title: Fabelen en Vertelsels, in nederduitsche Vaerzen Gevolgd.
creator: Christian Fürchtegott Gellert
text: Neenl de angst doet menigmaal heiii beeveri^ Dan zdfs als hy de vrucht van 't hoog gezag geniet De doodsvrees doet hem in zyn prtchtigfte vemiaaken De duurgekochtfte elende in plaats van weelde fnlaaken^ Toen Dionys eens door Damokles wierd gevleid , Gelukkig wierd genoeftid om al zyn heerlykhdd ; En uit zyn ptacht, zyn goud , zyn Volk en legerichaären Bewezen wierd dat niets zyn heil kon evenaaren; ¥bid pas Damokles die gedaan, Of Dionys iprak dus den Vleijer aan : Hoe ge ook met myn gdul;: zyt ingenomen , Gy kent het echter niet volkomen* Doch ondervond gy *t zdf , hoe wierd uw zid bekoord ! Wut ge eens myn plaats bekleön ? Den Vleijer trof dit woord* Ha Hy ii6 Damokle«. Hy riepy verrakt : Wien zou dit aanbod tiiet verblydoi f Terfiond wierd in de zaal een gouden ftod gefaragt: Hy zec zieh neär: hy zit, en ziec aan alle zyden Der Grootea heerlykheid en piacht^ Met au' wat ooit door Wedde en Hoogmoed wierd bedacfaL Nu fiert , daar 't alles moet met voisdyk purper prcmken y Het goud den disdi; ingoud wordhemdenwyngefdionkeo; Hy wenkt, en ziet terflond zieh twindg handen fpo^Hy Opdat zy aan dien wenk vddoen. Hy ^leekty ftraks vfiegt een fchaar' der fchoonfie jongdingen, Om, door 't volbrengen van zyn' wil, naar roem te dingen. Van weüusc dronken, en verrukt door al de pcaeht^ is 't dat Damokles nu zieh recht gdukkig acht. 6 Hoogheid, riep hy uit, Meeft ge eeow^ my verzeDen! Maar^ aeh ! wat word hy op het onverwachtst gewaar ! Een £:herpgeflepen zwaard, dat, aan een paardehair^ Van 't weitseh gehemdt' hangt , doet vreeslyk hem ootildlen. Hy ziet het drdgende gevaar Naby, en boven 't hoofd hem zweeven^ En die Gdukkige vangt yllings aan te beeven. * Damoklbs. ii^ fu ward hy door de pradit der ruime zaal geüzedd» loch door den wyn, die in den gouden beker {peelt: )e finaakelykfte ipys kan hem niet meer bekooien : ly popgt niet meer 't muzyk der Zangeren te hooren« \di l loept hy iiddrend% nu niet meer verblind door fchyn^ jat my, 6 Dionys! niet meer gdukkig zynl y. P. B. H 3 DE DE TWEE HONDEN, iVJUn ziec vedtyds dat hier op aarde ! Het waare zwichten moet voor ichyii ^ £n gaaven van de meeste waarde D(X)rgaans het minfle in achdng zyn. Die pesc verf{)reid zieh alle dagen. Maar hoe toch weert men best dat kwaad ? Ik twyfel of dees plaag der plaagen Zieh ooit van de aard* verdryven laat. Edn middd flechts kan 't doen verandren ; Maar 't is te groot een ommekeer; Dat al de Zotten wierden Schrandren : En ziet , zy worden 't nimmermeer. Zy kunnen niets naar dsch waardeeren. 't Verfland is blind, daar 't oog flechts ziet H Geringe zuUen ze eeuwig eeren, Want zy bevatien 't goede niet. Twcc '1 ■»s De Twbs Honoen* irp Twee Hondea dienden ^^en Heer. J0U9 66n van die beide dieren^ Joli bezat ved kunst, had vrolyke manienen; Aan dk^ wie 't beestje 2ag, behaagde 't even zeer« Het ^edde wild en onbedwongeiu *t Verloome zocht het op , het geen 't 00k fpoedig vond; Men prees zyn aartighdd, men lagdite om zyne fprongeiL Men riep : 't leeft alles aan dien Hondl Doch dikwils beet hy als hy ftreelde. (Zo valsch was hy van aart,) 't geen echter nooit vervedde; Hy maakte 't ftiaks we&r goed door nieuwe vleyery , £n al zyn bytffl kreeg den naam van jokkemy. Hy was blöhartig; 't minst gerucht kon hem verftooren^ Doch fdioon hy zyn gdcef fleeds liet ontydig hooren^ « Hy bleef nochtans niet min De lustige Joli, de vieugd van 't huisgezm. Lifette was 't vooral die zieh in 't beest verblydde ; Op 't bed en aan den disch fprong 't altoos haar op zyde, Zy hidden 66iie leevenswyz* : Zy ffiepen, waakten, likten, fpedden. H 4 f/Lm * « ISO DeTwscHündek. Maar^ fchoon zy dus den tyd verdedden^ Won toch Lifettt verr' den piys. Fidd^ de tweede Hond, onlcundig van vennaaken^ Van een' gantfch' andien aart; op kunscjes niet bedadit} Eitisthaitig van namur; ging dikwils med ter jagt^ Of bleef zorgvuldig *t huis bewaaken ; Was trouw en onverfaagd wanneer *er oniaad was, £n blafte nooit dan als het kwam te pas. Hy fterft. Men hoort geen' mensch van hem gewaageo» Men werpt hem ^ ongeroemd, ter huisdeupe uit met |K)ed. Joli fterft ook. Straks vlodt een traanenvioed. Men hoort al 't huisgezin zyn' vroegen dbod beklaagen ; Gebeel de buurt toont zd&, om 't fierfgeval, haar finait, ♦ ♦ ♦ £en weinig los verauft gdd meer dan 't deogäzsamlf hat :f,l. 8£. F ^ ■» ' •» t I VJ' « « X «M«PMBiHiViiHMM«fHHiHMaiMHHMB*M« S £ L I N D £.. D.fd.oo„fleM«gd™.wez»»v»..d«; Selinde» vol bevalligheden , iSdioon, zo 'k haar vergelyken magj Sclibon als het morgenrood en blinkende als de dag; Selinde moet zieh laaten portraitteeren, Zy weigeit zulks : de Schilder liec niet a£ Hy bad tot zy haar woord hem gaf ; Uy zou getrouw haar trefien, dorst hy zweeieiu Zy vroeg hoe hoog hy wierd betaald. Ik had gewis ha^r bedd ctm niet gemaald; En, liet ik my daarvoor betaalen, 'k Zop kusjes voor d^ prys bq>aaleq«* Zo ichoon Selinde was, zo fchoon,^ £n ßhooner niet ftdt haar de Kunflenaar ten toon« 'y was getroffen; 't bedd was fdioon : 't mögt h€m gdukkm iff, fynde trekje zdfs natuurlyk uit te drukken, U$ Zp Sa% S E L I N 9 !• Zo (tretend dat hy zdf, venukt^ zo las Zyn dgen vrouw niet by hem was, Zidi niet we^ifaouden kan : hy kost de beeldtnis teder. De Schilder brengt het fram Tafred aan 't lieve Sdinde ziet het aan , verfchrikt en legt het neder. Neem, zegt ze, uw Schildery vry weder: Gy dwaalt; dat ben ik niet, myn Vrind ! Wie heette u toch my dus te vldjen , zulke tiekken Te fchüdren , die geen mensch ooit kon by my ontdekken ? Ver&aaid is deeze kin ; de mond is gantsch verdicht : Neem*tbeeldwe&me^ : 'k ben uvoor't vldjen niet vapligt Ik wil niet fchooner zyn dan 'k waarlyk ben : veelligt Was uw ontwerp een Venus af te maalen : Gaa heen ; laat Venus u betaalen. ' I Zo is het dan (£t Mdsje - all^^ , Dat fchoon is en het niet wil weeten ? Hoe veden ken ik 'er , die , tegen alle reSn , Hoe lelyk zy ook zyn, zdfe Engten willen heeten! De Schilder neemt zyn Stuk en fpredct geen enkd woord Trotsch als een Kunilenaar, vertrekt hy gantscji verflocnd. Wat Selznob. 113 Wat zai hy doen ? Hy dürft het toch niet waagen Zö fchoon «n Mdsje by den Rechter aan te klaagen ? Hy doet het wasfflyk ! Hoe zal 't gaan ? Selinde moet zieh voor de Rechtbank fidlen. De Rechters zuUen toch een gunfUg oordeel vellen. 6 ! Spredc haar niet te meesterächtig aan ! Oflcfaoon zy onrecht heeft, des te eedler is haar waan« Selinde komt : zie haar te voorfchyn komen, \^e zag ooit meer aanminnigheid ! De gjintfehe Raad is met verwondring ingenomen : En zyn verwondring is *t die haaren lof verhreid. Ik zie de Gryzaarts, in het hoog gericht gezeten, 't Gelaat ontftonflen en hunn' ouderdom vergeeten. Men let met aandacht op 't verrukkend Tafereel , Doch telkens langer op het fchoon Origined; En ieder riq) : zy is getf c^fen naar het leven. Och ! riep zy bloozende utt , dat vonnis doet my beeven« Neen; veel te fchoon heeft hy my afgemaald : En vleijers worden niet betaald. Uw 124 S B L X N O B. Uw wezen was door kunst nodt beter af te maalen,' Das fyxBk haar (Iraks de Rediter aan; De Schflder heeft zyn' pligt gedaan» Gy moet zyn kunst edcennen en betaalen. Dodi wyl gy^zdf niet trotsch zyt op uw fchoon^ Zult gy niet onbdoond van deeze plaats vertrekkm. Een gift uit onzen ichat zal u tot bruidsgoed ftrdcken^* Uw heuslche nedrighdd ten loon. « 6 Wyze man ! uw vonnis is rechtvaardig. Geen beter wierd 'er ooit gevdd in 't hoog geridit^ Gy, gy verdient een lofgedicht : En waart gy jong, gy waart SeHnde waardig« Selinde gaat Zy word van eDc geroemd, Waar ooit gelproken wierd van ichoon, wierd zy genoemd Hoe meer zy wdgerde verdienden lof te ontßingen, Hoe meer haar nedrighdd dien lof haar deed erlangen« ier zidi een Wyze ig zyn verftand waardeert, Hoo meerder hem de waerdd eerL DG i -r ' SB» DE S C H A T. Hien kranke Vader riep zyn* Zoon , En ^rak : Dat ik voor 't laatfte u tootf Hoe 'k heb gedacht voor u te zorgenl De heb voorlang een* fdiat verborgen. Hyligt... HierfUetfhy. Welk een finart ! Hoe flond de droeve zoon benard t Hy peinst, ten lüterfte verlegen. Verborg myn vader, my genegen, Een*fchat?.. Adil waar?,. naar allen fchyn,' ZaI die wd diep begraaven zyn. Straks liet hy ichatdpddvers komen; De vasce vloer wierd opgenomen ; In fchunr en tuin en huis de grond Alom doorgraaven ; maar men vond Geen* fchat Alle arbeid was verloren, Men wist nlets waardigs op te fpooien. Hy 126 D £ S C H A f J Hy zend de werkliän weder heen ; Doorfnufielt, zonder moeice^ alleeii In 's vaders flaapzaal alle hoeken y £n vind, door dus bedaard te zoeken, Denfchat, die hem tot blydfctiap ftrekt, Slechts met een vloerded overdeku ♦ ♦ ♦ Men zou de waarheid Hgt met minder moeite vinden l Als daartoe onze vlyt bedaard wierd aangewend. Ligt wierd zy, liet men zieh tiiet door den waan verblinden Dat ze in het duister fchuilt , van veden eer gekend. Verborgen »s zy wel , maar geenszins zo verborgm , Dat zy niet word gezien, ten zy men, dag aan dag. In duistre fchriften wroete, en die met duizend zorgen^ D^ jii'ffer tot den grond , al ftut hen geen gezag. Nooit moet ge op 't onderzoek van andren u verlaaten. Zoek zelf! zoek menigmaal, en flaa op alles acht! Gy zult de waarheid, die den mensch, in alle (baten ^ Gelukkig maaken moet, en ons is toegedacht, Haast vinden. Wj'slyk is ze, als de eddfte aller gaaven, Wd eenigzins bedekt, maar geenszins diep b^[raaven. B: D. B. M O- 'T r • I , , :.- " V )i i *^ V < l( S'xM A\"J Tl, «•mmM M O N I M A. Lloor *t Ichoon van 's ligchaams leest, en't fchoon van't eöl ver- Won Monima dies liefde en lof in Griekenland. (iland ^ Op aller harten kon haar fchoonheid zegq)raalen. Wie haar uit welliist zocht , vlood fchaamrood voor de ftraalen Van haar verheven deugd. Men vond haar kuisch gemoed Zo ryk van cmläiuld, als haar oog van geest en gloed. Die daigd , waardoor zy 't doel van wiilpfche minnaars weerde , Dwong zelfs den minnaar dat hy haar nog hooger eerde. Van vleijers was ze omringd, toegeevend, zacht van aart, £n arm van afkomst Bleef haar deugd noditans bewaard? Men breng' gefchenken aan ! laat diamanten fineeken : Ook zal de taal van ^ goud op haar geen kracht ontbreekett* Ben Prins van Pontuä is "t, de groote Mithridaat, In Wien voor Monima een minn^oed ontfiaat : Ben koning zacht en fineekt. ö Vldjende gedachten ! Wat is^ by zolk eene eer^ na van haar deugd te wachten? Prins! 128 M O H t M A« Prins! (^rak 2y onbedeesd) gy Ichyat door my gsnaku £n roemt het weinig {chocm^ dat my bevallig maakt* Ik dank Natuur voor dit (ieraad van 't jeugdig leven : Zy gaf my fchoonheid, 'k heb myzelve deugd gegeeven. Nooit maakt my de eerAe trotsch ^ doch de andre geeft my moed Wees duizendmaal een Pltin^, 't is vnichtloos wat gy doef, Tc Vergroot het aantal niet van gierige boeUnnen. ^t Is als Gemaal - allddn dat gy myn hart kirnt winneil. Haare onvenvrikbre deiigd we^rftond dus 't mingeweld. Het iineeken van den Prins, zyn piacht en magdg gdd. De kunst en list van ^t hof , niets kon haar overhaalen. De Vorsc moest voor haar hart haar met de kroon doen praaleo. t Zddzaam voorbedd! uit een aml en la^ geflacht, Ziet zy zieh uit het ftof door deugd ten troon gebragt. Hoe lang verbeugt en ftreelt dit groot gduk haar zinnen? Hoe lang ? . • Vom Midiridaat hoopt Rome te overwiniien ; Verlaat den arm der Schoone, om naar den flryd te gaan» Maar word geflagen , daar hy andren dacht te flaan. Hy vlucht ; hy word vervolgd ; zyn Land word ingenomen. Doch 't (toute Rome zal nooit Homma bckomen : Eer £er ztilks de Prins gedck>gc hewdt hy haare dood £eii flaaf beiicht haar ftraks wat Mithridaat beflooti Zo (^roept ze) ontrooft my dan myn hooge rang hat levöri ^ Die, voor de ontnomen rust, den troon my heeft gegeeven^ WaaröJ) ik , ongeacht , gekwdd wierd door batoüw , Dat ik geen' dtiderdaan befchonk met inyhe trouw ! Zy vat haar hoofdfieraad , en met ontitelde vingrdn Poogt zy haar' diadeem zieh oöi den hals te fliiigren ; Doch deeze zwaicke band vervult haar wenfchen niet t Hy breekt, en weigert haar te ontflaan van haar verdriet. 6 Sierfel ! riq) ze , ik droeg ü nooit met welgevallen , En gy ontzegt my zelfs den flechtften dienst van allen- m Zy wierp het op den grond ; vertiapte *t met den voet « Doorilak zieh met een* dolk , en ftierf geheel verwoed ST' P' S' I Dß ht OKSTERFlTEttStE Atf AEHII. 23I De lyst van al zyn fchriften tevens, Waarönder ook de kleeue ftaan , fiefloeg , in 't echt verhaal zyns leveni ^ Drie velleii en drie halve bladn. • Men las zyn fchriften na zyh fterven 5 ^^ Bedachtfaam en met fyp verftand : Maar ziet , wat lof hy mögt verwerven ^ Men fchoof allengs .hem aan een' känt. ;2yn Wonderbaare leermefhodö, Zyn Ichryfwyze , eertyds io gefoemd ^ Was binnen tien jaar* nit de liiode ; Wierd droog en flyf en hard genoemd. Die Man kre^ flechts een' naäni omdat hy wierd gepiteSfett Van dommen , eer zyn werk doot kenneis was gdeezen* ♦ ♦ ♦ Een fchiyveif wint 1^ roem en eet: Hy heeft daartoe aHeen bekrompene verftanden Veel Werks te (ioi^)en in de handen* Maar daar behooit wat meef Om by het Nageflacht beroemd en groot te blyven , Dan in een* dorren ftyl, en fchraal van geest, te fchryven*. y. L. I 4 DE i Db groens Ezbl. 133 De groene Langöor dient bekeken Offchoon de wegen niimte ontbreeken. Dus doet men d' een' en ook den andien dag, Niets dan verwonderd met den Ezd om te dwaalen. De zieke zelfi vergeet zyn kwaalen, Maakt iemand tegen hem van 't vreemde Dier gewag. Om 't kind te fusfen in zyn kreunen , Zingt nu geen minnemo^r meer van het bonte ichaap; * Den groenen Ezel mengt ze in al haar wiegedeimen, £n dus geraakt het kind in flaap. De derde dag ging naauwlyks heenen ftryken Of met het arme dier was alles afgedaan ; ' Het Volk liet geeii verlangst meer blykea » Om op den Ezd 't oog te flaan; En hoe verwonderlyk hy eerst was voorgekomen, Word heden by geen' mensch een woord van hem vemomen* ♦ ♦ » Hoe zot een ding ook zy, zo 't nieuw is in zyn foort, Word ftraks het volk *er door bekoord, I 3 Het 134 DsguobneEzbl Het ziet het aan , 't word opgetoogea En wil geen tegen^iaak vn kundigor gedoogen. In 't dnd' word door den Tyd, gedacfatig aan zyn' pSgt, Dit werk nodicans met vnicfat veiricht : Want hy verftaat de konst van zotten te bdceeien , En , met of tcgen dank , de waarhdd hen te leerai. DE . .. / DE BURGERLYKE BARON- Jl/en tiotfche Jonker, die, by 't fterven Zyns viekken vaders, 't all' moest erven ^ Wierd dndlyk beer van vyfpaar ton^ En voor zyn geld in 't kort Baron. Hy zag zieh nu den weg ontfloten Om groot te worden ; floög by Grooten Hun meescerlyke houding gad » £n aapte hun gebaarden na. 9^ Men zal m my den Staatsman eeren ^ jy Die in 't vertrouwen mag verkeeren 59 Met Vorsten ; of een hddenftuk 99 Heft my ten toppunt van 't gduk. 99 Bc zal wdhaast met lauwren piyken, 99 En heb Eugeen zdß niet te wyken I Dus ^lak hy by zichzdv'9 doch ftond Jn twyfd wac hy 't raadzttmst vond^ I 4 Naai Ijff DEBVRGERLTKSBAROir. Naar krygseer in het vdd te ftreeven, Of ^oriryk aan *t hof te keven. Intusfchen was hy vast Baron, En zyn verdienfle, vy§)aar ton, Kon door zyn loc^wrs en hddukkeii . 't Gezicht van al h« volk vemikken ; Dit kwam teribnd , waar hy veifdieen , In groote menigte op de beea. Hy ziet alöm zieh aangebeden , En ftyft, voFZOt op kostbaarheden , By 't fpUIen van een' grooten fchat. De neering van de halve ftad. ^taag zit hy in zyn koas.te praaleu, Zyn fteigerende vosfen haalen Niet in het minst by hem in moed, Gfidost in 't goud , met al zyn' ftoet. Geen Vldjer zag ooit , neörgebogm , Kwanswys eerbiedig hem naar de opgen , Of hy, hy wierd zyn Mecenaat : pPCt» 2otj die, mft een ftrak gelaa?, m De Burgerltkb Baron. 137 Zeh over hem verwonderd toonde , Dien hy niet mild met gunst bdoonde : Hem zwoer geen vriend, die met hem at, Dat hy zelfs Argas oogeti had^ Of hy, geblinddoekt door dit ftreden, Liec zieh bedriegen en befteelen. *t Is alszins blykbaar dat hat driftig Onverfland , Gcpaard met Hovaardy, miljoenen kan verteeren. Onwisfer is geen fehat, dan in eens jongUngs band. Die zieh door wellust ^ praeht en hoogmoed laat verheeren. De Heer Baron vergat, hoe trotsch hy was van aart. Den ftaatsman en den held. Hy, in 'i verkwisten fchrander. Zag in het kort zyn goed in banden van een' ander, £n flierf berooid van hoofd, gantsch arm, en onvermaard. Dit leer den oudren zien hoe zy hun kindren haaten. Als 't flechts him toeleg is hen rykdom na te laaten. B. D. B. * ♦ I 5 DE ^h^ DE ARME SCHIPPER. JLLen arme Schipper flak in fdiulden^ En nam zyn toev^pcht tot Phileet. Waart ge ooit in nood ter hulp gereed, Zo leen my, fprak hy, honderd gülden I Doch 'k heb ten ondeipand^ Myaheer^ Niets anders dan myn woord van eer. Leen me echter, enkd uit erbarmen. Die honderd gülden voor 66n jaar ! Phileet, een redder in gevaar, En vader van veel* honderd armen , Bedenkt zieh niet in 't minst, maar tdt Den Schipper zelß met vreugd dit gdd. Gebruik het, zegt hy, zonder zorgen. 'k Ben bly dat ik u dienen kan. De houde u voor een' eerlyk* man , Dien moet men zonder handfchrift borgen. Ufl i ^ "* «K . . . . V n *\ 1. De Arme Schivpbiu 139 Uw woord is my zo w^rd een pand» Als de onderteekning van uw band. Twee jaaren waren reeds verftreken 9 Dat zieh geen Schipper we^ liet zien. Bedroog hy dan Phileet ? miafchien Is hy voor altoos hem onnveken. Maar neen ! hy keert blymoedig we^r, En roept: Verheug u vry, Mynheer! De ben gered iiit al myn Ichulden ! Zie waar uw geld toe dienen kon ! Denk welk een" fchat ik over won ! Ik breng u hier tweehonderd gülden. Laat, bidde ik, braave Man, my toe, Dat ik daanqede ook u voldoe ! Wat kan *t geheiigen niet ontwyken ? 'k Weet, zegt Phileet, niet wat gy üieent, Heb ik u ooit dit gdd gdeend? ^t Zou by myn fchuldboek moeten blyken, Maar *t is vergeefs dit op te flaan. Paar kan niets van gefdireven fta^fl. Da 140 DsA&KB Schiffer. De Schipper toont zieh gantsch te otivreden ^ Omdat hy *t gdd niet neemen wil; Z^iet hem verwonderd aan; zwygt iUl; Loopt heen, doch keert met lasfe icbredeiu Ker, zegt hy, is al 't overiHiot, Mynheer, van myn gezegend lot! Ai neem 't ! hier zyn nog honderd gülden« Laat my , indien ik 't waardig ben , Den lof flechts dat ik 't goede erken ! Ik ben vemo^d : ik heb geen fchulden. Wat groot gduk ! ik wyt alleen Dit dank aan uw wddaadigheSn. Maar wilt gy recht goedhartig weezen 9 Onttrek my dan uw' byfbnd niet,- Dien ik toch noodig heb ! verfchiet My vyfHg gülden, als voordeezen! Phileet, dien 't oog van traanen zweit , Barst uit, en zegi: Hier is uw geld! Behoiid , behoud uw* gantfchen zegen ! Het is uw geld. Wees gy myn vriend ! Eea D E A R M £ S C R I V P £ &• . 14! £en man van woord en tioim verdient Het loon van zyne opiechte wegen. Ic Had honderd gülden flechts te vordren , en niet meer. Laat my nu toe, dat ik uw kindren die.vereer! * « ♦ Zyuw verdienfte, AMensdil dat ge andren wd doet vaaren I Wat is verhevener dan 't liefderyk gemoed ? Wanneer gy u met vreugd tot 's naasten byftand fpoed » Ontfteekt iiw wddaad ligt in hem een* yvergloed , >m in grootmoedigheid u dankbaar te evenaaren. B. D. B. * D E *« DE VOORZIENIGHEID. Wiezyt gy todi, 6 Mensch! die naar de kcnnis ftreeft Van 't Godlyk raadsbefluit in zyn beffier cn werken? Zou 't eindige verfland dk oogmt klaar bemerken Het geen de Oneindige by zyne fchikking heeft? 't Is waar, wat thans gebeurt (chynt duidlyk voor uve ooga; Doch reeds 't voodedene is voor u zo dmdlyk niec: All* wat toekomende is blyft met een wölk omtogen : En dürft ge u vleijen, gy, die zo gebreklyk ziet, , Te ontdekken waarom juist, dat wat gebeurt, gefchied? *t Rechtvaardigst Wezen kan in zyn befluit nooit feilen; Maar heeft het onrecht niet, by menig voorval, fchjTi? Zoud gy den waaren grond van ieder fchikking peilen, Moest gy, 6 Stervding, de Godheid-zdve zyn. *t Zy u genoeg zyn dod met diepen ootmoed te eeren , 't Geen door uw' zwakken geest todi niinmer word be^euri •^ Dfi VOORZXBKXGHEID. 243 Laat u een Joodscb verhaal dees groote waarhdd leeren :' Dat all' war God gehengt uit wyze re^n gebeurt : Dat al zyn fchikking, het beldd eens Gods wel waardig, Boe ibeng ze ons fchyne, altoos volmaakt is en rechtvaardig. Toen Mol^ eens bedeesd een' berg beklommen had ^ £n God om meerder licht en grooter kennis bad Van 't eeuwige befluit en 't lot der fterveüngen , Ontfing hy 't hoog bevel van d' Ooriprong aller dingen Om in het dal te zien , waaröp hy 't oog ftraks flaat* liier vioeide een klaare bron. Een reizende Soldaat Steeg van zyn paard en dronk. Dees was naauw' we^ereden, Wanneer een Herdersknaap zyn kudde een poos' verliet En hier ook 't bronnat drinkt , daar hy een geldbeurs ziet Die, ongemerkt, aldaar den eerften was ontgleden. Hy neemt ze en fnelt flraks heen. Een ftramme Grysaart korat Aan deeze zelfde plaats : door ouderdom gekromd , En leunende op zyn* ftok, zj'gt hy, vermoeid, hier neder; Daar 't fchuddend gryze hoofd al meer naar de aarde bukt ^ Tot hy in flaap vergeet hoe de oüderdom hem drukt. Maar in dien tusfchentyd komt hier de Ruiter weder. Die 144 Det VooKzizviGtLzti. Die (Iraks den Grysaart dreigt en, met een woest gewdd. Van hem 't hei^ven eischt van zyn verloren gdd. De Grysaart zegt en zweert dat hy niets heeft gevondeiu DeKrygsman dreigt en vloekt; de Grysaart weent en beaft; Tot dees hem eindlyk treft met dooddyke wonden, £a de Oude als 't ofier van zyn doUe woede Cieefb Herop viel Mofes neSr : dit voorval deed hem treuren. Tot hy dees item vemam : ^ Hier lomt gy klaar belpeuien yy Hoe God naar billykheid het lot der waecdd rieht. yy Want weet: de Grysaart^ die vermqprd hier nederligt, ^ Heeft zdf den vader van dien Herdersknaap verflaageQ) yy Dien gy de geldbeurs van den Krygsman weg zaagt draagen.** y. L. D. 3r. LI- .- ML N K'A' ^ ] » f , » ■ r . ' ' •< \ "» T « - • 1 • 1 T Vi- - t 1 1 1 A-.: ,1 . f %^>* an;/ I htfM ■ . t ■» » j> *- '■• 1 L I S E T T E. Lifette, een jonge Vrouw, lag, overheerd van pyn. Blind aan de kinderziekte , op 't krankbed droef te klaagen. Nu weet men hoe doorgaans de jonge wyf jes zyn ; Des dorst haar Man hec geenszins waagen Om van haar bed te gaan, hoe gaam hy zulks ook deed : Geen wonder ; want een Vrouw, hoe fchoon ze ook was voordee- Als ze aan de pokjes Kgt , kan nooit aantreklyk weezen. (zen , Hier zit die goede man nu tot zyn bitterlT leed , En moet zyn zieke vrouw oppasfen en verkwikken ; Um kusfens wel in orde fchikken ; Den Hemd fineeken haar in 't krankbed by te Haan ; * En echter was haar fchoonheid gantsch vergaan. Ik hoorde gaam zulk bidden aan. Die arme man! Wat raad? hoe fielt men hem te vreden? Doch ligt bedenkt hy zieh en doet wat andren deeden. K ^^ I 146 ' L 1 S B T T B. Een zieko vrouw vereisdii: eea kamermäd : Charlotte wierd hiertoe verkocen, Vennits zy, meer dan andren, reeds te vooren, Lifette kende en 00k haare dgenzinnighdd Ze a^vaart dien dienst met vreugd ; weet zieh» aUe c)ogenUikke^^ Waar zy flechts hulp verleenea kan, Zo wel naar den gezonden man Als naar de kranke vrouw te fchikken. Dienstvoardig^ jong en Icboon en wdgedaan. Was zy bekwaam met beiden onx te gaan* Wat Word 'er niet al ondemomea Om uuren van verdriot en kwelling döör te kamen ! De Man lenkt Lot^ toe, (preekt haar door.zyn gezicht» (Hy ducft zya dem niet laaten hooren^) En jieder lonkje dat üar 't Meisje wierd gericht Kon haar^ zo niet gehad^ ten minflen half bekoorea. Wat is 't een ^ot gduk dat ge in iiw* zwakken ftand 'Niet zien kuat^ kranke Vrouw ! uw man word recht galant. Uw maa, d. ja^ ik wil 't wol weddm^ hee& te vooitn { Char- L i s fe T f t* t4? Obadotoe zekeriyk gekend^ £n daartoe al zyn zorg en yver aangewend Om hdär Uw Kamennaagd te maaketl. Indien ze alleen niet de oogol fprakeii ^ ^ Dan wa^ het moo^^ j^ niec n)et al ; Maar 'k vrees dat q^ 't getonk het kuüfen v<4gal zal Daar komt hy naar haaf toe. Hoe 2!aclitjes zyn zyn gaagent Hy tikt haar op den nek , hy knypt hsttr in de Wangen. Zy weert zieh ^ \ betaamt, zy weert iich ^ «eii bniid« Maar eindlyk vind zy 't goed zieh verder niet te Weeren« Daar kuslen zy elkadr recht hartlyk ^ msßx tt hiid etat dit lifette hoort is immers! niet tä keeren. Zy hoort het ook ^ en vfaagt : Wat itloidc daar toch za fchd f Mevrouw! Mevroüw! (antwoord Chartotte fiiel:) Het is Mynheer, de moed heeit heal gshed begeeiren; Hy fteent €b kernit vaA bittre fmarti 69 (Roq)tzy)liev«M«n5 wdthebtgeeendeugdzaamhaft! 3ddroef u niet tt zeerl 'k ben inxmers nog tu 't Iwen« r K ä DB DE GEHEIMHOUDING. JVost gy r f na cen gdidm bewaaren, t Doris! 'k zoude u dan tetftond iets openbaarcn; Eene ongemeene vreugd, een grootgeluk... Maarneen! Bc mag 't niet zeggen, flprak Tireen. Hoe! twyfiJc ge of ik wel km zwj^en? Kiep flraks de fchoone Herderiii. Gy moogt my xm gdidm vry melden; nu b^n F *k Zweer dat geai mensch zulks zal van my te werten krygen. Gy kent, vervolgt Tireen, de fiere iSIvia, Die altoos , fchuuw voor my , myn byzyn is ontwdcen ? Vi. kom zo aanftonds van die üeve fiere, t ja!... Maar, ach! ik mag mec verder fpreeken. Neen , Doris! neen , het gaat met aan : 'k Verloor haar gimst, en 't waar' met myn geluk gedaan^ Zo Silvia ooit kwam ter ooien Datik...ei, dring my niet!... 'fc hou wat ik heb gezworen. Za ' I t. l.| • * ■ U ■» LT <■ ^N ;.. De GERErifHovoiNa. 149 Zo mint zy u ? vaarc Doris voort. 6 Ja, zegt hy, maar Ic bid zorg dat hec niemand hooiL De heb haar hart volkomen ingenomen En thans van haar den eerften kus bekoomen. Tireen , *k fchenk eeuwig u myn band , (fprak zy tot my) Maar 'k bid flechts om 66n zaak : dat zulks verholen zy ! Dat gy my kuste en wy elkander zyn genegen Daaräan ligt, buiten ons, geen' mensch in 't vlek gelegen» Des bid ik, Doris, zwygl vertel *t aan niemand na, Of ik verlies weihaast de gunst van Silvia. Hieröp gaat Doris heen. Zou zy haar woord nu lioudn 9 Gewis; geheim te zyn is eigen aan de vrouwen. Gefteld dat Doris zulks Dameet eens blyken liet, Wat was daaräan verbeurd ? Zy meid het ieder niet. Zy ziet, op 't oogenblik, Dameet, verliefd, genaaken, Hy drukt haar zachte band en vraagt haar vriendlyk af Wat toch zyn vriend Tireen aan haar te kennen gaf. 't Is u bewust, zegt zy, wat wy voofheön wel fpraken. Gy kent Tireen ; de Knaap is eerlyk en oprecht. Zo 't iets waar* van belang had ik *t u reeds gezegd. K 3 "y Hy zei . , . maar^ neen, txachtnooit daarkundfiji^ van tekrygeo. Ik heb Tireen bekx^d tt zwygen« Ik ibhik hienn my naar zyn' wiL Dameet word tmiig; hy zwygt fliL Hy kust zyn Mdsje^ doch min hardyk dan voordeesseo* De Herderin verfduikt» en 't haart haar gtoote pyn Zo flaauw van hem gekust te zyn. Myii tiouwfteVriend ! roept ze uiü 9 zoud gy wd tooinig ^v«ezea f Vergram u niet! 'k zai u de zaak entlehn! De fiere Silvia verbond zieh aan Tireen, En heeft hem 't oerite van haar kvca Op deezen dag een' kiis gegeeven. Maar wacht u dac gy 't iemand meld. Dameet bclooft het ; doch voelt ftraks zyn hart beknelcl J^u,hy dat nieuw gelieiin zorgviddig moet bewaaren, En naanwlyks van haar af gegami, Heft hy , al zingend, luidkeels aan : ^ Ja, ^k zal 't aan niemand G{)enbaaren ^ Dat Silvia Tireen haar hart gefch(Miken heeft, ^ Zyn kusjes neemt, hem kusfes geeft De Geh simro ud XN6. 151 yy Stom Boschje^ gy-alld^n zult het geheim ervsarea „ Van Silviaas verholen min i " l\&ar, ach! in 't zdfde Bosch was juisc de Herderin, Die, doorditUedvenraiSn, beicfaaamdwierd, zächverfloorde,' Vermits zy een geheim so luide ontddcken hoorde, Dat niemand (dacht Tf) vnst dan haar Beminde - alldäi. Zy vli^, CD zoekt terflond den feoeveaden Tiieen. Adi ! Herderl ach! Hoe aöt gy 't u bddaagen* My, batst zy WC, te ißorten in geweenl 6 Snapper ! kom my we^r om wedetliefde vraagen. Li ^ kort : Titeen verliest de fdwone Silvia, Hy komt «n door verwyt adi op Dameet te wwefcen. ' Die zegt : De kan t met ttgenQwedcen. 'k Ben üzaflnar, jk beken t; 6 jal Maar wat doet my by a den naam van üappet lorygen? Gy immers zdf, gy kostniet zwygca. K4 HET HET JONGE END. üren Hen gdddde in 't jeugdig gras Haar Kiekentjes, waarby een Endje was. Van 't zdfde broeilel voortgekomen, Mengskens naar den tuin ^gaan , Wyst de Oude aan 't Hoisgezin de kost door 't lokken aan y £n ieder volgt zo dra haar roepflem werd vemomen : Want zy gebied met tedre kihdermin. Het Eendje rept ädi med , doch komt den tuin pas in , Of ziet den vyver, dien het nimmer zag voordeezen. Het loopt en baad zieh flräks in 't helder nat Klein Diertje! hoe! gy zwemt? Wie leerde u dat? Begeeft ge n dus te water zönder vreezen? Zoud gy , zo jong , in 't zwemmen kundig weezen ? De Hen word naauwlyks dit gewaar, Of toont door de opgezette veören , Door tienmaal heen -en wedr te keeren , Haar' angst om 't roekloos kind te redden van *t gevaar. HetjongbEhi^. 153 Zy geeft 2ich tienmaal op, doch aarzdt gantsch* verlegen ; Want van natuur flaat haar het water tegen. Doch niets verflaauwt den moed van 't violyk End. Het zwemt genist: waarom? 't is in zyn dement, £n vraagt, van blydfchap ingenomen, Waaiom de Hen zo fchreeawt ? wat of haar tocbdoet fchroomen ? ♦ * De een fchept vermaak in 't geen den andren vrees verwekt. Dees zal met lust in 't veld het doodsgevaar trotfeeren, Daar u de naam - allddn van Held een' fchrik verftrekt. Die zwemt gerust in diq)e en wyde meiren : Gy fiddert zelfs op 't fchip dat vastligt aan den wal Uw fchroom maakt van een niet het deerlykÜ' ongeval. Niets irioete u angst voor 't leven haaren Van hem , die groote da^n zieh lofflyk onderwind. Heeft hem Natuur gefchikt tot dringende gevaaren , Dan geeft ze 00k moed als hy zieh in 't gevaar bevind. H. y. R. Vis DE i Db zxikb Vrouw. ISS Doch eene Vromv te ontdöen van al haar [»ronkiieraaden y I£atoe behcxm gewis geen körte tyd. ■ Niets gaat den roxxw des droeven Mans te boven. Hy weenc mec recht in deezen nood : Te vro^ is 't door de wreede Dood In 't eerfte jaar ach van zyn Vrouw te zien berooven» Hy laat terftond een* Artz ontWön : £en jeugdige Esculaap komt vliegens aangereden : Men leid hem in, laat hem de ^eke zien. Hy zet ach neAr, zo trotsdi , alsof de Dood moost vliÄn Voor de onwe^rftaanbre kracht van zyne kundigheden. Hy voelt den pols ; eo naar die is gefteld , Bedenkt hy by zichzelv' wat zyn Receptboek meld ; Straks neemt hy pen en inkt om vlug 't recept te fchryvm , Dat in den grond de ziekte zal verdryveii. Hy fchryft. DeKnecht vliegt heen. DeMan^met angst bekndd, Roept dien ervaamen Artz ter zyde , om zyn gedachten Te weeten wat *er van dit toeval zy te wachten. De Do&oT ziet heip met een' glimlagdi aan, ]ßn zegt : die kwaal is ligt te v^xu ^kBe* 1S6 DeziekeVroüw. ^ *k Behoef u dit niet uit te leggea : Gy weet het heeft iets goeds te zeggßn Als 't jonggetrouwde Vrouwtje klaagt. Mea denk' hoe dit bericht den blyden Man behaagt. De nacht gaat om : de drank is ingenomen : Maar de Artz heefc met dien diank^hoe duur ook,niet geflaagi Straks moet een tweede DoAor komen. Hy komt Geduld ! nu word men 't ras gewaar. Wat is de kwaal? Wat zsl die fchoone Vrouw we^rvaaren ? De Dodor ziet het duiddyk en klaar : De kinderpokjes zyn 't die reeds zieh opmbaaren. Sulpida ! eeist zoud gy zwanger zyn : Nu zuUen u de pokjes plaagen ? Uw Doftor zwygt, geeft u geen medicyn : Dodi 66ü van beiden heeft den bal toch misgoflagen, Neen^ laac het over aan Natuiir^ En koester in uw bed uw leden. Schoon de ergfte ziekten al op u een* aanval deeden, Zy zyn zo erg niet als der Esculaapen kuur. Geduld ! misfchien geneest zy heden. Da Man blyft trouw haar zy' bekleeden , De 2IEKE VroüW. ist £n eer de klok 't verftreken half uur (laat, Vraagt hy haar honderdmaal of *t nog niet beter gaat i Rustdooze Man ! hoe kunt ge uw Vrouw dus kwellen 9 Zou haar het ^recken niet verzwakken? 't brein ontftellen? Zy fpieekt , xnaar mec gebroken toon ; £n aan haar ^raak, zo ongewoon. Bemerkt' gy duidlyk dat haar kwaalen fteeds vermehren. t ZaI met uw Gemalin weihaast ten besten keeren. De dood, de dood zal haar, naar allen (chyn^ In 't kort verlosfen van haar pyn. Wie kk)pt 7< Dit zal de Doftor zyn, Maar neen ; de Snyder is 't , die haar een kleed komt brengen. 2y opent de oogen : naauw* kan dit haar ilaat gehengen. Gy komt, dit ftamelt ze uit, ter rechter tyd, myn Vrind! Dit 's ligc myn doodkleed ? Ja , gy ziet hoe 'k my bevind. De zal gewis de waereld haast begeeven : Doch had my nog de Hemel laaten leeven , Zo hadde ik my door u van ziilk een ftof doen kleön Als myn Vriendin , nu korts geleden ,' Gy weet het, zieh door u heeft laaten kleeden. Niets fchooners zag ik ooit voorheen. Toen 158. De 2tEK£ VR<*Utl^* Toen.ik haar 't laatst vifite heb gegeevcn, Droeg zy dat klced voor 't fidst : 't was heerlyk opgdai Doch gaa nu hoen« iCortftoodig leven 1 Het is todh alles yddhdd ! Schep moed bedrocfÜe man. Nd is u kter gebleken Dat uwe zieke Vroüw nog taairiyk wd kan Ipreeken. Geef nogdehoopnietop: ^t is denklyk dat ze bi 't kort Van deeze kwaal geneezea ward. Dp Sayder heeft gedaati: de Man gaat mede: Zy ^pteeken heimlyk c^ de flraat. De Snyder zweert met duuren eede Dat hy 't bezorgen zal, en gaat- Nog voor den avond komt hy weder* Sulpitia Ugt nog op 't krankbed neder, Geeft zuchtende antwoord op zyn* groet. Maar wie kan zeggen wat hem wederkomen A)et? Hy brengt iets , met een' doek omflagen : Hy maakt het los. Wat komt hier voor den daj? Dit is die ftof, dit is dat ryke kleed: maar, ach! Waartoe zal 't dienffig zyn? Zy kan het toch niet draa^^ De %x8ke V&oirw« 159 Ach ! {|)rak 4e Man , dt hmd hsdf drukkend', lieve Vrouw ! Mögt ik in dit gewaad u flechts gezond zien , 'k zou Voor dat geluk al myn vermögen wiUig geeven. Hoe krank ik 00k moog' zyn 9 (dus vangt zy zachtjes aan) Zo kan ik echter a, myn Liefile^ niet- weSiftreeven. 'k Zal 't Waagen uit myn bed te gaan, Zo ziet gy fbaks hoe my dit nieuwe kleed zou ftaan. Men brengt het fdiut; men heeft haar eindlyk opgekregen, Zo zwak alsöf ze een jaar reeds had te bed gelegen. Men tooit haar ; en dus drinkt zy koSy. Welk een keer ! Geen vinger doet haar verder zeer. De grond der ziekte bleek all^^ een kleed te weezet; ^ En door het kleed moest zy geneezen. Zo heelt de vlugge band eens Snyders in het end* Een kwaal y die geen der Artzen had gekend. D E rfM DE GOEDE RAAD. ll/en zefcer Jongeling, die uitzag naar een Vrouw, En wien men deeze en geene alreeds had voorgeflagen , Vond goed een' Grysäart raad te vraagen Wat Vrouw hem 't beste vleijen zoil Myn Vriend, dit weet ik niet , liet de oude man zieh hooren. 't Valt dikwerf kwalyk uit , hoe w^l men heeft verkoren. Doch hoor. Zoekt gy een Vrouw all^fe tot uw vermaak, Kies dan een fdioon gelaat en fraaigevonnde leden : Maar is 't belang u w groote zaak , En ziet gy meer op geld dan op bekoorlykheden En 't lieflyk tydverdryf der min , KieS daa een ryke Vrouw tot uwe bedvriendin : Doch tracht gy door uw Vrouw tot hoogen llaat te kernen, Wees dan met geen verdienfte of gaaven ingenomen ; Kies u een Vrouw van hoogen rang , En onderzoek uw keuz* niet lang. Maar • t • • De COES& :Raao. A6i Maar wilt gy meer den gecst dan 't ligdiaam veigenoegen^ Iß *t zinndyk vermaak uwe achting *t minfte waard% - Dan zsij tot uw geluk op aard% U een gdcerde Vrouw het allerbeste voegen. Hier zweeg de Grysaart , lagchend , ffil. 5, Ach ! Iprak de Jongeling , dit wilde ik u niet vraagen ; *^, Maar aan wat vrouw ik 't hart in 't huwlyk op zal draagen, 5, Indien ik vreedzaam leeven wil; „ Indien ik , zonder dat die keuz' my zal berouwen .... 6 Vrioii ! zei de oude man , dan moet gy nimmer trouwen. 5'. i. -D. 5'« D E ^ .•■! m> DE TWEE MEISJES. «iP«*WM«WWa^BMM«MM^i«iHMMA*ia^«^M X wee Meisjes toonden beide blyken Van hoop. Waaröp ? Wel op een' man ; Want wat 's hier by te vergdyken Waaröp een meisje hoopen kan? Catö, de jongfte, was van leden En leest een juistgevormd gefiel ; Zy had een rond gdaat , was zacht en tedr van vel , Doch zeer gedwongen in haar zeden. Hoe naauwgeregen zy ook ging, Wat fierfds zy aan 't oor en voor den boezem hing , Wat vlyt zy aan haar hmr eu 't kruUenfchikken fpilde , Zy feilde in al haar konstbcleid ; Want naar men klaarder zag dat zy behasfgen wilde, Verloor zy meer bcvallighdd- Zo fyn van leest, zo nee befiieden Was Carolyn, haar zuster, niet; r" 1 V N ■» De twee MeIsjes. 1153 Maar 5 vry eh vriendelyk vän zeden, Wist zy van kwelling noch verdriet. OfTchoon men, hier en daar, op haare frisfche wangen, Een fproetje of zomervlekje vond , Wel verr' van dat haar zulks misßond , Scheen zy door dat gebrek een grooter fchoön te erlangen. Zy zocht , met angst , door opfchik niet naar roem ; Geen kostbre tooi kon haar behaagen ; Een aartig lint , een frisfche bloem , Vervrolykt door de plaats die van haar wierd beflagen , En een aan 't lyf welvoegdyke dragt , Was Carolynes gantfche pracht. Een vryer deed zieh vöör, men wees hem Catharyne. Verwonderd om haar fchoon , zag hy een poos haar aan ; Zyn hart bleef echter vry; des wilde hy weör gaan; Maar naauwlyks zag hy Carolyne , Of bleef vol van verrukking Haan. La Het 164 Dß TWBB MeISJES. Het bedd van deeze Vrouwsperfoonen Kan Konst en 00k Natuur, op 't levendigft', vertoonen- 't Is vergezochte tooi waaraieÄ zieh de eerfte fmukt , Het 00g wd tot zieh trekt , maar nimmer 't hart vemikt ; Doch de andre vind alleen in eenvoud welgevallen, Doet ongemaakt zieh vöör, en dus behaagt zy allen. * * * D E . * . l ► I I 7« \ «Mfa DE SCHILDER. XLen Schilder In Atheen , die altoos mm naar voordeel Dan f oem en glori in zyn oefhing had getracht , Maalde eens den Oorlogsgod , en vroeg een' man van oordeel Wat hem van dit tafreel en zyn behandling dacht. De kennet, overtuigd dat hy 't iiit leetzucht vraagde, Zei ongeveinsd , dat hem dit ftiik niet zeer behaagde , Omdat, naar *t geen hy van de konst verftond, Hy 't veel te-uitvoerig en niet meesterächtig vond. De Schilder, van zyn' kan;, zocht dit te wederleggen, En liet zieh door de re^n des kenners niet gezeggen. Geduurende hun konstgelprek , Vertoonde zieh een jonge gek , Die, op het eerst gezicht, zyn vonnis ftout dorst ftryken* Nooit vond hy een tafreel zo fchoon : 't Was onverbeterlyk , dit zwoer hy by de Goön :. Het was een meesterftuk , daar alles voor moest wyken. L 3 AHe- I(5tf . D E S e R I L B E K.. 6 Hemd, nep hy, welk eeti voet! Wat zyn die nageis duni en hier, hier ziet men 't bloed Door de opgezuroUen adren zweeven. Mars-zelf fchynt in dit bedd te leeven. 't h ongeloofelyk hoe groot een konst en ^dit Hier in den heim en 't fchild en *t harnas is gebragt. De Sdiilder, op dien lof van fchaamte fehler bezweken. Zag nu bedrukt den kenner aan. ^ Adi ! zegt hy, lieve Vrind ! ik zalgeoi woord meer Iproekcn ; ■ „ Gy hebt my waarlyk recht gedaan." En naauwlyks was de gek ter hiiisdeure uitgegaan, Of onze Sdiilder had zyn' Mars reeds dooigdfareken. Indien uw (chrift aan kenners niet behaagt, Dan hebt gy re^n om 't af te keuren ; Maar zegt een gek dat gy gelukkig zyt geflaagd , Dan moogt gy *t vry in ftukken fcheuren. 5r. L. D. y. BLAD. BLADWYZER DER FABELEN en VERTELSELS, IN DIT BERSTE DEEL VERVAT. Blad^. ÜE Naghtegaal en de Leeüwrik. - I Het SeiSje. - - . - 4 De dansende Beer. - . - 6 De HISTORIE  . . - 121 De Vos en de Exter. - - - a5 Het Land der Hinkenden. - - a8 Inkle  - 40 De Fyne. - - - • - 4a De Blinde  Het Testament. ... 6$ Dametas en Philis. - • - 69 De Tegenspreekster. - - - 73 De BLADWYZER- Bladz. Da Springkhaan. - • • yj Semnon en het Orakel. - - 79 Het Kaartenhuis. . . - 83 De tederminnende Vrouw. - - 86 De tederhartige Man. - - 89 De Spin. - . . • 92 De Honigby en de Hen. - - - 94 De aangenaame Droom. . . * 98 De Reiziger. - - . 102 De verhoorde Minnaar. - - 104 De gelukkig geworden Echtgenoot. iio Het goed Bezoek. - - - 112 De  - 130 De groene Ezel. -* - • 132 De burgerlyke Baron. - - 135 De arme Schipper. ... j^g De VOORZIENIGHEID. ... j^j Lisette. - • • - . i^^ De Geheimhoüding. - - 148 De jonge End. . • . 1^2 De ZIEHE Vrouw. • - - 154 De goede Raad. .... ißQ De TWEE MßisjES. • ... x6^ De Schilder. • r - • 165 By den Ukgeever van deeze F Abelen zyn, onder meer anderen , de volgende Vernufcige en Poeüfche Werken gedrukc en ce bekomen. Algemeene Oefenfcboole, waaira van tyd tot tyd alle de tegenwoordig ia bloei zyndeKonften en Weecenfchappen op eene duidelyke enbevatbaa* re wyze verhandeld worden , grootdeels gevolgd naar hec Engelfche werk van den Heere B» Martin; zynde boven dien achter ieder üukje gevoegd een goed gedeelte Mengelwerk van Vemuft, KonH, Geleerd- ' beid enz« door den Nederduitfchen Uitgeever verzameld , of hem door kundige Liefhebbers toegezonden. Doorgaans met Kaarten en Princ« verbecldingen opgehelderd. In gr. 8vo. 24 deelen , die telkens met een ftukje cot 30 deelen, waaruit bet geheele werk zal bellaan , ver- voigd worden« / Verzamellng van geedige Hekelfchriften , uit het Hoogduicfch van den beroemden Heer G. ^ Rabener. In 4 deelen gr. 8vo. Gedenkfchrifcen, beheizende bet leven en de ontdekkingen van den groo- ten Fllofoof » Martinas Schriblerus, uit bet Engelfch xgn den ver« maarden Pope^ met een opdragt in Nederduitfche vaerzen aan den Hol* landfchen Scriblerus« In gr. 8vo. Levensgevallen van Jonathan Wild den grooten > uit het Engelfch van H. Fielding. Jji 8vo. Geedige Brieven van Lady Montague^ gefchreeven geduurende haaie reize in Europa, Ada en Africa enz. In gr. 8vo. 3 deelen. Zedely ke Brieven tot verbetering van het hart , naar den fraaijen ßyl vaa den Heer J. J. Dufcb uit het Hoogdultfch overgezet. In gr. 8vo. % deelen. Hidorie van den Ridder Baronet Karel Grandifon , in een reeks van Brie- ven, door den beroemden Kicharäfon. VII deelen gr. 8vo. ClarilTa, of de gevallcn van eene jonge Juffer, in een reeks van Brieven« beheizende de voornaamfte belangen van het gemeene leven , door den zelfden beroemden Schryver. VIII deelen in gr. 8vo. Belifarius, uit bet Franfche van den Heere MarmonteL In 8vo. mec fraaije Printverbeeldingen. 