title: Reimchronik von Flandern
creator: Kausler, Eduard Heinrich von, 1801-1873, ed
text: Einde als hij wachtte, gehoorde Dat hij niet langer leiden aan, 1910 Hij deed, komen al schoon handen De aarde, zijn koos van Salenij, En de koos van Trois dies gelijk Digitale vast te mogen zitten Bij haar twee ordentelijke 1916 Die ordentelijke vaan die goede, Dat hij had in haar hoed Hij was al zijn ordehoed En als zijn katholieke mede En als, dat hij had geladen te dieren aton, 1930 Van dat hij was van zijn gezond, De apostel ons Heer en Sint Pieter in het water, In des paus Honorius hand, Die doe over paus was bekend 1950 Om wel en vreedelijk Te bezitten gezondheid. Des wrijven ander docteur, die was Gehakt geheven, als ik las, En was gehouden in liefde 1930 De graaf van Brussel, Leenrijk. Dit graaf van Brussel verstond Dat den borgruinen Coenratte teerzijn, Die hem zeide eeuwig toe, Dat daar goede mensen waren; en daarna 1935 Voor hij te Domein, om het beste De duisternis en de vromheid van die, Zodat hij teerzijn tijd was gereden Met hem lieden hagen der stede, Alse die hem zeer op zijn kracht 1940 Vertrouwen en zijn macht. Hij had een moedertaal, die bij daar sprak. Die Goede van den Forcest was gelijkwaardig, 1945, die andere, dat ons zier bedacht, hi, waren, sein gerechtheid, heile, schied, hi, ende, oiktaach, dat lijne, queue, itt och toe, soe dat, een, veel verzoekt, die, grauwe, cadeautje, lep, lijme, aan, 1960, dat hi, waren, een, Mode, man, soe, dat, bij, bem, dede, daar, lede, soe, grote, noodeloos, ende, riep, vp, bem, soe, Telft, dat, hi, in, joster, spel, 1953, lichte, hem, daar, hep, een, Speer, dat, hem, quam, te, zwaar, daar, een, speer, den, geno, int, herte, ende, wapenen, ave, van, den, perde, dat, bi, viel, doet, 1960, daar, om, bad, laat, raw, grote: Want, bij, was, Tan, goeder, naven, ende, hadde, al, zijn, land, te, samen, van, roOVERS, gehuisd, al, duur, ende, ran, dien, soe, dat, tijd, hueishoogte, 1965, in, geen, land, meer, zekerheden, was, dan, in, tijd, Boden, aangemoedigd, patiencen, als, bij, aere, lichtbedden, groet, die, grauw, aldoor, was, blauw, doet, zijn, weduwe, die, dochter, wat, 1970, Robrecht, Vlaardingen, eer, laat, ouwende, aan, den, graf, ja, Ebbergen, schoon, ende, gaf, 1975, die, een, edel, spaar, naer, in, Vlaanderen, was, ende, wijd, meer, des, Vlaardingen, derde, dochter, was, abdij, te, Melsen, als, ict, las, ende, soe, was, al, daar, tijd, steden, 1980, Begraaf, als, soe, blijft, morgen, helaas, gaat. Daar na Robbrect, in Vriese, de vader Jaen desen dienst, documenten als kadert Toer koer zee te Jeruzalem, Dier III soo wel proeede benig) 1985 Heo sende lin niet moggen Al sine inventaris lia toegen No ghetellen. Hi theerde daar na In vijandren, cade staar die En die was gedaan ter oorden Te Cassel met groter worden In Sint Pieters kerk te stede Die III sine tijdsbests dedie Dat dase Robbrect in Vriese doet bleef Dat was in jaar als aldaag schreef 1995 Dusentig negentig en drie. Die was de eerste graaf, die Hutte Vijanden roer te Jeruzalem; Ne vogel niet ne vast gewonnen III beeld: Maar het was gewonnen stden 2000 In aijns soas Robbrecths Vriese tijden. Daar na in een eene andere Taart Als die verrichte Gedeonte 6 Digitized by Google Van Bouillon voor te Jeruzalem, Voer de verscheidene Vondst met hem 2005 In die voert uij Jeruzalem. Van den vreemdste Vriese lande riet hem Gelichtcruisen in Plaatijn, en ik las, Sedert dat dit dicht gheschreven was: Als hij te poorten van Jeruzalem tjna, daar gade in wilde varen, hij riep, Dat die poorten wijgen hem loes toe, En stappende kwam hij in dat huis Aarde zeer tongenbundel, En peinsde stappende om die zaak, 90 15 Zodat hem niet een dachte was Jaan gechoque een teehuis. Hij hoorde wedersom riet daarvoor En zij gaf hem te gaan Tot een heilige bet overgaf, 2030 Die ne vroeg hij in de port, Die hij hield, naar dit liet hij verstaan, Ook een heilige man. Teerst dat hij den heiligen man vond, Hij sprak sine bevelen te hand. 3095 Die hermijnen sette hem tien standen Penitentie van zijn zonden senden, Ende van Arnouds doet, zijn nieuwe Die bij hem verloren zijn Leucen, Als gij hier voor eens hebt gehoord, Ende hij zeide den Vriese voor hen, Wilde hij dan genaden vinden in Tan zijn mesdaan. Ende Kebben de lomte ons tierenn Saaude raadpleeg weder keert Sine andren nieuwe, die was hen aanbod Boudewijn van Henegauwen, dat land Tan Vuerden, ende werd er geven Daar bijna buiten hadde de toren. Die Vriese die eerder de Terwaak Dat teken, dat bij de poorten had, Was gebewilligd te doen als Dat hem dermit liet en beval Hij keerde weer bij de poorten toe, Ende zocht weer voor hem ontSpannend was bij was binnen Jeruzalem, hij vertoonde An astronomie bijna die stond Die wel in sterren kon zien, Ende bevatte waren nog vijf, Dat in korte tijden die herstel Sauden winnen die Sarrazines Tand van Jeruzalem, en die stad de stroom. Vele gingen geh penetrat, alsof bij verstaan had daar, In die aansluiting Philips derde jaar, Waar de Vriese Toer te Vuerden was, Lang ben tijd, eer Jeruzalem gewonnen was. En daag als bij in Vuerden weer epiomde, Van alles dat bij zijn nieuwe naam, Loundijn van Henegauwen, eer, Kie gaf hij het land weer terug meer Van alles dat bij Sarrazines groot nog klein, Dan Donwijn de poort alle toegelaten. 9075 Die elcerkea, die in dien dagKen Iti V laendi'Cn >varca, ende dit .s.ij^heu, Dat hem die ^aue waert dus scarpi Ende in sulker manimen warp In scalclieden« dat gkel^c dien ao8o Koint ghehoert waert, wHsk §hesie«t Sine moehtent niet i^edoglien, Si dadent den pana toghen» Ende setten lien te gano Tote den paus Urbane. flo85 Ende Tielen alle i;hcnieene Yp aine voete met groeten veene, Ende beckgheden hem alle van dien Yerliesei Dat liadde giiedaen die Yrtese» Ende Tan dier greeter acal^edea, S090 Daer Uae 2n trilde weerpen nede. Alae die paeas liadde gbdioert Der cleeikeu claghe ende hart: woti Lj Digitized by Google lü Mdt lettm toti dm ^nt Bobbr«cKta, te Yrieto, daer ««e, 9095 Abe glii «olt Ihom liier oMr^ Alse men screef xi ondert iner: »Lrbaen , bisscop, luiüiht der kiiechle Sioen lieuen sonu Uobbrtchte, Den cdclcn graue ende M ccixleii aun aieo Van Vlaendi^Q «ide kalter haogliat a% Sme beaedizie met groetni^eii.. Liene loiie, ghedioc tm irat dinghca Du best louldicli oam litere Te danitene liarde xeere , aio5 Die di beucl in dit leucn I(?glien dine maghe reihenen Teenca riken man ende groeten, Tan eenen aermen ende deeaeo ((kiooeten, Ende tMatn likelikeii Taa ogkea slale^ ai 10 GM 90nX wesea aetaioedtcli eade gliMaatQ, Eade daneken gode vaa allea daa. Ende dat ah« raeiet ea noehtan , Ende leücl onder priuchen es ghesiea^ Hi heef\ di ghcf^hLiien te dien, aii5 Dattu coens clergie ende tcli^toea» Nu peins danne wattn suis doon^ Ende ghediaa das gheeasliier Die dt sttlc maecte eade pija di, Alsoe te doeae ia alre wijs, siao Datta niet ondaneltelio «ifs. Ende doet God ons hoore In allen sinon, deerket eere. Ende hoeghedaen dat zij zich verklaren Wacht, natuurlijk, roer aan, Dit was Hern te doen, veel gedachte, Ende nee, te leven steden Mijn der eeuwke doe dine haat Aan haar god, nog aan overal land; Nee, waarheid haat zich quite eade vilt, Dats, gods inwoning, dienst aan diogen Ende laat kern geven aan bare Patrimonie, recht en daartoe, Daarom roodt het en haar vijand is. Ende wilt u die vermetelde, des, Dat Tand Hadden tijden van In dijn land volg ik, ik zeg dit, Dat kind scepere zoekt te zijn stoad, Ik bel zijn ziel waarheid, Kiel, mag ik zien dat koste daar te Liep, sone, zo willen wij, Ende manen en gebieden, Dat taal dos haat been lied, Bi Sint Pieters loten, die was Der apostelen prins, en dat tu dat Godinchs, daarom doe je eer Emmer Gode, onser heer, Die de geloofsbested heeft, en wit j Ende eer ook die vreemde: Waar god zijn gewaarborgt des, Die goede, daarbij afgebardt is, Dat bij al eerend en hier bij Beaucte ik goede ossen beert die Bijgtraag, nobbelmoedig, wit j hoe dat In tien, stam te leven toe, Ende een wacht met onderhoudelijk Den paus, nog den lettre zijn; 19e was in stelt in groten Rare Die christelijke leren en haar, Vtale rijke met erachte zijn kapen Leren goed nemen en wit rapen. Die clerken, die daar om waren In groten angst en in zwaren, Bentoden, dat was te diervliete Ten Rimen, torgaardert een comvlieg Voor den eerstgenomden bisdom Retha. Ende zij voerden alsou helemaal Daar dat comvlieg torgaardert was, Ende deden ten consilie klaagde das, Dat de graven niet nee deden, Staan den paus nog daar zijn letteren mee. Dat onrecht, en dat niet bedienen. Dat de graven de doden hemlieden. Alle die ter consilie waren, doet, spraken zo te veel, en rieden daar toe. Dat die heerschebisschop ook gehaald was. Niet den proces van Scale Ocmers, dat luisteende. En dan in de laan, die abd was. An Sinte Bertins, als ik las, en dan in de abd van Hain Gheeraert. En dan in de proces van Tan Watine Bemars. Bij der macht, dan haar consilie, dat zij Sauden vacu tier file. Dat zij den graaf van Vlaanderen voedde; die Sinte Bertins Masricht stonden. In dien clooster hemelijk, om dat in daad conceptueel in een sluipende leven stand. Den tijt, om dal wat in de rumoer tijd en dan rusten, en dan lezen. En dan in bedingingen als daar zijn wezen. Alle deze vier ronden den graaf; zij maandene tienstanden. Maar hier dergelijke goed en land, waar hij aan Jade gelegd was, het kut. Weder keers aan landweg, eindelijk wedersverdienen. En hem eindelijk leiden, zodoos laten gebruiken, en dat hij saghe, dat hij gaile voor de palmen zondag. En daar af zocht hij genade voor het aan: dat liet hij niet, zij saudee dan verwaten en zijn land voert, en dan alle aine etenden en alle aine poeit. Interdict setten, en niets dan. Hesse laten zingen, no meer no minder. Hij wachtte zo Ternaert hier mee, dat hij der keizer Uca glienouch deed, en Leloiiede hare en zwoer mee voert meer overheerlijkheid. En herstelde alsof gezien, dat hij op de kerk had gedaan. Niemand die naar hem luisterde, eenige beetje dingen noemen. Dil was ghedaen, als men screef, dats waa*| Dnsentich eode cen ende neghentich iaer. !Nacr Hobbredit den Vliese waert «jn tone Bnh«rt tt. «ISO Roblnreclili die Vziese, f;nRie, die goitei Hi was ml ran groeter Tromickeden, Ende ran groeler ituttheden» In orlogkea ende in ttriden Eade ran groter namen hecant wide. S325 Dc^c was oem van Lotio \uke, Den fluten comnc ran Vranckcrihe, Ende ran Ka&le, die ao groet was eode a..« Ende Tan Diedetike, die daer naer Grane wia tui ybandree, eade dat laut ss3o Alte male liadde in aijn haat Hi hawede hoghe, ab 10 las, An een wijf , hier Clemende, die was Des hertoc^hoii dochter, die biet Willem. AI Butirgüiagü was onderdanich beoi* 3335 Want hi was bertogbe int laot» £nde Iii was bi toe namen gbenant TeeHe hardigj dat maeh wale Stent Beeft lifn in dnntaelier tele» £nde die paena Calixtaa Iii m» 3240 Ilaer broeder, als ict las, *Die graue Hulibreclit hi wan an hare Eenen aone, die waa graue daer nare Digitized by Google -,76 - In Vlaendrcn, hiet Boudin Aplun, Daer vele doechden al' glicsct^euea saju^ 1245 Ende twee andre kiudre daer toe. Bianen daen iiren soe Tid soe • Iq solchen Toer die kindre Iure, Bat n stridea moditen daer nare Naer liaers Tader doet om dat laut 3s5o Ende aoe dede aoe, dat aoe ract vant, Daer soet mede daer toe broclite, Dat soe gheene meer di agheii inociite: X Dat God, onse heet^, wrac aUO| Dat soes dicwile wart onuro:. • 9355 Want hare kindk« Toer liare AUe gader atoraen daer. nare. • Ende aoe aac]^ ala aoe iredewe was glnnder, Andre grauen , danne baer Binder, Daer aoe dicken groete drouflicde 2260 Orarae hadde , ende wccndc mede. Daar na het halfe einenc.consilium De paus, Yrbap, een wille In Namen van Cleemont, En troeite ene tonneel teert aan ton, Aa65 In raamte van de wijk in Alle goede kentenis, en gaf hem. Van al hun zonden pardon, Die de pijn van de vreuzel aan overzee doen, Om te dienstbaren de stad, 9370 En schiet heilige graf meedoe Van den heidenen rijk aan, En om te doen en liefde groeien Abe die graven gevangen niet, Dat voor mannen hoge man en waard 9375 Haar land en haar niek Lieten recht in die gelijkheid, Of God zijn leven die stonde Bevoleen had leven zijn mond, 9380 Om te raeken in Jerusalem; Liet hij leven kent, en voor zet in In gebeuk en in die tijd ' Van de graaf van Normandië, Staat nu Namen, die Willem was schrijvend. En als hij over zee kwam in het land Van Jerusalem, daar men die stad Wan, en Antiochië met; Hij deden daden en zo Teverdekte En Trocmicheden, dat hij mocht Gehangen als dat getal. 9390 Hij deden zo Teverdekte Zo dat om zijn groot verdriet Van herten eten om zijn haatdeed, Daar hij zo Tasman in z'n oeders onderzoop, Maar hij niet verwond mocht zijn. 3395 Die Ariariënen alle samen En de Druisen hem hier namen Bieten Sint Joris zoon. En zij waren welgezind, Dat zijn ontslag, als men ontsiet 9300 Licht en donker, als men comber ziet. Al verweerde was die stad, En daar hield ook verdienstelijk mede - 7Ö - Dongbeloeiing lede, en Ebremsmaker Patriarchen gemeeot was daar, 2355 En die verstoop Godenert verheven Was ter koning troon In Jerusalem in die stad; De graaf Hrobbericht na dag Zette hem ten derde keer, 2310 Bij der onderkoning van de Heere. Ende Toer tr Vlaendreii waert. Ende Inrodile mel liem in die yaert ' Sente loris barem , daer ie af las, Dies sone dat hi gheheeten was, sSiS TeAaenchijn, dat hine gafi Dacr men blide was deraf» Die Tan yiacndren waren Jbfide zeere, Ende ontfinghcoe met gfOter eeren. Ende hi liilt dat lant tan Ylaendren daer naer <i3fio Wel ende edeläe Iwakf iaer. Daer naer glieniel Lodewike^ Den coninc ran Vranckerike, Dat hi varen wilde np Dainniartija. Ende hi ombocd den oem sijn, a3a5 Hobbrecht den Yrtcsc, dat hi Hem helpe ende stonde bu Alae de Yriete hoerde tgone; Hi Toer mel eiere aester eone^ Den conincy te Dammarti jn daer naer» 233o Ende al$ hi metten neue was daer; Hi vacht raoghcndcHhe, ende street I^aer sine costome^ ende reed 1 * Digitized by Google — 79 — Hare ende thare achter lande, Knde destruerde sconiacx v lande» a335 Dacr Iii Tele pineo toe dede» End« Temojede aine lede, So dal mem «eido, dat njn pait yp hem Tküf ende Iii ghequetet maci Tan den laite iMrde aiwareu 23^0 Ende hi was gbcdreglien daer nai e In sijn i»edclc, daer hi drie daght; lach, Kade staerf vp den \iet deii dach. Om sine doet al ghemeene Viel yiaenibren in |;roten weene; 9345 Ende di^ cowuic «jn neoe dede Hem Toeren »et groeter dronflieden Te Sente Yaes tAlrecht, ende daer Was hi ter erden ghcdaen daer iiaer. l[c] las van hem, dat hi doet bleel| ü35o Als roen mg iaer screef Ende elleue, ende dese gherahede Robbereckt t de Yiieae, ki makede Den prooft Ten Sente Denaef) bebic terttaenf Tan Brugghe, eemehe oapetaeR s355 In Vlaendren, ende [CaneelHer] deraf. "VVanL hi hem dc!i ze^hel vaik \ lat'udicii ^ai. Aldus, de grond, broosje avenue, was, De koning, de was droog, das, In dede, voor hommen, komen aan een goede aangemeten. 9400 Boedijn, september, en de een Was een lange zucht, bedaard, gehad. En de, had de, nog met ontwaakten. VII. met Herr All. 1111.1117. Digitized by Google — 80 — Rudders Oudeijn, en daar na Maakte de koning, leidde, daar, 3855 En droog, door, zijn haat, aan elkaar Tlan, dat had gehad, begunstigd, zijn rader Voer de tele, heeren, en dan, Dat de baronnen, aan den lande, al Zijn mannen, werden, en deden, lieten met Hanscap, naar, de land, zede. Alse de koning, dat had gedaan, Heerde hij weer, naar het land, gezien. Nu, moesten horen, hier, bij de stad Van de grooten, Oudeijn, gerechtigheid, En die, zijn, grotere, douceur Die hij, had in, zijn, inecht, Alse de koning, als men, eer, las Weder in, zijn, land, geleerd, ik Die, grote, van, zijn, Heden, En alle, zijn, baronnen, Die, hij, wat, miet, de, doen, Tot elkaar, en zeide, bij de hand Dat hij, wilde, handen, zijn, land In pijn, en, bad, hem, lieden, doe, Dat, zij, hem, rijklijk, helpen, daar, toe. En zeide, wel, waar, dat, zaaier, Dat, eenig, menselijk, pijn, Zij, aangekomen, Hij, zou, af, doen, zijn, rechtvaardigheid. Al, zij, verstonden, zijn, bedoeling, Zij, beliepen, hem, bij de hand, Zij, vonden, in, zijn, handen, dat land. Aldus, en, in de besluit, waren, of. Fideliteit, wilde, niet, dat, hoorde. 3395 En zei, in, dat, hoedanig, Zeide, dat, meeste, deel, van, den lieden, Dal, zij, niet, lang, zouden, mogen staan, In pijn, zonder, enig, waan Bi, allemaal, kinderen; wat, luiden 1400 Niemand, nee, zou, ontwijken. Soort Bier, omtrent een uur, tweemaal per week Zo komen, schreven vijf mensen aan de gang. Tote den fine, en de dood klagen, das, Bist toe t aan een huidige noodwest in. Die lucht was krachtig, had de twee eieren. Als hem zo goed had gelegen, dal duizend, Zijde gescheurd, waar dat mens vindt zijn aanleiding; Die grote roer daar, al had die huidige En Torde doe te Bruggen gaan. Zijnaan Sijn genoegen ten goede laan, En leiden hem op genade. Maar bij die acht, langst nee dade, Kocht dogaan hut te stoken. En die grave Bede hemlieden beloof daar aan. Dat deze nog anderzijde gaan vliegen, Hij deed water doen naar die ene In een ietje, en zijn geld Heeft nagereden; en abel liet was bejaard Waar die vete, van kleed en de werd. Gelijkertijd, en daar in geworteld, leerde raar, Kinderen, dat de mede Ben rozen, totkijk veel vrij dede. Dat zij niet, een eenheid Dat zij bestonden, rees u een In het land, tot Vlaanderen, voor de brug. Zij ogen slagen, alle alom de meer. Op een tien tijd, verzoecho het helich grauw Harceler, Canutes soort, daar ik te herinnering aan Kijkt naar deuren, en de gonde Was des graaven Botulins hoofd alleen, Alledrie, die koning was Van Denemarken, als een man over de diep. Einde III, beitont die aelue vairty Aan die niewingbe nieder, ^rt, Daar het Trompette met grooter vacht Lagen ons Heeren landen vaelt, Vielde besteedde met grooter moed Oja jeugd in den dienst ona Ueensn Van sinen pijn dat beginn, En die dan daden die bar bar kriegen Also die wel bedoelde maande Dat men leidsel te dage ziele Ga de te behagen sin grooter eer Den liegen Louca allen heeren. Ver naer heen hy weer in het land Van Vlaanderen, daar hij sinen oom vaa Robrecht den edelen te volgen Van Vlaanderen, di sterke wachters Also wel, en de verderende tijd. Also die groene man bevolde tev. En die as die grauwe ten hunne eiland, Eo vindt Apkallu inge slot. Dat graafschap van Vlaanderen, en ooit made Karle, als zijn vader dode, Gefeliciteer en gaardi, En baas hem, als Meester waren En ordineerde zonder u Bender in Men dede iiiiA die dogheo, Weer lu kovedi Toer die donder An sgraaen maker van Göteborg, Bejnaats, een jonge fruwelief, Margriet was hun naam. Haar was Raoul en Perone. De grauw beer, de heer, naar dien doene S' le vent de Weecktenef, ende sette in hand. Eerstkap, in Ameise, ende dat land, En de cascus van Tan Etocre toe. Bevalt hem, toe de liegende toe; Met dat Boadin, Apkam 2170, Sette januari den raad/. Viele aan Kaas, ook niet nieuw, ende dede, Dat hij hem riep, enden, ijverde mee; Wies hij in, soe groter mogendi, En in nood, en in dagevaar, Dat hem a Henri volgende das Tan der lachende die In hem valt. En sine geestelijke macht aanvult, Soo dat er geen daarin, maar eensagen Sine heilige, alle heiligen; Niet ginning, hertogen allen: Neer, was die compositie ran Vraai van Macht. Katalepsis, oec diMoet je Slaapvrijheid Slaap vijligt, dat Ki wu Te Sente Pietert te Griend, als hij in de lucht, Ende daar hij in die kerk, kee saam gaen, Hören de spoken, waar hij verblijd Van een arme witte, die liep Aan hem, en chloride, en liep, Dat zijn geestelijk water» Die grauw heer, leidende hare, Dat zijn lading daar, tar diere Sijns Tegenwerders, tot die lucht, Dat hij de spoken had gehoord. Dat arme wijf, terugkant beeld voor En zei: "Ik neem mij niet voor onbeide, Ik neem niet wil van hou niet zeggen, Ik wil hebben bij buurtsiden, Heere, wat ik ben niet tien tijden Sal mogest, afreken bedien. Die noodlots, allereerste worden niet Hier eus aan Tele. Doe dede, ba, af Zijn mantel, die hij de wijfkin Te borden, tes, bij had gehoord Vesperen. En, als hij kwam in de stad Doe wilden die moeders daar Leggen den grauw spijbel, nee, waar Hij zei, dat bij, zaa, gheere, over Die tijd, wilde, boren, spijbel, Eer dat arme vrouw, bereik, was. Aan het einde, hoord je stapana, barre, Aan het einde, berekens, dat so ook Kaar wel, gbaait, ja, hem, bilt doe. Digitized door Google. Te Tluimiit, plaatje, le, een, alle in Eene grote, vermeerder, eind, de Üjij, Plagen, te, comenance, dan Met compijanscepel, ree, compenije, Soo dat die, graven, teere, stond Va, z, radden, roeue, reivtaat Die, omring, dat, at, waren, ran, gnitt, mdif, Eind, en, acht, a, groot, geheild, Een a CONFUSIE, die, daar, was, onbekende Teer, feesten, liadden, kern, gebracht, Eind, gericht, ran, rinnen, goede, Die, de, graven, met, gramme, moede Tot de, hand, ran, hen, dede, Eind, in, deze, huis, sloten, dede. Die, mag, waren, meest, en, baden Den, graven, om, leiden Geen moedeloos, en, naam Al ook, fei, goeds, ab, harn, Begename, Van, kennis, en, pardev Een, dat, zijn, laat, Li, spátre Van, hangen. En, die, graven Tegen, geïlke, daar, aven, Dat, hij, hem, zadel, gestaden Van, den, dingen, daar, zij, om, baden En, beval, benies, dal, een, MBiden Zwaarden, daar, baten, tien, tijden, Dat, bij, weer, vóórm. Hij, ging, met, eenen, deel, lieden, daar, naar Laten, huis, daad, die, ridders, lag, gevaar, Leda, bi, aizen, Ueda, zagen. Dat, lise, hing, daar, Iber, rijk Sine, lieden, daden, groote, bede, Dat, hij, zijn, hem, Milde, geleide, "Want, zij, van, der, ridders, macht Daar, om, gegaan, saadje, wille, Doe, riepen, hij, zijn, tuin, desen En, beval, den, gevangenen Dat, die, gevangen, die, wilde, ongaan, Alle, die, asdre, liangen, Mede. Door een die abee houdde Alle sine geschenken hing En als hij dat gevoel had dat die dingen, Beval die graven den, om een beetje rekening te houden, Dat id up een baarje ging heen en terug, En eeuwig een balans duist niet nein. Op een lijn die de verte zou zijn, An een as. Esmale eis hij hi en jol Gliederij had dat in zijn kern, die graven ontstak hem eer hield lang Van onder de roete die Kan, en hij bleef langzamer daarmee, De herdenking omringde die voeten daar. Die graven ging hij naar die denk maar, Daar hij haat die lieden zoveel, En zei tegen hen in die lieden gaaien Tot die hadden mogen etten van zijn hoofd, Dat hem voorzichtig was op die pijn, Ze zagen in de roek van zijn sinen. En als hij dat zei, zijn zoon Ging naar het einde, en de weer naar de aarde. En waar ik bij eentje laat zien, dat 25^0 In een grote passage, nacht en dag, Dat voor hem stille, noch op eenbare Gecachte lag en werd binod een paar jaar; Hem dachte in een baite dat, Dat bemerkte hij, was eenvoudig heiligzaat, «595 Dat III zijn taak, een laatste aanbod te maken. En dat III, zijn naam, is een naam: Bedenkt, was een zee; Baht, en above, iets heel klein, x*3 jaar hadden En hij begon, tijdens deze tweede reis, om te zingen 2600 keer, om te duren Kwam de avond, zijn vergadening was eindelijk Tand vaders, hij noverijde niet meer Om te torneren, te drieën. Endelijk was de wereld te dienst tijdens In boekhen en metten, bidden, Om een goede ruderenschap, dat hij diende; Noch dan hadden droefheid en Die prelaten van die keer om! Matten, niet toegeven en metten, de moed En die mede, leidde aan den haad Die om kernen, menigvuldige Sorgen doorlopen in die dagen, En zeiden, dat ze ontsagten, Maar hij hield lang, mocht levens In een, Tele meten, zonder sneeuw. f Ende aiae waren niet in baren waen Bedro^^ien en[de] gfaeoiel hem zaeny Alse ghi hier naer soll boren wel; - a6so Want bei teenen tide gheoel Dat coninc Heinric van Inghelant quam In tlant van iSorniendlen al gram, Dacr hi ieghen sine hrocdre rächt, Ttobberechte, dien hi met groeter ciadit n6a& Vioc, ende roerdene te baut Met bem gbenaen in Ingbeiaat Ende dies Robbereebti aone, die dee waa Een kint ran x iaren, alt ic las/ Ende ontlu ruet, vlo te hant n63o Tote sinea neue int lant Tan yiacndren, den goeden graue, Daer wi bt sjirekea aae» Digitized by Google Biene Tp hilt, ende cefde^i Ende wijide ende leerde 2635 Edele sedea ende manieren Ende rudderscip antiercn, Ende maectene ruddere daer naer^ Als U hmi was xt iaer* Ende vermaende hem, anleTane 1640 TM%he, ende te bestane Het itride tiaeii oem» den eonhe Ten Inglielattt. Ende te dier dine Was die graue neerenst seere, Want hi in menighen keere 2645 Asselgierde met siere particn, Ende rceci iat lant Tan Normendieoi Ende dede tonder in eenen deele Daer beede borgfae ende eastede. Ende dede vbn^erande i65o Fine ende mde den lande, Dat die eodne bi Niet haddc tc besceermene macht, No met siere gi*oeler ri)chede: * Soe [ojntsach hi des grauen yromichede. 9655 Doe omboet die coninc.Heinrio den gnmn Yaa yiaendren, dat bt elende ane Tp bem te oripgbene Toeit ans Ne dade Hji nieti bi fände den Tp beni eenen net al amen bere 3660 Te Brugghe, ende doca hem groete decre. Die graue omhoed weder den coninc, Uet oe wäre ^eeoen noet, dal bi om de diao — 90 — Ilcm soe Terre piMi üudes Want hi te Bnm wmmm imHie. 2665 Daeer nneer merte tenmine Voilecle de grauw, eiland (gie siene, des coninx Luleen in Hilairen. In Voerde met hem in die vaert Vioe onderteer ridders tot ofiea UMSf 2670 Daer die coning Union skew dat? Daer Toer ki in die fort, met azen apeerie, ende liep aan. Yp die poorten ende sidsch, dat schicht den coning, dat ik sins leven. 2675 Als die coning die slaabte vasthoud, eile die groote noese me de; In hadde met hem het zijde na. Twee duseclit ridders hi ghelief. Hij andwoerde fadde sde dier tae. 2680 Al dat eea medemaco, ab in was doch dat lite niks te verwachten daan legheo aan tekstend iongen man. Ende vroeg als die luidis claw vaux, dauer juist loop so coning ne war, dat kon die juist du portea roere, als si goede solt aan mijven zijde liig. Sulle aan harnassen le in land inmert. Ende die gimme at tal in die maak groet toedi, genierva anet sta. 2690 Van die lands, die le lien tanner jaue die gavauc vindt en sijn land, water jaime aan ingekaan. Digitized by Google Inventaire roupen de als ducre. Hij fire Wiste, dat doen; want hem die sight dat In zijn poort niet winnen mocht metten leden, die hij badde daar, Hij zag eenen troep ran herten aamt. In die komma van Mde dit bi in. 2700 In mijn poort beleggen. Doe siert W: In meche die niet dome dommene dat alle die herten die er ginder zijn, als herten vangen doen zwem, Ende daar sie willen, later ga dan. 2705 Ende hi ende sine nidders met, Toeren dapperst lier te Mede, Die het Merte taveren ene tracht hierna vangende in tade taveren. Een groef liet hem Mide, een tern. 2710 Daelr beiten in besloten waren. Jijatje 1) seide die Herten standcon. Hare entlicher mietlen honden, Ende andre hees en, die waren dae. Ende keeide in Vrienden daar liegen. Deese ingeliechten fogen, eek laat, Hier ton oeffen, voe geen continuering was, Ende aan die this le Terwiane aan, Binde aan gievend, Tyttenieliende, Berecht dat laat van de laad die en, ende hield met so poodle createn, ende voe eigenwel in sin, corde leunen, dat in barde meer inner vacter vier. Van grotere vromheid die hare ende daar Alle die landen duine. Ne waren, Hine mochte niet langhe gehouden: Want god abole wilde zijn haat. Zie, men eerder moedigde, Engeland die dieren leeral te grazen. Binnen die, dat die grote dode, zo groter dade, ene miette meer te doen, ene zware Quetschte Morgen bij Jare ende uitgehokt, gehakt, dattene in een zware strijd, Een ruderer gemeten tijden een hartelijk voerroesten metten schilde een briefje, dat zijn quete daar mee, en dat twaal een deel zijn stad daarin die voetsiogehout; Waar hij nee liet niet om die ding te vechten, en die wond begon te wassen terwijde, want die hine pijnde hem de aangezicht van de afsoon loe dat hij daar naie van den, Redenen moeilijk ombergen, en hij moerde ongenomen, toten Atrecht in die stad, daar hij eerst kusters komen dede. Sommigen dachten dat hij wel moge genesen had, hem in goede gezondheid willen heen, anderen dachten tien standen, dat die gezondheid ooit sine wonden bij een andere, die dat dede, voor des conijn van ongelukkige heden. Dien hoort aandeed teeren ontsach. EmLb ^ waad« «^^Mrde DMiit ead« dach, $oe ttiel Upen noohle te^* 3760 W«ttap die ersatrea daden toe» Die graue dogkede Ende qual wcl naer ttn iaer, AI li^^hcnde teere stede; Hen Mare, dat hi hem dede 9765 Bi groeler moiiichedeii Toeren yao atedea te ateden SttMlijl im eene Stiere, Kaer eena^enoermogheiis aiana maiuere* ' Alte den grane Boodine doehte, 3770 Dat hi niet ontgaen ne mochte Van tiere quälen, die was soc zwaer; Hi maecte hoir ran den lande daer Karele, tine aeoe, dien hi vcnuka Iladde te mftiigjwii stonden «775 Ynl Tan gioaler Ttenikhedea, £nd« Tin sreelen sinae mede« Ende dronefa lien dat graefscap tib den lande Van Viaendren in tine hande. Nochtan was sijn moedcr ende die bai^ene S780 (^n^liewillich ran dien dociic. Ende die graue ontfijno tier tijt Te Sentn Bectine mnenee alnit, - 94 - Ende UM» «lite «m qoato it»^ Ommf trent x BUioadt daer naarv 3785 Ende staerf daer, ende was ter ci'de Daer ^hcdaca, mct groter werde, Alse die >verdich was vele eeren. Als men screef diafiamafioen ons iieeroa EUef ondert ende aegentien iaer. S790 Nock ghedinct ven ibt aUe iare daer, Karl acr Naer Bondin, daer ia apnus ane^ uo-lim* Wart die goede Karrt grane^ Die niet min dede ghereehtidiedey J)aa sijn vorsalc lioudin dede, 3795 Ende Iii hadde sinn es niecr, Dan die graue Boudiii iiaddc ccr. Ende hi was riper Tan der banden Dan die graue Bondin die lielt lijn. Ende det graoia Boodins woedflr mede^ s8oo Clemencie, dio gnefiiede» Hadde rp Kaerie groten niit, Dor \> illein8 Mille van Vpre, ütr tijt Ilarer nichten hadde, ende daer Jbi , Be^lieerde soe s^re, dat hk fl8o5 Haer socns hcnr irare bleuen Tan den lande, naer aipB ieotn. In deze tijd, in de stroom van zomer, was de alcohol een groot probleem. "Een glas lasten hoge, ende die beste ondergrond" was de belevenis van de grijze Karel, toen het verloren ging. En voer met kracht in de storm, laat. En stroomder in de diepe studie van de grond. Gade was waterdicht met kracht, en deden door de rechtste dat hij mocht. "Nee, eer God onze Heer zegde," dat hij al zijn vergeefzucht moest onderhouden, dat hij alle zijn misstappen onder de grond zette. Zodoor en achterland, zodat hij later meer vreugden kon ervaren, terneergangen karretjes, dienen orloog beëindigen; zo dat hij in korte standen, hij en zijn land, in vrede en vreugde stond, zonder daar omheen te storten bloed. En hij deden, hij had zijn laatste ooit aan toegeleid, dat taart voor negen dagen dienst moest doen, door te stokken, nog eenige vechters mochten vechten. Jus den Oosten, die genade had, zocht aan hem vrede en rust, en dronk hem in de kasteel in huis, die soort had binnen in het land: Brabant, en Arnhem daar toe, en Sint-Geen. Wilde in vrede zijn toort en aandacht twee abdijen dan: Annes, en Bronkhorst mee, daar hadden groeven eten toe deden. En die storm deden, haar moed, eerbied, grof, en toch poëzie, mede. Ere, ezel, groots, Medicij. Die groene Hughe, van Sint-Geen, behoort in zijn liefde emigreren, daar bij in een huis, fbeweiden, als zodanig, een liefde voor toren, borgen leeg. Zodat de graaf, de gedachte, groot, met grotere moed, dat de graaf, de gedachte, ter herder wierp, Sint-Geen, tijdelijk eeuwig, en rond, mannen aan anderen reisten, en verder, in dien doorgang, alle een waren gezondheid. Die goede groep, Raar, lied, de gedachte, zodoor, de graaf, Wauters mee, en aan edel, die omhoog, streed, gereedde, ieggen hem (allen tijden). Hieraan is te zien hoe de correctie eruit kan zien: "Hi, iaechdene tsiere scande. Alte male hnal een landey. Ende drosch een andeen landen in hant. Sijn Grnefteap ende in land. Niet bedi bi sire ghenaden groel. Int hende voer sine doet. Om faremde hem sine, ende hi gaf hem rente, daer hi mochte aanvullen. Hebben sinnelijkste zijn lijfneere dagelijker. Bie goede graan Hailen hi dede tender bi linie Tremichede. Den grauw van Mona, ende daer toe. Thomase van Chooch, die doe vluchtten bi costumen plagen. Te oorlogene met harenen maghen." Ende zij waren zo besonders van den grauw gedaan onder, dat zij niet aldoor tijd in achter liefen hare striden. Yp tlon t ma Vlaanderen; ne waren, al liadden meer lijden meer dwars door. Dan dien dan Vlaanderen, ende gedaaldriel, zodat zij hadden dorate handen niert, zij moesten zich doen. Wilden zij of zij wilden los. Aldus Velde ter neder die grauw Karel Toert wederzijde. Die oorlogers ende hare gebaanden. Ende naacte pakt onder at. Dan en dan had niet mogen. Inleiding gebracht, hoe werden meer ende hoe eefdecliefde. Ende hoe seer uitziende ende hoe macht ich. Dat was daer toe de voot zeker leggen. Godd, ons lieven Heere, en leghen alle prelate opemoedig ende gerust. Ende leghen alle die Ikde mede een religioene elkter tede. Ende had hem opemoedig, dat zijn begrepen ghetaligd, en dat zij acht enen point ende tijt zal zijn saluut. Ende also hi besefte, dat hi had meer doen. Hi beloofde tot beteren, en bad hem licciaan zeker." Otter liem joodenoe oovisten Heere. 1905 Die graue nun mün nicht den lieber kee, Noch den papier, noch den dörfen Noch strahlen gute lieder, noch wäre Hi beteude hem dat hare, Ende sochte hare profit. In all manieren, talsre tijt. Voer sin deed omrent twee jaar, Was die ligt in Viaentie en zwaer, Bi dat toren zeer gevoeld way; Dies was tot folg meer tompense da. Van ongerecht al doe betaalde die paar Die tongevoel was hier aan toe, Verzette een groot deel van de tijnen Renten den gaven, die plagten met pen, Van de reken, die ze van hebben, Land jaarlijk schuldig waren Ende hi verhoedde ole auder Te vennen hier ende goeddeel, Ende die geest die Verteerde Boessen maten meetende waild, Bedreef hi, ende hield in die ogen Dat ze der maten moesten vliegen. Ende hielp hem te Karens leven, Entieu den maten te harer toewiend, Ui dede de bankiers dwongen Broed te liegen vad algheilig, Wat cleefde dat die arme om, Die geestelijke penning had dan Om een aline c, of hine bracht, Broed, als waard cleen, bebben modite. Deden dede in alle sine hoed Gode deeln, en te los Elken geest, algewalkende Broed tien eme penning Elk teefde, met niet an god, Te Verteidiging een vennosten, Ende in wat Steden, dat hi sleutel was, Quamen de arme als ic was, Soe Tele, datier was geen geheel aan, So gaf hi met zijn banden da, Peilingen deed rechte spel, Naar eensa in instituie maastricht wist, Soe dat Top te aanfittee was geen algemeen In dit poort tot Tore, dat hi wel, Te broeds gaf ende deel toe, Naar dien, dat geletterd was doe. Hi, ne mocht federogen niet, Dat jeune van begin ontsein actief; Hi, ne warp dicwfle sine cledrm of Tan ain CD halaei licii III din aerMM gaf, Bit dim friMn had like Ende proliidet tt donat des gebeks! Den prijzen ende den barometer 106 Die sighen, dat hi dedü doe. Ende recht in die maniere, Dat bi socht was ende goedetierde leggen doemoedighe tijden, Oaa was U icr ada naat kandtr tida Digitized by Google leghen die gebekt, die bi harea Verwachten mojlic waren. leghen de gebektie was hi eoe Ion,. Eode alte hem hiet te doe quam leghen die onemoedigbe, bi wart Vierende reect eise een liebaert Hi dede sulke fortic den Quaden, Die den arme onrecht daden, Ende rp die arme pietierden Of met barate Taleogierd Dat die arme in die dagben Wel in palae te ine plagen, Die goede grane bi dwanc oec siede Bi goeder geserechtdebede Lieden, die woenden in zijn lant, Die wunderlic waren aan den zee cant, Die bi consumen waren geheiligd, Te verbene ende manslacht te doeoe Ende te verzoende bi bakioen Aal ele wude bebben den onen Dien ffijade koosdemen of Velden hi groet eode aamal. Hi dede in zijn lant verdeden Aal duure ende tuure den lieden, Dat niemanden in die dagben Bogbea, noch zachtseichte saude dragen. III was aeg gheminde eode ontsiea Aan den see cant, dat ran al die den. Quaden Tolke memen was ane ogen Dat bi biet dorete beaUen te doen leghen eenkht shtbod, cleanc of vrucht, Dat nicii van des graven veilen gehoet. Hi vvai-p naer sine macht onder Dat onrecht, entle maakte recht weder, Ende dede oec ti*eeht roerl gaeo. Ende alle desen dingben tonder waen Hadde Iii ghtfordfaieert aoe wel| 3ooo Dat, te wat ridea so gheael, Dat cleere, of maene liadde tc docne Voer heiTi, of volc \ .m l eii'i^ioene, Dat hi eorst te liüien he^tria^nen dede Verstaen, ende die tcrminerea mede, 3oo5 Eade daer nQer beredete hi Andre besteede daer bi. Hi icide al openbare, Dat niet gbenoiicblio en wäre, Dat die gbene, die in beding:1ien 3oiO Bi rechte Sauden sijn, ende siii^hcn, Ende lesen, ende Gode Ionen, Ligghen Sauden in der priaclien houeu« Cort hier af eene dine die gheoel, Die werdicb es, te vertelne wel, 3oi5 Dat mer meghe behennen bi, Soe ghedaae deuoeie ludde Iii Ter heügber keerlien waerd, Dat mens wel gheware wart. Het gliL'diel \p eenen dertion dachf 3o20 J)at hi iu sijn IioK commen sach Den abt ran Seale Bertins, daer bi waf Te Brugghe in aijii hof , als ic las. Hl Mide: »wift doedi hier bt,. Heer, abd; wie eal oeer lut 305 Edea die oenetie liiig^f die ght Schildlich wert te ainge, die Mke ai, Naer die aoe die oelogie een dada ei bedea? Die abd andwoerde hem tier Steden: Heere, in die abdie sijri wale . 3050 Hundert muenrl^e bi ghetale, Die sijore giieoauch uit reli^ÜMsnt Die die oemesse suilen doeo. Die graue gaf den abd andwoerde Al^oe bi die onacolde boerde: 3055 »Her abd, ghi vaerd tier aealdiöb ar« Oemesse te singfiene, ende bi Die tüc tü voughcne dat ^hi sdct Desen hoghea dach, ende haet Met haven bi oedren , ende stont hem bi 3040 In hiiwen reefbre ende dat ghi Den gbenen, die irveii in pinea Te aaebt, te baren nattineii Geede proneade daet ghenen Tan den renten, die bi aijn bleuen 3045 Van minen voerders, den grauen Die si in hmvt- keerke gaucn. Ghine saudc in ghccncrc manicre la princen houen nr iokiei^n. Die ab seide: »beere, vii dada 3050 Gracht ende noet hier oogen ter in: Bedie een mddere wille, beere Mien beere Teronredliteti seere. Digitized by Google Ke doet hij niet, cade je clapt. Dan raak ik clap; hij had meer na het doet hij; Bij der trouwe, die ik hem schuldig nochtans, Des granen Boadains ziele, zo zal hij aanbieden Des eenigen geloof doen met je, Dat bij metten rodere deden, Die te beginnen geboden was. Die meerderheid bevond hem daar, En die abd had een schijnbare pais also, En hij heerdt wederverdachtelijk als voorzien. In die tijden, dat die groote kwaad was dier, In dachten floe Tafel en openbaar, Daar ik niet zo sofisant als lijn, Als te tellen de waarheid van hem, Alsof die goede waren bij het beeld, Om zijn duchteloosheid vallen stammen; Ook had die quadde dronkhelden, En een arme en getorment daar mee, Dat nog lisan niet te wonderen was, Wat zou worden [heware dat, Dat die groeven met lege glazen Alle die gebroken te rechter lijf Leggen hem al het tij, die als Quetsen wilde, en dat hij Hemlieden aan zilveren (zijn) inden Weder stoet, dat ze te gebroken zouden Lagen ontrouw, die verbrokken brachten, Hadden hun Wil doorsrepen mockten; Zo dat hem wel dacht, dat daar mee Bedorven. En dit daar Begonnen zij bij te quetsen Wil Draghen in barre harten stil, En daar na met lachende quakende schenkingen Loghe, en wat van hem spraken. In die goede Uarels tijden was Een poort te burgers, als eerst laat. Die overheid was en fier, Arsebeespelaren en kanonnen. Tan den land van Vlaanderen was hij in, De Lente Bertpir, en hij had in die tijd. Hadden verwarden vrienden en magische, Ende dan een ruis raast alle dagelijk, Ter harde grotere hoersceplen, Sindsdan en maakte met zijn sere partijen, Die hij groots had, en van tel het meest, Zo dat hij daar met voorbereid was In grote demonstraties, dat hij allen daarbij. Dat heen die goede konder riekt; En die zich hem seinzende met Dickens sierde men den mannen te beieren, Hera ter manieren van hare bergen, Dat men wel kon zien aan des prooi's leiden. En dat ook aan hare sere mengden En dat alle een naam, die hij Hadde aangezet en geraakt daarmee, Zo Tiele tharren ongemeend, In snikken coeorden, Als ze zagen aan hare bergen, Diere af verlust was zeer. Die dingen kwamen een ruwder dag, In stormen, hoop en deed dag, Eenen anderen edelen man. Die in die groene leide aan, Die ruwder antwoord dat hij dat Niet onschuldig ten verantwoordingen voor. Dat was hem liever dan: Want bi jij hem meende. Die proef, de beetolf, ende sius ina|^e Qua om in te Castel de dien dagben Daar hi so vele nijders met hem brochte En andere vrienden, dat den grauwe dochter, Dat dan ook groter gadering Mocht komen groter discordinghe; Daar om hi een anderen daar om laatte Hemlieden, daar om te komen in weten. Dat pleit stond lang, in gevecht, bot, Zo dat viel, en gewaart daarom. Hath die Tranen, daar men leidt Die schadende en zaden. Sedert dochter stammen hare uitsteek Bi zeventien rade en middel Bi hulp van twaalf edelen man, En die oudere bleven nogtans Andere gedaantes hier kwam Die eerste groep te zien Dat die proef, ende een andere men Stoïden naar des En die daad, die al duurde Haet die menselijke natuur, Mengde hem in hare onverdiende, En daar toe in hare kwetsbaarheid. Lambrecht had een zoon Des proefs vader, en die gone Bij Bonillaert, met namen, die was Een boer, man, naar dat ie laat, En raad nieandet Terheoven hoog. Die hadden een orde Voor hun geboort, die twee broers, Die bi bijdede menschen verdienden. Die Thamar was een groot aanstel En baarde grotere neergezonken, Den armen leden altijd toe. Bonillaert oorlogheid, met Thamar, nieuwe een, die Wachter hiet | Dien hi niet in richten wesen liet, En Bonillaert deden met strijd Andere kant en anderside. 