantfche legerfchaaren Van Spooken niet te vreezen heeft ! Wy ziillen, om met vrucht hen allen weg te weeren , Gewis geen vaerzen ooit ontbeeren. y. L. D. J. C 4 DE DE ZELFMOORD. lU ■ 'l 'k jLiJÜL een gefchiednis u doen hooren , ^ Jeugd ! misichieti uw tramien waard\ Ei 5 luistep met aandaohtige oorgn Wat droevig wee de liefde baart. Het voorbeeld aller Jongelingen , Zyns gryzen Vaders troost en ftaf , Die ieder hin tot achtiiig dwingen y M^ens deugd het blydst voorüitzicht gafj; 9 Die Jongling, wyl de min hem griefde^ Vervoegt om troost zieh by Climeen. Jly zucht , hy fineekt om wederliefde ^ Maar vruchtloos is al z}'a geween. • ♦• • »1» ,. « ^ i » X ^\0 DeZblfmoord. 4t Geen klagt, geen voetval, niets kan baatem Climeen geUed hem haar te ontvliön. Wd^ zegt hy^ 'k zal u dan verlaaten: Gy zult my ninuner weder zien! Hy rukt den d^en uit de fchede. Heiaas ! zyn wanhoop flygt in top. Hy flaat zyn oog op punt en fiiede, £n fteekt hem langfaam weder pp. A. V. D. Ä, C 5 DE DE F Y N E. W ie is 'er , die de vroomfte vroinv, Zo vToom in haar kleedy 9 als vroom in haar verrichting, Wier^mond fteeds overvlodt van ftichting , Geen* lofzang waardig keuren zou 9 Iloe Icerzaani , hoe voorbecldig is liaar leven ! Zo dra die vroome vrouw , wanneer 't agt uiirai flaat , w In d* ochtendftond het bed verlaat , Zoekt zy de bede op , voor dien dag der weck gefciireven. En fchoon haar zestigft* jaar reeds is voorby gcgaan , Roept zy op heden nog den Heer om kiiischhcid aan j Daar zy genoegzaam nooit heeft haar bekomst gegeeten , Smeekt ze echter fteeds om maatigheid in *t ceten ; Hoewel zy daaglyks geld op panden geeft ter leen , Zucht zy nochtans om troost in haar behoeftighe^n. Wat deugdzaam hart ! wat heilig zielvertpouwen ! Zy Icest tot tweemaal toe den Bybd döör in 't jaar , l. ■< »-X » ^ ■* A^'' :f) '. ' '..-i a- -^ D E F Y N c. 43 En weet daardoor haar huis te hoeden voor gevaar. Ja zelfs voor eeuwig uit ^es duivels klaauw te hou^n, T^aalf liedren heft zy daaglyks aan. Wiedaar?... een arme... hoe! wac dürft die man bdlaan ? Gaa, oiibdchaamdc ! gaa , zoud ge in 't gezang haar üooTca ? Vertrek ; wanneer zy zingt kan zy naar niemand hooren, Gaa, honger vry, gdyk gy zyt gewoon. Zy heft haar hart thans tot Gods troon; Zou zy dat hart nu van den hemd wenden Om *t oog te flaan op armoö of denden ? Zy angt , en zingencj' zet zy 't eeten op den disch. ft' cct, en eetend' fmaalt ze op 't boos verval der tyden. Daar word geklopt. Wie of 'er is ? Eenc oude vrouw , die groot gebrek moet lyden ; Wicr armo^ zdfs geen ftukje brood Gaa, kwel my, als ik eet, niet met uw* nood....J Gy zingt noch bid , dit lyd geen tegenfpreeken. Wees vroom , doe wat uw pligt gebied. De Heer verlaat den zynen niet. Wanneer toch beddde ik 9 men moet, in zyn verdriet, God viuirig ora zyn' byiland fmeeken. Dus 44 D £ F Y N e. Diis yvert zy. Maar is dees vroome vrouw veelligt Niet wat te hard , te ftreng in 't oefnen van haar' pl^ ? Is 't gcen gevoelloosheid veelmeer dan mededoogen ? Neen , neen ; zy wil ten nutt' der armen zidks beilaan , Bekeert hen door verwyt^werpt ftout hen't kwaad voor de ooges Zy pryst de naarffigheid en 't emffig bidden aan. Is dit niet naar 't bevel van 's Heeren woord gednan 9 Zy wil wel dienst doen met haar goedren , Doch niet dan aan heilzoekende gemoedren. Waar is een vroome vrouw bekend in onzc flad Die altoos , in den nood , by haar geen toe vlucht liad ? Brengt zy haar flechts wat nieuws, al is 't geene aandacht waardi '» Ze is op haar beurt voor haar dienstvaardig. Ach, ja ! Beatrix hart is ftecds ter hiilp bereid, Hoe zeer de waereld haar gedrag ook moog* misprj^zen. Zy toont den leevenden niet flechts mildaadigheid , Maar wcet die tevens ook den dooden te bewj'zen. Wierd ooit een kind gebragt naar 't graf , Waar ze op den zerk den fchoonften krans niet gaf ? Wat draager vond in haar gefchenk geen welgevallcn? Beatrix krans was toch de beste kraus van allen ! Wat D £ F Y N e. 45 Wat heerlyk Cnidfix ! Wie heeft dit hier gebragt ? 't Is van Beatrix en den dooden toegedacht. He vroome vrouwl leeft zy als ik ben overleden^ Ed zy gewis myn' zerk met zilver overklecden. Zy fiert den kanfel en ' t altaar , En zai by 't volgend nieuwejaar, Hoe finaalend' ook de nyd moog' tieren , Ten derdenmaale die verfieren. AI fchryft men bits dit aan haar eerzucht toe , Haar weldoend hart word nimmer moö. Wie was 't , die onlangs in den kring der kerkgenootcn , Met een bedaarde band , een pakje^ digt gefloten ^ Behendig in *t colleftezakje fmeet ? Het was Beatrix die zulks deed. Zy leeiit den Heer ; en wat zy gecft geeft ze onverdroten, Dat juist de Heden 't zien , daaräan heeft zy geen Ichiüd. ♦ ♦ ♦ Schoon u de lastraar hoont, Beatrix! neem gedulA Hy zegg' vry : dat gy dus Gods almagt om wilt koopen , Opdat ge van de ftraf voor 't woekren vry moogt loopen- Dat 46 D E P Y N E* t)at hy u fpottend* doeme^, alsöf gy waart geneigd Tot klappemyen ^ die elks goeden naam bevlekken ; Alsöf 't u kon ten blydden nieuws vedlrekken Wanneer uw* evenmensdi met rampfpoed word gedrdgd; Alsöf ge uit 's naastens leed uw grootfle vreugd kost raapen ; Alsöf m/ gantfche deugd alld^ beftond in fcbyn. Zwygt, Ipotters, zwygt! Dit kan niet mooglyk m Want biddend' fiaat zy op en zingend' gaat zy flaapen. DE mmmmmtim^mmK^im * DE BLINDE EN DE LAMME. E ren Blinde, op zynen weg verlegen, Kwam by geval een' Lammen tegen , En dacht dat hy, ter goeder ftond, Jn deezen zynen leidsman vond. Zoll ik, fprak de andre, u hulp verleenen? Ik-zdf.ben lam aan bei myn beenen. Doch 't fchynt uw fchouders zyn gcpast En fterk tot torsfching van een' last. Als 't u gevalt my voorc te draagen, Behoeft gy naar geen* weg te vraagen. Gy zult als iiit myne oogen zien , Daar 'k van uw voeten my bedien. Men zag den Lammen en zyn krukken Terftond des Blinden fchouders drukken. 't Verd^nigd Paar verrichtte toen , Dat ^^n van beiden niet kon doen. Gy 48 De Blindis en bz L AMHt* Gy rtäst wat andren mim verkreeged» £n andren deryen uwen zegen : Die onvolmaaktheid is 't, waarüit Voor ons 't gezellig leven fpruit. Indien niet dees de gaave ontbeorde ^ Waarmefi Natmir my nuld vereerde, Wat waar' 't gevolg? dan zorgde hy AU^^n voor zieh, en niet voor my* Laat nooit uw klagt de Coden flooren f Is u het voorrecht niet befchooren Dat ze andren fchonken , *t word gemecn Door vriendfchap en gezellighe^n« 4/ • ^ • -O ^ D E T • • I : , "'•' • - F Y .,K ;■ • I , A' 1 '. \ i V TI-ClN r< -' 1 . JA) , .> '^ :>- däM^ - /•> b ]ß H Ö N D. jLhylax i die 20 menig* ilacht Hidd voor hiiis en tuin de wachte £n geheele dieveilbenden ÖOOT zyh blafien äf kon wenden"; * Phylax^ die den (toutften gast» Tulliaän, wien elk moesc duchten> Zelfjs tot tweemaal dwong tot vluchten^; Wierd door koortfen aangetast. AI de bmireti gäven tasidu ' , ...... Kruidendrank en nuthridaat Moest hy walgend binnen ßSkk&tf^ Om zieh naar hunn* zin te fchikken. Zelfe een Hospes, difly voorheert. Uit een vreemd gewest gekomen ^ \ Doftörichap had aangenortien , - • Moest vergeefs^ zyn kunst -t>efteto* D Naaiw* 50 D c H o N o. IVaauwIyks tvierd de maar' ver5)reid Van des Honds onpaslykheid^ Of zyii broeders en zyn vrinden Lieteti fbaks zieh by hem vinden» Pantalon, zyn beste nmt, Likt zyn* heeten mond en leden ; Zucht, en rocpt, met teedre reden: Adi! wie dacht zulk3 ? Achl watiaad? Phylax ^rak : *t is al te waar, Pantalon, *k ben in gevaar. ^ Had ik flechts niet ingcnomen , *k Waar* wel weder opgekomen. Denk vry, zo ik heden ßerf, Dat ik, na myn droevig kwynen, Door 't gebruik der medicynen , Door nxets anders 't leven derf. Adi ! ik iHerf nog wd te vreön, Zo ik fledits zo. menig bisen^ 't Welk ik j^Msrde en nu moät dcrven ; Af mögt klwven vöör ajyn fierven« Dit D B H o N 0. 51 Dit bekommert my vooräl , Dat ik die vöör 't dnd' myns levens Niet gebrtiiken kan 9 en tevena Ook iliet met my neemen zäl. Zo gy trouw zyt en my mint , Haal my ^^n däarvan, myn Vrindl *t Geen gy by de hooge linden Voor de boog^deur zult vindert. Lieffle Pantalon ! gaa heen , _ Breng my 't geen ik gistren morgen Daar heb achter 't rys verborgen. ••* Maar kluif toch niets af van *t been ! Pantalon , die tronwe Hond , Liep 5 en bragt hem 't geen hy vondr Phylax , die niets kon gebniiken , Tracht nog eens daaräan te niikeh.- Eindlyk, reeds half dood en blind , Sprak hy : raak niet aan die bonken ! Sterf ik 9 dan zyn ze u gefchonken ; Maar niet eer : verftaat gy 't , Vrind ? D 2 Achf S* D B H O N D. Ach ! genoot ik nu 't gduk Dat. ik uog dat hanmienftuk^ 't Wdk ik.«. doch ikzäwd zorgen.... 'k Zeg niet wjooc ik 't heb verborgen. Word ik wederöm gezond^ Dan zai ik u 9 by myn leven y Daar de beste helft van geeven; Ja/gyzult... Hier iUerf de Hond. ♦ « ♦ Ben Gierigaart wykt nooit van zyne vrekheid af : Hy flaat^ by 't (lerven, flechts twee oogen op het graf^ £n ziet^ ontfteld, met duizend oogen , Zyn (chatten aan, zyn' lust^ het doel van al zyn poogen* A ^waare band^ -die hem zo vast aan 't aardlche hechc! Om fchraal te leeven en met angst en leed te fierven^ Vergaört hy fchatten voor zyn erven : Benyd mea hem zyn Ichyngeluk met recht ? H. J. R' HET ■**• HET PROCES. P |>>C1(*I , jSLy die dienen 'er te zytL Voorönderfleld men moest ze wia£ea : Hoe zou men dan hec myn' en dyn' Bepaalen kuiinen eti beflisfen? Het twisten leert ons zdfs Natimr: Fldt voort dan» Vriend! hoe lang 't ook duur\ Gy ziet men wil 't u moede maaken: Doch zwicht niet, waag 'er aUes aan^ Laat d' Advocaat zyn' gang flechts gaan. Redit blyft todi recht in äQe zaaken. 9, Wat zegL gy, Buurman? zou dit päd jy U toebehooren? meent gy dat? 9, Neen» neen, t behoon tot mynen a)cka^ ^ Geloof my, gy bedriegt v^ Makker! D3 ' »Bc c .^. 54 HetProces. ^9 Ik zai u door 't getuigenis ^ Van twintig Boeren overreeden , „ Dat lang reeds vöör den tyd der Zweeden.^/ ^ Gy raaskalt^ Vrlndfchap ! dat 's gewis. ^y Dat päd en gras my toebehoorea yi Zä ik u leeren; 'k heb 't gezegd. ^ Ik laat me in dat bezit niet ilooren: »9 Hec Rocht zai de uit^raakdoen, ja 't Recht i't Zo raakt het bloed van Kloas aan 't gisten. 